Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/63

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 720, 1165, 2261.

U S T A W A

z dnia 28 września 1991 r.

o kontroli skarbowej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych

Skarbu Państwa oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań

podatkowych i innych należności stanowiących dochód budżetu państwa lub

państwowych funduszy celowych.

2. Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem

gospodarowania mieniem innych państwowych osób prawnych oraz zapobieganie

i ujawnianie przestępstw określonych w art. 228–231 Kodeksu karnego popełnianych

przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

Art. 2. 1. Do zakresu kontroli skarbowej należy:

1) kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości

obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także

innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy

celowych;

2) ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności

gospodarczej;

3) kontrola źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia

w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych;

4) kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami

publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej

i międzynarodowych instytucji finansowych, z wyłączeniem kontroli celowości

wykorzystania środków zaliczanych do dochodów własnych i subwencji ogólnej

jednostki samorządu terytorialnego;

2017-02-23

©Telksinoe s. 2/63

5) kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków,

o których mowa w pkt 4;

6) kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii

Europejskiej;

7) audyt gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz

niepodlegającymi zwrotowi środkami z innych źródeł zagranicznych, w tym

certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia, zwany dalej „audytem”;

8) badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem

wykorzystania i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności

ujawnianie niedoborów, a także innych szkód w tym mieniu;

9) badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji

zadań publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa;

10) kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez

Skarb Państwa poręczeń i gwarancji;

11) kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub

gwarantował Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem;

12) zapobieganie i wykrywanie naruszeń krajowych przepisów celnych oraz ściganie

naruszeń krajowych lub wspólnotowych przepisów celnych przez wykonywanie

nadzoru transgranicznego osób, miejsc, środków transportu i towarów oraz

dostawy kontrolowanej, w rozumieniu Konwencji sporządzonej na podstawie

artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy

i współpracy między administracjami celnymi, sporządzonej w Brukseli dnia

18 grudnia 1997 r. (Dz. U. z 2008 r. poz. 31);

13) (uchylony)

14) kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób – obowiązanych do ich

składania – zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych

administracji celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym

tego ministra;

14a) (uchylony)

14b) zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228–231 Kodeksu

karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę

2017-02-23

©Telksinoe s. 3/63

w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych;

15) (uchylony)

16) badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń

i obowiązków określonych w przepisach prawa dewizowego oraz warunków

udzielonych na ich podstawie zezwoleń dewizowych, a także warunków

wykonywania działalności kantorowej;

17) (uchylony)

18) współdziałanie ze Służbą Celną w zakresie zwalczania przestępstw skarbowych,

o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego;

19) kontrola spełniania obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059,

z późn. zm.1)), w zakresie paliw ciekłych.

2. W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1–3, badaniu może podlegać również rzetelność deklarowanych podstaw

opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych

stanowiących dochód jednostek samorządu terytorialnego.

2a. (uchylony)

3. (uchylony)

Art. 2a. (uchylony)

Art. 3. (uchylony)

Art. 3a. 1. Audyt obejmuje sprawdzenie:

1) skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli;

2) prawidłowości rachunków;

3) prawidłowości i zgodności z prawem wydatków;

4) wywiązywania się z warunków finansowania pomocy.

2. Audyt jest przeprowadzany w:

1) instytucjach zarządzających, certyfikujących, pośredniczących, wdrażających,

instytucji płatniczej, podmiotach zaangażowanych w realizację wspólnych

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 984

i 1238, z 2014 r. poz. 457, 490, 900, 942, 1101 i 1662, z 2015 r. poz. 151, 478, 942, 1618, 1893,

1960 i 2365 oraz z 2016 r. poz. 266, 831, 925, 1052 i 1165.

2017-02-23

©Telksinoe s. 4/63

programów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej oraz agencjach płatniczych, o których mowa w odrębnych

przepisach,

2) podmiotach i jednostkach organizacyjnych wydatkujących, przekazujących

i otrzymujących środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7,

3) podmiotach i jednostkach obowiązanych do wywiązywania się z warunków,

o których mowa w ust. 1 pkt 4

– zwanych dalej „audytowanymi”.

3. Audyt jest wykonywany z uwzględnieniem międzynarodowych standardów

audytu.

4. Audyt wykonuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

5. Czynności w zakresie audytu wykonują inspektorzy kontroli skarbowej

i pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej

„inspektorami” i „pracownikami”, zatrudnieni w:

1) wyodrębnionej komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3,

właściwej w sprawach audytu – na podstawie upoważnienia wydanego przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, lub

2) urzędach kontroli skarbowej – na podstawie upoważnienia wydanego przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia przez

dyrektora urzędu kontroli skarbowej.

6. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia dyrektor

urzędu kontroli skarbowej sporządzają:

1) sprawozdanie;

2) opinię, w tym certyfikat albo deklarację zamknięcia.

7. Sprawozdanie lub opinię doręcza się audytowanemu. Sprawozdanie lub opinia

mogą być doręczone również podmiotom wymienionym w art. 27 ust. 5 pkt 2–4.

8. Inspektor lub pracownik, w związku z wykonywaniem czynności w zakresie

audytu, może żądać od podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, i ich

kontrahentów przedstawienia dokumentów w celu sprawdzenia ich prawidłowości

i rzetelności oraz przeprowadzić oględziny. Z czynności tych sporządza się protokół.

9. Do audytu:

1) nie stosuje się przepisów rozdziału 3, z wyjątkiem art. 13 ust. 6 i 8, art. 13c i 32,

które stosuje się odpowiednio;

2017-02-23

©Telksinoe s. 5/63

2) przepisy rozdziałów 1, 2, 3, art. 143 oraz rozdziałów 5, 6, 9, 10, 11, 14, 16, 22

i 23 działu IV oraz art. 285a–287 i art. 289 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.2)) stosuje się

odpowiednio.

Art. 4. 1. Kontroli skarbowej podlegają:

1) zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub

państwowych funduszy celowych;

2) wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4;

3) zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 5;

4) władający i zarządzający mieniem państwowym;

5) spółki z udziałem Skarbu Państwa, podmioty wykorzystujące mienie przekazane

przez Skarb Państwa oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa;

6) beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz

podmioty, za które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował;

7) osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

administracji celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym

tego ministra, zobowiązane do składania oświadczeń o stanie majątkowym;

8) (uchylony)

9) podmiot przekazujący środki własne do budżetu Unii Europejskiej.

2. Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych

należności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

Art. 5. 1. Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania

środków budżetowych oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach

organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze

Ochrony Rządu oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,

1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195.

2017-02-23

©Telksinoe s. 6/63

2. Rada Ministrów określi cele, o których mowa w ust. 1, oraz organy, zasady

i tryb przeprowadzania kontroli wykorzystania środków budżetowych i mienia

państwowego na te cele.

Art. 6. 1. Kontrolę skarbową w zakresie i trybie określonym w niniejszej

ustawie sprawują organy kontroli skarbowej.

1a. (uchylony)

2. (uchylony)

2a. (uchylony)

3. Przepisy dotyczące kontroli skarbowej nie naruszają przewidzianych

w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umowach

międzynarodowych uprawnień do kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 2 i 3,

przysługujących właściwym rzeczowo organom.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Art. 6a. Dzień 31 lipca ustanawia się Dniem Skarbowości.

Art. 7. 1. Organy administracji rządowej i samorządowej oraz państwowe

i samorządowe jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie

udostępniać informacje oraz udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz

inspektorom i pracownikom przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

2. Przy wykonywaniu swoich zadań organy kontroli skarbowej są uprawnione do

nieodpłatnego korzystania z informacji gromadzonych w aktach spraw, zbiorach

danych, ewidencjach i rejestrach przez organy administracji rządowej i samorządowej,

sądy, państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne oraz państwowe osoby

prawne, w tym również z informacji zapisanych w formie elektronicznej,

z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w odrębnych przepisach.

2a. Organy, sądy oraz jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2,

prowadzące zbiory danych, ewidencje i rejestry, mogą wyrazić zgodę na

udostępnianie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, informacji

zgromadzonych w tych zbiorach, ewidencjach i rejestrach organom kontroli

skarbowej, bez konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków

lub zapytań, jeżeli organ ten posiada:

2017-02-23

©Telksinoe s. 7/63

1) system przetwarzania danych posiadający funkcjonalność użytkową

umożliwiającą odnotowanie w systemie, komu, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane zostały udostępnione;

2) zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające dostęp do danych

osobom nieuprawnionym.

2b. Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji zgodnie z ust. 2a może

nastąpić po złożeniu przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora

urzędu kontroli skarbowej oświadczenia o posiadaniu systemu i zabezpieczeń,

o których mowa w ust. 2a.

3. Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum

Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań

ustawowych.

4. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

współdziałania organów kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników

z organami i jednostkami, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność

zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.

Art. 7a. 1. Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi

organami i instytucjami państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami

odpowiedzialnymi za ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej, a także

z organizacjami międzynarodowymi w zakresie niezbędnym dla realizacji zadań

ustawowych.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w celu wymiany

informacji, zawierać z właściwą władzą państwa członkowskiego Unii Europejskiej

porozumienia w zakresie przebywania upoważnionych przedstawicieli tej władzy

w siedzibach organów kontroli skarbowej oraz ich obecności w toku postępowań

kontrolnych.

Art. 7b. (utracił moc)3)

Art. 7c. 1. Organy kontroli skarbowej w celu realizacji ustawowych zadań

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–3, mogą zbierać i wykorzystywać

informacje, w tym dane osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych

Z dniem 26 czerwca 2008 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 czerwca

2008 r., sygn. akt K 8/04 (Dz. U. poz. 707).

2017-02-23

©Telksinoe s. 8/63

niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność

gospodarczą, o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość

zobowiązania podatkowego oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o ochronie

danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na podstawie

postanowienia organu kontroli skarbowej, w terminie i formie określonej przez ten

organ. W uzasadnieniu postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika

konieczność pozyskania żądanych informacji.

3. Podmiotowi, do którego skierowano postanowienie, o którym mowa w ust. 2,

przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

Art. 7d. 1. Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada uprawdopodobnione

informacje o posługiwaniu się rachunkiem bankowym w celu prowadzenia

niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, uzyskiwania przychodów

nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł

nieujawnionych, uzyskiwania przychodów niezadeklarowanych albo przychodów

nieujawnionych w złożonych deklaracjach, i jest to konieczne do realizacji kontroli

skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–3, instytucje finansowe,

o których mowa w art. 33 ust. 1–5, są obowiązane na żądanie organu kontroli

skarbowej udostępnić i przekazać dane identyfikujące posiadacza tego rachunku

bankowego. Art. 33b ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada informacje o ogłoszeniach

i reklamach wskazujących na prowadzenie działalności gospodarczej i jest to

konieczne do realizacji kontroli skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1

pkt 1–3, wydawca i redaktor dziennika lub czasopisma, nadawca programów

radiowych i telewizyjnych oraz usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną

w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1422, z 2015 r. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 147) są obowiązani

na żądanie organu kontroli skarbowej do udzielenia posiadanych informacji o firmie

i adresie przedsiębiorców lub imionach, nazwiskach i adresach osób fizycznych

zamieszczających te ogłoszenia i reklamy, pozwalających na ich identyfikację.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 7c ust. 2 i 3 stosuje

się odpowiednio.

2017-02-23

©Telksinoe s. 9/63

Art. 7e. Do postanowień, o których mowa w art. 7c i 7d, przepisy rozdziałów

14–16 działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa stosuje się

odpowiednio.

Rozdział 2

Organy kontroli skarbowej

Art. 8. 1. Organami kontroli skarbowej są:

1) minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ kontroli

skarbowej;

2) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad

dyrektorami urzędów kontroli skarbowej;

3) dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

1a. Do wyłączenia dyrektora urzędu kontroli skarbowej stosuje się odpowiednio

art. 131 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. W przypadku

wyłączenia sprawę załatwia dyrektor urzędu kontroli skarbowej wyznaczony przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

2. Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje i odwołuje Prezes Rady

Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3. Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje, spośród kandydatów

wyłonionych w drodze konkursu, oraz odwołuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, z zastrzeżeniem

ust. 9.

4. Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie osoby, które:

1) posiadają wyższe wykształcenie magisterskie;

2) spełniają kryteria określone w art. 39 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 albo spełniają kryteria

określone w art. 39 ust. 1 pkt 1–4 oraz są wpisane na listę doradców

podatkowych.

5. Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

6. Konkurs polega na przeprowadzeniu postępowania egzaminacyjnego. W toku

postępowania egzaminacyjnego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do

wykonywania zadań na stanowisku dyrektora urzędu kontroli skarbowej,

predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności kierownicze.

2017-02-23

©Telksinoe s. 10/63

7. Konkurs przeprowadza się, jeżeli do konkursu zgłosiło się co najmniej

2 uczestników. W wyniku konkursu wyłania się 1 kandydata.

8. Do czasu powołania dyrektora urzędu kontroli skarbowej w drodze konkursu,

minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej wyznacza osobę pełniącą obowiązki dyrektora urzędu

kontroli skarbowej.

9. W razie braku odpowiedniej liczby uczestników do przeprowadzenia

konkursu lub gdy żaden z kandydatów nie uzyska pozytywnej opinii Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych na

wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje dyrektora urzędu

kontroli skarbowej bez przeprowadzenia konkursu.

9a. W przypadkach, o których mowa w ust. 8 i 9, osoba, której powierza się

pełnienie obowiązków albo którą powołuje się na stanowisko dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, musi spełniać warunki, o których mowa w ust. 4.

10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, sposób organizowania i tryb przeprowadzania konkursu, szczegółowe

wymagania podlegające sprawdzeniu w toku postępowania egzaminacyjnego oraz

skład komisji konkursowej, uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzenia

konkursu oraz wszechstronnego sprawdzenia kwalifikacji i predyspozycji osób

przystępujących do konkursu.

Art. 9. 1. Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli

skarbowej i urząd obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia:

1) siedziby urzędów kontroli skarbowej,

2) organizację urzędów kontroli skarbowej

– biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia właściwej organizacji wykonywania zadań

z zakresu kontroli skarbowej oraz administracyjny podział terytorialny państwa.

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia,

nadaje statut urzędom kontroli skarbowej.

2017-02-23

©Telksinoe s. 11/63

Art. 9a. 1. Właściwość miejscowa Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

obejmuje całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej ustala się

według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby kontrolowanego, z zastrzeżeniem

art. 10 ust. 2 pkt 11 i art. 10a.

2a. Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora urzędu kontroli skarbowej,

właściwym organem jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Przepisy

art. 10 ust. 2 pkt 11 i art. 10a stosuje się.

3. Jeżeli podmiot posiada oddziały na obszarze właściwości miejscowej innego

dyrektora urzędu kontroli skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do

przeprowadzenia czynności kontrolnych w tym oddziale jest uprawniony również

inspektor upoważniony przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze

względu na miejsce położenia tego oddziału.

4. Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia

postępowania kontrolnego pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby

w toku postępowania zmieniły się podstawy właściwości.

5. Jeżeli postępowanie kontrolne dotyczy okresu, w którym właściwym

miejscowo był inny organ kontroli skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania,

właściwym do prowadzenia postępowania za cały okres objęty postępowaniem jest

dyrektor urzędu kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego

postępowania.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, terytorialny zasięg działania dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

biorąc pod uwagę:

1) konieczność zapewnienia realizacji zadań dyrektorów urzędów kontroli

skarbowej również na obszarze kilku województw lub ich części;

2) dostępność organów kontroli skarbowej;

3) administracyjny podział terytorialny państwa;

2017-02-23

©Telksinoe s. 12/63

4) konieczność zapobiegania równoczesnemu podejmowaniu czynności w tej samej

sprawie przez organy kontroli skarbowej oraz powstawaniu sporów

o właściwość między organami kontroli skarbowej.

Art. 10. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad

działalnością:

1) (uchylony)

2) dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

3) inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do

spraw finansów publicznych,

4) inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa

w art. 11g ust. 1,

5) pracowników wywiadu skarbowego

– w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie.

2. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej:

1) określa zadania urzędów kontroli skarbowej;

1a) sprawuje kontrolę wewnętrzną urzędów kontroli skarbowej;

2) organizuje szkolenia inspektorów, pracowników wywiadu skarbowego oraz

pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust. 1;

3) organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego

współdziałanie z systemem informacji innych instytucji, organizacji

państwowych i samorządowych;

4) powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich

odwołuje;

5) upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych lub oddelegowanych do

wykonywania zadań służbowych w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych do przeprowadzania czynności kontrolnych,

a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje o zmianie inspektora lub

pracownika prowadzącego czynności kontrolne;

5a) wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

5b) wydaje wyniki kontroli;

6) ustala plany kontroli;

2017-02-23

©Telksinoe s. 13/63

6a) przekazuje Komisji Europejskiej plany kontroli w zakresie kontroli środków

pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi

środków z innych źródeł zagranicznych;

7) (uchylony)

8) analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych propozycje ich wykorzystania;

9) uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących

się kontrolą skarbową;

10) ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa

w art. 39 ust. 2a;

11) może wyznaczyć dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do wszczęcia

i przeprowadzenia postępowania kontrolnego, kontroli podatkowej lub

przeprowadzenia innej czynności w sprawach z zakresu kontroli skarbowej,

także poza właściwością miejscową dyrektora urzędu kontroli skarbowej;

12) prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do

negatywnych zjawisk występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz

przedstawia w tym zakresie informacje i analizy organom administracji

rządowej;

13) zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli

skarbowej, o których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną

inspektorom i pracownikom, a w uzasadnionych przypadkach także innym

osobom, organom i instytucjom państwowym.

2a. (uchylony)

2b. Kontrola wewnętrzna jest prowadzona przez inspektorów lub pracowników

komórki organizacyjnej, o której mowa w ust. 3, na podstawie upoważnienia

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w celu weryfikacji informacji

o nieprawidłowościach w zakresie działalności urzędów kontroli skarbowej oraz

ujawnienia i usunięcia nieprawidłowości.

3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone

w ustawie przy pomocy komórek organizacyjnych wyodrębnionych w tym celu

w strukturze urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych oraz koordynuje ich prace.

2017-02-23

©Telksinoe s. 14/63

4. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości

publicznej zbiorczą informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania w zakresie kontroli wewnętrznej,

biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawności i skuteczności przeprowadzania

kontroli, bieżącego reagowania na informacje o występujących nieprawidłowościach

i ich usuwania oraz uwzględniając zakres nadzoru sprawowanego przez Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

Art. 10a. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w uzasadnionych

przypadkach może przekazać, w drodze postanowienia, wszczęte postępowanie

kontrolne, kontrolę podatkową lub inną czynność w sprawach z zakresu kontroli

skarbowej, w tym w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 11, do dalszego

prowadzenia innemu dyrektorowi urzędu kontroli skarbowej.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się kontrolowanemu oraz

właściwym organom kontroli skarbowej.

3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, nie służy zażalenie.

4. Czynności podjęte w postępowaniu kontrolnym lub w trakcie kontroli

podatkowej pozostają w mocy.

Art. 11. 1. Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli

skarbowej.

2. Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w szczególności:

1) organizuje pracę urzędu kontroli skarbowej i jest przełożonym zatrudnionych

w nim inspektorów oraz innych pracowników;

2) ustala plany kontroli;

3) upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności

kontrolnych;

3a) wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

3b) wydaje wynik kontroli;

4) dokonuje w uzasadnionych przypadkach zmiany inspektora lub pracownika

prowadzącego czynności kontrolne;

2017-02-23

©Telksinoe s. 15/63

5) może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące

działalności kontroli skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu

kontroli skarbowej;

6) prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do

negatywnych zjawisk występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz

przedstawia w tym zakresie informacje i analizy organom administracji

rządowej;

7) zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli

skarbowej, o których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną

inspektorom i pracownikom, a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej także innym osobom, organom i instytucjom państwowym.

Rozdział 2a

Uprawnienia kontroli skarbowej

Art. 11a. 1. Inspektorzy i pracownicy mają prawo do:

1) legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

2) zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu

i ładunku w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu

postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego;

3) zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu

przeprowadzenia kontroli przewożonych towarów lub dokumentów

przewozowych dotyczących tych towarów, a także badania towarów i pobierania

ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego paliwa przez

pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego;

3a) przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

(Dz. U. poz. 628 i 1165 oraz z 2014 r. poz. 24 i 1199), lub konwoju, o którym

mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy;

4) zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych,

przedsiębiorców i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych

wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach

obowiązujących przepisów prawa.

2017-02-23

©Telksinoe s. 16/63

1a. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przysługują inspektorom

i pracownikom wyłącznie w związku z realizacją zadań ustawowych określonych

w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 i 14b, art. 10 ust. 2 pkt 13 oraz art. 11 ust. 2 pkt 7, w tym

również w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe.

2. Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność

zdjęcia nałożonych uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają

obowiązek ponownego nałożenia zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści

odpowiedniego dokumentu.

3. Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania

czynności umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3,

a w szczególności do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po

zakończeniu czynności.

4. Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

na zasadność lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.

5. Inspektorzy i pracownicy wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania

doprowadzenia lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa

tego doprowadzenia lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego

zachowania się.

Art. 11b. 1. W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy

i pracownicy są zobowiązani do poszanowania godności człowieka oraz

respektowania innych praw i wolności obywatelskich.

2. Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności

służbowych w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe

osób i przedsiębiorców, których te czynności dotyczą.

3. Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki

pozostające w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są

bezcelowe lub okazały się nieskuteczne.

4. W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać

badaniu lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

2017-02-23

©Telksinoe s. 17/63

5. Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych

może być dokonywane tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników,

znajdujących się w pobliżu oznakowanego pojazdu służbowego.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając

w szczególności zapewnienie jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, tryb

przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 4, przypadki uzasadniające

potrzebę niezwłocznego udzielenia osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej

lub potrzebę poddania jej niezbędnym badaniom lekarskim, a także czas i organizację

tych badań oraz sposób ich dokumentowania, mając na celu ochronę zdrowia osoby

zatrzymanej.

Art. 11c. 1. Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a

ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora

rejonowego.

2. Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2–4 sporządza się protokół,

a z czynności wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 – notatkę służbową.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:

1) warunki, sposób i szczegółowy tryb wykonywania czynności, o których mowa

w art. 11a ust. 1 pkt 1–3 i ust. 2,

2) sposób i tryb współpracy z Policją w zakresie wykonywanych czynności,

3) wzory dokumentów stosowanych w sprawach zatrzymania osoby i kontroli

rodzaju paliwa używanego do napędu pojazdu mechanicznego

– biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawności i skuteczności wykonywanych

czynności oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.

Art. 11d. (uchylony)

Art. 11da. (uchylony)

Art. 11e. (uchylony)

Art. 11f. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–3 i 8–14 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej,

2017-02-23

©Telksinoe s. 18/63

inspektorzy i pracownicy mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których

mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 18 tej ustawy, oraz

środków przeznaczonych do pokonywania zamknięć budowlanych i innych

przeszkód, z wyłączeniem materiałów wybuchowych, lub wykorzystać te środki.

2. Inspektorzy i pracownicy mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a, b, e i pkt 2 oraz art. 47

pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3–6 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej;

2) w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni palnej było

dopuszczalne w przypadkach określonych w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej;

3) w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, jeżeli ucieczka tej

osoby stwarza zagrożenie życia lub zdrowia inspektora, pracownika lub innej

osoby lub istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba zatrzymana może użyć

materiałów wybuchowych, broni palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu.

3. W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym

z jej używaniem, inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce,

o której mowa w art. 11g ust. 1.

4. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz

dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych

w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Art. 11g. 1. Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2, 3 i 3a oraz

art. 11f ust. 1 i 2, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym

w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej. Inspektorom

i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa. Art. 11f

ust. 4 stosuje się odpowiednio.

2. W urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych działa komórka organizacyjna właściwa do prowadzenia działań na całym

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także w zakresie koordynacji działań komórek

organizacyjnych utworzonych w urzędach kontroli skarbowej oraz nadzoru nad nimi.

3. Dyrektor urzędu kontroli skarbowej może realizować zadania wykonywane

przez komórki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, poza obszarem swojego

działania za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

2017-02-23

©Telksinoe s. 19/63

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:

1) uzbrojenie przysługujące pracownikom komórek kontroli skarbowej, o których

mowa w ust. 1;

2) kryteria i tryb przydziału broni służbowej;

3) wzory umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną

kontroli skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony;

4) sposób noszenia umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę

organizacyjną kontroli skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony;

5) normy umundurowania, uwzględniając okres używalności jego składników;

6) normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych,

zasady jego przyznawania i użytkowania.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

zarządzenia, wykaz komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz liczbę

zatrudnionych w nich pracowników i inspektorów.

Rozdział 3

Postępowanie kontrolne

Art. 12. 1. Postępowanie kontrolne jest prowadzone zgodnie z planem kontroli.

2. Plany kontroli ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej stosownie do

zadań określonych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

3. Postępowanie kontrolne może być również prowadzone poza planem kontroli,

na podstawie uzyskanych informacji lub materiałów albo przeprowadzonych analiz.

Art. 13. 1. Wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu

w formie postanowienia.

1a. Do wszczęcia postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio art. 282b

i art. 282c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

2. Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia

kontrolowanemu postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego.

3. Organ kontroli skarbowej może w ramach prowadzonego postępowania

kontrolnego przeprowadzić kontrolę podatkową.

4. Kontrola podatkowa jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia

udzielonego przez organ kontroli skarbowej.

2017-02-23

©Telksinoe s. 20/63

5. Wszczęcie kontroli podatkowej następuje poprzez doręczenie

kontrolowanemu lub osobie wymienionej w art. 284 § 1–3 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa upoważnienia do jej przeprowadzenia. O zamiarze

wszczęcia kontroli podatkowej organ kontroli skarbowej nie zawiadamia

kontrolowanego.

6. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej jest wydawane przez

dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

i określa:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących

czynności kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 8, jeżeli osoby takie

będą brać udział w czynnościach kontrolnych;

5) numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;

6) oznaczenie kontrolowanego;

7) wskazanie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanego terminu zakończenia

kontroli;

8) zakres kontroli;

9) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska

lub funkcji;

10) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

7. Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi

pracownikami, po okazaniu legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

8. W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na

podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych,

w tym przedstawiciele instytucji Unii Europejskiej, osoby uprawnione na podstawie

porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, a w zakresie realizacji wspólnych

programów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej –

także przedstawiciele innych państw.

9. Postępowanie kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji

służbowych i znaków identyfikacyjnych. W takim przypadku postanowienie

o wszczęciu postępowania kontrolnego doręcza się bez zbędnej zwłoki, jednak nie

2017-02-23

©Telksinoe s. 21/63

później niż w terminie 3 dni roboczych od dnia jego wszczęcia. Przepis art. 284a

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

10. (uchylony)

Art. 13a. (uchylony)

Art. 13b. 1. Inspektor lub pracownik, w związku z postępowaniem kontrolnym

lub kontrolą podatkową, może zażądać od kontrahentów kontrolowanego, z wyjątkiem

osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w okresie objętym

postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową:

1) przedstawienia dokumentów, w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym

lub kontrolą podatkową u kontrolowanego, w celu sprawdzenia ich

prawidłowości i rzetelności;

2) przekazania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na

informatycznym nośniku danych, wyciągu z ksiąg podatkowych i dowodów

księgowych zapisanego w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze

logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa, jeżeli kontrahent podatnika prowadzi księgi podatkowe

i przetwarza dowody księgowe przy użyciu programów komputerowych.

1a. Czynności określone w ust. 1 pkt 2 kontrahent kontrolowanego jest

obowiązany wykonać na własny koszt.

1b. Z czynności, o których mowa w ust. 1, sporządza się protokół.

2. Za kontrahentów kontrolowanego uważa się także wszystkie podmioty

prowadzące działalność gospodarczą uczestniczące w dostawie tego samego towaru

lub usługi będące zarówno dostawcami, jak i nabywcami biorącymi udział pośrednio

lub bezpośrednio w dostawie towaru lub usługi. W takim przypadku żądanie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, może dotyczyć wyłącznie dokumentów lub wyciągów

związanych z tą dostawą towaru lub usługi.

3. Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności

kontrahenta kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu kontroli

skarbowej, czynności, o których mowa w ust. 1, na zlecenie tego organu może

przeprowadzić także inspektor lub pracownik upoważniony przez organ kontroli

skarbowej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce

wykonywania działalności kontrahenta.

2017-02-23

©Telksinoe s. 22/63

Art. 13c. Inspektor lub pracownik, w związku z prowadzonym u

kontrolowanego postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową, w zakresie,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5, jest uprawniony do żądania przedstawienia

dokumentów i dokonywania oględzin we wszystkich miejscach realizacji projektu

finansowanego ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, w zakresie

objętym postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową. Jeżeli miejsce realizacji

projektu znajduje się poza obszarem działania organu kontroli skarbowej, czynności

na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor lub pracownik

upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy ze względu na miejsce

realizacji projektu.

Art. 14. (uchylony)

Art. 14a. 1. Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na

podstawie odrębnych przepisów, do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest

obowiązany przekazać temu organowi poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię

tego oświadczenia – w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania.

2. W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, nie stosuje

się art. 13 ust. 9, art. 13b, art. 27 ust. 1 pkt 7 oraz art. 284 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa.

3. W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, stosuje się

odpowiednio art. 285a, z zastrzeżeniem ust. 4, oraz art. 288 ustawy – Ordynacja

podatkowa, również w zakresie kontroli oświadczeń osób nieprowadzących

działalności gospodarczej.

4. Kontrolę oświadczeń o stanie majątkowym przeprowadza się przede

wszystkim w siedzibie jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej.

Art. 14b. (uchylony)

Art. 14c. 1. Uprawnienie do skorygowania deklaracji, określone w art. 81

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ulega zawieszeniu na czas

trwania postępowania kontrolnego w zakresie objętym tym postępowaniem,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Kontrolowany może, w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 24 ust. 4,

skorygować w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożoną

deklarację podatkową.

2017-02-23

©Telksinoe s. 23/63

3. Na możliwość skorygowania deklaracji organ kontroli skarbowej wskazuje,

wyznaczając stronie termin, o którym mowa w art. 24 ust. 4.

4. Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie wywołuje

skutków prawnych, z wyjątkiem korekty złożonej zgodnie z ust. 2.

5. Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu

postępowania kontrolnego w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość

zobowiązania podatkowego.

5a. Do korekty deklaracji złożonej po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze

wszczęcia postępowania kontrolnego, a w przypadkach gdy nie stosuje się

zawiadomienia – złożonej zgodnie z ust. 2, przepisu art. 56a § 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa nie stosuje się. Do takiej korekty deklaracji

stosuje się odpowiednio przepis art. 56b tej ustawy.

6. Kontrolowany ma obowiązek, nie później niż w terminie 3 dni, zawiadomić

organ kontroli skarbowej o złożeniu do właściwego organu podatkowego korygującej

deklaracji zgodnie z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji korygującej deklarację złożoną

zgodnie z ust. 2.

7. Organ podatkowy informuje niezwłocznie właściwy organ kontroli skarbowej

o złożeniu korygującej deklaracji zgodnie z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji

korygującej deklarację złożoną zgodnie z ust. 2.

Art. 14d. 1. Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w toku postępowania

kontrolnego może, w drodze decyzji, dokonać zabezpieczenia zobowiązania

podatkowego na majątku kontrolowanego. Przepisy art. 33–33c ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, przekazuje się organowi podatkowemu

właściwemu dla kontrolowanego w dniu wydania decyzji.

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do właściwego dla

kontrolowanego w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego dyrektora izby

skarbowej lub dyrektora izby celnej. Przepis art. 26 ust. 1 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.

Art. 15–23. (uchylone)

Art. 24. 1. Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne:

2017-02-23

©Telksinoe s. 24/63

1) decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,

gdy:

a) ustalenia dotyczą podatków, których określanie lub ustalanie należy do

właściwości naczelników urzędów skarbowych, podatku akcyzowego oraz

podatku od wydobycia niektórych kopalin, z zastrzeżeniem ust. 2,

b) ustalenia dotyczą opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa,

których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników

urzędów skarbowych, z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a,

c) w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego zobowiązanie podatkowe

uległo przedawnieniu;

2) wynikiem kontroli, gdy:

a) ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5 i ust. 2,

b) ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie innym niż wymieniony

w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym, albo

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono,

c) kontrolowany złożył zgodnie z art. 14c ust. 2 korygującą deklarację

obejmującą w całości stwierdzone nieprawidłowości.

2. Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne decyzją, o której

mowa w art. 115 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, jeżeli

kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-

-akcyjna została rozwiązana w trakcie postępowania kontrolnego.

3. Jeżeli kontrolowany złoży korygującą deklarację w zakresie nieprawidłowości

stwierdzonych w postępowaniu kontrolnym zakończonym wynikiem kontroli,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, organ kontroli skarbowej, który wydał wynik

kontroli, podejmuje, w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie,

zakończone postępowanie kontrolne. Czynności przeprowadzone w postępowaniu

kontrolnym, które jest podejmowane, pozostają w mocy.

4. Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej

wyznacza kontrolowanemu 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie

zebranego materiału dowodowego.

5. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie została doręczona

w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, nie nalicza się

2017-02-23

©Telksinoe s. 25/63

odsetek za zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego do dnia

doręczenia decyzji.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji

przyczynił się kontrolowany lub jego przedstawiciel lub opóźnienie powstało

z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 24a. (uchylony)

Art. 25. 1. Organ podatkowy właściwy dla kontrolowanego w dniu zakończenia

postępowania kontrolnego, reprezentujący Skarb Państwa, staje się wierzycielem

obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

1a. W przypadku decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a, w zakresie

podatku akcyzowego lub podatku od wydobycia niektórych kopalin, wierzycielem

obowiązków wynikających z tej decyzji jest właściwy dyrektor izby celnej.

2. Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji jest nadawany przez organ

podatkowy wymieniony w ust. 1.

Art. 26. 1. Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, służy

odwołanie do właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania

kontrolnego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej – jeżeli decyzję wydał

dyrektor urzędu kontroli skarbowej. Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora

izby skarbowej lub dyrektora izby celnej, odwołanie służy do dyrektora izby

skarbowej lub dyrektora izby celnej właściwego ze względu na siedzibę urzędu

kontroli skarbowej, którego dyrektor wydał decyzję.

2. Od decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, wydanych przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej oraz od decyzji w sprawach stwierdzenia

nieważności decyzji, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej oraz o wznowieniu

postępowania, wydanych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo

przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej, nie służy odwołanie.

3. Od decyzji, o których mowa w ust. 2, stronie służy wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy przez organ, który wydał decyzję. Do wniosku o ponowne

rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

4. Właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jest:

2017-02-23

©Telksinoe s. 26/63

1) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli

skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez ten organ;

2) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez

dyrektora urzędu kontroli skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie

może być wszczęte wyłącznie z urzędu.

5. Do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej właściwy jest organ kontroli

skarbowej, który ją wydał.

6. Organem właściwym w sprawach o wznowienie postępowania jest dyrektor

urzędu kontroli skarbowej, jeżeli wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

7. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, o wznowieniu postępowania rozstrzyga Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej, który równocześnie wyznacza dyrektora urzędu kontroli

skarbowej właściwego do przeprowadzenia postępowania co do przesłanek

wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

8. W sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.

Art. 27. 1. Wynik kontroli powinien zawierać:

1) oznaczenie organu kontroli skarbowej;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) datę wydania;

4) zakres postępowania kontrolnego;

5) powołanie podstawy prawnej;

6) końcowe ustalenia i wnioski w zakresie ustalonym w art. 24 ust. 1 pkt 2;

7) termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez organ kontroli skarbowej;

8) podpis organu kontroli skarbowej.

2. Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu oraz, z uwzględnieniem ust. 4,

właściwemu organowi lub dysponentowi części budżetowej, któremu, w przypadku

stwierdzenia nieprawidłowości, doręcza się ponadto dokumentację z czynności

kontrolnych. Jeżeli wynik kontroli zawiera ustalenia obejmujące zagadnienia należące

do właściwości różnych organów, każdemu z tych organów doręcza się wyciąg

z wyniku kontroli i dokumentację zawierającą ustalenia w sprawie, w której właściwy

jest ten organ.

2017-02-23

©Telksinoe s. 27/63

3. Jeżeli w wyniku postępowania kontrolnego zostały stwierdzone

nieprawidłowości, organ lub dysponent części budżetowej, o którym mowa w ust. 2,

jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wyniku kontroli lub

wyciągu z wyniku kontroli, zawiadomić organ kontroli skarbowej, który wydał wynik

kontroli, o sposobie wykorzystania zawartych w nim ustaleń lub o przyczynach ich

niewykorzystania.

4. Wynik kontroli w zakresie oświadczenia o stanie majątkowym doręcza się

wnioskodawcy postępowania kontrolnego.

5. Wynik kontroli i dokumentacja z czynności kontrolnych w zakresie środków

pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków

z innych źródeł zagranicznych mogą być przekazane:

1) właściwej instytucji zarządzającej;

2) organom Unii Europejskiej;

3) osobom uprawnionym na podstawie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską

umów międzynarodowych;

4) przedstawicielom innych państw w zakresie realizacji wspólnych programów

finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.

6. Kontrolowany jest obowiązany, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 4,

w ciągu 30 dni po upływie terminu określonego w ust. 1 pkt 7, poinformować organ

kontroli skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.

7. Organ kontroli skarbowej może zwrócić się do kontrolowanego o dodatkowe

wyjaśnienia w związku z informacją, o której mowa w ust. 6.

Art. 28. Przepisów art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli ustalenia

postępowania kontrolnego dotyczą spraw zakończonych decyzją organu

podatkowego. W tym przypadku organ kontroli skarbowej wydaje wynik kontroli,

który przekazuje właściwemu dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania

kontrolnego organowi podatkowemu oraz kontrolowanemu.

Art. 29. (uchylony)

Art. 30. (uchylony)

Art. 31. 1. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania

kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa.

2017-02-23

©Telksinoe s. 28/63

1a. (uchylony)

2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) organ kontroli skarbowej – organ podatkowy;

2) inspektor kontroli skarbowej albo osoba dokonująca czynności kontrolnych,

o której mowa w art. 38 ust. 3 – kontrolującego;

3) postępowanie kontrolne – postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa;

4) kontrola podatkowa – kontrolę, o której mowa w dziale VI ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

3. Jeżeli przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa zobowiązują kontrolujących

do okazania legitymacji służbowej, kontrolujący, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,

zobowiązany jest do okazania legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego,

z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu

Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o

zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 804 oraz z 2004 r. poz. 2703).

Art. 32. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli

skarbowej może zwrócić się do sprawującego nadzór nad kontrolowanym lub do

właściwego organu z notą sygnalizacyjną informującą o dostrzeżonych

nieprawidłowościach.

2. Jednostka, do której nota sygnalizacyjna została skierowana, jest obowiązana,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej noty, zawiadomić Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej o sposobie

wykorzystania zawartych w niej informacji lub o przyczynach jej niewykorzystania.

3. Jeżeli w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w ustalaniu lub

w poborze zobowiązań podatkowych przez organy gminy, Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej zawiadamia o tym

właściwą izbę obrachunkową.

4. (uchylony)

Art. 33. 1. Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo

dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem

przygotowawczym w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa

2017-02-23

©Telksinoe s. 29/63

skarbowe lub wykroczenia skarbowe, banki są obowiązane do sporządzania

i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie:

1) posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do

dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub

pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów,

obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców;

2) posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub

posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych

rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków;

3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości

zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały

udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty, a także umów depozytowych

i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu

Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi

papierami wartościowymi.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się odpowiednio do innych niż banki

podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie.

3. Przepisy ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych.

4. Towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na pisemne żądanie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, jest

obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji o dacie nabycia, liczbie,

cenie i wartości nabytych jednostek uczestnictwa oraz o dacie odkupienia, liczbie

i wartości odkupionych jednostek uczestnictwa, kwocie wypłaconej uczestnikowi

funduszu za odkupione jednostki uczestnictwa, a także o dacie i kwocie dochodów

funduszu wypłaconych uczestnikowi. Przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek

wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

4a. Dostawca usług płatniczych świadczący usługi przekazu pieniężnego, na

pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, jest obowiązany do sporządzania i przekazania informacji

o wysokości i dacie dokonania przekazu pieniężnego oraz odpowiednio ich nadawcy

2017-02-23

©Telksinoe s. 30/63

i odbiorcy. Przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem,

stosuje się odpowiednio.

5. Zakład ubezpieczeń, osoby i podmioty, przy pomocy których zakład

ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, oraz towarzystwo emerytalne, na

pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, są obowiązane do sporządzenia i przekazania informacji o stronie

umowy ubezpieczeniowej lub o osobie będącej członkiem otwartego funduszu

emerytalnego oraz o wpłaconych i wypłaconych kwotach w związku z zawartymi

umowami ubezpieczeniowymi oraz w związku z uczestnictwem w otwartym

funduszu emerytalnym. Przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia

z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

6. Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1–5, następuje nieodpłatnie.

7. W żądaniach, o których mowa w ust. 1–5, Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz

termin ich przekazania.

8. Żądania, o których mowa w ust. 1–5, oznacza się klauzulą „Tajemnica

skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów

zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

9. Informacje, o których mowa w ust. 1–5, mogą być przekazane za pomocą

środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych

zapisanych w edytowalnej formie elektronicznej.

Art. 33a. 1. Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie,

o którym mowa w art. 33 ust. 1–5, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo

dyrektor urzędu kontroli skarbowej może wystąpić również w związku

z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu kontrolowanego do udzielenia

informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych do przekazania

tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio:

1) nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo

2) nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji

finansowych wymienionych w art. 33 ust. 1–5 o przekazanie tych informacji,

albo

2017-02-23

©Telksinoe s. 31/63

3) w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji

lub upoważnienia, o których mowa w pkt 1 lub 2, albo

4) udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami

pochodzącymi z instytucji finansowej.

2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji;

2) dowody potwierdzające, że:

a) kontrolowany odmówił udzielenia informacji lub

b) kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie organowi kontroli skarbowej

upoważnienia do zażądania tych informacji, lub

c) w terminie określonym przez organ kontroli skarbowej kontrolowany nie

udzielił informacji albo upoważnienia.

3. Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1–5 odmawiają udzielenia

informacji, jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora

urzędu kontroli skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa

w ust. 2.

4. Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać

szczególną uwagę na zasadę wzajemnego zaufania między instytucjami finansowymi

a ich klientami. Przepisy art. 33 ust. 6–9 stosuje się odpowiednio.

5. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli

skarbowej składają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych półroczne

sprawozdania zawierające informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu

postępowań w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe, a także postępowań kontrolnych, w porównaniu z liczbą

spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji określonych w art. 33.

6. Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi,

łącznie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

Art. 33b. 1. W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia

oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe prowadzonego przez

inspektora jako finansowy organ postępowania przygotowawczego lub w toku

postępowania kontrolnego prowadzonego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej

albo Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dostęp do informacji uzyskanych

2017-02-23

©Telksinoe s. 32/63

w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, przysługuje wyłącznie inspektorowi

prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne, pracownikowi dokonującemu

czynności kontrolnych i ich przełożonemu oraz właściwym organom kontroli

skarbowej.

2. Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, należy

przechowywać w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami o ochronie

informacji niejawnych.

3. Po zakończeniu postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz

przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe lub postępowania kontrolnego

informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, są wyłączane z akt

sprawy i przechowywane zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych;

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej

dokonuje w aktach sprawy adnotacji o wyłączeniu informacji.

4. Ponowne włączenie do akt sprawy informacji uzyskanych w trybie, o którym

mowa w art. 33 lub 33a, następuje wyłącznie w przypadkach określonych

w art. 24 ust. 3 i art. 34a.

Art. 34. 1. Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej,

w tym na podstawie art. 7c i 7d, stanowią tajemnicę skarbową, z wyjątkiem informacji

gromadzonych i przetwarzanych w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4–7.

1a. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może wyrazić zgodę na ujawnienie

przez dyrektorów urzędów kontroli skarbowej oraz kierowników komórek

organizacyjnych, o których mowa w art. 10 ust. 3, określonych informacji

stanowiących tajemnicę skarbową, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę

inną niż skarbowa i objętych ochroną na podstawie odrębnych ustaw, wskazując

jednocześnie sposób udostępnienia i wykorzystania ujawnianych informacji.

1b. Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, może nastąpić wyłącznie ze

względu na ważny interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów

kontroli skarbowej lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo

obywateli do ich rzetelnego informowania o działaniach kontroli skarbowej i jawności

życia publicznego.

1c. Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, następuje w formie pisemnej, na

uzasadniony wniosek dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub kierownika komórki

organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3.

2017-02-23

©Telksinoe s. 33/63

2. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej są obowiązani:

1) inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej;

2) osoby, o których mowa w art. 13 ust. 8;

3) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz inspektorzy i pracownicy

zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych;

4) osoby odbywające staż, praktykę zawodową lub studencką w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej.

3. Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie

przyrzeczenia następującej treści:

„Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że

są mi znane przepisy o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy

skarbowej.”.

4. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu

zatrudnienia, stażu, praktyki zawodowej lub studenckiej w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej.

5. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby,

którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich

ujawnienie zezwala przepis prawa.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte

tajemnicą skarbową.

Art. 34a. 1. Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli

skarbowej udostępnią wyłącznie:

1) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej – w toku postępowania podatkowego lub

postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe;

1a) Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – zgodnie z przepisami

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

2) organom podatkowym albo innym organom kontroli skarbowej – w razie

złożenia odwołania od decyzji lub w związku z wszczętym, na podstawie

uprzednio wydanego postanowienia, postępowaniem podatkowym albo

w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem

2017-02-23

©Telksinoe s. 34/63

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe;

3) sądowi administracyjnemu – w razie złożenia przez stronę skargi;

4) Rzecznikowi Praw Obywatelskich – w związku z jego udziałem w postępowaniu

przed sądem administracyjnym;

5) Prokuratorowi Generalnemu – na wniosek właściwego prokuratora:

a) w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania

administracyjnego,

b) w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem

administracyjnym;

6) (uchylony)

7) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,

Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru

Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie

Więziennej, Biuru Ochrony Rządu i ich upoważnionym pisemnie

funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji

niejawnych.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio

przepisy art. 33b ust. 1.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz

przekazywane w sposób przewidziany w art. 33 ust. 7 i 8.

4. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli

skarbowej udostępnia Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się

postępowaniem kontrolnym, akta, o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich

informacji wymienionych w art. 33, chyba że informacje takie zostały uprzednio

udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych przepisów.

5. Akta niezawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli

skarbowej udostępniają:

1) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej;

2) organom podatkowym;

3) innym organom kontroli skarbowej;

2017-02-23

©Telksinoe s. 35/63

4) Najwyższej Izbie Kontroli – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach

o Najwyższej Izbie Kontroli;

5) sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora

funkcjonariuszom Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży

Granicznej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego – w związku z toczącym

się postępowaniem;

6) biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego – w zakresie określonym

przez organ kontroli skarbowej;

6a) (uchylony)

6b) (uchylony)

7) innym organom – w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych

ustawach;

8) Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, w zakresie niezbędnym do

przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na podstawie ustawy z dnia

21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 174);

9) organom właściwym w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

– w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia czynności sprawdzających

i postępowania na podstawie przepisów o odpowiedzialności za naruszenie

dyscypliny finansów publicznych;

10) Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej – w związku z prowadzonym

postępowaniem oraz wydawaniem opinii prawnej;

11) wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w zakresie

prowadzonych postępowań dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Upoważnieni na podstawie porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2,

przedstawiciele właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej,

przebywający w siedzibach organów kontroli skarbowej, obecni w toku postępowań

kontrolnych, otrzymują kopie dokumentów zawierających informacje dotyczące tego

postępowania.

Art. 34b. 1. Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające

z akt kontroli, z wyłączeniem informacji określonych w art. 33, organom

podatkowym, innym organom kontroli skarbowej i ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych.

2017-02-23

©Telksinoe s. 36/63

2. Organy kontroli skarbowej są obowiązane udostępniać informacje wynikające

z akt kontroli skarbowych lub inne informacje podatkowe – w zakresie i na zasadach

określonych odrębnymi przepisami.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również:

1) organom celnym;

2) rejonowym urzędom pracy;

3) jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru

Antykorupcyjnemu, Policji, Straży Granicznej, Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego i Żandarmerii Wojskowej;

4a) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego

zadań ustawowych;

4b) służbom statystyki publicznej w zakresie wynikającym z programu badań

statystycznych statystyki publicznej;

4c) akredytowanym agencjom płatniczym realizującym zadania w ramach Wspólnej

Polityki Rolnej;

4d) organom Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej w celu realizacji jej zadań

ustawowych;

5) innym organom – w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 i 5.

4. Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2

i 3 oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”.

Art. 34c. Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych

w art. 178 i 179 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Art. 35. (uchylony)

Rozdział 3a

(utracił moc)

Rozdział 3b

(uchylony)

2017-02-23

©Telksinoe s. 37/63

Rozdział 4

Wywiad skarbowy

Art. 36. 1. Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje

przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne

wchodzące w skład jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, zwane dalej

„wywiadem skarbowym”.

2. Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega, z zachowaniem

ograniczeń wynikających z art. 36aa–36h, na uzyskiwaniu, gromadzeniu,

przetwarzaniu i wykorzystywaniu informacji o dochodach, obrotach, rzeczach

i prawach majątkowych podmiotów podlegających kontroli skarbowej w celu

wykonania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–3, pkt 12, 14 i 14b oraz

w ust. 2, a także uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i wykorzystywaniu

informacji o podmiotach, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa skarbowego, o którym mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego

skarbowego, w celu wykonywania zadania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18.

Czynności w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12, wykonuje wyłącznie

wywiad skarbowy.

3. Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich

wykonywania pracownicy zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej

„pracownikami wywiadu skarbowego”.

4. Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym umożliwiających uzyskiwanie

informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób niejawny.

Art. 36a. (utracił moc)4)

Art. 36aa. 1. W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy

wywiadu skarbowego mają prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu

środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku

towarzyszącego tym zdarzeniom – wyłącznie w toku czynności podejmowanych

w celu ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

Z dniem 30 czerwca 2006 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 czerwca

2005 r., sygn. akt K 4/04 (Dz. U. poz. 1042).

2017-02-23

©Telksinoe s. 38/63

skarbowych lub przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b, oraz naruszeń

przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12.

2. Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osoby, wobec której zostały podjęte.

3. Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, osobie, wobec

której były one stosowane, przysługuje, w ciągu 7 dni od dnia powzięcia wiadomości

o ich stosowaniu, zażalenie do Prokuratora Generalnego.

Art. 36b. 1. W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw skarbowych lub

przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b i art. 36c ust. 1 pkt 3, wywiad

skarbowy może uzyskiwać dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu

telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu w ramach usługi

świadczonej drogą elektroniczną, określone w:

1) art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm.5)), zwane dalej „danymi

telekomunikacyjnymi”,

2) art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U.

poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3) art. 18 ust. 1–5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

elektroniczną, zwane dalej „danymi internetowymi”

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa

w ust. 1:

1) na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2) na pisemny wniosek pracownika wywiadu skarbowego posiadającego pisemne

upoważnienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do występowania

w jego imieniu o udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1;

3) za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej pracownikowi wywiadu skarbowego

posiadającemu pisemne upoważnienie, o którym mowa w pkt 2.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 827 i

1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147 i 542.

2017-02-23

©Telksinoe s. 39/63

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których

mowa w ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi

drogą elektroniczną lub przy niezbędnym ich udziale, jeżeli możliwość taką

przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Generalnym Inspektorem Kontroli

Skarbowej a tym podmiotem.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Udostępnienie wywiadowi skarbowemu danych, o których mowa w ust. 1,

może nastąpić za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli sieć ta zapewnia:

1) możliwość ustalenia pracownika wywiadu skarbowego uzyskującego dane, ich

rodzaju oraz czasu, w którym zostały uzyskane;

2) zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie

nieuprawnionej dostęp do danych.

7. Udostępnianie wywiadowi skarbowemu danych, o których mowa w ust. 1,

następuje na koszt przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub

usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną.

8. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej prowadzi rejestr wystąpień o

uzyskanie danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych zawierający

informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną wywiadu skarbowego i pracownika

wywiadu skarbowego uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w

którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej, z

zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

Art. 36ba. 1. Kontrolę nad uzyskiwaniem przez wywiad skarbowy danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych sprawuje Sąd Okręgowy w

Warszawie, zwany dalej „Sądem”.

2. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje Sądowi, w okresach

półrocznych, sprawozdanie obejmujące:

1) liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;

2) kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o

dane telekomunikacyjne, pocztowe lub internetowe.

2017-02-23

©Telksinoe s. 40/63

3. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd może zapoznać się z

materiałami uzasadniającymi udostępnienie wywiadowi skarbowemu danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.

4. Sąd informuje Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o wyniku kontroli

w terminie 30 dni od jej zakończenia.

5. Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na

podstawie art. 36bb ust. 1.

Art. 36bb. 1. W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw skarbowych lub

przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b i art. 36c ust. 1 pkt 3, wywiad

skarbowy może uzyskiwać dane:

1) z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. –

Prawo telekomunikacyjne,

2) o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne,

3) w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci

oraz siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub

nazwę i formę organizacyjną tego użytkownika,

4) w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej – także nazwę

miejscowości oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione

użytkownikowi

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 36b

ust. 2, 3, 6 i 7 oraz art. 36d ust. 1 stosuje się.

Art. 36c. 1. W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych

przez wywiad skarbowy w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania

i utrwalenia dowodów przestępstw:

1) skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności

publicznoprawnej przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę

określonego na podstawie odrębnych przepisów,

1a) skarbowych, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego,

2017-02-23

©Telksinoe s. 41/63

2) przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli

wysokość szkody przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę

określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3) przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu

zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za

pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

4) przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją

publiczną lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

5) ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią

zgodą wyrażoną w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej

– jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, Sąd, na pisemny

wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę

operacyjną.

1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami

uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji

lub zatarcia dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może

zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę

operacyjną, jednocześnie zwracając się do Sądu z wnioskiem o wydanie

postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez Sąd zgody w terminie 5 dni

od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne protokolarne, komisyjne

zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.

3. (uchylony)

4. Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:

1) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków

technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2) uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków

transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji

prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

2017-02-23

©Telksinoe s. 42/63

4) uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach

danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach

informatycznych i teleinformatycznych;

5) uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

5. Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa

w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2) opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3) okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym

stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4) dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub

przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze

wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;

5) cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6. Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd

może, na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po

uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie

o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne

3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.

7. W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd,

na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po

uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, również po upływie

okresów, o których mowa w ust. 6, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu

kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie może

przekraczać 12 miesięcy.

7a. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić kierownika

komórki organizacyjnej, o którym mowa w art. 36d ust. 4 pkt 1, do składania

wniosków, o których mowa w ust. 1, 6 i 7 lub do zarządzania kontroli operacyjnej w

trybie ust. 2.

8. Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 1a

i 5. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 2, 6 lub 7, zapoznaje

2017-02-23

©Telksinoe s. 43/63

się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas

stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

9. Wnioski, o których mowa w ust. 1, 2, 6 i 7, Sąd rozpoznaje na posiedzeniu,

jednoosobowo, przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych

wniosków są wykonywane w warunkach przewidzianych dla przekazywania,

przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim

zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu

postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator

Generalny lub upoważniony przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

10. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt

warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez

wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.

10a. Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikro- lub

małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o

swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.6))

zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez

wywiad skarbowy kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

11. Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu

przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została

wprowadzona.

12. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego

o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również

o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

13. Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie

udostępnia się materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej.

Przepis nie narusza uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania

karnego.

13a. Sąd, Prokurator Generalny i Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

prowadzą odpowiednio rejestry postanowień, pisemnych zgód, zarządzeń i wniosków

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 875,

978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65 i 352.

2017-02-23

©Telksinoe s. 44/63

dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej, z

zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

14. Na postanowienia Sądu, o których mowa w:

1) ust. 1, 2, 6 i 7 – przysługuje zażalenie Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej;

2) ust. 2 i art. 36d ust. 1c – przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

15. (uchylony)

16. (uchylony)

17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem

właściwym do spraw informatyzacji określa, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania

wniosków i postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania

i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory

stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

Art. 36ca. 1. W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych

podejmowanych przez wywiad skarbowy w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz

uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw, o których mowa w art. 36c ust. 1, oraz

naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12, Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej może zarządzić niejawne nadzorowanie wytwarzania,

przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi, jeżeli

nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz jeżeli inne środki

okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne.

2. O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej zawiadamia niezwłocznie Prokuratora Generalnego, który może nakazać

zaniechanie tych czynności w każdym czasie.

3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej na bieżąco informuje Prokuratora

Generalnego o wynikach przeprowadzonych czynności.

4. Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje

publiczne oraz przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki

2017-02-23

zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu

albo zastąpieniu w całości lub w części.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1, oraz wzory

stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

Art. 36d. 1. Uzyskane w czasie prowadzenia czynności wywiadu skarbowego

dane, o których mowa w art. 36b ust. 1, oraz materiały, w tym materiały zgromadzone

podczas stosowania kontroli operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania,

przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, które:

1) zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania kontrolnego, są

przekazywane właściwemu miejscowo organowi kontroli skarbowej, w razie

potrzeby z wnioskiem o wszczęcie postępowania kontrolnego;

2) zawierają dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla

postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje Prokuratorowi Generalnemu.

1a. (uchylony)

1b. (uchylony)

1c. (uchylony)

1d. (uchylony)

1e. (uchylony)

1f. W przypadku, gdy materiały uzyskane w toku kontroli operacyjnej:

1) zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania

karnego, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zarządza ich niezwłoczne,

komisyjne i protokolarne zniszczenie;

2) mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu

postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których

mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice

związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2

Kodeksu postępowania karnego, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

2017-02-23

1g. W przypadku, o którym mowa w ust. 1f pkt 2, Prokurator Generalny

niezwłocznie po otrzymaniu materiałów, kieruje je do Sądu, wraz z wnioskiem o:

1) stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których

mowa w ust. 1f pkt 2;

2) dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe materiałów zawierających informacje stanowiące

tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w

art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w

art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego z wyłączeniem informacji

o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.

1h. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego,

wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie

o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 1g pkt

2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może

być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie

materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne.

1i. Na postanowienie Sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania

w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o

których mowa w ust. 1g pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje zażalenie. Do

zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2. W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do materiałów zgromadzonych

podczas stosowania kontroli operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania,

przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi,

stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

3. Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36aa ust.

1, art. 36b ust. 1, art. 36c ust. 1 i 2 lub art. 36ca ust. 1, niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe, a także materiały uzyskane w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa

w ust. 1h, których zniszczenie zarządził Sąd, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu.

4. Zniszczenie, o którym mowa w ust. 3, zarządza:

2017-02-23

1) kierownik komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych właściwej w sprawach wywiadu skarbowego –

w odniesieniu do materiałów uzyskanych w wyniku czynności podjętych na

podstawie art. 36aa ust. 1 i art. 36b ust. 1;

2) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej – w odniesieniu do materiałów

uzyskanych w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36c ust. 1 i 2

i art. 36ca ust. 1.

5. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów,

o których mowa w ust. 3, zgromadzonych na podstawie art. 36b ust. 1, art. 36c ust. 1

i 2 i art. 36ca ust. 1, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o

których mowa w ust. 1h, których zniszczenie zarządził Sąd, Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego.

Art. 36e. 1. Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-

-rozpoznawczych lub czynności podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą

być wykorzystywane przez organy i jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla

celów postępowania kontrolnego prowadzonego w stosunku do osoby, wobec której

prowadzono te czynności lub postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe.

2. Informacje, o których mowa w ust. l, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad

skarbowy udostępnia:

1) organom celnym i podatkowym;

2) sądowi lub prokuratorowi – w związku z toczącym się postępowaniem;

3) organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych;

4) innym organom lub instytucjom, w tym organom lub instytucjom państw obcych

– w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

3. W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień

międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone

w ust. l mogą być przekazywane organom lub instytucjom państw obcych.

Art. 36f. 1. Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami

państwowymi uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-

-rozpoznawczych oraz właściwymi organami i instytucjami państw członkowskich

2017-02-23

Unii Europejskiej, a także, w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych

ustawach, z innymi organami.

2. Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również

w formie zapisu elektronicznego, uzyskanych przez uprawnione organy, służby

i instytucje państwowe w wyniku wykonywania czynności operacyjno-

-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać je w rozumieniu

przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której dane

dotyczą.

3. Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić

dane na podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej lub kierownika komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3.

Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

4. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór

upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika

wywiadu skarbowego oraz oznaczenie administratora danych, o którym mowa

w ust. 3.

5. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki

i tryb przekazywania wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych

w wyniku prowadzenia przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, uwzględniając

zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania wywiadu skarbowego.

Art. 36g. Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania

ustawowych zadań, korzystać z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym

Centrum Informacji Kryminalnych.

Art. 36h. 1. Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania

ustawowych zadań może uzyskiwać, gromadzić i przetwarzać informacje, w tym

również dane osobowe, ze zbiorów danych prowadzonych na podstawie odrębnych

przepisów przez organy władzy publicznej, a w szczególności z Krajowego Rejestru

Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności.

Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani do

nieodpłatnego ich udostępniania.

2017-02-23

2. Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa

w ust. 1, mogą, w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą

urządzeń telekomunikacyjnych informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej

komórce wywiadu skarbowego, bez konieczności składania wymaganych odrębnymi

przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli komórka wywiadu skarbowego posiada:

1) urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu

oraz jakie dane uzyskał;

2) zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania.

Art. 36i. 1. Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych może korzystać z pomocy osób niebędących

pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej. Zabronione jest

ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi wywiadu

skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić

dane o osobie, o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo

przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko

życiu lub o występek przeciwko życiu lub zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć

człowieka, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę

osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z uczestnictwem

w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.

3. Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego

w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane

wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania pomocy lub w związku z jej udzieleniem

osoby udzielające pomocy utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom

tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.

Art. 36j. 1. Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz na podstawie art. 36b

ust. 1 i art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora,

a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie tych

2017-02-23

informacji może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia.

2. Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada

obowiązek lub umożliwia udzielenie takich informacji określonemu organowi albo

obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych, a także

w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub

zdrowia innych osób.

Art. 36k. (uchylony)

Art. 36l. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie

Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w art. 36–36d.

Art. 37. 1. Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności

operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie których, ze względu na ochronę określoną

w art. 37a ust. 1, nie mogą być stosowane przepisy o zamówieniach publicznych,

finansach publicznych i rachunkowości, a także odszkodowania oraz wynagrodzenia,

o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane z tworzonego na ten cel funduszu

operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Środki na

ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania,

o którym mowa w art. 36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy

oraz rodzaj i zakres poniesionej szkody.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

zarządzenia, sposób dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1,

uwzględniając przepisy o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega

ogłoszeniu.

Art. 37a. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form

i metod wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów

i danych identyfikujących pracowników i inspektorów. Udzielenie informacji

dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych może nastąpić wyłącznie na

żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego podejrzenia

popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

2017-02-23

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy

wywiadu skarbowego mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają

ustalenie danych ich identyfikujących oraz środków, którymi posługują się przy

wykonywaniu zadań służbowych.

3. Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi

skarbowemu w granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie

wydawania i zabezpieczania dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4. Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do użycia lub

wykorzystania środków przymusu bezpośredniego oraz posiadania i użycia lub

wykorzystania broni palnej. Art. 11f ust. 1, 2 i 4 oraz przepisy wydane na podstawie

art. 11g ust. 4 – w zakresie przydziału broni służbowej – stosuje się odpowiednio.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia,

rodzaje, tryb wydawania i sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów,

o których mowa w ust. 2, uwzględniając cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz

wyjątkowe przesłanki ich użycia.

Rozdział 5

Inspektorzy oraz pracownicy kontroli skarbowej

Art. 37b. Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują

inspektorzy i pracownicy. Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe,

posługują się legitymacjami służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.

Art. 38. 1. Inspektor prowadzi samodzielnie czynności kontrolne.

2. Do wyłączenia inspektora oraz pracownika stosuje się odpowiednio

art. 130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

3. Inspektor może powierzyć dokonywanie czynności kontrolnych pod swoim

nadzorem upoważnionym pracownikom, upoważnionym przedstawicielom instytucji

Unii Europejskiej w przypadku uczestniczenia tych osób w kontroli środków

pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz upoważnionym na podstawie

2017-02-23

porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, przedstawicielom właściwych władz

państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyłączeniem:

1) zarządzania inwentaryzacji;

2) przesłuchiwania świadków;

2a) przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony;

3) dokonywania ostatecznych obliczeń należności budżetowych;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) (uchylony)

8) czynności, o których mowa w art. 288 § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa.

4. Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze w sprawach z zakresu

kontroli skarbowej w trybie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu

postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu

karnego skarbowego.

5. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jako organ nadrzędny nad

finansowym organem postępowania przygotowawczego, może upoważnić inspektora

zatrudnionego w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3, właściwej

w sprawach nadzoru nad postępowaniami w sprawach o przestępstwa skarbowe

prowadzonymi przez inspektorów, do wykonywania w jego imieniu uprawnień

i obowiązków wynikających z przepisów Kodeksu karnego skarbowego.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy

właściwe do ich wydawania, sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu

i zwrotu oraz posługiwania się nimi, uwzględniając zapewnienie właściwej ich

ochrony.

Art. 39. 1. Inspektorem może być ten, kto:

1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;

2) ma nieposzlakowaną opinię i nie został skazany prawomocnym wyrokiem za

umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

3) posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe

o specjalności przydatnej do kontroli skarbowej;

2017-02-23

4) jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co

najmniej 5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią

praktykę w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej;

5) złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją

powołaną przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

1a. Inspektorem może być również osoba zatrudniona w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej, która jest wpisana na listę doradców

podatkowych, jeżeli spełnia warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4.

2. W szczególnie uzasadnionych wypadkach Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej może powołać na inspektora osobę niespełniającą warunków, o których

mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.

2a. Inspektorzy, którzy wykonują czynności kontrolne lub prowadzą

postępowania przygotowawcze, o których mowa w art. 38 ust. 5, podlegają ocenie

kwalifikacyjnej nie rzadziej niż raz na 24 miesiące i nie częściej niż raz na

12 miesięcy.

2b. Inspektorzy i pracownicy urzędów kontroli skarbowej będący pracownikami

służby cywilnej są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać

oświadczenia majątkowe wraz z załącznikiem – kserokopią zeznania o wysokości

osiągniętego dochodu w roku podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się

kierownikowi jednostki, w której osoba jest zatrudniona.

2c. Dyrektorzy i wicedyrektorzy urzędów kontroli skarbowej oświadczenia

majątkowe składają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2d. Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniach majątkowych

uprawniona jest komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

2e. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje

się odpowiednio przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa szczegółowe

warunki odbywania praktyki oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na

stanowisko inspektora.

Art. 39a. 1. Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej.

2017-02-23

2. Akt powołania na stanowisko inspektora powinien określać:

1) imię i nazwisko;

2) jednostkę organizacyjną, w której inspektor wykonuje czynności służbowe;

3) rodzaj stanowiska inspektora;

4) datę powołania.

3. Stanowisko pracy, wynagrodzenie oraz inne elementy związane

z wykonywaniem czynności służbowych inspektora określa kierownik jednostki

organizacyjnej wskazanej w akcie powołania, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od

daty powołania.

4. W przypadku zmiany rodzaju stanowiska inspektora Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej dokonuje zmiany treści aktu powołania. Przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

Art. 40. 1. Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do

wynagrodzenia nie niższy niż 50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za

wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

1a. Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są

inspektorami, a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-

-rozpoznawcze, przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia,

w wysokości do 50% wynagrodzenia.

1b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze

rozporządzenia, określi zasady, wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym

mowa w ust. 1a.

2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje stanowisk

inspektorów oraz wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1.

Art. 40a. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, gdy jest to uzasadnione

potrzebami kontroli skarbowej, może, na wniosek uprawnionego organu, oddelegować

inspektora do wykonywania zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej

kontroli skarbowej albo poza kontrolą skarbową na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, na okres nieprzekraczający 3 miesięcy w ciągu roku kalendarzowego.

2. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może oddelegować inspektora, na

jego wniosek lub za jego zgodą, do wykonywania zadań służbowych w innej jednostce

2017-02-23

organizacyjnej kontroli skarbowej lub poza kontrolą skarbową na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, warunki i tryb oddelegowania, przyznawania wynagrodzenia oraz

innych świadczeń przysługujących inspektorowi w czasie oddelegowania oraz organy

uprawnione do występowania z wnioskiem o oddelegowanie inspektora, biorąc pod

uwagę:

1) sytuację rodzinną inspektora;

2) charakter zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej

oraz poza kontrolą skarbową, do których inspektor może być oddelegowany;

3) sposób zgłaszania wniosku i wyrażania zgody przez inspektora na

oddelegowanie;

4) tryb postępowania w przypadku zmiany warunków oddelegowania, uprawnienia

i świadczenia przysługujące inspektorowi w tym czasie, w szczególności

w zakresie ustalania i wypłaty wynagrodzenia oraz prawa do urlopu;

5) tryb i sposób odwołania inspektora z oddelegowania oraz zwolnienia inspektora

przez instytucję ze stanowiska, które zajmował w niej podczas oddelegowania;

6) sposób udokumentowania przez inspektora poniesionych kosztów

oddelegowania, w tym podróży.

Art. 41. 1. Inspektorzy oraz inni pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli

skarbowej w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony

przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2. Inspektorzy w czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być

zatrzymani bez uprzedniej zgody Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie

dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

2a. Organ prowadzący postępowanie przygotowawcze w trybie i na zasadach

określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego

skarbowego, z wyłączeniem finansowego organu postępowania przygotowawczego,

zawiadamia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o zamiarze przesłuchania

inspektora w charakterze świadka albo podejrzanego co do faktów, o których

dowiedział się w związku z wykonywaniem czynności służbowych. Zdanie pierwsze

stosuje się do sądu, jeżeli przesłuchanie inspektora następuje po raz pierwszy na

rozprawie głównej.

2017-02-23

3. Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków

służbowych inspektorzy odpowiadają tylko dyscyplinarnie.

Art. 42. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora

z zajmowanego stanowiska w przypadku:

1) otrzymania negatywnej oceny kwalifikacyjnej potwierdzonej ponowną

negatywną oceną;

2) utraty nieposzlakowanej opinii;

3) podjęcia zatrudnienia poza urzędem kontroli skarbowej albo komórkami

organizacyjnymi, o których mowa w art. 10 ust. 3;

4) przyjęcia obywatelstwa innego państwa;

5) złożenia przez inspektora rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

6) orzeczenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej

niezdolności do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków inspektora.

2. Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1

i 2 jest równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy, z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Odwołanie następuje z upływem okresu

wypowiedzenia.

3. Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 3–6

nie jest równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy. Nowe warunki pracy i płacy

na stanowisku zajmowanym lub równorzędnym z zajmowanym przed powołaniem na

stanowisko inspektora proponuje dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w którym jest

zatrudniony inspektor, albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych – jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym

urzędzie.

Art. 42a. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może odwołać inspektora

z zajmowanego stanowiska w przypadku:

1) (uchylony)

2) jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok;

3) ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków członka korpusu służby

cywilnej, jeżeli wina inspektora jest oczywista;

4) popełnienia w czasie trwania umowy o pracę albo stosunku pracy przestępstwa,

które uniemożliwia dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste.

2017-02-23

2. W przypadku odwołania:

1) (uchylony)

2) z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4 – odwołanie jest równoznaczne

z rozwiązaniem stosunku pracy bez wypowiedzenia.

3. Odwołanie z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie może nastąpić

po upływie miesiąca od dnia uzyskania przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej wiadomości o okoliczności uzasadniającej odwołanie.

Art. 42b. Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić w drodze

porozumienia stron lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji

inspektora.

Art. 42c. Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić tylko

w przypadkach określonych w art. 42–42b. Do rozwiązania stosunku pracy inspektora

nie stosuje się przepisów Kodeksu pracy oraz ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.

o służbie cywilnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1111 i 1199, z 2015 r. poz. 211, 1220 i 1269

oraz z 2016 r. poz. 34) dotyczących przyczyn jego rozwiązania.

Art. 42d. 1. Stosunek pracy inspektora wygasa w przypadku:

1) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

2) prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych;

3) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

4) prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej lub

wydalenia z pracy w urzędzie;

5) upływu 3 miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego

aresztowania;

6) śmierci inspektora.

2. Wygaśnięcie stosunku pracy inspektora stwierdza Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej.

3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej powołuje na stanowisko inspektora

osobę, której stosunek pracy wygasł z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 5, jeżeli

postępowanie karne lub postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe zostało

umorzone albo wydany został prawomocny wyrok uniewinniający; nie dotyczy to

2017-02-23

warunkowego umorzenia postępowania karnego ani wydania wyroku o zezwoleniu na

dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.

4. Powołanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie na podstawie

wniosku inspektora, którego stosunek pracy wygasł, złożonego nie później niż

3 miesiące od dnia umorzenia postępowania karnego lub postępowania w sprawie

o przestępstwa skarbowe albo wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego.

Art. 42e. W razie likwidacji jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej,

w której inspektor wykonuje pracę, lub reorganizacji tej jednostki w sposób

uniemożliwiający dalsze zatrudnienie inspektora Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej przenosi go do innej jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej.

Art. 42f. Pracę w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g

ust. 1, oraz wywiadzie skarbowym może podjąć osoba, która:

1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;

2) ma nieposzlakowaną opinię i nie została skazana prawomocnym wyrokiem za

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

3) posiada co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną

do służby w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie

służbowej, której gotowa jest się podporządkować;

4) daje rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych

w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

Art. 42g. 1. Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie

skarbowym, kandydatach zgłaszających się do naboru na te stanowiska oraz

o zatrudnieniu w wyniku naboru na te stanowiska nie podlegają upowszechnianiu ani

udostępnianiu.

2. Do obsady stanowisk kierujących komórkami organizacyjnymi właściwymi

w sprawach wywiadu skarbowego przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 21 listopada

2008 r. o służbie cywilnej nie stosuje się.

Art. 42h. Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w komórkach

organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, inspektorów i pracowników

zatrudnionych w tych komórkach oraz kandydatów do pracy w wywiadzie

skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego ustalają komisje lekarskie

podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2017-02-23

Art. 42i. 1. Przyjęcie kandydata do pracy w komórkach organizacyjnych,

o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym poprzedza się

postępowaniem kwalifikacyjnym, na które składa się:

1) przyjęcie podania o przyjęcie do pracy, kwestionariusza osobowego, a także

dokumentów stwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz

zawierających dane o uprzednim zatrudnieniu;

2) rozmowa kwalifikacyjna;

3) postępowanie sprawdzające określone w przepisach o ochronie informacji

niejawnych;

4) ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy;

5) badanie psychologiczne i psychofizjologiczne;

6) egzamin sprawności fizycznej – w przypadku kandydatów do pracy

w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1.

2. Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych

funkcjonariuszy Inspekcji Celnej, Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej

oraz funkcjonariuszy celnych, zatrudnionych uprzednio w wyodrębnionych

komórkach organizacyjnych administracji celnej, o których mowa w art. 6zl ustawy

z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (w brzmieniu z dnia 1 maja 2004 r., Dz. U.

poz. 623), a także byłych pracowników wywiadu skarbowego lub komórek

organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, można, za zgodą Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej, ograniczyć. Ograniczenie nie może dotyczyć etapów

postępowania określonych w ust. 1 pkt 1–3.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, tryb postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów

ubiegających się o przyjęcie do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa

w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym, a także wzór składanego przez te

osoby kwestionariusza osobowego, biorąc pod uwagę czynności niezbędne do

przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego i ustalenia w jego toku przydatności

i predyspozycji do pracy.

Art. 42j. 1. Inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w komórkach

organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym

2017-02-23

mogą być skierowani, z urzędu albo na własną prośbę, na badania lekarskie lub

psychologiczne w celu określenia ich stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej

i psychicznej do pracy w tych komórkach.

1a. Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani poddać

się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom

specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

1b. W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie

pozwalają na wydanie orzeczenia, inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust.

1, mogą zostać skierowani na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyrażą na

to zgodę.

2. Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą być również

poddani badaniom psychofizjologicznym. Na badanie kieruje Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej.

3. Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których

mowa w art. 11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą

komisję lekarską stanowi podstawę do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem,

z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, jeżeli nie jest możliwe

przeniesienie pracownika na stanowisko niewymagające takich predyspozycji

w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej, w której jest zatrudniony.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pracownika, o którym mowa w ust.

1, który dwukrotnie, bez usprawiedliwienia nie stawił się:

1) przed komisją lekarską, do której został skierowany w celu określenia jego stanu

zdrowia;

2) na badania wyznaczone zgodnie z ust. 1a lub na obserwację w podmiocie

leczniczym, o której mowa w ust. 1b, jeżeli wyraził na nią zgodę.

5. Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których

mowa w art. 11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą

komisję lekarską, dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przed tą komisją

przez inspektora lub dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przez niego na

badania wyznaczone zgodnie z ust. 1a, lub niepoddanie się im lub dwukrotne

nieusprawiedliwione niestawienie się na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli

wyraził na nią zgodę, stanowi podstawę do przeniesienia inspektora na stanowisko

2017-02-23

niewymagające takich zdolności w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej,

w której jest zatrudniony.

6. Do urzędników służby cywilnej zatrudnionych w komórkach

organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym

stosuje się przepis ust. 5.

Art. 42k. 1. Czas pracy inspektorów i pracowników zatrudnionych

w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie

skarbowym jest określony wymiarem ich obowiązków, z uwzględnieniem prawa do

odpoczynku.

2. Czas pracy inspektorów i pracowników, o których mowa w ust. 1, nie może

przekraczać przeciętnie 40 godzin tygodniowo w czteromiesięcznym okresie

rozliczeniowym.

3. Wykonywanie zadań służbowych nie może przekraczać, łącznie z pracą

w godzinach nadliczbowych, przeciętnie 48 godzin w tygodniu, w okresie

rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2. W zamian za czas pracy przekraczający

40 godzin pracy w tygodniu inspektorowi i pracownikowi przysługuje czas wolny od

pracy w takim samym wymiarze.

4. Inspektorom i pracownikom, o których mowa w ust. 1, przysługuje prawo co

najmniej do:

1) 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie;

2) 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku w okresie 7-dniowym.

5. Przepisy ust. 2–4 nie mają zastosowania w przypadku konieczności:

1) wykonania czynności służbowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane;

2) zapewnienia ciągłości pracy na stanowiskach, na których jest wymagane jej

utrzymanie w sposób ciągły.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, rozkład i system czasu pracy inspektorów i pracowników, o których

mowa w ust. 1, oraz tryb udzielania im czasu wolnego w zamian za pracę w wymiarze

przekraczającym średnio 40 godzin tygodniowo, biorąc pod uwagę zagwarantowanie

prawa do odpoczynku oraz prawidłową realizację zadań kontroli skarbowej.

Art. 43. W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej

ustawie, do inspektorów stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych

2017-02-23

pracowników urzędów kontroli skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie

cywilnej lub ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

Rozdział 5a

Kara pieniężna

Art. 43a. 1. W przypadku nieudzielenia informacji, o których mowa w art. 7c

ust. 1 i art. 7d ust. 1 i 2, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu

kontroli skarbowej może, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot, o którym mowa

w art. 7c ust. 1 i art. 7d ust. 1 i 2, karę pieniężną w wysokości do 5000 zł.

1a. Termin płatności kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji,

o której mowa w ust. 1.

2. Kara pieniężna nie może zostać nałożona do czasu, kiedy postanowienie

organu kontroli skarbowej w sprawie udzielenia informacji stało się ostateczne.

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez dyrektora urzędu kontroli

skarbowej stronie służy odwołanie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej nie służy odwołanie, jednakże stronie służy wniosek do tego

organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań stosuje się

odpowiednio.

5. Do postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

6. Kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe

Art. 44–57. (pominięte)

Art. 58. Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organach kontroli

finansowej albo o kontroli finansowej, rozumie się przez to odpowiednio organy

kontroli skarbowej i kontrolę skarbową.

2017-02-23

Art. 59. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia7),

z wyjątkiem art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 3, art. 10, art. 40 i art. 57 ust. 1, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa została ogłoszona w dniu 6 listopada 1991 r.

2017-02-23