Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2016 Pozycja 825
©Telksinoe s. 1/35
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2016 r. poz. 825,
z 2017 r. poz. 1566,
z 2018 r. poz. 650, 756.
U S T A W A
z dnia 16 września 2011 r.
o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Przepisy ustawy stosuje się w sprawach związanych z usuwaniem
skutków powodzi w rozumieniu art. 16 pkt 43 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo
wodne (Dz. U. poz. 1566).
2. W przypadku wystąpienia powodzi o rozmiarach powodujących konieczność
zastosowania szczególnych rozwiązań określonych w ustawie, gdy środki
zastosowane przez właściwe organy administracji rządowej i organy jednostek
samorządu terytorialnego okazały się niewystarczające, Rada Ministrów może
określić, w drodze rozporządzenia, na podstawie danych przekazanych Prezesowi
Rady Ministrów przez właściwych wojewodów:
1) wykaz gmin lub miejscowości poszkodowanych w wyniku wystąpienia powodzi,
na terenie których stosuje się szczególne rozwiązania określone w ustawie,
2) rodzaj stosowanych rozwiązań – w zakresie określonym w rozdziale 2,
3) w przypadku rozwiązań określonych w art. 5–7, art. 10–19, art. 23, art. 26–29,
art. 33 i art. 36 – warunki lub okres ich stosowania lub termin na dokonanie
określonych czynności, nie dłuższy niż 12 miesięcy
– kierując się zakresem niezbędnej do udzielenia pomocy, uwzględniając bieżące
możliwości budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego.
3. W przypadku wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia, o którym mowa
w ust. 2, przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.
– Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), z wyłączeniem przedsiębiorców
wykonujących działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz
chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa
10.05.2018
©Telksinoe s. 2/35
śródlądowego, którzy ponieśli szkodę w wyniku powodzi, mogą ubiegać się
o pożyczki na zasadach określonych w rozdziale 3.
4. Po wydaniu przez Radę Ministrów rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2,
w celu umożliwienia zastosowania szczególnych rozwiązań określonych ustawą,
Prezes Rady Ministrów może dokonywać, w drodze rozporządzenia, przeniesienia
planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami budżetu państwa,
uwzględniając przeznaczenie środków publicznych na sfinansowanie zadań
określonych przez dysponentów części wnioskujących o dokonanie przeniesień.
Art. 2. Użyte w ustawie określenie „poszkodowany” oznacza osobę fizyczną,
osobę prawną i jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, które na
skutek powodzi doznały szkód majątkowych lub utraciły, chociażby czasowo,
możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.
Art. 3. 1. Finansowanie szczególnych rozwiązań określonych ustawą następuje
z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym
i usuwanie ich skutków, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
2. W roku budżetowym, w którym wystąpiła powódź, minister właściwy do
spraw finansów publicznych może utworzyć rezerwę celową z przeznaczeniem na
sfinansowanie usuwania skutków powodzi i przenieść do tej rezerwy kwoty
planowanych wydatków budżetowych zablokowane na podstawie art. 177 ust. 1 pkt 2
i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r.
poz. 885, z późn. zm.1)), z tym że wymogu uzyskania opinii sejmowej komisji
właściwej do spraw budżetu, o której mowa w art. 177 ust. 6 tej ustawy, nie stosuje
się.
3. Do podziału rezerwy celowej, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się terminu,
o którym mowa w art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych.
Art. 4. 1. Łączna wartość pomocy publicznej udzielonej na podstawie ustawy
w celu naprawienia szkód powstałych w wyniku wystąpienia powodzi nie może
przekroczyć wartości szkód materialnych poniesionych przez beneficjenta pomocy na
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938 i 1646,
z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189, 1190,
1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195.
10.05.2018
©Telksinoe s. 3/35
skutek powodzi, w związku z którą zostało wydane rozporządzenie, o którym mowa
w art. 1 ust. 2, pomniejszonej o wartość uzyskanego odszkodowania.
2. Beneficjent pomocy jest obowiązany do zwrotu, zgodnie z ust. 9 i 10,
uzyskanej pomocy publicznej, w wysokości, w jakiej przekracza wartość
poniesionych szkód obliczoną zgodnie z ust. 1.
3. Podmiot ubiegający się o pomoc publiczną składa wojewodzie właściwemu ze
względu na miejsce faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej oświadczenie
o wartości szkód materialnych poniesionych na skutek powodzi, niezwłocznie po ich
ustaleniu. W oświadczeniu podaje się także informację o posiadaniu lub braku
ubezpieczenia, z tytułu którego jest możliwe uzyskanie odszkodowania, a także
informację o numerze w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym
oraz o numerze identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot takie numery posiada.
4. W przypadku uzyskania pomocy publicznej na podstawie ustawy, beneficjent
pomocy składa wojewodzie, o którym mowa w ust. 3, oświadczenie o wartości tej
pomocy, w terminie 14 dni od dnia jej uzyskania. Do oświadczenia dołącza się
dokumenty potwierdzające wartość uzyskanej pomocy publicznej, o ile zgodnie
z odrębnymi przepisami takie dokumenty są wydawane.
5. W przypadku uzyskania pomocy publicznej na podstawie ustawy,
beneficjentowi pomocy, który nie zawarł umowy ubezpieczenia, pomniejsza się
przyznaną pomoc o 10%.
6. Podmiot udzielający pomocy publicznej składa wojewodzie, o którym mowa
w ust. 3, informację na temat udzielonej pomocy w terminie 14 dni od dnia jej
udzielenia.
7. W przypadku uzyskania odszkodowania na pokrycie szkód materialnych
poniesionych na skutek powodzi, beneficjent pomocy niezwłocznie składa
wojewodzie, o którym mowa w ust. 3, oświadczenie o wysokości uzyskanego
odszkodowania.
8. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3, 4 i 7, składa się za pośrednictwem
naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach podatku dochodowego.
9. Wojewoda dokonuje sprawdzenia, czy uzyskana przez beneficjenta pomoc
publiczna nie przekracza wartości szkód materialnych określonej w oświadczeniu,
o którym mowa w ust. 3, obliczonej zgodnie z ust. 1. W przypadku stwierdzenia
przekroczenia, wojewoda zawiadamia beneficjenta pomocy o wysokości kwoty
10.05.2018
©Telksinoe s. 4/35
przekroczenia, wskazując rachunek bankowy, na który dokonuje się wpłaty tej kwoty
w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
10. W przypadku niedokonania zwrotu pomocy zgodnie z ust. 9, wojewoda
wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu oraz rachunek bankowy,
na który dokonuje się zwrotu. Przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.2)) stosuje się
odpowiednio.
11. Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 10 jest minister
właściwy do spraw gospodarki.
12. Środki zwrócone przez beneficjenta pomocy stanowią dochód budżetu
państwa.
13. Przepisy ust. 1–12 stosuje się odpowiednio do poszkodowanych
pracodawców, którzy uzyskali na podstawie niniejszej ustawy pomoc niebędącą
pomocą publiczną.
Rozdział 2
Szczególne rozwiązania, które mogą być stosowane w przypadku wystąpienia
powodzi
Art. 5. 1. Rodzina lub osoba samotnie gospodarująca, w rozumieniu ustawy
z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn.
zm.3)), poszkodowana w wyniku wystąpienia powodzi, w celu zaspokojenia
niezbędnej potrzeby bytowej może otrzymać jednorazowy zasiłek powodziowy
w kwocie do 2 tys. zł, zwany dalej „zasiłkiem”.
2. Zasiłek jest przyznawany niezależnie od dochodów rodziny lub osoby
samotnie gospodarującej, w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej, i nie podlega zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 7.
3. Zasiłek jest przyznawany na wniosek rodziny lub osoby samotnie
gospodarującej, w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,
złożony w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 do
wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na terenie której wnioskodawca poniósł
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,
1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195 i 615.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 693,
1045, 1240, 1310, 1359, 1607, 1616, 1830 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 195.
10.05.2018
©Telksinoe s. 5/35
szkodę w wyniku powodzi, albo gminy sąsiadującej, na terenie której przebywa
w wyniku przeprowadzenia ewakuacji albo konieczności opuszczenia zagrożonego
miejsca zamieszkania.
4. Decyzję o przyznaniu zasiłku wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta),
o którym mowa w ust. 3, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni od dnia
wpłynięcia wniosku do organu.
5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawca dołącza oświadczenie,
że w wyniku powodzi doznał szkody majątkowej wraz z określeniem jej wartości, nie
ubiegał się o zasiłek na terenie innej gminy oraz że wyraża zgodę na w eryfikację
danych zawartych we wniosku. Oświadczenie jest składane pod rygorem poniesienia
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań.
6. Zasiłek jest wypłacany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), o którym
mowa w ust. 3, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni od dnia wydania
decyzji w sprawie przyznania zasiłku, w wysokości:
1) równej wartości szkody według oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, jeżeli
nie przekracza 2 tys. zł;
2) 2 tys. zł, jeżeli wartość szkody według oświadczenia, o którym mowa w ust. 5,
jest równa bądź wyższa niż 2 tys. zł.
7. Organ wypłacający zasiłek po jego wypłacie dokonuje weryfikacji
prawdziwości danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3. Jeżeli
w wyniku weryfikacji ustalono, że rodzina lub osoba samotnie gospodarująca,
w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, która otrzymała
zasiłek, nie poniosła szkody w wyniku wystąpienia powodzi, organ wypłacający
zasiłek wydaje decyzję o jego zwrocie, określając termin jego zwrotu nie krótszy niż
7 dni. Do zwrotu zasiłku stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
8. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze
rozporządzenia, tryb wypłaty i szczegółowy tryb zwrotu zasiłku oraz wzór formularza
wniosku, o którym mowa w ust. 3, uwzględniając konieczność uzyskania danych
niezbędnych do identyfikacji rodziny lub osób, którym ma być przyznany zasiłek, oraz
potrzebę określenia treści oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, a także mając na
względzie zapewnienie sprawnego i terminowego wypłacania zasiłku
poszkodowanym oraz skuteczności zwrotu nienależnie uzyskanego zasiłku.
10.05.2018
©Telksinoe s. 6/35
9. Przyznawanie i wypłacanie zasiłku należy do zadań zleconych z zakresu
administracji rządowej realizowanych przez gminę.
Art. 6. 1. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1
ust. 2 do zbywania na rzecz poszkodowanych będących osobami fizycznymi
nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa albo jednostek samorządu
terytorialnego, przeznaczonych na cele mieszkaniowe w miejscowym planie
zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – w studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, lub dla których
została wydana decyzja o warunkach zabudowy i ustalająca przeznaczenie
nieruchomości na cele mieszkaniowe, zgodnie z przepisami o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym, stosuje się odpowiednio art. 37 ust. 3 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774
i 1777 oraz z 2016 r. poz. 65).
2. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2
w przypadku budowy urządzeń infrastruktury technicznej nie stosuje się przepisów
działu III rozdziału 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami.
Art. 7. Na wniosek gminy składany w terminie określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 zbywanie nieruchomości wchodzących w skład
Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przeznaczonych na cele mieszk aniowe na
rzecz poszkodowanych następuje w trybie bezprzetargowym.
Art. 8. 1. Faktyczna niemożność świadczenia pracy w związku z powodzią
stanowi podstawę usprawiedliwienia nieobecności pracownika w pracy.
2. Za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z przyczyny, o której mowa
w ust. 1, pracownikowi przysługuje prawo do odpowiedniej części minimalnego
wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przez okres
nie dłuższy niż 10 dni roboczych wynikających z rozkładu czasu pracy pracownika.
3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do pracowników, których uprawnienie do
wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu powodzi
lub do innej formy rekompensaty utraconego wynagrodzenia z tego tytułu wynika
z odrębnych przepisów.
4. Wynagrodzenie określone w ust. 2 wypłaca pracodawca.
10.05.2018
©Telksinoe s. 7/35
5. Pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie pracy innego
rodzaju niż wynikająca z nawiązanego stosunku pracy, jeżeli jest to konieczne
w związku z usuwaniem skutków powodzi u tego pracodawcy. W takim przypadku
pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia, obliczonego
według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za czas urlopu
wypoczynkowego.
6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do osób wykonujących pracę na
podstawie stosunku służbowego.
Art. 9. W przypadku zniszczenia na skutek powodzi dokumentów niezbędnych
do ustalenia świadczeń z tytułu ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenia
emerytalnego przyjmuje się:
1) wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie
okresów zatrudnienia (ubezpieczenia) oraz czasowej niezdolności do pracy
z powodu choroby, macierzyństwa lub sprawowania opieki;
2) wszelkie dokumenty pozwalające na udowodnienie wysokości ich podstawy
wymiaru.
Art. 10. Środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą być
przeznaczone na cele związane z pomocą dla poszkodowanych zatrudnionych u
pracodawcy, który utworzył fundusz, a także dla poszkodowanych zatrudnionych u
innego pracodawcy w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1
ust. 2.
Art. 11. 1. Środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych mogą być przeznaczone na:
1) utrzymanie zagrożonych likwidacją na skutek powodzi miejsc pracy osób
niepełnosprawnych;
2) odtworzenie zniszczonej lub utraconej na skutek powodzi infrastruktury
i wyposażenia warsztatów terapii zajęciowej, zakładów aktywności zawodowej
oraz przedsiębiorstw osób niepełnosprawnych prowadzących działalność
gospodarczą;
3) pomoc dla osób niepełnosprawnych na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, środków
pomocniczych i przedmiotów ortopedycznych utraconych lub zniszczonych na
skutek powodzi;
10.05.2018
©Telksinoe s. 8/35
4) usunięcie powstałych na skutek powodzi szkód w obrębie zlikwidowanych
uprzednio barier technicznych i architektonicznych w związku
z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych (finansowanie
remontów, readaptacja oraz zakup sprzętu);
5) dofinansowanie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia
1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. poz. 721, z późn. zm.4)), zwanej dalej
„ustawą o rehabilitacji”, do oprocentowania kredytów bankowych zaciągniętych
na likwidację skutków powodzi w związku z zatrudnianiem i rehabilitacją osób
niepełnosprawnych.
2. Cele określone w ust. 1 mogą zostać dofinansowane ze środków Państwowego
Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych maksymalnie do kwoty, która nie
może być sfinansowana z innych źródeł.
3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania środków, o których mowa
w ust. 1, uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania.
Art. 12. 1. Środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
zwanego dalej „funduszem rehabilitacji”, mogą być przeznaczone na odtworzenie
infrastruktury i wyposażenia, utraconych lub zniszczonych na skutek powodzi miejsc
pracy oraz rehabilitacji osób niepełnosprawnych u dysponenta tego funduszu.
2. Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć środki, o których mowa
w art. 33 ust. 3 pkt 4 ustawy o rehabilitacji, na pomoc indywidualną dla osób
niepełnosprawnych, przeznaczoną na usuwanie skutków powodzi dot yczących tych
osób, w szczególności na zakup utraconego lub zniszczonego sprzętu
rehabilitacyjnego, środków pomocniczych i przedmiotów ortopedycznych lub na
ograniczenie barier technicznych i architektonicznych powstałych na skutek powodzi.
3. Środki funduszu rehabilitacji, z wyłączeniem środków przeznaczonych na
pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych, mogą być przeznaczone na
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. poz. 1016,
1243, 1244 i 1707, z 2012 r. poz. 986 i 1456, z 2013 r. poz. 73, 675, 791, 1446 i 1645, z 2014 r.
poz. 598, 877, 1198, 1457 i 1873, z 2015 r. poz. 218, 493, 1240, 1273, 1359, 1649 i 1886 oraz
z 2016 r. poz. 195.
10.05.2018
©Telksinoe s. 9/35
ratowanie zagrożonych likwidacją na skutek powodzi warsztatów terapii zajęciowej
prowadzonych przez dysponenta tego funduszu.
4. Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć do 10% środków tego
funduszu, z wyłączeniem środków, o których mowa w art. 33 ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy
o rehabilitacji, na przedsięwzięcia wspólne lub na bezzwrotną pomoc na usuwanie
skutków powodzi u innego dysponenta funduszu rehabilitacji, który poniósł szkody na
skutek powodzi.
5. Warunkiem przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji w sposób określony
w ust. 1, 3 i 4 jest uzyskanie zgody dysponenta Państwowego Funduszu Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych.
6. W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 5, dysponent
funduszu rehabilitacji jest obowiązany do dokonania wpłat, o których mowa w art. 33
ust. 4a ustawy o rehabilitacji.
7. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do dysponentów zakładowego
funduszu aktywności.
Art. 13. Pożyczki przyznane przed wystąpieniem powodzi ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych:
1) osobom niepełnosprawnym na działalność gospodarczą lub rolniczą,
2) zakładom pracy chronionej
– mogą być umarzane w całości lub w części, wraz z odsetkami, jeżeli w związku
z powodzią nastąpiła utrata możliwości spłaty pożyczki.
Art. 14. 1. Organ udzielający pomocy, o której mowa w art. 12a, art. 26,
art. 26d, art. 26e lub art. 32 ustawy o rehabilitacji, albo pomocy, o której mowa
w art. 12 ustawy o rehabilitacji w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2007 r.,
może odroczyć termin płatności należności z tytułu zwrotu udzielonej pomocy, jeżeli
niemożność terminowego zwrotu pomocy jest skutkiem powodzi.
2. Jeżeli naruszenie warunków umowy, na podstawie której udzielono pomocy
określonej w ust. 1, nastąpiło na skutek powodzi, to organ udzielający pomocy może
nie żądać zwrotu pomocy, pod warunkiem niezwłocznego usunięcia
nieprawidłowości, i kontynuować realizację umowy lub odroczyć termin płatności
należności z tytułu zwrotu pomocy.
Art. 15. Podmioty zamierzające:
10.05.2018
©Telksinoe s. 10/35
1) wystąpić o pomoc, o której mowa w art. 11 ust. 1,
2) wykorzystać fundusz rehabilitacji w sposób określony w art. 12 ust. 1, 3 i 4,
3) wystąpić o umorzenie, o którym mowa w art. 13,
4) wystąpić o odroczenie, o którym mowa w art. 14 ust. 1
– są obowiązane odpowiednio złożyć wniosek albo wystąpić o zgodę do dysponenta
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w terminie
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.
Art. 16. Za okresy określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2,
nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku, w którym wystąpiła powódź, refundacja,
o której mowa w art. 25a ust. 1 ustawy o rehabilitacji, może być dokonywana
w przypadku nieterminowego opłacenia składek podlegających refundacji, jeżeli
uchybienie terminu płatności składek było skutkiem powodzi.
Art. 17. 1. Pożyczka, o której mowa w art. 42 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645), zwanej
dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, może zostać umorzona w całości lub w części
wraz odsetkami, jeżeli na skutek powodzi:
1) nastąpiła trwała lub czasowa przeszkoda w funkcjonowaniu instytucji
szkoleniowej;
2) poszkodowany bezrobotny w okresie trwania powodzi nie mógł podjąć lub
ukończyć szkolenia.
2. Umorzenia pożyczki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje,
w drodze decyzji, starosta na wniosek pożyczkobiorcy złożony w terminie określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 lub z urzędu w wypadku śmierci
pożyczkobiorcy bez konieczności uzyskania opinii powiatowej rady rynku pracy.
Art. 18. 1. Przyznane refundacje na wyposażenie lub doposażenie stanowisk
pracy, lub środki na podjęcie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 46
ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, mogą zostać umorzone w całości lub w części
wraz z odsetkami, jeżeli miejsca pracy uległy zniszczeniu na skutek powodzi.
2. Osobom bezrobotnym, którym umorzono środki przyznane na podjęcie
działalności gospodarczej, w związku z utratą miejsca pracy na skutek powodzi,
przysługuje prawo ponownego złożenia wniosku o przyznanie środków na podjęcie
działalności gospodarczej.
10.05.2018
©Telksinoe s. 11/35
3. Umorzenia, o których mowa w ust. 1, dokonuje starosta na wniosek
poszkodowanego złożony w terminie określonym w przepisach wydanych na
podstawie art. 1 ust. 2.
Art. 19. 1. Starosta, na wniosek poszkodowanego bezrobotnego, przyznaje
prawo do świadczenia w wysokości zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w art. 72
ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia, finansowanego z Funduszu Pracy, za
okres poprzedzający dzień zarejestrowania się poszkodowanego bezrobotnego
w powiatowym urzędzie pracy, przypadający w okresie wskazanym w przepisach
wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, nie dłuższy jednak niż 30 dni, jeżeli opóźnienie
w rejestracji było spowodowane powodzią, a poszkodowany bezrobotny spełnia
warunki określone w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia.
2. W przypadku gdy świadczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje
bezrobotnemu za okres krótszy niż 30 dni, jest wypłacane w kwocie 1/30 wysokości
zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji
zatrudnienia, za każdy dzień przysługiwania.
3. Od świadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie są odprowadzane składki na
ubezpieczenia społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne.
4. Poszkodowanym bezrobotnym, którzy utracili prawo do zasiłku dla
bezrobotnych w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1
ust. 2 z powodu upływu okresu jego pobierania, przysługuje od dnia określonego
w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 prawo do zasiłku dla bezrobotnych
przez okres 30 dni w wysokości zasiłku otrzymywanego w ostatnim miesiącu
przysługiwania prawa, pod warunkiem niezaistnienia zawartych w ustawie o promocji
zatrudnienia ustawowych przyczyn utraty statusu bezrobotnego.
5. Przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia nie stosuje się,
jeżeli niestawienie się przez poszkodowanego bezrobotnego w powiatowym urzędzie
pracy w wyznaczonym terminie lub brak powiadomienia o uzasadnionej przyczynie
tego niestawiennictwa w terminie 7 dni spowodowane było powodzią.
Art. 20. 1. Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych,
o których mowa w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę
zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy spowodowanych powodzią oraz możliwości
utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać ze środków Funduszu Pracy
10.05.2018
©Telksinoe s. 12/35
zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę kosztów na
wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu
zatrudnienia skierowanych bezrobotnych zamieszkałych na obszarze gmin lub
miejscowości określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2,
w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego
wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych bezrobotnych w przeliczeniu na pełny
wymiar czasu pracy, pod warunkiem że pracodawca nie zmniejszy w tym okresie
liczby zatrudnionych pracowników w stosunku do stanu na dzień podpisania umowy
o refundację – jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku następującego po roku,
w którym wystąpiła powódź.
2. W przypadku gdy pracodawca nie dotrzyma warunku, o którym mowa
w ust. 1, pomoc podlega wstrzymaniu od miesiąca, w którym nastąpiło
niedotrzymanie warunku, w wysokości stanowiącej iloczyn przyznanej refundacji na
jedną osobę i liczby zwolnionych pracowników.
Art. 21. 1. Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych,
o których mowa w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę
zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy spowodowanych powodzią oraz możliwości
utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać ze środków Funduszu Pracy
zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę, którego zakład
został zniszczony na skutek powodzi, kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz
składki na ubezpieczenia społeczne zatrudnianych pracowników, w wysokości
nieprzekraczającej miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia
za pracę i liczby zatrudnionych pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu
pracy, pod warunkiem że pracodawca nie zmniejszy w tym okresie liczby
zatrudnionych pracowników w stosunku do stanu na dzień podpisania umowy
o refundację – jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku następującego po roku,
w którym wystąpiła powódź. Przepis art. 20 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2. Starosta może zwracać organizatorowi robót publicznych, który przy pracach
związanych z usuwaniem skutków powodzi zatrudnił skierowane poszkodowane
osoby fizyczne, które osobiście i na własny rachunek prowadzą działalność w zakresie
produkcji rolnej, w pozostającym w ich posiadaniu gospodarstwie rolnym
obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha
przeliczeniowe lub prowadzące dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa
10.05.2018
©Telksinoe s. 13/35
w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, oraz ich małżonków
i pełnoletnich domowników przez okres do 12 miesięcy, jednak nie dłużej niż do dnia
31 grudnia roku następującego po roku, w którym wystąpiła powódź, poniesione
koszty na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu
zatrudnienia skierowanych osób w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie
iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych
skierowanych osób w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.
3. Skierowanie do prac określonych w ust. 2 odbywa się pod warunkiem, że
zniszczeniu na skutek powodzi uległo co najmniej 30% gospodarstwa rolnego lub
upraw działu specjalnego produkcji rolnej albo straty w hodowli prowadzonej w dziale
specjalnym produkcji rolnej powstałe na skutek powodzi przekroczyły 30%
hodowanych zwierząt.
4. Do organizowania prac, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio
przepisy o robotach publicznych, o których mowa w ustawie o promocji zatrudnienia,
z wyłączeniem zasad udzielania pomocy publicznej.
5. Osoby, o których mowa w ust. 2, które podlegały ubezpieczeniu społecznemu
rolników z mocy ustawy w pełnym zakresie bezpośrednio przed zatrudnieniem przy
wykonywaniu robót publicznych, mogą podlegać nadal temu ubezpieczeniu w okresie
podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia przy wykonywaniu
robót publicznych, jeżeli złożą w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
oświadczenie o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników z mocy ustawy
w pełnym zakresie.
Art. 22. 1. Świadczenia, o których mowa w art. 18–21, są finansowane ze
środków utworzonej na ten cel rezerwy Funduszu Pracy, będącej w dyspozycji
ministra właściwego do spraw pracy.
2. Rezerwa, o której mowa w ust. 1, jest tworzona w ramach posiadanych
środków finansowych Funduszu Pracy, obejmujących bieżące przychody, w tym
dotacje z budżetu państwa i pozostałości środków z okresów poprzednich.
Art. 23. 1. W przypadku braku środków na wypłatę pracownikom
wynagrodzenia przysługującego za:
1) czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy w przypadku, o którym mowa
w art. 8,
10.05.2018
©Telksinoe s. 14/35
2) czas niewykonywania pracy, jeżeli pracownik był gotów do jej wykonywania,
a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, które zostały
bezpośrednio spowodowane powodzią,
3) wykonaną pracę, polegającą na ochronie zakładu pracy przed powodzią lub na
usuwaniu skutków powodzi, mającą na celu utrzymanie lub przywrócenie
prowadzenia przez pracodawcę działalności gospodarczej
– pracodawca, który na skutek powodzi przejściowo zaprzestał prowadzenia
działalności gospodarczej lub istotnie ograniczył jej prowadzenie, może złożyć do
właściwego marszałka województwa wniosek o udzielenie nieoprocentowanej
pożyczki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
2. Zaspokojeniu ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych może podlegać wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, miesięcznie
do wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych za okres wskazany w przepisach wydanych na podstawie
art. 1 ust. 2, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od pracodawcy.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oświadczenie o braku własnych
środków na wypłatę wynagrodzenia, określenie okresu, za który przysługuje
wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, podlegające zaspokojeniu z Funduszu
Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz kwoty tego wynagrodzenia. Do
wniosku załącza się wykaz pracowników, których wynagrodzenie będzie podlegało
zaspokojeniu w ramach pożyczki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych.
4. Po dokonaniu wypłaty wynagrodzenia pracownikom, pracodawca przekazuje
na rachunek bankowy Funduszu różnicę między kwotą otrzymaną z Funduszu a kwotą
wypłaconą pracownikom w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia otrzymania
środków w ramach nieoprocentowanej pożyczki.
5. Zwrot pożyczki, o której mowa w ust. 1, następuje w dowolnym terminie,
jednak nie później niż do dnia 31 grudnia roku następującego po roku wystąpienia
powodzi na rachunek bankowy Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych. Termin pracodawca określa we wniosku, o którym mowa w ust. 3. Do
10.05.2018
©Telksinoe s. 15/35
zwrotu pożyczki stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
6. Pracodawca może ubiegać się po dniu 31 grudnia roku następującego po roku
wystąpienia powodzi o umorzenie pożyczki w całości lub w części na wniosek
złożony do marszałka województwa. Pożyczka może zostać umorzona przez ministra
właściwego do spraw pracy będącego dysponentem Funduszu Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych, zwanego dalej „dysponentem Funduszu”, jeżeli:
1) pracodawca wykaże, że na skutek powodzi nastąpiło u niego pogorszenie
warunków prowadzenia działalności gospodarczej, a w szczególności:
a) spadek obrotów gospodarczych, rozumianych jako sprzedaż lub
zmniejszenie zamówień na usługi lub dostawy wytwarzanych towarów,
w ciągu kolejnych 6 miesięcy w okresie od dnia otrzymania pożyczki do
dnia złożenia wniosku o umorzenie w porównaniu z analogicznymi
kolejnymi miesiącami w ciągu ostatnich dwóch lat lub
b) straty w środkach trwałych, które ograniczyły możliwość prowadzenia
działalności gospodarczej w porównaniu z okresem sprzed powodzi;
2) w postępowaniu egzekucyjnym stwierdzono, że przedsiębiorca, który pobrał
pożyczkę, nie posiada majątku, z którego można dochodzić należności;
3) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie
odzyska się kwoty spłaty pożyczki przewyższającej wydatki egzekucyjne.
7. Dysponent Funduszu umarza pożyczkę z urzędu, jeżeli pracodawca, będący
osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, który pobrał pożyczkę, zmarł.
8. Dysponent Funduszu może upoważnić marszałków województw do
wykonywania czynności, o której mowa w ust. 6 zdanie drugie i ust. 7.
9. W przypadku zaistnienia niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie
niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2014 r. poz. 272, 598 i 923 oraz z 2015 r.
poz. 978, 1268 i 1830) kwota główna niespłaconego zadłużenia wraz z naliczonymi
odsetkami za zwłokę staje się wymagalna z dniem zaistnienia niewypłacalności.
10. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór
wniosku, o którym mowa w ust. 1, i wzór wykazu, o którym mowa w ust. 3, tryb ich
składania i rozpatrywania, sposób przekazywania środków z Funduszu
Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i dokonywania wypłaty wynagrodzenia
10.05.2018
©Telksinoe s. 16/35
oraz szczegółowy tryb zwrotu Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych kwot przekazanych pracodawcy, uwzględniając konieczność
uproszczenia postępowania.
Art. 24. Zmiany kwot przychodów i kosztów ujętych w planach finansowych
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Funduszu Pracy oraz
Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w zakresie wynikającym
z niniejszej ustawy, w roku, w którym wystąpiła powódź, dokonuje się zgodnie
z art. 29 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z tym że
nie jest wymagana opinia sejmowej komisji do spraw budżetu.
Art. 25. 1. Właściciel lub zarządca budynku mieszkalnego lub lokalu
mieszkalnego uszkodzonego lub zniszczonego na skutek powodzi może, z kredytu
uzyskanego na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do
oprocentowania kredytów bankowych udzielonych na usuwanie skutków powodzi
(Dz. U. poz. 690, z 2001 r. poz. 907, z 2009 r. poz. 545 oraz z 2010 r. poz. 996),
dokonać spłaty całości lub części kredytu bankowego lub pożyczki bankowej,
zaciągniętych przed wystąpieniem powodzi lub w jej trakcie na budowę, odtworzenie
lub remont tego budynku lub lokalu.
2. Kredyt uzyskany na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 1999 r.
o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych na usuwanie
skutków powodzi nie może zostać przeznaczony na spłatę kredytu lub pożyczki
udzielanej ze środków publicznych lub z dopłatami do oprocentowania ze środków
publicznych.
Art. 26. Na wniosek poszkodowanego, będącego kredytobiorcą w rozumieniu
ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów
mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom
wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 763, z 2015 r. poz. 1582,
1830 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195), którego mieszkanie (dom jednorodzinny) zostało
uszkodzone lub zniszczone na skutek powodzi, bank zawiesza spłatę kredytu wraz
z odsetkami, bez względu na wysokość dochodu jego gospodarstwa domowego, na
okres wskazany we wniosku, jednak nie dłuższy niż rok. Wniosek składa się
w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.
10.05.2018
©Telksinoe s. 17/35
Art. 27. Przepisu art. 3d ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa
w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych
oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych nie stosuje się w okresie
wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 do poszkodowanych,
którym przysługuje premia gwarancyjna z tytułu dokonania czynności, o których
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 i 12 tej ustawy, jeżeli przedmiotem czynności był
odpowiednio lokal mieszkalny, dom jednorodzinny albo budynek mieszkalny,
uszkodzony lub zniszczony na skutek powodzi. Wniosek o likwidację książeczki
mieszkaniowej i wypłatę premii gwarancyjnej składa się w terminie wskazanym
w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.
Art. 28. 1. (uchylony)
2. W przypadku przedsięwzięć polegających na tworzeniu lokali mieszkalnych
wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, na realizację których
w terminie określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 1 ust. 2 został złożony wniosek o udzielenie finansowego wsparcia na tworzenie
lokali przeznaczonych do wynajęcia osobom, które utraciły lokal lub budynek
mieszkalny na skutek powodzi, wysokość finansowego wsparcia, o której mowa
w art. 13 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia
lokali mieszkalnych na wynajem, mieszkań chronionych, noclegowni, schronisk dla
bezdomnych, ogrzewalni i tymczasowych pomieszczeń (Dz. U. z 2017 r. poz. 1392
oraz z 2018 r. poz. 756), podwyższa się o 10 punktów procentowych.
2a. W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w ust. 2, przepisu art. 13 ust. 4
ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali
mieszkalnych na wynajem, mieszkań chronionych, noclegowni, schronisk dla
bezdomnych, ogrzewalni i tymczasowych pomieszczeń nie stosuje się.
3. (uchylony)
Art. 29. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1
ust. 2 zwalnia się od:
1) opłaty skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia lub
zezwolenia (pozwolenia, koncesji) oraz złożenie dokumentu stwierdzającego
udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii,
w sprawach związanych z usuwaniem skutków powodzi;
10.05.2018
©Telksinoe s. 18/35
2) opłaty za wydanie dokumentu paszportowego osoby, które przedstawią wydane
przez właściwy organ gminy zaświadczenie potwierdzające, że dokumenty
zostały utracone w związku z powodzią;
3) opłaty za udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych,
o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo
geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.5)),
standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e tej
ustawy, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostęp-
nianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych
w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów
i wypisów z operatu ewidencyjnego – w przypadku konieczności uzyskania tych
danych i informacji w związku z usuwaniem przez poszkodowanych skutków
powodzi.
Art. 30. 1. Zwalnia się od podatku dochodowego:
1) dochody (przychody) poszkodowanego otrzymane na usuwanie skutków
powodzi z tytułu:
a) nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,
b) darowizn, do których nie ma zastosowania ustawa z dnia 28 lipca 1983 r.
o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205 i 615);
2) przychody poszkodowanego otrzymane na podstawie art. 10–13 i art. 17–19;
wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z tych przychodów nie
uważa się za koszty uzyskania przychodów;
3) przychody otrzymane na podstawie art. 23.
2. Zwalnia się od podatku od spadków i darowizn darowizny, jeżeli do dnia
31 grudnia roku następującego po roku, w którym wystąpiła powódź, zostaną
przeznaczone przez obdarowanego na usunięcie skutków powodzi.
3. Do środków trwałych, których dotyczą przepisy ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie stosuje
się przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 i pkt 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 831, 1137
i 2281 oraz z 2016 r. poz. 65, 352 i 585.
10.05.2018
©Telksinoe s. 19/35
o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.6))
oraz art. 16 ust. 1 pkt 48 i pkt 63 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.7)).
4. W przypadku gdy przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej, o której
mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U.
poz. 930, z późn. zm.8)), została spowodowana powodzią, podatnik zawiadamia
właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie przerwy, w dniu rozpoczęcia
działalności po tej przerwie.
5. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do dnia 31 grudnia roku
następującego po roku, w którym wystąpiła powódź.
6. Do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 8 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5 ustawy
z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Art. 31. W przypadku oddania poszkodowanemu do nieodpłatnego używania
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, do dnia 31 grudnia roku
następującego po roku, w którym wystąpiła powódź, nie stosuje się przepisów art. 23
ust. 1 pkt 45a lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych i art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych.
Art. 32. Udzielanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa
w art. 67a i art. 67b § 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa, przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na obszarze gmin
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596,
769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717,
z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r.
poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569,
1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925,1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195
i 615.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 915,
1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662, z 2015 r. poz. 73, 211, 933, 978, 1166, 1197, 1259,
1296, 1348, 1595, 1688, 1767, 1844 i 1932 oraz z 2016 r. poz. 68 i 615.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 1104 i 1324, z 2001 r.
poz. 784, 961, 1363, 1369 i 1509, z 2002 r. poz. 1183, 1384, 1412 i 1679, z 2003 r. poz. 391, 874,
1268, 1302 i 1958, z 2004 r. poz. 2135 i 2619, z 2005 r. poz. 1199, 1366 i 1420, z 2006 r. poz. 1353
i 1588, z 2008 r. poz. 888, 894 i 1316, z 2009 r. poz. 1241 i 1541, z 2010 r. poz. 13, 146, 473, 1442
i 1478, z 2011 r. poz. 622 i 764, z 2012 r. poz. 1529 i 1540, z 2014 r. poz. 223, 1328 i 1563 oraz
z 2015 r. poz. 211, 699, 978, 1333, 1595 i 1893.
10.05.2018
©Telksinoe s. 20/35
lub miejscowości określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2,
następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do dnia 31 grudnia roku
następującego po roku, w którym wystąpiła powódź.
Art. 33. 1. Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do
dochodu, od wysokości którego odrębne przepisy uzależniają uzyskanie świadczeń
o charakterze socjalnym, ulg, dodatków i zwolnień, w tym z zakresu:
1) pomocy społecznej;
2) świadczeń rodzinnych;
3) dodatków mieszkaniowych;
4) stypendiów i pomocy materialnej dla uczniów i studentów;
5) świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
2. Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do przychodu
w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, od wysokości którego uzależniona jest
możliwość uzyskania statusu bezrobotnego.
3. Jeżeli zalaniu na skutek powodzi uległo co najmniej 30% powierzchni
gospodarstwa rolnego poszkodowanego ubiegającego się o świadczenia z pomocy
społecznej albo świadczenia rodzinne w okresie określonym w przepisach wydanych
na podstawie art. 1 ust. 2 przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej albo
prawa do świadczeń rodzinnych do dochodu z gospodarstwa rolnego nie wlicza się
powierzchni, która uległa zalaniu na skutek powodzi.
Art. 34. 1. Gmina otrzymuje z budżetu państwa dotację w wysokości równej
sumie wypłaconych członkom ochotniczej straży pożarnej ekwiwalentów, o których
mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 191 i 298), za uczestnictwo w działaniu ratowniczym
związanym z powodzią.
2. Ochotnicza straż pożarna może otrzymać z budżetu państwa dotację na
pokrycie strat wynikających z utraty lub trwałego uszkodzenia specjalistycznego
sprzętu, jeżeli utrata lub uszkodzenie nastąpiły na skutek działania ratowniczego
prowadzonego w trakcie powodzi.
3. Ochotnicza straż pożarna, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od
zakończenia działania ratowniczego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych, za pośrednictwem komendanta powiatowego (miejskiego)
10.05.2018
©Telksinoe s. 21/35
Państwowej Straży Pożarnej, zestawienie poniesionych strat w wymiarze rzeczowym
i wartościowym. W zestawieniu uwzględnia się kwotę przysługującą z tytułu
ubezpieczenia utraconego lub uszkodzonego sprzętu, o którym mowa w ust. 2.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw administracji publicznej, po uzyskaniu opinii Komendanta
Głównego Państwowej Straży Pożarnej, występuje do ministra właściwego do spraw
finansów publicznych z wnioskiem o przyznanie środków na dotacje dla ochotniczych
straży pożarnych. Po przyznaniu środków przez ministra właściwego do spraw
finansów publicznych, minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje dotację
ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w ust. 2.
Art. 35. W przypadku udzielania gminom wskazanym w przepisach wydanych
na podstawie art. 1 ust. 2 lub gminom, na terenie których znajdują się miejscowości
wskazane w tych przepisach, dotacji przeznaczonej na zadania własne związane
z usuwaniem skutków powodzi, nie stosuje się warunku określonego w art. 128
ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jeżeli straty
poniesione przez gminę przekroczyły 50% planowanych dochodów własnych za rok
poprzedzający rok wystąpienia powodzi.
Art. 36. 1. Składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz
inne składki, do poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
należne za okres wskazany w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2,
opłacone przez poszkodowanego będącego płatnikiem tych składek w terminie
wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, uważa się za opłacone
w terminie.
2. W przypadku niedotrzymania terminu określonego w ust. 1, odsetki za zwłokę
będą naliczane, poczynając od dnia następującego po upływie terminu określonego
w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.
Art. 37. (uchylony)
Art. 38. (uchylony)
Art. 39. 1. W stosunku do urządzeń wodnych, o których mowa w art. 16 pkt 65
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, uszkodzonych lub zniszczonych
w czasie powodzi nie stosuje się przepisu art. 389 pkt 6 tej ustawy.
10.05.2018
©Telksinoe s. 22/35
2. W zakresie wykonywania innych robót związanych z odbudową, remontem
i rozbiórką urządzeń wodnych, o których mowa w art. 16 pkt 65 ustawy z dnia
20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi
nie stosuje się przepisów art. 390 ust. 1 tej ustawy.
3. Odbudowa, remont lub rozbiórka urządzeń pomiarowych służb państwowych
na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, uszkodzonych lub zniszczonych
w czasie powodzi, jest możliwa bez uzyskania zgody wodnoprawnej.
4. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozwolenia
wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo
wodne, w zakresie poboru wód do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do
spożycia przez ludzi oraz odwodnienia obiektów lub wykopów budowlanych nie
wstrzymują wykonania tych decyzji.
5. Wykonanie urządzenia wodnego oraz robót, o których mowa w ust. 1 i 2,
będących przedsięwzięciem:
1) mogącym znacząco oddziaływać na środowisko,
2) innym niż określone w pkt 1, mogącym znacząco oddziaływać na obszar Natura
2000, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie
wynika z tej ochrony
– wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do której stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353),
z wyłączeniem art. 74 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 1a–1c i art. 80 ust. 2 tej ustawy.
6. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną
przedsięwzięcia przedkłada się w jednym egzemplarzu wraz z ich zapisem w formie
elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.
7. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5, jest regionalny dyrektor ochrony
środowiska.
8. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, dla przedsięwzięć, o których mowa w ust. 5 pkt 2, wszczyna się na
wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia.
10.05.2018
©Telksinoe s. 23/35
9. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5
pkt 2, określa się warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na
obszar Natura 2000.
10. Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5,
nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
11. Odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa
w ust. 5:
1) wskazuje interes prawny lub obowiązek odwołującej się strony;
2) zawiera zarzuty przeciw decyzji, określa istotę i zakres żądania będącego
przedmiotem odwołania oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie.
12. Do organizacji ekologicznych stosuje się przepisy art. 44 ustawy z dnia
3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko.
13. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach stosuje się przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23).
Art. 40. 1. Nadzór nad realizacją zadań związanych z pomocą poszkodowanym
sprawuje wojewoda.
2. W uzasadnionych przypadkach, w celu przyspieszenia realizacji wypłaty
zasiłku wojewoda może powierzyć to zadanie podmiotom wymienionym w art. 3
ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395), z pominięciem otwartego konkursu
ofert. Przepis art. 47 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje
się odpowiednio.
3. Wojewoda podpisuje z podmiotem wymienionym w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy
z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
umowę, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację zadań.
4. Umowa, o której mowa w ust. 3, określa:
1) cel, na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania;
2) szczegółowy opis zadania, w tym zasady wypłaty pomocy osobom fizycznym
poszkodowanym w wyniku powodzi;
3) wysokość udzielonej dotacji i tryb płatności;
10.05.2018
©Telksinoe s. 24/35
4) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku
budżetowego;
5) tryb kontroli wykonywania zadania;
6) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji;
7) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od
określonego w umowie dnia wykonania zadania.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wojewoda niezwłocznie wydaje
decyzję w sprawie zwrotu środków budżetu państwa przekazanych jednostce
samorządu terytorialnego na wypłaty zasiłku, określając kwotę przypadającą do
zwrotu. Kwotę przypadającą do zwrotu pomniejsza się o środki już przekazane na
podstawie decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 4.
Rozdział 3
Pożyczki dla przedsiębiorców
Art. 41. 1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 1 ust. 3, mogą ubiegać się
o udzielenie pożyczki na warunkach określonych w przepisach niniejszego rozdziału.
2. Pożyczkę przedsiębiorca przeznacza na usuwanie szkód w rzeczowych
aktywach trwałych lub obrotowych powstałych w wyniku powodzi w miejscu
faktycznego wykonywania działalności gospodarczej; przedsiębiorca może
przeznaczyć pożyczkę także na usuwanie szkód w środkach trwałych oddanych mu do
używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
charakterze. Pożyczka może być przeznaczona także na remont lub przystosowanie do
prowadzenia działalności gospodarczej innego lokalu lub budynku, w sytuacji, gdy
usuwanie szkód w dotychczasowym miejscu jej prowadzenia wiązałoby się ze
zwiększonym ryzykiem powtórnego zniszczenia przez powódź w przyszłości.
3. O udzielenie pożyczki ubiegać się może przedsiębiorca, który w czasie
wystąpienia powodzi:
1) wykonywał działalność gospodarczą na obszarze gmin lub miejscowości
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2;
2) zatrudniał nie więcej niż 50 pracowników.
4. O udzielenie pożyczki ubiegać się może również przedsiębiorca, który
zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej.
10.05.2018
©Telksinoe s. 25/35
Art. 42. 1. Pożyczek udzielają fundusze pożyczkowe wybrane zgodnie z art. 51–
54.
2. Środki finansowe na udzielanie pożyczek są przekazywane funduszowi
pożyczkowemu w formie dotacji po wydaniu rozporządzenia, o którym mowa w art. 1
ust. 2.
3. Do czasu uzyskania dotacji, o której mowa w ust. 2, fundusz pożyczkowy
może wypłacać pożyczki ze środków własnych. Kwota udzielonych pożyczek podlega
refundacji w ramach tej dotacji.
Art. 43. 1. Pożyczka może być udzielona przedsiębiorcy jednokrotnie do
wysokości szkody poniesionej w wyniku powodzi, w związku z którą wydane zostało
rozporządzenie, o którym mowa w art. 1 ust. 2 , lecz nie więcej niż 50 000 zł.
2. W przypadku gdy przedsiębiorca przed wystąpieniem powodzi zawarł umowę
ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, kwota pożyczki nie
może przekraczać różnicy między wysokością poniesionych szkód a wysokością
odszkodowania przyznanego na dzień złożenia wniosku o udzielenie pożyczki.
3. Za ubezpieczenie przedsiębiorstwa uważa się ubezpieczenie od następstw
klęsk żywiołowych przynajmniej jednego ze składników majątkowych
przedsiębiorstwa.
4. Oszacowania szkód poniesionych przez przedsiębiorcę dokonuje, według
wyboru przedsiębiorcy:
1) komisja powołana przez fundusz pożyczkowy;
2) rzeczoznawca lub biegły uprawniony do dokonywania wyceny środków trwałych
lub aktywów obrotowych;
3) rzeczoznawca majątkowy.
5. Koszt związany z oszacowaniem szkód przez rzeczoznawcę majątkowego,
rzeczoznawcę lub biegłego, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, może zostać pokryty
ze środków finansowych uzyskanych w ramach pożyczki.
6. Oszacowanie, o którym mowa w ust. 4, stanowi podstawę określenia przez
fundusz pożyczkowy kwoty pożyczki udzielanej przedsiębiorcy. W przypadku
przedsiębiorcy, który przed wystąpieniem powodzi zawarł umowę ubezpieczenia
przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, podstawę określenia przez fundusz
pożyczkowy kwoty pożyczki może stanowić oszacowanie dokonane przez
ubezpieczyciela.
10.05.2018
©Telksinoe s. 26/35
Art. 44. 1. Wniosek o udzielenie pożyczki przedsiębiorca składa w terminie
6 miesięcy od dnia wystąpienia szkody powstałej w wyniku powodzi.
2. Do wniosku o udzielenie pożyczki przedsiębiorca dołącza:
1) zaświadczenie wydane przez wójta gminy, burmistrza lub prezydenta miasta,
właściwego dla miejsca faktycznego wykonywania przez przedsiębiorcę
działalności gospodarczej, potwierdzające, że w okresie wskazanym w zaświad-
czeniu przedsiębiorca poniósł szkodę w wyniku powodzi;
2) oświadczenie przedsiębiorcy o:
a) spełnianiu warunku, o którym mowa w art. 41 ust. 3 pkt 2,
b) faktycznym wykonywaniu działalności gospodarczej w czasie wystąpienia
powodzi albo jej zawieszeniu,
c) zawarciu przed wystąpieniem powodzi umowy ubezpieczenia
przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych oraz o kwocie
przyznanego odszkodowania albo niezawarciu takiej umowy.
2a. W przypadku gdy podstawą określenia kwoty pożyczki jest oszacowanie,
o którym mowa w art. 43 ust. 4 pkt 2 lub 3, lub oszacowanie dokonane przez
ubezpieczyciela, o którym mowa w art. 43 ust. 6, do wniosku o udzielenie pożyczki
przedsiębiorca dołącza to oszacowanie wraz z dokumentacją, na podstawie której
zostało ono dokonane.
3. W przypadku zawarcia przez przedsiębiorcę przed wystąpieniem powodzi
umowy ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych,
przedsiębiorca dołącza jej kopię do wniosku o udzielenie pożyczki.
4. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie podlega opłacie
skarbowej.
5. Wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi załącznik do
ustawy.
Art. 45. 1. Fundusz pożyczkowy jest obowiązany do zawarcia umowy pożyczki
z przedsiębiorcą spełniającym warunki, o których mowa w art. 41 ust. 3 i 4,
w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku
o udzielenie pożyczki przez przedsiębiorcę.
2. W przypadku braków formalnych we wniosku złożonym przez przedsiębiorcę,
fundusz pożyczkowy, w terminie 3 dni od dnia jego złożenia, informuje
przedsiębiorcę o konieczności uzupełnienia tego wniosku.
10.05.2018
©Telksinoe s. 27/35
3. Wnioski o udzielenie pożyczki fundusz pożyczkowy rozpatruje w kolejności
ich złożenia. W przypadku konieczności uzupełnienia wniosku za datę jego złożenia
przyjmuje się datę złożenia uzupełnionego kompletnego wniosku.
4. Wypłata pożyczki następuje niezwłocznie po zawarciu umowy pożyczki.
5. (uchylony)
Art. 46. 1. Przedsiębiorca przed upływem 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy
z funduszem pożyczkowym jest obowiązany do wykorzystania i przedstawienia
rozliczenia otrzymanej pożyczki. W uzasadnionych przypadkach okres ten może być
przedłużony przez fundusz pożyczkowy o kolejne 3 miesiące.
2. Za wykorzystanie pożyczki uznaje się również wydatki na cele określone
w art. 41 ust. 2 poniesione przez przedsiębiorcę przed udzieleniem pożyczki.
2a. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek przedsiębiorcy oraz za zgodą
funduszu pożyczkowego, dopuszczalne jest dokonywanie zmian pomiędzy wydatkami
finansowanymi ze środków otrzymanej pożyczki.
3. Podstawę rozliczenia otrzymanej pożyczki stanowią rachunki lub faktury
wystawione na przedsiębiorcę.
Art. 47. 1. Pożyczka wykorzystana i rozliczona zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 46,
podlega umorzeniu z dniem złożenia do funduszu pożyczkowego rozliczenia,
o którym mowa w art. 46 ust. 1.
2. Decyzję w sprawie umorzenia pożyczki wydaje fundusz pożyczkowy po
dokonaniu kontroli poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków. Do decyzji stosuje
się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego. Fundusz pożyczkowy wydający decyzję w sprawie umorzenia
pożyczki jest organem pierwszej instancji.
3. Jeżeli przedsiębiorca, który przed wystąpieniem powodzi nie zawarł umowy
ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, wykorzystał
i rozliczył otrzymaną pożyczkę zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 46, umorzeniu podlega
75% udzielonej pożyczki. Pozostałe do spłaty 25% kwoty pożyczki nie podlega
oprocentowaniu.
4. Odmowa umorzenia pożyczki odpowiednio w całości lub w części następuje:
1) w przypadku niewykorzystania lub nierozliczenia pożyczki w całości lub
w części w sposób oraz w terminach określonych w art. 41 ust. 2 i art. 46;
10.05.2018
©Telksinoe s. 28/35
1a) w przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części i niedołączenia
do jej rozliczenia potwierdzenia, o którym mowa w art. 47a ust. 2;
2) w przypadkach, o których mowa w art. 49 ust. 2–4.
4a. W decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części określa się
kwotę, do której zapłaty jest obowiązany przedsiębiorca. Kwota ta jest równa sumie
nieumorzonej kwoty pożyczki oraz należnych w dniu wydania decyzji odsetek
ustawowych, jeżeli są naliczane. Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości
lub w części stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.
5. Od decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części przysługuje
przedsiębiorcy odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Odwołanie
wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
6. Jeżeli przedsiębiorca wniósł odwołanie, o którym mowa w ust. 5, za okres od
dnia jego wniesienia do dnia uprawomocnienia się wydanego w postępowaniu
odwoławczym rozstrzygnięcia nie nalicza się odsetek.
Art. 47a. 1. W przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części
niewykorzystana kwota pożyczki podlega zwrotowi.
2. Do rozliczenia pożyczki, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przedsiębiorca
dołącza potwierdzenie dokonania wpłaty niewykorzystanej kwoty pożyczki na
rachunek bankowy funduszu pożyczkowego. W przypadku niedołączenia tego
potwierdzenia przepis art. 45 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3. Od niewykorzystanej kwoty pożyczki niezwróconej zgodnie z ust. 2 fundusz
pożyczkowy nalicza odsetki ustawowe za opóźnienie. Odsetki są liczone od dnia
zawarcia umowy pożyczki.
Art. 48. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3:
1) spłaty pożyczki dokonuje się zgodnie z harmonogramem ustalonym przez
fundusz pożyczkowy i przedsiębiorcę;
2) okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia
zawarcia umowy pożyczki;
3) okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia
umowy pożyczki.
2. W uzasadnionych przypadkach fundusz pożyczkowy może, na wniosek
przedsiębiorcy, dokonać zmian harmonogramu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
10.05.2018
©Telksinoe s. 29/35
Art. 49. 1. W ramach kontroli, o której mowa w art. 47 ust. 2, przedsiębiorca jest
obowiązany, na wniosek funduszu pożyczkowego, udostępnić dokumentację związaną
z wykorzystaniem udzielonej pożyczki oraz umożliwić funduszowi dokonanie
czynności niezbędnych do ustalenia prawidłowości wykorzystania pożyczki.
2. W przypadku:
1) odmowy umożliwienia funduszowi pożyczkowemu przeprowadzenia czynności,
o których mowa w ust. 1 – przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanej
pożyczki,
2) nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w terminie określonym w art. 46
ust. 1 – przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu nierozliczonej kwoty pożyczki
– wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia zawarcia umowy
pożyczki.
3. W przypadku stwierdzenia w ramach kontroli przez fundusz pożyczkowy, że
pożyczka lub jej część została wykorzystana niezgodnie z celem określonym w art. 41
ust. 2, przedsiębiorca jest obowiązany do spłaty wykorzystanej niezgodnie
z przeznaczeniem kwoty pożyczki powiększonej o odsetki ustawowe za opóźnienie
liczone od dnia zawarcia umowy pożyczki.
4. W przypadku złożenia nieprawdziwego oświadczenia, o którym mowa
w art. 44 ust. 2 pkt 2, przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanej pożyczki
wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia zawarcia umowy
pożyczki.
5. Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części, o której
mowa w art. 47 ust. 4a, stanowi podstawę do zwrotu lub spłaty przez przedsiębiorcę
pożyczki lub jej części. Zwrotu pożyczki lub jej części przedsiębiorca dokonuje
w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji.
Art. 49a. 1. Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub
niezwróconych pożyczek lub ich części mogą zostać umorzone w całości lub w części,
jeżeli:
1) przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku
albo majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U.
z 2016 r. poz. 599) lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
10.05.2018
©Telksinoe s. 30/35
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.9)), albo
pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;
2) przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru
osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by
egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi
z mocy prawa na osoby trzecie;
3) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie
uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub
postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;
4) przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ
likwidacji;
5) zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.
2. Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje
fundusz pożyczkowy. W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego
przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie jej umorzenia wymaga zgody ministra
właściwego do spraw gospodarki.
3. Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki.
4. Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1
pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie
z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie
stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de
minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).
Art. 49b. Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu
pożyczkowego na podstawie art. 49a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest
obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy o przedłożenie dokumentacji, o której mowa
w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293, 379,
435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539, 978,
1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587, 1595, 1634, 1635, 1830 i 1854 oraz
z 2016 r. poz. 195 i 437.
10.05.2018
©Telksinoe s. 31/35
w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. poz. 404, z 2008 r.
poz. 585, z 2010 r. poz. 99, z 2011 r. poz. 1381 oraz z 2015 r. poz. 1830).
Art. 50. Spłata, o której mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3, oraz zwrot,
o którym mowa w art. 47a ust. 1 i art. 49 ust. 2 i 4, są dokonywane na rachunek
bankowy funduszu pożyczkowego.
Art. 50a. 1. Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu
pożyczki lub jej części, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa.
2. Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub
zwrotu pożyczki lub jej części stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 51. 1. Wyboru funduszu pożyczkowego minister właściwy do spraw
gospodarki dokonuje w drodze konkursu.
2. Informacja o konkursie jest zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej
na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw gospodarki.
3. W informacji, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki
podaje obszar, na którym mają być udzielane poż yczki w przypadku wystąpienia
powodzi, przewidywany okres, w którym fundusz pożyczkowy będzie obowiązany do
udzielania pożyczek, termin składania ofert nie krótszy niż 15 dni roboczych od dnia
zamieszczenia informacji oraz zasady oceny ofert składanych przez fundusze
pożyczkowe.
Art. 52. 1. Przez fundusz pożyczkowy rozumie się osobę prawną, która:
1) nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele statutowe;
2) uchwałą właściwego organu utworzyła fundusz pożyczkowy przeznaczony
wyłącznie na udzielanie pożyczek przedsiębiorcom.
2. O udzielanie pożyczek przedsiębiorcom dotkniętym skutkami powodzi może
ubiegać się fundusz pożyczkowy, który:
1) nie poniósł straty w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok ogłoszenia
konkursu;
2) nie zalegał ze zobowiązaniami publicznoprawnymi na ostatni dzień miesiąca
poprzedzającego miesiąc ogłoszenia konkursu.
10.05.2018
©Telksinoe s. 32/35
Art. 53. 1. Wybór funduszu pożyczkowego jest dokonywany na podstawie
następujących kryteriów:
1) doświadczenia w udzielaniu pożyczek;
2) organizacji udzielania pożyczek;
3) zasobów kadrowych przewidzianych do udzielania pożyczek;
4) miejsca prowadzenia działalności statutowej przez fundusz pożyczkowy.
2. Do oferty fundusz pożyczkowy dołącza:
1) kopię sprawozdania finansowego za ostatni zamknięty rok bilansowy;
2) odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego równoważnego rejestru;
3) oświadczenie o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1
i ust. 2.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w Biuletynie Informacji Publicznej
na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw gospodarki, ogłasza wynik
konkursu. Ogłoszenie zawiera listę funduszy pożyczkowych, które złożyły ofertę,
wraz z danymi teleadresowymi. Odwołanie od wyniku konkursu nie przysługuje.
Art. 54. 1. Z funduszem pożyczkowym, który wygrał konkurs, o którym mowa
w art. 51 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki zawiera umowę określającą:
1) zasady i termin przekazywania i rozliczania dotacji;
2) okres, w którym fundusz pożyczkowy będzie obowiązany do udzielania
pożyczek;
3) sposób i tryb informowania o wykorzystaniu przez fundusz pożyczkowy
środków dotacji;
4) zasady składania przez fundusz pożyczkowy ministrowi właściwemu do spraw
gospodarki sprawozdań o wykorzystaniu dotacji i stanie realizacji umów
z przedsiębiorcami.
2. W przypadku niepodpisania z wybranym na podstawie przeprowadzonego
konkursu funduszem pożyczkowym umowy, o której mowa w ust. 1, jest ona
podpisywana z kolejnym funduszem pożyczkowym spełniającym kryteria, o których
mowa w art. 53, bez konieczności powtórnego ogłaszania konkursu.
Art. 55. 1. Dotacja jest gromadzona na wyodrębnionym rachunku funduszu
pożyczkowego i podlega rozliczeniu po upływie terminu określonego w umowie,
o której mowa w art. 54 ust. 1.
10.05.2018
©Telksinoe s. 33/35
2. Kwota dotacji niewypłacona przedsiębiorcom oraz odsetki powstające na
rachunku, o którym mowa w ust. 1, podlegają zwrotowi do budżetu państwa.
3. Część dotacji przekazanej funduszowi pożyczkowemu może być
przeznaczona na pokrycie kosztów operacyjnych tego funduszu ponoszonych
w związku z udzielaniem pożyczek realizowanym na podstawie umowy, o której
mowa w art. 54 ust. 1.
4. Kosztami operacyjnymi są:
1) wynagrodzenia ogółem pracowników funduszu pożyczkowego;
2) zakup materiałów i artykułów biurowych;
3) zakup usług zewnętrznych związanych z obsługą udzielanych pożyczek oraz
informowaniem o możliwości ubiegania się o pożyczkę;
4) diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika funduszu
pożyczkowego związanej z obsługą udzielanych pożyczek – do wysokości
określonej w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy
w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;
5) koszty działalności komisji, o której mowa w art. 43 ust. 4 pkt 1;
6) koszty działań windykacyjnych ponoszone przez fundusz pożyczkowy
w związku z niedokonywaniem przez przedsiębiorców spłaty lub zwrotu
udzielonych im pożyczek.
5. Środki dotacji przeznaczane na pokrycie kosztów operacyjnych funduszu
pożyczkowego nie mogą przekraczać wysokości 5% kwoty wypłaconych przez ten
fundusz pożyczek.
Art. 56. Środki otrzymane przez fundusze pożyczkowe ze spłaty i zwrotu
pożyczek oraz odsetki spłacane przez przedsiębiorców podlegają zwrotowi do budżetu
państwa.
Art. 57. 1. Zwalnia się od podatku dochodowego:
1) kwoty pożyczek umorzonych zgodnie z art. 47 ust. 1–3;
2) dotacje, o których mowa w art. 42 ust. 2, otrzymane przez fundusze pożyczkowe.
2. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wydatków i kosztów
10.05.2018
©Telksinoe s. 34/35
bezpośrednio sfinansowanych z dotacji, o których mowa w art. 42 ust. 2, otrzymanych
przez fundusze pożyczkowe.
3. Do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepisy art. 8 ustawy z dnia
26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5 ustawy z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.
Rozdział 4
Przepisy zmieniające, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 58. (pominięty)
Art. 59. (pominięty)
Art. 60. Do dnia 31 grudnia 2011 r. wnioski, o których mowa w art. 23 ust. 1,
składa się kierownikowi właściwego Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych.
Art. 61. Pierwszy konkurs, o którym mowa w art. 51 ust. 1, minister właściwy
do spraw gospodarki ogłosi w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 62. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia10).
10)
Ustawa została ogłoszona w dniu 3 listopada 2011 r.
10.05.2018
©Telksinoe s. 35/35
Załącznik do ustawy z
dnia 16 września 2011 r.
WZÓR
.................................................
(pieczęć organu)
Zaświadczenie
Na podstawie art. 44 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r.
o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z
2016 r. poz. 825) potwierdzam, że przedsiębiorca
……………………………………………………………………………………
…………………………………….…...….
…….……………………………………………………………………………
……………………………………………....
(nazwa/imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy)
……………………………………………………………………………………
………….…………………….…………...
(numer NIP)
w okresie
…………………………………………………………………………………………
…………………………....
poniósł szkodę w wyniku powodzi, która wystąpiła na terenie
……………………………………………………………………………………
…….…………..…………………………..
(nazwa miejscowości/gminy)
...........................................
(podpis organu)
10.05.2018
Do góry