Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2016 Pozycja 831
©Telksinoe s. 1/33
Dz. U. 2016 poz. 831
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2020 r.
poz. 264, 284.
U S T A W A
z dnia 20 maja 2016 r.
o efektywności energetycznej 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady opracowywania krajowego planu działań dotyczącego efektywności
energetycznej;
2) zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej;
3) zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii;
4) zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) audyt efektywności energetycznej ? opracowanie zawierające analizę zużycia
energii oraz określające stan techniczny obiektu, urządzenia technicznego lub
instalacji, zawierające wykaz przedsięwzięć służących poprawie efektywności
energetycznej obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, a także ocenę ich
opłacalności ekonomicznej i możliwej do uzyskania oszczędności energii;
2) ciepło ? ciepło w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. ?
Prawo energetyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.2));
3) efektywność energetyczna ? stosunek uzyskanej wielkości efektu użytkowego
danego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, w typowych warunkach
ich użytkowania lub eksploatacji, do ilości zużycia energii przez ten obiekt,
1)
Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia
25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE
i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 14.11.2012,
str. 1, z późn. zm.).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730, 1435,
1495, 1517, 1520, 1524, 1556 i 2166.
11.03.2020
©Telksinoe s. 2/33
urządzenie techniczne lub instalację, albo w wyniku wykonanej usługi
niezbędnej do uzyskania tego efektu;
4) efekt użytkowy ? efekt uzyskany w wyniku dostarczenia energii do danego
obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, w szczególności wykonanie
pracy mechanicznej, zapewnienie komfortu cieplnego lub oświetlenie;
5) energia ? energię pierwotną lub energię finalną;
6) energia pierwotna ? energię zawartą w pierwotnych nośnikach energii,
pozyskiwaną bezpośrednio ze środowiska, a w szczególności: w węglu
kamiennym energetycznym (łącznie z węglem odzyskanym z hałd), w węglu
kamiennym koksowym, w węglu brunatnym, w ropie naftowej (łącznie
z gazoliną), w gazie ziemnym wysokometanowym (łącznie z gazem
z odmetanowania kopalń węgla kamiennego), w gazie ziemnym zaazotowanym,
w torfie do celów opałowych, oraz energię: wody, wiatru, słoneczną,
geotermalną wykorzystywaną do wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub
chłodu, a także biomasę w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123,
1210 i 1527);
7) energia finalna ? energię lub paliwa w rozumieniu art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia
10 kwietnia 1997 r. ? Prawo energetyczne, zużywane przez odbiorcę
końcowego;
[8) jednostka sektora publicznego – podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1
pkt 1?3a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843);]
<8) jednostka sektora publicznego – podmiot, o którym mowa w art. 4 ustawy z Nowe brzmienie
pkt 8 w art. 2
dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019);> wejdzie w życie z
dn. 1.01.2021 r.
9) odbiorca końcowy ? odbiorcę końcowego w rozumieniu art. 3 pkt 13a ustawy
(Dz. U. z 2019 r.
z dnia 10 kwietnia 1997 r. ? Prawo energetyczne; poz. 2020).
10) oszczędność energii ? ilość energii stanowiącą różnicę między energią
potencjalnie zużytą przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację w danym
okresie, przed zrealizowaniem jednego lub kilku przedsięwzięć służących
poprawie efektywności energetycznej, a energią zużytą przez ten obiekt,
urządzenie techniczne lub instalację w takim samym okresie, po zrealizowaniu
11.03.2020
©Telksinoe s. 3/33
tych przedsięwzięć i po uwzględnieniu znormalizowanych warunków
zewnętrznych wpływających na zużycie energii;
11) przedsiębiorstwo energetyczne ? przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu
art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. ? Prawo energetyczne;
12) przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej ? działanie
polegające na wprowadzeniu zmian lub usprawnień w obiekcie, w urządzeniu
technicznym lub w instalacji, w wyniku których uzyskuje się oszczędność
energii;
13) tona oleju ekwiwalentnego ? równoważnik jednej tony ropy naftowej o wartości
opałowej równej 41 868 kJ/kg.
Art. 3. 1. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej
„Prezesem URE”, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu
ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
2. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według
przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. ? Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.3)) o postępowaniu w sprawach z zakresu
regulacji energetyki.
3. Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje
zażalenie, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie
7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Rozdział 2
Krajowy plan działań dotyczący efektywności energetycznej
Art. 4. 1. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa co 3 lata opracowuje krajowy plan działań dotyczący
efektywności energetycznej, zwany dalej „krajowym planem działań”, do dnia
31 stycznia roku, w którym jest obowiązek opracowania tego planu.
2. Krajowy plan działań zawiera w szczególności:
1) opis planowanych programów zawierających działania w zakresie poprawy
efektywności energetycznej w poszczególnych sektorach gospodarki;
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1469,
1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217.
11.03.2020
©Telksinoe s. 4/33
2) określenie krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej;
3) informacje o osiągniętej oszczędności energii, w tym w przesyłaniu lub
w dystrybucji, w dostarczaniu oraz w końcowym zużyciu energii;
4) strategię wspierania inwestycji w renowację budynków zawierającą:
a) wyniki dokonanego przeglądu budynków znajdujących się na ter ytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
b) określenie sposobów przebudowy lub remontu budynków, o których mowa
w lit. a,
c) dane szacunkowe o możliwej do uzyskania oszczędności energii w wyniku
przebudowy lub remontu budynków, o których mowa w lit. a.
3. Strategię, o której mowa w ust. 2 pkt 4, minister właściwy do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu, do dnia 31 grudnia roku
poprzedzającego rok, w którym jest obowiązek opracowania krajowego planu działań.
Art. 5. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw klimatu,
przyjmuje, w drodze uchwały, krajowy plan działań.
2. Krajowy plan działań po jego przyjęciu przez Radę Ministrów jest
przekazywany Komisji Europejskiej, do dnia 30 kwietnia danego roku, w którym jest
obowiązek opracowania tego planu, przez ministra właściwego do spraw klimatu.
Rozdział 3
Zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej
Art. 6. 1. Jednostka sektora publicznego realizuje swoje zadania, stosując co
najmniej jeden ze środków poprawy efektywności energetycznej, o których mowa
w ust. 2, zwanych dalej „środkami poprawy efektywności energetycznej”.
2. Środkami poprawy efektywności energetycznej są:
1) realizacja i finansowanie przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności
energetycznej;
2) nabycie urządzenia, instalacji lub pojazdu, charakteryzujących się niskim
zużyciem energii oraz niskimi kosztami eksploatacji;
3) wymiana eksploatowanego urządzenia, instalacji lub pojazdu na urządzenie,
instalację lub pojazd, o których mowa w pkt 2, lub ich modernizacja;
11.03.2020
©Telksinoe s. 5/33
4) realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia
21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U.
z 2018 r. poz. 966 oraz z 2019 r. poz. 51 i 2020);
5) wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2
pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału
organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS),
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji
2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn.
zm.), potwierdzone uzyskaniem wpisu do rejestru EMAS, o którym mowa
w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie
ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U. poz. 1060 oraz z 2019 r. poz. 1501);
6) realizacja gminnych programów niskoemisyjnych, o których mowa w ustawie z
dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów.
3. Jednostka sektora publicznego informuje o stosowanych środkach poprawy
efektywności energetycznej na swojej stronie internetowej lub w inny sposób
zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.
Art. 7. 1. Jednostka sektora publicznego może realizować i finansować
przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie
efektywności energetycznej na podstawie umowy o poprawę efektywności
energetycznej.
2. Umowa o poprawę efektywności energetycznej określa w szczególności:
1) możliwe do uzyskania oszczędności energii w wyniku realizacji przedsięwzięcia
lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej z zastosowaniem środka poprawy efektywności energetycznej;
2) sposób ustalania wynagrodzenia, którego wysokość jest uzależniona od
oszczędności energii uzyskanej w wyniku realizacji przedsięwzięć, o których
mowa w pkt 1.
Art. 8. 1. Organy władzy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473),
których obszar działania obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej
„organami władzy publicznej”:
11.03.2020
©Telksinoe s. 6/33
1) nabywają efektywne energetycznie produkty lub
2) zlecają usługi, których wykonanie związane jest ze zużyciem energii,
3) nabywają lub wynajmują efektywne energetycznie budynki lub ich części, które
spełniają co najmniej wymagania minimalne w zakresie oszczędności energii
i izolacyjności cieplnej określone w przepisach wydanych na podstawie art. 7
ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1186, z późn. zm.4)), lub
4) w użytkowanych budynkach należących do Skarbu Państwa poddawanych
przebudowie zapewniają wypełnienie zaleceń, o których mowa w art. 10
pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej
budynków (Dz. U. z 2018 r. poz. 1984 oraz z 2019 r. poz. 730), lub
5) realizują inne środki poprawy efektywności energetycznej w zakresie
charakterystyki energetycznej budynków.
2. Przepisów ust. 1 pkt 3–5 nie stosuje się do budynków:
1) podlegających ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r.
o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2067 i 2245
oraz z 2019 r. poz. 730 i 1696);
2) wykorzystywanych na potrzeby obronności państwa, z wyjątkiem:
a) kwater w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2356 oraz z
2019 r. poz. 1726),
b) budynków przeznaczonych na cele biurowe i użytkowanych przez jednostki
organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego
nadzorowane.
[3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub roboty Nowe brzmienie
ust. 3 w art. 8
budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień wejdzie w życie z
dn. 1.01.2021 r.
publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż kwota okreś lona
(Dz. U. z 2019 r.
w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy.] poz. 2020).
<3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub
roboty budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1309, 1524,
1696, 1712, 1815, 2166 i 2170.
11.03.2020
©Telksinoe s. 7/33
zamówień publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż progi
unijne, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy.>
4. Nabywane przez organy władzy publicznej produkty lub usługi, o których
mowa w ust. 1, muszą spełniać:
1) kryterium zaliczania do najwyższej klasy efektywności energetycznej, jaka jest
możliwa do osiągnięcia – w przypadku produktów związanych z energią,
określonych w aktach delegowanych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z
energią (Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 oraz z 2019 r. poz. 1030),
2) wymagania w zakresie poziomów referencyjnych efektywności energetycznej
określonych w aktach delegowanych, o których mowa w pkt 1 – w przypadku
gdy produkt nie jest objęty wymaganiami określonymi w pkt 1 i wchodzi
w zakres rozporządzeń Komisji UE w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r.
ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla
produktów związanych z energią (Dz. Urz. UE L 285 z 31.10.2009, str. 10,
z późn. zm.),
3) wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające wymaganiom
wymienionym w umowie między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności
energetycznej urządzeń biurowych (Dz. Urz. UE L 63 z 06.03.2013, str. 7) ?
w przypadku urządzeń biurowych wymienionych w tej umowie,
4) kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej określonej
w załączniku nr 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod
kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (Dz. Urz. UE
L 342 z 22.12.2009, str. 46, z późn. zm.) ? w przypadku opon
– jeżeli zostanie zachowana zgodność z kryteriami opłacalności i technicznej
przydatności oraz będzie to ekonomicznie uzasadnione.
5. Obowiązek spełnienia kryteriów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie zabrania
nabywania przez organy władzy publicznej opon o najwyższej klasie przyczepności
na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia, jeżeli jest to uzasadnione
względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego.
11.03.2020
©Telksinoe s. 8/33
6. Udzielając zamówienia publicznego, którego przedmiotem są usługi, organy
władzy publicznej zobowiązują wykonawcę tej usługi do stosowania produktów
spełniających wymagania określone w ust. 4, jeżeli na potrzeby wykonania tej usługi
nabyte zostały nowe produkty.
7. W wyniku podjętych działań, o których mowa w ust. 1 pkt 3–5, oszczędność
energii pierwotnej do dnia 31 grudnia 2020 r. powinna wynosić nie mniej niż 2730 ton
oleju ekwiwalentnego.
8. Organy władzy publicznej, do dnia 31 stycznia każdego roku, przekazują
ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa sprawozdania z podjętych działań, o których
mowa w ust. 1 pkt 3–5, w roku poprzednim, dotyczących budynków należących do
Skarbu Państwa i użytkowanych przez te organy.
9. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
klimatu, do dnia 31 marca każdego roku, informacje wynikające ze sprawozdań,
o których mowa w ust. 8, o uzyskanych przez organy władzy publicznej
oszczędnościach energii pierwotnej w budynkach użytkowanych przez te organy
i należących do Skarbu Państwa.
10. Minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej
informacje, o których mowa w ust. 9, oraz sprawozdanie z postępu w dążeniu do
osiągnięcia krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej wymienionego
w art. 4 ust. 2 pkt 2, do dnia 30 kwietnia każdego roku.
Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw klimatu, minister właściwy do spraw
transportu oraz minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa:
1) organizują kampanie promujące stosowanie środków poprawy efektywności
energetycznej, w tym wprowadzanie innowacyjnych technologii;
2) prowadzą działania informacyjno-edukacyjne o dostępnych środkach poprawy
efektywności energetycznej.
2. Minister właściwy do spraw klimatu, w ramach promowania środków poprawy
efektywności energetycznej, prowadzi działania informacyjno-edukacyjne o zużyciu
energii przez produkty związane z energią w rozumieniu ustawy z dnia 14 września
2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z energią.
11.03.2020
©Telksinoe s. 9/33
3. Minister właściwy do spraw klimatu:
1) monitoruje stosowanie środków poprawy efektywności energetycznej;
2) zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra
właściwego do spraw klimatu:
a) informacje o instrumentach służących finansowaniu środków poprawy
efektywności energetycznej oraz sposobie ich pozyskiwania,
b) wytyczne dotyczące sposobu uwzględniania kryterium efektywności
energetycznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.
Rozdział 4
Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii
Art. 10. 1. Podmioty, o których mowa w ust. 2, zwane dalej „podmiotami
zobowiązanymi”, są obowiązane:
1) zrealizować przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie efektywności
energetycznej u odbiorcy końcowego, w wyniku których uzyskuje się
oszczędności energii finalnej w wysokości określonej w art. 14 ust. 1, potwier-
dzone audytem efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 25, lub
2) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efektywności
energetycznej, o którym mowa w art. 20 ust. 1
– z zastrzeżeniem art. 11.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, realizują:
1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania lub obrotu energią elektryczną, ciepłem lub gazem ziemnym
i sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
będący członkiem giełdy w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312) lub członkiem rynku
organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we
własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten
podmiot;
11.03.2020
©Telksinoe s. 10/33
3) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji
zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem, o których mowa
w pkt 2, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, z późn. zm.5));
4) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
sprowadzający gaz ziemny w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub
importu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, w odniesieniu do ilości
tego gazu zużytego na własny użytek;
5) towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji
realizowanych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez
podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,
na zlecenie odbiorców końcowych przyłączonych do sieci na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przedsiębiorstwa
energetycznego sprzedającego ciepło odbiorcom końcowym, jeżeli łączna wielkość
zamówionej mocy cieplnej przez tych odbiorców nie przekracza 5 MW w danym roku
kalendarzowym.
Art. 11. 1. Obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie:
1) 30% tego obowiązku za 2016 r.,
2) 20% tego obowiązku za 2017 r.,
3) 10% tego obowiązku za 2018 r.
– podmiot zobowiązany może zrealizować, uiszczając opłatę zastępczą.
2. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek, o którym mowa
w art. 10 ust. 1, za 2016 r., 2017 r. i 2018 r., uiszczając opłatę zastępczą w zakresie
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243 i
2244 oraz z 2019 r. poz. 730, 875, 1655, 1798 i 2217.
11.03.2020
©Telksinoe s. 11/33
wyższym niż wskazany w ust. 1, jeżeli wykaże, że w roku kalendarzowym, którego
dotyczy ten obowiązek, składał zlecenia kupna praw majątkowych wynikających ze
świadectw efektywności energetycznej w transakcjach sesyjnych, lecz z powodu
niewystarczającej liczby ofert sprzedaży tych praw lub gdy oferowana cena tych praw
była wyższa niż jednostkowa opłata zastępcza, o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, nie
nabył praw na sześciu sesjach w ciągu roku kalendarzowego, którego dotyczy
obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
3. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek, o którym mowa
w art. 10 ust. 1, za 2019 r. i za każdy kolejny rok, uiszczając opłatę zastępczą, jeżeli
w transakcjach sesyjnych w ciągu roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek,
o którym mowa w art. 10 ust. 1, nie nabył praw majątkowych wynikających ze
świadectw efektywności energetycznej z uwagi na fakt, że cena praw majątkowych
wynikających z tych świadectw była wyższa niż wysokość jednostkowej opłaty
zastępczej, o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, lub z uwagi na niewystarczającą liczbę
ofert sprzedaży tych praw.
Art. 12. 1. Opłatę zastępczą oblicza się jako iloczyn jednostkowej opłaty
zastępczej, o której mowa w ust. 2 i 3, i oszczędności energii finalnej, wyrażonej
w tonach oleju ekwiwalentnego, wynikającej z wysokości obowiązku, o której mowa
w art. 14 ust. 1, realizowanego w danym roku opłatą zastępczą.
2. Jednostkowa opłata zastępcza wynosi:
1) 1000 zł za 2016 r.,
2) 1500 zł za 2017 r.
– za tonę oleju ekwiwalentnego.
3. Wysokość jednostkowej opłaty zastępczej za rok 2018 oraz za każdy kolejny
rok zwiększa się o 5% w stosunku do wysokości jednostkowej opłaty zastępczej
obowiązującej za rok poprzedni.
4. Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, do dnia 30 czerwca roku następującego
po roku, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1. Wpływy
z opłaty zastępczej stanowią przychód tego Funduszu.
5. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przeznacza
środki w wysokości stanowiącej równowartość wpływów z opłaty zastępczej na
11.03.2020
©Telksinoe s. 12/33
realizację przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej u odbiorców
końcowych.
6. Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu sprawozdanie o wysokości
środków przeznaczonych na realizację przedsięwzięć służących poprawie
efektywności energetycznej u odbiorców końcowych oraz uzyskanej oszczędności
energii finalnej w wyniku realizacji takich przedsięwzięć, w podziale na rodzaje
przedsięwzięć wymienione w art. 19 ust. 1, do dnia 31 lipca każdego roku za
poprzedni rok kalendarzowy.
Art. 13. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesje na obrót energią
elektryczną lub gazem ziemnym, w terminie miesiąca od zakończenia roku
kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną lub gaz ziemny w wyniku
transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu
maklerskiego na giełdzie towarowej, lub na rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, jest
obowiązane przekazać towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi
maklerskiemu deklarację o ilości energii elektrycznej lub gazu ziemnego zakupionych
w wyniku tej transakcji i zużytych na własny użytek oraz przeznaczonych do dalszej
odsprzedaży.
2. Deklaracja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1.
3. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej lub gazu ziemnego na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom
maklerski może nastąpić po złożeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia na
pokrycie kosztów wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski
obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie określonym w art. 10 ust. 2
pkt 2. Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa umowa zawarta
między towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym
zlecenie.
11.03.2020
©Telksinoe s. 13/33
Art. 14. 1. Podmioty zobowiązane są obowiązane uzyskać w każdym roku
oszczędność energii finalnej w wysokości 1,5%:
1) ilości energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego, wyrażonej w tonach oleju
ekwiwalentnego, sprzedanych w danym roku odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomniejszonej
o ilość energii zaoszczędzonej przez odbiorców końcowych, o których mowa
w art. 15 ust. 1, określonej w oświadczeniu wskazanym w tym przepisie;
2) ilości energii elektrycznej lub gazu ziemnego, wyrażonej w tonach oleju
ekwiwalentnego, zakupionych w danym roku:
a) na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez odbiorców
końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2,
b) poza giełdą towarową lub rynkiem organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany lub
przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.
przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa
w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez
odbiorców końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3,
c) przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy
z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do
transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych przyłączonych
do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) ilości gazu ziemnego, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
sprowadzonego w danym roku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu w rozumieniu
przepisów o podatku akcyzowym i zużytego na własny użytek, inny niż cele
nieenergetyczne.
2. Ilość gazu ziemnego sprzedanego w danym roku odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2, pomniejsza się o ilość gazu ziemnego sprzedanego w danym roku:
11.03.2020
©Telksinoe s. 14/33
1) przedsiębiorstwom energetycznym w celu jego zużycia na potrzeby wytwarzania
energii elektrycznej lub ciepła, z wyjątkiem gazu ziemnego sprzedanego
w danym roku przedsiębiorstwom energetycznym, o których mowa w art. 10
ust. 3;
2) w celu jego zużycia na cele nieenergetyczne.
3. Oszczędność energii finalnej uzyskana średnio w ciągu roku w wyniku
realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, jest uwzględniana
w poszczególnych latach realizacji obowiązku do wysokości, która nie przekracza
sumy obowiązku za poszczególne lata zrealizowanego przy wykorzystaniu tego
przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć.
Art. 15. 1. Odbiorca końcowy, który:
1) w roku poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1, zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i który wykonuje
działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji
Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041,
1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722,
1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312,
2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432,
2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352,
2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680, 3832 oraz
2) zakończył, nie wcześniej niż w dniu 1 stycznia 2014 r., przedsięwzięcie lub
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej, ograniczając zużycie energii elektrycznej, ciepła lub gazu
ziemnego, a w wyniku ich realizacji uzyskana została oszczędność energii
finalnej w ilości nie mniejszej niż 10 ton oleju ekwiwalentnego średnio w ciągu
roku
– przedkłada przedsiębiorstwu energetycznemu sprzedającemu temu odbiorcy energię
elektryczną, ciepło lub gaz ziemny informację, o której mowa w ust. 2, oraz
oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ?
Kodeks karny oświadczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie lub
11.03.2020
©Telksinoe s. 15/33
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskana została oszczędność energii finalnej, wyrażona
w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona w audycie efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 000)”; klauzula ta zastępuje pouczenie
organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
2. Informacja przedkładana przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa
w ust. 1, zawiera określenie:
1) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 1;
2) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
zaoszczędzonej średnio w ciągu roku w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
3) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego, niezbędnej do
wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, obliczonego od ilości
energii elektrycznej ciepła lub gazu ziemnego zakupionych w danym roku przez
odbiorcę końcowego, o którym mowa w ust. 1.
3. Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, należy dołączyć audyt
efektywności energetycznej potwierdzający uzyskaną oszczędność energii finalnej.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne, które otrzymało oświadczenie wraz z audytem
efektywności energetycznej, przekazuje Prezesowi URE oświadczenie i audyt podczas
wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
5. Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 1, może w kolejnych latach
przedstawić przedsiębiorstwu energetycznemu sprzedającym temu odbiorcy energię
elektryczną, ciepło lub gaz ziemny oświadczenia zawierające dane dotyczące tego
samego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, jeżeli suma ilości energii finalnej, o której mowa w ust. 2
pkt 3, określonej w poszczególnych oświadczeniach jest nie większa niż ilość energii
finalnej, o której mowa w ust. 2 pkt 2.
Art. 16. 1. Podmiot zobowiązany może rozliczyć wykonanie obowiązku,
o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie nierealizowanym opłatą zastępczą, do dnia
30 czerwca trzeciego roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, chyba
11.03.2020
©Telksinoe s. 16/33
że złożył do Prezesa URE wniosek o łączne rozliczenie wykonania obowiązku,
o którym mowa w art. 10 ust. 1, za dwa lub trzy lata.
2. W przypadku łącznego rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa
w art. 10 ust. 1, w zakresie nierealizowanym opłatą zastępczą, dokonuje się go do dnia
30 czerwca roku następującego po ostatnim roku z dwuletniego lub trzyletniego
okresu realizacji tego obowiązku.
3. Do rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,
nie zalicza się przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, dla których zostały wydane świadectwa
efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20 ust. 1.
4. Rozliczając wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,
podmiot zobowiązany przedkłada Prezesowi URE audyt efektywności energetycznej,
o którym mowa w art. 23, oraz oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ?
Kodeks karny oświadczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie lub
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskana została oszczędność energii finalnej, wyrażona
w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona w audycie efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 000).”; klauzula ta zastępuje pouczenie
organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
5. Podmiot zobowiązany w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 2 i 3,
rozliczając wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, przedkłada
Prezesowi URE oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ?
Kodeks karny oświadczam, że składałem zlecenia kupna praw
majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej
w transakcjach sesyjnych, lecz z powodu niewystarczającej liczby ofert
sprzedaży tych praw/oferowanej ceny tych praw wyższej niż wysokość
jednostkowej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 12 ust. 2 albo 3, nie
nabyłem tych praw w roku kalendarzowym, którego dotyczy obowiązek,
11.03.2020
©Telksinoe s. 17/33
o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r.
o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 000).”; klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych oświadczeń.
Art. 17. 1. Podmiot zobowiązany oraz odbiorca końcowy, o którym mowa
w art. 15 ust. 1, przedstawiają Prezesowi URE, na jego żądanie, dokumenty lub
informacje niezbędne do oceny wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1, oraz ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 2, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
2. Prezes URE ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji
Energetyki, zwanym dalej „BIP URE”, informacje o osiągniętej oszczędności energii
finalnej wynikającej z realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, przez
podmioty zobowiązane, łącznie lub oddzielnie dla każdego z tych podmiotów, do dnia
31 grudnia danego roku następującego po roku wykonania obowiązku określonego
w art. 10 ust. 1.
Art. 18. Oszczędność energii finalnej uzyskana w wyniku realizacji obowiązku,
o którym mowa w art. 10 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2020 r. powinna wynosić nie mniej
niż 2645 tys. ton oleju ekwiwalentnego.
Art. 19. 1. Poprawie efektywności energetycznej służą następujące rodzaje
przedsięwzięć:
1) izolacja instalacji przemysłowych;
2) przebudowa lub remont budynku wraz z instalacjami i urządzeniami
technicznymi;
3) modernizacja lub wymiana:
a) oświetlenia,
b) urządzeń i instalacji wykorzystywanych w procesach przemysłowych lub
w procesach energetycznych lub telekomunikacyjnych lub
informatycznych,
c) lokalnych sieci ciepłowniczych i lokalnych źródeł ciepła w rozumieniu
art. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu
termomodernizacji i remontów,
d) modernizacja lub wymiana urządzeń przeznaczonych do użytku domowego;
11.03.2020
©Telksinoe s. 18/33
4) odzyskiwanie energii, w tym odzyskiwanie energii w procesach przemysłowych;
5) ograniczenie strat:
a) związanych z poborem energii biernej,
b) sieciowych związanych z przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej
lub gazu ziemnego,
c) na transformacji,
d) w sieciach ciepłowniczych,
e) związanych z systemami zasilania urządzeń telekomunikacyjnych lub
informatycznych;
6) stosowanie, do ogrzewania lub chłodzenia obiektów, energii wytwarzanej
w instalacjach odnawialnego źródła energii, ciepła użytkowego
w wysokosprawnej kogeneracji w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.
? Prawo energetyczne lub ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych.
2. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz
mieszkalnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, szczegółowy wykaz przedsięwzięć
służących poprawie efektywności energetycznej.
Art. 20. 1. Potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej
wynikającej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, o których mowa w art. 19 ust. 1, jest
świadectwo efektywności energetycznej.
2. Świadectwo efektywności energetycznej nie przysługuje dla przedsięwzięcia
lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej:
1) jeżeli na ich realizację przyznano:
a) premię termomodernizacyjną w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada
2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów,
b) pomoc inwestycyjną, w przypadku gdy przyznanie tego świadectwa
spowoduje przekroczenie dopuszczalnej wysokości pomocy publicznej na
to przedsięwzięcie lub te przedsięwzięcia, przyjmując, że wartość praw
majątkowych wynikających z tych świadectw stanowi iloczyn kwoty
11.03.2020
©Telksinoe s. 19/33
1500 zł za tonę oleju ekwiwalentnego oraz ilości energii finalnej, o której
mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b;
2) jeżeli w wyniku ich realizacji uzyskuje się oszczędność energii w ilości mniejszej
niż 10 ton oleju ekwiwalentnego średnio w ciągu roku;
3) określonych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 15 ust. 1;
4) zrealizowanych w celu wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1
pkt 1.
2a. Przepisu ust. 2 pkt 1 nie stosuje się do przedsięwzięć niskoemisyjnych
realizowanych w ramach gminnych programów niskoemisyjnych, o których mowa w
ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów.
3. Świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek
podmiotu:
1) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego
rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej, albo
2) upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.
4. Wniosek o wydanie świadectwa efektywności energetycznej zawiera:
1) imię, nazwisko, numer PESEL – o ile został nadany, adres zamieszkania albo
nazwę, adres siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu,
o którym mowa w ust. 3 pkt 1 albo 2;
2) określenie:
a) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej oraz miejsca ich lokalizacji,
b) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
planowanej do zaoszczędzenia średnio w ciągu roku, w wyniku realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej;
3) wskazanie okresu uzyskiwania oszczędności energii finalnej dla danego
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, wyrażonego w latach kalendarzowych;
4) oznaczenie terminu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego
rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej.
5. Do wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej należy
dołączyć:
11.03.2020
©Telksinoe s. 20/33
1) audyt efektywności energetycznej, z wyłączeniem audytu, o którym mowa
w art. 25 ust. 3;
2) oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ?
Kodeks karny oświadczam, że:
1) dane i informacje zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy
z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 000),
są zgodne z prawdą;
2) nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy
z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.”; klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
6. W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa efektywności energetycznej
nie zawiera danych lub dokumentów, o których mowa w ust. 4 lub 5, Prezes URE
niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od
dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie
skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
7. Wniosek o wydanie świadectwa efektywności energetycznej może być
złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie
z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2019 r.
poz. 123 i 730).
Art. 21. 1. Świadectwo efektywności energetycznej zawiera w szczególności:
1) numer świadectwa efektywności energetycznej;
2) imię i nazwisko lub nazwę, adres siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej
(NIP) podmiotu, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 1 albo 2;
3) określenie wartości świadectwa efektywności energetycznej, wyrażonej
w tonach oleju ekwiwalentnego, równej ilości energii finalnej planowanej do
zaoszczędzenia średnio w ciągu roku, w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej.
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej, o której mowa w ust. 1
pkt 3, dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
11.03.2020
©Telksinoe s. 21/33
efektywności energetycznej, w wyniku których planowane jest uzyskanie
oszczędności energii pierwotnej, ustala się z uwzględnieniem współczynników
sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej w energię finalną, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 29.
Art. 22. 1. Prezes URE wydaje świadectwo efektywności energetycznej,
w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie świadectwa efektywności
energetycznej. Do wydawania świadectw efektywności energetycznej stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ? Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133)
o wydawaniu zaświadczeń.
2. Prezes URE zamieszcza w BIP URE informacje o wydanych świadectwach
efektywności energetycznej wraz z kartą audytu efektywności energetycznej, o której
mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.
Art. 23. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności energetycznej,
sporządza audyt efektywności energetycznej potwierdzający uzyskanie planowanej
oszczędności energii finalnej z zakończonego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego
samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej.
2. Nie sporządza się audytu efektywności energetycznej, o którym mowa
w ust. 1, dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, których realizacja została zakończona, jeżeli
dla tego przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć zaplanowano osiągnięcie
oszczędności energii finalnej w ilości nieprzekraczającej równowartości 100 ton oleju
ekwiwalentnego średnio w ciągu roku.
Art. 24. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zawiadamia Prezesa URE
o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju
służących poprawie efektywności energetycznej, w terminie 45 dni od dnia
zakończenia ich realizacji. Do zawiadomienia należy dołączyć:
1) audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jeżeli jest
wymagany;
2) oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ?
11.03.2020
©Telksinoe s. 22/33
Kodeks karny oświadczam, że zakończono przedsięwzięcie lub
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskano oszczędność energii finalnej w ilości określonej
w świadectwie efektywności energetycznej w rozumieniu przepisów
o efektywności energetycznej.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
2. Prezes URE informuje podmiot, o którym mowa w art. 30 ust. 3,
o świadectwie efektywności energetycznej wydanym dla podmiotu wskazanego
w tym świadectwie, który zakończył realizację przedsięwzięcia lub przedsięwzięć
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, w terminie
30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 25. 1. Audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1
pkt 1, w art. 15 ust. 3, w art. 20 ust. 5 pkt 1 oraz w art. 23 ust. 1, zawiera
w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby podmiotu:
a) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego
samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej albo
b) który zakończył przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju
służące poprawie efektywności energetycznej;
2) kartę audytu efektywności energetycznej sporządzoną zgodnie ze wzorem
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 29;
3) oznaczenie przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej oraz miejsca ich lokalizacji;
4) ocenę stanu technicznego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji;
5) analizę:
a) zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację oraz
b) planowanych do uzyskania oszczędności energii z niezakończonego
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej albo
c) efektów uzyskanych z zakończonego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,
w tym w szczególności określenie osiągniętej oszczędności energii.
11.03.2020
©Telksinoe s. 23/33
2. Audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1,
powinien zawierać także opis możliwych rodzajów i wariantów realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej wraz z oceną opłacalności ekonomicznej tego
przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć i możliwej do uzyskania oszczędności energii.
3. Audyt efektywności energetycznej dostarczania ciepła zawiera ocenę
efektywności energetycznej sieci ciepłowniczej oraz innego indywidualnego źródła
ciepła wytwarzającego i dostarczającego ciepło do obiektu budowlanego, ze
wskazaniem, który sposób dostarczania ciepła zapewnia większą efektywność
energetyczną. Do audytu tego nie stosuje się ust. 1 pkt 4 i 5.
4. Audyty efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1
oraz w art. 23 ust. 1, nie mogą być sporządzane przez tę samą osobę dla tego samego
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej.
Art. 26. 1. Prezes URE dokonuje wyrywkowej weryfikacji:
1) audytu efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, art. 15
ust. 3, art. 20 ust. 5 pkt 1 lub art. 23 ust. 1;
2) zgodności oszczędności energii finalnej osiągniętej z przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej, których realizację zakończono, z ilością energii finalnej
określonej we wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej.
[2. Prezes URE może zlecić dokonanie wyrywkowej weryfikacji, o której mowa Zmiana w ust. 2
w art. 26 wejdzie
w ust. 1, podmiotowi wyłonionemu zgodnie z przepisami o zamówieniach w życie z dn.
1.01.2021 r. (Dz.
publicznych.]
U. z 2019 r. poz.
<2. Prezes URE może zlecić dokonanie wyrywkowej weryfikacji, o której 2020).
mowa w ust. 1, podmiotowi wyłonionemu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11
września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.>
3. O negatywnej weryfikacji oszczędności energii finalnej Prezes URE
zawiadamia niezwłocznie podmiot, który realizuje obowiązek, o którym mowa
w art. 10 ust. 1 pkt 1, oraz podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 5, art. 20 ust. 3 lub
art. 25 ust. 1 pkt 1.
11.03.2020
©Telksinoe s. 24/33
Art. 27. Podmiot, który zawiadamiając Prezesa URE o zakończeniu realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd
informacji o zakończeniu ich realizacji, a także w przypadku negatywnej weryfikacji
oszczędności energii, o której mowa w art. 26 ust. 3, nie może występować
z wnioskiem o wydanie świadectwa efektywności energetycznej przez 5 lat od dnia,
w którym przedsięwzięcie to lub przedsięwzięcia te powinny być zakończone.
Art. 28. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności energetycznej
o wartości odpowiadającej ilości energii finalnej większej niż ilość energii
zaoszczędzonej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, których realizację zakończono, stwierdzonej
przez Prezesa URE na podstawie dokonanej weryfikacji oszczędności energii finalnej,
o której mowa w art. 26 ust. 1, jest obowiązany, w terminie 6 miesięcy od dnia
otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, przedstawić do umorzenia
Prezesowi URE świadectwo efektywności energetycznej o wartości określonej
w ust. 2.
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej, które jest obowiązany
przedstawić do umorzenia podmiot, o którym mowa w ust. 1, stanowi różnicę między
ilością energii finalnej wynikającą ze świadectwa efektywności energetycznej
przyznanego temu podmiotowi a ilością energii zaoszczędzonej, o której mowa
w ust. 1, wyrażoną w tonach oleju ekwiwalentnego.
3. Prezes URE niezwłocznie zawiadamia podmiot, o którym mowa w ust. 1,
o obowiązku przedstawienia do umorzenia świadectwa efektywności energetycznej
o wartości, o której mowa w ust. 2.
4. Do wykonywania obowiązku, o którym mowa w ust. 3, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 30 i art. 31.
Art. 29. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres i sposób sporządzania audytu efektywności energetycznej,
2) wzór karty, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2,
3) szczegółowy sposób i tryb wyrywkowej weryfikacji audytu efektywności
energetycznej, o której mowa w art. 26 ust. 1,
11.03.2020
©Telksinoe s. 25/33
4) dane i metody, które mogą być wykorzystywane przy określaniu i weryfikacji
uzyskanych oszczędności energii,
5) sposób sporządzania oceny efektywności energetycznej dostarczania ciepła,
o której mowa w art. 25 ust. 3,
6) współczynniki sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej w energię
finalną,
7) sposób przeliczania jednostek energii na porównywalne jednostki
– biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy technicznej w zakresie efektywności
energetycznej, zapewnienie zharmonizowanych zasad pomiarów oraz sprawnej
i prawidłowej weryfikacji oszczędności energii.
Art. 30. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności
energetycznej są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne.
2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej
powstają z chwilą zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz pierwszy
na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na podstawie informacji,
o której mowa w art. 24 ust. 2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego
konta.
3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa efektywności
energetycznej następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze
świadectw efektywności energetycznej prowadzonym przez podmiot prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych lub
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
– organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw
efektywności energetycznej.
4. Podmiot, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany prowadzić rejestr
świadectw efektywności energetycznej w sposób zapewniający:
1) identyfikację:
a) podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze
świadectw efektywności energetycznej,
11.03.2020
©Telksinoe s. 26/33
b) przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw
efektywności energetycznej;
2) zgodność ilości energii finalnej objętej świadectwami efektywności
energetycznej wpisanymi do rejestru świadectw efektywności energetycznej
z ilością energii finalnej odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym
z tych świadectw.
5. Wpis do rejestru świadectw efektywności energetycznej oraz dokonane
zmiany wpisu w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej
koszty prowadzenia rejestru.
Art. 31. 1. Podmiot zobowiązany lub inny podmiot, któremu przysługują prawa
majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej, składa do
podmiotu, o którym mowa w art. 30 ust. 3, wniosek o wydanie dokumentu
stwierdzającego prawa majątkowe wynikające z tego świadectwa.
2. Podmiot, o którym mowa w art. 30 ust. 3, jest obowiązany wydać dokument
stwierdzający prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności
energetycznej, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Art. 32. 1. Prezes URE, na wniosek podmiotu zobowiązanego, któremu
przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw efektywności energetycznej,
w drodze decyzji, umarza te świadectwa w całości albo w części.
2. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w odniesieniu do transakcji realizowanych na
zlecenie odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa URE o umorzenie
świadectw efektywności energetycznej należących do innego podmiotu, któremu
przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy pisemną
zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski.
3. Świadectwo efektywności energetycznej umorzone do dnia 30 czerwca
danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania
obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 2 za poprzedni rok kalendarzowy,
z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 i 2.
4. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej
wygasają z chwilą umorzenia tego świadectwa.
11.03.2020
©Telksinoe s. 27/33
5. Podmiot zobowiązany wraz z wnioskiem o umorzenie świadectwa
efektywności energetycznej przedkłada Prezesowi URE dokument, o którym mowa
w art. 31 ust. 2.
6. Prezes URE przekazuje informacje o umorzonych świadectwach efektywności
energetycznej podmiotowi, o którym mowa w art. 30 ust. 3.
Art. 33. Prezes URE może przeprowadzić kontrolę zgodności ze stanem
faktycznym oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 2, w zakresie, o którym
mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b.
Art. 34. 1. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Urzędu Regulacji
Energetyki, zwani dalej „przeprowadzającymi kontrolę”, na podstawie pisemnego
upoważnienia Prezesa URE.
2. Przeprowadzający kontrolę są uprawnieni do żądania ustnych lub pisemnych
wyjaśnień, okazania dokumentów lub danych zawartych na innych nośnikach
informacji, mających związek z przedmiotem kontroli, oraz udostępnienia ich.
Art. 35. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół zawierający ocenę
zgodności ze stanem faktycznym oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 2,
w zakresie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b. Termin do złożenia zastrzeżeń
do protokołu nie może być krótszy niż 7 dni od dnia jego doręczenia kontrolowanemu.
2. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego
przeprowadzający kontrolę zamieszczają o tym adnotację w protokole.
3. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli niezgodności ze stanem
faktycznym złożonego oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 2,
w zakresie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b, Prezes URE, w terminie 30 dni
od dnia zakończenia kontroli, wydaje postanowienie o odmowie wydania świadectwa
efektywności energetycznej, na które przysługuje zażalenie.
Rozdział 5
Zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa
Art. 36. 1. Przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495), z wyjątkiem
mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu tej ustawy,
przeprowadza co 4 lata audyt energetyczny przedsiębiorstwa lub zleca jego
przeprowadzenie.
11.03.2020
©Telksinoe s. 28/33
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorcy posiadającego:
1) system zarządzania energią określony w Polskiej Normie dotyczącej systemów
zarządzania energią, wymagań i zaleceń użytkowania lub
2) system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2
pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału
organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS),
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji
2001/681/WE i 2006/193/WE
? jeżeli w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny
przedsiębiorstwa.
3. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadza:
1) podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy, posiadający wiedzę oraz
doświadczenie zawodowe w przeprowadzaniu tego rodzaju audytu;
2) ekspert audytowanego przedsiębiorcy, jeżeli nie jest on bezpośrednio
zaangażowany w audytowaną działalność tego przedsiębiorcy.
Art. 37. 1. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa jest procedurą mającą na celu
przeprowadzenie szczegółowych i potwierdzonych obliczeń dotyczących
proponowanych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej oraz
dostarczenie informacji o potencjalnych oszczędnościach energii.
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa:
1) należy przeprowadzać na podstawie aktualnych, reprezentatywnych, mierzonych
i możliwych do zidentyfikowania danych dotyczących zużycia energii oraz,
w przypadku energii elektrycznej, zapotrzebowania na moc;
2) zawiera szczegółowy przegląd zużycia energii w budynkach lub zespołach
budynków, w instalacjach przemysłowych oraz w transporcie, odpowiadających
łącznie za co najmniej 90% całkowitego zużycia energii przez to
przedsiębiorstwo;
3) powinien opierać się, o ile to możliwe, na analizie kosztowej cyklu życia
budynku lub zespołu budynków oraz instalacji przemysłowych, a nie na okresie
zwrotu nakładów, tak aby uwzględnić oszczędności energii w dłuższym okresie,
wartości rezydualne inwestycji długoterminowych oraz stopy dyskonta.
11.03.2020
©Telksinoe s. 29/33
3. Przedsiębiorca przechowuje, do celów kontrolnych, dane dotyczące audytu
energetycznego przedsiębiorstwa, przez 5 lat.
Art. 38. 1. Przedsiębiorca:
1) o którym mowa w art. 36 ust. 1, zawiadamia Prezesa URE o przeprowadzonym
audycie energetycznym przedsiębiorstwa,
2) o którym mowa w art. 36 ust. 2, zawiadamia Prezesa URE o przeprowadzonym
audycie energetycznym przedsiębiorstwa w ramach systemu, o którym mowa
w art. 36 ust. 2
– w terminie 30 dni od dnia jego przeprowadzenia; do zawiadomienia należy dołączyć
informację o możliwych do uzyskania oszczędnościach energii wynikających
z przeprowadzonego audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
2. Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje
o:
1) liczbie przeprowadzonych audytów energetycznych przedsiębiorstwa,
2) liczbie przedsiębiorców:
a) którzy przeprowadzili audyt energetyczny przedsiębiorstwa,
b) o których mowa w art. 36 ust. 2,
3) możliwych do uzyskania oszczędnościach energii, wynikających
z przeprowadzonych audytów energetycznych przedsiębiorstwa
– z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji
prawnie chronionych, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, w którym
przedsiębiorca, o którym mowa w art. 36 ust. 1, przesłał informację, o której mowa
w ust. 1.
Rozdział 6
Kary pieniężne
Art. 39. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1;
2) nie uiszcza opłaty zastępczej w przypadku, o którym mowa w art. 11;
3) nie przedkłada towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu
deklaracji, o której mowa w art. 13 ust. 1, lub przedkłada ją niezgodną ze stanem
faktycznym;
11.03.2020
©Telksinoe s. 30/33
4) nie przedstawia, w wyznaczonym terminie, dokumentów lub informacji,
o których mowa w art. 17 ust. 1, albo przedstawiając je, udziela nieprawdziwych
lub wprowadzających w błąd informacji;
5) zawiadamiając Prezesa URE o zakończeniu przedsięwzięcia lub przedsięwzięć
tego samego rodzaju, udziela nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd
informacji;
6) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 28 ust. 1;
7) nie przeprowadza audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza Prezes URE, w drodze
decyzji.
Art. 40. 1. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których
mowa w art. 39 ust. 1:
1) pkt 1?5, nie może być wyższa niż 10% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa
energetycznego lub odbiorcy końcowego, lub towarowego domu maklerskiego,
lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 10 ust. 2, osiągniętego
w poprzednim roku podatkowym;
2) pkt 6, nie może być wyższa niż 3 000 000 zł;
3) pkt 7, nie może być wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy,
osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
2. Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 39 ust. 1, Prezes
URE uwzględnia zakres naruszeń, powtarzalność naruszeń oraz możliwości finansowe
ukaranego podmiotu.
Art. 41. Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej, o której
mowa w art. 39 ust. 1, jeżeli zakres naruszeń jest znikomy, a podmiot zaprzestał
naruszania prawa lub zrealizował obowiązek, zanim Prezes URE powziął o tym
wiadomość.
Art. 42. 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 39 ust. 1, uiszcza się w terminie
14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała
się prawomocna.
2. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa i są
wnoszone na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
11.03.2020
©Telksinoe s. 31/33
3. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.6)).
Kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 43–48. (pominięte)
Rozdział 8
Przepisy przejściowe
Art. 49. Krajowy plan działań minister właściwy do spraw energii po raz
pierwszy przekazuje Komisji Europejskiej, do dnia 30 kwietnia 2017 r.
Art. 50. Sprawozdanie, o którym mowa w art. 12 ust. 6, Zarząd Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej po raz pierwszy przekaże
ministrowi właściwemu do spraw energii do dnia 31 lipca 2017 r.
Art. 51. 1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 36 ust. 1, po raz pierwszy
przeprowadzi audyt energetyczny przedsiębiorstwa w terminie 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie ustawy.
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadzony przed dniem wejścia
w życie ustawy, ale nie wcześniej niż przed dniem 5 grudnia 2012 r., i spełniający
wymagania, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2, uznaje się za audyt energetyczny
w rozumieniu art. 36 ust. 1. O przeprowadzeniu takiego audytu przedsiębiorstwo
zawiadamia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 30 dni od dnia wejścia
w życie ustawy.
Art. 52. Właściciel lub zarządca lokali wyposaży je, o ile będzie to technicznie
wykonalne i opłacalne, w ciepłomierze lub wodomierze ciepłej wody użytkowej,
o których mowa w art. 45a ust. 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 437), do dnia
31 grudnia 2016 r.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,
1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.
7)
Artykuł 43 zawiera zmiany do ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.
11.03.2020
©Telksinoe s. 32/33
Art. 53. 1. Do wykonania i rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa
w art. 12 ust. 1 i art. 23 ust. 3 ustawy uchylanej w art. 59, za okres przed dniem
wejścia w życie ustawy, oraz w zakresie kar pieniężnych za niedopełnienie tego
obowiązku stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. Wskaźnik, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r.
o zmianie ustawy o efektywności energetycznej, stosuje się do obliczenia ilości
energii pierwotnej odpowiadającej wartości świadectwa efektywności energetycznej,
które są obowiązane uzyskać i przedstawić do umorzenia podmioty, o których mowa
w art. 12 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 59, do dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 54. 1. Opłaty zastępcze, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
uchylanej w art. 59, uiszczane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia w życie ustawy stanowią przychód
tego Funduszu i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego
w art. 401c ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.
2. Kary pieniężne wymierzane na podstawie art. 35 ustawy uchylanej
w art. 59 płatne po dniu wejścia w życie ustawy uiszcza się na rachunek bankowy
właściwego urzędu skarbowego. Wpływy z tych kar stanowią dochód budżetu
państwa.
Art. 55. 1. Do dnia 30 czerwca 2021 r. świadectwa efektywności energetycznej
wydane na podstawie ustawy uchylanej w art. 59 uwzględnia się w realizacji
obowiązku określonego w art. 10 ust. 1.
2. Przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 przyjmuje
się, że wartość świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 1,
wyrażona w tonach oleju ekwiwalentnego, odpowiada wartości świadectw
efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20.
Art. 56. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie ustawy dotyczących świadectw efektywności energetycznej oraz przetargów
stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57. 1. Przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie efektywności
energetycznej zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, ale nie wcześniej niż
przed dniem 1 stycznia 2014 r., dla których nie wydano świadectw efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 59 oraz świadectw efektywności
11.03.2020
©Telksinoe s. 33/33
energetycznej, o których mowa w ust. 2, do dnia 30 czerwca 2019 r. zalicza się na
poczet realizacji obowiązku określonego w art. 10 ust. 1.
2. Dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć służących poprawie efektywności
energetycznej, zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, ale nie wcześniej
niż przed dniem 1 stycznia 2014 r., dla których nie wydano świadectw efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 59, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki wydaje świadectwa efektywności energetycznej, na wniosek podmiotu, u
którego zostało zrealizowane to przedsięwzięcie lub te przedsięwzięcia, albo podmiotu
upoważnionego przez ten podmiot, złożony w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy. Do wniosku o wydanie świadectw efektywności energetycznej należy
dołączyć audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5
lit. c.
3. Świadectwa efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 2, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki umarza w całości lub części, na wniosek podmiotu
zobowiązanego, do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego; świadectwa te
uwzględnia się przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 za
rok kalendarzowy, w którym zostało ono wydane.
4. Przepisy art. 20–23 stosuje się odpowiednio do wydawania świadectw,
o których mowa w ust. 2.
Art. 58. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 28
ust. 6 ustawy uchylanej w art. 59 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 29, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy od
dnia wejścia w życie ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ust. 1, 3
i 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne zachowują moc do dnia
wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż 18 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
Rozdział 9
Przepisy końcowe
Art. 59. Traci moc ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności
energetycznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2167 i 2359 oraz z 2016 r. poz. 266).
Art. 60. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2016 r.
11.03.2020
Do góry