Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2016 Pozycja 846
©Telksinoe s. 1/19
Opracowano na podstawie
Dz. U. z 2016 r.
poz. 846, 1926.
U S T A W A
z dnia 13 maja 2016 r.
o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw1)
Art. 1. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 13 w § 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 i 7
w brzmieniu:
„6) organ właściwy w sprawach opinii zabezpieczających;
7) organ pierwszej instancji w sprawach, o których mowa w art. 119g § 1.”;
2) w art. 14b po § 5a dodaje się § 5b i 5c w brzmieniu:
„§ 5b. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych
elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje
uzasadnione przypuszczenie, że mogą być przedmiotem decyzji wydanej
z zastosowaniem art. 119a lub stanowić nadużycie prawa, o którym mowa
w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2016 r. poz. 710 i 846).
§ 5c. Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca
się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o opinię
w zakresie, o którym mowa w § 5b.”;
3) po art. 14n dodaje się art. 14na w brzmieniu:
„Art. 14na. Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej
stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5
ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.”;
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
oraz ustawę z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych
innych ustaw.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,
978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195 i 615.
2017-02-13
©Telksinoe s. 2/19
4) w art. 81b po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Prawo do skorygowania deklaracji przysługuje podatnikowi także
w toku postępowania podatkowego, o którym mowa w art. 119g, przed
wydaniem decyzji w pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia o wyznaczeniu terminu, o którym mowa w art. 200 § 3.
Ponowne skorygowanie deklaracji po zakończeniu postępowania
podatkowego nie wywołuje skutków prawnych w zakresie, w jakim wcześniej
dokonana korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania
opodatkowania.”;
5) w art. 82 po § 1a dodaje się § 1b w brzmieniu:
„§ 1b. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu
programów komputerowych, są obowiązane, bez wezwania organu
podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych
informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w postaci
elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a
§ 2, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3, za okresy
miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym
kolejnym miesiącu, wskazując miesiąc, którego ta informacja dotyczy.”;
6) po dziale III dodaje się dział IIIa w brzmieniu:
„DZIAŁ IIIA
Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania
Rozdział 1
Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania
Art. 119a. § 1. Czynność dokonana przede wszystkim w celu osiągnięcia
korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem
i celem przepisu ustawy podatkowej, nie skutkuje osiągnięciem korzyści
podatkowej, jeżeli sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania).
2017-02-13
©Telksinoe s. 3/19
§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skutki podatkowe czynności określa się
na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano
czynności odpowiedniej.
§ 3. Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby
w danych okolicznościach dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się
zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej
sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej.
§ 4. Jeżeli w toku postępowania strona wskaże czynność odpowiednią,
skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki
zaistniałby, gdyby dokonano tej czynności.
§ 5. Przepisy § 2–4 nie mają zastosowania, jeżeli okoliczności wskazują,
że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności,
o której mowa w § 1. W takiej sytuacji skutki podatkowe określa się na
podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynności nie
dokonano.
Art. 119b. § 1. Przepisu art. 119a nie stosuje się:
1) jeżeli korzyść podatkowa lub suma korzyści podatkowych osiągniętych
przez podmiot z tytułu czynności nie przekracza w okresie
rozliczeniowym 100 000 zł, a w przypadku podatków, które nie są
rozliczane okresowo – jeżeli korzyść podatkowa z tytułu czynności nie
przekracza 100 000 zł;
2) do podmiotu, który uzyskał opinię zabezpieczającą – w zakresie objętym
opinią, do dnia doręczenia uchylenia lub zmiany opinii zabezpieczającej;
3) do podmiotu, którego wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej nie
został załatwiony w terminie, o którym mowa w art. 119zb – w zakresie
objętym wnioskiem, do dnia doręczenia zmiany opinii zabezpieczającej;
4) do podatku od towarów i usług oraz do opłat i niepodatkowych
należności budżetowych;
5) jeżeli zastosowanie innych przepisów prawa podatkowego pozwala na
przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.
§ 2. W przypadku zastosowania w umowach o unikaniu podwójnego
opodatkowania klauzul przeciwko unikaniu opodatkowania odnoszących się
do głównego lub jednego z głównych celów zawarcia transakcji lub
2017-02-13
©Telksinoe s. 4/19
utworzenia struktury, lub odnoszących się do uzyskania dochodu w związku
ze sztuczną strukturą, przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio.
Art. 119c. § 1. Sposób działania uznaje się za sztuczny, jeżeli na
podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że nie zostałby
zastosowany przez podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi
z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej
z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej.
§ 2. Przy ocenie, czy sposób działania był sztuczny, należy wziąć pod
uwagę w szczególności występowanie:
1) nieuzasadnionego dzielenia operacji lub
2) angażowania podmiotów pośredniczących mimo braku uzasadnienia
ekonomicznego lub gospodarczego, lub
3) elementów prowadzących do uzyskania stanu identycznego lub
zbliżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem czynności, lub
4) elementów wzajemnie się znoszących lub kompensujących, lub
5) ryzyka ekonomicznego lub gospodarczego przewyższającego
spodziewane korzyści inne niż podatkowe w takim stopniu, że należy
uznać, że działający rozsądnie podmiot nie wybrałby tego sposobu
działania.
Art. 119d. Czynność uznaje się za podjętą przede wszystkim w celu
osiągnięcia korzyści podatkowej, gdy pozostałe cele ekonomiczne lub
gospodarcze czynności, wskazane przez podatnika, należy uznać za mało
istotne.
Art. 119e. Korzyścią podatkową w rozumieniu przepisów niniejszego
działu jest:
1) niepowstanie zobowiązania podatkowego, odsunięcie w czasie
powstania zobowiązania podatkowego lub obniżenie jego wysokości
albo powstanie lub zawyżenie straty podatkowej;
2) powstanie nadpłaty lub prawa do zwrotu podatku albo podwyższenie
kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku.
Art. 119f. § 1. W rozumieniu niniejszego działu czynność oznacza także
zespół powiązanych ze sobą czynności, dokonanych przez te same bądź różne
podmioty.
2017-02-13
©Telksinoe s. 5/19
§ 2. W przypadku zespołu powiązanych ze sobą czynności
dokonywanych przez ten sam podmiot lub pomiędzy tymi samymi
podmiotami wysokość korzyści podatkowych, o której mowa w art. 119b § 1
pkt 1, oblicza się, sumując korzyści podatkowe wynikające z tych czynności.
Rozdział 2
Postępowanie podatkowe w przypadku unikania opodatkowania
Art. 119g. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
wszczyna postępowanie podatkowe lub, w drodze postanowienia, w całości
lub w części przejmuje do dalszego prowadzenia postępowanie podatkowe lub
postępowanie kontrolne, jeżeli w sprawach:
1) określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,
2) określenia wysokości straty podatkowej,
3) stwierdzenia nadpłaty lub określenia wysokości nadpłaty albo zwrotu
podatku,
4) odpowiedzialności podatnika za podatek niepobrany przez płatnika,
5) o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy
– może być wydana decyzja z zastosowaniem art. 119a.
§ 2. W przypadku podatków, do których ustalania lub określania
uprawnieni są wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek
województwa, wszczęcie lub przejęcie przez ministra właściwego do spraw
finansów publicznych postępowania podatkowego następuje na wniosek
właściwego organu podatkowego.
§ 3. Przejmując postępowanie kontrolne, minister właściwy do spraw
finansów publicznych jednocześnie wszczyna postępowanie podatkowe.
§ 4. W postanowieniu, o którym mowa w § 1, minister właściwy do
spraw finansów publicznych wskazuje, w jakim zakresie przejmuje
postępowanie.
§ 5. Czynności dokonane przez organ podatkowy lub organ kontroli
skarbowej przed przejęciem postępowania pozostają w mocy.
§ 6. Postanowienie o przejęciu postępowania doręcza się stronie albo
kontrolowanemu oraz organowi, który prowadził postępowanie.
Art. 119h. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może,
w toku postępowania, zasięgnąć opinii Rady do Spraw Przeciwdziałania
2017-02-13
©Telksinoe s. 6/19
Unikaniu Opodatkowania, zwanej dalej „Radą”, co do zasadności
zastosowania art. 119a.
§ 2. Na wniosek strony zgłoszony w odwołaniu od decyzji wydanej
w sprawie, o której mowa w art. 119g § 1, minister właściwy do spraw
finansów publicznych zasięga opinii Rady, chyba że wcześniej opinia została
wydana. Decyzja w sprawie, o której mowa w art. 119g § 1, wydana
w pierwszej instancji zawiera pouczenie o prawie złożenia wniosku
o zasięgnięcie opinii Rady.
§ 3. Występując o opinię, minister właściwy do spraw finansów
publicznych przekazuje akta sprawy Radzie. O wystąpieniu o opinię minister
właściwy do spraw finansów publicznych niezwłocznie informuje stronę.
Art. 119i. § 1. Rada może zwrócić się do strony oraz do ministra
właściwego do spraw finansów publicznych o udzielenie informacji
i wyjaśnień dotyczących sprawy, w której minister właściwy do spraw
finansów publicznych zwrócił się do Rady o wydanie opinii.
§ 2. Strona i minister właściwy do spraw finansów publicznych z własnej
inicjatywy mogą przedłożyć Radzie swoje stanowisko na piśmie. Strona może
dostarczyć Radzie dodatkowe dokumenty.
§ 3. Na zaproszenie przewodniczącego w posiedzeniu Rady, którego
przedmiotem jest wyrażenie opinii co do zasadności zastosowania art. 119a,
lub w jego części może uczestniczyć przedstawiciel ministra właściwego do
spraw finansów publicznych oraz strona, jej przedstawiciel lub pełnomocnik.
Zaproszenie przedstawiciela ministra właściwego do spraw finansów
publicznych do udziału w posiedzeniu wymaga skierowania zaproszenia
w takim samym zakresie także do strony.
§ 4. Rada wydaje pisemną opinię co do zasadności zastosowania
art. 119a wraz z uzasadnieniem.
§ 5. Opinię wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż
w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania akt sprawy. Do tego terminu nie
wlicza się terminów wyznaczonych przez Radę na udzielenie przez stronę lub
ministra właściwego do spraw finansów publicznych informacji i wyjaśnień
dotyczących sprawy.
2017-02-13
©Telksinoe s. 7/19
§ 6. Opinię doręcza się ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych oraz stronie.
§ 7. Członek Rady, który nie zgadza się ze stanowiskiem zawartym
w opinii Rady lub z jego uzasadnieniem, może zgłosić zdanie odrębne,
sporządzając jego pisemne uzasadnienie. Członkowie Rady mogą zgłosić
wspólne zdanie odrębne. Zdania odrębne podlegają doręczeniu wraz z opinią
Rady.
§ 8. Po wydaniu opinii Rada zwraca akta sprawy ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych.
§ 9. Niewydanie przez Radę opinii w terminie, o którym mowa w § 5,
uważa się za równoznaczne z opinią Rady o zasadności zastosowania
art. 119a. Rada zwraca akta sprawy ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych.
§ 10. Przepisu § 9 nie stosuje się w przypadku zasięgania opinii na
wniosek strony.
Art. 119j. § 1. Podmiot inny niż strona postępowania zakończonego
decyzją wydaną w sprawie, o której mowa w art. 119g § 1, uczestniczący
w czynności, której skutki podatkowe określono w tej decyzji, może
skorygować swoją deklarację, uwzględniając treść decyzji, a także wystąpić
z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie umorzenia
postępowania w następstwie skorygowania deklaracji, o którym mowa
w art. 81b § 1a.
Art. 119k. § 1. W razie stwierdzenia, że w sprawie nie zachodzą
przesłanki zastosowania art. 119a, minister właściwy do spraw finansów
publicznych umarza postępowanie albo przekazuje sprawę właściwemu
organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej. Czynności
dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają w mocy.
§ 2. W przypadku wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a minister
właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje przejęte postępowanie
kontrolne organowi kontroli skarbowej.
§ 3. W sprawie przekazania, o którym mowa w § 1 i 2, wydaje się
postanowienie.
2017-02-13
©Telksinoe s. 8/19
§ 4. Postanowienie, o którym mowa w § 3, doręcza się stronie oraz
organowi, któremu sprawa lub postępowanie są przekazywane.
Art. 119l. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje
się przepisy działu IV.
Rozdział 3
Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania
Art. 119m. Rada jest niezależnym organem, którego zadaniem jest
opiniowanie zasadności zastosowania art. 119a w indywidualnych sprawach.
Art. 119n. Radę powołuje minister właściwy do spraw finansów
publicznych na czteroletnią kadencję. Rada działa do dnia powołania Rady
kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia upływu
kadencji.
Art. 119o. § 1. W skład Rady wchodzą:
1) 2 osoby wskazane przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych;
2) 1 osoba wskazana przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w stanie
spoczynku;
3) 2 osoby powołane spośród pracowników szkół wyższych, jednostek
organizacyjnych Polskiej Akademii Nauk lub instytutów badawczych
w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach
badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371);
4) 1 osoba wskazana przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu
Terytorialnego jako przedstawiciel jednostek samorządu terytorialnego;
5) 1 osoba będąca doradcą podatkowym, wskazana przez Krajową Radę
Doradców Podatkowych;
6) 1 osoba wskazana przez Ministra Sprawiedliwości;
7) 1 osoba wskazana przez Radę Dialogu Społecznego.
§ 2. Do Rady może być powołana osoba, która:
1) ma wiedzę, doświadczenie i autorytet w zakresie prawa podatkowego,
systemu finansowego, rynków finansowych, obrotu gospodarczego lub
międzynarodowego prawa gospodarczego dające rękojmię prawidłowej
realizacji zadań Rady;
2017-02-13
©Telksinoe s. 9/19
2) ma obywatelstwo polskie;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) ma pełną zdolność do czynności prawnych;
5) nie była prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe.
§ 3. Podmiot wskazujący członka Rady ocenia spełnianie przez niego
przesłanki określonej w § 2 pkt 1. Osoby, o których mowa w § 1 pkt 3,
minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje po zasięgnięciu
pisemnej opinii podmiotu zatrudniającego tę osobę.
§ 4. Przed powołaniem w skład Rady osoba powoływana składa
oświadczenie o spełnieniu przesłanek, o których mowa w § 2 pkt 2–5.
§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu
wyłonienia kandydatów na członków Rady, o których mowa w § 1 pkt 3,
zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych
ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń kandydatów na członków Rady.
Ogłoszenie zawiera w szczególności termin składania zgłoszeń nie krótszy niż
30 dni od dnia zamieszczenia ogłoszenia, sposób i miejsce składania zgłoszeń.
Art. 119p. § 1. Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa
w razie śmierci członka, rezygnacji z członkostwa w Radzie lub zaprzestania
spełniania przez członka którejkolwiek z przesłanek, o których mowa
w art. 119o § 2 pkt 2–5. Wygaśnięcie członkostwa stwierdza minister
właściwy do spraw finansów publicznych.
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek
przewodniczącego Rady może odwołać członka Rady w razie
nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego obowiązków lub
nienależytego ich wykonywania, w szczególności przyczynienia się do
uchybienia terminowi wydania opinii na wniosek strony, lub trwałej
niemożności ich wykonywania. Odwołanie przewodniczącego Rady nie
wymaga wniosku, o którym mowa w zdaniu pierwszym.
Art. 119q. § 1. Wygaśnięcie członkostwa w Radzie lub odwołanie
członka Rady nie wstrzymuje jej prac, chyba że skład Rady uległ zmniejszeniu
o więcej niż 2 członków.
2017-02-13
©Telksinoe s. 10/19
§ 2. Osoba powołana w miejsce członka Rady, którego członkostwo
ustało wskutek odwołania lub wygasło, pełni funkcję do upływu kadencji
Rady.
Art. 119r. § 1. Rada wybiera przewodniczącego spośród swoich
członków w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów, w obecności co
najmniej połowy składu Rady, na pierwszym posiedzeniu zwołanym przez
ministra właściwego do spraw finansów publicznych, odbywającym się nie
później niż w terminie miesiąca od dnia powołania Rady.
§ 2. Jeżeli przewodniczący nie zostanie wybrany na pierwszym
posiedzeniu, wybiera go minister właściwy do spraw finansów publicznych.
§ 3. Przewodniczący pełni funkcję do końca kadencji Rady. W razie
złożenia przez niego rezygnacji z funkcji przewodniczącego, wygaśnięcia jego
członkostwa lub jego odwołania, stosuje się odpowiednio tryb wyboru
przewodniczącego określony w § 1, z tym że minister właściwy do spraw
finansów publicznych zwołuje posiedzenie Rady tylko w przypadku, gdy nie
zostało ono zwołane przez dotychczasowego przewodniczącego w okresie
pełnienia przez niego funkcji.
Art. 119s. § 1. Przewodniczący Rady:
1) kieruje jej pracami;
2) zwołuje posiedzenia Rady;
3) wyznacza członków Rady, których zadaniem jest sporządzenie projektu
uzasadnienia opinii Rady co do zasadności zastosowania art. 119a
w indywidualnej sprawie;
4) informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych
o każdym przypadku uchybienia przez Radę terminowi określonemu
w art. 119i § 5, podając przyczyny tego uchybienia oraz wskazując
członków Rady, którzy się do tego przyczynili.
§ 2. Stanowisko co do zasadności zastosowania art. 119a
w indywidualnej sprawie Rada przyjmuje na posiedzeniu bezwzględną
większością głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
§ 3. Szczegółowy tryb pracy Rady określa regulamin uchwalony przez
nią zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
2017-02-13
©Telksinoe s. 11/19
§ 4. Obsługę prac Rady zapewnia minister właściwy do spraw finansów
publicznych. Wydatki związane z działaniem Rady są pokrywane z budżetu
państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
finansów publicznych.
§ 5. Sekretarz Rady jest powoływany przez ministra właściwego do
spraw finansów publicznych spośród pracowników urzędu obsługującego tego
ministra.
§ 6. Do zadań sekretarza Rady należy organizacja posiedzeń Rady,
w szczególności zapewnienie obsługi finansowej związanej
z funkcjonowaniem Rady oraz sprawowanie obsługi administracyjno-
-biurowej Rady.
§ 7. Sekretarz może uczestniczyć w posiedzeniach Rady bez prawa
głosu.
Art. 119t. Opinie Rady, po usunięciu danych identyfikujących stronę
oraz inne podmioty wskazane w jej treści, są niezwłocznie zamieszczane
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 119u. Do wyłączenia członków Rady w zakresie wydawania opinii
w poszczególnych sprawach stosuje się odpowiednio przepisy art. 130 § 1 i 2.
Art. 119v. § 1. Przewodniczącemu oraz sekretarzowi Rady przysługuje
wynagrodzenie za każdy miesiąc, w którym odbyło się posiedzenie Rady.
§ 2. Członkom Rady przysługuje:
1) wynagrodzenie za udział w pracach Rady, w tym za sporządzenie
projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii, z zastrzeżeniem
§ 3, przy czym sposób podziału wynagrodzenia za sporządzenie projektu
uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii między członków Rady
wskazuje przewodniczący Rady;
2) zwrot kosztów podróży i noclegów obejmujący świadczenia
przewidziane w przepisach o należnościach przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju,
w tym diety i ryczałty.
2017-02-13
©Telksinoe s. 12/19
§ 3. W przypadku wydania opinii z uchybieniem terminu określonego
w art. 119i § 5 członkowi Rady, który przyczynił się do uchybienia temu
terminowi, nie przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie projektu
uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii.
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) wysokość:
a) wynagrodzenia: przewodniczącego Rady, sekretarza Rady oraz
członka Rady za uczestniczenie w posiedzeniach Rady, biorąc pod
uwagę zakres ich obowiązków,
b) łącznego wynagrodzenia dla członków Rady za sporządzenie
projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii
w indywidualnej sprawie, uwzględniając szacunkowo nakład pracy
niezbędny do przygotowania uzasadnienia opinii, a także mając na
uwadze, aby wysokość tego wynagrodzenia nie przekraczała
dwukrotności kwoty bazowej dla członków korpusu służby
cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębnych przepisów,
określa ustawa budżetowa;
2) warunki i tryb zwrotu kosztów podróży i noclegów przysługującego
członkom Rady w związku z poniesieniem tych kosztów w ramach
udziału w pracach Rady oraz sposób obliczania wysokości albo
maksymalną kwotę tego zwrotu, biorąc pod uwagę racjonalność
ponoszonych kosztów podróży i noclegów.
Rozdział 4
Opinie zabezpieczające
Art. 119w. § 1. Zainteresowany może zwrócić się do ministra
właściwego do spraw finansów publicznych o wydanie opinii
zabezpieczającej.
§ 2. Zainteresowani mogą wystąpić ze wspólnym wnioskiem.
§ 3. Wniosek może dotyczyć czynności planowanej, rozpoczętej lub
dokonanej.
2017-02-13
©Telksinoe s. 13/19
Art. 119x. § 1. Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej powinien
zawierać dane istotne z punktu widzenia skutków podatkowych czynności,
w tym w szczególności:
1) dane identyfikujące wnioskodawcę;
2) wskazanie podmiotów dokonujących czynności;
3) wyczerpujący opis czynności wraz ze wskazaniem występujących
pomiędzy podmiotami związków, o których mowa w art. 11 ustawy
z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
i art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych;
4) wskazanie celów, których realizacji czynność ma służyć;
5) wskazanie ekonomicznego lub gospodarczego uzasadnienia czynności;
6) określenie skutków podatkowych, w tym korzyści podatkowych,
będących rezultatem czynności objętych wnioskiem;
7) przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.
§ 2. Do wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej może być załączona
dokumentacja dotycząca czynności, w szczególności oryginały lub kopie
umów lub ich projektów.
§ 3. Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej niespełniający
wymogów określonych w § 1 lub innych wymogów określonych przepisami
prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.
§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwrócić się
o wyjaśnienie wątpliwości co do danych zawartych we wniosku lub
zorganizować spotkanie uzgodnieniowe w celu wyjaśnienia tych wątpliwości.
Art. 119y. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
wydaje opinię zabezpieczającą, jeżeli przedstawione we wniosku okoliczności
wskazują, że do czynności nie ma zastosowania art. 119a.
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych odmawia
wydania opinii zabezpieczającej, jeżeli przedstawione we wniosku
okoliczności wskazują, że do czynności ma zastosowanie art. 119a.
Odmawiając wydania opinii zabezpieczającej, wskazuje się okoliczności
świadczące o tym, że do czynności może mieć zastosowanie art. 119a.
2017-02-13
©Telksinoe s. 14/19
§ 3. Odmowa wydania opinii zabezpieczającej zawiera pouczenie
o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Art. 119z. Złożenie wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej nie
stanowi przeszkody do prowadzenia czynności sprawdzających, kontroli
podatkowej, postępowania podatkowego lub postępowania kontrolnego
prowadzonego przez organ kontroli skarbowej.
Art. 119za. Opinia zabezpieczająca zawiera w szczególności:
1) wyczerpujący opis czynności, której dotyczył wniosek;
2) ocenę, że do czynności nie ma zastosowania przepis art. 119a;
3) pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Art. 119zb. § 1. Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej załatwia się
bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania
wniosku przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 2. Do terminu określonego w § 1 nie wlicza się terminów i okresów,
o których mowa w art. 139 § 4.
Art. 119zc. § 1. Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej podlega
opłacie w wysokości 20 000 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia
złożenia wniosku.
§ 2. Opłata podlega zwrotowi w przypadku:
1) wycofania wniosku – w połowie;
2) uiszczenia jej w kwocie wyższej niż należna – w odpowiedniej części.
§ 3. Zwrot nienależnie uiszczonej opłaty następuje nie później niż
w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania opinii
zabezpieczającej.
§ 4. Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3,
obciążają wnioskodawcę.
Art. 119zd. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może
z urzędu zmienić wydaną opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii
zabezpieczającej, jeżeli jest ona sprzeczna z orzecznictwem Trybunału
Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zmiany opinii
zabezpieczającej wydanej w związku z zastosowaniem art. 14o.
2017-02-13
©Telksinoe s. 15/19
Art. 119ze. W razie wycofania wniosku o wydanie opinii
zabezpieczającej przepisy art. 208 oraz art. 210–212 stosuje się odpowiednio.
Art. 119zf. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale
stosuje się odpowiednio przepisy art. 14b § 4 i 5, art. 14c § 4, art. 14d § 2 i 3,
art. 14e § 1 pkt 2 i § 2–4, art. 14f § 3, art. 14i § 2–5, art. 14o, art. 20g § 3,
art. 120, art. 123, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140,
art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1–2 i 4, art. 170,
art. 171, art. 189 § 3, art. 197 § 1 i 3, art. 213–215 oraz przepisy działu IV
rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 9, 10, 14, 16 i 23.”;
7) w art. 156 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„§ 5. Wezwany w toku postępowania w sprawie, o której mowa
w art. 119g § 1, jest obowiązany do osobistego stawienia się także poza
obszarem województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa.”;
8) w art. 200 dodaje się § 3 w brzmieniu:
㤠3. Przed wydaniem decyzji z zastosowaniem art. 119a minister
właściwy do spraw finansów publicznych wyznacza stronie czternastodniowy
termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego,
przedstawiając ocenę prawną sprawy i pouczając o prawie skorygowania
deklaracji.”;
9) w art. 201 w § 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8
w brzmieniu:
„8) w razie wystąpienia o opinię Rady.”;
10) art. 202 otrzymuje brzmienie:
„Art. 202. Organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyn
określonych w art. 201 § 1 pkt 1, 3, 4 i 8, nie podejmuje żadnych czynności,
z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo
zabezpieczenie dowodu.”;
11) w art. 210 po § 2a dodaje się § 2b i 2c w brzmieniu:
㤠2b. W decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a organ podatkowy
wskazuje także wysokość zobowiązania podatkowego, nadpłaty, zwrotu
podatku lub straty podatkowej ustaloną albo określoną w związku
z zastosowaniem tego przepisu.
2017-02-13
©Telksinoe s. 16/19
§ 2c. Decyzja organu podatkowego w sprawie, w której Rada wydała
negatywną opinię, zawiera ustosunkowanie się do tej opinii.”;
12) w art. 239d dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2
w brzmieniu:
„§ 2. Nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji
wydanej z zastosowaniem art. 119a.”;
13) w art. 265 w § 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„2b) koszty związane z osobistym stawiennictwem strony poza obszar
województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa, oraz koszty
stawiennictwa związane ze skorzystaniem przez stronę z prawa wglądu
do akt sprawy, jeżeli postępowanie jest prowadzone w sprawie, o której
mowa w art. 119g § 1, ustalone zgodnie z przepisami zawartymi w dziale
2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych;”;
14) w art. 294:
a) w § 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7
w brzmieniu:
„7) członkowie Rady.”,
b) § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po
ustaniu zatrudnienia, zakończeniu stażu lub praktyki lub po ustaniu
członkostwa w Radzie.”.
Art. 2. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 3 w § 2 pkt 4a otrzymuje brzmienie:
„4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania
opinii zabezpieczających;”;
2) art. 57a otrzymuje brzmienie:
„Art. 57a. Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa
podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą
i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na
2017-02-13
©Telksinoe s. 17/19
zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu
wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa
materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz
powołaną podstawą prawną.”;
3) w art. 146 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa
w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub
odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność
czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2016 r. poz. 710) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„4. W przypadku wystąpienia nadużycia prawa dokonane czynności,
o których mowa w ust. 1, wywołują jedynie takie skutki podatkowe, jakie
miałyby miejsce w przypadku odtworzenia sytuacji, która istniałaby w braku
czynności stanowiących nadużycie prawa.
5. Przez nadużycie prawa rozumie się dokonanie czynności, o których
mowa w ust. 1, w ramach transakcji, która pomimo spełnienia warunków
formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miała zasadniczo na celu
osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne
z celem, któremu służą te przepisy.”;
2) w art. 109:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie
czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów
wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których
sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są
obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do
prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji
podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane
niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania,
wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty
podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt
2017-02-13
©Telksinoe s. 18/19
podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu
skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące
identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą
którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku
od wartości dodanej.”,
b) dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
„8a. Ewidencja, o której mowa w ust. 3, prowadzona jest w formie
elektronicznej przy użyciu programów komputerowych.”.
Art. 4. W ustawie z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja
podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1649, 2183 i 2184)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„Art. 29. Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy
w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 12 w okresie od dnia 1 lipca 2016 r.
do dnia 30 czerwca 2018 r. mogą przekazywać dane w postaci elektronicznej
odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na żądanie
skierowane na podstawie art. 193a, art. 274c § 1 pkt 2 i art. 287 § 1
pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz
art. 287 § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, w związku z art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, a także art. 13b ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa
w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.”.
Art. 5. 1. Przepis art. 14na ustawy zmienianej w art. 1 ma zastosowanie do
interpretacji indywidualnych wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1a. Przepis art. 14na ustawy zmienianej w art. 1 ma zastosowanie również do
interpretacji indywidualnych wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, jeżeli korzyść podatkowa wynikająca ze stanu faktycznego lub zdarzenia
przyszłego będącego przedmiotem interpretacji indywidualnej została uzyskana od
dnia 1 stycznia 2017 r.
2. Przepisy art. 14b § 5b i 5c ustawy zmienianej w art. 1 nie mają
zastosowania do interpretacji indywidualnych, w przypadku których wnioski o ich
wydanie złożono przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2017-02-13
©Telksinoe s. 19/19
Art. 6. 1. Informację, o której mowa w art. 82 § 1b ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się za miesiące, które
przypadają od dnia 1 lipca 2016 r.
2. Do przekazywania informacji, o której mowa w art. 82 § 1b ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:
1) za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia
2016 r., nie są obowiązani mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy
z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r.
poz. 584, z późn. zm.3));
2) za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia
2017 r., nie są obowiązani mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy, o której
mowa w pkt 1.
Art. 7. Przepisy art. 119a–119f ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie
do korzyści podatkowej uzyskanej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 8. 1. Tworzy się Radę do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu
Opodatkowania.
2. Radę do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania pierwszej
kadencji powołuje się w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia,
z wyjątkiem:
1) art. 1 pkt 5, art. 4 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2016 r.;
2) art. 3 pkt 2 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
3) art. 3 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,
875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352, 615
i 780.
2017-02-13
Do góry