Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 859

©Telksinoe s. 1/54

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r. poz. 859,

z 2017 r. poz. 624,

z 2018 r. poz. 650.

U S T A W A

z dnia 12 maja 2011 r.

o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje:

1) zasady wyrobu fermentowanych napojów winiarskich oraz obrotu wyrobami

winiarskimi;

2) zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu i rozlewu

wyrobów winiarskich;

3) organizację rynku wina;

4) zasady i tryb rejestracji nazw pochodzenia oraz oznaczeń geograficznych

wyrobów winiarskich pozyskanych z winogron pochodzących z upraw winorośli

położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów winiarskich wyrobionych

domowym sposobem na użytek własny i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do

obrotu.

3. Ustawa nie narusza przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

4. Zasady znakowania wyrobów winiarskich są określone w przepisach o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) alkohol rektyfikowany – alkohol, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie

definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych

napojów spirytusowych oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG)

nr 1576/89 (Dz. Urz. UE L 39 z 13.02.2008, str. 16, z późn. zm.) w załączniku

I w pkt 1;

19.04.2018

©Telksinoe s. 2/54

2) aromatyzowanie – dodanie przy wyrobie fermentowanych napojów winiarskich

substancji aromatycznych, ziół lub przypraw korzennych, dozwolonych na

podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

3) barwienie – dodanie przy wyrobie fermentowanych napojów winiarskich

barwników lub cukru palonego, dozwolonych na podstawie przepisów

o bezpieczeństwie żywności i żywienia, lub moszczów, soków i soków

zagęszczonych uzyskanych z owoców innych niż winogrona;

4) cukier palony – produkt uzyskany wyłącznie w wyniku kontrolowanego

ogrzewania sacharozy bez zasad, kwasów nieorganicznych lub innych dodatków

chemicznych;

5) destylat – destylat pochodzenia rolniczego, o którym mowa w rozporządzeniu

wymienionym w pkt 1 w załączniku I w pkt 2;

6) destylat miodowy – destylat uzyskany z miodu, miodu pitnego lub miodu pitnego

markowego;

7) destylat owocowy – destylat uzyskany z owoców innych niż winogrona lub

z wina owocowego;

8) destylat winogronowy – destylat uzyskany z winogron lub wina;

9) dodatek alkoholu – dodany do fermentowanych napojów winiarskich alkohol

rektyfikowany lub destylat;

10) dokwaszanie – czynność technologiczną stosowaną w celu zwiększenia

kwasowości fermentowanego napoju winiarskiego;

11) dozwolona substancja aromatyczna lub dozwolona substancja dodatkowa –

składnik żywności o właściwościach aromatycznych lub substancję dodatkową,

o których mowa odpowiednio w art. 3 ust. 3 pkt 34a lub 36 ustawy z dnia

25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r.

poz. 594 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65);

12) nalew – roztwór wodno-alkoholowy uzyskany w wyniku maceracji owoców

innych niż winogrona, świeżych lub utrwalonych dozwolonymi metodami

fizykochemicznymi, całych lub rozdrobnionych, miodu, ziół lub przypraw

korzennych w alkoholu rektyfikowanym, destylacie owocowym lub destylacie

miodowym, z możliwością dodania cukru lub cukru płynnego;

13) nastaw na cydr – mieszaninę sporządzoną przy użyciu całych lub rozdrobnionych

jabłek, moszczu jabłkowego, soku jabłkowego lub zagęszczonego soku

19.04.2018

©Telksinoe s. 3/54

jabłkowego, z możliwością dodania wody, sacharozy, cukru płynnego,

inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu glukozowego, syropu

glukozowo-fruktozowego, fruktozy, drożdży, pożywek lub kwasów

spożywczych;

14) nastaw na miód pitny (brzeczka miodowa) – mieszaninę sporządzoną przy użyciu

drożdży, miodu i wody, z możliwością dodania moszczu owocowego, soku

owocowego, zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw

korzennych, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego,

pożywek lub kwasów spożywczych;

15) nastaw na miód pitny markowy – mieszaninę sporządzoną przy użyciu drożdży,

miodu i wody, z możliwością dodania moszczu owocowego, soku owocowego,

zagęszczonego soku owocowego, ziół, przypraw korzennych, pożywek lub

kwasów spożywczych;

16) nastaw na perry – mieszaninę sporządzoną przy użyciu całych lub

rozdrobnionych gruszek, moszczu gruszkowego, soku gruszkowego lub

zagęszczonego soku gruszkowego, z możliwością dodania wody, sacharozy,

cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu glukozowego,

syropu glukozowo-fruktozowego, fruktozy, drożdży, pożywek lub kwasów

spożywczych;

17) nastaw na wino owocowe – mieszaninę sporządzoną przy użyciu owoców innych

niż winogrona, całych lub rozdrobnionych, moszczu owocowego, soku

owocowego lub zagęszczonego soku owocowego, uzyskanych z owoców

innych niż winogrona, z możliwością dodania drożdży, wody, sacharozy, cukru

płynnego, inwertowanego cukru płynnego, glukozy, syropu glukozowego,

fruktozy, syropu glukozowo-fruktozowego, pożywek lub kwasów spożywczych;

18) nastaw na wino owocowe markowe – mieszaninę sporządzoną przy użyciu

całych lub rozdrobnionych świeżych owoców innych niż winogrona lub

moszczów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, z możliwością dodania

drożdży, wody, sacharozy, pożywek lub kwasów spożywczych;

19) nastaw na wino z soku winogronowego – mieszaninę sporządzoną przy użyciu

moszczu winogronowego, zagęszczonego moszczu winogronowego, soku

winogronowego lub zagęszczonego soku winogronowego, z możliwością

dodania wody, sacharozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego,

19.04.2018

©Telksinoe s. 4/54

glukozy, syropu glukozowego, fruktozy, syropu glukozowo-fruktozowego,

drożdży, pożywek lub kwasów spożywczych;

20) odkwaszanie – czynność technologiczną stosowaną w celu zmniejszenia

kwasowości fermentowanego napoju winiarskiego;

21) producent – osobę fizyczną lub prawną, która wyrabia lub rozlewa wino z upraw

własnych w celu wprowadzenia go do obrotu;

22) rok gospodarczy – rok gospodarczy, o którym mowa w art. 6 lit. d

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia

17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów

rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG)

nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347

z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem

nr 1308/2013”;

23) rozlew – rozlewanie wyrobu winiarskiego do opakowań jednostkowych;

24) rzeczywista zawartość alkoholu – zawartość alkoholu w % objętościowych

w fermentowanych napojach winiarskich określoną przez liczbę jednostek

objętości czystego alkoholu zawartą w 100 jednostkach objętości produktu,

w temperaturze 20°C;

25) sacharoza – cukier przemysłowy, cukier (cukier biały), cukier ekstra biały (cukier

rafinowany);

26) rejestr chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń

geograficznych dla win – rejestr, o którym mowa w art. 104 rozporządzenia

nr 1308/2013;

27) rejestr chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów

sektora wina – rejestr, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie

definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych

aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającego rozporządzenie Rady

(EWG) nr 1601/91 (Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 14), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 251/2014”.

Art. 3. Wyrobami winiarskimi w rozumieniu ustawy są:

1) fermentowane napoje winiarskie, w tym:

19.04.2018

©Telksinoe s. 5/54

a) miód pitny – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 9% do

18% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej

nastawu na miód pitny (brzeczki miodowej), z możliwością dodania

alkoholu, o którym mowa w art. 12 ust. 2, słodzenia jedną lub wieloma

substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, dodania ziół lub

przypraw korzennych lub barwienia wyłącznie cukrem palonym,

o następujących proporcjach w wyrobie gotowym:

– jedna objętość miodu na trzy objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku czwórniaka,

– jedna objętość miodu na dwie objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku trójniaka,

– jedna objętość miodu na jedną objętość wody albo wody z sokiem,

w przypadku dwójniaka,

– jedna objętość miodu na połowę objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku półtoraka,

b) miód pitny markowy – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu

od 9% do 18% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji

alkoholowej nastawu na miód pitny markowy, z możliwością dodania

destylatu miodowego, słodzenia substancją, o której mowa w art. 6 ust. 1

pkt 7, dodania ziół lub przypraw korzennych lub barwienia wyłącznie

karmelem powstałym z miodu, leżakowanym przez okres nie krótszy niż

6 miesięcy, o następujących proporcjach w wyrobie gotowym:

– jedna objętość miodu na trzy objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku czwórniaka,

– jedna objętość miodu na dwie objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku trójniaka,

– jedna objętość miodu na jedną objętość wody albo wody z sokiem,

w przypadku dwójniaka,

– jedna objętość miodu na połowę objętości wody albo wody z sokiem,

w przypadku półtoraka,

c) wino owocowe markowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości

alkoholu od 8,5% do 15% objętościowych, otrzymanym w wyniku

fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe markowe, bez dodatku

19.04.2018

©Telksinoe s. 6/54

alkoholu, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami,

o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5, leżakowanym przez okres nie krótszy

niż 6 miesięcy,

d) wino owocowe – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od

8,5% do 16% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji

alkoholowej nastawu na wino owocowe, bez dodatku alkoholu,

z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub barwienia,

e) wino owocowe wzmocnione – będące napojem o rzeczywistej zawartości

alkoholu od 16% do 22% objętościowych, otrzymanym w wyniku

fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe, z dodatkiem alkoholu

rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub owocowego, z możliwością

słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 1, lub barwienia,

f) wino owocowe aromatyzowane – będące napojem o rzeczywistej

zawartości alkoholu od 8,5% do 18% objętościowych, poddanym

aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron,

zawierającym co najmniej 75% wina owocowego, z możliwością dodania

alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub owocowego,

słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 3, lub barwienia,

g) wino z soku winogronowego – będące napojem o rzeczywistej zawartości

alkoholu od 8,5% do 18% objętościowych, otrzymanym w wyniku

fermentacji alkoholowej nastawu na wino z soku winogronowego,

z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu

winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, lub barwienia,

h) aromatyzowane wino z soku winogronowego – będące napojem

o rzeczywistej zawartości alkoholu od 6,5% do 18% objętościowych,

poddanym aromatyzowaniu, zawierającym co najmniej 75% wina z soku

winogronowego, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub

destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami,

o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,

19.04.2018

©Telksinoe s. 7/54

i) nalewka na winie owocowym – będąca napojem o rzeczywistej zawartości

alkoholu od 17% do 22% objętościowych, zawierającym co najmniej 60%

wina owocowego lub wina owocowego wzmocnionego oraz co najmniej

10% nalewu, z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub

destylatu miodowego lub owocowego, słodzenia jedną lub wieloma

substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,

j) aromatyzowana nalewka na winie owocowym – będąca napojem

o rzeczywistej zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych,

poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron,

zawierającym co najmniej 60% wina owocowego lub wina owocowego

wzmocnionego oraz co najmniej 10% nalewu, z możliwością dodania

alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego lub owocowego,

słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 3, lub barwienia,

k) nalewka na winie z soku winogronowego – będąca napojem o rzeczywistej

zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych, zawierającym co

najmniej 60% wina z soku winogronowego oraz co najmniej 10% nalewu,

z możliwością dodania alkoholu rektyfikowanego lub destylatu

winogronowego, słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,

l) aromatyzowana nalewka na winie z soku winogronowego – będąca napojem

o rzeczywistej zawartości alkoholu od 17% do 22% objętościowych,

poddanym aromatyzowaniu, zawierającym co najmniej 60% wina z soku

winogronowego oraz co najmniej 10% nalewu, z możliwością dodania

alkoholu rektyfikowanego, destylatu winogronowego, słodzenia jedną lub

wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub barwienia,

m) napój winny owocowy lub miodowy – będący napojem o rzeczywistej

zawartości alkoholu od 4,5% do 15% objętościowych, otrzymanym z wina

owocowego lub miodu pitnego i zawierającym co najmniej 50% wina

owocowego lub miodu pitnego albo otrzymanym w wyniku fermentacji

alkoholowej nastawu na wino owocowe lub miód pitny o mniejszym udziale

soków lub miodu, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną lub

wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,

19.04.2018

©Telksinoe s. 8/54

n) aromatyzowany napój winny owocowy lub miodowy – będący napojem

o rzeczywistej zawartości alkoholu od 4,5% do 15% objętościowych,

otrzymanym z wina owocowego lub miodu pitnego i zawierającym co

najmniej 50% wina owocowego lub miodu pitnego albo otrzymanym

w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe lub miód

pitny o mniejszym udziale soków lub miodu, bez dodatku alkoholu,

poddanym aromatyzowaniu substancjami innymi niż uzyskane z winogron,

z możliwością słodzenia jedną lub wieloma substancjami, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub barwienia,

o) wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem o rzeczywistej

zawartości alkoholu od 0,5% do 8,5% objętościowych, otrzymanym

w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu na wino owocowe albo z wina

owocowego w wyniku częściowego usunięcia alkoholu wyłącznie

metodami fizycznymi, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną

lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub

barwienia,

p) aromatyzowane wino owocowe niskoalkoholowe – będące napojem

o rzeczywistej zawartości alkoholu od 0,5% do 8,5% objętościowych,

zawierającym co najmniej 75% wina owocowego lub wina owocowego

niskoalkoholowego, bez dodatku alkoholu, poddanym aromatyzowaniu

substancjami innymi niż uzyskane z winogron, z możliwością słodzenia

jedną lub wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub

barwienia,

q) cydr – będący napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do 8,5%

objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu

na cydr, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną lub wieloma

substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub dodania soku

jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego,

r) perry – będące napojem o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do

8,5% objętościowych, otrzymanym w wyniku fermentacji alkoholowej

nastawu na perry, bez dodatku alkoholu, z możliwością słodzenia jedną lub

wieloma substancjami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, lub dodania

soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego;

19.04.2018

©Telksinoe s. 9/54

2) wyroby określone w:

a) rozporządzeniu nr 251/2014,

b) rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII w części II w pkt 1–9, 11,

15 i 16.

Art. 4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje fermentowanych napojów winiarskich określonych w art. 3

pkt 1 oraz szczegółowe wymagania organoleptyczne, fizyczne i chemiczne, jakie

powinny spełniać te napoje, mając na względzie zapewnienie właściwej jakości

handlowej poszczególnych fermentowanych napojów winiarskich.

Art. 5. Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze

decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 5a. Zadania, które zgodnie z ustawą wykonuje Dyrektor Generalny

Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”, są

wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z przepisami

o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Rozdział 2

Wyrób fermentowanych napojów winiarskich oraz obrót wyrobami winiarskimi

Art. 6. 1. Do słodzenia fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się

stosowanie:

1) sacharozy, glukozy, fruktozy, zagęszczonego soku owocowego, cukru palonego

lub miodu – w przypadku wina owocowego, wina owocowego wzmocnionego,

wina owocowego niskoalkoholowego, cydru i perry;

2) sacharozy, glukozy, fruktozy, cukru palonego, moszczu winogronowego,

zagęszczonego moszczu winogronowego, rektyfikowanego zagęszczonego

moszczu winogronowego, soku winogronowego lub zagęszczonego soku wino-

gronowego – w przypadku wina z soku winogronowego;

3) sacharozy, glukozy, fruktozy, syropu glukozowego, syropu glukozowo-

-fruktozowego, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego, cukru

palonego, miodu, moszczu owocowego, soku owocowego lub zagęszczonego

soku owocowego – w przypadku wina owocowego aromatyzowanego, nalewki

19.04.2018

©Telksinoe s. 10/54

na winie owocowym, aromatyzowanej nalewki na winie owocowym, napoju

winnego owocowego lub miodowego, aromatyzowanego napoju winnego

owocowego lub miodowego i aromatyzowanego wina owocowego

niskoalkoholowego;

4) sacharozy, glukozy, fruktozy, cukru płynnego, inwertowanego cukru płynnego,

syropu glukozowego, syropu glukozowo-fruktozowego, cukru palonego, miodu,

moszczu winogronowego, zagęszczonego moszczu winogronowego,

rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, soku

winogronowego lub zagęszczonego soku winogronowego – w przypadku

aromatyzowanego wina z soku winogronowego, nalewki na winie z soku

winogronowego i aromatyzowanej nalewki na winie z soku winogronowego;

5) sacharozy lub moszczu owocowego – w przypadku wina owocowego

markowego;

6) miodu lub sacharozy – w przypadku miodu pitnego;

7) miodu – w przypadku miodu pitnego markowego.

2. Do słodzenia wina owocowego aromatyzowanego, aromatyzowanego wina

owocowego niskoalkoholowego, aromatyzowanego napoju winnego owocowego lub

miodowego dopuszcza się stosowanie moszczu winogronowego, zagęszczonego

moszczu winogronowego, soku winogronowego lub zagęszczonego soku

winogronowego, jeżeli nie spowoduje to zdominowania w wyrobie gotowym smaku,

koloru lub zapachu właściwego dla owoców lub soków owocowych użytych do

nastawu.

3. Do słodzenia fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się stosowanie

określonych w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia substancji

słodzących innych niż wymienione w ust. 1.

Art. 7. 1. Przy wyrobie fermentowanych napojów winiarskich dopuszcza się:

1) dodanie wody niezbędnej do korekty składu tych napojów, pod warunkiem że

nie zmieni to ich charakteru;

2) użycie wody niezbędnej do przygotowania drożdży suszonych, dozwolonych

substancji aromatycznych lub dozwolonych substancji dodatkowych

dodawanych po zakończeniu fermentacji alkoholowej.

2. Woda, o której mowa w ust. 1:

19.04.2018

©Telksinoe s. 11/54

1) powinna spełniać wymagania dla wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

określone w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym

odprowadzaniu ścieków;

2) pkt 1, nie może być dodana po zakończeniu fermentacji alkoholowej do korekty

składu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1

lit. a–e, g, o, q oraz r.

Art. 8. 1. Ilość świeżych owoców, całych lub rozdrobnionych, użytych do

sporządzania nastawu na wino owocowe markowe z dodatkiem wody, przypadająca

na litr wody w nastawie, nie może być mniejsza niż:

1) 2,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni, gruszy

lub truskawki;

2) 0,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu,

porzeczki, aronii, jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu

czarnego, żurawiny, derenia lub borówki;

3) 1,5 kilograma – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów owocowych.

2. Udział moszczu w nastawie na wino owocowe markowe nie może być

mniejszy niż:

1) 60% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni,

gruszy lub truskawki;

2) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu

lub porzeczki;

3) 20% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,

jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,

derenia lub borówki;

4) 50% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów

owocowych.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,

z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych nastawów owocowych

lub moszczów owocowych.

Art. 9. 1. Ilość owoców, całych lub rozdrobnionych, użytych do sporządzania

nastawu na wino owocowe lub wino owocowe niskoalkoholowe, przypadająca na litr

wody w nastawie, nie może być mniejsza niż:

19.04.2018

©Telksinoe s. 12/54

1) 2 kilogramy – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni, gruszy lub

truskawki;

2) 0,5 kilograma – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu,

porzeczki, aronii, jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu

czarnego, żurawiny, derenia lub borówki;

3) kilogram – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów owocowych.

2. Udział soku owocowego lub zagęszczonego soku owocowego, w przeliczeniu

na moszcz owocowy, lub moszczu owocowego, w nastawie na wino owocowe lub

wino owocowe niskoalkoholowe, nie może być mniejszy niż:

1) 60% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni,

gruszy lub truskawki;

2) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu

lub porzeczki;

3) 20% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,

jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,

derenia lub borówki;

4) 50% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów

owocowych.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,

z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych owoców, soków lub

moszczów owocowych.

4. Udział soku winogronowego lub moszczu winogronowego w nastawie na

wino z soku winogronowego w przeliczeniu na moszcz winogronowy nie może być

mniejszy niż 75% objętościowych.

5. Udział soku jabłkowego lub zagęszczonego soku jabłkowego, w przeliczeniu

na moszcz jabłkowy, lub moszczu jabłkowego, w nastawie na cydr, nie może być

mniejszy niż 60% objętościowych.

6. Udział soku gruszkowego lub zagęszczonego soku gruszkowego,

w przeliczeniu na moszcz gruszkowy, lub moszczu gruszkowego, w nastawie na

perry, nie może być mniejszy niż 60% objętościowych.

7. W przypadku sporządzania nastawu na cydr lub perry z dodatkiem wody, ilość

owoców, całych lub rozdrobnionych, przypadająca na litr wody w nastawie nie może

być mniejsza niż 2,5 kilograma.

19.04.2018

©Telksinoe s. 13/54

8. Dopuszcza się dodanie:

1) jabłek, całych lub rozdrobnionych, soku jabłkowego lub zagęszczonego soku

jabłkowego – do perry,

2) gruszek, całych lub rozdrobnionych, soku gruszkowego lub zagęszczonego soku

gruszkowego – do cydru

– jeżeli nie spowoduje to zdominowania w wyrobie gotowym smaku, koloru lub

zapachu właściwego dla owoców lub soków owocowych użytych do nastawu.

Art. 10. 1. Udział soku owocowego lub zagęszczonego soku owocowego,

w przeliczeniu na moszcz owocowy, lub moszczu owocowego, w nastawie na wino

owocowe stosowanym przy wyrobie napoju winnego owocowego otrzymanego

wyłącznie w wyniku fermentacji alkoholowej tego nastawu, nie może być mniejszy

niż:

1) 30% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu jabłoni,

gruszy lub truskawki;

2) 15% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu agrestu

lub porzeczki;

3) 10% objętościowych – w przypadku jednorodnych nastawów z owocu aronii,

jarzębiny, róży, głogu, tarniny, rokitnika, berberysu, bzu czarnego, żurawiny,

derenia lub borówki;

4) 25% objętościowych – w przypadku pozostałych jednorodnych nastawów

owocowych.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do nastawów mieszanych,

z uwzględnieniem proporcjonalnego udziału poszczególnych soków.

Art. 11. Przy wyrobie napoju winnego miodowego otrzymanego w wyniku

fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny udział miodu nie może być niższy niż

150 kilogramów miodu na 1000 litrów nastawu na miód pitny.

Art. 12. 1. Przy wyrobie miodu pitnego dopuszcza się zastąpienie najwyżej 20%

wagowo miodu sacharozą, przyjmując, że 1 kilogram miodu odpowiada 0,7 kilograma

sacharozy.

2. W ramach dozwolonego dodatku sacharozy, o którym mowa w ust. 1,

dopuszcza się dodanie alkoholu rektyfikowanego lub destylatu miodowego do

19.04.2018

©Telksinoe s. 14/54

półtoraka i dwójniaka, przy czym 1 litr tego alkoholu lub destylatu w przeliczeniu na

alkohol 100% odpowiada 1,7 kilograma sacharozy.

3. Przy wyrobie miodu pitnego markowego dopuszcza się zastąpienie najwyżej

20% wagowo miodu destylatem miodowym, przyjmując, że 1 litr destylatu

miodowego w przeliczeniu na alkohol 100% odpowiada 2,5 kilograma miodu.

Art. 13. Do fermentowanego napoju winiarskiego nie dodaje się pozostałości

odwarowej stanowiącej odpad przy produkcji destylatów.

Art. 14. 1. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego dopuszcza się:

1) słodzenie zgodnie z art. 6;

2) dokwaszanie kwasem spożywczym organicznym albo odkwaszanie substancjami

dozwolonymi na podstawie przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

3) dodanie:

a) barwników lub karmelu w sposób określony w art. 3 pkt 1,

b) cukru palonego,

c) dwutlenku węgla,

d) soku owocowego, zagęszczonego soku owocowego, moszczu owocowego

lub zagęszczonego moszczu winogronowego w sposób określony w art. 2

pkt 13–19 lub art. 3 pkt 1,

e) alkoholu w sposób określony w art. 3 pkt 1 lub art. 12 ust. 2,

f) wody w sposób określony w art. 2 pkt 13–19, art. 3 pkt 1 lub art. 7.

2. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego poddanego

aromatyzowaniu dopuszcza się:

1) wykonanie czynności, o których mowa w ust. 1;

2) dodanie soku owocowego innego niż użyty do nastawu, po zakończeniu

fermentacji.

3. Przy wyrobie fermentowanego napoju winiarskiego niepoddanego

aromatyzowaniu dopuszcza się, po zakończeniu fermentacji, dodanie soku

owocowego innego niż użyty do nastawu, jeżeli nie spowoduje to zdominowania

w wyrobie gotowym smaku, koloru lub zapachu właściwego dla owoców lub soków

owocowych użytych do nastawu.

4. Przepisu ust. 1 pkt 3 lit. a nie stosuje się do wyrobu miodu pitnego.

19.04.2018

©Telksinoe s. 15/54

5. Przepisów ust. 1 pkt 3 lit. b i c nie stosuje się do wyrobu miodu pitnego

markowego.

6. Dopuszcza się aromatyzowanie miodu pitnego oraz miodu pitnego

markowego alkoholowym wyciągiem z ziół aromatycznych i przypraw korzennych

lub przez gotowanie brzeczki miodowej z ziołami i przyprawami korzennymi

(sycenie brzeczki) lub wyciągiem ziołowo-korzennym sporządzonym na miodzie

pitnym.

7. Soku winogronowego, z wyłączeniem przypadku określonego w art. 6 ust. 2,

nie używa się do wyrobu fermentowanych napojów winiarskich innych niż określone

w art. 3 pkt 1 lit. g oraz h.

Art. 15. 1. Zasady obrotu hurtowego i sprzedaży detalicznej wyrobów

winiarskich są określone w ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu

w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2016 r. poz. 487), z tym że

do obrotu mogą być wprowadzane wyłącznie wyroby winiarskie:

1) w przypadku wyrobów winiarskich, dla których wymagania zostały określone

w przepisach Unii Europejskiej – spełniające wymagania określone w:

a) rozporządzeniu nr 251/2014, rozporządzeniu nr 1308/2013 lub przepisach

wydanych w trybie tych rozporządzeń lub

b) przepisach wydanych w trybie rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008

z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina,

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003,

(WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającego rozporządzenie

(EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999 (Dz. Urz. UE L 148 z 06.06.2008,

str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 479/2008”;

2) w przypadku wyrobów winiarskich, dla których wymagania nie zostały

określone w przepisach Unii Europejskiej:

a) spełniające wymagania określone w ustawie albo

b) dopuszczone do obrotu na terytorium innych państw członkowskich Unii

Europejskiej albo terytorium państw Europejskiego Obszaru

Gospodarczego w zakresie, w jakim korzystają ze swobody przepływu

towarów na podstawie umów zawartych ze Wspólnotą Europejską.

2. Wymagań, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do wyrobów winiarskich,

o których mowa w:

19.04.2018

©Telksinoe s. 16/54

1) art. 3 pkt 1, przeznaczonych wyłącznie do wywozu z obszaru celnego Unii

Europejskiej, jeżeli odmienne wymagania wynikają z umów międzynarodowych

albo zostały inaczej określone przez odbiorcę tych wyrobów;

2) art. 3 pkt 2, przeznaczonych wyłącznie do wywozu z obszaru celnego Unii

Europejskiej, jeżeli wynika to z rozporządzenia nr 251/2014, rozporządzenia

nr 1308/2013 lub przepisów wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub w trybie

rozporządzenia nr 479/2008.

Art. 16. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób wyrobu fermentowanych napojów winiarskich

określonych w art. 3 pkt 1 oraz metody analiz tych napojów do celów urzędowej

kontroli w zakresie jakości handlowej, mając na względzie zapewnienie jednolitych

standardów w zakresie jakości handlowej oraz metod wyrobu i analizy

fermentowanych napojów winiarskich.

Rozdział 3

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wyrobu i rozlewu wyrobów

winiarskich

Art. 17. 1. Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów

winiarskich jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646) i wymaga uzyskania

wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub

rozlewu wyrobów winiarskich, zwanego dalej „rejestrem”.

2. Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu wyrobów winiarskich może

również obejmować rozlew wyrobionych wyrobów winiarskich.

3. Wymagania w zakresie uzyskania wpisu do rejestru nie stosuje się do

producentów, którzy wyłącznie wyrabiają i rozlewają wino uzyskane z winogron

pochodzących z upraw własnych.

Art. 18. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, z wyłączeniem przedsiębiorcy

spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 3 oraz producenta, o którym mowa

w art. 17 ust. 3, spełniającego wymagania określone w art. 24 ust. 1:

1) opracowuje w formie pisemnej i wdraża system kontroli wewnętrznej wyrobu

lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący w szczególności określenie:

19.04.2018

©Telksinoe s. 17/54

a) częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakości tych wyrobów,

b) metod przeprowadzania badań jakości, o których mowa w lit. a,

c) sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi niespełniającymi wymagań

w zakresie jakości;

2) posiada plan obiektów budowlanych przeznaczonych do wykonywania tej

działalności, obejmujący w szczególności pomieszczenia produkcyjne,

magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem:

a) linii technologicznych,

b) dróg przemieszczania surowców i gotowych wyrobów,

c) stanowisk pracy;

3) wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich;

4) dysponuje obiektami budowlanymi wyposażonymi w:

a) zbiorniki do magazynowania i przechowywania wyrobów winiarskich,

których całkowita pojemność technologiczna wynosi co najmniej 50%

miesięcznej wielkości wyrobu wyrobów winiarskich, o których mowa

w art. 3 pkt 2, lub 75% miesięcznej wielkości wyrobu fermentowanych

napojów winiarskich, a w przypadku rozlewu wyrobów winiarskich – co

najmniej 25% miesięcznej wielkości rozlewu,

b) urządzenia filtracyjne zapewniające uzyskanie wymaganej klarowności

wyrobu winiarskiego,

c) urządzenia do przygotowania opakowań jednostkowych, w szczególności

urządzenia do ich mycia i odkażania,

d) urządzenia do napełniania wyrobem winiarskim opakowań jednostkowych,

e) urządzenia laboratoryjne umożliwiające przeprowadzenie badań jakości,

o których mowa w pkt 1 lit. a

– co potwierdza pozytywna opinia techniczno-technologiczna wydana przez

właściwego ze względu na planowane miejsce wykonywania tej działalności

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”;

5) zapewnia spełnianie przez obiekty budowlane i urządzenia, o których mowa

w pkt 4 lit. b–e, wymagań określonych w przepisach o ochronie

przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, co potwierdza

zaświadczenie wydane przez komendanta powiatowego (miejskiego)

19.04.2018

©Telksinoe s. 18/54

Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego

oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwych ze względu na

planowane miejsce wykonywania tej działalności.

2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może wykonywać działalność

gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, jeżeli:

1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których ma być wykonywana

ta działalność;

2) nie był karany za przestępstwo przeciwko mieniu lub wiarygodności

dokumentów, a w przypadku przedsiębiorcy będącego:

a) osobą prawną – której żaden z członków zarządu nie był karany za

przestępstwo przeciwko mieniu lub wiarygodności dokumentów,

b) spółką jawną – której żaden ze wspólników nie był karany za przestępstwa,

o których mowa w lit. a, a w przypadku wspólników będących osobą

prawną – żaden z członków zarządu nie był karany za te przestępstwa,

c) spółką komandytową albo spółką komandytowo-akcyjną – której żaden

z komplementariuszy nie był karany za przestępstwa, o których mowa

w lit. a;

3) nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

3. Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c i d, nie stosuje się do

przedsiębiorców ubiegających się o wpis do rejestru wyłącznie w zakresie wyrobu

wyrobów winiarskich.

Art. 19. 1. Przedsiębiorca, który wyrabia w danym roku kalendarzowym

z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu:

1) wino owocowe markowe albo cydr lub perry, uzyskane z własnych upraw drzew

lub krzewów owocowych, może wyrobić nie więcej niż:

a) 5000 litrów – w przypadku wina owocowego markowego albo

b) 10 000 litrów – w przypadku cydru lub perry;

2) miód pitny markowy, może wyrobić nie więcej niż z 500 litrów miodu

uzyskanego z własnej pasieki.

2. W ramach limitu wyrobu:

1) wina owocowego markowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, dopuszcza się

wyrób cydru lub perry, przy czym wielkość limitu oblicza się, stosując proporcję

19.04.2018

©Telksinoe s. 19/54

litr niewykorzystanego limitu dla wina owocowego markowego do 2 litrów

cydru lub perry;

2) cydru i perry, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, dopuszcza się wyrób wina

owocowego markowego, przy czym wielkość limitu oblicza się, stosując

proporcję litr niewykorzystanego limitu dla cydru lub perry do 0,5 litra wina

owocowego markowego.

3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1:

1) spełnia wymagania, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1;

2) zabezpiecza i usuwa odpady powstające podczas wyrobu wyrobów winiarskich;

3) wyznacza osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich.

4. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może wyrabiać wino owocowe

markowe, cydr lub perry, jeżeli:

1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony

wyrób tych wyrobów;

2) posiada tytuł prawny do co najmniej 1 hektara gruntu rolnego obsadzonego

drzewami lub krzewami owocowymi;

3) spełnia warunki, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3.

5. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może wyrabiać miód pitny

markowy, jeżeli:

1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony

wyrób tego miodu;

2) prowadzi pasiekę spełniającą wymagania określone dla produkcji miodu

w ramach działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 2

ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.1));

3) spełnia warunki, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3.

Art. 20. 1. Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

2. Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596,

769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717,

z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r.

poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569,

1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925, 1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195

i 615.

19.04.2018

©Telksinoe s. 20/54

3. W przypadku przedsiębiorcy zamierzającego wykonywać działalność

gospodarczą, o której mowa w art. 17 ust. 1, wniosek zawiera:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

przedsiębiorcy;

2) numer:

a) w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

przedsiębiorca taki numer posiada,

b) identyfikacji podatkowej (NIP);

c) (uchylona)

3) określenie rodzaju działalności gospodarczej, która będzie wykonywana;

4) wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;

5) oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku spełnia wymagania

określone w art. 18 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2.

4. W przypadku przedsiębiorcy spełniającego wymagania określone w art. 19,

wniosek zawiera:

1) dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1–4;

2) oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku:

a) spełnia wymagania określone w art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3,

b) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony

wyrób wina owocowego markowego, cydru, perry lub miodu pitnego

markowego,

c) posiada tytuł prawny do gruntu rolnego, o którym mowa w art. 19 ust. 4

pkt 2 – w przypadku wyrobu wina owocowego markowego, cydru lub

perry,

d) prowadzi pasiekę, o której mowa w art. 19 ust. 5 pkt 2 – w przypadku

wyrobu miodu pitnego markowego.

5. W przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. c, do

wniosku dołącza się informację o łącznej powierzchni i lokalizacji gruntu rolnego,

o którym mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2, zawierającą wskazanie:

1) województwa, powiatu i gminy;

2) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego;

3) numeru działki ewidencyjnej.

19.04.2018

©Telksinoe s. 21/54

6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5 i ust. 4 pkt 2, składa się pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje z urzędu

zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru lub zaświadczenie o zmianie wpisu

w rejestrze, z podaniem daty wpisu lub zmiany wpisu.

2. Rejestr zawiera dane, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt 1–4.

3. Rejestr może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

4. Rejestr jest jawny.

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prostuje z urzędu wpis do rejestru

zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

6. W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest

obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia,

w którym nastąpiła zmiana tych danych.

Art. 21a. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest obowiązany

dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do

ministra wniosku o wpis wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych

prawem do wykonywania działalności gospodarczej, dla której rejestr jest

prowadzony, a także informacją, o której mowa w art. 20 ust. 5, jeśli jest wymagana.

2. Jeżeli minister właściwy do spraw rynków rolnych nie dokona wpisu

w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do ministra upłynęło

14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność po uprzednim zawiadomieniu

o tym ministra na piśmie. Nie dotyczy to przypadku, gdy minister wezwał

przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni

od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 22. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję

o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności w zakresie wyrobu lub

rozlewu wyrobów winiarskich, jeśli:

19.04.2018

©Telksinoe s. 22/54

1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5 lub

w art. 20 ust. 4 pkt 2, niezgodne ze stanem faktycznym;

2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do

wykonywania działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich

w wyznaczonym przez ministra terminie;

3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania

działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich przez

przedsiębiorcę;

4) nastąpiło cofnięcie przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu

skarbowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, z uwagi na:

a) zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,

składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,

b) kierowanie podmiotem przez osoby skazane prawomocnym wyrokiem sądu

za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przeciwko mieniu,

przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe,

c) prowadzenie działalności niezgodnie z uzyskanym zezwoleniem,

d) nieposiadanie tytułu prawnego do korzystania z miejsca, w którym

prowadzono skład podatkowy.

1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1b. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 minister właściwy do

spraw rynków rolnych wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

1c. Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia ministra

właściwego do spraw finansów publicznych o wydanej decyzji, o której mowa

w ust. 1.

1d. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw rynków rolnych z urzędu wykreśla przedsiębiorcę z rejestru.

2. (uchylony)

Art. 22a. 1. Przedsiębiorca, wobec którego wydano decyzję o zakazie

wykonywania działalności, o której mowa w art. 22 ust. 1, może uzyskać wpis do

rejestru w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie

3 lat od dnia wydania decyzji.

19.04.2018

©Telksinoe s. 23/54

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał

działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej

w art. 21a ust. 2.

Art. 22b. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wykreśla przedsiębiorcę

z rejestru na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji o zgonie przedsiębiorcy

lub po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Art. 23. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich zawiadamia ministra właściwego do spraw

rynków rolnych o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania tej działalności,

w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia lub zawieszenia.

2. W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w zakresie

wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, w zakresie nieuregulowanym w ustawie,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 24. 1. Producent określony w art. 17 ust. 3 niepodlegający, na podstawie

art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,

obowiązkowi wyrobu wina w składzie podatkowym:

1) spełnia warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 3 pkt 2;

2) wyznacza osobę odpowiedzialną za:

a) prowadzenie rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym

mowa w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 436/2009 z dnia 26 maja

2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia

Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do rejestru winnic, obowiązkowych

deklaracji i sporządzania informacji na potrzeby monitorowania rynku,

dokumentów towarzyszących przewozowi produktów i rejestrów

prowadzonych w sektorze wina (Dz. Urz. UE L 128 z 27.05.2009, str. 15,

z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 436/2009”,

b) kontrolę jakości wyrabianego i rozlewanego wina,

c) wystawianie dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 147

ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

19.04.2018

©Telksinoe s. 24/54

2. Producent, o którym mowa w ust. 1, może wyrabiać i rozlewać wino uzyskane

z winogron pochodzących z upraw własnych, z przeznaczeniem do wprowadzenia do

obrotu, jeżeli:

1) posiada tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których jest prowadzony

wyrób takiego wina;

2) spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2.

3. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka kontroluje spełnianie wymagań

określonych w ust. 2 w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lutego

2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 623).

Rozdział 4

Uprawa winorośli przeznaczonej do pozyskiwania winogron do wyrobu wina

Art. 25. Do wyrobu wina używa się wyłącznie winogron zebranych z krzewów

odmian winorośli spełniających wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia

nr 1308/2013.

Art. 26. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy

wielkość wyrobu wina, o której mowa w art. 81 ust. 3 rozporządzenia nr 1308/2013,

zostanie przekroczona, określi, w drodze rozporządzenia, listę odmian winorośli

przeznaczonych do uprawy w celu pozyskiwania winogron do wyrobu wina, mając na

względzie wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz

informację, o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c.

Art. 27. 1. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa przeprowadza

kontrole upraw winorośli, z których winogrona są przeznaczone do wyrobu wina.

2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2016 r.

poz. 17 i 50) w rozdziale 5 i mają na celu:

1) ustalenie zgodności ze stanem faktycznym informacji, o której mowa w art. 29

ust. 4 pkt 3;

2) sprawdzenie, czy odmiany winorośli uprawiane na działkach ewidencyjnych

podanych w informacji, o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3, spełniają

wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.

3. W przypadku stwierdzenia na działce ewidencyjnej, o której mowa w art. 29

ust. 4 pkt 3 lit. c, prowadzenia uprawy winorośli, która:

19.04.2018

©Telksinoe s. 25/54

1) nie spełnia wymagań określonych w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013,

wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa wydaje decyzję zakazującą

wyrabiania wina z winogron pozyskanych z tej działki;

2) spełnia wymagania określone w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz

winorośli, która nie spełnia tych wymagań, wojewódzki inspektor ochrony roślin

i nasiennictwa wydaje decyzję zakazującą wyrabiania wina z winogron

pozyskanych z tej części działki, na której znajduje się winorośl niespełniająca

wymagań określonych w art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013.

4. Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Głównego

Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

5. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa przekazuje Dyrektorowi

Generalnemu Krajowego Ośrodka informację o ostatecznych decyzjach, o których

mowa w ust. 3, w terminie do dnia 15 października każdego roku.

6. Informacja, o której mowa w ust. 5, zawiera:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

każdego z przedsiębiorców, któremu wydano decyzję;

2) datę wydania decyzji i jej numer;

3) określenie powierzchni uprawy winorośli, z której jest zakazane pozyskiwanie

winogron do wyrobu wina, ze wskazaniem:

a) województwa, powiatu i gminy,

b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,

c) numeru arkusza mapy, numeru działki lub działek ewidencyjnych.

Rozdział 5

Organizacja rynku wina

Art. 28. Wyrób wina z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeznaczonego do wprowadzenia do obrotu,

wymaga uzyskania wpisu do ewidencji producentów i przedsiębiorców wyrabiających

wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ewidencją”.

Art. 29. 1. Ewidencję prowadzi Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka.

19.04.2018

©Telksinoe s. 26/54

2. Wpisu do ewidencji dokonuje się na wniosek producenta albo przedsiębiorcy

niebędącego producentem, na każdy rok gospodarczy, w którym będzie wyrabiane

wino.

3. Wniosek o wpis do ewidencji składa się do Dyrektora Generalnego Krajowego

Ośrodka w postaci papierowej albo elektronicznej, na formularzu opracowanym przez

Krajowy Ośrodek i udostępnionym na stronie internetowej Krajowego Ośrodka,

w terminie do dnia 15 lipca roku poprzedzającego rok gospodarczy, którego dotyczy

składany wniosek.

4. Wniosek o wpis do ewidencji zawiera:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem, a w przypadku gdy

przedsiębiorca nie posiada uprawy winorośli, z której winogron wyrabia się wino

przeznaczone do wprowadzenia do obrotu – również imię i nazwisko, miejsce

zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres właściciela uprawy winorośli;

2) określenie miejsca wyrobu wina;

3) informację o lokalizacji uprawy winorośli, z której winogron wyrabia się wino

przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, zawierającą wskazanie:

a) województwa, powiatu i gminy,

b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,

c) numeru działki ewidencyjnej, z podaniem nazw odmian winorośli tam

uprawianych oraz całkowitej powierzchni tej uprawy;

4) informację o całkowitej powierzchni upraw winorośli innych niż określone

w pkt 3.

5. Wniosek o wpis do ewidencji, w przypadku gdy w poprzednim roku

gospodarczym producent albo przedsiębiorca niebędący producentem został wpisany

do ewidencji, a informacje wymienione w ust. 4 nie uległy zmianie, zawiera

następujące dane:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem;

2) numer wpisu do ewidencji zawarty w decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 3

pkt 1.

19.04.2018

©Telksinoe s. 27/54

6. Wniosek o skreślenie z ewidencji w trakcie trwania roku gospodarczego, na

który dokonano wpisu do ewidencji, składa się, w formie pisemnej, do Dyrektora

Generalnego Krajowego Ośrodka.

7. Wniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera następujące dane:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem;

2) numer wpisu do ewidencji zawarty w decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 3

pkt 1.

Art. 30. 1. Ewidencja zawiera dane, o których mowa w art. 29 ust. 4.

2. Ewidencja jest prowadzona w systemie teleinformatycznym lub w formie

papierowej.

3. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka wydaje decyzję o:

1) wpisie do ewidencji;

2) skreśleniu z ewidencji.

4. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka przekazuje corocznie, w terminie do

dnia 5 sierpnia, informacje, o których mowa w art. 29 ust. 4:

1) pkt 1 i 2 – Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych, zwanemu dalej „Głównym Inspektorem”;

2) pkt 1, 3 i 4 – Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

Art. 31. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka skreśla z ewidencji

w przypadku:

1) (uchylony)

2) złożenia wniosku o skreślenie z ewidencji w trakcie trwania roku

gospodarczego, na który wydano decyzje o wpisie do ewidencji;

3) otrzymania od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa informacji,

o której mowa w art. 27 ust. 5, w przypadku gdy ostateczna decyzja wydana na

podstawie art. 27 ust. 3 dotyczy całej powierzchni uprawy winorośli, o której

mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3;

4) stwierdzenia, w wyniku przeprowadzonej kontroli, że nie są spełnione

wymagania określone w art. 24 ust. 2.

Art. 32. 1. W przypadku skreślenia z ewidencji, o którym mowa w art. 31 pkt 2,

dopuszcza się wprowadzenie do obrotu wina w ilości nieprzekraczającej ilości

19.04.2018

©Telksinoe s. 28/54

podanej w deklaracji produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009,

i deklaracji zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia nr 436/2009, złożonych

do Krajowego Ośrodka za dany rok gospodarczy.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny Krajowego

Ośrodka niezwłocznie przekazuje Głównemu Inspektorowi informację o skreśleniu

z ewidencji oraz kopię deklaracji produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia

nr 436/2009, i deklaracji zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia

nr 436/2009, złożonych do Krajowego Ośrodka za miniony rok gospodarczy.

Art. 33. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka po otrzymaniu od Głównego

Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa informacji, o której mowa w art. 27 ust. 5,

wprowadza zmiany do ewidencji.

Art. 34. W przypadku gdy decyzja, o której mowa w art. 27 ust. 3, stała się

ostateczna, producent albo przedsiębiorca niebędący producentem informuje

wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na

lokalizację uprawy winorośli o terminach przeprowadzenia zbioru winogron

przeznaczonych do wyrobu wina, nie później niż na 2 dni robocze przed terminem

rozpoczęcia zbioru tych winogron.

Art. 35. 1. Producent, o którym mowa w art. 17 ust. 3, wpisany do ewidencji

składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka deklarację o:

1) ilości win białych lub czerwonych wprowadzonych do obrotu w poprzednim

roku gospodarczym – w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku;

2) szacowanej ilości wina, jaka będzie wyrobiona w danym roku gospodarczym –

w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku;

3) szacowanej ilości winogron lub moszczu winogronowego, które będą

wykorzystane do wyrobu wina w danym roku gospodarczym – w terminie do

dnia 30 października każdego roku;

4) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 oraz

produkcji wina lub moszczu winogronowego, o której mowa

w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie do dnia 15 stycznia każdego

roku;

5) zapasach, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie do

dnia 31 sierpnia każdego roku;

19.04.2018

©Telksinoe s. 29/54

6) ilości usuniętych w poprzednim roku gospodarczym produktów ubocznych

powstałych przy wyrobie wina lub moszczu winogronowego, w przypadku

powstania obowiązku wycofania tych produktów, o którym mowa w art. 22

rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r.

ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady

(WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do

programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz

kontroli w sektorze wina (Dz. Urz. UE L 170 z 30.06.2008, str. 1, z późn. zm.),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 555/2008” – w terminie do dnia 31 sierpnia

każdego roku.

2. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 17

ust. 1, wyrabiający wyroby winiarskie z wina, winogron lub moszczów

winogronowych składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka deklaracje o:

1) szacowanej ilości win, winogron lub moszczów winogronowych, które będą

dostarczone do przedsiębiorcy oraz o szacowanej ilości ich wykorzystania

w danym roku gospodarczym – w terminie do dnia 30 października każdego

roku;

2) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 –

w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku;

3) produkcji, o której mowa w art. 9 rozporządzenia nr 436/2009 – w terminie do

dnia 15 stycznia każdego roku;

4) których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 oraz 6 – w terminach określonych w tych

przepisach.

3. Osoba dostarczająca winogrona lub moszcz winogronowy przedsiębiorcy

wykonującemu działalność gospodarczą, o której mowa w art. 17 ust. 1, wpisanemu

do ewidencji, składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka deklarację o:

1) zbiorach winogron, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 436/2009 –

w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku;

2) ilości winogron lub moszczów winogronowych, dostarczonych przedsiębiorcom

wyrabiającym wino w danym roku gospodarczym – w terminie do dnia

15 stycznia każdego roku.

4. Przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy, o którym mowa

w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

19.04.2018

©Telksinoe s. 30/54

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, składa Dyrektorowi Generalnemu Krajowego

Ośrodka deklarację zapasów, o której mowa w art. 11 rozporządzenia nr 436/2009 –

w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

5. Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce prowadzenia

działalności przez przedsiębiorców określonych w ust. 4 przekazuje Dyrektorowi

Generalnemu Krajowego Ośrodka informację dotyczącą przedsiębiorców

posiadających na obszarze województwa zezwolenia na obrót hurtowy, o którym

mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu

w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zawierającą imiona i nazwiska,

miejsca zamieszkania i adresy albo firmy, siedziby i adresy tych przedsiębiorców oraz

daty wydania i ważności tych zezwoleń – w terminie do dnia 10 czerwca każdego

roku.

6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzory formularzy deklaracji, o których mowa w ust. 1–4, mając na

względzie wymagania określone w art. 12 rozporządzenia nr 436/2009 oraz

art. 22 rozporządzenia nr 555/2008, a także zapewnienie prawidłowego

monitorowania rynku wina.

Art. 36. 1. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka:

1) niezwłocznie informuje Głównego Inspektora o stwierdzonych przypadkach

niezłożenia deklaracji, o której mowa w art. 35 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 2 i 3;

2) przekazuje:

a) ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych – zbiorcze zestawienie

informacji, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009,

b) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego – informacje, o których mowa

w art. 19 ust. 1 lit. b (ii) i (iii) rozporządzenia nr 436/2009

– nie później niż 7 dnia roboczego przed upływem terminu określonego w art. 19

ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej

informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009.

3. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego przekazuje informacje, o których

mowa w art. 19 ust. 1 lit. b (ii) i (iii) rozporządzenia nr 436/2009, do Urzędu

Statystycznego Unii Europejskiej (Eurostat).

19.04.2018

©Telksinoe s. 31/54

Art. 37. 1. Zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia wzbogacania, odkwaszania

i słodzenia, o których mowa w art. 12 i 13 rozporządzenia nr 606/2009, składa się

wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce wyrobu wina.

2. Zgłoszenie zamiaru przeprowadzenia wzbogacania składa się nie później niż

na 2 dni robocze przed planowanym terminem rozpoczęcia tego zabiegu.

3. Zgłoszenie zamiaru przeprowadzenia:

1) wzbogacania może być również złożone w sposób określony w art. 12

ust. 3 rozporządzenia nr 606/2009;

2) słodzenia przy spełnieniu wymagań określonych w rozporządzeniu nr 606/2009

w załączniku ID w ust. 5 w lit. c może być również złożone w sposób określony

w rozporządzeniu nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. b.

4. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, składa osoba odpowiedzialna za

kontrolę jakości, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 lub art. 19 ust. 3 pkt 3, na

formularzach opracowanych przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”, i udostępnionych na stronie internetowej

Inspekcji.

5. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 12

ust. 4 rozporządzenia nr 606/2009, uniemożliwiających przeprowadzenie

wzbogacania w terminie podanym w zgłoszeniu, informuje się o tym, w formie

pisemnej, wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wyrobu

wina, nie później niż w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym planowany termin

rozpoczęcia wzbogacania.

Art. 38. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym

w sprawach:

1) udzielania zezwolenia na zwiększenie naturalnej objętościowej zawartości

alkoholu, o której mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII

w części I w sekcji A w pkt 1;

2) występowania do Komisji Europejskiej w sprawie zwiększania limitów

naturalnej objętościowej zawartości alkoholu, o których mowa w rozporządzeniu

nr 1308/2013 w załączniku VIII w części I w sekcji A w pkt 3;

3) udzielania zezwolenia na podniesienie całkowitej objętościowej zawartości

alkoholu, o której mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII

w części I w sekcji B w pkt 7.

19.04.2018

©Telksinoe s. 32/54

2. Informację o udzieleniu zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3,

minister właściwy do spraw rynków rolnych zamieszcza na stronie urzędu

obsługującego tego ministra.

Art. 39. 1. W przypadku powstania obowiązku wycofania produktów ubocznych

powstałych przy wyrobie wina, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 555/2008,

zamiar usunięcia tych produktów zgłasza się wojewódzkiemu

inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce wyrobu wina, ze wskazaniem

miejsca składowania i terminu usunięcia tych produktów, nie później niż na 2 dni

robocze przed planowanym terminem rozpoczęcia ich usuwania.

2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym

przez Inspekcję i udostępnionym na stronie internetowej Inspekcji.

Art. 40. 1. Inspekcja przeprowadza kontrolę:

1) dokumentów towarzyszących przewozowi wyrobów winiarskich, o których

mowa w art. 147 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013, w rozporządzeniu

nr 555/2008 w tytule III w rozdziale II oraz w rozporządzeniu nr 436/2009;

2) rejestrów przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o których mowa

w art. 147 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w rozporządzeniu

nr 436/2009 w tytule III w rozdziale III;

3) usuwania produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina, o których mowa

w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części II w sekcji D oraz

w rozporządzeniu nr 555/2008;

4) zgodności stosowania chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń

geograficznych i określeń tradycyjnych z zasadami określonymi w art. 103

i art. 113 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE)

nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiającym niektóre szczegółowe

przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu

do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń trady-

cyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina

(Dz. Urz. UE L 193 z 24.07.2009, str. 60, z późn. zm.), zwanym dalej

„rozporządzeniem nr 607/2009”;

5) zgodności stosowania oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów

sektora wina chronionych na podstawie rozporządzenia nr 251/2014.

19.04.2018

©Telksinoe s. 33/54

2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 678, 1505 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 50)

w rozdziale 4.

Art. 41. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób i miejsce pobierania próbek winogron, moszczu winogronowego i wina

w trakcie fermentacji, a także ustalania naturalnej zawartości alkoholu

w winogronach, moszczu winogronowym i winie w trakcie fermentacji, mając

na względzie spełnienie wymagań dla przeprowadzania wzbogacania winogron,

moszczu winogronowego i wina w trakcie fermentacji, określonych

w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części I w sekcji A i B;

2) termin zamknięcia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,

o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, mając na względzie

spełnienie wymagań określonych w art. 46 rozporządzenia nr 436/2009;

3) minimalną zawartość alkoholu w wytłokach i osadzie drożdżowym, mając na

względzie zapobieżenie nadmiernemu tłoczeniu winogron zgodnie

z ograniczeniami, o których mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku

VIII w części II w sekcji D w pkt 1.

Art. 42. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób usuwania produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina, mając

na względzie zapobieżenie nadmiernemu tłoczeniu winogron zgodnie

z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII

w części II w sekcji D;

2) producentów albo przedsiębiorców niebędących producentami zwolnionych

z obowiązku prowadzenia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,

o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, mając na względzie

wymagania określone w art. 37 ust. 3 rozporządzenia nr 436/2009;

3) maksymalną wydajność winogron uzyskiwaną z jednego hektara uprawy

winorośli, mając na względzie zapewnienie odpowiedniej jakości wyrabianych

win;

19.04.2018

©Telksinoe s. 34/54

4) sposób prowadzenia rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,

o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, odnotowywania

informacji o stwierdzeniu ewentualnych przypadkowych zmian objętości

wyrobów winiarskich oraz ewentualnego przeznaczania wyrabianych wyrobów

winiarskich na potrzeby własne, mając na względzie spełnienie wymagań

określonych w art. 39 ust. 2 rozporządzenia nr 436/2009.

Art. 43. 1. Dokument towarzyszący, o którym mowa w art. 24 ust. 1 lit. a (iii)

rozporządzenia nr 436/2009, zawiera nadany przez wysyłającego specjalny

administracyjny numer ewidencyjny MVV, którym jest numer dokumentu sprzedaży

przewożonego wyrobu.

2. Administracyjny numer ewidencyjny MVV, o którym mowa w ust. 1, jest

wpisywany w rejestrze przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym mowa

w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009.

3. W przypadku przemieszczania wyrobów winiarskich, o których mowa

w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku I w części XII, na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, dokumentem towarzyszącym może być dokument

sprzedaży przewożonego wyrobu, jeżeli w rejestrze przychodu i rozchodu wyrobów

winiarskich, o których mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009, jest

wpisywany numer dokumentu sprzedaży przewożonego wyrobu.

Art. 44. 1. Organem właściwym do zapewnienia procedury certyfikacji wina,

o którym mowa w art. 61 rozporządzenia nr 607/2009, zwanego dalej „winem

z określonego rocznika”, oraz wina, o którym mowa w art. 62 rozporządzenia

nr 607/2009, zwanego dalej „winem z określonej odmiany winorośli”, jest

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wyrobu wina.

2. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu na

lokalizację uprawy określoną w art. 29 ust. 4 pkt 3 jest organem właściwym

w sprawach kontroli w ramach certyfikacji, o której mowa w art. 63 rozporządzenia

nr 607/2009, mającej na celu ustalenie posiadania owocującej uprawy winorośli,

z której będzie wyrabiane wino z określonej odmiany winorośli, oraz wielkości tej

uprawy.

3. Certyfikację wina, o której mowa w art. 63 rozporządzenia nr 607/2009,

przeprowadza się na wniosek producenta albo przedsiębiorcy niebędącego

19.04.2018

©Telksinoe s. 35/54

producentem wyrabiającego wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli

położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składany na dany rok

gospodarczy w terminie do dnia 15 sierpnia.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę, siedzibę i adres

producenta albo przedsiębiorcy niebędącego producentem wyrabiającego wino

z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada

uprawy winorośli, z której wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do

obrotu – również imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo firmę,

siedzibę i adres właściciela uprawy winorośli;

2) określenie miejsca wyrobu wina z określonego rocznika lub wina z określonej

odmiany;

3) informację o lokalizacji uprawy winorośli, z której wyrabia się wino

z określonego rocznika lub wino z określonej odmiany winorośli, w danym roku

gospodarczym, zawierającą wskazanie:

a) województwa, powiatu i gminy,

b) nazwy oraz numeru obrębu ewidencyjnego,

c) numeru i wielkości działek ewidencyjnych oraz wielkości powierzchni

w hektarach, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, uprawy

winorośli, z której będą pozyskiwane winogrona do wyrobu wina

z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli, w danym

roku gospodarczym,

d) nazwy lub nazw odmian winorośli, w przypadku wyrobu wina z określonej

odmiany winorośli.

5. Za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub wina

z określonej odmiany winorośli pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu

państwa.

6. Opłatę, o której mowa w ust. 5, wnosi się na rachunek bankowy

wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

właściwego ze względu na miejsce wyrobu wina przed wydaniem decyzji, o której

mowa w art. 46 ust. 1, na wezwanie wojewódzkiego inspektora.

7. (uchylony)

19.04.2018

©Telksinoe s. 36/54

Art. 45. 1. W ramach certyfikacji wina z określonej odmiany winorośli:

1) wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu na

miejsce wyrobu wina, na wniosek wojewódzkiego inspektora właściwego ze

względu na to miejsce:

a) niezwłocznie przeprowadza kontrolę mającą na celu ustalenie zgodności ze

stanem faktycznym informacji, o której mowa w art. 44 ust. 4 pkt 3,

b) przekazuje wyniki kontroli, o której mowa w lit. a, w terminie 7 dni od dnia

przeprowadzenia kontroli, wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze

względu na miejsce wyrobu wina;

2) wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wyrobu wina

przeprowadza kontrolę wyrobu i rozlewu win podlegających certyfikacji oraz

wielkości posiadanych zapasów win podlegających certyfikacji w poprzednich

latach gospodarczych.

2. W ramach certyfikacji wina z określonego rocznika przeprowadza się kontrolę

określoną w ust. 1 pkt 2.

3. Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest przeprowadzana w trybie i na

zasadach określonych w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych w rozdziale 4, z tym że kontrola ta obejmuje co

najmniej jedną z następujących czynności:

1) sprawdzenie dokumentów związanych z wyrobem wina podlegającego

certyfikacji, w tym rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich,

o którym mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 436/2009, oraz potwierdzenie

zgodności informacji zawartych w tych dokumentach ze stanem faktycznym;

2) sprawdzenie dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 147

ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013, oraz potwierdzenie zgodności informacji

zawartych w tym dokumencie ze stanem faktycznym;

3) sprawdzenie sposobu wyrobu i rozlewu wina podlegającego certyfikacji.

Art. 46. 1. Po przeprowadzeniu certyfikacji wina z określonego rocznika lub

wina z określonej odmiany winorośli wojewódzki inspektor właściwy ze względu n a

miejsce wyrobu wina wydaje decyzję w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego

każdej partii wina z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli,

zawierającą określenie ilości litrów wina w partii, której nadano ten numer.

19.04.2018

©Telksinoe s. 37/54

2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Głównego

Inspektora.

3. Numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się na etykiecie

wina obok danych identyfikujących producenta w rozumieniu art. 56 rozporządzenia

nr 607/2009.

4. Główny Inspektor składa corocznie ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych, w terminie do dnia 15 sierpnia, informację o:

1) liczbie wydanych decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego, o którym mowa

w ust. 1;

2) ilości w hektolitrach win z określonego rocznika wyrobionych w poprzednim

roku gospodarczym;

3) wynikach kontroli przeprowadzonych u producentów win z określonego

rocznika i win z określonej odmiany winorośli, w poprzednim roku

gospodarczym.

Art. 47. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) stawki opłat za przeprowadzenie certyfikacji wina z określonego rocznika lub

wina z określonej odmiany winorośli, mając na względzie koszty dojazdu do

miejsca uprawy winorośli, koszty dojazdu do miejsca wyrobu wina oraz koszty

wykonania czynności kontrolnych;

2) sposób ustalania i umieszczania numeru identyfikacyjnego partii wina

z określonego rocznika lub wina z określonej odmiany winorośli, mając na

względzie zapewnienie możliwości identyfikacji każdej partii tego wina

wprowadzonej do obrotu.

Art. 48–51. (uchylone)

Rozdział 6

Ochrona nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych wyrobów winiarskich

Art. 52. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym

do:

1) przyjmowania i merytorycznej oceny wniosku o:

a) objęcie ochroną nazwy wyrobu winiarskiego, o którym mowa

w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII w części II w pkt 1, 3–6,

19.04.2018

©Telksinoe s. 38/54

8, 9, 11, 15 i 16, jako nazwy pochodzenia lub jako oznaczenia

geograficznego, albo w rozporządzeniu nr 251/2014, zwanego dalej

„wnioskiem o objęcie ochroną”,

b) zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa

w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia

nr 251/2014,

c) unieważnienie ochrony, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia

nr 1308/2013 albo w art. 25 rozporządzenia nr 251/2014;

2) przekazywania Komisji Europejskiej wniosku o:

a) objęcie ochroną, o którym mowa w art. 96 ust. 5 rozporządzenia

nr 1308/2013 albo w art. 13 ust. 5 lit. b rozporządzenia nr 251/2014,

b) zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa

w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia

nr 251/2014,

c) unieważnienie ochrony, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia

nr 1308/2013 albo w art. 25 rozporządzenia nr 251/2014;

3) przyjmowania i rozpatrywania zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,

o którym mowa w art. 62;

4) prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia sprzeciwu, o którym mowa

w art. 98 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 15 rozporządzenia

nr 251/2014, do wniosku o objęcie ochroną zgłoszonego przez Rzeczpospolitą

Polską;

5) zgłaszania sprzeciwu oraz prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia

przez Rzeczpospolitą Polską sprzeciwu, o którym mowa

w art. 98 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 15 rozporządzenia

nr 251/2014, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 14 rozporządzenia

nr 607/2009;

6) przekazywania Komisji Europejskiej informacji o organach właściwych

w sprawach kontroli i certyfikacji wyrobów winiarskich posiadających

chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne.

Art. 53. Wniosek o objęcie ochroną składa się tylko w zakresie jednego wyrobu

winiarskiego, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII

w części II w pkt 1, 3–6, 8, 9, 11, 15 i 16 lub w rozporządzeniu nr 251/2014.

19.04.2018

©Telksinoe s. 39/54

Art. 54. Wniosek o objęcie ochroną, oprócz danych określonych

w art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 10 rozporządzenia nr 251/2014,

zawiera ponadto:

1) wskazanie:

a) wnioskodawcy albo osoby działającej w jego imieniu,

b) adresu do korespondencji wnioskodawcy albo osoby działającej w jego

imieniu;

2) wykaz dokumentów lub informacji dołączonych do wniosku o objęcie ochroną.

Art. 55. Wniosek o objęcie ochroną:

1) wypełnia się w języku polskim, pismem drukowanym, używając czarnego

koloru;

2) składa się w formie papierowej oraz na informatycznym nośniku danych.

Art. 56. Jeżeli dokumenty dołączone do wniosku o objęcie ochroną zostały

sporządzone w języku innym niż polski, do wniosku dołącza się także ich tłumaczenie

na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego oraz podpisane przez

wnioskodawcę.

Art. 57. 1. Wniosek o objęcie ochroną złożony do ministra właściwego do spraw

rynków rolnych jest sprawdzany pod względem formalnym w terminie 14 dni od dnia

jego złożenia.

2. W przypadku stwierdzenia, że wniosek zawiera uchybienia formalne, minister

właściwy do spraw rynków rolnych wzywa wnioskodawcę do usunięcia tych uchybień

w wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 14 dni od dnia otrzymania

wezwania.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o objęcie ochroną po

usunięciu uchybień.

4. W przypadku nieusunięcia uchybień w wyznaczonym terminie minister

właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia wniosek bez rozpoznania.

Art. 58. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu

z wnioskodawcą może wprowadzić poprawki do wniosku o objęcie ochroną w celu

usunięcia oczywistych omyłek i błędów językowych, jeżeli poprawki te nie mają

wpływu na merytoryczną zawartość wniosku.

19.04.2018

©Telksinoe s. 40/54

Art. 59. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi rejestr

wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną.

2. Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną zawiera:

1) datę i godzinę wpływu wniosku do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych;

2) zgłoszoną nazwę wyrobu winiarskiego;

3) nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

4) informacje, czy wnioskodawca ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia albo

oznaczenia geograficznego wyrobu winiarskiego.

3. Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną jest jawny.

Art. 60. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 14 dni od

dnia wpisania danych i informacji, o których mowa w art. 59 ust. 2, do rejestru

wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną:

1) powiadamia o tym wnioskodawcę;

2) ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych

dane i informacje, o których mowa w art. 59 ust. 2;

3) zamieszcza treść wniosku o objęcie ochroną oraz dane i informacje, o których

mowa w art. 59 ust. 2, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego

ministra;

4) zwraca się do organizacji reprezentujących przedsiębiorców wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich

oraz do Głównego Inspektora o wyrażenie opinii o spełnianiu wymagań

określonych w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3

i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014.

2. Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4, organizacje reprezentujące

producentów lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich

przekazują w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 61. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do

wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, danych

i informacji zawartych we wniosku o objęcie ochroną.

19.04.2018

©Telksinoe s. 41/54

Art. 62. 1. Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna

nieposiadająca osobowości prawnej, mająca uzasadniony interes, może złożyć do

ministra właściwego do spraw rynków rolnych zastrzeżenie do wniosku o objęcie

ochroną, w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym ministra

właściwego do spraw rynków rolnych danych i informacji, o których mowa w art. 60

ust. 1 pkt 3.

2. Zastrzeżenie zawiera:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres

wnoszącego zastrzeżenie;

2) wskazanie uzasadnionego interesu wnoszącego zastrzeżenie.

3. Datę złożenia zastrzeżenia spełniającego wymagania formalne wpisuje się do

rejestru wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną.

4. Zastrzeżenie składa się tylko do jednego wniosku o objęcie ochroną.

5. Do zastrzeżenia stosuje się przepisy art. 57 i 59 ust. 2 pkt 1–3.

Art. 63. 1. W przypadku złożenia zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,

minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o tym wnioskodawcę oraz

zwraca się z wnioskiem do organizacji reprezentujących producentów lub

przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich oraz do Głównego Inspektora

o wyrażenie opinii co do zasadności złożonego zastrzeżenia.

2. Opinie, o których mowa w ust. 1, organizacje reprezentujące producentów lub

przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich przekazują w terminie 30 dni od

dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 64. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy nie

zostało złożone zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną albo zastrzeżenie złożone

do wniosku o objęcie ochroną jest nieuzasadnione, biorąc pod uwagę wymagania

określone w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, art. 2 pkt 3

i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4

i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:

1) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 93

i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, albo stwierdzeniu spełniania wymagań,

19.04.2018

©Telksinoe s. 42/54

o których mowa w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, i oddaleniu

zastrzeżenia, po czym przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej dokumenty

i informacje, o których mowa w art. 96 ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013, albo

2) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 3

i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014, albo stwierdzeniu spełniania wymagań,

o których mowa w art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014, i oddaleniu

zastrzeżenia, po czym przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej dokumenty

i informacje, o których mowa w art. 13 ust. 5 lit. b rozporządzenia nr 251/2014,

albo

3) odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną –

w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa w art. 93

i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3 i art. 10 rozporządzenia

nr 251/2014.

Art. 65. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy zostało

złożone uzasadnione zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną, biorąc pod uwagę

wymagania określone w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2

pkt 3 i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1

pkt 4 i art. 63 ust. 1, wzywa wnioskodawcę do złożenia wniosku o objęcie ochroną

uzgodnionego z wnoszącym zastrzeżenie, w wyznaczonym terminie.

Art. 66. W przypadku:

1) złożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister

właściwy do spraw rynków rolnych, biorąc pod uwagę wymagania określone

w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3 i art. 10

rozporządzenia nr 251/2014 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4

i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:

a) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 93

i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3

i art. 10 rozporządzenia nr 251/2014, po czym niezwłocznie przekazuje

Komisji Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 96

ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 13 ust. 5 lit. b

rozporządzenia nr 251/2014, albo

19.04.2018

©Telksinoe s. 43/54

b) odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną –

w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa

w art. 93 i art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 2 pkt 3 i art. 10

rozporządzenia nr 251/2014;

2) niezłożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister

właściwy do spraw rynków rolnych, w wyznaczonym terminie, wydaje decyzję

o odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną.

Art. 67. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie

powiadamia wnioskodawcę o otrzymaniu sprzeciwu do wniosku o objęcie ochroną

złożonego przez inne państwo.

2. Wnioskodawca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia,

o którym mowa w ust. 1, może przedstawić na piśmie stanowisko do złożonego

sprzeciwu.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej

uzgodnione z wnioskodawcą uwagi do sprzeciwu.

Art. 68. Przepisy art. 52–67 stosuje się do wniosku o zatwierdzenie zmiany

specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo

w art. 24 rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 69. 1. Od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i art. 66

pkt 1 lit. a, nazwy wyrobów winiarskich podlegają na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej tymczasowej ochronie, zwanej dalej „tymczasową ochroną krajową”.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi listę wyrobów

winiarskich podlegających tymczasowej ochronie krajowej. Lista jest jawna

i umieszczana na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw rynków rolnych.

Art. 70. 1. Tymczasowa ochrona krajowa wygasa z dniem:

1) dokonania wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych nazw

pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo rejestru

chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów sektora

wina;

19.04.2018

©Telksinoe s. 44/54

2) odmowy dokonania wpisu do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz

chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo rejestru chronionych

oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów sektora wina.

2. Nazwę wyrobu winiarskiego skreśla się z listy, o której mowa w art. 69 ust. 2:

1) po dokonaniu wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych nazw

pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych dla win albo rejestru

chronionych oznaczeń geograficznych dla aromatyzowanych produktów sektora

wina;

2) w przypadku odmowy dokonania wpisu, o którym mowa w pkt 1.

Art. 71. Producent albo przedsiębiorca niebędący producentem wyrabiający

zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji wyrób winiarski, którego nazwa

pochodzenia albo oznaczenie geograficzne zostały wpisane na listę, o której mowa

w art. 69 ust. 2, ma prawo używania w obrocie nazwy wpisanej na tę listę.

Art. 72. Nazw wpisanych na listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, nie używa się

w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wyroby winiarskie, których

one dotyczą, nie spełniają wymagań będących podstawą wpisu nazwy na tę listę:

1) nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia

geograficznego wyrobów winiarskich, oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce

wyrobu wyrobów winiarskich jest wskazane;

2) nawet przy użyciu wyrażeń „w stylu”, „rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak jak

produkowane w”, „imitacja” lub „podobne”;

3) w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;

4) z innym mylącym lub mogącym wprowadzać w błąd odniesieniem do miejsca

pochodzenia, właściwości lub podstawowych cech wyrobu winiarskiego na

opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub

dokumentach odnoszących się do danego wyrobu winiarskiego;

5) w zakresie innych praktyk mogących wprowadzić w błąd co do prawdziwego

pochodzenia wyrobu winiarskiego.

Art. 73. 1. Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach

kontroli i certyfikacji wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę

pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne są:

19.04.2018

©Telksinoe s. 45/54

1) minister właściwy do spraw rynków rolnych – upoważniający jednostki

certyfikujące, akredytowane zgodnie z Polską Normą PN-EN 45011

„Wymagania ogólne dotyczące działania jednostek prowadzących systemy

certyfikacji wyrobów”, do przeprowadzania kontroli, wydawania i cofania

certyfikatów potwierdzających zgodność procesu wyrabiania wyrobów

winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione

oznaczenie geograficzne ze specyfikacją, zwanych dalej „certyfikatami

zgodności”;

2) Główny Inspektor przeprowadzający kontrolę upoważnionych przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych jednostek certyfikujących, zwanych dalej

„upoważnionymi jednostkami certyfikującymi”;

3) upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wydające

i cofające certyfikaty zgodności;

4) wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę zgodności procesu wyrabiania

wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo

chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją.

2. Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przeprowadzana zgodnie

z zasadami oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych określonymi

w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych.

Art. 74. 1. Główny Inspektor przeprowadza kontrolę upoważnionych jednostek

certyfikujących, obejmującą:

1) sprawdzenie:

a) stosowanych procedur kontrolnych,

b) posiadanych środków technicznych,

c) kwalifikacji posiadanych przez pracowników tych jednostek,

d) dokumentów dotyczących kontroli przedsiębiorców wyrabiających wyroby

winiarskie posiadające chronioną nazwę pochodzenia albo chronione

oznaczenie geograficzne,

e) usunięcia uchybień wskazanych we wnioskach pokontrolnych;

2) analizę danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące,

dotyczących kontroli zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich

19.04.2018

©Telksinoe s. 46/54

posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie

geograficzne ze specyfikacją;

3) przekazanie upoważnionym jednostkom certyfikującym wniosków

pokontrolnych zawierających termin, przed upływem którego powinny być

usunięte uchybienia wskazane w tych wnioskach.

2. Organy Inspekcji mogą:

1) żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących dodatkowych informacji

związanych z przeprowadzaną kontrolą;

2) sprawdzać prawidłowość kontroli przeprowadzonych przez upoważnione

jednostki certyfikujące u przedsiębiorców.

3. Do kontroli, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych.

Art. 75. 1. Jednostka certyfikująca ubiegająca się o uzyskanie upoważnienia do

przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności składa

w tym zakresie wniosek do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

2. Do wniosku dołącza się:

1) certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1;

2) dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia, że jednostka certyfikująca

spełnia wymagania określone w art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 251/2014.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, upoważnia

jednostkę certyfikującą do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania

certyfikatów zgodności, jeżeli jednostka ta spełnia wymagania określone

w art. 23 rozporządzenia nr 251/2014.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w decyzji, o której mowa

w ust. 3, nadaje upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny.

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego

Inspektora, wydaje decyzję o cofnięciu upoważnienia do przeprowadzania kontroli

oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, w przypadku stwierdzenia, że

upoważniona jednostka certyfikująca nie spełnia wymagań określonych

w art. 23 rozporządzenia nr 251/2014.

19.04.2018

©Telksinoe s. 47/54

6. Upoważniona jednostka certyfikująca może wystąpić do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych z wnioskiem o cofnięcie upoważnienia do przeprowadzania

kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności.

Art. 76. 1. Roczna kontrola zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich

posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne

ze specyfikacją jest przeprowadzana na wniosek przedsiębiorcy przez wojewódzkiego

inspektora lub upoważnioną jednostkę certyfikującą.

2. Wyboru podmiotu kontrolującego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje

wnioskodawca.

3. Wniosek o przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, przez

wojewódzkiego inspektora składa się na formularzu opracowanym przez Inspekcję

i udostępnionym na stronie internetowej wojewódzkiego inspektoratu artykułów

rolno-spożywczych.

4. Koszty kontroli, o której mowa w ust. 1, ponosi przedsiębiorca.

5. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor

wydaje świadectwo jakości potwierdzające zgodność procesu wyrabiania wyrobu

winiarskiego ze specyfikacją. W świadectwie jakości określa się termin ważności tego

świadectwa.

6. Główny Inspektor prowadzi listę przedsiębiorców, którzy otrzymali

świadectwa jakości wydane przez wojewódzkiego inspektora lub certyfikaty

zgodności wydane przez upoważnione jednostki certyfikujące. Lista jest jawna

i umieszczana na stronie internetowej Inspekcji.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór świadectwa jakości potwierdzającego zgodność procesu

wyrabiania wyrobu winiarskiego ze specyfikacją, mając na względzie prawidłowe

oznaczanie wyrobów winiarskich.

Art. 77. 1. Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu

Inspektorowi, do dnia 1 września każdego roku:

1) sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w ubiegłym roku gospodarczym;

2) wykaz kontrolowanych przedsiębiorców zawierający:

a) firmę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy,

b) siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy,

19.04.2018

©Telksinoe s. 48/54

c) nazwę wyrabianego wyrobu winiarskiego,

d) ilość wyrobów winiarskich wyrobionych w ubiegłym roku gospodarczym;

3) informacje o zastosowanych procedurach kontrolnych.

2. Sprawozdanie, wykaz oraz informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się

w formie papierowej i na informatycznym nośniku danych, zgodnie z formularzem

opracowanym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na stronie internetowej

Inspekcji.

3. Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych, do dnia 31 października każdego roku, zestawienie zbiorcze sporządzone na

podstawie sprawozdań, wykazów oraz informacji, o których mowa w ust. 1.

4. Upoważniona jednostka certyfikująca informuje ministra właściwego do

spraw rynków rolnych oraz Głównego Inspektora o zmianie danych i informacji

zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 75 ust. 1, oraz w dołączonych do niego

dokumentach.

Art. 78. 1. W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, że

wyrób winiarski nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji, przeprowadzający

kontrolę wzywa przedsiębiorcę do usunięcia uchybień w wyznaczonym terminie.

2. W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1,

w wyznaczonym terminie:

1) upoważniona jednostka certyfikująca cofa przedsiębiorcy certyfikat zgodności

i niezwłocznie informuje o tym Głównego Inspektora oraz ministra właściwego

do spraw rynków rolnych;

2) wojewódzki inspektor wydaje decyzję:

a) zakazującą używania chronionej nazwy pochodzenia albo chronionego

oznaczenia geograficznego, używania zwrotów: „chroniona nazwa

pochodzenia” albo „chronione oznaczenie geograficzne”,

b) zakazującą wprowadzania wyrobu winiarskiego do obrotu lub

c) nakazującą wycofanie wyrobu winiarskiego z obrotu.

Art. 79. 1. Za dokonanie oceny:

1) wniosku o objęcie ochroną, z wyłączeniem wniosków, o których mowa

w art. 65,

2) zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,

19.04.2018

©Telksinoe s. 49/54

3) wniosku o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa

w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24 rozporządzenia

nr 251/2014

– pobiera się opłatę w wysokości nieprzekraczającej 20% przeciętnego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, w roku kalendarzowym poprzedzającym złożenie tych

dokumentów.

2. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę wnosi się na rachunek

bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

3. Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wniosku o objęcie ochroną,

zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną lub wniosku o zatwierdzenie zmiany

specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo w art. 24

rozporządzenia nr 251/2014.

Art. 80. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, stawki opłat za dokonanie ocen, o których mowa w art. 79 ust. 1,

mając na względzie zakres czynności niezbędnych do oceny wniosków o objęcie

ochroną, zastrzeżeń do wniosków o objęcie ochroną i wniosków o zatwierdzenie

zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013 albo

w art. 24 rozporządzenia nr 251/2014.

Rozdział 7

Przepisy karne i kary pieniężne

Art. 81. 1. Kto bez wymaganego wpisu do rejestru wyrabia lub rozlewa wyroby

winiarskie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

roku.

2. Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy

wyrobów winiarskich znacznej wartości,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

lat 2.

Art. 82. W przypadkach określonych w art. 81 sąd orzeka przepadek

przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa albo które służyły lub były

przeznaczone do popełnienia przestępstwa, choćby nie były własnością sprawcy.

19.04.2018

©Telksinoe s. 50/54

Art. 83. 1. Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie

ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną na listę,

o której mowa w art. 69 ust. 2, z naruszeniem przepisów art. 72, lub umieszcza tę

nazwę na wyrobie winiarskim lub jego opakowaniu, lub używa jej w inny sposób,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto czyni przygotowania do popełnienia

przestępstwa określonego w ust. 1.

3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego

w ust. 1 stałe źródło dochodu albo dopuszcza się przestępstwa określonego w ust. 1

w stosunku do wyrobów winiarskich znacznej wartości,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Art. 84. 1. Kto, będąc wpisanym do rejestru i będąc do tego obowiązanym na

podstawie art. 18 ust. 1, nie wdrożył systemu kontroli wewnętrznej wyrobu lub

rozlewu wyrobów winiarskich, nie dysponuje planem obiektów budowlanych

przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub

rozlewu wyrobów winiarskich lub nie wyznaczył osoby odpowiedzialnej za kontrolę

jakości wyrobów winiarskich, podlega karze grzywny.

2. Kto, będąc wpisanym do rejestru, nie zawiadomił ministra właściwego do

spraw rynków rolnych o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności

gospodarczej określonej we wpisie w terminie określonym w art. 23 ust. 1, podlega

karze grzywny.

Art. 85. Kto:

1) wyrabia fermentowany napój winiarski niezgodnie z wymaganiami określonymi

w art. 6–14,

2) wprowadza do obrotu wyrób winiarski niezgodnie z wymaganiami określonymi

w art. 15

– podlega karze grzywny.

Art. 86. Kto:

1) wyrabiając i rozlewając wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw

własnych przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie spełnia warunków

określonych w art. 24 ust. 1 pkt 2,

19.04.2018

©Telksinoe s. 51/54

2) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu

z odmian winorośli innych niż określone w art. 25 albo w przepisach wydanych

na podstawie art. 26 lub wprowadza do obrotu takie wino,

3) uprawiając winorośl, z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do

wprowadzenia do obrotu, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli,

o której mowa w art. 27 ust. 1,

4) podaje we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4,

niezgodne ze stanem faktycznym informacje o lokalizacji uprawy winorośli,

z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu,

lub nazwy uprawianych odmian winorośli,

5) będąc do tego obowiązanym, nie informuje o terminie przeprowadzenia zbioru

winogron, o którym mowa w art. 34, lub informuje niezgodnie ze stanem

faktycznym,

6) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu,

w miejscu innym niż miejsce wyrobu wskazane we wniosku o wpis do ewidencji,

o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2,

7) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu,

w miejscu innym niż miejsce wskazane we wniosku o wpis do ewidencji,

o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3,

8) wyrabia wino z winogron pozyskiwanych z upraw winorośli położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu,

bez uzyskania wpisu do ewidencji,

9) będąc do tego obowiązanym, nie składa w terminie deklaracji, o których mowa

w art. 35 ust. 1–4, lub składa te deklaracje niezgodnie ze stanem faktycznym,

10) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie prowadzi

rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym mowa

w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, zgodnie z wymaganiami określonymi

w art. 36–43 rozporządzenia nr 436/2009, lub dokonuje w tym rejestrze wpisów

niezgodnych ze stanem faktycznym,

19.04.2018

©Telksinoe s. 52/54

11) będąc do tego obowiązanym, nie wypełnia obowiązków dotyczących

wypełnienia i posiadania dokumentów towarzyszących przewozowi wyrobów

winiarskich określonych w art. 33 rozporządzenia nr 436/2009 lub dokonuje

w tych dokumentach wpisów niezgodnych ze stanem faktycznym,

12) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje

zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia wzbogacania w terminie, o którym mowa

w art. 37 ust. 2,

13) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje

zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia słodzenia w terminie, o którym mowa

w rozporządzeniu nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. b, lub

odkwaszania w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia

nr 606/2009,

14) będąc do tego obowiązanym, nie usuwa produktów ubocznych powstałych przy

wyrobie wina lub usuwa je bez dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 39

ust. 1,

15) przeprowadza wzbogacanie niezgodnie z wymaganiami określonymi

w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VIII w części I w sekcji A w pkt 2

i 3 oraz w sekcji B,

16) nie posiadając nadanego numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 46

ust. 1, podaje na etykiecie rocznik wina lub nazwę odmiany winorośli,

17) posiadając nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 46 ust. 1, nie

podaje tego numeru na etykiecie w sposób określony w art. 46 ust. 3

– podlega karze grzywny.

Art. 87. Postępowania w sprawach, o których mowa w art. 84–86, prowadzi się

na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 88. 1. Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie

ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną do

rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych,

z naruszeniem przepisów art. 103 rozporządzenia nr 1308/2013 albo

art. 20 rozporządzenia nr 251/2014, lub umieszcza te nazwy na wyrobach winiarskich

lub ich opakowaniach, lub używa ich w inny sposób, podlega karze pieniężnej

19.04.2018

©Telksinoe s. 53/54

w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za

wprowadzone do obrotu wyroby winiarskie, nie niższej jednak niż 500 zł.

2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wymierzana, w drodze decyzji,

przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce prowadzenia

czynności kontrolnych, przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, stopnia

zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego

naruszenia i wielkości jego obrotów.

3. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji,

o której mowa w ust. 2.

4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek

bankowy wojewódzkiego inspektoratu artykułów rolno-spożywczych.

Art. 89. Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych, o których mowa w art. 88

ust. 1, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 89a. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się

odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.2)).

Rozdział 8

Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe

Art. 90–96. (pominięte)

Art. 97. Obrót fermentowanymi napojami winiarskimi wyrabianymi lub

wprowadzonymi do obrotu na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 101,

dopuszcza się nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Art. 98. Wpisy do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich dokonane na

podstawie ustawy, o której mowa w art. 101, zachowują ważność.

Art. 99. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,

1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195 i 615.

19.04.2018

©Telksinoe s. 54/54

1) napojach winopodobnych lub winopochodnych – należy przez to rozumieć

napoje winne owocowe,

2) winie owocowym – należy przez to rozumieć wino owocowe lub wino owocowe

markowe,

3) „Polskim Winie/Polish Wine” – należy przez to rozumieć wino z soku

winogronowego,

4) cidrze – należy przez to rozumieć cydr

– w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 100. (pominięty)

Art. 101. Traci moc ustawa z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie

wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U.

poz. 292, z późn. zm.3)).

Art. 102. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia4).

3)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 959 i 1808, z 2006 r.

poz. 1225 i 1541, z 2008 r. poz. 915 oraz z 2009 r. poz. 11 i 298.

4)

Ustawa została ogłoszona w dniu 10 czerwca 2011 r.

19.04.2018