Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/14

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 893, 1948,

z 2017 r. poz. 60.

U S T A W A

z dnia 4 marca 2010 r.

o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady:

1) świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) współpracy międzynarodowej właściwych organów w zakresie świadczenia

usług.

Art. 2. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) usługa – świadczenie wykonywane przez usługodawcę na własny rachunek,

zwykle za wynagrodzeniem, w szczególności usługi budowlane, handlowe

oraz usługi świadczone w ramach wykonywanego zawodu;

2) usługodawca:

a) osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, z innego państwa członkowskiego,

nieprowadzącą działalności gospodarczej, która czasowo oferuje lub

świadczy usługę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) przedsiębiorcę z innego państwa członkowskiego, który wykonuje

działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi w tym państwie

przepisami, a na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czasowo oferuje

lub świadczy usługę,

c) osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która posiada siedzibę lub miejsce

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nieprowadzącą

działalności gospodarczej, oferującą lub świadczącą usługę;

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2006/123/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku

wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36).

2017-03-08

©Telksinoe s. 2/14

3) usługobiorca – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej z państwa członkowskiego, korzystającą

lub zamierzającą skorzystać z usługi świadczonej przez usługodawcę;

4) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo

członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz państwa, które

zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę

regulującą swobodę świadczenia usług;

5) właściwy organ – właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub

zakończenia świadczenia usługi organ administracji publicznej, samorządu

zawodowego oraz inny organ władzy publicznej;

6) zawód regulowany – zawód regulowany w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z

dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych

nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r.

poz. 65);

7) nadrzędny interes publiczny – wartość podlegającą ochronie, w szczególności

porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne, zdrowie publiczne,

utrzymanie równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego,

ochrona konsumentów, usługobiorców i pracowników, uczciwość

w transakcjach handlowych, zwalczanie nadużyć, ochrona środowiska

naturalnego i miejskiego, zdrowie zwierząt, własność intelektualna, cele

polityki społecznej i kulturalnej oraz ochrona narodowego dziedzictwa

historycznego i artystycznego.

2. Do świadczenia usług przez usługodawców stosuje się odpowiednio

przepisy art. 6 ust. 3, art. 9a, art. 9b, art. 11 i art. 75a oraz przepisy rozdziału 2a

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U.

z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.2)).

Art. 3. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczenia usług, o których

mowa w:

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352 i

615.

2017-03-08

©Telksinoe s. 3/14

1) ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2015 r.

poz. 915);

2) ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2014 r.

poz. 164, z późn. zm.3));

3) ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 430)4);

4) w przepisach o działalności leczniczej;

[5) ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r.

poz. 2156 oraz z 2016 r. poz. 35, 64, 195 i 668), z wyłączeniem działalności

oświatowej, o której mowa w art. 83a ust. 2 tej ustawy;]

<5) ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. Nowe brzmienie

pkt 5 w ust. 1 w

poz. 59), z wyłączeniem działalności oświatowej, o której mowa art. 3 wejdzie w

życie z dn.

w art. 170 ust. 2 tej ustawy oraz w ustawie z dnia 7 września 1991 r.

1.09.2017 r. (Dz.

o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, 1954, 1985 i 2169 oraz z U. z 2017 r. poz.

60).

2017 r. poz. 60);>

6) ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2016 r.

poz. 639);

7) ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U.

z 2009 r. poz. 1217, z późn. zm.5))6), z wyłączeniem świadczenia usług

w zakresie kształcenia podyplomowego;

8) ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 464, 1633, 1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65),

z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego;

9) ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U.

z 2010 r. poz. 179 oraz z 2015 r. poz. 1569 i 1642);

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 993 i

1585 oraz z 2015 r. poz. 218, 978, 1137, 1224 i 1311.

Ustawa utraciła moc z dniem 9 listopada 2015 r. na podstawie art. 131 ustawy z dnia 5 sierpnia

2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. poz. 1569), która weszła w życie z dniem 9 listopada 2015 r.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. poz. 1706

i 1578 oraz z 2011 r. poz. 235, 622 i 654.

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2012 r. na podstawie art. 103 ustawy z dnia 15 lipca

2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. poz. 1039), która weszła w życie z dniem 1

stycznia 2012 r.

2017-03-08

©Telksinoe s. 4/14

10) art. 75a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.

z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.7));

11) ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1099, z 2015 r. poz. 1505 oraz z 2016 r. poz. 65);

12) ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 790, z późn. zm.8));

13) ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2016

r. poz. 281);

14) ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2013 r.

poz. 1458 oraz z 2015 r. poz. 1690 i 1960);

15) art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1017, z 2013 r. poz. 1650, z 2015 r. poz.

1893 oraz z 2016 r. poz. 544);

16) art. 5, art. 6 i art. 18 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm.9));

17) ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r.

poz. 271, z późn. zm.10));

18) ustawie z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. z 2016 r.

poz. 66);

19) ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605),

z wyłączeniem świadczenia usług polegających na szkoleniu personelu

lotniczego w celu uzyskania licencji członka personelu lotniczego oraz usług

innych niż przewóz lotniczy;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448,

z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970, z 2015 r. poz.

211, 541, 591, 933, 1038, 1045, 1273, 1326, 1335, 1830, 1844, 1893, 2183 i 2281 oraz z 2016 r.

poz. 266 i 352.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1045,

1224, 1311, 1561, 1670, 1830 i 1890.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 486,

805, 915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211, 390, 978, 1269, 1273 i 1893.

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1505

i 1570, z 2009 r. poz. 97, 206, 753, 788 i 817, z 2010 r. poz. 513 i 679, z 2011 r. poz. 322, 451,

622, 654, 657 i 696, z 2012 r. poz. 1342 i 1544, z 2013 r. poz. 1245, z 2014 r. poz. 822 i 1491

oraz z 2015 r. poz. 28, 277, 788, 875, 1771, 1830, 1918, 1926 i 1991.

2017-03-08

©Telksinoe s. 5/14

20) ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1297, 1741, 1753, 1777 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 542);

21) ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395), z wyłączeniem

świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 9 ust. 1, przez organizacje pozarządowe oraz podmioty

wymienione w art. 3 ust. 3;

22) ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r.

poz. 1159, z późn. zm.11))12), w zakresie świadczenia powszechnych usług

pocztowych;

23) ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r.

poz. 163, z późn. zm.13)), z wyłączeniem świadczenia usług w ramach

wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 67, oraz usług

świadczonych osobom potrzebującym przez wyłonione przez jednostki

samorządu terytorialnego, w drodze zamówień publicznych, podmioty

niepubliczne;

24) w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych

(Dz. U. poz. 1367 i 1454, z 2015 r. poz. 1273 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 542),

z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie prowadzenia kursów;

25) ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r.

poz. 243, z późn. zm.14));

26) ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn.

zm.15));

27) ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2016 r. poz.

438);

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. poz. 97

i 1323, z 2010 r. poz. 278 i 1228, z 2011 r. poz. 622 i 1016 oraz z 2012 r. poz. 951, 1194 i 1445.

12)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2013 r. na podstawie art. 191 ustawy z dnia 23 listopada

2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 693,

1045, 1240, 1310, 1359, 1607, 1616, 1830 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 195.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 827 i

1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147 i 542.

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1240,

1269, 1365, 1569, 1692, 1735, 1830, 1844, 1893, 1916, 1991 i 1994 oraz z 2016 r. poz. 65 i 652.

2017-03-08

©Telksinoe s. 6/14

28) ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z

2012 r. poz. 572, z późn. zm.16));

29) ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach

i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U.

z 2012 r. poz. 651 i 742 oraz z 2015 r. poz. 1844);

30) ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn. zm.17));

31) ustawie z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie,

podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz

o nadzorze publicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1011 i 1844 oraz z 2016 r. poz.

615), w zakresie wykonywania zawodu przez biegłego rewidenta oraz

świadczenia usług przez podmioty uprawnione do badania sprawozdań

finansowych związanych z wykonywaniem czynności rewizji finansowej;

32) ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 471).

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do usług świadczonych w zakresie:

1) regulowanym ustawami podatkowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613,

z późn. zm.18));

2) regulowanym przepisami celnymi oraz przepisami określającymi zasady

przywozu i wywozu towarów do lub z Unii Europejskiej w zakresie

realizowanym przez organy Krajowej Administracji Skarbowej,

w szczególności związanymi z realizacją polityki rolnej i handlowej.

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) usług finansowych świadczonych przez podmioty wykonujące działalność na

rynku finansowym na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 ust.

2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U.

z 2016 r. poz. 174 i 615);

16)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742 i

1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198,

z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268, 1767 i 1923 oraz z 2016 r. poz. 64.

17)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1245

i 1635, z 2014 r. poz. 1802, z 2015 r. poz. 1887 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 65.

18)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195 i 615.

2017-03-08

©Telksinoe s. 7/14

2) usług finansowych, takich jak usługi z zakresu działalności kredytowej,

doradztwa inwestycyjnego, obsługi papierów wartościowych oraz innych

usług finansowych, o których mowa w załączniku nr I do dyrektywy

2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w

sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz

nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami

inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej

dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013,

str. 338, z późn. zm.), określającym wykaz rodzajów działalności

podlegających wzajemnemu uznawaniu.

4. Przepisy ustawy nie wyłączają stosowania przepisów z zakresu prawa

pracy i ubezpieczeń społecznych.

Art. 4. 1. Usługodawca z innego państwa członkowskiego może czasowo

świadczyć usługi na zasadach określonych w przepisach Traktatu o

funkcjonowaniu Unii Europejskiej albo w postanowieniach umów regulujących

swobodę świadczenia usług bez konieczności uzyskania wpisu do rejestru

przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej Ewidencji i

Informacji o Działalności Gospodarczej.

2. Czasowe świadczenie usług przez usługodawcę, o którym mowa w ust. 1,

może wiązać się z obowiązkiem uzyskania certyfikatu, koncesji, licencji,

zezwolenia, zgody, wpisu do rejestru działalności regulowanej lub innego

właściwego rejestru, o ile przepisy odrębnych ustaw nakładają taki obowiązek ze

względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne, zdrowie publiczne lub

ochronę środowiska naturalnego.

Art. 5. 1. Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów,

które ograniczają korzystanie z usług świadczonych przez usługodawcę,

w szczególności:

1) obowiązku uzyskania zezwolenia na korzystanie z usługi;

2) ograniczeń wprowadzających dyskryminację w zakresie przyznawania

pomocy finansowej.

2. Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów

dyskryminujących ze względu na pochodzenie lub miejsce zamieszkania.

2017-03-08

©Telksinoe s. 8/14

Rozdział 2

Zasady świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 6. 1. Usługodawca może świadczyć usługi różnego rodzaju samodzielnie

lub łącznie z innymi usługodawcami.

2. Wprowadzenie wyjątku od zasady określonej w ust. 1 może nastąpić

w przepisach odrębnych i jest dopuszczalne wyłącznie w celu:

1) zapewnienia niezależności i bezstronności wykonywania zawodu

regulowanego, jak również zagwarantowania zgodności z uregulowaniami

dotyczącymi etyki zawodowej i postępowania zawodowego;

2) zagwarantowania niezależności i bezstronności świadczenia usług w zakresie

certyfikacji, akredytacji, nadzoru technicznego, badań lub prób.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają stosowania przepisów ustawy z dnia

16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184,

1618 i 1634).

Art. 7. 1. Na wniosek usługobiorcy usługodawca jest obowiązany udostępnić

informacje o prowadzonej działalności związanej bezpośrednio z oferowaną

usługą, o spółkach, w których uczestniczy, które są bezpośrednio powiązane ze

świadczoną usługą oraz o środkach podjętych w celu uniknięcia konfliktu

interesów.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, usługodawca podaje także

w dokumentach zawierających opis oferowanych przez niego usług.

Art. 8. 1. Usługodawca wykonujący zawód regulowany może

rozpowszechniać informacje o świadczonej usłudze mające na celu promowanie

towarów, usług lub wizerunku, jeżeli informacje te są zgodne z zasadami

wykonywania zawodu.

2. Wprowadzanie ograniczeń w zakresie rozpowszechniania informacji,

o których mowa w ust. 1, jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy ograniczenia

te nie prowadzą do dyskryminacji, są proporcjonalne i uzasadnione nadrzędnym

interesem publicznym.

Art. 9. Usługodawca zapewnia, aby ogólne warunki dostępu do usługi nie

dyskryminowały usługobiorcy ze względu na obywatelstwo lub miejsce

zamieszkania.

2017-03-08

©Telksinoe s. 9/14

Art. 10. 1. Usługodawca, przed zawarciem umowy w formie pisemnej,

a w przypadku braku pisemnej umowy – przed rozpoczęciem świadczenia usługi,

jest obowiązany, w sposób jednoznaczny, podać usługobiorcy, o ile posiada,

następujące informacje:

1) firmę, adres siedziby albo adres miejsca zamieszkania i głównego miejsca

wykonywania działalności;

2) organ rejestrowy i numer w rejestrze, w którym usługodawca jest

zarejestrowany jako przedsiębiorca, albo informację o wpisie do Centralnej

Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;

3) adres poczty elektronicznej lub inne dane umożliwiające bezpośredni kontakt

z usługodawcą;

4) wskazanie organu, który wydał certyfikat, koncesję, zezwolenie, zgodę,

licencję lub dokonał wpisu do rejestru albo wydał inny dokument

uprawniający usługodawcę do świadczenia usługi;

5) wskazanie samorządu zawodowego, do którego usługodawca należy, tytułu

zawodowego oraz państwa, w którym przyznano ten tytuł;

6) główne cechy usługi;

7) cenę usługi, jeżeli została ustalona;

8) stosowane przez usługodawcę wzorce umów oraz postanowienia umowne

określające prawo właściwe dla danej umowy lub sąd albo inny organ

właściwy do rozstrzygania sporów;

9) numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer identyfikacyjny,

którym usługodawca jest obowiązany posługiwać się na potrzeby podatku od

towarów i usług;

10) o obowiązkowym ubezpieczeniu lub gwarancji finansowej, wraz z danymi

ubezpieczyciela lub gwaranta, oraz o zasięgu terytorialnym ubezpieczenia;

11) o gwarancjach jakości wykonanej usługi, które nie są wymagane przepisami

prawa.

2. Na wniosek usługobiorcy usługodawca udostępnia następujące informacje

dodatkowe:

1) o sposobie kalkulacji ceny za usługę, jeżeli cena nie została wcześniej ustalona

lub gdy nie ma możliwości podania dokładnej ceny;

2017-03-08

©Telksinoe s. 10/14

2) o regulacjach prawnych dotyczących wykonywanego przez usługodawcę

zawodu regulowanego oraz sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do tych

uregulowań;

3) o kodeksach dobrych praktyk, którym usługodawca podlega, wraz ze

wskazaniem miejsca ich publikacji;

4) w przypadku gdy usługodawca podlega przepisom kodeksu dobrych praktyk

lub jest członkiem stowarzyszenia handlowego lub zrzeszenia zawodowego,

które przewiduje odwołanie do pozasądowego rozstrzygania sporów,

usługodawca podaje informacje w tym zakresie, jak również określa sposób,

w jaki można uzyskać dostęp do szczegółowych informacji dotyczących

charakterystyki i warunków korzystania z pozasądowego rozstrzygania

sporów.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, usługodawca jest obowiązany

udostępnić w sposób zapewniający zapoznanie się przez usługobiorcę z tymi

informacjami, w szczególności:

1) w miejscu, w którym świadczona jest usługa;

2) w miejscu zawarcia umowy;

3) na swojej stronie internetowej;

4) w dokumentach informacyjnych dostarczonych usługobiorcy.

Rozdział 3

Współpraca międzynarodowa właściwych organów w zakresie świadczenia

usług

Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, zwany dalej „ministrem”,

monitoruje i koordynuje współpracę między właściwymi organami w zakresie

uregulowanym w niniejszym rozdziale.

2. Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności przy

wykorzystaniu systemów teleinformatycznych udostępnionych przez Komisję

Europejską.

Art. 12. 1. Właściwe organy są obowiązane do współpracy z właściwymi

organami państw członkowskich oraz z Komisją Europejską. Współpraca polega

w szczególności na:

2017-03-08

1) wymianie informacji dotyczących usługodawców i świadczonych przez nich

usług;

2) przeprowadzaniu kontroli działalności usługodawców.

2. Właściwym organom z państw członkowskich zapewnia się dostęp do

rejestrów zawierających informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na takich

samych zasadach, jak właściwym organom krajowym.

Art. 13. 1. Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z innego państwa

członkowskiego, udziela informacji oraz przeprowadza kontrolę usługodawcy na

zasadach określonych przepisami rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej oraz przepisami ustaw odrębnych.

2. Właściwy organ niezwłocznie informuje wnioskującego oraz ministra

o przeszkodach w realizacji wniosku.

3. Właściwy organ informuje wnioskującego o wynikach przeprowadzonej

kontroli oraz o działaniach podjętych wobec usługodawcy.

Art. 14. 1. Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z innego państwa

członkowskiego, przekazuje informacje dotyczące postępowań – w zakresie,

w jakim odnoszą się one bezpośrednio do kompetencji usługodawcy lub jego

wiarygodności zawodowej oraz decyzji dotyczących niewypłacalności lub

upadłości usługodawcy związanych z nadużyciami finansowymi –

dyscyplinarnych, karnych, administracyjnych.

2. W przypadku konieczności przekazania informacji, o których mowa w ust.

1, przed uprawomocnieniem się wyroku lub decyzji właściwy organ informuje

wnioskującego o przysługujących usługodawcy środkach odwoławczych.

3. Właściwy organ niezwłocznie powiadamia usługodawcę o przekazaniu

informacji, o których mowa w ust. 1.

Art. 15. 1. Jeżeli działalność usługodawcy stanowi poważne zagrożenie

bezpieczeństwa życia, zdrowia, mienia lub środowiska naturalnego, właściwy

organ występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa, w którym

usługodawca ma siedzibę albo – w przypadku osoby fizycznej – miejsce

zamieszkania, o podjęcie działań mających na celu usunięcie zagrożenia. Organ

wnioskujący niezwłocznie informuje ministra o wystąpieniu z wnioskiem.

2017-03-08

2. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, który został

poinformowany zgodnie z ust. 1, nie podjął działań zmierzających do usunięcia

stwierdzonego zagrożenia albo podjął działania niewystarczające, organ

wnioskujący zawiadamia ministra, adresata wniosku oraz Komisję Europejską

o zamiarze podjęcia działań wobec usługodawcy. Zawiadomienie to zawiera

uzasadnienie prawne i faktyczne zamierzonych działań.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, właściwy organ może podjąć, nie

wcześniej niż po upływie piętnastu dni roboczych od dnia zawiadomienia, działania

niezbędne do usunięcia zagrożenia, jeżeli przepisy prawa polskiego:

1) przewidują wyższy poziom ochrony usługobiorcy niż przepisy prawa

państwa, w którym usługodawca ma siedzibę albo miejsce zamieszkania;

2) zgodnie z którymi zamierza się podjąć działania niezbędne do usunięcia

zagrożenia, nie zostały poddane harmonizacji wspólnotowej w dziedzinie

bezpieczeństwa usług.

4. Jeżeli usunięcie zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, wymaga podjęcia

działań przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, właściwy organ może

podjąć niezwłocznie działania, nie stosując procedury określonej w ust. 1–3.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ zawiadamia

niezwłocznie właściwy organ państwa, w którym usługodawca ma siedzibę albo –

w przypadku osoby fizycznej – miejsce zamieszkania, Komisję Europejską oraz

ministra o podjętych działaniach. Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie podjęcia

działań w trybie pilnym.

Art. 16. 1. W przypadku otrzymania wniosku o podjęcie działań mających na

celu usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa życia, zdrowia, mienia lub środowiska

naturalnego, wobec usługodawcy mającego siedzibę albo – w przypadku osoby

fizycznej – miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który

czasowo świadczy usługi na terytorium państwa wnioskującego, właściwy organ

informuje o tym ministra i niezwłocznie podejmuje działania mające na celu

usunięcie zagrożenia.

2. Właściwy organ niezwłocznie informuje organ wnioskujący o podjętych

działaniach albo o przyczynach, dla których nie podjął działań, o których mowa

w ust. 1.

2017-03-08

Art. 17. W przypadku uzyskania informacji o działalności usługodawcy,

która może wyrządzić szkodę dla zdrowia lub środowiska naturalnego lub stanowi

zagrożenie bezpieczeństwa osób przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej albo innego państwa członkowskiego, właściwy organ niezwłocznie

przekazuje tę informację ministrowi, właściwemu organowi państwa

członkowskiego, w którym usługodawca ma siedzibę albo – w przypadku osoby

fizycznej – miejsce zamieszkania, Komisji Europejskiej, a także właściwym

organom zainteresowanych państw członkowskich.

Art. 18. 1. Wnioski, zawiadomienia i informacje, o których mowa

w przepisach niniejszego rozdziału, są przekazywane niezwłocznie w formie

elektronicznej.

2. Informacje przekazywane w ramach współpracy międzynarodowej nie

mogą być wykorzystane w innym celu niż określony we wniosku.

Art. 19. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres współpracy międzynarodowej w zakresie

świadczenia usług, ze szczególnym uwzględnieniem zadań organów wykonujących

tę współpracę oraz określeniem systemów teleinformatycznych wykorzystywanych

do jej realizacji, mając na względzie zapewnienie właściwej realizacji swobody

świadczenia usług.

Rozdział 4

Przepisy karne

Art. 20. Kto, będąc usługodawcą, nie dopełnia obowiązku podania

usługobiorcy informacji, o których mowa w art. 7 i art. 10, albo podaje informacje

nieprawdziwe, podlega karze grzywny.

Art. 21. Orzekanie w sprawach określonych w art. 20 następuje w trybie

przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

2017-03-08

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 22–48. (pominięte)19)

Rozdział 6

Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 49–55. (pominięte)19)

Art. 56. 1. Koncesje, zezwolenia, licencje i zgody wydane przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do upływu terminu, na który

zostały wydane.

2. Do postępowań o:

1) udzielenie koncesji, zezwolenia, licencji i zgody,

2) dokonanie wpisu do rejestru działalności regulowanej

– wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Art. 57. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia20).

19)

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 czerwca

2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 893).

20)

Ustawa została ogłoszona w dniu 26 marca 2010 r.

2017-03-08