Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2016 Pozycja 1030
©Telksinoe s. 1/15
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2016 r.
poz. 1030, 1579.
U S T A W A
z dnia 18 lipca 2002 r.
o świadczeniu usług drogą elektroniczną 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) obowiązki usługodawcy związane ze świadczeniem usług drogą
elektroniczną;
2) zasady wyłączania odpowiedzialności usługodawcy z tytułu świadczenia
usług drogą elektroniczną;
3) zasady ochrony danych osobowych osób fizycznych korzystających z usług
świadczonych drogą elektroniczną.
Art. 2. Określenia użyte w ustawie oznaczają:
1) adres elektroniczny – oznaczenie systemu teleinformatycznego
umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej;
2) informacja handlowa – każdą informację przeznaczoną bezpośrednio lub
pośrednio do promowania towarów, usług lub wizerunku przedsiębiorcy lub
osoby wykonującej zawód, której prawo do wykonywania zawodu jest
uzależnione od spełnienia wymagań określonych w odrębnych ustawach,
z wyłączeniem informacji umożliwiającej porozumiewanie się za pomocą
środków komunikacji elektronicznej z określoną osobą oraz informacji
o towarach i usługach niesłużącej osiągnięciu efektu handlowego pożądanego
przez podmiot, który zleca jej rozpowszechnianie, w szczególności bez
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2000/31/WE
z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa
informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego na rynku wewnętrznym (dyrektywa
o handlu elektronicznym) (Dz. Urz. WE L 178 z 17.07.2000).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie
– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą
ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 2/15
wynagrodzenia lub innych korzyści od producentów, sprzedawców
i świadczących usługi;
3) system teleinformatyczny – zespół współpracujących ze sobą urządzeń
informatycznych i oprogramowania, zapewniający przetwarzanie
i przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie danych poprzez sieci
telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci
telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu ustawy z dnia
16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243,
z późn. zm.2));
4) świadczenie usługi drogą elektroniczną – wykonanie usługi świadczonej bez
jednoczesnej obecności stron (na odległość), poprzez przekaz danych na
indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłanej i otrzymywanej za pomocą
urządzeń do elektronicznego przetwarzania, włącznie z kompresją cyfrową,
i przechowywania danych, która jest w całości nadawana, odbierana lub
transmitowana za pomocą sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy
z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne;
5) środki komunikacji elektronicznej – rozwiązania techniczne, w tym
urządzenia teleinformatyczne i współpracujące z nimi narzędzia programowe,
umożliwiające indywidualne porozumiewanie się na odległość przy
wykorzystaniu transmisji danych między systemami teleinformatycznymi,
a w szczególności pocztę elektroniczną;
6) usługodawca – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadząc, chociażby ubocznie,
działalność zarobkową lub zawodową świadczy usługi drogą elektroniczną;
7) usługobiorca – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, która korzysta z usługi świadczonej
drogą elektroniczną;
8) siedziba – siedziba przedsiębiorcy lub siedziba oddziału przedsiębiorcy
zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 827
i 1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147 i 542.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 3/15
Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiowych lub
programów telewizyjnych i związanych z nimi przekazów tekstowych
w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U.
z 2016 r. poz. 639), z wyłączeniem programów rozpowszechnianych
wyłącznie w systemie teleinformatycznym;
2) używania poczty elektronicznej lub innego równorzędnego środka
komunikacji elektronicznej między osobami fizycznymi, w celach osobistych
niezwiązanych z prowadzoną przez te osoby, chociażby ubocznie,
działalnością zarobkową lub wykonywanym przez nie zawodem;
3) świadczenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego usług
telekomunikacyjnych, z wyłączeniem art. 12–15;
4) (uchylony)
5) (uchylony)
6) świadczenia usług drogą elektroniczną, jeżeli odbywa się ono w ramach
struktury organizacyjnej usługodawcy, przy czym usługa świadczona drogą
elektroniczną służy wyłącznie do kierowania pracą lub procesami
gospodarczymi tego podmiotu.
Art. 3a. 1. Świadczenie usług drogą elektroniczną podlega prawu państwa
członkowskiego Unii Europejskiej oraz Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, na
którego terytorium usługodawca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1) ochrony praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia
4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r.
poz. 666), baz danych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie
baz danych (Dz. U. poz. 1402, z 2004 r. poz. 959 oraz z 2007 r. poz. 662
i 1238) oraz własności przemysłowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca
2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 oraz
z 2015 r. poz. 1266, 1505 i 1615);
2) (uchylony)
3) wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności
ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 4/15
w art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz.
615);
4) udostępniania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej informacji
reklamowych przez fundusz zagraniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 9
ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z
późn. zm.3)), oraz zarządzającego z UE, o którym mowa w art. 2 pkt 10c tej
ustawy;
5) umów z udziałem konsumentów – w zakresie, w jakim ochronę praw
konsumentów zapewniają przepisy odrębne;
6) warunków dopuszczalności przesyłania niezamówionych informacji
handlowych za pośrednictwem poczty elektronicznej.
3. Przepis ust. 1 nie skutkuje również:
1) wyłączeniem swobody stron w zakresie wyboru prawa właściwego dla
zobowiązań umownych;
2) wyłączeniem stosowania przepisów o formie czynności prawnych
ustanawiających lub przenoszących prawa rzeczowe na nieruchomościach,
które obowiązują w państwie, w którym znajduje się nieruchomość.
Art. 3a1. Świadczenie usług drogą elektroniczną w zakresie gier
hazardowych podlega prawu polskiemu, w przypadku gdy gra hazardowa jest
urządzana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub usługobiorca uczestniczy na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w grze hazardowej, lub usługa jest kierowana
do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności
dostępne jest korzystanie z niej w języku polskim lub jest reklamowana na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 3b. Na zasadach określonych przez przepisy odrębne swoboda
świadczenia usług drogą elektroniczną może zostać ograniczona, jeżeli jest to
niezbędne ze względu na ochronę zdrowia, obronność, bezpieczeństwo państwa lub
bezpieczeństwo publiczne.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 73,
978, 1260, 1357, 1634 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 5/15
Art. 3c. 1. Zadania polegające na współpracy z państwami członkowskimi
Unii Europejskiej oraz Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w zakresie świadczenia
usług drogą elektroniczną wykonują jednostki organizacyjne – punkty kontaktowe
dla administracji.
2. Zadania polegające na:
1) umożliwieniu usługodawcom i usługobiorcom otrzymywania informacji
ogólnych na temat ich praw i obowiązków, jak również na temat procedur
reklamacyjnych oraz naprawiania szkody w przypadku sporów, łącznie
z informacjami na temat praktycznych aspektów związanych
z wykorzystaniem tych procedur,
2) umożliwieniu usługodawcom i usługobiorcom uzyskiwania danych
szczegółowych dotyczących władz, stowarzyszeń lub organizacji, od których
mogą oni otrzymać dalsze informacje lub praktyczną pomoc
– wykonują jednostki organizacyjne – punkty kontaktowe dla usługodawców
i usługobiorców.
Art. 3d. 1. Punkty kontaktowe, o których mowa w art. 3c ust. 1 i 2, tworzy,
w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw informatyzacji.
2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1) liczbę i rodzaj punktów kontaktowych oraz ich szczegółowy zakres zadań,
2) warunki techniczne i organizacyjne punktu kontaktowego
– uwzględniając potrzebę zapewnienia właściwej realizacji zadań punktów
kontaktowych.
Art. 4. 1. Jeżeli ustawa wymaga uzyskania zgody usługobiorcy, to zgoda ta:
1) nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej
treści;
2) może być odwołana w każdym czasie.
2. Usługodawca wykazuje uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1, dla celów
dowodowych.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 6/15
Rozdział 2
Obowiązki usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną
Art. 5. 1. Usługodawca podaje, w sposób wyraźny, jednoznaczny
i bezpośrednio dostępny poprzez system teleinformatyczny, którym posługuje się
usługobiorca, informacje podstawowe określone w ust. 2–5.
2. Usługodawca podaje:
1) adresy elektroniczne;
2) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę lub firmę oraz
siedzibę i adres.
3. Jeżeli usługodawcą jest przedsiębiorca, podaje on również informacje
dotyczące właściwego zezwolenia i organu zezwalającego, w razie gdy
świadczenie usługi wymaga, na podstawie odrębnych przepisów, takiego
zezwolenia.
4. Przepis ust. 3 nie narusza obowiązku określonego w art. 21 pkt 2 ustawy
z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz.
584, z późn. zm.4)).
5. Jeżeli usługodawcą jest osoba fizyczna, której prawo do wykonywania
zawodu jest uzależnione od spełnienia określonych w odrębnych ustawach
wymagań, podaje również:
1) w przypadku ustanowienia pełnomocnika, jego imię, nazwisko, miejsce
zamieszkania i adres albo jego nazwę lub firmę oraz siedzibę i adres;
2) samorząd zawodowy, do którego należy;
3) tytuł zawodowy, którego używa, oraz państwo, w którym został on
przyznany;
4) numer w rejestrze publicznym, do którego jest wpisany wraz ze wskazaniem
nazwy rejestru i organu prowadzącego rejestr;
5) informację o istnieniu właściwych dla danego zawodu zasad etyki zawodowej
oraz o sposobie dostępu do tych zasad.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,
875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352,
615, 780 i 868.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 7/15
Art. 6. Usługodawca jest obowiązany zapewnić usługobiorcy dostęp do
aktualnej informacji o:
1) szczególnych zagrożeniach związanych z korzystaniem z usługi świadczonej
drogą elektroniczną;
2) funkcji i celu oprogramowania lub danych niebędących składnikiem treści
usługi, wprowadzanych przez usługodawcę do systemu teleinformatycznego,
którym posługuje się usługobiorca.
Art. 7. Usługodawca zapewnia działanie systemu teleinformatycznego,
którym się posługuje, umożliwiając nieodpłatnie usługobiorcy:
1) w razie, gdy wymaga tego właściwość usługi:
a) korzystanie przez usługobiorcę z usługi świadczonej drogą
elektroniczną, w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieuprawnionych
do treści przekazu składającego się na tę usługę, w szczególności przy
wykorzystaniu technik kryptograficznych odpowiednich dla właściwości
świadczonej usługi,
b) jednoznaczną identyfikację stron usługi świadczonej drogą elektroniczną
oraz potwierdzenie faktu złożenia oświadczeń woli i ich treści,
niezbędnych do zawarcia drogą elektroniczną umowy o świadczenie tej
usługi, w szczególności przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu
elektronicznego;
2) zakończenie, w każdej chwili, korzystania z usługi świadczonej drogą
elektroniczną.
Art. 8. 1. Usługodawca:
1) określa regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną, zwany dalej
„regulaminem”;
2) nieodpłatnie udostępnia usługobiorcy regulamin przed zawarciem umowy
o świadczenie takich usług, a także – na jego żądanie – w taki sposób, który
umożliwia pozyskanie, odtwarzanie i utrwalanie treści regulaminu za pomocą
systemu teleinformatycznego, którym posługuje się usługobiorca.
2. Usługobiorca nie jest związany tymi postanowieniami regulaminu, które
nie zostały mu udostępnione w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
3. Regulamin określa w szczególności:
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 8/15
1) rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną;
2) warunki świadczenia usług drogą elektroniczną, w tym:
a) wymagania techniczne niezbędne do współpracy z systemem
teleinformatycznym, którym posługuje się usługodawca,
b) zakaz dostarczania przez usługobiorcę treści o charakterze bezprawnym;
3) warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą
elektroniczną;
4) tryb postępowania reklamacyjnego.
4. Usługodawca świadczy usługi drogą elektroniczną zgodnie z regulaminem.
Art. 9. 1. Informacja handlowa jest wyraźnie wyodrębniana i oznaczana
w sposób niebudzący wątpliwości, że jest to informacja handlowa.
2. Informacja handlowa zawiera:
1) oznaczenie podmiotu, na którego zlecenie jest ona rozpowszechniana, oraz
jego adresy elektroniczne;
2) wyraźny opis form działalności promocyjnej, w szczególności obniżek cen,
nieodpłatnych świadczeń pieniężnych lub rzeczowych i innych korzyści
związanych z promowanym towarem, usługą lub wizerunkiem, a także
jednoznaczne określenie warunków niezbędnych do skorzystania z tych
korzyści, o ile są one składnikiem oferty;
3) wszelkie informacje, które mogą mieć wpływ na określenie zakresu
odpowiedzialności stron, w szczególności ostrzeżenia i zastrzeżenia.
3. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają przepisów ustawy:
1) z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U.
z 2003 r. poz. 1503, z późn. zm.5)) oraz
2) z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471).
Art. 10. 1. Zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej
skierowanej do oznaczonego odbiorcy będącego osobą fizyczną za pomocą
środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 959,
1693 i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206 oraz z 2009 r. poz. 1540.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 9/15
2. Informację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli odbiorca wyraził
zgodę na otrzymywanie takiej informacji, w szczególności udostępnił w tym celu
identyfikujący go adres elektroniczny.
3. Działanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji
w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 9 ust. 3 pkt 1.
Art. 11. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do świadczenia usług
drogą elektroniczną, w szczególności do składania oświadczeń woli w postaci
elektronicznej, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz innych ustaw.
Rozdział 3
Wyłączenie odpowiedzialności usługodawcy z tytułu świadczenia usług
drogą elektroniczną
Art. 12. 1. Usługodawca, który świadczy usługi drogą elektroniczną
obejmujące transmisję w sieci telekomunikacyjnej danych przekazywanych przez
odbiorcę usługi lub zapewnienie dostępu do sieci telekomunikacyjnej
w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, nie
ponosi odpowiedzialności za treść tych danych, jeżeli:
1) nie jest inicjatorem przekazu danych;
2) nie wybiera odbiorcy przekazu danych;
3) nie wybiera oraz nie modyfikuje informacji zawartych w przekazie.
2. Wyłączenie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także
automatyczne i krótkotrwałe pośrednie przechowywanie transmitowanych danych,
jeżeli działanie to ma wyłącznie na celu przeprowadzenie transmisji, a dane nie są
przechowywane dłużej, niż jest to w zwykłych warunkach konieczne dla
zrealizowania transmisji.
Art. 13. 1. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto
transmitując dane oraz zapewniając automatyczne i krótkotrwałe pośrednie
przechowywanie tych danych w celu przyspieszenia ponownego dostępu do nich
na żądanie innego podmiotu:
1) nie modyfikuje danych;
2) posługuje się uznanymi i stosowanymi zwykle w tego rodzaju działalności
technikami informatycznymi określającymi parametry techniczne dostępu do
danych i ich aktualizowania oraz
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 10/15
3) nie zakłóca posługiwania się technikami informatycznymi uznanymi
i stosowanymi zwykle w tego rodzaju działalności w zakresie zbierania
informacji o korzystaniu ze zgromadzonych danych.
2. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto przy
zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie usunie dane albo
uniemożliwi dostęp do przechowywanych danych, gdy uzyska wiadomość, że dane
zostały usunięte z początkowego źródła transmisji lub dostęp do nich został
uniemożliwiony, albo gdy sąd lub inny właściwy organ nakazał usunięcie danych
lub uniemożliwienie do nich dostępu.
Art. 14. 1. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto
udostępniając zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania
danych przez usługobiorcę nie wie o bezprawnym charakterze danych lub
związanej z nimi działalności, a w razie otrzymania urzędowego zawiadomienia
lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych lub
związanej z nimi działalności niezwłocznie uniemożliwi dostęp do tych danych.
2. Usługodawca, który otrzymał urzędowe zawiadomienie o bezprawnym
charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę
i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie ponosi odpowiedzialności względem
tego usługobiorcy za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych
danych.
3. Usługodawca, który uzyskał wiarygodną wiadomość o bezprawnym
charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę
i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie odpowiada względem tego usługobiorcy
za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych danych, jeżeli
niezwłocznie zawiadomił usługobiorcę o zamiarze uniemożliwienia do nich
dostępu.
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się, jeżeli usługodawca przejął kontrolę nad
usługobiorcą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Art. 15. Podmiot, który świadczy usługi określone w art. 12–14, nie jest
obowiązany do sprawdzania przekazywanych, przechowywanych lub
udostępnianych przez niego danych, o których mowa w art. 12–14.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 11/15
Rozdział 4
Zasady ochrony danych osobowych w związku ze świadczeniem usług
drogą elektroniczną
Art. 16. 1. Do przetwarzania danych osobowych w rozumieniu ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2135
i 2281 oraz z 2016 r. poz. 195 i 677), w związku ze świadczeniem usług drogą
elektroniczną, stosuje się przepisy tej ustawy, o ile przepisy niniejszego rozdziału
nie stanowią inaczej.
2. Dane osobowe podlegają ochronie przewidzianej w niniejszym rozdziale
w zakresie ich przetwarzania niezależnie od tego, czy jest ono dokonywane
w zbiorach danych.
Art. 17. Dane osobowe usługobiorcy mogą być przetwarzane przez
usługodawcę w celu i zakresie określonym w niniejszej ustawie.
Art. 18. 1. Usługodawca może przetwarzać następujące dane osobowe
usługobiorcy niezbędne do nawiązania, ukształtowania treści, zmiany lub
rozwiązania stosunku prawnego między nimi:
1) nazwisko i imiona usługobiorcy;
2) numer ewidencyjny PESEL lub – gdy ten numer nie został nadany – numer
paszportu, dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego
tożsamość;
3) adres zameldowania na pobyt stały;
4) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres, o którym mowa w pkt 3;
5) dane służące do weryfikacji podpisu elektronicznego usługobiorcy;
6) adresy elektroniczne usługobiorcy.
2. W celu realizacji umów lub dokonania innej czynności prawnej
z usługobiorcą, usługodawca może przetwarzać inne dane niezbędne ze względu na
właściwość świadczonej usługi lub sposób jej rozliczenia.
3. Usługodawca wyróżnia i oznacza te spośród danych, o których mowa
w ust. 2, jako dane, których podanie jest niezbędne do świadczenia usługi drogą
elektroniczną zgodnie z art. 22 ust. 1.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 12/15
4. Usługodawca może przetwarzać, za zgodą usługobiorcy i dla celów
określonych w art. 19 ust. 2 pkt 2, inne dane dotyczące usługobiorcy, które nie są
niezbędne do świadczenia usługi drogą elektroniczną.
5. Usługodawca może przetwarzać następujące dane charakteryzujące sposób
korzystania przez usługobiorcę z usługi świadczonej drogą elektroniczną (dane
eksploatacyjne):
1) oznaczenia identyfikujące usługobiorcę nadawane na podstawie danych,
o których mowa w ust. 1;
2) oznaczenia identyfikujące zakończenie sieci telekomunikacyjnej lub system
teleinformatyczny, z którego korzystał usługobiorca;
3) informacje o rozpoczęciu, zakończeniu oraz zakresie każdorazowego
korzystania z usługi świadczonej drogą elektroniczną;
4) informacje o skorzystaniu przez usługobiorcę z usług świadczonych drogą
elektroniczną.
6. Usługodawca nieodpłatnie udostępnia dane, o których mowa w ust. 1–5,
organom państwa uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów na potrzeby
prowadzonych przez nie postępowań.
Art. 19. 1. Usługodawca nie może przetwarzać danych osobowych
usługobiorcy po zakończeniu korzystania z usługi świadczonej drogą
elektroniczną, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Po zakończeniu korzystania z usługi świadczonej drogą elektroniczną
usługodawca, na zasadach określonych w ust. 3–5, może przetwarzać tylko te
spośród danych określonych w art. 18, które są:
1) niezbędne do rozliczenia usługi oraz dochodzenia roszczeń z tytułu płatności
za korzystanie z usługi;
2) niezbędne do celów reklamy, badania rynku oraz zachowań i preferencji
usługobiorców z przeznaczeniem wyników tych badań na potrzeby
polepszenia jakości usług świadczonych przez usługodawcę, za zgodą
usługobiorcy;
3) niezbędne do wyjaśnienia okoliczności niedozwolonego korzystania z usługi,
o którym mowa w art. 21 ust. 1;
4) dopuszczone do przetwarzania na podstawie odrębnych ustaw lub umowy.
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 13/15
3. Rozliczenie usługi świadczonej drogą elektroniczną przedstawione
usługobiorcy nie może ujawniać rodzaju, czasu trwania, częstotliwości i innych
parametrów technicznych poszczególnych usług, z których skorzystał
usługobiorca, chyba że zażądał on szczegółowych informacji w tym zakresie.
4. Dla celów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, dopuszcza się jedynie
zestawianie danych wymienionych w art. 18 ust. 4 i 5 dotyczących korzystania
przez usługobiorcę z różnych usług świadczonych drogą elektroniczną, pod
warunkiem usunięcia wszelkich oznaczeń identyfikujących usługobiorcę lub
zakończenie sieci telekomunikacyjnej albo system teleinformatyczny, z którego
korzystał (anonimizacja danych), chyba że usługobiorca wyraził uprzednio zgodę
na nieusuwanie tych oznaczeń.
5. Usługodawca nie może zestawiać danych osobowych usługobiorcy
z przybranym przez niego pseudonimem.
Art. 20. 1. Usługodawca, który przetwarza dane osobowe usługobiorcy, jest
obowiązany zapewnić usługobiorcy dostęp do aktualnej informacji o:
1) możliwości korzystania z usługi świadczonej drogą elektroniczną anonimowo
lub z wykorzystaniem pseudonimu, o ile są spełnione warunki określone
w art. 22 ust. 2;
2) udostępnianych przez usługodawcę środkach technicznych zapobiegających
pozyskiwaniu i modyfikowaniu przez osoby nieuprawnione, danych
osobowych przesyłanych drogą elektroniczną;
3) podmiocie, któremu powierza przetwarzanie danych, ich zakresie
i zamierzonym terminie przekazania, jeżeli usługodawca zawarł z tym
podmiotem umowę o powierzenie do przetwarzania danych, o których mowa
w art. 18 ust. 1, 2, 4 i 5.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być dla usługobiorcy stale
i łatwo dostępne za pomocą systemu teleinformatycznego, którym się posługuje.
Art. 21. 1. W przypadku uzyskania przez usługodawcę wiadomości
o korzystaniu przez usługobiorcę z usługi świadczonej drogą elektroniczną
niezgodnie z regulaminem lub z obowiązującymi przepisami (niedozwolone
korzystanie), usługodawca może przetwarzać dane osobowe usługobiorcy
w zakresie niezbędnym do ustalenia odpowiedzialności usługobiorcy, pod
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 14/15
warunkiem że utrwali dla celów dowodowych fakt uzyskania oraz treść tych
wiadomości.
2. Usługodawca może powiadomić usługobiorcę o jego nieuprawnionych
działaniach z żądaniem ich niezwłocznego zaprzestania, a także o skorzystaniu
z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 22. 1. Odmowa świadczenia usługi drogą elektroniczną z powodu
nieudostępnienia przez usługobiorcę danych, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2,
jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy przetwarzanie tych danych jest niezbędne ze
względu na sposób funkcjonowania systemu teleinformatycznego zapewniającego
świadczenie usługi drogą elektroniczną lub właściwość usługi albo wynika
z odrębnych ustaw.
2. Usługodawca umożliwia usługobiorcy korzystanie z usługi lub uiszczanie
opłat za nią, jeżeli usługa świadczona drogą elektroniczną jest odpłatna, w sposób
anonimowy albo przy użyciu pseudonimu, o ile jest to technicznie możliwe oraz
zwyczajowo przyjęte.
Rozdział 5
Przepisy karne
Art. 23. Kto wbrew obowiązkom określonym w art. 5 nie podaje danych,
o których mowa w art. 5 ust. 2, 3 lub 5, albo podaje dane nieprawdziwe lub
niepełne, podlega karze grzywny.
Art. 24. 1. Kto przesyła za pomocą środków komunikacji elektronicznej
niezamówione informacje handlowe, podlega karze grzywny.
2. Ściganie wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, następuje na wniosek
pokrzywdzonego.
Art. 25. Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 23 i 24 następuje
w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 26–29. (pominięte)
2016-11-30
©Kancelaria Sejmu s. 15/15
Art. 30. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia6),
z wyjątkiem art. 5 ust. 5, który stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej7).
6)
Ustawa została ogłoszona w dniu 9 września 2002 r.
7)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.
2016-11-30
Do góry