Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/7

Opracowano na pracowano na podstawie:

Dz. U. z 2016 r. poz. 1070, 2103.

U S T A W A

z dnia 10 czerwca 2016 r.

ozmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. poz. 555, z późn. zm.1)) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 90 otrzymuje brzmienie:

„Art. 90. § 1. W postępowaniu sądowym udział w postępowaniu może

zgłosić organizacja społeczna, jeżeli zachodzi potrzeba ochrony interesu

społecznego lub interesu indywidualnego, objętego zadaniami statutowymi tej

organizacji, w szczególności ochrony wolności i praw człowieka.

§ 2. W zgłoszeniu organizacja społeczna wskazuje interes społeczny lub

indywidualny, objęty zadaniami statutowymi tej organizacji, oraz

przedstawiciela, który ma reprezentować tę organizację. Do zgłoszenia dołącza

się odpis statutu lub innego dokumentu regulującego działalność tej organizacji.

Przedstawiciel organizacji społecznej przedkłada sądowi pisemne upoważnienie.

§ 3. Sąd dopuszcza przedstawiciela organizacji społecznej do

występowania w sprawie, jeżeli przynajmniej jedna ze stron wyrazi na to zgodę.

Strona może w każdym czasie cofnąć wyrażoną zgodę. W wypadku braku zgody

choćby jednej ze stron na występowanie w sprawie przedstawiciela organizacji

społecznej sąd wyłącza tego przedstawiciela od udziału w sprawie, chyba że jego

udział leży w interesie wymiaru sprawiedliwości.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. poz. 931, z 2000 r. poz. 580,

717, 852 i 1027, z 2001 r. poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003 r. poz. 155, 1061 i 1188,

z 2004 r. poz. 514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz. 70, 461, 680, 821, 1181, 1203, 1363, 1416

i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708, 711, 1009, 1013, 1192, 1647 i 1648, z 2007 r. poz. 116,

432, 539, 589, 664, 766, 849 i 903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686, 802, 1133, 1308, 1344, 1485, 1571

i 1651, z 2009 r. poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178, 1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46,

626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r. poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135, 1280, 1430,

1431, 1438 i 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529, z 2013 r. poz. 480, 765,

849, 1247, 1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384, 694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290, 396,

1185, 1186, 1334, 1788, 1855 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178, 437 i 1020.

2017-03-29

©Telksinoe s. 2/7

§ 4. Sąd dopuszcza przedstawiciela organizacji społecznej do

występowania w sprawie pomimo braku zgody stron, jeżeli leży to w interesie

wymiaru sprawiedliwości.

§ 5. Sąd odmawia dopuszczenia przedstawiciela organizacji społecznej do

występowania w sprawie, jeżeli stwierdzi, że wskazany w zgłoszeniu interes

społeczny lub indywidualny nie jest objęty zadaniami statutowymi tej organizacji

lub nie jest związany z rozpoznawaną sprawą.

§ 6. Sąd może ograniczyć liczbę przedstawicieli organizacji społecznych

występujących w sprawie, jeżeli jest to konieczne dla zabezpieczenia

prawidłowego toku postępowania. Sąd wzywa wówczas oskarżyciela

i oskarżonego do wskazania nie więcej niż dwóch przedstawicieli organizacji

społecznych, którzy będą mogli występować w sprawie. Jeżeli w sprawie

występuje więcej niż jeden oskarżony lub więcej niż jeden oskarżyciel, każdy

z nich może wskazać jednego przedstawiciela. Niewskazanie przedstawiciela

uznaje się za cofnięcie zgody na jego występowanie w sprawie. Niezależnie od

stanowisk stron sąd może postanowić o dalszym udziale poszczególnych

przedstawicieli organizacji społecznych, jeżeli ich udział leży w interesie

wymiaru sprawiedliwości.”;

2) w art. 133 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Pismo pozostawione w placówce pocztowej

w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, adresowane

do obrońcy albo pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, może

zostać odebrane także przez osobę upoważnioną na podstawie pełnomocnictwa

pocztowego do odbioru przesyłek pocztowych w rozumieniu tej ustawy.”;

3) w art. 181:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W wypadkach przewidzianych w art. 179 i art. 180 sąd

przesłuchuje taką osobę na rozprawie z wyłączeniem jawności. Nie dotyczy

to wypadku, gdy zwolnienie z tajemnicy nastąpiło na podstawie art. 40

ust. 2 pkt 4, art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach

lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2015 r. poz. 464, z późn. zm.2)), art. 14

ust. 2 pkt 3 lub art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1633,

1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65, 960 i 1070.

2017-03-29

©Telksinoe s. 3/7

pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2016 r. poz. 186, 823, 960

i 1070), w przewidzianym przez te ustawy zakresie i przy braku

wskazanego w nich sprzeciwu.”,

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Jeżeli zwolnienie z tajemnicy nastąpiło na podstawie i na

zasadach, o których mowa w § 1 zdanie drugie, okoliczności objęte

tajemnicą, które zostały ujawnione na rozprawie z wyłączeniem jawności,

mogą być rozpowszechniane publicznie przez osobę, której zgoda była

wymagana do zwolnienia z tej tajemnicy.”;

4) art. 357 otrzymuje brzmienie:

„Art. 357. § 1. Sąd zezwala przedstawicielom środków masowego

przekazu na dokonywanie za pomocą aparatury utrwaleń obrazu i dźwięku

z przebiegu rozprawy.

§ 2. Sąd może określić warunki udziału przedstawicieli środków masowego

przekazu w rozprawie.

§ 3. Jeżeli ze względów techniczno-organizacyjnych obecność

przedstawicieli środków masowego przekazu utrudnia przebieg rozprawy, sąd

ogranicza liczbę przedstawicieli środków masowego przekazu na sali rozprawy

i wskazuje uprawnionych do dokonywania za pomocą aparatury utrwaleń obrazu

i dźwięku z przebiegu rozprawy według kolejności zgłoszeń lub na podstawie

losowania.

§ 4. Sąd zarządza opuszczenie sali rozprawy przez przedstawicieli środków

masowego przekazu, którzy zakłócają przebieg rozprawy.

§ 5. W wyjątkowych wypadkach, gdy należy się obawiać, że obecność

przedstawicieli środków masowego przekazu mogłaby oddziaływać krępująco

na zeznania świadka, przewodniczący może zarządzić opuszczenie sali rozprawy

przez przedstawicieli środków masowego przekazu na czas przesłuchania danej

osoby.”;

5) art. 360 otrzymuje brzmienie:

„Art. 360. § 1. Sąd może wyłączyć jawność rozprawy w całości albo

w części:

1) jeżeli jawność mogłaby:

a) wywołać zakłócenie spokoju publicznego,

b) obrażać dobre obyczaje,

2017-03-29

©Telksinoe s. 4/7

c) ujawnić okoliczności, które ze względu na ważny interes państwa

powinny być zachowane w tajemnicy,

d) naruszyć ważny interes prywatny,

2) jeżeli choćby jeden z oskarżonych jest nieletni lub na czas przesłuchania

świadka, który nie ukończył 15 lat,

3) na żądanie osoby, która złożyła wniosek o ściganie.

§ 2. Jeżeli prokurator sprzeciwi się wyłączeniu jawności, rozprawa odbywa

się jawnie.”;

6) tytuł rozdziału 46 otrzymuje brzmienie:

„Głosy końcowe”;

7) w art. 406 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Po zamknięciu przewodu sądowego przewodniczący udziela głosu

stronom, ich przedstawicielom oraz przedstawicielowi społecznemu. Głos

zabierają w następującej kolejności: oskarżyciel publiczny, oskarżyciel

posiłkowy, oskarżyciel prywatny, przedstawiciel społeczny, obrońca

oskarżonego i oskarżony. Przedstawiciele procesowi stron zabierają głos przed

stronami.”;

8) art. 408 i art. 409 otrzymują brzmienie:

„Art. 408. Po wysłuchaniu głosów końcowych sąd niezwłocznie

przystępuje do narady.

Art. 409. Sąd aż do ogłoszenia wyroku może wznowić przewód sądowy,

zwłaszcza w wypadku przewidzianym w art. 399, albo też udzielić dodatkowego

głosu uczestnikom postępowania, o których mowa w art. 406 § 1.”;

9) w art. 453 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przewodniczący udziela głosu uczestnikom postępowania, o których

mowa w art. 406 § 1, w kolejności przez siebie ustalonej, przy czym najpierw

udziela głosu skarżącemu. Oskarżonemu i jego obrońcy nie można odmówić

zabrania głosu po przemówieniach innych uczestników postępowania.”;

10) w art. 517d § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Wniosek o rozpoznanie sprawy powinien zawierać dane, o których

mowa w art. 332 § 1; przepisy art. 333 § 1–3 i art. 334 § 1 i 2 stosuje się

odpowiednio. Policja doręcza pokrzywdzonemu pisemne pouczenie

o uprawnieniach wynikających z art. 46 § 1 Kodeksu karnego, art. 343 § 2

i art. 387 § 2 oraz o treści art. 49a i art. 338a, a także o prawie do złożenia

oświadczenia o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego.”;

2017-03-29

©Telksinoe s. 5/7

11) art. 519 otrzymuje brzmienie:

„Art. 519. Od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego

postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego

o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego

określonego w art. 93a Kodeksu karnego może być wniesiona kasacja. Przepisu

art. 425 § 2 zdanie trzecie nie stosuje się.”;

12) w art. 523 § 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„§ 1. Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych

w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny

wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu

niewspółmierności kary.

§ 1a. Ograniczenia, o którym mowa w § 1 zdanie drugie, nie stosuje się do

kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego

w sprawach o zbrodnie.”;

13) w art. 640 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu:

„§ 2. Sąd nie może zasądzić od oskarżyciela posiłkowego zwrotu

wydatków, o których mowa w art. 618, w wysokości przekraczającej kwotę

zryczałtowanej równowartości wydatków określonej na podstawie art. 621 § 2.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 464, z późn. zm.3)) w art. 40:

1) ust. 2a i 3 otrzymują brzmienie:

„2a. W sytuacjach, o których mowa w ust. 2, ujawnienie tajemnicy może

nastąpić wyłącznie w niezbędnym zakresie. W sytuacji, o której mowa w ust. 2

pkt 4, zakres ujawnienia tajemnicy może określić pacjent lub jego przedstawiciel

ustawowy.

3. Lekarz, z zastrzeżeniem sytuacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1–5, jest

związany tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że zgodę na ujawnienie

tajemnicy wyrazi osoba bliska w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Osoba bliska

wyrażająca zgodę na ujawnienie tajemnicy może określić zakres jej ujawnienia,

o którym mowa w ust. 2a.”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1633,

1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65 i 960.

2017-03-29

2) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Zwolnienia z tajemnicy lekarskiej, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje

się, jeśli ujawnieniu tajemnicy sprzeciwi się inna osoba bliska w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta

i Rzeczniku Praw Pacjenta.”.

Art. 3. W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta (Dz. U. z 2016 r. poz. 186, 823 i 960) w art. 14:

1) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Osoby wykonujące zawód medyczny, z wyjątkiem przypadków,

o których mowa w ust. 2 pkt 1–3 i ust. 2a, są związane tajemnicą również po

śmierci pacjenta, chyba że zgodę na ujawnienie tajemnicy wyrazi osoba bliska.”;

2) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Zwolnienia z tajemnicy, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się, jeśli

ujawnieniu tajemnicy sprzeciwi się inna osoba bliska.”.

Art. 4. Do postępowań wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

z wyjątkiem przepisów dotyczących udziału w postępowaniu sądowym

przedstawiciela organizacji społecznej, które stosuje się w brzmieniu

dotychczasowym.

Art. 5. 1. Jeżeli w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy skierowano do sądu akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego,

wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub wniosek o umorzenie

postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego, ujawniły się

istotne okoliczności, konieczność poszukiwania dowodów lub zachodzi konieczność

przeprowadzenia innych czynności mających na celu wyjaśnienie okoliczności

sprawy, sąd na wniosek prokuratora złożony przed wydaniem wyroku przekazuje mu

sprawę w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia. Przepisu art. 344a § 3 ustawy,

o której mowa w art. 1, nie stosuje się.

2. Prokurator może złożyć nowy akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku

skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania, wniosek o umorzenie

postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego lub

podtrzymać poprzedni akt oskarżenia lub wniosek, nie później niż w terminie

6 miesięcy od dnia przekazania sprawy.

2017-03-29

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w sprawach, w których akt oskarżenia wniósł

oskarżyciel posiłkowy. Prokurator może jednak wstąpić do takiej sprawy na zasadach

określonych w art. 55 § 4 ustawy, o której mowa w art. 1.

Art. 6. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 181 § 2

ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy zmienianej

w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2017-03-29