Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1318

©Telksinoe s. 1/39

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1318, 1955, 2138,

z 2017 r. poz. 768.

U S T A W A

z dnia 9 czerwca 2006 r.

o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego

Rozdział 1

Postanowienia ogólne

Art. 1. Tworzy się Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SKW”,

jako służbę specjalną, właściwą w sprawach ochrony przed zagrożeniami

wewnętrznymi dla obronności Państwa, bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „SZ RP”, oraz innych

jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej.

Art. 2. Tworzy się Służbę Wywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SWW”, jako

służbę specjalną, właściwą w sprawach ochrony przed zagrożeniami zewnętrznymi

dla obronności Państwa, bezpieczeństwa i zdolności bojowej SZ RP oraz innych

jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej.

Art. 3. 1. Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zwany dalej „Szefem

SKW”, i Szef Służby Wywiadu Wojskowego, zwany dalej „Szefem SWW”, są

centralnymi organami administracji rządowej, działającymi odpowiednio przy

pomocy SKW i SWW, będącymi urzędami administracji rządowej.

2. Szef SKW oraz Szef SWW podlegają Ministrowi Obrony Narodowej,

z zastrzeżeniem określonych w ustawie uprawnień Prezesa Rady Ministrów lub

Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, w przypadku jego powołania.

3. Działalność Szefa SKW oraz Szefa SWW podlega kontroli Sejmu.

Art. 4. 1. Nazwy: Służba Kontrwywiadu Wojskowego i Służba Wywiadu

Wojskowego oraz ich skróty: „SKW” i „SWW” przysługują wyłącznie Służbom,

o których mowa w art. 1 i 2.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

2017-06-12

©Telksinoe s. 2/39

1) „jednostkach organizacyjnych MON” – należy przez to rozumieć inne, niż SZ

RP jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony

Narodowej;

2) „Kolegium do Spraw Służb Specjalnych” – należy przez to rozumieć organ

działający przy Radzie Ministrów, o którym mowa w ustawie z dnia 24 maja

2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1929 i 2023 oraz z 2016 r. poz. 147, 437, 904 i 960);

3) „Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych” – należy rozumieć Ministra –

członka Rady Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie

art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U.

z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), obejmuje zadania związane

z działalnością służb specjalnych, w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt

2, w tym koordynację działalności służb specjalnych.

Art. 5. 1. Do zadań SKW należy:

1) rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie, popełnianych przez żołnierzy

pełniących czynną służbę wojskową, funkcjonariuszy SKW i SWW oraz

pracowników SZ RP i innych jednostek organizacyjnych MON, przestępstw:

a) przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw wojennych określonych

w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 244 i 768), a także

innych ustawach i umowach międzynarodowych,

b) przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej określonych w rozdziale XVII

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oraz takich czynów

skierowanych przeciwko państwom obcym, które zapewniają

wzajemność,

c) określonych w art. 140 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,

d) określonych w art. 228–230 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

karny, jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej

SZ RP lub innych jednostek organizacyjnych MON,

e) przeciwko ochronie informacji określonych w rozdziale XXXIII ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, jeżeli mogą one zagrażać

bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek

2017-06-12

©Telksinoe s. 3/39

organizacyjnych MON, a także takich czynów skierowanych przeciwko

państwom obcym, które zapewniają wzajemność,

f) określonych w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r.

o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu

strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 194

oraz z 2016 r. poz. 1228 i 1948),

g) innych niż określone w lit. a–f, godzących w bezpieczeństwo potencjału

obronnego państwa, SZ RP oraz jednostek organizacyjnych MON,

a także państw, które zapewniają wzajemność,

h) określonych w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235,

art. 236 § 1 i art. 239 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

karny, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa w lit. a–g,

jak również ujawnianie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z tymi

przestępstwami;

2) współdziałanie z Żandarmerią Wojskową i innymi organami uprawnionymi

do ścigania przestępstw wymienionych w pkt 1;

2a) rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie zdarzeń oraz przestępstw o

charakterze terrorystycznym godzących w bezpieczeństwo potencjału

obronnego państwa, SZ RP oraz jednostek organizacyjnych MON;

3) realizowanie, w granicach swojej właściwości, zadań określonych

w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji

niejawnych (Dz. U. poz. 1228, z 2015 r. poz. 21, 1224 i 2281 oraz z 2016 r.

poz. 749);

4) uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie

właściwym organom informacji mogących mieć znaczenie dla obronności

państwa, bezpieczeństwa lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek

organizacyjnych MON, w zakresie określonym w pkt 1, oraz podejmowanie

działań w celu eliminowania ustalonych zagrożeń;

5) prowadzenie kontrwywiadu radioelektronicznego oraz przedsięwzięć

z zakresu ochrony kryptograficznej i kryptoanalizy;

6) uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów

międzynarodowych dotyczących rozbrojenia;

2017-06-12

©Telksinoe s. 4/39

7) ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych, innych jednostek

organizacyjnych MON oraz żołnierzy wykonujących zadania służbowe poza

granicami państwa;

8) ochrona bezpieczeństwa badań naukowych i prac rozwojowych zleconych

przez SZ RP i inne jednostki organizacyjne MON oraz produkcji i obrotu

towarami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym

zamówionymi przez SZ RP i inne jednostki organizacyjne MON, w zakresie

określonym w pkt 1;

9) podejmowanie działań, przewidzianych dla SKW, w innych ustawach, a także

umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

2. Zadania SKW obejmują również rozpoznawanie oraz wykrywanie

przestępstw, o których mowa w ust. 1, popełnionych we współdziałaniu

z żołnierzami pełniącymi czynną służbę wojskową, funkcjonariuszami SKW

i SWW lub pracownikami SZ RP i innych jednostek organizacyjnych MON.

3. Działalność SKW poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być

prowadzona w związku z jej działalnością na terytorium państwa wyłącznie

w zakresie realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2.

Art. 6. 1. Do zadań SWW należy:

1) uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie

właściwym organom informacji mogących mieć istotne znaczenie dla:

a) bezpieczeństwa potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej,

b) bezpieczeństwa i zdolności bojowej SZ RP,

c) warunków realizacji, przez SZ RP, zadań poza granicami państwa;

2) rozpoznawanie i przeciwdziałanie:

a) militarnym zagrożeniom zewnętrznym godzącym w obronność

Rzeczypospolitej Polskiej,

b) zagrożeniom międzynarodowym terroryzmem;

3) rozpoznawanie międzynarodowego obrotu bronią, amunicją i materiałami

wybuchowymi oraz towarami, technologiami i usługami o znaczeniu

strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także rozpoznawanie

międzynarodowego obrotu bronią masowej zagłady i zagrożeń związanych

z rozprzestrzenianiem tej broni oraz środków jej przenoszenia;

2017-06-12

©Telksinoe s. 5/39

3a) rozpoznawanie, przeciwdziałanie i zapobieganie zdarzeniom o charakterze

terrorystycznym wymierzonym przeciwko personelowi i mieniu SZ RP poza

granicami państwa oraz zwalczanie skutków takich zdarzeń;

4) rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń występujących w rejonach napięć,

konfliktów i kryzysów międzynarodowych, mających wpływ na obronność

państwa oraz zdolność bojową SZ RP, a także podejmowanie działań

mających na celu eliminowanie tych zagrożeń;

5) prowadzenie wywiadu elektronicznego na rzecz SZ RP oraz przedsięwzięć

z zakresu kryptoanalizy i kryptografii;

6) współdziałanie w organizowaniu polskich przedstawicielstw wojskowych za

granicą;

7) uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów

międzynarodowych dotyczących rozbrojenia;

8) podejmowanie innych działań przewidzianych dla SWW w odrębnych

ustawach, a także umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita

Polska jest związana.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3, są realizowane

poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Działalność SWW na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być

prowadzona wyłącznie w związku z jej działalnością poza granicami państwa,

a realizacja czynności, o których mowa w art. 29, art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 1 oraz

art. 34 ust. 1 dopuszczalna jest wyłącznie za pośrednictwem SKW albo Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, odpowiednio do ich kompetencji.

Art. 7. 1. Minister Obrony Narodowej określa kierunki działania SKW

i SWW w drodze wytycznych. W przypadku powołania Ministra Koordynatora

Służb Specjalnych określenie kierunków działania SKW i SWW w drodze

wytycznych następuje w uzgodnieniu z tym ministrem. Wytyczne zatwierdza

Prezes Rady Ministrów.

2. Szefowie SKW i SWW, najpóźniej na 3 miesiące przed końcem roku

kalendarzowego, przedstawiają Ministrowi Obrony Narodowej, każdy w zakresie

swojej właściwości, roczne plany działania na rok następny.

3. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości,

przedstawiają corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz

2017-06-12

©Telksinoe s. 6/39

Ministrowi Obrony Narodowej sprawozdania z działalności i wykonania budżetu

SKW i SWW za poprzedni rok kalendarzowy.

4. Wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz plany i sprawozdania, o których

mowa w ust. 2 i 3, opiniuje Kolegium do Spraw Służb Specjalnych.

5. Plany i sprawozdania, o których mowa w ust. 2 i 3, zatwierdza Minister

Obrony Narodowej.

6. Minister Obrony Narodowej przekazuje niezwłocznie Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz zatwierdzone

plany i sprawozdania, o których mowa w ust. 2 i 3, wraz z opiniami, o których

mowa w ust. 4.

Art. 8. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia

niepodlegającego ogłoszeniu, formy i tryb współdziałania SKW i SWW.

Art. 9. 1. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości,

w celu realizacji zadań podległych sobie służb mogą podejmować współpracę

z właściwymi organami i służbami innych państw.

2. Podjęcie współpracy, o której mowa w ust. 1, może nastąpić po uzyskaniu

zgody Prezesa Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów przed wyrażeniem zgody

zasięga opinii Ministra Obrony Narodowej.

Art. 10. 1. SKW i SWW przy realizacji swoich zadań współdziałają:

1) ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi komórkami

organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Dowódcą

Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym Rodzajów Sił

Zbrojnych, Dowódcą Wojsk Obrony Terytorialnej, Szefem Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych, dowódcami garnizonów wojskowych i jednostek

wojskowych;

2) odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych;

3) odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;

4) odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi

właściwemu do spraw zagranicznych;

2017-06-12

©Telksinoe s. 7/39

5) innymi organami, służbami i instytucjami uprawnionymi do wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

1a. W celu realizacji współdziałania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w

szczególności dla zapewnienia bezpieczeństwa i właściwej realizacji zadań SWW

poza granicami państwa, w SWW mogą być tworzone zespoły zadaniowe

składające się z funkcjonariuszy SWW, żołnierzy zawodowych wyznaczonych na

stanowiska służbowe w SWW oraz żołnierzy pełniących służbę w oddziałach lub

pododdziałach SZ RP.

1b. Żołnierze pełniący służbę w oddziałach lub pododdziałach SZ RP,

wchodzący w skład zespołów zadaniowych, o których mowa w ust. 1a, wykonują

polecenia i rozkazy według procedur obowiązujących w SWW. Żołnierzom ty m

przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 26, art. 28 i art. 30.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia

niepodlegającego ogłoszeniu, zakres i tryb współdziałania SKW i SWW ze

Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi komórkami organizacyjnymi

Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Dowódcą Generalnym Rodzajów Sił

Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Wojsk

Obrony Terytorialnej, Szefem Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, dowódcami

garnizonów wojskowych i jednostek wojskowych.

2a. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia

niepodlegającego ogłoszeniu, sposób i tryb tworzenia zespołów zadaniowych, o

których mowa w ust. 1a, oraz wyznaczania żołnierzy pełniących służbę w

oddziałach lub pododdziałach SZ RP do składu takich zespołów.

3. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw zagranicznych

określą, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, formy i tryb

współdziałania SKW i SWW z organami, służbami i instytucjami podległymi

ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, uwzględniając właściwość tych

organów, służb i instytucji.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, formy i tryb

współdziałania SKW i SWW z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami

podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, z odpowiednimi

organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu do

spraw finansów publicznych, a także z innymi organami, służbami i instytucjami

2017-06-12

©Telksinoe s. 8/39

uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

uwzględniając właściwość tych organów, służb i instytucji.

Art. 11. 1. Działalność SKW i SWW jest finansowana z budżetu państwa

z części – obrona narodowa.

2. Koszty realizacji zadań SKW i SWW, w zakresie których – ze względu na

wyłączenie ich jawności – nie mogą być stosowane przepisy o finansach

publicznych, rachunkowości i zamówieniach publicznych, są finansowane

z utworzonego na ten cel dla każdej ze służb funduszu operacyjnego.

3. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, po

zatwierdzeniu przez Ministra Obrony Narodowej, określają, w drodze zarządzeń,

stanowiące informacje niejawne szczegółowe zasady tworzenia i gospodarowania

funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 2.

Art. 12. 1. Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego,

instytucje państwowe oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie

użyteczności publicznej są obowiązani, w zakresie swojego działania, do

współdziałania z SKW i SWW, a w szczególności do udzielania pomocy

w realizacji zadań SKW i SWW.

2. Przedsiębiorcy, instytucje oraz inne organizacje realizujące umowy

z jednostkami organizacyjnymi MON, w zakresie badań naukowych i prac

rozwojowych oraz produkcji i obrotu towarami, technologiami i usługami

o przeznaczeniu wojskowym są obowiązane, w zakresie realizowanych umów, do

współdziałania z SKW i SWW, jeżeli nie stoi to w sprzeczności z ich prawnie

chronionym interesem.

Rozdział 2

Organizacja Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu

Wojskowego

Art. 13. 1. Szefów SKW i SWW powołuje i odwołuje, na wniosek Ministra

Obrony Narodowej, Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kolegium do Spraw Służb Specjalnych i Sejmowej

Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

2. Prezes Rady Ministrów zwracając się do Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej o wyrażenie opinii w sprawie, o której mowa w ust. 1, załącza opinie

2017-06-12

©Telksinoe s. 9/39

Kolegium do Spraw Służb Specjalnych i Sejmowej Komisji do Spraw Służb

Specjalnych.

3. Minister Obrony Narodowej, na wniosek Szefa właściwej służby, powołuje

i odwołuje zastępców Szefa SKW i Szefa SWW, po zasięgnięciu opinii Sejmowej

Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

Art. 14. W stosunku do żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska

Szefa SKW, Szefa SWW lub ich zastępców nie stosuje się przepisów ustawy z dnia

11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1414, z późn. zm.1)), w zakresie przepisów określających zasady i tryb

wyznaczania oraz zwalniania ze stanowisk służbowych.

Art. 15. Powołanie na stanowisko Szefa SKW, Szefa SWW lub ich zastępców

osoby niebędącej żołnierzem zawodowym albo funkcjonariuszem SKW albo

SWW, jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.2)).

Art. 16. Szefem SKW i Szefem SWW może zostać osoba, która:

1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;

2) korzysta z pełni praw publicznych;

3) wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;

4) daje rękojmię należytego wykonywania zadań;

5) spełnia wymagania określone w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r.

o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji

niejawnych o klauzuli tajności „ściśle tajne”;

6) posiada wyższe wykształcenie;

7) nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem

organów bezpieczeństwa państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia

18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 152, 178, 677

i 749);

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1822,

z 2015 r. poz. 1066, 1217, 1268 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 178, 308, 904 i 1053.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1662,

z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735 oraz z 2016 r. poz. 868, 910, 960 i 1053.

2017-06-12

©Telksinoe s. 10/39

8) nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu dyscyplinarnego za czyn,

o którym mowa w art. 1 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r.

o odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, którzy w latach 1944–1989

sprzeniewierzyli się niezawisłości sędziowskiej (Dz. U. z 1999 r. poz. 1 oraz

z 2001 r. poz. 1070).

Art. 17. 1. Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego

stanowiska następuje w przypadku:

1) rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

2) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego

państwa;

3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

4) utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska.

2. Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego stanowiska może

nastąpić w przypadku niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej

nieprzerwanie ponad 3 miesiące.

Art. 18. W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa SKW albo Szefa SWW

lub czasowej niemożności sprawowania przez niego funkcji, Prezes Rady

Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków Szefa, na czas nie dłuższy niż

3 miesiące, jego zastępcy lub, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, innej

osobie.

Art. 19. 1. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości,

powiadamiając Ministra Obrony Narodowej, przekazują niezwłocznie

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesowi Rady Ministrów informacje

mogące mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej pozycji

Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, przekazują

niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej informacje, o których mowa

w ust. 1, w każdym przypadku, kiedy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej tak

zadecyduje.

2017-06-12

©Telksinoe s. 11/39

3. Jeśli informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczą spraw objętych

zakresem działania właściwego ministra, Szef SKW lub Szef SWW przekazuje je

temu ministrowi, chyba że Prezes Rady Ministrów zadecyduje inaczej.

Art. 20. 1. Szefowie SKW i SWW kierują podległymi sobie służbami

bezpośrednio lub przez swoich zastępców.

2. Szefowie SKW i SWW mogą upoważnić podległych żołnierzy

zawodowych lub funkcjonariuszy do załatwiania spraw w ich imieniu

w określonym zakresie, z zastrzeżeniem, że upoważnienie Szefa SKW nie może

obejmować spraw, o których mowa w art. 29 ust. 3, art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1,

a także art. 31, z wyłączeniem upoważnienia zastępcy Szefa SKW w zakresie

określonym w art. 31 ust. 7a.

3. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, w drodze

zarządzeń niepodlegających ogłoszeniu, określają sposoby, metody i formy

wykonywania zadań w służbach w zakresie nieobjętym innymi przepisami.

Art. 21. 1. Minister Obrony Narodowej, po uzyskaniu zgody Prezesa Rady

Ministrów, nadaje, w drodze zarządzeń, odrębnie dla SKW i SWW statut, który

określa ich organizację wewnętrzną.

2. Szefowie SKW i SWW, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej,

w drodze zarządzeń, każdy w zakresie swojej właściwości, nadają regulaminy

organizacyjne jednostkom organizacyjnym każdej ze służb, w których określają ich

strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.

3. Szefowie SKW i SWW, w drodze zarządzeń, każdy w zakresie swojej

właściwości, tworzą, przekształcają i likwidują ośrodki szkolenia służb, określając

ich strukturę, zadania oraz zasady funkcjonowania w zakresie nieobjętym innymi

przepisami.

4. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, mogą

tworzyć zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład

osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb działania.

Art. 22. 1. Dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdolności bojowej jednostek

wojskowych SZ RP realizujących zadania za granicą w skład tych jednostek mogą

wchodzić jednostki organizacyjne SKW i SWW.

2017-06-12

©Telksinoe s. 12/39

2. Funkcjonariusze SKW i SWW pełniący służbę w jednostkach

organizacyjnych SKW i SWW, o których mowa w ust. 1, wykonują polecenia

i rozkazy według procedur obowiązujących w SZ RP.

3. Do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące uprawnień żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza

granicami państwa.

4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, tryb i sposób

powoływania jednostek organizacyjnych SKW i SWW, wchodzących w skład

jednostek wojskowych SZ RP realizujących zadania za granicą, uwzględniając

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i zdolności bojowej tych jednostek oraz

przepisy regulujące funkcjonowanie jednostek Sił Zbrojnych.

Art. 23. W SKW i SWW mogą być zatrudniani pracownicy.

Rozdział 3

Uprawnienia funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby

Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na

stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie

Wywiadu Wojskowego

Art. 24. Żołnierze zawodowi wyznaczeni na stanowiska służbowe w SKW

albo SWW posiadają uprawnienia i podlegają obowiązkom określonym

w niniejszym rozdziale odpowiednio dla funkcjonariuszy SKW albo SWW.

Art. 25. W granicach zadań, o których mowa w art. 5, funkcjonariusze SKW

wykonują czynności:

1) operacyjno-rozpoznawcze;

2) analityczno-informacyjne;

3) wynikające z przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie

informacji niejawnych.

Art. 26. W granicach zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1, funkcjonariusze

SWW wykonują czynności:

1) operacyjno-rozpoznawcze;

2) analityczno-informacyjne.

2017-06-12

©Telksinoe s. 13/39

Art. 27. 1. Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności

podjętych przez SKW albo SWW wskazują, że sprawa będąca ich przedmiotem

należy do zakresu działania innych organów, służb lub instytucji, SKW albo SWW

przekazują, z zastrzeżeniem ust. 5–7, uzyskane informacje i materiały właściwemu

podmiotowi.

2. Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych

przez organy, służby lub instytucje uprawnione do wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych wskazują, że sprawa będąca przedmiotem tych

czynności należy do zakresu działania SKW albo SWW, podmioty te przekazują

uzyskane informacje i materiały właściwej służbie.

3. Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW wskazują na

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego

albo potwierdzają jego popełnienie, SKW albo SWW przedstawia je właściwemu

prokuratorowi, w celu podjęcia decyzji w zakresie ich dalszego procesowego

wykorzystania.

4. Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW dostatecznie

uzasadniają podejrzenie popełnienia wykroczenia lub wykroczenia skarbowego

albo potwierdzają jego popełnienie, SKW albo SWW zawiadamia organ właściwy

dla ścigania sprawcy.

5. Jeżeli w toku realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych ujawnią się

okoliczności wskazujące na to, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności nie

pozostaje w kompetencji SKW albo SWW, Szef właściwej służby może podjąć

decyzję o jej kontynuowaniu, jeżeli jest to uzasadnione bezpieczeństwem państwa.

6. Szef SKW albo Szef SWW podejmuje decyzję, o której mowa w ust. 5, za

zgodą Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 7. Wniosek w tej sprawie Szef

SKW albo Szef SWW przedstawia za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej,

powiadamiając Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

7. W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, zgodę,

o której mowa w ust. 6, wyraża Minister Koordynator Służb Specjalnych.

8. Szef SKW albo Szef SWW, niezwłocznie po uzyskaniu zgody, o której

mowa w ust. 6 albo 7, powiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

o kontynuacji czynności, o których mowa w ust. 5.

2017-06-12

©Telksinoe s. 14/39

9. Minister Obrony Narodowej, za zgodą Prezesa Rady Ministrów, określi,

w drodze zarządzenia, sposób i tryb realizacji przez SKW i SWW obowiązków

określonych w ust. 1, 3 i 4, uwzględniając przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r.

o ochronie informacji niejawnych.

Art. 27a. 1. Jeżeli informacje lub materiały uzyskane przez SKW podczas

realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1:

1) wskazują na popełnienie przestępstwa szpiegostwa albo

2) uprawdopodobniają działalność zmierzającą do popełnienia przestępstwa o

charakterze terrorystycznym

– Szef SKW może, w przypadku gdy jest to uzasadnione względami

bezpieczeństwa państwa, odstąpić od obowiązku zawiadomienia właściwego

prokuratora o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia tego przestępstwa oraz

osobie, która według uzyskanych przez SKW informacji lub materiałów może być

jego sprawcą.

2. Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w

przypadku gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa albo podejrzewany o

przestępstwa o charakterze terrorystycznym świadomie i dobrowolnie:

1) ujawnił wszelkie okoliczności popełnionego czynu lub prowadzonej

działalności;

2) zobowiązał się do podjęcia tajnej współpracy z SKW.

3. Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, po

zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego oraz Ministra Koordynatora Służb

Specjalnych, jeżeli został powołany.

4. Odstąpienie od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, dotyczy

funkcjonariuszy publicznych wykonujących czynności w postępowaniu

określonym w niniejszym artykule.

5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy sprawca przestępstwa

szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym:

1) popełnił umyślne przestępstwo przeciwko życiu albo inne przestępstwo

umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek na

zdrowiu, albo

2) współdziałał w popełnieniu takiego przestępstwa lub usiłował je popełnić,

albo

2017-06-12

©Telksinoe s. 15/39

3) nakłaniał inną osobę do popełnienia czynu zabronionego, o którym mowa w

pkt 1.

6. W przypadku gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany

o przestępstwa o charakterze terrorystycznym mimo podjęcia tajnej współpracy z

SKW prowadzi nadal działalność na szkodę SZ RP lub obronności

Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z warunkami tej współpracy albo popełnił

jedno z przestępstw, o których mowa w ust. 5, lub współdziałał w popełnieniu

takiego przestępstwa, albo nakłaniał do jego popełnienia, Szef SKW powiadamia o

tym właściwego prokuratora.

7. Szef SKW powiadamia właściwego prokuratora także w przypadku, gdy

zostanie ujawnione, że sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o

przestępstwa o charakterze terrorystycznym, który podjął tajną współpracę z SKW,

świadomie nie ujawnił wszelkich okoliczności czynu lub działalności, o których

mowa w ust. 1.

8. W przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osoby, o której mowa w ust. 1,

lub osób przez nią wskazanych Szef SKW stosuje wobec tej osoby lub osób przez

nią wskazanych odpowiednie do zagrożenia środki ochronne, a także zapewnia

niezbędne środki pomocy, w tym, w szczególnie uzasadnionych przypadkach,

także pomoc finansową. Przepisy art. 39 ust. 3 i art. 40 stosuje się odpowiednio.

9. Szef SKW cofa ochronę lub pomoc w przypadku:

1) umyślnego naruszania przez osobę objętą ochroną lub pomocą, o których

mowa w ust. 8, zasad albo zaleceń w zakresie tej ochrony lub pomocy;

2) zaistnienia co najmniej jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 5–7.

10. W razie cofnięcia ochrony lub pomocy w przypadkach, o których mowa

w ust. 9, sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o

charakterze terrorystycznym jest obowiązany do zwrotu Szefowi SKW

równowartości świadczeń otrzymanych w ramach pomocy, a także do zwrotu

dokumentów określonych w art. 39 ust. 3, jeżeli zostały mu wydane. Przepis stosuje

się odpowiednio do osób chronionych, o których mowa w ust. 8.

Art. 28. 1. Funkcjonariusze SKW i SWW, wykonując czynności operacyjno-

-rozpoznawcze mają prawo:

1) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów

administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców

2017-06-12

©Telksinoe s. 16/39

prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione

instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani, w zakresie swojego

działania, do udzielania nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących

przepisów prawa;

2) zwracania się o niezbędną pomoc do innych, niż wymienieni w pkt 1,

przedsiębiorców, jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak

również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie

doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1,

uwzględniając obowiązki funkcjonariusza SKW i SWW występującego

z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.

Art. 28a. 1. Funkcjonariusze SKW i SWW mają prawo przeprowadzania

doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r.

o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165,

z 2014 r. poz. 24 i 1199 oraz z 2016 r. poz. 904), lub konwoju, o którym mowa

w art. 4 pkt 3 tej ustawy.

2. Funkcjonariusze SKW i SWW wykonujący zadania w zakresie

przeprowadzania doprowadzenia lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne do

zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia lub konwoju, mają prawo

wydawania poleceń określonego zachowania się.

3. Do wykonywania zadań w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub

konwoju stosuje się przepisy art. 30–30b.

Art. 29. 1. Funkcjonariusze SKW, wykonując czynności służące realizacji

zadań, o których mowa w art. 5, mają prawo obserwowania i rejestrowania przy

użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz

dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w trakcie wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie ustawy.

2. Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1,

w terminie 7 dni od dnia gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego

czynnościach – przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na

miejsce przeprowadzenia czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy

postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania odwoławczego.

2017-06-12

©Telksinoe s. 17/39

3. Materiały, z czynności o których mowa w ust. 1, które nie stanowią

informacji potwierdzających popełnienie przestępstwa lub nie są istotne dla

bezpieczeństwa potencjału obronnego SZ RP, podlegają niezwłocznie

protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef

SKW.

4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których

mowa w ust. 1, uwzględniając dostosowany do sytuacji sposób przeprowadzania

przez funkcjonariuszy SKW czynności podejmowanych w ramach ustawowych

uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych czynności.

Art. 29a. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.

a–c, f oraz g, Szef SKW może zarządzić o zastosowaniu urządzeń

uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze, przez czas

niezbędny do wykonywania czynności przez SKW, z uwzględnieniem

konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług

telekomunikacyjnych.

2. O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Szef SKW

niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Art. 30. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–3, 6, 8, 9, 12 i 13

ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej,

funkcjonariusz SKW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których

mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 18 tej ustawy, lub

wykorzystać te środki.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a–c i e, pkt 2 i pkt 4 lit.

c tiret trzecie oraz w art. 47 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 5–7 ustawy z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SKW

może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

Art. 30a. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–3, 5, 6, 8–10, 12

i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni

palnej, funkcjonariusz SWW może użyć środków przymusu bezpośredniego,

o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a, pkt 13

i 18 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.

2017-06-12

©Telksinoe s. 18/39

2. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a–c i e, pkt 2 i pkt 3 lit.

a oraz w art. 47 pkt 1, 6 i 7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SWW może użyć broni palnej lub ją

wykorzystać.

Art. 30b. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni

palnej przez funkcjonariuszy SKW i SWW oraz dokumentowanie tego użycia

i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Art. 31. 1. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

podejmowanych przez SKW w celu realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt

1, 5, 7 i 8 oraz ust. 2, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą

nieprzydatne, sąd, na pisemny wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić

kontrolę operacyjną.

1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami

uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Wojskowy Sąd Okręgowy

w Warszawie.

3. W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować

utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef SKW

może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę

operacyjną, zwracając się jednocześnie do sądu, o którym mowa w ust. 2,

z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez

sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej Szef SKW

wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne

i komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.

4. Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:

1) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków

technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2) uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków

transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji

prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

2017-06-12

©Telksinoe s. 19/39

4) uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach

danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach

informatycznych i teleinformatycznych;

5) uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

5. Wniosek Szefa SKW, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

w szczególności:

1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2) okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej,

w tym stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

3) dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu

lub przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze

wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;

4) cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.

6. Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd,

o którym mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa SKW, złożony po

uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na okres nie dłuższy niż

kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli.

7. W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli

operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia

przestępstwa albo ustalenia sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd,

o którym mowa w ust. 2, na pisemny wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydawać, również po upływie

okresów, o których mowa w ust. 6, kolejne postanowienia o przedłużeniu kontroli

operacyjnej na następujące po sobie okresy, z których żaden nie może trwać dłużej

niż 12 miesięcy.

7a. Szef SKW może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków,

o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie

ust. 3.

8. Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1a i 5. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1,

3, 6 i 7, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności

2017-06-12

©Telksinoe s. 20/39

zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej

sprawie.

9. Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, sąd rozpoznaje jednoosobowo,

przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny

być realizowane w warunkach przewidzianych dla przekazywania,

przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim

zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. poz. 555, z późn. zm.3)).

W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Szefa

SKW.

10. Na postanowienia sądu, o których mowa w:

1) ust. 1, 3, 6 i 7 – przysługuje zażalenie Szefowi SKW;

2) ust. 3 i 14c – przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego.

11. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny

koszt warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie

przez SKW kontroli operacyjnej.

11a. Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikro- lub

małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.4))

zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez

SKW kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

3)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. poz. 931, z 2000 r.

poz. 580, 717, 852 i 1027, z 2001 r. poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003 r.

poz. 155, 1061 i 1188, z 2004 r. poz. 514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz. 70, 461, 680,

821, 1181, 1203, 1363, 1416 i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708, 711, 1009, 1013, 1192,

1647 i 1648, z 2007 r. poz. 116, 432, 539, 589, 664, 766, 849 i 903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686,

802, 1133, 1308, 1344, 1485, 1571 i 1651, z 2009 r. poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178,

1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46, 626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r.

poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135, 1280, 1430, 1431, 1438 i 1645, z 2012 r. poz. 886,

1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650,

z 2014 r. poz. 85, 384, 694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290, 396, 1185, 1186, 1334, 1788,

1855 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178, 437, 1020 i 1070.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352,

615, 780, 868, 903 i 960.

2017-06-12

©Telksinoe s. 21/39

12. Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu

przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została

wprowadzona.

13. Szef SKW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli

operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli,

przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

14. W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie

postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania

karnego Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały

zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W postępowaniu przed

sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1

zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

14a. (uchylony)

14b. (uchylony)

14c. (uchylony)

14d. (uchylony)

14e. (uchylony)

14f. W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 14:

1) zawierają informacje, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks postępowania karnego, Szef SKW zarządza ich

niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;

2) mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, z wyłączeniem

informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, albo informacje stanowiące tajemnice

związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 §

2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, Szef

SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

14g. W przypadku, o którym mowa w ust. 14f pkt 2, Prokurator Generalny

niezwłocznie po otrzymaniu materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził

kontrolę operacyjną, albo wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz

z wnioskiem o:

2017-06-12

©Telksinoe s. 22/39

1) stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje,

o których mowa w ust. 14f pkt 2;

2) dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów

zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem

zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi

w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których

mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.

14h. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego,

wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym

materiałów, o których mowa w ust. 14g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra

wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie

innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których

wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.

14i. Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania

w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 14g pkt 2,

Prokuratorowi Generalnemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania

karnego.

14j. Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu

materiałów, o którym mowa w ust. 14h, oraz niezwłocznego, komisyjnego

i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu

karnym jest niedopuszczalne. Szef SKW niezwłocznie informuje Prokuratora

Generalnego o zniszczeniu tych materiałów.

15. Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które

nie stanowią informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają

niezwłocznemu, protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie

materiałów zarządza Szef SKW.

15a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 15, Szef SKW jest obowiązany do

niezwłocznego poinformowania Prokuratora Generalnego.

2017-06-12

©Telksinoe s. 23/39

15b. Sąd, Prokurator Generalny i Szef SKW prowadzą rejestry wniosków,

zarządzeń, zgód i postanowień dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry

prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych.

16. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania

wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz

przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli,

uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

Art. 32. 1. SKW może uzyskiwać niezbędne do realizacji zadań, o których

mowa w art. 5, dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu

telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu w ramach usługi

świadczonej drogą elektroniczną, określone w:

1) art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm.5)), zwane dalej „danymi

telekomunikacyjnymi”,

2) art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1113), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3) art. 18 ust. 1–5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

elektroniczną (Dz. U. z 2016 r. poz. 1030), zwane dalej „danymi

internetowymi”

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których

mowa w ust. 1:

1) na pisemny wniosek Szefa SKW lub osoby przez niego upoważnionej;

2) na ustne żądanie funkcjonariusza SKW, posiadającego pisemne upoważnienie

Szefa SKW;

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 827

i 1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 542, 903 i 904.

2017-06-12

©Telksinoe s. 24/39

3) za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi SKW

posiadającemu pisemne upoważnienie Szefa SKW.

3. O udostępnieniu danych w trybie określonym w ust. 2 pkt 2 przedsiębiorca

telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi drogą

elektroniczną informuje niezwłocznie Szefa SKW.

4. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani udostępnić dane, o których

mowa w ust. 1, funkcjonariuszom wskazanym we wniosku.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych,

o których mowa w ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego

usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym ich współudziale, jeżeli możliwość

taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Szefem SKW a tym podmiotem.

6. Udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub

internetowych może nastąpić za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:

1) wykorzystywane sieci i system teleinformatyczny zapewniają:

a) możliwość ustalenia osoby uzyskującej te dane, ich rodzaju oraz czasu,

w którym zostały uzyskane,

b) zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiają osobie

nieuprawnionej dostęp do tych danych;

2) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez SKW

albo prowadzonych przez nią czynności.

7. Szef SKW prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych

telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych zawierający informacje

identyfikujące jednostkę organizacyjną SKW i funkcjonariusza SKW

uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały

uzyskane. Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

8. Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania

karnego, Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny

podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.

2017-06-12

©Telksinoe s. 25/39

9. Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania

karnego albo nie są istotne dla obronności Państwa, podlegają niezwłocznemu,

komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

Art. 32a. 1. Kontrolę nad uzyskiwaniem przez SKW danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych sprawuje Wojskowy Sąd

Okręgowy w Warszawie.

2. Szef SKW przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, sądowi, o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych,

sprawozdanie obejmujące:

1) liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych

danych;

2) kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono

o dane telekomunikacyjne, pocztowe lub internetowe.

3. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd może zapoznać się

z materiałami uzasadniającymi udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych,

pocztowych lub internetowych.

4. Sąd, o którym mowa w ust. 1, informuje Szefa SKW o wyniku kontroli

w terminie 30 dni od jej zakończenia.

5. Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na

podstawie art. 32b ust. 1.

Art. 32b. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5, SKW może

uzyskiwać dane:

1) z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. –

Prawo telekomunikacyjne,

2) o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne,

3) w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia

sieci oraz siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę

lub nazwę i formę organizacyjną tego użytkownika,

4) w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej – także nazwę

miejscowości oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci,

udostępnione użytkownikowi

2017-06-12

©Telksinoe s. 26/39

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 32

ust. 2–9 stosuje się.

Art. 33. 1. W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do sprawdzenia uzyskanych

wcześniej wiarygodnych informacji o popełnieniu przestępstwa oraz wykrycia jego

sprawców i uzyskania dowodów jego popełnienia mogą polegać na dokonaniu

w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie,

przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu

korzyści majątkowej.

2. Szef SKW może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione

w ust. 1, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego na

bieżąco informuje o przebiegu tych czynności i ich wyniku.

2a. Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się

z materiałami uzasadniającymi potrzebę przeprowadzenia czynności, o których

mowa w ust. 1.

3. Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami

wyczerpującymi znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.

4. W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art.

5 ust. 1 pkt 1 Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie

materiały zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu

przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 §

1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania

karnego.

5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Rozporządzenie powinno, uwzględniając niejawny charakter czynności, ustalać

sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia materiałów i dokumentów

uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności, o których mowa

w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.

Art. 34. 1. W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych zmierzających do

2017-06-12

©Telksinoe s. 27/39

udokumentowania tych przestępstw albo ustalenia tożsamości osób

uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

Szef SKW może zarządzić niejawne nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania,

przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy to

zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2. O zarządzeniu, przebiegu i wynikach czynności podjętych w trybie ust. 1

Szef SKW niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Generalnego, który może

nakazać ich zaniechanie.

3. Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, urzędy, instytucje

i podmioty prowadzące działalność w dziedzinie poczty i transportu, organy celne

oraz organy Straży Granicznej są obowiązane dopuścić do dalszego przewozu

przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich

usunięciu albo zastąpieniu w całości lub w części.

4. W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie Szef SKW

przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone

w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu

do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób

przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1.

Rozporządzenie powinno, uwzględniając niejawny charakter czynności, ustalać

sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia materiałów i dokumentów

uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności, o których mowa

w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.

Art. 35. Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym,

wykonuje czynności określone w art. 33 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki

określone w art. 33 ust. 3, a także kto wykonuje czynności określone w art. 34 ust.

1.

Art. 36. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 33 ust. 1 i 34

ust. 1, może być stosowana kontrola korespondencji lub środki techniczne na

zasadach określonych w art. 31.

2017-06-12

©Telksinoe s. 28/39

Art. 37. W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą uzyskiwać

informacje, w tym także niejawnie, gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.

Art. 38. 1. W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą zbierać, także

niejawnie, wszelkie dane osobowe, w tym również, jeżeli jest to uzasadnione

charakterem realizowanych zadań, dane wskazane w art. 27 i 28 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922),

a także korzystać z danych osobowych i innych informacji uzyskanych w wyniku

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione do tego

organy, służby i instytucje państwowe oraz przetwarzać je, w rozumieniu ustawy

o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą.

2. Administrator zbioru danych jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić dane

osobowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie imiennego upoważnienia

wydanego odpowiednio przez Szefa SKW albo Szefa SWW okazanego przez

funkcjonariusza wraz z legitymacją służbową.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla

SKW i SWW, wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając

konieczność wskazania w upoważnieniu zakresu danych osobowych mających

podlegać udostępnieniu.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW

i SWW, zakres, warunki i tryb przekazywania odpowiednio SKW i SWW

informacji przez organy, służby i instytucje państwowe, o których mowa w ust. 1,

uwzględniając zakres i sposób działania tych instytucji, potrzebę minimalizowania

kosztów udostępniania oraz konieczność szczegółowej ochrony danych

osobowych.

Art. 39. 1. W związku z wykonywaniem swoich zadań SKW i SWW

zapewniają ochronę środków, form i metod realizacji zadań, zgromadzonych

informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy tych

służb.

2. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

funkcjonariusze SKW i SWW mogą posługiwać się dokumentami, które

uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza oraz środków,

którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

2017-06-12

©Telksinoe s. 29/39

3. Osoby udzielające SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa

w ust. 2.

4. SWW, na potrzeby uprawnionych organów, służb i instytucji

państwowych, sporządza i wydaje dokumenty wojskowe oraz dokumenty SKW

i SWW, uniemożliwiające ustalenie danych identyfikujących żołnierzy,

funkcjonariuszy albo pracowników tych organów, służb i instytucji oraz osób

udzielających im pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-

-rozpoznawczych, a także prowadzi rejestr tych dokumentów. Sporządzanie

i wydawanie dokumentów na potrzeby organów, służb i instytucji innych niż SWW

następuje na ich wniosek.

5. Na pisemny wiosek Szefa SKW albo Szefa SWW uprawnione organy,

służby i instytucje państwowe wydają dokumenty i znaki identyfikujące osobom

posługującym się nimi jako funkcjonariusze lub pracownicy tych organów, służb

lub instytucji państwowych.

6. Nie popełnia przestępstwa:

1) kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których

mowa w ust. 2 i 3;

2) kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3;

3) kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2

i 3;

4) funkcjonariusz SKW, SWW, żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko

służbowe w SKW albo SWW lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się

przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych dokumentami,

o których mowa w ust. 2 i 3.

7. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania, określą,

w drodze zarządzeń, szczegółowy tryb wydawania i przechowywania

dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz posługiwania się tymi

dokumentami, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony informacji

niejawnych.

Art. 40. 1. SKW i SWW przy wykonywaniu swoich zadań mogą korzystać,

z zastrzeżeniem art. 41, z pomocy osób niebędących ich funkcjonariuszami.

2017-06-12

©Telksinoe s. 30/39

Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust. 2, ujawnianie danych o osobie udzielającej

SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2. Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie

w przypadkach określonych w art. 43 ust. 4.

3. Za udzielenie pomocy osobom, o których mowa w ust. 1, może być

przyznane wynagrodzenie wypłacane z funduszu operacyjnego.

4. Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW

i SWW z pomocy osób, o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub

poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje

odszkodowanie, renta inwalidzka i rodzinna oraz świadczenia wyrównawcze, na

zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach osobistych na rzecz

obrony w czasie pokoju.

5. Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW

i SWW z pomocy osób, o których mowa w ust. 1, osoby te poniosły szkodę

w mieniu, osobom tym przysługuje ryczałt albo odszkodowanie, na zasadach

i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach rzeczowych na rzecz obrony

w czasie pokoju.

6. Osoba, o której mowa w ust. 1, nie może ujawniać faktu udzielania pomocy

ani okoliczności związanych z jej udzieleniem.

Art. 41. 1. SKW i SWW nie mogą przy wykonywaniu swoich zadań

korzystać z tajnej współpracy:

1) posłów i senatorów;

2) osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w art.

2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2011 r. poz. 430 i 654 oraz z

2015 r. poz. 1348 i 1960);

3) dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub

urzędach wojewódzkich;

4) sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

5) członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów

„Telewizji Polskiej – Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia – Spółka Akcyjna”,

a także dyrektorów terenowych oddziałów „Telewizji Polskiej – Spółka

Akcyjna”;

2017-06-12

©Telksinoe s. 31/39

6) dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów

regionalnych „Polskiej Agencji Prasowej – Spółka Akcyjna”;

7) nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 16) ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r.

o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2016 r. poz. 639 i 929);

8) redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność

wydawniczą, o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo

prasowe (Dz. U. poz. 24, z późn. zm.7));

9) rektorów, prorektorów i kierowników podstawowych jednostek

organizacyjnych w publicznych i niepublicznych szkołach wyższych;

10) członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji

Akredytacyjnej i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

2. Funkcjonariusze SKW i SWW w okresie pełnienia służby nie mogą:

1) być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek

prawa handlowego;

2) być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych

spółdzielni, z wyjątkiem rad nadzorczych spółdzielni mieszkaniowych;

3) być członkami zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;

4) posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały

przedstawiające więcej niż 10% kapitału zakładowego – w każdej z tych

spółek;

5) prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie

z innymi osobami, a także zarządzać taką działalnością lub być

przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności.

3. Szefowie SKW i SWW, w celu realizacji zadań SKW albo SWW, mogą

wydać zgodę na:

1) korzystanie z tajnej współpracy z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8,

2) sprawowanie funkcji, o których mowa w ust. 2 pkt 1–3,

3) posiadanie akcji lub udziałów, o których mowa w ust. 2 pkt 4,

6)

Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy.

7)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. poz. 324, z 1989 r. poz. 187,

z 1990 r. poz. 173, z 1991 r. poz. 442, z 1996 r. poz. 542, z 1997 r. poz. 554 i 770, z 1999 r. poz.

999, z 2001 r. poz. 1198, z 2002 r. poz. 1271, z 2004 r. poz. 1181, z 2005 r. poz. 377, z 2007 r.

poz. 590, z 2010 r. poz. 1228 i 1551, z 2011 r. poz. 459, 934, 1204 i 1660, z 2012 r. poz. 1136

oraz z 2013 r. poz. 771.

2017-06-12

©Telksinoe s. 32/39

4) prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 5

– jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa państwa, po uzyskaniu

zgody Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 4. Wniosek w tej sprawie

Szefowie SKW i SWW przedstawiają za pośrednictwem Ministra Obrony

Narodowej.

4. W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych,

Szefowie SKW i SWW wyrażają zgodę, o której mowa w ust. 3, po uzyskaniu

zgody Ministra Koordynatora Służb Specjalnych.

Art. 42. Funkcjonariusze SKW i SWW składają odpowiednio Szefowi SKW

albo Szefowi SWW oświadczenie o swoim stanie majątkowym, o którym mowa

w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia

działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2006 r.

poz. 1584, z późn. zm.8)), w trybie określonym w tych przepisach.

Art. 43. 1. Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania,

mogą zezwalać funkcjonariuszom i pracownikom SKW i SWW oraz byłym

funkcjonariuszom i pracownikom, po ustaniu stosunku służbowego lub stosunku

pracy w SKW i SWW, a także osobom udzielającym im pomocy w wykonywaniu

czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie informacji niejawnej

określonej osobie lub instytucji.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wobec byłych żołnierzy

i pracowników Wojskowych Służb Informacyjnych przysługuje Ministrowi

Obrony Narodowej.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może dotyczyć udzielenia

informacji o:

1) osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez SKW, SWW

albo inne organy, służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-

-rozpoznawczych;

2) szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-

-rozpoznawczych oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem

środkach i metodach;

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1458,

z 2009 r. poz. 1375 oraz z 2010 r. poz. 1228 oraz z 2015 r. poz. 1635.

2017-06-12

©Telksinoe s. 33/39

3) osobie, o której mowa w art. 40 ust. 1, udzielającej pomocy SKW i SWW;

4) osobie udzielającej pomocy Wojskowym Służbom Informacyjnym

w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych lub wojskowym

jednostkom organizacyjnym realizującym zadania z zakresu wywiadu

i kontrwywiadu wojskowego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia

9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych (Dz. U. poz. 1326 i

1750 oraz z 2004 r. poz. 177, 1800 i 2703)9).

4. Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się w przypadku żądania

prokuratora albo sądu, zgłoszonego w celu ścigania karnego za czyn zabroniony,

stanowiący zbrodnię lub występek, którego skutkiem jest śmierć, albo żądania

Rzecznika Interesu Publicznego10) w celu przeprowadzenia postępowania

lustracyjnego lub realizacji zadań Rzecznika Interesu Publicznego10), lub

przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

5. Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się również w przypadku żądania

prokuratora lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa

ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności

operacyjno-rozpoznawczych.

6. W razie odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby

udzielającej im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

od obowiązku zachowania w tajemnicy informacji niejawnych o klauzuli tajności

„tajne” lub „ściśle tajne” albo odmowy zezwolenia na udostępnienie materiałów

stanowiących informacje niejawne o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”

pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem

karnym o przestępstwo określone w art. 105 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks karny lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko

życiu lub zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Szef SKW albo

9)

Utraciła moc z dniem 30 września 2006 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. –

Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu

Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), która weszła w życie z dniem 8 lipca 2006 r.

10)

Urząd zniesiony z dniem 15 marca 2007 r. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 18 października

2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–

1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2006 r. poz. 1592), która weszła w życie z dniem

15 marca 2007 r.

2017-06-12

©Telksinoe s. 34/39

Szef SWW przedstawia żądane materiały oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi

Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że

uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości

postępowania karnego, Szef SKW albo Szef SWW jest obowiązany zwolnić od

zachowania tajemnicy lub udostępnić materiały objęte tajemnicą.

Art. 44. 1. SKW i SWW zapewniają ochronę wykorzystywanych przez siebie

urządzeń oraz obszarów i obiektów, a także przebywających w nich osób, przez

wewnętrzną służbę ochrony.

2. Funkcjonariusze wykonujący zadania w zakresie ochrony w granicach

chronionych obszarów i obiektów mają prawo:

1) ustalania uprawnień osób do przebywania na obszarach lub w obiektach

chronionych,

2) legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,

3) wydawania poleceń dotyczących określonego zachowania się w granicach

chronionych obszarów i obiektów, w tym ich opuszczenia,

4) ujęcia osób stwarzających bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia

ludzkiego, a także zagrożenie dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego

oddania tych osób Policji lub innym właściwym organom,

5) dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży, a także

sprawdzania środków transportu i ładunków,

6) usunięcia pojazdów z miejsca postoju

– jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa chronionych urządzeń,

a także obszarów, obiektów oraz przebywających w nich osób.

3. Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 4 i 6, mogą być wykonywane

również w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z chronionymi urządzeniami,

obszarami lub obiektami, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ich

bezpieczeństwa lub bezpieczeństwa przebywających w nich osób.

4. Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, wykonuje się

z poszanowaniem dóbr osobistych osoby, w stosunku do której zostały podjęte.

5. Do wykonywania zadań w zakresie ochrony, o której mowa w ust. 1,

stosuje się przepisy art. 30–30b.

2017-06-12

©Telksinoe s. 35/39

Rozdział 4

Służba funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby

Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na

stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie

Wywiadu Wojskowego

Art. 45. Służbę funkcjonariuszy SKW i SWW, określa ustawa z dnia

9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2016 r. poz. 740 i 904).

Art. 46. 1. Zawodową służbę wojskową żołnierzy zawodowych na

stanowiskach służbowych w SKW i SWW, w zakresie nieuregulowanym

w niniejszej ustawie, określają przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r.

o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2. Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierzy zawodowych,

o których mowa w ust. 1, w przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem,

sposobem lub rodzajem wykonywanych zadań służbowych stwierdza się na

zasadach określonych w art. 96c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu

Wojskowego.

2a. W zakresie bezpieczeństwa i higieny służby żołnierzy zawodowych,

o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady określone w art. 11a

ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.

Art. 47. 1. Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe

w SKW lub SWW następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego.

Przepisy art. 4 i art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu

Wojskowego stosuje się odpowiednio.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla

SKW i SWW, szczegółowe formy i tryb przeprowadzania postępowania

kwalifikacyjnego wobec żołnierzy ubiegających się o wyznaczenie na stanowisko

służbowe w SKW lub SWW, oraz wzór kwestionariusza osobowego,

2017-06-12

©Telksinoe s. 36/39

uwzględniając potrzebę uzyskania takich informacji o kandydacie, które są

niezbędne do podjęcia decyzji o przyjęciu do służby w SKW lub SWW.

Art. 48. 1. Legitymacja służbowa SKW albo SWW jest dokumentem

potwierdzającym pełnienie służby w SKW albo SWW, a także posiadanie

uprawnień wynikających z zakresu działania tych służb.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla

SKW i SWW, wzór legitymacji służbowej SKW i SWW oraz innych dokumentów

SKW i SWW, organy właściwe do ich wydawania, wymiany i unieważniania oraz

dokonywania w nich wpisów, przypadki, w których legitymacja służbowa lub inne

dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub unieważnieniu, a także tryb

postępowania w przypadku ich utraty, jak również sposób posługiwania się

legitymacją służbową oraz innymi dokumentami, uwzględniając w szczególności

okres ważności legitymacji, okoliczności uzasadniające jej wymianę i zwrot,

zadania przełożonych w zakresie wydawania legitymacji i dokonywania w niej

wpisów, treść legitymacji, a także regulacje dotyczące innych dokumentów, w tym

zwłaszcza dokumentów uprawniających do świadczeń lekarskich.

Art. 49. 1. Żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk

służbowych Szefowie SKW i SWW na zasadach i w trybie określonym w ustawie

z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2. Jeżeli żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW

lub SWW pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie

służby terminowej, z dniem wyznaczenia na stanowisko służbowe w SKW lub

SWW kontrakt na pełnienie służby terminowej staje się z mocy prawa kontraktem

na pełnienie służby stałej. Fakt ten, organ, który wyznaczył na stanowisko

służbowe, stwierdza w rozkazie personalnym.

Art. 50. 1. Żołnierzowi zawodowemu można powierzyć, na okres do

6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku. W takim

przypadku uposażenie żołnierza nie może być obniżone.

2. Żołnierza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań SKW albo SWW,

w której pełni służbę, za jego zgodą, można oddelegować do wykonywania zadań

służbowych poza SKW albo SWW, po przeniesieniu go do dyspozycji Szefa tej

służby.

2017-06-12

©Telksinoe s. 37/39

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla

SKW i SWW, warunki i tryb oddelegowania, uprawnienia i obowiązki żołnierza

w czasie oddelegowania, wysokość i sposób wypłacania uposażenia i innych

świadczeń pieniężnych przysługujących oddelegowanemu żołnierzowi,

uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych przez niego zadań

służbowych poza SKW albo SWW, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki żołnierza

pełniącego służbę poza granicami kraju.

Art. 51. W stosunku do osób pełniących zawodową służbę wojskową w SKW

i SWW, polecenie określonego działania lub zaniechania wydane służbowo przez

osobę niebędącą żołnierzem zawodowym, zajmującą stanowisko służbowe w SKW

lub SWW, ma moc rozkazu wojskowego.

Rozdział 5

Przepisy karne

Art. 52. 1. Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy

wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW albo w SWW, który:

1) jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa

handlowego,

2) jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni,

z wyjątkiem rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej,

3) jest członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą,

4) posiada w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały

przedstawiające więcej niż 10% kapitału zakładowego – w każdej z tych

spółek lub

5) prowadzi działalności gospodarczą na własny rachunek lub wspólnie z innymi

osobami zarządza taką działalnością lub jest przedstawicielem czy

pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności

– podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2. Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo

żołnierz, który uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której

mowa w art. 41 ust. 3 pkt 2–4.

2017-06-12

©Telksinoe s. 38/39

Art. 53. 1. Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy

wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW albo w SWW, który wbrew

przepisom ustawy, wykorzystuje informacje uzyskane podczas lub w związku

z pełnieniem obowiązków służbowych, do wpływania na działalność organów

władzy publicznej, przedsiębiorców lub nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 16)

ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów

naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe

– podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2. Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia

korzyści osobistej lub majątkowej

– podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Art. 54. 1. Osoba, która pełniła służbę w SKW albo w SWW oraz osoba,

która pełniła służbę lub była zatrudniona w Wojskowych Służbach Informacyjnych

lub w wojskowych jednostkach organizacyjnych realizujących zadania z zakresu

wywiadu i kontrwywiadu wojskowego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia

9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych9), która wbrew przepisom

ustawy, wykorzystuje informacje uzyskane podczas lub w związku z pełnieniem

obowiązków służbowych, do wpływania na działalność organów władzy

publicznej, przedsiębiorców lub nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 16) ustawy

z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów naczelnych,

dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą, o których mowa

w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe

– podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2. Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia

korzyści osobistej lub majątkowej

– podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Art. 55. 1. Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy

wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW albo w SWW, który tajnie

współpracuje z nadawcą w rozumieniu art. 4 pkt 16) ustawy z dnia 29 grudnia

1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorem naczelnym, dziennikarzem lub

osobą prowadzącą działalność wydawniczą, o których mowa w ustawie z dnia

26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe

2017-06-12

©Telksinoe s. 39/39

– podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2. Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo

żołnierz, który uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której

mowa w art. 41 ust. 3 pkt 1.

Przepis końcowy

Art. 56. Ustawa wchodzi w życie w terminie11) określonym w ustawie z dnia

9 czerwca 2006 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu

Wojskowego.

11)

Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2006 r., zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 9 czerwca

2006 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie

Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), która weszła w życie

z dniem 1 października 2006 r., z wyjątkiem art. 47, który wszedł w życie z dniem 8 lipca

2006 r. oraz art. 16 pkt 7, który wszedł w życie z dniem 1 października 2008 r.

2017-06-12