Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/17

Opracowano na podstawie

Dz. U. z 2016 r. poz. 1330, 1887.

U S T A W A

z dnia 10 lipca 2015 r.

o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o muzeach

Art. 1. W ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz. 1446 oraz z 2015 r. poz. 397 i 774) wprowadza

s1330astępujące zmiany:

1) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Ochronę materiałów archiwalnych wchodzących w skład narodowego

zasobu archiwalnego regulują przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r.

o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123,

poz. 698, z późn. zm.1)), z uwzględnieniem przepisów art. 14a ust. 2 oraz

rozdziału 2a.”;

2) w art. 7 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa;”;

3) w art. 8 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. Rejestr prowadzi się w formie odrębnych ksiąg dla zabytków:

1) nieruchomych;

2) ruchomych;

3) archeologicznych.”;

4) art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Art. 11. Do rejestru nie wpisuje się zabytku:

1) wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa;

2) wpisanego do inwentarza muzeum;

3) wchodzącego w skład narodowego zasobu bibliotecznego.”;

5) w art. 13 w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) został wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa;”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 171,

poz. 1016, z 2014 r. poz. 822 oraz z 2015 r. poz. 566.

2016-12-29

©Telksinoe s. 2/17

6) po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu:

„Art. 14a. 1. Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2. Na Listę Skarbów Dziedzictwa wpisuje się zabytek ruchomy

o szczególnej wartości dla dziedzictwa kulturowego, zaliczany do jednej

z kategorii, o których mowa w art. 64 ust. 1, na podstawie decyzji wydanej przez

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

Art. 14b. 1. Z Listy Skarbów Dziedzictwa skreśla się zabytek ruchomy,

który przestał być zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64

ust. 1.

2. Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa następuje na podstawie decyzji

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3. Postępowanie w sprawie skreślenia zabytku z Listy Skarbów Dziedzictwa

wszczyna się z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.”;

7) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:

„Art. 23a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia Listy

Skarbów Dziedzictwa i zakres danych zamieszczanych na Liście Skarbów

Dziedzictwa, uwzględniając konieczność prowadzenia Listy Skarbów

Dziedzictwa w formie elektronicznej, zapewnienia publicznej dostępności Listy

Skarbów Dziedzictwa, umieszczenia na Liście Skarbów Dziedzictwa danych

pozwalających na identyfikację zabytków wpisanych na Listę Skarbów

Dziedzictwa oraz ich fotografii.”;

8) w art. 28 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. O zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, właściciel lub posiadacz

zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa zawiadamia ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.”;

9) art. 29 otrzymuje brzmienie:

„Art. 29. 1. Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym

z właścicielem lub posiadaczem przedmiotu będącego zabytkiem lub

posiadającego cechy zabytku może prowadzić badania tego przedmiotu

w miejscu, w którym przedmiot ten się znajduje.

2016-12-29

©Telksinoe s. 3/17

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na

Listę Skarbów Dziedzictwa może prowadzić badania tego zabytku w miejscu,

w którym zabytek ten się znajduje.

4. W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa

w ust. 1, albo zabytku, o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki

konserwator zabytków albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego może wydać decyzję nakazującą jego udostępnienie na

czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia,

w którym decyzja stała się ostateczna.

5. Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1

i 3, przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie

cywilnym.”;

10) w art. 36:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa można

prowadzić:

1) prace konserwatorskie,

2) prace restauratorskie,

3) badania konserwatorskie

– na podstawie pozwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„2a. Wojewódzki konserwator zabytków może uzależnić podjęcie

działań objętych pozwoleniem, o którym mowa w ust. 1, od przekazania

przez wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych informacji

dotyczących działań wymienionych w pozwoleniu, zastrzegając

odpowiedni warunek w treści pozwolenia. Do warunku stosuje się art. 162

§ 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2b. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego może uzależnić podjęcie działań objętych pozwoleniem,

o którym mowa w ust. 1a, od przekazania przez wnioskodawcę

w oznaczonym terminie określonych informacji dotyczących działań

2016-12-29

©Telksinoe s. 4/17

wymienionych w pozwoleniu, zastrzegając odpowiedni warunek w treści

pozwolenia. Do warunku stosuje się art. 162 § 1 Kodeksu postępowania

administracyjnego.”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, mogą określać warunki,

które zapobiegną uszkodzeniu lub zniszczeniu zabytku.”,

d) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego może uzależnić wydanie pozwolenia na podejmowanie

działań, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, od przeprowadzenia, na koszt

wnioskodawcy, niezbędnych badań konserwatorskich. Egzemplarz

dokumentacji badań jest przekazywany nieodpłatnie ministrowi.”,

e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, wydaje się na wniosek

osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej posiadającej tytuł prawny do

korzystania z zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do

rejestru, wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, trwałego

zarządu albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku

zobowiązaniowego.”,

f) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Pozwolenie na prowadzenie badań konserwatorskich przy zabytku

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa, badań konserwatorskich

i architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru albo badań

archeologicznych lub poszukiwań ukrytych bądź porzuconych zabytków

ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, wydaje się również na

wniosek osób fizycznych albo jednostek organizacyjnych zamierzających

prowadzić te badania lub poszukiwania. W przypadku nieuzyskania zgody

właściciela lub posiadacza nieruchomości na przeprowadzenie tych badań

lub poszukiwań przepisy art. 30 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.”;

11) w art. 36a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem

o pozwolenie na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich lub

badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa

albo na prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, badań

konserwatorskich lub badań architektonicznych przy zabytku wpisanym do

2016-12-29

©Telksinoe s. 5/17

rejestru albo badań archeologicznych jest obowiązana zapewnić kierowanie tymi

pracami oraz badaniami albo samodzielne ich wykonywanie przez osoby

spełniające odpowiednio wymagania, o których mowa w art. 37a ust. 1 i 2,

art. 37b ust. 1 i 3, art. 37d ust. 1 albo art. 37e ust. 1.”;

12) w art. 37:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb wydawania pozwoleń, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 1a;

2) dane i informacje, które zawierają wnioski o wydanie pozwoleń,

o których mowa w art. 36 ust. 1 i 1a, oraz dokumentację dołączaną do

wniosków niezbędną do ich rozpatrzenia;

3) dane i informacje, które zawierają pozwolenia, o których mowa

w art. 36 ust. 1 i 1a, oraz warunki, które mogą zostać w nich

zastrzeżone;

4) elementy, które zawiera dokumentacja prac konserwatorskich i prac

restauratorskich prowadzonych przy zabytku ruchomym wpisanym do

rejestru albo na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz dokumentacja badań

archeologicznych.”,

b) w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Elementy, o których mowa w ust. 1 pkt 4, określa się tak, aby

poszczególne etapy prac konserwatorskich i prac restauratorskich

prowadzonych przy zabytku ruchomym wpisanym do rejestru albo na Listę

Skarbów Dziedzictwa oraz badań archeologicznych były udokumentowane

i uwzględniały wszystkie okoliczności prowadzonych prac, a także

obejmowały:”;

13) wprowadzenie do zmiany otrzymuje brzmienie:

„po art. 37h dodaje się art. 37i w brzmieniu:”,

„Art. 37i. 1. Zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa przechowuje

się w pomieszczeniu wyposażonym w zabezpieczenia techniczne na wypadek

kradzieży, pożaru i innych zagrożeń lub mającym zapewnioną bezpośrednią stałą

ochronę fizyczną w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie

osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099), zwaną dalej „stałą ochroną fizyczną”.

2. Projekt zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, uzgadnia się z ministrem

właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2016-12-29

©Telksinoe s. 6/17

3. Właściciel lub posiadacz zabytku jest obowiązany zapewnić

zabezpieczenia, o których mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia

otrzymania dotacji, o której mowa w art. 83a, nie później jednak niż po upływie

12 miesięcy od dnia wpisu zabytku na Listę Skarbów Dziedzictwa.

4. Na wniosek właściciela zabytku, o którym mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zapewnia

przechowywanie zabytku w pomieszczeniu należącym do państwowej instytucji

kultury.

5. W trakcie transportu zabytku, o którym mowa w ust. 1, zapewnia się

stałą ochronę fizyczną oraz warunki zbliżone do występujących w miejscu

stałego przechowywania tego zabytku.

6. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi,

w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona

przechowywanego i przewożonego zabytku, o którym mowa w ust. 1, w tym:

1) standard pomieszczenia przeznaczonego do przechowywania zabytku,

mając na względzie wysoką odporność tego pomieszczenia na włamanie

i wyposażenie w środki ochrony przeciwpożarowej;

2) właściwości środków transportu służących do jego przewożenia, mając na

względzie zwiększoną odporność tych środków i wyposażenie ich

w systemy powiadamiania o zagrożeniach;

3) sposób konwojowania, mając na względzie zapewnienie stałej ochrony

fizycznej;

4) podmioty, którym przekazuje się informacje o konwojowaniu zabytku,

mając na względzie bezpieczeństwo tego zabytku.”;

14) w art. 38 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:

„1a. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego

na Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi się przynajmniej raz na 2 lata.

1b. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego

na Listę Skarbów Dziedzictwa minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego może zlecić w każdym czasie.”;

2016-12-29

©Telksinoe s. 7/17

15) art. 43 otrzymuje brzmienie:

„Art. 43. 1. Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję

o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający

od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu:

1) prac konserwatorskich, restauratorskich, badań konserwatorskich lub

architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru;

2) robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego

otoczeniu;

3) badań archeologicznych lub poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust. 1

pkt 12;

4) innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6–8, 10 i 11, przy

zabytku wpisanym do rejestru.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub

w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu prac

konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich przy zabytku

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych przy zabytku wpisanym na Listę

Skarbów Dziedzictwa działań polegających na:

1) trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją

wystroju wnętrza, w którym zabytek ten się znajduje;

2) zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego;

3) podejmowaniu innych, niż określone w ust. 2, działań, które mogłyby

prowadzić do zmiany wyglądu tego zabytku.”;

16) w art. 44:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Decyzja, o której mowa w art. 43 ust. 1, wygasa po upływie

2 miesięcy od dnia jej doręczenia, jeżeli w tym terminie wojewódzki

konserwator zabytków nie wyda decyzji:

1) nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu lub

uporządkowanie terenu, z określeniem terminu wykonania tych

czynności albo

2016-12-29

©Telksinoe s. 8/17

2) nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia wojewódzkiego

konserwatora zabytków na prowadzenie wstrzymanych badań, prac,

robót lub innych działań przy zabytku, przy czym wniosek o wydanie

tego pozwolenia składa się w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia

doręczenia decyzji, albo

3) nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu

doprowadzenia wykonywanych badań, prac, robót lub innych działań

przy zabytku do zgodności z zakresem i warunkami określonymi

w pozwoleniu, wskazując termin wykonania tych czynności, albo

4) zakazującej prowadzenia wstrzymanych działań.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Decyzje, o których mowa w art. 43 ust. 2 i 3, wygasają po

upływie 2 miesięcy od dnia ich doręczenia, jeżeli w tym terminie minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego nie wyda

decyzji:

1) nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu,

z określeniem terminu wykonania tej czynności albo

2) nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu

doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu, wskazując termin

wykonania tych czynności, albo

3) zakazującej dalszego prowadzenia wstrzymanych działań.”,

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Osoba, która dopuściła się naruszenia przepisów o zabytkach lub

naruszyła zakres i warunki określone w pozwoleniu, jest obowiązana na

swój koszt wykonać czynności nakazane w decyzji, o której mowa w ust. 1

pkt 1 i 3, ust. 2 albo ust. 3a pkt 1 i 2.”;

17) art. 45 i art. 46 otrzymują brzmienie:

„Art. 45. 1. W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia

wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od zakresu

i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do

rejestru:

1) prace konserwatorskie lub restauratorskie,

2) roboty budowlane,

3) badania konserwatorskie,

4) badania architektoniczne,

2016-12-29

©Telksinoe s. 9/17

5) inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6–8 i 10–12

– wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie

zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin

wykonania tych czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do

jak najlepszego stanu we wskazany sposób i w określonym terminie.

2. W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia ministra właściwego do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego lub w sposób odbiegający od

zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku

wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa prace konserwatorskie, restauratorskie,

badania konserwatorskie, lub wykonano inne działania polegające na:

1) trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją

wystroju wnętrza, w którym zabytek ten się znajduje,

2) zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego,

3) podejmowaniu innych, niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 1 czynności, które

mogłyby prowadzić do zmiany wyglądu tego zabytku

– minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje

decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, określając

termin wykonania tej czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku

do jak najlepszego stanu we wskazany sposób i w określonym terminie.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis art. 44

ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 46. 1. Wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję

o wstrzymaniu prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych

przy zabytku niewpisanym do rejestru albo na Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli

zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie wpisu do rejestru.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

może wydać decyzję o wstrzymaniu prac konserwatorskich lub restauratorskich

przy zabytku niewpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten

spełnia warunki uzasadniające dokonanie wpisu na Listę Skarbów Dziedzictwa.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, wygasa, jeżeli w terminie 14 dni od

dnia jej doręczenia nie nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku

do rejestru albo na Listę Skarbów Dziedzictwa.

4. Wstrzymane prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty

budowlane przy zabytku mogą być podjęte, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia

2016-12-29

©Telksinoe s. 10/17

doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1 albo 2, odpowiednio wojewódzki

konserwator zabytków nie wpisze tego zabytku do rejestru albo minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego nie wpisze tego

zabytku na Listę Skarbów Dziedzictwa.”;

18) w art. 47 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

może wznowić postępowanie w sprawie wydanego pozwolenia, o którym mowa

w art. 36 ust. 1a, a następnie zmienić je lub cofnąć, w drodze decyzji, jeżeli

w trakcie wykonywania prac lub badań określonych w pozwoleniu wystąpiły

nowe fakty i okoliczności, mogące doprowadzić do uszkodzenia lub zniszczenia

zabytku.”;

19) w art. 49 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego może wydać decyzję nakazującą osobie fizycznej lub jednostce

organizacyjnej posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego na

Listę Skarbów Dziedzictwa, wynikający z prawa własności, albo ograniczonego

prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego, przeprowadzenie,

w terminie określonym w tej decyzji, prac konserwatorskich przy tym zabytku,

jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub

istotnym uszkodzeniem tego zabytku.”;

20) w art. 50:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku wystąpienia zagrożenia polegającego na możliwości

zniszczenia, uszkodzenia, kradzieży, zaginięcia lub nielegalnego

wywiezienia za granicę zabytku ruchomego wpisanego do rejestru albo na

Listę Skarbów Dziedzictwa, odpowiednio wojewódzki konserwator

zabytków może wydać, a minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego wydaje, decyzję o zabezpieczeniu tego zabytku

w formie ustanowienia czasowego zajęcia do czasu usunięcia zagrożenia.”,

b) w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) zabytek ruchomy wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa zostaje

przejęty przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego w drodze decyzji, na własność Skarbu

2016-12-29

©Telksinoe s. 11/17

Państwa, z przeznaczeniem na cele kultury, za odszkodowaniem

odpowiadającym wartości rynkowej tego zabytku;”;

21) w art. 51 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Zabytki:

1) wpisane do rejestru,

2) wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa,

3) wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu

Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub innych jednostek

organizacyjnych zaliczanych do sektora finansów publicznych,

4) wpisane do inwentarza muzeum albo wchodzące w skład narodowego

zasobu bibliotecznego

– nie mogą być wywożone za granicę na stałe.”;

22) w art. 53:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Jednorazowe pozwolenie na czasowy wywóz zabytku wpisanego

na Listę Skarbów Dziedzictwa wydaje minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego na wniosek podmiotów, o których

mowa w ust. 1.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Termin ważności pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie

może być dłuższy niż 3 lata od dnia wydania tego pozwolenia.”;

23) w art. 54 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być

wywieziony za granicę zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.”;

24) w art. 55 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być

wywieziony za granicę zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.”;

25) art. 56 otrzymuje brzmienie:

„Art. 56. 1. Wojewódzki konserwator zabytków może cofnąć pozwolenie,

o którym mowa w art. 53 ust. 1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, w drodze

decyzji.

2016-12-29

©Telksinoe s. 12/17

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

może cofnąć pozwolenie, o którym mowa w art. 53 ust. 1a, w drodze decyzji.

3. Cofnięcie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić, jeżeli

stan zachowania zabytku uległ pogorszeniu lub wyszły na jaw nowe fakty

i okoliczności świadczące, że wnioskodawca nie daje rękojmi, o której mowa

w art. 51 ust. 2.

4. O cofnięciu pozwolenia odpowiednio wojewódzki konserwator

zabytków albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego zawiadamia niezwłocznie organ administracji celnej.”;

26) po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:

„Art. 56a. 1. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała

pozwolenie, o którym mowa w art. 51 ust. 3, jest obowiązana przywieźć

wywieziony zabytek do kraju w okresie ważności tego pozwolenia.

2. Zabytki wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią

własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych

jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora finansów publicznych lub

zabytki znajdujące się w ich posiadaniu albo wchodzące w skład narodowego

zasobu bibliotecznego, czasowo wywiezione za granicę w celach

wystawienniczych albo w celu urządzenia wnętrz polskich przedstawicielstw

dyplomatycznych lub urzędów konsularnych, mogą nie być przywiezione na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności pozwolenia,

w przypadku wystąpienia z wnioskiem o kolejne pozwolenie na czasowy wywóz

zabytku za granicę.

3. Z wnioskiem występuje się w terminie nie krótszym niż 90 dni przed

dniem upływu ważności pozwolenia.

4. Do wniosku dołącza się aktualny opis stanu zachowania zabytku.

5. Wniosek złożony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w ust. 3,

pozostawia się bez rozpatrzenia, o czym informuje się wnioskodawcę.

6. W przypadku zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa,

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przed

wydaniem kolejnego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę zasięga

opinii Rady Ochrony Zabytków.

2016-12-29

7. W kolejnym pozwoleniu określa się warunki i sposób eksponowania

i przechowywania zabytku oraz wykonywania kontroli stanu zachowania

i przeznaczenia zabytku, w okresie ważności tego pozwolenia.

8. W przypadku wydania decyzji o odmowie udzielenia kolejnego

pozwolenia lub pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, wnioskodawca jest

obowiązany przywieźć wywieziony zabytek na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna albo od

dnia otrzymania przez wnioskodawcę informacji o pozostawieniu wniosku bez

rozpatrzenia.”;

27) art. 57 otrzymuje brzmienie:

„Art. 57. 1. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała

pozwolenie, o którym mowa w art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, jest

obowiązana po wykorzystaniu tego pozwolenia powiadomić wojewódzkiego

konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia upływu ważności

pozwolenia.

2. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała

pozwolenie, o którym mowa w art. 53 ust. 1a, jest obowiązana po wykorzystaniu

tego pozwolenia powiadomić ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego o przywiezieniu zabytku na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia upływu

ważności pozwolenia.

3. Jeżeli przywiezienie zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

nastąpiło po upływie terminu ważności pozwolenia w przypadku, o którym

mowa w art. 56a ust. 8, jednostka organizacyjna jest obowiązana powiadomić

wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego

przywiezienia.

4. Na wezwanie odpowiednio wojewódzkiego konserwatora zabytków albo

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego osoba

fizyczna lub jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1–3, jest obowiązana

udostępnić zabytek w celu dokonania oględzin.”;

28) w art. 64 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa;”;

2016-12-29

29) art. 73 i art. 74 otrzymują brzmienie:

„Art. 73. Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna

jednostka organizacyjna, będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku

wpisanego do rejestru albo posiadająca taki zabytek w trwałym zarządzie albo

będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów

Dziedzictwa, może ubiegać się o udzielenie dotacji celowej z budżetu państwa

na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót

budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru albo prac konserwatorskich lub

restauratorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.

Art. 74. 1. Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich,

restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru może

być udzielona przez:

1) ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

ze środków budżetu państwa, z części, której dysponentem jest ten minister;

2) wojewódzkiego konserwatora zabytków ze środków finansowych

z budżetu państwa w części, której dysponentem jest wojewoda.

2. Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich lub restauratorskich

przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa jest udzielana ze środków

budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.”;

30) w art. 76 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3

w brzmieniu:

„3) nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich lub

restauratorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa,

ustalonych na podstawie kosztorysu zatwierdzonego przez ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, które

zostaną przeprowadzone w roku złożenia przez wnioskodawcę wniosku

o udzielenie dotacji lub w roku następującym po roku złożenia tego

wniosku.”;

31) w art. 77 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Dotacja może

obejmować nakłady konieczne na:”;

32) w art. 78 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Dotacja, o której mowa w art. 74 ust. 2, jest udzielana we wnioskowanej

wysokości do 100% nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich

lub restauratorskich.”;

2016-12-29

33) art. 80 otrzymuje brzmienie:

„Art. 80. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji celowej na prace

konserwatorskie lub restauratorskie przy zabytku wpisanym na Listę

Skarbów Dziedzictwa oraz prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty

budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru,

2) dane i informacje zawarte we wnioskach o udzielenie dotacji oraz

dokumentację niezbędną do rozpatrzenia tych wniosków,

3) dokumenty niezbędne do zawarcia umowy oraz elementy umowy

o udzielenie dotacji,

4) dokumenty niezbędne do rozliczenia umowy

– uwzględniając konieczność określenia okresu, który musi upłynąć zanim

możliwe będzie udzielenie kolejnej dotacji celowej na dofinansowanie prac przy

tym samym zabytku, zorganizowania w ciągu roku budżetowego co najmniej

jednego naboru wniosków o udzielenie dotacji, ogłoszenia informacji

o naborach, zapewnienia wszechstronnej oceny działań, na wykonanie których

ma być udzielona dotacja, oraz zapewnienia celowości i racjonalności

wydatkowania środków publicznych.”;

34) w rozdziale 7 po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu:

„Art. 83a. 1. Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna

jednostka organizacyjna będąca właścicielem albo posiadaczem zabytku

wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa otrzymuje na swój wniosek dotację

celową z budżetu państwa na wyposażenie pomieszczenia, w którym zabytek ten

będzie przechowywany, w zabezpieczenia techniczne, o których mowa

w art. 37i ust. 1. Przepisy art. 75 i art. 79 stosuje się odpowiednio.

2. Dotacji, o której mowa w ust. 1, udziela się ze środków budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, we wnioskowanej wysokości do 100% nakładów

koniecznych na wyposażenie pomieszczenia w zabezpieczenia techniczne.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości i rozliczania

dotacji celowej na wyposażenie pomieszczenia, w którym zabytek wpisany na

Listę Skarbów Dziedzictwa będzie przechowywany, w zabezpieczenia

techniczne, w tym rodzaje kosztów podlegających dofinansowaniu, wymagania,

2016-12-29

jakie spełnia wniosek oraz dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku,

kierując się koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez

ubiegających się o udzielenie dotacji spełniania warunków jej udzielenia oraz

kontroli wykorzystania dotacji, a także prawidłowego jej rozliczenia.”;

35) w art. 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Kto bez pozwolenia wywozi zabytek za granicę albo po wywiezieniu go

za granicę nie przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie

ważności pozwolenia albo, w przypadku o którym mowa w art. 56a ust. 8,

w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie wydania kolejnego

pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę stała się ostateczna albo od

dnia otrzymania informacji o pozostawieniu wniosku o wydanie kolejnego

pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę bez rozpatrzenia, podlega

karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”;

36) w art. 113 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Kto będąc właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów

Dziedzictwa albo wpisanego do rejestru lub innego zabytku znajdującego się

w wojewódzkiej ewidencji zabytków nie powiadomił odpowiednio ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego albo

wojewódzkiego konserwatora zabytków o:”;

37) w art. 113a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. Tej samej karze podlega, kto w przypadku, o którym mowa w art. 56a

ust. 8, w terminie 14 dni od dnia przywiezienia zabytku na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, nie powiadomił wojewódzkiego konserwatora

zabytków o przywiezieniu tego zabytku.”;

38) art. 117 otrzymuje brzmienie:

„Art. 117. Kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia

prowadzi:

1) prace konserwatorskie, restauratorskie lub badania konserwatorskie przy

zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa,

2) prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania

konserwatorskie lub architektoniczne przy zabytku wpisanym do rejestru

lub roboty budowlane w jego otoczeniu albo badania archeologiczne

– podlega karze grzywny.”.

2016-12-29

Art. 2. W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2012 r.

poz. 987) w art. 24 dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„3. W przypadku muzealium będącego zabytkiem, pozwolenie na

skreślenie z inwentarza może być wydane z zastrzeżeniem warunku wpisania go

do rejestru zabytków. Skreślenia dokonuje się z chwilą wpisania muzealium do

rejestru zabytków.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisu art. 11

ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.2)).

5. W przypadku wzruszenia decyzji o wpisaniu do rejestru zabytków

muzealium skreślonego z inwentarza na podstawie pozwolenia, o którym mowa

w ust. 3, skreślenie z inwentarza uważa się za niedokonane.”.

Art. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 oraz

art. 80 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 37 oraz art. 80 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez

6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Art. 4. Pozwolenia na wywóz zabytków ruchomych za granicę oraz pozwolenia

na prowadzenie prac, badań lub innych działań przy zabytku ruchomym, wydane na

podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym,

zachowują moc przez okres, na który zostały wydane.

Art. 5. Przepisów art. 56a ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, nie stosuje się do

kolejnego pozwolenia na czasowy wywóz zabytków określonych w art. 56a ust. 2

ustawy zmienianej w art. 1, znajdujących się poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 397 i 774

oraz z 2016 r. poz. 1330.

2016-12-29