Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1574

©Telksinoe s. 1/147

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1574, 1579, 1948, 2260.

U S T A W A

z dnia 15 maja 2015 r.

Prawo restrukturyzacyjne

TYTUŁ I

Przepisy ogólne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Przepisy wstępne

Art. 1. Ustawa reguluje:

1) zawieranie przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego

niewypłacalnością układu z wierzycielami oraz skutki układu;

2) przeprowadzanie działań sanacyjnych.

Art. 2. Restrukturyzację przeprowadza się w następujących postępowaniach

restrukturyzacyjnych:

1) postępowaniu o zatwierdzenie układu;

2) przyspieszonym postępowaniu układowym;

3) postępowaniu układowym;

4) postępowaniu sanacyjnym.

Art. 3. 1. Celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie

ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze

zawarcia układu z wierzycielami, a w przypadku postępowania sanacyjnego –

również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu

słusznych praw wierzycieli.

2. Postępowanie o zatwierdzenie układu:

1) umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów

wierzycieli przez dłużnika bez udziału sądu;

2017-06-14

©Telksinoe s. 2/147

2) może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających

do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności

uprawniających do głosowania nad układem.

3. Przyspieszone postępowanie układowe:

1) umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu

wierzytelności w uproszczonym trybie;

2) może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających

do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności

uprawniających do głosowania nad układem.

4. Postępowanie układowe:

1) umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu

wierzytelności;

2) może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających

do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności

uprawniających do głosowania nad układem.

5. Postępowanie sanacyjne umożliwia dłużnikowi przeprowadzenie działań

sanacyjnych oraz zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu

wierzytelności.

6. Działaniami sanacyjnymi są czynności prawne i faktyczne, które zmierzają

do poprawy sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie

dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej ochronie

przed egzekucją.

Art. 4. 1. Przepisy ustawy stosuje się do:

1) przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks

cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380 i 585), zwanej dalej „Kodeksem

cywilnym”;

2) spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych

nieprowadzących działalności gospodarczej;

3) wspólników osobowych spółek handlowych ponoszących odpowiedzialność

za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;

4) wspólników spółki partnerskiej.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 3/147

2) banków krajowych;

3) Banku Gospodarstwa Krajowego;

4) oddziałów banków zagranicznych;

5) spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;

6) firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 10

czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz.

996);

7) zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;

8) funduszy inwestycyjnych;

9) instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.

w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm

inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz.

UE L 176 z 27.06.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr

575/2013”, z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli są

jednostką zależną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nr

575/2013 wobec instytucji kredytowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia nr 575/2013, podmiotu, o którym mowa w pkt 3–9, lub firmy

inwestycyjnej i są objęte nadzorem skonsolidowanym sprawowanym zgodnie

z art. 6–17 rozporządzenia nr 575/2013;

10) finansowych spółek holdingowych w rozumieniu w art. 4 ust. 1 pkt 20

rozporządzenia nr 575/2013 z siedzibą w państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

11) finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej w rozumieniu art.

4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013 z siedzibą w państwie

członkowskim Unii Europejskiej;

12) holdingów mieszanych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia

nr 575/2013 z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

13) dominujących finansowych spółek holdingowych z państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr

575/2013;

2017-06-14

©Telksinoe s. 4/147

14) unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych w rozumieniu art.

4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;

15) dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013;

16) unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013.

Art. 5. 1. Tworzy się Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości, zwany

dalej „Rejestrem”.

2. Rejestr:

1) służy zamieszczaniu i obwieszczaniu postanowień, zarządzeń, dokumentów

i informacji dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego

i upadłościowego;

2) służy udostępnianiu danych zawartych w postanowieniach, zarządzeniach,

dokumentach i informacjach, dotyczących postępowania

restrukturyzacyjnego i upadłościowego, obwieszczonych w Rejestrze

w odniesieniu do danego podmiotu;

3) umożliwia składanie pism i dokumentów oraz dokonywanie doręczeń;

4) wspomaga organizację pracy i prowadzenie postępowania

restrukturyzacyjnego i upadłościowego;

5) służy udostępnianiu wzorów pism procesowych i dokumentów określonych

w ustawie.

3. Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym administrowanym

i udostępnianym przez Ministra Sprawiedliwości.

4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, organizację

Rejestru, sposób zamieszczania i obwieszczania postanowień, zarządzeń,

dokumentów i informacji dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego

i upadłościowego, sposób udostępniania danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

i szczegółową treść tych danych, sposób składania pism i dokumentów oraz

dokonywania doręczeń, w tym wymogi techniczne niezbędne do składania

dokumentów za pośrednictwem Rejestru, sposób i zakres wspomagania organizacji

pracy i prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego oraz

sposób udostępniania wzorów pism procesowych i dokumentów określonych

2017-06-14

©Telksinoe s. 5/147

w ustawie, mając na uwadze konieczność zapewnienia dostępu do Rejestru

organom i uczestnikom postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego oraz

osobom zainteresowanym, z rozróżnieniem zakresu informacji ujawnianych

publicznie oraz dostępnych jedynie dla uczestników i organów postępowania,

konieczność zapewnienia kompletności danych zawartych w Rejestrze oraz ich

niezwłocznej aktualizacji wskutek obwieszczania i zamieszczania postanowień,

zarządzeń, dokumentów i informacji dotyczących postępowania

restrukturyzacyjnego i upadłościowego, potrzebę zapewnienia czytelności oraz

przejrzystości danych prezentowanych w Rejestrze, łatwość jego użytkowania oraz

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzanych danych.

Rozdział 2

Podstawy otwarcia postępowania

Art. 6. 1. Postępowanie restrukturyzacyjne może być prowadzone wobec

dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością.

2. Przez dłużnika niewypłacalnego należy rozumieć dłużnika

niewypłacalnego w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 233, z późn. zm.1)), zwanej dalej „Prawem

upadłościowym”.

3. Przez dłużnika zagrożonego niewypłacalnością należy rozumieć dłużnika,

którego sytuacja ekonomiczna wskazuje, że w niedługim czasie może stać się

niewypłacalny.

Art. 7. 1. O ile ustawa nie stanowi inaczej, postępowanie restrukturyzacyjne

wszczyna się na wniosek restrukturyzacyjny złożony przez dłużnika.

2. Przez wniosek restrukturyzacyjny należy rozumieć wniosek o otwarcie

postępowania restrukturyzacyjnego oraz wniosek o zatwierdzenie układu

przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu.

Art. 8. 1. Sąd odmawia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli

skutkiem tego postępowania byłoby pokrzywdzenie wierzycieli.

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978,

1166, 1259 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615 i 996.

2017-06-14

©Telksinoe s. 6/147

2. Sąd odmawia otwarcia postępowania układowego lub sanacyjnego

również, jeżeli nie została uprawdopodobniona zdolność dłużnika do bieżącego

zaspokajania kosztów postępowania i zobowiązań powstałych po jego otwarciu.

Rozdział 3

Plan restrukturyzacyjny

Art. 9. Wstępny plan restrukturyzacyjny zawiera co najmniej:

1) analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika;

2) wstępny opis i przegląd planowanych środków restrukturyzacyjnych

i związanych z nimi kosztów;

3) wstępny harmonogram wdrożenia środków restrukturyzacyjnych.

Art. 10. 1. Plan restrukturyzacyjny zawiera co najmniej:

1) opis przedsiębiorstwa dłużnika wraz z informacją o aktualnym oraz

przyszłym stanie podaży i popytu w sektorze rynku, na którym

przedsiębiorstwo działa;

2) analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika;

3) prezentację proponowanej przyszłej strategii prowadzenia przedsiębiorstwa

dłużnika oraz informację na temat poziomu i rodzaju ryzyka;

4) pełny opis i przegląd planowanych środków restrukturyzacyjnych

i związanych z nimi kosztów;

5) harmonogram wdrożenia środków restrukturyzacyjnych oraz ostateczny

termin wdrożenia planu restrukturyzacyjnego;

6) informację o zdolnościach produkcyjnych przedsiębiorstwa dłużnika,

w szczególności o ich wykorzystaniu i redukcji;

7) opis metod i źródeł finansowania, w tym wykorzystania dostępnego kapitału,

sprzedaży aktywów w celu finansowania restrukturyzacji, finansowych

zobowiązań udziałowców i osób trzecich, w szczególności banków lub innych

kredytodawców, wielkości udzielonej i wnioskowanej pomocy publicznej

oraz pomocy de minimis lub pomocy de minimis w rolnictwie lub

rybołówstwie i wykazania zapotrzebowania na nią;

8) projektowane zyski i straty na kolejne pięć lat oparte na co najmniej dwóch

prognozach;

9) imiona i nazwiska osób odpowiedzialnych za wykonanie układu;

2017-06-14

©Telksinoe s. 7/147

10) imiona i nazwiska autorów planu restrukturyzacyjnego;

11) datę sporządzenia planu restrukturyzacyjnego.

2. Plan restrukturyzacyjny może być ograniczony, jeżeli z uwagi na wielkość

lub charakter przedsiębiorstwa dłużnika ustalenie wszystkich informacji

wymienionych w ust. 1 nie jest możliwe albo nie jest niezbędne do dokonania

oceny możliwości wykonania układu. Ograniczenie planu restrukturyzacyjnego

wymaga uzasadnienia.

3. Plan restrukturyzacyjny składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza

w Rejestrze.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, za zgodą sędziego-komisarza,

nadzorca sądowy albo zarządca może zlecić sporządzenie planu

restrukturyzacyjnego osobom trzecim.

Rozdział 4

Zbieg postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego

Art. 11. W przypadku złożenia wniosku restrukturyzacyjnego i wniosku

o ogłoszenie upadłości, w pierwszej kolejności rozpoznaje się wniosek

restrukturyzacyjny.

Art. 12. 1. Sąd restrukturyzacyjny niezwłocznie po powzięciu wiadomości

o złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości zawiadamia sąd upadłościowy

o złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego.

2. Sąd upadłościowy wstrzymuje rozpoznanie wniosku o ogłoszenie

upadłości do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie wniosku

restrukturyzacyjnego. Wstrzymanie rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości

nie wyłącza możliwości zabezpieczenia majątku.

3. W przypadku gdy wstrzymaniu rozpoznania wniosku o ogłoszenie

upadłości sprzeciwia się interes ogółu wierzycieli, sąd upadłościowy wydaje

postanowienie o przejęciu wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego

rozpoznania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości i rozstrzygnięcia jednym

postanowieniem. Sąd upadłościowy rozpoznaje wnioski w składzie właściwym do

rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości.

4. Jeżeli przejęcie wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania

z wnioskiem o ogłoszenie upadłości prowadziłoby do znacznego opóźnienia

2017-06-14

©Telksinoe s. 8/147

wydania orzeczenia w przedmiocie ogłoszenia upadłości, ze szkodą dla wierzycieli,

a podstawy restrukturyzacji przedstawione przez dłużnika we wniosku

restrukturyzacyjnym są znane sądowi upadłościowemu, sąd upadłościowy nie

wydaje postanowienia o przejęciu wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego

rozpoznania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości i rozpoznaje wniosek

o ogłoszenie upadłości, o czym zawiadamia sąd restrukturyzacyjny.

Art. 13. Jeżeli została ogłoszona upadłość dłużnika, sąd restrukturyzacyjny

wstrzymuje rozpoznanie wniosku restrukturyzacyjnego do czasu uprawomocnienia

się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Sąd restrukturyzacyjny odmawia

zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo odmawia

otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w przypadku uprawomocnienia się

postanowienia o ogłoszeniu upadłości. W przypadku uchylenia postanowienia

o ogłoszeniu upadłości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przepisy

art. 11 i art. 12 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ II

Sąd i sędzia-komisarz

Rozdział 1

Sąd

Art. 14. 1. Sprawy w postępowaniu restrukturyzacyjnym rozpoznaje sąd

restrukturyzacyjny. Sądem restrukturyzacyjnym jest sąd rejonowy – sąd

gospodarczy.

2. Sąd orzeka w składzie jednego sędziego. Rozpoznając zażalenie na

postanowienie sędziego-komisarza oraz w przedmiocie wynagrodzenia nadzorcy

sądowego albo zarządcy w postępowaniu układowym i sanacyjnym, sąd orzeka

w składzie trzech sędziów zawodowych.

3. Po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego w skład sądu nie może

wchodzić sędzia-komisarz ani jego zastępca.

4. W przypadku uchylenia postanowienia sędziego-komisarza i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania, sędzia-komisarz jest wyłączony od

ponownego rozpoznawania tej sprawy. Wyłączenie to obowiązuje również

w przypadku uchylenia postanowienia wydanego w wyniku ponownego

2017-06-14

©Telksinoe s. 9/147

rozpoznania sprawy. W takim przypadku sprawę rozpoznaje zastępca sędziego-

-komisarza albo wyznaczony sędzia.

Art. 15. 1. Sprawy restrukturyzacyjne rozpoznaje sąd właściwy dla głównego

ośrodka podstawowej działalności dłużnika.

2. Przez główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika należy rozumieć

miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze

ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich.

3. W przypadku osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,

domniemywa się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce

siedziby.

4. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub

zawodową domniemywa się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności

jest główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub zawodowej.

5. W przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej

lub zawodowej domniemywa się, że głównym ośrodkiem podstawowej

działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby.

6. Jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka

podstawowej działalności, właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo

siedziby dłużnika, a jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca

zwykłego pobytu albo siedziby, właściwy jest sąd, w którego obszarze znajduje się

majątek dłużnika.

Art. 16. 1. Jeżeli w toku postępowania o zatwierdzenie układu albo otwarcie

postępowania restrukturyzacyjnego okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę

przekazuje się temu sądowi. Na postanowienie o przekazaniu sprawy nie

przysługuje zażalenie. Postanowienie wiąże sąd, któremu sprawa została

przekazana. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.

2. Przekazanie sprawy po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego jest

niedopuszczalne.

Art. 17. Jeżeli postępowanie restrukturyzacyjne zostało otwarte w kilku

sądach, dalsze postępowanie prowadzi sąd, który pierwszy wydał postanowienie

o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 10/147

Rozdział 2

Sędzia-komisarz

Art. 18. 1. Po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego czynności sądowe

w postępowaniu wykonuje sędzia-komisarz, z wyjątkiem czynności, dla których

właściwy jest sąd.

2. Sędzia-komisarz pełni swoją funkcję do dnia zakończenia postępowania

albo uprawomocnienia się postanowienia o jego umorzeniu.

3. Jeżeli został złożony uproszczony wniosek o otwarcie postępowania

sanacyjnego albo ogłoszenie upadłości, sędzia-komisarz pełni swoją funkcję do

dnia otwarcia postępowania sanacyjnego albo ogłoszenia upadłości albo

uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu albo odrzuceniu wniosku, albo

umorzeniu postępowania o otwarcie postępowania sanacyjnego albo ogłoszenie

upadłości.

4. Jeżeli do wykonania określonej czynności właściwy jest sędzia-komisarz,

a czynność ta ma być wykonana po dniu zakończenia postępowania albo

uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania, właściwy do jej

wykonania jest sąd.

Art. 19. 1. Sędzia-komisarz kieruje tokiem postępowania

restrukturyzacyjnego, sprawuje nadzór nad czynnościami nadzorcy sądowego

i zarządcy, oznacza czynności, których wykonywanie przez nadzorcę sądowego

albo zarządcę jest niedopuszczalne bez jego zezwolenia lub bez zezwolenia rady

wierzycieli, jak również zwraca uwagę na popełnione przez nich uchybienia.

2. Sędzia-komisarz i nadzorca albo zarządca mogą porozumiewać się

w sprawach dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego bezpośrednio oraz

z użyciem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość,

w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.

Art. 20. Sędzia-komisarz w zakresie swoich czynności ma prawa i obowiązki

sądu i przewodniczącego.

Art. 21. 1. W uzasadnionych przypadkach sąd powołuje zastępcę sędziego-

-komisarza.

2017-06-14

©Telksinoe s. 11/147

2. Zastępca sędziego-komisarza wykonuje czynności sędziego-komisarza,

jeżeli ustawa tak stanowi oraz w czasie trwania przemijającej przeszkody do

wykonywania tych czynności przez sędziego-komisarza.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może powołać więcej niż

jednego zastępcę sędziego-komisarza.

4. Do zastępcy sędziego-komisarza przepisy dotyczące sędziego-komisarza

stosuje się odpowiednio.

Art. 22. Organy administracji publicznej i komornicy sądowi udzielają

pomocy sędziemu-komisarzowi w wykonywaniu jego czynności.

DZIAŁ III

Nadzorca i zarządca

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 23. Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzi się z udziałem nadzorcy,

którym jest nadzorca układu albo nadzorca sądowy, albo zarządcy.

Art. 24. 1. Nadzorcą albo zarządcą może być osoba fizyczna, która posiada

pełną zdolność do czynności prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego

wydawaną na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 15 czerwca 2007 r.

o licencji doradcy restrukturyzacyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 883), zwanej dalej

„ustawą o licencji doradcy restrukturyzacyjnego”, albo spółka handlowa, której

wspólnicy ponoszący odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem albo członkowie zarządu reprezentujący spółkę posiadają

taką licencję.

2. Nadzorcą albo zarządcą nie może być osoba fizyczna albo spółka

handlowa, która jest:

1) wierzycielem lub dłużnikiem dłużnika;

2) małżonkiem, wstępnym, zstępnym, jednym z rodzeństwa, powinowatym

dłużnika lub jego wierzyciela w tej samej linii czy stopniu;

3) osobą pozostającą z dłużnikiem w stosunku przysposobienia lub małżonkiem

tej osoby albo osobą pozostającą z dłużnikiem w faktycznym związku,

prowadzącą z nim wspólnie gospodarstwo domowe;

2017-06-14

©Telksinoe s. 12/147

4) lub była zatrudniona przez dłużnika na podstawie stosunku pracy albo

wykonywała pracę lub świadczyła usługi na rzecz dłużnika na podstawie

innego stosunku prawnego, z wyjątkiem wykonywania na rzecz dłużnika

czynności doradztwa restrukturyzacyjnego, o których mowa w ustawie

o licencji doradcy restrukturyzacyjnego;

5) lub była członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem dłużnika albo

jest lub w okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku

restrukturyzacyjnego była wspólnikiem albo akcjonariuszem dłużnika

posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej niż 5% kapitału

zakładowego dłużnika lub wierzyciela;

6) lub była spółką powiązaną z dłużnikiem lub jest lub była członkiem organu,

prokurentem lub pełnomocnikiem takiej spółki albo jest lub w okresie dwóch

lat przed dniem złożenia wniosku restrukturyzacyjnego była wspólnikiem

albo akcjonariuszem posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej

niż 5% kapitału zakładowego spółki powiązanej z dłużnikiem.

3. Powołanie osoby, która była nadzorcą, jako zarządcy w postępowaniu

dotyczącym tego samego dłużnika jest niedopuszczalne.

4. Przeszkody, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, trwają mimo ustania

małżeństwa lub przysposobienia.

5. Nadzorca i zarządca niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem

pierwszej czynności przed sądem lub sędzią-komisarzem, składają do akt

postępowania oświadczenie, że nie zachodzą przeszkody, o których mowa w ust. 2

i 3.

Art. 25. 1. Nadzorca i zarządca odpowiadają za szkodę wyrządzoną na skutek

nienależytego wykonywania obowiązków.

2. Nadzorca i zarządca niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem

pierwszej czynności przed sądem lub sędzią-komisarzem, składają do akt

postępowania dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pełnieniem

funkcji. Koszty ubezpieczenia nie stanowią kosztów postępowania

restrukturyzacyjnego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 13/147

Art. 26. 1. Nadzorca informuje dłużnika o dostępnych dla dłużnika źródłach

finansowania, w tym pomocy publicznej, a także współpracuje z dłużnikiem w celu

uzyskania tego finansowania.

2. Jeżeli istnieje taka potrzeba i możliwość, zarządca podejmuje działania

w celu uzyskania dodatkowego źródła finansowania działalności dłużnika, w tym

uzyskania pomocy publicznej.

Art. 27. 1. Nadzorca sądowy i zarządca pełnią swoje funkcje do dnia

zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego albo uprawomocnienia się

postanowienia o jego umorzeniu.

2. Jeżeli został złożony uproszczony wniosek o otwarcie postępowania

sanacyjnego albo uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości, nadzorca sądowy

i zarządca pełnią swoje funkcje do dnia otwarcia postępowania sanacyjnego albo

ogłoszenia upadłości, albo do dnia uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu

uproszczonego wniosku albo jego odrzuceniu, albo umorzeniu postępowania

o otwarcie postępowania sanacyjnego albo ogłoszenie upadłości.

3. W postanowieniu, w którym powołuje się nadzorcę sądowego albo

zarządcę, wskazuje się numer licencji doradcy restrukturyzacyjnego osoby

powołanej do pełnienia funkcji nadzorcy sądowego albo zarządcy lub numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym spółki powołanej do pełnienia tej funkcji.

Art. 28. 1. Sąd zmienia nadzorcę sądowego albo zarządcę:

1) na jego wniosek;

2) w przypadku cofnięcia albo zawieszenia praw wynikających z licencji

doradcy restrukturyzacyjnego osobie fizycznej albo wspólnikom ponoszącym

odpowiedzialność za zobowiązania spółki będącej nadzorcą sądowym albo

zarządcą bez ograniczenia całym swoim majątkiem albo członkom zarządu

reprezentującym taką spółkę;

3) na podstawie uchwały rady wierzycieli podjętej w trybie określonym w art.

133 ust. 2;

4) na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub

wierzycieli mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności,

z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art.

116.

2017-06-14

©Telksinoe s. 14/147

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, sąd może odmówić powołania

wskazanej osoby, jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, w szczególności jeżeli

jest oczywiste, że wskazana osoba nie daje rękojmi należytego wykonywania

obowiązków.

3. Zmiana na wniosek dłużnika nadzorcy sądowego albo zarządcy

powołanego na podstawie uchwały rady wierzycieli podjętej w trybie określonym

w art. 133 ust. 2 jest niedopuszczalna.

Art. 29. 1. Sąd stwierdza wygaśnięcie funkcji nadzorcy sądowego albo

zarządcy w przypadku:

1) jego śmierci;

2) utraty przez niego pełnej zdolności do czynności prawnych;

3) gdy w składzie organów spółki będącej nadzorcą sądowym albo zarządcą

zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w postanowieniu wskazuje

się datę śmierci nadzorcy sądowego albo zarządcy.

3. Odpis prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu wygaśnięcia funkcji

nadzorcy sądowego albo zarządcy doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 30. 1. Sędzia-komisarz upomina nadzorcę sądowego albo zarządcę, który

nie wykonuje albo nienależycie wykonuje swoje obowiązki.

2. W przypadku istotnego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu

obowiązków mimo upomnienia, sędzia-komisarz nakłada na nadzorcę sądowego

albo zarządcę grzywnę w wysokości od 1000 zł do 30 000 zł, biorąc pod uwagę

stopień oraz wagę uchybienia.

3. W przypadku rażącego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu

obowiązków mimo nałożonej grzywny lub w przypadku niewykonania

obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 5 i art. 25 ust. 2, mimo wezwania do

ich spełnienia w terminie tygodnia, sąd odwołuje nadzorcę sądowego albo

zarządcę. Odpis prawomocnego postanowienia doręcza się Ministrowi

Sprawiedliwości.

4. Sąd wysłuchuje nadzorcę sądowego albo zarządcę przed ich odwołaniem.

W przypadku uprawdopodobnienia podstaw do odwołania nadzorcy sądowego albo

zarządcy sąd może do czasu wydania postanowienia w przedmiocie odwołania

2017-06-14

©Telksinoe s. 15/147

zawiesić nadzorcę sądowego albo zarządcę w wykonywaniu jego czynności,

powołując tymczasowego nadzorcę sądowego albo tymczasowego zarządcę, do

których przepisy o nadzorcy sądowym albo zarządcy stosuje się odpowiednio.

5. Na postanowienie sądu w przedmiocie odwołania nadzorcy sądowego albo

zarządcy oraz postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie upomnienia lub

nałożenia grzywny na nadzorcę sądowego albo zarządcę, przysługuje zażalenie.

Zażalenie przysługuje również nadzorcy sądowemu albo zarządcy.

6. Sąd powołuje nadzorcę sądowego albo zarządcę po uprawomocnieniu się

postanowienia o odwołaniu, o którym mowa w ust. 3. Do czasu powołania

nadzorcy sądowego albo zarządcy sąd powołuje tymczasowego nadzorcę sądowego

albo tymczasowego zarządcę, do których przepisy o nadzorcy sądowym albo

zarządcy stosuje się odpowiednio.

Art. 31. 1. Nadzorca sądowy i zarządca składają sędziemu-komisarzowi

sprawozdania ze swoich czynności za każdy miesiąc kalendarzowy pełnienia

funkcji.

2. Sprawozdanie z czynności nadzorcy sądowego obejmuje co najmniej

wskazanie:

1) czy dłużnik reguluje zobowiązania powstałe po otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego lub postępowania układowego;

2) przedstawionych przez dłużnika wpływów i wydatków oraz wysokości

środków pieniężnych zgromadzonych w kasie i na rachunkach bankowych na

początku i końcu okresu sprawozdawczego;

3) czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, na które nadzorca

sądowy wyraził zgodę.

3. Sprawozdanie z czynności zarządcy obejmuje co najmniej wskazanie

i omówienie etapu przygotowywania lub realizacji planu restrukturyzacyjnego oraz

wskazanie, czy zarządca reguluje zobowiązania powstałe po otwarciu

postępowania sanacyjnego.

4. Sędzia-komisarz może wyznaczyć inne terminy składania sprawozdań

z czynności oraz określić dodatkowe wymogi co do treści tych sprawozdań.

Art. 32. 1. Zarządca składa sędziemu-komisarzowi co miesiąc kalendarzowy

sprawozdanie rachunkowe. Sprawozdanie rachunkowe obejmuje co najmniej

2017-06-14

©Telksinoe s. 16/147

wskazanie źródła i wysokości poszczególnych wpływów i wydatków oraz

wysokości środków pieniężnych zgromadzonych w kasie i na rachunkach

bankowych na początku i końcu okresu sprawozdawczego.

2. Sędzia-komisarz może wyznaczyć inne terminy składania sprawozdań

rachunkowych oraz określić dodatkowe wymogi co do ich treści.

3. Sędzia-komisarz zatwierdza sprawozdanie rachunkowe, odmawia uznania

określonego wydatku lub dokonuje odpowiedniego sprostowania oraz orzeka

o zwrocie do masy sanacyjnej kwoty niezatwierdzonej.

4. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie. Zażalenie

przysługuje również zarządcy.

5. Prawomocne postanowienie zobowiązujące zarządcę do zwrotu do masy

sanacyjnej kwoty niezatwierdzonej stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko zarządcy.

Art. 33. 1. Po wykonaniu wszystkich obowiązków zarządca składa

sprawozdanie końcowe, które obejmuje co najmniej wskazanie, w jakim stopniu

został zrealizowany plan restrukturyzacyjny oraz czy zarządca wydał dłużnikowi

cały majątek i dokumenty.

2. Sprawozdanie końcowe zatwierdza sąd. Sąd odmawia zatwierdzenia

sprawozdania końcowego w całości lub części, jeżeli zarządca dokonał czynności

niezgodnych z prawem lub skutkujących pokrzywdzeniem wierzycieli lub dłużnika

albo mimo wezwania nie wykonał w zakreślonym terminie wszystkich

obowiązków.

3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje

również zarządcy.

4. Prawomocne postanowienie o odmowie zatwierdzenia sprawozdania

końcowego w całości lub części doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 34. 1. Do sprawozdań, o których mowa w art. 32 i art. 33, przepisów

ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047)

nie stosuje się.

2. Sprawozdania, o których mowa w art. 31–33, składa się w postaci

elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór

sprawozdania z czynności nadzorcy sądowego i zarządcy, sprawozdania

2017-06-14

©Telksinoe s. 17/147

rachunkowego i sprawozdania końcowego zarządcy, mając na uwadze zakres

informacji, których umieszczenie w sprawozdaniach jest niezbędne dla

prawidłowego sprawowania nadzoru nad nadzorcą sądowym albo zarządcą, oceny

stanu przedsiębiorstwa oraz nakładu pracy nadzorcy sądowego albo zarządcy,

a także czytelność oraz kompletność sprawozdań.

Rozdział 2

Nadzorca układu

Art. 35. 1. W postępowaniu o zatwierdzenie układu nadzorca układu jest

wybierany przez dłużnika i pełni swoją funkcję na podstawie umowy zawartej

z dłużnikiem.

2. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się wynagrodzenie nadzorcy

układu.

3. Umowa, o której mowa w ust. 1, wygasa w przypadku cofnięcia lub

zawieszenia praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego oraz

w przypadku śmierci nadzorcy układu lub utraty przez niego pełnej zdolności do

czynności prawnych. Umowa wygasa również w przypadku, gdy w terminie dwóch

tygodni od dnia jej zawarcia nadzorca układu nie zawrze umowy ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej.

4. W przypadku wygaśnięcia umowy z przyczyn, o których mowa w ust. 3,

dłużnik niezwłocznie zawiera umowę z osobą spełniającą wymogi, o których

mowa w art. 24, w celu dalszego pełnienia funkcji nadzorcy układu.

Art. 36. 1. Zawarcie umowy z nadzorcą układu nie ogranicza dłużnika

w zarządzie jego majątkiem.

2. Dłużnik udziela nadzorcy układu pełnych i zgodnych z prawdą informacji

w celu wykorzystania w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz udostępnia

dokumenty dotyczące swojego majątku i zobowiązań.

3. Dłużnik udziela nadzorcy układu informacji, o których mowa w ust. 2, pod

rygorem odpowiedzialności karnej za dostarczanie nieprawdziwych informacji

w celu wykorzystania w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz za zatajanie

informacji mających istotne znaczenie dla przeprowadzenia postępowania

restrukturyzacyjnego, o czym poucza go nadzorca układu.

2017-06-14

©Telksinoe s. 18/147

4. Nadzorca układu nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość informacji

dostarczonych mu przez dłużnika, pouczonego o odpowiedzialności karnej,

o której mowa w ust. 3. Nie zwalnia to nadzorcy układu z obowiązku rzetelnego

weryfikowania przedstawionych informacji, w szczególności w przypadku gdy

istnieją uzasadnione wątpliwości co do ich prawdziwości.

Art. 37. 1. W ramach sprawowanego nadzoru nadzorca układu może

kontrolować czynności dłużnika dotyczące jego majątku, a także przedsiębiorstwo

dłużnika, w tym sprawdzać, czy mienie dłużnika, które nie stanowi części

przedsiębiorstwa, jest dostatecznie zabezpieczone przed zniszczeniem lub utratą.

2. Do czynności nadzorcy układu należy w szczególności:

1) sporządzenie planu restrukturyzacyjnego;

2) przygotowanie wspólnie z dłużnikiem propozycji układowych;

3) sporządzenie spisu wierzytelności oraz spisu wierzytelności spornych;

4) współpraca z dłużnikiem w zakresie sprawnego i zgodnego z prawem

zbierania głosów przy zachowaniu praw wierzycieli;

5) złożenie sprawozdania o możliwości wykonania układu.

Rozdział 3

Nadzorca sądowy

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 38. 1. Nadzorca sądowy jest powoływany przez sąd w postanowieniu

o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego lub postępowania

układowego.

2. Na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub

wierzycieli mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem

wierzycieli, o których mowa w art. 80 ust. 3 oraz art. 116, sąd, w postanowieniu

o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego lub postępowania

układowego, powołuje do pełnienia funkcji nadzorcy sądowego osobę spełniającą

wymogi, o których mowa w art. 24, wskazaną przez dłużnika. Sąd może odmówić

powołania wskazanej osoby, jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny,

2017-06-14

©Telksinoe s. 19/147

w szczególności jeżeli jest oczywiste, że wskazana osoba nie daje rękojmi

należytego wykonywania obowiązków.

Art. 39. 1. Po powołaniu nadzorcy sądowego dłużnik może dokonywać

czynności zwykłego zarządu. Na dokonanie czynności przekraczających zakres

zwykłego zarządu wymagana jest zgoda nadzorcy sądowego, chyba że ustawa

przewiduje zezwolenie rady wierzycieli. Zgoda może zostać udzielona również po

dokonaniu czynności w terminie trzydziestu dni od dnia jej dokonania. Czynność

przekraczająca zakres zwykłego zarządu dokonana bez wymaganej zgody jest

nieważna.

2. Przepisy art. 36 ust. 2 i 3 oraz art. 37 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 40. Do czynności nadzorcy sądowego należy w szczególności:

1) zawiadomienie wierzycieli o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego;

2) sporządzenie planu restrukturyzacyjnego i spisu wierzytelności;

3) ocena propozycji układowych, w tym, w razie potrzeby, doradztwo

w zakresie ich zmiany w celu zapewnienia zgodności z prawem i możliwości

ich wykonania, podejmowanie działań w celu złożenia przez wierzycieli

możliwie największej liczby ważnych głosów, udział w zgromadzeniu

wierzycieli oraz złożenie opinii o możliwości wykonania układu;

4) w przyspieszonym postępowaniu układowym – sporządzenie spisu

wierzytelności spornych.

Art. 41. Nadzorca sądowy nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość

informacji dostarczonych mu przez dłużnika, pouczonego o odpowiedzialności

karnej za dostarczanie nieprawdziwych informacji w celu wykorzystania

w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz za zatajanie informacji mających istotne

znaczenie dla przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Nie zwalnia to

nadzorcy sądowego z obowiązku rzetelnego weryfikowania przedstawionych

informacji, w szczególności w przypadku gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co

do ich prawdziwości.

2017-06-14

©Telksinoe s. 20/147

Oddział 2

Wynagrodzenie

Art. 42. 1. Wynagrodzenie nadzorcy sądowego ustala się jako sumę czterech

części składowych, w granicach od dwukrotności do czterdziestoczterokrotności

podstawy wynagrodzenia.

2. Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:

1) część zależna od liczby wierzycieli będących uczestnikami postępowania:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – do 10 wierzycieli,

b) trzy podstawy wynagrodzenia – od 11 do 50 wierzycieli,

c) sześć podstaw wynagrodzenia – od 51 do 100 wierzycieli,

d) osiem podstaw wynagrodzenia – od 101 do 500 wierzycieli,

e) dziesięć podstaw wynagrodzenia – od 501 do 1000 wierzycieli,

f) dwanaście podstaw wynagrodzenia – powyżej 1000 wierzycieli;

2) część zależna od sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom

będącym uczestnikami postępowania:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – dla sumy do 100 000,00 zł,

b) trzy podstawy wynagrodzenia – dla sumy od 100 000,01 zł do

500 000,00 zł,

c) sześć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 500 000,01 zł do

1 000 000,00 zł,

d) osiem podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 1 000 000,01 zł do

10 000 000,00 zł,

e) dziesięć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 10 000 000,01 zł do

500 000 000,00 zł,

f) dwanaście podstaw wynagrodzenia – dla sumy przekraczającej

500 000 000,00 zł;

3) część ustalana przez sąd stosownie do rodzaju postępowania

restrukturyzacyjnego, zakresu czynności podejmowanych przez nadzorcę

sądowego w toku postępowania i pracy włożonej w osiągnięcie celu

postępowania – w granicach do dziesięciu podstaw wynagrodzenia;

2017-06-14

©Telksinoe s. 21/147

4) część ustalana w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od nadzorcy

sądowego postępowanie układowe trwa dłużej niż dwanaście miesięcy –

w granicach do dziesięciu podstaw wynagrodzenia.

3. Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne

wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim

kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

Art. 43. 1. Nadzorca sądowy w postępowaniu układowym ma prawo do

zaliczek kwartalnych w wysokości 10% wynagrodzenia, obliczonego zgodnie z art.

42 ust. 2 pkt 1 i 2, po upływie pełnego kwartału pełnienia funkcji, nie wcześniej niż

po zatwierdzeniu spisu wierzytelności.

2. Zaliczkę kwartalną wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego

przez nadzorcę sądowego.

3. Sędzia-komisarz rozstrzyga postanowieniem spory co do wysokości

zaliczek kwartalnych oraz po upływie pięciu kwartałów pełnienia funkcji przez

nadzorcę sądowego orzeka o dalszych zaliczkach.

Art. 44. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia na

wniosek nadzorcy sądowego złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia opinii

o możliwości wykonania układu albo doręczenia mu postanowienia o odwołaniu

lub zmianie nadzorcy sądowego albo umorzeniu postępowania. Złożenie wniosku

z uchybieniem terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia w wysokości

dotychczas pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi o przyznaniu niższego

wynagrodzenia i zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania postanowienia

w przedmiocie wynagrodzenia nadzorca sądowy może złożyć wniosek

o przywrócenie terminu, wykazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego

winy.

2. We wniosku o ustalenie wynagrodzenia podaje się aktualne, według stanu

na dzień złożenia wniosku, informacje o:

1) liczbie wierzycieli;

2) sumie wierzytelności;

3) rodzaju postępowania restrukturyzacyjnego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 22/147

4) zakresie czynności podejmowanych przez nadzorcę sądowego w toku

postępowania restrukturyzacyjnego;

5) pracy włożonej w osiągnięcie celu postępowania restrukturyzacyjnego.

3. Nadzorca sądowy może do wniosku dołączyć pisemne oświadczenie

dłużnika oraz oświadczenia wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do

wysokości wynagrodzenia, a także opinię rady wierzycieli.

Art. 45. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia

niezwłocznie po zakończeniu albo prawomocnym umorzeniu postępowania

restrukturyzacyjnego.

2. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również

nadzorcy sądowemu.

3. Jeżeli wynagrodzenie ustalono w wysokości niższej niż suma pobranych

zaliczek, nadzorca sądowy zwraca nadwyżkę pobranych zaliczek. O zwrocie

orzeka sąd w postanowieniu w przedmiocie wynagrodzenia.

4. Prawomocne postanowienie stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko

nadzorcy sądowemu oraz dłużnikowi.

5. Wynagrodzenie nadzorcy sądowego stanowi wydatek postępowania

restrukturyzacyjnego.

Art. 46. 1. W przypadku prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu albo

prawomocnego umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wynagrodzenie

nadzorcy sądowego ustala się w wysokości 40% wynagrodzenia obliczonego

zgodnie z art. 42. Wynagrodzenie, w części przewyższającej pobrane zaliczki,

wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez nadzorcę sądowego

niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia.

2. W przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu wynagrodzenie

nadzorcy sądowego ustala się w kwocie nieprzekraczającej wynagrodzenia

obliczonego zgodnie z art. 42.

3. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, w części przewyższającej

pobrane zaliczki, do wysokości 90% wypłaca się na podstawie rachunku

wystawionego przez nadzorcę sądowego niezwłocznie po uprawomocnieniu się

postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia. Pozostałą część wynagrodzenia wypłaca

się po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu wykonania układu.

2017-06-14

©Telksinoe s. 23/147

Art. 47. Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym lub

postępowaniu układowym funkcję nadzorcy sądowego pełniło kilku nadzorców

sądowych, wynagrodzenie rozdziela się między nich proporcjonalnie do czasu

pełnienia tej funkcji w postępowaniu, przy czym sąd może zdecydować

o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności jeżeli jest to

uzasadnione zróżnicowanym wpływem poszczególnych nadzorców sądowych na

przyjęcie układu.

Art. 48. Jeżeli w toku postępowania sąd odbierze dłużnikowi zarząd własny

i ustanowi zarządcę, sąd przyznaje odrębnie wynagrodzenie nadzorcy sądowemu

i odrębnie zarządcy przy uwzględnieniu zasad przyznawania wynagrodzenia dla

każdego z nich oddzielnie przy jednoczesnym proporcjonalnym zmniejszeniu

wynagrodzenia z uwagi na czas pełnienia funkcji przez każdego z nich, przy czym

sąd może zdecydować o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału,

w szczególności jeżeli jest to uzasadnione zróżnicowanym wpływem nadzorcy

sądowego i zarządcy na przyjęcie układu.

Art. 49. Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie nadzorcy sądowego

obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę

podatku od towarów i usług.

Art. 50. 1. W przypadku śmierci nadzorcy sądowego roszczenie o należne mu

wynagrodzenie należy do spadku po nim.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu

nadzorcy sądowego z urzędu.

Rozdział 4

Zarządca

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 51. 1. Zarządca jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu

postępowania sanacyjnego.

2. Na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub

wierzycieli mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem

wierzycieli, o których mowa w art. 80 ust. 3 oraz art. 116, sąd, w postanowieniu

2017-06-14

©Telksinoe s. 24/147

o otwarciu postępowania sanacyjnego, powołuje do pełnienia funkcji zarządcy

osobę spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, wskazaną przez dłużnika.

Sąd może odmówić powołania wskazanej osoby, jeżeli zachodzą uzasadnione

przyczyny, w szczególności jeżeli jest oczywiste, że wskazana osoba nie daje

rękojmi należytego wykonywania obowiązków.

3. Do zarządcy powołanego w przyspieszonym postępowaniu układowym lub

postępowaniu układowym przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

Art. 52. 1. Zarządca niezwłocznie obejmuje zarząd masą sanacyjną, zarządza

nią, sporządza spis inwentarza wraz z oszacowaniem oraz sporządza i realizuje plan

restrukturyzacyjny.

2. Spis inwentarza składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza

w Rejestrze.

3. Przepisy art. 36 ust. 2 i 3 oraz art. 40 stosuje się odpowiednio.

4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór spisu

inwentarza, mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w spisie jest

niezbędne dla oceny składu masy sanacyjnej, a także czytelność oraz kompletność

spisu.

Art. 53. 1. W sprawach dotyczących masy sanacyjnej zarządca dokonuje

czynności w imieniu własnym na rachunek dłużnika.

2. Zarządca nie odpowiada za zobowiązania zaciągnięte w sprawach

dotyczących masy sanacyjnej.

Art. 54. 1. Zarządca wykonuje obowiązki sprawozdawcze ciążące na

dłużniku. Zarządca nie odpowiada za opóźnienia w realizacji tych obowiązków

spowodowane nieprzekazaniem mu dokumentacji lub przekazaniem dokumentacji

nierzetelnej lub niekompletnej.

2. Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5

i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach

wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu

oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382, z 2015 r. poz. 978, 1260

i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615 i 996), ciąży na zarządcy.

3. Dłużnik jest obowiązany do natychmiastowego udostępniania zarządcy

posiadanych informacji i dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku,

2017-06-14

©Telksinoe s. 25/147

o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Jeżeli dla dłużnika

został ustanowiony kurator w postępowaniu restrukturyzacyjnym, obowiązek ten

ciąży na kuratorze.

Oddział 2

Wynagrodzenie

Art. 55. 1. Wynagrodzenie zarządcy ustala się jako sumę pięciu części

składowych, w granicach od trzykrotności do dwustuośmiokrotności podstawy

wynagrodzenia.

2. Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:

1) część zależna od liczby wierzycieli będących uczestnikami postępowania:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – do 10 wierzycieli,

b) trzy podstawy wynagrodzenia – od 11 do 50 wierzycieli,

c) sześć podstaw wynagrodzenia – od 51 do 100 wierzycieli,

d) dziesięć podstaw wynagrodzenia – od 101 do 500 wierzycieli,

e) dwanaście podstaw wynagrodzenia – od 501 do 1000 wierzycieli,

f) dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia – powyżej

1000 wierzycieli;

2) część zależna od sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom

będącym uczestnikami postępowania:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – dla sumy do 100 000,00 zł,

b) trzy podstawy wynagrodzenia – dla sumy od 100 000,01 zł do

500 000,00 zł,

c) sześć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 500 000,01 zł do

1 000 000,00 zł,

d) dziesięć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 1 000 000,01 zł do

10 000 000,00 zł,

e) dwanaście podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 10 000 000,01 zł do

500 000 000,00 zł,

f) dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia – dla sumy przekraczającej

500 000 000,00 zł;

2017-06-14

©Telksinoe s. 26/147

3) część zależna od średniomiesięcznych obrotów osiągniętych w toku

postępowania sanacyjnego:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – do 20 000,00 zł,

b) sześć podstaw wynagrodzenia – od 20 000,01 zł do 100 000,00 zł,

c) dwanaście podstaw wynagrodzenia – od 100 000,01 zł do

1 000 000,00 zł,

d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia – od 1 000 000,01 zł do

10 000 000,00 zł,

e) sześćdziesiąt podstaw wynagrodzenia – od 10 000 000,01 zł do

50 000 000,00 zł,

f) osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia – powyżej 50 000 000,00 zł;

4) część ustalana przez sąd, stosownie do:

a) stopnia poprawy kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika,

która miała miejsce w czasie trwania postępowania sanacyjnego,

wyrażającego się między innymi w zwiększeniu przychodów

i ograniczeniu kosztów,

b) podjęcia przez zarządcę innych działań, w szczególności zawarcia

umów, które przyniosą w przyszłości pozytywne ekonomicznie efekty

dla dłużnika,

c) stopnia skomplikowania sytuacji majątkowej i prawnej masy sanacyjnej

oraz rodzaju i zakresu działalności prowadzonej przez dłużnika, w tym

liczby pracowników zatrudnianych przez dłużnika

– w granicach do sześćdziesięciu podstaw wynagrodzenia;

5) część ustalana w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od zarządcy

postępowanie trwa dłużej niż dwanaście miesięcy – w granicach do

dwudziestu podstaw wynagrodzenia.

3. Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne

wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim

kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

Art. 56. 1. Sąd ustala wynagrodzenie wstępne zarządcy na wniosek zarządcy,

złożony po złożeniu planu restrukturyzacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia

złożenia wniosku.

2017-06-14

©Telksinoe s. 27/147

2. We wniosku o ustalenie wynagrodzenia wstępnego podaje się aktualne,

według stanu na dzień złożenia wniosku, informacje o:

1) liczbie wierzycieli;

2) sumie wierzytelności;

3) przewidywanych obrotach średniomiesięcznych w toku całego postępowania

sanacyjnego;

4) przewidywanym zgodnie z planem restrukturyzacyjnym stopniu trudności

prowadzenia postępowania i planowanej poprawie kondycji ekonomicznej

przedsiębiorstwa dłużnika.

3. Zarządca może dołączyć do wniosku pisemne oświadczenie dłużnika oraz

oświadczenia wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do wysokości

wynagrodzenia, a także opinię rady wierzycieli.

4. Ustalając wynagrodzenie wstępne, sąd stosuje zasady określone w art. 55,

biorąc pod uwagę wskaźniki podane we wniosku oraz prawdopodobieństwo

realizacji planu restrukturyzacyjnego i przewidywane efekty dla wierzycieli,

a także stanowisko dłużnika i wierzycieli, o ile zostały złożone.

5. Na postanowienie w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wstępnego

zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi i zarządcy.

Art. 57. 1. Po ustaleniu wynagrodzenia wstępnego zarządca ma prawo do

zaliczek kwartalnych w wysokości równej 7% wynagrodzenia wstępnego, po

upływie pełnego kwartału pełnienia funkcji. Pierwsza zaliczka może być pobrana

nie wcześniej niż przed uprawomocnieniem się postanowienia o ustaleniu

wynagrodzenia wstępnego.

2. Zaliczkę kwartalną wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego

przez zarządcę.

3. Sędzia-komisarz orzeka postanowieniem o dalszych zaliczkach

kwartalnych po upływie pięciu kwartałów pełnienia funkcji przez zarządcę.

Art. 58. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia

ostatecznego na wniosek zarządcy złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia

opinii o możliwości wykonania układu albo doręczenia mu postanowienia

o odwołaniu albo zmianie zarządcy albo umorzeniu postępowania. Złożenie

wniosku z uchybieniem terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia

2017-06-14

©Telksinoe s. 28/147

ostatecznego w wysokości dotychczas pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi

o przyznaniu niższego wynagrodzenia i zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania

postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego zarządca może złożyć

wniosek o przywrócenie terminu, wykazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez

jego winy.

2. We wniosku o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego podaje się aktualne,

według stanu na dzień złożenia wniosku, informacje o:

1) liczbie wierzycieli;

2) sumie wierzytelności;

3) średniomiesięcznych obrotach osiągniętych w toku postępowania

sanacyjnego;

4) stopniu poprawy kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika, która

miała miejsce w czasie trwania postępowania sanacyjnego, osiągniętych

przychodach i ich zmianie w stosunku do stanu poprzedzającego objęcie

zarządu;

5) podjęciu innych działań, w szczególności zawarciu umów, które przyniosły

w toku postępowania lub przyniosą w przyszłości pozytywne ekonomicznie

efekty dla dłużnika;

6) stopniu skomplikowania sytuacji majątkowej i prawnej masy sanacyjnej oraz

rodzaju i zakresie działalności prowadzonej przez dłużnika, w tym liczbie

pracowników zatrudnianych przez dłużnika.

3. Zarządca może do wniosku dołączyć pisemne oświadczenie dłużnika oraz

oświadczenia wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do wysokości

wynagrodzenia ostatecznego, a także opinię rady wierzycieli.

Art. 59. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia

ostatecznego niezwłocznie po zakończeniu albo prawomocnym umorzeniu

postępowania restrukturyzacyjnego.

2. W przypadku prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu albo

prawomocnego umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wynagrodzenie

zarządcy ustala się w wysokości 30% wynagrodzenia obliczonego zgodnie z art.

55. Wynagrodzenie, w części przewyższającej pobrane zaliczki, wypłaca się na

podstawie rachunku wystawionego przez zarządcę niezwłocznie po

uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 29/147

3. W przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu wynagrodzenie

zarządcy ustala się w kwocie nieprzekraczającej wynagrodzenia obliczonego

zgodnie z art. 55.

4. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, w części przewyższającej

pobrane zaliczki, do wysokości 85%, wypłaca się na podstawie rachunku

wystawionego przez zarządcę niezwłocznie po uprawomocnieniu się

postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia. Pozostałą część wynagrodzenia wypłaca

się po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu wykonania układu.

5. Jeżeli zarządca jest obowiązany wydać dłużnikowi jego majątek na skutek

zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego albo uprawomocnienia się

postanowienia o jego umorzeniu, a postanowienie o ustaleniu wynagrodzenia

ostatecznego nie jest jeszcze prawomocne, kwota wynagrodzenia podlega złożeniu

do depozytu sądowego w wysokości różnicy między wynagrodzeniem

wnioskowanym a sumą pobranych zaliczek, chyba że sąd, mając na względzie

ważny interes dłużnika, postanowi o ograniczeniu wysokości zabezpieczenia do

kwoty ustalonej w nieprawomocnym postanowieniu o ustaleniu wynagrodzenia

ostatecznego.

6. O złożeniu kwoty wynagrodzenia do depozytu orzeka sąd w składzie

jednoosobowym na wniosek zarządcy. Przepisów art. 6933 § 1 i 3 ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101,

z późn. zm.2)), zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”, nie stosuje się.

O wydaniu kwoty wynagrodzenia z depozytu orzeka sąd w składzie

jednoosobowym po prawomocnym ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego.

7. Jeżeli wynagrodzenie ostateczne ustalono w wysokości niższej niż suma

pobranych zaliczek, zarządca zwraca nadwyżkę pobranych zaliczek. O zwrocie

orzeka sąd w postanowieniu o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego.

8. Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego przysługuje

zażalenie. Zażalenie przysługuje również zarządcy.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293,

379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r. poz. 2, 4, 218,

539, 978, 1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587, 1595, 1634, 1635, 1830

i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195, 437, 868, 996 i 1177.

2017-06-14

©Telksinoe s. 30/147

9. Prawomocne postanowienie stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko zarządcy

oraz dłużnikowi.

10. Wynagrodzenie zarządcy stanowi wydatek postępowania

restrukturyzacyjnego.

Art. 60. Jeżeli w postępowaniu sanacyjnym funkcję zarządcy pełniło kilku

zarządców, wynagrodzenie rozdziela się między nich proporcjonalnie do czasu

pełnienia tej funkcji w postępowaniu, przy czym sąd może zdecydować

o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności jeżeli jest to

uzasadnione zróżnicowanym wpływem poszczególnych zarządców na zaistnienie

okoliczności, o których mowa w art. 55 ust. 2 pkt 4, oraz na przyjęcie układu.

Art. 61. 1. Wynagrodzenie zarządcy może zostać również ustalone odrębną

uchwałą zgromadzenia wierzycieli, podejmowaną wraz z uchwałą w przedmiocie

przyjęcia układu, z zastosowaniem tych samych wymogów co do kworum oraz

wymaganych większości.

2. Wynagrodzenie ustalone uchwałą zgromadzenia wierzycieli nie może być

niższe niż obliczone zgodnie z art. 55 ust. 2 pkt 1–3. Na wynagrodzenie zalicza się

zaliczki pobrane przez zarządcę zgodnie z art. 57.

3. Uchwała o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy może być poddana pod

głosowanie wyłącznie po złożeniu przez dłużnika oświadczenia o jej poparciu.

4. Jeżeli uchwała o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy przewiduje

wynagrodzenie nie wyższe niż 150% wynagrodzenia obliczonego zgodnie z art. 55,

oświadczenie dłużnika, o którym mowa w ust. 3, nie jest wymagane.

5. W przypadku nieprzyjęcia układu albo prawomocnej odmowy

zatwierdzenia przyjętego układu uchwała zgromadzenia wierzycieli o ustaleniu

wynagrodzenia zarządcy traci moc. W takim przypadku oraz w sytuacji, gdy na

zgromadzeniu wierzycieli nie podjęto uchwały o ustaleniu wynagrodzenia,

zarządca składa wniosek o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego w terminie

tygodnia od dnia zgromadzenia wierzycieli albo od doręczenia mu postanowienia

o odmowie zatwierdzenia układu.

6. Sąd, zatwierdzając układ, wydaje również postanowienie w przedmiocie

zatwierdzenia uchwały ustalającej wynagrodzenie zarządcy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 31/147

7. Postanowienie podlega zaskarżeniu w trybie i terminach przewidzianych

dla zaskarżenia postanowienia o zatwierdzeniu układu. Zażalenie przysługuje

również zarządcy.

8. Sąd może odmówić zatwierdzenia uchwały o ustaleniu wynagrodzenia

zarządcy, jeżeli jest niezgodna z prawem lub narusza istotne interesy zarządcy lub

wierzycieli, którzy głosowali przeciw tej uchwale oraz zgłosili zastrzeżenia

w trybie i terminie przewidzianym dla zastrzeżeń przeciwko układowi, lub narusza

istotne interesy dłużnika, który sprzeciwił się jej podjęciu. W takim przypadku

zarządca składa wniosek o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego w terminie

tygodnia od dnia doręczenia mu postanowienia o odmowie zatwierdzenia uchwały.

9. Do wynagrodzenia ustalonego uchwałą zgromadzenia wierzycieli przepisy

art. 59 ust. 4–7 stosuje się odpowiednio.

Art. 62. W przypadku odebrania zarządu dłużnikowi w przyspieszonym

postępowaniu układowym lub w postępowaniu układowym do wynagrodzenia

zarządcy przepisy o wynagrodzeniu zarządcy w postępowaniu sanacyjnym stosuje

się odpowiednio.

Art. 63. Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie zarządcy obowiązanego

do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od

towarów i usług.

Art. 64. 1. W przypadku śmierci zarządcy roszczenie o należne mu

wynagrodzenie należy do spadku po nim.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu

zarządcy z urzędu.

DZIAŁ IV

Uczestnicy postępowania

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 65. 1. Uczestnikami postępowania restrukturyzacyjnego są:

1) dłużnik;

2) wierzyciel osobisty dłużnika, któremu przysługuje wierzytelność bezsporna;

2017-06-14

©Telksinoe s. 32/147

3) wierzyciel osobisty dłużnika, któremu przysługuje wierzytelność sporna

i który uprawdopodobnił swoją wierzytelność oraz został dopuszczony do

udziału w sprawie przez sędziego-komisarza.

2. Przez wierzyciela należy rozumieć osobę uprawnioną do żądania od

dłużnika świadczenia.

3. Przez świadczenie należy rozumieć również świadczenie składek na

ubezpieczenia społeczne oraz innych danin publicznych.

4. Przez wierzyciela osobistego, któremu przysługuje wierzytelność

bezsporna, należy rozumieć wierzyciela osobistego, który został wskazany przez

dłużnika w spisie wierzycieli załączonym do wniosku restrukturyzacyjnego lub

którego wierzytelność została stwierdzona tytułem egzekucyjnym lub który został

umieszczony w spisie wierzytelności.

5. Przez wierzytelność sporną należy rozumieć wierzytelność inną niż

wskazana w ust. 4, która została skonkretyzowana co do zakresu świadczenia

dłużnika i podstawy faktycznej, w szczególności wierzytelność, co do której

dłużnik został wezwany do spełnienia świadczenia, zawezwano dłużnika do próby

ugodowej, wytoczono powództwo przeciwko dłużnikowi albo podniesiono zarzut

potrącenia w sprawie wszczętej przez dłużnika, albo co do której toczy się

postępowanie przed sądem polubownym oraz wierzytelność, o której mowa w art.

90 ust. 2.

6. Dopuszczenie do udziału w sprawie wierzyciela, o którym mowa w ust. 1

pkt 3, może nastąpić na wniosek wierzyciela albo z urzędu. W przypadku

dopuszczenia wierzyciela do udziału w sprawie na jego wniosek, dopuszczenie

wywołuje skutek od dnia złożenia wniosku.

7. Wierzyciel nieumieszczony w spisie wierzytelności traci uprawnienia

uczestnika postępowania z dniem uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu

jego sprzeciwu lub bezskutecznego upływu terminu do jego złożenia albo

uprawomocnienia się postanowienia uwzględniającego sprzeciw co do

umieszczenia jego wierzytelności.

Art. 66. 1. Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma wpływu na

zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych dłużnika.

2017-06-14

©Telksinoe s. 33/147

2. Po wydaniu przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania

restrukturyzacyjnego przedsiębiorca występuje w obrocie pod dotychczasową

firmą z dodaniem oznaczenia „w restrukturyzacji”.

Art. 67. 1. W postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnik sprawuje zarząd

własny swoim majątkiem, chyba że został ustanowiony zarządca. Zarząd własny,

w zakresie określonym w art. 39 ust. 1, dłużnik sprawuje pod nadzorem nadzorcy

sądowego.

2. Czynności prawne dokonane przez dłużnika dotyczące mienia, wobec

którego dłużnik utracił prawo zarządu, są nieważne.

3. Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika pozbawionego prawa zarządu,

dokonane po obwieszczeniu o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, nie

zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia do rąk zarządcy, chyba że

równowartość świadczenia wpłynęła do masy układowej albo sanacyjnej.

4. Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, do czynności, które

podlegają ujawnieniu w księdze wieczystej i rejestrach, przepisy ust. 2 i 3 stosuje

się.

5. Jeżeli zawarcie umowy lub ustanowienie zabezpieczenia finansowego

nastąpiło w dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, a uprawniony

z zabezpieczenia wykaże, że nie wiedział i przy zachowaniu należytej staranności

nie mógł wiedzieć o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, do ustanowienia

zabezpieczenia finansowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r.

o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 891) przepisu

ust. 2 nie stosuje się. Do zabezpieczenia ustanowionego w związku

z uczestnictwem w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów

wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności

rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów

wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. z 2016 r. poz.

1224), na rzecz podmiotu prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego

systemu przepisu ust. 2 nie stosuje się.

Art. 68. 1. Jeżeli po złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego dłużnik utracił

zdolność procesową i nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, a także jeżeli

w składzie organów dłużnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną

2017-06-14

©Telksinoe s. 34/147

nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność

prawną, zachodzą braki uniemożliwiające ich działanie, sędzia-komisarz, a przed

dniem otwarcia postępowania sąd, ustanawia kuratora. Jeżeli dla dłużnika

ustanowiono kuratora na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687 i 996) albo na

podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, kuratora tego powołuje się na kuratora,

o którym mowa w niniejszym przepisie.

2. Kurator ustanowiony w postępowaniu o otwarcie postępowania

restrukturyzacyjnego pełni swoją funkcję również po otwarciu tego postępowania.

3. Ustanowienie kuratora na podstawie ust. 1 nie stanowi przeszkody do

usunięcia, na podstawie zasad ogólnych, braku zdolności procesowej albo braków

w składzie organów uniemożliwiających ich działanie. Po ich uzupełnieniu

ustanowienie kuratora według przepisów niniejszego działu traci moc.

4. Kurator ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek

nienależytego wykonywania obowiązków.

Art. 69. 1. Kuratorowi przysługuje prawo do wynagrodzenia oraz zwrotu

wydatków.

2. Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie art. 68 ust. 1 ustala

sędzia-komisarz, a przed otwarciem postępowania sąd, w wysokości stosownej do

nakładu pracy kuratora, stosując odpowiednio przepisy o wynagrodzeniu kuratora

ustanowionego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym.

3. Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków

przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również kuratorowi.

Art. 70. Wynagrodzenie kuratora obowiązanego do rozliczenia podatku od

towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.

Art. 71. Koszty działania kuratora obciążają dłużnika. Jeżeli dłużnik na

wezwanie kuratora nie pokrył tych kosztów, sędzia-komisarz na wniosek kuratora

nakazuje tymczasową wypłatę sumy kosztów ze środków Skarbu Państwa i ich

ściągnięcie od dłużnika w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego

o egzekucji opłat sądowych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 35/147

Art. 72. 1. W przypadku śmierci dłużnika jego spadkobierca staje się

uczestnikiem postępowania restrukturyzacyjnego. Dla zabezpieczenia praw

spadkobiercy sędzia-komisarz z urzędu ustanawia kuratora, do którego przepisy

art. 68–71 stosuje się.

2. Ustanowienie kuratora traci moc po wstąpieniu do postępowania

spadkobiercy dłużnika, który wykazał swoje prawa prawomocnym

postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, europejskim poświadczeniem

spadkowym albo zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia. Do

spadkobiercy przepisy o prawach i obowiązkach dłużnika stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku ustanowienia kuratora spadku przepis ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

Art. 73. Z dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w stosunku do

jednego z małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej majątek

wspólny małżonków wchodzi do masy układowej albo sanacyjnej i podlega

nadzorowi nadzorcy sądowego albo zarządowi zarządcy. Przepisy art. 341 i art. 36–

39 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U.

z 2015 r. poz. 2082 oraz z 2016 r. poz. 406, 1177 i 1271) stosuje się.

Art. 74. Ustanowienie rozdzielności majątkowej po dniu otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego z datą wcześniejszą niż dzień otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne.

Art. 75. 1. Jeżeli wierzyciel nie ma zdolności procesowej i nie działa za niego

przedstawiciel ustawowy, a także jeżeli w składzie organów wierzyciela będącego

osobą prawną lub inną jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki

uniemożliwiające ich działanie, sędzia-komisarz może, jeżeli przyczyni się to do

usprawnienia postępowania, ustanowić dla niego kuratora, który działa za

wierzyciela w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Jeżeli dla wierzyciela

ustanowiono kuratora na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym albo na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego,

kuratora tego powołuje się na kuratora, o którym mowa w niniejszym przepisie.

2. Przepisy art. 68 ust. 2–4, art. 69 i art. 70 stosuje się odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 36/147

3. Koszty działania kuratora obciążają wierzyciela. Przepis art. 71 zdanie

drugie stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Spis wierzytelności

Art. 76. 1. Spis wierzytelności obejmuje wierzytelności osobiste w stosunku

do dłużnika powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.

2. Umieszczenie wierzytelności w spisie wierzytelności określa sumę, z którą

wierzyciel uczestniczy w postępowaniu restrukturyzacyjnym.

Art. 77. 1. Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało

otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, w szczególności z tytułu czynszu najmu

lub dzierżawy, podatków lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy

prawa proporcjonalnemu podziałowi na część traktowaną jak wierzytelność

powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz część traktowaną jak

wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania.

2. Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego dłużnika środka

trwałego w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.3)) oraz ustawy z dnia

15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz.

851, z późn. zm.4)) do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.

3. Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia

deklaracji lub innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części

wierzytelności, o której mowa w ust. 1, ujmuje się w odrębnych deklaracjach lub

innych tego typu dokumentach.

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362,

596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i

1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z

2015 r. poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322,

1333, 1569, 1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925, 1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r.

poz. 188, 195, 615, 780, 823, 929, 1010 i 1206.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 915,

1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662, z 2015 r. poz. 73, 211, 933, 978, 1166, 1197, 1259,

1296, 1348, 1595, 1688, 1767, 1844 i 1932 oraz z 2016 r. poz. 68, 615, 780, 996 i 1206.

2017-06-14

©Telksinoe s. 37/147

Art. 78. Wierzytelność niepieniężną umieszcza się w spisie wierzytelności

w sumie pieniężnej według jej wartości z dnia poprzedzającego dzień otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 79. 1. Jeżeli w dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego

wierzytelność bez zastrzeżenia odsetek nie stała się jeszcze wymagalna, w spisie

wierzytelności umieszcza się wierzytelność pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie

wyższe jednak niż 6% rocznie, za czas od dnia otwarcia postępowania do dnia

wymagalności, najdłużej jednak za dwa lata.

2. Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się w spisie wierzytelności

w kwocie naliczonej do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego włącznie.

Art. 80. 1. Wierzytelność współdłużnika lub poręczyciela dłużnika z tytułu

zwrotnego roszczenia umieszcza się w spisie wierzytelności w wysokości, w jakiej

współdłużnik lub poręczyciel zaspokoił wierzyciela, chyba że co innego wynika

z treści stosunku prawnego.

2. W spisie wierzytelności umieszcza się wierzytelność gwaranta lub banku

otwierającego akredytywy w wysokości, w jakiej zaspokoił on wierzyciela, chyba

że co innego wynika z treści stosunku prawnego.

3. W spisie wierzytelności umieszcza się również wierzytelność

współdłużnika, poręczyciela, gwaranta lub banku otwierającego akredytywy, który

nie zaspokoił wierzyciela jako wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do

głosowania na zgromadzeniu wierzycieli.

Art. 81. 1. Niewymagalne wierzytelności ze stosunków prawnych

o charakterze ciągłym, a także wierzytelności z tytułu kredytu i pożyczki,

umieszcza się w spisie wierzytelności pomniejszone o odsetki ustawowe, nie

wyższe jednak niż 6% rocznie, za czas od dnia otwarcia postępowania do dnia

wymagalności każdego przyszłego świadczenia, najdłużej jednak za dwa lata.

2. Wierzytelności z tytułu świadczeń powtarzających się, których czas

trwania oznaczono na czas życia uprawnionego lub innej osoby, albo

nieoznaczonych co do czasu trwania, umieszcza się w spisie wierzytelności jako

sumę stanowiącą wartość prawa.

2017-06-14

©Telksinoe s. 38/147

3. Jeżeli w umowie o prawo do świadczeń powtarzających została ustalona

suma wykupu, sumę tę umieszcza się w spisie wierzytelności jako wartość prawa.

4. Jeżeli przedmiot leasingu stanowi u korzystającego dłużnika środek trwały

w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych do rat leasingu przepis ust. 1 stosuje się.

5. Jeżeli umowa kredytu przewiduje możliwość korzystania ze środków

pieniężnych do pewnej wysokości, w spisie wierzytelności umieszcza się kwotę

wykorzystaną przez dłużnika do dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 82. 1. Wierzytelność zabezpieczoną hipoteką lub wpisem w rejestrze na

majątku dłużnika położonym za granicą umieszcza się w spisie wierzytelności,

jeżeli złożony zostanie dowód wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu.

2. Złożenia dowodu wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu nie wymaga się,

jeżeli postępowanie restrukturyzacyjne zostało uznane w kraju, w którym znajduje

się przedmiot zabezpieczenia.

Art. 83. 1. Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej

wymagalności umieszcza się w spisie wierzytelności po przeliczeniu na walutę

polską według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia

otwarcia postępowania, a jeżeli takiego kursu nie było – według średniej ceny

rynkowej z tej daty.

2. Umieszczenie w spisie wierzytelności w przeliczeniu na walutę polską nie

powoduje przekształcenia zobowiązania wyrażonego w walucie obcej na

zobowiązanie w walucie polskiej, w szczególności wykonanie zobowiązania

w ramach realizacji układu następuje w walucie obcej, chyba że propozycje

układowe stanowią inaczej.

Art. 84. 1. Spis wierzytelności sporządza nadzorca lub zarządca na podstawie

ksiąg rachunkowych, innych dokumentów dłużnika, wpisów w księgach

wieczystych oraz rejestrach.

2. W postępowaniu sanacyjnym otwartym na podstawie uproszczonego

wniosku złożonego zgodnie z art. 328 ust. 1 spis wierzytelności sporządza się

w zakresie, w jakim jest to możliwe, na podstawie spisu wierzytelności

sporządzonego we wcześniejszym postępowaniu restrukturyzacyjnym.

2017-06-14

©Telksinoe s. 39/147

Art. 85. Jeżeli propozycje układowe przewidują podział wierzycieli na grupy,

spis wierzytelności sporządza się z uwzględnieniem zaproponowanego podziału.

Art. 86. 1. W spisie wierzytelności odrębnie umieszcza się wierzytelności

objęte układem z mocy prawa oraz wierzytelności objęte układem za zgodą

wierzyciela.

2. W spisie wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach:

1) liczbę porządkową;

2) imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, jego miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze

Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego

jednoznaczną identyfikację;

3) sumę wierzytelności i sumę, według której będzie obliczany głos wierzyciela

w głosowaniu nad układem;

4) informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;

5) informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku;

6) informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;

7) informację, czy w stosunku do wierzyciela zachodzą okoliczności wskazane

w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;

8) uzasadnienie;

9) oświadczenie dłużnika o uznaniu lub odmowie uznania wierzytelności oraz

o tym, czy w stosunku do wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności

zachodzą okoliczności wskazane w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;

10) dla wierzytelności, które są objęte układem za zgodą wierzyciela – informację,

czy wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem;

11) sumę wszystkich wierzytelności umieszczonych w spisie wierzytelności,

a jeżeli w spisie wierzytelności jest uwzględniony podział wierzycieli na

grupy – również sumę wierzytelności dla każdej grupy.

3. W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, według której będzie

obliczany głos wierzyciela w głosowaniu nad układem, oznacza się według tej

części wierzytelności, która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu

zabezpieczenia, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności

układem.

2017-06-14

©Telksinoe s. 40/147

4. Uzasadnienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, obejmuje wskazanie stanu

faktycznego, z którego wynika wierzytelność, oraz wskazanie dokumentów jej

dotyczących.

5. Jeżeli dłużnik nie złożył oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 9,

nadzorca lub zarządca umieszcza w spisie wierzytelności informację, że dłużnik nie

złożył oświadczenia, oraz podaje przyczynę.

Art. 87. W spisie wierzytelności spornych zwięźle przedstawia się podstawę

sporu. Przepisy art. 86 stosuje się odpowiednio.

Art. 88. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór

spisu wierzytelności oraz wzór spisu wierzytelności spornych, mając na uwadze

zakres informacji umieszczanych w spisie wierzytelności i spisie wierzytelności

spornych, czytelność oraz kompletność spisów.

Art. 89. 1. Spis wierzytelności i spis wierzytelności spornych składa się

w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

2. O dacie złożenia spisu wierzytelności i spisu wierzytelności spornych

obwieszcza się.

Art. 90. 1. W przyspieszonym postępowaniu układowym dłużnik może

zgłosić zastrzeżenia co do umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności.

2. Wierzytelność, co do której dłużnik zgłosił zastrzeżenia, stanowi

wierzytelność sporną. W takim przypadku sędzia-komisarz dokonuje

odpowiednich zmian spisu wierzytelności oraz spisu wierzytelności spornych.

Art. 91. 1. W postępowaniu układowym oraz postępowaniu sanacyjnym,

w terminie dwóch tygodni od dnia obwieszczenia, o którym mowa w art. 89 ust. 2,

uczestnicy postępowania mogą złożyć do sędziego-komisarza sprzeciw co do

umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności. Dłużnik może złożyć

sprzeciw, o ile spis wierzytelności nie jest zgodny z jego oświadczeniem, o którym

mowa w art. 86 ust. 2 pkt 9. Jeżeli dłużnik nie złożył oświadczenia, może złożyć

sprzeciw tylko w przypadku, gdy wykaże, że nie złożył oświadczenia z przyczyn

od niego niezależnych.

2. W terminie, o którym mowa w ust. 1, dłużnik lub wierzyciel, który nie

został umieszczony w spisie wierzytelności, może złożyć sprzeciw co do

pominięcia wierzytelności w spisie wierzytelności.

2017-06-14

©Telksinoe s. 41/147

Art. 92. 1. Sprzeciw powinien odpowiadać wymogom formalnym pisma

procesowego, a ponadto wskazywać pominiętą lub zaskarżoną wierzytelność oraz

zawierać wniosek co do pominięcia lub umieszczenia wierzytelności w spisie

wierzytelności wraz z uzasadnieniem i wskazaniem dowodów na jego poparcie.

2. Sprzeciw co do pominięcia wierzytelności w spisie wierzytelności

powinien ponadto zawierać:

1) imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, jego miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze

Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego

jednoznaczną identyfikację, a jeżeli wierzycielem jest spółka osobowa, osoba

prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona

i nazwiska reprezentantów spółki albo osoby prawnej, w tym likwidatorów,

jeżeli zostali ustanowieni;

2) wskazanie sumy wierzytelności oraz sumy, według której będzie obliczany

głos wierzyciela w głosowaniu nad układem;

3) wskazanie istnienia i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;

4) informację, czy w stosunku do wierzyciela zachodzą okoliczności wskazane

w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;

5) informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku zawieszającego;

6) informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;

7) dla wierzytelności, które są objęte układem za zgodą wierzyciela – informację,

czy wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem.

3. Przepis art. 86 ust. 3 stosuje się.

4. Jeżeli sprzeciw nie odpowiada wymaganiom wskazanym w ust. 1 lub 2 lub

nie uiszczono należnej opłaty, przepis art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego

stosuje się odpowiednio. Sędzia-komisarz odrzuca sprzeciw złożony po upływie

terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalny, jak również sprzeciw, którego

braków strona nie uzupełniła, lub sprzeciw, od którego strona nie wniosła należnej

opłaty w wyznaczonym terminie.

5. Sędzia-komisarz pomija twierdzenia i dowody niezgłoszone w sprzeciwie,

chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie bez swojej winy

2017-06-14

©Telksinoe s. 42/147

lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki

w rozpoznaniu sprawy.

Art. 93. 1. Okoliczności uzasadniające sprzeciw mogą być udowodnione

wyłącznie dowodem z dokumentu albo opinii biegłego.

2. Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu,

sprzeciw co do umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności może być

oparty tylko na zdarzeniach powstałych po zamknięciu rozprawy w sprawie,

w której zostało wydane orzeczenie. Zdarzenia te stwierdza się dowodem na

piśmie.

Art. 94. 1. Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu wierzyciela co do

pominięcia jego wierzytelności w spisie wierzytelności nadzorcy sądowemu albo

zarządcy oraz dłużnikowi.

2. Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu wierzyciela co do umieszczenia

wierzytelności w spisie wierzytelności nadzorcy sądowemu albo zarządcy,

dłużnikowi oraz wierzycielowi, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy.

3. Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu dłużnika nadzorcy sądowemu

albo zarządcy oraz wierzycielowi, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy.

4. Uczestnik postępowania może złożyć odpowiedź na sprzeciw w terminie

wyznaczonym przez sędziego-komisarza nie krótszym niż tydzień od dnia

doręczenia odpisu sprzeciwu. Nadzorca sądowy albo zarządca jest obowiązany

w tym samym terminie do złożenia odpowiedzi na sprzeciw.

5. Odpowiedź na sprzeciw złożona po upływie terminu lub której braków

strona nie uzupełniła w terminie podlega zwrotowi.

6. Do odpowiedzi na sprzeciw przepisy art. 92 ust. 1 i 4 stosuje się

odpowiednio.

Art. 95. 1. Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony

sędzia rozpoznaje sprzeciw na posiedzeniu niejawnym w terminie dwóch miesięcy

od dnia jego wniesienia.

2. Jeżeli sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony

sędzia uzna za potrzebne wyznaczenie rozprawy, zawiadamia o niej nadzorcę

sądowego albo zarządcę, dłużnika oraz wierzyciela, który złożył sprzeciw,

2017-06-14

©Telksinoe s. 43/147

i wierzyciela, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy. Niestawiennictwo tych

osób, nawet usprawiedliwione, nie wstrzymuje wydania postanowienia.

3. Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony sędzia

może odstąpić od przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, jeżeli biegły

sporządził opinię w innym postępowaniu toczącym się przed sądem, sądem

polubownym lub organem administracji. W takim przypadku dowodem są

dokumenty obejmujące treść opinii biegłego.

4. W toku postępowania wywołanego złożeniem sprzeciwu nadzorca sądowy

albo zarządca ma prawa i obowiązki uczestnika postępowania.

5. Na postanowienie w przedmiocie sprzeciwu zażalenie przysługuje

dłużnikowi, nadzorcy sądowemu albo zarządcy oraz wierzycielom.

6. Uchylenie postanowienia w przedmiocie sprzeciwu i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku

konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości albo jeżeli

przy rozpoznawaniu sprzeciwu doszło do nieważności postępowania, której

skutków nie dało się usunąć w postępowaniu zażaleniowym.

Art. 96. Po uprawomocnieniu się postanowienia uwzględniającego sprzeciw

w spisie wierzytelności dokonuje się zmian w zakresie określonym

w postanowieniu.

Art. 97. 1. W przyspieszonym postępowaniu układowym sędzia-komisarz

zatwierdza spis wierzytelności na zgromadzeniu wierzycieli.

2. Postanowienie sędziego-komisarza o zatwierdzeniu spisu wierzytelności

obwieszcza się.

Art. 98. 1. W postępowaniu układowym oraz sanacyjnym po upływie terminu

do złożenia sprzeciwu, a w przypadku jego złożenia – po uprawomocnieniu się

postanowienia w przedmiocie sprzeciwu, sędzia-komisarz zatwierdza spis

wierzytelności.

2. Przepis art. 97 ust. 2 stosuje się.

3. Sędzia-komisarz zatwierdza spis wierzytelności w zakresie nieobjętym

nierozpoznanymi prawomocnie sprzeciwami, jeżeli suma wierzytelności

uprawniających do głosowania nad układem, których dotyczą sprzeciwy

prawomocnie nierozpoznane, nie przekracza 15% sumy wierzytelności

2017-06-14

©Telksinoe s. 44/147

uprawniających do głosowania nad układem. Postępowania w przedmiocie tych

sprzeciwów podlegają umorzeniu przez sąd albo sędziego-komisarza, jeżeli nie

zostaną prawomocnie rozpoznane do czasu głosowania nad układem.

Art. 99. Sędzia-komisarz może z urzędu wykreślić wierzytelność ze spisu

wierzytelności w przypadku stwierdzenia, że w spisie umieszczono wierzytelność,

która w całości lub części nie istnieje albo przysługuje innej osobie niż wskazana

w spisie jako wierzyciel. Postanowienie o wykreśleniu wierzytelności ze spisu

wierzytelności doręcza się wierzycielowi, którego dotyczy, dłużnikowi oraz

nadzorcy albo zarządcy. Osobom tym przysługuje zażalenie na postanowienie.

Art. 100. 1. Jeżeli po złożeniu spisu wierzytelności zostanie ujawniona

wierzytelność, która nie została umieszczona w spisie, nadzorca albo zarządca

sporządza uzupełnienie spisu wierzytelności. Przepisy art. 84–91 stosuje się

odpowiednio.

2. Zmiana imienia, nazwiska, nazwy wierzyciela oraz zmiana osoby

wierzyciela, do której doszło po złożeniu spisu wierzytelności sędziemu-

-komisarzowi, nie stanowi podstawy do zmiany spisu oraz nie pozbawia

wierzyciela prawa udziału w dalszym postępowaniu restrukturyzacyjnym.

Art. 101. 1. Nieuwzględnienie wierzytelności w spisie wierzytelności nie

stanowi przeszkody do jej dochodzenia we właściwym trybie.

2. Sędzia-komisarz zmienia spis wierzytelności stosownie do

przedstawionych mu prawomocnych orzeczeń. Przepisy art. 89–91 stosuje się

odpowiednio.

Art. 102. 1. Po prawomocnej odmowie zatwierdzenia układu lub

prawomocnym umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego wyciąg

z zatwierdzonego spisu wierzytelności, zawierający oznaczenie wierzyciela

i przysługującej mu wierzytelności, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko

dłużnikowi.

2. Po prawomocnym zatwierdzeniu układu wyciąg z zatwierdzonego spisu

wierzytelności, łącznie z wypisem prawomocnego postanowienia zatwierdzającego

układ, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko dłużnikowi oraz temu, kto udzielił

zabezpieczenia wykonania układu, jeżeli został w sądzie złożony dokument

stwierdzający udzielenie zabezpieczenia, a także przeciwko zobowiązanemu do

2017-06-14

©Telksinoe s. 45/147

dopłaty, jeżeli układ przewiduje dopłaty między wierzycielami. W przypadku

uchylenia układu przepis ust. 1 stosuje się.

3. Dłużnik może żądać ustalenia, że wierzytelność objęta zatwierdzonym

spisem wierzytelności nie istnieje albo istnieje w mniejszym zakresie, jeżeli złożył

sprzeciw w postępowaniu restrukturyzacyjnym i co do wierzytelności nie zapadło

prawomocne orzeczenie sądowe.

4. Po nadaniu wyciągowi z zatwierdzonego spisu wierzytelności klauzuli

wykonalności zarzut, że wierzytelność objęta spisem wierzytelności nie istnieje

albo że istnieje w mniejszym zakresie, dłużnik może podnieść w drodze

powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.

Art. 103. Wierzyciel może żądać zwrotu dokumentów złożonych w celu

udowodnienia wierzytelności. Na zarządzenie sędziego-komisarza sekretarz

sądowy wydaje dokumenty z zaznaczeniem na nich, w jakiej sumie wierzytelność

została umieszczona w spisie wierzytelności.

Rozdział 3

Zgromadzenie wierzycieli

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 104. Zgromadzenie wierzycieli zwołuje sędzia-komisarz w:

1) celu głosowania nad układem;

2) przypadku, gdy rada wierzycieli podejmie uchwałę o zwołaniu zgromadzenia;

3) przypadku, gdy uzna to za potrzebne.

Art. 105. 1. Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się przez obwieszczenie,

w którym określa się termin, miejsce i przedmiot obrad oraz sposób głosowania.

2. Obwieszczenia dokonuje się co najmniej na dwa tygodnie przed terminem

zgromadzenia wierzycieli.

3. Na termin zgromadzenia wierzycieli wzywa się dłużnika, nadzorcę

sądowego albo zarządcę. Ich niestawiennictwo, chociażby usprawiedliwione, nie

stanowi przeszkody do odbycia zgromadzenia.

4. W przypadku odroczenia zgromadzenia wierzycieli, sędzia-komisarz

podaje obecnym do wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia. W takim

2017-06-14

©Telksinoe s. 46/147

przypadku nie dokonuje się ponownego obwieszczenia. Oddany poprzednio głos

wierzyciela, który nie stawił się na odroczonym zgromadzeniu wierzycieli,

zachowuje moc i jest uwzględniany przy obliczaniu wyników głosowania, jeżeli na

tym zgromadzeniu poddane pod głosowanie są te same uchwały lub uchwały

korzystniejsze dla wierzycieli.

Art. 106. 1. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy sędzia-komisarz.

2. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół.

3. Obecność wierzycieli sprawdza nadzorca sądowy albo zarządca pod

nadzorem sędziego-komisarza. Spis obecności obejmujący również wierzycieli,

którzy oddali głosy na piśmie, stanowi załącznik do protokołu. Jeżeli spis obecności

został sporządzony w postaci elektronicznej i warunki techniczne to umożliwiają,

składa się go również w postaci elektronicznej.

Art. 107. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, na zgromadzeniu wierzycieli

prawo głosu mają wierzyciele, których wierzytelności zostały umieszczone

w zatwierdzonym spisie wierzytelności, oraz wierzyciele, którzy stawią się na

zgromadzeniu wierzycieli i przedłożą sędziemu-komisarzowi tytuł egzekucyjny

stwierdzający ich wierzytelność.

2. Wierzyciele głosują sumą wierzytelności umieszczoną w zatwierdzonym

spisie wierzytelności lub tytule egzekucyjnym.

3. Sędzia-komisarz może na wniosek wierzyciela i po wysłuchaniu dłużnika

dopuścić do udziału w zgromadzeniu wierzycieli wierzyciela, którego

wierzytelność jest uzależniona od warunku zawieszającego lub jest sporna i została

uprawdopodobniona. Sumę, według której oblicza się głos tego wierzyciela, sędzia-

-komisarz oznacza stosownie do okoliczności.

Art. 108. 1. Wierzyciele, którzy mają wierzytelność solidarną lub

niepodzielną, głosują przez wspólnego pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być

również jeden z wierzycieli.

2. Jeżeli wierzyciele, o których mowa w ust. 1, nie dokonają wyboru

pełnomocnika w imieniu wierzycieli głosuje zarządca ustanowiony według

przepisów Kodeksu cywilnego o zarządzie związanym ze współwłasnością.

2017-06-14

©Telksinoe s. 47/147

3. Niedokonanie przez wierzycieli, o których mowa w ust. 1, wyboru

pełnomocnika lub nieustanowienie zarządcy nie stanowi przeszkody do

wyznaczenia terminu i odbycia zgromadzenia wierzycieli.

Art. 109. 1. Wierzyciel nie ma prawa głosu na podstawie wierzytelności,

którą nabył w drodze przelewu lub indosu po otwarciu postępowania

restrukturyzacyjnego.

2. Jeżeli przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez

wierzyciela długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami

majątkowymi, ze stosunku prawnego powstałego przed dniem otwarciem

postępowania restrukturyzacyjnego, albo nabycie wierzytelności nastąpiło po

obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności,

a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę, przepisu

ust. 1 nie stosuje się.

3. W postępowaniu o zatwierdzenie układu przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 110. 1. Głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadza się

pisemnie, a opis przebiegu i wynik głosowania zamieszcza się w protokole.

Wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać

głos ustnie do protokołu.

2. Głosowanie przeprowadza nadzorca sądowy albo zarządca pod nadzorem

sędziego-komisarza. Spis głosów złożonych na piśmie oraz głosów oddanych

ustnie na zgromadzeniu wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepis art.

86 ust. 2, stanowi załącznik do protokołu. Jeżeli oddano głos w cudzym imieniu,

wskazuje się również imię i nazwisko głosującego. Jeżeli spis głosów został

sporządzony w postaci elektronicznej i warunki techniczne to umożliwiają, składa

się go również w postaci elektronicznej.

3. Uczestnik postępowania może głosować na zgromadzeniu wierzycieli

również przez pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być również jeden

z wierzycieli.

4. Głos oddany na piśmie zawiera wskazanie imienia i nazwiska albo nazwy

głosującego oraz wskazanie, czy głosuje za, czy przeciw uchwale.

5. Wierzyciela, który wstrzymał się od głosu, uważa się za nieuczestniczącego

w głosowaniu.

2017-06-14

©Telksinoe s. 48/147

6. Jeżeli istnieją możliwości techniczne, głosowanie na zgromadzeniu

wierzycieli może zostać przeprowadzone z wykorzystaniem elektronicznych

środków komunikacji, gdy sędzia-komisarz tak postanowi. Głosowanie

z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji może obejmować

w szczególności transmisję zgromadzenia wierzycieli w czasie rzeczywistym,

w ramach której wierzyciele mogą wypowiadać się w toku zgromadzenia

wierzycieli, przebywając w miejscu innym niż miejsce zgromadzenia wierzycieli.

Udział wierzycieli w zgromadzeniu może podlegać jedynie wymogom

i ograniczeniom, które są niezbędne do identyfikacji wierzycieli i zapewnienia

bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej.

7. W przypadku gdy z uwagi na znaczną liczbę wierzycieli odbycie

zgromadzenia wierzycieli jest utrudnione, sędzia-komisarz może postanowić

o przeprowadzeniu głosowania w innym trybie niż określony w ust. 1–6, w tym

również z pominięciem zwoływania zgromadzenia wierzycieli. Postanowienie

obwieszcza się.

8. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie.

Art. 111. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, uchwała zgromadzenia

wierzycieli zostaje przyjęta, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących

wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej połowę sumy

wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.

Art. 112. 1. Sędzia-komisarz wydaje na zgromadzeniu wierzycieli

postanowienie w przedmiocie stwierdzenia przyjęcia uchwały. W sentencji

postanowienia stwierdzającego przyjęcie uchwały zawiera się treść uchwały.

2. Stwierdzając przyjęcie uchwały przez zgromadzenie wierzycieli, sędzia-

-komisarz może jednocześnie uchylić uchwałę, jeżeli jest sprzeczna z prawem lub

narusza dobre obyczaje albo rażąco narusza interes wierzyciela, który głosował

przeciw uchwale.

3. Na postanowienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje zażalenie.

2017-06-14

©Telksinoe s. 49/147

Oddział 2

Zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem

Art. 113. 1. Na zgromadzeniu wierzycieli można zawrzeć układ, jeżeli

w zgromadzeniu uczestniczy co najmniej jedna piąta wierzycieli uprawnionych do

głosowania nad układem.

2. Uprawnieni do głosowania nad układem są wyłącznie wierzyciele określeni

w art. 107 ust. 1 i 3, którzy są objęci układem.

3. Brak dowodu doręczenia zawiadomienia o zgromadzeniu wierzycieli

wierzycielom, których liczba nie jest większa niż połowa wierzycieli uprawnionych

do głosowania, a kwota ich wierzytelności nie przekracza jednej trzeciej sumy

wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem, nie stoi na

przeszkodzie odbyciu zgromadzenia wierzycieli i głosowaniu nad układem.

4. Jeżeli po przeprowadzeniu głosowania okaże się, że głosy wierzycieli,

o których mowa w ust. 3, mogłyby wpłynąć na wynik głosowania, sędzia-komisarz

zarządza przerwę w zgromadzeniu wierzycieli w celu prawidłowego doręczenia

zawiadomienia, chyba że stwierdzi na podstawie dowodu z dokumentu, że

wierzyciele wiedzieli o zgromadzeniu.

Art. 114. 1. W przyspieszonym postępowaniu układowym oraz

w postępowaniu układowym nadzorca sądowy przedstawia na zgromadzeniu

wierzycieli główne założenia planu restrukturyzacyjnego.

2. W postępowaniu sanacyjnym zarządca przedstawia na zgromadzeniu

wierzycieli sprawozdanie z wykonania planu restrukturyzacyjnego w toku

postępowania sanacyjnego oraz efekty podjętych działań, a także główne działania,

które zgodnie z planem restrukturyzacyjnym zostaną podjęte po przyjęciu układu.

Art. 115. Nadzorca sądowy albo zarządca składa na zgromadzeniu

wierzycieli opinię o możliwości wykonania układu.

Art. 116. 1. W sprawach dotyczących układu nie ma prawa głosu wierzyciel

będący małżonkiem dłużnika, jego krewnym lub powinowatym w linii prostej,

krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie,

przysposabiającym dłużnika lub przez niego przysposobionym, jeżeli dłużnikiem

jest spółka handlowa – osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, a jeżeli

2017-06-14

©Telksinoe s. 50/147

dłużnikiem jest osobowa spółka handlowa – wspólnikiem ponoszącym

odpowiedzialność za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.

2. W sprawach dotyczących układu, jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa,

nie ma prawa głosu wierzyciel będący spółką powiązaną z dłużnikiem oraz osoby

upoważnione do jej reprezentacji, a także wierzyciel będący spółką i osoby

uprawnione do jej reprezentowania, jeżeli ta spółka jest spółką dominującą albo

zależną w stosunku do dłużnika.

3. Prawa głosu w sprawie dotyczącej układu nie ma również wierzyciel

będący spółką kapitałową, której spółka dominująca jest również spółką

dominującą dla dłużnika, oraz osoby uprawnione do jej reprezentowania.

4. W sprawach dotyczących układu, jeżeli dłużnikiem jest spółka kapitałowa,

prawa głosu nie ma wierzyciel będący osobą fizyczną, jeżeli reprezentuje ponad

25% kapitału zakładowego spółki.

Art. 117. 1. W przypadku zgłoszenia kilku propozycji układowych sędzia-

-komisarz ustala kolejność głosowania nad propozycjami układowymi. Pod

głosowanie poddaje się wszystkie propozycje układowe. Za przyjęte uznaje się te

propozycje układowe, które uzyskały największe poparcie wierzycieli liczone

w odniesieniu do sumy wierzytelności, z uwzględnieniem art. 119.

2. Na zgromadzeniu wierzycieli dłużnik, zarządca albo nadzorca sądowy

mogą zgłaszać zmiany propozycji układowych. W przypadku zgłoszenia przez

dłużnika, zarządcę albo nadzorcę sądowego zmian propozycji układowych głos

wierzyciela oddany na piśmie za pierwotnymi propozycjami układowymi uważa

się za głos oddany za zmienionymi propozycjami układowymi, jeżeli są one

korzystniejsze dla tego wierzyciela. Pozostałe głosy traktuje się jako głosy przeciw

układowi.

Art. 118. 1. Jeżeli plan restrukturyzacyjny określa zabezpieczenie jego

wykonania przez osoby trzecie, udzielenie kredytu lub pożyczki dłużnikowi lub

zgodę osób trzecich na zmianę treści praw lub stosunków prawnych, w tym

zabezpieczeń w postaci hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego, zastawu

skarbowego lub hipoteki morskiej, głosowanie nad układem może zostać

przeprowadzone tylko w przypadku, gdy na zgromadzeniu wierzycieli zostaną

2017-06-14

©Telksinoe s. 51/147

przedłożone dokumenty, z których wynika, że zobowiązania te po przyjęciu układu

zostaną wykonane.

2. Jeżeli plan restrukturyzacyjny określa, że na czas wykonania układu zarząd

nad przedsiębiorstwem ma zostać powierzony osobom wskazanym w układzie,

przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Jeżeli układ określa restrukturyzację zobowiązań dłużnika przez konwersję

wierzytelności na akcje lub udziały, głosowanie nad układem może zostać

przeprowadzone tylko w przypadku, gdy na zgromadzeniu wierzycieli zostanie

przedłożona zgoda Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo

Komisji Europejskiej albo zostanie wykazane, że zgoda taka nie jest wymagana.

4. Jeżeli propozycje układowe przewidują udzielenie dłużnikowi pomocy

publicznej na restrukturyzację, głosowanie nad układem może zostać

przeprowadzone tylko w przypadku, gdy na zgromadzeniu wierzycieli zostanie

przedłożona zgoda właściwego organu na udzielenie pomocy publicznej albo

zostanie wykazane, że zgoda taka nie jest wymagana.

Art. 119. 1. Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada,

jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny

głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności

przysługujących głosującym wierzycielom.

2. Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli,

obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli

w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy,

mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących

głosującym wierzycielom z tej grupy.

3. Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości

w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie

sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za

przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się

przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie

mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania

upadłościowego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 52/147

Art. 120. 1. Sędzia-komisarz wydaje na zgromadzeniu wierzycieli

postanowienie w przedmiocie stwierdzenia przyjęcia układu.

2. W sentencji postanowienia stwierdzającego przyjęcie układu zawiera się

treść układu.

3. Uchylenie przez sędziego-komisarza uchwały zgromadzenia wierzycieli

o przyjęciu układu jest niedopuszczalne.

4. Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, obwieszcza się.

Rozdział 4

Rada wierzycieli

Art. 121. 1. Radę wierzycieli ustanawia oraz powołuje i odwołuje jej

członków sędzia-komisarz z urzędu, o ile uzna to za potrzebne, albo na wniosek.

2. Sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie tygodnia,

ustanawia radę wierzycieli na wniosek dłużnika, co najmniej trzech wierzycieli lub

wierzyciela albo wierzycieli mających łącznie co najmniej piątą część sumy

wierzytelności, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust.

1 i art. 116.

3. Do czasu zatwierdzenia spisu wierzytelności uprawnienia wierzycieli

w sprawach dotyczących rady wierzycieli ustala się na podstawie:

1) spisu wierzycieli załączonego przez dłużnika do wniosku o otwarcie

postępowania restrukturyzacyjnego;

2) spisu wierzytelności bezspornych przedstawionego na żądanie sędziego-

-komisarza przez nadzorcę sądowego albo zarządcę sporządzonego w oparciu

o księgi rachunkowe i inne dokumenty dłużnika;

3) przedłożonych przez wierzycieli tytułów egzekucyjnych;

4) spisu wierzytelności, jeżeli został sporządzony we wcześniejszym

postępowaniu restrukturyzacyjnym – w postępowaniu sanacyjnym otwartym

na podstawie uproszczonego wniosku złożonego zgodnie z art. 328 ust. 1.

Art. 122. 1. Rada wierzycieli składa się z pięciu członków oraz dwóch

zastępców powoływanych spośród wierzycieli dłużnika będących uczestnikami

postępowania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 53/147

2. Rada wierzycieli może składać się z trzech członków, jeżeli liczba

wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania jest mniejsza niż

siedem.

3. Do zastępcy członka rady wierzycieli przepisy dotyczące członka rady

wierzycieli stosuje się odpowiednio.

4. Zastępca członka rady wierzycieli może uczestniczyć w posiedzeniach rady

wierzycieli. Głosuje on nad uchwałą w przypadku nieobecności któregokolwiek

z członków rady wierzycieli. Zamiast nieobecnego członka rady wierzycieli

w pierwszej kolejności głosuje zastępca wymieniony na pierwszym miejscu

w sentencji postanowienia sędziego-komisarza o powołaniu, jeżeli jest obecny na

posiedzeniu.

Art. 123. 1. Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej

piątą część sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym

uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust.

3, art. 109 ust. 1 i art. 116, sędzia-komisarz powołuje na członka rady wierzycieli

wierzyciela wskazanego przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi uzasadnione

przypuszczenie, że wskazany wierzyciel nie będzie należycie pełnił obowiązków

członka rady wierzycieli. Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie

przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.

2. W przypadku gdy wierzyciel lub wierzyciele wnioskujący o powołanie

członka rady wierzycieli posiadają co najmniej dwie piąte sumy wierzytelności

przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania,

z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116,

mogą oni wskazać po jednym kandydacie na członka rady wierzycieli na każdą

piątą część posiadanych wierzytelności.

3. Wierzyciel lub wierzyciele, których wniosek wskazany w ust. 1 lub 2 został

uwzględniony, nie mogą złożyć wniosku o powołanie kolejnych członków rady

wierzycieli, chyba że członek powołany poprzednio na ich wniosek został

odwołany.

Art. 124. Wierzyciel może nie przyjąć obowiązków członka rady wierzycieli

lub jego zastępcy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 54/147

Art. 125. 1. Sędzia-komisarz może odwołać członków rady wierzycieli,

którzy nie pełnią należycie obowiązków, i powołać innych. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

2. Sędzia-komisarz odwołuje członka rady wierzycieli na jego wniosek.

3. Odwołany prawomocnie członek rady wierzycieli nie może zostać

ponownie powołany.

Art. 126. 1. Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej

piątą część sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym

uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust.

3, art. 109 ust. 1 i art. 116, sędzia-komisarz zmienia skład rady wierzycieli,

powołując na członka rady wierzycieli wierzyciela wskazanego przez

wnioskodawcę, chyba że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazany

wierzyciel nie będzie należycie pełnił obowiązków członka rady wierzycieli. Na

postanowienie oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie

wnioskodawcy.

2. Przepisy art. 123 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

3. Sędzia-komisarz, zmieniając skład rady wierzycieli, nie może odwołać

członka rady wierzycieli powołanego na podstawie ust. 1 lub art. 123, chyba że

żądają tego wierzyciele, na których wniosek członek został powołany.

Art. 127. 1. Członkowie rady wierzycieli pełnią swoje obowiązki osobiście

albo przez pełnomocników.

2. Pełnomocnictwo składa się przewodniczącemu rady, który składa je do akt

postępowania wraz z protokołem z posiedzenia rady wierzycieli.

Art. 128. 1. Rada wierzycieli udziela pomocy nadzorcy sądowemu albo

zarządcy, kontroluje ich czynności, bada stan funduszów masy układowej lub

sanacyjnej, udziela zezwolenia na czynności, które mogą być dokonane tylko za

zezwoleniem rady wierzycieli, oraz wyraża opinię w innych sprawach, jeżeli

zażąda tego sędzia-komisarz, nadzorca sądowy albo zarządca lub dłużnik. Przy

wykonywaniu obowiązków rada wierzycieli kieruje się interesem ogółu

wierzycieli.

2017-06-14

©Telksinoe s. 55/147

2. Rada wierzycieli lub jej członkowie mogą przedstawiać sędziemu-

-komisarzowi swoje uwagi o działalności dłużnika, nadzorcy sądowego albo

zarządcy.

3. Rada wierzycieli może żądać od dłużnika, nadzorcy sądowego albo

zarządcy wyjaśnień oraz badać księgi i dokumenty przedsiębiorstwa dłużnika

w zakresie, w jakim nie narusza to tajemnicy przedsiębiorstwa. W pozostałym

zakresie i w przypadku wątpliwości sędzia-komisarz określa zakres uprawnień

członków rady do badania ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa dłużnika.

Art. 129. 1. Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymagają

następujące czynności dłużnika albo zarządcy:

1) obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym lub hipoteką morską w celu zabezpieczenia

wierzytelności nieobjętej układem;

2) przeniesienie własności rzeczy lub prawa na zabezpieczenie wierzytelności

nieobjętej układem;

3) obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej innymi prawami;

4) zaciąganie kredytów lub pożyczek;

5) zawarcie umowy dzierżawy przedsiębiorstwa dłużnika lub jego

zorganizowanej części lub innej podobnej umowy.

2. Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymaga również

sprzedaż przez dłużnika nieruchomości lub innych składników majątku o wartości

powyżej 500 000 zł.

3. Rada wierzycieli może udzielić zezwolenia na zawarcie umowy kredytu lub

pożyczki lub ustanowienie zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, jeżeli

jest to niezbędne do zachowania zdolności do bieżącego zaspokajania kosztów

postępowania restrukturyzacyjnego i zobowiązań powstałych po jego otwarciu lub

zawarcia i wykonania układu oraz zostało zagwarantowane, że środki zostaną

przekazane dłużnikowi i wykorzystane w sposób przewidziany przez uchwałę rady

wierzycieli, a ustanowione zabezpieczenie jest adekwatne do udzielonego kredytu

lub pożyczki.

4. Czynności, o których mowa w ust. 1, dokonane za zezwoleniem rady

wierzycieli nie mogą być uznane za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości.

2017-06-14

©Telksinoe s. 56/147

Art. 130. 1. Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu przyjmuje

regulamin, który określa w szczególności tryb posiedzeń, sposób zawiadamiania

członków rady o posiedzeniu, sposób zbierania głosów i zasady współpracy rady

z nadzorcą sądowym albo zarządcą oraz dłużnikiem, w tym sposób składania

wniosków do rady.

2. Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród swoich

członków przewodniczącego rady.

Art. 131. 1. Rada wierzycieli wykonuje czynności przez podejmowanie

uchwał na posiedzeniach, chyba że regulamin stanowi inaczej. Posiedzenia rady

wierzycieli mogą odbywać się przy użyciu środków bezpośredniego

porozumiewania się na odległość.

2. Jeżeli uchwała nie jest podejmowana na posiedzeniu, do jej podjęcia

konieczne jest oddanie głosów przez wszystkich członków rady wierzycieli.

W takim przypadku głosu nie może oddać zastępca członka rady wierzycieli.

3. Rada wierzycieli podejmuje uchwały w terminie dwóch tygodni od dnia

złożenia wniosku do rady.

Art. 132. 1. Uchwały rady wierzycieli podejmuje się większością głosów,

jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

2. Rada wierzycieli może kontrolować czynności nadzorcy sądowego albo

zarządcy przez członka lub członków wskazanych w uchwale.

3. Uchwałę rady wierzycieli o zbadaniu ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa

dłużnika wykonują wskazani w uchwale członkowie rady wierzycieli lub, jeżeli są

wymagane wiadomości specjalne, inne osoby. Koszty badania nie stanowią

kosztów postępowania i nie obciążają dłużnika.

4. Z kontroli działalności dłużnika, nadzorcy sądowego albo zarządcy oraz

badania ksiąg i dokumentów rada wierzycieli składa sprawozdanie sędziemu-

-komisarzowi. Z innych czynności rada wierzycieli składa sprawozdanie na żądanie

sędziego-komisarza.

Art. 133. 1. Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie,

za którą głosowało co najmniej czterech członków, sąd może zezwolić dłużnikowi

na wykonywanie zarządu w zakresie nieprzekraczającym zakresu zwykłego

zarządu. W takim przypadku zarządca nadal pełni swoją funkcję.

2017-06-14

©Telksinoe s. 57/147

2. Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie, za którą

głosowało co najmniej czterech członków, albo na skutek uchwały rady wierzycieli

podjętej zgodnie z wnioskiem dłużnika sąd zmienia nadzorcę sądowego albo

zarządcę i powołuje do pełnienia tych funkcji osobę spełniającą wymogi, o których

mowa w art. 24, wskazaną przez radę wierzycieli, chyba że byłoby to niezgodne

z prawem, rażąco naruszałoby interes wierzycieli lub zachodzi uzasadnione

przypuszczenie, że wskazana osoba nie będzie należycie pełniła obowiązków. Na

postanowienie sądu odmawiające powołania osoby wskazanej przez radę zażalenie

przysługuje wyłącznie członkom rady wierzycieli oraz dłużnikowi.

3. Jeżeli rada wierzycieli składa się z trzech członków, uchwały, o których

mowa w ust. 1 i 2, podejmuje się jednomyślnie.

Art. 134. 1. Posiedzenie rady wierzycieli zwołuje przewodniczący rady,

zawiadamiając członków i zastępców o terminie, miejscu i przedmiocie

posiedzenia. Pierwsze posiedzenie rady zwołuje nadzorca sądowy albo zarządca

niezwłocznie po powołaniu rady.

2. Posiedzeniu rady wierzycieli przewodniczy przewodniczący rady, chyba że

regulamin stanowi inaczej.

3. Posiedzenie rady wierzycieli może zwołać również sędzia-komisarz, który

przewodniczy posiedzeniu.

Art. 135. 1. Z posiedzenia rady wierzycieli sporządza się protokół. Protokół

podpisują obecni, a odmowę złożenia podpisu zaznacza się w protokole. Jeżeli

posiedzenie odbywa się przy użyciu środków bezpośredniego porozumiewania się

na odległość, protokół podpisuje wyłącznie przewodniczący rady, ze wskazaniem

przyczyny braku pozostałych podpisów, chyba że co innego wynika z regulaminu.

2. Przewodniczący rady niezwłocznie po posiedzeniu przekazuje odpis

protokołu sędziemu-komisarzowi, a także nadzorcy sądowemu albo zarządcy,

jeżeli nie byli obecni na posiedzeniu. Do odpisu protokołu załącza się odpisy

uchwał podjętych na posiedzeniu.

3. Po podjęciu uchwały bez zwoływania posiedzenia rady wierzycieli

przewodniczący rady niezwłocznie przekazuje odpis uchwały sędziemu-

-komisarzowi.

2017-06-14

©Telksinoe s. 58/147

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się w przypadku posiedzenia rady

wierzycieli, o którym mowa w art. 134 ust. 3.

Art. 136. 1. Uchwały rady wierzycieli zamieszcza się w Rejestrze.

2. W terminie tygodnia od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli

w Rejestrze uczestnik postępowania oraz zarządca albo nadzorca sądowy mogą

wnieść zarzuty przeciwko uchwale. Zarzuty wniesione po upływie terminu lub

nieodpowiadające wymogom formalnym pisma procesowego pozostawia się bez

rozpoznania. Przepisu art. 130 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje

się.

3. Sędzia-komisarz rozpoznaje zarzuty w terminie tygodnia od dnia

przedłożenia mu zarzutów.

4. Sędzia-komisarz w wyniku rozpoznania zarzutów lub z urzędu w terminie

dwóch tygodni od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze może

uchylić tę uchwałę, jeżeli jest ona sprzeczna z prawem lub narusza interes

wierzycieli. Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje

wyłącznie skarżącemu, dłużnikowi oraz członkom rady wierzycieli.

5. Wykonanie uchwały nie może nastąpić wcześniej niż po upływie dwóch

tygodni od dnia jej zamieszczenia w Rejestrze. Sędzia-komisarz może wstrzymać

wykonanie uchwały do czasu uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie

rozpoznania zarzutów lub postanowienia o uchyleniu uchwały rady wierzycieli.

Art. 137. 1. Członkowi rady wierzycieli przysługuje prawo do zwrotu

koniecznych wydatków związanych z jego udziałem w posiedzeniu rady

wierzycieli. Za udział w posiedzeniu sędzia-komisarz może przyznać członkowi

stosowne wynagrodzenie, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem i stopniem zawiłości

sprawy oraz zakresem wykonywanych prac. Wynagrodzenie to nie może

przekraczać 3% miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art.

55 ust. 3, za jeden dzień posiedzenia. Wynagrodzenie oraz zwrot wydatków

wchodzą w skład kosztów postępowania restrukturyzacyjnego.

2. Postanowienie w sprawie wynagrodzenia i zwrotu wydatków wydaje

sędzia-komisarz po wysłuchaniu członka rady wierzycieli i nadzorcy sądowego

albo zarządcy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 59/147

Art. 138. Członek rady wierzycieli odpowiada za szkodę wynikłą

z nienależytego pełnienia obowiązków.

Art. 139. 1. Jeżeli rada wierzycieli nie została ustanowiona, czynności

zastrzeżone dla rady wierzycieli wykonuje sędzia-komisarz.

2. Sędzia-komisarz wykonuje również czynności zastrzeżone dla rady

wierzycieli, jeżeli rada nie wykona ich w terminie wyznaczonym przez sędziego-

-komisarza.

DZIAŁ V

Pomoc publiczna

Art. 140. 1. Jeżeli w postępowaniu restrukturyzacyjnym może dojść do

udzielenia przedsiębiorcy przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych

wsparcia w jakiejkolwiek formie, w szczególności przez zmniejszenie, w drodze

układu, wysokości zobowiązań, rozłożenie spłaty na raty, odroczenie terminu

wykonania zobowiązań lub zawieszenie, z mocy prawa lub na podstawie

postanowienia sądu lub sędziego-komisarza, postępowań egzekucyjnych

prowadzonych w celu dochodzenia wierzytelności, udzielenie pożyczek, kredytów,

poręczeń lub gwarancji, plan restrukturyzacyjny dodatkowo zawiera:

1) test prywatnego wierzyciela lub test prywatnego inwestora, stanowiący ocenę,

czy wsparcie udzielone w postępowaniu restrukturyzacyjnym i w trakcie

wykonywania układu będzie stanowiło pomoc publiczną;

2) ocenę, dokonaną na podstawie informacji przedstawionych przez podmiot

ubiegający się o pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub

rybołówstwie, czy wsparcie udzielone w postępowaniu restrukturyzacyjnym

i w trakcie wykonywania układu spełnia kryteria uznania go za pomoc de

minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie wraz

z uzasadnieniem.

2. Przez test prywatnego wierzyciela należy rozumieć ocenę działań

wierzyciela publicznego planowanych w postępowaniu restrukturyzacyjnym

i w trakcie oraz w ramach wykonywania układu dokonywaną w celu stwierdzenia,

czy wierzyciel publiczny zachowuje się w danym przypadku jak prywatny

wierzyciel, działający w normalnych warunkach rynkowych, w szczególności czy

2017-06-14

©Telksinoe s. 60/147

prywatny wierzyciel zaakceptowałby przewidziane w propozycjach układowych

warunki spłaty zobowiązań.

3. Test prywatnego wierzyciela zawiera:

1) informację o przewidywanym stopniu zaspokojenia poszczególnych

wierzycieli publicznoprawnych w ramach wykonania układu, która zawiera

następujące dane, będące podstawą oceny, o której mowa w ust. 2:

a) wysokość objętych układem zobowiązań dłużnika wobec

poszczególnych wierzycieli publicznoprawnych,

b) treść propozycji układowych wobec poszczególnych wierzycieli

publicznoprawnych;

2) informację o przewidywanym stopniu zaspokojenia poszczególnych

wierzycieli publicznoprawnych w postępowaniu upadłościowym, które

byłoby prowadzone wobec dłużnika, zawierającą następujące dane, będące

podstawą oceny, o której mowa w ust. 2:

a) wartość majątku dłużnika ze wskazaniem obciążeń,

b) przewidywaną wysokość kosztów postępowania upadłościowego,

c) kategorię, w której byliby zaspokajani poszczególni wierzyciele

publicznoprawni w postępowaniu upadłościowym;

3) ocenę, czy wierzytelności wierzyciela publicznoprawnego będą zaspokojone

w większym stopniu w przypadku zawarcia i wykonania układu, czy

w postępowaniu upadłościowym.

4. Przez test prywatnego inwestora należy rozumieć ocenę działań

podejmowanych przez podmiot finansujący, dokonywaną w celu stwierdzenia, czy

wsparcie nie stanowi pomocy publicznej. Wsparcie nie stanowi pomocy publicznej

w przypadku, gdy jest dokonywane na warunkach akceptowalnych również dla

inwestora prywatnego.

5. Test prywatnego inwestora zawiera w szczególności informacje o:

1) przewidywanym poziomie zwrotu z zaangażowanego kapitału;

2) średnim poziomie zwrotu z zaangażowanego kapitału porównywalnych

inwestycji;

3) przewidywanym poziomie ryzyka towarzyszącego inwestycji;

4) średnim poziomie ryzyka porównywalnych inwestycji.

2017-06-14

©Telksinoe s. 61/147

Art. 141. 1. Jeżeli wsparcie, o którym mowa w art. 140 ust. 1, stanowi pomoc

publiczną, pomoc ta może być wyłącznie pomocą publiczną na restrukturyzację

i może zostać udzielona, jeżeli przedsiębiorca:

1) podjął działalność gospodarczą w danym sektorze w okresie co najmniej

trzech lat przed dniem złożenia wniosku restrukturyzacyjnego;

2) nie prowadzi działalności gospodarczej w sektorach hutnictwa żelaza i stali,

górnictwa węgla lub w sektorze finansowym;

3) nie prowadzi działalności na rynku, na którym występuje lub może

występować długookresowa strukturalna nadprodukcja;

4) nie jest przedsiębiorcą należącym do grupy kapitałowej ani nie jest

przejmowany przez żadnego przedsiębiorcę należącego do grupy kapitałowej,

z wyjątkiem sytuacji gdy wykaże, że jego trudna sytuacja ekonomiczna:

a) ma charakter wewnętrzny i nie jest wynikiem nieuzasadnionego podziału

kosztów w ramach grupy kapitałowej,

b) jest zbyt poważna, aby mogła zostać rozwiązana przez przedsiębiorcę lub

przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej.

2. Przedsiębiorcy zagrożonemu niewypłacalnością pomoc publiczna na

restrukturyzację może zostać udzielona w przypadku:

1) spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki

komandytowo-akcyjnej – jeżeli wysokość niepokrytych strat przekracza

kapitał zapasowy i 50% kapitału zakładowego;

2) spółki jawnej, spółki komandytowej oraz spółki partnerskiej – jeżeli wysokość

niepokrytych strat przekracza 50% wartości wszystkich udziałów w tej

spółce;

3) gdy przedsiębiorca jest innym przedsiębiorcą niż mały lub średni i w ciągu

dwóch ostatnich lat stosunek:

a) długów do kapitału własnego był większy niż 7,5,

b) zysku operacyjnego powiększonego o amortyzację do odsetek był niższy

niż 1.

3. Przez grupę kapitałową należy rozumieć przedsiębiorców będących

przedsiębiorstwami partnerskimi i powiązanymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3

załącznika I do rozporządzenia Komisji Europejskiej (UE) nr 651/2014 z dnia

17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem

2017-06-14

©Telksinoe s. 62/147

wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187

z 26.06.2014, str. 1).

4. Przez małego lub średniego przedsiębiorcę należy rozumieć przedsiębiorcę

będącego małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do

rozporządzenia, o którym mowa w ust. 3, z wyłączeniem przepisu art. 3 ust. 4 tego

załącznika.

Art. 142. 1. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona:

1) w celu realizacji planu restrukturyzacyjnego, który umożliwi przywrócenie

przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku,

rozumianej jako zdolność do pokrywania kosztów działalności gospodarczej,

w tym kosztów amortyzacji i kosztów finansowych;

2) jeżeli sposób restrukturyzacji jest właściwy dla usunięcia przyczyn trudnej

sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy;

3) jeżeli zapobiega trudnościom społecznym lub prowadzi do przezwyciężenia

niedoskonałości rynku, a bez tej pomocy cel ten nie zostałby osiągnięty lub

zostałby osiągnięty w mniejszym zakresie.

2. Trudności społeczne lub niedoskonałości rynku objawiają się

w szczególności w przypadku:

1) małych i średnich przedsiębiorców:

a) ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę prowadzącego

działalność innowacyjną lub mającego duży potencjał wzrostu,

skutkującym negatywnymi konsekwencjami dla danego regionu lub

sektora,

b) ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę o silnych

powiązaniach z innymi lokalnymi lub regionalnymi przedsiębiorcami,

szczególnie z sektora małych i średnich przedsiębiorców,

c) występowaniem ograniczeń na rynkach finansowych, skutkujących

zwiększeniem liczby upadłości przedsiębiorstw;

2) innych przedsiębiorców niż określeni w pkt 1:

a) wyższą niż średnia unijna lub średnia krajowa stopą bezrobocia

w regionie określonym na poziomie 2, zgodnie z przepisami w sprawie

wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do celów

statystycznych (NTS) wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy

2017-06-14

©Telksinoe s. 63/147

z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz.

1068), która ma charakter stały i której towarzyszą trudności związane

z tworzeniem nowych miejsc pracy w tym regionie,

b) ryzykiem przerwania świadczenia usługi w ogólnym interesie

gospodarczym lub innej ważnej usługi, którą trudno jest zastąpić

i w przypadku której konkurentom trudno byłoby zacząć ją świadczyć,

c) ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę o istotnym znaczeniu

dla danego regionu lub sektora,

d) występowaniem ograniczeń na rynkach finansowych, skutkujących

zwiększeniem liczby upadłości przedsiębiorstw,

e) ryzykiem utraty ważnej wiedzy technicznej lub eksperckiej.

3. Pomoc publiczna na restrukturyzację nie może zostać udzielona, jeżeli

środki restrukturyzacyjne określone w planie restrukturyzacyjnym:

1) ograniczają się wyłącznie do restrukturyzacji zobowiązań;

2) przewidują nowe inwestycje, z wyjątkiem inwestycji niezbędnych do

przywrócenia przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na

rynku.

Art. 143. 1. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona,

jeżeli przedsiębiorca:

1) nie otrzymał wcześniej pomocy publicznej na ratowanie, tymczasowej

pomocy publicznej na restrukturyzację lub pomocy publicznej na

restrukturyzację albo

2) otrzymał pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na

restrukturyzację lub pomoc publiczną na restrukturyzację i upłynęło co

najmniej dziesięć lat, licząc od dnia wystąpienia najpóźniejszego

z następujących zdarzeń:

a) przyznania przedsiębiorcy pomocy publicznej,

b) zakończenia realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego,

c) zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego.

2. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przed

upływem dziesięciu lat od dnia przyznania przedsiębiorcy pomocy publicznej na

ratowanie lub tymczasowej pomocy publicznej na restrukturyzację, jeżeli:

2017-06-14

©Telksinoe s. 64/147

1) pomoc publiczna na ratowanie lub tymczasowa pomoc publiczna na

restrukturyzację została udzielona w ramach tego samego procesu

restrukturyzacji albo

2) minęło co najmniej pięć lat od dnia przyznania przedsiębiorcy pomocy

publicznej na ratowanie lub tymczasowej pomocy publicznej na

restrukturyzację, po którym nie nastąpiło przyznanie pomocy publicznej na

restrukturyzację, a przedsiębiorca wykazywał długookresową zdolność do

konkurowania na rynku i wystąpiły nieprzewidywalne okoliczności, za które

przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności, albo

3) jest konieczna z powodu nieprzewidywalnych okoliczności, za które

przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności.

3. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy

należącemu do grupy kapitałowej, w przypadku gdy którykolwiek przedsiębiorca

należący do tej grupy kapitałowej otrzymał pomoc publiczną na ratowanie,

tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc publiczną na

restrukturyzację, jeżeli od udzielenia tej pomocy lub od zakończenia albo

zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego któregokolwiek

przedsiębiorcy należącego do tej grupy kapitałowej upłynęło co najmniej dziesięć

lat, licząc od dnia wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.

4. W przypadku gdy przedsiębiorca należący do grupy kapitałowej otrzymał

pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację

lub pomoc publiczną na restrukturyzację, inny przedsiębiorca należący do tej grupy

kapitałowej może otrzymać pomoc publiczną na restrukturyzację przed upływem

okresu, o którym mowa w ust. 3, liczonego dla przedsiębiorcy należącego do tej

samej grupy kapitałowej, który otrzymał pomoc publiczną, pod warunkiem że

planowana pomoc publiczna na restrukturyzację nie będzie przekazana temu

przedsiębiorcy.

5. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy

nabywającemu aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc publiczną

na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc

publiczną na restrukturyzację przed zbyciem tych aktywów, jeżeli od udzielenia tej

pomocy lub od zakończenia albo zaprzestania realizacji poprzedniego planu

2017-06-14

©Telksinoe s. 65/147

restrukturyzacyjnego przedsiębiorcy zbywającego aktywa upłynęło co najmniej

dziesięć lat, licząc od dnia wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.

6. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy

nabywającemu aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc publiczną

na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc

publiczną na restrukturyzację przed zbyciem tych aktywów przed upływem okresu,

o którym mowa w ust. 5, jeżeli nabywca aktywów nie kontynuuje działalności

gospodarczej przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc.

7. Brak kontynuacji działalności gospodarczej przedsiębiorcy, który otrzymał

pomoc publiczną, występuje w szczególności, jeżeli są spełnione łącznie

następujące warunki:

1) w chwili dokonywania transakcji nabywający i zbywający aktywa byli wobec

siebie przedsiębiorcami samodzielnymi, rozumianymi jako przedsiębiorstwa

samodzielne, o których mowa w art. 3 ust. 1 załącznika I do rozporządzenia

Komisji Europejskiej (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu

art. 107 i 108 Traktatu;

2) przedsiębiorca nabył aktywa za wartość godziwą w rozumieniu ustawy z dnia

29 września 1994 r. o rachunkowości;

3) zbycie aktywów, w tym w toku postępowania upadłościowego

przedsiębiorcy, który zbył aktywa, nie zostało dokonane wyłącznie w celu

wykazania, że nabywca aktywów nie kontynuuje działalności gospodarczej

zbywcy.

Art. 144. 1. Pomoc publiczna na restrukturyzację może stanowić jedynie

uzupełnienie środków:

1) własnych przedsiębiorcy,

2) pochodzących od akcjonariuszy lub udziałowców przedsiębiorcy lub innych

przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej co przedsiębiorca,

3) pochodzących od wierzycieli przedsiębiorcy

– w zakresie niezbędnym do realizacji celu, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1.

2. Udział środków, o których mowa w ust. 1, w kosztach restrukturyzacji

wynosi co najmniej:

1) 25% – w przypadku małego przedsiębiorcy;

2017-06-14

©Telksinoe s. 66/147

2) 40% – w przypadku średniego przedsiębiorcy;

3) 50% – w przypadku przedsiębiorcy innego niż określony w pkt 1 lub 2.

3. W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub szczególnych

trudności, udział środków, o których mowa w ust. 1, w kosztach restrukturyzacji

może być niższy niż określony w ust. 2.

4. Pomoc udzielana jako rekompensata z tytułu usług świadczonych

w ogólnym interesie gospodarczym nie jest uwzględniana w obliczeniu udziału

środków, o których mowa w ust. 1, w kosztach restrukturyzacji.

5. Przez koszty restrukturyzacji należy rozumieć koszty środków

restrukturyzacyjnych wskazanych w planie restrukturyzacyjnym oraz koszty

środków restrukturyzacyjnych, poniesione przez przedsiębiorcę przed otwarciem

postępowania restrukturyzacyjnego w ramach tego samego procesu

restrukturyzacji.

Art. 145. 1. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona,

jeżeli przedsiębiorca zastosuje środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na

rynku.

2. Środkami wyrównującymi zakłócenia konkurencji na rynku są środki:

1) strukturalne;

2) behawioralne;

3) otwarcia rynku.

3. Środki strukturalne polegają w szczególności na:

1) zbyciu aktywów, o ile to możliwe, w postaci zorganizowanej części

przedsiębiorstwa;

2) ograniczeniu zdolności produkcyjnych;

3) ograniczeniu udziału przedsiębiorcy w rynku.

4. Środki behawioralne polegają w szczególności na:

1) nienabywaniu akcji lub udziałów w trakcie postępowania

restrukturyzacyjnego i wykonywania układu, z wyjątkiem przypadku gdy jest

to niezbędne do realizacji celu, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1;

2) nierozpowszechnianiu informacji wskazujących, że produkty lub usługi

przedsiębiorcy mają przewagę konkurencyjną nad innymi produktami lub

usługami ze względu na udzieloną pomoc publiczną na restrukturyzację;

3) niepodejmowaniu działań zmierzających do zdobywania nowych rynków.

2017-06-14

©Telksinoe s. 67/147

5. Środki otwarcia rynku polegają w szczególności na ułatwianiu wejścia na

rynek innym przedsiębiorcom.

6. Nie stanowią środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku

działania polegające na likwidacji lub ograniczeniu działalności przedsiębiorcy,

które są konieczne dla realizacji celu, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1.

7. Rodzaj i zakres zastosowanych środków wyrównujących zakłócenia

konkurencji na rynku zależą od:

1) wielkości, formy i warunków udzielenia pomocy publicznej na

restrukturyzację, przy czym pomoc w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji

zatrudnienia nie jest brana pod uwagę;

2) wielkości, formy i warunków udostępnienia środków:

a) własnych przedsiębiorcy,

b) pochodzących od akcjonariuszy lub udziałowców przedsiębiorcy,

c) pochodzących od innych przedsiębiorców należących do tej samej grupy

kapitałowej co przedsiębiorca,

d) pochodzących od wierzycieli przedsiębiorcy, w tym ewentualnego

wkładu w koszty restrukturyzacji poniesionego przez wierzycieli

posiadających wierzytelności zabezpieczone hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską;

3) wielkości przedsiębiorcy, jego udziału w rynku oraz świadczenia przez

przedsiębiorcę usług w ogólnym interesie gospodarczym;

4) charakterystyki rynku, na którym działa przedsiębiorca;

5) oceny wpływu środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku na

funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

8. Środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na rynku nie mogą zagrażać

rentowności przedsiębiorcy ani powodować zagrożeń dla struktury rynku, na

którym działa przedsiębiorca, lub interesów konsumentów.

9. W trakcie postępowania restrukturyzacyjnego środki strukturalne stosuje

się bez zbędnej zwłoki na rynku, na którym przedsiębiorca będzie miał znaczącą

pozycję po zakończeniu restrukturyzacji.

10. Zastosowanie środka, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, może być wymagane

tylko w przypadku, gdy przedsiębiorca w wyniku otrzymania pomocy publicznej

na restrukturyzację może oferować produkty lub usługi na warunkach

2017-06-14

©Telksinoe s. 68/147

nieosiągalnych dla innych przedsiębiorców, którzy pomocy nie otrzymali, i nie jest

możliwe zastosowanie innych środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na

rynku.

11. Do małego przedsiębiorcy przepisów ust. 1–10 nie stosuje się.

Zwiększenie przez małego przedsiębiorcę zdolności produkcyjnych w trakcie

realizacji planu restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne.

Art. 146. Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona

przedsiębiorcy świadczącemu usługi w ogólnym interesie gospodarczym, nawet

jeżeli nie są spełnione warunki określone w art. 141–145, w przypadku gdy jest to

niezbędne do zachowania ciągłości tych usług, nie dłużej niż do dnia przekazania

obowiązku świadczenia tych usług kolejnemu przedsiębiorcy.

Art. 147. 1. Zmiana wielkości pomocy publicznej na restrukturyzację jest

dopuszczalna pod warunkiem, że zwiększenie kwoty pomocy publicznej na

restrukturyzację wiąże się z rozszerzeniem zastosowania środków wyrównujących

zakłócenia konkurencji na rynku, o których mowa w art. 145 ust. 3 lub 4.

2. Ograniczenie zastosowania środków wyrównujących zakłócenia

konkurencji na rynku, o których mowa w art. 145 ust. 3 lub 4, lub opóźnienie we

wdrożeniu tych środków, które następuje z przyczyn niezależnych od

przedsiębiorcy, jest dopuszczalne pod warunkiem, że wiąże się ze zmniejszeniem

kwoty pomocy publicznej na restrukturyzację.

3. Zwiększenie kosztów restrukturyzacji jest dopuszczalne pod warunkiem, że

wiąże się ze zwiększeniem udziału środków, o których mowa w art. 144 ust. 1.

Art. 148. 1. Pomoc publiczna na restrukturyzację nie podlega notyfikacji

Komisji Europejskiej, w przypadku gdy:

1) jest udzielana zgodnie z warunkami określonymi w art. 141–147;

2) przedsiębiorca jest małym lub średnim przedsiębiorcą;

3) całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy publicznej na

restrukturyzację wraz z pomocą publiczną na ratowanie lub tymczasową

pomocą publiczną na restrukturyzację, udzieloną w ramach tego samego

procesu restrukturyzacji, nie przekracza równowartości 10 000 000 euro

według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia

złożenia planu restrukturyzacyjnego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 69/147

2. W przypadku gdy całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy

publicznej na restrukturyzację wraz z pomocą publiczną na ratowanie lub

tymczasową pomocą publiczną na restrukturyzację, udzieloną małemu lub

średniemu przedsiębiorcy w ramach tego samego procesu restrukturyzacji,

przekracza równowartość 10 000 000 euro według średniego kursu walut obcych

w Narodowym Banku Polskim z dnia złożenia planu restrukturyzacyjnego, pomocy

udziela się na warunkach określonych dla przedsiębiorców innych niż mali lub

średni.

3. Notyfikacji Komisji Europejskiej nie podlegają również działania,

o których mowa w art. 147, jeżeli pomoc publiczna na restrukturyzację dotyczy

małego lub średniego przedsiębiorcy.

Art. 149. Pomoc publiczna na restrukturyzację, która nie podlega notyfikacji

Komisji Europejskiej, może zostać udzielona w okresie wskazanym w decyzji

Komisji Europejskiej wydanej na podstawie art. 4 ust. 3 albo art. 7 ust. 3 lub 4

rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii

Europejskiej (Dz. Urz. UE L 83 z 27.03.1999, str. 1, z późn. zm.).

DZIAŁ VI

Układ

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 150. 1. Układ obejmuje:

1) wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej;

2) odsetki za okres od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego;

3) wierzytelności zależne od warunku, jeżeli warunek ziścił się w czasie

wykonywania układu.

2. Wierzytelności wobec dłużnika wynikające z umowy wzajemnej, która nie

została wykonana w całości lub części przed dniem otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego, są objęte układem tylko w przypadku, gdy świadczenie

drugiej strony jest świadczeniem podzielnym i tylko w zakresie, w jakim druga

2017-06-14

©Telksinoe s. 70/147

strona spełniła świadczenie przed dniem otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego i nie otrzymała świadczenia wzajemnego.

Art. 151. 1. Układ nie obejmuje:

1) wierzytelności alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za

wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę;

2) roszczeń o wydanie mienia i zaniechanie naruszania praw;

3) wierzytelności, za które dłużnik odpowiada w związku z nabyciem spadku po

dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, po wejściu spadku do masy

układowej lub sanacyjnej;

4) wierzytelności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części

finansowanej przez ubezpieczonego, których płatnikiem jest dłużnik.

2. Układ nie obejmuje wierzytelności ze stosunku pracy oraz wierzytelności

zabezpieczonej na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym,

zastawem skarbowym lub hipoteką morską, w części znajdującej pokrycie

w wartości przedmiotu zabezpieczenia, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na

objęcie jej układem. Zgodę na objęcie wierzytelności układem wyraża się w sposób

bezwarunkowy i nieodwołalny, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania

nad układem. Zgoda może zostać wyrażona ustnie do protokołu zgromadzenia

wierzycieli.

3. Do wierzytelności zabezpieczonych przeniesieniem na wierzyciela

własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa przepis ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

Art. 152. Objęcie układem wierzytelności objętej innym układem jest

niedopuszczalne, chyba że układ ten został uchylony.

Art. 153. Do wierzytelności Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych o zwrot świadczeń wypłaconych pracownikom dłużnika przepisy

dotyczące wierzytelności ze stosunku pracy stosuje się odpowiednio.

Art. 154. Do wierzytelności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

przepisy dotyczące wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się

odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 71/147

Rozdział 2

Propozycje układowe

Art. 155. 1. Propozycje układowe składa dłużnik.

2. Propozycje układowe może również złożyć rada wierzycieli, nadzorca

sądowy albo zarządca, albo wierzyciel lub wierzyciele mający łącznie więcej niż

30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3,

art. 109 ust. 1 i art. 116.

3. Propozycje układowe określają sposób restrukturyzacji zobowiązań

dłużnika.

Art. 156. 1. Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika obejmuje

w szczególności:

1) odroczenie terminu wykonania;

2) rozłożenie spłaty na raty;

3) zmniejszenie wysokości;

4) konwersję wierzytelności na udziały lub akcje;

5) zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną

wierzytelność.

2. Propozycje układowe mogą wskazywać jeden lub więcej sposobów

restrukturyzacji zobowiązań dłużnika.

3. Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika stanowiąca pomoc publiczną może

polegać wyłącznie na:

1) restrukturyzacji, o której mowa w art. 160 ust. 1;

2) odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu na raty zobowiązań z tytułu

wypłat ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

3) odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu na raty podatków lub zobowiązań

z tytułu gwarancji i poręczeń udzielonych przez Skarb Państwa i jednostki

samorządu terytorialnego.

4. Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika jest niedopuszczalna w przypadku,

gdy dotyczy wierzytelności stanowiących kwoty pomocy publicznej, w stosunku

do których Komisja Europejska wydała decyzję nakazującą ich zwrot.

5. Propozycje układowe przewidujące konwersję wierzytelności na udziały

lub akcje zawierają:

2017-06-14

©Telksinoe s. 72/147

1) sumę, o jaką kapitał zakładowy ma zostać podwyższony;

2) liczbę oraz wartość nominalną nowo ustanowionych udziałów lub akcji lub

też wartość, o którą następuje podwyższenie wartości nominalnej udziałów

lub akcji już istniejących;

3) określenie, że objęcie udziałów lub akcji następuje z wyłączeniem prawa

pierwszeństwa lub poboru, przy czym wyłączenie prawa pierwszeństwa lub

poboru następuje nawet wówczas, jeżeli takiej możliwości nie przewiduje

umowa spółki lub statut;

4) oznaczenie, czy akcje nowej emisji są na okaziciela, czy imienne;

5) cenę emisyjną nowych akcji;

6) datę, od której nowe akcje mają uczestniczyć w dywidendzie.

6. Do propozycji układowych przewidujących konwersję wierzytelności na

akcje w sposób określony w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie

publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych przepisów art. 7 ust.

1 tej ustawy oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm.5)) nie stosuje się.

Art. 157. Jeżeli propozycje układowe przewidują spłatę zobowiązań z zysku

przedsiębiorstwa dłużnika, mogą one określać, jaka część zysku będzie

przeznaczona na spłatę zobowiązań.

Art. 158. Jeżeli plan restrukturyzacyjny przewiduje udzielenie kredytu lub

pożyczki dłużnikowi lub zmianę treści stosunków prawnych lub praw lub

ustanowienie zabezpieczenia wierzytelności, do propozycji układowych dołącza się

w formie prawem przewidzianej oświadczenie osoby, która zobowiązała się

udzielić kredytu lub pożyczki, wyrazić zgodę na zmianę stosunku prawnego lub

prawa albo ustanowić lub zmienić zabezpieczenie wierzytelności.

Art. 159. 1. Propozycje układowe mogą przewidywać również zaspokojenie

wierzycieli przez likwidację majątku dłużnika.

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 586,

z 2015 r. poz. 73, 978 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i 1890 oraz z 2016 r.

poz. 65, 615, 904 i 996.

2017-06-14

©Telksinoe s. 73/147

2. Sprzedaż dokonana w wykonaniu układu, który przewiduje zaspokojenie

wierzycieli przez likwidację majątku dłużnika, nie wywołuje skutków sprzedaży

egzekucyjnej.

Art. 160. 1. Restrukturyzacja zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenia

społeczne w części finansowanej przez dłużnika jako pracodawcę, z tytułu składek

na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz

Emerytur Pomostowych, z tytułu składek na własne ubezpieczenia społeczne

i ubezpieczenie zdrowotne dłużnika oraz innych zobowiązań dłużnika wobec

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w szczególności odsetek za zwłokę od wyżej

wymienionych składek, kosztów egzekucyjnych, kosztów upomnienia

i dodatkowej opłaty, może obejmować wyłącznie rozłożenie na raty lub odroczenie

terminu płatności.

2. Jeżeli układ przewiduje przejęcie całości majątku dłużnika przez osobę

trzecią lub wierzyciela, dopłaty lub spłaty między wierzycielami, w układzie

wskazuje się wierzyciela lub osobę trzecią, którzy przejmą obowiązek wykonania

zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przejęcie obowiązku nie

zmienia charakteru wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i możliwości

ich przymusowego dochodzenia z uwzględnieniem uprzywilejowania

wynikającego z przepisów regulujących dochodzenie wierzytelności Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych.

3. Po prawomocnym zatwierdzeniu układu wyciąg z zatwierdzonego spisu

wierzytelności, o którym mowa w art. 102 ust. 2, ma moc tytułu wykonawczego

przeciwko osobie, która przejęła obowiązek wykonania zobowiązań wobec

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Należności objęte zatwierdzonym spisem

wierzytelności mogą być dochodzone również w drodze egzekucji

administracyjnej.

4. Restrukturyzacja zobowiązań wobec Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych może obejmować wyłącznie rozłożenie spłaty na raty

lub odroczenie terminu płatności, chyba że dysponent Funduszu wyrazi zgodę na

inny sposób restrukturyzacji.

5. Do restrukturyzacji zobowiązań wobec Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 74/147

Art. 161. 1. Propozycje układowe mogą przewidywać podział wierzycieli na

grupy obejmujące poszczególne kategorie interesów, w szczególności:

1) wierzycieli, którym przysługują wierzytelności ze stosunku pracy i którzy

wyrazili zgodę na objęcie ich układem;

2) rolników, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie

produktów z własnego gospodarstwa rolnego;

3) wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku

dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym

lub hipoteką morską, a także przez przeniesienie na wierzyciela własności

rzeczy, wierzytelności lub innego prawa, i którzy wyrazili zgodę na objęcie

ich układem;

4) wierzycieli będących wspólnikami lub akcjonariuszami dłużnika będącego

spółką kapitałową, posiadających udziały lub akcje spółki zapewniające co

najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym

zgromadzeniu akcjonariuszy, chociażby przysługiwały im wierzytelności

wymienione w pkt 1–3.

2. Listy przyporządkowujące poszczególnych wierzycieli do grup sporządza

nadzorca sądowy albo zarządca po zatwierdzeniu spisu wierzytelności, jeżeli

podziału na grupy nie dokonano w spisie albo dokonany podział jest niezgodny

z aktualnymi propozycjami układowymi.

3. W postępowaniu o zatwierdzenie układu listy wierzycieli sporządza

nadzorca układu.

Art. 162. 1. Warunki restrukturyzacji zobowiązań dłużnika są jednakowe dla

wszystkich wierzycieli, a jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się

w grupach wierzycieli, jednakowe dla wierzycieli zaliczonych do tej samej grupy,

chyba że wierzyciel wyraźnie zgodzi się na warunki mniej korzystne.

2. Przyznanie korzystniejszych warunków restrukturyzacji zobowiązań

dłużnika jest dopuszczalne wobec wierzyciela, który po otwarciu postępowania

restrukturyzacyjnego udzielił lub ma udzielić finansowania w postaci kredytu,

obligacji, gwarancji bankowych, akredytyw lub na podstawie innego instrumentu

finansowego, niezbędnego do wykonania układu.

2017-06-14

©Telksinoe s. 75/147

Art. 163. 1. Warunki restrukturyzacji zobowiązań ze stosunku pracy nie mogą

pozbawiać pracowników minimalnego wynagrodzenia za pracę.

2. Restrukturyzacja dotyczy w równym stopniu zobowiązań pieniężnych

i niepieniężnych. Jeżeli wierzyciel w terminie tygodnia od dnia otrzymania

zawiadomienia o terminie zgromadzenia wierzycieli z odpisem propozycji

układowych sprzeciwił się restrukturyzacji swojej wierzytelności jako

wierzytelności niepieniężnej, składając oświadczenie nadzorcy albo zarządcy albo

ze względu na charakter wierzytelności niepieniężnej restrukturyzacja nie jest

możliwa, wierzytelność ta zmienia się w wierzytelność pieniężną. Skutek ten

powstaje z dniem otwarcia postępowania.

3. Warunki restrukturyzacji wierzytelności, o których mowa w art. 161 ust. 1

pkt 3, mogą być zróżnicowane stosownie do przysługującego im pierwszeństwa.

Rozdział 3

Zatwierdzenie układu

Art. 164. 1. Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd,

zawierając w sentencji postanowienia treść układu.

2. Rozprawa wyznaczona w celu rozpoznania układu odbywa się nie

wcześniej niż po upływie tygodnia od dnia zakończenia zgromadzenia wierzycieli,

na którym przyjęto układ.

3. Uczestnicy postępowania mogą pisemnie zgłaszać zastrzeżenia przeciwko

układowi. Sąd nie bierze pod uwagę zastrzeżeń zgłoszonych po upływie tygodnia

od dnia przyjęcia układu lub niespełniających wymogów formalnych pisma

procesowego.

4. O terminie rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania układu zawiadamia

się przez obwieszczenie, chyba że sędzia-komisarz zawiadomił o tym na

zgromadzeniu wierzycieli.

5. Postanowienie o zatwierdzeniu układu obwieszcza się.

Art. 165. 1. Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo,

w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie

z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany.

Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik

2017-06-14

©Telksinoe s. 76/147

nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego.

2. Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco

krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili

zastrzeżenia.

3. Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie

układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych

wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy

wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

4. Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której

mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile

zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych,

a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż

w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika.

5. Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza

postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na

skutek braku odpowiedniej większości.

6. Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie

o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5,

obwieszcza się.

7. Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje

zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni.

Rozdział 4

Skutki układu

Art. 166. 1. Układ wiąże wierzycieli, których wierzytelności według ustawy

są objęte układem, chociażby nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności.

2. Układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli

uczestnikami postępowania.

Art. 167. 1. Układ nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela oraz

współdłużnika dłużnika ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu

skarbowego, zastawu rejestrowego lub hipoteki morskiej, jeżeli były one

ustanowione na mieniu osoby trzeciej.

2017-06-14

©Telksinoe s. 77/147

2. Do praw wynikających z przeniesienia na wierzyciela własności rzeczy,

wierzytelności lub innego prawa w celu zabezpieczenia wierzytelności przepis ust.

1 stosuje się odpowiednio.

Art. 168. 1. Układ nie narusza praw wynikających z hipoteki, zastawu,

zastawu rejestrowego, zastawu skarbowego lub hipoteki morskiej, jeżeli były

ustanowione na mieniu dłużnika, chyba że uprawniony wyraził zgodę na objęcie

zabezpieczonej wierzytelności układem.

2. W przypadku wyrażenia zgody na objęcie układem zabezpieczonej

wierzytelności, prawa, o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy, z tym że

zabezpieczają one wierzytelność w wysokości i na warunkach płatności

określonych w układzie.

Art. 169. 1. Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu stanowi

podstawę wpisu informacji o zatwierdzeniu układu w księgach wieczystych

i rejestrach.

2. Jeżeli układ przewiduje ustanowienie zarządu przymusowego na czas

wykonania układu, odpis prawomocnego postanowienia zatwierdzającego układ

ma moc tytułu wykonawczego do wprowadzenia zarządcy we władanie majątkiem

dłużnika.

3. Jeżeli układ przewiduje konwersję wierzytelności na udziały lub akcje,

prawomocnie zatwierdzony układ zastępuje określone w ustawie z dnia

15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030,

z późn. zm.6)) czynności związane z podwyższeniem kapitału zakładowego,

przystąpieniem do spółki, objęciem udziałów lub akcji oraz wniesieniem wkładu.

4. Odpis prawomocnego postanowienia o zatwierdzeniu układu stanowi

podstawę wpisu podwyższenia kapitału zakładowego spółki do Krajowego Rejestru

Sądowego.

Art. 170. 1. Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego

układ postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko

dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych układem ulegają

umorzeniu z mocy prawa.

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 265 i

1161, z 2015 r. poz. 4, 978, 1333 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 615, 996 i 1202.

2017-06-14

©Telksinoe s. 78/147

2. Zawieszone postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone

przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem

mogą zostać podjęte na wniosek wierzyciela.

3. Tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, obejmujące wierzytelności objęte

układem, tracą wykonalność z mocy prawa.

4. Stronom przysługuje prawo wytoczenia powództwa o ustalenie, że tytuły

wykonawcze lub egzekucyjne utraciły wykonalność.

Art. 171. 1. Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego

układ nadzorca albo zarządca obejmują funkcję nadzorcy wykonania układu, chyba

że układ stanowi inaczej. O objęciu funkcji nadzorcy wykonania układu

obwieszcza się.

2. Do nadzorcy wykonania układu przepisy o nadzorcy układu, z wyjątkiem

przepisów o konieczności zawarcia umowy, stosuje się odpowiednio. Przepisy art.

28–30 stosuje się odpowiednio.

3. Nadzorca wykonania układu raz na trzy miesiące składa do sądu

sprawozdanie dotyczące wykonywania planu restrukturyzacyjnego oraz

wykonywania układu. Informację o złożeniu sprawozdania obwieszcza się.

Art. 172. 1. Po wykonaniu układu lub wyegzekwowaniu wierzytelności

objętych układem sąd na wniosek dłużnika, nadzorcy wykonania układu albo innej

osoby, która z mocy układu jest uprawniona do wykonania lub nadzorowania

wykonania układu, wydaje postanowienie o wykonaniu układu. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

2. Postanowienie o wykonaniu układu obwieszcza się.

3. Prawomocne postanowienie o wykonaniu układu stanowi podstawę do

wykreślenia wpisów dotyczących układu w księgach wieczystych i rejestrach.

4. Po uprawomocnieniu się postanowienia o wykonaniu układu, dłużnik

odzyskuje prawo swobodnego zarządzania majątkiem i rozporządzania jego

składnikami, jeżeli był go pozbawiony na mocy postanowień układu.

Rozdział 5

Zmiana układu

Art. 173. 1. Jeżeli po zatwierdzeniu układu nastąpił trwały wzrost lub

zmniejszenie dochodu z przedsiębiorstwa dłużnika, dłużnik, nadzorca wykonania

2017-06-14

©Telksinoe s. 79/147

układu, inna osoba, która z mocy układu jest uprawniona do wykonywania lub

nadzorowania wykonania układu, oraz wierzyciel mogą wystąpić o zmianę układu.

2. W przypadku gdy na czas wykonywania układu zarząd własny nie został

dłużnikowi odebrany, nadzorca wykonania układu oraz wierzyciel mogą wystąpić

o zmianę układu przez powierzenie zarządu i wykonywania układu wskazanej

osobie, jeżeli:

1) dłużnik, chociażby nieumyślnie, naruszył prawo w zakresie sprawowania

zarządu, czego skutkiem było pokrzywdzenie wierzycieli lub możliwość

takiego pokrzywdzenia w przyszłości;

2) oczywiste jest, że sposób sprawowania zarządu nie daje gwarancji wykonania

planu restrukturyzacyjnego i wykonania układu;

3) dłużnik uniemożliwia nadzorcy wykonania układu właściwe pełnienie

funkcji.

3. Postanowienie o otwarciu postępowania o zmianę układu obwieszcza się.

4. Na postanowienie o otwarciu postępowania o zmianę układu zażalenie

przysługuje dłużnikowi oraz wierzycielom, którzy mieli prawo głosu na

zgromadzeniu wierzycieli, na którym doszło do przyjęcia układu.

5. Na postanowienie o odmowie otwarcia postępowania o zmianę układu

zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.

Art. 174. 1. Do postanowienia o otwarciu postępowania o zmianę układu

przepisy art. 233 ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

2. Do postępowania o zmianę układu przepisy o nadzorcy sądowym oraz

o zawarciu i zatwierdzeniu układu stosuje się odpowiednio.

Art. 175. 1. W zgromadzeniu wierzycieli uczestniczą wierzyciele, o których

mowa w art. 173 ust. 4. Głosują oni sumą wierzytelności, z jaką głosowali na

zgromadzeniu wierzycieli, na którym doszło do przyjęcia układu, pomniejszoną

o kwoty otrzymane w ramach wykonania układu lub w wyniku zaspokojenia

wierzytelności w inny sposób, z tym że w przypadku zaspokojenia przez osobę

trzecią, która weszła w prawa zaspokojonego wierzyciela, osoba ta głosuje z sumą,

w jakiej zaspokoiła wierzyciela.

2017-06-14

©Telksinoe s. 80/147

2. W zgromadzeniu wierzycieli mogą również uczestniczyć wierzyciele,

których wierzytelności były sporne, a po przyjęciu układu zostały stwierdzone

prawomocnym orzeczeniem sądu lub ostateczną decyzją administracyjną.

3. W zgromadzeniu wierzycieli nie mogą uczestniczyć wierzyciele, których

wierzytelności zostały w całości zaspokojone.

4. Nadzorca sądowy w terminie dwóch tygodni od dnia otwarcia

postępowania o zmianę układu sporządza wykaz wierzycieli uprawnionych do

uczestniczenia w zgromadzeniu wierzycieli z uwzględnieniem okoliczności,

o których mowa w ust. 1–3. Do wykazu wierzycieli przepis art. 86 stosuje się

odpowiednio.

Rozdział 6

Uchylenie i wygaśnięcie układu

Art. 176. 1. Sąd uchyla układ na wniosek wierzyciela, dłużnika, nadzorcy

wykonania układu albo innej osoby, która z mocy układu jest uprawniona do

wykonania lub nadzorowania wykonania układu, jeżeli dłużnik nie wykonuje

postanowień układu albo jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany.

Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik

nie wykonuje zobowiązań powstałych po zatwierdzeniu układu.

2. Uchylenie układu z innych przyczyn niż określone w ust. 1 jest

niedopuszczalne.

3. Postanowienie o uchyleniu układu obwieszcza się.

4. Na postanowienie o uchyleniu układu zażalenie przysługuje dłużnikowi

oraz wierzycielom, którzy mieli prawo głosu na zgromadzeniu wierzycieli, na

którym doszło do przyjęcia układu.

5. Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie

wnioskodawcy.

Art. 177. 1. Jeżeli przed rozpoznaniem wniosku o zmianę układu wpłynął

wniosek o uchylenie układu, sąd rozpoznaje obydwa wnioski łącznie.

2. Jeżeli przed rozpoznaniem wniosku o uchylenie układu wpłynął wniosek

o ogłoszenie upadłości, przepisy art. 11 i art. 12 stosuje się odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 81/147

3. Dopuszczalne jest złożenie razem z wnioskiem o uchylenie układu wniosku

o ogłoszenie upadłości. W takim przypadku właściwy do łącznego rozpoznania

wniosków jest sąd upadłościowy.

Art. 178. Ogłoszenie upadłości dłużnika w czasie wykonywania układu albo

oddalenie w tym czasie wniosku o ogłoszenie jego upadłości na podstawie art. 13

Prawa upadłościowego skutkuje wygaśnięciem układu z mocy prawa z dniem

uprawomocnienia się postanowienia o ogłoszeniu upadłości albo oddaleniu

wniosku o ogłoszenie upadłości.

Art. 179. 1. W przypadku uchylenia albo wygaśnięcia układu dotychczasowi

wierzyciele mogą dochodzić swych roszczeń w pierwotnej wysokości. Wypłacone

na podstawie układu sumy zalicza się na poczet dochodzonych wierzytelności.

2. Jeżeli wierzytelność została zaspokojona na podstawie układu w inny

sposób, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Po ogłoszeniu upadłości syndyk z urzędu umieszcza na liście

wierzytelności umieszczone w spisie wierzytelności z uwzględnieniem kwot

otrzymanych w ramach wykonania układu lub zaspokojenia wierzytelności w inny

sposób.

4. Hipoteka, zastaw, zastaw rejestrowy, zastaw skarbowy lub hipoteka morska

zabezpieczają wierzytelność w takiej wysokości, w jakiej nie została jeszcze

zaspokojona.

DZIAŁ VII

Układ częściowy

Art. 180. 1. Dłużnik może złożyć propozycje układowe dotyczące jedynie

niektórych zobowiązań, których restrukturyzacja ma zasadniczy wpływ na dalsze

funkcjonowanie przedsiębiorstwa dłużnika.

2. Wyodrębnienie wierzycieli objętych układem częściowym odbywa się

w oparciu o obiektywne, jednoznaczne i uzasadnione ekonomicznie kryteria

dotyczące stosunków prawnych wiążących wierzycieli z dłużnikiem, z których

wynikają zobowiązania objęte propozycjami układowymi.

3. Określenie kryteriów, o których mowa w ust. 2, które ma na celu

pominięcie wierzyciela przeciwnego zawarciu układu częściowego, jest

niedopuszczalne.

2017-06-14

©Telksinoe s. 82/147

4. Wierzytelnościami objętymi układem częściowym mogą być

w szczególności wierzytelności:

1) z tytułu finansowania działalności dłużnika przez udzielone kredyty, pożyczki

i inne podobne instrumenty;

2) z tytułu umów o zasadniczym znaczeniu dla funkcjonowania przedsiębiorstwa

dłużnika, w szczególności z tytułu dostawy najważniejszych materiałów lub

umów leasingu majątku niezbędnego dla działalności prowadzonej przez

dłużnika;

3) zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem

skarbowym lub hipoteką morską na przedmiotach i prawach niezbędnych do

prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika;

4) największe określone według sumy.

Art. 181. 1. Jeżeli dłużnik przedstawił wierzycielowi, którego wierzytelność

jest zabezpieczona hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem

skarbowym lub hipoteką morską, propozycje układowe przewidujące pełne

zaspokojenie, w terminie określonym w układzie, jego wierzytelności wraz

z należnościami ubocznymi, które były przewidziane w umowie będącej podstawą

ustanowienia zabezpieczenia, nawet jeżeli umowa ta została skutecznie rozwiązana

lub wygasła, albo przewidujące zaspokojenie wierzyciela w stopniu nie niższym od

tego, jakiego może się spodziewać w przypadku dochodzenia wierzytelności wraz

z należnościami ubocznymi z przedmiotu zabezpieczenia, do objęcia

wierzytelności układem częściowym nie jest konieczna zgoda takiego wierzyciela.

2. Do wierzytelności zabezpieczonych przeniesieniem na wierzyciela

własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa przepis ust. 1 stosuje się

odpowiednio.

Art. 182. 1. Układ częściowy może zostać przyjęty i zatwierdzony wyłącznie

w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu

układowym.

2. W postępowaniu o zatwierdzenie układu sąd odmawia zatwierdzenia

układu częściowego w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem

określonych we wniosku o zatwierdzenie układu częściowego kryteriów

wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym.

2017-06-14

©Telksinoe s. 83/147

3. Niezwłocznie po złożeniu wniosku o otwarcie przyspieszonego

postępowania układowego sąd orzeka w przedmiocie zgodności z prawem

kryteriów wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym.

4. Na postanowienie stwierdzające niezgodność z prawem kryteriów

wyodrębnienia wierzycieli zażalenie przysługuje dłużnikowi. W terminie

przewidzianym do wniesienia zażalenia dłużnik może zaproponować inne kryteria

wyodrębnienia wierzycieli.

5. Po uprawomocnieniu się postanowienia stwierdzającego niezgodność

z prawem kryteriów wyodrębnienia wierzycieli sąd umarza postępowanie, chyba

że dłużnik w terminie, o którym mowa w ust. 4, zaproponował inne kryteria.

Kolejna zmiana kryteriów jest niedopuszczalna.

Art. 183. 1. Propozycje układowe nie mogą przewidywać dla wierzycieli

objętych układem częściowym korzyści, które zmniejszają możliwość

zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem.

2. Jeżeli propozycje układowe przewidują zabezpieczenie wierzytelności

objętych układem częściowym przez ustanowienie na majątku dłużnika hipoteki,

zastawu, zastawu rejestrowego, hipoteki morskiej lub przeniesienie własności

rzeczy, wierzytelności lub innego prawa na zabezpieczenie, zabezpieczenia te będą

bezskuteczne w stosunku do masy upadłości lub wierzycieli dłużnika, jeżeli

upadłość dłużnika zostanie ogłoszona w ciągu roku od dnia wydania postanowienia

o zatwierdzeniu układu częściowego albo w tym samym terminie wniosek

o ogłoszenie upadłości zostanie oddalony na podstawie art. 13 Prawa

upadłościowego.

Art. 184. W przypadku samodzielnego zbierania głosów przez dłużnika karta

do głosowania, oprócz elementów wskazanych w art. 213, zawiera wskazanie, że

układ ma charakter częściowy, oraz określenie kryteriów decydujących o objęciu

wierzycieli układem częściowym.

Art. 185. 1. W postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnik oraz nadzorca

układu nie są obowiązani udzielać wierzycielowi nieobjętemu układem

częściowym informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania

układu częściowego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 84/147

2. Wierzyciel nieobjęty układem częściowym może zgłaszać zastrzeżenia,

o których mowa w art. 216 ust. 2, wyłącznie w zakresie niezgodnego z prawem

określenia kryteriów wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym

oraz w zakresie zgodności propozycji układowych z art. 183 ust. 1.

Art. 186. Układ częściowy zostaje przyjęty, jeżeli większość wierzycieli,

którzy oddali ważny głos, mających łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności

przysługującej wierzycielom objętym układem częściowym i uprawnionym do

głosowania, głosowała za przyjęciem układu częściowego.

Art. 187. 1. Układ częściowy obejmuje wierzycieli, którzy spełniają kryteria

wyodrębnienia wierzycieli i zostali umieszczeni w spisie wierzytelności lub stawili

się na zgromadzeniu wierzycieli, przedkładając sędziemu-komisarzowi tytuł

egzekucyjny lub zostali dopuszczeni do udziału w zgromadzeniu na podstawie art.

107 ust. 3. Przepisu art. 166 ust. 1 nie stosuje się.

2. W postanowieniu o zatwierdzeniu układu sąd wskazuje wierzycieli

objętych układem częściowym.

Art. 188. Na postanowienie o zatwierdzeniu układu częściowego zażalenie

przysługuje również wierzycielowi nieobjętemu układem częściowym, przy czym

może on wnosić wyłącznie zarzuty naruszenia art. 180 lub art. 183 ust. 1.

DZIAŁ VIII

Przepisy ogólne dotyczące postępowania restrukturyzacyjnego

Art. 189. 1. Dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego, postępowania układowego lub postępowania

sanacyjnego jest dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.

2. W postępowaniu o zatwierdzenie układu uznaje się, że skutki otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym mowa

w art. 211.

Art. 190. 1. W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego

wobec wszystkich wspólników spółki cywilnej sąd może połączyć do wspólnego

rozpoznania sprawy prowadzone wobec wspólników tej spółki. Jeżeli

postępowania otwarto w różnych sądach, właściwy do dalszego prowadzenia

2017-06-14

©Telksinoe s. 85/147

połączonych spraw jest sąd, który pierwszy wydał postanowienie o otwarciu

postępowania.

2. W postanowieniu o połączeniu spraw sąd wyznacza jednego sędziego-

-komisarza do wszystkich połączonych spraw. Sąd może również wyznaczyć

jednego nadzorcę sądowego albo zarządcę do wszystkich połączonych spraw,

powołać jedną radę wierzycieli i wyznaczyć wspólne zgromadzenie wierzycieli.

3. Dla każdego z dłużników sporządza się osobne spisy wierzytelności oraz

głosuje się i przyjmuje odrębne układy.

4. Wynagrodzenie nadzorcy sądowego i zarządcy oraz koszty postępowania

pokrywa się z masy układowej lub sanacyjnej każdego z dłużników w częściach

określonych przez sąd przy odpowiednim uwzględnieniu zasad przyznawania

wynagrodzenia.

5. W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego osobowej

spółki handlowej oraz jej wspólników ponoszących odpowiedzialność za

zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem, a także jeżeli sąd

uzna za uzasadnione połączenie spraw prowadzonych wobec innych dłużników,

w szczególności wobec podmiotów powiązanych oraz małżonków, przepisy ust. 1–

4 stosuje się odpowiednio.

Art. 191. 1. Wszczęcie kolejnego postępowania restrukturyzacyjnego jest

niedopuszczalne, jeżeli wcześniejsze postępowanie restrukturyzacyjne nie zostało

zakończone lub prawomocnie umorzone.

2. W przypadku postępowań dotyczących układów częściowych, jeżeli objęci

są nimi różni wierzyciele, przepisu ust. 1 nie stosuje się. W przypadku

postępowania o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę z tym samym

nadzorcą układu, a w przyspieszonym postępowaniu układowym, sąd rozpoznający

późniejszy wniosek powołuje do pełnienia funkcji nadzorcy sądowego i sędziego-

-komisarza te same osoby, które pełnią funkcje we wcześniej wszczętym

postępowaniu, chyba że istnieją ku temu przeszkody.

Art. 192. 1. W toku postępowania sanacyjnego dopuszczalne jest złożenie

wniosku o zatwierdzenie układu częściowego lub wniosku o otwarcie

przyspieszonego postępowania układowego, w którym ma zostać przyjęty układ

częściowy, pod warunkiem że wierzyciele objęci układem częściowym są

2017-06-14

©Telksinoe s. 86/147

wierzycielami nieobjętymi układem z mocy prawa oraz nie wyrazili zgody

w postępowaniu sanacyjnym na objęcie ich układem.

2. Otwierając przyspieszone postępowanie układowe, sąd nie powołuje

nadzorcy sądowego oraz sędziego-komisarza. Funkcję sędziego-komisarza

i nadzorcy sądowego pełnią sędzia-komisarz i zarządca powołani w postępowaniu

sanacyjnym.

3. Zatwierdzenie układu częściowego nie wpływa na tok postępowania

sanacyjnego. Treść układu częściowego może przewidywać, że układ będzie

skuteczny po prawomocnym zatwierdzeniu układu przyjętego w postępowaniu

sanacyjnym.

Art. 193. Organy postępowań restrukturyzacyjnych obowiązane są do

wzajemnej współpracy.

Art. 194. 1. Sąd i sędzia-komisarz orzekają na posiedzeniu niejawnym, jeżeli

ustawa nie stanowi inaczej.

2. Sąd albo sędzia-komisarz może przeprowadzić postępowanie dowodowe

w całości lub części na posiedzeniu niejawnym, również w przypadku gdy

wyznaczono rozprawę.

3. Jeżeli zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodu z przesłuchania

dłużnika, nadzorcy sądowego, zarządcy, wierzyciela, członka rady wierzycieli lub

innych osób, sąd albo sędzia-komisarz, stosownie do okoliczności, przesłuchuje ich

na posiedzeniu i z przesłuchania sporządza protokół, niezależnie od obecności

innych osób zainteresowanych, albo odbiera od osób przesłuchiwanych

oświadczenia na piśmie. Oświadczenia te stanowią dowód w sprawie.

4. Sąd albo sędzia-komisarz może zarządzić również, aby oświadczenie na

piśmie, o którym mowa w ust. 3, zawierało podpis notarialnie poświadczony.

5. Nieobecność osoby, o której mowa w ust. 3, wezwanej na posiedzenie lub

niezłożenie przez tę osobę oświadczenia na piśmie, nawet z przyczyn

usprawiedliwionych, nie wstrzymuje postępowania.

Art. 195. Nadzorca sądowy albo zarządca składa sędziemu-komisarzowi

wniosek o przeprowadzenie dowodu, jeżeli uzna za konieczne ustalenie

okoliczności sprawy w drodze postępowania dowodowego. W przypadku

uwzględnienia wniosku postępowanie dowodowe prowadzi sędzia-komisarz.

2017-06-14

©Telksinoe s. 87/147

Art. 196. W postępowaniu restrukturyzacyjnym nie przeprowadza się

dowodu z opinii biegłego, z wyjątkiem określonym w art. 93 ust. 1.

Art. 197. 1. W postępowaniu restrukturyzacyjnym orzeczenia zapadają

w formie postanowień.

2. W postanowieniu oraz dokumencie, który dotyczy składnika masy

układowej lub sanacyjnej, podaje się numer danego składnika masy ujawniony

w spisie inwentarza lub w spisie należności lub w innych spisach.

3. Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu

restrukturyzacyjnym zamieszcza się w Rejestrze wraz z informacją o terminie

i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.

4. Uczestnicy postępowania mają dostęp do danych zawartych

w zamieszczanych w Rejestrze postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach

i informacjach.

5. Do uchwał rady wierzycieli i zgromadzenia wierzycieli przepisy ust. 2–4

stosuje się odpowiednio.

Art. 198. 1. Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się

dłużnikowi, osobom, których postanowienie dotyczy, oraz nadzorcy albo zarządcy,

jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Postanowień dotyczących ogółu wierzycieli nie

doręcza się wierzycielom.

2. Nadzorcy, zarządcy oraz uczestnikowi postępowania doręcza się pisma

oraz postanowienia, o których mowa w ust. 1, w drodze doręczenia

elektronicznego, jeżeli wnieśli pismo za pośrednictwem Rejestru albo wybrali

doręczanie elektroniczne za pośrednictwem tego Rejestru. Przepis art. 1311 § 2

Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Art. 199. 1. W przypadkach przewidzianych w ustawie obwieszczenia

dokonuje się w Rejestrze. W przypadku gdy od dnia obwieszczenia biegnie termin

do wniesienia środka zaskarżenia, obwieszczeniu podlega także informacja

o sposobie i terminie jego wniesienia.

2. Na wniosek nadzorcy sądowego albo zarządcy lub z urzędu sędzia-

-komisarz może zarządzić dokonanie obwieszczenia również w inny sposób.

3. Na wniosek dłużnika lub wierzyciela, na ich koszt, obwieszczenie może być

również dokonane w sposób przez nich wskazany.

2017-06-14

©Telksinoe s. 88/147

4. Każdy ma dostęp do danych zawartych w obwieszczanych w Rejestrze

postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach i informacjach.

Art. 200. 1. Na postanowienia sądu restrukturyzacyjnego i sędziego-

-komisarza zażalenie przysługuje w przypadkach wskazanych w ustawie.

Zażalenia na postanowienia sędziego-komisarza rozpoznaje sąd restrukturyzacyjny

jako sąd drugiej instancji.

2. Odpis zażalenia wniesionego przez wierzyciela doręcza się dłużnikowi,

nadzorcy albo zarządcy oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.

3. Odpis zażalenia wniesionego przez dłużnika doręcza się nadzorcy albo

zarządcy oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.

4. Jeżeli ustawa przewiduje, że zażalenie może wnieść osoba niebędąca

uczestnikiem postępowania restrukturyzacyjnego, odpis zażalenia doręcza się

dłużnikowi, nadzorcy albo zarządcy oraz osobom, których dotyczy zaskarżone

postanowienie.

5. Odpisu zażalenia na postanowienia dotyczące ogółu wierzycieli nie doręcza

się wierzycielom.

6. Zażalenie rozpoznaje się w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia

akt sądowi drugiej instancji.

Art. 201. 1. Termin do wniesienia środka zaskarżenia od postanowień

wydanych na posiedzeniu niejawnym biegnie od dnia zamieszczenia postanowienia

w Rejestrze. Zażalenie wnosi się w terminie tygodnia.

2. Jeżeli postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym podlega

obwieszczeniu, termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia

obwieszczenia.

3. Dla osób, którym ustawa nakazuje doręczyć postanowienie wydane na

posiedzeniu niejawnym, termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia

doręczenia postanowienia.

4. Jeżeli postanowienie, od którego przysługuje środek zaskarżenia, zostało

ogłoszone na posiedzeniu jawnym, osoby zawiadomione o posiedzeniu w terminie

tygodnia od dnia posiedzenia, a osoby, które nie zostały zawiadomione

o posiedzeniu jawnym – od dnia zamieszczenia, a jeżeli postanowienie podlega

obwieszczeniu – od dnia obwieszczenia postanowienia w Rejestrze, mogą złożyć

2017-06-14

©Telksinoe s. 89/147

wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie postanowienia wraz

z uzasadnieniem. Termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia

doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.

Art. 202. Skarga kasacyjna, skarga o wznowienie postępowania oraz skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w postępowaniu

restrukturyzacyjnym nie przysługują.

Art. 203. 1. Jeżeli ustawa przewiduje złożenie przez dłużnika pisemnego

oświadczenia, że przedstawione informacje są prawdziwe i zupełne, oświadczenie

to zawiera klauzulę następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia”.

2. Jeżeli ustawa przewiduje złożenie dokumentu w postaci elektronicznej,

dokument składa się za pośrednictwem Rejestru i opatruje się kwalifikowanym

podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym

ePUAP.

3. Dokumenty złożone w postaci elektronicznej drukuje się i załącza do akt

wyłącznie na zarządzenie sędziego-komisarza.

Art. 204. 1. Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi ma zostać

udzielona pomoc publiczna, organ, który ma udzielić pomocy, zawiadamia o tym

sędziego-komisarza w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia planu

restrukturyzacyjnego, składając jednocześnie opinię w sprawie wraz z odpisami

opinii dla dłużnika, nadzorcy albo zarządcy. Odpis opinii doręcza się dłużnikowi,

nadzorcy albo zarządcy.

2. Dłużnik może złożyć zmienione propozycje układowe pod rygorem

umorzenia postępowania w terminie tygodnia od dnia doręczenia odpisu opinii.

Art. 205. Nadzorca sądowy albo zarządca składa zmieniony plan

restrukturyzacyjny w terminie tygodnia od dnia złożenia przez dłużnika

zmienionych propozycji układowych. Przepisy art. 140 i art. 204 stosuje się

odpowiednio, z tym że kolejna zmiana propozycji układowych jest

niedopuszczalna.

Art. 206. 1. Akta sądowe udostępnia się w sekretariacie sądu uczestnikom

postępowania oraz każdemu, kto potrzebę ich przejrzenia dostatecznie

2017-06-14

©Telksinoe s. 90/147

usprawiedliwi. Osoby te mogą otrzymywać z akt odpisy i wyciągi oraz bez żadnych

dodatkowych opłat sporządzać we własnym zakresie fotokopie.

2. Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe postanowień, zarządzeń

i dokumentów obwieszczonych lub zamieszczonych w Rejestrze mają moc

urzędowo poświadczonych odpisów, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich

weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.

3. Od dnia obwieszczenia w Rejestrze nie można zasłaniać się nieznajomością

treści obwieszczenia, chyba że mimo zachowania należytej staranności nie można

było dowiedzieć się o obwieszczeniu.

Art. 207. Koszty postępowania restrukturyzacyjnego obejmują opłaty

i wydatki.

Art. 208. 1. Koszty postępowania restrukturyzacyjnego ponosi dłużnik.

Zarządca uiszcza koszty należne od dłużnika pozbawionego prawa zarządu na

wezwanie sądu albo sędziego-komisarza.

2. Uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swoim udziałem

w sprawie.

3. Koszty postępowania wywołanego złożeniem sprzeciwu co do

umieszczenia wierzytelności innego wierzyciela zasądza się od dłużnika na rzecz

wierzyciela, który złożył sprzeciw, jeżeli w wyniku sprzeciwu odmówiono

umieszczenia zaskarżonej wierzytelności, chyba że dłużnik kwestionował

umieszczenie wierzytelności w spisie wierzytelności w oświadczeniu złożonym na

podstawie art. 86 ust. 2 pkt 9 lub złożył sprzeciw.

Art. 209. W sprawach nieuregulowanych ustawą do postępowania

restrukturyzacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej części

pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego, z wyłączeniem przepisów

o zawieszeniu i wznowieniu postępowania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 91/147

TYTUŁ II

Przepisy szczególne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach

DZIAŁ I

Postępowanie o zatwierdzenie układu

Art. 210. 1. W celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia

samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu

dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania

z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, która pełni funkcję

nadzorcy układu.

2. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od

dnia zawarcia umowy.

Art. 211. 1. Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę układu pełnienia

swojej funkcji dłużnik dokonuje ustalenia dnia układowego.

2. Dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż

dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.

3. Według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do

głosowania nad układem oraz skutki przyjętego układu.

4. Wierzytelności powstałe po dniu układowym nie są objęte układem.

Art. 212. Po ustaleniu dnia układowego dłużnik zbiera głosy na piśmie,

przedstawiając wierzycielom karty do głosowania.

Art. 213. 1. Karta do głosowania zawiera:

1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo

inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska

reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto

w przypadku spółki osobowej – imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania

wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem;

2017-06-14

©Telksinoe s. 92/147

2) imię i nazwisko głosującego wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL

albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne

dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania

albo siedzibę, adres, a gdy wierzycielem jest spółka osobowa, osoba prawna

albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska

reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni;

3) kwotę wierzytelności głosującego wierzyciela;

4) grupę obejmującą kategorię interesów, jeżeli zostały przewidziane, do której

został zaliczony głosujący wierzyciel;

5) zgodę wierzyciela na objęcie wierzytelności układem, jeżeli jest ona

wymagana na podstawie art. 151 ust. 2 i 3;

6) sumę wierzytelności objętych układem;

7) wskazanie dnia układowego;

8) pełną treść propozycji układowych z jednoznacznym wskazaniem, które

z propozycji dotyczą głosującego wierzyciela;

9) imię i nazwisko albo nazwę nadzorcy układu, numer licencji nadzorcy układu

albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym spółki pełniącej funkcję

nadzorcy układu, jego adres do korespondencji, numer telefonu oraz adres

poczty elektronicznej;

10) treść głosu oddanego przez wierzyciela za albo przeciw układowi;

11) wskazanie dnia oddania głosu;

12) podpis wierzyciela, osób uprawnionych do jego reprezentowania albo podpis

jego pełnomocnika.

2. W przypadku gdy kartę do głosowania podpisał pełnomocnik, do karty

dołącza się pełnomocnictwo. Uprawnienie do podpisania karty do głosowania albo

do udzielenia pełnomocnictwa wykazuje się odpisem lub wydrukiem

z odpowiedniego rejestru. W przypadku gdy wierzyciel nie dołączył odpisu lub

wydruku, dłużnik może pozyskać odpis lub wydruk z odpowiedniego rejestru.

3. Karta do głosowania niespełniająca wymogów określonych w ust. 1 jest

nieważna.

2017-06-14

©Telksinoe s. 93/147

4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty do

głosowania, mając na uwadze rodzaj informacji, których umieszczenie na karcie do

głosowania jest niezbędne, oraz jej kompletność i czytelność.

Art. 214. Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi ma zostać

udzielone wsparcie, o którym mowa w art. 140, wierzycielowi, który ma udzielić

wsparcia, doręcza się, wraz z kartą do głosowania, plan restrukturyzacyjny wraz

z dokumentami, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r.

o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. poz.

404, z 2008 r. poz. 585, z 2010 r. poz. 99, z 2011 r. poz. 1381 oraz z 2015 r. poz.

1830).

Art. 215. Głos wierzyciela zachowuje ważność, o ile wniosek dłużnika

o zatwierdzenie układu wpłynął do sądu przed upływem trzech miesięcy od dnia

oddania głosu.

Art. 216. 1. Nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie

informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania układu

w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia racjonalnej ekonomicznie decyzji

o głosowaniu za albo przeciw układowi.

2. Wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do

zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania

innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca

układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz

z wnioskiem o zatwierdzenie układu.

Art. 217. 1. Układ jest przyjęty, jeżeli za jego przyjęciem wypowie się

większość wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem, mających

łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności uprawniających do

głosowania nad układem.

2. Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli,

obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ jest przyjęty, jeżeli

w każdej grupie wypowie się za nim większość uprawnionych do głosowania nad

układem wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy

wierzytelności przysługujących uprawnionym do głosowania nad układem

wierzycielom z tej grupy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 94/147

3. Układ jest przyjęty, mimo nieuzyskania wymaganej większości

w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie

sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do głosowania

nad układem głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które

wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie

układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia

postępowania upadłościowego.

4. Przyjęcie układu stwierdza nadzorca układu.

Art. 218. 1. Nadzorca układu informuje dłużnika na piśmie o niemożności

zawarcia układu w trybie przewidzianym w niniejszym dziale niezwłocznie po

stwierdzeniu, że suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad

układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad

układem.

2. Głosy wierzycieli oddane nie wcześniej niż trzy miesiące przed dniem

złożenia wniosku o otwarcie postępowania układowego lub sanacyjnego

zachowują ważność w głosowaniu na zgromadzeniu wierzycieli w otwartym

postępowaniu układowym lub sanacyjnym, jeżeli zostały złożone do akt wraz

z wnioskiem o otwarcie postępowania, niezależnie od daty, w jakiej odbędzie się

zgromadzenie, o ile propozycje układowe w postępowaniu układowym lub

sanacyjnym są nie mniej korzystne dla wierzycieli niż przedłożone im

w postępowaniu o zatwierdzenie układu. Wierzyciela zawiadamianego

o zgromadzeniu wierzycieli w celu głosowania nad układem informuje się, że

w aktach znajduje się oddany przez niego głos, który będzie uznany za ważny,

jeżeli nie złoży odmiennego oświadczenia.

Art. 219. 1. Wniosek o zatwierdzenie układu powinien zawierać:

1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo

inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska

reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto

2017-06-14

©Telksinoe s. 95/147

w przypadku spółki osobowej – imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania

wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem;

2) propozycje układowe;

3) wynik głosowania ze wskazaniem liczby wierzycieli i sumy wierzytelności

uprawniającej do głosowania oraz liczby wierzycieli i sumy wierzytelności

przypadającej wierzycielom głosującym za układem, a jeżeli propozycje

układowe przewidują podział wierzycieli na grupy – również liczby

wierzycieli i sumy wierzytelności poszczególnych grup oraz liczby

wierzycieli i sumy wierzytelności przypadających wierzycielom głosującym

za układem w każdej grupie.

2. Do wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik dołącza:

1) zebrane przez dłużnika karty do głosowania, wraz z odpisami lub wydrukami

z rejestru i pełnomocnictwami koniecznymi dla wykazania uprawnienia do

oddania głosu oraz informacją, czy w stosunku do wierzyciela nie zachodzą

okoliczności wskazane w art. 116, uszeregowane zgodnie z kolejnością

przyjętą w spisie wierzytelności sporządzonym przez nadzorcę układu;

2) dowód wysłania co najmniej na trzy tygodnie przed dniem złożenia wniosku

o zatwierdzenie układu kart do głosowania z propozycjami układowymi

wierzycielom, którzy nie oddali głosu, na adres wskazany w rejestrze, do

którego jest wpisany wierzyciel, o ile wierzyciel jest wpisany do rejestru,

w przeciwnym przypadku na adres zamieszkania wierzyciela znany

dłużnikowi;

3) sprawozdanie nadzorcy układu.

Art. 220. Sprawozdanie nadzorcy układu zawiera:

1) stwierdzenie przyjęcia układu;

2) ocenę zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów wraz

ze wskazaniem innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na

zatwierdzenie układu;

3) zastrzeżenia wierzycieli, o których mowa w art. 216 ust. 2;

4) ocenę możliwości wykonania układu;

5) wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek

dłużnika;

2017-06-14

©Telksinoe s. 96/147

6) aktualny wykaz majątku dłużnika z szacunkową wyceną jego składników;

7) bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania o zatwierdzenie

układu, na dzień przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia

wniosku;

8) spis wierzytelności, sporządzony przez nadzorcę układu, ze wskazaniem, czy

wierzyciel głosował za, czy przeciw układowi;

9) spis wierzytelności spornych, sporządzony przez nadzorcę układu;

10) wskazanie sumy wierzytelności z wyszczególnieniem, jaką część stanowią

wierzytelności sporne;

11) listę zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na majątku dłużnika wraz

z datami ich ustanowienia;

12) spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami,

z określeniem wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty;

13) wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko

dłużnikowi;

14) informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika

hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych, zastawów skarbowych i hipotek

morskich oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej

lub w rejestrach, jak również o prowadzonych innych postępowaniach

sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami

polubownymi dotyczących majątku dłużnika;

15) dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pełnieniem funkcji nadzorcy

układu;

16) plan restrukturyzacyjny, sporządzony przez nadzorcę układu;

17) informacje, o których mowa w art. 140, oraz kopię zawiadomienia i opinii

organu, o których mowa w art. 204, albo informację, że żaden organ takiego

zawiadomienia lub opinii nie złożył.

Art. 221. 1. Do wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu niespełniającego

wymogów określonych w art. 219 lub art. 220 przepis art. 130 Kodeksu

postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli sprawozdanie nadzorcy układu nie spełnia wymogów określonych

w art. 220, przewodniczący wzywa nadzorcę do uzupełnienia braków formalnych

2017-06-14

©Telksinoe s. 97/147

sprawozdania oraz do poprawienia lub uzupełnienia sprawozdania w terminie

tygodnia pod rygorem zawiadomienia dłużnika.

3. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2,

przewodniczący informuje dłużnika, że nadzorca układu nie uzupełnił braków

formalnych sprawozdania albo go nie poprawił lub nie uzupełnił. Dłużnik może

zawrzeć nową umowę z innym nadzorcą układu, który składa poprawione lub

uzupełnione sprawozdanie w terminie dwóch tygodni od dnia poinformowania

dłużnika pod rygorem zwrotu wniosku o zatwierdzenie układu.

Art. 222. 1. O złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu, który dotyczy

przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, sąd

niezwłocznie zawiadamia, przy zastosowaniu środków bezpośredniego

porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę

elektroniczną, organ założycielski albo pełnomocnika Rządu, państwową osobę

prawną, organ lub inną jednostkę uprawnioną do wykonywania praw z akcji lub

udziałów należących do Skarbu Państwa, które mogą złożyć sądowi opinię

w sprawie. Brak opinii nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą zgłosić się do udziału w sprawie

w charakterze uczestników postępowania.

3. O złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu obwieszcza się.

W obwieszczeniu podaje się informacje, o których mowa w art. 219 ust. 1.

Art. 223. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu

w terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.

2. W postanowieniu o zatwierdzeniu układu wskazuje się podstawę

jurysdykcji sądów polskich. Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Rady (WE) nr

1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.

Urz. WE L 160 z 30.06.2000, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

19, t. 1, str. 191, z późn. zm.), w postanowieniu określa się również, czy

postępowanie ma charakter główny, czy uboczny.

3. Przepisy art. 233 ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

4. Dla wierzyciela, którego siedziba lub miejsce zwykłego pobytu w dniu

wydania postanowienia znajdowały się za granicą, termin do wniesienia zażalenia

na postanowienie o zatwierdzeniu układu w części dotyczącej jurysdykcji sądów

2017-06-14

©Telksinoe s. 98/147

polskich wynosi trzydzieści dni od dnia obwieszczenia postanowienia

o zatwierdzeniu układu w Rejestrze.

Art. 224. 1. Od dnia wydania postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia

układu do dnia jego uprawomocnienia nadzorca układu wykonuje uprawnienia

nadzorcy sądowego. Przepisy art. 36 ust. 2 i 3, art. 37 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 stosuje

się odpowiednio. Przepisów art. 42–50 nie stosuje się.

2. Od dnia wydania postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu do

dnia jego uprawomocnienia przepisy art. 259 i art. 260 stosuje się odpowiednio.

Art. 225. 1. Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia

wniosku o zatwierdzenie układu lub zatwierdzenia układu zmianę lub rozwiązanie

stosunku prawnego, którego stroną jest dłużnik, są nieważne.

2. Przepisy art. 250 i art. 251 stosuje się odpowiednio.

Art. 226. Do postępowania o zatwierdzenie układu przepisów

o zabezpieczeniu nie stosuje się.

DZIAŁ II

Przyspieszone postępowanie układowe

Rozdział 1

Wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego

Art. 227. 1. Wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego

powinien zawierać:

1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo

inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska

reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto

w przypadku spółki osobowej – imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania

wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem;

2017-06-14

©Telksinoe s. 99/147

2) propozycje układowe wraz ze wstępnym planem restrukturyzacyjnym oraz

odpisami propozycji układowych w liczbie wystarczającej do doręczenia

wszystkim wierzycielom;

3) wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek

dłużnika;

4) aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;

5) bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień

przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;

6) wykaz wierzycieli z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy oraz miejsca

zamieszkania albo siedziby, adresu i wysokości wierzytelności każdego

z nich, terminów zapłaty, z określeniem, czy wierzytelność objęta jest

układem z mocy prawa, czy może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody

przez wierzyciela oraz czy wierzyciel posiada prawo do głosowania nad

układem, a jeżeli nie to wskazanie z jakiego powodu;

7) sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej

układem z mocy prawa oraz sumy wierzytelności, która może zostać objęta

układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela;

8) wykaz wierzytelności spornych z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy

wierzycieli, miejsca zamieszkania albo siedziby, ich adresów i wysokości

żądanej przez każdego z nich wierzytelności, terminów zapłaty oraz zwięzłym

przedstawieniem podstawy sporu;

9) sumę wierzytelności spornych;

10) informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub

prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia

24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad

tymi systemami, zwanych dalej „systemem płatności” oraz „systemem

rozrachunku papierów wartościowych”, lub niebędącym uczestnikiem

podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu tej ustawy,

zwany dalej „systemem interoperacyjnym”.

2. W przypadku wierzytelności zabezpieczonych, sumę wierzytelności, która

może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela, oznacza się

2017-06-14

©Telksinoe s. 100/147

według tej części wierzytelności, która prawdopodobnie zostanie zaspokojona

z przedmiotu zabezpieczenia.

3. Do wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego

dołącza się jego odpis i odpisy załączników.

Art. 228. 1. Wraz z wnioskiem o otwarcie przyspieszonego postępowania

układowego dłużnik składa na piśmie oświadczenie, że informacje zawarte we

wniosku i załącznikach są prawdziwe i zupełne.

2. Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest zgodne z prawdą,

dłużnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek podania

nieprawdziwych informacji.

Art. 229. 1. O złożeniu wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania

układowego, który dotyczy przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej

spółki Skarbu Państwa, sąd niezwłocznie zawiadamia, przy zastosowaniu środków

bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon,

faks lub pocztę elektroniczną, organ założycielski albo pełnomocnika Rządu,

państwową osobę prawną, organ lub inną jednostkę uprawnioną do wykonywania

praw z akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa, które mogą złożyć

sądowi opinię w sprawie. Brak opinii nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą zgłosić się do udziału w sprawie

w charakterze uczestników postępowania.

Art. 230. Dłużnik uiszcza zaliczkę na wydatki przyspieszonego postępowania

układowego w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,

ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i wraz z wnioskiem

przedstawia dowód jej uiszczenia. W przypadku nieuiszczenia zaliczki

przewodniczący wzywa do uiszczenia zaliczki w terminie tygodnia pod rygorem

zwrotu wniosku.

Art. 231. 1. Wydatki przyspieszonego postępowania układowego

w pierwszej kolejności pokrywa się z zaliczki.

2. Sąd może żądać zaliczki na wydatki przyspieszonego postępowania

układowego w kwocie przewyższającej sumę określoną w art. 230 pod rygorem

2017-06-14

©Telksinoe s. 101/147

umorzenia postępowania. Żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje biegu

postępowania.

3. Na postanowienie w przedmiocie zaliczki nie przysługuje zażalenie.

Rozdział 2

Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego

Art. 232. 1. Sąd rozpoznaje wniosek o otwarcie przyspieszonego

postępowania układowego na posiedzeniu niejawnym wyłącznie na podstawie

dokumentów dołączonych do wniosku.

2. Wniosek rozpoznaje się w terminie tygodnia od dnia jego złożenia.

Art. 233. 1. Uwzględniając wniosek o otwarcie przyspieszonego

postępowania układowego, sąd wydaje postanowienie o otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego, w którym:

1) wymienia imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę, miejsce zamieszkania

albo siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze

Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego

jednoznaczną identyfikację;

2) wyznacza sędziego-komisarza oraz nadzorcę sądowego;

3) oznacza godzinę wydania postanowienia, jeżeli dłużnik jest uczestnikiem

podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego

systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, lub

niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny.

2. W postanowieniu o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego

wskazuje się podstawę jurysdykcji sądów polskich. Jeżeli zastosowanie ma

rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie

postępowania upadłościowego, w postanowieniu określa się również, czy

postępowanie ma charakter główny, czy uboczny.

Art. 234. 1. Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania

układowego jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania, chyba że przepis

szczególny stanowi inaczej.

2. W sytuacji, o której mowa w art. 233 ust. 1 pkt 3, postanowienie jest

skuteczne i wykonalne z godziną jego wydania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 102/147

Art. 235. 1. Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania

układowego obwieszcza się.

2. Postanowienie w przedmiocie otwarcia przyspieszonego postępowania

układowego doręcza się dłużnikowi, a postanowienie o otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego również nadzorcy sądowemu wraz z odpisem wniosku

i odpisami załączników.

3. Postanowienie w przedmiocie otwarcia przyspieszonego postępowania

układowego wobec przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej spółki

Skarbu Państwa doręcza się również organowi założycielskiemu albo

pełnomocnikowi Rządu, państwowej osobie prawnej, organowi lub innej jednostce

uprawnionej do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących do Skarbu

Państwa.

4. O otwarciu postępowania zawiadamia się właściwą izbę administracji

skarbowej i właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a także znane sądowi organy egzekucyjne

prowadzące postępowania egzekucyjne przeciwko dłużnikowi.

5. Jeżeli dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu

innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku

papierów wartościowych, lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym

system interoperacyjny, postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania

układowego doręcza się również Prezesowi Narodowego Banku Polskiego, po

uprzednim zawiadomieniu go o godzinie wydania postanowienia.

6. Jeżeli dłużnik jest spółką publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych

do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, postanowienie

o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego doręcza się również

Komisji Nadzoru Finansowego, po uprzednim zawiadomieniu jej o wydaniu

postanowienia.

7. Jeżeli dłużnik jest operatorem publicznej sieci telekomunikacyjnej lub

dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu ustawy

z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243,

2017-06-14

©Telksinoe s. 103/147

z późn. zm.7)), o otwarciu postępowania zawiadamia się Prezesa Urzędu

Komunikacji Elektronicznej.

8. Zawiadomień nadzorcy sądowego, organów egzekucyjnych oraz

zawiadomień, o których mowa w ust. 5–7, dokonuje się w dniu otwarcia

postępowania przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.

Art. 236. 1. Na postanowienie o odmowie otwarcia przyspieszonego

postępowania układowego zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi.

2. Orzeczenie o otwarciu postępowania przez sąd drugiej instancji jest

niedopuszczalne.

Art. 237. 1. Wierzycielowi w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia

postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego w Rejestrze,

a wierzycielowi, którego siedziba lub miejsce zwykłego pobytu w dniu otwarcia

postępowania znajdowały się za granicą – w terminie trzydziestu dni od dnia

obwieszczenia postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania

układowego w Rejestrze, przysługuje zażalenie na postanowienie o otwarciu

postępowania wyłącznie w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich.

2. O wniesieniu zażalenia obwieszcza się w Rejestrze.

Rozdział 3

Skutki otwarcia przyspieszonego postępowania układowego

Art. 238. Po otwarciu przyspieszonego postępowania układowego dłużnik

udziela sędziemu-komisarzowi i nadzorcy sądowemu wszelkich potrzebnych

wyjaśnień, udostępnia dokumenty dotyczące jego przedsiębiorstwa i majątku oraz

umożliwia nadzorcy sądowemu zapoznanie się z przedsiębiorstwem dłużnika,

w szczególności z jego księgami rachunkowymi.

Art. 239. 1. Sąd może z urzędu uchylić zarząd własny dłużnika i ustanowić

zarządcę, jeżeli:

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 827 i

1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 542, 903 i 904.

2017-06-14

©Telksinoe s. 104/147

1) dłużnik, chociażby nieumyślnie, naruszył prawo w zakresie sprawowania

zarządu, czego skutkiem było pokrzywdzenie wierzycieli lub możliwość

takiego pokrzywdzenia w przyszłości;

2) oczywiste jest, że sposób sprawowania zarządu nie daje gwarancji wykonania

układu lub dla dłużnika ustanowiono kuratora na podstawie art. 68 ust. 1;

3) dłużnik nie wykonuje poleceń sędziego-komisarza lub nadzorcy sądowego,

w szczególności nie złożył w wyznaczonym przez sędziego-komisarza

terminie propozycji układowych zgodnych z prawem.

2. Postanowienie o uchyleniu zarządu własnego dłużnika i ustanowieniu

zarządcy jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania. Na postanowienie

zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi.

3. Zarządca wykonuje również czynności nadzorcy sądowego wskazane

w ustawie.

Art. 240. Z dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego

mienie służące prowadzeniu przedsiębiorstwa oraz mienie należące do dłużnika

staje się masą układową.

Art. 241. W przyspieszonym postępowaniu układowym spisu inwentarza nie

sporządza się.

Art. 242. 1. W skład masy układowej uczestnika systemu płatności lub

systemu rozrachunku papierów wartościowych nie wchodzi mienie dłużnika

wymienione w art. 245 ust. 1, a także inne aktywa niezbędne do wykonania

obowiązków wynikających z uczestnictwa w takim systemie, które powstały przed

dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego.

2. W celu wykonania obowiązków określonych w ust. 1 podmiot prowadzący

system płatności lub system rozrachunku papierów wartościowych jest

upoważniony do dysponowania mieniem, o którym mowa w ust. 1.

3. Mienie, o którym mowa w ust. 1, pozostałe po wykonaniu obowiązków

wynikających z uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku

papierów wartościowych, wchodzi do masy układowej.

Art. 243. 1. W skład masy układowej dłużnika będącego stroną umowy

o subpartycypację, o której mowa w art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r.

o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami

2017-06-14

©Telksinoe s. 105/147

inwestycyjnymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm.8)), nie wchodzą

wierzytelności będące przedmiotem tej umowy.

2. Fundusz sekurytyzacyjny wstępuje w prawa dłużnika z tytułu

wierzytelności podlegających wyłączeniu oraz zabezpieczeń tych wierzytelności.

3. Dłużnik lub zarządca przekazuje funduszowi sekurytyzacyjnemu

świadczenia otrzymane od dłużników z tytułu wierzytelności, o których mowa

w ust. 1, oraz z tytułu zabezpieczeń tych wierzytelności.

Art. 244. 1. Z uwzględnieniem art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r.

o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku

papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem w systemie płatności

lub systemie rozrachunku papierów wartościowych na rzecz podmiotu

prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego systemu, nie wchodzi do

masy układowej:

1) uczestnika tego systemu lub uczestnika współpracującego z nim systemu

interoperacyjnego, który ustanowił to zabezpieczenie,

2) niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny

współpracujący z tym systemem,

3) jakiegokolwiek innego podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie

– w przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania układowego wobec

któregokolwiek z nich.

2. Z uwzględnieniem art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności

rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów

wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego na rzecz Narodowego Banku Polskiego, banku

centralnego innego państwa członkowskiego w rozumieniu tej ustawy lub

Europejskiego Banku Centralnego, przez podmiot dokonujący operacji z tymi

bankami lub przez jakikolwiek inny podmiot, nie wchodzi do masy układowej

w przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania układowego wobec

któregokolwiek z nich.

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 73,

978, 1260, 1357, 1634 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615, 904 i 996.

2017-06-14

©Telksinoe s. 106/147

3. Prawa podmiotu, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie,

o którym mowa w ust. 1 lub 2, do zaspokojenia się z tego zabezpieczenia nie

ogranicza otwarcie przyspieszonego postępowania układowego wobec podmiotu,

który ustanowił to zabezpieczenie.

Art. 245. 1. Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego wobec

uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych

nie wstrzymuje możliwości wykorzystania:

1) środków pieniężnych i instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym,

nieobciążonych prawem rzeczowym na rzecz osób trzecich,

2) instrumentów finansowych zapisanych na rachunku rozliczeniowym

upadłego, jako przedmiot zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach

systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, jeżeli

kredyt taki może być udostępniony w ramach istniejącej umowy o kredyt

– w celu wykonania zobowiązań dłużnika wynikających ze zleceń rozrachunku

wprowadzonych do systemu najpóźniej z dniem roboczym systemu płatności lub

systemu rozrachunku papierów wartościowych rozpoczynającym się w dniu,

w którym zostało otwarte przyspieszone postępowanie układowe.

2. Za dzień roboczy systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych uznaje się określony przez zasady funkcjonowania systemu

płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych cykl wykonywania

zleceń, w trakcie którego są dokonywane rozliczenia lub rozrachunki oraz

występują inne operacje z tym związane. Dzień ten może rozpoczynać się i kończyć

w następujących po sobie dniach kalendarzowych.

Art. 246. 1. Z wyjątkiem art. 129 ust. 1 pkt 1, obciążenie składników majątku

dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub

hipoteką morską w celu zabezpieczenia wierzytelności powstałej przed otwarciem

przyspieszonego postępowania układowego, po otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego jest niedopuszczalne.

2. Jeżeli wniosek o wpis hipoteki, wniosek o wpis zastawu rejestrowego,

wniosek o wpis do rejestru zastawów skarbowych albo wniosek o wpis hipoteki

2017-06-14

©Telksinoe s. 107/147

morskiej do rejestru okrętowego został złożony co najmniej na sześć miesięcy przed

dniem złożenia wniosku o otwarcie postępowania, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

3. Wpis w księdze wieczystej lub rejestrze dokonany z naruszeniem

przepisów ust. 1 lub 2 podlega wykreśleniu z urzędu. Podstawą wykreślenia jest

prawomocne postanowienie sędziego-komisarza stwierdzające niedopuszczalność

wpisu. Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje dłużnikowi

oraz wierzycielowi.

Art. 247. Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia wniosku

o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego lub jego otwarcia zmianę

lub rozwiązanie stosunku prawnego, którego stroną jest dłużnik, są nieważne.

Art. 248. Postanowienie umowy, której stroną jest dłużnik, uniemożliwiające

albo utrudniające osiągnięcie celu przyspieszonego postępowania układowego, jest

bezskuteczne w stosunku do masy układowej.

Art. 249. Do przedmiotów objętych umową przeniesienia własności rzeczy,

wierzytelności lub innego prawa zawartą w celu zabezpieczenia wierzytelności

oraz zastrzeżeniem własności rzeczy sprzedanej na rzecz sprzedającego oraz do

zabezpieczonych w ten sposób wierzytelności przepisy niniejszej ustawy dotyczące

zastawu i wierzytelności zabezpieczonych zastawem stosuje się odpowiednio.

Art. 250. 1. Jeżeli umowa ramowa, której jedną ze stron jest dłużnik,

zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem są

terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane

w wykonaniu umowy ramowej oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje

rozwiązanie umów szczegółowych zawartych w wykonaniu tej umowy,

wierzytelności z tytułu poszczególnych umów szczegółowych zawartych w jej

wykonaniu nie są obejmowane układem.

2. Przez terminowe operacje finansowe, o których mowa w ust. 1, należy

rozumieć operacje, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks,

w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych, złota lub innych

metali szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy obliczone tylko na różnicę

cen, opcje i prawa pochodne zawarte na umówioną datę lub umówiony termin,

w obrocie rynkowym.

2017-06-14

©Telksinoe s. 108/147

3. Przez instrumenty finansowe, o których mowa w ust. 1, należy rozumieć

instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi.

4. Każda ze stron może wypowiedzieć umowę ramową, o której mowa w ust.

1, z zachowaniem ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na wypadek

rozwiązania umowy.

5. Dopuszczalne jest potrącenie wierzytelności wynikającej z rozliczenia

stron.

Art. 251. Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie narusza

uprawnień wynikających z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej,

o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych.

Art. 252. 1. Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do

dnia jego zakończenia albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu

przyspieszonego postępowania układowego, spełnianie przez dłużnika albo

zarządcę świadczeń wynikających z wierzytelności, które z mocy prawa są objęte

układem, jest niedopuszczalne.

2. Do wykonania zobowiązań wynikających z zamieszczonej w umowie

klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r.

o niektórych zabezpieczeniach finansowych, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli:

1) ustanowienie zabezpieczenia finansowego, w tym zabezpieczenia

uzupełniającego, w celu uwzględnienia wahań wartości przedmiotu

zabezpieczenia lub wartości zabezpieczonych wierzytelności finansowych,

albo

2) wycofanie środków pieniężnych, wierzytelności kredytowych lub

instrumentów finansowych jako zabezpieczenia, w zamian za zastąpienie lub

zmianę takiego zabezpieczenia

– nastąpiło w dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego, ale przed

wydaniem postanowienia o jego otwarciu.

Art. 253. 1. Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do

dnia jego zakończenia albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu

2017-06-14

©Telksinoe s. 109/147

przyspieszonego postępowania układowego potrącenie wzajemnych wierzytelności

między dłużnikiem i wierzycielem jest niedopuszczalne, jeżeli wierzyciel:

1) stał się dłużnikiem dłużnika po dniu otwarcia przyspieszonego postępowania

układowego;

2) będąc dłużnikiem dłużnika, stał się po dniu otwarcia przyspieszonego

postępowania układowego jego wierzycielem przez nabycie w drodze

przelewu lub indosu wierzytelności powstałej przed dniem otwarcia

przyspieszonego postępowania układowego.

2. Potrącenie wzajemnych wierzytelności jest dopuszczalne, jeżeli nabycie

wierzytelności nastąpiło wskutek zapłaty długu, za który nabywca odpowiadał

osobiście albo pewnymi przedmiotami majątkowymi, i jeżeli odpowiedzialność

nabywcy za dług powstała przed dniem złożenia wniosku o otwarcie

przyspieszonego postępowania układowego.

3. Wierzyciel, który chce skorzystać z potrącenia zgodnie z ust. 2, składa

o tym oświadczenie dłużnikowi, a gdy dłużnik jest pozbawiony prawa zarządu –

zarządcy, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia

przyspieszonego postępowania układowego, a jeżeli podstawa potrącenia powstała

później – w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym powstała podstawa

potrącenia. Oświadczenie jest skuteczne również w przypadku, gdy zostało złożone

nadzorcy sądowemu.

Art. 254. W przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania układowego

wobec uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego

wprowadzenia do tego systemu oraz wyniki kompensowania są niepodważalne

i wiążące dla osób trzecich, jeżeli zlecenie to zostało wprowadzone do tego systemu

przed otwarciem przyspieszonego postępowania układowego.

Art. 255. Jeżeli zlecenie rozrachunku, o którym mowa w art. 254, zostało

wprowadzone do systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych po otwarciu przyspieszonego postępowania układowego i jest

wykonane w dniu roboczym tego systemu rozpoczynającym się w dniu, w którym

zostało otwarte przyspieszone postępowanie układowe, skutki prawne wynikające

z jego wprowadzenia do tego systemu są niepodważalne i wiążące dla osób trzecich

2017-06-14

©Telksinoe s. 110/147

wyłącznie w przypadku, gdy podmiot prowadzący ten system wykaże, że w chwili,

w której zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu zlecenie to stało się

nieodwołalne, nie wiedział ani nie mógł wiedzieć o otwarciu przyspieszonego

postępowania układowego.

Art. 256. 1. Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do

dnia jego zakończenia albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu

przyspieszonego postępowania układowego wypowiedzenie przez wynajmującego

lub wydzierżawiającego umowy najmu lub dzierżawy lokalu lub nieruchomości,

w których jest prowadzone przedsiębiorstwo dłużnika, bez zezwolenia rady

wierzycieli, jest niedopuszczalne.

2. Do umów kredytu w zakresie środków postawionych do dyspozycji

kredytobiorcy przed dniem otwarcia postępowania, leasingu, ubezpieczeń

majątkowych, umów rachunku bankowego, umów poręczeń, umów obejmujących

licencje udzielone dłużnikowi oraz gwarancji lub akredytyw wystawionych przed

dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego przepis ust. 1 stosuje

się odpowiednio.

3. W przypadku gdy podstawą wypowiedzenia umowy jest niewykonywanie

przez dłużnika po dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego

zobowiązań nieobjętych układem lub inna okoliczność przewidziana w umowie,

jeżeli zaistniały po dniu otwarcia postępowania, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.

Art. 257. Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie wyłącza

możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych,

administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu

dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności.

Art. 258. Dłużnik niezwłocznie informuje nadzorcę sądowego

o postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed

sądami polubownymi, dotyczących masy układowej, prowadzonych na rzecz lub

przeciwko dłużnikowi. W sprawach tych uznanie roszczenia, zrzeczenie się

roszczenia, zawarcie ugody lub przyznanie okoliczności istotnych dla sprawy przez

dłużnika bez zgody nadzorcy sądowego nie wywiera skutków prawnych.

Art. 259. 1. Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej

z mocy prawa układem, wszczęte przed dniem otwarcia przyspieszonego

2017-06-14

©Telksinoe s. 111/147

postępowania układowego, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia

postępowania. Na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego sędzia-komisarz

postanowieniem stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Postanowienie doręcza się również organowi egzekucyjnemu.

2. Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego może uchylić

zajęcie dokonane przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania

układowego w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym dotyczącym

wierzytelności objętej z mocy prawa układem, jeżeli jest to konieczne dla dalszego

prowadzenia przedsiębiorstwa. Przepis ust. 1 zdanie trzecie stosuje się

odpowiednio.

3. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz wykonanie postanowienia

o zabezpieczeniu roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia roszczenia

wynikającego z wierzytelności objętej z mocy prawa układem jest niedopuszczalne

po dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego.

Art. 260. 1. Wierzyciel posiadający wierzytelność zabezpieczoną na mieniu

dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub

hipoteką morską może w toku przyspieszonego postępowania układowego

prowadzić egzekucję wyłącznie z przedmiotu zabezpieczenia.

2. Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego może

zawiesić postępowanie egzekucyjne co do wierzytelności nieobjętych z mocy

prawa układem, jeżeli egzekucję skierowano do przedmiotu zabezpieczenia

niezbędnego do prowadzenia przedsiębiorstwa. Łączny czas zawieszenia

postępowania egzekucyjnego nie może przekroczyć trzech miesięcy. Zwolnienie

zajętego przedmiotu spod zajęcia może nastąpić zgodnie z przepisami Kodeksu

postępowania cywilnego.

3. Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego doręcza się

również organowi egzekucyjnemu.

4. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zażalenie

przysługuje wyłącznie wierzycielowi prowadzącemu egzekucję. Na postanowienie

oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi.

5. Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania

za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu

2017-06-14

©Telksinoe s. 112/147

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę

przepisów ust. 1–4 nie stosuje się.

Rozdział 4

Przebieg przyspieszonego postępowania układowego

Art. 261. W terminie dwóch tygodni od dnia otwarcia przyspieszonego

postępowania układowego nadzorca sądowy sporządza i składa sędziemu-

-komisarzowi:

1) plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji

przedstawione przez dłużnika;

2) spis wierzytelności;

3) spis wierzytelności spornych.

Art. 262. Jeżeli od dnia sporządzenia spisów, o których mowa w art. 261 pkt

2 i 3, zaszły zmiany lub jeżeli dłużnik zgłosił zastrzeżenia, o których mowa w art.

90 ust. 1, nadzorca sądowy składa na zgromadzeniu wierzycieli aktualny spis

wierzytelności i spis wierzytelności spornych.

Art. 263. 1. Niezwłocznie po złożeniu dokumentów, o których mowa w art.

261, sędzia-komisarz wyznacza termin zgromadzenia wierzycieli w celu

głosowania nad układem.

2. Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi może zostać

udzielone wsparcie, o którym mowa w art. 140, wierzycielowi, który ma udzielić

wsparcia, doręcza się przed wyznaczeniem terminu zgromadzenia wierzycieli plan

restrukturyzacyjny wraz z dokumentami i informacjami, o których mowa w art. 37

ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej. W takim przypadku termin zgromadzenia wierzycieli może

zostać wyznaczony dopiero po upływie terminów, o których mowa w art. 204 i art.

205.

Art. 264. 1. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu przyjęcia

układu sędzia-komisarz zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie

wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację

o podziale wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności ze względu na

2017-06-14

©Telksinoe s. 113/147

kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu

wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107–110, art. 113 i art. 115–119.

2. Do wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności spornych przepis

ust. 1 stosuje się. Zawiadamiając wierzyciela umieszczonego w spisie

wierzytelności spornych, sędzia-komisarz wskazuje, że może dopuścić go do

udziału w zgromadzeniu wierzycieli, jeżeli uprawdopodobni istnienie

wierzytelności.

DZIAŁ III

Postępowanie układowe

Rozdział 1

Postępowanie o otwarcie postępowania układowego

Oddział 1

Wniosek o otwarcie postępowania układowego

Art. 265. O ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, wniosek

o otwarcie postępowania układowego powinien odpowiadać wymogom formalnym

określonym w art. 227 ust. 1 pkt 1–3 i pkt 6–10 oraz ust. 2 i 3.

Art. 266. 1. We wniosku o otwarcie postępowania układowego dłużnik

uprawdopodabnia zdolność do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania

układowego i zobowiązań powstałych po dniu jego otwarcia.

2. Do wniosku o otwarcie postępowania układowego nie dołącza się odpisów

propozycji układowych.

3. Przepisy art. 228 i art. 229 stosuje się odpowiednio.

Art. 267. Sąd może żądać od dłużnika zaliczki na wydatki postępowania

o otwarcie postępowania układowego pod rygorem pominięcia czynności, z którą

jest związane wezwanie do uiszczenia zaliczki, albo, w przypadku wezwania do

uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego, pod

rygorem umorzenia postępowania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 114/147

Oddział 2

Postępowanie zabezpieczające

Art. 268. 1. W postępowaniu o otwarcie postępowania układowego sąd może

zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy

sądowego. Postanowienie o ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego,

zmianie osoby tymczasowego nadzorcy sądowego oraz informację

o uprawomocnieniu się postanowienia o zmianie sposobu zabezpieczenia przez

odwołanie tymczasowego nadzorcy sądowego obwieszcza się.

2. Sąd może, na wniosek dłużnika lub tymczasowego nadzorcy sądowego,

zawiesić postępowania egzekucyjne prowadzone w celu dochodzenia należności

objętych z mocy prawa układem oraz uchylić zajęcie rachunku bankowego, jeżeli

jest to niezbędne do osiągnięcia celów postępowania układowego. Uchylając

zajęcie rachunku bankowego, sąd ustanawia tymczasowego nadzorcę sądowego,

jeżeli wcześniej nie został ustanowiony.

3. Dyspozycje dłużnika dotyczące środków na rachunku bankowym, którego

zajęcie uchylono, wymagają zgody tymczasowego nadzorcy sądowego.

4. Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego oraz uchyleniu

zajęcia rachunku bankowego doręcza się wierzycielowi prowadzącemu egzekucję

oraz organowi egzekucyjnemu. Na postanowienie to zażalenie przysługuje

dłużnikowi oraz wierzycielowi prowadzącemu egzekucję.

5. Do tymczasowego nadzorcy sądowego przepisy o nadzorcy sądowym,

z wyłączeniem przepisów art. 42–46, stosuje się odpowiednio.

6. Sąd ustala wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego, biorąc pod

uwagę nakład pracy, zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień

ich trudności oraz czas pełnienia funkcji.

7. Wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego ustala się w wysokości

od jednej czwartej przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,

ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, do jego

dwukrotności.

8. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można przyznać wyższe

wynagrodzenie w wysokości do czterokrotności przeciętnego miesięcznego

2017-06-14

©Telksinoe s. 115/147

wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7, jeżeli jest to uzasadnione zwiększonym

nakładem pracy tymczasowego nadzorcy sądowego, wynikającym w szczególności

ze stopnia skomplikowania postępowania i czasu jego trwania.

9. O wynagrodzeniu tymczasowego nadzorcy sądowego orzeka sąd na jego

wniosek złożony w terminie tygodnia od dnia powiadomienia o odwołaniu lub

wygaśnięcia funkcji.

Art. 269. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania

zabezpieczającego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu

zabezpieczającym stosuje się odpowiednio.

Oddział 3

Postanowienie o otwarciu postępowania układowego

Art. 270. 1. Sąd rozpoznaje wniosek o otwarcie postępowania układowego na

posiedzeniu niejawnym.

2. Wniosek o otwarcie postępowania układowego rozpoznaje się w terminie

dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku, chyba że istnieje konieczność

wyznaczenia rozprawy. W takim przypadku wniosek rozpoznaje się w terminie

sześciu tygodni.

Art. 271. 1. Do postanowienia o otwarciu postępowania układowego przepisy

art. 233–235 stosuje się odpowiednio.

2. Postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania układowego doręcza

się również tymczasowemu nadzorcy sądowemu, jeżeli był ustanowiony.

3. Postanowienie o otwarciu postępowania układowego wydane na rozprawie

doręcza się podmiotom określonym w art. 235 ust. 2 i 3 oraz tymczasowemu

nadzorcy sądowemu, jeżeli był ustanowiony, o ile podmioty te nie były o niej

zawiadomione.

Art. 272. Do zażalenia na postanowienie w przedmiocie otwarcia

postępowania układowego przepisy art. 236 i art. 237 stosuje się odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 116/147

Rozdział 2

Skutki otwarcia postępowania układowego

Oddział 1

Skutki otwarcia postępowania układowego co do osoby, majątku

i zobowiązań dłużnika

Art. 273. Po otwarciu postępowania układowego przepisy art. 238–256

stosuje się odpowiednio.

Art. 274. 1. W terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania

układowego nadzorca sądowy ustala skład masy układowej na podstawie wpisów

w księgach dłużnika oraz dokumentów bezspornych.

2. Sędzia-komisarz może postanowić, aby ustalenia składu masy układowej

dokonał dłużnik pod nadzorem nadzorcy sądowego.

Art. 275. 1. Ustalenie składu masy układowej następuje przez sporządzenie

spisu inwentarza.

2. Wraz ze spisem inwentarza dokonuje się oszacowania mienia wchodzącego

do masy układowej.

3. Domniemywa się, że rzeczy znajdujące się w posiadaniu dłużnika w dniu

otwarcia postępowania układowego należą do masy układowej.

Oddział 2

Wpływ otwarcia postępowania układowego na postępowania sądowe,

administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi

Art. 276. Otwarcie postępowania układowego nie wyłącza możliwości

wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych,

sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia

wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty

postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód

do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.

Art. 277. 1. Nadzorca sądowy wstępuje z mocy prawa do postępowań

sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami

polubownymi, dotyczących masy układowej.

2017-06-14

©Telksinoe s. 117/147

2. W sprawach cywilnych nadzorca sądowy ma uprawnienia interwenienta

ubocznego albo uczestnika postępowania, do którego przepisy

o współuczestnictwie jednolitym stosuje się odpowiednio.

3. W postępowaniach administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz

przed sądami polubownymi nadzorca sądowy ma prawa strony.

4. W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, uznanie roszczenia,

zrzeczenie się roszczenia, zawarcie ugody lub przyznanie okoliczności istotnych

dla sprawy przez dłużnika bez zgody nadzorcy sądowego nie wywiera skutków

prawnych.

Art. 278. 1. Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej

z mocy prawa układem, wszczęte przed dniem otwarcia postępowania układowego,

ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania. Na wniosek

dłużnika lub nadzorcy sądowego sędzia-komisarz postanowieniem stwierdza

zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to doręcza się również

organowi egzekucyjnemu.

2. Sumy uzyskane w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym, a jeszcze

niewydane, przelewa się do masy układowej niezwłocznie po wydaniu

postanowienia o otwarciu postępowania układowego.

3. Przepisy art. 259 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 279. W postępowaniu układowym przepis art. 260 stosuje się

odpowiednio.

Rozdział 3

Przebieg postępowania układowego

Art. 280. W terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania

układowego nadzorca sądowy sporządza i składa sędziemu-komisarzowi:

1) plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji

przedstawione przez dłużnika;

2) spis wierzytelności.

Art. 281. 1. Sędzia-komisarz niezwłocznie po złożeniu planu

restrukturyzacyjnego oraz zatwierdzeniu spisu wierzytelności wyznacza termin

zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem.

2017-06-14

©Telksinoe s. 118/147

2. Przepis art. 263 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 282. 1. Do zawiadamiania wierzycieli o terminie zgromadzenia

wierzycieli przepis art. 264 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Do wierzyciela, którego dotyczy sprzeciw, jeżeli nie został on

prawomocnie rozpoznany do dnia zwołania zgromadzenia wierzycieli, przepisy art.

264 ust. 1 i ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ IV

Postępowanie sanacyjne

Rozdział 1

Postępowanie o otwarcie postępowania sanacyjnego

Oddział 1

Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego

Art. 283. 1. Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego w stosunku do

osoby prawnej wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego może zgłosić również

kurator ustanowiony na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym.

2. Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego w stosunku do

niewypłacalnej osoby prawnej może zgłosić również jej wierzyciel osobisty.

Art. 284. 1. Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego powinien

zawierać:

1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer

w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo

inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska

reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto

w przypadku spółki osobowej – imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania

wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem;

2017-06-14

©Telksinoe s. 119/147

2) wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek

dłużnika;

3) wstępny plan restrukturyzacyjny wraz z uzasadnieniem wskazującym, że jego

wdrożenie przywróci dłużnikowi zdolność do wykonywania zobowiązań;

4) uprawdopodobnienie zdolności dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów

postępowania sanacyjnego i zobowiązań powstałych po dniu jego otwarcia;

5) wykaz wierzycieli z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy oraz miejsca

zamieszkania albo siedziby, adresu i wysokości wierzytelności każdego

z nich, terminów zapłaty, określeniem, czy wierzytelność objęta jest układem

z mocy prawa, czy może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez

wierzyciela oraz czy wierzyciel posiada prawo do głosowania nad układem,

a jeżeli nie to wskazanie z jakiego powodu;

6) sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej

układem z mocy prawa oraz sumę wierzytelności, która może zostać objęta

układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela;

7) wykaz wierzytelności spornych z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy

wierzycieli, miejsca zamieszkania albo siedziby, ich adresów i wysokości

żądanej przez każdego z nich wierzytelności, terminów zapłaty oraz zwięzłym

przedstawieniem podstawy sporu;

8) informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub

prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych lub niebędącym uczestnikiem

podmiotem prowadzącym system interoperacyjny.

2. W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, o której mowa w ust.

1 pkt 6, oznacza się według tej części wierzytelności, która będzie prawdopodobnie

zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia.

3. Przepisy art. 228 i art. 229 stosuje się odpowiednio.

4. Jeżeli wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego zgłasza wierzyciel,

przepisów ust. 1 pkt 3–8 i ust. 2 nie stosuje się. Wniosek wierzyciela powinien

wskazywać okoliczności uzasadniające wniosek, a ponadto zawierać

uprawdopodobnienie jego wierzytelności. Przed wydaniem orzeczenia w sprawie

otwarcia postępowania sanacyjnego sąd może żądać od dłużnika przedstawienia

informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3–8 i ust. 2, w terminie dwóch tygodni.

2017-06-14

©Telksinoe s. 120/147

Art. 285. Sąd może żądać od dłużnika zaliczki na wydatki postępowania

o otwarcie postępowania sanacyjnego pod rygorem pominięcia czynności, z którą

jest związane wezwanie do uiszczenia zaliczki, albo, w przypadku wezwania do

uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego albo

tymczasowego zarządcy, pod rygorem umorzenia postępowania.

Oddział 2

Postępowanie zabezpieczające

Art. 286. 1. W postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego sąd może

zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy

sądowego, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o nadzorcy sądowym,

z wyłączeniem przepisów art. 42–46, albo przez ustanowienie tymczasowego

zarządcy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zarządcy, z wyłączeniem

przepisów art. 55–59 oraz art. 61 i art. 62. Postanowienie o ustanowieniu

tymczasowego nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy, zmianie osoby

tymczasowego nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy oraz informację

o uprawomocnieniu się postanowienia o zmianie sposobu zabezpieczenia przez

odwołanie tymczasowego nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy

obwieszcza się.

2. Do zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz wynagrodzenia

tymczasowego nadzorcy sądowego oraz tymczasowego zarządcy przepisy art. 268

ust. 2–4 i 6–9 stosuje się odpowiednio.

Art. 287. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania

zabezpieczającego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu

zabezpieczającym stosuje się odpowiednio.

Oddział 3

Postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego

Art. 288. 1. Do rozpoznania wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego

przepis art. 270 stosuje się odpowiednio.

2. Uwzględniając wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, sąd wydaje

postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego, do którego przepisy art. 233

2017-06-14

©Telksinoe s. 121/147

i art. 234 stosuje się odpowiednio, przy czym sąd odbiera zarząd własny dłużnikowi

i wyznacza zarządcę.

3. Jeżeli skuteczne przeprowadzenie postępowania sanacyjnego wymaga

osobistego udziału dłużnika lub jego reprezentantów, a jednocześnie dają oni

gwarancję należytego sprawowania zarządu, sąd może zezwolić dłużnikowi na

wykonywanie zarządu nad całością lub częścią przedsiębiorstwa w zakresie

nieprzekraczającym zakresu zwykłego zarządu. Sąd cofa zezwolenie w przypadku

zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 239 ust. 1.

Art. 289. 1. Do postanowienia w przedmiocie otwarcia postępowania

sanacyjnego przepis art. 235 stosuje się odpowiednio.

2. Postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania sanacyjnego doręcza

się również tymczasowemu nadzorcy sądowemu albo tymczasowemu zarządcy,

jeżeli był ustanowiony.

3. Postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego wydane na rozprawie

doręcza się podmiotom określonym w art. 235 ust. 2 i 3 oraz tymczasowemu

nadzorcy sądowemu albo tymczasowemu zarządcy, jeżeli był ustanowiony, o ile

podmioty te nie były o niej zawiadomione.

Art. 290. Do zażalenia na postanowienie w przedmiocie otwarcia

postępowania sanacyjnego przepisy art. 236 i art. 237 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego

Oddział 1

Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do osoby dłużnika

Art. 291. 1. Po otwarciu postępowania sanacyjnego dłużnik, któremu nie

udzielono zezwolenia, o którym mowa w art. 288 ust. 3, wskazuje i wydaje

zarządcy cały swój majątek oraz wydaje dokumenty dotyczące jego działalności,

majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje

prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tych

obowiązków dłużnik potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa

sędziemu-komisarzowi.

2017-06-14

©Telksinoe s. 122/147

2. Dłużnik udziela sędziemu-komisarzowi i zarządcy wszelkich potrzebnych

wyjaśnień dotyczących swojego majątku i działalności.

Art. 292. W przypadku udzielenia dłużnikowi zezwolenia, o którym mowa

w art. 288 ust. 3, jeżeli sąd nie nałoży na dłużnika dalej idących obowiązków,

dłużnik udziela sędziemu-komisarzowi i zarządcy wszelkich potrzebnych

wyjaśnień, udostępnia dokumenty dotyczące jego przedsiębiorstwa i majątku oraz

umożliwia zarządcy zapoznanie się z przedsiębiorstwem dłużnika, w szczególności

z jego księgami rachunkowymi.

Art. 293. Otwarcie postępowania sanacyjnego powoduje wygaśnięcie

prokury oraz innych pełnomocnictw udzielonych przez dłużnika. Zarządca może

w toku postępowania sanacyjnego udzielać pełnomocnictw, w tym prokury.

Oddział 2

Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do majątku dłużnika

Art. 294. Z dniem otwarcia postępowania sanacyjnego mienie służące

prowadzeniu przedsiębiorstwa oraz mienie należące do dłużnika stają się masą

sanacyjną.

Art. 295. W postępowaniu sanacyjnym przepisy art. 242–246 stosuje się

odpowiednio.

Art. 296. 1. Skład masy sanacyjnej ustala zarządca.

2. Do ustalenia składu masy sanacyjnej przepisy art. 274 ust. 1 i art. 275

stosuje się odpowiednio.

Oddział 3

Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do zobowiązań dłużnika

Art. 297. W postępowaniu sanacyjnym przepisy art. 247–256 stosuje się

odpowiednio.

Art. 298. 1. Zarządca może odstąpić od umowy wzajemnej, która nie została

wykonana w całości lub części przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego,

za zgodą sędziego-komisarza, jeżeli świadczenie drugiej strony wynikające z tej

umowy jest świadczeniem niepodzielnym.

2017-06-14

©Telksinoe s. 123/147

2. Jeżeli świadczenie drugiej strony wynikające z umowy, o której mowa

w ust. 1, jest świadczeniem podzielnym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio

w zakresie, w jakim świadczenie drugiej strony miało zostać wykonane po dniu

otwarcia postępowania sanacyjnego.

3. Wyrażając zgodę, o której mowa w ust. 1, sędzia-komisarz kieruje się

celem postępowania sanacyjnego i bierze pod uwagę ważny interes drugiej strony

umowy.

4. Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje dłużnikowi

oraz drugiej stronie umowy.

5. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną,

zarządca w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia żądania składa do sędziego-

-komisarza wniosek o zgodę na odstąpienie od umowy, o czym informuje drugą

stronę, albo informuje drugą stronę, że nie zamierza takiego wniosku złożyć. Brak

informacji ze strony zarządcy albo informacja, że nie zamierza on złożyć wniosku,

skutkuje utratą prawa do złożenia wniosku o zgodę sędziego-komisarza na

odstąpienie od umowy.

6. Jeżeli zarządca poinformował drugą stronę o złożeniu wniosku do

sędziego-komisarza, druga strona może wstrzymać się ze spełnieniem świadczenia

do dnia uprawomocnienia się postanowienia sędziego-komisarza oddalającego

wniosek zarządcy albo do chwili złożenia przez zarządcę oświadczenia

o odstąpieniu od umowy.

7. Jeżeli zarządca odstąpił od umowy, druga strona może żądać zwrotu

świadczenia spełnionego po otwarciu postępowania sanacyjnego, a przed dojściem

do niej oświadczenia o odstąpieniu od umowy, jeżeli świadczenie to znajduje się

w majątku dłużnika. W przypadku gdy jest to niemożliwe, druga strona może

dochodzić jedynie wierzytelności z tytułu wykonania zobowiązania i poniesionych

strat. Wierzytelności te nie są objęte układem.

Art. 299. 1. Uprawnienie zarządcy do odstąpienia, o którym mowa w art. 298,

nie dotyczy umowy ramowej, o której mowa w art. 250 ust. 1.

2. Każda ze stron może wypowiedzieć umowę ramową, o której mowa w art.

250 ust. 1, z zachowaniem ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na

wypadek rozwiązania umowy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 124/147

3. Do poszczególnych umów szczegółowych mających za przedmiot

terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, nawet jeżeli nie

zostały one zawarte w wykonaniu umowy ramowej, o której mowa w art. 250 ust.

1, przepisu art. 298 nie stosuje się.

Art. 300. Otwarcie postępowania sanacyjnego wpływa na stosunki pracy

i wywołuje w zakresie praw i obowiązków pracowników i pracodawcy takie same

skutki, jak ogłoszenie upadłości, przy czym uprawnienia syndyka wykonuje

zarządca.

Oddział 4

Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do spadków nabytych przez

dłużnika

Art. 301. 1. Jeżeli do spadku otwartego po dniu otwarcia postępowania

sanacyjnego powołany zostaje dłużnik, spadek wchodzi do masy sanacyjnej.

Zarządca nie składa oświadczenia o przyjęciu spadku, a spadek uważa się za

przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza.

2. Jeżeli otwarcie spadku nastąpiło przed dniem otwarcia postępowania

sanacyjnego, a do dnia otwarcia postępowania nie upłynął jeszcze termin do

złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku i powołany spadkobierca

oświadczenia takiego nie złożył, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku ustanowienia zapisów zwykłych i zapisów windykacyjnych

na rzecz dłużnika objętego postępowaniem sanacyjnym przepisy ust. 1 i 2 stosuje

się odpowiednio.

Art. 302. 1. Umowa zbycia całości lub części spadku albo całości lub części

udziału spadkowego zawarta przez dłużnika po dniu otwarcia postępowania

sanacyjnego jest nieważna.

2. Dokonana przez dłużnika po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego

czynność, przez którą dłużnik rozporządził udziałem w przedmiocie należącym do

spadku, jak i jego zgoda na rozporządzenie udziałem w przedmiocie należącym do

spadku przez innego spadkobiercę jest nieważna.

2017-06-14

©Telksinoe s. 125/147

Art. 303. Oświadczenie dłużnika o odrzuceniu spadku lub zapisu

windykacyjnego jest bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej, jeżeli zostało

złożone po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego.

Oddział 5

Bezskuteczność i zaskarżanie czynności dłużnika

Art. 304. 1. Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są czynności

prawne, nieodpłatne albo odpłatne, którymi dłużnik rozporządził swoim

majątkiem, jeżeli wartość świadczenia dłużnika przewyższa w istotnym stopniu

wartość świadczenia otrzymanego przez dłużnika lub zastrzeżonego dla dłużnika

lub dla osoby trzeciej, dokonane w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku

o otwarcie postępowania sanacyjnego.

2. Do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia się roszczenia przepis

ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są zabezpieczenia, które nie

zostały ustanowione bezpośrednio w związku z otrzymaniem przez dłużnika

świadczenia, ustanowione przez dłużnika w ciągu roku przed dniem złożenia

wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego.

4. Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są zabezpieczenia w części,

która w dniu ustanowienia zabezpieczenia przewyższa więcej niż o połowę wartość

zabezpieczonego świadczenia otrzymanego przez dłużnika wraz z roszczeniami

o świadczenia uboczne określonymi w dokumencie stanowiącym podstawę

ustanowienia zabezpieczenia, ustanowione w ciągu roku przed dniem złożenia

wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego.

5. Do poręczeń, gwarancji i innych podobnych czynności dokonywanych

w celu zabezpieczenia świadczenia przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

6. Do zabezpieczeń ustanowionych przed dniem otwarcia postępowania

sanacyjnego w związku z terminowymi operacjami finansowymi, pożyczkami

instrumentów finansowych lub sprzedażą instrumentów finansowych ze

zobowiązaniem do ich odkupu, o których mowa w art. 250 ust. 1, przepisów ust. 1–

4 nie stosuje się.

Art. 305. 1. Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta dłużnika lub

pracownika dłużnika wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem

2017-06-14

©Telksinoe s. 126/147

lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem

nad przedsiębiorstwem dłużnika, określone w:

1) umowie o pracę,

2) umowie o świadczenie usług,

3) uchwale organu dłużnika

– zawartej lub podjętej przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego jest rażąco

wyższe od przeciętnego wynagrodzenia za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest

uzasadnione nakładem pracy, sędzia-komisarz z urzędu albo na wniosek zarządcy

uznaje, że określona część wynagrodzenia, przypadająca za okres przed dniem

otwarcia postępowania sanacyjnego, nie dłuższy jednak niż trzy miesiące przed

dniem złożenia wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego, jest bezskuteczna

w stosunku do masy sanacyjnej, chociażby wynagrodzenie zostało już wypłacone.

2. Sędzia-komisarz może uznać za bezskuteczne w całości lub części

w stosunku do masy sanacyjnej wynagrodzenie reprezentanta dłużnika, pracownika

dłużnika wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osoby

świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem

dłużnika, przypadające za czas po otwarciu postępowania sanacyjnego, jeżeli ze

względu na objęcie zarządu przez zarządcę nie jest ono uzasadnione nakładem

pracy.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, sędzia-komisarz określa

podlegające zaspokojeniu z masy sanacyjnej wynagrodzenie w wysokości

odpowiedniej do pracy wykonanej przez reprezentanta dłużnika, pracownika

dłużnika wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osobę

świadczącą usługi związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem

dłużnika.

4. Sędzia-komisarz wydaje postanowienie po wysłuchaniu zarządcy oraz

reprezentanta dłużnika, pracownika dłużnika wykonującego zadania w zakresie

zarządu przedsiębiorstwem lub osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub

nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika.

5. Na postanowienie zażalenie przysługuje również reprezentantowi dłużnika,

pracownikowi dłużnika wykonującemu zadania w zakresie zarządu

przedsiębiorstwem lub osobie świadczącej usługi związane z zarządem lub

nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika.

2017-06-14

©Telksinoe s. 127/147

6. Do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem stosunku pracy

albo umowy o usługi związane z zarządem przedsiębiorstwem przepisy ust. 1–4

stosuje się odpowiednio, z tym że ograniczenie wysokości tych świadczeń

następuje do wysokości określonych według zasad powszechnie obowiązujących.

Art. 306. 1. Powództwo w sprawach o ustalenie bezskuteczności czynności

oraz w innych sprawach, w których podstawą roszczenia jest bezskuteczność

czynności, może wytoczyć zarządca. W sprawach tych nie ponosi on opłat

sądowych.

2. Ustalenie bezskuteczności czynności po upływie roku od dnia otwarcia

postępowania sanacyjnego jest niedopuszczalne, chyba że na podstawie Kodeksu

cywilnego uprawnienie to wygasło wcześniej. Termin ten nie ma zastosowania,

jeżeli żądanie ustalenia bezskuteczności czynności zostało zgłoszone w drodze

zarzutu.

Art. 307. 1. Jeżeli czynność dłużnika jest bezskuteczna z mocy prawa lub

została uznana za bezskuteczną, to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku

dłużnika lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do masy sanacyjnej, a jeżeli

przekazanie w naturze jest niemożliwe, do masy sanacyjnej wpłaca się

równowartość w pieniądzu.

2. Za zgodą sędziego-komisarza druga strona czynności może zwolnić się

z obowiązku przekazania do masy sanacyjnej tego, co wskutek tej czynności

z majątku dłużnika ubyło, przez zapłatę różnicy między wartością rynkową

świadczenia dłużnika z dnia zawarcia umowy, a wartością świadczenia

otrzymanego przez dłużnika.

3. Jeżeli osoba obowiązana do przekazania składników majątkowych do masy

sanacyjnej nie wykona swojego obowiązku na wezwanie zarządcy, sędzia-

-komisarz wskazuje taką osobę lub takie osoby i określa zakres obowiązku każdej

z nich.

4. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2 i 3, przysługuje zażalenie.

5. Prawomocne postanowienie, o którym mowa w ust. 3, ma moc tytułu

wykonawczego.

6. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie wzajemne osoby

trzeciej zwraca się tej osobie, jeżeli znajduje się w masie sanacyjnej oddzielnie od

2017-06-14

©Telksinoe s. 128/147

innego majątku lub o ile masa sanacyjna jest nim wzbogacona. Jeżeli świadczenie

nie podlega zwrotowi, osoba trzecia może dochodzić wierzytelności. Wierzytelność

ta jest objęta układem.

Art. 308. W sprawach nieuregulowanych przepisami art. 304–307 do

zaskarżenia czynności prawnych dłużnika, dokonanych z pokrzywdzeniem

wierzycieli, przepisy Kodeksu cywilnego o ochronie wierzyciela w przypadku

niewypłacalności dłużnika stosuje się odpowiednio.

Art. 309. 1. Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub

określających bezskuteczność czynności prawnych dokonanych przez dłużnika nie

stosuje się do kompensowania dokonanego zgodnie z art. 254 i jego wyników.

2. Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub

określających bezskuteczność czynności prawnych dokonanych przez dłużnika nie

stosuje się do umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego, o której mowa

w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych,

oraz do wykonania zobowiązań wynikających z takiej umowy.

Oddział 6

Wpływ postępowania sanacyjnego na postępowania sądowe, administracyjne,

sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi

Art. 310. Otwarcie postępowania sanacyjnego nie wyłącza możliwości

wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych,

sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia

wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty

postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód

do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.

Art. 311. 1. Postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne

i przed sądami polubownymi dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte

i prowadzone wyłącznie przez zarządcę albo przeciwko niemu. Postępowania te

zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz dłużnika.

2. Do postępowań w sprawach o należne od dłużnika alimenty oraz

odszkodowania i renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,

niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień

2017-06-14

©Telksinoe s. 129/147

objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisu ust. 1 nie stosuje

się.

3. Do postępowań przed sądami polubownymi przepisy art. 174 § 1 pkt 4 i 5

oraz art. 180 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Art. 312. 1. Postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku dłużnika

wchodzącego w skład masy sanacyjnej wszczęte przed dniem otwarcia

postępowania sanacyjnego ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia

postępowania. Na wniosek dłużnika lub zarządcy sędzia-komisarz postanowieniem

stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie doręcza się

również organowi egzekucyjnemu.

2. Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub zarządcy może uchylić zajęcie

dokonane przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego w postępowaniu

egzekucyjnym lub zabezpieczającym skierowanym do majątku dłużnika

wchodzącego w skład masy sanacyjnej, jeżeli jest to konieczne dla dalszego

prowadzenia przedsiębiorstwa. Przepis ust. 1 zdanie trzecie stosuje się

odpowiednio.

3. Sumy uzyskane w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym, a jeszcze

niewydane, przelewa się do masy sanacyjnej niezwłocznie po wydaniu

postanowienia o otwarciu postępowania sanacyjnego.

4. Skierowanie egzekucji do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy

sanacyjnej oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia lub

zarządzenia zabezpieczenia roszczenia na tym majątku jest niedopuszczalne po

dniu otwarcia postępowania sanacyjnego.

5. Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania

za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę

przepisów ust. 1–4 nie stosuje się.

Rozdział 3

Przygotowanie i realizacja planu restrukturyzacyjnego

Art. 313. 1. Zarządca w porozumieniu z dłużnikiem składa sędziemu-

-komisarzowi plan restrukturyzacyjny w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia

postępowania sanacyjnego. Jeżeli zarządca nie porozumie się z dłużnikiem co do

2017-06-14

©Telksinoe s. 130/147

treści planu, składa plan, dołączając zastrzeżenia dłużnika i uzasadnienie przyczyn,

dla których tych zastrzeżeń nie uwzględnił.

2. W uzasadnionych przypadkach termin do złożenia planu

restrukturyzacyjnego może zostać przedłużony przez sędziego-komisarza do trzech

miesięcy.

Art. 314. Jeżeli w postępowaniu sanacyjnym przewiduje się redukcję

zatrudnienia z wykorzystaniem uprawnień zarządcy, o których mowa w art. 300,

oraz podjęcie czynności określonych w art. 298 lub art. 323, w planie

restrukturyzacyjnym dodatkowo wskazuje się zasady zwalniania pracowników,

w szczególności liczbę pracowników objętych zamiarem zwolnienia, okres,

w którym nastąpi takie zwolnienie, oraz proponowane kryteria zwalniania

pracowników, mienie podlegające zbyciu oraz umowy, od których zarządca

zamierza odstąpić.

Art. 315. 1. Sędzia-komisarz wydaje postanowienie w przedmiocie

zatwierdzenia planu restrukturyzacyjnego po uzyskaniu opinii rady wierzycieli.

2. Sędzia-komisarz może wydać zakaz wdrażania niektórych działań

przewidzianych w planie restrukturyzacyjnym oraz nakazać realizację innych

działań, kierując się celami postępowania sanacyjnego i ochroną słusznych praw

wierzycieli oraz osób trzecich niebędących uczestnikami postępowania.

Art. 316. Zarządca realizuje plan restrukturyzacyjny po zatwierdzeniu przez

sędziego-komisarza.

Art. 317. Przed zatwierdzeniem planu restrukturyzacyjnego zarządca może

podjąć działania mające na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności wykonywania

zobowiązań, jeżeli brak ich niezwłocznego podjęcia istotnie utrudniłby możliwość

osiągnięcia celu postępowania sanacyjnego. O zamiarze podjęcia działań zarządca

informuje sędziego-komisarza, który może w terminie trzech dni zakazać podjęcia

wskazanych działań.

Art. 318. Plan restrukturyzacyjny może być zmieniany w toku jego realizacji,

stosownie do zmiany okoliczności sprawy. Do zmiany planu restrukturyzacyjnego

przepisy art. 263 ust. 2 oraz art. 314 i art. 315 stosuje się odpowiednio.

2017-06-14

©Telksinoe s. 131/147

Art. 319. Jeżeli plan restrukturyzacyjny zakłada udzielenie pomocy

publicznej, do której udzielenia jest konieczna zgoda właściwego organu, zarządca

niezwłocznie po zatwierdzeniu planu restrukturyzacyjnego wszczyna postępowanie

w celu uzyskania takiej zgody.

Rozdział 4

Przebieg postępowania sanacyjnego

Art. 320. Zarządca sporządza i składa sędziemu-komisarzowi spis

wierzytelności w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania

sanacyjnego.

Art. 321. 1. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu

głosowania nad układem niezwłocznie po zrealizowaniu całości lub części planu

restrukturyzacyjnego przewidzianej do wykonania w toku postępowania

sanacyjnego, nie później jednak niż przed upływem dwunastu miesięcy od dnia

otwarcia postępowania sanacyjnego.

2. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie został zatwierdzony spis

wierzytelności lub nie została zakończona procedura uzyskiwania zgody na

udzielenie pomocy publicznej, sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli

w celu głosowania nad układem niezwłocznie po zatwierdzeniu spisu

wierzytelności lub zakończeniu procedury uzyskiwania zgody na udzielenie

pomocy publicznej.

Art. 322. 1. Do zawiadamiania wierzycieli o terminie zgromadzenia

wierzycieli przepis art. 264 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Do wierzyciela, którego dotyczy sprzeciw, jeżeli nie został on

prawomocnie rozpoznany do dnia zwołania zgromadzenia wierzycieli, przepisy art.

264 ust. 1 i ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Art. 323. 1. Składniki mienia należącego do dłużnika i wchodzącego w skład

masy sanacyjnej mogą zostać zbyte przez zarządcę, za zgodą sędziego-komisarza,

który określa warunki ich zbycia. Przepis art. 73 stosuje się.

2. O zamiarze zbycia składników mienia służących do prowadzenia

działalności w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa zarządca

2017-06-14

©Telksinoe s. 132/147

zawiadamia Ministra Obrony Narodowej, który w terminie tygodnia od dnia

zawiadomienia może przedstawić sędziemu-komisarzowi opinię.

3. Sprzedaż, o której mowa w ust. 1, wywołuje skutki jak sprzedaż dokonana

przez syndyka w postępowaniu upadłościowym.

4. Zarządca sporządza odrębny plan podziału sum uzyskanych ze sprzedaży

rzeczy, wierzytelności i praw obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem

rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską zgodnie z przepisami

Prawa upadłościowego.

5. W przypadku gdy zbycie składników mienia odbywa się w ramach

prowadzonej działalności gospodarczej i nie przekracza zakresu zwykłego zarządu,

przepisów ust. 1–4 nie stosuje się.

DZIAŁ V

Zakończenie i umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego

Art. 324. 1. Postępowanie restrukturyzacyjne zostaje zakończone z dniem

uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu albo o odmowie

zatwierdzenia układu.

2. O zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego obwieszcza się.

Art. 325. 1. Sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli:

1) prowadzenie postępowania zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli;

2) dłużnik wniósł o umorzenie postępowania i zezwoliła na to rada wierzycieli;

3) układ nie został przyjęty;

4) uprawomocniło się postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika.

2. Sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli z okoliczności

sprawy, w szczególności z zachowania dłużnika, wynika, że układ nie zostanie

wykonany.

3. Sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli dłużnik nie

wykonuje poleceń sędziego-komisarza i zezwoliła na to rada wierzycieli.

Art. 326. 1. Sąd umarza przyspieszone postępowanie układowe w przypadku

stwierdzenia, że suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad

układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad

układem, z uwzględnieniem art. 165 ust. 3 i 4.

2017-06-14

©Telksinoe s. 133/147

2. Sąd umarza postępowanie układowe albo postępowanie sanacyjne, jeżeli

dłużnik utracił zdolność do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania

i zobowiązań powstałych po jego otwarciu oraz zobowiązań, które nie mogą zostać

objęte układem. Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do zaspokajania

zobowiązań, jeżeli opóźnienie w ich wykonywaniu przekracza trzydzieści dni.

3. Sąd umarza postępowanie sanacyjne, jeżeli brak jest realnych możliwości

przywrócenia dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań.

Art. 327. 1. Na postanowienie o umorzeniu postępowania przysługuje

zażalenie.

2. Na postanowienie oddalające wniosek o umorzenie postępowania zażalenie

przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.

3. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni.

Art. 328. 1. Jeżeli podstawą umorzenia przyspieszonego postępowania

układowego albo postępowania układowego jest przepis art. 325 ust. 1 pkt 2 albo 3

albo art. 204 ust. 2, wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania albo w terminie

tygodnia od dnia odbycia zgromadzenia wierzycieli, na którym nie przyjęto układu,

albo w terminie do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie zatwierdzenia

układu lub postanowienie o umorzeniu postępowania dłużnik może złożyć

uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego.

2. Uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego powinien

spełniać wymogi formalne pisma procesowego oraz zawierać żądanie otwarcia

postępowania sanacyjnego. Przepisu art. 284 nie stosuje się.

Art. 329. 1. Z dniem zakończenia postępowania albo uprawomocnienia się

postanowienia o umorzeniu postępowania dłużnik odzyskuje prawo zarządu

majątkiem, jeżeli był go pozbawiony lub było ono ograniczone, chyba że układ

stanowi inaczej.

2. W przypadku złożenia uproszczonego wniosku o otwarcie postępowania

sanacyjnego albo o ogłoszenie upadłości dłużnik odzyskuje prawo zarządu

majątkiem, jeżeli był go pozbawiony lub było ono ograniczone z dniem

prawomocnego oddalenia lub odrzucenia wniosku albo umorzenia postępowania

o otwarcie postępowania sanacyjnego albo ogłoszenia upadłości.

2017-06-14

©Telksinoe s. 134/147

Art. 330. 1. Z uwzględnieniem art. 27 ust. 2, zarządca po uprawomocnieniu

się postanowienia o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo

postanowienia odmawiającego zatwierdzenia układu wydaje niezwłocznie

dłużnikowi jego majątek, księgi, korespondencję i dokumenty. W razie potrzeby

sąd wydaje postanowienie nakazujące przymusowe odebranie majątku.

2. Prawomocne postanowienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie drugie, ma

moc tytułu wykonawczego.

3. W przypadku uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu

przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, chyba że postanowienia układu

stanowią inaczej.

Art. 331. 1. Jeżeli dłużnik nie odbiera ksiąg, korespondencji lub dokumentów

w terminie wyznaczonym przez zarządcę, zarządca oddaje je na przechowanie na

koszt dłużnika. Zarządca może wstrzymać wydanie dłużnikowi majątku

potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania ksiąg, korespondencji lub

dokumentów do czasu ich odebrania przez dłużnika.

2. Zarządca pokrywa koszty przechowania ksiąg, korespondencji lub

dokumentów z funduszów masy układowej lub sanacyjnej, jeżeli posiada płynne

środki pozwalające na pokrycie tych kosztów. W przypadku braku płynnych

środków zarządca dokonuje za zgodą sądu likwidacji majątku w celu pokrycia

kosztów ich przechowania.

3. W przypadku braku majątku potrzebnego na pokrycie kosztów

przechowania ksiąg, korespondencji lub dokumentów sąd zasądza od dłużnika na

rzecz przechowawcy koszty przechowania. W przypadku dłużnika będącego osobą

prawną albo spółką osobową sąd może zasądzić koszty przechowania od osób

upoważnionych do reprezentowania dłużnika, określając osobę albo osoby

ponoszące koszty przechowania.

4. Na postanowienie zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi, osobie

zobowiązanej do ponoszenia kosztów oraz przechowawcy.

5. Jeżeli oddanie na przechowanie ksiąg, korespondencji lub dokumentów jest

niemożliwe, podlegają one złożeniu do właściwego archiwum wraz z aktami

postępowania restrukturyzacyjnego na koszt dłużnika, z wyjątkiem dokumentacji

osobowej i płacowej, do której stosuje się przepis art. 51u ust. 3 ustawy z dnia

14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2015 r.

2017-06-14

©Telksinoe s. 135/147

poz. 1446 oraz z 2016 r. poz. 352 i 1020). Koszty te ściąga się w trybie przepisów

Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji opłat sądowych. Przepisy ust. 3 i 4

stosuje się odpowiednio.

Art. 332. 1. Sąd zarządza likwidację majątku i określa sposób likwidacji,

jeżeli dłużnik nie odbierze swojego majątku w terminie wyznaczonym przez

zarządcę.

2. Sąd może nakazać likwidację majątku na koszt dłużnika przez przekazanie

majątku na cele dobroczynne lub w inny sposób, jeżeli likwidacja majątku

w sposób określony przez sąd okaże się niemożliwa lub nadmiernie utrudniona.

Przepisy art. 331 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3. Na postanowienie w przedmiocie likwidacji majątku przysługuje zażalenie.

Art. 333. 1. Po umorzeniu postępowania sanacyjnego wierzyciel w terminie

trzydziestu dni od dnia wydania postanowienia o umorzeniu tego postępowania

może wstąpić w miejsce zarządcy do wszczętych przez zarządcę postępowań

o uznanie za bezskuteczną czynności dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem

wierzycieli. Wstąpienie jest skuteczne pod warunkiem uprawomocnienia się

postanowienia o umorzeniu postępowania sanacyjnego.

2. W innych postępowaniach niż określone w ust. 1 dłużnik wstępuje

w miejsce zarządcy. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ VI

Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości

Art. 334. 1. Osoba uprawniona do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

dłużnika zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego może złożyć uproszczony

wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie przewidzianym do złożenia zażalenia

na postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo

postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu.

2. Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości powinien spełniać wymogi

formalne pisma procesowego oraz zawierać żądanie ogłoszenia upadłości.

Przepisów art. 22–25 Prawa upadłościowego nie stosuje się.

3. W obwieszczeniu o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo

o odmowie zatwierdzenia układu poucza się o uprawnieniu, o którym mowa w ust.

1.

2017-06-14

©Telksinoe s. 136/147

Art. 335. Rozpoznanie uproszczonego wniosku o ogłoszenie upadłości

wstrzymuje się do czasu rozpoznania zażalenia na postanowienie o umorzeniu

postępowania restrukturyzacyjnego albo na postanowienie o odmowie

zatwierdzenia układu.

Art. 336. W postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości, mimo

pełnienia funkcji przez nadzorcę sądowego albo zarządcę, sąd może zastosować

inne sposoby zabezpieczenia zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego

o zabezpieczeniu majątku dłużnika.

Art. 337. Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd

upadłościowy zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego.

TYTUŁ III

Przepisy z zakresu międzynarodowego postępowania restrukturyzacyjnego

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 338. Przepisów niniejszego tytułu nie stosuje się, jeżeli umowa

międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo prawo organizacji

międzynarodowej, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem, stanowi inaczej.

Art. 339. Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce

zamieszkania lub siedziba znajdują się za granicą, korzysta w postępowaniu

restrukturyzacyjnym z praw, które przysługują wierzycielowi, którego miejsce

zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba znajdują się

w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 340. 1. Wierzyciel, który nie ma miejsca zwykłego pobytu, miejsca

zamieszkania albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej albo w innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowił w Rzeczypospolitej Polskiej

pełnomocnika do prowadzenia sprawy, wskazuje pełnomocnika do doręczeń

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadku niewskazania pełnomocnika do doręczeń, pisma sądowe

przeznaczone dla wierzyciela, o którym mowa w ust. 1, pozostawia się w aktach

sprawy ze skutkiem doręczenia. Wierzyciela poucza się o tym przy pierwszym

2017-06-14

©Telksinoe s. 137/147

doręczeniu. Wierzyciela poucza się również o tym, kto może zostać ustanowiony

pełnomocnikiem.

Art. 341. W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego tytułu

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące międzynarodowego

postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ II

Jurysdykcja krajowa

Art. 342. 1. Do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich należą sprawy

restrukturyzacyjne, jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się główny ośrodek

podstawowej działalności dłużnika.

2. Sądom polskim przysługuje również jurysdykcja, jeżeli dłużnik prowadzi

w Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą albo ma miejsce

zamieszkania lub siedzibę albo majątek.

3. Jeżeli jurysdykcja sądu polskiego jest wyłączna, postępowanie

restrukturyzacyjne ma charakter głównego postępowania restrukturyzacyjnego.

W pozostałych przypadkach postępowanie restrukturyzacyjne ma charakter

ubocznego postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 343. W sprawach restrukturyzacyjnych przepisów dotyczących umów

o jurysdykcję nie stosuje się.

Art. 344. Ustanowienie przez sąd zagraniczny zarządcy zagranicznego do

podejmowania czynności w Rzeczypospolitej Polskiej nie wyłącza jurysdykcji

krajowej sądów polskich.

DZIAŁ III

Współpraca z sądami zagranicznymi i zarządcami zagranicznymi

Art. 345. Sąd i sędzia-komisarz mogą porozumiewać się bezpośrednio

z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym, w szczególności przez telefon,

faks lub pocztę elektroniczną.

Art. 346. Nadzorca sądowy albo zarządca ustanowieni w postępowaniu

restrukturyzacyjnym porozumiewają się z sądem zagranicznym i zarządcą

zagranicznym bezpośrednio lub za pośrednictwem sędziego-komisarza.

2017-06-14

©Telksinoe s. 138/147

Art. 347. Sąd i sędzia-komisarz współpracują z sądem zagranicznym

i zarządcą zagranicznym w sprawach dotyczących tego samego dłużnika.

Art. 348. W ramach współpracy z sądem zagranicznym i zarządcą

zagranicznym sąd i sędzia-komisarz mogą podejmować działania, które zapewniają

sprawne prowadzenie postępowań restrukturyzacyjnych, w szczególności

przekazywać oraz zwracać się o informacje o:

1) majątku dłużnika i miejscu jego położenia, jak również informacje

o postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych

i przed sądami polubownymi dotyczących dłużnika;

2) sposobie zabezpieczenia i restrukturyzacji zobowiązań;

3) zaspokojeniu poszczególnych wierzycieli.

TYTUŁ IV

Odrębne postępowania restrukturyzacyjne

DZIAŁ I

Postępowanie restrukturyzacyjne wobec deweloperów

Art. 349. Przepisy niniejszego działu stosuje się w przypadku wszczęcia

postępowania restrukturyzacyjnego wobec dewelopera w rozumieniu ustawy z dnia

16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu

jednorodzinnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 555 i 996).

Art. 350. Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o:

1) nabywcy – należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, a także

jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa

przyznaje zdolność prawną, wobec której deweloper zobowiązał się do

przeniesienia prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września

2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu

jednorodzinnego, i która zobowiązała się do spełnienia świadczenia

pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa;

2) przeniesieniu własności lokalu – należy przez to rozumieć przeniesienie

własności lokalu mieszkalnego, a także przeniesienie własności

nieruchomości gruntowej zabudowanej domem jednorodzinnym lub

użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu

2017-06-14

©Telksinoe s. 139/147

jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną

nieruchomość;

3) umowie deweloperskiej – należy przez to rozumieć umowę między

dłużnikiem a nabywcą, której przedmiotem jest przeniesienie prawa, o którym

mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy

lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego.

Art. 351. Wobec dewelopera nie prowadzi się postępowania o zatwierdzenie

układu, z wyjątkiem układu częściowego, jeżeli nie są nim objęte wierzytelności

nabywców oraz wierzytelności zabezpieczone na nieruchomości, na której jest

prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie.

Art. 352. Postępowanie określone w niniejszym dziale prowadzi się tak, aby

doprowadzić do zaspokojenia nabywców w drodze przeniesienia na nich własności

lokali, o ile racjonalne względy na to pozwolą.

Art. 353. Nabywcy w liczbie stanowiącej co najmniej 20% liczby nabywców

w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego prowadzonego przez dłużnika mogą

zgłosić propozycje układowe w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 354. 1. Propozycje układowe mogą również obejmować:

1) wpłacenie dopłat przez wszystkich albo niektórych nabywców i zaspokojenie

ich przez przeniesienie własności lokali, przy czym propozycje układowe

mogą przewidywać późniejszy zwrot dopłat z przychodów z realizacji

przedsięwzięcia deweloperskiego;

2) sprzedaż nieruchomości, na której jest prowadzone przedsięwzięcie

deweloperskie, z zachowaniem ciążących na niej ograniczonych praw

rzeczowych, na rzecz przedsiębiorcy, który przejąłby zobowiązania wobec

nabywców i zobowiązałby się do kontynuacji przedsięwzięcia

deweloperskiego, przy czym propozycje układowe mogą przewidywać

zmianę treści umów deweloperskich;

3) określenie innych warunków kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego

i sposobów jego finansowania;

4) zamianę lokali między wierzycielami lub zamianę lokalu na lokal niebędący

przedmiotem umowy deweloperskiej.

2017-06-14

©Telksinoe s. 140/147

2. Przepis art. 162 stosuje się odpowiednio.

Art. 355. 1. Propozycje układowe mogą przewidywać różny sposób

traktowania nabywców w zależności od tego, czy wpłacą oni dopłaty, o których

mowa w art. 354 ust. 1 pkt 1.

2. Do propozycji układowych przewidujących sposób restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 354 ust. 1 pkt 2, załącza się sporządzone w formie aktu

notarialnego nieodwołalne oświadczenie woli przedsiębiorcy o nabyciu

nieruchomości, na której jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, wraz

z ciążącymi na niej obciążeniami i o przejęciu zobowiązań dłużnika w stosunku do

nabywców. W przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu przewidującego

sprzedaż nieruchomości na zasadach określonych w oświadczeniu woli

przedsiębiorcy, o którym mowa w niniejszym ustępie, oświadczenie to zastępuje

jego oświadczenie woli konieczne do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości,

na której jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, a umowę uznaje się za

zawartą.

3. Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu wraz

z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę ujawnienia prawa

własności w księdze wieczystej. Jeżeli dla przedsięwzięcia deweloperskiego jest

prowadzony mieszkaniowy rachunek powierniczy dłużnika, przepis art. 425m

Prawa upadłościowego stosuje się odpowiednio.

Art. 356. 1. Głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach

wierzycieli.

2. Nabywcy stanowią odrębną grupę wierzycieli, dla której sporządza się

odrębną listę wierzycieli uprawnionych do głosowania. Dopuszczalny jest

dodatkowy podział nabywców na większą liczbę grup obejmujących poszczególne

kategorie interesów, w szczególności z uwagi na stopień wykonania umowy

z deweloperem.

Art. 357. Głos nabywcy w formie pisemnej oddany w przyspieszonym

postępowaniu układowym, postępowaniu układowym lub postępowaniu

sanacyjnym, w którym dłużnikowi udzielono zezwolenia, o którym mowa w art.

288 ust. 3, zawierający zobowiązanie do wpłacenia dopłaty zgodnie z propozycjami

układowymi, łącznie z wypisem prawomocnego postanowienia zatwierdzającego

2017-06-14

©Telksinoe s. 141/147

układ, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko nabywcy, który oddał głos za

przyjęciem układu.

Art. 358. 1. Jeżeli propozycje układowe przewidujące sposób

restrukturyzacji, o którym mowa w art. 354 ust. 1 pkt 1, zostaną zgłoszone

w postępowaniu sanacyjnym, w którym dłużnikowi nie udzielono zezwolenia,

o którym mowa w art. 288 ust. 3, a zarząd masą sanacyjną sprawuje zarządca,

sędzia-komisarz niezwłocznie przeprowadza wstępne głosowanie nabywców nad

propozycjami układowymi w zakresie ich dotyczącym.

2. Uprawnieni do głosowania są wierzyciele, o których mowa w art. 356 ust.

2.

3. Niezatwierdzenie spisu wierzytelności nie stanowi przeszkody do

przeprowadzenia wstępnego głosowania nabywców. Sędzia-komisarz sporządza

listę nabywców uprawnionych do głosowania na podstawie listy przedłożonej przez

zarządcę.

4. Uchwała nabywców zostaje przyjęta, jeżeli wypowiedzą się za nią nabywcy

deklarujący łącznie dopłaty wystarczające zgodnie z treścią propozycji układowych

do sfinansowania dokończenia przedsięwzięcia deweloperskiego.

Art. 359. 1. W przypadku przyjęcia uchwały nabywców, o której mowa w art.

358 ust. 4, nabywcy zobowiązani do wpłacenia dopłat wpłacają je do masy

sanacyjnej lub zabezpieczają ich wpłatę w zakresie przewidzianym uchwałą

w terminie dwóch miesięcy od dnia podjęcia uchwały. W szczególnie

uzasadnionych przypadkach termin może zostać przedłużony postanowieniem

sędziego-komisarza.

2. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie zostaną wpłacone lub

zabezpieczone wszystkie dopłaty, w pełnej wysokości przewidzianej uchwałą,

nabywcy mogą uzupełnić brakujące dopłaty, wpłacając je do masy sanacyjnej lub

zabezpieczając ich wpłatę w terminie trzydziestu dni od bezskutecznego upływu

terminu, o którym mowa w ust. 1. W tym samym terminie dłużnik lub zarządca

mogą przedstawić dowód istnienia innych źródeł finansowania przedsięwzięcia

deweloperskiego.

3. Wpłacenie lub zabezpieczenie dopłat lub innych środków w wysokości

wystarczającej na sfinansowanie przedsięwzięcia deweloperskiego stwierdza

2017-06-14

©Telksinoe s. 142/147

postanowieniem sędzia-komisarz, jednocześnie wyznaczając termin zgromadzenia

wierzycieli w celu głosowania nad układem. Treść uchwały nabywców, o której

mowa w art. 358 ust. 4, włącza się do układu, a zgromadzenie wierzycieli nie może

przyjąć układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie nią

uregulowanym. Sędzia-komisarz zwraca uwagę wierzycieli uczestniczących

w zgromadzeniu wierzycieli na niezgodność propozycji układowych z uchwałą

nabywców. Sąd odmawia zatwierdzenia układu o treści odbiegającej od uchwały

nabywców w zakresie nią uregulowanym.

4. Zarządca przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat, o których mowa

w ust. 1 i 2, na odrębnym rachunku bankowym.

5. W przypadku bezskutecznego upływu terminów, o których mowa w ust. 1

i 2, osoby uprawnione mogą złożyć nowe propozycje układowe w terminie

trzydziestu dni. Nowe propozycje układowe przewidujące wpłacenie dopłat przez

nabywców są niedopuszczalne.

Art. 360. 1. W przypadku prawomocnego umorzenia postępowania

sanacyjnego lub prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu zarządca zwraca

nabywcom dopłaty, o których mowa w art. 359 ust. 1 i 2, powiększone o odsetki

należne zgodnie z umową rachunku bankowego, a zabezpieczenia wpłacenia dopłat

wygasają z mocy prawa.

2. Jeżeli w terminie określonym w art. 334 zostanie złożony uproszczony

wniosek o ogłoszenie upadłości, dopłat nie zwraca się do chwili rozpoznania tego

wniosku. W przypadku ogłoszenia upadłości zarządca przekazuje dopłaty

syndykowi.

3. Środki pieniężne uzyskane z dopłat przechowywane przez zarządcę

zgodnie z ust. 2 po umorzeniu postępowania sanacyjnego wyłącza się od egzekucji

sądowej i administracyjnej prowadzonej przeciwko dłużnikowi.

Art. 361. Jeżeli nieruchomość, na której jest prowadzone przedsięwzięcie

deweloperskie, jest obciążona hipoteką, której przysługuje pierwszeństwo przed

roszczeniami chociażby jednego nabywcy, a wierzyciel zabezpieczony hipoteką

wyraził zgodę na bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu mieszkalnego, o której

mowa w art. 22 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw

nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, zgodnie z art. 76 ust. 4

2017-06-14

©Telksinoe s. 143/147

zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. z 2016 r. poz. 790, 996 i 1159), zgoda taka pozostaje w mocy na warunkach

w niej określonych, przy czym warunek wykonania zobowiązania nabywcy

względem dłużnika uznaje się za spełniony w przypadku wykonania zobowiązania

do rąk zarządcy.

DZIAŁ II

Postępowanie restrukturyzacyjne wobec emitentów obligacji

Art. 362. 1. Przepisy niniejszego działu stosuje się w przypadku otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego wobec podmiotu emitującego obligacje.

2. Przepisów niniejszego działu nie stosuje się w przypadku otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego wobec emitenta obligacji przychodowych,

jeżeli emitent w treści obligacji ograniczył swoją odpowiedzialność do kwoty

przychodów lub wartości majątku przedsięwzięcia. Środki przeznaczone na

zaspokojenie praw obligatariuszy z takich obligacji nie wchodzą do masy

układowej lub sanacyjnej, a roszczenia obligatariuszy nie są objęte układem.

3. Wobec emitenta obligacji nie prowadzi się postępowania o zatwierdzenie

układu, z wyjątkiem układu częściowego, jeżeli układem częściowym nie są objęte

wierzytelności z tytułu emisji obligacji.

Art. 363. 1. Do reprezentowania praw obligatariuszy sąd ustanawia kuratora.

Kuratorem może być również bank, z którym dłużnik zawarł umowę

o reprezentowanie obligatariuszy wobec emitenta. Obligatariusze mogą działać

w postępowaniu restrukturyzacyjnym również osobiście lub przez pełnomocnika,

jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez sędziego-komisarza.

Sędzia-komisarz dopuszcza obligatariuszy do udziału w postępowaniu po

wykazaniu, że przysługują im prawa z obligacji.

2. Jeżeli dla zabezpieczenia praw z obligacji ustanowiono hipotekę na

majątku emitenta, prawa i obowiązki obligatariuszy zabezpieczonych hipoteką

w postępowaniu restrukturyzacyjnym wykonuje administrator hipoteki, o którym

mowa w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (Dz. U. poz.

238).

2017-06-14

©Telksinoe s. 144/147

Art. 364. Do kuratora, o którym mowa w niniejszym dziale, przepisy art. 68

ust. 4 i art. 69–71 oraz przepisy o sprawozdaniach nadzorcy sądowego stosuje się

odpowiednio.

Art. 365. 1. Dłużnik, nadzorca sądowy albo zarządca udzielają kuratorowi

wszelkich potrzebnych informacji.

2. Kurator może przeglądać księgi i dokumenty dłużnika.

3. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma prawo głosu tylko w sprawach,

które mogą mieć wpływ na prawa obligatariuszy.

Art. 366. 1. Nadzorca sądowy albo zarządca umieszcza w spisie

wierzytelności obligatariuszy łącznie, wskazując sumę:

1) nominalną nieumorzonych do dnia otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego obligacji, których termin płatności przypada przed tym

dniem, oraz sumę niezapłaconych odsetek od tych obligacji;

2) obligacji oraz odsetek płatnych po dniu otwarcia postępowania

restrukturyzacyjnego.

2. W spisie wierzytelności wymienia się składniki majątku emitenta, na

których ustanowiono zabezpieczenie rzeczowe praw obligatariuszy, i wskazuje,

w jakiej wysokości obligatariusze prawdopodobnie nie zostaną zaspokojeni

z przedmiotu zabezpieczenia.

Art. 367. 1. Przy zawieraniu układu kurator głosuje sumą wierzytelności

obligatariuszy objętych układem, przy czym przysługuje mu jeden głos od każdej

sumy, która wynika z podziału sumy innych wierzytelności uprawniających do

głosowania przez liczbę wierzycieli, którzy reprezentują te wierzytelności.

2. W przypadku gdy obligatariusze głosują na zgromadzeniu wierzycieli

osobiście lub przez pełnomocnika, siłę głosów kuratora pomniejsza się o wartość

wierzytelności głosujących obligatariuszy, a liczbę przysługujących kuratorowi

głosów – o liczbę głosujących obligatariuszy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 145/147

DZIAŁ III

(uchylony)

TYTUŁ V

Przepisy karne

Art. 399. Kto, będąc dłużnikiem lub osobą uprawnioną do reprezentowania

dłużnika, dostarcza nadzorcy, zarządcy lub sędziemu-komisarzowi

nieprawdziwych informacji w celu ich wykorzystania w postępowaniu

restrukturyzacyjnym lub zataja przed nimi informacje mające istotne znaczenie dla

przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego lub nie udostępnia

posiadanych przez siebie danych lub dokumentów pozwalających na wykonanie

obowiązku, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych

do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 400. Kto, będąc dłużnikiem albo osobą uprawnioną do reprezentowania

dłużnika, nie wydaje zarządcy ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów

dotyczących jego majątku,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

TYTUŁ VI

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepis

końcowy

DZIAŁ I

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 401–447. (pominięte)9)

9)

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 sierpnia

2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz.

1574).

2017-06-14

©Telksinoe s. 146/147

DZIAŁ II

Przepisy przejściowe

Art. 448. Przepisy o skutkach wszczęcia postępowania co do osoby, majątku

i zobowiązań dłużnika lub upadłego stosuje się również do zdarzeń prawnych, które

miały miejsce przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 449. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 450. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o zmianę układu lub uchylenie układu, a nie wydano jeszcze

postanowienia w tym przedmiocie, postępowanie prowadzi się według przepisów

dotychczasowych.

Art. 451. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

przedsiębiorca złożył oświadczenie o otwarciu postępowania naprawczego, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Art. 452. 1. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,

stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że zakaz ten może być orzeczony na

okres od roku do dziesięciu lat.

2. W sprawach, w których po wejściu w życie ustawy wpłynął wniosek

o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, działania lub

zaniechania, o których mowa w art. 373 i art. 374 ustawy zmienianej w art. 428,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ocenia się według przepisów ustawy

obowiązującej w dniu ich wystąpienia.

3. Jeżeli działania lub zaniechania, o których mowa w art. 373 i art. 374

ustawy zmienianej w art. 428 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które

stanowią podstawę orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,

miały miejsce zarówno przed dniem wejścia w życie ustawy, jak i po jej wejściu

w życie, do oceny ich skutków stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 428

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 453. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy licencja syndyka staje się

licencją doradcy restrukturyzacyjnego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 147/147

2. Do wniosków, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

440, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 440 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

3. Złożenie egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka przed

dniem wejścia w życie ustawy uprawnia do ubiegania się o licencję doradcy

restrukturyzacyjnego.

Art. 454. Likwidatorzy, o których mowa w art. 116b ustawy zmienianej

w art. 417, nie odpowiadają za zaległości podatkowe oraz zaległości z tytułu

składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 419,

które powstały przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 455. 1. Do dnia utworzenia Rejestru obwieszczeń, o których mowa

w ustawie, dokonuje się w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. W postępowaniu

upadłościowym wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności

gospodarczej obwieszczenia nie podlegają opłatom.

2. Postanowienia, zarządzenia i dokumenty, które zamieszcza się w Rejestrze

do dnia utworzenia Rejestru wykłada się w sekretariacie sądu, o czym należy

uczynić wzmiankę na sentencji postanowienia z zaznaczeniem daty wyłożenia.

Jeżeli ustawa przewiduje, że termin biegnie od dnia zamieszczenia postanowienia,

zarządzenia lub dokumentu w Rejestrze do dnia utworzenia Rejestru termin ten

biegnie od dnia wyłożenia w sekretariacie sądu.

3. Jeżeli ustawa przewiduje, że pisma lub dokumenty składa się albo można

złożyć w postaci elektronicznej do dnia utworzenia Rejestru pisma lub dokumenty

składa się w postaci papierowej.

DZIAŁ III

Przepis końcowy

Art. 456. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:

1) art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.;

2) art. 148 i art. 149, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;

3) art. 428 pkt 138 w zakresie dotyczącym art. 227, który wchodzi w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2017-06-14