Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1604

©Telksinoe s. 1/48

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1604, 1948, 1961, 2007,

z 2017 r. poz. 624.

U S T A W A

z dnia 21 grudnia 2000 r.

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych oraz organizację i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

1)

Przepisy niniejszej ustawy:

1) wykonują postanowienia:

a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i

dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200),

b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych,

wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str.

3, z późn. zm.),

c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25

października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat

żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i

(WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady

90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia

Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i

monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr

165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549),

e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz

uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr

1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.);

2) wdrażają postanowienia:

a) dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub

oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy

(Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 1),

b) dyrektywy Rady 91/238/EWG z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę

89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do

której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 275),

2017-06-09

©Telksinoe s. 2/48

Art. 2. Przepisy ustawy nie dotyczą:

1) artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;

2) materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich

w rozumieniu przepisów o nasiennictwie;

3) (uchylony)

4) wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych

dotyczących artykułów rolno-spożywczych określonych w odrębnych

przepisach;

5) jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach

Unii Europejskiej.

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) artykuły rolno-spożywcze – produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy

morskie i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów

gotowych otrzymywanych z tych surowców i półproduktów, w tym środki

spożywcze;

2) żywność (środek spożywczy) – każdą substancję lub produkt w rozumieniu

art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa

żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa

Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa

żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002);

3) (uchylony)

4) obrót – czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa

w pkt 2;

5) jakość handlowa – cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego

właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych

w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania

wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania,

nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;

c) dyrektywy Rady 92/11/EWG z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej dyrektywę

89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do

której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 81).

2017-06-09

©Telksinoe s. 3/48

6) (uchylony)

7) partia produkcyjna – określoną ilość artykułu rolno-spożywczego

wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich

samych warunkach;

8) próbka – część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy,

w celu kontroli lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-

-spożywczego;

9) producent – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która:

a) produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub

b) wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest

zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii

Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

10) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt, którego skład jest

niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone

zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego

rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub

zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych,

w szczególności jeżeli:

a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład

lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi

jakości handlowej,

b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi

jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo

niezgodną z prawdą,

c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu,

pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej

trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej;

11) konsument finalny – konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3 pkt

18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

2017-06-09

©Telksinoe s. 4/48

z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa

żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa

Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa

żywności.

Rozdział 2

Jakość handlowa

Art. 4. 1. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny

spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości

handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez

producenta.

2. Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-

-spożywczego może nastąpić w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.

Art. 5. Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do

obrotu powinny zapewniać zachowanie cech istotnych dla danego rodzaju artykułu

rolno-spożywczego, decydujących o jego tożsamości.

Art. 6. 1. Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane

co najmniej w języku polskim.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-

-spożywczych przeznaczonych do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 7. 1. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje

istotne z punktu widzenia jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego,

w szczególności:

1) nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2) inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz

odróżnienie go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2. (uchylony)

2017-06-09

©Telksinoe s. 5/48

Art. 7a. 1. Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się

ponadto widocznym, czytelnym i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii

produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację artykułu rolno-spożywczego z danej

partii produkcyjnej.

2. Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez

producenta.

Art. 7b. 1. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem

nieprzetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE)

nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1,

z późn. zm.2) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319)

może zawierać informację „Produkt polski”, jeżeli produkcja podstawowa

w rozumieniu art. 3 pkt 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady

i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds.

Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a w przypadku:

1) mięsa – jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2) produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso – jeżeli zostały

pozyskane od zwierząt, których chów odbywa się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem

przetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE)

nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie higieny środków spożywczych może zawierać informację „Produkt

polski”, jeżeli został wyprodukowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i wszystkie jego składniki spełniają warunki określone w ust. 1 lub zostały

2)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008,

str. 42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109,

Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114.

2017-06-09

©Telksinoe s. 6/48

wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników

spełniających warunki określone w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji użyto innych

składników:

1) łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy

wszystkich składników w chwili ich użycia do wyprodukowania tego

produktu, nie licząc masy wody użytej do jego produkcji, oraz

2) nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które:

a) spełniają warunki określone w ust. 1 lub

b) zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wyłącznie ze składników spełniających warunki określone w ust. 1.

3. W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski”

można również zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę

informację.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór znaku graficznego zawierającego informację „Produkt

polski”, mając na względzie zapewnienie jednolitej formy prezentacji i specyfikę

informacji, która będzie przekazywana za pośrednictwem tego znaku.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować

w sposób zapewniający utrzymanie ich właściwej jakości handlowej.

Art. 10. 1. Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących

członkami Unii Europejskiej, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu w rozumieniu przepisów prawa

celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

1a. W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły,

o których mowa w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:

1) składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania

wyników badań pobranych przez ten organ próbek, albo

2017-06-09

©Telksinoe s. 7/48

2) skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym

przez właściwy miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych.

2. W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego

do obrotu, o której mowa w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia

zgłoszenia celnego, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2a. Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

przeprowadzający kontrolę graniczną jakości handlowej w portach morskich

współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności

informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego

o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę

graniczną jakości handlowej w portach morskich w sposób pozwalający na

zachowanie terminów, o których mowa w art. 60 ust. 2–5 ustawy z dnia

16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947).

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,

określi wykaz artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich

minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem

tych artykułów dla rynku krajowego.

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. 1. Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie produkcji,

składowania, konfekcjonowania i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega

zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę

zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy:

1) rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,

w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności

polegającej na znakowaniu i pakowaniu jaj;

1a) producentów i przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych

z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2017-06-09

©Telksinoe s. 8/48

o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie

wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. z 2016 r. poz. 859);

2) podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami

rolno-spożywczymi.

3. Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności

gospodarczej; zgłoszenie zawiera:

1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

zgłaszający taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2) określenie przedmiotu działalności gospodarczej, w tym informację

o działalności eksportowej;

3) wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów

rolno-spożywczych.

3a. (uchylony)

4. Wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych należy zgłosić:

1) zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej

dokonania;

2) zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1,

w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

Art. 13. 1. Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi

cechami jakości handlowej lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności

w zakresie sposobu produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych, mogą

być oznakowane znakiem jakości.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór znaku jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się

powszechnie z produkcją roślinną lub zwierzęcą.

3. Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych,

w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

4. Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-

-spożywczego składa do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

2017-06-09

©Telksinoe s. 9/48

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. (uchylony)

Art. 14. 1. Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego

Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, może, w drodze

decyzji, cofnąć przyznanie znaku jakości przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy przestanie spełniać wymagania

jakościowe, o których mowa w art. 13 ust. 1.

Art. 15. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze

rozporządzenia:

1) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi sposób

znakowania i szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu

poszczególnych rodzajów środków spożywczych, w tym środków

spożywczych:

a) bez opakowań przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi finalnemu

lub zakładom żywienia zbiorowego w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia

25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom

informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz

uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady

90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE

i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz.

UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),

b) pakowanych przy sprzedaży,

2017-06-09

©Telksinoe s. 10/48

2) może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej

niektórych artykułów rolno-spożywczych lub ich grup,

3) może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu

niektórych artykułów rolno-spożywczych,

4) określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów

artykułów rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,

5) może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ

na jakość handlową artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych

zwierząt,

6) może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych

bezpośrednio dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów

opakowanych artykułów rolno-spożywczych lub artykułów rolno-

-spożywczych bez opakowań

– mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji

umożliwiających porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi

artykułami rolno-spożywczymi tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym

praktykom rynkowym oraz zapewnienie właściwej jakości handlowej tych

artykułów.

Art. 15a. 1. Tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza

się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie

z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej3).

3)

1) rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające

wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych (Dz. Urz. WE L 301 z 20.11.1984, str. 1,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 126, z późn. zm.);

2) rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiające

szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych (Dz. Urz.

WE L 285 z 25.10.1985, str. 39, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

3, t. 6, str. 252, z późn. zm.);

3) rozporządzenie Rady (EWG) nr 1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustalające wspólnotową

skalę klasyfikacji tusz dorosłego bydła (Dz. Urz. WE L 123 z 07.05.1981, str. 3, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 20, z późn. zm.);

4) rozporządzenie Komisji (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiające

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego

rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych

(Dz. Urz. WE L 67 z 11.03.1982, str. 23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 118, z późn. zm.);

5) rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/90 z dnia 7 maja 1990 r. rozszerzające zakres

wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 119 z 11.05.1990, str. 32;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 68);

2017-06-09

©Telksinoe s. 11/48

2. Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy

jakości handlowej.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:

1) tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

2) tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b) wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz

dokonuje się rozbioru wszystkich uzyskanych tusz;

3) tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

a) nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo

średniorocznie lub

b) niewielkie ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.

3a. Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie

przyjmuje się średnią za ostatni rok kalendarzowy.

3b. W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni

rok kalendarzowy jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub

pkt 3 lit. a, za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie

przyjmuje się średnią za okres ostatnich dwóch lat poprzedzających rok

kalendarzowy, w którym ma być prowadzona klasyfikacja.

3c. Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt

ubojowi może wystąpić z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia

klasyfikacji tusz, o których mowa w ust. 1, o przekazanie informacji

o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi we wskazanym w tym

wniosku okresie. Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące. Informacje

o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie

7 dni od dnia otrzymania wniosku.

6) rozporządzenie Komisji (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiające

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego

zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 41 z 14.02.1991, str.

15, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 125, z późn.

zm.);

7) rozporządzenie Komisji (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmujące

dodatkowe przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego

(Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2006, str. 6).

2017-06-09

©Telksinoe s. 12/48

3d. Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na

miejsce poddawania zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną

informację o liczbie uzyskanych tusz:

1) wołowych i wieprzowych;

2) w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia –

w odniesieniu do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał

tusze klasyfikacji;

3) w poszczególnych klasach mięsności – w odniesieniu do tusz wieprzowych,

jeżeli poddawał tusze klasyfikacji.

3e. Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia

miesiąca następującego po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:

1) określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz

wieprzowych oraz tusz wołowych,

2) określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których

mowa w ust. 3d,

3) może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy

jakości handlowej oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

– mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich

urządzeń, określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację

cen rynkowych oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

Art. 15b. 1. Technika automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której

mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia

2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal

klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen

(Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3, z późn. zm.), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 1249/2008”, wymaga zatwierdzenia przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek podmiotu

zainteresowanego.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres

i siedzibę podmiotu zainteresowanego, z tym że w przypadku gdy podmiotem

zainteresowanym jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą,

2017-06-09

©Telksinoe s. 13/48

zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby – miejsce i adres

wykonywania działalności, jeżeli są inne niż adres i miejsce zamieszkania tej

osoby;

2) określenie rzeźni, w której zostanie przeprowadzony test certyfikacyjny,

o którym mowa w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;

3) wskazanie typu urządzenia do automatycznej klasyfikacji tusz wołowych,

nazwę producenta tego urządzenia i rok jego produkcji.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje

wniosek, o którym mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, który:

1) przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika II do

rozporządzenia nr 1249/2008;

2) organizuje test certyfikacyjny, o którym mowa w części A załącznika II do

rozporządzenia nr 1249/2008;

3) przygotowuje informacje, o których mowa w tiret pierwsze–trzecie części C

załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.

4. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych

informacje, o których mowa w części B załącznika II do rozporządzenia nr

1249/2008 i tiret pierwsze–trzecie części C załącznika II do rozporządzenia nr

1249/2008.

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje instytutowi

badawczemu prowadzącemu badania i analizy związane z jakością żywności

informacje, o których mowa w tiret pierwsze–trzecie części C załącznika II do

rozporządzenia nr 1249/2008.

6. Instytut, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza analizę ilościową

wyników testu certyfikacyjnego, o której mowa w tiret czwarte części C załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008, oraz ocenę dokładności technik automatycznej

klasyfikacji, o których mowa w tiret piąte części C załącznika II do rozporządzenia

nr 1249/2008, i niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych wyniki tej analizy i oceny.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza, w drodze decyzji,

technikę automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, jeżeli wyniki analizy i oceny,

2017-06-09

©Telksinoe s. 14/48

o których mowa w ust. 6, spełniają wymagania określone w części A załącznika II

do rozporządzenia nr 1249/2008.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje kopię decyzji,

o której mowa w ust. 7, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych.

Art. 15c. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem

właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej informacji, o których mowa

w częściach B i C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.

Art. 15d. 1. Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej

klasyfikacji tusz wołowych ponosi koszty zatwierdzenia tej techniki, które

obejmują:

1) przygotowanie informacji, o których mowa w części B załącznika II do

rozporządzenia nr 1249/2008;

2) organizację i przeprowadzenie testu certyfikacyjnego, o którym mowa

w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;

3) przeprowadzenie analizy wyników testu certyfikacyjnego, o którym mowa

w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;

4) przygotowanie informacji, o których mowa w tiret pierwsze–trzecie części C

załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;

5) przeprowadzenie analizy ilościowej wyników testu certyfikacyjnego, o której

mowa w tiret czwarte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008,

oraz oceny dokładności technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa

w tiret piąte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.

2. Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej

klasyfikacji tusz wołowych uiszcza opłatę obejmującą koszty, o których mowa w:

1) ust. 1 pkt 1–4, na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2) ust. 1 pkt 5, na rachunek bankowy wskazany przez instytut, o którym mowa

w art. 15b ust. 5.

2017-06-09

©Telksinoe s. 15/48

Rozdział 3

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

Art. 16. 1. Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.

2. Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

Art. 17. 1. Do zadań Inspekcji należy:

1) nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych,

a w szczególności:

a) kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji

i obrocie, w tym wywożonych za granicę,

b) kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

przywożonych spoza państw członkowskich Unii Europejskiej oraz

spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

w tym kontrola graniczna tych artykułów,

c) dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych,

d) powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach

sieci systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności

i paszach (systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących

niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,

e) kontrola artykułów rolno-spożywczych oznakowanych chronionymi

nazwami pochodzenia, chronionymi oznaczeniami geograficznymi albo

nazwami gwarantowanych tradycyjnych specjalności, zarejestrowanymi

na podstawie przepisów o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach

tradycyjnych, lub nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych

chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych

albo gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz współpraca

z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

f) kontrola wyrobów winiarskich oznakowanych chronionymi nazwami

pochodzenia lub chronionymi oznaczeniami geograficznymi,

2017-06-09

©Telksinoe s. 16/48

zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie i rozlewie

wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina,

lub nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych chronionych nazw

pochodzenia lub chronionych oznaczeń geograficznych oraz współpraca

z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

g) kontrola napojów spirytusowych oznakowanych chronionymi

oznaczeniami geograficznymi, zarejestrowanymi na podstawie

przepisów o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji

i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, lub

nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych chronionych oznaczeń

geograficznych oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką

kontrolę w innych państwach,

h) kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem

jakościowym stosowanym fakultatywnie „produkt górski”, o którym

mowa w art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości

produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343

z 14.12.2012, str. 1),

i) kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3

ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie

żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r. poz. 594, z późn. zm.4));

2) kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;

3) (uchylony)

4) współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie,

organami innych inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami

samorządu terytorialnego oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi

realizującymi politykę rolną państwa;

4a) współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji

płatniczych w zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami

organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji operacji finansowanych ze

środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym;

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1893

oraz z 2016 r. poz. 65, 1228, 1579, 1760, 1948 i 1961.

2017-06-09

©Telksinoe s. 17/48

5) współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością

handlową artykułów rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym

lub uczestnictwo w pracach tych organizacji;

6) udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań

dotyczących jakości handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz

metod i badań artykułów rolno-spożywczych;

7) współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach

w zakresie kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym

wymienianie informacji lub próbek artykułów rolno-spożywczych;

8) wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie

usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania jej organów.

2a. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji

może dotyczyć również sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli

informacja w tym zakresie została zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu

rolno-spożywczego do obrotu.

2b. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze

rozporządzenia, określić:

1) szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych lub

2) wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, lub

3) wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów

rolno-spożywczych lub ich grup

– biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do

wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na

względzie obowiązki określone w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE)

nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia

zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1,

2017-06-09

©Telksinoe s. 18/48

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200,

z późn. zm.).

3. Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie

detalicznym sprawuje Inspekcja Handlowa.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na

których jest dokonywana kontrola jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie zabezpieczenie

wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania

w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne

i techniczne Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Art. 17a. 1. Inspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej

określonej przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do:

1) mięsa drobiowego;

2) jaj;

3) tusz wieprzowych;

4) tusz wołowych;

5) tusz innych zwierząt;

6) mięsa pochodzącego z bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia.

2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest sprawowany z uwzględnieniem art.

17 ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze

obwieszczenia, wykaz przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1.

Art. 17b. 1. Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa

wołowego z dorosłych osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji

wywozowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

warunków udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych rodzajów

wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny

i cielęciny.

2017-06-09

©Telksinoe s. 19/48

2. Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek

przedsiębiorcy, złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez

Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa wołowego w zakresie potwierdzenia jego

tożsamości.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny

w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli został nadany;

3) informacje o:

a) dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju,

jeżeli wnioskodawca dokonuje uboju,

b) dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz

dacie i miejscu odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do

odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca dokonuje odkostnienia,

c) państwie przeznaczenia.

4. Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa

w ust. 1, przepisy art. 31 ust. 2 i 3 oraz 5–7 stosuje się odpowiednio.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego,

przeprowadzenie badań laboratoryjnych i wydanie świadectw, o których mowa

w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej opłacie za dokonanie oceny jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.

Art. 17c. 1. Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych

transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem refundacji

eksportowych, zwane dalej „kontrolami”.

2. Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania

jej oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94,

2017-06-09

Zmiana w ust. 3

©Telksinoe s. 20/48

(WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.

Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanym dalej „rozporządzeniem nr

1306/2013”.

3. [Prezes Agencji Rynku Rolnego]

Ośrodka Wsparcia Rolnictwa> oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, w celu przeprowadzenia przez Inspekcję kontroli,

przekazują Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych informacje i dokumenty dotyczące transakcji, o których mowa

w ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw

rynków rolnych są organami właściwymi do:

1) przeprowadzania analizy ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych

transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem refundacji

eksportowych;

2) opracowywania projektu rocznego programu kontroli, o którym mowa w art.

84 rozporządzenia nr 1306/2013, oraz projektu sprawozdania rocznego,

o którym mowa w art. 86 rozporządzenia nr 1306/2013, w zakresie

określonym w ust. 1;

3) przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych listy przedsiębiorstw, u których zostanie

przeprowadzona kontrola.

5. W zakresie określonym w ust. 4 pkt 1 i 2 Główny Inspektor Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, [Prezes Agencji Rynku Rolnego] Zmiana w ust. 5

w art. 17c wejdzie

oraz Prezes w życie z dn.

1.09.2017 r. (Dz.

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekazują ministrowi U. z 2017 r. poz.

624).

właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych informacje i wyjaśnienia.

6. W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1306/2013, do

przeprowadzania kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 24–28.

7. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu

2017-06-09

©Telksinoe s. 21/48

do spraw rynków rolnych protokół z kontroli oraz dokumentację dotyczącą tej

kontroli, w terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania tych dokumentów.

Art. 17d. 1. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych właściwy ze względu na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest

organem właściwym w sprawie zwolnienia, o którym mowa

w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca

2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady

(WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE

L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem

nr 589/2008”.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest

dokonywane w drodze decyzji.

3. Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2) kod producenta.

4. Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:

1) prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:

a) nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b) miejsce przeznaczenia jaj,

c) liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2) informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do

odbiorców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 14 dni

przed każdą wysyłką jaj, podając:

a) nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b) miejsce przeznaczenia jaj,

c) masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu

Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

2017-06-09

©Telksinoe s. 22/48

6. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

cofa w drodze decyzji zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków,

o których mowa w ust. 4.

7. Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje

właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej lub zakazującej produkcji jaj,

dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.

8. (uchylony)

9. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

niezwłocznie powiadamia o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego

Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który prowadzi

wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.

10. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii

Europejskiej o podmiotach, które uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit.

a rozporządzenia nr 589/2008.

Art. 18. Zadania Inspekcji wykonują następujące organy:

1) Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

zwany dalej „Głównym Inspektorem”;

2) wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”,

jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

Art. 18a. Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów

Inspekcji wykonuje również Służba Celno-Skarbowa w zakresie określonym

w przepisach odrębnych.

Art. 19. 1. Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej

podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

2. Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

ministra właściwego do spraw rynków rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje

Głównego Inspektora.

2017-06-09

©Telksinoe s. 23/48

3. Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw

rynków rolnych na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw

rynków rolnych odwołuje zastępców Głównego Inspektora.

3a. Stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępców może zajmować

osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub

umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy

na stanowisku kierowniczym;

7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

Głównego Inspektora.

3b. (uchylony)

3c. (uchylony)

3d. (uchylony)

3e. (uchylony)

3f. (uchylony)

3g. (uchylony)

3h. (uchylony)

3i. (uchylony)

3j. (uchylony)

3k. (uchylony)

3l. (uchylony)

3m. Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 3a, jest równoznaczne

z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502,

z późn. zm.5)).

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1662,

z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735 oraz z 2016 r. poz. 868, 910, 960 i 1053.

2017-06-09

©Telksinoe s. 24/48

4. Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora.

5. Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, na

wniosek wojewódzkiego inspektora.

Art. 20. 1. Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.

2. Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy

wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4. Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego

inspektoratu, za zgodą Głównego Inspektora, w szczególności w celu

wykonywania zadań, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b.

5. Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia,

statut Głównemu Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację

Głównego Inspektoratu, rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres

zadań oraz wzór znaku Inspekcji.

7. Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-

-spożywczych na granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.

7a. Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji,

o którym mowa w ust. 7.

7b. Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi

w dniu rozwiązania stosunku pracy.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzory, kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru

pracowników Inspekcji, o których mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie

pracowników Inspekcji od innych służb kontroli oraz zapewnienie właściwego

umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności biorąc pod uwagę okres

użytkowania munduru.

Art. 20a. 1. Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli otrzymują legitymacje

służbowe.

2017-06-09

©Telksinoe s. 25/48

2. Legitymacje służbowe wydaje:

1) wojewoda – wojewódzkiemu inspektorowi i jego zastępcy;

2) wojewódzki inspektor – pracownikom wojewódzkiego inspektoratu jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych;

3) dyrektor generalny Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych – pracownikom Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. W przypadku utraty legitymacji służbowej pracownik jest obowiązany

niezwłocznie zawiadomić o tym organ, który wydał legitymację.

4. Organ, który wydał legitymację, przeprowadza postępowanie wyjaśniające,

unieważnia utraconą legitymację służbową oraz wydaje nową.

5. Legitymacja służbowa podlega wymianie w przypadku:

1) zmiany imienia lub nazwiska pracownika;

2) uszkodzenia lub zniszczenia;

3) zmiany stanowiska pracownika.

6. Z chwilą rozwiązania stosunku pracy legitymacja służbowa podlega

zwrotowi organowi, który ją wydał.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej pracowników Inspekcji dokonujących

kontroli, mając na względzie możliwość identyfikacji pracownika Inspekcji i jego

stanowiska służbowego.

Art. 21. W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego,

w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem

właściwym jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia – Główny

Inspektor.

Art. 22. 1. Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do

załatwiania spraw w ich imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

2. Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą

upoważniać pracowników, którzy:

1) ukończyli studia wyższe;

2017-06-09

©Telksinoe s. 26/48

2) posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu

towaroznawstwa i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed

komisją kwalifikacyjną, o której mowa w art. 35 ust. 2.

Rozdział 4

Postępowanie kontrolne

Art. 23. 1. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz

warunków składowania i transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:

1) artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej

określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez

producenta;

2) artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób

zapewniający zachowanie ich właściwej jakości handlowej;

3) ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne

z ustalonymi warunkami składowania.

2. Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:

1) sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-

-spożywczego, atestów jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz

innych dokumentów świadczących o jego jakości handlowej;

2) sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-

-spożywczego oraz warunków jego przechowywania i transportu;

3) oględziny artykułu rolno-spożywczego;

4) pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

5) ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;

6) sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub

prawidłowości przebiegu procesu technologicznego.

3. (uchylony)

Art. 24. Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez

nich pracownicy Inspekcji, realizując zadania określone w ustawie oraz

w odrębnych przepisach, uprawnieni są do:

1) wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń kontrolowanych jednostek

oraz poruszania się na tym terenie i w tych obiektach i pomieszczeniach;

2017-06-09

©Telksinoe s. 27/48

1a) wstępu do środków transportu kontrolowanych jednostek i przeprowadzania

ich oględzin;

2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem

kontroli;

3) żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli;

4) pobierania nieodpłatnie próbek do badań;

5) żądania sporządzenia kserokopii i urzędowego tłumaczenia na język polski

dokumentów sporządzonych w języku obcym związanych z przedmiotem

kontroli;

6) legitymowania osób przebywających na terenie jednostki kontrolowanej

w trakcie przeprowadzanej kontroli.

Art. 25. 1. Kontrolę działalności gospodarczej przedsiębiorcy przeprowadza

pracownik Inspekcji po okazaniu legitymacji służbowej oraz upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli.

2. Pracownik Inspekcji może także:

1) przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

przywożonych spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrolę

graniczną tych artykułów,

2) dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

3) przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-

-spożywczych

– po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli.

3. Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:

1) wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

2) oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;

3) datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;

4) imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia

kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;

5) określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;

6) oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;

2017-06-09

©Telksinoe s. 28/48

7) podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

4. Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie

stosuje się przepisów art. 79a ust. 6 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 i 1948).

5. Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 17

ust. 1 pkt 1 lit. a, odbywa się w obecności kierownika kontrolowanej jednostki,

a w razie jego nieobecności – osoby przez niego upoważnionej.

6. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kontroli działalności

podmiotów niebędących przedsiębiorcami.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór imiennego okresowego upoważnienia, o którym mowa

w ust. 3, mając na względzie zapewnienie rzetelnej kontroli artykułów rolno-

-spożywczych oraz spełnienie przez to upoważnienie wymagań dotyczących treści

upoważnień do przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów dotyczących

działalności gospodarczej.

Art. 26. 1. Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty mające

związek z kontrolą oraz pomieszczenia, w których dokonuje się czynności

kontrolnych, o których mowa w art. 23 ust. 2, mogą być zabezpieczone w sposób

określony w art. 27.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających

szybkim zmianom biochemicznym.

Art. 27. 1. Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów,

z zastrzeżeniem ust. 2, następuje przez dokonanie co najmniej jednej

z następujących czynności:

1) oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym

i opieczętowanym schowku lub pomieszczeniu;

2) opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie

kierownikowi lub innemu pracownikowi jednostki kontrolowanej;

3) zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji –

w przypadku braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania

w jednostce kontrolowanej.

2017-06-09

©Telksinoe s. 29/48

2. Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod

nadzór kierownikowi lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki

z zakazem wprowadzenia tych artykułów do obrotu.

3. Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie

i opieczętowanie lub zaplombowanie.

4. Zmiana sposobu zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust.

2 i 3, albo ich zdjęcie wymaga pisemnej zgody wojewódzkiego inspektora

udzielonej na wniosek jednostki kontrolowanej.

5. Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze

decyzji.

Art. 27a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie

nieuregulowanym w art. 25–27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia

2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Art. 28. 1. Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii

Europejskiej lub przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.

2. Protokół zawiera w szczególności:

1) czas trwania kontroli;

2) imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej

inspektora przeprowadzającego kontrolę;

3) dane identyfikujące kontrolowanego;

4) opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym

uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe,

z podaniem przyczyn ich powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich

zaistnienie;

5) opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.

2a. (uchylony)

3. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej,

a w razie jego nieobecności – zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej

do zastępowania kierownika, a w razie nieobecności tych osób – osobie

uczestniczącej w przeprowadzaniu kontroli.

4. Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo

wnieść do niego swoje uwagi.

2017-06-09

©Telksinoe s. 30/48

5. Protokół kontroli podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3; w razie odmowy

złożenia podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę

w protokole.

6. Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów

rolno-spożywczych, dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin,

pobrania próbek lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębne

protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych nie stwierdzono

nieprawidłowości.

6a. O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych

czynności, o których mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole

kontroli. W razie niestwierdzenia nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne

dokumentuje się w protokole kontroli.

7. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.

8. (uchylony)

Art. 29. 1. Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1

lit. a i e–i, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:

1) zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego

niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie

transportu lub składowania;

2) nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1,

określonym zabiegom;

3) zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich

warunkach albo jego transportowania środkami transportu nienadającymi się

do tego celu;

4) przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten

nie spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5) nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na

koszt jego posiadacza.

2. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, mogą być wydane przed

zakończeniem kontroli.

3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, podlegają natychmiastowemu

wykonaniu.

2017-06-09

©Telksinoe s. 31/48

4. Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa

w ust. 1, ustala się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5. Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące

zafałszowania artykułów rolno-spożywczych, podaje się do publicznej

wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa

oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów odrębnych.

Art. 30. 1. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa

w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku stwierdzenia niewłaściwej jakości

handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje wprowadzenia artykułu

rolno-spożywczego do obrotu.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

Art. 30a. (uchylony)

Art. 30b. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono

nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje pisemnie jednostce

kontrolowanej zalecenia pokontrolne i wzywa ją do usunięcia nieprawidłowości

w określonym terminie.

Art. 30c. Do kontroli jakości handlowej żywności w rolniczym handlu

detalicznym stosuje się odpowiednio przepisy art. 23, art. 24, art. 25 ust. 2–6,

art. 26–28 i art. 30b.

Art. 31. 1. Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana

dalej „oceną”, dokonywana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2. Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają

wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości

handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich

spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

3. W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.

4. Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości

handlowej.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań

laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty.

W przypadku artykułów rolno-spożywczych przewożonych jednym środkiem

2017-06-09

©Telksinoe s. 32/48

transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze opłatę pobiera się za jedno

świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

5a. Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie

złożył wniosku o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek,

o którym mowa w ust. 1, wyraził na to zgodę.

6. Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają

zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7. Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych

dla potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio

przepisy art. 28 ust. 3–6.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,

określi:

1) wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę

prawidłowej identyfikacji ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;

2) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych

stawki opłat za dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem

oceny, badania laboratoryjne i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz

sposób i termin wnoszenia tych opłat, mając na względzie zakres i rodzaj

czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste koszty

ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań

i wydawaniem świadectw jakości handlowej.

Art. 32. 1. Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w art. 17, są przeprowadzane

w laboratoriach:

1) Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

w tym w krajowych laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art.

33 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych

w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz

regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE

L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200);

2) Inspekcji Handlowej.

2017-06-09

©Telksinoe s. 33/48

2. Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane

w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych albo w innych laboratoriach posiadających akredytację.

3. W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa

w ust. 1 i 2, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji

przez inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria.

3a. Badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są finansowane ze

środków Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych.

4. (uchylony)

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze

rozporządzenia, krajowe laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych oraz określa przedmiot i rodzaje badań

przeprowadzanych przez te laboratoria, mając na względzie zapewnienie

rzetelności i obiektywności wyników badań przeprowadzanych przez te

laboratoria.

Art. 33. 1. Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię

właściwej jednostki, a pomiar dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia

otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników w zakresie wymagań jakości

handlowej.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze

rozporządzenia, metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki

właściwe do wydawania opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na

względzie potencjał badawczy i zakres działania tych jednostek.

Art. 34. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze

rozporządzenia:

1) określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-

-spożywczych,

2) może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem

kontroli lub oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,

2017-06-09

©Telksinoe s. 34/48

3) może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej

niektórych artykułów rolno-spożywczych

– mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.

Art. 35. 1. Pracownicy Inspekcji mogą pobierać próbki lub ustalać klasy

jakości handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych na zlecenie

zainteresowanych przedsiębiorców.

2. Oprócz pracowników Inspekcji:

1) próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również

osoby posiadające wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania

próbek artykułów rolno-spożywczych tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem

zdanym przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora,

2) klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające

wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt

rzeźnych, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną

powołaną przez Głównego Inspektora,

3) klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które

odbyły szkolenie w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców

i warzyw:

a) przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot

upoważniony przez Głównego Inspektora lub

b) o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego

Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr

1234/2007 (Dz. U. UE L 157 z 15.6.2011) w odniesieniu do sektora

owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw,

zatwierdzone przez właściwy organ innego państwa,

4) pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów

rolno-spożywczych mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu

kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej, stała się ostateczna

– wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.

2a. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.

2017-06-09

©Telksinoe s. 35/48

2b. Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust.

2 pkt 3, może być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie

zapewnia:

1) odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie,

w szczególności posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich

kwalifikacji: ukończenia studiów wyższych oraz posiadania wiedzy

teoretycznej i co najmniej 5-letniego doświadczenia zawodowego z zakresu

zagadnień objętych przedmiotem szkolenia;

2) przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym

warunkom określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 38.

2c. O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym

mowa w ust. 2 pkt 3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek

podmiotu ubiegającego się o to upoważnienie.

2d. Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza

elementami podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868 i 996),

zawiera:

1) program szkolenia;

2) imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie

posiadanych przez nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.

2e. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez

osoby mające prowadzić szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.

2f. Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia

szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie

spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.

3. Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie

rodzajów artykułów rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze

względu na miejsce zamieszkania rzeczoznawcy albo – w przypadku osób

niemających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej –

wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.

4. Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru

rzeczoznawców wydaje wojewódzki inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.

2017-06-09

©Telksinoe s. 36/48

5. Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje

zaświadczenie o wpisie oraz imienną pieczęć.

Art. 35a. 1. Udział w egzaminach, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2,

oraz w szkoleniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, podlega opłacie, która

wynosi w przypadku:

1) egzaminów – 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art.

20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887), zwanego

dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok

przeprowadzenia egzaminu;

2) szkolenia – 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

przeprowadzenia szkolenia – za godzinę szkolenia.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i są

wpłacane na rachunek:

1) Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych –

w przypadku egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2;

2) wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych – w przypadku szkolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt

3 lit. a.

3. W przypadku gdy szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,

przeprowadza podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora, opłaty za udział

w szkoleniu, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód tego podmiotu.

Art. 35b. Za przeprowadzenie egzaminów, o których mowa w art. 35 ust.

2 pkt 1 i 2:

1) przewodniczący komisji kwalifikacyjnej otrzymuje wynagrodzenie

w wysokości 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

przeprowadzenia egzaminu,

2) członkowie komisji kwalifikacyjnej otrzymują wynagrodzenie w wysokości

0,5% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia

egzaminu

2017-06-09

©Telksinoe s. 37/48

– od jednej osoby egzaminowanej.

Art. 36. 1. Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają

protokół.

1a. W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się

sporządzanie protokołów w postaci wydruku komputerowego.

2. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której

wykonywane są czynności.

3. Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku

uwag należy uczynić wzmiankę w protokole.

4. Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz

protokołu pozostawia się osobie, o której mowa w ust. 2.

5. Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia,

z wyłączeniem protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który

przechowuje się przez 4 tygodnie od daty jego sporządzenia.

Art. 37. 1. Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje w przypadku:

1) upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2,

chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca ponownie zda taki

egzamin;

2) nieprzestrzegania przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

3) wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu

obowiązków;

4) nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-

-spożywczego;

5) nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków;

6) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy

umyślnej;

7) rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

8) śmierci.

2. Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 8, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

Art. 38. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia:

2017-06-09

©Telksinoe s. 38/48

1) sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2

oraz art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz sposób powoływania i skład komisji

kwalifikacyjnej,

2) szczegółowy tryb ubiegania się o udzielenie upoważnienia oraz szczegółowe

wymagania do uzyskania przez podmiot upoważnienia do prowadzenia

szkoleń w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,

3) wzory zaświadczeń o wpisie do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej

wydawanej rzeczoznawcom i protokołów z przeprowadzonych przez

rzeczoznawcę czynności

– mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów

rolno-spożywczych.

Art. 39. 1. Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły

kontrolę, w tym kontrolę graniczną lub kontrolę przeprowadzaną na podstawie

przepisów odrębnych, są obowiązani wnieść opłaty za czynności przeprowadzone

w ramach kontroli, jeżeli w wyniku tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-

-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej

wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym

zadeklarowanym przez producenta.

2. Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się

przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

stawki opłat, o których mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek,

koszty dojazdu osób pobierających próbki, a także koszty przeprowadzonych badań

laboratoryjnych i innych czynności związanych z dokonaniem kontroli.

Rozdział 5

Przepisy karne i kary pieniężne

Art. 40. 1. Kto:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych

urządzenia, które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,

2017-06-09

©Telksinoe s. 39/48

4) składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób

niezapewniający utrzymania ich właściwej jakości handlowej,

5) nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub

zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania,

konfekcjonowania lub obrotu artykułami rolno-spożywczymi

– podlega karze grzywny.

2. Kto:

1) nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz

pkt II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną

organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia

Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr

1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego

dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją niezgodnie z tymi

przepisami,

2) nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia

nr 589/2008,

3) nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia

nr 589/2008,

4) wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja

nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,

5) nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia

nr 589/2008,

6) będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia

nr 589/2008,

7) prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie

z art. 21 rozporządzenia nr 589/2008,

8) prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie

z art. 22 rozporządzenia nr 589/2008

– podlega karze grzywny.

3. (uchylony)

4. Kto:

1) prowadząc rzeźnię:

2017-06-09

©Telksinoe s. 40/48

a) nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub

przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia

Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego

szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr

1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do

mięsa drobiowego (Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn.

zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 543/2008”,

b) nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo

prowadzi ją niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1–3 i art. 20 ust.

3 rozporządzenia nr 543/2008 lub nie podejmuje czynności określonych

w art. 16 ust. 1–3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008,

2) będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo

prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust.

2 rozporządzenia nr 543/2008,

3) prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje

dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art.

12 ust. 4 rozporządzenia nr 543/2008,

4) prowadząc rzeźnię:

a) wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone,

o zawartości wody przekraczającej wartości nieuniknione ze względów

technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy opisanej

w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,

b) wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz:

– nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody

w procesie schładzania oraz zawartości wody w kurczakach

mrożonych lub głęboko mrożonych,

– nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników

kontroli, o której mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia

nr 543/2008,

– nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty

produkcji lub nie zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji

produkcji,

2017-06-09

©Telksinoe s. 41/48

c) nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia

nr 543/2008

– podlega karze grzywny.

4a. Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia

nr 485/2008, nie udostępnia dokumentów lub nie udziela informacji objętych

zakresem kontroli

– podlega karze grzywny.

4b. Kto:

1) prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając

uprawnień rzeczoznawcy,

2) wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz

wieprzowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:

a) części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b) art. 22 i art. 23 oraz załączniku IV do rozporządzenia nr 1249/2008,

3) wykonuje czynności związane z klasyfikacją tusz wołowych niezgodnie

z wymaganiami określonymi w:

a) części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b) art. 2 i art. 13 oraz załączniku I i III do rozporządzenia nr 1249/2008, lub

c) (uchylona)

d) (uchylona)

4) nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych albo niewłaściwie dokumentuje czynności

z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy tusz wieprzowych lub wołowych

– podlega karze grzywny.

4c. Kto, prowadząc rzeźnię świń:

1) nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie

z wymaganiami określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia nr

1308/2013 lub w art. 21 i art. 22 rozporządzenia nr 1249/2008,

2) nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom

wieprzowym przez okres, o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3) nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji

zatwierdzonymi decyzją Komisji Europejskiej 2005/240/WE z dnia 11 marca

2017-06-09

©Telksinoe s. 42/48

2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz.

Urz. WE L 74 z 19.03.2005, str. 62),

4) nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr 1249/2008,

5) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie

określonym w art. 15a ust. 3e

– podlega karze grzywny.

4d. Kto, prowadząc rzeźnię bydła:

1) nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych zgodnie

z wymaganiami określonymi w:

a) części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,

b) art. 6, art. 7 i art. 10 rozporządzenia nr 1249/2008 lub załączniku I do

tego rozporządzenia,

c) (uchylona)

2) nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym

w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3) nie przekazuje dostawcom zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych

zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1249/2008,

4) nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 1249/2008,

5) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie

określonym w art. 15a ust. 3e,

6) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b rozporządzenia

nr 1249/2008,

7) stosuje do klasyfikacji tusz wołowych technikę automatycznej klasyfikacji,

która nie uzyskała zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7

– podlega karze grzywny.

4e. Kto:

1) prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia

zgodnie z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,

2) nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia

nr 1308/2013 mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia

– podlega karze grzywny.

5. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1–4e, następuje

w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

2017-06-09

©Telksinoe s. 43/48

Art. 40a. 1. Kto:

1) uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej

przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ustawie, lub kontroli

przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega karze

pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2) utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej

przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ustawie, lub kontroli

przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega karze

pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za

rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3) wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości

handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej

przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej

w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub

która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-

-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4) wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze

pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku

rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż

1000 zł;

5) nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych,

podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu

osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie

niższej jednak niż 1000 zł.

2. Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie

przepisów odrębnych, w terminie określonym w zaleceniach pokontrolnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

3. Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który

nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze

pieniężnej ustalonej – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3

2017-06-09

©Telksinoe s. 44/48

lub 4, podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed

dniem rozpoczęcia kontroli.

3a. Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń,

o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega

karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok

poprzedzający rok nałożenia kary.

4. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3a, wymierza, w drodze decyzji,

Główny Inspektor albo właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli

wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

4a. Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt

4 podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa.

5. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor, wojewódzki

inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień

szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu

działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz

przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

5a. Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor,

wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może żądać

okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa

w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów, przychodu i wartości

kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

5b. W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku

rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary

pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 Główny Inspektor, wojewódzki inspektor

albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę pieniężną

w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok

poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.

5c. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu

naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej

działalności podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których

mowa w ust. 1–3a.

2017-06-09

©Telksinoe s. 45/48

5d. O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c,

rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo

wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

6. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja

o wymierzeniu kary stała się ostateczna.

7. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na

rachunek bankowy odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji

Handlowej.

8. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się

odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.6)).

Art. 40b. Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4 lub

ust. 3, wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b

ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2005 r. poz. 68, z 2008 r. poz. 1056 i 1368 oraz z 2016 r. poz. 1001) lub

art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 497 oraz z 2016 r. poz. 1001), karę pieniężną

wymierza się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 41. (pominięty)

Art. 42. (pominięty)

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195, 615, 846 i 1228.

2017-06-09

©Telksinoe s. 46/48

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 43. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu

i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu

Standaryzacji stają się pracownikami Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 231

Kodeksu pracy.

Art. 44. Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia

w życie ustawy, prowadzone przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa

Artykułów Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji

Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych (Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191

oraz z 2001 r. poz. 19) oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na

podstawie ustawy z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze

standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U.

poz. 584), przejmują odpowiednio do zakresu swojego działania organy Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Art. 45. W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania

decyzji administracyjnych mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji

niespełniający warunków, o których mowa w art. 22 ust. 2.

Art. 46. Z dniem wejścia w życie ustawy:

1) nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące

w zarządzie Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych oraz wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów

rolnych, przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały zarząd lub w zarząd

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

i wojewódzkich inspektoratów;

2) nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji,

stają się własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

a pozostałe mienie, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu

Standaryzacji lub mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego

2017-06-09

©Telksinoe s. 47/48

Inspektoratu Standaryzacji, staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa,

będącym w zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych;

3) wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa

Artykułów Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się

wierzytelnościami i zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

4) wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu

i przetwórstwa artykułów rolnych stają się wierzytelnościami

i zobowiązaniami wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych.

Art. 46a. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:

1) Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych – należy przez to

rozumieć Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2) Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych –

należy przez to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych;

3) wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy

przez to rozumieć wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych;

4) Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

– należy przez to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych;

5) wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy

przez to rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych.

Art. 47. (pominięty)

Art. 48. Tracą moc:

1) ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa

Artykułów Rolnych (Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r.

poz. 19);

2017-06-09

©Telksinoe s. 48/48

2) ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym

towarów rolno-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584).

Art. 49. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

2017-06-09