Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1618

©Telksinoe s. 1/9

Opracowano na

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1618,

z 2018 r. poz. 697.

U S T A W A

z dnia 20 lipca 1950 r.

o zawodzie felczera

Art. 1. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia potwierdza w drodze decyzji

kwalifikacje zawodowe felczera osobom, które posiadają dyplom wydany w państwie

innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej

Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych lub odrębnych

przepisów.

2. Naczelna Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu i używania

tytułu felczera osobom, które:

1) ukończyły liceum felczerskie lub szkołę felczerską w Polsce albo

2) posiadają decyzję, o której mowa w ust. 1, oraz dyplom wydany w państwie

innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej

Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych, albo

3) posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu felczera nabyte w państwie

członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska, uznane na

zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65) oraz

4) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;

5) posiadają stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu felczera;

6) władają językiem polskim w mowie i w piśmie, w stopniu niezbędnym do

wykonywania zawodu felczera;

7) przedstawią zaświadczenie wydane przez odpowiednie władze państwa,

w którym został wydany dyplom, że posiadają na terenie tego państwa prawo do

wykonywania zawodu felczera, które nie zostało zawieszone ani którego nie

zostali pozbawieni, oraz że nie toczy się przeciwko nim postępowanie

w sprawach pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania zawodu.

16.04.2018

©Telksinoe s. 2/9

3. W odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

wystarczającym dokumentem potwierdzającym znajomość języka polskiego jest

oświadczenie o znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie w zakresie

niezbędnym do wykonywania zawodu felczera.

4. W odniesieniu do obywateli innych państw niż państwa członkowskie Unii

Europejskiej dokumentem potwierdzającym znajomość języka polskiego jest

zaświadczenie o złożeniu egzaminu z języka polskiego.

5. Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Naczelną

Radę Lekarską. Egzamin przeprowadza się na wniosek cudzoziemca, po uiszczeniu

opłaty za egzamin.

6. Opłatę za egzamin, o której mowa w ust. 5, ponosi felczer, a wpływy z tego

tytułu stanowią przychód Naczelnej Rady Lekarskiej.

7. Wysokość opłaty nie może przewyższać planowanych kosztów

przeprowadzenia egzaminu.

8. Podstawą zaliczenia egzaminu jest suma punktów uzyskana z egzaminu, która

musi przekroczyć 50% ogólnej sumy punktów przewidzianej dla całości egzaminu.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do

wykonywania zawodu felczera, uwzględniając w szczególności zakres

uprawnień zawodowych felczera;

2) skład komisji egzaminacyjnej oraz sposób i tryb przeprowadzania i składania

egzaminu, mając na uwadze zapewnienie sprawdzenia umiejętności, o których

mowa w ust. 2 pkt 6;

3) wysokość opłaty za egzamin, mając na względzie przepis ust. 7.

Art. 1a. 1. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu felczer przedstawia

Naczelnej Radzie Lekarskiej odpowiednie dokumenty i oświadczenia stwierdzające

spełnienie wymagań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1–7 oraz w ust. 3 i 4.

2. Za wystarczające w stosunku do obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5,

uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia wymagane dla wykonywania

zawodu felczera w państwie członkowskim, którego obywatelem jest felczer, lub

w państwie członkowskim, z którego felczer przybywa; w przypadku gdy dokumenty

16.04.2018

©Telksinoe s. 3/9

tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające uważa się dokumenty wydane w tym

państwie odnoszące się do stanu zdrowia.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przedstawiane w ciągu

3 miesięcy od daty ich wydania.

4. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w ust. 1

i 2, Naczelna Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu felczera i wydaje

dokument „Prawo wykonywania zawodu felczera”.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu „Prawo wykonywania

zawodu felczera”, uwzględniając w szczególności niezbędne dane osobowe felczera,

numer prawa wykonywania zawodu, adnotacje o wpisie do rejestru oraz dane

dotyczące kwalifikacji felczera.

Art. 1b. 1. Przyznanie prawa wykonywania zawodu felczera albo odmowa

przyznania tego prawa przez Naczelną Radę Lekarską powinna być dokonana nie

później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia wszystkich dokumentów określonych

ustawą.

2. Jeżeli Naczelna Rada Lekarska posiada informacje dotyczące ważnych

zdarzeń, które wystąpiły poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed podjęciem

w Polsce działalności przez cudzoziemca, a które mogą mieć wpływ na podjęcie lub

wykonywanie zawodu felczera, może poinformować o tych zdarzeniach państwo,

którego obywatelstwo cudzoziemiec posiada, lub państwo, z którego cudzoziemiec

przybywa, wnosząc o weryfikację tych informacji oraz o zawiadomienie o wszelkich

dalszych działaniach, które zostały podjęte w odniesieniu do dokumentów wydanych

przez to państwo.

3. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu, w przypadku gdy

Naczelna Rada Lekarska poinformowała o zdarzeniach, o których mowa w ust. 2, do

czasu otrzymania odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na trzy miesiące.

Art. 1c. 1. Felczer, który uzyskał prawo wykonywania zawodu, podlega wpisowi

do rejestru prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską.

2. Naczelna Rada Lekarska określi szczegółowy tryb postępowania w sprawach

przyznawania prawa wykonywania zawodu felczera i prowadzenia rejestru felczerów.

16.04.2018

©Telksinoe s. 4/9

3. Naczelna Rada Lekarska udostępnia informacje zawarte w rejestrze felczerów,

systemowi informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia

28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2015 r.

poz. 636, z późn. zm.1)).

Art. 2. 1. Wykonywanie zawodu felczera polega na udzielaniu świadczeń

zdrowotnych, a w szczególności:

1) badaniu stanu zdrowia;

2) rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im;

3) udzielaniu pomocy w stanach zagrożenia życia i zdrowia;

4) wykonywaniu czynności z zakresu medycyny pracy, zapobieganiu i zwalczaniu

chorób zakaźnych;

5) sprawowaniu nadzoru nad artykułami żywnościowymi i produktami

użytkowymi;

6) stwierdzaniu zgonów;

7) udziale w procesie leczenia pod nadzorem lub przy współpracy z lekarzem.

2. Czynności określone w ust. 1 felczer wykonuje samodzielnie w podmiocie

leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej albo w utworzonym

punkcie felczerskim.

3. Przepis ust. 2 nie dotyczy czynności, związanych z udzielaniem pomocy

w nagłych wypadkach.

Art. 2a. 1. Felczer traci prawo wykonywania zawodu z mocy prawa

w przypadku ubezwłasnowolnienia.

2. Felczer lub starszy felczer posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie

wykonuje go przez okres dłuższy niż 5 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, ma

obowiązek zawiadomienia o tym Naczelnej Rady Lekarskiej i odbycia przeszkolenia.

3. Przepisów ust. 2 nie stosuje się do felczera będącego obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, który posiada kwalifikacje, o których mowa

w art. 1 ust. 2 pkt 3, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu felczera na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 788, 855,

1066, 1918, 1991, 1994 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 1355.

16.04.2018

©Telksinoe s. 5/9

Art. 2b. 1. Jeżeli zaistnieją przesłanki uzasadniające podejrzenie

niedostatecznego przygotowania zawodowego felczera, Naczelna Rada Lekarska

powołuje komisję złożoną z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych,

która wydaje opinię o przygotowaniu zawodowym felczera. Felczer ma obowiązek

stawienia się przed komisją.

2. O powołaniu komisji Naczelna Rada Lekarska powiadamia niezwłocznie

felczera, którego postępowanie dotyczy. Termin stawienia się felczera przed komisją

powinien być tak wyznaczony, aby między doręczeniem felczerowi zawiadomienia

a dniem stawienia się przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.

3. Naczelna Rada Lekarska, na podstawie opinii komisji, o której mowa w ust. 1,

może zobowiązać felczera do odbycia przeszkolenia uzupełniającego organizowanego

i przeprowadzanego przez okręgową radę lekarską właściwą dla miejsca zamieszkania

felczera oraz zawiesić prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia

przeszkolenia uzupełniającego, zwanego dalej „przeszkoleniem”.

4. Okręgowa rada lekarska ustala program, miejsce oraz sposób przeszkolenia.

5. Przeszkolenie trwa nie dłużej niż 1 rok i obejmuje zajęcia teoretyczne

i praktyczne. Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi felczer, a wpływy z tego

tytułu stanowią przychód okręgowej rady lekarskiej. Wysokość opłaty za

przeszkolenie teoretyczne nie może przewyższać planowanych kosztów związanych

z jego przeprowadzeniem.

6. Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego określa umowa

o prowadzenie przeszkolenia praktycznego, zawarta między felczerem a podmiotem

realizującym to przeszkolenie.

7. W razie nieusprawiedliwionego niestawienia się felczera przed komisją,

o której mowa w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w przeszkoleniu Naczelna

Rada Lekarska zawiesza prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia

przeszkolenia.

Art. 2c. 1. Jeżeli zaistnieją przesłanki uzasadniające podejrzenie niezdolności

felczera do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia, Naczelna Rada

Lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin

medycyny. Komisja ta wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności felczera do

wykonywania zawodu felczera.

16.04.2018

©Telksinoe s. 6/9

2. O powołaniu komisji minister właściwy do spraw zdrowia powiadamia

niezwłocznie felczera, którego postępowanie dotyczy. Termin stawienia się felczera

przed komisją powinien być tak wyznaczony, aby między doręczeniem felczerowi

zawiadomienia a dniem stawienia się przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.

3. Felczer ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1,

i poddania się niezbędnym badaniom.

4. Felczer, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest

uprawniony do uczestnictwa w posiedzeniu komisji w czasie rozpatrywania sprawy.

5. Komisja powinna wydać orzeczenie nie później niż w ciągu 2 miesięcy od

dnia powołania.

6. W razie nieusprawiedliwionego niestawienia się felczera przed komisją,

o której mowa w ust. 1, Naczelna Rada Lekarska zawiesza prawo wykonywania

zawodu do czasu zakończenia postępowania przed komisją.

7. Naczelna Rada Lekarska, na podstawie orzeczenia komisji o niezdolności

felczera do wykonywania zawodu, zawiesza prawo wykonywania zawodu felczera na

okres trwania niezdolności lub stwierdza o utracie prawa wykonywania zawodu.

8. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

Art. 2d. Zadania Naczelnej Rady Lekarskiej, o których mowa w art. 1 ust. 2,

art. 1a–1c, oraz prace komisji, o których mowa w art. 2b i 2c, są finansowane

z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

zdrowia. Członkom komisji przysługuje za każde posiedzenie komisji wynagrodzenie

w wysokości 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze

obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 2e. 1. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej w sprawach, o których

mowa w art. 1a ust. 4, art. 1b ust. 1, art. 1c ust. 1, art. 2a ust. 1, art. 2b ust. 1, 2, 3 i 7

oraz w art. 2c ust. 1, 6 i 7, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych.

2. Od rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, przysługuje

wniosek do Naczelnej Rady Lekarskiej o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku

tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

16.04.2018

©Telksinoe s. 7/9

3. Uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2,

podpisują prezes albo wiceprezes oraz sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej.

Art. 3. 1. Felczerowi, wykonującemu zawód ponad trzy lata, przysługuje tytuł

starszego felczera.

2. Starszy felczer czynności określone w art. 2 ust. 1 wykonuje samodzielnie

w podmiocie leczniczym.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

Art. 3a. Starszy felczer albo felczer może wydać ubezpieczonemu orzeczenie

o czasowej niezdolności do pracy jednorazowo do 7 dni, z tym że łącznie orzeczony

okres niezdolności do pracy nie może być dłuższy niż 14 dni.

Art. 4. 1. Felczer lub starszy felczer mają prawo przepisywać produkty

lecznicze, które są dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

z wyłączeniem leków bardzo silnie działających oraz niektórych środków

odurzających i psychotropowych, oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, oraz wyroby medyczne, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro,

wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do

diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r.

o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 876 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 542

i 1228).

1a. W przypadku gdy ustawa lub przepisy odrębne uprawniają felczera do

wystawiania recept, stosuje się odpowiednio art. 42 ust. 2 oraz art. 45 ust. 2 i 2a

ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U.

z 2018 r. poz. 615 i 650) oraz art. 95aa–96d ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo

farmaceutyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2211 oraz z 2018 r. poz. 650).

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres uprawnień zawodowych felczera, uwzględniając

w szczególności czynności wykonywane samodzielnie i czynności wykonywane

pod kierunkiem lekarza;

2) wykaz leków spośród środków odurzających i psychotropowych oraz leków

silnie działających, które mogą być przepisywane na recepcie przez felczera,

16.04.2018

©Telksinoe s. 8/9

uwzględniając w szczególności wskazania terapeutyczne i bezpieczeństwo

stosowania leków;

3) sposób oznaczania recept wystawianych przez felczera, z uwzględnieniem

danych dotyczących felczera.

Art. 5. (uchylony)

Art. 6. W nagłych wypadkach nie wolno felczerowi (starszemu felczerowi)

odmówić udzielenia pomocy choremu do czasu przybycia lekarza.

Art. 7. 1. Felczer (starszy felczer) obowiązany jest do zachowania w tajemnicy

wszystkiego, o czym poweźmie wiadomość w związku z wykonywaniem zawodu.

2. Od obowiązku zachowania tajemnicy felczer (starszy felczer) jest zwolniony

w stosunku do lekarza, sprawującego nadzór fachowy nad danym zakładem bądź

kierującego czynnościami felczera (starszego felczera), a ponadto w przypadkach:

1) gdy tak stanowią ustawy;

2) gdy osoba, korzystająca z jego pomocy lub jej prawny zastępca, zezwolą na

ujawnienie tajemnicy;

3) gdy zachowanie tajemnicy może spowodować istotne niebezpieczeństwo dla

życia i zdrowia osoby, korzystającej z pomocy felczera (starszego felczera) lub

dla otoczenia tej osoby.

Art. 7a. 1. Felczer (starszy felczer) jest uprawniony do zgłaszania Prezesowi

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu

leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego.

2. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, felczer dokonuje zgodnie z ustawą z dnia

6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. 1. Kto nie będąc uprawnionym udziela zawodowo świadczeń, o których

mowa w art. 2 i 3, podlega karze grzywny.

2. W przypadku określonym w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Art. 10. (uchylony)

Art. 11. (uchylony)

16.04.2018

©Telksinoe s. 9/9

Art. 12. Uchyla się ustawę z dnia 1 lipca 1921 r. o uprawnieniach do

wykonywania czynności felczerskich (Dz. U. R. P. z 1921 r. poz. 396, z 1934 r.

poz. 976 oraz z 1946 r. poz. 312).

Art. 13. (uchylony)

Art. 14. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia2).

2)

Ustawa została ogłoszona w dniu 26 sierpnia 1950 r.

16.04.2018