Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/149

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1643, 1948, 1955,

z 2017 r. poz. 60, 244, 768, 1086, 1321, 2217.

U S T A W A

z dnia 12 października 1990 r.

o Straży Granicznej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Straż Graniczna jest jednolitą, umundurowaną i uzbrojoną formacją

przeznaczoną do ochrony granicy państwowej, kontroli ruchu granicznego oraz

zapobiegania i przeciwdziałania nielegalnej migracji.

1a. Nazwa „Straż Graniczna”, jej skrót „SG” oraz znak graficzny Straży

Granicznej przysługują wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.

1b. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór znaku graficznego Straży Granicznej, uwzględniając w nim

wizerunek orła białego ustalony dla godła państwowego oraz ustalając kolorystykę

tego znaku.

2. Do zadań Straży Granicznej należy:

1) ochrona granicy państwowej na lądzie i morzu;

2) organizowanie i dokonywanie kontroli ruchu granicznego;

2a) zapobieganie i przeciwdziałanie nielegalnej migracji poprzez:

a) kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących wjazdu cudzoziemców

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobytu na tym terytorium,

b) rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń migracyjnych,

c) zwalczanie zagrożeń migracyjnych, w tym przestępczości związanej z

nielegalną migracją,

d) realizowanie, w zakresie swojej właściwości, zadań określonych w

ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650, z

późn. zm.1)),

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 463 i 1004, z 2015 r.

poz. 1274, 1607 i 1767 oraz z 2016 r. poz. 65, 753 i 904.

2017-12-08

©Telksinoe s. 2/149

e) współdziałanie z organami i podmiotami właściwymi w sprawach

udzielania cudzoziemcom zezwoleń na wjazd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub pobyt na tym terytorium, w tym

wykonywanie czynności na wniosek tych organów i podmiotów, na

zasadach określonych odrębnymi przepisami;

3) wydawanie zezwoleń na przekraczanie granicy państwowej, w tym wiz;

4) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz

ściganie ich sprawców, w zakresie właściwości Straży Granicznej, a w

szczególności:

a) przestępstw i wykroczeń dotyczących zgodności przekraczania granicy

państwowej z przepisami, związanych z jej oznakowaniem,

wykonywaniem pracy przez cudzoziemców, prowadzeniem działalności

gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzaniem wykonywania

pracy cudzoziemcom, a także przestępstw określonych w art. 270–276

Kodeksu karnego dotyczących wiarygodności dokumentów

uprawniających do przekraczania granicy państwowej, dokumentów

uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

dokumentów wymaganych do ich wydania,

b) przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych wymienionych w art.

134 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego,

c) przestępstw i wykroczeń pozostających w związku z przekraczaniem

granicy państwowej lub przemieszczaniem przez granicę państwową

towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi

oznaczania znakami akcyzy, jak również przedmiotów określonych

w przepisach o broni i amunicji, o materiałach wybuchowych,

o prekursorach materiałów wybuchowych podlegających

ograniczeniom, o bibliotekach, o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami, o narodowym zasobie archiwalnym, o przeciwdziałaniu

narkomanii oraz o ewidencji ludności i dowodach osobistych,

d) przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013

r. o cudzoziemcach oraz w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu

cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

2017-12-08

©Telksinoe s. 3/149

z 2012 r. poz. 680, z 2013 r. poz. 1650, z 2014 r. poz. 1004, z 2015 r.

poz. 1607 oraz z 2016 r. poz. 783),

e) przestępstw przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu oraz przestępstw

i wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, pozostających w

związku z wykonywaniem komunikacji lotniczej,

f) przestępstw określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego,

popełnionych przez pracowników Straży Granicznej w związku z

wykonywaniem czynności służbowych,

g) przestępstw określonych w art. 229 Kodeksu karnego, popełnionych

przez osoby niebędące funkcjonariuszami lub pracownikami Straży

Granicznej w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez

funkcjonariuszy lub pracowników Straży Granicznej,

h) przestępstw określonych w art. 190, 222, 223 i 226 Kodeksu karnego

skierowanych przeciwko funkcjonariuszom Straży Granicznej podczas

lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych,

i) przestępstw określonych w art. 264a Kodeksu karnego, przestępstw i

wykroczeń określonych w ustawie z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach

powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew

przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 769)

oraz wykroczeń określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o

promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz.

645, 691, 868 i 1265),

j) przestępstw określonych w art. 189a Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz.

U. poz. 554 i 1083, z 1998 r. poz. 715, z 2009 r. poz. 1149 i 1589 oraz z

2010 r. poz. 626);

5) zapewnienie bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej i porządku

publicznego w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego, a w zakresie

właściwości Straży Granicznej – także w strefie nadgranicznej;

5a) przeprowadzanie kontroli bezpieczeństwa:

a) w środkach transportu w komunikacji międzynarodowej,

b) w zasięgu terytorialnym drogowego, kolejowego, morskiego i rzecznego

przejścia granicznego,

2017-12-08

©Telksinoe s. 4/149

c)2) w portach lotniczych na zasadach określonych w przepisach dotyczących

ochrony lotnictwa cywilnego;

5b) zapewnienie bezpieczeństwa na pokładzie statków powietrznych

wykonujących przewóz lotniczy pasażerów;

5c) (uchylony)

5d) współdziałanie z innymi organami i służbami w zakresie rozpoznawania

zagrożeń terroryzmem i przeciwdziałania tym zagrożeniom;

6) osadzanie i utrzymywanie znaków granicznych na lądzie oraz sporządzanie,

aktualizacja i przechowywanie granicznej dokumentacji geodezyjnej i

kartograficznej;

7) ochrona nienaruszalności znaków i urządzeń służących do ochrony granicy

państwowej;

8) (uchylony)

9) gromadzenie i przetwarzanie informacji z zakresu ochrony granicy

państwowej, kontroli ruchu granicznego, zapobiegania i przeciwdziałania

nielegalnej migracji oraz udostępnianie ich właściwym organom

państwowym;

10) nadzór nad eksploatacją polskich obszarów morskich oraz przestrzegani em

przez statki przepisów obowiązujących na tych obszarach;

11) ochrona granicy państwowej w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej przez prowadzenie obserwacji statków powietrznych i obiektów

latających, przelatujących przez granicę państwową na małych wysokościach,

oraz informowanie o tych przelotach właściwych jednostek Sił Powietrznych

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

12) zapobieganie transportowaniu, bez zezwolenia wymaganego w myśl

odrębnych przepisów, przez granicę państwową odpadów, szkodliwych

substancji chemicznych oraz materiałów jądrowych i promieniotwórczych, a

także zanieczyszczaniu wód granicznych;

13) zapobieganie przemieszczaniu, bez zezwolenia wymaganego w myśl

odrębnych przepisów, przez granicę państwową środków odurzających i

Przepis był stosowany przez okres 18 miesięcy od dnia 18 września 2011 r. do dnia 18 marca

2013 r., zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo lotnicze

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1015).

2017-12-08

©Telksinoe s. 5/149

substancji psychotropowych oraz broni, amunicji, materiałów wybuchowych

i prekursorów materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom;

13a) przeprowadzanie kontroli legalności wykonywania pracy przez

cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców,

powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom;

14) wykonywanie zadań określonych w innych ustawach.

2a. Straż Graniczna prowadzi postępowania w sprawach rozpoznawania,

zapobiegania i wykrywania przestępstw określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu

karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w związku z

wykonywaniem czynności służbowych.

2b. Straż Graniczna realizuje zadania wynikające z przepisów prawa Unii

Europejskiej oraz umów i porozumień międzynarodowych na zasadach i w zakresie

w nich określonych.

3. Straż Graniczna w zakresie określonym w ust. 2 i 2a współdziała z

właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz innych państw.

4. Straż Graniczna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji

Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Art. 2. Organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego

oraz państwowe i inne jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z

organami Straży Granicznej oraz zapewnić im niezbędne warunki do wykonywania

zadań określonych w ustawie.

Rozdział 2

Organizacja Straży Granicznej

Art. 3. 1. Komendant Główny Straży Granicznej jest centralnym organem

administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych.

2. Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Prezes

Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje

minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego

Straży Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 6/149

4. Komendant Główny Straży Granicznej jest przełożonym wszystkich

funkcjonariuszy Straży Granicznej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”.

5. W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej

minister właściwy do spraw wewnętrznych do czasu powołania nowego

komendanta powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Straży

Granicznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców.

6. W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta

Głównego Straży Granicznej minister właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu

ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego

komendanta, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków

Komendanta Głównego Straży Granicznej jednemu z jego zastępców.

Art. 3a. Do zakresu działania Komendanta Głównego Straży Granicznej

należy w szczególności:

1) kierowanie prowadzonymi przez Straż Graniczną działaniami w zakresie

ochrony granicy państwowej, kontroli ruchu granicznego oraz zapobiegania i

przeciwdziałania nielegalnej migracji;

2) analizowanie zagrożeń bezpieczeństwa granicy państwowej i zagrożeń

migracyjnych;

3) nadawanie regulaminów organizacyjnych komendom oddziałów Straży

Granicznej oraz komórkom organizacyjnym Komendy Głównej Straży

Granicznej, a także nadawanie statutów ośrodkom szkolenia Straży

Granicznej i ośrodkom Straży Granicznej;

4) organizowanie i określanie zasad szkolenia zawodowego funkcjonariuszy

oraz pracowników Straży Granicznej;

5) sprawowanie nadzoru nad terenowymi organami Straży Granicznej oraz nad

ośrodkami szkolenia Straży Granicznej i ośrodkami Straży Granicznej;

6) udział w przygotowaniu projektu budżetu państwa w zakresie dotyczącym

Straży Granicznej, zgodnie z odrębnymi przepisami;

7) współdziałanie w zakresie realizowanych zadań z właściwymi organami

państwowymi, jednostkami samorządu terytorialnego i organizacjami

społecznymi;

2017-12-08

©Telksinoe s. 7/149

8) prowadzenie współpracy z organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz

organami i instytucjami innych państw właściwymi w sprawach określonych

w art. 1 ust. 2 i 2a.

Art. 4. (uchylony)

Art. 5. 1. Terenowymi organami Straży Granicznej są:

1) komendanci oddziałów Straży Granicznej;

2) komendanci placówek i dywizjonów Straży Granicznej.

2. Komendanta oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży

Granicznej. Zastępców komendanta oddziału Straży Granicznej powołuje i

odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek komendanta oddziału

Straży Granicznej.

3. W razie zwolnienia stanowiska komendanta oddziału Komendant Główny

Straży Granicznej, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie

obowiązków komendanta oddziału, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z

jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

4. W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta

oddziału Komendant Główny Straży Granicznej, do czasu ustania przeszkody w

sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż

na 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków komendanta jednemu z jego

zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

5. Komendanta placówki i dywizjonu Straży Granicznej powołuje i odwołuje

Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek komendanta oddziału Straży

Granicznej.

6. W razie zwolnienia stanowiska komendanta placówki lub komendanta

dywizjonu właściwy komendant oddziału, do czasu powołania nowego

komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta placówki lub

dywizjonu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców lub

wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

7. W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji komendanta placówki

lub komendanta dywizjonu, właściwy komendant oddziału, do czasu ustania

przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, na

2017-12-08

©Telksinoe s. 8/149

okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków komendanta

placówki lub dywizjonu jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu

funkcjonariuszowi Straży Granicznej.

8. Komendanci oddziałów, placówek i dywizjonów Straży Granicznej są

przełożonymi wszystkich podległych im funkcjonariuszy.

Art. 5a. 1. Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje swoje zadania

przy pomocy podległego mu urzędu – Komendy Głównej Straży Granicznej,

zwanej dalej „Komendą Główną”.

2. Komendanci oddziałów, komendanci placówek oraz komendanci

dywizjonów wykonują swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów –

komend oddziałów, placówek i dywizjonów.

3. Zadania dyrektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie z dnia 21

listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1345) w stosunku do

pracowników zatrudnionych w:

1) Komendzie Głównej wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej;

2) komendach oddziałów, placówkach i dywizjonach Straży Granicznej

wykonuje właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

Art. 6. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze

rozporządzenia, tworzy i znosi oddziały Straży Granicznej, uwzględniając nadanie

im nazwy, określenie siedziby oraz terytorialnego zasięgu działania.

2. Komendant Główny Straży Granicznej, w drodze zarządzenia:

1) tworzy i znosi placówki oraz dywizjony, a także określa ich terytorialny zasięg

działania;

2) określa liczbę i rodzaj etatów w jednostkach organizacyjnych Straży

Granicznej;

3) określa szczegółowy zakres zadań terenowych organów Straży Granicznej

oraz organizację Komendy Głównej, komend oddziałów, placówek i

dywizjonów.

3. Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia,

określać wzory symboli jednostek organizacyjnych Straży Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 9/149

4. Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia,

tworzyć i znosić ośrodki szkolenia Straży Granicznej i ośrodki Straży Granicznej

oraz określać ich organizację i zakres działania.

5. Komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej i ośrodka Straży

Granicznej oraz ich zastępców powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży

Granicznej. Komendanci ośrodka szkolenia Straży Granicznej oraz ośrodka Straży

Granicznej są przełożonymi wszystkich podległych im funkcjonariuszy.

Art. 6a. W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z

wykonywaniem zadań i kompetencji Straży Granicznej, jeżeli ustawy nie stanowią

inaczej, organami wyższego stopnia są:

1) w stosunku do komendanta placówki oraz dywizjonu Straży Granicznej –

komendant oddziału Straży Granicznej;

2) (uchylony)

3) w stosunku do komendanta oddziału Straży Granicznej – Komendant Główny

Straży Granicznej.

Art. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki i sposób naliczeń etatowych w Straży Granicznej,

uwzględniając terytorialny zasięg działania jednostek organizacyjnych oraz

organizację i specyfikę pełnienia służby w tych jednostkach.

Art. 7a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze

rozporządzenia:

1) wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Straży

Granicznej oraz tryb nadawania tym jednostkom imion;

2) wzór odznak resortowych oraz szczegółowe zasady i tryb ich nadawania

funkcjonariuszom.

Art. 7b. Dzień 16 maja ustanawia się Świętem Straży Granicznej.

Art. 7c. W zakresie określonym w przepisach odrębnych działalność

duszpasterska w Straży Granicznej prowadzona jest na podstawie porozumień

Komendanta Głównego Straży Granicznej z przedstawicielami właściwego

kościoła lub związku wyznaniowego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 10/149

Art. 8. Koszty związane z funkcjonowaniem Straży Granicznej pokrywane są

z budżetu państwa.

Art. 8a. 1. Jednostki samorządu terytorialnego, państwowe jednostki

organizacyjne, banki oraz instytucje ubezpieczeniowe mogą uczestniczyć w

pokrywaniu wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych oraz

kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Straży

Granicznej, a także zakupu niezbędnych dla ich potrzeb towarów i usług.

2. Fundusz Wsparcia Straży Granicznej, zwany dalej „Funduszem” składa się

z funduszu centralnego, funduszy oddziałów Straży Granicznej, ośrodków

szkolenia Straży Granicznej i ośrodków Straży Granicznej.

3. Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

4. Środki finansowe uzyskane przez Straż Graniczną od podmiotów, o których

mowa w ust. 1, na podstawie umów zawartych przez:

1) Komendanta Głównego Straży Granicznej – są przychodami funduszu

centralnego;

2) komendantów oddziałów Straży Granicznej – są przychodami funduszy

oddziałów;

3) komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej – są przychodami

funduszy ośrodków szkolenia Straży Granicznej;

4) komendantów ośrodków Straży Granicznej – są przychodami funduszy

ośrodków Straży Granicznej.

5. Środki Funduszu są przeznaczone na:

1) pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych

oraz kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Straży

Granicznej;

2) zakup niezbędnych na ich potrzeby towarów i usług.

6. Środkami Funduszu dysponują:

1) Komendant Główny Straży Granicznej – w zakresie funduszu centralnego;

2) komendanci oddziałów Straży Granicznej – w zakresie funduszy oddziałów;

3) komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej – w zakresie funduszy

ośrodków szkolenia Straży Granicznej;

4) komendanci ośrodków Straży Granicznej – w zakresie funduszy ośrodków

Straży Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 11/149

7. Komendant Główny Straży Granicznej sporządza łączny plan finansowy i

łączne sprawozdanie finansowe Funduszu.

8. Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie

finansowym Funduszu oraz przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi

pozycjami planu dokonuje dysponent środków Funduszu.

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu oraz tryb i terminy

sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych, uwzględniając

postanowienia umów oraz racjonalne gospodarowanie środkami.

Rozdział 3

Zakres uprawnień Straży Granicznej

Art. 9. 1. W celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw i

wykroczeń w zakresie określonym w art. 1 ust. 2 pkt 4 i w ust. 2a funkcjonariusze

Straży Granicznej pełnią służbę graniczną, prowadzą działania graniczne,

wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze i administracyjno-porządkowe oraz

prowadzą postępowania przygotowawcze według przepisów Kodeksu

postępowania karnego, a także wykonują czynności na polecenie sądu i prokuratury

oraz innych właściwych organów państwowych w zakresie, w jakim obowiązek ten

został określony w odrębnych przepisach.

1a. Straż Graniczna w celu realizacji ustawowych zadań może korzystać z

informacji o osobie, w tym danych osobowych uzyskanych przez uprawnione

organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych lub prowadzenia kontroli operacyjnej oraz

przetwarzać je w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych

osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922), bez wiedzy i zgody osoby, której dane

dotyczą.

1b. Administrator danych, o których mowa w ust. 1a, jest obowiązany

udostępnić dane, z zastrzeżeniem ust. 1d, na podstawie imiennego upoważnienia

Komendanta Głównego Straży Granicznej, komendanta oddziału Straży Granicznej

2017-12-08

©Telksinoe s. 12/149

lub upoważnionego funkcjonariusza, okazanego przez funkcjonariusza wraz z

legitymacją służbową. Fakt udostępnienia tych danych podlega ochronie na

podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.

U. z 2016 r. poz. 1167).

1c. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór

upoważnienia, o którym mowa w ust. 1b, uwzględniając niezbędne dane

upoważnionego funkcjonariusza oraz możliwość wydania upoważnień w imieniu

Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży

Granicznej innym funkcjonariuszom.

1d. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki

i tryb przekazywania Straży Granicznej informacji o osobie, uzyskanych w wyniku

prowadzenia przez uprawnione organy, służby i instytucje czynności operacyjno-

-rozpoznawczych lub kontroli operacyjnej, uwzględniając zakres informacji

niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań Straży Granicznej, cel,

organizację przekazywania informacji oraz sposób ich dokumentowania.

1e. Straż Graniczna może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej

ustawowych zadań, korzystać z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym

Centrum Informacji Kryminalnych.

1f. Straż Graniczna, w celu zapewnienia skuteczności przeprowadzania

kontroli legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców oraz powierzania

wykonywania pracy cudzoziemcom, może korzystać, na zasadach określonych w

ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2016 r. poz. 963 i 1247), z danych zgromadzonych w Zakładzie Ubezpieczeń

Społecznych na koncie ubezpieczonego oraz koncie płatnika składek, dotyczących

cudzoziemców zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych oraz płatników

powierzających wykonywanie pracy cudzoziemcom.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Funkcjonariusze w toku wykonywania czynności służbowych mają

obowiązek respektowania godności oraz przestrzegania wolności i praw człowieka

i obywatela.

2017-12-08

©Telksinoe s. 13/149

6. W celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2,

funkcjonariusze Straży Granicznej mogą być mianowani do pełnienia

odpowiednich funkcji pełnomocników granicznych. Funkcję głównego

pełnomocnika granicznego pełni Komendant Główny Straży Granicznej.

7. Komendant Główny Straży Granicznej określa:

1) metody i formy wykonywania zadań Straży Granicznej w zakresie nieobjętym

innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy, w tym zadań

wykonywanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie

nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy oraz

przepisami prawa Unii Europejskiej;

2) sposób pełnienia służby w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi

na podstawie ustawy, w tym sposób pełnienia służby poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie nieobjętym innymi przepisami

wydanymi na podstawie ustawy oraz przepisami prawa Unii Europejskiej;

3) szczegółowy tryb wydawania zezwoleń na przekraczanie granicy państwowej,

w tym wiz, przez komendantów placówek Straży Granicznej;

4) szczegółowy sposób wykonywania czynności zleconych w trybie ust. 1 przez

właściwe organy państwowe;

5) sposób i tryb gromadzenia i przetwarzania informacji z zakresu ochrony

granicy państwowej, kontroli ruchu granicznego oraz zapobiegania i

przeciwdziałania nielegalnej migracji;

6) sposób gospodarowania mieniem będącym w zarządzie Straży Granicznej;

6a) zakres oraz szczegółowe zasady szkolenia funkcjonariuszy i pracowników

Straży Granicznej;

7) szczegółowe zasady szkolenia przewodników zwierząt, które

wykorzystywane są do realizacji zadań Straży Granicznej, szkolenia tych

zwierząt, a także normy wyżywienia zwierząt.

8) (uchylony)

Art. 9a. 1. Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz w trybie, o którym

mowa w art. 9 ust. 1a, dozwolone jest wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora,

a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych; wykorzystanie tych

informacji może nastąpić tylko w celu ścigania karnego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 14/149

2. Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada

obowiązek lub umożliwia udzielenie takich informacji określonemu organowi albo

obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych, a także w

przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub

zdrowia innych osób.

Art. 9b. 1. Straż Graniczna przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać

z pomocy osób niebędących jej funkcjonariuszami. Zabronione jest ujawnianie

danych o osobie udzielającej pomocy Straży Granicznej, w zakresie czynności

operacyjno-rozpoznawczych.

2. Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie

w przypadkach i w trybie określonych w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996

r. o niektórych uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów

nadzorowanych przez tego ministra (Dz. U. poz. 491, z późn. zm.3)).

3. Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie

prokuratora, także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem

czynności operacyjno-rozpoznawczych; ujawnienie tych danych następuje w trybie

określonym w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych

uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów nadzorowanych przez

tego ministra.

4. Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom niebędącym

funkcjonariuszami może być przyznane wynagrodzenie.

4a. Koszty podejmowanych przez Straż Graniczną czynności operacyjno -

-rozpoznawczych oraz wynagrodzenia osób, o których mowa w ust. 1, w zakresie,

w jakim, ze względu na ochronę określoną w art. 9c ust. 1, nie mogą być stosowane

przepisy o finansach publicznych i rachunkowości, pokrywane są z tworzonego na

ten cel funduszu operacyjnego.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. poz. 443 i 943, z 1998 r. poz.

860, z 2006 r. poz. 1592, z 2007 r. poz. 162, z 2010 r. poz. 1228 oraz z 2012 r. poz. 908.

2017-12-08

©Telksinoe s. 15/149

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia,

sposób tworzenia funduszu operacyjnego i gospodarowania nim oraz podmioty

właściwe w tych sprawach.

6. (uchylony)

Art. 9c. 1. W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2

Straż Graniczna zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz

własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy.

2. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

funkcjonariusze mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają

ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza Straży Granicznej oraz

środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

2a. Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu

terytorialnego są obowiązane do udzielania Straży Granicznej w granicach swojej

właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb wydawania dokumentów, o których mowa w ust. 2, sposób

posługiwania się nimi, a także ich przechowywania, uwzględniając rodzaje

dokumentów i cel, w jakim są wydawane, organy i osoby uprawnione do ich

wydawania, posługiwania się nimi i ich przechowywania, czas, na jaki są

wydawane dokumenty, czynności zapewniające ich ochronę oraz sposób ich

przechowywania i ewidencji.

Art. 9d. Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i

organizacji, a także o prowadzonych czynnościach operacyjno -rozpoznawczych

oraz o stosowanych środkach i metodach ich realizacji może nastąpić wyłącznie w

przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa

ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności.

W takim przypadku udzielenie informacji następuje w trybie określonym w art. 9

ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych uprawnieniach pracowników

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz

funkcjonariuszy i pracowników urzędów nadzorowanych przez tego ministra.

2017-12-08

©Telksinoe s. 16/149

Art. 9e. 1. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych,

podejmowanych przez Straż Graniczną w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia

sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów, ściganych z oskarżenia

publicznego, umyślnych przestępstw:

1) określonych w art. 163 § 1, art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 i 2, art. 167,

art. 168, art. 171, art. 172, art. 173 § 1, art. 258, art. 264 § 2 i 3, art. 270a § 1

i 2, art. 271a § 1 i 2, art. 277a § 1 i art. 299 § 1 Kodeksu karnego,

2) określonych w art. 270–276 Kodeksu karnego w zakresie wiarygodności

dokumentów uprawniających do przekraczania granicy państwowej,

dokumentów uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub dokumentów wymaganych do ich wydania,

3) skarbowych, o których mowa w art. 134 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego

skarbowego, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności

publicznej przekraczają pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

4) określonych w art. 183 § 2, 4 i 5, art. 184 § 1 i 2, art. 263 § 1 i 2, art. 278 § 1,

art. 291 § 1 i art. 306 Kodeksu karnego, art. 55 i art. 56 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2017 r. poz. 783), a także

art. 44 i art. 46a ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu

i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (Dz. U. z 2017 r. poz. 1000),

art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.4)), art. 11–13 ustawy

z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów

wybuchowych (Dz. U. poz. 669 i 1948), art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1506 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1086), art. 34a ust. 1 ustawy z dnia

21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2017 r. poz. 972 i 1086) oraz

art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U.

z 2012 r. poz. 642 i 908, z 2013 r. poz. 829 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1086),

jeżeli przestępstwa te pozostają w związku z przemieszczaniem przedmiotów

przestępstwa przez granicę państwową,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 397,

774 i 1505, z 2016 r. poz. 1330, 1887 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1086.

2017-12-08

©Telksinoe s. 17/149

5) określonego w art. 464 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

6) określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez

funkcjonariuszy lub pracowników Straży Granicznej w związku z

wykonywaniem obowiązków służbowych,

6a) określonych w art. 229 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby

niebędące funkcjonariuszami lub pracownikami Straży Granicznej w związku

z wykonywaniem czynności służbowych przez funkcjonariuszy lub

pracowników Straży Granicznej,

6b) określonych w art. 264a Kodeksu karnego oraz art. 10 ustawy z dnia 15

czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom

przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

6c) określonych w art. 189a Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny,

7) ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią

zgodą wyrażoną w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej,

8) określonych w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1

i art. 239 § 1 Kodeksu karnego, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa

w pkt 1–7,

9) o których mowa w pkt 1–8 lub, o których mowa w art. 45 § 2 Kodeksu

karnego albo art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego – w celu ujawnienia

mienia zagrożonego przepadkiem w związku z tymi przestępstwami

gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny

wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Generalnego, lub na pisemny wniosek komendanta oddziału Straży

Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora okręgowego,

może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami

uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2. Pisemną zgodę komendantowi oddziału Straży Granicznej, o którym mowa

w ust. 1, wydaje prokurator okręgowy właściwy ze względu na siedzibę tego

komendanta.

3. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy

miejscowo ze względu na siedzibę organu Straży Granicznej składającego wniosek.

2017-12-08

©Telksinoe s. 18/149

4. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę

informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa:

1) Komendant Główny Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Generalnego,

2) komendant oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody

prokuratora, o którym mowa w ust. 2,

może zarządzić kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego

miejscowo sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie.

W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli

operacyjnej, organ zarządzający wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje

protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas jej

stosowania.

5. (uchylony)

6. W przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej

lub oskarżonego, we wniosku organu Straży Granicznej o zarządzenie kontroli

operacyjnej zamieszcza się informację o toczącym się wobec tej osoby

postępowaniu.

7. Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:

1) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków

technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2) uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków

transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji

prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4) uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach

danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach

informatycznych i teleinformatycznych;

5) uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

7a. Kontroli operacyjnej nie stanowią czynności, o których mowa w ust. 7 pkt

2, polegające na uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu w pomieszczeniach, o któryc h

mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a.

7b. Realizacja czynności, o których mowa w ust. 7a, nie wymaga zgody sądu.

2017-12-08

©Telksinoe s. 19/149

8. Wniosek organu Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, o zarządzenie

przez sąd kontroli operacyjnej powinien zawierać w szczególności:

1) numer sprawy i jej kryptonim;

2) opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

3) okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w

tym stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4) dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu

lub przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze

wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;

5) cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 7.

9. Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd

okręgowy może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej

lub komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody

prokuratora, o którym mowa w ust. 1, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące,

wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie

ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli.

10. W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli

operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia

przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd

okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub

komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody

prokuratora, o którym mowa w ust. 1, może, również po upływie okresów, o

których mowa w ust. 9, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu kontroli

operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie może

przekraczać 12 miesięcy.

10a. Komendant Główny Straży Granicznej albo komendant oddziału Straży

Granicznej może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków, o których

mowa odpowiednio w ust. 1, 4, 9 i 10, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w

trybie ust. 4.

11. Do wniosków, o których mowa w ust. 4, 9 i 10, stosuje się odpowiednio

ust. 1a i 8. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub

10, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności

2017-12-08

©Telksinoe s. 20/149

zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej

sprawie.

12. Wnioski, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd okręgowy rozpoznaje na

posiedzeniu, jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznaniem

tych wniosków są wykonywane w warunkach przewidzianych dla przekazywania,

przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim

zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu

postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie

prokurator i przedstawiciel organu Straży Granicznej wnioskującego o zarządzenie

kontroli operacyjnej.

13. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny

koszt warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie

przez Straż Graniczną kontroli operacyjnej.

13a. Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikro- lub

małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o

swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.5))

zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez

Straż Graniczną kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

14. Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu

przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została

wprowadzona.

15. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego

prokuratora o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie

również o przebiegu tej kontroli.

16. W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie

postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania

karnego Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży

Granicznej przekazuje prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1, wszystkie materiały

zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W postępowaniu przed

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352,

615, 780, 868, 903, 960, 1165 i 1228.

2017-12-08

©Telksinoe s. 21/149

sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1

zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

16a. (uchylony)

16b. (uchylony)

16c. (uchylony)

16d. (uchylony)

16e. (uchylony)

16f. W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 16:

1) zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania

karnego, Komendant Główny Straży Granicznej albo komendant oddziału

Straży Granicznej zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne

zniszczenie;

2) mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu

postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których

mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice

związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 §

2 Kodeksu postępowania karnego, Komendant Główny Straży Granicznej

albo komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje prokuratorowi te

materiały.

16g. W przypadku, o którym mowa w ust. 16f pkt 2, prokurator niezwłocznie

po otrzymaniu materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną

albo wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 4, wraz z wnioskiem o:

1) stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o

których mowa w ust. 16f pkt 2;

2) dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów

zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem

zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania

karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu

postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których

mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.

16h. Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez prokuratora, wydaje

postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym

materiałów, o których mowa w ust. 16g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra

2017-12-08

©Telksinoe s. 22/149

wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie

innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których

wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.

16i. Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w

postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 16g pkt 2, prokuratorowi

przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu

postępowania karnego.

16j. Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu

o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz niezwłocznego,

komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w

postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Organ Straży Granicznej niezwłocznie

informuje prokuratora, o którym mowa w ust. 16g, o zniszczeniu tych materiałów.

17. Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie

udostępnia się materiałów zgromadzonych podczas tej kontroli. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

17a. Sąd okręgowy, Prokurator Generalny, prokurator okręgowy i organ

Straży Granicznej prowadzą rejestry postanowień, pisemnych zgód, wniosków i

zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się w formie

elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

18. Organ Straży Granicznej, który wnioskował o zarządzenie kontroli

operacyjnej, dokonuje niezwłocznie po zakończeniu kontroli protokolarnego,

komisyjnego zniszczenia zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej

materiałów niezawierających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania

karnego lub niemających znaczenia dla toczącego się postępowania karnego.

18a. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 18, organ Straży Granicznej jest obowiązany

do niezwłocznego poinformowania prokuratora, o którym mowa w ust. 1.

19. Na postanowienia sądu, o których mowa w:

1) ust. 1, 4, 9 i 10 – przysługuje zażalenie organowi Straży Granicznej, który

złożył wniosek o wydanie tego postanowienia;

2) ust. 4 i 16c – przysługuje zażalenie właściwemu prokuratorowi, o którym

mowa w ust. 1.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 23/149

20. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania

wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania

i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli, uwzględniając

potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i

uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

Art. 9f. 1. W sprawach o przestępstwa:

1) określone w art. 228 i 229 Kodeksu karnego, popełnione przez

funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej w związku z

wykonywaniem obowiązków służbowych,

1a) określone w art. 229 Kodeksu karnego, popełnione przez osoby niebędące

funkcjonariuszami lub pracownikami Straży Granicznej w związku z

wykonywaniem czynności służbowych przez funkcjonariuszy lub

pracowników Straży Granicznej,

2) określone w art. 163 § 1, art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 i 2, art. 167, art.

168, art. 171, art. 172, art. 173 § 1, art. 258, art. 264 § 2 i 3, art. 270a § 1 i 2,

art. 271a § 1 i 2 oraz art. 277a § 1 Kodeksu karnego,

2a) określone w art. 264a Kodeksu karnego oraz art. 10 ustawy z dnia 15 czerwca

2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom

przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2b) określone w art. 189a Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny,

2c) określone w art. 270–276 Kodeksu karnego dotyczące wiarygodności

dokumentów uprawniających do przekraczania granicy państwowej,

dokumentów uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub dokumentów wymaganych do ich wydania,

3) określone w art. 86, 87 i art. 91 Kodeksu karnego skarbowego,

4) pozostające w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową

wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami

akcyzy, jak również przedmiotów określonych w przepisach o broni i

amunicji, o materiałach wybuchowych oraz o prekursorach materiałów

2017-12-08

©Telksinoe s. 24/149

wybuchowych podlegających ograniczeniom, a także o przeciwdziałaniu

narkomanii,

5) ścigane na mocy umów międzynarodowych

– czynności operacyjno-rozpoznawcze, zmierzające do sprawdzenia uzyskanych

wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i

uzyskania dowodów przestępstwa, mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny

nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,

ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub

którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2. Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą

polegać także na złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów

pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których

wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także

przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

3. Komendant Główny Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o

których mowa w ust. 1 pkt 1–5, a komendant oddziału Straży Granicznej w

sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2–5, może zarządzić, na czas

określony, czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody

prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę organu Straży

Granicznej zarządzającego te czynności, którego na bieżąco informuje o ich

wynikach. Prokurator może zarządzić zaniechanie czynności w każdym czasie.

3a. Przed wydaniem pisemnej zgody prokurator zapoznaje się z materiałami

uzasadniającymi przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na okres nie dłuższy

niż 3 miesiące. Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału

Straży Granicznej może, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, o

którym mowa w ust. 3, jednorazowo przedłużyć stosowanie czynności na okres nie

dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny ich zarządzenia. Przepis

ust. 3a stosuje się odpowiednio.

4a. W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania czynności, o

których mowa w ust. 1, pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawdzenia

uzyskanych wcześniej, wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia

sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, Komendant Główny Straży

2017-12-08

©Telksinoe s. 25/149

Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1, a komendant

oddziału Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1

pkt 2–5, może, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, zarządzić

kontynuowanie czynności przez czas oznaczony również po upływie okresów, o

których mowa w ust. 4.

5. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być

stosowane środki techniczne umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści

informacji, w tym obrazu lub dźwięku.

6. W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie

postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania

karnego Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży

Granicznej przekazuje właściwemu prokuratorowi okręgowemu, o którym mowa

w ust. 3, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania czynności, o

których mowa w ust. 1 i 2. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych

materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu

postępowania karnego.

6a. Zgromadzone podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1

i 2, materiały niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania

karnego lub dowodów mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego

podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu.

Zniszczenie materiałów zarządza organ Straży Granicznej, który wnioskował o

zarządzenie czynności.

6b. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów,

o których mowa w ust. 6a, organ Straży Granicznej jest obowiązany do

niezwłocznego poinformowania właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 3.

7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i

dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, przechowywania,

przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas

tych czynności, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru

podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów, oraz wzory stosowanych

druków i rejestrów.

2017-12-08

©Telksinoe s. 26/149

Art. 9g. 1. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

podejmowanych w celu udokumentowania przestępstw, o których mowa w art. 9e

ust. 1, albo ustalenia tożsamości osób uczestniczących w tych przestępstwach lub

przejęcia przedmiotów przestępstwa Komendant Główny Straży Granicznej lub

komendant oddziału Straży Granicznej może zarządzić niejawne nadzorowanie

wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami

przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

2. O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie

właściwego ze względu na siedzibę organu zawiadamiającego prokuratora

okręgowego, który może nakazać zaniechanie czynności w każdym czasie.

3. Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, bieżąco informuje

prokuratora okręgowego, o którym mowa w ust. 2, o wynikach przeprowadzonych

czynności.

4. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być

stosowane środki techniczne umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści

informacji, w tym obrazu lub dźwięku.

5. Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje

publiczne oraz przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu

przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich

usunięciu albo zastąpieniu w całości lub w części.

6. W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie

postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania

karnego Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży

Granicznej przekazuje prokuratorowi okręgowemu, o którym mowa w ust. 2,

wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa

w ust. 1. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje

się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i

dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę

zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych

materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

2017-12-08

©Telksinoe s. 27/149

Art. 10. 1. Komendant placówki Straży Granicznej koordynuje działania

organów, służb i instytucji funkcjonujących w przejściach granicznych w zakresie,

o którym mowa w art. 9 ust. 1.

2. Komendant placówki Straży Granicznej w celu zapewnienia

bezpieczeństwa i przeciwdziałania zagrożeniom w komunikacji lotniczej, w

uzasadnionych przypadkach, występuje do zarządzającego lotniskiem z wnioskiem

o bezzwłoczne uniemożliwienie wykonywania pracy lub czynności zleconych

osobom wykonującym zadania związane z kontrolą bezpieczeństwa w portach

lotniczych.

3. Komendant oddziału Straży Granicznej w przypadku powzięcia

wiadomości o wszczęciu postępowania karnego o przestępstwo umyślne przeciwko

osobie, o której mowa w ust. 2, wykonującej zadania związane z kontrolą

bezpieczeństwa w portach lotniczych lub o tym, że osoba ta wykonywała obowiązki

służbowe znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub innej

podobnie działającej substancji lub środka, niezwłocznie przekazuje tę wiadomość

komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu miejscowo w sprawie

wykreślenia tej osoby z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub

kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, zgodnie z

przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z

2014 r. poz. 1099, z 2015 r. poz. 1505 oraz z 2016 r. poz. 65 i 904).

4. Komendant wojewódzki Policji informuje komendanta oddziału Straży

Granicznej o wykreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej

lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego osoby, o której

komendant oddziału Straży Granicznej przekazał wiadomość, o której mowa w ust.

5. Komendant Główny Straży Granicznej zawiadamia niezwłocznie ministra

właściwego do spraw wewnętrznych o powzięciu wiadomości o zaistnieniu

przesłanek, o których mowa w art. 22 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie

osób i mienia, związanych z wykonywaniem przez przedsiębiorców działalności

gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.

Art. 10a. 1. Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, z zachowaniem

ograniczeń wynikających z art. 9e, może uzyskiwać informacje, w tym także

niejawnie, gromadzić je, sprawdzać oraz przetwarzać.

2017-12-08

©Telksinoe s. 28/149

2. Straż Graniczna może pobierać, gromadzić i wykorzystywać w celach

wykrywczych i identyfikacyjnych odciski linii papilarnych, zdjęcia oraz dane

osobowe, w tym ujawniające pochodzenie etniczne, przynależność wyznaniową

oraz dane o stanie zdrowia, osób podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych

z oskarżenia publicznego, a także osób o nieustalonej tożsamości lub usiłujących

ukryć swą tożsamość, bez zgody i wiedzy osoby, której dane dotyczą.

3. Dane osobowe, o których mowa w ust. 2, z wyłączeniem danych

ujawniających pochodzenie etniczne lub przynależność wyznaniową, przechowuje

się, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, przez okres niezbędny do wykonania ustawowych

zadań przez Straż Graniczną. Organy Straży Granicznej dokonują weryfikacji tych

danych nie rzadziej niż co 10 lat od dnia uzyskania informacji.

4. Do przechowywania danych osobowych ujawniających pochodzenie

etniczne lub przynależność wyznaniową osób skazanych za popełnienie

przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego nie stosuje się ograniczeń, o

których mowa w ust. 3.

5. Dane osobowe ujawniające pochodzenie etniczne lub przynależność

wyznaniową osób podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia

publicznego, które nie zostały skazane za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie po uprawomocnieniu się stosownego

orzeczenia.

6. Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, może uzyskiwać i

przetwarzać informacje ze zbiorów danych prowadzonych przez organy władzy

publicznej, w tym dane osobowe. Administratorzy danych gromadzonych w tych

rejestrach są obowiązani do ich nieodpłatnego udostępniania funkcjonariuszom

posiadającym upoważnienia, o których mowa w art. 9 ust. 1b.

7. Organy, o których mowa w ust. 6, mogą wyrazić pisemną zgodę na

udostępnianie danych zgromadzonych w zbiorach jednostkom organizacyjnym

Straży Granicznej, za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, bez konieczności

składania pisemnego wniosku, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące

warunki:

1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w

jakim celu oraz jakie dane uzyskał;

2017-12-08

©Telksinoe s. 29/149

2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające

wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo

prowadzonej działalności.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób gromadzenia odcisków

linii papilarnych, zdjęć oraz danych osobowych, warunki przechowywania,

wykorzystania i sposób ich przekazywania innym organom uprawnionym na

podstawie przepisów odrębnych, a także wzory wykorzystywanych dokumentów,

uwzględniając przypadki i sposoby pobierania linii papilarnych, przeprowadzania

wywiadu daktyloskopijnego oraz wykonywania zdjęć sygnalitycznych, a także

kierując się potrzebą ochrony tych danych przed nieuprawnionym dostępem.

Art. 10aa. 1. Wykonując czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, zlecone

przez właściwe organy państwowe, Straż Graniczna posiada bezpośredni dostęp w

celu wglądu do informacji o osobach poszukiwanych, o których mowa w art. 20

ust. 2a pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355,

z późn. zm.6)).

2. Straż Graniczna informuje Policję o odnalezieniu osoby poszukiwanej oraz

może wnioskować o przekazanie przez Policję informacji uzupełniających lub

dokumentów, w zakresie umożliwiającym wykonanie czynności zleconych przez

właściwe organy państwowe.

3. Policja przekazuje na wniosek Straży Granicznej informacje uzupełniające

lub dokumenty we wnioskowanym przez Straż Graniczną zakresie.

4. Bezpośredni dostęp, o którym mowa w ust. 1, uzyskuje się za pomocą

systemów teleinformatycznych.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób informowania Policji o odnalezieniu przez Straż Graniczną

osób poszukiwanych, o których mowa w art. 20 ust. 2a pkt 5 ustawy z dnia 6

kwietnia 1990 r. o Policji, oraz sposób przekazywania przez Policję informacji o

aktualności czynności zleconych przez właściwe organy państwowe oraz innych

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 529,

1045, 1066, 1217, 1268, 1890, 2023 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 437, 669, 862, 904, 960 i

1250.

2017-12-08

©Telksinoe s. 30/149

informacji uzupełniających lub dokumentów, uwzględniając sprawną i skuteczną

realizację czynności zleconych, a także konieczność zapewnienia zupełności i

przejrzystości przekazywanych informacji i dokumentów.

Art. 10b. 1. W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Straż

Graniczna może uzyskiwać dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu

telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu w ramach usługi

świadczonej drogą elektroniczną, określone w:

1) art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm.7)), zwane dalej „danymi

telekomunikacyjnymi”,

2) art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.

U. z 2016 r. poz. 1113 i 1250), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3) art. 18 ust. 1–5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

elektroniczną (Dz. U. z 2016 r. poz. 1030), zwane dalej „danymi

internetowymi”

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których

mowa w ust. 1:

1) funkcjonariuszowi wskazanemu w pisemnym wniosku Komendanta

Głównego Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży Granicznej albo

osoby przez nich upoważnionej;

2) na ustne żądanie funkcjonariusza posiadającego pisemne upoważnienie osób,

o których mowa w pkt 1;

3) za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi

posiadającemu pisemne upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o

których mowa w ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego

usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym ich udziale, jeżeli możliwość taka

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U . z 2014 r. poz. 827 i

1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 542, 903 i 904.

2017-12-08

©Telksinoe s. 31/149

jest przewidziana w porozumieniu zawartym pomiędzy Komendantem Głównym

Straży Granicznej a tym podmiotem.

4. Udostępnienie Straży Granicznej danych, o których mowa w ust. 1, może

nastąpić za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:

1) wykorzystywane sieci telekomunikacyjne zapewniają:

a) możliwość ustalenia osoby uzyskującej dane, ich rodzaju oraz czasu, w

którym zostały uzyskane,

b) zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie

nieuprawnionej dostęp do danych;

2) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez

jednostki organizacyjne Straży Granicznej albo prowadzonych przez nie

czynności.

5. Komendant Główny Straży Granicznej i komendant oddziału Straży

Granicznej prowadzą rejestry wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych,

pocztowych i internetowych zawierające informacje identyfikujące jednostkę

organizacyjną Straży Granicznej i funkcjonariusza uzyskującego te dane, ich

rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane. Rejestry prowadzi się

w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych.

6. Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania

karnego, Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży

Granicznej przekazują prokuratorowi właściwemu miejscowo lub rzeczowo.

Prokurator podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych

danych.

7. Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania

karnego, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

Art. 10ba. 1. Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Straż Graniczną danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych sprawuje sąd okręgowy

właściwy dla siedziby składającego wniosek organu Straży Granicznej.

2. Organ Straży Granicznej, który wystąpił z wnioskiem, przekazuje, z

zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sądowi okręgowemu,

o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące:

2017-12-08

©Telksinoe s. 32/149

1) liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych

danych;

2) kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o

dane telekomunikacyjne, pocztowe lub internetowe.

3. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd okręgowy może zapoznać

się z materiałami uzasadniającymi udostępnienie Straży Granicznej danych

telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.

4. Sąd okręgowy informuje organ Straży Granicznej o wyniku kontroli w

terminie 30 dni od jej zakończenia.

5. Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na

podstawie art. 10bb ust. 1.

Art. 10bb. 1. W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Straż

Graniczna może uzyskiwać dane:

1) z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 200 4 r. –

Prawo telekomunikacyjne,

2) o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne,

3) w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia

sieci oraz siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę

lub nazwę i formę organizacyjną tego użytkownika,

4) w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej – także nazwę

miejscowości oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci,

udostępnione użytkownikowi

– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2. Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 10b

ust. 2–7 stosuje się.

Art. 10c. 1. Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia

przestępstwom określonym w art. 9e ust. 1 lub ich wykrycia albo ustalenia

sprawców i uzyskania dowodów, Straż Graniczna może korzystać z informacji

dotyczących umów ubezpieczenia, a w szczególności z przetwarzanych przez

zakłady ubezpieczeń danych podmiotów, w tym osób, które zawarły umowę

2017-12-08

©Telksinoe s. 33/149

ubezpieczenia, a także przetwarzanych przez banki informacji stanowiących

tajemnicę bankową oraz informacji dotyczących umów o rachunek papierów

wartościowych, umów o rachunek pieniężny, umów ubezpieczenia lub innych

umów dotyczących obrotu instrumentami finansowymi, a w szczególności z

przetwarzanych przez uprawnione podmioty danych osób, które zawarły takie

umowy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1) spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;

2) podmiotów wykonujących działalność na podstawie ustawy z dnia 26

października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831 i

904);

3) podmiotów wykonujących działalność ubezpieczeniową;

4) funduszy inwestycyjnych oraz alternatywnych spółek inwestycyjnych;

5) podmiotów wykonujących działalność w zakresie obrotu papierami

wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi na podstawie ustawy z

dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r.

poz. 94, z późn. zm.8)).

3. Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z

przekazywaniem tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w

przepisach o ochronie informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie

funkcjonariuszom prowadzącym czynności w danej sprawie i ich przełożonym,

uprawnionym do sprawowania nadzoru nad prowadzonymi przez nich w tej

sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta zawierające te

informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom, jeżeli

następuje to w celu ścigania karnego.

4. Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się na podstawie

postanowienia wydanego na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży

Granicznej albo komendanta oddziału Straży Granicznej przez sąd okręgowy

właściwy miejscowo ze względu na siedzibę organu Straży Granicznej

składającego wniosek.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 586,

z 2015 r. poz. 73, 978, 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i 1890 oraz z 2016 r.

poz. 65, 615, 904 i 996.

2017-12-08

©Telksinoe s. 34/149

5. Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać:

1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2) opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

3) okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;

4) wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;

5) podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;

6) rodzaj i zakres informacji i danych.

6. Po rozpatrzeniu wniosku sąd, w drodze postanowienia, wyraża zgodę na

udostępnienie informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj,

zakres oraz podmiot obowiązany do ich udostępnienia, albo odmawia udzielenia

zgody na udostępnienie informacji i danych. Przepis art. 9e ust. 12 stosuje się

odpowiednio.

7. Na postanowienie sądu, o którym mowa w ust. 6, przysługuje zażalenie

organowi Straży Granicznej wnioskującemu o wydanie postanowienia. Do

zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

8. W przypadku wyrażenia przez sąd zgody na udostępnienie informacji,

uprawniony przez sąd organ Straży Granicznej pisemnie informuje podmiot

obowiązany do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie informacji i

danych, które mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i dane

dotyczą, oraz o osobie funkcjonariusza upoważnionego do ich odbioru. Do

pisemnej informacji dołącza się postanowienie sądu.

9. W terminie do 120 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których

mowa w ust. 1, Straż Graniczna, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, informuje podmiot, o

którym mowa w ust. 5 pkt 4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na

udostępnienie informacji i danych.

10. Sąd, który wydał postanowienie o udostępnieniu informacji i danych, na

wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może odroczyć, w drodze

postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania,

obowiązek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że

poinformowanie podmiotu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić

wynikom podjętych czynności operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 9e ust. 12

stosuje się odpowiednio.

2017-12-08

©Telksinoe s. 35/149

11. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 9 lub 10, zostało wszczęte

postępowanie przygotowawcze, podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest

powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu informacji i danych przez

prokuratora lub, na jego polecenie, przez Straż Graniczną przed zamknięciem

postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.

12. Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw

do wszczęcia postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie

postanowienia pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane

przekazał.

13. Materiały zgromadzone w trybie, o którym mowa w ust. 1–10,

niezawierające informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa podlegają

niezwłocznemu, protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie

materiałów zarządza organ Straży Granicznej, który wnioskował o udostępnienie

informacji i danych.

14. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone

naruszeniem przepisów ust. 3 na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Art. 10d. 1. Straż Graniczna prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 1 ust. 2

pkt 13a, w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów

dotyczących legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia

działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzania wykonywania

pracy cudzoziemcom.

2. Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze Straży Granicznej pełniący

służbę w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, na podstawie

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, zwanego dalej „upoważnieniem”,

wystawionego przez właściwego komendanta. Upoważnienie okazuje się przed

rozpoczęciem kontroli.

3. Upoważnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej, oznaczenie organu

kontroli, datę i miejsce wystawienia, imię i nazwisko funkcjonariusza Straży

Granicznej uprawnionego do wykonywania kontroli oraz numer jego legitymacji

służbowej, nazwę i adres kontrolowanego, określenie zakresu przedmiotowego

kontroli, wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia

kontroli, podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji oraz pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 36/149

4. W przypadku podejrzenia, że przepisy w zakresie, o którym mowa w ust.

1, nie są przestrzegane, i okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie

kontroli, kontrole przeprowadza się na podstawie legitymacji służbowych.

Kontrolowanemu doręcza się upoważnienie nie później niż w terminie 7 dni od

podjęcia kontroli. W przypadku kontroli, na podstawie legitymacji służbowych,

kontrolowany ma obowiązek wskazać adres do doręczeń. W przypadku braku

takiego adresu lub gdy wskazany adres okazał się nieprawdziwy, upoważnienie

złożone do akt kontroli uznaje się za doręczone.

5. Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, przedsiębiorcy niezatrudniający

pracownika i inne instytucje, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia

naruszenia przepisów, o których mowa w ust. 1, osoby fizyczne.

6. Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych

miejscach wykonywania pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także

w miejscu przechowywania wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem,

powierzeniem pracy lub prowadzeniem działalności gospodarczej.

7. Podczas wykonywania kontroli funkcjonariusze mogą korzystać z

pomieszczeń do pracy kontrolowanego. Jeżeli przeprowadzenie czynności

kontrolnych tego wymaga, mogą one być przeprowadzone także w jednostce

organizacyjnej Straży Granicznej.

8. Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego

lub prowadzenia jego spraw, pracownik kontrolowanego oraz osoba

współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie kontroli

oraz uczestniczyć w przeprowadzaniu oględzin miejsc wykonywania pracy.

9. Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać wszelkich

wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, dostarczać dokumenty, w tym

dokumenty żądane przez kontrolujących funkcjonariuszy, umożliwić sporządzanie

ich kopii oraz zapewnić funkcjonariuszom warunki do pracy, w tym w miarę

możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania

dokumentów.

10. Osoby upoważnione do reprezentowania kontrolowanego lub

prowadzenia jego spraw, pracownicy kontrolowanego, osoby współdziałające z

kontrolowanym oraz inne osoby przebywające w miejscu przeprowadzania kontroli

2017-12-08

©Telksinoe s. 37/149

są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, w zakresie

wynikającym z wykonywanych czynności lub zadań.

11. Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani do

poświadczenia zgodności odpisów i wyciągów oraz kserokopii z dokumentów

dostarczonych kontrolującym.

12. Kontrolowany lub osoby, o których mowa w ust. 10, mogą złożyć

funkcjonariuszom kontrolującym ustne lub pisemne oświadczenia dotyczące

przedmiotu kontroli, które załącza się do protokołu kontroli.

13. W przypadku wystąpienia w toku kontroli okoliczności wymagających

wiadomości specjalistycznych, w szczególności dotyczących dokumentów

potwierdzających legalność wykonywania pracy przez cudzoziemców, można

powołać biegłego.

14. Po przeprowadzeniu kontroli funkcjonariusz sporządza:

1) w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w toku kontroli – protokół

kontroli;

2) w przypadku niestwierdzenia nieprawidłowości – notatkę służbową.

15. Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności:

1) stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza oraz numer jego legitymacji

służbowej;

2) datę i miejsce sporządzenia protokołu kontroli;

3) datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

4) miejsce przeprowadzenia kontroli;

5) dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres

(siedzibę) oraz numer REGON, KRS lub NIP;

6) opis okoliczności uzasadniających przeprowadzenie kontroli;

7) opis skontrolowanych dokumentów i zezwoleń z podaniem ich numeru,

okresu ważności oraz organu, który dokument lub zezwolenie wydał;

8) wynik kontroli;

9) podpis funkcjonariusza sporządzającego protokół kontroli;

10) podpis kontrolowanego lub adnotację o przyczynach jego braku.

16. Notatka służbowa powinna zawierać w szczególności:

1) datę i miejsce sporządzenia notatki;

2017-12-08

©Telksinoe s. 38/149

2) dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres

(siedzibę) oraz numer REGON, KRS lub NIP;

3) wynik kontroli;

4) podpis funkcjonariusza sporządzającego notatkę.

17. Kontrolowanemu przysługuje prawo zgłoszenia przed podpisaniem

protokołu kontroli zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole. Zastrzeżenia

należy zgłosić na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu.

18. Odmowa podpisania protokołu kontroli przez kontrolowanego nie stanowi

przeszkody do podpisania go przez kontrolującego oraz pozostawienia

kontrolowanemu kopii protokołu.

19. W przypadku gdy w przeprowadzaniu kontroli bierze udział tłumacz,

protokół kontroli lub notatka służbowa powinny zawierać imię i nazwisko oraz

podpis tłumacza.

20. (uchylony)

21. (uchylony)

22. Straż Graniczna w zakresie wykonywania kontroli, o której mowa

w ust. 1, współdziała z organami administracji publicznej, a w szczególności

z Policją, Państwową Inspekcją Pracy, Krajową Administracją Skarbową,

Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz związkami zawodowymi i organizacjami

pracodawców.

23. Organ Straży Granicznej dokonujący kontroli zawiadamia o podejrzeniu

naruszenia przepisów prawa właściwe organy, w szczególności:

1) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – w przypadku naruszenia przepisów w

zakresie ubezpieczeń społecznych oraz składek na Fundusz Pracy;

2) Państwową Inspekcję Pracy – w przypadku naruszenia przepisów prawa

pracy;

3) Krajową Administrację Skarbową – w przypadku naruszenia przepisów prawa

podatkowego lub prawa celnego;

4) (uchylony)

5) Policję lub Prokuraturę – w przypadku podejrzenia popełnienia czynu

zabronionego.

23a. Komendant Główny Straży Granicznej jest obowiązany do

przekazywania ministrowi właściwemu do spraw pracy oraz ministrowi

2017-12-08

©Telksinoe s. 39/149

właściwemu do spraw wewnętrznych, nie później niż do dnia 30 kwietnia

następnego roku, zbiorczych wyników kontroli, o której mowa w ust. 1, w zakresie

dotyczącym powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym bez

ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z uwzględnieniem liczby kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku

oraz procentowego udziału podmiotów powierzających wykonywanie pracy

cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do

pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w każdym sektorze, o którym

mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i

instytucjach rynku pracy.

24. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

25. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych

dokumentów, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawności

przeprowadzanej kontroli oraz prawidłowego dokumentowania przeprowadzonych

czynności kontrolnych.

Art. 10e. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2,

4–5d i 10, Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży

Granicznej może zarządzić o zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających

telekomunikację na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wykonywania

czynności przez Straż Graniczną, z uwzględnieniem konieczności minimalizacji

skutków braku możliwości korzystania z usług telekomunikacyjnych.

2. O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny

Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej niezwłocznie

informuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Art. 10f. W celu wykonywania zadań w zakresie kontroli ruchu drogowego,

o których mowa w art. 129 ust. 4a ustawy z dnia 20 cz erwca 1997 r. – Prawo o

ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.9)), Straż Graniczna może

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448,

z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970, z 2015 r. poz.

2017-12-08

©Telksinoe s. 40/149

prowadzić wyszukiwania informacji za pośrednictwem Krajowego Punktu

Kontaktowego, na zasadach określonych w art. 80k–80r tej ustawy.

Art. 11. 1. Funkcjonariusze, wykonując zadania, o których mowa w art. 1 ust.

2, mają prawo:

1) dokonywania kontroli granicznej;

2) dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży,

sprawdzania ładunków w portach i na dworcach oraz w środkach komunikacji

lotniczej, drogowej, kolejowej i wodnej – w celu wykluczenia możliwości

popełnienia przestępstw lub wykroczeń, zwłaszcza skierowanych przeciwko

nienaruszalności granicy państwowej lub bezpieczeństwu w

międzynarodowej komunikacji;

2a) dokonywania kontroli bezpieczeństwa w przejściach granicznych, w portach

lotniczych oraz w środkach komunikacji lotniczej, drogowej, kolejowej i

wodnej – w celu wykluczenia możliwości popełnienia przestępstw lub

wykroczeń, zwłaszcza skierowanych przeciwko nienaruszalności granicy

państwowej lub bezpieczeństwa w międzynarodowej komunikacji;

2b) pełnienia wart ochronnych na pokładzie statku powietrznego oraz stosowania

niezbędnych środków, łącznie z użyciem środków przymusu bezpośredniego

i broni palnej, w celu unieszkodliwienia osoby, która stanowi bezpośrednie

zagrożenie bezpieczeństwa lotu, zdrowia lub życia pasażerów lub członków

załogi;

3) wydawania wiz i innych zezwoleń na przekroczenie granicy państwowej na

podstawie odrębnych przepisów;

4) legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osoby;

5) zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach

Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;

5a) zatrzymywania osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie

zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia;

5b) doprowadzania:

211, 541, 591, 933, 1038, 1045, 1273, 1326, 1335, 1830, 1844, 1893, 2183 i 2281 oraz z 2016 r.

poz. 266, 352 i 1250.

2017-12-08

©Telksinoe s. 41/149

a) osób, o których mowa w pkt 5, do właściwego organu Straży Granicznej,

sądu lub prokuratury,

b) cudzoziemców, wobec których prowadzone są postępowania określone

w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz w ustawie z

dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także umieszczonych w

strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców do organu Straży

Granicznej, sądu, prokuratury, jednostki organizacyjnej Policji,

wojewody, Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, przedstawicielstw

dyplomatycznych, urzędów konsularnych, placówek opiekuńczo-

-wychowawczych lub podmiotów leczniczych,

c) cudzoziemców:

– którym została wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do

powrotu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 329

ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

– którym odmówiono wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

i wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 463 ust. 1 ustawy z

dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

– którym została wydana decyzja o wydaleniu podlegająca

przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 71 ust. 2 i 3 ustawy z dnia

14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1525, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2016 r. poz. 904),

– podlegających przekazaniu, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy

z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 393b ust. 3 ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

– do granicy państwowej albo do portu lotniczego albo morskiego państwa,

do którego cudzoziemiec zostaje doprowadzony;

6) przeszukiwania osób, rzeczy, pomieszczeń i środków transportu w trybie i

przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i

innych ustaw;

2017-12-08

©Telksinoe s. 42/149

6a) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia;

7) obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych służących

do rejestracji obrazu i dźwięku, zdarzeń na drogach oraz w innych miejscach

publicznych;

7a) obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu w

pomieszczeniach strzeżonych ośrodków, aresztów dla cudzoziemców lub w

pomieszczeniach przeznaczonych dla osób zatrzymanych oraz w innych

wykorzystywanych przez Straż Graniczną obiektach i obszarach – w celu

zapewnienia bezpieczeństwa przebywającym w nich osobom;

8) zatrzymywania pojazdów i wykonywania innych czynności z zakresu kontroli

ruchu drogowego w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20

czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;

9) zatrzymywania i cofania z granicy państwowej do nadawcy szkodliwych

materiałów jądrowych i promieniotwórczych, środków chemicznych i

biologicznych, jak również odpadów;

10) przebywania i poruszania się na gruntach bez uzyskiwania zgody ich

właścicieli lub użytkowników oraz przechodzenia przez pola uprawne w

czasie bezpośredniego pościgu, również z użyciem psa służbowego, jeżeli nie

ma możliwości korzystania z dróg;

11) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów

administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz jednostek

gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użyteczności

publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane są, w

zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie

obowiązujących przepisów prawa;

12) zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i

organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do

każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących

przepisów prawa.

1a. Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki

okazały się bezcelowe lub nieskuteczne.

1b. Czynności wymienione w ust. 1 powinny być wykonywane w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostały podjęte.

2017-12-08

©Telksinoe s. 43/149

1c. Osobie zatrzymanej na podstawie ust. 1 pkt 5a przysługują uprawnienia

przewidziane dla osoby zatrzymanej w Kodeksie postępowania karnego.

1d. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a,

funkcjonariusze Straży Granicznej mają prawo:

1) swobodnego poruszania się po terenie jednostki kontrolowanego bez

obowiązku uzyskiwania przepustki oraz są zwolnieni z obowiązku poddania

się rewizji osobistej;

2) kontrolowania dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem

pracy lub prowadzeniem działalności gospodarczej oraz sporządzania ich

kopii;

3) ustalania tożsamości osób przebywających w miejscu przeprowadzania

kontroli;

4) przesłuchiwania osób podejrzewanych o naruszenie przepisów, o których

mowa w art. 10d;

5) żądania udzielania wyjaśnień od osób przebywających w miejscu

przeprowadzania kontroli;

6) dokumentowania czynności kontrolnych z wykorzystaniem środków

audiowizualnych;

7) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;

8) dokonywania oględzin miejsc wykonywania pracy, w szczególności w celu

ustalenia liczby miejsc pracy.

2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

postępowania przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4–5b,

oraz wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach, a także podmioty

uprawnione do zarządzania doprowadzenia i szczegółowe warunki dokonywania

doprowadzeń przy użyciu środków transportu, uwzględniając niezbędne środki

ostrożności przy wykonywaniu uprawnień, a także skuteczność działań

podejmowanych przez Straż Graniczną oraz poszanowanie praw osób, wobec

których działania te są podejmowane.

2a. Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1:

a) pkt 2, 5 i 5a, w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności,

b) pkt 7, w terminie 7 dni od dnia gdy podmiot dowiedział się o dokonanych

wobec niego czynnościach

2017-12-08

©Telksinoe s. 44/149

– przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce

przeprowadzenia czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy Kodeksu

postępowania karnego.

2b. Zgromadzone podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w

ust. 1 pkt 7, materiały niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie

postępowania karnego przechowuje się przez okres 2 miesięcy od zakończenia

czynności, a następnie dokonuje się ich niezwłocznego protokolarnego,

komisyjnego zniszczenia. Zniszczenie materiałów zarządza organ Straży

Granicznej, który sprawował nadzór nad przeprowadzeniem czynności.

2c. Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7a, nie mogą być wykonywane w

miejscach przeznaczonych dla celów sanitarno-higienicznych oraz w pokojach dla

cudzoziemców.

2d. Zgromadzone zapisy obrazu, o których mowa w ust. 1 pkt 7a,

niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego albo

postępowania w sprawach o wykroczenia, postępowania dyscyplinarnego lub

mogących być wykorzystanymi w postępowaniu w ramach czynności

wyjaśniających albo dowodów mających znaczenie dla toczących się takich

postępowań przechowuje się przez okres 30 dni od dnia zarejestrowania, a

następnie niszczy.

3. Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać – w razie uzasadnionej

potrzeby – badaniu lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb

przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 3. Rozporządzenie

powinno określić osoby przeprowadzające badania, organizację i miejsce

przeprowadzenia badań oraz zakres prowadzonej w tych sprawach dokumentacji, a

także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia osobie zatrzymanej pierwszej

pomocy medycznej.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w

jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej przeznaczone dla osób

zatrzymanych oraz regulamin pobytu w tych pomieszczeniach. Rozporządzenie

powinno określić wyposażenie pomieszczeń dla osób zatrzymanych, podmioty

2017-12-08

©Telksinoe s. 45/149

kontrolujące te pomieszczenia, zakres prowadzonej dokumentacji, a także

szczegółowe uprawnienia i obowiązki osób zatrzymanych.

5a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, sposób i formy przeprowadzania czynności, o których

mowa w ust. 1 pkt 7, oraz tryb ich dokumentowania i podmioty właściwe w tych

sprawach, uwzględniając dostosowanie sposobu i form przeprowadzania czynności

do rodzaju działań podejmowanych przez funkcjonariuszy.

5b. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób przechowywania i niszczenia zapisów obrazu, o których

mowa w ust. 1 pkt 7a, oraz udostępniania ich uprawnionym podmiotom,

uwzględniając potrzebę właściwego zabezpieczenia utrwalonego obrazu przed

utratą, zniekształceniem lub nieuprawnionym ujawnieniem.

6. (uchylony)

7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb dokonywania kontroli oraz wykonywania innych czynności, o

których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając formy kontroli granicznej, sposoby

jej przeprowadzania i poświadczania w dokumentach uprawniających do

przekraczania granicy państwowej, a także symbole i dane występujące w

stemplach kontrolerskich dostosowane do obowiązujących w tym zakresie

przepisów Unii Europejskiej oraz warunki użycia środków technicznych i psów

służbowych podczas tej kontroli, przypadki, w których może być dokonana

kontrola osobista, i sposób jej przeprowadzania, a także sposób i warunki

przeglądania zawartości bagaży oraz sprawdzania ładunków, w tym przy użyciu

środków technicznych i psów służbowych.

7a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, formy kontroli bezpieczeństwa przeprowadzanej w zasięgu

terytorialnym przejścia granicznego oraz w środkach komunikacji

międzynarodowej, uwzględniając wymogi koordynacji działań Straży Granicznej z

innymi organami i instytucjami działającymi w przejściu granicznym oraz wymogi

obowiązujące w zakresie kontroli bezpieczeństwa w lotniczych przejściach

granicznych oraz w środkach komunikacji lotniczej.

7b. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie

2017-12-08

©Telksinoe s. 46/149

muszą spełniać funkcjonariusze wchodzący w skład wart ochronnych na pokładzie

statku powietrznego, sposób pełnienia służby na pokładzie statku powietrznego

oraz wyposażenie funkcjonariuszy wchodzących w skład wart ochronnych,

uwzględniając konieczność zapobieżenia aktom bezprawnej ingerencji w czasie

trwania lotu oraz zapewnienia bezpieczeństwa osób znajdujących się na pokładzie

statku powietrznego.

8. Za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 10,

przysługuje odszkodowanie według zasad prawa cywilnego.

9. (uchylony)

Art. 11a. (uchylony)

Art. 11b. 1. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub

zakłócenia porządku publicznego w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego

oraz w strefie nadgranicznej, w szczególności:

1) bezpośredniego zagrożenia zamachem na nienaruszalność granicy

państwowej lub jego dokonania,

2) sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa powszechnego dla życia,

zdrowia lub wolności obywateli,

3) bezpośredniego zagrożenia zamachem na obiekty lub urządzenia

wykorzystywane przez Straż Graniczną,

4) zagrożenia przestępstwem o charakterze terrorystycznym lub jego dokonania

w stosunku do obiektów lub urządzeń, o których mowa w pkt 3, lub mogącym

skutkować niebezpieczeństwem dla życia ludzkiego

– jeżeli użycie sił Straży Granicznej okaże się niewystarczające lub uzasadnia to

stopień zagrożenia, do pomocy Straży Granicznej mogą być użyte oddziały i

pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „oddziałami i

pododdziałami Sił Zbrojnych”.

2. Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadkach, o których

mowa w ust. 1, następuje na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej wydanego na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

3. W przypadku niecierpiącym zwłoki decyzję o udzieleniu pomocy, o której

mowa w ust. 1, podejmuje Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, określający zakres i formę pomocy,

2017-12-08

©Telksinoe s. 47/149

zawiadamiając o niej niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa

Rady Ministrów.

4. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o

zatwierdzeniu lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 3.

5. Żołnierzom oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych kierowanych do

pomocy Straży Granicznej przysługują w zakresie niezbędnym do wykonywania

ich zadań, wobec wszystkich osób, uprawnienia funkcjonariuszy Straży Granicznej

określone w art. 11 ust. 1 pkt 2, 4–5a, 5b lit. a i b, pkt 6, 7, 7a i 10 oraz art. 23.

Korzystanie z tych uprawnień następuje na zasadach i w trybie określonych dla

funkcjonariuszy Straży Granicznej.

6. Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadkach

określonych w ust. 1 ma być odpowiednie do stopnia zagrożenia bezpieczeństwa

publicznego lub zakłócenia porządku publicznego w zasięgu terytorialnym

przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej.

7. Stopień zagrożenia określa organ koordynujący działania podejmowane

przez oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych na podstawie przewidywanego rozwoju

sytuacji, w tym zagrożenia popełnieniem przestępstwa o charakterze

terrorystycznym, oraz z uwzględnieniem aktualnego poziomu dostępności sił i

środków pozostających w dyspozycji Straży Granicznej.

8. Organem koordynującym działania podejmowane przez Straż Graniczną

oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych jest:

1) komendant oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce

działań podejmowanych przez Straż Graniczną oraz oddziały i pododdziały

Sił Zbrojnych;

2) Komendant Główny Straży Granicznej – w przypadku działań

podejmowanych przez Straż Graniczną oraz oddziały i pododdziały Sił

Zbrojnych, wykraczających poza obszar właściwości miejscowej jednego

komendanta oddziału Straży Granicznej.

9. Komendanci, o których mowa w ust. 8, koordynują działania podejmowane

przez Straż Graniczną oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych w porozumieniu

z Dowódcą Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych.

10. Oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych użyte do pomocy Straży Granicznej

pozostają w systemie dowodzenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 48/149

11. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty organizujące

współdziałanie oraz sposób:

1) organizacji współdziałania Straży Granicznej oraz oddziałów i pododdziałów

Sił Zbrojnych,

2) koordynowania działań podejmowanych przez Straż Graniczną oraz oddziały

i pododdziały Sił Zbrojnych,

3) wymiany informacji i logistycznego wsparcia działań Straży Granicznej

prowadzonych z pomocą oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych

– w przypadkach, o których mowa w ust. 1.

12. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 11, Rada Ministrów uwzględni:

1) zachowanie ciągłości dowodzenia, w tym oddziałami i pododdziałami Sił

Zbrojnych;

2) ochronę wymienianych informacji oraz zakres logistycznego wsparcia.

Art. 11c. 1. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa publicznego w zasięgu

terytorialnym przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej, jeżeli Straż

Graniczna nie dysponuje możliwością skutecznego przeciwdziałania zagrożeniu

lub dokonaniu przestępstwa lub uzasadnia to rodzaj zagrożenia, mogą być użyte

oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych w formie prowadzonego samodzielnie

przeciwdziałania.

2. Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadku, o którym

mowa w ust. 1, następuje na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej wydanego na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

3. W przypadku niecierpiącym zwłoki decyzję o użyciu oddziałów i

pododdziałów Sił Zbrojnych, o którym mowa w ust. 1, podejmuje Minister Obrony

Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, określając

rodzaj zagrożenia i formy samodzielnego przeciwdziałania, zawiadamiając o niej

niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.

4. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o

zatwierdzeniu lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 3.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do działań oddziałów i

pododdziałów Sił Zbrojnych stosuje się odpowiednio art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 21

2017-12-08

©Telksinoe s. 49/149

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 827, z późn. zm.10)).

Art. 11d. 1. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku

publicznego w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego oraz w strefie

nadgranicznej, jeżeli siły Straży Granicznej są niewystarczające lub mogą okazać

się niewystarczające do wykonania ich zadań w zakresie ochrony bezpieczeństwa i

porządku publicznego lub uzasadnia to stopień zagrożenia, Prezes Rady Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych uzgodniony z Ministrem

Obrony Narodowej, może zarządzić użycie żołnierzy Żandarmerii Wojskowej do

udzielenia pomocy Straży Granicznej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, żołnierzom Żandarmerii

Wojskowej przysługują, w zakresie niezbędnym do wykonania ich zadań, wobec

wszystkich osób, uprawnienia funkcjonariuszy Straży Granicznej określone w art.

11 ust. 1 pkt 2, 4–5a, 5b lit. a i b, pkt 6–8 i 10 oraz art. 23. Korzystanie z tych

uprawnień następuje na zasadach i w trybie określonych dla funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

Art. 12. 1. Komendant Główny Straży Granicznej może, za zgodą ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, powoływać samodzielnych przedsiębiorców

dla realizacji zadań specjalistycznych uzupełniających ustawowe zadania Straży

Granicznej.

2. Na wniosek osób fizycznych lub prawnych organy Straży Granicznej mogą

wyrazić zgodę na odpłatne wykonywanie przez podległych im funkcjonariuszy

zleconych czynności z zakresu posiadanych umiejętności specjalistycznych.

Art. 13. W czasie wykonywania czynności służbowych związanych z

ochroną granicy państwowej funkcjonariusze mogą, na obszarze strefy

nadgranicznej, korzystać nieodpłatnie ze środków komunikacji publicznej.

Art. 14. 1. W przypadku gdy wymagają tego względy obronności państwa lub

nienaruszalności granicy państwowej, dowódcy jednostek pływających Straży

Granicznej na morskich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym mają prawo:

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1220,

1224, 1830, 2183 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178 i 1053.

2017-12-08

©Telksinoe s. 50/149

1) wezwać statek do zmniejszenia prędkości przepływu, zatrzymania się do

kontroli oraz zastosowania się do wskazanego kursu przepływu;

2) zatrzymać statek, sprawdzić dokumenty dotyczące statku i ładunku,

wylegitymować załogę statku oraz znajdujących się na nim pasażerów, zbadać

ładunek i przeszukać pomieszczenia statku, a także zatrzymać osobę

podejrzaną o popełnienie przestępstwa;

3) zmusić statek do zawinięcia do wskazanego portu, jeżeli kapitan nie stosuje

się do wydanych poleceń.

2. Dowódcy jednostek pływających Straży Granicznej mają prawo do

podejmowania działań, o których mowa w ust. 1, również gdy statek na morskich

wodach wewnętrznych lub morzu terytorialnym:

1) przyjmuje na pokład lub wysadza ludzi wbrew obowiązującym przepisom;

2) dokonuje załadunku lub wyładunku towarów poza miejscami do tego

wyznaczonymi;

3) opuszcza port bez kontroli granicznej;

4) nawiązuje łączność z wybrzeżem w celach przestępczych;

5) łowi ryby lub eksploatuje w innych sposób wody i dno morskie wbrew

obowiązującym przepisom;

6) wpływa na obszar strefy zamkniętej lub niebezpiecznej dla żeglugi lub

rybołówstwa;

7) zakotwicza poza miejscem do tego przeznaczonym;

8) narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa żeglugi i transportu;

9) narusza przepisy sanitarne lub ochrony środowiska.

3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również przy

wykonywaniu zadań w zakresie ochrony praw Rzeczypospolitej Polskiej w jej

wyłącznej strefie ekonomicznej, której status i zakres określają odrębne przepisy i

umowy międzynarodowe.

4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również w stosunku do

statków przepływających przez strefę przyległą przy wykonywaniu zadań

mających na celu zapobieganie naruszaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 lit. a–d.

Art. 15. Uprawnienia określone w art. 14 ust. 1 przysługują dowódcom

jednostek pływających Straży Granicznej również w stosunku do statków

2017-12-08

©Telksinoe s. 51/149

przepływających przez morze terytorialne, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa na ich pokładzie lub na skutek zawiadomienia o

popełnieniu na nim przestępstwa, podczas ich przepływu przez to morze, jeżeli:

1) skutki przestępstwa rozciągają się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) przestępstwo narusza spokój lub porządek publiczny na morzu terytorialnym;

3) jest to konieczne do zwalczania nielegalnego handlu środkami odurzającymi

lub substancjami psychotropowymi;

4) kapitan statku, przedstawiciel dyplomatyczny lub urzędnik konsularny

państwa bandery statku zwróci się do właściwych organów polskich o pomoc.

Art. 16. 1. Jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że statek w czasie pobytu

na morskich wodach wewnętrznych lub na morzu terytorialnym naruszył przepisy

obowiązujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i mimo wezwania do

zatrzymania się lub po zatrzymaniu go usiłuje zbiec, dowódca jednostki pływającej

Straży Granicznej może, w celu zatrzymania statku, zarządzić wszczęcie za nim

pościgu.

1a. Pościg może być wszczęty, jeżeli statek znajduje się na morskich wodach

wewnętrznych, morzu terytorialnym lub w strefie przyległej.

2. Jeżeli obcy statek naruszył polskie przepisy obowiązujące w wyłącznej

strefie ekonomicznej, pościg można wszcząć również gdy statek znajduje się w tej

strefie.

3. Pościg na morzu prowadzą jednostki pływające Straży Granicznej oraz

statki powietrzne wykonujące zadania w ochronie granicy państwowej.

Art. 17. 1. Przed rozpoczęciem pościgu należy, z odległości umożliwiającej

odebranie sygnału, przekazać wizualny i dźwiękowy sygnał polecający

zatrzymanie się statku.

2. Jednostki pływające Straży Granicznej w celu zatrzymywania statków

stosują sygnały międzynarodowego kodu sygnałowego z jednoczesnym

wystrzeleniem, dla zwrócenia uwagi statku, dwóch nabojów sygnałowych koloru

zielonego i zapaleniem w nocy dwóch zielonych świateł rozpoznawczych na

maszcie, przysługujących jednostkom pływającym ochraniającym granicę

państwową. Sygnałem do zatrzymania statków, stosowanym przez statki

2017-12-08

©Telksinoe s. 52/149

powietrzne, są dwa naboje sygnałowe koloru zielonego wystrzelone przed dziób

statku.

3. Pościg rozpoczęty na polskich morskich wodach wewnętrznych albo na

polskim morzu terytorialnym może być kontynuowany poza granicą morza

terytorialnego, a rozpoczęty w polskiej strefie przyległej lub w polskiej wyłącznej

strefie ekonomicznej może być kontynuowany poza granicą tych stref, pod

warunkiem że nie został przerwany. Ciągłość pościgu powinna być zachowana

niezależnie od tego, czy jest on prowadzony przez jednostki pływające, czy we

współdziałaniu tych jednostek ze statkami powietrznymi.

4. Statek powietrzny wzywający do zatrzymania się statku ściga ten statek do

czasu przybycia jednostki pływającej Straży Granicznej w celu przejęcia pościgu.

5. W stosunku do statków zatrzymanych w czasie pościgu dowódca jednostki

pływającej Straży Granicznej postępuje zgodnie z trybem określonym w art. 14.

6. W każdym przypadku zatrzymania statku należy sporządzić podpisany

przez obie strony protokół w dwóch egzemplarzach w językach polskim i

angielskim, z których jeden należy doręczyć kapitanowi statku. Kapitan statku

może wnieść do protokołu lub w oddzielnym piśmie swoje zastrzeżenia i uwagi w

dowolnym języku.

7. Prawo pościgu ustaje, gdy ścigany statek wejdzie na morze terytorialne

obcego państwa.

Art. 18. 1. Jeżeli statek mimo wezwania nie zatrzyma się i usiłuje zbiec,

dowódca jednostki pływającej Straży Granicznej ma prawo podjąć skuteczne środki

do jego zatrzymania, o których mowa w art. 25.

2. Użycie broni pokładowej przez jednostki pływające Straży Granicznej do

ściganego statku może mieć miejsce jedynie w sytuacjach wyjątkowych i jako

środek ostateczny, gdy inne środki nie są wystarczające do zatrzymania statku lub

wymuszenia posłuszeństwa, lecz nie powinno zmierzać do jego zatopienia.

Art. 19. 1. Ilekroć w ustawie używa się określenia „statek”, należy przez to

rozumieć urządzenie pływające, o którym mowa w ustawie – Kodeks morski.

2. Sposób postępowania w sytuacjach określonych w art. 14–18 w stosunku

do okrętów wojennych określają odrębne przepisy.

2017-12-08

©Telksinoe s. 53/149

2a. Straż Graniczna współdziała z Siłami Powietrznymi w zakresie ochrony

granicy państwowej w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

2b. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 2a, polega na:

1) utrzymywaniu stałej łączności i przekazywaniu przez jednostki

współdziałające informacji dotyczących:

a) wykrycia statków powietrznych – pilotowych i bezpilotowych aparatów

latających, w szczególności: samolotów, śmigłowców, szybowców,

lotni, balonów, sond, przelatujących przez granicę państwową na

wysokości do 500 m,

b) zaobserwowanych awarii statków powietrznych oraz sygnałów

wzywania pomocy,

c) planowanych lotów statków powietrznych na małych wysokościach w

rejonie strefy nadgranicznej;

2) udzielaniu pomocy statkom powietrznym znajdującym się w sytuacjach

awaryjnych w strefie nadgranicznej.

2c. Straż Graniczna współdziała z Marynarką Wojenną w zakresie ochrony

granicy państwowej na morzu.

2d. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 2c, polega na utrzymywaniu stałej

łączności i przekazywaniu przez jednostki współdziałające informacji dotyczących:

1) ujawnionych przestępstw skierowanych przeciwko nienaruszalności granicy

państwowej;

2) wykrycia jednostek pływających zagrażających pokojowi, porządkowi

publicznemu lub bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej;

3) wykrycia obcych okrętów wojennych i samolotów wojskowych na polskich

obszarach morskich;

4) wykrycia w zasięgu obserwacji technicznej i wzrokowej nierozpoznanych

obiektów nawodnych oraz statków powietrznych;

5) zaobserwowanych awarii jednostek pływających i statków powietrznych oraz

sygnałów wzywania pomocy;

6) zaobserwowanych zanieczyszczeń powierzchni na polskich obszarach

morskich lub w rejonach zagrażających tym obszarom;

7) eksploatacji polskich obszarów morskich oraz naruszenia przez statki

przepisów tych obszarów;

2017-12-08

©Telksinoe s. 54/149

8) planowanych ćwiczeń na morzu.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

współdziałania Straży Granicznej z Siłami Powietrznymi i Marynarką Wojenną Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie ochrony granicy państwowej,

uwzględniając zakres współdziałania oraz podmioty uprawnione do jego

organizacji i koordynacji.

Art. 19a. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, wymagania dotyczące technicznego i pozatechnicznego

bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej. Rozporządzenie

powinno w szczególności określić wymagania w zakresie budowy stałych urządzeń

i wyposażenia statków oraz wyposażenia w środki ratunkowe.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze zarządzenia,

uznać za obowiązujące w stosunku do jednostek pływających Straży Granicznej

przepisy techniczne z zakresu budowy i wyposażenia statków wydane przez polską

instytucję klasyfikacyjną.

Art. 20. Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień okrętów wojennych

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 21. Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez Straż

Graniczną z pomocy osób, o których mowa w art. 9b ust. 1, osoby te utraciły życie

albo poniosły uszczerbek na zdrowiu lub szkodę w mieniu, odszkodowanie

przysługuje na zasadach i w trybie określonych w rozporządzeniu ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

Rozdział 4

(uchylony)

Rozdział 5

Użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej

Art. 23. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165,

z 2014 r. poz. 24 i 1199 oraz z 2016 r. poz. 904), funkcjonariusze mogą użyć

2017-12-08

©Telksinoe s. 55/149

środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–7, pkt

9–11, pkt 12 lit. a, c i d, pkt 13 i 16–20 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1–3 i pkt 4 lit. a i b oraz w

art. 47 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni

palnej, funkcjonariusze mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

3. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej

oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach

określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej.

Art. 24. (uchylony)

Rozdział 6

Użycie środków przymusu w stosunku do statków morskich i powietrznych

Art. 25. 1. Jeżeli statek na morskich wodach wewnętrznych lub na morzu

terytorialnym, mimo wezwania, nie zatrzyma się i nie zaniecha działań

naruszających przepisy obowiązujące na tych wodach, dowódca jednostki

pływającej Straży Granicznej może wydać rozkaz oddania strzału ostrzegawczego

w powietrze, następnie zaś strzału przed dziób i za rufę statku. Jeżeli statek mimo

to nie zastosuje się do wezwania, dowódca jednostki pływającej może rozkazać

otworzyć ogień do tego statku. Te same zasady stosuje się przy pościgu na morzu

pełnym.

2. W przypadku ostrzelania jednostki pływającej Straży Granicznej można

użyć broni bez ostrzeżenia.

Art. 26. Zasady użycia środków przymusu w stosunku do statków

powietrznych znajdujących się w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej określają przepisy ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie

granicy państwowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 930 i 1336 oraz z 2016 r. poz. 904) oraz

ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605, 904 i

1361).

Art. 27. (uchylony)

Art. 28. (uchylony)

2017-12-08

©Telksinoe s. 56/149

Rozdział 7

Bandera i znaki rozpoznawcze

Art. 29. Jednostki pływające Straży Granicznej podnoszą jako banderę flagę

państwową z godłem Rzeczypospolitej Polskiej, określoną w odrębnych

przepisach.

Art. 30. 1. W czasie wykonywania zadań określonych w ustawie jednostki

pływające Straży Granicznej podnoszą, niezależnie od bandery, flagę Straży

Granicznej.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór flagi Straży Granicznej, okoliczności i warunki jej

podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków

powietrznych, a także znaki rozpoznawcze używane przez statki powietrzne w

nocy, uwzględniając sposób umieszczania bandery i flagi na jednostkach

pływających oraz znaków, umożliwiający szybką identyfikację jednostek

pływających i statków powietrznych.

Rozdział 8

Służba w Straży Granicznej

Art. 31. 1. Służbę w Straży Granicznej może pełnić osoba posiadająca Zmiana w ust. 1

w art. 31 wejdzie

wyłącznie obywatelstwo polskie, o nieposzlakowanej opinii, niekarana za w życie z dn.

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, korzystająca w pełni z praw publicznych, 1.09.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. poz.

posiadająca co najmniej [średnie wykształcenie]

średnie branżowe> oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach

uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotowa jest się

podporządkować, a także dająca rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do

wymogów określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

1a. Przyjęcie kandydata do służby w Straży Granicznej poprzedza się

postępowaniem kwalifikacyjnym, na które składa się:

1) przyjęcie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także

dokumentów stwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz

zawierających dane o uprzednim zatrudnieniu;

2) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;

2017-12-08

©Telksinoe s. 57/149

3) postępowanie sprawdzające określone w przepisach o ochronie informacji

niejawnych;

4) ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Straży Granicznej;

5) przeprowadzenie badania psychofizjologicznego.

1b. Kandydat do służby w Straży Granicznej może być przyjęty do służby,

jeżeli w dniu przyjęcia nie przekroczył wieku 35 lat, z zastrzeżeniem ust. 1d.

1c. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, ze względu na posiadanie

kwalifikacji lub umiejętności przydatnych do pełnienia służby w Straży Granicznej,

kandydat niespełniający warunku, o którym mowa w ust. 1b, może być przyjęty do

służby w Straży Granicznej za zgodą Komendanta Głównego Straży Granicznej.

1d. Przepisu ust. 1b nie stosuje się do osób, o których mowa w art. 61 ust. 1 i

1a.

2. (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy tryb i etapy postępowania kwalifikacyjnego w

stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Straży

Granicznej oraz wzór składanego przez te osoby kwestionariusza osobowego,

uwzględniając czynności niezbędne do przeprowadzenia postępowania

kwalifikacyjnego i ustalenia w jego toku przydatności i predyspozycji do służby w

Straży Granicznej kandydatów ubiegających się o przyjęcie do tej służby.

Art. 31a. 1. Funkcjonariusz Policji, Biura Ochrony Rządu, Służby

Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego może być

na własną prośbę przeniesiony do służby w Straży Granicznej, jeżeli wykazuje on

szczególne predyspozycje do jej pełnienia.

2. Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, do służby w Straży Granicznej

przenosi w porozumieniu odpowiednio z Komendantem Głównym Policji, Szefem

Biura Ochrony Rządu, Szefem Krajowej Administracji Skarbowej, Komendantem

Głównym Państwowej Straży Pożarnej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szefem Agencji Wywiadu, Szefem Służby Wywiadu

Wojskowego, Szefem Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Szefem Centralnego

2017-12-08

©Telksinoe s. 58/149

Biura Antykorupcyjnego, Komendant Główny Straży Granicznej za zgodą ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Funkcjonariusz Policji, Biura Ochrony Rządu, Służby Celno-Skarbowej,

Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub

Centralnego Biura Antykorupcyjnego przeniesiony do służby w Straży Granicznej

zachowuje ciągłość służby.

4. Funkcjonariuszowi przenoszonemu w trybie, o którym mowa w ust. 1, nie

przysługuje odprawa ani inne należności przewidziane dla funkcjonariuszy

odchodzących ze służby.

4a. Przeniesienie funkcjonariusza w trybie, o którym mowa w ust. 1, może

być poprzedzone przeprowadzeniem czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1a,

w celu potwierdzenia jego przydatności i szczególnych predyspozycji do pełnienia

służby w Straży Granicznej.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb prowadzenia postępowania w stosunku

do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, uwzględniając szczególne

kwalifikacje predestynujące do służby w Straży Granicznej, równorzędność

okresów służby i stażu, należności oraz uzyskanych w dotychczasowych

jednostkach kwalifikacji zawodowych z przewidzianymi w Straży Granicznej.

Art. 32. 1. Zdolność fizyczną i psychiczną do służby ustalają komisje

lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

1a. (uchylony)

2. (uchylony)

Art. 33. 1. Przed podjęciem służby funkcjonariusz Straży Granicznej składa

ślubowanie według następującej roty:

„Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych

obowiązków funkcjonariusza Straży Granicznej – ślubuję służyć wiernie

Narodowi Polskiemu, mając zawsze na względzie interes Państwa

Polskiego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 59/149

Ślubuję stać nieugięcie na straży niepodległości i suwerenności oraz

strzec nienaruszalności granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej,

nawet z narażeniem życia.

Ślubuję ściśle przestrzegać zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

i obowiązującego porządku prawnego oraz ofiarnie i sumiennie

wykonywać powierzone mi zadania, przestrzegać dyscypliny służbowej,

wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych, dochować tajemnic

związanych ze służbą, strzec dobrego imienia służby, honoru i godności,

a także przestrzegać zasad etyki funkcjonariusza Straży Granicznej.”.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, ceremoniał składania ślubowania, uwzględniając przebieg

ceremoniału ślubowania, terminy składania ślubowania, osoby uprawnione do

przyjmowania ślubowania oraz wzór aktu ślubowania.

Art. 33a. 1. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny Straż Graniczna

może być objęta militaryzacją, o której mowa w art. 174 ust. 1 ustawy z dnia 21

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia

mobilizacji lub w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy, o

której mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi służbę

w czasie wojny i pozostają w tej służbie do czasu zwolnienia.

Rozdział 9

Przebieg służby

Art. 34. 1. Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze

mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby.

2. Początek służby liczy się od dnia określonego w rozkazie personalnym o

mianowaniu funkcjonariusza.

3. Mianowanie może nastąpić po odbyciu zasadniczej służby wojskowej albo

po przeniesieniu do rezerwy.

4. Warunku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się do kobiet, osób

podlegających kwalifikacji wojskowej skierowanych do służby kandydackiej za

zgodą organów wojskowych oraz absolwentów szkół wyższych.

2017-12-08

©Telksinoe s. 60/149

5. (uchylony)

Art. 35. 1. Osobę zgłaszającą się do podjęcia służby w Straży Granicznej

mianuje się funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat.

2. Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu opinii służbowej

stwierdzającej przydatność do służby funkcjonariusz zostaje mianowany na stałe.

3. W przypadkach uzasadnionych szczególnymi kwalifikacjami

funkcjonariusza Komendant Główny Straży Granicznej, z urzędu albo na wniosek

komendanta oddziału Straży Granicznej, ośrodka szkolenia Straży Granicznej lub

ośrodka Straży Granicznej, może skrócić okres służby przygotowawczej

funkcjonariusza albo zwolnić go od odbywania tej służby.

4. W razie przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków

służbowych trwającej dłużej niż 3 miesiące Komendant Główny Straży Granicznej

może, z urzędu albo na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej,

komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej lub komendanta ośrodka Straży

Granicznej, przedłużyć okres służby przygotowawczej funkcjonariusza.

Art. 35a. 1. W sytuacji wymagającej podwyższonej gotowości operacyjnej

Komendant Główny Straży Granicznej może skierować funkcjonariusza do

pełnienia służby w systemie skoszarowanym.

2. W czasie trwania służby w systemie skoszarowanym funkcjonariusz

pozostaje w ciągłej dyspozycji przełożonego służbowego.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, organizację pełnienia służby w systemie skoszarowanym, warunki

i tryb kierowania do pełnienia tej służby oraz sposób jej pełnienia, uwzględniając

podmioty właściwe w sprawach organizacji służby w systemie skoszarowanym,

zakres zadań, których realizacja może wymagać wprowadzenia systemu

skoszarowanego, dzienny tok służby, częstotliwość i wymiar przerw pomiędzy

okresami pełnienia służby oraz rodzaje dokumentów z tym związanych.

Art. 36. 1. Do mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe,

przenoszenia na inne stanowisko oraz zwalniania z tego stanowiska właściwi są

przełożeni: Komendant Główny Straży Granicznej, komendanci oddziałów Straży

Granicznej, komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej oraz komendanci

ośrodków Straży Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 61/149

2. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszowi służy odwołanie

do wyższego przełożonego, oraz dochodzenia roszczeń na drodze sądowej.

3. Jeżeli decyzję, o której mowa w ust. 1, ustawa zastrzega dla Komendanta

Głównego Straży Granicznej, od decyzji takiej służy odwołanie do ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 37. 1. Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem

jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku.

2. Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo w

przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 3 miesięcy, z

zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do funkcjonariuszy skierowanych na

szkolenie w systemie skoszarowanym, przebywających w podróży służbowej,

delegowanych do czasowego pełnienia służby poza granicami państwa w

przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 2, a także delegowanych do pełnienia

służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży Granicznej.

3. W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2

funkcjonariuszowi przysługuje czas wolny od służby w tym samym wymiarze.

3a. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza uprawnionego do

dodatku funkcyjnego. Funkcjonariuszowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego

przysługuje czas wolny od służby w zamian za czas służby przekraczający normę

określoną w ust. 2, pełnioną przed uzyskaniem uprawnienia do tego dodatku.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, rozkład czasu służby, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za

służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo, uwzględniając:

1) rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia dyżurów domowych oraz

właściwość przełożonych do określenia harmonogramu służby;

2) okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy

wymiar, jak również niezbędny czas na wypoczynek funkcjonariusza po

służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji czasu służby;

3) możliwość wprowadzenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej

odmiennego rozkładu czasu służby i trybu udzielania czasu wolnego w

przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny.

2017-12-08

©Telksinoe s. 62/149

5. W przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny Komendant

Główny Straży Granicznej może wprowadzić, w zakresie określonym w ust. 4,

odmienny od obowiązującego rozkład czasu służby i tryb udzielania czasu wolnego

w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo w

jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, z zachowaniem przepisu ust. 3.

Art. 38. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz

stażu służby, jakim powinien odpowiadać funkcjonariusz na określonym

stanowisku służbowym, uwzględniając rodzaj służby i stanowisk, warunki

uzyskania wykształcenia zawodowego, jak również okresy zaliczane do stażu

służby wskazujące na posiadanie odpowiedniego doświadczenia zawodowego.

Art. 39. 1. Funkcjonariusz podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu.

2. Funkcjonariusza zapoznaje się z opinią służbową w ciągu 14 dni od jej

sporządzenia; może on w terminie 14 dni od zapoznania się z opinią wnieść

odwołanie do wyższego przełożonego.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb okresowego opiniowania funkcjonariuszy oraz tryb wnoszenia

i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych, uwzględniając terminy i

okoliczności powodujące sporządzanie opinii, kryteria, na podstawie których są

sporządzane opinie, skalę ocen i przesłanki, które uwzględnia się w procesie

opiniowania, właściwość przełożonych w zakresie wydawania i rozpatrywania

odwołań od opinii, a także wzór kwestionariusza opinii służbowej.

Art. 39a. 1. Funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego

stanowiska można przenieść do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli

przewiduje się wyznaczenie go na inne stanowisko służbowe albo zwolnienie ze

służby. Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji nie może być dłuższy

niż 1 rok.

2. W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje

obowiązków służbowych, zachowując prawo do uposażenia i innych świadczeń

przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

3. Funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji jest obowiązany do podjęcia

obowiązków służbowych w każdym czasie na polecenie właściwego przełożonego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 63/149

4. Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji wlicza się do okresu

służby, od którego zależą uprawnienia funkcjonariuszy.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, przełożonych właściwych do przenoszenia funkcjonariuszy do

dyspozycji, warunki i tryb przenoszenia oraz sposób pełnienia służby w tym

okresie. Rozporządzenie powinno określić sposób pełnienia służby, uwzględniając

posiadane przez funkcjonariusza kwalifikacje oraz predyspozycje do pełnienia

służby na określonym stanowisku służbowym.

Art. 39b. 1. Funkcjonariusz pełniący służbę na określonych stanowiskach

służbowych lub w określonych komórkach organizacyjnych albo przewidywany do

takiej służby może być poddany testowi sprawności fizycznej, badaniu

psychologicznemu lub badaniu psychofizjologicznemu, mającym na celu

sprawdzenie jego przydatności i predyspozycji do służby na tych stanowiskach lub

w tych komórkach organizacyjnych.

2. Przeprowadzenie testu i badań, o których mowa w ust. 1, w stosunku do

funkcjonariuszy pełniących służbę lub ubiegających się o podjęcie służby w:

1) Komendzie Głównej Straży Granicznej zarządza Komendant Główny Straży

Granicznej;

2) oddziale Straży Granicznej, ośrodku szkolenia Straży Granicznej albo

ośrodku Straży Granicznej zarządza komendant tego oddziału, ośrodka

szkolenia albo ośrodka.

3. Testami lub badaniami, o których mowa w ust. 1, mogą być, na zarządzenie

Komendanta Głównego Straży Granicznej, objęci również funkcjonariusze

kwalifikowani do skierowania na określone szkolenia, w tym do szkoły

podoficerskiej, szkoły chorążych lub na przeszkolenie specjalistyczne, o którym

mowa w art. 55 ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) tryb, warunki i właściwość komórek organizacyjnych do przeprowadzania

testu sprawności fizycznej, badania psychologicznego i badania

psychofizjologicznego mających na celu sprawdzenie przydatności i

predyspozycji funkcjonariusza do służby na określonych stanowiskach

2017-12-08

©Telksinoe s. 64/149

służbowych lub w określonych komórkach organizacyjnych, albo odbycia

szkolenia,

2) tryb, warunki i właściwość komórek organizacyjnych do przeprowadzania

badań psychofizjologicznych, o których mowa w art. 31 ust. 1a pkt 5 i art. 44

ust. 3,

3) stanowiska służbowe oraz komórki organizacyjne, w których funkcjonariusze

mogą być poddani badaniom i testom, o których mowa w ust. 1

– uwzględniając zakres i ramową metodykę przeprowadzania badań i testów, w

zależności od celu badania lub testu, a także terminy ich przeprowadzania, w

przypadku gdy badania lub testy mają charakter okresowy.

Art. 39c. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną

zapewniającą wykonywanie przez niego zadań służbowych przez uczestnictwo w

zajęciach z wychowania fizycznego lub zajęciach sportowych organizowanych

przez jednostki organizacyjne Straży Granicznej.

2. Sprawność fizyczną, o której mowa w ust. 1, ocenia się na podstawie

wyników testu sprawności fizycznej funkcjonariuszy.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, zakres, szczegółowe warunki, tryb i terminy przeprowadzania testu

sprawności fizycznej oraz szczegółowy sposób oceniania testu, przypadki, w jakich

można zwolnić funkcjonariusza z testu, a także przełożonych właściwych w tych

sprawach, uwzględniając charakter służby w Straży Granicznej oraz okoliczności

uzasadniające zwolnienie funkcjonariusza z testu.

4. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia,

rodzaje zajęć z zakresu wychowania fizycznego lub zajęć sportowych

realizowanych w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej oraz zadania

jednostek w tym zakresie, mając na względzie charakter służby w Straży

Granicznej oraz właściwe przygotowanie funkcjonariuszy do testu sprawności

fizycznej.

5. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia,

wymagania, jakie powinny spełniać osoby prowadzące zajęcia, mając na uwadze

utrzymanie sprawności fizycznej funkcjonariuszy zapewniającej wykonywanie

przez nich zadań służbowych, uwzględniając charakter służby w Straży Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 65/149

Art. 40. 1. Funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo

delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

Straży Granicznej lub innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę.

2. Funkcjonariusz może być delegowany do czasowego pełnienia służby:

1) na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach

wykonywania zadań określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej lub

umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską;

2) na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach

wykonywania zadań określonych w umowach międzynarodowych wiążących

Rzeczpospolitą Polską, za jego pisemną zgodą.

3. Delegowanie, o którym mowa w ust. 1 i ust. 2 pkt 1, jeżeli następuje z

urzędu nie może przekraczać łącznie 6 miesięcy w okresie 2 lat, chyba że

funkcjonariusz wyraża zgodę na dłuższe delegowanie w tym okresie.

3a. Okres 2 lat, o którym mowa w ust. 3, liczy się od dnia, w którym

rozpoczęło się pierwsze delegowanie.

3b. W okresie 2 lat od dnia przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej

jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości, funkcjonariusz

może być, po raz kolejny, przeniesiony do pełnienia służby w innej jednostce

organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości, tylko za jego pisemną

zgodą.

3c. Przepisu ust. 3b nie stosuje się, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do

innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej jest związane ze zmianami

organizacyjnymi w Straży Granicznej i nie powoduje zmiany warunków i miejsca

pełnienia służby.

4. Do przenoszenia lub delegowania funkcjonariusza właściwi są:

1) Komendant Główny Straży Granicznej:

a) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach

wykonywania zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy

zadania te wykonują funkcjonariusze pełniący służbę w Komendzie

Głównej Straży Granicznej, funkcjonariusze więcej niż jednego oddziału

Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak

zdecyduje,

2017-12-08

©Telksinoe s. 66/149

c) na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach

wykonywania zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 2;

2) komendant oddziału Straży Granicznej:

a) w ramach terytorialnego zasięgu działania oddziału Straży Granicznej,

b) na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach

wykonywania zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy

zadania te wykonują podlegli mu funkcjonariusze.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, należności i świadczenia przysługujące funkcjonariuszom

delegowanym do pełnienia służby poza granicami państwa, uwzględniając:

1) charakter lub zakres zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;

2) rodzaje, warunki przyznawania oraz wysokość dodatkowych świadczeń

związanych z delegowaniem;

3) możliwość ograniczenia w całości albo w części należności przysługujących

funkcjonariuszowi z tytułu odbywania zagranicznych podróży służbowych w

przypadku otrzymywania ze źródła zagranicznego wynagrodzenia lub innych

świadczeń bądź należności przeznaczonych na pokrycie kosztów

delegowania;

4) szczegółowe prawa i obowiązki delegowanego, w tym wymóg zapewnienia

po zakończeniu delegowania warunków służby co najmniej równorzędnych

do istniejących przed delegowaniem;

5) tryb postępowania i właściwość przełożonych w tych sprawach, w

szczególności w zakresie wnioskowania o delegowanie, odwołania z

delegowania, a także wypłaty należności przysługujących delegowanemu,

oraz podmioty zagraniczne, które mogą inicjować postępowanie w tych

sprawach.

6. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno uzależnić zakres

uprawnień delegowanego od charakteru lub rodzaju wykonywanych zadań, czasu

trwania delegowania, warunków bytowych i kosztów związanych z delegowaniem

oraz zakresu uprawnień i świadczeń przyznanych przez podmiot zagraniczny.

7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki

otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust. 2

2017-12-08

©Telksinoe s. 67/149

ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.11)),

przez funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2 oraz w art. 147e ust. 1, w związku

z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz

sposób i tryb finansowania ponoszonych kosztów, uwzględniając zasady

wydatkowania środków publicznych.

Art. 40a. 1. Funkcjonariusza można skierować do wykonywania zadań

służbowych polegających na udzielaniu pomocy Policji, o których mowa w art. 18b

ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

2. W przypadku gdy skierowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

wykonywanie zadań służbowych w innej miejscowości niż miejscowość pełnienia

służby lub poza terytorialnym zasięgiem działania jednostki organizacyjnej Straży

Granicznej, w której funkcjonariusz pełni służbę, skierowanie następuje na okres

nie dłuższy niż 3 miesiące w roku kalendarzowym.

3. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie polecenia

Komendanta Głównego Straży Granicznej, komendanta oddziału Straży

Granicznej, komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej albo komendanta

ośrodka Straży Granicznej. W przypadku wydania polecenia w formie ustnej

funkcjonariusz otrzymuje potwierdzenie wydania tego polecenia na piśmie nie

później niż w ciągu 3 dni od dnia jego wydania.

4. Funkcjonariuszowi skierowanemu do wykonywania zadań służbowych w

innej miejscowości niż miejscowość pełnienia służby przysługują należności z

tytułu podróży służbowych.

Art. 41. 1. Funkcjonariuszowi można powierzyć pełnienie obowiązków

służbowych na innym stanowisku na czas nieprzekraczający 12 miesięcy. W

okresie tym funkcjonariuszowi przysługuje uposażenie stosownie do powierzonego

stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego.

2. Funkcjonariusza można oddelegować do wykonywania pracy poza Strażą

Graniczną.

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. 2015 r. poz. 1240,

1269, 1365, 1569, 1692, 1735, 1830, 1844, 1893, 1916, 1991 i 1994 oraz z 2016 r. poz. 65, 652,

960 i 1355.

2017-12-08

©Telksinoe s. 68/149

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki i tryb oddelegowania, przyznawania uposażenia oraz

innych świadczeń przysługujących funkcjonariuszowi w czasie oddelegowania,

uwzględniając charakter zadań służbowych wykonywanych poza Strażą Graniczną,

do których funkcjonariusz może być oddelegowany, podmioty uprawnione do

występowania z wnioskiem o oddelegowanie funkcjonariusza, sposób wyrażania

przez niego zgody na oddelegowanie, tryb postępowania w przypadku zmiany

warunków oddelegowania, uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza, w

szczególności w zakresie ustalania i wypłaty uposażenia oraz prawa do urlopu, a

także tryb i sposób odwołania funkcjonariusza z oddelegowania.

Art. 42. 1. Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w

razie wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe.

2. Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w

przypadkach:

1) orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby na

zajmowanym stanowisku, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na

stanowisko równorzędne;

2) nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii

służbowej w okresie służby przygotowawczej;

3) niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym

stanowisku, stwierdzonego w okresie służby stałej w dwóch kolejnych

opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy;

4) likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z przyczyn

uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości

mianowania go na inne równorzędne stanowisko;

5) upływu okresu jednego roku pozostawania w dyspozycji, gdy nie ma

możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko służbowe.

3. Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również

na jego prośbę.

4. (uchylony)

2017-12-08

©Telksinoe s. 69/149

Art. 43. 1. Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych na

okres nie dłuższy niż 3 miesiące w razie jego tymczasowego aresztowania lub

wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne.

Jeżeli okres tymczasowego aresztowania jest dłuższy niż 3 miesiące, zawieszenie

ulega z mocy prawa przedłużeniu do czasu zakończenia tymczasowego

aresztowania.

2. Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych w razie

wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo

nieumyślne, ścigane z oskarżenia publicznego albo przestępstwo skarbowe

nieumyślne lub postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest to celowe z uwagi na

dobro postępowania lub dobro służby – na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

2a. W razie wniesienia przeciwko funkcjonariuszowi aktu oskarżenia

określonego w art. 55 § 1 Kodeksu postępowania karnego przepis ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w

czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu ukończenia postępowania

karnego.

3a. Wniesienie odwołania od decyzji o zawieszeniu w czynnościach

służbowych lub o jego przedłużeniu nie wstrzymuje wykonania tych decyzji.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb zawieszania funkcjonariuszy w czynnościach służbowych,

uwzględniając przełożonych właściwych do zawieszania funkcjonariuszy w

czynnościach służbowych, sposób wnoszenia odwołań oraz terminy ich

rozpatrywania.

Art. 44. 1. Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej

podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych:

1) z urzędu lub na jego wniosek – w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia

zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku

poszczególnych chorób ze służbą;

2) z urzędu – w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej

niezdolności do służby z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 70/149

2. Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez

komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i

dodatkowym.

2a. W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja

nie pozwalają na wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na

obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

3. Funkcjonariusz może być poddany badaniom psychofizjologicznym w

związku z postępowaniem prowadzonym w sprawach, o których mowa w art. 1 ust.

2a.

4. W sprawach skierowania funkcjonariusza na badanie psychofizjologiczne

w przypadku, o którym mowa w ust. 3, jest właściwy Komendant Główny Straży

Granicznej.

Art. 45. 1. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadkach:

1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;

2) nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby

przygotowawczej;

3) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z

oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;

5) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego

państwa.

2. Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadkach:

1) niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby

stałej, stwierdzonego w dwóch kolejnych opiniach, między którymi upłynęło

co najmniej 6 miesięcy;

2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe inne niż określone w ust. 1 pkt 4;

3) powołania do innej służby państwowej, a także objęcia funkcji z wyboru w

organach samorządu terytorialnego;

4) nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej;

5) gdy wymaga tego ważny interes służby;

6) niewyrażenia zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe z

przyczyn określonych w art. 42 ust. 2;

2017-12-08

©Telksinoe s. 71/149

7) rozformowania jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni

służbę, lub zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie

funkcjonariusza do innej jednostki lub na niższe stanowisko nie jest możliwe;

8) upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

9) dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których

mowa w art. 44 ust. 2, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego

nieusprawiedliwionego niestawienia się na obserwację w podmiocie

leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody przez funkcjonariusza, chyba że

skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek funkcjonariusza;

10) popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego,

jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia pozostawanie w

służbie;

11) upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie

ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia;

12) osiągnięcia wieku:

a) w korpusie szeregowych, podoficerów i chorążych – 55 lat,

b) w korpusie oficerów:

– do stopnia pułkownika Straży Granicznej (komandora Straży

Granicznej) – 58 lat,

– w stopniu generała brygady Straży Granicznej i generała dywizji

Straży Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej i wiceadmirała

Straży Granicznej) – 60 lat.

3. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia

pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.

3a. W przypadku wszczęcia lub prowadzenia postępowania dyscyplinarnego

wobec funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 3, zwolnienie ze służby następuje w

terminie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby.

4. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 7 zwolnienie następuje po upływie

6 miesięcy, a w przypadku służby przygotowawczej – po upływie 3 miesięcy od

dnia podjęcia decyzji o likwidacji jednostki organizacyjnej, jej rozformowania lub

zmniejszenia stanu etatowego.

5. Zwolnienie funkcjonariusza przeniesionego do dyspozycji, w przypadku

określonym w art. 42 ust. 2 pkt 5, w razie niewyrażenia przez funkcjonariusza

2017-12-08

©Telksinoe s. 72/149

zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe następuje po upływie 6

miesięcy.

Art. 45a. 1. Stosunek służbowy wygasa w przypadku:

1) śmierci funkcjonariusza;

2) stwierdzenia zaginięcia funkcjonariusza.

2. Rozkaz personalny o wygaśnięciu stosunku służbowego wydaje się na

podstawie skróconego aktu zgonu albo ostatecznej decyzji ministra właściwego do

spraw wewnętrznych o stwierdzeniu zaginięcia funkcjonariusza.

Art. 45b. Przepisów art. 45 ust. 3 i 3a nie stosuje się do funkcjonariusza

pełniącego służbę w czasie wojny.

Art. 46. 1. Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze

służby w Straży Granicznej z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę

przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne.

2. Jeżeli zwolniony funkcjonariusz w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby

nie zgłosi pisemnie gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy

ulega rozwiązaniu. Przepis art. 45 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3. Prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po

zgłoszeniu się do służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej

służby.

4. Funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres

pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku

zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie

mniej niż za 1 miesiąc. Świadczenie pieniężne wypłaca się w terminie 14 dni od

dnia złożenia przez funkcjonariusza wniosku w tej sprawie wraz z dokumentem

potwierdzającym fakt przywrócenia do służby.

5. Okres, za który funkcjonariuszowi przysługuje świadczenie pieniężne,

wlicza się do okresu służby uwzględnianego przy ustalaniu wzrostu uposażenia

zasadniczego, nagrody rocznej, a także do okresu służby, od którego zależą

uprawnienia określone w art. 35 ust. 2, art. 86 ust. 2, art. 115 ust. 1 i art. 119 ust. 1.

Okresu pozostawania poza służbą, za który funkcjonariuszowi nie przysługuje

świadczenie pieniężne, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień

uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu.

2017-12-08

©Telksinoe s. 73/149

Art. 46a. 1. Funkcjonariusza zwolnionego ze służby na podstawie art. 45 ust.

2 pkt 10 i 11, na jego wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia prawomocnego

zakończenia postępowania karnego lub postępowania karnego skarbowego,

przywraca się do służby, jeżeli prowadzone przeciwko niemu postępowanie zostało

zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o

umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1–

3 i 6 Kodeksu postępowania karnego.

2. Do funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 46 stosuje się

odpowiednio.

Art. 47. 1. Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 1

pkt 1, 2 i 5 i ust. 2 pkt 1 i 3–7 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od

dnia zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi

pisemne wystąpienie ze służby.

2. Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4 i

ust. 2 pkt 2 nie może nastąpić przed upływem 1 miesiąca od dnia zaprzestania

służby z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze

służby.

2a. Do okresów choroby stanowiących przyczynę zaprzestania służby, o

których mowa w ust. 1 i 2, wlicza się poprzednie okresy choroby stanowiące

przyczynę zaprzestania służby, jeżeli przerwa między kolejnymi okresami nie

przekraczała 60 dni.

2b. Wykonanie decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby ulega

wstrzymaniu:

1) do dnia następującego po ostatnim dniu choroby, nie dłużej jednak niż do dnia

następującego po upływie 12 miesięcy, jeżeli zwolnienie następuje na

podstawie, o której mowa w ust. 1;

2) do dnia następującego po upływie 1 miesiąca, jeżeli zwolnienie następuje na

podstawie, o której mowa w ust. 2, chyba że funkcjonariusz wyrazi pisemną

zgodę na zwolnienie w terminie wcześniejszym.

3. Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 może

nastąpić po zasięgnięciu opinii związku zawodowego funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

2017-12-08

©Telksinoe s. 74/149

Art. 48. 1. Funkcjonariusza nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w

czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego, z

wyjątkiem przypadków określonych w art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2 pkt 2, 3, 5, 7 i

10 oraz ust. 3.

2. W razie zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 2

pkt 5 lub 7 w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego

przysługuje mu uposażenie do końca okresu ciąży oraz trwania wymienionego

urlopu.

Art. 49. 1. Funkcjonariuszy zwalniają ze służby właściwi przełożeni z

zastrzeżeniem ust. 2.

2. Komendant Główny Straży Granicznej zwalnia ze służby funkcjonariuszy:

1) posiadających stopnie oficerskie;

2) którym wymierzono karę dyscyplinarną wydalenia ze służby;

3) w przypadkach określonych w art. 45 ust. 2 pkt 5.

Art. 50. 1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie

świadectwo służby oraz na swój wniosek opinię o służbie.

2. Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać

się do wyższego przełożonego od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia

otrzymania opinii.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe dane, które należy podać w świadectwie służby oraz

w opinii o służbie, a także tryb wydawania i dokonywania sprostowań świadectw

służby oraz odwoływania się od opinii o służbie, uwzględniając przełożonych

właściwych w sprawach świadectw służby i opinii o służbie, informacje, które

zamieszczane są w świadectwie służby na życzenie funkcjonariusza, oraz wzór

formularza świadectwa służby.

Art. 50a. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze

zarządzenia, sposób prowadzenia przez przełożonych dokumentacji w sprawach

związanych ze stosunkiem służbowym funkcjonariuszy, sposób prowadzenia akt

osobowych oraz wzory dokumentów w tych sprawach w zakresie

2017-12-08

©Telksinoe s. 75/149

nieuregulowanym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy. Zarządzenie

powinno określić sposób zakładania akt osobowych funkcjonariuszy, rodzaje

gromadzonych w nich dokumentów oraz sposób ich ewidencjonowania.

Rozdział 10

Korpusy i stopnie funkcjonariuszy Straży Granicznej

Art. 51. W Straży Granicznej obowiązują następujące korpusy i stopnie

służbowe:

1) korpus szeregowych:

a) szeregowy Straży Granicznej (marynarz Straży Granicznej),

b) starszy szeregowy Straży Granicznej (starszy marynarz Straży

Granicznej);

2) korpus podoficerów:

a) kapral Straży Granicznej (mat Straży Granicznej),

b) plutonowy Straży Granicznej (bosmanmat Straży Granicznej),

c) sierżant Straży Granicznej (bosman Straży Granicznej),

d) starszy sierżant Straży Granicznej (starszy bosman Straży Granicznej),

e) sierżant sztabowy Straży Granicznej (bosman sztabowy Straży

Granicznej);

3) korpus chorążych:

a) młodszy chorąży Straży Granicznej,

b) chorąży Straży Granicznej,

c) starszy chorąży Straży Granicznej,

d) chorąży sztabowy Straży Granicznej,

e) starszy chorąży sztabowy Straży Granicznej;

4) korpus oficerów:

a) podporucznik Straży Granicznej,

b) porucznik Straży Granicznej,

c) kapitan Straży Granicznej,

d) major Straży Granicznej (komandor podporucznik Straży Granicznej),

e) podpułkownik Straży Granicznej (komandor porucznik Straży

Granicznej),

f) pułkownik Straży Granicznej (komandor Straży Granicznej),

2017-12-08

©Telksinoe s. 76/149

g) generał brygady Straży Granicznej (kontradmirał Straży Granicznej),

h) generał dywizji Straży Granicznej (wiceadmirał Straży Granicznej).

Art. 52. 1. Na stopień szeregowego Straży Granicznej mianuje się

funkcjonariusza z dniem mianowania na stanowisko służbowe.

2. Na stopnie szeregowych Straży Granicznej oraz na stopnie podoficerskie

Straży Granicznej mianują przełożeni posiadający uprawnienia w sprawach

osobowych funkcjonariuszy.

Art. 53. 1. Na stopnie chorążych Straży Granicznej mianuje Komendant

Główny Straży Granicznej.

2. Na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej oraz na stopień generała

Straży Granicznej mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek

ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Na pozostałe stopnie oficerskie

Straży Granicznej mianuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 54. 1. Mianowanie na stopnie podoficerskie Straży Granicznej lub na

stopnie chorążych Straży Granicznej jest uzależnione od pozytywnej opinii

służbowej i zajmowanego stanowiska służbowego, a ponadto na pierwszy stopień:

1) podoficera – od ukończenia szkoły podoficerskiej;

2) chorążego – od ukończenia szkoły chorążych.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można mianować na pierwszy

stopień podoficerski Straży Granicznej lub na stopień chorążego Straży Granicznej

funkcjonariusza, mimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub

Art. 55. 1. Na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej może być

mianowany funkcjonariusz, który posiada wykształcenie wyższe i odbył

przeszkolenie specjalistyczne.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje, zakres oraz sposób prowadzenia przeszkolenia

specjalistycznego, o którym mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno określić

formy, w jakich prowadzone jest przeszkolenie, sposób składania egzaminu, a także

jednostki organizacyjne prowadzące przeszkolenie.

Art. 56. Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do

zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz

2017-12-08

©Telksinoe s. 77/149

w zależności od opinii służbowej. Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić

wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu:

– kaprala Straży Granicznej (mata Straży Granicznej) – 1 roku,

– plutonowego Straży Granicznej (bosmanmata Straży Granicznej) – 2

lat,

– sierżanta Straży Granicznej (bosmana Straży Granicznej) – 2 lat,

– starszego sierżanta Straży Granicznej (starszego bosmana Straży

Granicznej) – 2 lat,

– młodszego chorążego Straży Granicznej – 3 lat,

– chorążego Straży Granicznej – 3 lat,

– starszego chorążego Straży Granicznej – 3 lat,

– chorążego sztabowego Straży Granicznej – 4 lat,

– podporucznika Straży Granicznej – 3 lat,

– porucznika Straży Granicznej – 4 lat,

– kapitana Straży Granicznej – 4 lat,

– majora Straży Granicznej (komandora podporucznika Straży

Granicznej) – 3 lat,

– podpułkownika Straży Granicznej (komandora porucznika Straży

Granicznej) – 4 lat.

Art. 57. 1. W przypadkach zasługujących na szczególne wyróżnienie

funkcjonariusza posiadającego pozytywną opinię służbową oraz szczególne

kwalifikacje zawodowe lub umiejętności do pełnienia służby można mianować na

wyższy stopień przed upływem okresów ustalonych w art. 56.

2. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby można mianować na kolejny

wyższy stopień za szczególne zasługi w ochronie granicy państwowej.

Art. 58. 1. Stopnie podoficerów, chorążych, oficerów i generałów są

dożywotnie.

2. Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o

których mowa w art. 52 i 53, z dodaniem określenia:

1) „rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej i

został uznany za zdolnego do tej służby;

2017-12-08

©Telksinoe s. 78/149

2) „w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby

wojskowej.

3. Utrata stopnia wymienionego w art. 52 i 53 następuje w razie:

1) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

2) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych;

3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za

przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne

potępienie.

Art. 59. O obniżeniu lub utracie stopnia w przypadkach określonych w

ustawie orzeka organ właściwy do mianowania na ten stopień, z tym że o utracie

stopnia podporucznika orzeka minister właściwy do spraw wewnętrznych, a o

utracie stopnia generała – Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 60. 1. Funkcjonariuszowi przywraca się stopień w razie uchylenia:

1) prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych albo

2) prawomocnego skazania na karę pozbawienia wolności za przestępstwo

popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo

3) decyzji, na której podstawie nastąpiło pozbawienie stopnia, albo

4) kary dyscyplinarnej obniżenia stopnia.

2. O przywróceniu stopnia orzeka przełożony właściwy do mianowania na

stopień; o przywróceniu stopnia podporucznika Straży Granicznej orzeka minister

właściwy do spraw wewnętrznych; stopień generała Straży Granicznej przywraca

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

Art. 61. 1. Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień policyjny,

Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Biura Ochrony Rządu, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej lub

Służby Więziennej mianuje się na stopień obowiązujący w Straży Granicznej,

równorzędny z posiadanym stopniem.

1a. Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy można

mianować na stopień obowiązujący w Straży Granicznej, równorzędny z

2017-12-08

©Telksinoe s. 79/149

posiadanym stopniem, jeżeli osoba ta wykazuje kwalifikacje i umiejętności

szczególnie przydatne do pełnienia służby w Straży Granicznej.

2. Mianowanie osoby posiadającej stopień wojskowy, policyjny, Urzędu

Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Biura

Ochrony Rządu, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby

Więziennej może być uzależnione od odbycia szkolenia wymaganego w Straży

Granicznej do mianowania na dany stopień.

3. Mianowania osoby posiadającej stopień, o którym mowa w ust. 1 i 1a, na

stopień obowiązujący w Straży Granicznej dokonuje:

1) w korpusie oficerów – Komendant Główny Straży Granicznej;

2) w korpusach szeregowych, podoficerów i chorążych – właściwi przełożeni, o

których mowa w art. 36 ust. 1.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, równorzędność stopni,

o których mowa w ust. 1 i 1a, uwzględniając obowiązujące w tym zakresie

rozwiązania.

Art. 62. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy tryb mianowania funkcjonariuszy na stopnie,

uwzględniając podmioty właściwe do składania wniosków oraz do mianowania na

określone stopnie, terminy dokonywania mianowań, wzór wniosku o mianowanie,

kwalifikacje i umiejętności szczególnie przydatne do pełnienia służby w Straży

Granicznej uzasadniające możliwość mianowania na równorzędny stopień

obowiązujący w Straży Granicznej osoby przyjmowanej do służby i posiadającej

stopień wojskowy, a także sposób ogłaszania o utracie stopnia w przypadkach

określonych w art. 58 ust. 3.

Rozdział 11

Obowiązki i prawa funkcjonariusza Straży Granicznej

Art. 63. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków

wynikających z roty złożonego ślubowania.

2. Funkcjonariusz obowiązany jest odmówić wykonania rozkazu lub innego

polecenia, jeśli wykonanie rozkazu lub innego polecenia łączyłoby się z

popełnieniem przestępstwa.

2017-12-08

©Telksinoe s. 80/149

3. O odmowie wykonania rozkazu lub innego polecenia, o którym mowa w

ust. 2, funkcjonariusz powinien w formie pisemnej zameldować Komendantowi

Głównemu Straży Granicznej z pominięciem drogi służbowej.

Art. 64. 1. Przełożony funkcjonariusza niebędącego w stanie wykonać w

wyznaczonym terminie lub zakresie polecenia sądu lub prokuratora, o którym

mowa w art. 9 ust. 1, jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o przedłużenie

terminu, zmianę lub uchylenie polecenia.

2. W wypadku nieusprawiedliwionego niewykonania polecenia w

wyznaczonym terminie lub zakresie na żądanie sądu lub prokuratora przełożony

funkcjonariusza wszczyna przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. O

wyniku tego postępowania zawiadamia się odpowiednio sąd lub prokuratora.

Art. 65. 1. Funkcjonariusz nosi umundurowanie określone w przepisach

wydanych na podstawie ustawy, w tym umundurowanie typu wojskowego.

2. Funkcjonariusz nosi ordery, odznaczenia i odznaki według zasad

obowiązujących w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Funkcjonariusz w czasie służby jest obowiązany do noszenia przepisowego

umundurowania i wyposażenia.

4. Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze zarządzenia,

przypadki, w których funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków

służbowych nie ma obowiązku noszenia umundurowania.

5. Funkcjonariusz otrzymuje umundurowanie bezpłatnie.

6. Funkcjonariusz zwalniany ze służby albo przenoszony do innej formacji

mundurowej, na mocy obowiązujących przepisów i zawartego porozumienia

dotyczącego przeniesienia funkcjonariusza do innej formacji mundurowej, zwraca

umundurowanie wydane po raz pierwszy w związku z mianowaniem lub

przeniesieniem do służby w Straży Granicznej, w przypadku gdy nie było ono

używane i którego okres używalności nie upłynął, lub równowartość tego

umundurowania.

7. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, z wyłączeniem funkcjonariusza

zwolnionego ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3–5 i ust. 2 pkt 2, 10 i 11, ma

prawo do noszenia umundurowania.

2017-12-08

©Telksinoe s. 81/149

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) rodzaje, wzory, kolory oraz normy należności umundurowania,

2) wzory oznak i emblematów,

3) sposób noszenia umundurowania, oznak i emblematów, a także sposób

noszenia odznaki Straży Granicznej i symbolu,

4) warunki noszenia umundurowania przez funkcjonariuszy zwolnionych ze

służby,

5) liczbę punktów przeliczeniowych dla poszczególnych przedmiotów oraz

rodzajów umundurowania,

6) sposób realizacji norm należności oraz przypadki i sposób ich pomniejszania

lub powiększania,

7) rodzaje umundurowania lub przedmioty umundurowania wydane w naturze

lub formie równoważnika pieniężnego,

8) sposób ustalania i obliczania równowartości wydanego umundurowania, które

podlega zwrotowi

– uwzględniając ilość, okres używalności, opis przedmiotów umundurowania oraz

okoliczności, w których funkcjonariusze występują w poszczególnych rodzajach

umundurowania, oraz zapewniając, aby rodzaje i wzory umundurowania były

praktyczne i estetyczne, a także umożliwiały wykorzystanie umundurowania w

różnych warunkach klimatycznych i pogodowych.

9. Komendant Główny Straży Granicznej może określić, w drodze

zarządzenia, normy należności umundurowania specjalistycznego dostosowanego

do warunków pełnienia służby.

10. Komendant Główny Straży Granicznej może określić, w drodze

zarządzenia, przypadki uzasadnione szczególnymi warunkami służby, w jakich

można przydzielić dodatkowe przedmioty umundurowania, a także normy

należności tych przedmiotów.

Art. 65a. 1. Funkcjonariusz otrzymuje równoważnik pieniężny za przedmioty

umundurowania niewydane w naturze oraz za czyszczenie umundurowania.

2. Równoważnik pieniężny przysługuje za okres od dnia 1 kwietnia danego

roku kalendarzowego do dnia 31 marca roku następnego, zwany dalej „rokiem

zaopatrzeniowym”.

2017-12-08

©Telksinoe s. 82/149

3. Funkcjonariuszowi mianowanemu lub przeniesionemu do służby w Straży

Granicznej w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku

kalendarzowego, któremu wydaje się z dniem mianowania lub przeniesienia

przedmioty umundurowania w naturze, równoważnik pieniężny przysługuje od

dnia 1 kwietnia następnego roku kalendarzowego.

4. Równoważnik pieniężny wypłaca się w terminie nie dłuższym niż 2

miesiące, licząc od dnia powstania uprawnienia do jego wypłaty.

5. Przedmioty umundurowania są wyceniane w sposób bezwalutowy poprzez

przypisanie im odpowiedniej ilości punktów przeliczeniowych w ujęciu

jednostkowym, rocznym i całkowitym.

6. Równoważnik pieniężny nie przysługuje za okresy nieobecności

funkcjonariusza w służbie z powodu:

1) urlopu wychowawczego lub bezpłatnego, o ile suma nieobecności przekroczy

30 dni kalendarzowych w ciągu roku zaopatrzeniowego;

2) zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych.

7. Równoważnik pieniężny pomniejsza się w przypadku:

1) nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodów, o których mowa w ust.

2) wydania przedmiotów umundurowania w naturze, z wyjątkiem wydania

przedmiotów umundurowania w związku z mianowaniem do służby w Straży

Granicznej.

8. Wysokość równoważnika pieniężnego ulega jednorazowemu zwiększeniu

w przypadku:

1) mianowania na stopień służbowy, o którym mowa w art. 51 pkt 2 lit. a, pkt 3

lit. a, pkt 4 lit. a, d, g i h;

2) powołania na stanowisko Komendanta Głównego Straży Granicznej albo

zastępcy Komendanta Głównego Straży Granicznej.

9. Równoważnik pieniężny podlega zwrotowi w przypadku:

1) zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Straży Granicznej w okresie służby

przygotowawczej;

2) zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Straży Granicznej na podstawie art.

45 ust. 1 pkt 3 i 4;

2017-12-08

©Telksinoe s. 83/149

3) zaistnienia okoliczności wymienionych w ust. 6 i zwolnienia funkcjonariusza

ze służby w Straży Granicznej przed pomniejszeniem równoważnika

pieniężnego w przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1.

10. W sprawach zwrotu równoważnika pieniężnego, o których mowa w ust.

9, wydaje się decyzję administracyjną.

11. W przypadku nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodu urlopu

wychowawczego lub bezpłatnego w dniu rozpoczęcia roku zaopatrzeniowego,

wypłatę równoważnika pieniężnego zawiesza się.

12. Wznowienie zawieszonej wypłaty równoważnika pieniężnego następuje

w terminie miesiąca po ustaniu przyczyn nieobecności funkcjonariusza w służbie.

13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wysokość równoważnika pieniężnego za przedmioty umundurowania

niewydane w naturze oraz na czyszczenie umundurowania, a także podstawę

i sposób jego obliczania,

2) sposób obliczania kwoty pomniejszenia lub podwyższenia równoważnika

pieniężnego,

3) wartość pieniężną punktu przeliczeniowego,

4) tryb i termin zwracania równoważnika pieniężnego oraz sposób obliczania

kwoty należnej do zwrotu,

5) podmioty właściwe w sprawach wypłaty i zwrotu równoważnika pieniężnego

– uwzględniając normy należności przedmiotów umundurowania, a także

przypisaną poszczególnym przedmiotom oraz rodzajom umundurowania liczbę

punktów przeliczeniowych.

Art. 66. 1. Przy wykonywaniu czynności służbowych nieumundurowany

funkcjonariusz obowiązany jest na żądanie obywatela okazać legitymację służbową

w taki sposób, aby zainteresowany miał możliwość odczytać i zanotować numer

legitymacji i organ, który ją wydał, oraz nazwisko funkcjonariusza.

2. Funkcjonariusz przy wykonywaniu czynności administracyjno-

-porządkowych jest obowiązany okazać na żądanie legitymację służbową lub znak

identyfikacyjny w sposób umożliwiający odczytanie i zanotowanie danych w nim

zawartych.

2017-12-08

©Telksinoe s. 84/149

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje i wzory legitymacji służbowych, znaków

identyfikacyjnych oraz innych dokumentów służbowych funkcjonariuszy,

szczegółowy sposób posługiwania się nimi i dokonywania w nich zmian oraz

podmioty właściwe do ich wydawania. Rozporządzenie powinno określić wzory

dokumentów oraz znaków identyfikacyjnych w sposób umożliwiający odczytanie

i odnotowanie przez osobę zainteresowaną danych w nim zawartych.

Art. 67. Funkcjonariusz nie może bez zezwolenia przełożonego podejmować

zajęcia zarobkowego poza służbą.

Art. 68. 1. Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznych.

2. Z chwilą przyjęcia funkcjonariusza do służby ustaje jego dotychczasowe

członkostwo w partii politycznej.

3. Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o

przynależności do stowarzyszeń krajowych, działających poza służbą.

4. Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo

międzynarodowych wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Straży

Granicznej.

Art. 69. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany powiadomić bezpośredniego

przełożonego o zamiarze wyjazdu za granicę. Jeżeli wyjazd jest planowany na

więcej niż 3 dni, powiadomienie następuje w formie pisemnej.

2. Obowiązek powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wyjazdu

do krajów Unii Europejskiej oraz państw członkowskich Europejskiego

Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.

Art. 70. (uchylony)

Art. 71. Funkcjonariusz w związku z pełnieniem obowiązków służbowych

korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy

publicznych.

Art. 71a. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na

ochronę prawną, jeżeli postępowanie karne wszczęte przeciwko niemu o

przestępstwo popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych

2017-12-08

©Telksinoe s. 85/149

zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu wobec braku

ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia przestępstwa albo

wyrokiem uniewinniającym.

2. Koszty w wysokości odpowiadającej określonemu w odrębnych przepisach

wynagrodzeniu jednego obrońcy zwraca się ze środków Straży Granicznej.

Art. 72. 1. Funkcjonariusze mogą zrzeszać się w związku zawodowym

funkcjonariuszy Straży Granicznej.

2. Przepisy ustawy o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio z

zastrzeżeniem, że w Straży Granicznej może działać tylko jeden związek

zawodowy i związek ten nie ma prawa do strajku.

3. Szczegółowe zasady współdziałania związku zawodowego

funkcjonariuszy Straży Granicznej z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych i Komendantem Głównym Straży Granicznej określi statut tego

związku zarejestrowany w sądzie.

Art. 73. (uchylony)

Art. 74. (uchylony)

Art. 74a. 1. Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków

do nabycia prawa do emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od

uposażenia wypłaconego funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia

zwolnienia ze służby, od którego nie odprowadzono składki na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki

za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych.

2. Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:

1) kwotę najniższego wynagrodzenia ustalaną na podstawie odrębnych

przepisów – za okres służby kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003 r.;

2) kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku

poprzedniego, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów – za okres

służby kandydackiej po dniu 31 grudnia 2002 r.;

3) uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe

oraz dodatkowe wynagrodzenie wypłacone na podstawie art. 116,

2017-12-08

©Telksinoe s. 86/149

odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy, o której mowa w ust. 1 –

za pozostałe okresy służby.

3. Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia

jedynie warunki do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie

składek następuje na wniosek funkcjonariusza.

4. Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek

określonym na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887).

5. Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie

ust. 4, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o

systemie ubezpieczeń społecznych.

6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się również do funkcjonariusza, który pozostawał

w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., jeżeli po zwolnieniu ze służby, pomimo

spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił wniosek o

przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, kwotę należnych,

zwaloryzowanych składek przekazuje się niezwłocznie na podstawie

zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o ustaleniu

funkcjonariuszowi prawa do emerytury przewidzianej w przepisach, o których

mowa w ust. 4.

8. Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych.

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze

rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz jednostki do tego

właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i

niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych

składek.

Art. 75. 1. Jednostki organizacyjne Straży Granicznej oraz funkcjonariusze

otrzymują uzbrojenie oraz wyposażenie, w tym wyposażenie specjalne, niezbędne

do wykonywania przez funkcjonariuszy czynności służbowych.

2017-12-08

©Telksinoe s. 87/149

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, uzbrojenie Straży Granicznej, uwzględniając także inne niż broń

palna rodzaje uzbrojenia oraz konieczność zapewnienia skutecznego wykonywania

przez funkcjonariuszy czynności służbowych.

3. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia,

normy należności uzbrojenia zespołowego i indywidualnego, warunki jego

przyznawania i użytkowania, a także normy wyposażenia.

Art. 75a. 1. Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do

podległych funkcjonariuszy odpowiadają Komendant Główny Straży Granicznej,

komendanci oddziałów Straży Granicznej, komendanci ośrodków Straży

Granicznej i komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.

2. Za pracodawcę w rozumieniu przepisów działu dziesiątego ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666), zwanej dalej

„Kodeksem pracy”, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego

podstawie, w stosunku do podległych funkcjonariuszy uważa się przełożonych

wymienionych w ust. 1.

Art. 75b. 1. Funkcjonariuszowi, w celu ochrony jego życia i zdrowia,

zapewnia się bezpieczne i higieniczne warunki służby.

2. W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio

przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisy wykonawcze wydane

na jego podstawie, z wyłączeniem przepisów art. 207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4,

art. 228 § 1 i 2, art. 229 § 1–12, 4a i 8 w zakresie niedotyczącym wskazówek

metodycznych w sprawie przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników

oraz dokumentowania i kontroli badań okresowych i kontrolnych, art. 230–232,

art. 234 § 1–31, art. 235–2352, art. 237–2372, art. 2377 § 1 pkt 1 i § 2–4,

art. 2378 § 1, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a § 4.

3. Przepisów art. 2092, art. 2093 i art. 210 § 1–5 oraz przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy nie stosuje się

do wykonywanych przez funkcjonariusza zadań określonych w:

1) art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 4–5b, 5d, 7, 10, 12–13a oraz ust. 2a;

2) art. 1 ust. 2 pkt 14 i ust. 3, jeżeli charakter tych działań ma związek

z zadaniami określonymi w pkt 1.

2017-12-08

©Telksinoe s. 88/149

Art. 75c. 1. W celu ustalenia zdolności do wykonywania zadań na

zajmowanym stanowisku służbowym funkcjonariusz jest obowiązany poddać się

badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie wskazanym w skierowaniu na

takie badanie.

2. Skierowanie na badanie okresowe lub kontrolne zawiera w szczególności

imię i nazwisko, numer PESEL, adres zamieszkania, stanowisko służbowe

funkcjonariusza kierowanego na badanie oraz opis warunków pełnienia służby

występujących na zajmowanym stanowisku służbowym, w tym czynników

szkodliwych lub uciążliwych, o których mowa w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, i innych wynikających

z warunków pełnienia służby.

3. Rodzaj i zakres badań okresowych są uzależnione od rodzaju pełnionej

służby przez funkcjonariusza oraz narażenia na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla

zdrowia występujące w czasie służby.

4. Lekarz przeprowadzający badanie okresowe lub kontrolne, w celu

uwzględnienia wszystkich czynników szkodliwych lub uciążliwych i innych

wynikających z warunków pełnienia służby wskazanych w skierowaniu na

badanie, może poszerzyć jego zakres o dodatkowe badania lekarskie, konsultacje

u lekarzy specjalistów lub badania diagnostyczne, a także wyznaczyć termin

następnego badania okresowego krótszy niż określony w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2, jeżeli stwierdzi, że jest

to niezbędne dla ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym

stanowisku służbowym. Badania i konsultacje stanowią część badania okresowego

lub kontrolnego.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, lekarz wykorzystuje wskazówki

metodyczne w sprawie przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników

określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 229 § 8 Kodeksu pracy.

6. Badania okresowe i kontrolne są wykonywane na podstawie skierowania

na badanie wystawionego przez:

1) przełożonych, o których mowa w art. 75a ust. 1, lub upoważnione przez nich

osoby;

2017-12-08

©Telksinoe s. 89/149

2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego

osobę w stosunku do Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz

zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej.

7. Skierowanie na badanie:

1) kontrolne – wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia się funkcjonariusza do

służby,

2) okresowe – wystawia się nie później niż w terminie 30 dni przed upływem

ważności orzeczenia lekarskiego

– w 3 egzemplarzach, z których jeden przeznaczony jest dla funkcjonariusza

kierowanego na badanie.

8. Badania okresowe i kontrolne kończą się orzeczeniem lekarskim

stwierdzającym:

1) brak przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku

służbowym,

2) istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku

służbowym

– w warunkach służby opisanych w skierowaniu na badanie.

9. Od orzeczenia lekarskiego funkcjonariuszowi i przełożonym, o których

mowa w art. 75a ust. 1, przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania

orzeczenia.

10. Odwołanie od orzeczenia lekarskiego wraz z uzasadnieniem wnosi się na

piśmie za pośrednictwem lekarza, który wydał to orzeczenie, do:

1) wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce

pełnienia służby funkcjonariusza;

2) instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego

Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie

dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarza zatrudnionego

w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.

11. Lekarz, za którego pośrednictwem jest składane odwołanie, w terminie

7 dni od dnia otrzymania odwołania wraz z uzasadnieniem przekazuje je wraz

z dokumentacją stanowiącą podstawę wydanego orzeczenia lekarskiego do

właściwego podmiotu, o którym mowa w ust. 10.

2017-12-08

©Telksinoe s. 90/149

12. Badanie w trybie odwołania przeprowadza w terminie 14 dni od dnia

otrzymania odwołania właściwy podmiot, o którym mowa w ust. 10.

13. Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne.

14. Badania okresowe i kontrolne podlegają dokumentowaniu i kontroli

w sposób określony w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 229 § 8 Kodeksu pracy.

15. Kontrolę badań okresowych i kontrolnych wykonują podmioty, o których

mowa w ust. 10.

16. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) rodzaj i zakres badań okresowych, uwzględniając rodzaj pełnionej służby oraz

narażenie na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla zdrowia występujące w czasie

służby;

2) wzór skierowania na badania okresowe lub kontrolne, uwzględniając

konieczność zamieszczenia w tym wzorze informacji niezbędnych do

jednoznacznego ustalenia zakresu badań;

3) wzór orzeczenia lekarskiego, uwzględniając jednolitość informacji

znajdujących się w orzeczeniu.

Art. 76. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, przypadki, w których funkcjonariusz otrzymuje wyżywienie, oraz

normy wyżywienia, uwzględniając rodzaj pełnionej służby oraz szczególne

warunki jej pełnienia.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,

przypadki otrzymywania i wysokość równoważnika pieniężnego w zamian za

wyżywienie, uwzględniając warunki otrzymywania, rodzaje oraz stawki

zasadniczych i dodatkowych norm wyżywienia oraz napojów, a także podstawy

obliczania wysokości równoważnika pieniężnego.

Art. 77. 1. Funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo

przejazdu na koszt właściwego organu Straży Granicznej środkami publicznego

transportu zbiorowego raz w roku, do jednej z obranych przez siebie miejscowości

w kraju i z powrotem.

2017-12-08

©Telksinoe s. 91/149

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki przejazdu na koszt organu, o którym mowa w ust. 1,

uwzględniając warunki i sposób rozliczania kosztów przejazdu oraz rodzaje

środków transportu, którymi ma być dokonywany przejazd.

3. W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu osoba uprawniona

otrzymuje zryczałtowany równoważnik pieniężny.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki przyznawania zryczałtowanego równoważnika

pieniężnego, uwzględniając tryb wypłaty równoważnika w razie niewykorzystania

przysługującego przejazdu, w tym ustalania jego wysokości, oraz przypadki, kiedy

równoważnik nie przysługuje.

5. Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o

których mowa w ust. 1 i 3, nie przysługuje funkcjonariuszowi w roku

kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów

środkami publicznego transportu zbiorowego, na podstawie odrębnych przepisów.

6. Osobom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane także inne

świadczenia socjalne i bytowe.

7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje świadczeń, o których mowa w ust. 6, uwzględniając zakres

podmiotowy świadczeń socjalnych, warunki korzystania z tych świadczeń, sposób

ich realizacji, a w przypadku świadczeń finansowych – ich wysokość, sposób

obliczania, terminy rozliczeń oraz wypłaty.

Art. 78–80. (uchylone)

Art. 81. 1. Za członków rodziny funkcjonariusza uprawnionych do świadczeń

przewidzianych w art. 77 uważa się małżonka i dzieci.

2. Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione

i dzieci przyjęte na wychowanie, które:

1) nie przekroczyły 18 roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły – 24 lat albo

25 lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 25 lat przypada

na ostatni lub przedostatni rok studiów, albo

2017-12-08

©Telksinoe s. 92/149

2) stały się osobami całkowicie niezdolnymi do pracy przed osiągnięciem wieku

określonego w pkt 1.

Art. 82. Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnym

charakterze, w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 83. Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracownika związane z

rodzicielstwem określone w Kodeksie pracy, z wyjątkiem art. 1867, jeżeli przepisy

niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. Jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie są

funkcjonariuszami albo jedno z nich jest funkcjonariuszem a drugie jest

zatrudnione, z uprawnień może korzystać jedno z nich.

Art. 83a. Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa funkcjonariusza w czasie

jego nieobecności w służbie w związku z przebywaniem na urlopie macierzyńskim,

urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie

rodzicielskim lub urlopie wychowawczym, można w tym celu zatrudnić

pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej

nieobecności.

Art. 84. 1. Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby w Straży

Granicznej podjął pracę, okres tej służby wlicza się do okresu zatrudnienia w

zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prawa pracy.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariusza zwolnionego ze służby na

podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4.

Art. 85. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) właściwość organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w

sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy oraz tryb

postępowania w tych sprawach, uwzględniając rodzaje i zakres spraw

osobowych podległych poszczególnym organom i jednostkom Straży

Granicznej oraz sposób postępowania w sprawach związanych z nawiązaniem

i rozwiązaniem stosunku służbowego, a także jego zmianą;

2) szczegółowy zakres obowiązków funkcjonariuszy wynikający ze stosunku

służbowego oraz podstawy, zakres i tryb udzielania funkcjonariuszom

zwolnień od zajęć służbowych, uwzględniając rodzaje zdarzeń dotyczących

2017-12-08

©Telksinoe s. 93/149

osoby funkcjonariusza, o których, ze względu na ich wpływ na treść stosunku

służbowego, funkcjonariusz obowiązany jest poinformować właściwego

przełożonego, oraz sposób postępowania w tych przypadkach, okoliczności

usprawiedliwiające nieobecność w służbie i sposób jej usprawiedliwiania,

okoliczności uzasadniające udzielanie zwolnień od zajęć służbowych,

warunki udzielania zwolnień, okresy, na które zwolnienia mogą być

udzielone, i właściwość przełożonych w tym zakresie, a także częstotliwość

przeprowadzania badań lekarskich funkcjonariuszy.

2. Sposób pełnienia służby określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Art. 86. 1. Funkcjonariuszom przysługuje prawo do corocznego płatnego

urlopu wypoczynkowego w wymiarze 30 dni kalendarzowych, z wyłączeniem dni

ustawowo wolnych od pracy.

2. Funkcjonariusz uzyskuje prawo do pierwszego urlopu po roku służby.

Art. 87. 1. Z ważnych względów służbowych funkcjonariusza można

odwołać z urlopu wypoczynkowego, a także wstrzymać mu udzielenie urlopu w

całości lub w części. Termin urlopu może być także przesunięty na wniosek

funkcjonariusza umotywowany ważnymi względami.

2. Funkcjonariuszowi odwołanemu z urlopu przysługuje zwrot kosztów

przejazdu spowodowanych odwołaniem, według zasad ustalonych w przepisach o

należnościach służbowych w przypadkach przeniesienia lub delegowania, jak

również innych poniesionych kosztów.

2a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb zwrotu kosztów przejazdu i innych poniesionych kosztów

przysługujących funkcjonariuszowi w razie odwołania z urlopu, z uwzględnieniem

norm określonych dla przenoszonych lub delegowanych funkcjonariuszy,

udokumentowanych opłat dokonanych przez funkcjonariusza, a które nie zostały

wykorzystane w związku z odwołaniem z urlopu, jak również opłat dokonanych na

członków rodziny, o których mowa w art. 81, jeżeli odwołanie funkcjonariusza z

urlopu spowodowało także ich powrót.

3. Odwołanie funkcjonariusza z urlopu ze względów służbowych wymaga

zgody przełożonego.

2017-12-08

©Telksinoe s. 94/149

4. Funkcjonariuszowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku

kalendarzowym, urlopu tego należy udzielić w ciągu pierwszych 3 miesięcy

następnego roku.

Art. 88. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze

rozporządzenia, wprowadzić płatne urlopy dodatkowe dla funkcjonariuszy w

wymiarze do 15 dni kalendarzowych rocznie, uwzględniając pełnienie służby w

warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia albo osiągnięcie

określonego wieku lub stażu służby, albo szczególne właściwości służby.

Art. 89. Funkcjonariuszowi można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego lub

okolicznościowego, a także urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.

Art. 90. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki przyznawania funkcjonariuszom urlopów, tryb

postępowania w tych sprawach oraz wymiar urlopów, o których mowa w art. 88 i

89, uwzględniając okres służby, wiek funkcjonariuszy, przypadki warunków

szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia oraz stopnie szkodliwości

wpływające na wymiar urlopu dodatkowego.

Art. 90a. 1. Funkcjonariusza można skierować do szkoły, na przeszkolenie

lub na studia wyższe albo podyplomowe w kraju albo za granicą.

2. Z funkcjonariuszem w służbie stałej, którego zamierza się skierować na

koszt Straży Granicznej do szkoły, na przeszkolenie realizowane poza Strażą

Graniczną lub na studia wyższe albo podyplomowe w kraju albo za granicą, zawiera

się umowę, jeżeli koszt ten w dniu skierowania przekracza kwotę sześciokrotności

wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego w danym roku na

podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz. 1265).

3. Umowa, o której mowa w ust. 2, określa wzajemne prawa i obowiązki stron

związane ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów poniesionych

na naukę i utrzymanie funkcjonariusza, w przypadku:

1) nieukończenia szkoły, przeszkolenia lub studiów w wyniku uzyskania

negatywnej oceny końcowej albo przerwania nauki z winy funkcjonariusza;

2017-12-08

©Telksinoe s. 95/149

2) zwolnienia ze służby przed upływem okresu określonego w umowie z

przyczyn określonych w art. 45 ust. 1 pkt 3–5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i 8–11 oraz

ust. 3.

4. Zwrot kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza

następuje w wysokości:

1) kosztów poniesionych przez Straż Graniczną – w przypadkach, o których

mowa w ust. 3 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 pkt 3–5 i ust. 2 pkt 2 i 10;

2) proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby

pełnionej po zakończeniu nauki – w pozostałych przypadkach.

5. Koszty, o których mowa w ust. 4, nie obejmują uposażenia funkcjonariusza.

Art. 91. 1. Funkcjonariuszowi, który wzorowo wykonuje obowiązki,

przejawia inicjatywę w służbie i doskonali kwalifikacje zawodowe, mogą być

udzielane wyróżnienia:

1) pochwała;

2) pochwała w rozkazie;

3) nagroda pieniężna lub rzeczowa;

4) krótkoterminowy urlop;

5) przyznanie odznaki resortowej;

6) przedstawienie do odznaczenia państwowego;

7) przedterminowe mianowanie na wyższy stopień;

8) mianowanie na wyższe stanowisko służbowe.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki i tryb udzielania wyróżnień funkcjonariuszom,

uwzględniając podmioty właściwe w tych sprawach, sposób i terminy

przyznawania wyróżnień, okoliczności, w których wyróżnienia nie mogą być

przyznawane, oraz wzory dokumentów w tych sprawach.

Art. 91a. 1. Funkcjonariusze składają oświadczenie o swoim stanie

majątkowym, w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową,

Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, właściwym komendantom

oddziałów Straży Granicznej, komendantom ośrodków szkolenia Straży Granicznej

lub komendantom ośrodków Straży Granicznej przy nawiązywaniu lub

rozwiązywaniu stosunku służbowego, corocznie oraz na ich żądanie. Komendant

Główny Straży Granicznej oraz zastępcy Komendanta Głównego Straży Granicznej

2017-12-08

©Telksinoe s. 96/149

składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych.

2. Oświadczenie o stanie majątkowym powinno zawierać informacje o

źródłach i wysokości uzyskanych przychodów, posiadanych zasobach pieniężnych,

nieruchomościach, uczestnictwie w spółkach cywilnych lub spółkach prawa

handlowego, posiadanych udziałach lub akcjach w tych spółkach, mieniu nabytym

od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy, związku

międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego lub

związku metropolitalnego, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, mieniu

ruchomym, innych prawach majątkowych oraz o zobowiązaniach pieniężnych.

Oświadczenie to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia

działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub

w spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie nadzorczej spółdzielni

mieszkaniowej.

3. Pracownicy Straży Granicznej składają oświadczenie o swoim stanie

majątkowym, w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową, na

żądanie Komendanta Głównego Straży Granicznej, właściwych komendantów

oddziałów Straży Granicznej, komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej

lub komendantów ośrodków Straży Granicznej.

4. W przypadku konieczności złożenia corocznego oświadczenia

majątkowego na podstawie przepisów odrębnych, funkcjonariusze składają jedno

oświadczenie majątkowe na zasadach i w trybie określonych w tych przepisach.

5. Oświadczenia o stanie majątkowym corocznie składa się do dnia 31 marca

według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.

6. Prawo wglądu do złożonych oświadczeń o stanie majątkowym mają:

Komendant Główny Straży Granicznej, właściwi komendanci oddziałów Straży

Granicznej, komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej lub komendanci

ośrodków Straży Granicznej oraz osoby przez nich pisemnie upoważnione w

zakresie niezbędnym do przeprowadzenia analizy oświadczeń.

7. Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią

tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji

niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone” określonej w przepisach ustawy z dnia

2017-12-08

©Telksinoe s. 97/149

5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. Oświadczenie o stanie

majątkowym przechowuje się przez okres 10 lat od dnia jego złożenia.

8. Oświadczenie o stanie majątkowym osoby pełniącej funkcję organu Straży

Granicznej jest publikowane bez jej zgody na właściwej stronie Biuletynu

Informacji Publicznej, z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca

urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania i miejsca położenia

nieruchomości.

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach oświadczeń o stanie majątkowym,

sposób analizy ich zgodności ze stanem faktycznym, a także wzór oświadczenia o

stanie majątkowym wraz z objaśnieniami co do miejsca i terminu jego składania

oraz pouczeniem o odpowiedzialności za podanie informacji niezgodnych ze

stanem faktycznym oraz tryb publikowania oświadczeń, o których mowa w ust. 8,

uwzględniając zakres danych objętych oświadczeniem, o których mowa w ust. 1–

3, a także konieczność ujednolicenia formy przekazywanych informacji oraz

zapewnienia zupełności i przejrzystości przedstawianych informacji.

Art. 91b. Funkcjonariusze oraz pracownicy Straży Granicznej są obowiązani

poinformować przełożonego właściwego w sprawach osobowych o podjęciu przez

małżonka lub osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym

zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących

usługi detektywistyczne lub usługi w zakresie ochrony osób i mienia, objęciu w

nich akcji lub udziałów lub podjęciu działalności gospodarczej w tym zakresie, a

także o fakcie bycia wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 stycznia

2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 oraz z 2016 r.

poz. 831, 996, 1020, 1250 i 1265) na rzecz organów i jednostek organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o wystąpieniu takiej

sytuacji.

Art. 91c. Funkcjonariusz Straży Granicznej zwolniony ze służby, którego

zakres obowiązków służbowych obejmował czynności związane z

przygotowaniem lub przeprowadzaniem postępowań o udzielenie zamówienia

publicznego, nie może bez pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży

2017-12-08

©Telksinoe s. 98/149

Granicznej przed upływem 3 lat od dnia zwolnienia ze służby być zatrudniony lub

wykonywać innych zajęć u przedsiębiorcy, który ubiegał się o udzielenie przez

Straż Graniczną zamówienia publicznego.

Art. 91d. Funkcjonariusz Straży Granicznej zwolniony ze służby nie może

wykorzystywać informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności

służbowych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo w związku

z zatrudnieniem lub wykonywaniem innych zajęć u przedsiębiorcy.

Rozdział 12

Mieszkania funkcjonariuszy Straży Granicznej

Art. 92. 1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu

mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości

pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień

wynikających z przepisów odrębnych.

1a. Jeżeli w miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub w

miejscowości pobliskiej nie ma możliwości zrealizowania prawa, o którym mowa

w ust. 1, funkcjonariusz może otrzymać tymczasową kwaterę na okres pełnienia

służby w tej miejscowości.

2. Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej może otrzymać tymczasową

kwaterę.

3. Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, od

której granic administracyjnych najkrótsza odległość drogą publiczną do granic

administracyjnych miejscowości pełnienia służby nie przekracza 30 km.

Art. 93. Członkami rodziny funkcjonariusza, których uwzględnia się przy

przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z funkcjonariuszem we wspólnym

gospodarstwie domowym:

1) małżonek;

2) dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w

ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak

niż do ukończenia przez nie 25 lat życia;

3) rodzice funkcjonariusza i jego małżonka będący na jego wyłącznym

utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo niezdolność do pracy, albo inne

2017-12-08

©Telksinoe s. 99/149

okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa

się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające.

Art. 94. 1. Na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale

będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych

mu organów, uzyskane w wyniku ich działalności inwestycyjnej albo od

terenowych organów rządowej administracji ogólnej, stanowiące własność gmin

lub zakładów pracy, a także zwalniane przez osoby, które decyzje o przydziale

uzyskały z jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2. Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo

pomieszczenia mieszkalne w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które

znajdują się w budynkach na terenie zamkniętym lub w budynkach przeznaczonych

na cele służbowe.

3–5. (uchylone)

Art. 95. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont

zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny

oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,

warunki przyznawania i zwracania równoważnika, o którym mowa w ust. 1,

uwzględniając osoby uprawnione do jego otrzymania, wysokość równoważnika,

wzory wymaganych dokumentów, podmioty właściwe do jego przyznania i

wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania w przypadku

wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.

Art. 96. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on

sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu

pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość oraz warunki przyznawania i zwracania równoważnika pieniężnego, o

którym mowa w ust. 1, uwzględniając osoby uprawnione do jego otrzymania,

wysokość równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, podmioty właściwe

2017-12-08

©Telksinoe s. 100/149

do jego przyznania i wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania w

przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.

Art. 97. 1. Funkcjonariuszowi, który zajmuje lokal mieszkalny w

miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, przysługuje zwrot kosztów

dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją

lub autobusami.

2. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku

kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów

środkami publicznego transportu zbiorowego, na podstawie odrębnych przepisów.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, tryb oraz terminy zwrotu kosztów, o których mowa w ust.

1, uwzględniając w szczególności ich wysokość w odniesieniu do cen biletów za

przejazd koleją lub autobusami oraz wzory wymaganych dokumentów, podmioty

właściwe do wypłaty oraz odmowy przyznania zwrotu kosztów dojazdu, a także

sposób dokumentowania poniesionych kosztów.

Art. 98. 1. Funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na

podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na

uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub towarzystwie

budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego

stanowiącego odrębną nieruchomość.

2. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi w przypadku:

1) jej wypłaty jako nienależnego świadczenia;

2) zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 10 lat służby, jeżeli nie

nabył uprawnień do emerytury policyjnej albo policyjnej renty inwalidzkiej

lub prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytaln ych i

rentowych;

3) skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia

publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych

i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo

określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono

2017-12-08

©Telksinoe s. 101/149

prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe.

[3. Do służby, o której mowa w ust. 2 pkt 2, zalicza się również okresy służby

oraz okresy równorzędne ze służbą w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu

Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.]

<3. Do służby, o której mowa w ust. 2 pkt 2, zalicza się również okresy Nowe brzmienie

ust. 3 w art. 98

służby oraz okresy równorzędne ze służbą w rozumieniu przepisów wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa (Dz. U. z 2017 r.

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, poz. 1321).

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.>

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb postępowania oraz warunki przyznawania i cofania pomocy

finansowej, o której mowa w ust. 1, sposób ustalania jej wysokości oraz kwoty

podlegającej zwrotowi, podmioty właściwe w tych sprawach, uwzględniając

rodzaje wymaganych dokumentów oraz przypadki uzasadniające obniżenie kwoty

podlegającej zwrotowi.

Art. 99. Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie

przydziela się funkcjonariuszowi:

1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 98;

2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości

pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu

powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-

-pensjonatowy;

3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2;

4) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do

spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość

albo domu, o którym mowa w pkt 2, z wyjątkiem przypadków określonych na

podstawie art. 100 ust. 3.

2017-12-08

©Telksinoe s. 102/149

Art. 99a. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu

mieszkalnego, o którym mowa w art. 94 ust. 1, jeżeli:

1) podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzielony lokal lub jego

część bez zgody właściwego podmiotu;

2) używa lokalu w sposób sprzeczny z umową najmu lub niezgodnie z

przeznaczeniem, zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód

albo niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez

mieszkańców;

3) wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi

domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali;

4) jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane z

eksploatacją lokalu przez okres co najmniej trzech pełnych okresów płatności,

pomimo pisemnego zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu

lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych i

bieżących należności;

5) otrzymał pomoc finansową, o której mowa w art. 98 ust. 1;

6) nie zwolnił, w terminie określonym odrębnymi przepisami, wcześniej

przydzielonego lokalu;

7) zrzekł się uprawnień do zajmowanego lokalu;

8) przysługuje jemu lub jego małżonkowi tytuł prawny do innego lokalu, o

którym mowa w art. 94 ust. 1; w takim przypadku osobom tym przysługuje

prawo wyboru jednego z zajmowanych lokali;

9) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej on lub jego małżonek

uzyskali inny lokal mieszkalny lub dom o powierzchni mieszkalnej

odpowiadającej co najmniej przysługującym funkcjonariuszowi i członkom

jego rodziny normom zaludnienia;

10) po zwolnieniu ze służby on lub pozostali po nim członkowie rodziny zajmują

lokal położony w budynku przeznaczonym na cele służbowe lub na terenie

obiektu zamkniętego, a osobom tym przydzielono lokal w tej samej lub

pobliskiej miejscowości, o powierzchni odpowiadającej przysługującym

normom zaludnienia;

11) dokonał zamiany lokalu mieszkalnego;

2017-12-08

©Telksinoe s. 103/149

12) on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal bez tytułu

prawnego;

13) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub

przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,

popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu

osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone

w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie

środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe.

2. Decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób

zamieszkałych w tym lokalu.

Art. 99b. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia kwatery

tymczasowej, o której mowa w art. 94 ust. 2, jeżeli:

1) został zwolniony ze służby albo przeniesiony do służby w innej miejscowości;

2) upłynął okres pełnienia przez niego służby w jednostce organizacyjnej, na

terenie której znajduje się kwatera tymczasowa;

3) wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 99a ust. 1 pkt 1–4, 9 i 12.

2. Decyzję o opróżnieniu kwatery tymczasowej wydaje się w stosunku do

wszystkich osób zamieszkałych w tej kwaterze.

Art. 100. 1. Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej

miejscowości, który w poprzednim miejscu pełnienia służby posiada lokal

mieszkalny, dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy, może być

przydzielony lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej w nowym

miejscu pełnienia służby, jeżeli:

1) zwolni zajmowany lokal mieszkalny lub dom;

2) zwróci pomoc finansową przyznaną:

a) na wkład mieszkaniowy lub wkład budowlany w wysokości

zwaloryzowanej przez spółdzielnię,

b) na spłatę innych należności – w wysokości przyznanej.

2. Funkcjonariuszowi, który skorzystał z pomocy finansowej, może być

przydzielony lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, jeżeli zwolni

2017-12-08

©Telksinoe s. 104/149

zajmowany lokal mieszkalny lub dom, o którym mowa w ust. 1, oraz zwróci pomoc

finansową na zasadach określonych w tym przepisie.

3. Tryb przydzielania lokalu mieszkalnego w przypadkach, o których mowa

w ust. 1 i 2, szczegółowe zasady zwracania udzielonej pomocy finansowej oraz

zasady zwalniania zajmowanych lokali mieszkalnych lub domów określonych w

ust. 1 ustala minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4. Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który

w poprzednim miejscu pełnienia służby nie zwolnił zajmowanego lokalu

mieszkalnego lub domu, o którym mowa w ust. 1, można przydzielić tymczasową

kwaterę według przysługujących mu norm, bez uwzględnienia zamieszkałych z

nim członków rodziny.

5. Funkcjonariusz delegowany do czasowego pełnienia służby w innej

miejscowości otrzymuje tymczasową kwaterę. Koszt zakwaterowania pokrywa się

ze środków Straży Granicznej.

Art. 101. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przydziału i opróżniania oraz normy zaludnienia lokali mieszkalnych, o których

mowa w art. 94, warunki przydziału i opróżniania tymczasowych kwater, a także

podmioty właściwe do wydawania decyzji w tych sprawach, uwzględniając

funkcjonariuszy uprawnionych do otrzymania lokalu mieszkalnego lub

tymczasowej kwatery, wzory wymaganych dokumentów i podmioty właściwe do

wydawania decyzji w tych sprawach.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa oraz ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki najmu lokali mieszkalnych

znajdujących się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa,

pozostających w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a także sposób obliczania

wysokości czynszu najmu za te lokale, uwzględniając warunki, na jakich następuje

najem lokalu, oraz podstawy ustalania czynszu za najem tych lokali.

2017-12-08

3. Dodatkowe normy zaludnienia określone na podstawie ust. 1, związane z

zajmowanym stanowiskiem służbowym lub posiadanym stopniem, stosuje się

również przy przydziałach funkcjonariuszom innych lokali mieszkalnych niż

wymienione w art. 94.

4. W sprawach spornych wynikających ze stosunku najmu lokali, o których

mowa w ust. 2, rozstrzygają sądy powszechne.

5. Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa

w art. 95, 96 i 98, następuje w formie decyzji administracyjnej.

Art. 102. [1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do

lokalu mieszkalnego na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu

Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

lub żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego

lokalu mieszkalnego według norm powszechnie obowiązujących lub może być

przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.]

<1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 102

lokalu mieszkalnego na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1321).

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin lub żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu

mieszkalnego według norm powszechnie obowiązujących lub może być

przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.>

2. Prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1,

nie przysługuje funkcjonariuszowi, który został skazany prawomocnym wyrokiem

sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z

oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności

służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za

przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono

2017-12-08

prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe.

Rozdział 13

Uposażenie i inne świadczenia pieniężne funkcjonariuszy Straży Granicznej

Art. 103. 1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania

funkcjonariusza na stanowisko służbowe.

2. Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne

świadczenia pieniężne określone w ustawie.

3. Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty

bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa

budżetowa.

4. Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada

Ministrów w drodze rozporządzenia.

5. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się

uposażenie wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej.

Art. 104. Uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i

dodatków do uposażenia.

Art. 105. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia:

1) grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy, kategorie uposażenia

zasadniczego w poszczególnych grupach tego uposażenia oraz odpowiadające

im wysokości uposażenia zasadniczego ustalone z zastosowaniem

mnożników kwoty bazowej;

2) zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia

zasadniczego oraz stopni etatowych.

Rozporządzenie powinno uwzględniać zróżnicowanie uposażenia zasadniczego w

poszczególnych grupach tego uposażenia, a także ch arakter i rodzaje stanowisk

służbowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej.

Art. 106. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób i tryb zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat

uwzględnianej przy ustalaniu wysokości dodatku za wysługę lat, uwzględniając

2017-12-08

okresy służby w Straży Granicznej, Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze

Antykorupcyjnym, Policji, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej,

Służbie Więziennej, Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, okresy

traktowane jako równorzędne ze służbą w Straży Granicznej, okresy zakończonego

zatrudnienia, a także inne okresy wliczane na mocy odrębnych przepisów do okresu

pracy, jak również okoliczności wyłączające zaliczenie okresu służby lub pracy do

wysługi lat, podmioty właściwe do ich zaliczania oraz sposób dokumentowania

tych okresów.

Art. 107. 1. Funkcjonariusz przeniesiony na stanowisko służbowe

zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego zachowuje prawo do

uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do

czasu uzyskania wyższego uposażenia według zajmowanego stanowiska

służbowego.

2. Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadkach szczególnie

uzasadnionych, może zezwolić na zachowanie przez funkcjonariusza

przeniesionego na stanowisko służbowe, zaszeregowane do niższej grupy

uposażenia zasadniczego, prawa do zaszeregowania należnego na poprzednio

zajmowanym stanowisku, z jednoczesnym zachowaniem stopnia związanego z tym

stanowiskiem.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariuszy przeniesionych na niższe

stanowisko służbowe na podstawie art. 42 ust. 1 lub ust. 2 pkt 2 i 3 oraz

funkcjonariuszy przeniesionych na własną prośbę.

Art. 108. 1. Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia:

1) dodatek za wysługę lat w wysokości uzależnionej od okresów służby, o

których mowa w art. 106;

2) dodatek za stopień w wysokości uzależnionej od posiadanego stopnia Straży

Granicznej;

3) dodatek funkcyjny na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym;

4) dodatek służbowy na stanowiskach innych niż wymienione w pkt 3;

2017-12-08

5) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami,

warunkami lub miejscem pełnienia służby.

2. Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w

wysokości miesięcznej.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, warunki

otrzymywania dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1, oraz ich

wysokość, uwzględniając okoliczności uzasadniające ich przyznanie oraz okresowe

podwyższenie lub obniżenie, jak również rodzaje i wysokość dodatków

przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości,

kwalifikacje, warunki albo miejsce pełnienia służby.

Art. 109. 1. Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze

stałym są płatne miesięcznie z góry.

2. Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie

bezpośredniej lub na rachunek w banku wskazanym w formie pisemnej przez

funkcjonariusza, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach należność może być

przesłana na adres wskazany przez funkcjonariusza.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze

rozporządzenia, dodatki o charakterze stałym płatne z dołu, uwzględniając termin

oraz tryb ich wypłacania.

Art. 110. 1. Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem zaistnienia

okoliczności uzasadniających tę zmianę.

2. Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła w

ciągu miesiąca, uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości 1/30

części miesięcznego uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie

stanowią inaczej.

3. Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym

nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności

uzasadniające wygaśnięcie tego prawa.

Art. 111. 1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz

należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym

roszczenie stało się wymagalne.

2017-12-08

2. Organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić

przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione

wyjątkowymi okolicznościami.

3. Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz

należności pieniężnych przerywa:

1) każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej Straży

Granicznej, upoważnionym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio

w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;

2) uznanie roszczenia.

4. W razie zwłoki w wypłacie uposażenia, innych świadczeń oraz należności

pieniężnych funkcjonariuszowi przysługują, na jego wniosek, odsetki ustawowe za

opóźnienie od dnia, w którym uposażenie, inne świadczenie lub należność

pieniężna stały się wymagalne.

Art. 112. 1. Funkcjonariuszowi przysługują następujące świadczenia

pieniężne:

1) zasiłek na zagospodarowanie;

2) nagrody roczne;

3) nagrody jubileuszowe;

4) dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zleconych zadań

wykraczających poza obowiązki służbowe;

5) należności za podróże służbowe i przeniesienia;

6) świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

2. W razie śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny, przysługują:

1) zasiłek pogrzebowy;

2) odprawa pośmiertna.

3. Funkcjonariusz może otrzymywać również nagrody i zapomogi, o których

mowa w art. 114 ust. 1 i 2.

Art. 113. 1. Funkcjonariuszowi, w związku z mianowaniem na stałe,

przysługuje zasiłek na zagospodarowanie w wysokości jednomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi w dniu

mianowania na stałe.

2017-12-08

2. Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi

pełniącemu służbę w Straży Granicznej po zwolnieniu z zawodowej służby

wojskowej lub innej służby, w czasie której otrzymał taki zasiłek.

Art. 113a. 1. Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku

kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia

otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

2. Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia

otrzymanego w okresie tymczasowego aresztowania albo zawieszenia w

czynnościach służbowych, chyba że postępowanie karne lub dyscyplinarne będące

przyczyną aresztowania lub zawieszenia zostało umorzone prawomocnym

orzeczeniem bądź funkcjonariusz został uniewinniony na podstawie

prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu

dyscyplinarnym.

3. Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy

warunkowego umorzenia postępowania karnego ani umorzenia tego postępowania

z powodu przedawnienia lub amnestii.

4. Nagrodę roczną obniża się od 20% do 50% za rok kalendarzowy, w którym

funkcjonariusz:

1) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne,

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne;

2) naruszył dyscyplinę służbową lub zasady etyki zawodowej, jeżeli za czyn ten

prawomocnym orzeczeniem wymierzono mu karę dyscyplinarną nie surowszą

niż nagana z ostrzeżeniem;

3) nie wywiązywał się z obowiązków służbowych, co zostało stwierdzone w

opinii służbowej.

5. Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku:

1) skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe

umyślne;

2) wymierzenia funkcjonariuszowi za czyn, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, kary

dyscyplinarnej:

a) wydalenia ze służby,

b) ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

2017-12-08

c) obniżenia stopnia,

d) wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

e) ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym

stanowisku;

3) zwolnienia funkcjonariusza ze służby z powodu:

a) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne,

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe

nieumyślne,

b) popełnienia czynu o znamionach przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia

pozostawanie w służbie,

c) niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania

służby stałej, stwierdzonego w dwóch kolejnych opiniach służbowych,

między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,

d) nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie

odbywania służby przygotowawczej.

6. Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi toczy się postępowanie karne lub

dyscyplinarne o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który przyznawana

jest nagroda roczna, do czasu zakończenia tego postępowania nie przyznaje mu się

nagrody rocznej.

7. Nagrodę roczną obniża się lub się jej nie przyznaje w przypadkach, o

których mowa w ust. 4 i 5, za rok kalendarzowy, w którym:

1) funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub

dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda roczna została wypłacona – za rok, w

którym postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub

decyzją;

2) funkcjonariuszowi wydano opinię służbową, od której nie złożył odwołania,

lub ostateczną opinię służbową w rozumieniu przepisów o okresowym

opiniowaniu funkcjonariuszy Straży Granicznej.

8. Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w ciągu trzech

pierwszych miesięcy kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje

nagroda.

2017-12-08

9. Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby należną nagrodę roczną

wypłaca się w ostatnim dniu służby.

10. Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 9, wobec którego toczy się

postępowanie karne lub dyscyplinarne, nagrodę roczną wypłaca się po zakończeniu

tego postępowania, z uwzględnieniem ust. 4.

11. W przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza pozostających w

związku ze służbą nagrodę roczną wypłaca się niezwłocznie na podstawie

skróconego aktu zgonu albo ostatecznej decyzji o stwierdzeniu zaginięcia

funkcjonariusza.

12. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne

Komendantowi Głównemu Straży Granicznej i jego zastępcom.

13. Komendant Główny Straży Granicznej przyznaje nagrody roczne

kierownikowi komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej,

komendantowi oddziału Straży Granicznej, komendantowi ośrodka szkolenia

Straży Granicznej, komendantowi ośrodka Straży Granicznej oraz ich zastępcom.

Komendant Główny Straży Granicznej może przyznawać nagrody roczne

wszystkim funkcjonariuszom, z zastrzeżeniem ust. 12.

14. Kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej,

komendant oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży

Granicznej, komendant ośrodka Straży Granicznej przyznają nagrody roczne

odpowiednio funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w komórce organizacyjnej

Komendy Głównej Straży Granicznej, oddziale Straży Granicznej, ośrodku

szkolenia Straży Granicznej i ośrodku Straży Granicznej.

Art. 114. 1. Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody uznaniowe i

zapomogi.

2. Zapomogi mogą być przyznawane funkcjonariuszom w przypadku zdarzeń

losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny

oraz innych zdarzeń powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg,

okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej lub

zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach,

2017-12-08

mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania

środkami finansowymi.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia

społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość funduszu na nagrody

roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy, uwzględniając

jednostki organizacyjne Straży Granicznej, w których tworzy się fundusz, sposób

ustalania wysokości środków finansowych przeznaczonych na nagrody i zapomogi,

zasady zwiększania wysokości funduszu, a także sposób ustalania wielkości

środków pozostających w dyspozycji kierowników jednostek organizacyjnych

Straży Granicznej, przeznaczonych na nagrody.

Art. 115. 1. Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w

wysokości:

po 20 latach służby – 75%,

po 25 latach służby – 100%,

po 30 latach służby – 150%,

po 35 latach służby – 200%,

po 40 latach służby – 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, okresy wliczane do

okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz

tryb jej obliczania i wypłacania, uwzględniając w szczególności okresy służby,

pracy i nauki powodujące nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, sposób

dokumentowania tych okresów, a także obliczania tej nagrody i postępowania w

przypadku zbiegu prawa do kilku nagród oraz termin i sposób wypłacania nagrody.

Art. 116. 1. Za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza

obowiązki służbowe funkcjonariusz otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki otrzymywania wynagrodzenia za zadania określone w ust.

1, uwzględniając rodzaje wykonywanych prac, za które przysługuje dodatkowe

wynagrodzenie, jego wysokość oraz terminy wypłaty.

2017-12-08

3. Wynagrodzenie za dokonane przez funkcjonariuszy wynalazki,

udoskonalenia techniczne i usprawnienia normują odrębne przepisy.

Art. 117. 1. Funkcjonariuszowi odbywającemu podróże służbowe na

obszarze kraju przysługują należności z tytułu podróży służbowych.

2. W razie przeniesienia do pełnienia służby do innej miejscowości albo

delegowania do czasowego pełnienia służby, funkcjonariuszowi przysługują

należności z tytułu przeniesienia lub delegowania.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, warunki

oraz sposób ustalania należności, o których mowa w ust. 1 i 2, podmioty właściwe

do podejmowania decyzji w tych sprawach oraz zakres pojęcia podróży służbowej,

uwzględniając potrzebę określenia wysokości diet w związku z czasem trwania

podróży służbowej, zwrot rzeczywiście poniesionych wydatków oraz określenie

terminów wypłaty należności w sposób ułatwiający dokonywanie rozliczeń.

Art. 117a. 1. W zakresie odbywania przez funkcjonariuszy zagranicznych

podróży służbowych stosuje się odpowiednio przepisy w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w

państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju wydane na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

2. W przypadku zagranicznych podróży służbowych odbywanych przez

funkcjonariuszy w ramach programów i projektów realizowanych przez Straż

Graniczną z wykorzystaniem środków finansowych pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi stosuje

się odpowiednio rozwiązania obowiązujące dla tych programów i projektów.

3. Do zagranicznych podróży służbowych odbywanych przez funkcjonariuszy

w ramach działań przeprowadzanych przez Europejską Agencję Zarządzania

Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii

Europejskiej, zwaną dalej „Agencją Frontex”, zgodnie z rozporządzeniem Rady

(WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym Europejską

Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1, z późn.

zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2007/2004”, stosuje się wysokość stawek

2017-12-08

diet dziennych określonych w przepisach Unii Europejskiej, odpowiadających

pełnej wysokości diet dziennych przewidzianych w przypadku podróży

służbowych urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich w

państwach członkowskich, w przypadku zapewnienia ich finansowania przez

Agencję Frontex.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do pracowników Straży

Granicznej, jeżeli odbywają zagraniczne podróże służbowe określone w tych

przepisach.

Art. 117b. 1. Funkcjonariuszowi, który na podstawie odrębnych przepisów

wykonuje stałe zadania służbowe poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów wyżywienia i innych drobnych wydatków.

Stałe wykonywanie zadań służbowych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w wymiarze czasu nieprzekraczającym 24 godzin, nie stanowi podróży służbowej

w rozumieniu przepisów, o których mowa w art. 117a ust. 1–3.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, walutę, w jakiej będzie wypłacany ryczałt, sposób obliczania i

wypłacania oraz wysokość ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przy

obliczaniu wysokości ryczałtu liczbę godzin wykonywania zadań przez

funkcjonariusza w ciągu doby.

Art. 118. 1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1

pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1, 3–8 i 12 oraz ust. 3 otrzymuje:

1) odprawę;

2) ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby

urlopy wypoczynkowe lub urlopy dodatkowe oraz ekwiwalent za

niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 37 ust. 3;

3) zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w danym roku

przejazd, ze środków właściwego organu Straży Granicznej;

4) zwrot kosztów przejazdu do obranego miejsca zamieszkania dla siebie,

małżonka oraz dzieci pozostających na jego utrzymaniu oraz zwrot kosztów

przewozu urządzenia domowego według zasad obowiązujących przy

przeniesieniach służbowych;

2017-12-08

5) niewykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące

stosownie do przepisów wydanych na podstawie art. 77 ust. 4;

6) nagrody, o których mowa w art. 11a ust. 1.

2. Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3–5,

ust. 2 pkt 2 oraz 9–11 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed

zwolnieniem ze służby urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za

niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 37 ust. 3.

2a. (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniony przez niego

przełożony może w przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie

przyznać, z uwagi na uzasadnione potrzeby rodziny funkcjonariusza, odprawę w

wysokości nieprzekraczającej 50% w razie zwolnienia go ze służby na podstawie

art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i 9–11.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób obliczania i wypłacania ekwiwalentu pieniężnego za

niewykorzystane przez funkcjonariusza urlopy wypoczynkowe i dodatkowe oraz

ekwiwalentu za niewykorzystany czas wolny od służby, podmioty właściwe w tych

sprawach, a także terminy wypłaty, uwzględniając składniki uposażenia stanowiące

podstawę ekwiwalentu oraz powiązanie jego wysokości z liczbą dni

niewykorzystanego urlopu lub godzin ponadnormatywnego czasu służby.

Art. 119. 1. Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa

się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o

charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o

charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej

służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego zasadniczego uposażenia wraz z

dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się

jako pełny rok.

2. Przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okres

nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej, jeżeli bezpośrednio po zwolnieniu z

tej służby żołnierz został przyjęty do służby w Straży Granicznej i nie otrzymał

odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.

2017-12-08

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby w

Straży Granicznej po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których

przysługują świadczenia tego rodzaju.

4. Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej równa

się wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o

charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Art. 120. 1. W razie śmierci funkcjonariusza, pozostającej po nim rodzinie

przysługuje odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby

temu funkcjonariuszowi odprawa, gdyby był zwolniony ze służby, świadczenia

określone w art. 118 ust. 1 pkt 2–4 oraz nagrody, o których mowa w art. 11a ust. 1

i art. 112 ust. 1 pkt 2, a także dodatkowe wynagrodzenie, o którym mowa w art.

112 ust. 1 pkt 4.

[2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi

funkcjonariusza, który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej

kolejności dzieciom oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali

warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin12) lub żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin.]

<2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi

Nowe brzmienie

funkcjonariusza, który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, ust. 2 w art. 120

wejdzie w życie z

a w dalszej kolejności dzieciom oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2017 r.

funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie poz. 1321).

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej

Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

lub żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.>

12)

Obecnie przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich

rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708), która weszła w życie z dniem 26 maja 1994 r.

2017-12-08

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do zaginionych funkcjonariuszy.

Zaginięcie funkcjonariusza oraz związek tego zaginięcia ze służbą stwierdza

minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 120a. 1. Członkom rodziny funkcjonariusza w razie jego śmierci

pozostającej w związku ze służbą Komendant Główny Straży Granicznej może

przyznać pomoc finansową, jednorazowo lub okresowo ze środków właściwego

organu Straży Granicznej. Za członków rodziny funkcjonariusza uważa się osoby,

o których mowa w art. 93, spełniające w dniu śmierci funkcjonariusza warunki do

otrzymania renty rodzinnej.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, okresy, na które pomoc może być przyznawana, jej maksymalną

wysokość, podmioty właściwe w sprawach wypłaty oraz tryb postępowania w tych

sprawach, uwzględniając okoliczności, w których można przyznać pomoc, oraz

rodzaje wymaganych dokumentów.

Art. 121. 1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na

podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 4, wypłaca się co miesiąc przez okres

roku po zwolnieniu ze służby świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej

uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2. Funkcjonariuszowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1,

który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru

jednego z tych świadczeń.

3. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt

5 i 7, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia,

wypłaca się co miesiąc świadczenia pieniężne określone w ust. 1 przez okres

choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja

lekarska wyda orzeczenie o niezdolności do służby stanowiące podstawę do

ustalenia prawa do renty.

Art. 122. Odprawa, o której mowa w art. 118, oraz świadczenia określone w

art. 121 nie przysługują funkcjonariuszowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze

służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej lub do innej służby, w

której przysługuje prawo do takich świadczeń.

2017-12-08

Art. 123. 1. W razie śmierci funkcjonariusza, niezależnie od odprawy

pośmiertnej, o której mowa w art. 120, przysługuje zasiłek pogrzebowy w

wysokości:

1) 4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo

lub rodzice;

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości

określonej w pkt 1, jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2. Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła na skutek wypadku pozostającego

w związku ze służbą, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków właściwego organu

Straży Granicznej. Komendant Główny Straży Granicznej może wyrazić zgodę na

pokrycie kosztów pogrzebu funkcjonariusza zmarłego wskutek choroby

pozostającej w związku ze służbą.

3. W razie pokrycia kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze środków

właściwego organu Straży Granicznej, osobom wymienionym w ust. 1 pkt 1

przysługuje połowa zasiłku pogrzebowego.

Art. 124. 1. W razie śmierci członka rodziny funkcjonariusza, osobie, która

pokryła koszty pogrzebu, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:

1) 4000 zł – jeżeli koszty pogrzebu ponosi funkcjonariusz;

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości

określonej w pkt 1 – jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki pokrywania kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze

środków właściwego organu Straży Granicznej oraz członków rodziny, na których

przysługuje zasiłek pogrzebowy, uwzględniając rodzaje wydatków pokrywanych

w ramach kosztów pogrzebu, ich wysokość, przypadki oraz sposób ustalania, tryb

wypłaty zasiłku pogrzebowego lub jego wyrównania z tytułu śmierci członka

rodziny oraz dokumenty wymagane do jego wypłaty.

3. (uchylony)

Art. 125. 1. W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie

pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze,

dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym – z uwzględnieniem powstałych w

2017-12-08

tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności

pieniężnych lub na ich wysokość.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze

rozporządzenia, warunki ograniczenia w całości lub w części wypłaty niektórych

dodatków do uposażenia w okresie urlopu okolicznościowego lub pozostawania w

dyspozycji. Rozporządzenie powinno określić zakres ograniczenia wypłaty

dodatków, uwzględniając ich charakter, a także warunki przyznawania dodatków

w szczególnych okolicznościach oraz podmioty właściwe w tych sprawach.

Art. 125a. 1. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony

przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100%

miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1.

2. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami

Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi:

1) 100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, za okres

do:

a) 6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art.

1821a § 1 pkt 1 i art. 183 § 4 pkt 1 Kodeksu pracy,

b) 8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa w art.

1821a § 1 pkt 2 i art. 183 § 4 pkt 2 Kodeksu pracy,

c) 3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art.

183 § 4 pkt 3 Kodeksu pracy;

2) 60% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, za okres

urlopu rodzicielskiego przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.

3. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza-kobiety, która we wniosku,

złożonym nie później niż 21 dni po porodzie, wystąpi o udzielenie jej, bezpośrednio

po urlopie macierzyńskim, urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi

80% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, za cały okres

odpowiadający okresowi tych urlopów.

3a. W przypadku gdy wysokość uposażenia funkcjonariusza pomniejszonego

o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie z ust.

1–3, jest niższa niż kwota świadczenia rodzicielskiego, określonego w ustawie z

dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114, z

2017-12-08

późn. zm.13)), kwotę uposażenia funkcjonariusza pomniejszonego o zaliczkę na

podatek dochodowy od osób fizycznych podwyższa się do wysokości świadczenia

rodzicielskiego.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza, który we

wniosku, złożonym nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i

wystąpieniu do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w

sprawie przysposobienia dziecka lub po przyjęciu dziecka na wychowanie jako

rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, wystąpi o

udzielenie mu, bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze.

5. Funkcjonariuszowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo

4 otrzymał 80% uposażenia, o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji z

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze albo rezygnacji z urlopu

rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przysługuje

jednorazowe wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym mowa w ust. 3, do

wysokości 100%, pod warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający

okresom tych urlopów.

Art. 125b. 1. W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz

otrzymuje 80% uposażenia.

2. Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest

zwolniony od zajęć służbowych z powodu:

1) choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć

służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 372, 960 i 1265);

2) oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej

służby krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym

lub małżonka funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 6 93,

995, 1217, 1240, 1268, 1302, 1359, 1735 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 195 i 972.

2017-12-08

przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku

życia;

4) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny;

za członków rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka

funkcjonariusza, ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo

oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym

gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem w okresie sprawowania nad

nimi opieki;

5) konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub

małżonka funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem

przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 8. roku

życia, w przypadku:

a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola

lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby

niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa

w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku

do lat 3 (Dz. U. z 2016 r. poz. 157), lub dziennego opiekuna,

sprawujących opiekę nad dzieckiem,

b) porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka

funkcjonariusza, stale opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub

choroba uniemożliwia temu małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie

opieki nad dzieckiem,

c) pobytu małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza,

stale opiekujących się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie

leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą

w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

3. Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie

dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust.

2 pkt 4 – przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym

okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.

4. Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków

rodziny wymagających opieki.

2017-12-08

5. Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest

zwolniony od zajęć służbowych z powodu:

1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami służby,

3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze

służby,

4) choroby przypadającej w czasie ciąży,

5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla

kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,

6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej

służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,

7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania

przez komisję lekarską

– zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6. Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz

został zwolniony od zajęć służbowych:

1) podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w

kontyngencie Straży Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 1–3a;

2) w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w

związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności służbowych,

stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony organ;

3) na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie

niebezpiecznych warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z

narażeniem życia lub zdrowia, w obronie prawa, nienaruszalności granic

państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7. Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w

ust. 6 pkt 3, stwierdza, w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8. Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje

odwołanie do wyższego przełożonego.

Art. 125c. 1. Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza

zaświadczenie lekarskie wystawione zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy

2017-12-08

z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia

lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy, z tym że:

1) przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym

badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek,

tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania się

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – zaświadczenie wystawione

przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z

dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 2 – zaświadczenie

jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi;

3) w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. a – oświadczenie

funkcjonariusza;

4) w przypadkach, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. b i c –

zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5) w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa – decyzja wydana przez właściwy organ albo

uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2. W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu

lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, z

zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, odmienny sposób

stwierdzania przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusza, o którym

mowa w ust. 2.

Art. 125d. 1. Doręczenie zaświadczenia lekarskiego odbywa się przy

wykorzystaniu profilu informacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z

dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa, na zasadach określonych w tej ustawie.

Kierownicy jednostek organizacyjnych Straży Granicznej wykorzystują lub tworzą

2017-12-08

profil informacyjny płatnika składek, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia

25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w

razie choroby i macierzyństwa.

2. Wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie, o którym

mowa w art. 55a ust. 7 tej ustawy, albo zaświadczenie wystawione przez lekarza na

zwykłym druku w przypadkach, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. b i c

oraz art. 125c ust. 1 pkt 1, funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć

przełożonemu właściwemu do spraw osobowych w terminie 7 dni od dnia jego

otrzymania.

3. Zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo

decyzję, o której mowa w art. 125c ust. 1 pkt 5, funkcjonariusz jest obowiązany

dostarczyć właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

4. Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 125b ust.

2 pkt 5 lit. a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do

spraw osobowych w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

5. W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2–4,

nieobecność w służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się

za nieobecność nieusprawiedliwioną, chyba że niedostarczenie zaświadczenia,

oświadczenia albo decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od funkcjonariusza.

Art. 125e. 1. Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z

powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie

wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, może podlegać kontroli.

2. Kontrolę przeprowadzają:

1) komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

– w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z

powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2) przełożony funkcjonariusza właściwy do spraw osobowych – w zakresie

prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów

formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3.

2017-12-08

3. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres

zwolnienia.

4. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, zostało złożone

niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres

zwolnienia.

5. Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało

sfałszowane, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7. Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na

ustaleniu, czy funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym

sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie

wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w

szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8. Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1

pkt 3, polega na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu

dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko

funkcjonariusza, lub na ustaleniu, czy niania lub dzienny opiekun dziecka

przebywali na zwolnieniu lekarskim.

9. Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz

oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3,

przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego funkcjonariusza.

10. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę

zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego

celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało

nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

11. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba

kontrolująca sporządza protokół.

2017-12-08

12. Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego

ewentualnych uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym

podpisem.

13. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę

prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się

odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez komisję lekarską podległą

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w wyniku przeprowadzenia przez

tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia

lekarskiego.

14. Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje

odwołanie do wyższego przełożonego.

15. Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na

sprawdzeniu, czy zaświadczenie:

1) nie zostało sfałszowane;

2) zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania

zaświadczeń lekarskich.

16. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodz i

podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje

do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17. W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane

niezgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich, przełożony występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki

organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 125f. 1. Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 125b, stanowi

uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące

funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z

uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do

uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2. Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim

przyjmuje się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim

stanowi 1/30 uposażenia, o którym mowa w art. 125b.

2017-12-08

3. W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym

przebywał na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia

przy najbliższej wypłacie.

4. Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim

miesiącu pełnienia służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności

przysługujących mu z tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca

odpowiednią część uposażenia w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 125g. 1. Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń

funkcjonariuszy w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w

całości na nagrody uznaniowe za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie

funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody

roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi.

3. Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po

zakończeniu okresu rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż 1 miesiąc

kalendarzowy i nie dłużej niż 3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu

rozliczeniowego uzależnia się od wielkości środków finansowych uzyskanych z

tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 125h. Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z

dodatkami o charakterze stałym za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie

uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń, o których mowa w

art. 112 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 121.

Art. 125i. 1. Komendant Główny Straży Granicznej sporządza roczne

zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach

lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w

terminie do końca marca następnego roku.

2. W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres

przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem

podziału na przyczyny wskazane w art. 125b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres

przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim, w tym średnią roczną liczbę

godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.

2017-12-08

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór zestawienia, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze

potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji zawartych w zestawieniu.

Art. 126. 1. Funkcjonariusz skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo

na studia w kraju otrzymuje uposażenie oraz inne należności pieniężne.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość oraz warunki wypłaty uposażenia i innych należności

pieniężnych, o których mowa w ust. 1, uwzględniając przypadki uprawniające

funkcjonariusza skierowanego do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w

kraju do otrzymywania uposażenia oraz sposób obliczania zryczałtowanego

równoważnika pieniężnego na pokrycie kosztów przejazdu, a także sposób

rozliczania podróży służbowych wynikających z odbywanej nauki.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość oraz warunki wypłaty uposażenia i innych należności pieniężnych

funkcjonariuszowi skierowanemu do akademii lub innych szkół (na kursy) za

granicą, uwzględniając warunki otrzymywania przez funkcjonariusza

skierowanego do akademii lub innych szkół (na kursy) za granicą uposażenia, jego

wysokość i sposób wypłacania.

Art. 127. 1. W razie pobierania przez funkcjonariusza wynagrodzenia

przewidzianego w przepisach o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe, funkcjonariuszowi oraz członkom jego rodziny przysługują

świadczenia i należności pieniężne z tytułu służby, określone w niniejszej ustawie,

z wyjątkiem należności, o których mowa w art. 76.

2. Świadczenia i należności pieniężne określone w ust. 1 wypłaca się w

wysokości ustalonej, z uwzględnieniem wynagrodzenia należnego

funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym lub według

stawki obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby albo w dniu jego śmierci.

Art. 128. 1. Funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych

zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia.

2. Okres zawieszenia w czynnościach służbowych, o którym mowa w ust. 1,

nie podlega wliczeniu do okresu służby funkcjonariusza, od którego zależy

2017-12-08

wysokość uposażenia, wysokość innych świadczeń pieniężnych lub prawo do nich

oraz wymiar urlopu wypoczynkowego, a także innych rodzajów urlopów

przysługujących funkcjonariuszowi.

3. Po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego w sprawie o

czyn stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych

funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne jego

podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli:

1) nie został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby;

2) postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem

uniewinniającym bądź umorzeniem ze względu na okoliczności wymienione

w art. 17 § 1 pkt 1–3 i 6 Kodeksu postępowania karnego, nawet po zwolnieniu

ze służby.

4. W przypadku gdy postępowanie dyscyplinarne albo karne w sprawie o czyn

stanowiący podstawę zawieszenia zakończyło się w sposób określony w ust. 3,

okres zawieszenia w czynnościach służbowych wlicza się do okresu służby, od

którego zależy wysokość lub wymiar należności pieniężnych oraz urlopów, o

których mowa w ust. 2, lub prawo do nich.

5. Należności pieniężne, o których mowa w ust. 3 i 4, wypłaca się wraz z

odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres zawieszenia w czynnościach

służbowych, na wniosek funkcjonariusza, w terminie miesiąca od dnia otrzymania

przez właściwą jednostkę organizacyjną Straży Granicznej pisemnej informacji o

prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego albo karnego, o czyn

stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych.

Art. 129. (uchylony)

Art. 130. 1. Funkcjonariuszowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia

służby albo pozostaje poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie

od najbliższego terminu płatności. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas

nieusprawiedliwionej nieobecności uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część

uposażenia przy najbliższej wypłacie.

2. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się

funkcjonariuszowi zawieszone uposażenie; w przypadku nieobecności

2017-12-08

nieusprawiedliwionej funkcjonariusz traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część

uposażenia miesięcznego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności

pełnienia przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.

4. Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca

kalendarzowego, przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia

miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego.

Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie za czas urlopu bezpłatnego, potrąca mu

się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

Art. 131. 1. Z uposażenia funkcjonariuszy mogą być dokonywane potrącenia

na podstawie sądowych i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na

podstawie przepisów szczególnych – na zasadach określonych w przepisach o

egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w innych

przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy niniejszej ustawy nie stanowią

inaczej.

2. Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia, odprawę wymienioną w art. 118 oraz

świadczenia określone w art. 116 i 121.

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, jednostki organizacyjne właściwe do dokonywania potrąceń z

uposażenia oraz tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając prz ypadki

dokonywania potrąceń z uposażenia, w tym potrąceń za zgodą funkcjonariusza i w

trybie bezegzekucyjnym, oraz sposób ich dokonywania.

Art. 132. Przepisu art. 131 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zaliczek pobieranych

do rozliczenia, a w szczególności na koszty podróży służbowej, delegacji i

przeniesienia. Należności te potrąca się z uposażenia w pełnej wysokości,

niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

Art. 133. (uchylony)

2017-12-08

Rozdział 14

Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna funkcjonariuszy Straży Granicznej

Art. 134. Funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za

popełnione przestępstwa i wykroczenia – niezależnie od odpowiedzialności karnej.

Art. 134a. 1. W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne,

wypełniającego jednocześnie znamiona wykroczenia, w przypadku mniejszej wagi

lub ukarania grzywną, przełożony dyscyplinarny może nie wszczynać

postępowania dyscyplinarnego a wszczęte postępowanie umorzyć.

2. W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne mniejszej

wagi przełożony dyscyplinarny może odstąpić od wszczęcia postępowania i

przeprowadzić ze sprawcą przewinienia dyscyplinarnego udokumentowaną w

formie notatki rozmowę dyscyplinującą.

3. Notatkę, o której mowa w ust. 2, włącza się do akt osobowych na okres

roku.

Art. 135. 1. Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za

naruszenie dyscypliny służbowej, nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej, a

zwłaszcza honoru, godności i dobrego imienia służby, oraz w innych przypadkach

określonych w ustawie.

2. Naruszeniem dyscypliny służbowej jest:

1) niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza wynikających ze złożonego

ślubowania, a także przepisów niniejszej ustawy i przepisów wydanych na jej

podstawie;

2) odmowa wykonania lub niewykonanie rozkazu lub innego polecenia, z

zastrzeżeniem przypadku określonego w art. 63 ust. 2;

3) zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób niedbały lub

nieprawidłowy;

4) niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień

określonych w przepisach prawa;

5) świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza,

jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę służbie,

funkcjonariuszowi lub innej osobie;

2017-12-08

6) nadużycie zajmowanego stanowiska dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub

osobistej;

7) porzucenie służby;

8) samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania bądź nieusprawiedliwione

opuszczenie lub niestawienie się do miejsca pełnienia służby;

9) wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania zadania

służbowego albo uniemożliwiający jego wykonanie;

10) umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza w czasie

pełnienia służby.

3. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na wniosek sądu lub

prokuratora, organ wnioskujący informuje się o wyniku tego postępowania.

Art. 136. 1. Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne:

1) upomnienie;

2) nagana;

3) surowa nagana;

4) nagana z ostrzeżeniem;

5) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;

6) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;

7) obniżenie stopnia;

8) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby;

9) wydalenie ze służby.

2. Prawomocne wymierzenie kary, o której mowa w ust. 1 pkt 9, powoduje

zakaz przyjęcia do Straży Granicznej przez okres 10 lat.

3. W stosunku do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej oprócz kar

wymienionych w ust. 1 można ponadto orzec zakaz opuszczania miejsca

zakwaterowania na okres nie dłuższy niż 15 dni.

4. W uzasadnionych przypadkach można łączyć karę wyznaczenia na niższe

stanowisko służbowe oraz karę wydalenia ze służby z karą obniżenia stopnia.

Art. 136a. 1. Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

2. Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może być wskazany przez

obwinionego funkcjonariusz Straży Granicznej, adwokat albo radca prawny.

2017-12-08

Obrońca jest uprawniony do reprezentowania obwinionego w granicach

udzielonego pełnomocnictwa.

Art. 136b. 1. Wymierzanie kar dyscyplinarnych, z zastrzeżeniem art. 59,

należy do:

1) komendantów oddziałów Straży Granicznej, komendantów ośrodków

szkolenia Straży Granicznej, komendantów ośrodków Straży Granicznej oraz

kierowników komórek organizacyjnych Komendy Głównej;

1a) dowódcy kontyngentu Straży Granicznej wydzielonego do realizacji zadań

poza granicami państwa;

2) Komendanta Głównego Straży Granicznej.

2. Wymierzenie kary, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 9, należy do

wyłącznej właściwości Komendanta Głównego Straży Granicznej.

3. Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez

podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, odwołanie przysługuje do

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4. Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przez

Komendanta Głównego Straży Granicznej odwołanie przysługuje do ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

5. Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszom

przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego, przesłanki

wymierzania kar, ich wykonywanie, tryb odwoływania się od kar, a także

właściwość przełożonych w sprawach dyscyplinarnych, uwzględniając zakres

władzy dyscyplinarnej przełożonych, przypadki, w których postępowania

dyscyplinarnego nie wszczyna się, czas trwania postępowania dyscyplinarnego,

prawa obwinionego, podstawy zawieszania postępowania oraz okoliczności jego

wznawiania, rodzaje wydanych orzeczeń, a także dokumenty wymagane w tych

sprawach.

Art. 136c. 1. Choroba obwinionego, świadka i innego uczestnika

postępowania dyscyplinarnego usprawiedliwia nieobecność tych osób podczas

czynności objętych danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż łącznie 14

2017-12-08

dni w ciągu całego postępowania dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie

nieobecności z powodu choroby za każdy następny jej okres wymaga

przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do

wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie

lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie karne, zwanego dalej

„zaświadczeniem”. Przepisy wydane na podstawie art. 117 § 4 Kodeksu

postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

2. Zaświadczenia nie może wystawić lekarz, o którym mowa w ust. 1, jeżeli

wchodzi w skład komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych, utworzonej w Straży Granicznej.

Art. 137. 1. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie

90 dni od dnia otrzymania przez przełożonego, o którym mowa w art. 136b ust. 1,

wiadomości o popełnieniu przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej.

1a. Jeżeli funkcjonariusz z powodu nieobecności w służbie nie ma możliwości

złożenia wyjaśnień, bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, nie rozpoczyna się, a

rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się funkcjonariusza do służby.

2. Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie

1 roku od dnia popełnienia czynu, o którym mowa w ust. 1.

2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej w

wyniku wznowienia postępowania dyscyplinarnego, pod warunkiem że kara ta nie

jest wyższa od kary dyscyplinarnej wymierzonej w postępowaniu, które zostało

wznowione.

2b. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje bieg terminu, o

którym mowa w ust. 2.

3. W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie

przestępstwo albo wykroczenie, przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje

z upływem okresu przedawnienia karalności przestępstwa albo wykroczenia.

Art. 137a. 1. Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na uznaniu kary za niebyłą,

usunięciu z akt osobowych funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu

nieczytelnym zapisu o karalności.

2. Kary dyscyplinarne ulegają zatarciu po upływie następujących okresów od

dnia ich wykonania:

2017-12-08

1) 6 miesięcy – kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 1 i ust. 3;

2) 12 miesięcy – kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 2–4;

3) 24 miesięcy – kary, o których mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5–7;

4) 36 miesięcy – kara, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 8.

3. Kara dyscyplinarna, w przypadku wykazania się przez funkcjonariusza

odwagą lub szczególnymi osiągnięciami w wykonywaniu zadań służbowych, może

ulec zatarciu przed upływem okresów, o których mowa w ust. 2.

4. Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem

poprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia tej kary

liczy się od dnia wykonania nowej kary.

5. W przypadku określonym w art. 136 ust. 4 zatarcie kar następuje z upływem

terminu przewidzianego dla kary surowszej.

Art. 138. 1–5. (uchylone)

6. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko

funkcjonariuszowi, za czyn będący wykroczeniem podlegającym rozpoznaniu w

trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, zostanie

umorzone w związku ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby, właściwość do

rozpoznania sprawy przechodzi na organ powołany do rozstrzygania w sprawach o

wykroczenia.

Art. 139. (uchylony)

Art. 140. 1. Za czyny, za które w myśl odrębnych przepisów właściwe organy

są uprawnione do nakładania kar porządkowych, funkcjonariusze ponoszą

wyłącznie odpowiedzialność dyscyplinarną.

2. Odpowiedzialności dyscyplinarnej podlegają również funkcjonariusze w

przypadkach, gdy właściwe organy są uprawnione do stosowania grzywny w celu

przymuszenia.

3. O pociągnięcie funkcjonariusza do odpowiedzialności dyscyplinarnej

występują organy, o których mowa w ust. 1 i 2, do komendanta oddziału Straży

Granicznej.

Art. 141. (uchylony)

Art. 142. (uchylony)

2017-12-08

Art. 143. Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze

zarządzenia, po zasięgnięciu opinii związku zawodowego funkcjonariuszy Straży

Granicznej, zasady etyki zawodowej funkcjonariuszy, uwzględniając w

szczególności zasady określone w rozdziale 3.

Art. 143a. Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 i 344 Kodeksu karnego mają

odpowiednie zastosowanie do funkcjonariuszy Straży Granicznej.

Art. 143b. Kto zatrudnia osoby, o których mowa w art. 91c, lub zleca im

wykonywanie innych zajęć wbrew warunkowi w nim określonemu, podlega karze

aresztu lub karze grzywny.

Art. 144–146. (uchylone)

Art. 146a. (uchylony)

Art. 147. (uchylony)

Art. 147a. 1. Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej

uporczywie nie wykonuje poleceń w sprawach służbowych,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej samowolnie

opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych na czas

powyżej czternastu dni kalendarzowych lub przez taki czas samowolnie poza nim

pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

3. Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej opuszcza

wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych na czas powyżej

dwóch dni kalendarzowych lub przez taki czas samowolnie poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do roku.

4. Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej w celu trwałego

uchylenia się od służby opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków

służbowych lub w takim celu poza nim pozostaje,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

Art. 147b. 1. Kto, będąc obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym

mowa w art. 91a, podaje w nim nieprawdę, podlega karze pozbawienia wolności

do lat 5.

2017-12-08

2. W przypadku mniejszej wagi sprawca czynu określonego w ust. 1, podlega

grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Rozdział 14a

Kontyngenty Straży Granicznej wydzielone do realizacji zadań poza

granicami państwa

Art. 147c. Do realizacji zadań poza granicami państwa może zostać

wydzielony kontyngent Straży Granicznej, zwany dalej „kontyngentem”, w celu

udziału w:

1) organizowaniu i kontroli ruchu granicznego;

2) organizowaniu ochrony granicy państwowej;

3) zapewnieniu bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej;

3a) rozpoznawaniu i przeciwdziałaniu zagrożeniom terroryzmem;

4) szkoleniu i ćwiczeniach służb granicznych;

5) przedsięwzięciach reprezentacyjnych.

Art. 147d. 1. O utworzeniu kontyngentu postanawia, w drodze decyzji:

1) minister właściwy do spraw wewnętrznych w przypadkach, o których mowa

w art. 147c pkt 1–3a;

2) Komendant Główny Straży Granicznej w przypadkach, o których mowa w art.

147c pkt 4 i 5.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności:

1) nazwę kontyngentu, jego liczebność oraz czas, przez jaki będzie pozostawać

poza granicami państwa;

2) cel skierowania kontyngentu, zakres jego zadań oraz obszar działania;

3) system kierowania i dowodzenia kontyngentem;

4) uzbrojenie i wyposażenie kontyngentu w środki i sprzęt specjalny;

5) trasy i czas przemieszczania się kontyngentu w przypadku tranzytu.

3. W przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 1–3a, w decyzji określa

się ponadto:

1) organ organizacji międzynarodowej, któremu kontyngent zostanie

podporządkowany na czas operacji;

2) organy administracji rządowej odpowiedzialne za współpracę z

kierowniczymi organami właściwej organizacji międzynarodowej w zakresie

2017-12-08

kierowania działalnością kontyngentu wykonującego zadania poza granicami

państwa.

4. W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia okresu użycia

kontyngentu poza granicami państwa, przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.

Art. 147e. 1. W skład kontyngentu wchodzą funkcjonariusze Straży

Granicznej.

2. Delegowanie do pełnienia służby w kontyngencie oraz przedłużenie czasu

delegowania, w przypadkach określonych w art. 147c pkt 1–3a, następuje za

pisemną zgodą funkcjonariusza.

Art. 147f. 1. W skład kontyngentu mogą wchodzić pracownicy Straży

Granicznej.

2. W celu zapewnienia obsady niektórych stanowisk w kontyngencie przez

osoby niebędące pracownikami Straży Granicznej, które posiadają specjalistyczne

kwalifikacje, można zatrudniać pracowników na podstawie umowy o pracę.

Art. 147g. 1. Funkcjonariusze oraz osoby, o których mowa w art. 147f,

wchodzące w skład kontyngentu, podlegają na terytorium państwa obcego

przepisom dyscyplinarnym, karnym i porządkowym obowiązującym w

Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Funkcjonariusze oraz osoby, o których mowa w art. 147f, wchodzące w

skład kontyngentu, są obowiązani przestrzegać prawa państwa przyjmującego oraz

prawa międzynarodowego wiążącego Rzeczpospolitą Polską.

Art. 147h. 1. Funkcjonariusz w czasie delegowania do pełnienia służby w

kontyngencie poza granicami państwa otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki

do uposażenia oraz inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym – z uwzględnieniem powstałych w tym

okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub na

ich wysokość.

2. Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, mogą być przyznawane

dodatki do uposażenia, świadczenia z tytułu uszczerbku na zdrowiu, należności z

tytułu krajowej lub zagranicznej podróży służbowej oraz inne należności pieniężne

związane z delegowaniem, wypłacane w walucie polskiej lub obcej.

2017-12-08

Art. 147i. Funkcjonariuszowi delegowanemu do pełnienia służby w

kontyngencie oraz osobie, o której mowa w art. 147f, przysługują w szczególności

następujące uprawnienia i świadczenia:

1) bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie;

2) bezpłatne świadczenia zdrowotne oraz bezpłatne zaopatrzenie w leki i

artykuły sanitarne;

3) bezpłatny przewóz do miejsca pełnienia służby lub wykonywania pracy na

obszarze działania kontyngentu i z powrotem do kraju, w związku z

rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia służby lub wykonywania pracy w

kontyngencie;

4) ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie

pełnienia służby lub pracy w kontyngencie, wskutek których nastąpiło

uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć.

Art. 147j. 1. Funkcjonariusz wchodzący w skład kontyngentu podlega:

1) bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym oraz szczepieniom

profilaktycznym w przypadku delegowania do służby;

2) bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym, po powrocie do kraju w

związku z zakończeniem służby w kontyngencie.

2. Funkcjonariuszowi choremu lub rannemu, po wyleczeniu, oraz

funkcjonariuszowi, który doznał urazu psychicznego, po zakończeniu służby w

kontyngencie przysługuje skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) zakres badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w ust. 1,

2) tryb kierowania funkcjonariuszy na turnusy leczniczo-profilaktyczne oraz

program turnusów, o których mowa w ust. 2,

3) podmioty wykonujące badania, a także kierujące funkcjonariuszy na badania

i turnusy leczniczo-profilaktyczne,

4) rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań przed

rozpoczęciem służby w kontyngencie i po jej zakończeniu oraz w związku ze

skierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny,

5) kalendarz obowiązujących szczepień

2017-12-08

– uwzględniając zasadność przeprowadzania badań specjalistycznych

wymaganych do służby w kontyngencie w zależności od obszaru działania

kontyngentu i zakresu wykonywanych przez funkcjonariuszy zadań, szczegółowy

program turnusów oraz zapewnienie zgodności kalendarza szczepień z przepisami

sanitarnymi.

Art. 147k. 1. Dowódca kontyngentu może wycofać osobę, o której mowa w

art. 147f ust. 2, ze składu kontyngentu:

1) niezwłocznie po uzyskaniu wiadomości o okoliczności uzasadniającej

rozwiązanie umowy z winy pracownika;

2) na jej prośbę;

3) gdy niezdolność do wykonywania pracy w kontyngencie z przyczyn

niezawinionych przez pracownika trwa dłużej niż 14 dni.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, nie wykonuje pracy od dnia otrzymania

pisemnego powiadomienia o wycofaniu z kontyngentu.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, umowę o pracę rozwiązuje się

po powrocie pracownika do kraju, na zasadach i w trybie określonych w Kodeksie

pracy.

Art. 147l. 1. Osoby, o których mowa w art. 147f, podlegają badaniom i

szczepieniom, o których mowa w art. 147j ust. 1 pkt 1 i 2.

2. Do badań i szczepień stosuje się odpowiednio przepisy wydane na

podstawie art. 147j ust. 3.

Art. 147m. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki otrzymywania, rodzaj waluty oraz wysokość dodatków, świadczeń i

należności, o których mowa w art. 147h ust. 2, uwzględniając ich rodzaje i

zakres przyznawania z uwagi na występujące zagrożenia, uciążliwość lub

miejsce pełnienia służby oraz sprawowaną przez funkcjonariusza funkcję;

2) warunki i tryb delegowania funkcjonariuszy do pełnienia służby w

kontyngencie poza granicami państwa oraz odwoływania do kraju, a także

przedłużania czasu delegowania, warunki pełnienia służby, w tym zakres

podległości służbowej, uwzględniając specyfikę wykonywanych zadań;

3) dodatkowe świadczenia przysługujące funkcjonariuszom w związku z

delegowaniem do pełnienia służby w kontyngencie poza granicami państwa,

2017-12-08

uwzględniając ich zróżnicowanie związane z zakresem zadań kontyngentu

oraz obszarem jego działania;

4) tryb i warunki zatrudniania w kontyngentach pracowników, o których mowa

w art. 147f, i ich wynagradzania, z uwzględnieniem specyfiki związanej z

wykonywaniem pracy w kontyngencie realizującym zadania poza granicami

państwa, a w szczególności otrzymywania dodatku zagranicznego, świadczeń

z tytułu podróży i przejazdów oraz innych należności pieniężnych związanych

z delegowaniem;

5) szczegółowy sposób realizacji uprawnień, o których mowa w art. 147i pkt 1,

3 i 4, przysługujących funkcjonariuszom delegowanym do pełnienia służby w

kontyngencie oraz pracownikom zatrudnionym w kontyngencie,

uwzględniając konieczność zapewnienia niezbędnych świadczeń w okresie

przygotowań do pełnienia służby oraz wykonywania pracy w kontyngencie;

6) szczegółowe zasady i tryb finansowania kontyngentu, w tym jego przewozu,

oraz podmiot właściwy w sprawach obsługi finansowej, uwzględniając

możliwość finansowania kontyngentu ze środków pochodzących ze źródeł

zagranicznych, możliwość przekazywania zaliczek na wydatki związane z

przygotowaniem w kraju kontyngentu do wykonywania zadań poza granicami

państwa oraz rodzaje wydatków, na które mogą być przeznaczone.

Art. 147n. Wydatki związane z utworzeniem kontyngentów i ich użyciem

poza granicami państwa finansowane są z budżetu państwa, w części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Rozdział 14b

Udział Straży Granicznej we wspólnych działaniach

koordynowanych przez Europejską Agencję Zarządzania Współpracą

Operacyjną

na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej

Art. 147o. 1. Funkcjonariusze wchodzący w skład krajowej rezerwy

ekspertów mogą zostać delegowani do europejskich zespołów straży granicznej w

rozumieniu rozporządzenia nr 2007/2004 w celu udziału:

1) w szybkich interwencjach realizowanych przez zespoły szybkiej interwencji

na granicy utworzone i działające zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr

2017-12-08

863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na

granicy oraz zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w

odniesieniu do tego mechanizmu i określającym uprawnienia i zadania

zaproszonych funkcjonariuszy (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30, z

późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”;

2) we wspólnych operacjach i projektach pilotażowych przeprowadzanych

zgodnie z rozporządzeniem nr 2007/2004.

2. Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze decyzji, skład

krajowej rezerwy ekspertów, o której mowa w ust. 1.

3. Komendant Główny Straży Granicznej deleguje lub odmawia delegowania

funkcjonariusza do europejskich zespołów straży granicznej, na zasadach

określonych odpowiednio w rozporządzeniu nr 863/2007 albo rozporządzeniu nr

2007/2004.

Art. 147p. 1. Komendant Główny Straży Granicznej może udostępnić

Agencji Frontex sprzęt techniczny będący w zarządzie Straży Granicznej w celu

włączenia do centralnego rejestru dostępnego wyposażenia technicznego oraz

wykorzystania w trakcie wspólnych działań koordynowanych przez Agencję

Frontex, zgodnie z rozporządzeniem nr 2007/2004, w tym poza granicami państwa.

2. Komendant Główny Straży Granicznej może delegować funkcjonariuszy

lub pracowników do obsługi sprzętu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 147r. 1. W czasie delegowania funkcjonariusze i pracownicy wykonują

polecenia właściwych przełożonych przyjmującego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej.

2. Do delegowanych funkcjonariuszy przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2

stosuje się odpowiednio.

3. Delegowanie pracownika do wykonywania zajęć poza siedzibą urzędu, w

którym wykonuje on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.

2017-12-08

Rozdział 14c

Udział Straży Granicznej we współpracy transgranicznej

państw członkowskich Unii Europejskiej

Art. 147s. Funkcjonariusze i pracownicy Straży Granicznej mogą zostać

delegowani do wykonywania obowiązków służbowych na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu realizacji zadań:

1) w formie wspólnych patroli i innego rodzaju wspólnych operacji służących

ochronie porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobieganiu

przestępczości, o których mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady

2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji

współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i

przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1),

zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;

2) w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami

masowymi lub podobnymi wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz

poważnymi wypadkami, w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa

publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art. 18

decyzji Rady 2008/615/WSiSW.

Art. 147t. 1. Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału

Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży

Granicznej, podejmuje decyzje w sprawie realizacji przez Straż Graniczną:

1) zadań, o których mowa w art. 147s pkt 1, oraz określa warunki prowadzenia

tych działań, zgodnie z art. 17 ust. 3 decyzji Rady 2008/616/WSiSW z dnia

23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie

intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu

terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008,

str. 12);

2) zadań, o których mowa w art. 147s pkt 2, oraz określa warunki prowadzenia

tych działań.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwym jest:

1) Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują

funkcjonariusze Komendy Głównej Straży Granicznej lub funkcjonariusze

2017-12-08

więcej niż jednego oddziału Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny

Straży Granicznej tak zdecyduje;

2) komendant oddziału Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują

podlegli mu funkcjonariusze.

Art. 147u. 1. Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach

określonych w art. 40, deleguje lub odmawia delegowania funkcjonariuszy i

pracowników do wykonywania zadań na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

2. W czasie delegowania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusze i

pracownicy wykonują polecenia właściwych przełożonych przyjmującego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

3. Do funkcjonariuszy delegowanych do wykonywania zadań na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej przepisy art. 147h i art. 147j ust.

2 stosuje się odpowiednio.

4. Delegowanie pracownika do wykonywania zadań poza siedzibą urzędu, w

którym wykonuje on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 147v. Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje zadania punktu

kontaktowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW w

sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy

transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości

transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12).

Rozdział 15

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 148. (pominięty)

Art. 149. Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o „Wojskach Ochrony

Pogranicza” i „żołnierzach Wojsk Ochrony Pogranicza”, należy przez to rozumieć

„Straż Graniczną” i „funkcjonariuszy Straży Granicznej”.

Art. 150. (pominięty)

Art. 151. 1. Żołnierze zawodowi i policjanci, pełniący w dniu wejścia w życie

ustawy służbę w Wojskach Ochrony Pogranicza, którzy zgłoszą się w trybie

przewidzianym w art. 34 ust. 1 i zostaną przyjęci do służby w Straży Granicznej,

2017-12-08

podlegają zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub służby w Policji, z chwilą

przyjęcia do służby w Straży Granicznej.

2. (pominięty)

3. Żołnierzom zawodowej służby wojskowej lub policjantom, którzy podejmą

służbę w Straży Granicznej w trybie, o którym mowa w ust. 1, czas pełnienia

zawodowej służby wojskowej lub służby w Policji wlicza się do okresu służby w

Straży Granicznej w zakresie wszystkich uprawnień związanych z tą służbą.

4. (pominięty)

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniony przez niego

przełożony może osobom przyjętym do pełnienia służby w Straży Granicznej

zaliczyć na ich prośbę do wysługi lat w Straży Granicznej pracę w charakterze

pracownika, o ile byli zatrudnieni w resorcie spraw wewnętrznych lub obrony

narodowej.

6. Okresu pracy zaliczonego do wysługi lat w Straży Granicznej, o którym

mowa w ust. 5, nie traktuje się na równi ze służbą dla celów emerytalnych.

Art. 152. 1. (pominięty)

2. Przepis art. 151 stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących służbę w

Morskiej Brygadzie Okrętów Pogranicza.

Art. 153. 1. Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej skierowaną za jej

zgodą do służby w Straży Granicznej mianuje się funkcjonariuszem w służbie

kandydackiej na okres, o którym mowa w art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Funkcjonariusze w służbie kandydackiej mogą pełnić służbę graniczną,

prowadzić działania graniczne i wykonywać czynności administracyjno-

-porządkowe. Funkcjonariusze ci pełnią służbę w systemie skoszarowanym.

3. W przypadku wyrażenia zgody na pełnienie służby przygotowawczej w

Straży Granicznej przez funkcjonariusza pełniącego służbę kandydacką,

Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek komendanta oddziału Straży

Granicznej może skrócić okres służby kandydackiej o jedną trzecią.

4. Okres służby kandydackiej zalicza się do okresu służby przygotowawczej,

jeżeli przerwa pomiędzy służbą kandydacką a podjęciem służby przygotowawczej

nie przekracza trzech miesięcy.

2017-12-08

5. Przepisy rozdziałów 8, 10, 11, 13 i 14, dotyczące funkcjonariuszy w służbie

przygotowawczej, stosuje się również do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej,

z wyjątkiem przepisów art. 72, 77 ust. 6, art. 86, 87 ust. 4, art. 112 ust. 1, art. 117,

118, 119 ust. 4 i art. 124.

6. Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje w okresie tej służby

prawo do płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze łącznie 20 dni

kalendarzowych.

7. Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje zwrot kosztów

podróży na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej

cel podróży i z powrotem.

7a. Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, na zasadach określonych

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, ma prawo wyboru:

1) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki

zdrowotnej lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej, w rozumieniu

ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217),

2) świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń

specjalistycznych,

3) lekarza dentysty,

4) szpitala

– spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, mających siedzibę w terytorialnym zasięgu działania jednostki

organizacyjnej Straży Granicznej.

7b. W przypadku gdy funkcjonariusze, o których mowa w ust. 7a, nie mogą

uzyskać świadczenia opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy określonego w tym

przepisie, mają prawo wyboru innego świadczeniodawcy spośród

świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki zwrotu kosztów podróży, o których mowa w ust. 7.

Rozporządzenie powinno określić rodzaje środków transportu, którymi przejazd

2017-12-08

uprawnia do zwrotu kosztów podróży, podstawę obliczania należności z tego tytułu

oraz terminy ich wypłaty.

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, organizację służby w systemie skoszarowanym oraz sposoby jej

pełnienia. Rozporządzenie powinno określić podmioty właściwe w sprawach

organizacji służby w systemie skoszarowanym, dzienny tok służby oraz rodzaje

przepustek przysługujących funkcjonariuszom.

Art. 154. 1. Osobne kwatery stałe pozostające w dyspozycji ministra

właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, przydzielone

żołnierzom zawodowym Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali przyjęci do

służby w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, lokalami mieszkalnymi w

rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Jeżeli norma zaludnienia przydzielonej osobnej kwatery stałej, o której

mowa w ust. 1, jest wyższa od normy zaludnienia przysługującej osobie

wymienionej w ust. 1 jako funkcjonariuszowi, osoba ta zachowuje prawo do tej

normy w zajmowanym dotychczas lokalu mieszkalnym.

3. Uprawnienia nabyte na podstawie ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o

zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. z 1992 r. poz. 19 oraz z 1994 r. poz. 36) przez

żołnierzy zawodowych Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali przyjęci do

służby w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, uprawnieniami

mieszkaniowymi funkcjonariuszy Straży Granicznej w rozumieniu niniejszej

ustawy.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się także do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli

osoby te uzyskały policyjne zaopatrzenie emerytalne.

5. W stosunku do funkcjonariuszy, którzy poprzednio byli żołnierzami

zawodowymi i otrzymali osobne kwatery stałe, z zastrzeżeniem ust. 1–4, stosuje się

przepisy ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z

2016 r. poz. 614 i 1202) w zakresie sprzedaży lokali mieszkalnych.

Art. 155. (pominięty)

Art. 156. Traci moc dekret z dnia 23 kwietnia 1953 r. o banderze jednostek

pływających Wojsk Ochrony Pogranicza (Dz. U. poz. 94).

2017-12-08

Art. 157. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia14).

14)

Ustawa została ogłoszona w dniu 19 listopada 1990 r.

2017-12-08