Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1793

©Telksinoe s. 1/292

Opracowano na podstawie: t.j.

z 2016 r. poz. 1793, 1807, 1860, 1948, 2138, 2173, 2250,

z 2017 r. poz. 60, 759, 777, 844, 1200,

1292, 1321, 1386, 1428.

U S T A W A

z dnia 27 sierpnia 2004 r.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zakres przedmiotowy i podmiotowy oraz objaśnienia określeń ustawowych

Art. 1. Ustawa określa:

1) warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych;

2) zasady i tryb finansowania świadczeń, o których mowa w pkt 1;

2a) zasady i tryb kwalifikowania świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń

gwarantowanych;

3) zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do

świadczeń, o których mowa w pkt 1;

4) zasady powszechnego – obowiązkowego i dobrowolnego ubezpieczenia

zdrowotnego;

5) podstawy instytucjonalno-proceduralne do stosowania rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. WE L

166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania

rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn.

zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010

z dnia 24 listopada 2010 r. rozszerzającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004

i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są

2017-08-08

©Telksinoe s. 2/292

jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo

(Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1);

6) zasady funkcjonowania, organizację i zadania Narodowego Funduszu Zdrowia,

zwanego dalej „Funduszem”;

6a) zasady funkcjonowania, organizację i zadania Agencji Oceny Technologii

Medycznych i Taryfikacji, zwanej dalej „Agencją”;

7) zasady sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją

świadczeń, o których mowa w pkt 1.

Art. 2. 1. Do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych na zasadach określonych w ustawie mają prawo:

1) osoby objęte powszechnym – obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem

zdrowotnym, zwane dalej „ubezpieczonymi”,

2) inne niż ubezpieczeni osoby posiadające miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, które posiadają obywatelstwo polskie lub uzyskały

w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, lub

zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której

mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650, z późn. zm.1)), spełniające kryterium

dochodowe, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy

społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 i 1583), co do których nie stwierdzono

okoliczności, o której mowa w art. 12 tej ustawy, na zasadach i w zakresie

określonych dla ubezpieczonych,

3) inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby, które nie ukończyły 18. roku życia:

a) posiadające obywatelstwo polskie lub

b) które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę

uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku

z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, posiadające miejsce

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

1)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 463 i 1004, z 2015 r.

poz. 1274, 1607 i 1767 oraz z 2016 r. poz. 65, 753 i 904.

2017-08-08

©Telksinoe s. 3/292

4) inne niż wymienione w pkt 1–3 osoby posiadające miejsce zamieszkania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które są w okresie ciąży, porodu lub

połogu:

a) posiadające obywatelstwo polskie lub

b) które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę

uzupełniającą, lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku

z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

– zwane dalej „świadczeniobiorcami”.

2. Osobom nieposiadającym obywatelstwa polskiego, innym niż

świadczeniobiorcy, świadczenia zdrowotne udzielane są na zasadach określonych

w przepisach odrębnych i umowach międzynarodowych.

Art. 3. 1. Ubezpieczonymi są:

1) osoby posiadające obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA), zamieszkujące na terytorium państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA),

2) osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, które przebywają na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie wizy w celu wykonywania pracy, zezwolenia na pobyt

czasowy z wyłączeniem zezwolenia udzielonego na podstawie art. 181 ust. 1

ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt stały,

zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zgody na

pobyt ze względów humanitarnych, zgody na pobyt tolerowany,

2a) osoby, które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę

uzupełniającą albo korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium,

3) osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA), legalnie zamieszkujące na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska

2017-08-08

©Telksinoe s. 4/292

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

– jeżeli podlegają zgodnie z art. 66 obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego albo

ubezpieczają się dobrowolnie na zasadach określonych w art. 68;

4) osoby posiadające obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA), niezamieszkujące na terytorium państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA), jeżeli podlegają obowiązkowi ubezpieczenia

zdrowotnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i są objęte:

a) ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi na podstawie przepisów ustawy

z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U.

z 2016 r. poz. 963, 1247 i 1579),

b) ubezpieczeniem społecznym rolników na podstawie przepisów ustawy

z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.

z 2016 r. poz. 277).

2. Ubezpieczonymi są także:

1) studenci i uczestnicy studiów doktoranckich, którzy studiują w Rzeczypospolitej

Polskiej, oraz absolwenci, którzy odbywają w Rzeczypospolitej Polskiej

obowiązkowy staż, nieposiadający obywatelstwa państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) i niebędący osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 3,

2) członkowie zakonów oraz alumni wyższych seminariów duchownych

i teologicznych, postulanci, nowicjusze i junioryści zakonów i ich

odpowiednicy, którzy nie posiadają obywatelstwa państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym i nie są osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, a przebywają na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, zezwolenia na pobyt

czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej, zgody na pobyt ze względów

humanitarnych, zgody na pobyt tolerowany lub uzyskali w Rzeczypospolitej

2017-08-08

©Telksinoe s. 5/292

Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą albo korzystają z ochrony

czasowej na jej terytorium,

2a) (uchylony)

3) odbywający staż adaptacyjny,

4) odbywający kursy języka polskiego oraz kursy przygotowawcze do podjęcia

nauki w języku polskim, o których mowa w przepisach o szkolnictwie wyższym,

nieposiadający obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) i niebędący osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 3

– jeżeli ubezpieczają się dobrowolnie na zasadach określonych w art. 68;

5) członkowie rodzin osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, zamieszkujący na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), jeżeli

nie są osobami podlegającymi obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego,

o których mowa w art. 66 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 2 i 3, ani nie są

osobami uprawnionymi do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji;

6) członkowie rodzin osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 2a, zamieszkujący na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie są osobami podlegającymi

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w art. 66 ust. 1,

z zastrzeżeniem art. 66 ust. 2 i 3.

Art. 4. Ubezpieczeniu nie podlegają, z zastrzeżeniem art. 3, cudzoziemcy

przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym cudzoziemcy

zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach

konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub międzynarodowych instytucjach,

chyba że umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską

stanowią inaczej.

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) ambulatoryjna opieka zdrowotna – udzielanie przez świadczeniodawców

świadczeń opieki zdrowotnej osobom niewymagającym leczenia w warunkach

całodobowych lub całodziennych;

2017-08-08

©Telksinoe s. 6/292

2) apteka – aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny, z którymi Fundusz zawarł

umowę na wydawanie leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrobu medycznego objętych refundacją;

2a) ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej – organizację udzielania

świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu

diagnostycznego lub terapeutycznego, w szczególności ograniczającą ryzyko

przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu

świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie

zawarcia umów;

3) członek rodziny – następujące osoby:

a) dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka albo

dziecko obce, dla którego ustanowiono opiekę, albo dziecko obce w ramach

rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie

18 lat, a jeżeli uczy się dalej w szkole, zakładzie kształcenia nauczycieli,

uczelni lub jednostce naukowej prowadzącej studia doktoranckie – do

ukończenia 26 lat, natomiast jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu

niepełnosprawności lub inne traktowane na równi – bez ograniczenia wieku,

b) małżonka,

c) wstępnych pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie

domowym;

<3a) działacz opozycji antykomunistycznej – osobę, o której mowa w art. 2 ust. 1 Dodany pkt 3a w

art. 5 wejdzie w

ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej życie z dn.

31.08.2017 r. (Dz.

oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 U. z 2017 r. poz.

1386).

i 1220 oraz z 2017 r. poz. 1386), o potwierdzonym statusie działacza opozycji

antykomunistycznej;>

4) felczer ubezpieczenia zdrowotnego – felczera lub starszego felczera

udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy, z którym

zawarto umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

5) inwalida wojenny lub wojskowy – osobę, o której mowa w art. 6–8 lub w art. 30

ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 871);

2017-08-08

©Telksinoe s. 7/292

5a) cywilna niewidoma ofiara działań wojennych – osobę, o której mowa w art. 1

ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym

i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań

wojennych (Dz. U. poz. 1824, z 2010 r. poz. 1465 oraz z 2011 r. poz. 696);

6) instytucja wypłacająca emeryturę lub rentę – instytucję wypłacającą rentę

strukturalną zgodnie z przepisami o rentach strukturalnych, przepisami

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji

Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub

przepisami o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;

7) kombatant – osobę, o której mowa w art. 1–4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r.

o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych

i okresu powojennego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1255);

7a) kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej – możliwość

realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w zakresach, o których mowa

w art. 15 ust. 2, obejmującą niezbędne etapy i elementy procesu ich realizacji,

w szczególności strukturę świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie albo

zakresach;

8) korzystający – organizację, podmiot, organ administracji publicznej oraz

jednostkę organizacyjną, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

z 2016 r. poz. 239 i 395);

9) lek – produkt leczniczy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo

farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. poz. 271, z późn. zm.2));

10) (uchylony)

11) lek recepturowy – produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty

lekarskiej;

12) (uchylony)

13) (uchylony)

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1505

i 1570, z 2009 r. poz. 97, 206, 753, 788 i 817, z 2010 r. poz. 513 i 679, z 2011 r. poz. 322, 451, 622,

654, 657 i 696, z 2012 r. poz. 1342 i 1544, z 2013 r. poz. 1245, z 2014 r. poz. 822 i 1491, z 2015 r.

poz. 28, 277, 788, 875, 1771, 1830, 1918, 1926 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 823, 960 i 1579.

2017-08-08

©Telksinoe s. 8/292

14) lekarz ubezpieczenia zdrowotnego – lekarza, lekarza dentystę będącego

świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, albo lekarza, lekarza dentystę, który jest zatrudniony lub

wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

14a) migracja ubezpieczonych – korzystanie przez ubezpieczonych oraz osoby

uprawnione do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji, zarejestrowanych w danym oddziale wojewódzkim Funduszu, ze

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych przez świadczeniodawców, którzy

zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z innymi oddziałami

wojewódzkimi Funduszu, lub nabywanie przez ubezpieczonych oraz osoby

uprawnione do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji, zarejestrowanych w danym oddziale wojewódzkim Funduszu,

leków i wyrobów medycznych, bezpłatnie, za opłatą ryczałtową albo za

częściową odpłatnością, w aptekach działających na terytorium innych

oddziałów wojewódzkich Funduszu;

15) minimalne wynagrodzenie – minimalne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 2

ust. 3–5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz. 1265);

15a) Narodowy Rachunek Zdrowia – zestawienie wszystkich wydatków na ochronę

zdrowia, uwzględniające źródła finansowania ochrony zdrowia, dostawców

usług medycznych oraz funkcje tych usług, oparte na zasadach przejrzystości

i rzetelności gromadzonych danych;

16) (uchylony)

17) niepełnosprawny – osobę, o której mowa w art. 4–5 i 62 ustawy z dnia

27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. poz. 721, z późn. zm.3));

17a) nocna i świąteczna opieka zdrowotna – świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej udzielane przez świadczeniodawców poza

godzinami pracy określonymi w umowach o udzielanie świadczeń podstawowej

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. poz. 1016,

1243, 1244 i 1707, z 2012 r. poz. 986 i 1456, z 2013 r. poz. 73, 675, 791, 1446 i 1645, z 2014 r.

poz. 598, 877, 1198, 1457 i 1873, z 2015 r. poz. 218, 493, 1240, 1273, 1359, 1649, 1886 oraz

z 2016 r poz. 195 i 1336.

2017-08-08

©Telksinoe s. 9/292

opieki zdrowotnej, w szczególności w dni wolne od pracy i w święta,

w przypadku nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia

świadczeniobiorcy, które nie jest stanem nagłym;

18) odbywający staż adaptacyjny – wnioskodawcę odbywającego staż adaptacyjny

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65);

19) osoba bezdomna wychodząca z bezdomności – osobę objętą indywidualnym

programem wychodzenia z bezdomności zgodnie z przepisami o pomocy

społecznej;

20) osoba pobierająca emeryturę lub rentę – osobę objętą zaopatrzeniem

emerytalnym lub rentowym, pobierającą rentę socjalną albo rentę strukturalną na

podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o rentach strukturalnych

w rolnictwie (Dz. U. poz. 539, z 2003 r. poz. 2273 oraz z 2004 r. poz. 873) lub

ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze

środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji

i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1613 oraz z 2016 r. poz. 1579), oraz

osobę otrzymującą emeryturę lub rentę z zagranicy;

21) osoba prowadząca działalność pozarolniczą – osobę, o której mowa w art. 8

ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych;

22) osoba represjonowana – osobę, o której mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia

24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami

represji wojennych i okresu powojennego;

<22a) osoba represjonowana z powodów politycznych – osobę, o której mowa Dodany pkt 22a

w art. 5 wejdzie w

w art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji życie z dn.

antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów 31.08.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. poz.

politycznych, o potwierdzonym statusie osoby represjonowanej z powodów 1386).

politycznych;>

23) osoba uprawniona do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji – osobę, która nie jest ubezpieczona w Funduszu i posiada prawo

do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie ustawodawstwa innego niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

2017-08-08

©Telksinoe s. 10/292

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

a której przysługują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świadczenia opieki

zdrowotnej z ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów o koordynacji;

24) osoba współpracująca – osobę, o której mowa w art. 8 ust. 11 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

25) pielęgniarka podstawowej opieki zdrowotnej – pielęgniarkę, która ukończyła

szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa: rodzinnego,

pediatrycznego, środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego, przewlekle

chorych i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej, w ochronie zdrowia

pracujących, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego, promocji

zdrowia i edukacji zdrowotnej lub ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie

pielęgniarstwa: rodzinnego, pediatrycznego, środowiskowego, środowiskowo-

-rodzinnego, przewlekle chorych i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej,

w ochronie zdrowia pracujących, środowiska nauczania i wychowania,

zachowawczego, promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub odbywa szkolenie

specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa: rodzinnego, pediatrycznego, opieki

długoterminowej, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,

promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub odbywa kurs kwalifikacyjny

w dziedzinie pielęgniarstwa: rodzinnego, pediatrycznego, opieki

długoterminowej, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,

promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub posiada tytuł zawodowy magistra

pielęgniarstwa oraz co najmniej trzyletni staż pracy w podstawowej opiece

zdrowotnej, będącą świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo która jest zatrudniona lub

wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

26) pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego – pielęgniarkę lub położną

będącą świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, albo pielęgniarkę lub położną zatrudnioną lub

wykonującą zawód u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

27) podstawowa opieka zdrowotna – świadczenia zdrowotne profilaktyczne,

diagnostyczne, lecznicze, rehabilitacyjne oraz pielęgnacyjne z zakresu

2017-08-08

©Telksinoe s. 11/292

medycyny ogólnej, rodzinnej, chorób wewnętrznych i pediatrii, udzielane

w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej;

28) położna podstawowej opieki zdrowotnej – położną, która ukończyła szkolenie

specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa: rodzinnego, środowiskowego,

środowisko-rodzinnego oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub

ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego,

środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego, promocji zdrowia i edukacji

zdrowotnej lub odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa:

rodzinnego lub promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, lub odbywa kurs

kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: rodzinnego lub promocji zdrowia

i edukacji zdrowotnej lub posiada tytuł zawodowy magistra położnictwa oraz co

najmniej trzyletni staż pracy w podstawowej opiece zdrowotnej udzielającą

świadczeń w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, będącą

świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej albo która jest zatrudniona lub wykonuje zawód

u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej;

28a) poradnia przyszpitalna – komórkę organizacyjną podmiotu leczniczego

prowadzącego szpital, zlokalizowaną w tej samej co szpital dzielnicy, o której

mowa w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.

z 2016 r. poz. 446, 1579 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 730) albo w ustawie z dnia

15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1438), a w przypadku gmin, w których nie wprowadzono podziału na

dzielnice – w tej samej gminie, i tworzącą funkcjonalną całość ze szpitalem,

w której są udzielane ambulatoryjne świadczenia zdrowotne odpowiadające, co

do rodzaju udzielanych świadczeń, świadczeniom szpitalnym;

29) potrzeby zdrowotne – liczbę i rodzaj świadczeń opieki zdrowotnej, które

powinny być zapewnione w celu zachowania, przywrócenia lub poprawy

zdrowia danej grupy świadczeniobiorców;

29a) program polityki zdrowotnej – zespół zaplanowanych i zamierzonych działań

z zakresu opieki zdrowotnej ocenianych jako skuteczne, bezpieczne

i uzasadnione, umożliwiających osiągnięcie w określonym terminie założonych

celów, polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu określonych potrzeb

2017-08-08

©Telksinoe s. 12/292

zdrowotnych oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców,

opracowany, wdrażany, realizowany i finansowany przez ministra albo jednostkę

samorządu terytorialnego;

30) program zdrowotny – zespół zaplanowanych i zamierzonych działań z zakresu

opieki zdrowotnej ocenianych jako skuteczne, bezpieczne i uzasadnione,

umożliwiających osiągnięcie w określonym terminie założonych celów,

polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu określonych potrzeb zdrowotnych

oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców, opracowany,

wdrażany, realizowany i finansowany przez Fundusz;

31) przeciętne wynagrodzenie – przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze

przedsiębiorstw z poprzedniego kwartału, włącznie z wypłatami z zysku,

ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

32) przepisy o koordynacji – przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego w zakresie udzielania rzeczowych świadczeń zdrowotnych

określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącym wykonywania

rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1231/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. rozszerzającym

rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na

obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami

jedynie ze względu na swoje obywatelstwo oraz decyzje wydane na podstawie

przepisów powyższych rozporządzeń;

32a) rachunek – fakturę w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od

towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.4)) lub rachunek

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.5));

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 846, 960,

1052, 1206, 1228 i 1579.

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,

1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195, 615, 846, 1228 i 1579.

2017-08-08

©Telksinoe s. 13/292

32b) skierowanie – skierowanie w postaci elektronicznej, a w postaci papierowej

w przypadku:

a) braku dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7

ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1535 i 1579),

b) osoby o nieustalonej tożsamości,

c) skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego i zakładu pielęgnacyjno-

-opiekuńczego,

d) skierowania na badania i konsultacje psychologiczne,

e) skierowania z zakresu prawa pracy,

f) skierowania na rehabilitację leczniczą,

g) skierowania, o którym mowa w art. 42b ust. 3;

32c) system IOWISZ – system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 31a ustawy

z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia;

33) stan nagły – stan, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r.

o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn.

zm.6));

33a) transport sanitarny – przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów

wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających

specjalnych warunków transportu;

33b) środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego – środek

spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu ustawy

z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1536 i 1579), zwanej dalej „ustawą o refundacji”;

34) świadczenie opieki zdrowotnej – świadczenie zdrowotne, świadczenie

zdrowotne rzeczowe i świadczenie towarzyszące;

35) świadczenie gwarantowane – świadczenie opieki zdrowotnej finansowane

w całości lub współfinansowane ze środków publicznych na zasadach

i w zakresie określonych w ustawie;

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1245

i 1635, z 2014 r. poz. 1802, z 2015 r. poz. 1887 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 65, 904, 960 i 1579.

2017-08-08

©Telksinoe s. 14/292

36) świadczenie specjalistyczne – świadczenie opieki zdrowotnej we wszystkich

dziedzinach medycyny z wyłączeniem świadczeń udzielanych w zakresie

podstawowej opieki zdrowotnej;

37) świadczenie zdrowotne rzeczowe – związane z procesem leczenia leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne;

38) świadczenie towarzyszące – zakwaterowanie i adekwatne do stanu zdrowia

wyżywienie w szpitalu lub w innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego

wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, usługi

transportu oraz transportu sanitarnego, a także zakwaterowanie poza zakładem

leczniczym podmiotu leczniczego, jeżeli konieczność jego zapewnienia wynika

z warunków określonych dla danego świadczenia gwarantowanego;

39) świadczenie wysokospecjalistyczne – świadczenie opieki zdrowotnej lub

procedurę medyczną spełniające łącznie następujące kryteria:

a) udzielenie świadczenia wymaga wysokiego poziomu zaawansowania

technicznego świadczeniodawcy i zaawansowanych umiejętności osób

udzielających świadczenia,

b) koszt jednostkowy świadczenia jest wysoki;

40) świadczenie zdrowotne – działanie służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,

przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działanie medyczne wynikające

z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich udzielania;

41) świadczeniodawca:

a) podmiot wykonujący działalność leczniczą w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej,

b) osobę fizyczną inną niż wymieniona w lit. a, która uzyskała fachowe

uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych i udziela ich w ramach

wykonywanej działalności gospodarczej,

c) (uchylona)

d) podmiot realizujący czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne;

42) procedura medyczna – postępowanie diagnostyczne, lecznicze, pielęgnacyjne,

profilaktyczne, rehabilitacyjne lub orzecznicze przy uwzględnieniu wskazań do

jego przeprowadzenia, realizowane w warunkach określonej infrastruktury

zdrowotnej przy zastosowaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych;

2017-08-08

©Telksinoe s. 15/292

42a) taryfa świadczeń – zestawienie świadczeń gwarantowanych wraz z przypisanymi

im wartościami względnymi, z wyłączeniem świadczeń gwarantowanych,

których zasady finansowania określa ustawa o refundacji;

42b) technologia medyczna – leki, urządzenia, procedury diagnostyczne

i terapeutyczne stosowane w określonych wskazaniach, a także organizacyjne

systemy wspomagające, w obrębie których wykonywane są świadczenia

zdrowotne;

43) ubezpieczenia społeczne – ubezpieczenia określone w ustawie z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

44) ubezpieczenie społeczne rolników – ubezpieczenie określone w ustawie z dnia

20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;

44a) uprawniony żołnierz lub pracownik – żołnierz lub pracownik wojska, o którym

mowa w art. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1510), który doznał urazu lub zachorował podczas wykonywania zadań

służbowych poza granicami państwa;

44b) weteran poszkodowany – osobę posiadającą status weterana poszkodowanego

nadany na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach

działań poza granicami państwa (Dz. U. poz. 1203);

45) wolontariusz – osobę, o której mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 kwietnia

2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

46) wyroby medyczne – wyroby medyczne, wyroby medyczne do diagnostyki in

vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych

do diagnostyki in vitro oraz aktywne wyroby medyczne do implantacji,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 876 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 542, 1228 i 1579).

Rozdział 2

Zadania władz publicznych

Art. 6. Zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej obejmują w szczególności:

1) tworzenie warunków funkcjonowania systemu ochrony zdrowia;

2) analizę i ocenę potrzeb zdrowotnych oraz czynników powodujących ich zmiany;

2017-08-08

©Telksinoe s. 16/292

3) promocję zdrowia i profilaktykę, mające na celu tworzenie warunków

sprzyjających zdrowiu;

4) finansowanie w trybie i na zasadach określonych ustawą świadczeń opieki

zdrowotnej.

Art. 7. 1. Do zadań własnych gminy w zakresie zapewnienia równego dostępu

do świadczeń opieki zdrowotnej należy w szczególności:

1) opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej

wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia

mieszkańców gminy;

2) (uchylony)

3) inicjowanie i udział w wytyczaniu kierunków przedsięwzięć lokalnych

zmierzających do zaznajamiania mieszkańców z czynnikami szkodliwymi dla

zdrowia oraz ich skutkami;

4) podejmowanie innych działań wynikających z rozeznanych potrzeb

zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy.

2. Do zadań zleconych gminy należy wydawanie decyzji, o których mowa

w art. 54, w sprawach świadczeniobiorców innych niż ubezpieczeni spełniających

kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej, w przypadku których nie zachodzi okoliczność, o której mowa

w art. 12 tej ustawy.

3. W celu ustalenia sytuacji dochodowej i majątkowej świadczeniobiorcy,

o którym mowa w ust. 2, przeprowadza się rodzinny wywiad środowiskowy na

zasadach i w trybie określonych w przepisach o pomocy społecznej.

4. Gmina otrzymuje dotację z budżetu państwa na sfinansowanie kosztów

realizacji zadania, o którym mowa w ust. 2 i 3.

Art. 8. Do zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych przez powiat należy w szczególności:

1) opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej

wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia

mieszkańców powiatu – po konsultacji z właściwymi terytorialnie gminami;

2) (uchylony)

2017-08-08

©Telksinoe s. 17/292

3) inicjowanie, wspomaganie i monitorowanie działań lokalnej wspólnoty

samorządowej w zakresie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej

prowadzonych na terenie powiatu;

4) pobudzanie działań na rzecz indywidualnej i zbiorowej odpowiedzialności za

zdrowie i na rzecz ochrony zdrowia;

5) podejmowanie innych działań wynikających z rozpoznanych potrzeb

zdrowotnych.

Art. 9. Do zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych przez samorząd województwa należy

w szczególności:

1) opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej

wynikających z rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców

województwa – po konsultacji z właściwymi terytorialnie gminami i powiatami;

2) (uchylony)

3) opracowywanie i wdrażanie programów innych niż określone w pkt 1 służących

realizacji zadań w zakresie ochrony zdrowia;

4) inspirowanie i promowanie rozwiązań w zakresie wzrostu efektywności, w tym

restrukturyzacji w ochronie zdrowia;

5) podejmowanie innych działań wynikających z rozeznanych potrzeb

zdrowotnych mieszkańców województwa.

Art. 9a. W celu zaspokajania potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie

ochrony zdrowia, jednostka samorządu terytorialnego, uwzględniając w szczególności

regionalną mapę potrzeb zdrowotnych, priorytety dla regionalnej polityki zdrowotnej

oraz stan dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej na obszarze województwa,

może finansować dla mieszkańców tej wspólnoty świadczenia gwarantowane.

Art. 9b. 1. Świadczenia gwarantowane, o których mowa w art. 9a, są

finansowane na podstawie umowy zawartej pomiędzy jednostką samorządu

terytorialnego a świadczeniodawcą wyłonionym w drodze konkursu ofert.

2. Do konkursu ofert, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 48b ust. 2–4 i 6.

3. W przypadku gdy jednostka lub jednostki samorządu terytorialnego są

w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej:

2017-08-08

©Telksinoe s. 18/292

1) podmiotami tworzącymi dla podmiotu leczniczego,

2) jedynymi albo większościowymi wspólnikami, albo akcjonariuszami w spółce

kapitałowej będącej podmiotem leczniczym

– który udziela świadczeń gwarantowanych w zakresie odpowiadającym

przedmiotowi umowy, o której mowa w ust. 1, umowę tę zawiera się w pierwszej

kolejności z tym podmiotem.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie przeprowadza się konkursu ofert,

o którym mowa w ust. 1. Do zawarcia tej umowy nie stosuje się przepisów

o zamówieniach publicznych.

5. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz

organizację udzielania tych świadczeń;

2) okres jej obowiązywania;

3) kwotę zobowiązania oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem taryfy świadczeń,

w przypadku jej ustalenia;

4) sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6. W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 1,

może obejmować wyłącznie świadczenia gwarantowane udzielane ponad kwotę

zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy w danym zakresie.

7. O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 1, świadczeniodawca, będący

równocześnie stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej

z Funduszem, jest obowiązany poinformować właściwego miejscowo dyrektora

oddziału wojewódzkiego Funduszu. Świadczeniodawca jest obowiązany przesyłać do

wiadomości tego oddziału w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, za miesiąc

poprzedni, kopię dokumentów rozliczeniowych przedstawianych jednostce

samorządu terytorialnego.

Art. 10. 1. Do zadań wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej należy w szczególności:

1) ocena realizacji zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez

jednostki samorządu terytorialnego;

2) (uchylony)

2. (uchylony)

2017-08-08

©Telksinoe s. 19/292

3. (uchylony)

Art. 11. 1. Do zadań ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie objętym

ustawą należy w szczególności:

1) prowadzenie oraz współuczestniczenie w prowadzeniu edukacji w zakresie

zapobiegania i rozwiązywania problemów związanych z negatywnym wpływem

na zdrowie czynników środowiskowych i społecznych;

2) (uchylony)

3) opracowywanie, finansowanie i ocena efektów programów polityki zdrowotnej,

a także nadzór nad ich realizacją;

3a) kwalifikowanie świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń gwarantowanych;

3b) zatwierdzanie oraz zmiana taryfy świadczeń;

4) finansowanie z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji ministra

właściwego do spraw zdrowia, świadczeń gwarantowanych w zakresie

określonym w ustawie, w tym w stosunku do osób uprawnionych do świadczeń

opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji;

4a) planowanie, przekazywanie i rozliczanie dotacji z budżetu państwa, o której

mowa w art. 97 ust. 8;

5) współdziałanie z organizacjami pozarządowymi o charakterze regionalnym lub

ogólnokrajowym działającymi na rzecz ochrony zdrowia;

6) sprawowanie nadzoru nad ubezpieczeniem zdrowotnym w zakresie określonym

w dziale VII;

7) zatwierdzanie planu finansowego Funduszu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych;

8) opiniowanie sprawozdania finansowego Funduszu;

9) przedkładanie Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 31 sierpnia

następnego roku sprawozdania rocznego z działalności Funduszu

przygotowanego w trybie, o którym mowa w art. 187;

9a) powoływanie i odwoływanie Prezesa Funduszu, zastępców Prezesa Funduszu,

członków Rady Funduszu i dyrektorów oddziałów wojewódzkich Funduszu;

10) sprawowanie nadzoru nad Agencją;

11) zatwierdzanie sprawozdań finansowych Agencji.

2017-08-08

©Telksinoe s. 20/292

1a. Minister właściwy do spraw zdrowia oblicza średnie koszty, o których mowa

w art. 94 i 95 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72, uwzględniając w szczególności

Narodowy Rachunek Zdrowia.

1b. Narodowy Rachunek Zdrowia opracowywany jest na podstawie badań

prowadzonych na zasadzie obowiązku w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.

o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068).

1c. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego, Główny Urząd Statystyczny, organy administracji rządowej, organy

jednostek samorządu terytorialnego, świadczeniodawcy oraz inne instytucje

podejmujące czynności w zakresie organizowania, finansowania i udzielania

świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych udzielają

nieodpłatnie informacji koniecznych do obliczeń, o których mowa w ust. 1a.

1d. Na potrzeby obliczeń, o których mowa w ust. 1a, przez świadczenia opieki

zdrowotnej udzielane w ramach ubezpieczenia zdrowotnego należy rozumieć

wszystkie świadczenia opieki zdrowotnej, których koszt został poniesiony przez

jednostki należące do sektora finansów publicznych, wymienione w przepisach

o finansach publicznych.

2. Do zadań ministra właściwego do spraw finansów publicznych w zakresie

objętym ustawą należy w szczególności:

1) sprawowanie nadzoru w zakresie gospodarki finansowej Funduszu na zasadach

przewidzianych w niniejszej ustawie;

2) zatwierdzanie sprawozdania finansowego Funduszu, po zasięgnięciu opinii

ministra właściwego do spraw zdrowia, oraz przedkładanie sprawozdania wraz

z opinią ministra właściwego do spraw zdrowia Sejmowi Rzeczypospolitej

Polskiej do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku, którego to

sprawozdanie dotyczy.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Agencji, może

ogłosić, a w zakresie diagnostyki mającej na celu rozpoznanie nowotworu złośliwego

lub miejscowo złośliwego, zwanej dalej „diagnostyką onkologiczną”, i leczenia

mającego na celu wyleczenie tego nowotworu, zwanego dalej „leczeniem

onkologicznym”, ogłasza, w drodze obwieszczenia, zalecenia postępowania

dotyczące diagnostyki i leczenia w zakresie świadczeń finansowanych ze środków

publicznych, odrębnie dla poszczególnych dziedzin medycyny, opracowane przez

2017-08-08

©Telksinoe s. 21/292

odpowiednie stowarzyszenia będące zgodnie z postanowieniami ich statutów

towarzystwami naukowymi o zasięgu krajowym, zrzeszające specjalistów w danej

dziedzinie medycyny.

4. Obwieszczenia, o których mowa w ust. 3, są ogłaszane w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia.

DZIAŁ II

Świadczenia opieki zdrowotnej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 12. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o świadczeniach opieki

zdrowotnej udzielanych bezpłatnie bez względu na uprawnienia z tytułu

ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie:

1) (uchylony)

1a) art. 161 i art. 170 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1534);

2) art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2016 r. poz. 487);

3) art. 26 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2016 r. poz. 224 i 437);

4) art. 10 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 546 i 960);

5) art. 415 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

6) przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 947, z późn. zm.7)) –

w przypadku świadczeń zdrowotnych związanych ze zwalczaniem chorób,

zakażeń i chorób zakaźnych;

7) przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie

Medycznym;

8) (uchylony)

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 619

i 1138, z 2015 r. poz. 1365, 1916 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 542, 823 i 960.

2017-08-08

©Telksinoe s. 22/292

9) art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1187, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2016 r. poz. 753);

10) art. 16 ust. 1 i art. 25 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec

osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub

wolności seksualnej innych osób (Dz. U. z 2014 r. poz. 24 oraz z 2015 r.

poz. 396);

11) art. 20 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy

lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach

ratowniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 295);

12) art. 17d ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1392, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2017 r. poz. 60 i 858).

Art. 12a. Przepisów ustawy, z wyłączeniem przepisów określających zasady

i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej oraz przepisów

określających prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji, nie stosuje się wobec osób, którym świadczenia zdrowotne są udzielane

bezpłatnie, bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, na

podstawie art. 102 pkt 1 i art. 115 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.– Kodeks karny

wykonawczy (Dz. U. poz. 557, z późn. zm.8)).

Art. 13. Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane świadczeniobiorcom innym

niż ubezpieczeni są finansowane z budżetu państwa, chyba że przepisy odrębne

stanowią inaczej.

Art. 13a. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi,

w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń

opieki zdrowotnej:

1) udzielanych świadczeniobiorcom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2–4,

8)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. poz. 1083, z 1999 r. poz. 931,

z 2000 r. poz. 701 i 1268, z 2001 r. poz. 1071 i 1194, z 2002 r. poz. 676 i 1679, z 2003 r. poz. 1061,

1380 i 1750, z 2004 r. poz. 889, 2135, 2405, 2426 i 2703, z 2005 r. poz. 1363 i 1479, z 2006 r.

poz. 708 i 1648, z 2007 r. poz. 849, z 2008 r. poz. 620 i 1344, z 2009 r. poz. 39, 119, 504, 817, 911,

963, 1475, 1540 i 1589, z 2010 r. poz. 191, 227, 842 i 1228, z 2011 r. poz. 201, 202, 654, 734, 1092,

1280 i 1431, z 2012 r. poz. 908, z 2013 r. poz. 628 i 1247, z 2014 r. poz. 287, 619 i 1707 oraz

z 2015 r. poz. 21, 396, 431, 541, 1269 i 1573 oraz z 2016 r. poz. 428 i 437.

2017-08-08

©Telksinoe s. 23/292

2) o których mowa w art. 12 pkt 2–6 i 9–12, art. 12a, art. 15 ust. 2 pkt 12 oraz

art. 42j

– uwzględniając zasady i sposób wydatkowania środków publicznych oraz

konieczność zapewnienia skuteczności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 14. Na zasadach i w zakresie określonych w ustawie podmiotami

zobowiązanymi do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

publicznych są: właściwi ministrowie lub Fundusz.

Art. 14a. (uchylony)

Art. 14b. (uchylony)

Art. 15. 1. Świadczeniobiorcy mają, na zasadach określonych w ustawie, prawo

do świadczeń opieki zdrowotnej, których celem jest zachowanie zdrowia,

zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja

oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie.

2. Świadczeniobiorcy przysługują świadczenia gwarantowane z zakresu:

1) podstawowej opieki zdrowotnej;

2) ambulatoryjnej opieki specjalistycznej;

3) leczenia szpitalnego;

4) opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień;

5) rehabilitacji leczniczej;

6) świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej;

7) leczenia stomatologicznego;

8) lecznictwa uzdrowiskowego;

9) zaopatrzenia w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej, oraz ich

naprawy, o których mowa w ustawie o refundacji;

10) ratownictwa medycznego;

11) opieki paliatywnej i hospicyjnej;

12) świadczeń wysokospecjalistycznych;

13) programów zdrowotnych;

14) leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz

wyrobów medycznych dostępnych w aptece na receptę;

15) programów lekowych określonych w przepisach ustawy o refundacji;

2017-08-08

©Telksinoe s. 24/292

16) leków stosowanych w chemioterapii określonych w przepisach ustawy

o refundacji;

17) leków nieposiadających pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, sprowadzanych z zagranicy na warunkach i w trybie

określonym w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne,

pod warunkiem że w stosunku do tych leków wydano decyzję o objęciu

refundacją na podstawie ustawy o refundacji;

17a) ratunkowego dostępu do technologii lekowych;

18) środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

sprowadzonych z zagranicy na warunkach i w trybie określonym w art. 29a

ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.

U. z 2015 r. poz. 594 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 1228 i 1579), pod

warunkiem, że w stosunku do tych środków wydano decyzję o objęciu

refundacją na podstawie ustawy o refundacji.

3. (uchylony)

Art. 15a. (uchylony)

Art. 16. 1. Świadczeniobiorcy na podstawie ustawy nie przysługują:

1) orzeczenia o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz inne

orzeczenia i zaświadczenia lekarskie wydawane na życzenie świadczeniobiorcy,

jeżeli nie są one związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do

pracy, kontynuowaniem nauki, uczestnictwem dzieci, uczniów, słuchaczy

zakładów kształcenia nauczycieli i studentów w zajęciach sportowych

i w zorganizowanym wypoczynku, a także jeżeli nie są wydawane dla celów

pomocy społecznej, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,

orzecznictwa o niepełnosprawności, uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego, lub

ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy

w rodzinie;

1a) zaświadczenie lekarskie lub zaświadczenie wystawione przez położną,

wydawane na życzenie świadczeniobiorcy, jeżeli nie są wydawane dla celów

uzyskania dodatku z tytułu urodzenia dziecka lub jednorazowej zapomogi

z tytułu urodzenia dziecka;

2) świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako gwarantowane.

2017-08-08

©Telksinoe s. 25/292

2. Koszty badania, wydania orzeczenia lub zaświadczenia, na zlecenie

prokuratury albo sądu, w związku z postępowaniem prowadzonym na podstawie

odrębnych ustaw, są pokrywane z części budżetu państwa, której dysponentem jest,

odpowiednio, Minister Sprawiedliwości, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego albo

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

3. Przepis ust. 2 nie wyłącza możliwości obciążenia strony postępowania

kosztami badania lub wydawania orzeczenia lub zaświadczenia, o których mowa

w tym przepisie, na podstawie odrębnych przepisów.

4. Koszty badania, wydania orzeczenia lub zaświadczenia, związanego

z orzekaniem o niezdolności do pracy dla celów rentowych, ustalaniem uprawnień

w ramach ubezpieczeń społecznych, są finansowane przez podmiot, na którego

zlecenie zostaje przeprowadzone badanie, wydane orzeczenie lub zaświadczenie.

5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania

kosztów, o których mowa w ust. 4, uwzględniając cel wydania orzeczenia lub

zaświadczenia oraz przeprowadzenia badania.

Art. 17. (uchylony)

Art. 18. 1. Świadczeniobiorca przebywający w zakładzie opiekuńczo-

-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej,

który udziela świadczeń całodobowych, ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania.

Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej 250% najniższej emerytury,

z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego

dochodu świadczeniobiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej.

2. Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie dziecka do ukończenia 18.

roku życia, a jeżeli kształci się dalej – do ukończenia 26. roku życia, przebywającego

w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie

rehabilitacji leczniczej, który udziela świadczeń całodobowych, ustala się

w wysokości odpowiadającej 200% najniższej emerytury, z tym że opłata nie może

być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie

w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. W przypadku dziecka pozbawionego

opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez

sąd opłata ta wynosi nie mniej niż 200% najniższej emerytury.

2017-08-08

©Telksinoe s. 26/292

3. Opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku dziecka

pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie

rehabilitacji leczniczej przez sąd, ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce

urodzenia dziecka. Jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na

miejsce urodzenia dziecka, właściwy do ponoszenia opłaty jest powiat miejsca

siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie opiekuńczo-

-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej.

4. Gmina właściwa ze względu na miejsce urodzenia dziecka jest obowiązana do

współfinansowania opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku

dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie

rehabilitacji leczniczej przez sąd, w wysokości:

1) 10% w pierwszym roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

2) 30% w drugim roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

3) 50% w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-

-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie

rehabilitacji leczniczej.

5. Jeżeli nie można ustalić gminy właściwej ze względu na miejsce urodzenia

dziecka, właściwa do współfinansowania opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie

drugie, w przypadku dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, jest gmina miejsca

siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie opiekuńczo-

-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej.

6. Do okresów pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, o których mowa

w ust. 4, zalicza się okresy pobytu dziecka po dniu 1 stycznia 2012 r. w pieczy

zastępczej.

7. W przypadku gdy opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, poniósł

powiat, rodzice dziecka umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

2017-08-08

©Telksinoe s. 27/292

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej

obowiązani są do zwrotu powiatowi kwoty poniesionej opłaty. Przepisy art. 193 ust. 2

i 6–8, art. 194 i art. 195 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 575 i 1583), stosuje się

odpowiednio.

Art. 18a. 1. Starosta sprawuje kontrolę nad jakością opieki sprawowanej przez

zakłady opiekuńczo-lecznicze, zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze lub zakłady

rehabilitacji leczniczej nad dziećmi pozbawionymi opieki i wychowania rodziców

umieszczonymi w tych zakładach przez sąd.

2. Starosta w związku z kontrolą, o której mowa w ust. 1, ma prawo,

w szczególności do:

1) żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania

kontroli;

2) wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3) żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji

w formie ustnej i pisemnej;

4) obserwacji dzieci umieszczonych w kontrolowanych zakładach.

3. W przypadku gdy z przeprowadzonej przez starostę kontroli wynika, że zakład

opiekuńczo-leczniczy, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji

leczniczej nie wypełnia swoich funkcji lub wypełnia je niewłaściwie, starosta

zawiadamia właściwy sąd.

Art. 18b. Osoba kierująca zakładem opiekuńczo-leczniczym, zakładem

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub zakładem rehabilitacji leczniczej, we współpracy

z wyznaczonym przez starostę pracownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie,

ocenia sytuację dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego

w tych zakładach przez sąd. Do terminów i zasad przeprowadzania oceny sytuacji

dziecka przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej dotyczące okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego

w instytucjonalnej pieczy zastępczej, stosuje się odpowiednio.

Art. 18c. Do osób opuszczających po osiągnięciu pełnoletności zakład

opiekuńczo-leczniczy, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji

leczniczej przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie

2017-08-08

©Telksinoe s. 28/292

pieczy zastępczej dotyczące osób usamodzielnianych opuszczających instytucjonalną

pieczę zastępczą, stosuje się odpowiednio.

Art. 19. 1. W stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej są udzielane

świadczeniobiorcy niezwłocznie.

2. W przypadku gdy świadczenia opieki zdrowotnej w stanie nagłym są

udzielane przez świadczeniodawcę, który nie zawarł umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, świadczeniobiorca ma prawo do tych świadczeń w niezbędnym

zakresie.

3. W razie braku możliwości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

określonych w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn

leżących po stronie świadczeniodawcy lub w związku z wystąpieniem siły wyższej,

świadczeniodawca zapewnia, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, udzielenie

świadczeń opieki zdrowotnej przez innego świadczeniodawcę.

4. Świadczeniodawca, który nie zawarł umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, ma prawo do wynagrodzenia za świadczenie opieki zdrowotnej udzielone

świadczeniobiorcy w stanie nagłym. Wynagrodzenie uwzględnia wyłącznie

uzasadnione koszty udzielenia niezbędnych świadczeń opieki zdrowotnej.

5. W celu uzyskania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 4,

świadczeniodawca składa wniosek do podmiotu zobowiązanego do finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej wraz z rachunkiem, wykazem udzielonych świadczeń

opieki zdrowotnej i ich kosztów oraz pisemnym przedstawieniem okoliczności

udzielenia świadczeń uzasadniających ich sfinansowanie ze środków publicznych.

6. Podmiotowi zobowiązanemu do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze

środków publicznych przysługuje prawo kontroli zasadności wniosku, o którym mowa

w ust. 5. Przepisy art. 64 stosuje się odpowiednio.

Art. 20. 1. Świadczenia opieki zdrowotnej w szpitalach i świadczenia

specjalistyczne w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej są udzielane według kolejności

zgłoszenia w dniach i godzinach ich udzielania przez świadczeniodawcę, który zawarł

umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

1a. Na liście oczekujących na udzielenie świadczenia nie umieszcza się

świadczeniobiorców kontynuujących leczenie u danego świadczeniodawcy.

2017-08-08

©Telksinoe s. 29/292

1b. Zgłoszeń i wpisów na listę oczekujących na udzielenie świadczenia dokonuje

się każdego dnia w godzinach udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez danego

świadczeniodawcę.

2. Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 1:

1) ustala kolejność udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej na podstawie

zgłoszeń świadczeniobiorcy;

2) informuje pisemnie świadczeniobiorcę o zakwalifikowaniu do kategorii

medycznej, ustalonej zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11, i terminie udzielenia świadczenia

oraz uzasadnia przyczyny wyboru tego terminu;

3) wpisuje za zgodą świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela ustawowego:

a) numer kolejny,

b) datę i godzinę wpisu,

c) imię i nazwisko świadczeniobiorcy,

d) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość świadczeniobiorcy,

e) rozpoznanie lub powód przyjęcia,

f) adres świadczeniobiorcy,

g) numer telefonu lub oznaczenie innego sposobu komunikacji ze

świadczeniobiorcą lub jego opiekunem,

h) termin udzielenia świadczenia,

i) imię i nazwisko oraz podpis osoby dokonującej wpisu

– w kolejnej pozycji prowadzonej przez siebie listy oczekujących na udzielenie

świadczenia;

4) wpisuje datę i przyczynę skreślenia świadczeniobiorcy z prowadzonej przez

siebie listy oczekujących na udzielenie świadczenia;

5) przechowuje oryginał skierowania w postaci papierowej przekazany przez

świadczeniobiorcę, w przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na

podstawie skierowania.

2a. W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na podstawie

skierowania, świadczeniobiorca jest obowiązany:

2017-08-08

©Telksinoe s. 30/292

1) dostarczyć świadczeniodawcy oryginał skierowania w postaci papierowej, nie

później niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę

oczekujących, pod rygorem skreślenia z listy oczekujących, albo

2) udostępnić świadczeniodawcy, przed dokonaniem wpisu na listę oczekujących,

kod dostępu do skierowania w postaci elektronicznej oraz nr PESEL,

a w przypadku osoby, która nie ma nadanego numeru PESEL – numer paszportu

lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.

2aa. Do terminu dostarczenia świadczeniodawcy oryginału skierowania

w postaci papierowej stosuje się przepisy art. 165 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

– Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.9)).

2b. W przypadku skreślenia świadczeniobiorcy z listy oczekujących w wyniku

rezygnacji z udzielenia świadczenia, niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia

świadczenia albo zakończenia przez świadczeniodawcę wykonywania umowy

o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniodawca:

1) zwraca świadczeniobiorcy oryginał skierowania, w przypadku skierowania

w postaci papierowej, albo

2) umożliwia ponowne użycie skierowania w postaci elektronicznej przez

odpowiednią zmianę jego statusu w systemie teleinformatycznym, o który mowa

w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, w przypadku skierowania w postaci elektronicznej.

3. Dokonanie przez świadczeniodawcę czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2

i 3, jest równoznaczne z zobowiązaniem się do udzielenia danego świadczenia opieki

zdrowotnej.

4. Lista oczekujących na udzielenie świadczenia stanowi integralną część

dokumentacji medycznej prowadzonej przez świadczeniodawcę.

5. Listę oczekujących prowadzi się w sposób zapewniający poszanowanie

zasady sprawiedliwego, równego, niedyskryminującego i przejrzystego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej oraz zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11.

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293, 379,

435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539, 978,

1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587, 1595, 1634, 1635, 1830 i 1854 oraz

z 2016 r. poz. 195, 437, 868, 996, 1177, 1358 i 1579.

2017-08-08

©Telksinoe s. 31/292

6. Świadczeniodawca ustala kolejność przyjęć i zapewnia prawidłowe

prowadzenie list oczekujących albo wyznacza osoby odpowiedzialne za realizację

tych zadań.

7. W razie zmiany stanu zdrowia świadczeniobiorcy, wskazującej na potrzebę

wcześniejszego niż w ustalonym terminie udzielenia świadczenia, świadczeniobiorca

informuje o tym świadczeniodawcę, który, jeżeli wynika to z kryteriów medycznych,

koryguje odpowiednio termin udzielenia świadczenia i informuje niezwłocznie

świadczeniobiorcę o nowym terminie.

8. W przypadku wystąpienia okoliczności, których nie można było przewidzieć

w chwili ustalania terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, a które

uniemożliwiają zachowanie terminu wynikającego z listy oczekujących,

świadczeniodawca informuje świadczeniobiorcę w każdy dostępny sposób o zmianie

terminu wynikającego ze zmiany kolejności udzielenia świadczenia i jej przyczynie.

Przepis ten dotyczy także przypadku zmiany terminu udzielenia świadczenia opieki

zdrowotnej na wcześniejszy. W przypadku gdy świadczeniobiorca nie wyraża zgody

na zmianę terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej na wcześniejszy,

świadczeniodawca informuje o możliwości zmiany terminu następnego

świadczeniobiorcę z listy oczekujących, zgodnie z kolejnością ustaloną na podstawie

zgłoszenia.

9. W przypadku gdy świadczeniobiorca nie może stawić się u świadczeniodawcy

w terminie określonym w trybie ust. 2, 7 lub 8 lub gdy zrezygnował ze świadczenia

opieki zdrowotnej, jest on obowiązany niezwłocznie powiadomić o tym

świadczeniodawcę.

10. W celu otrzymania danego świadczenia opieki zdrowotnej

świadczeniobiorca może wpisać się na jedną listę oczekujących u jednego

świadczeniodawcy.

10a. W przypadku zakończenia wykonywania umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, świadczeniobiorca wpisany na listę oczekujących

u świadczeniodawcy, który wykonywał tę umowę, może wpisać się na listę

oczekujących prowadzoną przez innego świadczeniodawcę wykonującego umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie.

2017-08-08

©Telksinoe s. 32/292

10b. Świadczeniodawca, do którego zgłasza się świadczeniobiorca, ustala

kolejność przyjęć, z uwzględnieniem daty zgłoszenia u świadczeniodawcy, który

zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

10c. Świadczeniodawca, który zakończył wykonywanie umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, jest obowiązany wydać świadczeniobiorcy

zaświadczenie o wpisaniu na listę oczekujących wraz z podaniem daty zgłoszenia się

świadczeniobiorcy. Za wydanie zaświadczenia świadczeniobiorca nie ponosi opłaty.

10d. Oddział wojewódzki Funduszu informuje w każdy dostępny sposób

świadczeniobiorców wpisanych na listy oczekujących u świadczeniodawcy, który

zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej przez innych

świadczeniodawców, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej z tym oddziałem, oraz o pierwszym wolnym terminie udzielenia

świadczenia.

10e. W przypadku niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia,

świadczeniobiorca podlega skreśleniu z listy oczekujących, chyba że

uprawdopodobni, że niezgłoszenie się nastąpiło z powodu siły wyższej.

10f. Wniosek o przywrócenie na listę oczekujących świadczeniobiorca jest

obowiązany zgłosić niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia ustania

przyczyny niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia. W przypadku

przywrócenia na listę oczekujących przepis ust. 10b stosuje się odpowiednio.

10g. Listy oczekujących na udzielenie świadczeń, o których mowa w ust. 1,

prowadzi się w postaci elektronicznej.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, kryteria medyczne, jakimi powinni kierować się świadczeniodawcy,

umieszczając świadczeniobiorców na listach oczekujących, uwzględniając aktualną

wiedzę medyczną.

12. Dla świadczeniobiorców objętych diagnostyką onkologiczną lub leczeniem

onkologicznym świadczeniodawca prowadzi odrębną listę oczekujących na udzielenie

świadczenia. Do listy tej nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie ust. 11.

13. Świadczeniodawca umieszcza świadczeniobiorcę, z wyjątkiem

świadczeniobiorcy znajdującego się w stanie nagłym, na liście określonej w ust. 12,

2017-08-08

©Telksinoe s. 33/292

na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, o której mowa w art. 32a

ust. 1, oraz następujących kryteriów medycznych opartych na aktualnej wiedzy

medycznej:

1) stanu zdrowia świadczeniobiorcy;

2) rokowania co do dalszego przebiegu nowotworu;

3) chorób współistniejących mających wpływ na nowotwór, z powodu którego ma

być udzielone świadczenie;

4) zagrożenia wystąpienia, utrwalenia lub pogłębienia niepełnosprawności.

14. Przepisów ust. 12 i 13 nie stosuje się do nowotworów skóry, z wyjątkiem

czerniaka skóry.

Art. 21. 1. Listy oczekujących na udzielenie świadczenia podlegają okresowej,

co najmniej raz w miesiącu, ocenie:

1) zespołu oceny przyjęć powołanego przez świadczeniodawcę, który zawarł

umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – w przypadku szpitali;

2) kierownika świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej – w przypadku świadczeń specjalistycznych w ambulatoryjnej

opiece zdrowotnej;

3) świadczeniodawcy – w przypadku innym niż określone w pkt 1 i 2.

2. W skład zespołu oceny przyjęć wchodzą:

1) lekarz specjalista w specjalności zabiegowej;

2) lekarz specjalista w specjalności niezabiegowej;

3) pielęgniarka naczelna, a w razie jej braku – inna pielęgniarka albo położna.

2a. W przypadku gdy zespół oceny przyjęć działa przy samodzielnym

publicznym zakładzie opieki zdrowotnej albo jednostce budżetowej rada społeczna,

o której mowa w art. 48 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1638), może wyznaczyć do zespołu oceny przyjęć swojego

przedstawiciela wykonującego zawód medyczny i niebędącego zatrudnionym u tego

świadczeniodawcy.

3. Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wyznacza

przewodniczącego zespołu spośród osób, o których mowa w ust. 2, a także określa

tryb pracy zespołu.

2017-08-08

©Telksinoe s. 34/292

4. Do zadań zespołu oceny przyjęć, kierownika świadczeniodawcy albo

świadczeniodawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, należy przeprowadzanie oceny list

oczekujących na udzielenie świadczenia pod względem:

1) prawidłowości prowadzenia dokumentacji;

2) czasu oczekiwania na udzielenie świadczenia;

3) zasadności i przyczyn zmian terminów udzielenia świadczeń.

5. Zespół oceny przyjęć sporządza każdorazowo raport z oceny i przedstawia go

świadczeniodawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

6. Jeżeli u świadczeniodawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie udziela

świadczeń lekarz specjalista w specjalności zabiegowej, to w skład zespołu oceny

przyjęć wchodzą osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

7. Jeżeli u świadczeniodawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, działa zespół

zarządzania jakością, spełniający warunki określone w ust. 2, wykonuje on zadania,

o których mowa w ust. 4 i 5.

Art. 22. (uchylony)

Art. 23. 1. Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 20 ust. 1, przekazuje co

miesiąc oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu właściwemu ze względu na miejsce

udzielania świadczenia informację o prowadzonych listach oczekujących na

udzielanie świadczeń, z wyłączeniem listy oczekujących na udzielenie świadczenia,

o której mowa w art. 20 ust. 12, obejmującą:

1) dane, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, dotyczące osób

oczekujących według stanu na ostatni dzień miesiąca;

2) liczbę oczekujących i średni czas oczekiwania obliczony w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 190 ust. 1;

3) dane określone w przepisach wydanych na podstawie art. 190 ust. 1.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz o możliwości udzielenia

świadczenia przez innych świadczeniodawców posiadających umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, oddział wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na

miejsce udzielania świadczenia publikuje na swojej stronie internetowej, aktualizując

je co najmniej raz w miesiącu.

3. Oddział wojewódzki Funduszu informuje świadczeniobiorcę, na jego żądanie,

o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej przez świadczeniodawców,

2017-08-08

©Telksinoe s. 35/292

którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z tym oddziałem,

średnim czasie oczekiwania na dane świadczenie opieki zdrowotnej oraz o pierwszym

wolnym terminie udzielenia świadczenia.

4. Świadczeniodawca przekazuje co najmniej raz w tygodniu oddziałowi

wojewódzkiemu Funduszu właściwemu ze względu na miejsce udzielania

świadczenia informację o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia,

z wyłączeniem świadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 12.

5. Informację, o której mowa w ust. 4, oddział wojewódzki Funduszu właściwy

ze względu na miejsce udzielania świadczenia publikuje na swojej stronie

internetowej, aktualizując ją co najmniej raz w tygodniu.

6. Świadczeniodawca, na umotywowany wniosek dyrektora oddziału

wojewódzkiego Funduszu, jest obowiązany dostarczyć niezwłocznie inne niż

określone w ust. 9 informacje dotyczące realizacji obowiązków, o których mowa

w ust. 1–5, 7 i 8.

7. W przypadku uzasadnionego podejrzenia niewykonywania lub niewłaściwego

wykonywania przez świadczeniodawcę obowiązków, o których mowa w art. 20

i art. 21, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu przeprowadza kontrolę u tego

świadczeniodawcy w trybie określonym w art. 64.

8. Prezes Funduszu tworzy centralny wykaz informacji o liczbie oczekujących

na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej i średnim czasie oczekiwania

w poszczególnych oddziałach wojewódzkich Funduszu na podstawie informacji,

o których mowa w ust. 2 i 4, przekazywanych przez oddziały wojewódzkie Funduszu.

9. Prezes Funduszu udziela świadczeniobiorcom informacji o danych zawartych

w wykazie, o którym mowa w ust. 8, oraz informacji, o której mowa w ust. 4,

w szczególności przez bezpłatną linię telefoniczną.

10. Prezes Funduszu co miesiąc przekazuje informacje, o których mowa w ust. 8,

do systemu informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia

28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

11. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do świadczeniodawców, którzy prowadzą listy

oczekujących na udzielenie świadczenia w aplikacji udostępnionej przez Prezesa

Funduszu zgodnie z art. 190 ust. 1a.

Art. 23a. 1. Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 20, jest obowiązany

umożliwić świadczeniobiorcom umawianie się drogą elektroniczną na wizyty,

2017-08-08

©Telksinoe s. 36/292

monitorowanie statusu na liście oczekujących na udzielenie świadczenia oraz

powiadamianie o terminie udzielenia świadczenia.

2. (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

minimalną funkcjonalność dla systemów teleinformatycznych umożliwiających

realizację usług, o których mowa w ust. 1, w tym sposób identyfikacji

i uwierzytelniania świadczeniobiorców, mając na uwadze konieczność zapewnienia

świadczeniobiorcom dostępu do danych zawartych na listach oczekujących na

udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, z jednoczesnym obowiązkiem zapewnienia

przez świadczeniodawców ochrony danych osobowych świadczeniobiorców przed

nieuprawnionym dostępem i ujawnieniem.

Art. 24. Przepisów art. 19–23 nie stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej

z zakresu przeszczepów udzielanych osobom, które są wpisywane na krajowe listy

osób oczekujących na przeszczepienie komórek, tkanek i narządów, zgodnie

z przepisami o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów.

Art. 24a. Przepisów art. 20–23 nie stosuje się w stosunku do uprawnionego

żołnierza lub pracownika. Osoby te korzystają ze świadczeń opieki zdrowotnej,

o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.

Art. 24b. Przepisów art. 20–23 nie stosuje się w stosunku do weterana

poszkodowanego. Osoba ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa

w art. 20, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań

poza granicami państwa, poza kolejnością.

Art. 24c. 1. Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza

kolejnością ze stacjonarnych i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż

te, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa.

2. Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia

w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.

Art. 25. (uchylony)

Art. 26. (uchylony)

2017-08-08

©Telksinoe s. 37/292

Art. 26a. (uchylony)

Art. 27. 1. Świadczenia na rzecz zachowania zdrowia, zapobiegania chorobom

i wczesnego wykrywania chorób obejmują:

1) propagowanie zachowań prozdrowotnych, w szczególności poprzez zachęcanie

do indywidualnej odpowiedzialności za własne zdrowie;

2) wczesną, wielospecjalistyczną i kompleksową opiekę nad dzieckiem

zagrożonym niepełnosprawnością lub niepełnosprawnym;

3) profilaktyczne badania lekarskie w celu wczesnego rozpoznania chorób, ze

szczególnym uwzględnieniem chorób układu krążenia oraz chorób

nowotworowych;

4) promocję zdrowia i profilaktykę, w tym profilaktykę stomatologiczną

obejmującą dzieci i młodzież do ukończenia 19. roku życia;

5) prowadzenie badań profilaktycznych obejmujących kobiety w ciąży, w tym

badań prenatalnych zalecanych w grupach ryzyka i u kobiet powyżej 40. roku

życia oraz profilaktyki stomatologicznej;

6) profilaktyczną opiekę zdrowotną nad dziećmi i młodzieżą w środowisku

nauczania i wychowania;

7) wykonywanie szczepień ochronnych;

8) wykonywanie badań z zakresu medycyny sportowej obejmujących dzieci

i młodzież do ukończenia 21. roku życia oraz zawodników pomiędzy 21. a 23.

rokiem życia, którzy nie otrzymują wynagrodzenia w związku z uprawianiem

sportu.

2. (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym Zmiana w ust. 3

w art. 27 wejdzie

do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, Naczelnej w życie z dn.

Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz Krajowej Rady 1.09.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. poz.

Diagnostów Laboratoryjnych, określi, w drodze rozporządzenia, organizację 60).

profilaktycznej opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą objętymi obowiązkiem

szkolnym i obowiązkiem nauki oraz kształcącymi się w szkołach

[ponadgimnazjalnych] < ponadpodstawowych> do ich ukończenia, a także zakres

informacji przekazywanych wojewodzie o świadczeniodawcach sprawujących

profilaktyczną opiekę nad tymi osobami, uwzględniając profilaktykę stomatologiczną

2017-08-08

©Telksinoe s. 38/292

i promocję zdrowia, a w przypadku dzieci i młodzieży kształcącej się w szkołach –

profilaktykę w środowisku nauczania.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw kultury fizycznej, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu i Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb orzekania o zdolności do

uprawiania danego sportu przez dzieci i młodzież do ukończenia 21. roku życia oraz

przez zawodników pomiędzy 21. a 23. rokiem życia, uwzględniając potrzebę

szczególnej ochrony zdrowia dzieci i młodzieży.

Art. 28. 1. Świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy

udzielającego świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej spośród tych

świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r.

o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy

z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1643)

i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

1a. Świadczeniobiorca, dokonując wyboru świadczeniodawcy, o którym mowa

w ust. 1, dokonuje jednocześnie wyboru lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a,

pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej lub położnej podstawowej opieki

zdrowotnej.

1b. Świadczeniobiorca, dokonując wyboru, o którym mowa w ust. 1a, może

wybrać:

1) lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a, pielęgniarkę podstawowej opieki

zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej u tego samego

świadczeniodawcy albo u różnych świadczeniodawców, albo

2) lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a, pielęgniarkę podstawowej opieki

zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej będących

świadczeniodawcami.

1c. Świadczeniobiorca ma prawo bezpłatnego wyboru, o którym mowa w ust. 1

lub 1a, nie częściej niż trzy razy w roku kalendarzowym, a w przypadku każdej

kolejnej zmiany wnosi opłatę w wysokości 80 złotych.

1d. Świadczeniobiorca nie ponosi opłaty, o której mowa w ust. 1c, w przypadku

zmiany swojego miejsca zamieszkania lub w przypadku zaprzestania udzielania

świadczeń opieki zdrowotnej przez wybranego świadczeniodawcę, lekarza, o którym

2017-08-08

©Telksinoe s. 39/292

mowa w art. 55 ust. 2a, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną

podstawowej opieki zdrowotnej u wybranego świadczeniodawcy, lub z innych

przyczyn powstałych po stronie świadczeniodawcy.

2. Opłata, o której mowa w ust. 1c, stanowi przychód podmiotu zobowiązanego

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Art. 29. Świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy udzielającego

ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych spośród tych świadczeniodawców,

którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem

art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października

1990 r. o Straży Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 30. Świadczeniobiorca ma prawo wyboru szpitala spośród szpitali, które

zawarły umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b

i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r.

o Straży Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 31. 1. Świadczeniobiorca ma prawo wyboru lekarza dentysty spośród

lekarzy dentystów, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia

12 października 1990 r. o Straży Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego

wykonawczego.

2. (uchylony)

3. Dzieci i młodzież do ukończenia 18. roku życia oraz kobiety w ciąży

i w okresie połogu mają prawo do dodatkowych świadczeń zdrowotnych lekarza

dentysty oraz materiałów stomatologicznych stosowanych przy udzielaniu tych

świadczeń, zakwalifikowanych jako świadczenia gwarantowane dla tych osób.

4. Świadczenia, o których mowa w ust. 3, są udzielane po przedstawieniu

dokumentu potwierdzającego:

1) wiek – w przypadku dzieci i młodzieży;

2) ciążę lub połóg – w przypadku kobiet.

2017-08-08

©Telksinoe s. 40/292

Rozdział 1a

Kwalifikowanie świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń gwarantowanych

Art. 31a. 1. Podstawą zakwalifikowania świadczenia opieki zdrowotnej jako

świadczenia gwarantowanego w zakresie, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1–8

i 10–13, jest jego ocena uwzględniająca następujące kryteria:

1) wpływ na poprawę zdrowia obywateli przy uwzględnieniu:

a) priorytetów zdrowotnych określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 2,

b) wskaźników zapadalności, chorobowości lub śmiertelności określonych na

podstawie aktualnej wiedzy medycznej;

2) skutki następstw choroby lub stanu zdrowia, w szczególności prowadzących do:

a) przedwczesnego zgonu,

b) niezdolności do samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c) niezdolności do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

d) przewlekłego cierpienia lub przewlekłej choroby,

e) obniżenia jakości życia;

3) znaczenie dla zdrowia obywateli, przy uwzględnieniu konieczności:

a) ratowania życia i uzyskania pełnego wyzdrowienia,

b) ratowania życia i uzyskania poprawy stanu zdrowia,

c) zapobiegania przedwczesnemu zgonowi,

d) poprawiania jakości życia bez istotnego wpływu na jego długość;

4) skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo;

5) stosunek uzyskiwanych korzyści zdrowotnych do ryzyka zdrowotnego;

6) stosunek kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych;

7) skutki finansowe dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów

zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

publicznych.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

priorytety zdrowotne, mając na uwadze stan zdrowia obywateli oraz uzyskanie

efektów zdrowotnych o najwyższej wartości.

2017-08-08

©Telksinoe s. 41/292

<3. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy

do spraw zdrowia uwzględni także dane zawarte w mapach potrzeb

zdrowotnych, o których mowa w art. 95a ust. 1 i 6, oraz wyniki monitorowania Dodany ust. 3 w

ich aktualności.> art. 31a wejdzie

w życie z dn.

1.01.2018 r. (Dz.

Art. 31b. 1. Kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia U. z 2014 r. poz.

gwarantowanego w zakresie, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1–8 i 10–13, 1138).

dokonuje minister właściwy do spraw zdrowia po uzyskaniu rekomendacji Prezesa

Agencji, biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 31a ust. 1.

2. Kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego dokonuje minister właściwy do spraw zdrowia, biorąc pod uwagę,

w zakresie, o którym mowa w art. 15 ust. 2:

1) pkt 9 kryteria określone w art. 12 pkt 4–6 i 9 ustawy o refundacji;

2) pkt 14–16 kryteria określone w art. 12 ustawy o refundacji;

3) pkt 17–18 kryteria określone w art. 12 pkt 3–6, 8–11 ustawy o refundacji.

Art. 31c. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia zleca Prezesowi Agencji

przygotowanie rekomendacji dla danego świadczenia opieki zdrowotnej w sprawie

jego zakwalifikowania, jako świadczenia gwarantowanego, wraz z określeniem

poziomu finansowania w sposób kwotowy albo procentowy lub sposobu jego

finansowania.

2. Zlecenie zawiera opis świadczenia opieki zdrowotnej oraz opis choroby i stanu

zdrowia, w których jest udzielane, i jego wpływu na poprawę zdrowia obywateli.

3. Prezes Agencji niezwłocznie po otrzymaniu zlecenia zasięga opinii:

1) konsultantów krajowych z dziedziny medycyny odpowiedniej dla danego

świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie, o którym mowa w ust. 2;

2) Prezesa Funduszu w zakresie, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 7.

4. Podmioty, o których mowa w ust. 3, są obowiązane wydać opinię w terminie

30 dni od dnia otrzymania opisów, o których mowa w ust. 2.

5. Prezes Agencji niezwłocznie przedstawia opinie, o których mowa w ust. 3,

Radzie Przejrzystości, o której mowa w art. 31s.

6. Rada Przejrzystości przedstawia stanowisko w sprawie:

2017-08-08

©Telksinoe s. 42/292

1) zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego wraz z określeniem poziomu lub sposobu jego finansowania

albo

2) niezasadności zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako

świadczenia gwarantowanego.

7. Prezes Agencji, biorąc pod uwagę stanowisko Rady Przejrzystości oraz

kryteria określone w art. 31a ust. 1, wydaje rekomendacje w sprawie:

1) zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego wraz z określeniem poziomu lub sposobu jego finansowania

albo

2) niezasadności zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako

świadczenia gwarantowanego.

8. Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje rekomendację ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

9. Prezes Agencji niezwłocznie zamieszcza zlecenia i rekomendacje na stronie

internetowej Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji na zasadach

określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej.

Art. 31ca. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może zlecić Prezesowi

Agencji przygotowanie rekomendacji dotyczącej zasadności stosowania leków

w ramach Programu Szczepień Ochronnych, o którym mowa w przepisach o

zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2. Po otrzymaniu zlecenia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji wzywa

podmiot odpowiedzialny w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo

farmaceutyczne do przekazania:

1) analizy klinicznej,

2) analizy ekonomicznej,

3) analizy wpływu na budżet podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń

ze środków publicznych

– o których mowa w art. 25 pkt 14 lit. c tiret pierwsze do trzeciego ustawy o refundacji

w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wezwania.

3. Do przygotowania rekomendacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

art. 31c ust. 3–9. Rekomendację wydaje się w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania

analiz określonych w ust. 2 albo od upływu terminu na ich przekazanie.

2017-08-08

©Telksinoe s. 43/292

4. W przypadku nieprzekazania analiz, o których mowa w ust. 2, Prezes Agencji

wydaje rekomendację na podstawie dostępnych danych.

Art. 31d. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzeń,

w poszczególnych zakresach, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1–8 i 10–13,

wykazy świadczeń gwarantowanych wraz z określeniem:

1) poziomu lub sposobu finansowania danego świadczenia gwarantowanego,

o którym mowa w art. 18, art. 33 i art. 41, mając na uwadze treść rekomendacji

oraz uwzględniając kryteria określone w art. 31a ust. 1;

2) warunków realizacji danego świadczenia gwarantowanego, w tym dotyczących

personelu medycznego i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, mając na

uwadze konieczność zapewnienia wysokiej jakości świadczeń opieki zdrowotnej

oraz właściwego zabezpieczenia tych świadczeń.

Art. 31e. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może:

1) usunąć dane świadczenie opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych albo dokonać zmiany poziomu lub sposobu finansowania lub

warunków realizacji świadczenia gwarantowanego, działając z urzędu lub na

wniosek,

2) dokonać zmiany technologii medycznej, działając z urzędu

– uwzględniając kryteria określone w art. 31a ust. 1.

1a. Usunięcie danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych, dokonanie zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczeń

gwarantowanych oraz zmiana technologii medycznej następuje po uzyskaniu

rekomendacji Prezesa Agencji.

1b. W przypadku wydania przez Prezesa Agencji rekomendacji, o której mowa

w art. 31h ust. 3 pkt 3, minister właściwy do spraw zdrowia może zakwalifikować

dane świadczenie opieki zdrowotnej jako świadczenie gwarantowane, usunąć dane

świadczenie opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo zmienić

poziom lub sposób finansowania świadczenia gwarantowanego, jeżeli wynika to

z treści tej rekomendacji, bez konieczności wydawania przez Prezesa Agencji

rekomendacji, o której mowa w art. 31c ust. 7 albo art. 31h ust. 3 pkt 1 albo 2.

2. Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą składać do

ministra właściwego do spraw zdrowia:

2017-08-08

©Telksinoe s. 44/292

1) konsultanci krajowi z dziedziny medycyny odpowiedniej dla danego

świadczenia opieki zdrowotnej;

2) stowarzyszenia będące zgodnie z postanowieniami ich statutów towarzystwami

naukowymi o zasięgu krajowym – za pośrednictwem konsultantów, o których

mowa w pkt 1;

3) Prezes Funduszu;

4) stowarzyszenia i fundacje, których celem statutowym jest ochrona praw pacjenta

– za pośrednictwem konsultantów, o których mowa w pkt 1.

3. Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zawierają:

1) oznaczenie podmiotu, o którym mowa w ust. 2;

2) siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2, lub jego adres;

3) wskazanie, czy wniosek dotyczy:

a) usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych albo

b) zmiany poziomu lub sposobu finansowania, lub warunków realizacji

świadczenia gwarantowanego;

4) uzasadnienie wskazujące wpływ danego świadczenia opieki zdrowotnej na stan

zdrowia obywateli i skutki finansowe dla systemu ochrony zdrowia;

5) datę sporządzenia wniosku;

6) wykaz załączonych do wniosku dokumentów potwierdzających zasadność

wniosku;

7) podpis osoby upoważnionej do złożenia wniosku.

4. Do postępowań, o których mowa w ust. 1, prowadzonych z urzędu stosuje się

przepisy art. 31g i art. 31h.

Art. 31f. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie 30 dni od dnia

wpływu wniosku, o którym mowa w art. 31e ust. 1 pkt 1, dokonuje jego oceny

formalnej, pod względem spełnienia wymagań określonych w art. 31e ust. 3.

2. W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku minister właściwy do

spraw zdrowia wzywa podmiot, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 31e

ust. 1 pkt 1, do jego uzupełnienia w terminie nie dłuższym niż 14 dni.

3. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych wniosek, o którym mowa

w art. 31e ust. 1 pkt 1, pozostawia się bez rozpoznania.

2017-08-08

©Telksinoe s. 45/292

4. Do czynności podejmowanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia,

o których mowa w ust. 1–3, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia po otrzymaniu kompletnego wniosku,

o którym mowa w art. 31e ust. 1 pkt 1, zleca Prezesowi Agencji przygotowanie

rekomendacji, o której mowa w art. 31h ust. 3 pkt 1 lub 2, wyznaczając termin jej

przygotowania, o czym niezwłocznie informuje podmiot, który złożył wniosek.

Art. 31g. 1. Prezes Agencji po otrzymaniu zlecenia ministra właściwego do

spraw zdrowia w zakresie, o którym mowa w art. 31e ust. 1a, dokonuje oceny

świadczenia opieki zdrowotnej i przygotowuje, zgodnie ze zleceniem, raport pełny

albo skrócony, w sprawie:

1) usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych albo

2) zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3) zmiany technologii medycznej

– zwany dalej „raportem w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej”.

2. Raport w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej zawiera:

1) opis świadczenia opieki zdrowotnej objętego zleceniem, ze szczególnym

uwzględnieniem dostępności alternatywnego świadczenia opieki zdrowotnej

w danej chorobie, stanie zdrowia lub wskazaniu;

2) opis choroby, stanu zdrowia lub wskazań, w których jest udzielane świadczenie

opieki zdrowotnej objęte zleceniem, z uwzględnieniem:

a) wpływu świadczenia opieki zdrowotnej na stan zdrowia obywateli, w tym

zapadalności, chorobowości, umieralności lub śmiertelności,

b) skutków następstw choroby lub stanu zdrowia;

3) wskazanie dowodów naukowych dotyczących:

a) skuteczności klinicznej i bezpieczeństwa,

b) stosunku kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych,

c) skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów

zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

publicznych;

4) wskazanie dowodów naukowych w postaci opracowań wtórnych lub wytycznych

praktyki klinicznej;

2017-08-08

©Telksinoe s. 46/292

5) dane o kosztach świadczenia opieki zdrowotnej oraz jego elementach

składowych;

6) określenie warunków finansowania ze środków publicznych świadczenia opieki

zdrowotnej objętego zleceniem w innych krajach, ze szczególnym

uwzględnieniem krajów o poziomie produktu krajowego brutto zbliżonym do

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 31h. 1. Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje raport w sprawie oceny

świadczenia opieki zdrowotnej Radzie Przejrzystości, o której mowa w art. 31s.

2. Rada Przejrzystości na podstawie raportu w sprawie oceny świadczenia

gwarantowanego przygotowuje niezwłocznie dla Prezesa Agencji stanowisko

w zakresie:

1) usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych albo

2) zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3) zmiany technologii medycznej.

3. Prezes Agencji, biorąc pod uwagę stanowisko przygotowane przez Radę

Przejrzystości, wydaje rekomendację w sprawie:

1) usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych albo

2) zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3) zmiany technologii medycznej.

4. Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje rekomendację ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia oraz podmiotowi, który złożył wniosek, o którym

mowa w art. 31e ust. 1 pkt 1.

5. Prezes Agencji niezwłocznie zamieszcza zlecenia, o których mowa w art. 31f

ust. 5, raporty w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej oraz stanowiska

i rekomendacje na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji

publicznej.

Art. 31i. (uchylony)

2017-08-08

©Telksinoe s. 47/292

Art. 31j. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i procedury przygotowania raportu w sprawie oceny świadczenia opieki

zdrowotnej, uwzględniając wiedzę z zakresu oceny technologii medycznych.

Art. 31k. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia, wzory wniosków w sprawie usunięcia danego świadczenia opieki

zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych lub zmiany poziomu lub sposobu

finansowania świadczenia gwarantowanego, lub warunków jego realizacji, mając na

względzie ujednolicenie informacji i przekazywanych dokumentów oraz zapewnienie

przejrzystości wniosków.

Art. 31l. Do postępowania kwalifikacyjnego odbywającego się na zasadach

określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego, z zastrzeżeniem art. 31f ust. 4.

Rozdział 1aa

Taryfikacja świadczeń opieki zdrowotnej

Art. 31la. 1. Taryfikacja świadczeń opieki zdrowotnej jest prowadzona na

podstawie planu taryfikacji Agencji sporządzanego na rok kalendarzowy.

2. Prezes Agencji sporządza projekt planu taryfikacji Agencji i przedstawia go

do zaopiniowania Prezesowi Funduszu oraz Radzie do spraw Taryfikacji, o której

mowa w art. 31sa, w terminie do dnia 1 czerwca roku poprzedzającego rok, którego

dotyczy ten plan. Prezes Funduszu oraz Rada do spraw Taryfikacji przedstawiają

opinie w terminie 14 dni od dnia otrzymania planu. Niewydanie opinii w tym terminie

jest równoznaczne z opinią pozytywną.

3. Prezes Agencji przesyła ministrowi właściwemu do spraw zdrowia plan

taryfikacji Agencji z opinią Prezesa Funduszu i Rady do spraw Taryfikacji, o której

mowa w art. 31sa, do zatwierdzenia w terminie do dnia 16 czerwca roku

poprzedzającego rok, którego dotyczy ten plan.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia zatwierdza plan taryfikacji Agencji

w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia może w terminie, o którym mowa

w ust. 4, zalecić wprowadzenie zmian w planie taryfikacji Agencji, określając termin

ich wprowadzenia nie dłuższy niż 7 dni.

2017-08-08

©Telksinoe s. 48/292

6. W przypadku nieprzedstawienia planu taryfikacji w terminie, o którym mowa

w ust. 3, niewprowadzenia w nim przez Agencję zmian określonych w ust. 5 albo

niezatwierdzenia planu, minister właściwy do spraw zdrowia sporządza plan

taryfikacji Agencji.

7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw

zdrowia po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji zmienia plan taryfikacji Agencji.

Art. 31lb. 1. Prezes Agencji określa taryfę świadczeń w danym zakresie lub

rodzaju po dokonaniu przez Agencję analizy danych określonych w art. 31lc ust. 2 lub

na podstawie innych dostępnych danych niezbędnych do ustalenia taryfy świadczeń

oraz publikuje ją, w formie obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej

Agencji po jej zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2. Przed określeniem taryfy świadczeń w danym zakresie lub rodzaju Prezes

Agencji przygotowuje raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń oraz zwraca się do

Rady do spraw Taryfikacji, o której mowa w art. 31sa, o wydanie stanowiska

w sprawie ustalenia taryfy świadczeń.

3. Raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń zawiera:

1) opis świadczenia opieki zdrowotnej podlegającego taryfikacji, ze szczególnym

uwzględnieniem:

a) wpływu świadczenia opieki zdrowotnej na stan zdrowia obywateli, w tym

zapadalności, chorobowości, umieralności lub śmiertelności,

b) skutków następstw choroby lub stanu zdrowia;

2) analizę popytu oraz aktualnej i pożądanej podaży świadczenia opieki zdrowotnej

podlegającego taryfikacji;

3) opis sposobu i poziomu finansowania świadczenia opieki zdrowotnej

podlegającego taryfikacji w innych krajach;

4) analizę danych kosztowych pozyskanych od świadczeniodawców, jeżeli miały

wpływ na ustalenie taryfy świadczeń;

5) projekt taryfy świadczeń;

6) analizę skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla

podmiotów zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze

środków publicznych;

7) inne dostępne dane niezbędne do ustalenia taryfy świadczeń.

2017-08-08

©Telksinoe s. 49/292

4. Prezes Agencji publikuje raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji. Do raportu w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń można zgłaszać uwagi w terminie 7 dni od dnia jego opublikowania.

5. Osoby, które zgłaszają uwagi do opublikowanego raportu w sprawie ustalenia

taryfy świadczeń, składają oświadczenia o zaistnieniu albo niezaistnieniu okoliczności

określonych w art. 31sa ust. 8 pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim

klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

6. Uwagi zgłoszone do raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń są

zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji wraz z wypełnionym

oświadczeniem, o którym mowa w ust. 5, i są dostępne przez 6 miesięcy od dnia ich

publikacji.

7. Prezes Agencji przekazuje Radzie do spraw Taryfikacji raport w sprawie

ustalenia taryfy świadczeń oraz zgłoszone uwagi, o których mowa w ust. 4, celem

wydania stanowiska w sprawie ustalenia taryfy świadczeń. Przed wydaniem

stanowiska w sprawie ustalenia taryfy świadczeń Rada do spraw Taryfikacji może

prowadzić na posiedzeniu konsultacje w sprawie taryfy z:

1) konsultantem krajowym w dziedzinie medycyny związanej ze świadczeniem

opieki zdrowotnej podlegającym taryfikacji,

2) przedstawicielami ogólnopolskich towarzystw naukowych w dziedzinie

medycyny związanej ze świadczeniem opieki zdrowotnej podlegającym

taryfikacji,

3) przedstawicielami organizacji świadczeniodawców,

4) przedstawicielami organizacji społecznych działających na rzecz praw

pacjentów,

5) innymi podmiotami lub osobami, których udział w konsultacjach jest istotny

w ocenie Rady do spraw Taryfikacji dla ustalenia taryfy świadczeń

– jeżeli te osoby lub podmioty złożyły przed posiedzeniem Rady do spraw Taryfikacji

oświadczenia o zaistnieniu albo niezaistnieniu okoliczności określonych w art. 31sa

ust. 8 pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

2017-08-08

©Telksinoe s. 50/292

8. Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9. Rada do spraw Taryfikacji na podstawie raportu w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń, zgłoszonych uwag oraz, w przypadku przeprowadzenia konsultacji,

o których mowa w ust. 7, ustaleń podjętych w ich trakcie, wydaje stanowisko

w sprawie ustalenia taryfy świadczeń w terminie 30 dni od dnia otrzymania raportu

w sprawie ustalenia taryfy świadczeń. Stanowisko Rady do spraw Taryfikacji

w sprawie ustalenia taryfy świadczeń jest publikowane w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji.

10. Prezes Agencji, biorąc pod uwagę raport w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń oraz stanowisko Rady do spraw Taryfikacji w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń, określa taryfę świadczeń zgodnie z ust. 1.

11. Prezes Agencji przesyła niezwłocznie projekt obwieszczenia zawierającego

określenie taryfy świadczeń, raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń i stanowisko

Rady do spraw Taryfikacji w sprawie ustalenia taryfy świadczeń do ministra

właściwego do spraw zdrowia.

12. Minister właściwy do spraw zdrowia po zapoznaniu się z taryfą świadczeń,

raportem w sprawie ustalenia taryfy świadczeń i stanowiskiem Rady do spraw

Taryfikacji zatwierdza lub w szczególnie uzasadnionych przypadkach, mając na

uwadze dane określone w art. 31lc ust. 2 lub inne dostępne dane niezbędne do

ustalenia taryfy świadczeń, zmienia taryfę świadczeń określoną przez Prezesa Agencji

oraz przekazuje ją Prezesowi Agencji celem opublikowania, w formie obwieszczenia,

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji.

Art. 31lc. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia oraz Agencja są uprawnieni

do gromadzenia i przetwarzania danych niezbędnych do określenia taryfy świadczeń.

2. W celu określenia taryfy świadczeń minister właściwy do spraw zdrowia oraz

Agencja mają prawo do przetwarzania następujących danych:

1) numeru PESEL świadczeniobiorcy, a w przypadku jego braku – rodzaju, serii

i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość;

2) adresu miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy;

3) dotyczących udzielania oraz finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

2017-08-08

©Telksinoe s. 51/292

3. Podmioty zobowiązane do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze

środków publicznych udostępniają nieodpłatnie Agencji dane, o których mowa

w ust. 2, konieczne do określenia taryfy świadczeń.

4. Świadczeniodawca, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, udostępnia Agencji nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 2,

w terminie wskazanym przez Prezesa Agencji, nie krótszym jednak niż 14 dni, licząc

od dnia doręczenia świadczeniodawcy wniosku o udostępnienie danych, zapewniając

najwyższą jakość i kompletność udostępnionych danych.

Dodany ust. 6 w

5. Agencja jest obowiązana do przekazywania danych udostępnianych przez art. 31lc wejdzie

świadczeniodawców ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, na jego wniosek. w życie z dn.

1.01.2020 r. (Dz.

<6. Świadczeniodawcy, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki U. z 2014 r. poz.

1138 oraz z 2017

zdrowotnej, są obowiązani do stosowania standardu rachunku kosztów r. poz. 1200).

opracowanego na podstawie zaleceń określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 7.>

7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

zalecenia dotyczące standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców, o których

mowa w ust. 6, kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu identyfikowania,

gromadzenia, przetwarzania, prezentowania i interpretowania informacji o kosztach

świadczeń opieki zdrowotnej.

Rozdział 1b

Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji

Art. 31m. 1. Agencja jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą

osobowość prawną, nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2. Agencja działa na podstawie ustawy i statutu.

3. Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, nadaje

Agencji statut określający w szczególności strukturę organizacyjną Agencji, mając na

względzie sprawne wykonywanie zadań przez Agencję.

Art. 31n. Do zadań Agencji należy:

1) realizacja zadań związanych z oceną świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie:

a) wydawania rekomendacji w sprawie:

2017-08-08

©Telksinoe s. 52/292

– kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego,

– określania lub zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia

gwarantowanego,

– usuwania danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń

gwarantowanych,

– zmiany technologii medycznej,

b) opracowywania raportów w sprawie oceny świadczeń opieki zdrowotnej,

c) opracowywania analiz weryfikacyjnych, o których mowa w art. 35 ustawy

o refundacji;

1a) realizacja zadań związanych z określeniem taryf świadczeń w zakresie:

a) określania taryfy świadczeń,

b) opracowywania raportów w sprawie ustalenia taryfy świadczeń;

1b) opracowywanie propozycji zaleceń dotyczących standardu rachunku kosztów,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31lc ust. 7;

2) opracowywanie, weryfikacja, gromadzenie, udostępnianie i upowszechnianie

informacji o metodyce przeprowadzania oceny technologii medycznych oraz

o technologiach medycznych opracowywanych w Rzeczypospolitej Polskiej

i w innych krajach;

2a) opracowywanie, weryfikacja, gromadzenie, udostępnianie i upowszechnianie

informacji o zasadach określania taryfy świadczeń;

3) opiniowanie projektów programów polityki zdrowotnej;

3a) wydawanie opinii, o których mowa w art. 47f ust. 1 i 2;

4) prowadzenie działalności szkoleniowej w zakresie zadań, o których mowa

w pkt 1–3;

4a) sporządzanie opinii, o których mowa w art. 11 ust. 3;

5) realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 31o. 1. Organem Agencji jest Prezes Agencji.

2. Do zakresu działania Prezesa Agencji należy:

1) realizacja zleceń, o których mowa w art. 31c ust. 1 i art. 31f ust. 5;

2) współpraca z Funduszem, Urzędem Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, organami administracji

2017-08-08

©Telksinoe s. 53/292

rządowej i samorządowej oraz podmiotami prowadzącymi w innych krajach

działalność w zakresie oceny świadczeń opieki zdrowotnej;

3) wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników

Agencji;

4) wykonywanie innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw

zdrowia;

5) publikacja w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji:

a) analiz weryfikacyjnych Agencji wraz z analizami wnioskodawcy, o których

mowa w art. 25 pkt 14 lit. c oraz art. 26 pkt 2 lit. h oraz i ustawy

o refundacji,

b) stanowisk i opinii Rady Przejrzystości oraz Rady do spraw Taryfikacji,

c) rekomendacji Prezesa Agencji,

d) raportów w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej,

e) opinii o projektach programów polityki zdrowotnej,

f) porządku obrad, planu prac Rady Przejrzystości oraz protokołów z jej

posiedzeń.

3. Prezes Agencji kieruje Agencją i reprezentuje ją na zewnątrz.

4. Prezes Agencji wykonuje swoje zadania przy pomocy zastępcy Prezesa

Agencji. Zakres zadań zastępcy Prezesa Agencji określa statut Agencji.

Art. 31p. 1. Prezes Agencji jest powoływany przez ministra właściwego do

spraw zdrowia spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, o którym mowa w art. 31r.

2. Zastępca Prezesa Agencji jest powoływany przez ministra właściwego do

spraw zdrowia, na wniosek Prezesa Agencji, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, o którym mowa w art. 31r.

3. Kadencja Prezesa Agencji oraz zastępcy Prezesa Agencji trwa 5 lat.

4. Prezesem Agencji albo zastępcą Prezesa Agencji może być osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny w dziedzinie nauk

medycznych, farmaceutycznych, ekonomicznych, prawnych lub technicznych;

2) posiada wiedzę z zakresu ochrony zdrowia oraz oceny świadczeń opieki

zdrowotnej, farmakoekonomiki, systemów finansowania świadczeń

zdrowotnych oraz ekonomiki zdrowia;

2017-08-08

©Telksinoe s. 54/292

3) posiada co najmniej 3-letni okres zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych

w:

a) jednostkach naukowych w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r.

o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008 r. poz. 1049)10) lub

b) jednostkach podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do

spraw zdrowia;

4) nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

5) korzysta z pełni praw publicznych.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje Prezesa Agencji i zastępcę

Prezesa Agencji z zajmowanego stanowiska przed upływem kadencji w przypadku:

1) rażącego naruszenia przepisów prawa;

2) utraty zdolności do pełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby lub

innej przeszkody trwale uniemożliwiającej pełnienie obowiązków służbowych;

3) rezygnacji ze stanowiska;

4) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe;

5) naruszenia przepisów art. 31q ust. 1;

6) nienależytego wykonywania obowiązków wynikających z ustawy lub statutu.

6. Wynagrodzenie Prezesa Agencji i zastępcy Prezesa Agencji ustala minister

właściwy do spraw zdrowia.

Art. 31q. 1. Prezes Agencji oraz zastępca Prezesa Agencji nie mogą

podejmować dodatkowego zatrudnienia bez pisemnej zgody ministra właściwego do

spraw zdrowia ani wykonywać działalności lub podejmować zajęć niedających się

pogodzić z wykonywanymi obowiązkami.

2. Pracownicy wykonujący ustawowe lub statutowe zadania Agencji nie mogą

podejmować dodatkowych zajęć zarobkowych bez pisemnej zgody Prezesa Agencji.

3. Nabór na wolne stanowiska pracy w Agencji jest otwarty i odbywa się w trybie

konkurencyjnym. Przepisy art. 107a ust. 2–art. 107g stosuje się odpowiednio.

10)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 października 2010 r. na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620), która weszła

w życie z dniem 1 października 2010 r.

2017-08-08

©Telksinoe s. 55/292

Art. 31r. 1. Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się

przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji

Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informację o metodach i technikach naboru.

2. Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od

dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów.

3. Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez

ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

4. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3, może

być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która

posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

5. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 4, mają obowiązek

zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,

uzyskanych w trakcie naboru.

6. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

7. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

2017-08-08

©Telksinoe s. 56/292

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu.

8. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu

kandydata.

9. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

10. Przepisy ust. 1–9 stosuje się do naboru na stanowisko zastępcy Prezesa

Agencji.

Art. 31s. 1. Przy Prezesie Agencji działa Rada Przejrzystości, która pełni funkcję

opiniodawczo-doradczą.

2. W skład Rady Przejrzystości wchodzi:

1) 10 osób posiadających doświadczenie, uznany dorobek oraz co najmniej stopień

naukowy doktora nauk medycznych lub dziedzin pokrewnych, lub innych

dziedzin odpowiednich dla przeprowadzenia oceny świadczeń opieki

zdrowotnej, w tym etyki;

2) 4 przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia;

3) 2 przedstawicieli Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

4) 2 przedstawicieli Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych;

5) 2 przedstawicieli Rzecznika Praw Pacjenta.

3. Członków Rady Przejrzystości powołuje i odwołuje minister właściwy do

spraw zdrowia, z tym że członkowie, o których mowa w ust. 2 pkt 3–5, są powoływani

na wniosek właściwych organów.

2017-08-08

©Telksinoe s. 57/292

4. Kadencja członka Rady Przejrzystości trwa 6 lat. W przypadku gdy członek

Rady Przejrzystości zostanie odwołany przed upływem kadencji, kadencja członka

powołanego na jego miejsce upływa z dniem upływu kadencji odwołanego członka.

5. Członkom Rady Przejrzystości przysługuje:

1) wynagrodzenie nieprzekraczające 3500 zł za udział w każdym posiedzeniu Rady

Przejrzystości, jednak nie więcej niż 10 500 zł miesięcznie;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666).

6. Do zadań Rady Przejrzystości należy:

1) przygotowywanie i przedstawianie stanowisk, o których mowa w art. 31c ust. 6

i art. 31h ust. 2;

2) przygotowywanie i przedstawianie stanowisk, o których mowa w art. 35 ust. 1

pkt 2 ustawy o refundacji;

3) wydawanie opinii o projektach programów polityki zdrowotnej;

4) realizacja innych zadań zleconych przez Prezesa Agencji;

5) wydawanie opinii w zakresie, o którym mowa w art. 15 ust. 3, art. 33 ust. 2 oraz

art. 40 ustawy o refundacji.

7. Członkiem Rady Przejrzystości może być wyłącznie osoba:

1) która:

a) posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej,

dające rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków członka Rady

Przejrzystości,

b) nie została prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe,

c) korzysta z pełni praw publicznych;

2) wobec której nie zachodzą okoliczności określone w ust. 8 i art. 21 ustawy

o refundacji;

3) której kandydatura została zaakceptowana przez ministra właściwego do spraw

zdrowia.

8. Członkowie Rady Przejrzystości, ich małżonkowie, zstępni i wstępni w linii

prostej oraz osoby, z którymi członkowie Rady Przejrzystości pozostają we wspólnym

pożyciu, nie mogą:

2017-08-08

©Telksinoe s. 58/292

1) być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami

przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania lub obrotu lekiem, środkiem spożywczym specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobem medycznym;

2) być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami

przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie doradztwa

związanego z refundacją leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych;

3) być członkami organów spółdzielni, stowarzyszeń lub fundacji prowadzących

działalność, o której mowa w pkt 1 i 2;

4) posiadać akcji lub udziałów w spółkach handlowych prowadzących działalność,

o której mowa w pkt 1 i 2, oraz udziałów w spółdzielniach prowadzących

działalność, o której mowa w pkt 1 i 2;

5) prowadzić działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w pkt 1 i 2.

9. Kandydaci na członków Rady Przejrzystości przed powołaniem do składu tej

Rady, a członkowie Rady Przejrzystości przed każdym posiedzeniem tej Rady,

składają oświadczenie o niezachodzeniu okoliczności określonych w ust. 8, pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zwane dalej

„deklaracją o braku konfliktu interesów”, dotyczące ich samych oraz ich małżonków,

zstępnych i wstępnych w linii prostej oraz osób, z którymi pozostają we wspólnym

pożyciu. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9a. W przypadku niezłożenia deklaracji o braku konfliktu interesów minister

właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady Przejrzystości.

10. (uchylony)

11. (uchylony)

12. Osoby niebędące członkami Rady Przejrzystości, którym zamierza się zlecić

przygotowanie ekspertyzy lub innego opracowania dla tej Rady, przed przyjęciem

zlecenia składają oświadczenie o zaistnieniu albo niezaistnieniu okoliczności

określonych w ust. 8, dla poszczególnych wniosków będących przedmiotem obrad

Rady w zakresie, o którym mowa w ust. 6, pod rygorem odpowiedzialności karnej za

2017-08-08

©Telksinoe s. 59/292

składanie fałszywych zeznań, zwane dalej „deklaracją o konflikcie interesów”.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej

treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań.

13. W przypadku ujawnienia konfliktu interesów, członek Rady Przejrzystości,

na własny wniosek albo wniosek osoby przewodniczącej posiedzeniu Rady

Przejrzystości, może zostać wyłączony z głosowania lub z udziału w pracach Rady

Przejrzystości, w zakresie ujawnionego konfliktu. W głosowaniu nad wyłączeniem nie

uczestniczy członek Rady Przejrzystości, którego sprawa dotyczy.

14. Jeżeli okoliczności określone w ust. 8 i 9 trwale uniemożliwiają członkowi

Rady Przejrzystości właściwe wykonywanie zadań, Rada Przejrzystości może

wyznaczyć jej członkowi termin ich usunięcia.

15. W posiedzeniach Rady Przejrzystości mogą brać udział eksperci z dziedziny

medycyny, której dotyczą omawiane na danym posiedzeniu wnioski lub informacje,

oraz inne osoby zaproszone przez przewodniczącego Rady Przejrzystości, bez prawa

głosu. Osoby te obowiązane są do złożenia deklaracji, o których mowa w ust. 8 i 9.

16. (uchylony)

17. Spośród członków Rady Przejrzystości przed każdym posiedzeniem

wyłaniany jest dziesięcioosobowy Zespół, którego skład ustalany jest w drodze

losowania, w taki sposób, aby każdy z podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3–5,

miał jednego przedstawiciela.

18. Pracami Rady Przejrzystości kieruje przewodniczący przy pomocy dwóch

wiceprzewodniczących. Przewodniczący i wiceprzewodniczący wybierani są spośród

członków Rady Przejrzystości na pierwszym posiedzeniu bezwzględną większością

głosów przy obecności co najmniej 2/3 jej członków w głosowaniu tajnym.

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady Przejrzystości prowadzi posiedzenie

Zespołu, o którym mowa w ust. 17.

19. Zespół, o którym mowa w ust. 17, podejmuje uchwały będące stanowiskami

Rady Przejrzystości, po uprzednim przedstawieniu pisemnej opinii dołączonej do

dokumentacji przez każdego członka uczestniczącego w posiedzeniu. Uchwały

Zespołu są podejmowane zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej 2/3

2017-08-08

©Telksinoe s. 60/292

jego członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos prowadzącego

posiedzenie Rady Przejrzystości.

20. Stanowisko Rady Przejrzystości, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2

ustawy o refundacji, zawiera:

1) rozstrzygnięcie, czy lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrób medyczny powinien być finansowany ze środków

publicznych;

2) określenie szczegółowych warunków objęcia refundacją leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu

medycznego w zakresie:

a) wskazań, w których lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrób medyczny ma być objęty refundacją,

b) sugerowanego poziomu odpłatności, o którym mowa w art. 14 ustawy

o refundacji,

c) sugestie co do włączenia do istniejącej lub utworzenia nowej grupy

limitowej, o której mowa w art. 15 ustawy o refundacji,

d) uwagi i propozycje do opisu programu lekowego, jeżeli dotyczy,

e) propozycje instrumentów dzielenia ryzyka, o których mowa w art. 11 ust. 5

ustawy o refundacji;

3) uzasadnienie.

21. Zespół może zdecydować bezwzględną większością głosów o konieczności

podjęcia uchwały przez Radę Przejrzystości w pełnym składzie. Przepisy ust. 19 i 20

stosuje się odpowiednio.

22. Szczegółowy tryb pracy Rady Przejrzystości określa regulamin pracy

uchwalony przez tę Radę i zatwierdzony przez Prezesa Agencji.

23. Deklarację konfliktu interesów składają także osoby, które zgłaszają uwagi

do upublicznionej analizy weryfikacyjnej Agencji lub w związku z upublicznionym

porządkiem obrad Rady Przejrzystości. Zgłoszone uwagi są rozpatrywane przez

Agencję i zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji włącznie

z wypełnioną deklaracją konfliktu interesów.

24. Deklaracje o braku konfliktu interesów weryfikuje Centralne Biuro

Antykorupcyjne.

2017-08-08

©Telksinoe s. 61/292

25. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wynagrodzenia członków i przewodniczącego Rady Przejrzystości,

uwzględniając zakres jej zadań.

Art. 31sa. 1. Przy Prezesie Agencji działa Rada do spraw Taryfikacji, która pełni

funkcję opiniodawczo-doradczą.

2. Do zadań Rady do spraw Taryfikacji należy:

1) opiniowanie:

a) planu taryfikacji Agencji,

b) metodyki taryfikacji świadczeń;

2) prowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 31lb ust. 7;

3) wydawanie stanowisk, o których mowa w art. 31lb ust. 9;

4) realizacja innych zadań zleconych przez Prezesa Agencji.

3. W skład Rady do spraw Taryfikacji wchodzi dziesięciu członków

powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w tym

dwóch członków zgłaszanych przez Prezesa Funduszu.

4. (uchylony)

5. Kadencja Rady do spraw Taryfikacji trwa 6 lat. W przypadku gdy członek

Rady do spraw Taryfikacji zostanie odwołany przed upływem kadencji, kadencja

członka powołanego na jego miejsce upływa z dniem upływu kadencji Rady do spraw

Taryfikacji.

6. (uchylony)

7. Członkiem Rady do spraw Taryfikacji może być wyłącznie osoba, która:

1) posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie finansowania świadczeń opieki

zdrowotnej, dające rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków członka

Rady do spraw Taryfikacji;

2) nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie jest członkiem Rady Przejrzystości bądź Komisji Ekonomicznej, o której

mowa w art. 17 ustawy o refundacji.

8. Członkowie Rady do spraw Taryfikacji, ich małżonkowie, zstępni i wstępni

w linii prostej oraz osoby, z którymi członkowie tej Rady pozostają we wspólnym

pożyciu, nie mogą:

2017-08-08

©Telksinoe s. 62/292

1) być członkami organów lub przedstawicielami przedsiębiorców wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie doradztwa związanego z taryfikacją lub

rozliczaniem świadczeń opieki zdrowotnej;

2) posiadać akcji lub udziałów w podmiotach, o których mowa w pkt 1;

3) wykonywać działalności gospodarczej w zakresie doradztwa związanego

z taryfikacją oraz rozliczaniem świadczeń opieki zdrowotnej;

4) wykonywać zajęć zarobkowych w zakresie doradztwa związanego z taryfikacją

oraz rozliczaniem świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umów

z podmiotami określonymi w pkt 1–3.

9. Kandydaci na członków Rady do spraw Taryfikacji oraz członkowie Rady do

spraw Taryfikacji składają oświadczenie o niezachodzeniu okoliczności określonych

w ust. 8, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań,

zwane dalej „oświadczeniem o braku konfliktu interesów”, dotyczące ich samych oraz

ich małżonków, zstępnych i wstępnych w linii prostej oraz osób, z którymi pozostają

we wspólnym pożyciu. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim

klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9a. W przypadku niezłożenia oświadczenia o braku konfliktu interesów minister

właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady do spraw Taryfikacji.

10. Osoby niebędące członkami Rady do spraw Taryfikacji, którym zamierza się

zlecić przygotowanie ekspertyzy lub innego opracowania dla tej Rady, przed

przyjęciem zlecenia składają oświadczenie o zaistnieniu albo niezaistnieniu

okoliczności określonych w ust. 8, pod rygorem odpowiedzialności karnej za

składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

11. W posiedzeniach Rady do spraw Taryfikacji mogą brać udział eksperci oraz

inne osoby zaproszone przez przewodniczącego tej Rady, bez prawa głosu. Do osób

tych stosuje się ust. 8 i 10.

2017-08-08

©Telksinoe s. 63/292

12. W przypadku ujawnienia konfliktu interesów członka Rady do spraw

Taryfikacji, Rada do spraw Taryfikacji wyłącza tego członka z udziału w pracach tej

Rady oraz informuje o tym Prezesa Agencji.

13. Oświadczenia o braku konfliktu interesów weryfikuje Centralne Biuro

Antykorupcyjne.

14. Pracami Rady do spraw Taryfikacji kieruje przewodniczący przy pomocy

dwóch wiceprzewodniczących. Przewodniczący oraz wiceprzewodniczący są

wybierani spośród członków Rady do spraw Taryfikacji na pierwszym posiedzeniu

większością 2/3 głosów przy obecności co najmniej połowy jej członków

w głosowaniu tajnym.

15. Rada do spraw Taryfikacji podejmuje uchwały zwykłą większością głosów

przy obecności co najmniej połowy jej członków. W przypadku równej liczby głosów

decyduje głos przewodniczącego Rady do spraw Taryfikacji.

16. Szczegółowy tryb pracy Rady do spraw Taryfikacji określa regulamin pracy

uchwalany przez tę Radę i zatwierdzany przez Prezesa Agencji.

17. Członkom Rady do spraw Taryfikacji przysługuje:

1) wynagrodzenie nieprzekraczające 3500 zł za udział w każdym posiedzeniu tej

Rady, jednak nie więcej niż 10 500 zł miesięcznie;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

18. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wynagrodzenia członków i przewodniczącego Rady do spraw Taryfikacji,

uwzględniając zakres jej zadań.

Art. 31sb. 1. Za reprezentatywną organizację świadczeniodawców uważa się

taką organizację, która zrzesza świadczeniodawców, u których liczba osób

zatrudnionych i osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej wynosi łącznie co

najmniej 10 000. Osoba uprawniona do reprezentowania tej organizacji złoży

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, nie później niż do dnia 30 kwietnia,

oświadczenie potwierdzające liczbę osób zatrudnionych i osób udzielających

świadczeń opieki zdrowotnej, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim

klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

2017-08-08

©Telksinoe s. 64/292

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi wykaz reprezentatywnych

organizacji świadczeniodawców.

3. W przypadku reprezentatywnej organizacji świadczeniodawców wpisanej do

wykazu reprezentatywnych organizacji świadczeniodawców, oświadczenie określone

w ust. 1 składa się corocznie, nie później niż do dnia 30 kwietnia. Niezłożenie takiego

oświadczenia w terminie skutkuje usunięciem takiej organizacji z wykazu

reprezentatywnych organizacji świadczeniodawców.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia udostępnia wykaz reprezentatywnych

organizacji świadczeniodawców, wraz z oświadczeniami, o których mowa w ust. 1

i 3, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw zdrowia i na stronie internetowej tego urzędu.

Art. 31t. 1. Agencja działa na podstawie rocznego planu finansowego

zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia, obejmującego

przychody i koszty Agencji.

2. Przychodami Agencji są:

1) przychody z tytułu opłat za przygotowywanie analiz weryfikacyjnych Agencji;

1a) odpis dla Agencji, o którym mowa w ust. 5–9;

2) dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji

inwestycji;

3) (uchylony)

4) darowizny i zapisy;

5) przychody z lokat;

6) inne przychody.

3. Prezes Agencji zamieszcza na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej informacje o otrzymanych darowiznach zawierające:

1) kwotę darowizny;

2) datę dokonania darowizny;

3) imię i nazwisko albo nazwę (firmę) darczyńcy.

4. Kosztami Agencji są koszty:

2017-08-08

©Telksinoe s. 65/292

1) działalności Agencji, w szczególności koszty amortyzacji, koszty związane

z utrzymaniem nieruchomości oraz infrastruktury technicznej, koszty

wynagrodzeń wraz z pochodnymi, diety i zwroty kosztów podróży;

2) realizacji zadań zleconych w zakresie określonym w ustawie;

3) działania Rady Przejrzystości i Rady do spraw Taryfikacji;

4) koszty pozyskiwania danych niezbędnych do ustalenia taryfy świadczeń;

5) inne koszty wynikające z przepisów odrębnych.

5. Wysokość odpisu dla Agencji na dany rok jest ustalana przez Prezesa Agencji

z uwzględnieniem:

1) wysokości kosztów Agencji określonych w planie finansowym Agencji w roku

poprzednim oraz planu finansowego Agencji przewidywanego do wykonania

w tym roku;

2) różnicy między planowaną a wykonaną wysokością kosztów Agencji w roku

poprzedzającym o 2 lata dany rok;

3) projektu planu taryfikacji Agencji na dany rok;

4) przychodów Agencji z tytułu opłat za przygotowywanie analiz weryfikacyjnych

Agencji w roku poprzedzającym o 2 lata dany rok;

5) wysokości funduszu zapasowego.

6. Ustalenie wysokości odpisu dla Agencji na dany rok wymaga pozytywnej

opinii ministra właściwego do spraw zdrowia wydawanej w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

7. W przypadku niewydania pozytywnej opinii, o której mowa w ust. 6,

wysokość odpisu dla Agencji ustala minister właściwy do spraw zdrowia

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

8. W przypadku nieustalenia wysokości odpisu dla Agencji w sposób określony

w ust. 7, wartość tę przyjmuje się w wysokości wynikającej z planu finansowego

Agencji w roku poprzednim.

9. Wysokość odpisu dla Agencji stanowi nie więcej niż 0,06% planowanych

należnych przychodów z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne na ten rok

określonych w planie finansowym Funduszu zatwierdzonym w trybie, o którym mowa

w art. 121 ust. 4 albo ustalonym w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 5, albo

art. 123 ust. 3.

2017-08-08

©Telksinoe s. 66/292

10. Prezes Agencji informuje Prezesa Funduszu o wysokości odpisu dla Agencji

na dany rok.

11. Przychody Agencji przeznacza się na pokrycie kosztów zadań Agencji, Rady

Przejrzystości oraz Rady do spraw Taryfikacji w wysokości uwzględniającej

możliwość realizacji kosztów ponad przychody, jednak nie więcej niż wysokość

funduszu zapasowego. Agencja może dokonywać zakupu aktywów trwałych ze

środków pochodzących z odpisu dla Agencji.

12. (uchylony)

13. Odpis dla Agencji jest przekazywany przez Fundusz do Agencji w dwunastu

równych, miesięcznych ratach, w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca.

14. Od kwoty nieprzekazanego przez Fundusz w terminie odpisu dla Agencji

przysługują odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości

podatkowych.

Art. 31u. 1. Tworzy się fundusz podstawowy i fundusz zapasowy Agencji.

2. Fundusz podstawowy Agencji odzwierciedla równowartość netto środków

trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku

stanowiących wyposażenie Agencji na dzień rozpoczęcia przez nią działalności.

3. Fundusz zapasowy Agencji tworzy się z zysku netto z przeznaczeniem na

finansowanie inwestycji lub pokrycie straty netto.

4. Zatwierdzony zysk netto za dany rok obrotowy w pierwszej kolejności

pokrywa stratę z lat ubiegłych.

5. Agencja prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w ustawie z dnia

29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047), z wyłączeniem

art. 80 ust. 3 tej ustawy.

6. Prezes Agencji przygotowuje corocznie sprawozdanie z działalności Agencji

oraz sprawozdanie z wykonania planu finansowego za rok poprzedni.

7. Prezes Agencji, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, przedstawia do

zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia sprawozdanie finansowe

wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w ust. 6.

8. Jeżeli ze sprawozdania finansowego Agencji za dany rok zatwierdzonego

przez ministra właściwego do spraw zdrowia wynika, że Agencja nie poniosła straty

w danym roku, Prezes Agencji może wystąpić do ministra właściwego do spraw

zdrowia oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wyrażenie zgody

2017-08-08

©Telksinoe s. 67/292

na wykorzystanie funduszu zapasowego na finansowanie inwestycji niezbędnych do

prawidłowej realizacji zadań ustawowych Agencji, w tym zakupu aktywów trwałych.

9. Wykorzystanie funduszu zapasowego na finansowanie inwestycji na

podstawie ust. 8 wymaga wyodrębnienia ze środków obrotowych Agencji środków

pieniężnych odpowiadających wysokości równowartości funduszu zapasowego

przeznaczonej na ten cel, w sposób określony przez ministra właściwego do spraw

zdrowia oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, i przekazania ich

na odrębny rachunek bankowy, z którego Agencja będzie regulować zobowiązania

powstałe w związku z realizacją inwestycji.

Art. 31v. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia sprawuje nadzór nad

działalnością Agencji, stosując kryterium legalności, rzetelności, celowości

i gospodarności.

2. Do nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 173 ust. 2–9, art. 174–177, art. 178 ust. 1–3, art. 179, 181, 183 i 184.

3. W ramach nadzoru minister właściwy do spraw zdrowia jest uprawniony

w szczególności do:

1) żądania udostępnienia mu przez Agencję dokumentów związanych z jej

działalnością lub ich kopii;

2) żądania przekazania wszelkich informacji i wyjaśnień, dotyczących działalności

Prezesa Agencji, zastępcy Prezesa Agencji i Rady Przejrzystości oraz

pracowników Agencji.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia, przedstawiając żądanie, o którym mowa

w ust. 3, wskazuje termin jego wykonania.

5. W razie stwierdzenia, na podstawie uzyskanych informacji, wyjaśnień

i dokumentów, o których mowa w ust. 3, przypadków naruszeń prawa lub statutu

Agencji minister właściwy do spraw zdrowia powiadamia Agencję o stwierdzonych

nieprawidłowościach oraz wydaje zalecenia mające na celu usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości i dostosowanie jej działalności do przepisów prawa lub statutu,

wyznaczając termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowania

działalności do przepisów prawa.

Art. 31w. W przypadku naruszenia przez Agencję prawa lub statutu, a także

w przypadku odmowy udzielenia wyjaśnień i informacji, o których mowa w art. 31v

2017-08-08

©Telksinoe s. 68/292

ust. 3, minister właściwy do spraw zdrowia może nałożyć na Prezesa Agencji lub

zastępcę Prezesa Agencji oraz na członka Rady Przejrzystości odpowiedzialnego za te

naruszenia lub nieudzielanie wyjaśnień i informacji karę pieniężną w wysokości do

trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia tej osoby, wyliczonego na podstawie

wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające miesiąc, w którym nałożono

karę, niezależnie od innych środków nadzoru przewidzianych przepisami prawa.

Art. 31x. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania kontroli Agencji, mając na celu

zapewnienie właściwej realizacji nadzoru, o którym mowa w art. 31v ust. 1.

Rozdział 2

Zakres świadczeń opieki zdrowotnej

Art. 32. Świadczeniobiorca ma prawo do świadczeń z zakresu badań

diagnostycznych, w tym medycznej diagnostyki laboratoryjnej, wykonywanych na

podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera ubezpieczenia

zdrowotnego lub skierowania pielęgniarki lub położnej, o których mowa w art. 15a

ust. 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1251 i 1579), będącej pielęgniarką ubezpieczenia zdrowotnego lub

położną ubezpieczenia zdrowotnego.

Art. 32a. 1. Świadczeniobiorca, u którego lekarz, o którym mowa

w art. 55 ust. 2a, albo lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń

specjalistycznych stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego lub miejscowo

złośliwego, ma prawo do diagnostyki onkologicznej na podstawie karty diagnostyki

i leczenia onkologicznego bez skierowania, o którym mowa w art. 32.

2. Świadczeniobiorca, u którego:

1) w wyniku diagnostyki onkologicznej stwierdzono nowotwór złośliwy lub

miejscowo złośliwy,

2) lekarz udzielający świadczeń szpitalnych lub świadczeń w ramach programów

zdrowotnych stwierdził nowotwór złośliwy lub miejscowo złośliwy

– ma prawo do leczenia onkologicznego na podstawie karty diagnostyki i leczenia

onkologicznego bez skierowania, o którym mowa w art. 57 ust. 1 lub art. 58.

2a. Świadczeniodawca realizujący leczenie, o którym mowa w ust. 2, wyznacza

koordynatora leczenia onkologicznego, do którego zadań należy udzielanie

2017-08-08

©Telksinoe s. 69/292

świadczeniobiorcy informacji o organizacji procesu leczenia oraz koordynacja tego

procesu, w tym zagwarantowanie współpracy między podmiotami w ramach

kompleksowej opieki nad świadczeniobiorcą przez zapewnienie przepływu informacji

na wszystkich etapach procesu leczenia.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do nowotworów skóry, z wyjątkiem

czerniaka skóry.

4. Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wydaje świadczeniobiorcy

odpowiednio lekarz, o którym mowa w art. 55 ust. 2a, albo lekarz udzielający

ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, albo lekarz udzielający świadczeń

szpitalnych, albo świadczeń w ramach programów zdrowotnych.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. Świadczeniobiorca zamierzający skorzystać z diagnostyki onkologicznej lub

leczenia onkologicznego pozostawia kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego

u świadczeniodawcy, u którego świadczenia te będą udzielane.

8. W przypadku konieczności zmiany świadczeniodawcy, o którym mowa

w ust. 7, karta diagnostyki i leczenia onkologicznego jest wydawana

świadczeniobiorcy.

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. (uchylony)

12. (uchylony)

13. (uchylony)

14. (uchylony)

15. (uchylony)

16. Oddział wojewódzki Funduszu, na wniosek odpowiednio świadczeniodawcy

podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a, który

zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lub świadczeniodawcy

udzielającego świadczeń z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej lub

świadczeń szpitalnych, lub programów zdrowotnych, przydziela zakresy liczb

będących unikalnymi numerami identyfikującymi karty diagnostyki i leczenia

onkologicznego. Świadczeniodawcy przydzielają lekarzom udzielającym u nich

2017-08-08

©Telksinoe s. 70/292

świadczeń opieki zdrowotnej zakresy liczb będących unikalnymi numerami

identyfikującymi karty diagnostyki i leczenia onkologicznego.

17. Zakresy liczb będące unikalnymi numerami identyfikującymi karty

diagnostyki i leczenia onkologicznego mogą być wykorzystane tylko raz.

18. (uchylony)

Art. 32b. 1. Świadczeniodawca sporządzający dokumentację medyczną

dotyczącą diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego ma obowiązek

sporządzić i przekazać nieodpłatnie świadczeniobiorcy posiadającemu kartę

diagnostyki i leczenia onkologicznego kopię tej dokumentacji, za której wykonanie

świadczeniodawca nie pobiera opłaty, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia

6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2016 r.

poz. 186, 823, 960 i 1070). Kopia dokumentacji medycznej dotyczącej diagnostyki

onkologicznej i leczenia onkologicznego stanowi załącznik do karty diagnostyki

i leczenia onkologicznego.

2. W przypadku:

1) gdy w wyniku diagnostyki onkologicznej nie stwierdzono nowotworu złośliwego

lub miejscowo złośliwego, świadczeniobiorca pozostawia kartę diagnostyki

i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, który wykonywał tę

diagnostykę;

2) zakończenia leczenia onkologicznego, świadczeniobiorca pozostawia kartę

diagnostyki i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, który zakończył to

leczenie.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, świadczeniodawca przekazuje

kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wraz z kopią dokumentacji medycznej

dotyczącej diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego lekarzowi,

o którym mowa w art. 55 ust. 2a, wskazanemu przez świadczeniobiorcę w deklaracji

wyboru, o której mowa w art. 56 ust. 1. Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego

dołącza się do dokumentacji medycznej.

4. Karta diagnostyki i leczenia onkologicznego zawiera:

1) oznaczenie świadczeniobiorcy pozwalające na ustalenie jego tożsamości:

a) nazwisko i imię (imiona),

b) datę urodzenia,

c) oznaczenie płci,

2017-08-08

©Telksinoe s. 71/292

d) adres miejsca zamieszkania (ulica, numer domu i lokalu, kod pocztowy,

miejscowość),

e) numer PESEL, jeżeli został nadany, a w przypadku osób, które nie mają

nadanego numeru PESEL – rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość, a w przypadku noworodka – numer PESEL jednego z rodziców

lub opiekuna prawnego oraz numer kolejny noworodka,

f) w przypadku gdy świadczeniobiorcą jest osoba małoletnia, całkowicie

ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody –

nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego albo opiekuna

faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada

2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, oraz adres jego

miejsca zamieszkania,

g) podpis świadczeniobiorcy lub przedstawiciela ustawowego albo opiekuna

faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada

2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta,

h) numer telefonu,

i) adres poczty elektronicznej;

2) oznaczenie świadczeniodawcy, w tym imię i nazwisko lekarza, który udzielił

świadczeń opieki zdrowotnej;

3) nazwę i adres miejsca udzielania świadczeń oraz imię i nazwisko lekarza,

o którym mowa w art. 55 ust. 2a, wskazanego przez świadczeniobiorcę

w deklaracji wyboru, o której mowa w art. 56 ust. 1;

4) dane lekarza biorącego udział w ustaleniu planu leczenia onkologicznego:

a) imię i nazwisko,

b) numer prawa wykonywania zawodu;

5) dane koordynatora leczenia onkologicznego:

a) imię i nazwisko,

b) numer telefonu służbowego,

c) adres służbowej poczty elektronicznej;

6) dane inne niż określone w pkt 1–5:

a) datę sporządzenia karty,

b) datę decyzji o założeniu karty,

c) tryb wydania karty,

2017-08-08

©Telksinoe s. 72/292

d) datę otrzymania karty przez świadczeniobiorcę,

e) dane o skierowaniu do lekarza specjalisty lub szpitala,

f) dane dotyczące diagnostyki onkologicznej,

g) rozpoznanie,

h) dane dotyczące oceny jakości diagnostyki onkologicznej,

i) dane dotyczące planu leczenia onkologicznego,

j) dane dotyczące leczenia onkologicznego,

k) unikalny numer identyfikacyjny.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór

karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, mając na celu zapewnienie właściwego

przepływu informacji dotyczących realizacji diagnostyki onkologicznej lub leczenia

onkologicznego.

Art. 32c. 1. Świadczeniodawcy udzielający świadczeń opieki zdrowotnej

w zakresie diagnostyki onkologicznej i leczenia onkologicznego obliczają corocznie

wskaźniki efektywności diagnostyki onkologicznej i leczenia onkologicznego za

poprzedni rok kalendarzowy na podstawie danych z raportów statystycznych,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2.

Świadczeniodawcy przekazują do oddziału wojewódzkiego Funduszu wskaźniki

efektywności diagnostyki onkologicznej i leczenia onkologicznego nie później niż do

końca drugiego kwartału roku kalendarzowego następującego po roku, za który

obliczono te wskaźniki.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia,

uwzględniając zalecenia wydane na podstawie art. 11 ust. 3 w zakresie diagnostyki

onkologicznej i leczenia onkologicznego, mierniki oceny prowadzenia diagnostyki

onkologicznej i leczenia onkologicznego, które mogą być wykorzystane do obliczania

wskaźników efektywności tej diagnostyki i tego leczenia.

Art. 32d. Obwieszczenie, o którym mowa w art. 32c ust. 2, jest ogłaszane

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 33. 1. Leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje

świadczeniobiorcy na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza

ubezpieczenia zdrowotnego.

2017-08-08

©Telksinoe s. 73/292

2. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia przez oddział

wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

świadczeniobiorcy, a jeżeli nie można ustalić miejsca jego zamieszkania – oddział

wojewódzki Funduszu właściwy dla siedziby świadczeniodawcy, który wystawił

skierowanie. Do potwierdzenia oraz odmowy potwierdzania skierowania, o którym

mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

3. Świadczeniobiorca ponosi koszty przejazdu na leczenie uzdrowiskowe albo

rehabilitację uzdrowiskową i z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji

uzdrowiskowej oraz częściową odpłatność za wyżywienie i zakwaterowanie

w sanatorium uzdrowiskowym. Podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej ze środków publicznych pokrywa do wysokości określonej

w umowie oddziału wojewódzkiego Funduszu z sanatorium uzdrowiskowym różnicę

kosztów wyżywienia i zakwaterowania ubezpieczonego.

4. Dzieci i młodzież do ukończenia lat 18, a jeżeli kształcą się dalej – do

ukończenia lat 26, dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu – bez ograniczenia

wieku, a także dzieci uprawnione do renty rodzinnej nie ponoszą odpłatności za koszty

wyżywienia i zakwaterowania w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci, sanatorium

uzdrowiskowym dla dzieci i sanatorium uzdrowiskowym.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu

oraz Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,

2) tryb potwierdzania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową oraz wzór tego skierowania

– uwzględniając konieczność weryfikacji celowości skierowania na leczenie

uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową.

Art. 33a. 1. Świadczeniobiorcy przysługują świadczenia pielęgnacyjne lub

opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej, na podstawie skierowania lekarza

ubezpieczenia zdrowotnego.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu

oraz Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi

w drodze rozporządzenia:

2017-08-08

©Telksinoe s. 74/292

1) sposób i tryb kierowania osób do zakładów opiekuńczo-leczniczych

i pielęgnacyjno-opiekuńczych,

2) dokumentację wymaganą przy kierowaniu osób do zakładów opiekuńczo-

-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, w tym wzory: wniosku o wydanie

skierowania do zakładu, zaświadczenia lekarskiego oraz wywiadu

pielęgniarskiego,

3) sposób ustalania odpłatności za pobyt w zakładach opiekuńczo-leczniczych

i pielęgnacyjno-opiekuńczych

– uwzględniając konieczność ujednolicenia trybu kierowania do zakładów oraz

możliwość weryfikacji celowości skierowania do zakładów.

Art. 33b. 1.W przypadku gdy stan zdrowia świadczeniobiorcy wymaga

wykonywania procedur medycznych stosowanych w leczeniu szpitalnym, ale nie

wymaga udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń opieki zdrowotnej

w odpowiednio urządzonych, stałych pomieszczeniach podmiotu leczniczego,

świadczeniodawca zapewnia bezpłatnie na wniosek świadczeniobiorcy

zakwaterowanie w innym miejscu, w którym świadczy się usługi hotelarskie

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 187 i 1334) w zakresie krótkotrwałego, ogólnie dostępnego

wynajmowania domów, mieszkań i pokoi. Informację tę odnotowuje się

w dokumentacji medycznej.

2. Świadczeniobiorcy, który korzysta z zakwaterowania na podstawie ust. 1,

przysługuje bezpłatnie, na jego wniosek, transport z miejsca tego zakwaterowania do

miejsca udzielania świadczeń. Informację tę odnotowuje się w dokumentacji

medycznej.

3. Świadczeniodawca, który zapewnił zakwaterowanie na podstawie ust. 1,

ponosi odpowiedzialność za szkody, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, wynikające wyłącznie

z udzielania lub zaniechania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 34. (uchylony)

Art. 34a. (uchylony)

Art. 35. Świadczeniobiorcy przyjętemu do szpitala lub innego zakładu

leczniczego podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

2017-08-08

©Telksinoe s. 75/292

stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o

działalności leczniczej oraz przy wykonywaniu zabiegów leczniczych

i pielęgnacyjnych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty uprawnione

do udzielania świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy w stanach

nagłych, zapewnia się bezpłatnie leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyroby medyczne, jeżeli są one konieczne do wykonania

świadczenia.

Art. 36. (uchylony)

Art. 37. (uchylony)

Art. 38. (uchylony)

Art. 39. (uchylony)

Art. 39a. (uchylony)

Art. 39b. (uchylony)

Art. 39c. (uchylony)

Art. 40. Zaopatrzenie w wyroby medyczne przysługuje świadczeniobiorcom na

podstawie zlecenia albo recepty wystawionych przez osobę uprawnioną, o której

mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, na zasadach określonych w tej ustawie.

Art. 40a. Zaopatrzenie w wyroby medyczne przysługuje świadczeniobiorcom na

podstawie zlecenia wystawionego przez fizjoterapeutę, o którym mowa w przepisach

o zawodzie fizjoterapeuty, na zasadach określonych w ustawie o refundacji.

Art. 41. 1. Świadczeniobiorcy, na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego, przysługuje bezpłatny przejazd

środkami transportu sanitarnego, w tym lotniczego, do najbliższego podmiotu

leczniczego, o którym mowa w przepisach o działalności leczniczej, udzielającego

świadczeń we właściwym zakresie, i z powrotem, w przypadkach:

1) konieczności podjęcia natychmiastowego leczenia w podmiocie leczniczym;

2) wynikających z potrzeby zachowania ciągłości leczenia.

2. Świadczeniobiorcy, na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego

lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego, przysługuje bezpłatny przejazd środkami

transportu sanitarnego – w przypadku dysfunkcji narządu ruchu uniemożliwiającej

2017-08-08

©Telksinoe s. 76/292

korzystanie ze środków transportu publicznego, w celu odbycia leczenia – do

najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego świadczeń we właściwym zakresie,

i z powrotem.

3. W przypadkach niewymienionych w ust. 1 i 2 na podstawie zlecenia lekarza

ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego

świadczeniobiorcy przysługuje przejazd środkami transportu sanitarnego odpłatnie lub

za częściową odpłatnością.

4. (uchylony)

Art. 41a. Zabezpieczenie transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 201 § 2

Kodeksu karnego wykonawczego, przysługuje bezpłatnie w związku z realizacją

świadczenia gwarantowanego we wskazanym zakładzie psychiatrycznym.

Art. 42. 1. Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia

gwarantowane oraz odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane uprawnionym

żołnierzom lub pracownikom także po ich zwolnieniu ze służby lub ustaniu umowy

o pracę, w związku z urazami i chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań

poza granicami państwa, pokrywa się z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest Minister Obrony Narodowej.

1a. Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia

gwarantowane oraz odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom

poszkodowanym w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa pokrywa się z budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister właściwy

do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef

Agencji Wywiadu.

2. Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia

gwarantowane oraz odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane policjantom,

funkcjonariuszom Straży Granicznej, funkcjonariuszom Biura Ochrony Rządu,

strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także pracownikom tych służb, oraz po ich

zwolnieniu ze służby lub ustaniu umowy o pracę, w związku z urazami nabytymi

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, pokrywa się z budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2017-08-08

©Telksinoe s. 77/292

2a. Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy

do spraw wewnętrznych, każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których

mowa w ust. 1a,

2) tryb postępowania w sprawach, o których mowa w pkt 1,

3) sposób i tryb finansowania ponoszonych kosztów

– uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.

Rozdział 2a

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielone poza granicami kraju

Art. 42a. Fundusz finansuje koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych

poza granicami kraju:

1) na zasadzie zwrotu kosztów, o którym mowa w art. 42b;

2) zgodnie z przepisami o koordynacji;

3) na podstawie decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, o których

mowa w art. 42i ust. 2 i 9, albo decyzji Prezesa Funduszu, o których mowa

w art. 42j ust. 1 i 2.

Art. 42b. 1. Świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania od Funduszu

zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem

gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego dalej „zwrotem kosztów”.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:

1) obowiązkowych szczepień ochronnych;

2) opieki długoterminowej, jeżeli jej celem jest wspieranie osób potrzebujących

pomocy w zakresie wykonywania rutynowych czynności życia codziennego;

3) przydziału i dostępu do narządów przeznaczonych do przeszczepów,

obejmujących czynności, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 1 lipca

2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i

narządów (Dz. U. z 2015 r. poz. 793, 1893 i 1991).

3. Warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest uzyskanie przez

świadczeniobiorcę, przed skorzystaniem ze świadczenia, o którym mowa w ust. 1,

podlegającego zwrotowi kosztów, odpowiedniego skierowania lub zlecenia na

2017-08-08

©Telksinoe s. 78/292

przejazd środkami transportu sanitarnego, zgodnie z art. 32, art. 33 ust. 1, art. 33a

ust. 1, art. 41 lub art. 57–59 oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 31d.

4. Skierowanie lub zlecenie na przejazd środkami transportu sanitarnego,

wymagane zgodnie z ust. 3, może być wystawione również przez lekarza

wykonującego zawód w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej. Takie skierowanie lub zlecenie traktuje się jak skierowanie lub

zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

5. W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, z zakresu lecznictwa

uzdrowiskowego, warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest potwierdzenie

skierowania zgodnie z art. 33 ust. 2, w zakresie celowości leczenia uzdrowiskowego,

przed skorzystaniem z tych świadczeń.

6. W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, z zakresu określonego

w art. 15 ust. 2 pkt 15, warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest:

1) zakwalifikowanie pacjenta przez świadczeniodawcę do danego programu

lekowego;

2) niezaistnienie kryteriów wyłączenia z programu określonych w opisie programu

lekowego.

7. W przypadku gdy w trakcie trwania leczenia świadczeniobiorcy w ramach

programu lekowego zaistniały kryteria wyłączenia, o których mowa w ust. 6 pkt 2,

zwrot kosztów obejmuje koszt świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych do momentu

zaistnienia tych kryteriów.

8. W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, udzielanego w ramach

programów zdrowotnych, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 13, warunkiem

otrzymania zwrotu kosztów jest spełnienie wymogów warunkujących udział pacjenta

w danym programie.

9. W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, zawartego w wykazie,

o którym mowa w art. 42e ust. 1, warunkiem zwrotu kosztów jest uprzednie wydanie

zgody przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu na uzyskanie danego

świadczenia opieki zdrowotnej w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej. Uprzednia zgoda obejmuje także świadczenia opieki

zdrowotnej, które nie były bezpośrednio przedmiotem tej zgody, jeżeli ich udzielenie

okazało się konieczne w związku z udzielaniem świadczenia opieki zdrowotnej

objętego zgodą.

2017-08-08

©Telksinoe s. 79/292

10. Świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania zwrotu kosztów leku,

środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu

medycznego, zawartego w danym wskazaniu w wykazie, o którym mowa w art. 37

ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie dotyczącym leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o refundacji, lub mającego w tym wykazie swój

odpowiednik refundowany w danym wskazaniu, w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy

o refundacji, który został zakupiony w aptece działającej na terytorium:

1) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na podstawie recepty wystawionej

na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej przez osobę uprawnioną do wystawiania recept zgodnie

z przepisami tego państwa;

2) innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na

podstawie recepty transgranicznej, o której mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty (Dz. U. z 2015 r. poz. 464, z późn. zm.11)), wystawionej przez

osobę uprawnioną w rozumieniu ustawy o refundacji, na prośbę pacjenta, który

zamierza ją zrealizować w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej, zwanej dalej „receptą transgraniczną”.

11. Świadczeniobiorca jest uprawniony do uzyskania zwrotu kosztów zakupu lub

naprawy wyrobu medycznego będącego świadczeniem gwarantowanym, który został

zakupiony lub podlegał naprawie na terytorium:

1) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na podstawie zlecenia

wystawionego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa

członkowskiego Unii Europejskiej przez osobę uprawnioną do jego wystawienia

zgodnie z przepisami tego państwa;

2) innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na

podstawie zlecenia wystawionego przez osobę uprawnioną, o której mowa

w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, na zasadach określonych w tej ustawie.

12. Zwrot kosztów leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobu medycznego, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, dotyczy

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1633,

1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65, 960, 1070, 1239 i 1579.

2017-08-08

©Telksinoe s. 80/292

wyłącznie leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobów medycznych ordynowanych zgodnie z potwierdzonymi w dokumentacji

medycznej wskazaniami, odpowiadającymi zakresowi wskazań objętych refundacją

dla danego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub

wyrobu medycznego, określonemu w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy

o refundacji.

Art. 42c. 1. Fundusz dokonuje zwrotu kosztów w wysokości odpowiadającej

kwocie:

1) finansowania danego świadczenia gwarantowanego stosowanej w rozliczeniach

między Funduszem a świadczeniodawcami z tytułu umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej;

2) finansowania danego świadczenia gwarantowanego – w przypadku świadczeń,

o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 12, medycznych czynności ratunkowych

wykonanych przez zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń

udzielanych w ramach programów zdrowotnych finansowanych z budżetu

państwa;

3) limitu finansowania danego leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu medycznego, zawartych w danym

wskazaniu w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, z

uwzględnieniem odpłatności, o której mowa w art. 14 ustawy o refundacji,

w zakresie dotyczącym leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobów medycznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1

ustawy o refundacji, lub mających w tym wykazie swój odpowiednik

refundowany w danym wskazaniu, w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy

o refundacji;

4) odpowiadającej wartości wyrobu medycznego, nie wyższej niż limit

finansowania ze środków publicznych dla danego wyrobu medycznego

wynikający z przepisów wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy

o refundacji, z uwzględnieniem przepisów art. 47 ust. 1–2a – w przypadku

świadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 9.

2. W przypadku gdy procedura medyczna wykonana na terytorium innego niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej mieści się

w zakresie świadczeń gwarantowanych, nie mając dokładnego odpowiednika wśród

2017-08-08

©Telksinoe s. 81/292

procedur medycznych wykonywanych w kraju, za podstawę zwrotu kosztów

przyjmuje się kwotę finansowania procedury medycznej, mieszczącej się w zakresie

tych świadczeń, najbardziej zbliżonej pod względem medycznym do procedury

wykonanej na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

3. W przypadku gdy wniosek o zwrot kosztów dotyczy co najmniej dwóch

świadczeń, o których mowa w art. 42b ust. 1, które są rozliczane przez Fundusz

w ramach jednego świadczenia gwarantowanego, za podstawę zwrotu kosztów

przyjmuje się to świadczenie.

4. W przypadku złożenia oddzielnych wniosków o zwrot kosztów, dotyczących

co najmniej dwóch świadczeń, o których mowa w art. 42b ust. 1, rozliczanych przez

Fundusz w ramach jednego świadczenia gwarantowanego, łączna kwota zwrotu

kosztów uzyskana na podstawie tych wniosków nie może przekraczać kwoty

finansowania tego świadczenia.

5. W przypadku gdy dla danego świadczenia gwarantowanego istnieje na terenie

kraju ta sama wysokość kwoty finansowania stosowana w rozliczeniach między

podmiotem zobowiązanym do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

publicznych a świadczeniodawcami, podstawą zwrotu kosztów jest wysokość kwoty

finansowania według stanu obowiązującego na dzień 1 stycznia roku, w którym

zakończono udzielanie świadczenia objętego wnioskiem o zwrot kosztów, o którym

mowa w art. 42d ust. 1.

6. W przypadku gdy dla danego świadczenia gwarantowanego istnieje na terenie

kraju zróżnicowanie wysokości kwot finansowania stosowanych w rozliczeniach

między podmiotem zobowiązanym do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze

środków publicznych a świadczeniodawcami, podstawą zwrotu kosztów jest średnia

ważona kwoty finansowania obliczona dla tego świadczenia gwarantowanego według

stanu obowiązującego na dzień 1 stycznia roku, w którym zakończono udzielanie

świadczenia objętego wnioskiem o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 42d ust. 1.

7. Jeżeli ustalenie podstawy zwrotu kosztów nie jest możliwe przy zastosowaniu

przepisów ust. 5 lub 6, jako podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się odpowiednio

wysokość kwoty finansowania albo średnią ważoną kwoty finansowania obliczoną

według stanu obowiązującego na dzień, w którym zakończono udzielanie świadczenia

objętego wnioskiem o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 42d ust. 1.

2017-08-08

©Telksinoe s. 82/292

8. W przypadku świadczeń gwarantowanych rozliczanych w formie ryczałtowej

za gotowość do udzielania świadczeń podstawą zwrotu kosztów jest obliczona na

terenie kraju średnia kwota finansowania świadczeń z danego zakresu, udzielonych

jednemu pacjentowi, w ostatnim pełnym kwartale poprzedzającym kwartał, w którym

zakończono udzielanie tych świadczeń, w szczególności średnia kwota finansowania:

1) świadczeń gwarantowanych udzielonych jednemu świadczeniobiorcy

w szpitalnym oddziale ratunkowym albo izbie przyjęć;

2) jednorazowej interwencji zespołu ratownictwa medycznego.

9. W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych z budżetu

państwa, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia,

średnią ważoną, o której mowa w ust. 6, oraz średnią kwotę finansowania, o której

mowa w ust. 8, oblicza minister właściwy do spraw zdrowia.

10. W przypadku leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobu medycznego podstawą zwrotu kosztów jest kwota

finansowania ze środków publicznych, ustalona zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4,

obowiązująca na dzień zakupu.

11. W przypadku gdy liczba DDD, w rozumieniu ustawy o refundacji,

w opakowaniu leku zakupionego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej różni się od liczby DDD w opakowaniu leku

wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, kwotę

zwrotu kosztów odpowiednio zwiększa lub zmniejsza się proporcjonalnie do ilorazu

liczby DDD w opakowaniu leku zakupionego w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim Unii Europejskiej i liczby DDD leku wymienionego

w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji.

12. Zwrotu kosztów dokonuje się w walucie polskiej.

13. Zwrot kosztów nie może przekraczać kwoty wydatków rzeczywiście

poniesionych przez świadczeniobiorcę z tytułu uzyskania danego świadczenia,

o którym mowa w art. 42b ust. 1, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego dla

danej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu

wystawienia rachunku, o którym mowa w art. 42d ust. 5 pkt 1.

14. Do zwrotu kosztów stosuje się art. 50a ust. 2.

Art. 42d. 1. Decyzję administracyjną w sprawie zwrotu kosztów wydaje, na

wniosek świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela ustawowego, zwany dalej

2017-08-08

©Telksinoe s. 83/292

„wnioskiem o zwrot kosztów”, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

właściwego ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku:

1) osób ubezpieczonych i członków ich rodzin posiadających miejsce zamieszkania

na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

wskazanego w zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego;

2) osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, nieposiadających miejsca

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu wybranego przez świadczeniobiorcę.

2. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu określonego zgodnie z ust. 1

wydaje decyzję administracyjną o odmowie zwrotu kosztów, jeżeli:

1) wniosek o zwrot kosztów dotyczy świadczeń opieki zdrowotnej niespełniających

kryteriów określonych w art. 42b ust. 1, 10–12 lub

2) wniosek o zwrot kosztów dotyczy świadczeń, o których mowa w art. 42b ust. 2,

lub

3) nie zostały spełnione warunki dotyczące posiadania przez świadczeniobiorcę

skierowania lub zlecenia, o których mowa w art. 42b ust. 3–5, recepty, o której

mowa w art. 42b ust. 10 pkt 1, lub recepty transgranicznej albo zlecenia,

o którym mowa w art. 42b ust. 11, lub

4) nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 42b ust. 6 albo 8, lub

5) świadczeniobiorca, przed udzieleniem mu świadczeń opieki zdrowotnej, nie

uzyskał zgody, o której mowa w art. 42b ust. 9, lub

6) świadczeniobiorca nie przedstawił dokumentów zawierających wystarczające

dane dotyczące procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, pozwalające na

zidentyfikowanie świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek

o zwrot kosztów, lub

7) świadczeniobiorca nie udokumentował faktu pokrycia całości kosztów

świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek o zwrot kosztów, lub

8) świadczenia opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek o zwrot kosztów,

zostały zakwalifikowane przez Fundusz do rozliczenia na podstawie przepisów

o koordynacji, lub

2017-08-08

©Telksinoe s. 84/292

9) wniosek o zwrot kosztów został złożony po upływie terminu, o którym mowa

w ust. 12.

3. Przepisu ust. 2 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli świadczeniobiorca po upływie

30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o wydanie zgody, o której mowa

w art. 42b ust. 9, ze względu na pilną konieczność podjęcia leczenia niezbędnego dla

ratowania życia lub zdrowia, wynikającą z potwierdzonego stanu klinicznego, poddał

się takiemu leczeniu na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

4. Wniosek o zwrot kosztów zawiera:

1) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL świadczeniobiorcy,

a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

2) adres miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy oraz adres do korespondencji;

3) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL przedstawiciela ustawowego

świadczeniobiorcy, a w przypadku jego braku – numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość, jeżeli wniosek o zwrot kosztów składa

przedstawiciel ustawowy;

4) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela

ustawowego świadczeniobiorcy, jeżeli wniosek o zwrot kosztów składa

przedstawiciel ustawowy;

5) termin i państwo udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, którego dotyczy

wniosek o zwrot kosztów;

6) łączną kwotę, którą uiszczono za świadczenie opieki zdrowotnej, którego

dotyczy wniosek o zwrot kosztów, z podaniem waluty;

7) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej świadczeniobiorcy lub jego

przedstawiciela ustawowego, jeżeli posiada;

8) numer decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, o której mowa

w art. 42f ust. 1, jeżeli świadczenie opieki zdrowotnej, którego dotyczy wniosek

o zwrot kosztów, znajduje się w wykazie, o którym mowa w art. 42e ust. 1;

9) numer rachunku bankowego, w przypadku gdy zwrot kosztów ma zostać

dokonany w drodze przelewu bankowego, a w przypadku rachunku

prowadzonego za granicą – również inne niezbędne dane tego rachunku;

10) imię i nazwisko oraz adres posiadacza rachunku bankowego, jeżeli rachunek ten

nie należy do świadczeniobiorcy, którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów;

2017-08-08

©Telksinoe s. 85/292

11) adres, na który ma zostać przekazany przekaz pocztowy, jeżeli zwrot kosztów

ma zostać dokonany w drodze przekazu pocztowego;

12) spis załączników do wniosku o zwrot kosztów;

13) oświadczenie osoby składającej wniosek, złożone pod rygorem

odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we

wniosku są zgodne ze stanem faktycznym.

5. Do wniosku o zwrot kosztów dołącza się:

1) oryginał rachunku wystawionego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej przez podmiot udzielający świadczeń

zdrowotnych lub oryginał rachunku wystawionego w państwie członkowskim

Unii Europejskiej przez aptekę albo dostawcę wyrobów medycznych;

2) dokument potwierdzający pokrycie całości kosztów świadczenia, którego

dotyczy wniosek o zwrot kosztów, w przypadku gdy nie wynika to z dokumentu,

o którym mowa w pkt 1;

3) oryginał lub kopię odpowiednio:

a) skierowania lub zlecenia, o którym mowa w art. 42b ust. 3–5,

b) recepty, o której mowa w art. 42b ust. 10 pkt 1, albo recepty

transgranicznej,

c) zlecenia, o którym mowa w art. 42b ust. 11.

6. Rachunek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, zawiera:

1) dane wystawcy rachunku oraz datę jego wystawienia;

2) dane świadczeniobiorcy, którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów;

3) dane niezbędne do zidentyfikowania świadczenia, którego dotyczy wniosek

o zwrot kosztów, w szczególności informacje umożliwiające określenie kodów

Międzynarodowej Klasyfikacji Procedur Medycznych ICD-9 oraz

Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych

ICD-10 albo dane dotyczące wydanych leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych.

7. W przypadku gdy rachunek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, nie zawiera

danych, o których mowa w ust. 6 pkt 3, dane te powinny być zawarte w dołączonej do

wniosku o zwrot kosztów dokumentacji.

8. W przypadku świadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 15, do wniosku

o zwrot kosztów dołącza się zaświadczenie świadczeniodawcy potwierdzające

2017-08-08

©Telksinoe s. 86/292

zakwalifikowanie do odpowiedniego programu lekowego oraz kopię dokumentacji

medycznej.

9. W przypadku gdy wniosek o zwrot kosztów dotyczy leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia lub wyrobu medycznego, o którym mowa

w art. 42b ust. 10 pkt 1, do wniosku dołącza się również kopię dokumentacji

medycznej, z której wynika medyczna zasadność wystawienia recepty na lek, środek

spożywczy specjalnego przeznaczenia lub wyrób medyczny, którego dotyczy ten

wniosek.

10. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 5–9, są sporządzone

w języku obcym, do wniosku o zwrot kosztów należy dołączyć tłumaczenie tych

dokumentów na język polski. Tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza

przysięgłego.

11. Przepisów ust. 5 pkt 3 lit. a i ust. 8 nie stosuje się do wniosku o zwrot

kosztów dotyczącego świadczenia opieki zdrowotnej, na które świadczeniobiorca

uzyskał zgodę, o której mowa w art. 42b ust. 9.

12. Wniosek o zwrot kosztów składa się w terminie 6 miesięcy od dnia

wystawienia rachunku za świadczenie opieki zdrowotnej, którego dotyczy ten

wniosek.

13. W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów nie wymaga

przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, decyzję, o której mowa w ust. 1 albo

2, wydaje się w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.

14. W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów wymaga

przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wydanie decyzji, o których mowa

w ust. 1 i 2, następuje w terminie 60 dni od dnia wszczęcia postępowania.

W przypadku gdy postępowanie wyjaśniające wymaga uzupełnienia przez

świadczeniobiorcę albo jego przedstawiciela ustawowego wniosku o zwrot kosztów

lub prowadzenia korespondencji z instytucją krajową, do tego terminu nie wlicza się

okresu:

1) od dnia wezwania do uzupełnienia wniosku do dnia otrzymania tego

uzupełnienia przez oddział wojewódzki Funduszu albo do dnia bezskutecznego

upływu terminu wyznaczonego na uzupełnienie wniosku o zwrot kosztów;

2) od dnia wysłania zapytania do instytucji krajowej do dnia otrzymania przez

oddział wojewódzki Funduszu odpowiedzi tej instytucji.

2017-08-08

©Telksinoe s. 87/292

15. W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów wymaga

przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przy udziale krajowego punktu

kontaktowego do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej, działającego w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, zwrot kosztów albo

wydanie decyzji odmawiającej zwrotu kosztów następuje w terminie 6 miesięcy od

dnia wszczęcia postępowania. Jeżeli w powyższym terminie nie dokonano ustaleń

pozwalających na jednoznaczne określenie kwoty zwrotu kosztów należnej

świadczeniobiorcy, zwrot kosztów następuje niezwłocznie po upływie tego terminu

w wysokości odpowiadającej kwocie, którą należy uznać w danym przypadku za

najbardziej prawdopodobną podstawę zwrotu kosztów. W postępowaniu wątpliwości

rozstrzyga się na korzyść świadczeniobiorcy.

16. Rozpoczęcie rozpatrywania wniosków o zwrot kosztów następuje zgodnie

z kolejnością wpływu do właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu.

17. Zwrot kosztów następuje w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez oddział

wojewódzki Funduszu wiadomości o tym, że decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się

ostateczna, z zastrzeżeniem art. 42h ust. 1.

18. Zwrotu kosztów dokonuje się w drodze przelewu na rachunek bankowy

podany we wniosku o zwrot kosztów albo w drodze przekazu pocztowego.

19. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa

Funduszu.

20. W przypadku:

1) uchylenia decyzji, o której mowa w ust. 1, i rozpatrzenia sprawy co do istoty,

2) uchylenia decyzji, o której mowa w ust. 1, w przypadku wznowienia

postępowania,

3) nieważności decyzji, o której mowa w ust. 1

– po dokonaniu przez Fundusz zwrotu kosztów świadczeniobiorca, który otrzymał

zwrot kosztów, jest obowiązany do zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty.

21. Kwota, o której mowa w ust. 20, podlega ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor oddziału wojewódzkiego

Funduszu wydaje decyzję administracyjną ustalającą obowiązek zwrotu tej kwoty, jej

wysokość oraz termin płatności.

22. Od kwoty, o której mowa w ust. 20, nalicza się odsetki ustawowe za

opóźnienie, poczynając od dnia, w którym upłynął termin płatności.

2017-08-08

©Telksinoe s. 88/292

23. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 21, jeżeli od dnia uchylenia lub

stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w ust. 1, upłynęło 5 lat.

24. Należność z tytułu zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 20, ulega

przedawnieniu z upływem 5 lat, licząc od dnia, w którym decyzja ustalająca tę

należność stała się ostateczna.

25. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór

wniosku o zwrot kosztów, mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania

w sprawie zwrotu kosztów.

Art. 42e. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze

rozporządzenia, wykaz świadczeń opieki zdrowotnej, w przypadku których zwrot

kosztów wymaga uzyskania zgody, o której mowa w art. 42b ust. 9, mając na

względzie dobro świadczeniobiorców oraz gospodarność i celowość wydatkowania

środków publicznych.

2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) świadczenia opieki zdrowotnej podlegające wymogom planowania niezbędnego

dla zapewnienia wystarczającego i stałego dostępu do pełnego zakresu opieki

zdrowotnej wysokiej jakości lub wynikającego z konieczności kontrolowania

kosztów i uniknięcia niegospodarności w wykorzystaniu zasobów finansowych,

technicznych i ludzkich, a jednocześnie których udzielenie wymaga:

a) pozostawania pacjenta w szpitalu do dnia następnego lub

b) zastosowania wysokospecjalistycznej i kosztownej infrastruktury lub

aparatury i sprzętu medycznego;

2) świadczenia opieki zdrowotnej stwarzające szczególne ryzyko dla życia lub

zdrowia świadczeniobiorcy.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje rozporządzenie, o którym mowa

w ust. 1, lub dokonuje jego zmiany w przypadku stwierdzenia, że brak takiego wykazu

lub jego zmiany będzie skutkować nienależytym zabezpieczeniem dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej na terenie kraju.

Art. 42f. 1. Zgodę, o której mowa w art. 42b ust. 9, wydaje, w drodze decyzji

administracyjnej, na wniosek świadczeniobiorcy, jego przedstawiciela ustawowego,

małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby

pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę,

2017-08-08

©Telksinoe s. 89/292

dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a w przypadku:

1) osób ubezpieczonych i członków ich rodzin posiadających miejsce zamieszkania

na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

wskazanego w zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego;

2) osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, nieposiadających miejsca

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu wybranego przez świadczeniobiorcę.

2. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może, w drodze decyzji

administracyjnej, odmówić zgody, o której mowa w art. 42b ust. 9, jeżeli świadczenie

opieki zdrowotnej objęte wnioskiem:

1) nie jest świadczeniem gwarantowanym;

2) może zostać udzielone w kraju przez świadczeniodawcę posiadającego umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w terminie nieprzekraczającym czasu

oczekiwania, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. h;

3) stwarza dla zdrowia świadczeniobiorcy znaczne ryzyko, którego nie równoważą

potencjalne korzyści zdrowotne, jakie może on odnieść dzięki uzyskaniu tego

świadczenia;

4) stwarza znaczne zagrożenie zdrowotne dla społeczeństwa;

5) ma zostać udzielone przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych,

działający w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, co do którego zachodzą istotne wątpliwości w zakresie

przestrzegania standardów jakości i bezpieczeństwa, ustanowionych przez

państwo, w którym udziela on świadczeń zdrowotnych.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części,

wypełnienia przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II

stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres

wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

2017-08-08

©Telksinoe s. 90/292

1) w części wypełnianej przez świadczeniobiorcę, jego przedstawiciela

ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii

prostej, osobę pozostającą we wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez

świadczeniobiorcę:

a) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL świadczeniobiorcy,

a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość,

b) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji

świadczeniobiorcy,

c) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL przedstawiciela

ustawowego świadczeniobiorcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę, a w przypadku jego

braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, jeżeli wniosek

składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do

drugiego stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu

lub osoba upoważniona przez świadczeniobiorcę,

d) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela

ustawowego świadczeniobiorcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę, jeżeli wniosek składa

przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego

stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez świadczeniobiorcę,

e) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej świadczeniobiorcy, jego

przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę, jeżeli posiada,

f) wskazanie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, działającego

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, mającego udzielić

świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek, wraz

z uzasadnieniem,

2017-08-08

©Telksinoe s. 91/292

g) oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1

i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem

faktycznym;

2) w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 3:

a) imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b) pieczęć lekarza wypełniającego wniosek zawierającą numer prawa

wykonywania zawodu,

c) pieczęć świadczeniodawcy, u którego lekarz wypełniający wniosek udziela

świadczeń opieki zdrowotnej,

d) rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego

przyczynę złożenia wniosku, oraz rozpoznania współistniejące,

z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób

i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e) informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym

leczeniu,

f) prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g) wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych,

których dotyczy wniosek,

h) określenie dopuszczalnego czasu oczekiwania świadczeniobiorcy na

udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek,

i) uzasadnienie wniosku,

j) spis załączników do wniosku.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1:

1) dołącza się dokumentację medyczną oraz pisemną informację, o której mowa

w art. 20 ust. 2 pkt 2, a w przypadku dokumentacji medycznej sporządzonej

w języku obcym – tłumaczenie tej dokumentacji na język polski; tłumaczenie nie

musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego;

2) można dołączyć oświadczenie, że świadczeniobiorca na podstawie wniosku,

o którym mowa w ust. 1, sprzeciwia się wydaniu zgody, o której mowa w art. 42i

ust. 1.

6. Przy rozpatrywaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się pilność

danego przypadku ocenianą przy uwzględnieniu aktualnego stanu zdrowia

2017-08-08

©Telksinoe s. 92/292

świadczeniobiorcy, stopnia odczuwanych dolegliwości lub charakteru jego

niepełnosprawności, historii choroby i przewidywanego jej rozwoju.

7. Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do Prezesa

Funduszu.

8. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki do wydania zgody,

o której mowa w art. 42i ust. 1, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje

taką zgodę, chyba że świadczeniobiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 5

pkt 2.

Art. 42g. Przepisów art. 42b–42f nie stosuje się do osób:

1) o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 16 oraz członków ich rodzin, posiadających

miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej

wymienionego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania

rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego;

2) zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego jako członkowie rodzin osób,

o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1–15a, 17, 20–37, jeżeli posiadają miejsce

zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

niż osoba, która zgłosiła członka rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego,

a państwo zamieszkania jest wymienione w załączniku nr 3 do rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r.

dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie

koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Art. 42h. 1. W przypadku gdy koszty realizacji zadań wynikających z art. 42b

w danym roku kalendarzowym osiągną kwotę limitu, stanowiącą sumę rezerwy,

o której mowa w art. 118 ust. 2 pkt 1 lit. d, oraz rezerwy, o której mowa w art. 118

ust. 5, Fundusz zawiesza wypłatę kwot należnych z tytułu zwrotu kosztów do końca

tego roku kalendarzowego. Prezes Funduszu niezwłocznie informuje, w drodze

ogłoszenia na stronach internetowych centrali i oddziałów wojewódzkich Funduszu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Funduszu, o zawieszeniu wypłaty tych kwot.

2. W przypadku gdy przed końcem pierwszego półrocza danego roku

kalendarzowego zostanie przekroczony poziom 50% kwoty limitu, o której mowa

2017-08-08

©Telksinoe s. 93/292

w ust. 1, Prezes Funduszu niezwłocznie informuje, w drodze ogłoszenia na stronach

internetowych centrali i oddziałów wojewódzkich Funduszu oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej Funduszu, o przewidywanym terminie zawieszenia wypłaty

kwot należnych z tytułu zwrotu kosztów.

3. W przypadku gdy przychody ze składki na powszechne ubezpieczenie

zdrowotne, zrealizowane jako należne za okres od początku danego roku

kalendarzowego, są niższe niż przychody planowane na ten okres, kwota limitu,

o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o kwotę różnicy między przychodami

planowanymi a zrealizowanymi, jednak nie więcej niż o kwotę rezerwy, o której

mowa w art. 118 ust. 5.

4. Wypłat zawieszonych na podstawie ust. 1 dokonuje się do dnia 31 stycznia

roku następnego, w ramach limitu, o którym mowa w ust. 1.

5. Świadczeniobiorcy nie przysługują odsetki z tytułu zawieszenia wypłaty

kwoty należnej z tytułu zwrotu kosztów, o którym mowa w ust. 1.

Art. 42i. 1. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje

świadczeniobiorcy, osobie uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

przepisów o koordynacji lub osobie, o której mowa w art. 12a, zwanej dalej „wniosko-

dawcą”, na wniosek wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, instytucji

właściwej, instytucji miejsca zamieszkania, instytucji miejsca pobytu albo instytucji

łącznikowej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), zwanych

dalej „podmiotem uprawnionym”, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na

udzielenie danego świadczenia opieki zdrowotnej albo jego kontynuację w innym

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), w przypadkach, o których mowa

w przepisach o koordynacji.

2. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może wydać wnioskodawcy,

który uzyskał zgodę, o której mowa w ust. 1, na wniosek podmiotu uprawnionego,

w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie kosztów transportu:

1) do miejsca udzielenia świadczeń w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

2017-08-08

©Telksinoe s. 94/292

o Wolnym Handlu (EFTA) – najtańszym środkiem komunikacji możliwym do

zastosowania w aktualnym stanie zdrowia, w przypadkach uzasadnionych

stanem zdrowia;

2) do miejsca leczenia lub zamieszkania w kraju – najtańszym środkiem

komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia,

w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia.

3. Zgody, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje dyrektor oddziału wojewódzkiego

Funduszu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku:

1) osób ubezpieczonych i członków ich rodzin posiadających miejsce zamieszkania

na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

wskazanego w zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego;

2) osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, nieposiadających miejsca

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu wybranego przez świadczeniobiorcę;

3) osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji posiadających miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej – dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do

świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) osób, o których mowa w art. 12a – dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu

właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tych osób na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części,

wypełnienia przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II

stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres

wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych.

5. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) w części wypełnianej przez wnioskodawcę, jego przedstawiciela ustawowego,

małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

2017-08-08

©Telksinoe s. 95/292

osobę pozostającą we wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez wniosko-

dawcę:

a) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL wnioskodawcy,

a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość,

b) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy,

c) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL przedstawiciela

ustawowego wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, a w przypadku jego braku –

numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, jeżeli wniosek składa

przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego

stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

d) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela

ustawowego wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, jeżeli wniosek składa

przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego

stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

e) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy, jego

przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, jeżeli posiada,

f) wskazanie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, działającego

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

w którym mają zostać udzielone świadczenia opieki zdrowotnej, których

dotyczy wniosek, wraz z uzasadnieniem,

g) oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1

i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem

faktycznym;

2017-08-08

©Telksinoe s. 96/292

2) w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 4:

a) imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b) pieczęć lekarza wypełniającego wniosek zawierającą numer prawa

wykonywania zawodu,

c) pieczęć świadczeniodawcy, u którego lekarz wypełniający wniosek udziela

świadczeń opieki zdrowotnej,

d) rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego

przyczynę złożenia wniosku, oraz rozpoznania współistniejące,

z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób

i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e) informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym

leczeniu,

f) prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g) wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych,

których dotyczy wniosek,

h) określenie dopuszczalnego czasu oczekiwania świadczeniobiorcy na

udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek,

i) uzasadnienie wniosku,

j) spis załączników do wniosku.

6. Do dokumentacji medycznej dołączanej do wniosku, o którym mowa w ust. 1,

przepis art. 42f ust. 5 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oprócz elementów wymienionych

w ust. 5 zawiera wskazanie przez lekarza wypełniającego wniosek proponowanego

środka transportu, wraz z uzasadnieniem.

8. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oprócz elementów wymienionych

w ust. 5 pkt 1 zawiera:

1) nazwę i adres podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych w innym

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), w którym przebywa

wnioskodawca;

2) wskazanie miejsca leczenia w kraju, jeżeli wniosek dotyczy pokrycia kosztów

transportu do miejsca leczenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 97/292

9. W przypadku gdy wnioskodawca przebywa w szpitalu na terytorium innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), korzystając

ze świadczeń udzielanych na podstawie przepisów o koordynacji, dyrektor

właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje, na wniosek podmiotu

uprawnionego, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie kosztów

transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju – najtańszym środkiem transportu

możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia wnioskodawcy, gdy

przewidywane koszty dalszego leczenia za granicą przewyższają koszty transportu

i leczenia w kraju.

10. Do wniosku, o którym mowa w ust. 9, przepisy ust. 8 stosuje się

odpowiednio.

11. Do wniosku, o którym mowa w ust. 9, dołącza się:

1) dokumentację sporządzoną przez szpital, o którym mowa w ust. 9, zawierającą

aktualne rozpoznanie kliniczne, opis aktualnego stanu zdrowia wnioskodawcy,

określenie prawdopodobnego zakresu i czasu trwania dalszego leczenia oraz

wskazanie środka transportu możliwego do zastosowania w aktualnym stanie

zdrowia wnioskodawcy;

2) wstępny kosztorys dalszego leczenia sporządzony przez szpital, o którym mowa

w ust. 9;

3) tłumaczenie na język polski dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2;

tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

12. Od decyzji odmawiających wydania zgód, o których mowa w ust. 1, 2 i 9,

przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu.

Art. 42j. 1. Prezes Funduszu może na wniosek wnioskodawcy, jego

przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego

stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby

upoważnionej przez wnioskodawcę, w drodze decyzji administracyjnej, skierować

wnioskodawcę do przeprowadzenia poza granicami kraju leczenia lub badań

diagnostycznych, należących do świadczeń gwarantowanych, których aktualnie nie

wykonuje się w kraju, kierując się niezbędnością udzielenia takiego świadczenia

w celu ratowania życia lub poprawy stanu zdrowia wnioskodawcy.

2017-08-08

©Telksinoe s. 98/292

2. W przypadkach określonych w ust. 1 Prezes Funduszu może, na wniosek

wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub

powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym

pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, w drodze decyzji

administracyjnej, wydać zgodę na pokrycie kosztów transportu do miejsca udzielenia

świadczeń za granicą lub miejsca leczenia lub zamieszkania w kraju najtańszym

środkiem komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia,

w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części,

wypełnienia przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II

stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres

wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych oraz tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) w części wypełnianej przez wnioskodawcę, jego przedstawiciela ustawowego,

małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osobę pozostającą we wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez wniosko-

dawcę:

a) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL wnioskodawcy,

a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość,

b) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy,

c) imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL przedstawiciela

ustawowego wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, a w przypadku jego braku –

numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, jeżeli wniosek składa

przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego

stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

d) adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela

ustawowego wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

2017-08-08

©Telksinoe s. 99/292

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, jeżeli wniosek składa

przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego

stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

e) numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy, jego

przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do

drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu

lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, jeżeli posiada,

f) oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1

i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem

faktycznym;

2) w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 3:

a) imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b) pieczęć lekarza wypełniającego wniosek zawierającą numer prawa

wykonywania zawodu oraz tytuł lub stopień naukowy,

c) pieczęć świadczeniodawcy, u którego lekarz wypełniający wniosek udziela

świadczeń opieki zdrowotnej,

d) rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego

przyczynę złożenia wniosku, oraz rozpoznania współistniejące,

z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób

i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e) informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym

leczeniu,

f) prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g) wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych,

których dotyczy wniosek,

h) wskazanie zagranicznego podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych,

w którym mają zostać udzielone świadczenia opieki zdrowotnej, których

dotyczy wniosek, wraz z uzasadnieniem,

i) uzasadnienie wniosku,

j) spis załączników do wniosku.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, przepisy art. 42i ust. 7 i 8 stosuje się

odpowiednio.

2017-08-08

©Telksinoe s. 100/292

6. Podstawą rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokumentacja

medyczna. W przypadku dokumentacji medycznej sporządzonej w języku obcym, do

wniosku dołącza się tłumaczenie tej dokumentacji na język polski. Tłumaczenie nie

musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

7. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ostateczne. Od tych

decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

8. Koszty wynikające z ust. 1 i 2 są finansowane z budżetu państwa, z części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 42k. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i kryteria

ustalania dopuszczalnego czasu oczekiwania na wybrane zakresy świadczeń opieki

zdrowotnej, uwzględniając aktualną, opartą na potwierdzonych dowodach naukowych

wiedzę i praktykę medyczną oraz kierując się potrzebą właściwej realizacji przepisów

o koordynacji.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb składania i rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 42f ust. 1,

art. 42i ust. 1, 2 i 9 oraz art. 42j ust. 1 i 2, oraz wzory tych wniosków,

2) tryb pokrywania kosztów, o których mowa w art. 42i ust. 2 i 9 oraz art. 42j ust. 1

i2

– mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania oraz celowość

wydatkowania środków publicznych.

Rozdział 3

Szczególne uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej

Art. 43. 1. Świadczeniobiorcy, który posiada tytuł „Zasłużonego Honorowego

Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu” i przedstawi legitymację

„Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu”,

przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu finansowania, o którym mowa w art. 6

ust. 2 ustawy o refundacji, zaopatrzenie w leki objęte wykazem:

1) o którym mowa w art. 37 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy,

2) leków, które świadczeniobiorca posiadający tytuł „Zasłużonego Honorowego

Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu” może stosować w związku

2017-08-08

©Telksinoe s. 101/292

z oddawaniem krwi lub w związku z oddawaniem szpiku lub innych

regenerujących się komórek i tkanek albo narządów

– na podstawie recepty wystawionej przez osobę uprawnioną w rozumieniu art. 2

pkt 14 ustawy o refundacji.

2. Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania

dokumentu, o którym mowa w ust. 1.

3. Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu

potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1:

1) na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2) w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi,

w drodze rozporządzenia, wykaz leków, które świadczeniobiorca posiadający tytuł

„Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu”

może stosować w związku z oddawaniem krwi lub w związku z oddawaniem szpiku

lub innych regenerujących się komórek i tkanek albo narządów, uwzględniając

w szczególności konieczność zapewnienia ochrony jego zdrowia, dostępność do

leków, bezpieczeństwo ich stosowania oraz możliwości płatnicze podmiotu

zobowiązanego do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

publicznych.

Art. 43a. 1. Świadczeniobiorcom, po ukończeniu 75. roku życia, przysługuje

bezpłatne zaopatrzenie w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyroby medyczne określone w wykazie, o którym mowa w art. 37

ust. 1 ustawy o refundacji, ustalonym w sposób określony w ust. 2, na podstawie

recepty wystawionej przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, o którym mowa

w art. 55 ust. 2a, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarza

posiadającego prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania zawodu

i wystawił receptę dla siebie albo dla małżonka, wstępnych lub zstępnych w linii

prostej oraz rodzeństwa.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia wskazuje spośród leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

określonych w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, leki,

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne,

2017-08-08

©Telksinoe s. 102/292

które są wydawane bezpłatnie świadczeniobiorcom, o których mowa w ust. 1, mając

na uwadze:

1) zaspokojenie potrzeb zdrowotnych świadczeniobiorców, o których mowa

w ust. 1;

2) dostępność i bezpieczeństwo stosowania leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych;

3) roczny limit wydatków przewidziany na ten cel w ustawie budżetowej na dany

rok;

4) stosunek kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu

medycznego w porównaniu do stosunku kosztów do uzyskiwanych efektów

zdrowotnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrobów medycznych objętych tym wykazem.

3. Leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz

wyroby medyczne, o których mowa w ust. 1, są finansowane z budżetu państwa

w części stanowiącej odpłatność świadczeniobiorcy, o której mowa w art. 6 ust. 2

pkt 2 i 3 ustawy o refundacji, obejmującej kwotę do wysokości limitu finansowania

oraz dopłatę w wysokości różnicy między ceną detaliczną danego leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego

a wysokością limitu finansowania.

4. Przepisy ust. 3 nie naruszają obowiązków Funduszu w zakresie wysokości

finansowania świadczeń opieki zdrowotnej wynikających z uprawnień, o których

mowa w art. 43 i art. 44–46 oraz art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r.

o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z 2004 r. poz. 20, 959,

1252 i 2135, z 2005 r. poz. 72 oraz z 2009 r. poz. 106), w przypadku, o którym mowa

w art. 44a ust. 2 ustawy o refundacji.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb finansowania z budżetu państwa leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, o których mowa w ust. 1,

mając na celu zapewnienie gospodarności i rzetelności wydatkowania środków

publicznych oraz skuteczności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 44. 1. Osobom, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2, przysługuje

bezpłatne, do wysokości limitu finansowania, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy

2017-08-08

©Telksinoe s. 103/292

o refundacji, zaopatrzenie w leki objęte wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1

ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a

ustawy o refundacji, oraz leki recepturowe.

1a. Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi przysługuje bezpłatne, do

wysokości limitu finansowania ze środków publicznych, zaopatrzenie w leki objęte

wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o refundacji, oraz leki recepturowe, na

czas leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza

granicami państwa.

1b. Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi w przypadku przekroczenia

wysokości limitu finansowania, o którym mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy

o refundacji, przysługuje prawo do finansowania kwotą wykraczającą poza ten limit.

Dofinansowanie może być dokonane ze środków budżetu państwa, z części

pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

1c. Weteranowi poszkodowanemu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki

objęte wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie

kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, oraz leki recepturowe, na czas

leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami

państwa.

2. Osobom, o którym mowa w ust. 1, 1a i 1c, receptę może wystawić osoba

uprawniona w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c, są obowiązane do okazania

wystawiającemu receptę dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4. Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania

dokumentu, o którym mowa w ust. 3.

5. Osoba realizująca receptę jest obowiązana do odnotowania numeru i rodzaju

dokumentu potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c:

1) na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2) w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb

ubiegania się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1b. Rozporządzenie

powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność

udzielanego dofinansowania w stosunku do ceny leku.

2017-08-08

©Telksinoe s. 104/292

Art. 45. 1. Osobom:

1) które są inwalidami wojskowymi,

2) które doznały uszczerbku na zdrowiu w okolicznościach określonych w art. 7

i art. 8 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin i nie zostały zaliczone do żadnej z grup inwalidów,

3) wymienionym w art. 42 i art. 59 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu

inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

– przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych

zaopatrzenie w leki objęte wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy

o refundacji, w zakresie kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy

o refundacji.

2. Osobom, o których mowa w ust. 1, receptę może wystawić osoba uprawniona

w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do okazania wystawiającemu

receptę dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4. Wystawiający receptę jest obowiązany wpisać na recepcie numer PESEL

osoby, o której mowa w ust. 1.

5. Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania

dokumentu, o którym mowa w ust. 3.

5a. Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu

potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1:

1) na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2) w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

6. (uchylony)

Art. 46. 1. Osobom będącym:

1) inwalidami wojennymi,

2) osobami represjonowanymi,

3) małżonkami osób, o których mowa w pkt 1 i 2, pozostającymi na ich wyłącznym

utrzymaniu,

4) uprawnionymi do renty rodzinnej wdowami albo wdowcami po:

a) poległych żołnierzach,

b) zmarłych inwalidach wojennych,

c) osobach represjonowanych,

2017-08-08

©Telksinoe s. 105/292

5) żołnierzami zastępczej służby wojskowej, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy

z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo

zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu

i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1373), którzy otrzymali

jednorazowe odszkodowanie w związku z przymusowym zatrudnieniem

w zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud uranowych, określone w art. 5a

ust. 1 tej ustawy,

6) innymi, niż określeni w pkt 5, żołnierzami zastępczej służby wojskowej,

o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu

pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby

wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach,

zakładach rud uranu i batalionach budowlanych, w odniesieniu do których

orzeczone zostało inwalidztwo będące następstwem przymusowego

zatrudnienia, w miejscach wymienionych w art. 1 ust. 1 tej ustawy,

7) cywilnymi niewidomymi ofiarami działań wojennych

– przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki o kategorii dostępności „Rp” lub „Rpz”

oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte decyzją

o refundacji, dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Osobom, o których mowa w ust. 1, receptę może wystawić osoba uprawniona

w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3. Wystawiający receptę jest obowiązany wpisać na recepcie numer PESEL

osoby, o której mowa w ust. 1.

4. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do okazania wystawiającemu

receptę dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4a. Dokumentem, o którym mowa w ust. 4, potwierdzającym posiadanie

uprawnień przez żołnierzy zastępczej służby wojskowej, o których mowa w ust. 1

pkt 5 i 6, jest zaświadczenie wydawane na wniosek osoby uprawnionej przez Szefa

Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

5. Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania

dokumentu, o którym mowa w ust. 4.

6. Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu

potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1:

2017-08-08

©Telksinoe s. 106/292

1) na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2) w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

Art. 47. 1. Inwalidom wojennym i wojskowym, cywilnym niewidomym ofiarom

działań wojennych oraz osobom represjonowanym przysługuje prawo do bezpłatnych

wyrobów medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14

ustawy o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych

określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

1a. Świadczeniobiorcom do 18 roku życia, u których stwierdzono ciężkie

i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które

powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, na podstawie

zaświadczenia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego, posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie:

położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii lub pediatrii, przysługuje prawo

do wyrobów medycznych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38

ust. 4 ustawy o refundacji, na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2

pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków

publicznych określonego w tych przepisach, według wskazań medycznych bez

uwzględnienia okresów użytkowania. O ilości miesięcznego zaopatrzenia w te

wyroby decyduje każdorazowo osoba uprawniona do wystawienia zlecenia, o której

mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

2. Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi, w zakresie leczenia urazów

lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,

przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych na zlecenie osoby

uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości limitu

finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych na

podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2a. Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób

nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do

bezpłatnych wyrobów medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa

w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków

publicznych określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy

o refundacji.

2017-08-08

©Telksinoe s. 107/292

2b. W przypadku gdy cena wyrobów medycznych jest wyższa od wysokości

limitu finansowania ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na

podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji, wówczas weteranom poszkodowanym,

o których mowa w ust. 2a, służy prawo do dofinansowania kwotą wykraczającą poza

wysokość limitu finansowania ze środków publicznych, określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2c. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 2b, może być dokonane ze środków

budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej –

w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej

w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej, z części pozostającej w dyspozycji

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu do weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo

z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu – w odniesieniu do

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy Agencji Wywiadu.

2d. Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do

spraw wewnętrznych, każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb ubiegania się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 2b.

Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz

adekwatność udzielanego dofinansowania w stosunku do ceny wyrobów medycznych.

2e. Osoby, o których mowa w ust. 1–2a są obowiązane do okazania

wystawiającemu zlecenie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

2f. Wystawiający zlecenie jest obowiązany wpisać na zleceniu rodzaj, numer,

datę wydania i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia, o których

mowa w ust. 1–2a.

3. Przepisy art. 38 ust. 2 i 3 ustawy o refundacji stosuje się odpowiednio.

Art. 47a. 1. Świadczeniobiorca będący żywym dawcą narządu w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu

i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów ma prawo do badań mających na celu

monitorowanie jego stanu zdrowia przeprowadzanych przez podmiot leczniczy, który

dokonał pobrania narządu, co 12 miesięcy od dnia pobrania narządu, nie dłużej jednak

niż przez 10 lat.

2017-08-08

©Telksinoe s. 108/292

2. Podmiot leczniczy, który dokonał pobrania narządu, przekazuje niezwłocznie

wyniki badań, o których mowa w ust. 1, do rejestru żywych dawców prowadzonego

na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj

i zakres badań żywych dawców narządu wykonywanych w ramach monitorowania ich

stanu zdrowia, mając na uwadze kontrolę ich stanu zdrowia związanego z oddaniem

narządu.

Art. 47b. 1. Uprawniony żołnierz lub pracownik korzysta ze świadczeń opieki

zdrowotnej, o których mowa w art. 24a, art. 44 ust. 1a, art. 47 ust. 2 oraz art. 57 ust. 2

pkt 12, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienia.

1a. Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których

mowa w art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13, na

podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące mu uprawnienia.

2. Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do

spraw wewnętrznych, każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia,

podmioty uprawnione do wydawania dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 1a,

wzory tych dokumentów, tryb ich wydawania, wymiany lub zwrotu, a także dane

zawarte w tych dokumentach, mając na względzie realizację uprawnień wynikających

z ustawy oraz kierując się koniecznością zapewnienia sprawności postępowania przy

wydawaniu dokumentów potwierdzających uprawnienia.

Art. 47c. [1. Kobiety w ciąży, świadczeniobiorcy do 18 roku życia, posiadający

zaświadczenie, o którym mowa w art. 47 ust. 1a, osoby, o których mowa w art. 43

ust. 1, inwalidzi wojenni i wojskowi oraz kombatanci mają prawo do korzystania poza

kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych

udzielanych w aptekach.]

<1. Kobiety w ciąży, świadczeniobiorcy do 18 roku życia, posiadający Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 47c

zaświadczenie, o którym mowa w art. 47 ust. 1a, osoby, o których mowa wejdzie w życie z

dn. 31.08.2017 r.

w art. 43 ust. 1, inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz działacze (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1386).

opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowane z powodów politycznych

mają prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz

z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.>

2017-08-08

©Telksinoe s. 109/292

2. Korzystanie poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie

świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach i świadczeń specjalistycznych

w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej oznacza, że świadczeniodawca udziela tych

świadczeń poza kolejnością przyjęć wynikającą z prowadzonej przez niego listy

oczekujących, o której mowa w art. 20 ust. 2.

3. Świadczeniodawca udziela świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa

w ust. 1 i 2, w dniu zgłoszenia.

4. W przypadku gdy udzielenie świadczenia nie jest możliwe w dniu zgłoszenia,

świadczeniodawca wyznacza inny termin poza kolejnością przyjęć wynikającą

z prowadzonej przez niego listy oczekujących. Świadczenie z zakresu ambulatoryjnej

opieki specjalistycznej nie może być udzielone w terminie późniejszym niż w ciągu

7 dni roboczych od dnia zgłoszenia.

5. W miejscach rejestracji pacjentów do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej,

w miejscach udzielania świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej oraz w aptekach,

odpowiednio świadczeniodawca albo kierownik apteki uwidacznia pisemną

informację o uprawnieniach określonych w ust. 1–4.

6. Przepisy ust. 2–4 stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych poza

kolejnością na podstawie art. 24a–24c.

Rozdział 3a

Ratunkowy dostęp do technologii lekowych

Art. 47d. 1. W przypadku uzasadnionej i wynikającej ze wskazań aktualnej

wiedzy medycznej potrzeby zastosowania u świadczeniobiorcy leku, który nie jest

finansowany ze środków publicznych w danym wskazaniu, jeżeli jest to niezbędne dla

ratowania życia lub zdrowia świadczeniobiorcy we wskazaniu występującym

u jednostkowych pacjentów, a zostały już wyczerpane u danego świadczeniobiorcy

wszystkie możliwe do zastosowania w tym wskazaniu dostępne technologie medyczne

finansowane ze środków publicznych, minister właściwy do spraw zdrowia może

wydać, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie kosztów tego leku

w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia może wydać kolejną zgodę na pokrycie

kosztów leku w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowej na potrzeby tego

samego świadczeniobiorcy jako kontynuację leczenia, pod warunkiem potwierdzenia

2017-08-08

©Telksinoe s. 110/292

przez lekarza specjalistę w dziedzinie medycyny odpowiedniej ze względu na chorobę

lub problem zdrowotny świadczeniobiorcy skuteczności leczenia świadczeniobiorcy

lekiem, którego dotyczyła pierwsza zgoda.

3. Zgoda, o której mowa w ust. 1 lub 2, jest wydawana na okres terapii nie

dłuższy niż 3 miesiące albo trzy cykle leczenia.

4. Zgoda, o której mowa w ust. 1 lub 2, jest wydawana wyłącznie dla leku, który

jest dopuszczony do obrotu zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo

farmaceutyczne lub pozostaje w obrocie na podstawie art. 29 ust. 5 lub 6 tej ustawy

oraz jest dostępny na rynku.

5. Decyzji administracyjnej w sprawie wydania zgody, o której mowa w ust. 1

lub 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

6. Kopię decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 2, minister właściwy do spraw

zdrowia przesyła właściwemu oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu.

7. Wydając decyzję administracyjną w sprawie wydania zgody, o której mowa

w ust. 1 lub 2, minister właściwy do spraw zdrowia bierze pod uwagę opinię Agencji,

o której mowa w art. 47f ust. 1 lub 2, wydaną dla danego leku w danym wskazaniu.

Art. 47e. 1. Zgoda, o której mowa w art. 47d ust. 1 lub 2, jest wydawana na

wniosek świadczeniodawcy posiadającego w dniu złożenia wniosku, zawartą umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie, o którym mowa

w art. 15 ust. 2 pkt 3, który zawiera:

1) oznaczenie świadczeniodawcy składającego wniosek, z podaniem nazwy

(firmy), adresu albo siedziby, numeru NIP lub REGON;

2) miejsce udzielania świadczeń opieki zdrowotnej u danego świadczeniodawcy;

3) imię i nazwisko oraz numer prawa wykonywania zawodu lekarza specjalisty

w dziedzinie medycyny odpowiedniej ze względu na chorobę lub problem

zdrowotny świadczeniobiorcy;

4) imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

5) numer PESEL świadczeniobiorcy, a jeżeli nie posiada numeru PESEL – rodzaj

i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość; w przypadku dziecka

nieposiadającego numeru PESEL lub niemożności ustalenia tego numeru –

numer PESEL przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach

pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta wraz z adnotacją o zamieszczeniu numeru

2017-08-08

©Telksinoe s. 111/292

PESEL osoby innej niż świadczeniobiorca, a w przypadku nieposiadania numeru

PESEL – rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość wraz

z adnotacją o zamieszczeniu danych osoby innej niż świadczeniobiorca;

6) informację, czy wniosek jest składany po raz pierwszy, czy dotyczy kontynuacji

leczenia, o której mowa w art. 47d ust. 2;

7) wskazanie choroby lub problemu zdrowotnego i ich oznaczenie według

Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych

ICD-10 oraz opis stanu klinicznego świadczeniobiorcy;

8) nazwę leku i nazwę powszechnie stosowaną leku oraz jego postać

farmaceutyczną, moc, ilość i sposób dawkowania oraz numer pozwolenia na

dopuszczenie do obrotu;

9) planowany okres terapii lub liczbę cykli leczenia;

10) opis przebiegu dotychczasowego leczenia wraz z podaniem stosowanych leków,

ich mocy, sposobu dawkowania i określeniem czasu ich stosowania oraz jego

efektów, wskazujących jednoznacznie, że zostały wyczerpane wszystkie

możliwe do zastosowania w danym wskazaniu dostępne technologie medyczne

finansowane ze środków publicznych lub brak jest możliwości ich zastosowania;

11) potwierdzenie skuteczności leczenia w ramach ratunkowego dostępu do

technologii lekowej – w przypadku kontynuacji leczenia;

12) wskazanie wartości netto wnioskowanej terapii albo cykli leczenia, wraz z jej

uzasadnieniem;

13) określenie okresu wnioskowanej terapii albo liczby cykli leczenia, jednak

w wymiarze nie dłuższym niż trzymiesięczna terapia albo trzy cykle leczenia;

14) datę sporządzenia wniosku oraz podpis i pieczęć świadczeniodawcy i lekarza,

o którym mowa w pkt 3.

2. Do wniosku dołącza się opinię konsultanta krajowego lub konsultanta

wojewódzkiego w dziedzinie medycyny odpowiedniej ze względu na chorobę lub

problem zdrowotny świadczeniobiorcy, która zawiera ocenę zasadności zastosowania

produktu leczniczego, którego dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, u danego

świadczeniobiorcy.

3. Wniosek wraz z opinią, o której mowa w ust. 2, składa się w postaci

papierowej lub elektronicznej.

2017-08-08

©Telksinoe s. 112/292

4. Wniosek rozpatruje się w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania

kompletnego wniosku, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 47f ust. 1 lub

2, kiedy termin na rozpatrzenie wniosku biegnie od dnia otrzymania przez ministra

właściwego do spraw zdrowia opinii sporządzonej przez Agencję.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór

oraz format wniosku o wydanie zgody, o której mowa w art. 47d ust. 1 lub 2, mając

na względzie zapewnienie sprawności postępowania oraz bezpieczeństwo

przekazywanych informacji.

Art. 47f. 1. W przypadku gdy koszt wnioskowanej terapii w ujęciu kwartalnym

lub trzech cykli leczenia przekracza jedną czwartą średniej wartości produktu

krajowego brutto na jednego mieszkańca, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia

26 października 2000 r. o sposobie obliczania wartości rocznego produktu krajowego

brutto (Dz. U. poz. 1188 oraz z 2009 r. poz. 817), i jest to pierwszy wniosek dla

danego leku w danym wskazaniu, minister właściwy do spraw zdrowia zleca Agencji

sporządzenie opinii w sprawie zasadności finansowania ze środków publicznych leku

w danym wskazaniu.

2. W przypadku gdy koszt wnioskowanej terapii w ujęciu kwartalnym lub trzech

cykli leczenia nie przekracza jednej czwartej średniej wartości produktu krajowego

brutto na jednego mieszkańca, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia

26 października 2000 r. o sposobie obliczania wartości rocznego produktu krajowego

brutto, i uprzednio została wydana co najmniej jedna zgoda, o której mowa w art. 47d

ust. 1, w sprawie wniosku dotyczącego innego świadczeniobiorcy dla tego samego

leku w tym samym wskazaniu, minister właściwy do spraw zdrowia zleca Agencji

sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 1, jeżeli nie została ona wcześniej wydana

dla danego leku w danym wskazaniu dla innego świadczeniobiorcy.

3. Agencja sporządza opinię, o której mowa w ust. 1 lub 2, w terminie 30 dni od

dnia otrzymania zlecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, kierując się

kryteriami, o których mowa w art. 12 pkt 3–6 oraz pkt 8–10 ustawy o refundacji.

Opinia może zawierać określenie maksymalnego poziomu kosztu terapii lub ceny

leku, po przekroczeniu którego nie jest zasadne finansowanie tego leku ze środków

publicznych.

4. W przypadku gdy z opinii Agencji, o której mowa w ust. 1 albo 2, wynika, że

jest zasadne finansowanie ze środków publicznych leku, który nie jest finansowany ze

2017-08-08

©Telksinoe s. 113/292

środków publicznych w danym wskazaniu, jeżeli jest to niezbędne dla ratowania życia

lub zdrowia świadczeniobiorców, minister właściwy do spraw zdrowia wzywa

podmiot odpowiedzialny w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

– Prawo farmaceutyczne lub przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego

w rozumieniu art. 2 pkt 35a tej ustawy do złożenia wniosku, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o refundacji, dla leku w tym wskazaniu, w terminie

90 dni od dnia doręczenia wezwania.

5. Informację o wezwaniu, o którym mowa w ust. 4, zawierającą nazwę (firmę)

podmiotu odpowiedzialnego lub przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego, nazwę

leku oraz wskazanie, w jakim miałby być refundowany, udostępnia się na stronie

internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz na

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw zdrowia.

6. Do czasu upływu terminu złożenia wniosku, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o refundacji, lub do czasu wydania decyzji, o której

mowa w ust. 7 pkt 4, minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje wpływające

wnioski, o których mowa w art. 47e ust. 1.

7. Minister właściwy do spraw zdrowia odmawia wydania zgody, o której mowa

w art. 47d ust. 1, w odniesieniu do leku w danym wskazaniu, w przypadku gdy:

1) z opinii Agencji, o której mowa w ust. 1 albo 2, wynika, że nie jest zasadne

finansowanie ze środków publicznych danej substancji czynnej w tym

wskazaniu;

2) podmiot odpowiedzialny nie złożył wniosku w terminie określonym w ust. 4;

3) została wydana rekomendacja, o której mowa w art. 35 ust. 6 pkt 2 ustawy

o refundacji w odniesieniu do danej substancji czynnej w tym wskazaniu;

4) została wydana decyzja o odmowie objęcia refundacją i ustalenia urzędowej

ceny zbytu, o której mowa w art. 11 ustawy o refundacji, w odniesieniu do danej

substancji czynnej w tym wskazaniu.

Art. 47g. 1. Decyzja administracyjna w sprawie wydania zgody, o której mowa

w art. 47d ust. 1 i 2, zawiera:

1) datę wydania;

2) okres, na jaki została wydana zgoda na pokrycie kosztów leku;

2017-08-08

©Telksinoe s. 114/292

3) oznaczenie świadczeniodawcy z podaniem jego nazwy (firmy) i adresu albo

siedziby;

4) imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

5) numer PESEL świadczeniobiorcy, a jeżeli nie posiada numeru PESEL – rodzaj

i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość; w przypadku dziecka

nieposiadającego numeru PESEL lub niemożności ustalenia tego numeru –

numer PESEL przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach

pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta wraz z adnotacją o zamieszczeniu numeru

PESEL osoby innej niż świadczeniobiorca, a w przypadku nieposiadania numeru

PESEL – rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość wraz

z adnotacją o zamieszczeniu danych osoby innej niż świadczeniobiorca;

6) informację, czy zgoda została wydana w ramach kontynuacji leczenia;

7) wskazanie choroby lub problemu zdrowotnego i ich oznaczenie według

Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych

ICD-10;

8) nazwę leku i nazwę powszechnie stosowaną leku oraz jego postać

farmaceutyczną, moc i ilość;

9) maksymalną kwotę, jaka może być przeznaczona na pokrycie ceny leku.

2. Odmowa wydania zgody, o której mowa w art. 47d ust. 1 i 2, zawiera

w szczególności dane określone w ust. 1 pkt 1, 3–5, 7 i 8 oraz uzasadnienie.

Art. 47h. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi ewidencję

wniosków, o których mowa w art. 47e, oraz ewidencję decyzji administracyjnych

w sprawie wydania zgód, o których mowa w art. 47d ust. 1 i 2, zwaną dalej

„ewidencją”.

2. Ewidencja zawiera w odniesieniu do:

1) wniosków, o których mowa w art. 47e – dane, o których mowa w art. 47e ust. 1;

2) decyzji administracyjnych w sprawie wydania zgód, o których mowa w art. 47d

ust. 1 i 2:

a) dane, o których mowa w art. 47g ust. 1 pkt 1–8,

b) maksymalną kwotę, o której mowa w art. 47g ust. 1 pkt 9, a w przypadku

kontynuacji leczenia – sumaryczne zestawienie kosztów leku obejmujące

wszystkie wydane zgody,

2017-08-08

©Telksinoe s. 115/292

c) datę przekazania do Agencji zlecenia sporządzenia opinii, o której mowa

w art. 47f ust. 1 lub 2, datę sporządzenia tej opinii przez Agencję oraz

stanowisko Agencji w niej wyrażone.

3. Administratorem danych zawartych w ewidencji jest minister właściwy do

spraw zdrowia.

4. Ewidencja jest prowadzona w systemie teleinformatycznym.

5. Administratorem systemu teleinformatycznego ewidencji jest jednostka

podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa w zakresie systemów

informacyjnych ochrony zdrowia, której zadaniem jest dostarczenie oraz utrzymanie

systemu teleinformatycznego ewidencji, zarządzanie nim oraz zapewnienie

bezpieczeństwa i integralności danych.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia jest uprawniony do przetwarzania danych

zawartych w ewidencji w celu realizacji zadań, o których mowa w tym rozdziale.

Art. 47i. 1. Koszt leku jest pokrywany przez Fundusz w wysokości wynikającej

z rachunku lub faktury dokumentującej zakup leku, ale nie wyższej niż kwota

określona w decyzji administracyjnej w sprawie wydania zgody, o której mowa

w art. 47d ust. 1 albo 2. Kopię rachunku lub faktury świadczeniodawca przekazuje

dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2.

2. W przypadku gdy zgoda, o której mowa w art. 47d ust. 1 albo 2, dotyczy leku,

w odniesieniu do którego została wydana decyzja o objęciu refundacją i ustaleniu

urzędowej ceny zbytu, o której mowa w art. 11 ustawy o refundacji, kwota określona

w decyzji administracyjnej w sprawie wydania tej zgody nie może być wyższa niż

wynikająca z zastosowania do obliczeń ceny hurtowej brutto tego leku wraz

z instrumentem dzielenia ryzyka, jeżeli został zawarty.

Rozdział 4

Programy zdrowotne i programy polityki zdrowotnej

Art. 48. 1. Programy zdrowotne może opracowywać, wdrażać, realizować

i finansować Fundusz, a programy polityki zdrowotnej mogą opracowywać, wdrażać,

realizować i finansować ministrowie oraz jednostki samorządu terytorialnego.

Fundusz realizuje programy polityki zdrowotnej zlecone przez ministra właściwego

do spraw zdrowia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 116/292

2. Programy lekowe, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 15, opracowuje

minister właściwy do spraw zdrowia, a wdraża, realizuje, finansuje, monitoruje,

nadzoruje i kontroluje Fundusz, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Do tych

programów stosuje się przepisy ust. 3 i 5 oraz art. 48b ust. 5 i 6.

3. Programy, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności:

1) ważnych zjawisk epidemiologicznych;

2) innych niż określone w pkt 1 istotnych problemów zdrowotnych dotyczących

całej lub określonej grupy świadczeniobiorców przy istniejących możliwościach

eliminowania bądź ograniczania tych problemów;

3) wdrożenia nowych procedur medycznych i przedsięwzięć profilaktycznych.

4. Programy polityki zdrowotnej opracowywane, wdrażane, realizowane

i finansowane przez jednostki samorządu terytorialnego, w przypadku gdy dotyczą

świadczeń gwarantowanych objętych programami, o których mowa w ust. 1,

realizowanymi przez ministrów oraz Fundusz, muszą być z nimi spójne merytorycznie

i organizacyjnie.

5. Programy, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane w okresie jednego

roku albo wielu lat.

Art. 48a. 1. Minister oraz jednostka samorządu terytorialnego sporządza projekt

programu polityki zdrowotnej na podstawie map potrzeb zdrowotnych, o których

mowa w art. 95a ust. 1 i 6. Projekt programu polityki zdrowotnej jest przekazywany

do Agencji w celu jego zaopiniowania.

<1a. Minister właściwy do spraw zdrowia opracowuje, wdraża, realizuje Dodane ust. 1a i

1b w art. 48a

i finansuje program polityki zdrowotnej służący wykonaniu programu wejdą w życie z

kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem” przyjętego na podstawie dn. 1.09.2017 r.

(Dz. U. z 2017 r.

art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin poz. 1292).

„Za życiem” (Dz. U. poz. 1860).

1b. Do programu polityki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 1a, nie stosuje

się przepisu ust. 1.>

2. Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się do programu polityki zdrowotnej,

będącego kontynuacją programu realizowanego w poprzednim okresie.

3. Agencja sporządza opinię w sprawie projektu programu polityki zdrowotnej

w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania projektu tego programu na podstawie

kryteriów, o których mowa w:

2017-08-08

©Telksinoe s. 117/292

1) art. 31a ust. 1 – w przypadku programów polityki zdrowotnej opracowanych

przez ministra;

2) art. 31a ust. 1 i art. 48 ust. 4 – w przypadku programów polityki zdrowotnej

opracowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Art. 48b. 1. W przypadku programów polityki zdrowotnej wyboru realizatora

tego programu dokonuje się w drodze konkursu ofert.

2. O przeprowadzeniu konkursu ofert, o którym mowa w ust. 1, minister albo

jednostka samorządu terytorialnego ogłasza w swojej siedzibie i na swojej stronie

internetowej co najmniej na 15 dni przed upływem wyznaczonego terminu składania

ofert.

3. W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 2, określa się w szczególności:

1) przedmiot konkursu ofert;

2) wymagania stawiane oferentom, niezbędne do realizacji programu polityki

zdrowotnej;

3) termin i miejsce składania ofert.

4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do trybu przeprowadzenia konkursu

ofert i zawarcia umów o realizację programu polityki zdrowotnej stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przetargu.

5. Fundusz dokonuje wyboru realizatora programu zdrowotnego i zawiera z nim

umowę na zasadach i w trybie określonych dla umów o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej.

6. Do wyboru realizatorów programów, o których mowa w art. 48 ust. 1, nie

stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 48c. 1. Jednostka samorządu terytorialnego, w ramach realizacji zadań

własnych, może dofinansowywać programy zdrowotne i programy polityki

zdrowotnej, o których mowa w art. 48 ust. 1, inne niż realizowane przez tę jednostkę,

polegające na profilaktyce chorób.

2. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na udzieleniu realizatorowi

programu wybranemu w trybie określonym w art. 48b dotacji celowej w rozumieniu

2017-08-08

©Telksinoe s. 118/292

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885,

z późn. zm.12)).

Art. 48d. 1. Fundusz może przekazać środki na dofinansowanie programów

polityki zdrowotnej realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego

w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych innych niż określone w wykazach

świadczeń gwarantowanych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 31d, w kwocie nieprzekraczającej:

1) 80% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu

terytorialnego o liczbie mieszkańców nieprzekraczającej 5 tys.;

2) 40% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu

terytorialnego innej niż wymieniona w pkt 1.

2. W celu uzyskania dofinansowania, o którym mowa w ust. 1, organ

wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego składa wniosek do dyrektora

oddziału wojewódzkiego Funduszu. Do wniosku dołącza się pozytywną opinię

Agencji wydaną w trybie, o którym mowa w art. 48a ust. 3 pkt 2, oraz pozytywną

opinię wojewody dotyczącą zgodności planowanego programu z priorytetami dla

regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c, oraz zgodności z celami

operacyjnymi Narodowego Programu Zdrowia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy

z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. poz. 1916).

3. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu dokonuje oceny wniosku oraz

załączonych dokumentów oraz podejmuje decyzję o dofinansowaniu programu,

którego wniosek dotyczy, uwzględniając wpływ planowanych działań na poprawę

stanu zdrowia populacji objętej programem oraz możliwości finansowe oddziału

wojewódzkiego Funduszu.

4. Przekazanie środków w ramach dofinansowania, o którym mowa w ust. 1,

odbywa się na podstawie umowy zawartej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu z organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego. Jednostka

samorządu terytorialnego zwraca oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu środki

niewykorzystane lub wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189,

1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195, 1257 i 1454.

2017-08-08

©Telksinoe s. 119/292

5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania i rozpatrywania wniosków

o dofinansowanie, o których mowa w ust. 2, oraz tryb rozliczania przekazanych

środków i zwrotu, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając konieczność równego

traktowania jednostek samorządu terytorialnego składających wnioski oraz efektywne

rozliczanie tych środków.

Rozdział 5

Dokumenty służące do potwierdzenia i weryfikacji prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej

Art. 49. 1. Dokumentem potwierdzającym prawo ubezpieczonego do świadczeń

opieki zdrowotnej oraz umożliwiającym potwierdzanie wykonania świadczeń opieki

zdrowotnej jest karta ubezpieczenia zdrowotnego.

2. Karta ubezpieczenia zdrowotnego jest kartą typu elektronicznego.

3. Karta ubezpieczenia zdrowotnego zawiera w szczególności następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) numer PESEL, a w przypadku nieposiadania numeru PESEL – numer paszportu

lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4) numer identyfikacyjny instytucji ubezpieczenia zdrowotnego;

5) dwuznakowy kod ISO 3166-1 dla Rzeczypospolitej Polskiej;

6) datę ważności karty;

7) numer identyfikacyjny karty.

4. Funkcję karty ubezpieczenia zdrowotnego może pełnić również inny

dokument typu elektronicznego, o ile zawiera dane wskazane w ust. 3 pkt 1–3 oraz

spełnia funkcje, o których mowa w ust. 1.

5. Karta ubezpieczenia zdrowotnego może pełnić funkcję Europejskiej Karty

Ubezpieczenia Zdrowotnego.

6. Karta ubezpieczenia zdrowotnego jest wydawana bezpłatnie. W przypadku

utraty karty ubezpieczenia zdrowotnego za wydanie nowej karty pobiera się opłatę

w wysokości 1,5% minimalnego wynagrodzenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 120/292

7. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może, w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, zwolnić ubezpieczonego z obowiązku ponoszenia

opłaty, o której mowa w ust. 6. Przepisy art. 109 i 110 stosuje się odpowiednio.

8. (uchylony)

9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór karty ubezpieczenia zdrowotnego oraz sposób jej wykonania,

uwzględniając przepisy Unii Europejskiej w sprawie wzoru Europejskiej Karty

Ubezpieczenia Zdrowotnego,

2) wzór wniosku o wydanie karty ubezpieczenia zdrowotnego,

3) szczegółowy zakres danych zawartych na karcie ubezpieczenia zdrowotnego

oraz ich format,

4) tryb wydawania i anulowania karty ubezpieczenia zdrowotnego

– uwzględniając konieczność identyfikacji ubezpieczonych, potwierdzania prawa

ubezpieczonych do świadczeń opieki zdrowotnej i elektronicznego potwierdzania

wykonanych świadczeń, konieczność zapewnienia przejrzystości danych zawartych

na karcie ubezpieczenia zdrowotnego oraz sprawność postępowania w sprawie

wydawania i anulowania karty ubezpieczenia zdrowotnego.

10. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, może także określać dokumenty

mogące pełnić funkcję karty ubezpieczenia zdrowotnego, uwzględniając możliwość

potwierdzenia przez te dokumenty prawa do świadczeń opieki zdrowotnej oraz funkcję

potwierdzenia udzielenia tych świadczeń.

Art. 50. 1. Świadczeniobiorca ubiegający się o udzielenie świadczenia opieki

zdrowotnej jest obowiązany przedstawić:

1) kartę ubezpieczenia zdrowotnego – w przypadku ubezpieczonego oraz osób, do

których stosuje się art. 67 ust. 4–7;

2) dokument, o którym mowa w art. 54 ust. 1 – w przypadku świadczeniobiorcy

innego niż ubezpieczony.

2. Przedstawienie przez świadczeniobiorcę dokumentów, o których mowa

w ust. 1, nie jest wymagane, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

1) świadczeniobiorca potwierdzi swoją tożsamość poprzez okazanie dowodu

osobistego, paszportu, prawa jazdy albo legitymacji szkolnej; legitymacja

szkolna może być okazana jedynie przez osobę, która nie ukończyła 18. roku

życia;

2017-08-08

©Telksinoe s. 121/292

2) świadczeniodawca lub niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona

w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji uzyska potwierdzenie prawa do

świadczeń opieki zdrowotnej osoby ubiegającej się o udzielenie świadczenia

opieki zdrowotnej w sposób określony w ust. 3.

3. Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej może zostać potwierdzone na

podstawie dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia

17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352 i 1579), sporządzonego,

na podstawie numeru PESEL, przez Fundusz dla świadczeniodawcy lub niebędącej

świadczeniodawcą osoby uprawnionej w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji

i przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2

pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1030 i 1579) z zapewnieniem integralności i poufności zawartych

w nim danych oraz uwierzytelnieniem stron uprawnionych do przetwarzania tych

danych.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą spełniać

świadczeniodawca lub niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona w rozumieniu

art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, występujący do Funduszu o dokument

elektroniczny, o którym mowa w ust. 3, mając na uwadze konieczność zapewnienia

integralności oraz poufności przetwarzanych danych.

5. Dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 3, zawiera imię i nazwisko

oraz numer PESEL świadczeniobiorcy, a także informację, według stanu na dzień

sporządzenia dokumentu, o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej.

6. W przypadku niepotwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej

w sposób określony w ust. 1 lub 3 świadczeniobiorca po okazaniu dokumentu,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może przedstawić inny dokument potwierdzający

prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, a jeżeli takiego dokumentu nie posiada, złożyć

pisemne oświadczenie o przysługującym mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej.

7. Świadczeniobiorca składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, jest

obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Posiadam prawo do

korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych.”.

2017-08-08

©Telksinoe s. 122/292

7a. W sytuacji udzielania świadczeniobiorcy stacjonarnych albo całodobowych

świadczeń opieki zdrowotnej, oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, obejmuje okres

od dnia rozpoczęcia udzielania świadczenia do dnia zakończenia udzielania

świadczenia, nie dłuższy jednak niż do końca miesiąca następującego po miesiącu

rozpoczęcia udzielania świadczenia. W przypadku, gdy świadczenie opieki

zdrowotnej trwa dłużej – świadczeniobiorca składa kolejne oświadczenie, które

obejmuje okres nie dłuższy niż jeden miesiąc.

8. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, zawiera imię i nazwisko, adres

zamieszkania, wskazanie podstawy prawa do świadczeń opieki zdrowotnej, numer

PESEL oraz wskazanie dokumentu, na podstawie którego świadczeniodawca

potwierdził tożsamość świadczeniobiorcy, a w przypadku osób nieposiadających

numeru PESEL – dane, o których mowa w art. 188 ust. 4 pkt 9. Świadczeniodawca

albo niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona w rozumieniu art. 2 pkt 14

ustawy o refundacji potwierdza podpisem na oświadczeniu dane identyfikujące

dokument, na podstawie którego potwierdzono tożsamość.

9. W przypadku świadczeniobiorców małoletnich oraz innych osób

nieposiadających pełnej zdolności do czynności prawnych oświadczenie, o którym

mowa w ust. 6, składa przedstawiciel ustawowy albo opiekun prawny lub faktyczny

w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wzory oświadczeń, o których mowa w ust. 6 i 9, mając na względzie zapewnienie

czytelności oświadczeń.

11. W stanach nagłych lub w przypadku, gdy ze względu na stan zdrowia nie jest

możliwe złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 6, świadczenie opieki

zdrowotnej zostaje udzielone pomimo braku potwierdzenia prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej w sposób wskazany w ust. 1, 3 lub 6. W takim przypadku osoba, której

udzielono świadczenia opieki zdrowotnej, jest obowiązana do przedstawienia

dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenia

oświadczenia, o którym mowa w ust. 6, w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia

udzielania świadczenia opieki zdrowotnej, a jeżeli świadczenie to jest udzielane

w oddziale szpitalnym, w terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczenia

2017-08-08

©Telksinoe s. 123/292

opieki zdrowotnej – pod rygorem obciążenia tej osoby kosztami udzielonych jej

świadczeń.

12. Późniejsze niż przewidziane terminami określonymi w ust. 11, jednak

w okresie nie dłuższym niż 1 rok, licząc od dnia upływu tych terminów,

przedstawienie dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej

albo złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 6, nie może stanowić podstawy

odmowy przez świadczeniodawcę zwolnienia świadczeniobiorcy z obowiązku

poniesienia kosztów udzielonego świadczenia opieki zdrowotnej albo zwrotu tych

kosztów.

13. Roszczenia przysługujące na podstawie ust. 11 ulegają przedawnieniu

z upływem 5 lat od dnia upływu terminów określonych w ust. 11.

14. W przypadku dzieci do ukończenia 3. miesiąca życia, które nie posiadają

numeru PESEL, potwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, następuje na podstawie

numeru PESEL osoby obowiązanej do zgłoszenia dziecka do ubezpieczenia

zdrowotnego.

15. Fundusz nie może odmówić świadczeniodawcy sfinansowania świadczenia

opieki zdrowotnej z powodu braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej osoby,

która uzyskała to świadczenie, albo żądać od niebędącej świadczeniodawcą osoby

uprawnionej w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji zwrotu kosztów

świadczenia opieki zdrowotnej poniesionych przez Fundusz pomimo braku prawa do

świadczeń opieki zdrowotnej osoby, która uzyskała to świadczenie na podstawie

recepty wystawionej przez osobę uprawnioną, jeżeli:

1) w dniu udzielenia tego świadczenia potwierdził, w sposób określony w ust. 3,

prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej albo

świadczeniobiorca ten w tym dniu przedstawił dokument potwierdzający prawo

do świadczeń opieki zdrowotnej lub złożył oświadczenie, o którym mowa

w ust. 6,

2) świadczeniobiorca w terminie przedstawił dokument potwierdzający prawo do

świadczeń opieki zdrowotnej lub złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 6,

w przypadkach określonych w ust. 11

– o ile świadczenie to zostało zrealizowane zgodnie z warunkami umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej zawartej ze świadczeniodawcą albo niebędącą

świadczeniodawcą osobą uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

2017-08-08

©Telksinoe s. 124/292

16. W przypadku gdy świadczenie opieki zdrowotnej zostało udzielone pomimo

braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej w wyniku:

1) posługiwania się kartą ubezpieczenia zdrowotnego albo innym dokumentem

potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przez osobę, która

utraciła to prawo w okresie ważności karty albo innego dokumentu, albo

1a) potwierdzenia prawa do świadczeń w sposób określony w ust. 3 osób, o których

mowa w art. 52 ust. 1, albo

2) złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 6

– osoba, której udzielono świadczenia opieki zdrowotnej, jest obowiązana do

uiszczenia kosztów tego świadczenia, z wyłączeniem osoby, której udzielono

świadczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1.

17. Obowiązku, o którym mowa w ust. 16, nie stosuje się do osoby, która

w chwili przedstawienia innego dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń

opieki zdrowotnej albo złożenia pisemnego oświadczenia o przysługującym jej prawie

do świadczeń opieki zdrowotnej działała w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu,

że posiada prawo do świadczeń opieki zdrowotnej.

18. Koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach

określonych w ust. 16, które Fundusz poniósł zgodnie z ust. 15, podlegają ściągnięciu

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną ustalającą obowiązek

poniesienia kosztów i ich wysokość oraz termin płatności. Do postępowania

w sprawach o ustalenie poniesienia kosztów stosuje się przepisy Kodeksu

postępowania administracyjnego.

18a. Przepisów ust. 16 i 18 nie stosuje się w przypadku dopełnienia obowiązku,

o którym mowa w art. 67 ust. 1 i 3, w terminie 30 dni od dnia udzielenia świadczenia

albo 30 dni od dnia poinformowania przez Fundusz o wszczęciu postępowania,

o którym mowa w ust. 18, jeżeli przyczyną braku prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej było niezgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego mimo podlegania

takiemu zgłoszeniu.

18b. W przypadku dopełnienia obowiązku określonego w art. 67 ust. 1 i 3

w terminie, o którym mowa w ust. 18a, poniesione koszty świadczeń opieki

zdrowotnej udzielonych w okresie, którego dotyczy ten obowiązek, nie podlegają

zwrotowi.

2017-08-08

©Telksinoe s. 125/292

19. Od kwoty należności, o których mowa w ust. 18, nalicza się odsetki

ustawowe za opóźnienie, poczynając od dnia, w którym upłynął termin płatności tych

należności.

20. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 18, jeżeli od dnia, w którym

zakończono udzielanie świadczenia opieki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 15,

upłynęło 5 lat.

21. Należności, o których mowa w ust. 18, ulegają przedawnieniu z upływem

5 lat, licząc od dnia, w którym decyzja ustalająca te należności stała się ostateczna.

22. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może umorzyć w całości albo

w części spłatę należności ustalonej w decyzji, o której mowa w ust. 18, lub odroczyć

spłatę tej należności, lub rozłożyć ją na raty, stosując odpowiednio zasady określone

w art. 56–58 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 50a. 1. Fundusz ustala podmioty, które powinny ponieść koszty

rozliczonego przez Fundusz świadczenia opieki zdrowotnej i obciąża te podmioty

kosztami, z uwzględnieniem art. 50 ust. 15 i 16.

2. W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej trwających dłużej niż jeden dzień,

dla których ustalono więcej niż jeden podmiot, który powinien ponieść koszt

rozliczonego świadczenia opieki zdrowotnej, poniesiony przez Fundusz koszt tego

świadczenia dzielony jest proporcjonalnie do czasu jego trwania. Przy ustalaniu kosztu

tego świadczenia nie stosuje się art. 44 i art. 45 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej.

3. Należności z tytułu realizacji świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych:

1) ubezpieczonym,

2) osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji,

3) osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2–4 oraz art. 12 pkt 2–4, 6 i 9

– świadczeniodawca może przedstawić na jednym rachunku łącznie.

Art. 51. 1. W celu potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej

przysługujących świadczeniobiorcy, zgodnie z przepisami o koordynacji, na

terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA), oddział wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje, na

2017-08-08

©Telksinoe s. 126/292

zasadach i w zakresie określonych w przepisach o koordynacji, Europejską Kartę

Ubezpieczenia Zdrowotnego lub zaświadczenie o prawie do tych świadczeń.

2. Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego i zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 1, dla osób ubezpieczonych i członków ich rodzin posiadających miejsce

zamieszkania na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) wydaje oddział wojewódzki Funduszu

wskazany w zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego, a w przypadku osób,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, nieposiadających miejsca zamieszkania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – oddział wojewódzki Funduszu wybrany przez

świadczeniobiorcę.

3. Przepisy wydane na podstawie art. 49 ust. 9 pkt 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 52. 1. Osobie uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

przepisów o koordynacji, w celu korzystania z tych świadczeń z ubezpieczenia

zdrowotnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oddział wojewódzki Funduszu

wydaje dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, zwany dalej

„poświadczeniem”.

2. Poświadczenie zawiera następujące dane:

1) imiona i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) numer PESEL, a w przypadku gdy osobie, o której mowa w ust. 1, nie nadano

tego numeru – serię i numer paszportu albo numer identyfikacyjny innego

dokumentu, na podstawie którego możliwe jest ustalenie danych osobowych;

4) adres miejsca zamieszkania;

5) nazwę instytucji zagranicznej, na koszt której będą udzielane świadczenia opieki

zdrowotnej;

6) adres miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7) zakres świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących uprawnionemu

w rozumieniu przepisów o koordynacji;

8) okres przysługiwania świadczeń opieki zdrowotnej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

9) numer poświadczenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 127/292

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób wydawania poświadczenia oraz

jego wzór, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 2, oraz dokumenty, na

podstawie których są wydawane poświadczenia, kierując się koniecznością

zapewnienia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej i rzetelnego potwierdzania

prawa do tych świadczeń.

Art. 53. 1. Dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki

zdrowotnej osoby uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

przepisów o koordynacji jest poświadczenie wydawane przez Fundusz lub dokument

potwierdzający prawo do tych świadczeń, wystawiony przez zagraniczną instytucję

właściwą.

1a. W przypadku wydania poświadczenia, o którym mowa w ust. 1, prawo osoby

uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji

może zostać potwierdzone w sposób określony w art. 50 ust. 1 lub ust. 3.

2. Jeżeli poświadczenie albo dokument, o których mowa w ust. 1, nie zostaną

przedstawione w przypadku:

1) stanu nagłego,

2) porodu

– przepisy art. 50 ust. 11–15 i 18–22 stosuje się odpowiednio.

Art. 54. 1. Dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki

zdrowotnej świadczeniobiorcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, jest decyzja wójta

(burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania

świadczeniobiorcy, potwierdzająca to prawo.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać numer PESEL

świadczeniobiorcy.

3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się po:

1) przedłożeniu przez świadczeniobiorcę, o którym mowa w ust. 1, dokumentów

potwierdzających zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

dokumentów potwierdzających:

a) posiadanie obywatelstwa polskiego lub

b) posiadanie statusu uchodźcy, lub

c) objęcie ochroną uzupełniającą, lub

2017-08-08

©Telksinoe s. 128/292

d) posiadanie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku

z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

2) przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego;

3) stwierdzeniu spełniania kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8

ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

4) stwierdzeniu braku okoliczności, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia

12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w wyniku przeprowadzenia rodzinnego

wywiadu środowiskowego, o którym mowa w pkt 2.

4. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek świadczeniobiorcy,

a w przypadku stanu nagłego – na wniosek świadczeniodawcy udzielającego

świadczenia opieki zdrowotnej, złożony niezwłocznie po udzieleniu świadczenia.

5. Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy może wszcząć postępowanie w celu wydania

decyzji, o której mowa w ust. 1, również z urzędu lub na wniosek właściwego

oddziału wojewódzkiego Funduszu.

6. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wójt (burmistrz,

prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy

jest obowiązany dostarczyć w terminie 7 dni od dnia jej wydania, kopię tej decyzji

właściwemu oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu.

7. Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie decyzji, o której mowa

w ust. 1, przysługuje przez okres 90 dni od dnia określonego w decyzji, którym jest:

1) dzień złożenia wniosku,

2) w przypadku udzielania świadczeń w stanie nagłym – dzień udzielenia

świadczenia

– chyba że w tym okresie świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem

zdrowotnym.

8. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, z urzędu przez wójta

(burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania

świadczeniobiorcy, prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje od dnia

określonego w decyzji przez okres 90 dni od tego dnia.

9. Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy, o którym mowa w art. 7 ust. 2, niezwłocznie

2017-08-08

©Telksinoe s. 129/292

stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy w okresie,

o którym mowa w ust. 7 i 8:

1) świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym lub

2) w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 10.

10. Świadczeniobiorca, o którym mowa w art. 7 ust. 2, jest obowiązany

niezwłocznie poinformować wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze

względu na swoje miejsce zamieszkania o:

1) każdej zmianie w sytuacji dochodowej lub majątkowej;

2) objęciu ubezpieczeniem zdrowotnym.

11. Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy może upoważnić kierownika ośrodka pomocy

społecznej do załatwiania spraw i wydawania decyzji w jego imieniu dotyczących

potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

12. Przepisów ust. 1–11 nie stosuje się do medycznych czynności ratunkowych

udzielanych świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni przez jednostki systemu,

o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym

Ratownictwie Medycznym, w warunkach pozaszpitalnych.

DZIAŁ III

Zasady udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

Art. 55. 1. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej jest obowiązany w szczególności do postępowania zgodnie

z zakresem zadań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6

odpowiednio dla lekarza, o którym mowa w ust. 2a, pielęgniarki podstawowej opieki

zdrowotnej lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej.

2. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej zapewnia świadczeniobiorcom, w kosztach własnej działalności, zgodnie

z zakresem, o którym mowa w ust. 1, w szczególności dostęp do:

1) opieki ambulatoryjnej, w tym opieki w domu chorego;

2) badań diagnostycznych.

2a. Świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej może udzielać lekarz,

z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej albo który

2017-08-08

©Telksinoe s. 130/292

jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł

umowę o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej:

1) posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej lub

2) odbywający szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny rodzinnej, lub

3) posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, lub

4) posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, lub

5) posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób

wewnętrznych, lub

6) posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie

pediatrii

– w zakresie swoich kwalifikacji potwierdzonych odpowiednimi dokumentami,

z zastrzeżeniem art. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1172), zwany dalej „lekarzem podstawowej

opieki zdrowotnej”.

2b. Lekarze, o których mowa w ust. 2a pkt 4–6, są obowiązani w okresie 3 lat od

dnia rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych w podstawowej opiece

zdrowotnej ukończyć kurs w dziedzinie medycyny rodzinnej organizowany przez

Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Koszty kursu pokrywa lekarz lub

świadczeniodawca, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń

podstawowej opieki zdrowotnej.

3. Świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej są udzielane przez

świadczeniodawców zakwalifikowanych do poziomów systemu podstawowego

szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 95l

ust. 2 pkt 1–3 i 5, na podstawie umowy, o której mowa w art. 159a ust. 1.

3a. W przypadku braku zabezpieczenia świadczeń nocnej i świątecznej opieki

zdrowotnej przez świadczeniodawców, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy

dotyczące konkursu ofert i rokowań.

4. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej jest obowiązany do informowania świadczeniobiorców o zasadach

i organizacji nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, w szczególności poprzez

umieszczenie informacji w miejscu udzielania świadczeń i w siedzibie

świadczeniodawcy.

2017-08-08

©Telksinoe s. 131/292

5. Osoba udzielająca świadczeń opieki zdrowotnej poza siedzibą

świadczeniodawcy i jednostkami organizacyjnymi świadczeniodawcy korzysta

z ochrony prawnej przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy

publicznych.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych,

określi, w drodze rozporządzenia, zakres zadań lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej i położnej podstawowej

opieki zdrowotnej, uwzględniając konieczność zapewnienia kompleksowości

udzielanych świadczeń oraz dobro pacjenta.

Art. 56. 1. Wybór, o którym mowa w art. 28 ust. 1 i 1a, świadczeniobiorca

potwierdza oświadczeniem woli, zwanym dalej „deklaracją wyboru”, będącym

dokumentem w postaci:

1) papierowej lub

2) elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo

podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu przepisów

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

1a. Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w ust. 1, nie

wiąże go w zakresie świadczeniodawcy udzielającego świadczeń nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej.

1b. Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w ust. 1, może

nastąpić za pomocą systemu, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 28 kwietnia

2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

2. Deklaracja wyboru zawiera:

1) dane dotyczące świadczeniobiorcy:

a) imię i nazwisko,

b) nazwisko rodowe,

c) datę urodzenia,

d) płeć,

e) numer PESEL, o ile taki został nadany,

f) miejsce nauki – w przypadku uczniów i studentów,

g) adres zamieszkania,

h) numer telefonu;

2017-08-08

©Telksinoe s. 132/292

2) określenie, który raz w danym roku dokonywany jest wybór;

3) numer karty ubezpieczenia zdrowotnego – w przypadku ubezpieczonych;

4) kod oddziału wojewódzkiego Funduszu;

4a) dane dotyczące świadczeniodawcy, w tym jego nazwę (firmę), siedzibę i miejsce

udzielania świadczeń;

5) imię i nazwisko lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki

podstawowej opieki zdrowotnej lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej;

6) datę dokonania wyboru;

7) podpis świadczeniobiorcy lub jego opiekuna prawnego;

8) podpis osoby przyjmującej deklarację wyboru.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze

rozporządzenia, wzory deklaracji wyboru, uwzględniając możliwość wyboru lekarza

podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej oraz

położnej podstawowej opieki zdrowotnej udzielających świadczeń u tego samego

świadczeniodawcy lub u różnych świadczeniodawców albo będących

świadczeniodawcami oraz konieczność zapewnienia przejrzystości danych zawartych

w deklaracji wyboru.

4. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej jest obowiązany:

1) udostępnić świadczeniobiorcy deklarację wyboru i sprawdzić poprawność jej

wypełnienia;

2) przed przyjęciem deklaracji wyboru sprawdzić uprawnienia do korzystania ze

świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ustawie.

5. Wypełnione deklaracje wyboru świadczeniodawca przechowuje w swojej

siedzibie, zapewniając ich dostępność świadczeniobiorcom, którzy je złożyli,

z zachowaniem wymagań wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

5a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1b, deklaracje wyboru

świadczeniodawca przechowuje w module podstawowym, o którym mowa w art. 14

ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 133/292

6. W przypadku zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez

wybranego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki

zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej u wybranego

świadczeniodawcy deklaracje wyboru zachowują ważność w zakresie wyboru

świadczeniodawcy do czasu wyboru innego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, położnej podstawowej opieki

zdrowotnej lub wyboru nowego świadczeniodawcy.

Art. 57. 1. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne finansowane ze środków

publicznych są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego.

1a. Jeżeli w wyniku finansowanych ze środków publicznych badań

przesiewowych wykonywanych u dzieci stwierdzono występowanie chorób

wrodzonych, udzielanie ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych

finansowanych ze środków publicznych w zakresie leczenia tych chorób następuje bez

skierowania, o którym mowa w ust. 1.

2. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane do świadczeń:

1) ginekologa i położnika;

2) dentysty;

3) (uchylony)

4) wenerologa;

5) onkologa;

6) (uchylony)

7) psychiatry;

8) dla osób chorych na gruźlicę;

9) dla osób zakażonych wirusem HIV;

[10) dla inwalidów wojennych i wojskowych, osób represjonowanych oraz

kombatantów;]

<10) dla inwalidów wojennych i wojskowych, osób represjonowanych, Nowe brzmienie

pkt 10 w ust. 2 w

kombatantów, działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób art. 57 wejdzie w

życie z dn.

represjonowanych z powodów politycznych;> 31.08.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. poz.

10a) dla cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych;

1386).

11) dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji

psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego;

2017-08-08

©Telksinoe s. 134/292

12) dla uprawnionego żołnierza lub pracownika, w zakresie leczenia urazów lub

chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa;

13) dla weterana poszkodowanego, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa;

14) dla osób posiadających zaświadczenie, o którym mowa w art. 47 ust. 1a.

3. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne, o których mowa w ust. 1, mogą

być udzielane również w poradni przyszpitalnej.

Art. 58. Świadczeniobiorca ma prawo do leczenia szpitalnego w szpitalu, który

zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie skierowania

lekarza, lekarza dentysty lub felczera, jeżeli cel leczenia nie może być osiągnięty przez

leczenie ambulatoryjne.

Art. 59. Świadczeniobiorca ma prawo do rehabilitacji leczniczej

u świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Art. 59a. 1. Skierowania wystawione przez lekarzy wykonujących zawód

w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej

traktuje się jako skierowania w rozumieniu ustawy, jeżeli spełniają określone w niej

wymagania.

2. Do skierowania, o którym mowa w ust. 1, wystawionego w języku obcym,

dołącza się jego tłumaczenie na język polski. Tłumaczenie nie musi być sporządzone

przez tłumacza przysięgłego.

Art. 59b. 1. W przypadku skierowania w postaci elektronicznej,

świadczeniobiorca otrzymuje informację o wystawionym skierowaniu zawierającą

następujące dane:

1) klucz dostępu do skierowania;

2) kod dostępu do skierowania;

3) identyfikator zbioru wersji skierowania;

4) datę wystawienia skierowania;

5) imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

6) imię i nazwisko osoby wystawiającej skierowanie;

7) numer prawa wykonywania zawodu osoby wystawiającej skierowanie;

8) numer telefonu kontaktowego do osoby wystawiającej skierowanie;

2017-08-08

©Telksinoe s. 135/292

9) nazwę dokumentu, jeżeli jest inna niż „skierowanie”;

10) typ skierowania zgodny z klasyfikacją skierowań stosowaną w Systemie

Informacji Medycznej, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r.

o systemie informacji w ochronie zdrowia;

11) informację „przypadek pilny”, jeżeli dotyczy;

12) oznaczenie rodzaju podmiotu, do którego kieruje się świadczeniobiorcę, jeżeli

dotyczy;

13) wskazane przez osobę wystawiającą skierowanie miejsce jego realizacji, jeżeli

dotyczy.

2. Informację, o której mowa w ust. 1, świadczeniobiorca otrzymuje:

1) na adres poczty elektronicznej wskazany w systemie informacji w ochronie

zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia;

2) na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa

w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia,

numer telefonu, w formie wiadomości tekstowej zawierającej kod dostępu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz informację o wymagalności numeru

dokumentu potwierdzającego tożsamość przy realizacji skierowania;

3) w przypadku braku wskazania w systemie informacji w ochronie zdrowia,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji

w ochronie zdrowia danych, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz na każde żądanie

świadczeniobiorcy, w formie wydruku, a w przypadku udzielania świadczenia

zdrowotnego w miejscu wezwania i braku możliwości przekazania informacji

w formie wydruku, w innej uzgodnionej formie.

3. Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje osoba wystawiająca

skierowanie.

4. Informacja o wystawionym skierowaniu nie może zawierać żadnych innych

treści, w szczególności o charakterze reklamy.

5. Informacja o wystawionym skierowaniu nie zastępuje skierowania.

Art. 60. W stanach nagłych świadczenia zdrowotne są udzielane bez

wymaganego skierowania.

2017-08-08

©Telksinoe s. 136/292

Art. 61. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne udzielone

świadczeniobiorcy bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego opłaca

świadczeniobiorca, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 47a, 57 ust. 2

i art. 60.

Art. 62. (uchylony)

Art. 63. (uchylony)

Art. 63a. (uchylony)

Art. 63b. (uchylony)

Art. 63c. (uchylony)

Art. 64. 1. Podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

ze środków publicznych może przeprowadzić kontrolę udzielania świadczeń

świadczeniobiorcom, a w szczególności kontrolę:

1) organizacji i sposobu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich

dostępności;

2) udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności

z wymaganiami określonymi w umowie o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej;

3) zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobów medycznych stosowanych w leczeniu, rehabilitacji

i badaniach diagnostycznych;

4) przestrzegania zasad wystawiania recept;

5) dokumentacji medycznej dotyczącej świadczeń opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

2. Podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń ze środków publicznych

w upoważnieniu do prowadzenia kontroli określa przedmiot i zakres kontroli oraz

wskazuje osobę upoważnioną do przeprowadzenia kontroli. Przepisy art. 173 ust. 5–9

stosuje się odpowiednio.

3. Kontrolę dokumentacji medycznej, jakości i zasadności udzielanych

świadczeń zdrowotnych przeprowadzają upoważnieni pracownicy podmiotu

zobowiązanego do finansowania świadczeń ze środków publicznych, posiadający

wykształcenie medyczne odpowiadające zakresowi prowadzonej kontroli.

2017-08-08

©Telksinoe s. 137/292

4. Kontrolę dokumentacji medycznej oraz jakości i zasadności udzielanych

świadczeń opieki zdrowotnej podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń ze

środków publicznych może zlecić, w razie potrzeby, osobie posiadającej

wykształcenie medyczne odpowiadające zakresowi prowadzonej kontroli,

a w przypadku konieczności zbadania lub rozstrzygnięcia określonych zagadnień

wymagających specjalnych kwalifikacji – powołać specjalistę w danej dziedzinie.

5. Świadczeniodawca jest obowiązany do przedkładania podmiotowi

zobowiązanemu do finansowania świadczeń ze środków publicznych żądanej

dokumentacji oraz udzielania wszelkich informacji i pomocy niezbędnych w związku

z prowadzoną kontrolą.

5a. Osoba przeprowadzająca kontrolę, zwana dalej „kontrolerem”, może

sporządzać lub zażądać od świadczeniodawcy sporządzenia niezbędnych odpisów lub

wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń sporządzanych na

podstawie dokumentów.

5b. Zgodność z oryginałami dokumentów, odpisów i wyciągów oraz zestawień

i obliczeń, o których mowa w ust. 5a, potwierdza świadczeniodawca lub osoba przez

niego upoważniona. W przypadku odmowy, potwierdzenia dokonuje kontroler.

6. Z przebiegu przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który jest

podpisywany przez kontrolera i świadczeniodawcę.

6a. Świadczeniodawca może w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu

kontroli zgłosić na piśmie zastrzeżenia do tego protokołu.

6b. Zastrzeżenia do protokołu kontroli rozpatruje kontroler w terminie 14 dni.

Kontroler dokonuje ich analizy i w miarę potrzeby podejmuje dodatkowe czynności

kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienia lub uzupełnia

odpowiednią część protokołu kontroli.

6c. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części kontroler

niezwłocznie przekazuje na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia.

6d. Świadczeniodawca może odmówić podpisania protokołu, składając

w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy.

6e. O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia kontroler

czyni wzmiankę w protokole.

6f. Odmowa podpisania protokołu przez świadczeniodawcę nie stanowi

przeszkody do podpisania protokołu przez kontrolera i realizacji ustaleń kontroli.

2017-08-08

©Telksinoe s. 138/292

7. Podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń ze środków publicznych

sporządza wystąpienie pokontrolne zawierające ocenę działalności kontrolowanego

świadczeniodawcy i zalecenia pokontrolne w razie stwierdzenia nieprawidłowości.

8. Świadczeniodawca może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wystąpienia

pokontrolnego, zgłosić zastrzeżenia podmiotowi zobowiązanemu do finansowania

świadczeń ze środków publicznych. Zastrzeżenia rozpatruje się w terminie 14 dni.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń niezwłocznie informuje się o tym

świadczeniodawcę.

9. Świadczeniodawca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

wystąpienia pokontrolnego albo od dnia otrzymania informacji o nieuwzględnieniu

zastrzeżeń, do poinformowania podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń

ze środków publicznych o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych oraz

o podjętych działaniach lub przyczynach niepodjęcia tych działań.

10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania kontroli przez podmiot zobowiązany do

finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych, uwzględniając

właściwą realizację celów kontroli oraz zapewnienie jej szybkości i skuteczności.

11. Przepisy ust. 1–10 stosuje się odpowiednio do przeprowadzania kontroli

umów na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych, o których mowa

w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

DZIAŁ IV

Zasady podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu

Rozdział 1

Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego

Art. 65. Ubezpieczenie zdrowotne jest oparte w szczególności na zasadach:

1) równego traktowania oraz solidarności społecznej;

2) zapewnienia ubezpieczonemu równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

i wyboru świadczeniodawców spośród tych świadczeniodawców, którzy zawarli

umowę z Funduszem, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia

21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży

Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

2017-08-08

©Telksinoe s. 139/292

Art. 66. 1. Obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają:

1) osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub

ubezpieczeniem społecznym rolników, które są:

a) pracownikami w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych,

b) rolnikami lub ich domownikami w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników,

c) osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi

współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie

działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej,

d) osobami wykonującymi pracę nakładczą,

e) osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się

przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia lub osobami z nimi

współpracującymi,

f) osobami duchownymi,

g) członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych, spółdzielni kółek

rolniczych lub członkami ich rodzin,

h) osobami pobierającymi świadczenie socjalne wypłacane w okresie urlopu

oraz osobami pobierającymi zasiłek socjalny wypłacany na czas

przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia,

a także osobami pobierającymi wynagrodzenie przysługujące w okresie

korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze

stypendium na przekwalifikowanie, wynikające z odrębnych przepisów lub

układów zbiorowych pracy,

i) osobami pobierającymi świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu

zatrudnienia;

2) żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe,

ćwiczenia wojskowe oraz pełniący terytorialną służbę wojskową, służbę

kandydacką, służbę przygotowawczą lub służbę wojskową w razie ogłoszenia

mobilizacji i w czasie wojny – o ile nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia

z innego tytułu;

3) osoby odbywające służbę zastępczą;

2017-08-08

©Telksinoe s. 140/292

4) osoby podlegające kwalifikacji wojskowej pełniące służbę w Policji, Straży

Granicznej i Biurze Ochrony Rządu;

5) żołnierze zawodowi oraz żołnierze odbywający nadterminową zasadniczą służbę

wojskową i służbę okresową;

6) policjanci;

7) funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

8) funkcjonariusze Agencji Wywiadu;

8a) funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

8b) funkcjonariusze Służby Kontrwywiadu Wojskowego;

8c) funkcjonariusze Służby Wywiadu Wojskowego;

9) funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu;

10) funkcjonariusze Straży Granicznej;

11) funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej;

12) funkcjonariusze Służby Więziennej;

13) funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej;

14) posłowie pobierający uposażenia poselskie oraz senatorowie pobierający

uposażenie senatorskie;

15) sędziowie i prokuratorzy;

15a) ławnicy sądowi niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego

z innego tytułu;

16) osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby w stanie spoczynku pobierające

uposażenie lub uposażenie rodzinne oraz osoby pobierające uposażenie po

zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym charakterze;

17) uczniowie oraz słuchacze zakładów kształcenia nauczycieli w rozumieniu

przepisów o systemie oświaty niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia

zdrowotnego z innego tytułu;

18) dzieci przebywające w placówkach pełniących funkcje resocjalizacyjne,

wychowawcze lub opiekuńcze lub w domach pomocy społecznej niepodlegające

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

19) dzieci do czasu rozpoczęcia realizacji obowiązku szkolnego nieprzebywające

w placówkach, o których mowa w pkt 18, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 8 pkt 3;

2017-08-08

©Telksinoe s. 141/292

20) studenci i uczestnicy studiów doktoranckich niepodlegający obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, z wyłączeniem osób, o których

mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1;

21) alumni wyższych seminariów duchownych i teologicznych, postulanci,

nowicjusze i junioryści zakonów męskich i żeńskich i ich odpowiedników,

z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2;

22) słuchacze Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego;

23) osoby pobierające stypendium sportowe po ukończeniu 15. roku życia

niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

24) bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego

tytułu;

24a) osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub

przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez

podmiot inny niż powiatowy urząd pracy, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

25) osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne

oraz osoby niepobierające zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia

przedemerytalnego z przyczyn określonych w art. 27 ust. 1 pkt 3–6 i ust. 2

ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 2003 r. poz. 514, z późn. zm.13))14) niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

26) osoby pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej niepodlegające

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

27) osoby, które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę

uzupełniającą, objęte indywidualnym programem integracji na podstawie

przepisów o pomocy społecznej, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia

zdrowotnego z innego tytułu;

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 844,

1143, 1176, 1268, 1302, 1380, 1608, 1966, 2036, 2037, 2217 i 2255 oraz z 2004 r. poz. 593, 624

i 959.

14)

Obecnie ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 645, 691, 868, 1265 i 1579), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2004 r.;

na podstawie art. 145 tej ustawy.

2017-08-08

©Telksinoe s. 142/292

28) osoby pobierające specjalny zasiłek opiekuńczy lub dodatek do zasiłku

rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku

dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania,

przyznane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, niepodlegające

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

28a) osoby pobierające świadczenie pielęgnacyjne, przyznane na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

28b) osoby pobierające zasiłek dla opiekuna, przyznany na podstawie przepisów

o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

29) osoby bezdomne wychodzące z bezdomności niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

30) osoby objęte indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego lub realizujące

kontrakt socjalny w wyniku zastosowania procedury, o której mowa w art. 50

ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645, 691, 868, 1265 i 1579), niepodlegające

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

31) kombatanci i osoby represjonowane niepodlegający ubezpieczeniom

społecznym w Rzeczypospolitej Polskiej lub niepobierający emerytury lub renty;

31a) cywilne niewidome ofiary działań wojennych, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

32) osoby korzystające z urlopu wychowawczego niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

32a) osoby, o których mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych, niepodlegające obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

33) osoby uprawnione do świadczeń alimentacyjnych na podstawie ugody sądowej

lub prawomocnego orzeczenia sądu niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia

zdrowotnego z innego tytułu;

34) rolnicy i ich domownicy, którzy nie podlegają ubezpieczeniu społecznemu

rolników z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym

2017-08-08

©Telksinoe s. 143/292

rolników, niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na

podstawie pkt 1–33 i 35–37;

35) członkowie rad nadzorczych posiadający miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

36) aplikanci Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury;

37) osoby pobierające nauczycielskie świadczenia kompensacyjne.

2. Status członka rodziny osoby ubezpieczonej oraz status członka rodziny

będącego osobą uprawnioną do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji zwalnia z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułów, o których

mowa w ust. 1 pkt 17–20, 26–28b, 30 i 33.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do małżonków, wobec których orzeczono

separację prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 67. 1. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego uważa się za spełniony po

zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego osoby podlegającej temu obowiązkowi

zgodnie z przepisami art. 74–76 oraz opłaceniu składki w terminie i na zasadach

określonych w ustawie.

1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a,

oraz członków ich rodzin.

2. Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego po zgłoszeniu

do ubezpieczenia zdrowotnego uzyskuje prawo do świadczeń opieki zdrowotnej.

3. Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego ma obowiązek

zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego członków rodziny, o których mowa w art. 3

ust. 2 pkt 5 i 6. Osoby, które nie zgłaszają się do ubezpieczenia zdrowotnego same,

informują podmiot właściwy do dokonania zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego

o członkach rodziny podlegających zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego,

w terminie 7 dni od dnia zaistnienia okoliczności powodujących konieczność

dokonania zgłoszenia. Członkowie rodziny uzyskują prawo do świadczeń opieki

zdrowotnej od dnia zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego.

3a. W przypadku członków rodziny do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym

wystarczy zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego przez jedną osobę podlegającą

obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, z tym że wnuki mogą zostać zgłoszone

tylko w przypadku, gdy żaden z rodziców nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia

zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 lub nie jest osobą uprawnioną do świadczeń

2017-08-08

©Telksinoe s. 144/292

opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji z tytułu wykonywania pracy

lub pracy na własny rachunek albo ubezpieczeniu dobrowolnemu.

4. Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej osób, o których mowa w ust. 2 i 3,

ustaje po upływie 30 dni od dnia wygaśnięcia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.

5. Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób, które ukończyły szkołę: Zmiana w pkt 1

w ust. 5 w art. 67

1) [ponadgimnazjalną] – wygasa po upływie 6 miesięcy wejdzie w życie z

od dnia zakończenia nauki albo skreślenia z listy uczniów; dn. 1.09.2017 r.

(Dz. U. z 2017 r.

2) wyższą – wygasa po upływie 4 miesięcy od ukończenia studiów lub studiów poz. 60).

doktoranckich albo skreślenia z listy studentów lub uczestników studiów

doktoranckich.

6. Osoba, o której mowa w ust. 2, pomimo wygaśnięcia obowiązku

ubezpieczenia ma wraz z członkami rodziny, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6,

prawo do świadczeń opieki zdrowotnej w okresie pobierania przez tę osobę zasiłku

przyznanego na podstawie przepisów o ubezpieczeniu chorobowym lub

wypadkowym, którego nie zalicza się do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie

zdrowotne.

7. Osoba ubiegająca się o przyznanie emerytury lub renty pomimo wygaśnięcia

obowiązku ubezpieczenia ma wraz z członkami rodziny, o których mowa w art. 3

ust. 2 pkt 5 i 6, prawo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego w okresie trwania

postępowania o przyznanie tych świadczeń.

Art. 68. 1. Osoba niewymieniona w art. 66 ust. 1, pracownik przebywający na

urlopie bezpłatnym, poseł do Parlamentu Europejskiego wybrany w Rzeczypospolitej

Polskiej lub osoba niewymieniona w art. 66 ust. 1, do której ma zastosowanie art. 11

ust. 3 lit. e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

może ubezpieczyć się dobrowolnie na podstawie pisemnego wniosku złożonego

w Funduszu, jeżeli ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Korzystający może zgłosić wolontariusza do ubezpieczenia zdrowotnego,

jeżeli nie jest on objęty ubezpieczeniem zdrowotnym z innego tytułu.

3. Osoba, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana zgłosić do Funduszu

członków rodziny, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6, w terminie 7 dni od dnia

określonego w umowie, o której mowa w ust. 5, lub od dnia zaistnienia okoliczności

powodujących konieczność dokonania zgłoszenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 145/292

4. Podstawę wymiaru składki opłacanej przez:

1) osobę, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota deklarowanego miesięcznego

dochodu, nie niższa jednak od kwoty odpowiadającej przeciętnemu

wynagrodzeniu;

2) korzystającego, o którym mowa w ust. 2, stanowi kwota odpowiadająca

minimalnemu wynagrodzeniu;

3) osobę, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1–4, stanowi kwota odpowiadająca

wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych.

5. Osoba, o której mowa w ust. 1, zostaje objęta ubezpieczeniem zdrowotnym

z dniem określonym w umowie zawartej przez tę osobę z Funduszem, a przestaje być

nim objęta z dniem rozwiązania umowy lub po upływie miesiąca nieprzerwanej

zaległości w opłacaniu składek.

6. Wolontariusz, o którym mowa w ust. 2, zostaje objęty ubezpieczeniem

zdrowotnym z dniem określonym w umowie zawartej przez korzystającego

z Funduszem, a przestaje być nim objęty z dniem rozwiązania umowy lub po upływie

miesiąca nieprzerwanej zaległości w opłacaniu składek.

7. Objęcie osoby, o której mowa w ust. 1, ubezpieczeniem zdrowotnym

uzależnione jest od wniesienia opłaty na rachunek Funduszu.

8. Wysokość opłaty jest uzależniona od okresu, w którym osoba, o której mowa

w ust. 1, nie była objęta ubezpieczeniem zdrowotnym, i wynosi:

1) 20% dochodów przyjętych jako podstawa wymiaru składki dla osoby, której

przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym i opłacaniu składek wynosi nieprzerwanie

od 3 miesięcy do roku;

2) 50% dochodów przyjętych jako podstawa wymiaru składki dla osoby, której

przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym i opłacaniu składek wynosi nieprzerwanie

powyżej roku do 2 lat;

3) 100% dochodów przyjętych jako podstawa wymiaru składki dla osoby, której

przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym i opłacaniu składek wynosi nieprzerwanie

powyżej 2 lat do 5 lat;

4) 150% dochodów przyjętych jako podstawa wymiaru składki dla osoby, której

przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym i opłacaniu składek wynosi nieprzerwanie

powyżej 5 lat do 10 lat;

2017-08-08

©Telksinoe s. 146/292

5) 200% dochodów przyjętych jako podstawa wymiaru składki dla osoby, której

przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym i opłacaniu składek wynosi nieprzerwanie

powyżej 10 lat.

8a. W przypadku marynarzy będących osobami, o których mowa w art. 3 ust. 1

pkt 1 i 2, z wyłączeniem osób przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt

tolerowany, oraz w pkt 2a, z wyłączeniem osób korzystających z ochrony czasowej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do okresu, o którym mowa w ust. 8, nie wlicza

się okresu ich zatrudnienia na statkach morskich o obcej przynależności.

9. Opłata nie dotyczy osób wymienionych w art. 3 ust. 2.

10. Przy obliczaniu opłaty do okresu, w którym osoba ubezpieczająca się

dobrowolnie nie była ubezpieczona, dolicza się okres niepodlegania ubezpieczeniu

zdrowotnemu na podstawie dotychczasowych przepisów.

11. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1,

Fundusz może odstąpić od pobrania opłaty lub rozłożyć ją na raty miesięczne, jednak

nie więcej niż na 12 rat.

12. Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej osoby, o której mowa w ust. 1,

i zgłoszonych do Funduszu członków jej rodziny, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5

i 6, oraz wolontariusza, o którym mowa w ust. 2, przysługuje od dnia objęcia

ubezpieczeniem zdrowotnym i wygasa po upływie 30 dni od dnia ustania

ubezpieczenia zdrowotnego w Funduszu.

Art. 69. 1. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa

w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a i c–i, powstaje i wygasa w terminach określonych

w przepisach o ubezpieczeniach społecznych.

1a. Do ubezpieczenia zdrowotnego osób, które na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej zawiesiły wykonywanie działalności

gospodarczej, stosuje się odpowiednio art. 68.

2. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66 ust. 1

pkt 1 lit. b i pkt 34, powstaje od dnia zgłoszenia do ubezpieczenia w trybie przepisów

o ubezpieczeniu społecznym rolników, a ustaje z ostatnim dniem miesiąca, w którym

ustały okoliczności uzasadniające podleganie ubezpieczeniu.

3. Pracownik korzystający z urlopu bezpłatnego traci prawo do świadczeń

z ubezpieczenia zdrowotnego po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia urlopu.

2017-08-08

©Telksinoe s. 147/292

4. Po wygaśnięciu obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego każda osoba może

ubezpieczyć się na zasadach określonych w art. 68.

Art. 70. 1. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa

w art. 66 ust. 1 pkt 2–4, powstaje z dniem powołania lub skierowania do służby,

a wygasa z dniem zwolnienia z tej służby.

2. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66 ust. 1

pkt 5–13 i 15, powstaje z dniem nawiązania stosunku służbowego, a wygasa z dniem

jego ustania.

Art. 71. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66

ust. 1 pkt 14, powstaje z dniem przyznania im uposażenia, a wygasa z dniem utraty

prawa do pobierania uposażenia.

Art. 72. 1. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób pobierających

emeryturę lub rentę powstaje od dnia, od którego przysługuje wypłata emerytury lub

renty, i wygasa z dniem zaprzestania pobierania świadczenia.

2. W przypadku zawieszenia prawa do renty socjalnej w razie osiągania

przychodu z tytułów wymienionych w art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r.

o rencie socjalnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 982 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 1175 i 1682),

w tym również w razie osiągania przychodów za granicą z tych tytułów, prawo do

świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego wygasa po upływie 90 dni od dnia ustania

ubezpieczenia zdrowotnego w Funduszu.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób w stanie spoczynku

pobierających uposażenie lub pobierających uposażenie rodzinne oraz osób

pobierających uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim

samym charakterze.

Art. 73. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego:

1) uczniów i słuchaczy, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 17, powstaje z dniem

przyjęcia do szkoły lub zakładu kształcenia nauczycieli, a wygasa z dniem

ukończenia szkoły lub zakładu kształcenia nauczycieli albo skreślenia z listy

uczniów lub słuchaczy;

2) dzieci, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 18, przebywających w placówkach

pełniących funkcje resocjalizacyjne, wychowawcze lub opiekuńcze lub

2017-08-08

©Telksinoe s. 148/292

w domach pomocy społecznej, powstaje z dniem przyjęcia do placówki albo

domu, a wygasa z końcem pobytu w placówce bądź domu;

3) dzieci, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 19, powstaje z dniem uznania przez

ośrodek pomocy społecznej zasadności objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym,

a wygasa z dniem uznania, że ustała zasadność objęcia ubezpieczeniem

zdrowotnym, nie później niż z dniem, w którym dziecko rozpoczyna realizację

obowiązku szkolnego; ośrodek pomocy społecznej może odmówić uznania

zasadności objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym lub uznać, że ustała

konieczność i zasadność objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym dziecka

spełniającego przesłanki określone w art. 66 ust. 1 pkt 19, jeżeli na podstawie

wywiadu rodzinnego (środowiskowego) stwierdzi, iż warunki materialne

opiekunów prawnych lub faktycznych dziecka umożliwiają jego ubezpieczenie

zdrowotne na zasadach określonych w art. 68;

4) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 20 i 22, powstaje z dniem

immatrykulacji lub przyjęcia na studia doktoranckie i złożenia oświadczenia

o niepodleganiu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu,

a wygasa z dniem ukończenia studiów lub studiów doktoranckich albo skreślenia

z listy studentów lub skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich;

5) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 21, powstaje z dniem przyjęcia do

wyższego seminarium duchownego albo teologicznego lub do zakonu albo jego

odpowiedników, a wygasa z dniem ukończenia 25. roku życia albo wystąpienia

z wyższego seminarium duchownego albo teologicznego lub zakonu albo jego

odpowiedników;

6) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 23, powstaje z dniem przyznania

stypendium, a wygasa z dniem utraty prawa do jego pobierania;

7) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24, powstaje z dniem uzyskania statusu

bezrobotnego, a wygasa z dniem utraty tego statusu;

7a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, powstaje z dniem nabycia prawa

do stypendium, a wygasa z dniem utraty prawa do niego;

8) osób pobierających świadczenie przedemerytalne lub zasiłek przedemerytalny

obejmuje okres od dnia przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego do

dnia utraty prawa do jego pobierania, a w przypadku zasiłku przedemerytalnego

– do jego wygaśnięcia, a w odniesieniu do osób niepobierających zasiłku

2017-08-08

©Telksinoe s. 149/292

przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego z przyczyn, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 25 – obejmuje okres od dnia zarejestrowania się

w urzędzie pracy do dnia przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego lub

świadczenia przedemerytalnego;

9) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 26, obejmuje okres od dnia przyznania

zasiłku do dnia utraty prawa do zasiłku;

10) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28 i 28a, obejmuje okres od dnia

przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub

dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka

i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu

jego pobierania do dnia utraty prawa do ich pobierania;

10a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28b, obejmuje okres od dnia nabycia

prawa do zasiłku dla opiekuna, nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie

ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

(Dz. U. z 2016 r. poz. 162 i 972) do dnia utraty prawa do jego pobierania;

11) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 29, powstaje od dnia rozpoczęcia

realizacji indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności, a wygasa

z dniem zakończenia realizacji tego programu lub zaprzestania realizacji tego

programu w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej;

12) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 27, powstaje od dnia rozpoczęcia

realizacji indywidualnego programu integracji, a wygasa z dniem zakończenia

lub wstrzymania realizacji tego programu;

13) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 30:

a) powstaje po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia realizacji indywidualnego

programu zatrudnienia socjalnego, a wygasa z dniem zakończenia realizacji

programu lub zaprzestania realizacji programu w rozumieniu przepisów

o zatrudnieniu socjalnym,

b) powstaje po upływie 30 dni od dnia podpisania kontraktu socjalnego,

a wygasa z dniem zakończenia realizacji kontraktu socjalnego lub

zaprzestania realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w przepisach

o pomocy społecznej;

14) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31, powstaje z dniem złożenia Szefowi

Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oświadczenia

2017-08-08

©Telksinoe s. 150/292

o niepodleganiu przepisom o systemie ubezpieczeń społecznych i braku innego

tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, a wygasa z dniem ustania tych

warunków;

14a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31a, powstaje z dniem złożenia

w organie rentowym, w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oświadczenia o braku innego tytułu do

objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, a wygasa z dniem ustania tego warunku;

15) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32, powstaje z dniem rozpoczęcia

urlopu, a wygasa z dniem zakończenia urlopu;

15a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, powstaje z dniem objęcia

ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi w związku ze sprawowaniem

osobistej opieki nad dzieckiem, a wygasa z dniem zakończenia sprawowania tej

opieki;

16) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 33, powstaje z dniem, w którym

świadczenie alimentacyjne staje się wymagalne, a wygasa w dniu, w którym

świadczenie to przestaje być wymagalne;

17) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 35, powstaje z dniem powołania na

członka rady nadzorczej, a wygasa w dniu zaprzestania pełnienia tej funkcji;

17a) ławników sądowych, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 15a, powstaje z dniem

wyboru na stanowisko ławnika sądowego, a wygasa z dniem upływu kadencji

lub wcześniejszego wygaśnięcia mandatu;

18) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, powstaje z dniem przyznania

stypendium, a wygasa z dniem utraty prawa do jego pobierania;

19) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 37, obejmuje okres od dnia przyznania

prawa do nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego do dnia utraty prawa

do jego pobierania.

Art. 74. 1. Do ubezpieczenia zdrowotnego osób objętych ubezpieczeniami

społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, osób wymienionych w art. 75

i art. 76 oraz członków ich rodzin stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zasad,

trybu i terminu zgłaszania do ubezpieczeń społecznych lub do ubezpieczenia

społecznego rolników oraz wyrejestrowywania z tych ubezpieczeń, z zastrzeżeniem

art. 75 ust. 1–2a, art. 77 i art. 86 ust. 6.

2017-08-08

©Telksinoe s. 151/292

2. Do ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2–8

i 8b–15 oraz członków ich rodzin, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zasad,

trybu i terminu zgłaszania do ubezpieczeń społecznych oraz wyrejestrowywania

z tych ubezpieczeń, z zastrzeżeniem art. 77.

3. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, będące przedsiębiorcami

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, na podstawie tych

przepisów mogą dokonywać zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego, zgłoszenia do

ubezpieczenia zdrowotnego członków rodziny, zgłoszenia wyrejestrowania

z ubezpieczenia zdrowotnego lub zmiany danych wykazanych w tych zgłoszeniach.

Art. 75. 1. Osoby pobierające emeryturę lub rentę zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określona

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, właściwa do wydania decyzji

w sprawach świadczeń, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, właściwy

organ emerytalny lub instytucja wypłacająca emeryturę lub rentę albo bank

dokonujący wypłaty emerytury lub renty z zagranicy do 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek ubezpieczenia lub zaistniały

zmiany dotyczące tego obowiązku.

1a. W przypadku dokonywania wypłaty emerytury lub renty z innego państwa

członkowskiego, bank kieruje do oddziału wojewódzkiego Funduszu, właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania osoby otrzymującej takie świadczenie, zapytanie

dotyczące podlegania przez tę osobę ubezpieczeniu zdrowotnemu w Rzeczypospolitej

Polskiej.

1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, zgłoszenie do ubezpieczenia

zdrowotnego następuje do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

bank otrzymał od oddziału wojewódzkiego Funduszu informację potwierdzającą

podleganie danej osoby ubezpieczeniu zdrowotnemu w Rzeczypospolitej Polskiej

z tytułu pobierania polskiej emerytury lub renty.

2. Osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne

zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych określona w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych do 15. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek ubezpieczenia lub

zaistniały zmiany dotyczące tego obowiązku.

2017-08-08

©Telksinoe s. 152/292

2a. Osoby pobierające nauczycielskie świadczenia kompensacyjne zgłasza do

ubezpieczenia zdrowotnego jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych określona w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych do 15 dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek ubezpieczenia lub

zaistniały zmiany dotyczące tego obowiązku.

3. Osoby pobierające uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne,

a także osoby pobierające uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie

pieniężne o takim samym charakterze zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego podmiot

wypłacający to uposażenie lub świadczenie.

3a. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 15a, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego sąd, w którym ławnik pełni swoją funkcję.

4. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 17, 18 i 20, zgłaszają do

ubezpieczenia zdrowotnego odpowiednio szkoły, zakłady kształcenia nauczycieli,

szkoły wyższe, jednostki prowadzące studia doktoranckie, placówki pełniące funkcje

resocjalizacyjne, wychowawcze lub opiekuńcze i domy pomocy społecznej.

5. Dzieci, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 19, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego ośrodek pomocy społecznej na wniosek opiekuna prawnego lub

faktycznego dziecka albo z własnej inicjatywy.

6. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 21, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego odpowiednio wyższe seminarium duchowne albo teologiczne lub zakon

albo jego odpowiednik.

7. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 22, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego Krajowa Szkoła Administracji Publicznej im. Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

8. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 23, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego podmiot wypłacający stypendium.

9. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego właściwy powiatowy urząd pracy.

9a. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego podmiot kierujący (beneficjent) na szkolenie, staż lub przygotowanie

zawodowe dorosłych, którym jest:

1) jednostka samorządu terytorialnego i jej jednostka organizacyjna, z wyjątkiem

wojewódzkiego i powiatowego urzędu pracy,

2017-08-08

©Telksinoe s. 153/292

2) Ochotniczy Hufiec Pracy,

3) agencja zatrudnienia,

4) instytucja szkoleniowa,

5) instytucja dialogu społecznego,

6) instytucja partnerstwa lokalnego,

7) organizacja pozarządowa działająca na rzecz rozwoju zasobów ludzkich

i przeciwdziałania bezrobociu,

8) jednostka naukowa,

9) organizacja pracodawców,

10) związek zawodowy,

11) wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego,

12) ośrodek poradnictwa zawodowego i psychologicznego

– korzystający z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków

krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których

mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1448 i 1856 oraz z 2015 r. poz. 1240), ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r.

o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 383 i 1250) albo

ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2016 r.

poz. 217 i 1579).

10. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 26, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego ośrodek pomocy społecznej.

11. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28–28b, zgłasza do

ubezpieczenia zdrowotnego wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

12. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 29 i 30, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego ośrodek pomocy społecznej realizujący indywidualny program

zatrudnienia socjalnego lub indywidualny program wychodzenia z bezdomności lub

ośrodek pomocy społecznej realizujący kontrakt socjalny w wyniku zastosowania

procedury, o której mowa w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

13. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 27, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego powiatowe centrum pomocy rodzinie realizujące indywidualny program

integracji.

2017-08-08

©Telksinoe s. 154/292

14. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

14a. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31a, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, określona

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, w której zostało złożone

oświadczenie, o którym mowa w art. 73 pkt 14a.

15. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego w imiennym raporcie miesięcznym kierowanym do Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych pracodawca albo rolnicza spółdzielnia produkcyjna.

15a. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, określona

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

16. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 34, do ubezpieczenia

zdrowotnego zgłaszają się same za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego. Osoby te są obowiązane niezwłocznie złożyć w Kasie Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego.

17. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 35, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego podmiot, w którym działa rada nadzorcza.

18. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, zgłasza do ubezpieczenia

zdrowotnego Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.

Art. 76. Osoby niewymienione w art. 74 i 75 do ubezpieczenia zdrowotnego

zgłaszają się same.

Art. 76a. 1. Osoba, w stosunku do której wygasł tytuł do objęcia ubezpieczeniem

zdrowotnym, podlega wyrejestrowaniu z tego tytułu wraz z członkami rodziny.

2. Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, która zgłosiła

do Funduszu członków rodziny, jest obowiązana poinformować podmiot właściwy do

dokonania wyrejestrowania o okolicznościach powodujących konieczność ich

wyrejestrowania z ubezpieczenia zdrowotnego, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia

tych okoliczności.

3. Wyrejestrowania z ubezpieczenia zdrowotnego dokonuje podmiot właściwy

do dokonania zgłoszenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 155/292

Art. 77. 1. Zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz zgłoszenia

o wyrejestrowaniu z ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w art. 74–76a, są

kierowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego.

1a. Zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz zgłoszenia

o wyrejestrowaniu z ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66

ust. 1 pkt 8a, oraz członków ich rodzin kierowane są do centrali Funduszu.

1b. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, kierowane do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, mogą być w terminie określonym dla złożenia tych zgłoszeń składane

do urzędu skarbowego, w którym jest prowadzone centrum obsługi. Zgłoszenia te

urząd skarbowy nie później niż w następnym dniu roboczym, licząc od dnia wpływu

tych dokumentów, przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1c. W przypadku, o którym mowa w ust. 1b, za datę złożenia zgłoszenia do

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uważa się dzień złożenia tego zgłoszenia do urzędu

skarbowego.

2. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, zawierają:

1) wskazanie oddziału wojewódzkiego Funduszu właściwego ze względu na

miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku

braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej –

wskazanie oddziału wojewódzkiego Funduszu wybranego przez osobę zgłaszaną

do ubezpieczenia zdrowotnego;

2) (uchylony)

3) nazwisko i imię;

4) datę urodzenia;

4a) płeć;

5) adres zamieszkania;

6) numer PESEL, a w przypadku gdy ubezpieczonemu nie nadano numeru PESEL

– serię i numer dowodu osobistego lub paszportu.

3. W przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego członków rodzin,

o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6, podmiot obowiązany do zgłoszenia

ubezpieczonego przesyła odpowiednio do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo do

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego dane wymienione w ust. 2 oraz

następujące dane dotyczące członka rodziny:

2017-08-08

©Telksinoe s. 156/292

1) nazwisko i imię;

2) datę urodzenia;

3) adres zamieszkania;

4) stopień pokrewieństwa;

5) informację o znacznym stopniu niepełnosprawności;

6) numer PESEL, a w przypadku gdy członkowi rodziny nie nadano numeru

PESEL – serię i numer dowodu osobistego lub paszportu;

7) informację o pozostawaniu we wspólnym gospodarstwie domowym

z ubezpieczonym – w przypadku osób, o których mowa w art. 5 pkt 3 lit c.

Art. 78. Na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych

kontrolę w zakresie realizacji zadań ubezpieczenia zdrowotnego określonych

przepisami ustawy przeprowadza:

1) minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w Zakładzie

Ubezpieczeń Społecznych;

2) minister właściwy do spraw rozwoju wsi w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego.

Rozdział 2

Składki na ubezpieczenie zdrowotne

Art. 79. 1. Składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9% podstawy wymiaru

składki, z zastrzeżeniem art. 82 i 242.

2. Składka jest miesięczna i niepodzielna.

Art. 80. 1. (uchylony)

1a. Składka na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art. 66 ust. 1

pkt 1 lit. b i pkt 34, oraz domowników rolników, którzy prowadzą działalność

w zakresie działów specjalnych w rozumieniu art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 20 grudnia

1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, zwanych dalej „działami specjalnymi”,

i dodatkowo w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem rolników prowadzących

działalność:

1) wyłącznie w zakresie działów specjalnych i ich domowników,

2) w zakresie działów specjalnych i dodatkowo w gospodarstwie rolnym

– za każdą osobę podlegającą ubezpieczeniu wynosi 1 zł za każdy pełny hektar

przeliczeniowy użytków rolnych w gospodarstwie rolnym, przyjęty dla celów

2017-08-08

©Telksinoe s. 157/292

ustalenia wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W gospodarstwach

rolnych o powierzchni poniżej 1 hektara przeliczeniowego użytków rolnych składka

wynosi 1 zł.

2. Rolnik prowadzący działalność w zakresie działów specjalnych opłaca składki

na ubezpieczenie zdrowotne od deklarowanej podstawy wymiaru składki

odpowiadającej:

1) dochodowi ustalonemu dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób

fizycznych, w kwocie nie niższej jednak niż kwota odpowiadająca wysokości

minimalnego wynagrodzenia;

2) minimalnemu wynagrodzeniu, w przypadku prowadzenia działalności

niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

3. (uchylony)

3a. Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne domowników

rolników prowadzących działalność wyłącznie w zakresie działów specjalnych

stanowi kwota 33,4% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami

z zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Składka od nowej podstawy

wymiaru obowiązuje od dnia 1 kwietnia danego roku.

4. Składka rolnika na ubezpieczenie zdrowotne obejmuje członków jego rodziny,

jeżeli nie są oni domownikami w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia

1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Art. 81. [1. Do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a, d–i i pkt 3, 11 i 35, stosuje się

przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.]

<1. Do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 81

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a, d–i i pkt 3 i 35, stosuje się wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1321).

i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.>

2. Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa

w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 75%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym

2017-08-08

©Telksinoe s. 158/292

kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku, ogłaszanego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Składka w nowej wysokości obowiązuje

od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku.

2a. Podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e zatrudnionych jako niania, o której mowa w ustawie

z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2016 r.

poz. 157), sprawujących opiekę nad dziećmi na podstawie umowy uaktywniającej

stanowi przychód, z zastrzeżeniem, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie

zdrowotne opłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych ze środków budżetu

państwa stanowi kwota nie wyższa niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za

pracę w danym roku kalendarzowym ustalona zgodnie z przepisami o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę.

[3. Podstawę wymiaru składek dla osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5–

10, 12 i 13, stanowi kwota odpowiadająca uposażeniu tych osób.]

<3. Podstawę wymiaru składek dla osób, o których mowa Nowe brzmienie

w art. 66 ust. 1 pkt 5–13, stanowi kwota odpowiadająca uposażeniu tych osób.> ust. 3 w art. 81

wejdzie w życie z

4. Podstawę wymiaru składek dla osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 i 4, dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2017 r.

stanowi kwota odpowiadająca wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego poz. 1321).

przysługującego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.

5. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób,

o których mowa w ust. 1, nie stosuje się wyłączeń wynagrodzeń za czas niezdolności

do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz nie

stosuje się ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

6. Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się

o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych

przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, potrąconych przez płatników

ze środków ubezpieczonego, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń

społecznych.

7. Podstawę wymiaru składek dla funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej

będących w służbie kandydackiej stanowi kwota odpowiadająca wysokości

minimalnego wynagrodzenia.

2017-08-08

©Telksinoe s. 159/292

8. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne dla:

1) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 14 i 15, jest kwota odpowiadająca

wysokości uposażenia albo wynagrodzenia tych osób;

1a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 15a, jest kwota uzyskiwanej diety;

2) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 16, jest kwota emerytury, renty

pomniejszona o kwotę spłaty nadpłaty świadczenia, z wyłączeniem dodatków,

zasiłków, świadczeń pieniężnych i ryczałtu energetycznego, ekwiwalentu

pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla oraz deputatu węglowego albo

kwota uposażenia pobieranego w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego,

kwota uposażenia pobieranego po zwolnieniu ze służby lub świadczenia

pieniężnego o takim samym charakterze;

3) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 17–20, jest kwota odpowiadająca

wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych;

4) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 22 i 23, jest kwota odpowiadająca

wysokości pobieranego stypendium;

5) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24, jest kwota odpowiadająca

wysokości pobieranego zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium, a w przypadku

niepobierania przez bezrobotnego zasiłku lub stypendium – kwota

odpowiadająca wysokości zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w art. 72

ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;

5a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, jest kwota odpowiadająca

wysokości pobieranego stypendium;

6) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 25, jest kwota zasiłku

przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a w przypadku

niepobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego –

kwota odpowiadająca wysokości świadczenia przedemerytalnego;

6a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 37, jest kwota nauczycielskiego

świadczenia kompensacyjnego;

7) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 26, jest kwota odpowiadająca

wysokości przyznanego zasiłku stałego z pomocy społecznej;

8) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 27, 29 i 30, jest maksymalna kwota

zasiłku stałego z pomocy społecznej;

2017-08-08

©Telksinoe s. 160/292

9) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28 i 31, jest kwota odpowiadająca

wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych;

9a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31a, jest kwota odpowiadająca

wysokości renty socjalnej;

9b) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28a, jest kwota odpowiadająca

wysokości świadczenia pielęgnacyjnego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych;

9c) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28b, jest kwota odpowiadająca

wysokości zasiłku dla opiekuna przysługującego na podstawie przepisów

o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;

10) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32 i 32a, jest kwota odpowiadająca

wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych;

11) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 33, jest kwota odpowiadająca kwocie

faktycznie otrzymanych alimentów, nie wyższa jednak od wysokości

specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie przepisów

o świadczeniach rodzinnych;

12) (uchylony)

13) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, jest kwota odpowiadająca

wysokości pobieranego stypendium.

9. W przypadku przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury, renty lub

zasiłków z ubezpieczenia społecznego albo świadczeń pieniężnych dla cywilnych

ofiar wojny za okres, za który ubezpieczony pobierał świadczenie z innego

właściwego organu emerytalnego lub rentowego, zasiłek, dodatek szkoleniowy,

stypendium lub inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy albo

zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne w wysokości

uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i składkę na

ubezpieczenie zdrowotne – Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy ustalaniu podstawy

wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne odejmuje te kwoty od przyznanego

świadczenia.

10. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne dla osób, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. f i pkt 21, z wyłączeniem osób duchownych będących

2017-08-08

©Telksinoe s. 161/292

podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych lub zryczałtowanego podatku

dochodowego od przychodów osób duchownych, jest kwota odpowiadająca

wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego na podstawie

przepisów o świadczeniach rodzinnych.

11. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób i tryb ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne

rolników, ich domowników oraz osób pobierających emeryturę lub rentę

rolniczą, uwzględniając sposób ustalenia podstaw wymiaru składki w przypadku

nieterminowego ustalenia dochodu będącego podstawą wymiaru składki;

2) sposób dokonywania wpłat składek na ubezpieczenie zdrowotne przez rolników,

uwzględniając konieczność identyfikacji rolnika dokonującego wpłat;

3) sposób i tryb ustalania wysokości składki w przypadku zmian mających wpływ

na podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu, uwzględniając specyfikę

działalności prowadzonej w zakresie działów specjalnych.

Art. 82. 1. W przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż

jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa

w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych

tytułów odrębnie.

2. W przypadku gdy w ramach jednego z tytułów do objęcia obowiązkiem

ubezpieczenia zdrowotnego wymienionych w art. 66 ust. 1 ubezpieczony uzyskuje

więcej niż jeden przychód, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana od

każdego z uzyskanych przychodów odrębnie.

3. Jeżeli ubezpieczony prowadzący działalność pozarolniczą uzyskuje przychody

z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, składka na

ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana odrębnie od każdego rodzaju działalności,

z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Jeżeli ubezpieczony prowadzący działalność pozarolniczą uzyskuje przychody

z więcej niż jednej spółki w ramach tego samego rodzaju działalności, o której mowa

w ust. 5 pkt 1–5, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest odrębnie od każdej

prowadzonej spółki.

5. Rodzajami działalności są:

1) działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki cywilnej;

2017-08-08

©Telksinoe s. 162/292

2) działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością;

3) działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki jawnej;

4) działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki komandytowej;

5) działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki partnerskiej;

6) wykonywanie działalności twórczej lub artystycznej jako twórca lub artysta;

7) wykonywanie wolnego zawodu w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym

podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby

fizyczne;

8) wykonywanie wolnego zawodu, z którego przychody są przychodami

z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od

osób fizycznych;

9) inna niż określona w pkt 1–8 pozarolnicza działalność gospodarcza prowadzona

na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów

szczególnych.

6. W przypadku zbiegu tytułów do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia

zdrowotnego, o których mowa w art. 66 ust. 1, składka finansowana z budżetu

państwa jest opłacana tylko wtedy, gdy nie ma innego tytułu do objęcia obowiązkiem

ubezpieczenia zdrowotnego. W takim przypadku ubezpieczony ma obowiązek

poinformować płatnika składek o opłacaniu składek z innego tytułu do objęcia

obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

7. W przypadku zbiegu tytułów do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia

zdrowotnego, o których mowa w art. 66 ust. 1, gdy w ramach każdego z tych tytułów

składka finansowana jest z budżetu państwa, składka jest opłacana wyłącznie z tytułu,

który powstał najwcześniej. Jeżeli tytuły powstały równocześnie, składka jest

opłacana z pierwszego zgłoszonego tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym.

8. Składka na ubezpieczenie zdrowotne nie jest opłacana przez osobę, której

świadczenie emerytalne lub rentowe nie przekracza miesięcznie kwoty minimalnego

wynagrodzenia, od tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego,

o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, w przypadku gdy osoba ta:

1) uzyskuje dodatkowe przychody z tego tytułu w wysokości nieprzekraczającej

miesięcznie 50% kwoty najniższej emerytury lub

2) opłaca podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

2017-08-08

©Telksinoe s. 163/292

9. Składka na ubezpieczenie zdrowotne nie jest opłacana przez osobę zaliczoną

do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności od tytułu do objęcia

obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c,

w przypadku gdy osoba ta:

1) uzyskuje przychody z tego tytułu w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie

50% kwoty najniższej emerytury lub

2) opłaca podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

9a. Składka na ubezpieczenie zdrowotne nie jest opłacana przez osobę, której

zasiłek macierzyński nie przekracza miesięcznie kwoty świadczenia rodzicielskiego,

o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych, od tytułu do objęcia

obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c.

10. Składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana w wysokości

nieprzekraczającej kwoty należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób

fizycznych, w przypadku gdy osoba zaliczona do umiarkowanego lub znacznego

stopnia niepełnosprawności uzyskuje przychód jedynie z tytułu do objęcia

obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c.

11. W przypadku gdy osoba duchowna, która nie jest podatnikiem

zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych, uzyskuje

przychód jedynie z tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego,

o którym mowa w:

1) art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a albo

2) art. 66 ust. 1 pkt 16

– składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest wyłącznie z tytułu, z którego

osoba ta uzyskuje przychód.

Art. 83. 1. W przypadku gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona

przez płatnika, o którym mowa w art. 85 ust. 1–13, zgodnie z przepisami art. 79 i 81

jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych obliczonej przez

tego płatnika zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.15)), składkę

obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości tej zaliczki.

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596,

769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717,

z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r.

poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569,

2017-08-08

©Telksinoe s. 164/292

2. W przypadku nieobliczania zaliczki na podatek dochodowy od osób

fizycznych przez płatnika, od przychodów stanowiących podstawę wymiaru składki,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych, składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości 0 zł.

3. Jeżeli podstawę obliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne stanowi:

1) przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21

ust. 1 pkt 23c oraz pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek,

2) przychód członka służby zagranicznej wykonującego obowiązki służbowe

w placówce zagranicznej, z wyłączeniem dodatku zagranicznego i innych

świadczeń przysługujących tym osobom,

3) przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21

ust. 1 pkt 74 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do

ubezpieczonych, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 16,

4) przychód ubezpieczonego zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu

podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych, od którego

płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do ubezpieczonych,

o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 16,

5) inny niż wymieniony w pkt 4 przychód ubezpieczonego, od którego płatnik nie

oblicza zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32

ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

6) przychód z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia albo innej

umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego

stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub przychód z tytułu pełnienia funkcji

członka rady nadzorczej, od którego, na mocy przepisów ustawy z dnia 26 lipca

1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobiera się zryczałtowany

podatek dochodowy

– składkę na ubezpieczenie zdrowotne płatnik oblicza zgodnie z przepisami art. 79

i 81.

1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925,1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195,

615, 780, 823, 929, 1010, 1206 i 1550.

2017-08-08

©Telksinoe s. 165/292

Art. 84. 1. Składkę na ubezpieczenie zdrowotne opłaca osoba podlegająca

ubezpieczeniu zdrowotnemu, z zastrzeżeniem art. 84a–86.

2. W przypadku gdy wypłata przychodu stanowiącego podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie zdrowotne jest dokonywana przez komornika, składkę na

ubezpieczenie zdrowotne opłaca ubezpieczony bezpośrednio na rachunek bankowy

wskazany przez właściwy oddział wojewódzki Funduszu.

3. Przy opłacaniu składki na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczony

wymieniony w ust. 2 podaje:

1) nazwisko i imię;

2) adres zamieszkania;

3) numer PESEL, a w przypadku jego nienadania – numer i serię innego dokumentu

potwierdzającego tożsamość ubezpieczonego wymienionego w ust. 2 lub numer

dokumentu potwierdzającego jego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na

podstawie przepisów o koordynacji;

4) okres, którego dotyczy składka na ubezpieczenie zdrowotne.

Art. 84a. Składkę na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 80 ust. 1a,

w gospodarstwach rolnych o powierzchni od 6 hektarów przeliczeniowych użytków

rolnych, przyjętych dla celów ustalenia wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne

rolników, oraz składkę, o której mowa w art. 80 ust. 3a, opłaca rolnik.

Art. 85. 1. Za osobę pozostającą w stosunku pracy, w stosunku służbowym albo

odbywającą służbę zastępczą składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu

ubezpieczonego i odprowadza pracodawca, a w razie wypłaty świadczeń

pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o których

mowa w ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych

w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. poz. 85, z późn. zm.16))17) –

podmiot obowiązany do wypłaty tych świadczeń.

16)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. poz. 1088,

1287 i 1673, z 2003 r. poz. 2037 i 2271, z 2004 r. poz. 1264 i 2703 oraz z 2005 r. poz. 1110.

17)

Obecnie Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w rozumieniu ustawy z dnia

13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1256), która weszła w życie z dniem 1 października 2006 r.; na podstawie art. 48

ust. 2 tej ustawy.

2017-08-08

©Telksinoe s. 166/292

2. Za osobę pobierającą świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu

zatrudnienia składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego

i odprowadza podmiot, który wypłaca to świadczenie.

3. Za funkcjonariuszy, o których mowa w art. 81 ust. 7, składkę oblicza,

finansuje ze środków własnych i odprowadza szkoła Państwowej Straży Pożarnej.

4. Za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej

lub innej umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą składkę jako

płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający,

z zastrzeżeniem art. 86 ust. 1 pkt 13a.

5. Za osobę pobierającą świadczenie socjalne wypłacane w okresie urlopu lub

zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania

nowego zatrudnienia, osobę pobierającą wynagrodzenie przysługujące w okresie

korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie lub w okresie korzystania ze

świadczenia górniczego składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu

ubezpieczonego i odprowadza podmiot wypłacający świadczenie, zasiłek lub

wynagrodzenie.

6. Za bezrobotnego pobierającego zasiłek lub stypendium składkę jako płatnik

oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza właściwy powiatowy urząd

pracy.

6a. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, składkę jako płatnik oblicza,

pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza podmiot kierujący (beneficjent) na

szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych.

7. Za członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek

rolniczych oraz członków ich rodzin składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu

ubezpieczonego i odprowadza spółdzielnia.

8. Za osobę pobierającą uposażenie posła składkę jako płatnik oblicza, pobiera

z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Kancelaria Sejmu, a za osobę pobierającą

uposażenie senatora – Kancelaria Senatu.

9. Za osobę pobierającą emeryturę lub rentę składkę jako płatnik oblicza, pobiera

z kwoty emerytury lub renty, o której mowa w art. 81 ust. 8 pkt 2 i ust. 9,

i odprowadza jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określona

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, właściwa do wydawania decyzji

w sprawach świadczeń, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, inny właściwy

2017-08-08

©Telksinoe s. 167/292

organ emerytalny lub rentowy lub instytucja wypłacająca emeryturę lub rentę albo

bank dokonujący wypłaty emerytury lub renty z zagranicy.

10. Za osobę pobierającą zasiłek przedemerytalny lub świadczenie

przedemerytalne składkę jako płatnik oblicza, pobiera z kwoty zasiłku

przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego i odprowadza jednostka

organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określona w przepisach o systemie

ubezpieczeń społecznych.

10a. Za osobę pobierającą nauczycielskie świadczenie kompensacyjne składkę

jako płatnik oblicza, pobiera z kwoty nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego

i odprowadza jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określona

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

11. Za osobę pobierającą uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie

rodzinne, uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim

samym charakterze składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego

i odprowadza wypłacający to uposażenie lub świadczenie.

12. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 22, składkę jako płatnik oblicza,

pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Krajowa Szkoła Administracji

Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

13. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 23, składkę jako płatnik oblicza,

pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza podmiot wypłacający stypendium.

14. Za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność

składkę oblicza, odprowadza i finansuje ze środków własnych osoba prowadząca

pozarolniczą działalność.

15. Za osobę korzystającą z urlopu wychowawczego składkę na ubezpieczenie

zdrowotne oblicza pracodawca albo rolnicza spółdzielnia produkcyjna.

15a. Za osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, składkę na

ubezpieczenie zdrowotne jako płatnik oblicza Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

16. Za członka rady nadzorczej składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu

ubezpieczonego i odprowadza podmiot, w którym działa rada nadzorcza.

17. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 15a, składkę jako płatnik

oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza sąd, w którym ławnik pełni

swoją funkcję.

2017-08-08

©Telksinoe s. 168/292

18. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, korzystającą ze świadczenia

określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole

Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. z 2017 r. poz. 146 i 1139), składkę jako płatnik

oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Krajowa Szkoła

Sądownictwa i Prokuratury.

Art. 86. 1. Składki na ubezpieczenie zdrowotne:

1) (uchylony)

2) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2, opłaca się z budżetu państwa,

z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej;

3) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, opłaca się z budżetu państwa,

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw

wewnętrznych;

4) dzieci, uczniów i słuchaczy, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 17 i 18,

przebywających w placówce pełniącej funkcje resocjalizacyjne, wychowawcze,

opiekuńcze lub lecznicze lub w domu pomocy społecznej opłaca placówka lub

dom, a uczniów i słuchaczy nieprzebywających w takiej placówce lub domu,

jeżeli nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu,

opłaca szkoła lub zakład kształcenia nauczycieli, do którego uczeń lub słuchacz

uczęszcza;

5) dzieci, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 19, opłaca ośrodek pomocy

społecznej;

6) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 20, opłaca szkoła wyższa lub jednostka

organizacyjna prowadząca studia doktoranckie, w której osoby te odbywają

studia;

7) bezrobotnych niepobierających zasiłku lub stypendium oraz osób

niepobierających zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia

przedemerytalnego, z przyczyn określonych w art. 27 ust. 1 pkt 3–6 i ust. 2

ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu

bezrobociu14), opłaca właściwy urząd pracy;

8) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 26, opłaca ośrodek pomocy społecznej;

9) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 28–28b, opłaca wójt, burmistrz lub

prezydent miasta;

2017-08-08

©Telksinoe s. 169/292

10) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 27, opłaca powiatowe centrum pomocy

rodzinie realizujące indywidualny program integracji;

11) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 29 i 30, opłaca ośrodek pomocy

społecznej realizujący indywidualny program wychodzenia z bezdomności lub

kierujący do uczestnictwa w zajęciach w centrum integracji społecznej lub

ośrodek pomocy społecznej realizujący kontrakt socjalny w wyniku

zastosowania procedury, o której mowa w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;

12) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31, opłaca Szef Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych;

13) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31a–32a, opłaca Zakład Ubezpieczeń

Społecznych;

13a) osób zatrudnionych jako niania, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r.

o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, opłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych

– od podstawy stanowiącej kwotę nie wyższą niż wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalonego zgodnie z przepisami o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę;

14) osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 i 4, jeżeli zostały uznane za osoby

pochodzenia polskiego w rozumieniu przepisów o repatriacji lub posiadają

ważną Kartę Polaka, opłaca szkoła wyższa lub jednostka organizacyjna

prowadząca studia doktoranckie, w której osoby te odbywają lub będą odbywać

studia;

15) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, niekorzystających ze świadczenia

określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej

Szkole Sądownictwa i Prokuratury, opłaca Krajowa Szkoła Sądownictwa

i Prokuratury;

16) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 34, oraz domowników

rolników, którzy prowadzą działalność w zakresie działów specjalnych

i dodatkowo w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem rolników prowadzących

działalność wyłącznie w zakresie działów specjalnych i ich domowników oraz

rolników prowadzących działalność w zakresie działów specjalnych i dodatkowo

w gospodarstwie rolnym, w gospodarstwach rolnych o powierzchni poniżej

6 hektarów przeliczeniowych użytków rolnych, przyjętych dla celów ustalenia

2017-08-08

©Telksinoe s. 170/292

wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne rolników, opłaca Kasa Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego.

2. Składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2–15,

a także osób, którym przyznano renty na podstawie przepisów o zaopatrzeniu

inwalidów wojennych i wojskowych oraz członków ich rodzin, jak również osób,

które utraciły wzrok w wyniku działań wojennych w latach 1939–1945 lub eksplozji

niewypałów i niewybuchów pozostałych po tych działaniach, otrzymujących dochody

z tytułu emerytury lub renty zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych

na podstawie odrębnych przepisów, są finansowane z budżetu państwa.

2a. (uchylony)

2b. Z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66 ust. 1

pkt 1 lit. b i pkt 34, oraz domowników rolników, którzy prowadzą działalność

w zakresie działów specjalnych i dodatkowo w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem

rolników prowadzących działalność wyłącznie w zakresie działów specjalnych i ich

domowników oraz rolników prowadzących działalność w zakresie działów

specjalnych i dodatkowo w gospodarstwie rolnym, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego przekazuje do Funduszu miesięcznie 155 167 tys. zł. Kwota

przekazywana Funduszowi w danym miesiącu obejmuje składki na ubezpieczenie

zdrowotne pobrane od rolników na podstawie art. 84a w poprzednim miesiącu wraz

z pobranymi odsetkami.

3. Środki z budżetu państwa na składki wymienione w ust. 1 pkt 4 i 7 otrzymują

jednostki samorządu terytorialnego jako dotacje celowe na zadania z zakresu

administracji rządowej.

4. Składki na ubezpieczenie zdrowotne duchownych oraz alumnów wyższych

seminariów duchownych i teologicznych, postulantów, nowicjuszy i juniorystów oraz

ich odpowiedników, z wyłączeniem osób duchownych będących podatnikami podatku

dochodowego od osób fizycznych lub zryczałtowanego podatku dochodowego od

przychodów osób duchownych, są finansowane z Funduszu Kościelnego.

5. Na opłacenie składek, o których mowa w ust. 4, Fundusz Kościelny otrzymuje

dotacje z budżetu państwa.

6. Składka na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art. 66 ust. 1

pkt 1 lit. b, opłacana jest od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożono zgłoszenie

do ubezpieczenia w trybie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, do

2017-08-08

©Telksinoe s. 171/292

ostatniego dnia miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające podleganie

ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Art. 87. 1. Osoby i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 80 ust. 2,

art. 84, art. 85 i art. 86, są obowiązane, bez uprzedniego wezwania, opłacić i rozliczyć

składki na ubezpieczenie zdrowotne za każdy miesiąc kalendarzowy w trybie i na

zasadach oraz w terminie przewidzianych dla składek na ubezpieczenie społeczne,

a jeżeli do tych osób i jednostek nie stosuje się przepisów o ubezpieczeniu społecznym

– w terminie do 15. dnia następnego miesiąca.

1a. Rolnicy, o których mowa w art. 84a, są obowiązani opłacać, bez uprzedniego

wezwania, składki na ubezpieczenie zdrowotne za każdą osobę podlegającą

ubezpieczeniu, za każdy miesiąc, kwartalnie – w terminach określonych dla składek

na ubezpieczenie społeczne rolników.

1b. Składka na ubezpieczenie zdrowotne od emerytur i rent rolniczych

wypłacanych raz na kwartał jest odprowadzana w całości w terminie do 15. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym świadczenie zostało wypłacone.

2. W przypadku rozliczania składek na ubezpieczenie zdrowotne od emerytur,

rent, nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, zasiłków przedemerytalnych

i świadczeń przedemerytalnych oraz świadczeń pieniężnych dla cywilnych

niewidomych ofiar działań wojennych jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych określona w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych:

1) nie przekazuje imiennych raportów miesięcznych;

2) wykazuje składki w odrębnej deklaracji rozliczeniowej.

3. Od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie zdrowotne pobiera się

odsetki za zwłokę na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości

podatkowych.

4. Składki na ubezpieczenie zdrowotne:

1) osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a i c–i, pkt 2–8, 8b–33 i 35 oraz

w art. 68 są opłacane i ewidencjonowane w Zakładzie Ubezpieczeń

Społecznych, z zastrzeżeniem pkt 2;

1a) osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 8a są opłacane i ewidencjonowane

w centrali Funduszu;

2) osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 16 pobierających

świadczenia emerytalno-rentowe z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

2017-08-08

©Telksinoe s. 172/292

Społecznego oraz osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 34 są opłacane

i ewidencjonowane w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;

3) osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 36 są opłacane i ewidencjonowane

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

4a. Składka osób prowadzących działalność w zakresie działów specjalnych na

wspólny rachunek jest ewidencjonowana na indywidualnych kontach tych osób

w wysokości proporcjonalnej do ich udziału w prowadzonej produkcji. W przypadku

braku określenia wielkości udziałów przyjmuje się, że są one równe.

4b. Ewidencjonowanie składki małżonków prowadzących działalność

w zakresie działów specjalnych następuje w równych częściach.

4c. Przepisy ust. 4a i 4b nie dotyczą ubezpieczonych, którzy odrębnie deklarują

kwotę dochodu z działów specjalnych.

5. Niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni roboczych od dnia wpływu

składek na ubezpieczenie zdrowotne, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

przekazuje pobrane składki na ubezpieczenie zdrowotne wraz z pobranymi odsetkami

za zwłokę do centrali Funduszu.

6. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje pobrane składki na

ubezpieczenie zdrowotne i należności pochodne od składek niezwłocznie do centrali

Funduszu, nie później niż w ciągu 3 dni roboczych od dnia ich wpływu na rachunek,

o którym mowa w art. 47 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych.

7. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego oraz podmiot zobowiązany do przekazania składek za osoby, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a, przekazują nieodpłatnie do centrali Funduszu lub – na

jego wniosek – do oddziału wojewódzkiego Funduszu, dane o ubezpieczonych oraz

zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego członkach rodzin ubezpieczonych,

określone w art. 188 ust. 4 pkt 1, 7–9 i 13, oraz o opłaconych za nich składkach na

ubezpieczenie zdrowotne, przekazane w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 77 ust. 1

i 3, i w imiennym raporcie miesięcznym, oraz o odsetkach za zwłokę, w terminie

15 dni roboczych od dnia wpływu składek i odsetek oraz dokumentów

umożliwiających ustalenie ich wysokości i rozdzielenie ich na ubezpieczonych.

8. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego oraz podmiot zobowiązany do przekazania składek za osoby, o których

2017-08-08

©Telksinoe s. 173/292

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a, przekazują nieodpłatnie centrali Funduszu lub

oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu, na ich wniosek, dane związane z:

1) ustaleniem właściwego ustawodawstwa niezbędnego do potwierdzania prawa do

świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z przepisami o koordynacji;

2) potwierdzaniem prawa do świadczeń opieki zdrowotnej z tytułu wypadku przy

pracy lub choroby zawodowej w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) zgodnie z przepisami o koordynacji, dotyczące:

a) stwierdzonego naruszenia sprawności organizmu w wyniku wypadku przy

pracy,

b) nazwy, rodzaju lub kategorii choroby zawodowej oraz stwierdzonego

naruszenia sprawności organizmu w wyniku tej choroby,

c) wypłacenia zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego z tytułu

wypadku przy pracy oraz przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy

w związku z wypadkiem przy pracy, a także okresu, za który zostały

wypłacone,

d) uznania zdarzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub Kasę

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego za wypadek przy pracy.

9. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego przekazują do centrali Funduszu dane, o których mowa w art. 188 ust. 4

pkt 1, 3, 4, 7–10 i 13, zawarte w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 77 ust. 1 i 3, po

przeprowadzeniu ich weryfikacji polegającej na stwierdzeniu ich zgodności z danymi

objętymi ewidencją PESEL.

9a. W przypadku gdy Fundusz na podstawie danych otrzymanych z Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego stwierdzi,

że osoba podlega w tym samym czasie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego

zarówno z tytułu objęcia ubezpieczeniami społecznymi oraz ubezpieczeniem

społecznym rolników, przekazuje tę informację do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego.

10. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego przekazują do centrali Funduszu sprawozdanie zawierające informacje,

w podziale na poszczególnych ubezpieczonych, o należnej składce z tytułu

ubezpieczenia zdrowotnego, podane w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 77 ust. 1,

2017-08-08

©Telksinoe s. 174/292

i w imiennych raportach miesięcznych, za dany kwartał, nie później niż do ostatniego

dnia drugiego miesiąca następującego po tym kwartale.

10a. Do 10. dnia każdego miesiąca organ prowadzący centralną ewidencję

PESEL przekazuje do centrali Funduszu w formie elektronicznej:

1) zbiór nowo nadanych w poprzednim miesiącu numerów PESEL i odpowiadające

im: imiona, nazwiska i nazwiska rodowe oraz wskazanie rodzaju i numeru

dokumentu potwierdzającego tożsamość danej osoby;

2) zbiór zawierający numery PESEL i odpowiadające im imiona, nazwiska

i nazwiska rodowe osób, których zgon został zgłoszony w poprzednim miesiącu;

3) informacje o zmianie danych objętych zbiorami, o których mowa w pkt 1 i 2.

10b. Format przekazywanych danych, o których mowa w ust. 10a, uzgadnia

organ prowadzący ewidencję numerów PESEL i Fundusz.

10c. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego oraz podmiot zobowiązany do przekazania składek za osoby, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a, przekazują do centrali Funduszu odpowiednio dane

dotyczące wszystkich osób pobierających zasiłki, o których mowa w art. 67 ust. 6,

i wszystkich osób, które złożyły wniosek o emeryturę lub rentę, o których mowa

w art. 67 ust. 7, z zastrzeżeniem ust. 10f, oraz o pracownikach korzystających z urlopu

bezpłatnego.

10d. Zakres danych dotyczących wszystkich osób posiadających prawo do

zasiłku, o których mowa w art. 67 ust. 6, i wszystkich osób, które złożyły wniosek

o emeryturę lub rentę, o których mowa w art. 67 ust. 7, obejmuje dane, o których

mowa w art. 188 ust. 4 pkt 1, 3, 4, 7 i 9, tytuł uprawnienia oraz datę odpowiednio

powstania i ustania prawa do zasiłku albo datę zgłoszenia wniosku o emeryturę lub

rentę, a w przypadku osób, o których mowa w art. 67 ust. 6 – także okres, na który

przyznano prawo do zasiłku, określony w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

10e. Zakres danych dotyczących pracowników korzystających z urlopu

bezpłatnego obejmuje dane, o których mowa w art. 188 ust. 4 pkt 1, 3, 4, 7 i 9, oraz

datę rozpoczęcia i zakończenia urlopu bezpłatnego.

10f. Organ emerytalny właściwy zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 grudnia

1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1037) oraz ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym

funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

2017-08-08

©Telksinoe s. 175/292

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej

Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708)

wydaje osobie, która złożyła wniosek o emeryturę lub rentę, zaświadczenie

potwierdzające złożenie wniosku oraz przekazuje niezwłocznie kopię tego

zaświadczenia oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu właściwemu ze względu na

miejsce zamieszkania tej osoby.

10g. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 10f, zawiera dane, o których mowa

w art. 188 ust. 4 pkt 1, 3, 4, 7 i 9, tytuł uprawnienia oraz datę zgłoszenia wniosku

o emeryturę lub rentę.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Funduszu, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Prezesa Kasy Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

oraz sposób przekazywania do centrali Funduszu i oddziału wojewódzkiego Funduszu

przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasę Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego i podmiot zobowiązany do przekazania składek za osoby, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a, danych dotyczących osób objętych ubezpieczeniem

zdrowotnym i płatników składek oraz osób, o których mowa w ust. 10c–10e,

uwzględniając konieczność zapewnienia poufności i integralności przekazywanych

danych.

12. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy, zakres i tryb

weryfikacji danych ubezpieczonych, o której mowa w ust. 9, oraz sposób

postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego w razie stwierdzenia ich niezgodności i tryb dokonywania niezbędnych

korekt w przypadku stwierdzenia niezgodności przekazywanych danych,

uwzględniając konieczność zapewnienia poufności przekazywanych danych.

Art. 88. Koszty poboru i ewidencjonowania składek na ubezpieczenie

zdrowotne potrącane są przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz przez Kasę

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wysokości 0,20% kwoty tej części składek

przekazanych do centrali Funduszu, które zostały zidentyfikowane (przypisane do

konkretnego ubezpieczonego) również w zakresie wysokości wpłat.

2017-08-08

©Telksinoe s. 176/292

Art. 89. Od kwoty nieprzekazanych w terminie przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz podmiot

zobowiązany do przekazania składek za osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a,

składek na ubezpieczenie zdrowotne wraz z należnymi odsetkami Prezes Funduszu

pobiera odsetki za zwłokę na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości

podatkowych.

Art. 90. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasa Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego przeprowadzają kontrolę wykonywania obowiązków

płatników w zakresie zgłoszenia ubezpieczonych do Funduszu i opłacania składki.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, na wniosek ministra

właściwego do spraw zdrowia, może zobowiązać Zakład Ubezpieczeń Społecznych

do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, określając jednocześnie jej

zakres przedmiotowy i podmiotowy.

2a. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek ministra właściwego

do spraw zdrowia, może zobowiązać Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do

przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, określając jednocześnie jej zakres

przedmiotowy i podmiotowy.

3. Do zakresu kontroli, o której mowa w ust. 1, należy kontrola rzetelności:

1) zgłaszania do ubezpieczenia zdrowotnego osób objętych tym ubezpieczeniem;

2) deklarowanych podstaw obliczania składki na ubezpieczenie zdrowotne,

prawidłowości obliczania, opłacania i odprowadzania składki.

4. Fundusz analizuje uzyskane z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego dane, o których mowa w ust. 3, oraz

występuje z wnioskami do tych instytucji.

5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do podmiotu zobowiązanego do przekazania

składek za osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a.

Art. 91. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Kasa Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego comiesięcznie przekazują ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych i ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informacje dotyczące

wysokości wpłat z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne i środków

przekazanych z tego tytułu do Funduszu.

2017-08-08

©Telksinoe s. 177/292

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres danych zawartych w informacjach, o których mowa w ust. 1,

biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowego i rzetelnego

gospodarowania środkami publicznymi.

Art. 92. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, odrębny sposób:

1) ubezpieczania w stosunku do osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5–8 i 8b–

13, które ze względu na wymogi obronności lub bezpieczeństwa państwa zostały

oddelegowane do wykonywania pracy lub wyznaczone do pełnienia służby poza

macierzystą jednostką,

2) zgłaszania i wyrejestrowywania z ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których

mowa w art. 66 ust. 1 pkt 8a, i członków ich rodzin, oraz przekazywania składek

na ubezpieczenie zdrowotne

– mając na uwadze względy obronności państwa.

Art. 93. 1. Składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz należności z tytułu odsetek

za zwłokę nieopłacone w terminie podlegają ściągnięciu na zasadach określonych

w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

2. Należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ulegają

przedawnieniu na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń

społecznych.

Art. 94. 1. Zwrot nienależnie opłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne

następuje na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

2. (uchylony)

3. Od nienależnie pobranej emerytury, renty, zasiłku przedemerytalnego,

świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego

albo świadczenia pieniężnego dla cywilnych ofiar wojny składka na ubezpieczenie

zdrowotne nie podlega zwrotowi.

Art. 95. 1. Składka na ubezpieczenie zdrowotne podlega odliczeniu:

1) od podatku dochodowego od osób fizycznych – na zasadach określonych

w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2) od ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, karty podatkowej oraz

zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych – na

2017-08-08

©Telksinoe s. 178/292

zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym

podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby

fizyczne (Dz. U. poz. 930, z późn. zm.18)).

2. Odliczenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą powodować zmniejszenia

dochodów jednostek samorządu terytorialnego.

DZIAŁ IVA

Ocena potrzeb zdrowotnych

Art. 95a. 1. Dla obszaru województwa sporządza się regionalną mapę potrzeb

zdrowotnych, zwaną dalej „Mapą Regionalną”, uwzględniającą specyfikę potrzeb

zdrowotnych społeczności lokalnych.

2. Mapę Regionalną dla danego województwa sporządza właściwy wojewoda

w porozumieniu z Wojewódzką Radą do spraw Potrzeb Zdrowotnych, o której mowa

w art. 95b.

3. Mapę Regionalną sporządza się raz na 5 lat.

4. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny

przygotowuje projekt Mapy Regionalnej, w szczególności na podstawie danych

epidemiologicznych, demograficznych i danych z rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą, oraz przekazuje go właściwemu wojewodzie w terminie do dnia

15 października roku poprzedzającego o 1 rok kalendarzowy pierwszy rok

obowiązywania Mapy Regionalnej.

5. Wojewoda na podstawie projektu, o którym mowa w ust. 4, sporządza Mapę

Regionalną i przekazuje ją do Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego –

Państwowego Zakładu Higieny w terminie do dnia 1 lutego roku poprzedzającego

pierwszy rok obowiązywania Mapy Regionalnej.

6. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny na

podstawie Map Regionalnych sporządza Ogólnopolską Mapę Potrzeb Zdrowotnych,

zwaną dalej „Mapą Ogólnopolską”.

18)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 1104 i 1324, z 2001 r.

poz. 784, 961, 1363, 1369 i 1509, z 2002 r. poz. 1183, 1384, 1412 i 1679, z 2003 r. poz. 391, 874,

1268, 1302 i 1958, z 2004 r. poz. 2135 i 2619, z 2005 r. poz. 1199, 1366 i 1420, z 2006 r. poz. 1353

i 1588, z 2008 r. poz. 888, 894 i 1316, z 2009 r. poz. 1241 i 1541, z 2010 r. poz. 13, 146, 473, 1442

i 1478, z 2011 r. poz. 622 i 764, z 2012 r. poz. 1529 i 1540, z 2014 r. poz. 223, 1328 i 1563,

z 2015 r. poz. 211, 699, 978, 1333, 1595 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 1206.

2017-08-08

©Telksinoe s. 179/292

7. Mapę Ogólnopolską i Mapy Regionalne, zwane dalej „mapami”, Narodowy

Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia do zatwierdzenia do dnia 1 kwietnia roku

poprzedzającego pierwszy rok obowiązywania tych map.

8. Minister właściwy do spraw zdrowia zatwierdza mapy w terminie do dnia

1 czerwca roku poprzedzającego pierwszy rok obowiązywania tych map. Przed

zatwierdzeniem minister właściwy do spraw zdrowia może dokonać zmian map.

9. Zatwierdzone mapy są publikowane na stronach Biuletynu Informacji

Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz urzędów

obsługujących wojewodów.

10. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny

monitoruje aktualność map. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy

Zakład Higieny przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia corocznie do

dnia 30 czerwca wyniki monitorowania map za rok poprzedni.

10a. Minister właściwy do spraw zdrowia może dokonać zmiany map na

podstawie informacji otrzymanych w wyniku monitorowania, o którym mowa

w ust. 10, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania tych informacji.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

zakres treści map, kierując się potrzebą zapewnienia skutecznego narzędzia

planowania zabezpieczenia właściwej dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej,

z uwzględnieniem specyfiki potrzeb zdrowotnych społeczności lokalnych.

Art. 95b. 1. Tworzy się Wojewódzką Radę do spraw Potrzeb Zdrowotnych,

zwaną dalej „Wojewódzką Radą”. W skład Wojewódzkiej Rady wchodzą konsultanci

wojewódzcy oraz ośmiu członków wyróżniających się wiedzą w zakresie zdrowia

publicznego powołanych przez wojewodę, w tym:

1) jeden przedstawiciel wojewody;

2) jeden przedstawiciel marszałka województwa;

3) jeden przedstawiciel dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu;

4) jeden przedstawiciel Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego –

Państwowego Zakładu Higieny;

5) jeden przedstawiciel wojewódzkiego Urzędu Statystycznego;

6) jeden przedstawiciel szkół wyższych kształcących na kierunkach medycznych

mających siedzibę na terenie województwa;

2017-08-08

©Telksinoe s. 180/292

7) jeden przedstawiciel konwentu powiatów danego województwa;

8) jeden przedstawiciel reprezentatywnych organizacji pracodawców.

2. Pracami Wojewódzkiej Rady kieruje przedstawiciel wojewody, jako jej

przewodniczący.

3. Obsługę organizacyjną Wojewódzkiej Rady zapewnia urząd obsługujący

wojewodę.

4. Wojewódzka Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

5. Podmioty określone w ust. 1 pkt 3–5 oraz Główny Urząd Statystyczny

przekazują nieodpłatnie, na wniosek wojewody, dane niezbędne do sporządzenia

Mapy Regionalnej, w terminie 14 dni.

Art. 95c. 1. Na podstawie Mapy Regionalnej wojewoda w porozumieniu

z Wojewódzką Radą ustala priorytety dla regionalnej polityki zdrowotnej, w terminie

do dnia 1 września roku poprzedzającego pierwszy rok obowiązywania tych

priorytetów, mając na uwadze stan zdrowia obywateli oraz uzyskanie efektów

zdrowotnych najwyższej wartości. Priorytety ustala się na okres, na który sporządza

się Mapę Regionalną.

2. Wojewoda w porozumieniu z Wojewódzką Radą dokonuje aktualizacji

priorytetów dla regionalnej polityki zdrowotnej w przypadku zmiany Mapy

Regionalnej, o której mowa w art. 95a ust. 10a, w terminie 2 miesięcy od dnia

dokonania tej zmiany.

Art. 95d. 1. Wojewoda albo minister właściwy do spraw zdrowia, zwany dalej

„organem wydającym opinię”, wydaje opinię o celowości inwestycji polegającej na

utworzeniu na obszarze województwa nowego:

1) podmiotu leczniczego, który ma wykonywać działalność leczniczą w zakresie

leczenia szpitalnego, lub nowych jednostek lub komórek organizacyjnych

zakładu leczniczego podmiotu leczniczego, przy pomocy których ma być

wykonywana działalność lecznicza w zakresie leczenia szpitalnego, lub innej

inwestycji w tym zakresie o wartości przekraczającej 3 miliony zł w okresie

2 lat, realizowanej przez podmiot wnioskujący, o którym mowa w art. 95e ust. 1;

2) podmiotu wykonującego działalność leczniczą, który ma wykonywać działalność

leczniczą w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, lub nowych

jednostek lub komórek organizacyjnych zakładu leczniczego podmiotu

2017-08-08

©Telksinoe s. 181/292

leczniczego, przy pomocy których ma być wykonywana działalność lecznicza

w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, lub innej inwestycji w tym

zakresie o wartości przekraczającej 2 miliony zł w okresie 2 lat, realizowanej

przez podmiot wnioskujący, o którym mowa w art. 95e ust. 1;

3) podmiotu wykonującego działalność leczniczą, który ma wykonywać działalność

leczniczą w zakresie leczenia szpitalnego, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

lub podstawowej opieki zdrowotnej, lub nowych jednostek lub komórek

organizacyjnych zakładu leczniczego podmiotu leczniczego, przy pomocy

których ma być wykonywana działalność lecznicza w zakresie leczenia

szpitalnego, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej lub podstawowej opieki

zdrowotnej, lub innej inwestycji w tym zakresie, na które podmiot wnioskujący,

o którym mowa w art. 95e ust. 1, zamierza uzyskać dofinansowanie ze środków

europejskich.

2. Opinii, o której mowa w ust. 1, nie wydaje się w odniesieniu do:

1) szpitalnego oddziału ratunkowego;

2) szpitalnego oddziału ratunkowego dla dzieci;

3) centrum urazowego;

4) centrum urazowego dla dzieci.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia jest organem wydającym opinię, o której

mowa w ust. 1, w przypadku gdy podmiotem wnioskującym, o którym mowa

w art. 95e ust. 1, jest:

1) podmiot leczniczy, dla którego podmiotem tworzącym jest wojewoda;

2) podmiot leczniczy utworzony lub prowadzony przez uczelnię medyczną, o której

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej;

3) instytut badawczy, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371, 1079 i 1311), w zakresie,

w jakim wykonuje działalność leczniczą;

4) podmiot powstały z przekształcenia podmiotu leczniczego albo instytutu

badawczego, o którym mowa w pkt 1–3;

5) wojewoda, jeżeli jest podmiotem zamierzającym wykonywać działalność

leczniczą;

2017-08-08

©Telksinoe s. 182/292

6) uczelnia medyczna, jeżeli jest podmiotem zamierzającym wykonywać

działalność leczniczą.

4. Do określenia wartości inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zalicza

się następujące rodzaje poniesionych lub planowanych kosztów:

1) przygotowania do realizacji inwestycji budowlanej oraz innych zmian

w obiekcie budowlanym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165 i 1250),

zwanym dalej „obiektem budowlanym”, wraz z usługami towarzyszącymi,

w tym obsługą inwestorską, oraz zakupu obiektu budowlanego, w szczególności

opracowania dokumentacji projektowej, zakupu i przygotowania gruntu pod

budowę oraz ekspertyz, świadectw, operatów, studiów, pomiarów geodezyjnych

i prac geologicznych oraz prac archeologicznych, dotyczących inwestycji

budowlanej;

2) realizacji inwestycji budowlanej oraz innych zmian w obiekcie budowlanym

wraz z usługami towarzyszącymi, w tym obsługą inwestorską;

3) zakupu obiektu budowlanego;

4) zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego, z wyjątkiem

tego, którego wartość początkowa nie przekracza kwoty określonej w art. 16f

ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.19)), z zastrzeżeniem pkt 5;

5) zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego bez względu na

jego wartość oraz innych przedmiotów, jeżeli są pierwszym wyposażeniem

obiektów budowlanych;

6) transportu i montażu oraz inne koszty ponoszone w celu przekazania środka

trwałego do używania;

7) zmiany w środku trwałym powodującej ich ulepszenie w rozumieniu przepisów

o rachunkowości;

8) zakupu wartości niematerialnej i prawnej, jeżeli:

a) jej wartość początkowa jest wyższa od kwoty określonej w art. 16f ust. 3

ustawy wymienionej w pkt 4,

19)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 915,

1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662, z 2015 r. poz. 73, 211, 933, 978, 1166, 1197, 1259,

1296, 1348, 1595, 1688, 1767, 1844 i 1932 oraz z 2016 r. poz. 68, 615, 780, 996, 1206, 1454 i 1550.

2017-08-08

©Telksinoe s. 183/292

b) jest pierwszym wyposażeniem obiektu budowlanego – bez względu na jego

wartość;

9) innych, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają finansowaniu lub

dofinansowaniu ze środków budżetu państwa przeznaczonych na inwestycje.

Art. 95e. 1. Opinię, o której mowa w art. 95d ust. 1, wydaje się na wniosek

podmiotu wykonującego działalność leczniczą albo podmiotu zamierzającego

wykonywać działalność leczniczą, zwanego dalej „podmiotem wnioskującym”.

2. Wniosek o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1, składa się do

organu wydającego opinię w postaci papierowej lub elektronicznej opatrzony

kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem elektronicznym

potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu przepisów o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

3. Wniosek o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie organu wydającego opinię;

2) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu wnioskującego oraz jego numer

KRS w przypadku osób prawnych albo numer REGON lub NIP w przypadku

osób fizycznych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej;

3) oznaczenie siedziby albo adresu zamieszkania, albo adresu podmiotu

wnioskującego;

4) wskazanie typu inwestycji: utworzenie nowego podmiotu wykonującego

działalność leczniczą, nowych jednostek lub komórek organizacyjnych zakładu

leczniczego podmiotu leczniczego lub innej inwestycji;

5) opis inwestycji, o której mowa w art. 95d ust. 1, zawierający:

a) zakres rzeczowy inwestycji,

b) uzasadnienie celowości inwestycji,

c) okres realizacji inwestycji,

d) wskazanie miejsca realizacji inwestycji,

e) źródła finansowania inwestycji oraz rodzaje poniesionych lub planowanych

kosztów, o których mowa w art. 95d ust. 4, a w przypadku inwestycji

budowlanej – również jej szacunkową wartość w podziale na grupy

kosztów,

f) inne informacje dotyczące inwestycji;

2017-08-08

©Telksinoe s. 184/292

6) wypełniony formularz Instrumentu Oceny Wniosków Inwestycyjnych

w Sektorze Zdrowia i jego numer wygenerowany za pośrednictwem systemu

IOWISZ nie wcześniej niż w terminie miesiąca przed dniem złożenia wniosku;

7) wskazanie planowanego terminu rozpoczęcia realizacji inwestycji, jeżeli

dotyczy;

8) oświadczenie, o którym mowa w ust. 4;

9) datę jego sporządzenia;

10) podpis osoby upoważnionej do jego złożenia.

4. Wniosek o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1, składa się pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Podmiot

wnioskujący jest obowiązany do złożenia oświadczenia o następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

5. Do wniosku dołącza się oryginał lub kopię dokumentu poświadczającego

upoważnienie osoby określonej w ust. 3 pkt 10 do działania w imieniu podmiotu

wnioskującego.

6. Złożenie wniosku o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1, podlega

opłacie w wysokości 4000 zł. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Potwierdzenie

wniesienia opłaty dołącza się do wniosku.

Art. 95f. 1. Wnioski o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1, są

rozpatrywane według kolejności ich wpływu.

2. Organ wydający opinię sprawdza kompletność wniosku o wydanie opinii,

o której mowa w art. 95d ust. 1. W przypadku braków formalnych wniosku organ

wzywa do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod

rygorem pozostawienia wniosku o wydanie opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1,

bez rozpatrzenia.

3. Opinię, o której mowa w art. 95d ust. 1, wydaje się wyłącznie na podstawie:

1) informacji przedstawionych we wniosku;

2) priorytetów dla regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c;

3) danych z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą;

4) Mapy Regionalnej albo Mapy Ogólnopolskiej;

2017-08-08

©Telksinoe s. 185/292

5) opinii dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu – w przypadku

gdy organem wydającym opinię jest wojewoda;

6) opinii Prezesa Funduszu – w przypadku gdy organem wydającym opinię jest

minister właściwy do spraw zdrowia;

7) informacji przedstawionych w innych, złożonych wcześniej wnioskach,

o których mowa w art. 95e ust. 1, oraz wydanych opiniach, o których mowa

w art. 95d ust. 1, w zakresie, w jakim uwzględniają one realizację map oraz

priorytetów dla regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c.

4. W terminie 7 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o wydanie opinii,

o której mowa w art. 95d ust. 1, organ wydający opinię przekazuje, za pośrednictwem

systemu IOWISZ, wypełniony przez podmiot wnioskujący formularz Instrumentu

Oceny Wniosków Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia do zaopiniowania:

1) dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu – w przypadku gdy

organem wydającym opinię jest wojewoda;

2) Prezesowi Funduszu – w przypadku gdy organem wydającym opinię jest

minister właściwy do spraw zdrowia.

5. Podmioty określone w ust. 4 wydają opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 5 i 6,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia, za pośrednictwem systemu IOWISZ, wniosku

Instrumentu Oceny Wniosków Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia. Opinie te

przekazuje się odpowiednio wojewodzie albo ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia za pośrednictwem systemu IOWISZ.

6. Opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 5 i 6, wydaje się na formularzu

Instrumentu Oceny Wniosków Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia na podstawie

danych zawartych we wniosku, uwzględniając:

1) priorytety dla regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c;

2) dane z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą;

3) Mapę Regionalną – w przypadku gdy organem wydającym opinię jest wojewoda

albo minister właściwy do spraw zdrowia, a inwestycja, której dotyczy wniosek,

zaspokaja wyłącznie potrzeby zdrowotne o charakterze lokalnym;

4) Mapę Ogólnopolską – w przypadku gdy organem wydającym opinię jest minister

właściwy do spraw zdrowia, a wniosek dotyczy inwestycji innej niż określona

w pkt 3.

2017-08-08

©Telksinoe s. 186/292

7. W przypadku awarii systemu IOWISZ trwającej dłużej niż godzinę,

uniemożliwiającej dokonanie czynności, o których mowa w ust. 4–6, termin określony

odpowiednio w ust. 4 albo 5 przedłuża się o czas trwania awarii.

8. Minimalna liczba punktów wymagana do uzyskania pozytywnej opinii,

o której mowa w art. 95d ust. 1, nie może być wyższa niż 50% maksymalnej liczby

punktów możliwej do uzyskania w formularzu Instrumentu Oceny Wniosków

Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia. W przypadku uzyskania liczby punktów

mniejszej niż minimalna wydaje się opinię negatywną.

9. Podmiot wnioskujący, organ wydający opinię, Prezes Funduszu i dyrektor

oddziału wojewódzkiego Funduszu, każdy w zakresie swojej właściwości, wypełniają,

za pośrednictwem systemu IOWISZ, formularz Instrumentu Oceny Wniosków

Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia, dokonując oceny celowości, o której mowa

w art. 95d ust. 1, przez przyznanie punktów za spełnienie poszczególnych kryteriów

przez podmiot wnioskujący oraz uzasadnienie tej oceny. Organ wydający opinię,

Prezes Funduszu i dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu sporządzają

uzasadnienie wyłącznie w przypadku, gdy proponowana ocena lub uzasadnienie

oceny danego kryterium jest inna niż przedstawiona przez podmiot wnioskujący

w formularzu Instrumentu Oceny Wniosków Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia.

Art. 95g. 1. Opinię, o której mowa w art. 95d ust. 1, wydaje się w terminie

45 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o jej wydanie.

2. Opinia, o której mowa w art. 95d ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie organu wydającego opinię;

2) określenie daty i miejsca jej wydania;

3) znak opinii;

4) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu wnioskującego oraz jego numer

KRS w przypadku osób prawnych albo numer REGON lub NIP w przypadku

osób fizycznych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej;

5) określenie, czy opinia jest pozytywna czy negatywna;

6) całkowity wynik punktowy obliczony zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie art. 95h;

7) wygenerowane elektronicznie zestawienie punktów przyznanych przez

odpowiednio organ wydający opinię, Prezesa Funduszu albo dyrektora

2017-08-08

©Telksinoe s. 187/292

właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu, za spełnienie poszczególnych

kryteriów przez podmiot wnioskujący oraz ich uzasadnienie;

8) pouczenie o możliwości wniesienia protestu do ministra właściwego do spraw

zdrowia zawierające wskazanie terminu wniesienia protestu, a także formy

i trybu jego wniesienia – w przypadku opinii negatywnej;

9) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby

upoważnionej do wydania opinii lub, jeżeli ta opinia została wydana w formie

dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny lub podpis

elektroniczny potwierdzony profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu przepisów

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Art. 95h. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wzór wniosku zawierającego formularz Instrumentu Oceny Wniosków

Inwestycyjnych w Sektorze Zdrowia wraz ze wskazaniem kryteriów oceny

inwestycji, przypisaniem im wagi oraz określeniem skali punktów możliwych do

uzyskania w zakresie poszczególnych kryteriów,

2) sposób obliczania całkowitego wyniku punktowego w zakresie dokonywania

oceny celowości, o której mowa w art. 95d ust. 1, w tym sposób obliczania tego

wyniku przez każdy z podmiotów określonych w art. 95f ust. 9,

3) minimalną liczbę punktów wymaganą do uzyskania pozytywnej opinii, o której

mowa w art. 95d ust. 1

– mając na celu uwzględnienie w opinii map i priorytetów dla regionalnej polityki

zdrowotnej, o których mowa w art. 95c, zapewnienie jednolitości wniosków,

porównywalnej i spójnej metodyki dokonywania oceny celowości inwestycji i jej

przejrzystości oraz jej zbieżności z potrzebami istotnymi z punktu widzenia ochrony

zdrowia.

Art. 95i. 1. W przypadku gdy opinia, o której mowa w art. 95d ust. 1, jest

negatywna, podmiotowi wnioskującemu przysługuje środek odwoławczy w postaci

protestu.

2. Protest wnosi się do ministra właściwego do spraw zdrowia w terminie 14 dni

od dnia doręczenia opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1. W przypadku gdy organem

wydającym opinię jest wojewoda, protest wnosi się za jego pośrednictwem.

2017-08-08

©Telksinoe s. 188/292

3. Protest wnosi się w postaci papierowej lub elektronicznej opatrzony

kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem elektronicznym

potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu przepisów o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Protest zawiera:

1) oznaczenie organu, do którego wnosi się protest;

2) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu wnioskującego oraz jego numer

KRS w przypadku osób prawnych albo numer REGON lub NIP w przypadku

osób fizycznych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej;

3) oznaczenie siedziby albo adresu zamieszkania, albo adresu podmiotu

wnioskującego;

4) znak opinii, od której protest jest wnoszony, oznaczenie organu wydającego

opinię oraz datę i miejsce wydania opinii;

5) uzasadnienie protestu, w tym wskazanie kryterium, z oceną spełniania którego

podmiot wnoszący protest się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

6) oświadczenie, o którym mowa w ust. 4;

7) podpis osoby upoważnionej do wniesienia protestu.

4. Protest składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. Podmiot wnoszący protest jest obowiązany do złożenia

oświadczenia o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

5. Do protestu dołącza się oryginał lub kopię dokumentu poświadczającego

upoważnienie osoby określonej w ust. 3 pkt 7 do działania w imieniu podmiotu

wnoszącego protest.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje protest w terminie 30 dni od

dnia jego doręczenia.

7. W wyniku rozpatrzenia protestu minister właściwy do spraw zdrowia wydaje

opinię w sprawie protestu, za pośrednictwem systemu IOWISZ, przyznając punkty za

spełnienie poszczególnych kryteriów oraz uzasadniając ich liczbę na podstawie:

1) informacji przedstawionych przez podmiot wnioskujący;

2) uzasadnienia zawartego w proteście;

3) właściwej mapy;

2017-08-08