Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2016 Pozycja 176
©Telksinoe s. 1/33
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2016 r.
poz. 176, 1170, 1171,
z 2017 r. poz. 60, 1051.
U S T A W A
z dnia 25 czerwca 2010 r.
o sporcie
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady uprawiania i organizowania sportu.
Art. 2. 1. Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez
uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub
poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub
osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
2. Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się
na kulturę fizyczną.
Rozdział 2
Kluby sportowe i związki sportowe
Art. 3. 1. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie
klubu sportowego.
2. Klub sportowy działa jako osoba prawna.
Art. 4. 1. Szczególnym rodzajem klubu sportowego jest uczniowski klub
sportowy.
2. Uczniowski klub sportowy działa na zasadach przewidzianych
w przepisach ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U.
z 2015 r. poz. 1393 i 1923), z wyłączeniem przepisów dotyczących rejestracji.
3. Członkami uczniowskiego klubu sportowego mogą być w szczególności
uczniowie, rodzice i nauczyciele.
4. Uczniowski klub sportowy podlega wpisowi do ewidencji prowadzonej
przez starostę właściwego ze względu na siedzibę klubu. Wpisu i wykreślenia
wpisu z ewidencji dokonuje się na podstawie wniosku. Wpis, odmowa wpisu do
ewidencji i wykreślenie wpisu z ewidencji następuje w drodze decyzji.
2017-06-16
©Telksinoe s. 2/33
5. Do wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w ust. 4, dołącza się:
1) statut;
2) listę założycieli, zawierającą ich imiona i nazwiska, daty i miejsca urodzenia,
miejsca zamieszkania oraz własnoręczne podpisy;
3) informację o adresie siedziby klubu sportowego.
6. Uczniowski klub sportowy uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania
do ewidencji, o której mowa w ust. 4.
7. Przepisy ust. 2 i 4–6 stosuje się odpowiednio do innych niż uczniowskie
klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia, których statuty nie
przewidują prowadzenia działalności gospodarczej.
8. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze
rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji uczniowskich klubów sportowych
i klubów sportowych, o których mowa w ust. 7, oraz dane podlegające wpisowi do
ewidencji, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitego sposobu
prowadzenia ewidencji.
Art. 5. Klub sportowy może ustanawiać i finansować okresowe stypendia
sportowe dla zawodników.
Art. 6. 1. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki
sportowe.
2. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku
stowarzyszeń.
Rozdział 3
Polski związek sportowy
Art. 7. 1. W celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym
sporcie może być utworzony polski związek sportowy.
2. Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy
wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
3. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do polskiego związku
sportowego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. –
Prawo o stowarzyszeniach.
2017-06-16
©Telksinoe s. 3/33
Art. 8. 1. Członkiem polskiego związku sportowego może być klub sportowy,
związek sportowy oraz inna osoba prawna, której statut, umowa albo akt
założycielski przewiduje prowadzenie działalności w danym sporcie.
2. Klub sportowy będący członkiem polskiego związku sportowego
uczestniczy we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez ten związek.
Art. 9. 1. Kadencja władz polskiego związku sportowego nie może być
dłuższa niż 4 lata.
2. Funkcję prezesa zarządu polskiego związku sportowego można pełnić nie
dłużej niż przez 2 następujące po sobie kadencje.
3. Członek zarządu polskiego związku sportowego nie może:
1) łączyć tej funkcji z funkcją w innych władzach tego związku, z wyjątkiem
pełnienia funkcji delegata na walne zebranie członków albo delegatów
polskiego związku sportowego zwołane dla wyboru władz tego związku;
2) być osobą prowadzącą działalność gospodarczą związaną z realizacją przez
ten związek jego zadań statutowych;
2a) posiadać w spółkach prawa handlowego prowadzących działalność
gospodarczą związaną z realizacją przez ten związek jego zadań statutowych
więcej niż 10% akcji lub udziałów przedstawiających więcej niż 10% kapitału
zakładowego – w każdej z tych spółek;
2b) być wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego prowadzącej
działalność gospodarczą związaną z realizacją przez ten związek jego zadań
statutowych;
3) być osobą, która była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne
przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe ścigane z oskarżenia
publicznego.
4. Jeżeli osoba obejmująca funkcję członka zarządu polskiego związku
sportowego w dniu wyboru prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa
w ust. 3 pkt 2, posiada akcje lub udziały, o których mowa w ust. 3 pkt 2a, lub jest
wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego, o której mowa w ust. 3 pkt 2b,
jest obowiązana w ciągu 30 dni od dnia objęcia funkcji zaprzestać prowadzenia
działalności gospodarczej, zbyć akcje lub udziały lub wystąpić ze spółki.
5. W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, walne
zgromadzenie członków albo delegatów polskiego związku sportowego odwołuje
2017-06-16
©Telksinoe s. 4/33
członka zarządu polskiego związku sportowego niezwłocznie, nie później niż przed
upływem 3 miesięcy od bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 4.
6. Roczne sprawozdanie finansowe polskiego związku sportowego podlega
badaniu przez biegłego rewidenta.
7. Walne zgromadzenie członków albo delegatów polskiego związku Przepis
uchylający zd.
sportowego corocznie rozpatruje i zatwierdza sporządzone przez zarząd drugie w ust. 7 w
art. 9 wejdzie w
sprawozdanie z działalności polskiego związku sportowego oraz roczne
życie z dn.
sprawozdanie finansowe, po jego zbadaniu przez biegłego rewidenta. [Walne 1.07.2017 r. (Dz.
U. z 2017 r. poz.
zgromadzenie członków albo delegatów tego związku uchwala regulamin 1051).
dyscyplinarny.]
8. Po rozpatrzeniu i zatwierdzeniu przez walne zgromadzenia członków albo
delegatów polskiego związku sportowego sporządzonego przez zarząd
sprawozdania z działalności polskiego związku sportowego oraz rocznego
sprawozdania finansowego po jego zbadaniu przez biegłego rewidenta polski
związek sportowy ma obowiązek przesłać w nieprzekraczalnym terminie 30 dni do
ministra właściwego do spraw kultury fizycznej celem publikacji w Biuletynie
Informacji Publicznej.
Art. 10. Osoba fizyczna lub osoba prawna będąca członkiem lub posiadająca
udziały albo akcje w klubie sportowym będącym członkiem polskiego związku
sportowego nie może być członkiem lub posiadać udziałów albo akcji lub być
członkiem organów lub władz innego klubu sportowego uczestniczącego we
współzawodnictwie sportowym w tym samym sporcie.
Art. 11. 1. Wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku
sportowego składa się do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca dołącza:
1) projekt statutu polskiego związku sportowego;
2) (uchylony)
3) szczegółowy opis sportu, w którym zamierza organizować i prowadzić
współzawodnictwo, wraz z dokładną informacją o warunkach jego
uprawiania oraz regułach i systemie współzawodnictwa w tym sporcie;
2017-06-16
©Telksinoe s. 5/33
4) zaświadczenie o przynależności do międzynarodowej federacji sportowej
działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez
Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia wyrażenia zgody
na utworzenie polskiego związku sportowego, jeżeli wnioskodawca nie przedłoży
dokumentów, o których mowa w ust. 2, albo jeżeli postanowienia projektu statutu
są niezgodne z przepisami prawa, w szczególności naruszają wymagania określone
w ustawie.
4. Polski związek sportowy działa w jednym sporcie, chyba że minister
właściwy do spraw kultury fizycznej wyrazi zgodę na działanie polskiego związku
sportowego w więcej niż jednym sporcie.
5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej prowadzi wykaz polskich
związków sportowych. Wykaz jest ogłaszany na stronie internetowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może wyrazić zgodę na
utworzenie polskiego związku sportowego w przypadku, gdy wniosek nie zawiera
zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, jeżeli dotyczy on sportu osób
niepełnosprawnych.
7. Wyrażenie zgody oraz odmowa wyrażenia zgody na utworzenie polskiego
związku sportowego następuje w drodze decyzji.
Art. 12. 1. Polski związek sportowy podlega wpisowi do Krajowego Rejestru
Sądowego.
2. Polski związek sportowy uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisu do
Krajowego Rejestru Sądowego.
3. Do wniosku o wpis polskiego związku sportowego do Krajowego Rejestru
Sądowego należy dołączyć zgodę ministra właściwego do spraw kultury fizycznej
na utworzenie polskiego związku sportowego.
Art. 12a. 1. Polski związek sportowy jest obowiązany należeć do właściwej
międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub
paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
2017-06-16
©Telksinoe s. 6/33
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy polskiego związku
sportowego działającego w sporcie osób niepełnosprawnych, który uzyskał zgodę,
o której mowa w art. 11 ust. 6.
Art. 12b. 1. Polski związek sportowy, który nie należy do właściwej
międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub
paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski,
staje się związkiem sportowym działającym w formie związku stowarzyszeń
z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.
2. Stwierdzenie braku przynależności do właściwej międzynarodowej
federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej
uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski następuje w drodze decyzji
ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
3. O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2, oraz o dniu, w którym ta
decyzja stała się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej
zawiadamia właściwy sąd rejestrowy.
4. Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 1 stały się związkami
sportowymi działającymi w formie związku stowarzyszeń, dostosowują swoją
działalność do zmienionej formy, w szczególności statuty oraz regulaminy w
terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się
prawomocna.
Art. 13. 1. Polski związek sportowy ma wyłączne prawo do:
1) organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza
Polski oraz o Puchar Polski w danym sporcie;
2) ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych
i dyscyplinarnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez
związek, z wyjątkiem reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie;
3) powołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk olimpijskich,
igrzysk paraolimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mistrzostw
Europy;
4) reprezentowania tego sportu w międzynarodowych organizacjach
sportowych.
2017-06-16
©Telksinoe s. 7/33
2. Polski związek sportowy, Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet
Paraolimpijski umieszczają, odpowiednio, na stroju reprezentacji kraju, na stroju
reprezentacji olimpijskiej oraz na stroju reprezentacji paraolimpijskiej godło
Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że przepisy międzynarodowej organizacji
sportowej działającej w danym sporcie, do której należy polski związek sportowy,
przepisy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego lub przepisy
Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego stanowią inaczej.
3. (uchylony)
4. Polski związek sportowy, Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet
Paraolimpijski mają prawo do wykorzystania do swoich celów gospodarczych
przedmiotów będących odwzorowaniem, odpowiednio, stroju reprezentacji kraju,
stroju reprezentacji olimpijskiej lub stroju reprezentacji paraolimpijskiej,
w zakresie wyznaczonym przez przepisy polskiego związku sportowego, przepisy
międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie, do której
należy polski związek sportowy, przepisy Międzynarodowego Komitetu
Olimpijskiego lub przepisy Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego.
[5. Polski związek sportowy uznaje i respektuje reguły, o których mowa Nowe brzmienie
ust. 5 w art. 13
w art. 44 ust. 5 pkt 5. Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie ma wyłączne wejdzie w życie z
prawo do realizacji tych reguł.] dn. 1.07.2017 r.
(Dz. U. z 2017 r.
<5. Polski związek sportowy uznaje i respektuje reguły, o których mowa poz. 1051).
w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o zwalczaniu dopingu
w sporcie (Dz. U. poz. 1051). Polska Agencja Antydopingowa ma wyłączne
prawo do realizacji tych reguł.>
Art. 14. 1. Członek kadry narodowej udostępnia, na zasadach wyłączności,
swój wizerunek w stroju reprezentacji kraju polskiemu związkowi sportowemu,
który jest uprawniony do wykorzystania tego wizerunku do swoich celów
gospodarczych w zakresie wyznaczonym przez przepisy tego związku lub
międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie.
2. Członek reprezentacji olimpijskiej udostępnia, na zasadach wyłączności,
z chwilą powołania do reprezentacji olimpijskiej, swój wizerunek w stroju
reprezentacji olimpijskiej Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu, który jest
uprawniony do wykorzystania tego wizerunku do swoich celów gospodarczych
2017-06-16
©Telksinoe s. 8/33
w zakresie wyznaczonym przez swoje przepisy lub przepisy Międzynarodowego
Komitetu Olimpijskiego.
3. Zawodnik przed zakwalifikowaniem do kadry narodowej lub reprezentacji
olimpijskiej wyraża zgodę na rozpowszechnianie swojego wizerunku w stroju
reprezentacji kraju w rozumieniu art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631,
z późn. zm.1)).
Art. 15. 1. W sporcie, w którym współzawodnictwo sportowe jest
organizowane w formie rozgrywek ligowych, polski związek sportowy może
utworzyć ligę zawodową.
2. W przypadku gdy ponad połowa klubów sportowych biorących udział
w rozgrywkach ligowych w najwyższej klasie rozgrywkowej w danym sporcie
działa w formie spółek akcyjnych, polski związek sportowy jest obowiązany
utworzyć ligę zawodową.
3. W skład ligi zawodowej w grach zespołowych wchodzą wyłącznie kluby
sportowe działające jako spółki akcyjne.
4. Liga zawodowa jest zarządzana przez osobę prawną działającą w formie
spółki kapitałowej.
5. Zasady funkcjonowania ligi zawodowej są ustalane w umowie zawartej
między polskim związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową.
Umowa powinna zawierać w szczególności postanowienia gwarantujące realizację
praw polskiego związku sportowego określonych w art. 13 oraz jego udział
w przychodach związanych z zarządzaniem ligą zawodową.
6. Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 5, następuje po uzyskaniu zgody
ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. Minister właściwy do spraw
kultury fizycznej odmawia wyrażenia zgody na zawarcie umowy w przypadku
stwierdzenia niezgodności jej postanowień z przepisami prawa. Wyrażenie zgody
oraz odmowa wyrażenia zgody na zawarcie umowy następuje w drodze decyzji.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 94,
poz. 658 i Nr 121, poz. 843, z 2007 r. Nr 99, poz. 662 i Nr 181, poz. 1293, z 2009 r. Nr 157,
poz. 1241, z 2010 r. Nr 152, poz. 1016 oraz z 2015 r. poz. 932, 994, 1639 i 1923.
2017-06-16
©Telksinoe s. 9/33
Rozdział 4
Nadzór nad polskim związkiem sportowym
Art. 16. 1. Nadzór nad działalnością polskich związków sportowych
sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej.
2. Nadzorem ministra właściwego do spraw kultury fizycznej nie są objęte
decyzje dyscyplinarne i regulaminowe władz polskich związków sportowych
związane z organizacją i przebiegiem współzawodnictwa sportowego.
3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo:
1) żądać udostępnienia odpisów uchwał władz polskiego związku sportowego
oraz udzielenia pisemnych wyjaśnień dotyczących działalności polskiego
związku sportowego;
2) dokonywać kontroli polskiego związku sportowego.
3a. Kontrolę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przeprowadza się na zasadach
i w trybie określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej.
4. Zakresem kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest objęta działalność
polskiego związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa oraz
postanowieniami statutu.
5. (uchylony)
Art. 17. (uchylony)
Art. 18. (uchylony)
Art. 19. (uchylony)
Art. 20. (uchylony)
Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej zatwierdza,
w drodze decyzji, statut polskiego związku sportowego oraz jego zmiany, które
polski związek sportowy przedstawia niezwłocznie po ich uchwaleniu.
2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia zatwierdzenia,
w drodze decyzji, statutu polskiego związku sportowego lub jego zmiany
w przypadku stwierdzenia niezgodności ich postanowień z przepisami prawa.
Art. 22. 1. Jeżeli działalność władz polskiego związku sportowego narusza
prawo lub postanowienia statutu, minister właściwy do spraw kultury fizycznej,
w zależności od stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, jest uprawniony do:
2017-06-16
©Telksinoe s. 10/33
1) udzielenia władzom polskiego związku sportowego upomnienia i zażądania
od nich podjęcia działań mających na celu zapewnienie stanu zgodnego
z prawem;
2) wstrzymania wykonania decyzji władz polskiego związku sportowego
i wezwania ich do jej zmiany lub uchylenia w określonym terminie;
3) uchylenia decyzji władz polskiego związku sportowego, o której mowa
w pkt 2, w przypadku niespełnienia przez związek żądania jej zmiany lub
uchylenia;
4) wystąpienia do sądu rejestrowego z wnioskiem o zastosowanie środka,
o którym mowa w art. 23 ust. 1.
2. Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, minister właściwy do spraw
kultury fizycznej dokonuje w drodze decyzji.
Art. 23. 1. Sąd na wniosek ministra właściwego do spraw kultury fizycznej
może, w drodze postanowienia:
1) zawiesić w czynnościach władze polskiego związku sportowego;
2) rozwiązać polski związek sportowy, jeżeli jego działalność wykazuje rażące
lub uporczywe naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków
do przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem.
2. Jeżeli sąd zawiesi w czynnościach władze polskiego związku sportowego,
wyznacza kuratora, który jest obowiązany do przeprowadzenia, w terminie
6 miesięcy od dnia wyznaczenia, wyborów nowych władz polskiego związku
sportowego.
3. Kuratorowi przysługują określone w statucie uprawnienia zawieszonych
w czynnościach władz polskiego związku sportowego.
4. Kuratorowi przysługuje wynagrodzenie, określone przez sąd, wypłacane
z budżetu polskiego związku sportowego, w którym pełni swoją funkcję.
Rozdział 5
Narodowy ruch olimpijski
Art. 24. 1. Polski Komitet Olimpijski jest związkiem stowarzyszeń
zrzeszającym polskie związki sportowe oraz inne osoby prawne, jednostki
organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub osoby fizyczne, związane
z narodowym ruchem olimpijskim.
2017-06-16
©Telksinoe s. 11/33
2. Polski Komitet Olimpijski jest organizacją pozarządową, która
samodzielnie wyznacza i realizuje cele związane z ruchem olimpijskim.
Art. 25. 1. Polski Komitet Olimpijski współpracuje z ministrem właściwym
do spraw kultury fizycznej w zakresie sportu.
2. Polski Komitet Olimpijski opiniuje projekty założeń aktów prawnych oraz
projekty aktów prawnych w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
3. Polski Komitet Olimpijski jest wyłącznie uprawniony do używania
jakiegokolwiek znaku lub innego oznaczenia, składającego się z symbolu
olimpijskiego lub zawierającego symbol olimpijski oraz nazw Igrzyska
Olimpijskie, Igrzyska XXX Olimpiady, Igrzyska XXXI Olimpiady, Igrzyska
XXXII Olimpiady, Igrzyska XXXIII Olimpiady, Igrzyska XXXIV Olimpiady,
Igrzyska XXXV Olimpiady, Komitet Olimpijski, Reprezentacja Olimpijska, Ruch
Olimpijski i Karta Olimpijska.
Art. 26. 1. Polski Komitet Paraolimpijski, działający w formie
stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń, organizuje narodowy ruch
paraolimpijski osób niepełnosprawnych.
2. Polski Komitet Paraolimpijski jest wyłącznie uprawniony do
wykorzystywania symboliki paraolimpijskiej oraz nazw Igrzyska Paraolimpijskie
i Komitet Paraolimpijski.
3. Do Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego stosuje się odpowiednio
przepisy art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 1 i 2.
Rozdział 6
Wspieranie sportu przez organy władzy publicznej
Art. 27. 1. Tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających
rozwojowi sportu stanowi zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego.
2. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić,
w drodze uchwały, warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa
w ust. 1, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta
zamierza osiągnąć.
3. Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień jednostek samorządu
terytorialnego do wspierania kultury fizycznej na podstawie przepisów odrębnych.
2017-06-16
©Telksinoe s. 12/33
Art. 28. 1. Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu
terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację
celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27
ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.2)) w zakresie udzielania dotacji
celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych
i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.
2. Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego,
o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:
1) realizację programów szkolenia sportowego,
2) zakup sprzętu sportowego,
3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa
w tych zawodach,
4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia
sportowego,
5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
– jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej
do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
Art. 29. 1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może
dofinansowywać uprawianie lub organizowanie sportu oraz jego promocję.
1a. W ramach zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
kultury fizycznej może udzielić instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą
Centralny Ośrodek Sportu, dla której jest organem założycielskim, dotacji celowej
z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
kultury fizycznej, na realizację zadań publicznych związanych z zapewnieniem
warunków organizacyjnych, ekonomicznych i technicznych do szkolenia
sportowego w zakresie:
1) bieżącego utrzymania obiektów sportowych i zarządzania nimi;
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938
i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877 oraz z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117,
1130, 1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150.
2017-06-16
©Telksinoe s. 13/33
2) przygotowania kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich,
igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub
mistrzostwach Europy.
1b. Działalność Centralnego Ośrodka Sportu, o której mowa w ust. 1a, nie
stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca
2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn.
zm.3)).
2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania oraz minister właściwy
do spraw szkolnictwa wyższego mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu
odpowiednio w środowisku szkolnym i akademickim.
3. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych
mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu w jednostkach organizacyjnych
służb podległych tym ministrom lub nadzorowanych przez nich.
4. Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do
spraw zdrowia, są finansowane koszty opieki medycznej nad zawodnikami
zakwalifikowanymi do kadry narodowej w sportach olimpijskich, paraolimpijskich
i igrzysk głuchych.
5. Koszty wydania orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 37 ust. 1,
w tym koszty badań niezbędnych do wydania tego orzeczenia, w stosunku do
zawodników, którzy nie ukończyli 23 lat i nie otrzymują wynagrodzenia w związku
z uprawianiem sportu, są finansowane ze środków publicznych na zasadach
określonych przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i sposób realizowania opieki medycznej, o której mowa w ust. 4, uwzględniając
specyfikę współzawodnictwa sportowego oraz potrzebę ochrony zdrowia
zawodników.
7. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w zakresie dofinansowania
zadań związanych z przygotowywaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach
olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,
875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65.
2017-06-16
©Telksinoe s. 14/33
świata lub mistrzostwach Europy, może zlecać polskim związkom sportowym,
Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i Polskiemu Komitetowi Paraolimpijskiemu
realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym
mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, z późn. zm.4)). Przepisy
art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje
się odpowiednio.
Art. 29a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może zlecić Fundacji
Rozwoju Systemu Edukacji, będącej fundacją Skarbu Państwa, realizację zadań
w zakresie kultury fizycznej w ramach programów Unii Europejskiej dotyczących
kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu. Na realizację tych zadań Fundacja
Rozwoju Systemu Edukacji otrzymuje dotację celową z części budżetu państwa,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej.
Art. 30. 1. W jednostkach samorządu terytorialnego mogą działać rady sportu
powołane przez właściwe organy wykonawcze spośród przedstawicieli organizacji
i instytucji realizujących zadania w zakresie kultury fizycznej.
2. Organ, o którym mowa w ust. 1, ustala skład i zasady powoływania
członków rady sportu, a także regulamin jej działania.
3. Do zadań rady sportu należy w szczególności opiniowanie:
1) strategii rozwoju gmin, powiatów i województw w zakresie kultury fizycznej;
2) projektu budżetu w części dotyczącej kultury fizycznej;
3) programów rozwoju bazy sportowej na danym terenie, w tym w szczególności
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie
dotyczącym terenów wykorzystywanych na cele kultury fizycznej;
4) projektów uchwał, o których mowa w art. 27 ust. 2.
4. Członkowie rad sportu wykonują swoje funkcje społecznie.
Art. 31. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać
i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób
fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1138
i 1146 oraz z 2015 r. poz. 1255, 1333, 1339 i 1777.
2017-06-16
©Telksinoe s. 15/33
2. Stypendia lub nagrody dla trenerów prowadzących szkolenie zawodników
osiągających wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie
sportowym lub w krajowym współzawodnictwie sportowym mogą być
przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego i finansowane z budżetu
tych jednostek.
3. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze
uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje
i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1
i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu
terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy.
Art. 32. 1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznać
członkowi kadry narodowej okresowe stypendium sportowe za osiągnięte wyniki
sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym. Stypendium może otrzymać
członek kadry narodowej, który zobowiąże się w formie pisemnej do realizacji
programu przygotowań do igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich lub
igrzysk głuchych albo programu przygotowań do mistrzostw świata lub mistrzostw
Europy, opracowanego przez właściwy polski związek sportowy, oraz do udziału
w tych zawodach.
2. Stypendia sportowe są finansowane ze środków budżetu państwa, z części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej.
3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej wstrzymuje stypendium
sportowe dla członka kadry narodowej, jeżeli zaniedbuje on realizację programu
przygotowań, o którym mowa w ust. 1.
4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej pozbawia członka kadry
narodowej stypendium sportowego, jeżeli:
1) nie realizuje on programu przygotowań, o którym mowa w ust. 1, lub
2) utracił on zdolność do uprawiania sportu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,
stwierdzoną orzeczeniem wydanym przez lekarza posiadającego kwalifikacje
uprawniające do wydania orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 37
ust. 2, lub
3) odmówił on udziału w zawodach, o których mowa w ust. 1.
5. Przyznanie, wstrzymanie oraz pozbawienie stypendium sportowego
następuje w drodze decyzji.
2017-06-16
©Telksinoe s. 16/33
6. Członkini kadry narodowej, która stała się niezdolna do uprawiania sportu
wskutek ciąży lub urodzenia dziecka, wypłaca się stypendium sportowe w pełnej
wysokości przez okres ciąży i połowę stypendium przez okres 6 miesięcy po
urodzeniu dziecka.
7. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy tryb przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania
stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej, podstawę i wysokość
stypendium, czas, na jaki może zostać ono przyznane, uwzględniając sposób
i terminy ich wypłacania, a także zajęte przez członka kadry narodowej miejsce we
współzawodnictwie międzynarodowym.
Art. 33. 1. Osoby pobierające stypendia sportowe, o których mowa w art. 5,
art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 1, są stypendystami sportowymi w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm.5)), a okres ich pobierania
zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U.
z 2015 r. poz. 149, z późn. zm.6)) oraz do okresu zatrudnienia, od którego zależą
uprawnienia pracownicze. Podstawę zaliczenia okresu pobierania stypendium
sportowego stanowi zaświadczenie wydane przez podmiot wypłacający
stypendium.
2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, wzór zaświadczenia dotyczącego okresu pobierania stypendium,
o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności zakres danych wykazy-
wanych w zaświadczeniu oraz dane identyfikujące wnioskodawcę i podmiot
wydający zaświadczenie.
Art. 34. 1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznawać
ze środków budżetu państwa, z części, której jest dysponentem, nagrody pieniężne
i wyróżnienia dla osób fizycznych za wybitne osiągnięcia sportowe.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 689,
978, 1037, 1066, 1240, 1268, 1269, 1506, 1649, 1735, 1830, 1839 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 34.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 357,
1066, 1217, 1240, 1268, 1567, 1582, 1607, 1767, 1814, 1830 i 2199.
2017-06-16
©Telksinoe s. 17/33
2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje nagrody pieniężne
i wyróżnienia z własnej inicjatywy lub na wniosek polskiego związku sportowego.
3. Podstawę ustalenia wysokości nagrody pieniężnej stanowi kwota 2300 zł,
przy czym wysokość nagrody nie może przekroczyć 35-krotności tej kwoty.
4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaje wyróżnień i wysokość nagród pieniężnych, w zależności
od osiągnięcia sportowego, oraz szczegółowy tryb i warunki przyznawania
wyróżnień i nagród pieniężnych, uwzględniając sposób i terminy ich wypłacania,
a także międzynarodowy lub krajowy wymiar osiągnięcia sportowego.
Art. 35. 1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznawać
odznaki, wyróżnienia i nagrody pieniężne ze środków budżetu państwa, z części,
której jest dysponentem, trenerom oraz innym osobom wyróżniającym się
szczególną aktywnością i uzyskującym wybitne osiągnięcia w działalności
w zakresie sportu.
2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje odznaki,
wyróżnienia i nagrody pieniężne z własnej inicjatywy lub na wniosek organów
wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego, związku sportowego lub
polskiego związku sportowego.
3. Podstawę ustalenia wysokości nagrody pieniężnej stanowi kwota 2300 zł,
przy czym wysokość nagrody nie może przekroczyć 8-krotności tej kwoty.
4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaje i wzory odznak, rodzaje wyróżnień oraz wysokość nagród
pieniężnych, w zależności od osiągnięć w działalności w zakresie sportu, a także
szczegółowe warunki i tryb przyznawania odznak, wyróżnień i nagród
pieniężnych, uwzględniając znaczenie osiągnięć oraz podjętej aktywności dla
rozwoju danego sportu, a także sposób ich dokumentowania.
5. Jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać wyróżnienia
i nagrody pieniężne dla trenerów oraz innych osób wyróżniających się
osiągnięciami w działalności sportowej.
6. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały,
określi warunki i tryb przyznawania wyróżnień i nagród pieniężnych, o których
mowa w ust. 5, oraz rodzaje wyróżnień i wysokość nagród pieniężnych, biorąc pod
uwagę znaczenie osiągnięć dla danej społeczności lokalnej.
2017-06-16
©Telksinoe s. 18/33
Art. 36. 1. Reprezentantom Polski:
1) na igrzyskach olimpijskich,
2) zakwalifikowanym na igrzyska olimpijskie odbywające się w 1984 r.
w Los Angeles, którzy wzięli udział w zawodach „Przyjaźń 84”,
3) zakwalifikowanym na igrzyska paraolimpijskie lub zawody sportowe osób
niepełnosprawnych odbywające się przed 1992 r., będące odpowiednikiem
igrzysk paraolimpijskich,
4) zakwalifikowanym na igrzyska głuchych lub zawody sportowe odbywające
się przed 2001 r., będące odpowiednikiem igrzysk głuchych
– przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa, zwane dalej
„świadczeniem”.
2. Świadczenie przysługuje osobie, która:
1) zdobyła co najmniej jeden medal na zawodach sportowych, o których mowa
w ust. 1;
2) ukończyła 40. rok życia;
3) nie uczestniczy we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez
polski związek sportowy;
4) ma obywatelstwo polskie;
5) ma stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej;
6) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe.
3. Świadczenie przysługujące w danym roku budżetowym ustala się na
podstawie kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość,
ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa, przy uwzględnieniu
mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,4.
4. Świadczenie przyznaje minister właściwy do spraw kultury fizycznej,
w drodze decyzji, na wniosek osoby zainteresowanej.
5. Osoba zainteresowana dokumentuje spełnienie warunków, o których mowa
w ust. 2.
2017-06-16
©Telksinoe s. 19/33
6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia, w drodze decyzji,
przyznania świadczenia, jeżeli osoba zainteresowana nie spełnia co najmniej
jednego z warunków, o których mowa w ust. 2.
7. Świadczenie jest wypłacane co miesiąc przez urząd obsługujący ministra
właściwego do spraw kultury fizycznej, począwszy od miesiąca, w którym
świadczenie zostało przyznane.
8. Osoba, która otrzymuje świadczenie, niezwłocznie powiadamia ministra
właściwego do spraw kultury fizycznej o ustaniu co najmniej jednego z warunków,
o których mowa w ust. 2 pkt 3–6.
9. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej pozbawia, w drodze decyzji,
świadczenia, począwszy od miesiąca, w którym ustał co najmniej jeden
z warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 3–6.
10. Jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania więcej niż jednego
świadczenia, otrzymuje tylko jedno świadczenie, w oparciu o podstawę przez nią
wybraną.
11. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz zawodów sportowych osób niepełnosprawnych
odbywających się przed 1992 r., będących odpowiednikiem igrzysk
paraolimpijskich, oraz zawodów sportowych odbywających się przed 2001 r.,
będących odpowiednikiem igrzysk głuchych, biorąc pod uwagę rangę sportową
tych zawodów.
Rozdział 7
Bezpieczeństwo w sporcie
Art. 37. 1. Zawodnik uczestniczący we współzawodnictwie sportowym
organizowanym przez polski związek sportowy jest obowiązany do uzyskania
orzeczenia lekarskiego o stanie zdrowia umożliwiającym bezpieczne uczestnictwo
w tym współzawodnictwie.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia,
kwalifikacje lekarzy uprawnionych do wydawania orzeczeń lekarskich, o których
mowa w ust. 1, a także zakres i częstotliwość wymaganych badań lekarskich,
uwzględniając specyfikę współzawodnictwa sportowego.
2017-06-16
©Telksinoe s. 20/33
Art. 38. 1. Zawodnik uczestniczący we współzawodnictwie sportowym
organizowanym przez polski związek sportowy oraz zawodnik kadry narodowej
podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych
wypadków w uprawianym sporcie.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na klubie sportowym
będącym członkiem polskiego związku sportowego, a w przypadku zawodnika
kadry narodowej – na polskim związku sportowym.
Art. 39. 1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. (uchylony)
Art. 40. 1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. (uchylony)
Rozdział 8
Kwalifikacje zawodowe w sporcie
Art. 41. 1. Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w związku sportowym
oraz w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym
przez polski związek sportowy może prowadzić wyłącznie trener lub instruktor
sportu w rozumieniu ustawy.
2. Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć,
o których mowa w ust. 1, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej
i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego
w danym sporcie.
3. Trenerem lub instruktorem sportu w sportach, w których działają polskie
związki sportowe, może być osoba, która:
1) ukończyła 18 lat;
2) posiada co najmniej wykształcenie [średnie] <średnie lub średnie Zmiana w pkt 2 w
ust. 3 w art. 41
branżowe>; wejdzie w życie z
dn. 1.09.2017 r.
(Dz. U. z 2017 r.
poz. 60).
2017-06-16
©Telksinoe s. 21/33
3) posiada wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do wykonywania
zadań trenera lub instruktora sportu;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo,
o którym mowa w art. 46–50, lub określone w rozdziale XIX, XXIII,
z wyjątkiem art. 192 i art. 193, rozdziale XXV i XXVI ustawy z dnia
6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.7)).
Art. 42. (uchylony)
[Rozdział 9
Zwalczanie dopingu w sporcie
Art. 43. 1. Za doping w sporcie uznaje się:
1) obecność substancji zabronionej, jej metabolitów lub markerów w próbce
fizjologicznej zawodnika;
2) użycie lub usiłowanie użycia przez zawodnika substancji zabronionej lub Przepis
uchylający rozdz.
metody zabronionej; 9 wejdzie w życie
z dn. 1.07.2017 r.
3) niewyrażenie zgody lub bez ważnego uzasadnienia niezgłoszenie się na
(Dz. U. z 2017 r.
pobranie próbki fizjologicznej lub w inny sposób unikanie pobrania próbki poz. 1051).
fizjologicznej;
4) nieprzedstawienie wymaganych informacji na temat miejsca pobytu
zawodnika na potrzeby kontroli antydopingowej;
5) manipulowanie lub usiłowanie manipulowania jakąkolwiek częścią kontroli
antydopingowej;
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r.
Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116,
poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179,
poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626,
Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132,
poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190,
poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850,
Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171,
poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533,
Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589,
z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127,
poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602,
z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202, Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381,
Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135,
Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849,
905, 1036 i 1247, z 2014 r. poz. 538 oraz z 2015 r. poz. 396, 541, 1549, 1707, 1855 i 2183.
2017-06-16
©Telksinoe s. 22/33
6) posiadanie substancji zabronionej lub przyrządów umożliwiających
stosowanie metody zabronionej;
7) wprowadzenie do obrotu lub usiłowanie wprowadzenia do obrotu substancji
zabronionej lub przyrządów umożliwiających stosowanie metody
zabronionej;
8) podanie lub usiłowanie podania zawodnikowi podczas zawodów substancji
zabronionej lub metody zabronionej albo podanie lub usiłowanie podania
zawodnikowi poza zawodami substancji zabronionej poza zawodami lub
metody zabronionej poza zawodami;
9) pomocnictwo, podżeganie lub każdy inny rodzaj świadomego współdziałania
wiążący się z zachowaniem stanowiącym doping w sporcie lub usiłowaniem
takiego zachowania lub naruszeniem warunków kary dyskwalifikacji przez
inną osobę;
10) współpraca w ramach obowiązków zawodowych lub innych związanych ze
sportem z osobą pomagającą w przygotowaniu do współzawodnictwa
sportowego, która:
a) podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping
w sporcie, odbywa karę dyskwalifikacji, lub
b) nie podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping
w sporcie, została skazana lub w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym
lub dotyczącym odpowiedzialności zawodowej dowiedziono jej udziału
w zachowaniu, które wyczerpuje znamiona dopingu w sporcie; zakaz
współpracy z tą osobą trwa przez okres 6 lat, licząc od momentu
rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym lub
dotyczącym odpowiedzialności zawodowej, lub przez okres odbywania
kary orzeczonej w tym postępowaniu, jeśli jej wymiar przekracza 6 lat,
lub
c) działa jako przedstawiciel lub pośrednik dla osób wymienionych
w lit. a i b
– jeżeli zawodnik lub inna osoba podejmująca współpracę została uprzednio
powiadomiona na piśmie przez właściwą organizację antydopingową lub
Światową Agencję Antydopingową o statusie, o którym mowa w lit. a i b,
osoby pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego oraz
2017-06-16
©Telksinoe s. 23/33
o konsekwencjach współpracy oraz jeżeli zawodnik lub inna osoba może tej
współpracy uniknąć, a także pod warunkiem, że właściwa organizacja
antydopingowa dołożyła wszelkich starań w poinformowaniu osoby
pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego objętej
powiadomieniem o przysługującym jej w ciągu 15 dni od dnia
poinformowania prawie do złożenia wyjaśnień o braku okoliczności,
o których mowa w lit. a i b.
2. Dopingiem w sporcie nie jest zachowanie określone w ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8,
jeżeli jest ono uzasadnione celem leczniczym, a zawodnik otrzymał zgodę na
stosowanie danej substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach
określonych w załączniku nr 2 do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu
dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia 19 października 2005 r. (Dz. U.
z 2007 r. poz. 999, z 2013 r. poz. 1243, z 2014 r. poz. 343 oraz z 2016 r. poz. 79
i 332).
3. Substancją zabronioną jest substancja mogąca służyć poprawie wyniku
sportowego, której użycie pozostaje w sprzeczności z uczciwością rywalizacji
sportowej, określona w załączniku nr 1 do konwencji, o której mowa w ust. 2.
4. Metodą zabronioną jest działanie mogące służyć poprawie wyniku
sportowego, pozostające w sprzeczności z uczciwością rywalizacji sportowej,
określone w załączniku nr 1 do konwencji, o której mowa w ust. 2.
5. Substancją lub metodą zabronioną są także substancja lub działanie
utrudniające wykrycie substancji lub metody określonych w ust. 3 i 4, określone
w załączniku nr 1 do konwencji, o której mowa w ust. 2.
6. (uchylony)
Art. 44. 1. Organem właściwym do zwalczania dopingu w sporcie jest
Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwana dalej „Komisją”.
2. W skład Komisji wchodzi przewodniczący oraz 10 członków, których
powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej spośród osób
wykonujących zawody w dziedzinach: medycyny, sportu, etyki, biologii lub prawa
i dających rękojmię prawidłowego wykonywania zadań Komisji.
3. Członkiem Komisji nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem
za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
4. Kadencja przewodniczącego i członków Komisji trwa 4 lata.
2017-06-16
©Telksinoe s. 24/33
5. Do zadań Komisji należy w szczególności:
1) prowadzenie wykazu substancji i metod zabronionych;
2) przeprowadzanie kontroli antydopingowych podczas zawodów oraz poza
nimi;
3) prowadzenie badań wspierających zwalczanie dopingu w sporcie;
4) wspieranie, opracowywanie i wdrażanie programów edukacyjnych lub
szkoleniowych, dotyczących zwalczania dopingu w sporcie;
5) ustanawianie reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie.
6. Wykaz, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, jest jawny.
7. Komisja może upoważnić inne podmioty do przeprowadzania kontroli,
o których mowa w ust. 5 pkt 2.
8. Obsługę Komisji zapewnia biuro Komisji, które działa w formie jednostki
budżetowej.
9. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej nadaje, w drodze zarządzenia,
statut Komisji, mając na uwadze konieczność sprawnego wykonywania zadań przez
Komisję.
Art. 45. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może udzielić dotacji
celowej, w wysokości określonej w ustawie budżetowej, Instytutowi Sportu
w Warszawie na zadania związane z utrzymaniem akredytacji Światowej Agencji
Antydopingowej oraz zakup sprzętu służącego do przeprowadzania badań
antydopingowych.]
Rozdział 9a
Odpowiedzialność dyscyplinarna oraz rozstrzyganie sporów w sporcie
Art. 45a. 1. Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał
Arbitrażowy do Spraw Sportu, zwany dalej „Trybunałem”.
2. Trybunał jest stałym sądem polubownym działającym na zasadach
określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego.
3. Trybunał rozstrzyga także spory wynikające z zaskarżenia ostatecznych
decyzji dyscyplinarnych polskich związków sportowych.
4. W skład Trybunału wchodzi 24 arbitrów powoływanych przez Zarząd
Polskiego Komitetu Olimpijskiego na okres 4-letniej kadencji.
2017-06-16
©Telksinoe s. 25/33
5. Arbitrem Trybunału może zostać osoba, która:
1) korzysta z pełni praw publicznych;
2) jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje
rękojmię prawidłowego wykonywania funkcji arbitra;
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
4) posiada wyższe wykształcenie prawnicze i zdała egzamin sędziowski,
prokuratorski, radcowski, adwokacki lub notarialny.
6. Wymogów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie stosuje się do osoby
posiadającej stopień doktora habilitowanego nauk prawnych.
7. Kadencja arbitra Trybunału wygasa w przypadku:
1) śmierci;
2) zrzeczenia się funkcji;
3) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
4) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
5) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci pozbawienia praw
publicznych;
6) ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych.
8. Organizację i tryb postępowania przed Trybunałem oraz ponoszenie opłat
i kosztów postępowania określa statut Trybunału uchwalony przez Zarząd
Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Art. 45b. 1. Odpowiedzialność dyscyplinarna w ramach polskiego związku
sportowego jest realizowana na zasadach określonych w regulaminie
dyscyplinarnym.
2. Odpowiedzialność dyscyplinarna opiera się na następujących zasadach:
1) prawa do obrony;
2) dwuinstancyjności postępowania.
3. Regulamin dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1, określa
w szczególności: podmioty podlegające odpowiedzialności dyscyplinarnej, czyny
zagrożone odpowiedzialnością dyscyplinarną, rodzaje kar dyscyplinarnych, organy
dyscyplinarne i ich kompetencje oraz tryb postępowania dyscyplinarnego.
2017-06-16
©Telksinoe s. 26/33
4. Prowadzenie postępowania karnego, administracyjnego lub cywilnego
przeciwko obwinionemu nie wyklucza postępowania dyscyplinarnego o ten sam
czyn.
5. Karami dyscyplinarnymi mogą być w szczególności:
1) upomnienie;
2) nagana;
3) zawieszenie;
4) dyskwalifikacja czasowa lub dożywotnia;
5) kara pieniężna;
6) przeniesienie zespołu do niższej klasy rozgrywkowej;
7) skreślenie ze związku;
8) wykluczenie ze związku.
Art. 45c. 1. Skarga do Trybunału przysługuje stronie postępowania lub – na
podstawie regulaminów obowiązujących w danym związku – innym podmiotom.
2. Skargę do Trybunału wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia
decyzji.
3. Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących
technicznych reguł gry.
4. Od skargi wniesionej do Trybunału uiszcza się wpis, którego wysokość nie
może być wyższa niż dwukrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za
pracę w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 45d. 1. Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej polskiego
związku sportowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest
możliwe w przypadku, gdy dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest
przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.
2. Od orzeczenia dyscyplinarnego Trybunału przysługuje skarga kasacyjna do
Sądu Najwyższego w przypadku rażącego naruszenia przepisów prawa lub
oczywistej niesłuszności orzeczenia.
3. Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w terminie 30 dni
od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej.
2017-06-16
©Telksinoe s. 27/33
4. Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej
otrzymania wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.
5. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Trybunału na
zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego.
Art. 45e. Przepisów rozdziału nie stosuje się do spraw dyscyplinarnych
dotyczących dopingu w sporcie.
Rozdział 10
Przepisy karne
Art. 46. 1. Kto, w związku z zawodami sportowymi organizowanymi przez
polski związek sportowy lub podmiot działający na podstawie umowy zawartej
z tym związkiem, lub podmiot działający z jego upoważnienia, przyjmuje korzyść
majątkową lub osobistą albo jej obietnicę lub takiej korzyści albo jej obietnicy żąda
w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące mieć wpływ na wynik lub przebieg
tych zawodów,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2. Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w ust. 1 udziela
albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.
3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat 2.
4. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 przyjmuje korzyść
majątkową znacznej wartości albo jej obietnicę lub udziela takiej korzyści albo jej
obietnicy lub takiej korzyści albo jej obietnicy żąda,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Art. 47. Kto, mając wiadomość o popełnieniu czynu zabronionego
określonego w art. 46, bierze udział w zakładach wzajemnych dotyczących
zawodów sportowych, do których odnosi się ta wiadomość, lub ujawnia tę wiedzę
w celu wzięcia udziału przez inną osobę w takich zakładach,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Art. 48. 1. Kto, powołując się na wpływy w polskim związku sportowym lub
podmiocie działającym na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub
2017-06-16
©Telksinoe s. 28/33
podmiocie działającym z jego upoważnienia albo wywołując przekonanie innej
osoby o istnieniu takich wpływów, lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu
takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w ustaleniu określonego wyniku lub
przebiegu zawodów sportowych w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo
jej obietnicę,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2. Tej samej karze podlega, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści
majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w ustaleniu określonego
wyniku lub przebiegu zawodów sportowych polegające na bezprawnym wywarciu
wpływu na zachowanie osoby pełniącej funkcję w polskim związku sportowym lub
podmiocie działającym na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub
podmiocie działającym z jego upoważnienia w związku z pełnieniem tej funkcji.
3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat 2.
Art. 49. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w art. 46 ust. 2,
art. 46 ust. 3 lub 4, w związku z ust. 2, lub w art. 48 ust. 2 lub 3, w związku z ust. 2,
jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca
zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił
wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
[Art. 50. 1. Kto małoletniemu zawodnikowi podaje substancję zabronioną lub Przepis
uchylający art.
stosuje wobec niego metodę zabronioną w rozumieniu przepisów o zwalczaniu 50 wejdzie w
dopingu w sporcie życie z dn.
1.07.2017 r. (Dz.
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności U. z 2017 r. poz.
1051).
do lat 2.
2. Tej samej karze podlega, kto bez wiedzy zawodnika podaje jemu substancję
zabronioną lub stosuje wobec niego metodę zabronioną w rozumieniu przepisów
o zwalczaniu dopingu w sporcie.]
Art. 51. 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w celach
handlowych, jakiegokolwiek znaku lub innego oznaczenia, składającego się
z symbolu olimpijskiego lub paraolimpijskiego lub zawierającego symbol
olimpijski lub paraolimpijski oraz nazw Igrzyska Olimpijskie, Igrzyska XXX
2017-06-16
©Telksinoe s. 29/33
Olimpiady, Igrzyska XXXI Olimpiady, Igrzyska XXXII Olimpiady, Igrzyska
XXXIII Olimpiady, Igrzyska XXXIV Olimpiady, Igrzyska XXXV Olimpiady,
Komitet Olimpijski, Reprezentacja Olimpijska, Ruch Olimpijski, Karta Olimpijska,
Igrzyska Paraolimpijskie lub Komitet Paraolimpijski, podlega karze grzywny.
2. W przypadku popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec
nawiązkę na rzecz Polskiego Komitetu Olimpijskiego lub Polskiego Komitetu
Paraolimpijskiego w wysokości do 5000 zł.
Art. 52. Orzekanie w sprawach o czyn określony w art. 51 następuje na
podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 11
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 53–75. (pominięte)
Art. 76. (uchylony)
Art. 77–81. (pominięte)
Rozdział 12
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 82. 1. Polskie związki sportowe oraz podmioty o statusie polskiego
związku sportowego stają się polskimi związkami sportowymi w rozumieniu
niniejszej ustawy.
2. Polskie związki sportowe, o których mowa w ust. 1, a także osoby prawne
będące ich członkami dostosują swoją działalność, w szczególności obowiązujące
w nich statuty oraz regulaminy, do wymagań niniejszej ustawy w terminie 2 lat od
dnia wejścia w życie tej ustawy.
3. Podmioty o statusie polskiego związku sportowego, które stały się polskimi
związkami sportowymi na podstawie ust. 1 i nie dostosowały swojej działalności
do wymagań niniejszej ustawy, stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy
z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach z dniem, w którym decyzja,
o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.
2017-06-16
©Telksinoe s. 30/33
4. Stwierdzenie niedostosowania działalności polskiego związku sportowego,
o którym mowa w ust. 3, do wymagań niniejszej ustawy następuje w drodze
decyzji ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
5. O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 4, oraz o dniu, w którym ta
decyzja stała się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej
zawiadamia właściwy sąd rejestrowy.
6. Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 3 stały się
stowarzyszeniami, dostosują swoją działalność do zmienionej formy,
w szczególności statuty oraz regulaminy, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym
decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.
Art. 83. 1. Kluby sportowe działające na podstawie dotychczasowych
przepisów dostosują swoją formę działania do wymagań niniejszej ustawy
w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy.
2. Związki sportowe działające na podstawie dotychczasowych przepisów
stają się związkami sportowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 84. Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie staje się Komisją do
Zwalczania Dopingu w Sporcie w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 85. 1. Stypendia przyznane na podstawie art. 22 lub art. 23a ustawy,
o której mowa w art. 93 pkt 1, oraz na podstawie art. 34 ust. 1, 2 i 6 lub
art. 35 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 2, przysługują do końca okresu, na jaki
zostały przyznane.
2. Osoby, którym przyznano świadczenie pieniężne na podstawie art. 23b
ust. 1, 1a lub 2 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, oraz na podstawie art. 38
ust. 1 lub art. 38a ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 2, zachowują prawo do tego
świadczenia.
3. Do postępowań w sprawach świadczeń pieniężnych, o których mowa
w art. 23b ust. 1, 1a lub 2 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, oraz na podstawie
art. 38 ust. 1 lub art. 38a ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 2, wszczętych
i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
4. Przyznanie świadczeń pieniężnych ze środków budżetu państwa dla osób,
które zdobyły medal na igrzyskach olimpijskich, które odbyły się przed dniem
2017-06-16
©Telksinoe s. 31/33
wejścia w życie niniejszej ustawy, następuje na podstawie przepisów
dotychczasowych.
Art. 86. Ewidencje uczniowskich klubów sportowych oraz klubów
sportowych działających w formie stowarzyszenia, prowadzone przez starostów na
podstawie art. 7 ust. 4 i art. 7a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, stają
się ewidencjami, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 7 niniejszej ustawy.
Art. 87. 1. Osoby, które uzyskały tytuł trenera lub instruktora na podstawie
przepisów dotychczasowych, zachowują swoje kwalifikacje.
2. Do osób, które rozpoczęły uzyskiwanie kwalifikacji trenera lub instruktora
przed wejściem w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 88. Zgody na prowadzenie specjalistycznych kursów trenerskich wydane
na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność do końca okresu, na
jaki zostały wydane.
Art. 89. Wydane na podstawie przepisów dotychczasowych dokumenty
uprawniające do uprawiania żeglarstwa na jachtach, o których mowa w art. 53a
ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują ważność.
Art. 89a. Osoby prawne działające jako terenowe jednostki organizacyjne
Aeroklubu Polskiego i zrzeszające członków będących osobami fizycznymi stają
się z mocy prawa odrębnymi stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy z dnia
7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach.
Art. 90. Fundusz Zajęć Sportowo-Rekreacyjnych dla Uczniów, utworzony na
podstawie art. 133 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 54, staje się Funduszem
Zajęć Sportowych dla Uczniów w rozumieniu art. 133 ust. 1 ustawy, o której mowa
w art. 54, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 91. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 7a ust. 3, art. 12a ust. 2, art. 23a ust. 7, art. 23b ust. 1b i 2a, art. 28 ust. 2,
art. 45 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust.
8, art. 29 ust. 6, art. 32 ust. 7, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 4, art. 36
ust. 11 niniejszej ustawy,
2017-06-16
©Telksinoe s. 32/33
1a) art. 54 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, w zakresie dotyczącym
bezpieczeństwa osób przebywających w górach zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 39
ust. 5 niniejszej ustawy,
1b) art. 55 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, w zakresie dotyczącym
Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i Tatrzańskiego
Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz ratowników górskich zachowują
moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 40 ust. 4 niniejszej ustawy,
2) art. 53a ust. 11 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 37a
ust. 14 i 15 ustawy, o której mowa w art. 67, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą,
3) art. 29 ust. 4, art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 7 i art. 37 ust. 3 ustawy, o której mowa
w art. 93 pkt 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 29 ust. 6, art. 32 ust. 7, art. 34
ust. 4 i art. 37 ust. 2 niniejszej ustawy,
4) art. 132c ustawy, o której mowa w art. 53, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 132c ustawy,
o której mowa w art. 53, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
5) art. 132 ust. 4 i art. 133 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 54, zachowują moc
do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 132 ust. 4 i art. 133 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 54, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą,
6) art. 9 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 58, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9
ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 58, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą,
7) art. 24a ustawy, o której mowa w art. 67, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 24a ustawy,
o której mowa w art. 67, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
8) art. 27 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 74, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 27
2017-06-16
©Telksinoe s. 33/33
ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 74, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą
– nie dłużej jednak niż przez 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 61
ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13a ust. 3 ustawy,
o której mowa w art. 58, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak
niż do dnia 31 sierpnia 2011 r.
Art. 92. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o ministrze
właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, należy przez to rozumieć ministra
właściwego do spraw kultury fizycznej.
Art. 93. Tracą moc:
1) ustawa z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2007 r.
Nr 226, poz. 1675, z późn. zm.8)), z wyjątkiem art. 43;
2) ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155,
poz. 1298, z późn. zm.9)).
Art. 94. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia10).
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 195,
poz. 1200 oraz z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 97, poz. 801 i Nr 226, poz. 1809.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 64, poz. 448 i Nr 136,
poz. 970 oraz z 2007 r. Nr 34, poz. 206 i Nr 171, poz. 1208.
10)
Ustawa została ogłoszona w dniu 15 lipca 2010 r.
2017-06-16
Do góry