Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/23

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1874,

z 2019 r. poz. 730.

U S T A W A

z dnia 5 lipca 2002 r.

o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady i warunki świadczenia pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej przez prawników zagranicznych.

2. Pomoc prawna oznacza działalność w zakresie odpowiadającym

uprawnieniom adwokata lub radcy prawnego i obejmuje w szczególności udzielanie

porad prawnych, sporządzanie opinii prawnych, opracowywanie projektów aktów

prawnych oraz występowanie przed sądami i urzędami.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) prawnik zagraniczny – prawnika z Unii Europejskiej i prawnika spoza Unii

Europejskiej;

2) prawnik z Unii Europejskiej – osobę będącą obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, uprawnioną do wykonywania zawodu przy

użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do

ustawy;

3) prawnik spoza Unii Europejskiej – osobę niebędącą obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, uprawnioną do wykonywania zawodu przy

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 77/249/EWG

z dnia 22 marca 1977 r. mającej na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze

swobody świadczenia usług (Dz. Urz. WE L 78 z 26.03.1977, str. 17, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, tom 1, str. 52, z późn. zm.) oraz dyrektywy Parlamentu

Europejskiego i Rady 98/5/WE z dnia 16 lutego 1998 r. mającej na celu ułatwienie stałego

wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania

kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. WE L 77 z 14.03.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 6, tom 3, str. 83, z późn. zm.).

29.04.2019

©Telksinoe s. 2/23

użyciu jednego z tytułów zawodowych, o których mowa w pkt 2, a także każdą

osobę, która przy użyciu tytułu zawodowego uzyskanego w państwie

niebędącym członkiem Unii Europejskiej jest uprawniona do wykonywania

zawodu odpowiadającego – pod względem wykształcenia i uprawnień oraz

podstawowych zasad jego organizacji i wykonywania – zawodowi adwokata lub

radcy prawnego;

4) usługa transgraniczna – jednorazową lub mającą charakter przejściowy czynność

z zakresu pomocy prawnej, wykonywaną w Rzeczypospolitej Polskiej przez

prawnika zagranicznego wykonującego stałą praktykę w innym państwie;

5) stała praktyka – stałe i systematyczne świadczenie pomocy prawnej przez

prawnika zagranicznego w Rzeczypospolitej Polskiej;

6) państwo macierzyste – państwo, w którym prawnik zagraniczny uzyskał prawo

do używania jednego z tytułów zawodowych, o których mowa w pkt 2 i 3.

Art. 2a. Przepisy ustawy dotyczące prawników z Unii Europejskiej stosuje się

odpowiednio także do osób, które:

1) są obywatelami państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, uprawnionymi do wykonywania zawodu przy

użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w tych państwach,

określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy albo przy użyciu

jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy;

2) są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, uprawnionymi do

wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych

w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik

nr 2 do ustawy.

29.04.2019

©Telksinoe s. 3/23

DZIAŁ II

Wykonywanie stałej praktyki

Rozdział 1

Przepisy wspólne

Art. 3. Na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane

przez Rzeczpospolitą Polską lub przepisy organizacji międzynarodowych, których

Rzeczpospolita Polska jest członkiem, nie stanowią inaczej, prawnicy zagr aniczni są

uprawnieni do wykonywania stałej praktyki, na zasadach określonych w przepisach

niniejszego działu, po wpisaniu na jedną z list prawników zagranicznych, prowadzoną

odpowiednio przez okręgowe rady adwokackie lub rady okręgowych izb radców

prawnych, zwaną dalej „listą”.

Art. 4. 1. Na listę prowadzoną przez okręgowe rady adwokackie wpisuje się

prawników z Unii Europejskiej zamierzających świadczyć pomoc prawną w zakresie

odpowiadającym zawodowi adwokata oraz prawników spoza Unii Europejskiej,

których tytuł zawodowy uprawnia do wykonywania zawodu odpowiadającego

zawodowi adwokata.

2. Na listę prowadzoną przez rady okręgowych izb radców prawnych wpisuje się

prawników z Unii Europejskiej zamierzających świadczyć pomoc prawną w zakresie

odpowiadającym zawodowi radcy prawnego oraz prawników spoza Unii Europejskiej,

których tytuł zawodowy uprawnia do wykonywania zawodu odpowiadającego

zawodowi radcy prawnego.

3. (uchylony)

Art. 5. 1. Lista składa się z części, na którą wpisuje się prawników z Unii

Europejskiej, i z części, na którą wpisuje się prawników spoza Unii Europejskiej.

2. Na liście podlegają ujawnieniu następujące dane dotyczące prawników

zagranicznych: imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania,

adres, siedziba zawodowa, tytuł zawodowy uzyskany w państwie macierzystym.

Ponadto na liście podlega ujawnieniu nazwa i adres grupy zawodowej, do której

prawnik zagraniczny należy w państwie macierzystym, oraz nazwa właściwego

organu państwa macierzystego, który wystawił zaświadczenie stwierdzające, że

prawnik zagraniczny jest zarejestrowany w tym państwie jako osoba uprawniona do

29.04.2019

©Telksinoe s. 4/23

wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2

lub 3.

3. Szczegółowy sposób prowadzenia listy określają regulaminy uchwalane przez

Naczelną Radę Adwokacką oraz Krajową Radę Radców Prawnych.

Art. 6. 1. Wpis na listę następuje na wniosek zainteresowanego.

2. Prawnik zagraniczny ubiegający się o wpis na listę prowadzoną przez

okręgową radę adwokacką składa wniosek do rady właściwej ze względu na wskazaną

we wniosku przyszłą siedzibę zawodową. Prawnik zagraniczny ubiegający się o wpis

na listę prowadzoną przez radę okręgowej izby radców prawnych składa wniosek do

rady właściwej ze względu na wskazaną we wniosku przyszłą siedzibę zawodową,

a jeżeli praktyka ma być wykonywana w ramach stosunku pracy – do rady właściwej

ze względu na wskazaną we wniosku siedzibę przyszłego pracodawc y.

3. Do wniosku o wpis należy załączyć:

1) zaświadczenie wystawione przez właściwy organ państwa macierzystego,

stwierdzające, że osoba ubiegająca się o wpis jest zarejestrowana w tym państwie

jako uprawniona do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów

zawodowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lub 3; organ, do którego składa się

wniosek, może odmówić przyjęcia zaświadczenia, jeżeli od daty jego

wystawienia upłynął okres dłuższy niż trzy miesiące;

2) dokument potwierdzający obywatelstwo osoby ubiegającej się o wpis.

4. Wniosek o wpis sporządza się w języku polskim. Pozostałe dokumenty,

z wyjątkiem dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, jeżeli nie są sporządzone

w języku polskim, przedkłada się wraz z tłumaczeniem na język polski,

poświadczonym przez tłumacza przysięgłego.

Art. 7. 1. O wpisie na listę, a także o skreśleniu z listy decyduje okręgowa rada

adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych. Odmowa wpisu może nastąpić

tylko wtedy, gdy zainteresowany nie spełnia wymogów określonych w ustawie.

2. Do postępowania i uchwał podejmowanych przez okręgową radę adwokacką

w przedmiocie wpisu na listę lub skreślenia z niej stosuje się odpowiednio art. 12,

art. 46, art. 68, art. 69 i art. 69a oraz przepisy działu VI ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

– Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015 r. poz. 615, 1064, 1224, 1255 i 1311 oraz

z 2016 r. poz. 1579). Do postępowań i uchwał podejmowanych przez radę okręgową

29.04.2019

©Telksinoe s. 5/23

izby radców prawnych w przedmiocie wpisu na listę lub skreślenia z niej stosuje się

odpowiednio przepisy art. 29, art. 291, art. 31, art. 311 i art. 312 ustawy z dnia 6 lipca

1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 233 i 1579).

3. Skreślenie z listy, niezależnie od przyczyn określonych w przepisach

wymienionych w ust. 2, następuje także wtedy, gdy prawnik zagraniczny utracił na

stałe lub czasowo w państwie macierzystym uprawnienie do wykonywania zawodu,

o którym mowa w art. 2 pkt 2 lub 3, albo gdy został wpisany na listę adwokatów lub

na listę radców prawnych.

4. Celem stwierdzenia, czy zawód, do którego wykonywania w państwie

macierzystym jest uprawniona osoba ubiegająca się o wpis na listę, odpowiada

zawodowi adwokata lub radcy prawnego, rada, o której mowa w ust. 1, może zwrócić

się do Ministra Sprawiedliwości o udostępnienie tekstu właściwego prawa obcego.

Rada może zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości również wtedy, gdy chodzi

o stwierdzenie stosowania wzajemności, o której mowa w art. 3, przez państwo

macierzyste osoby ubiegającej się o wpis na listę.

5. Okręgowa rada adwokacka i rada okręgowej izby radców prawnych

niezwłocznie zawiadamiają właściwy organ w państwie macierzystym prawnika

zagranicznego o dokonaniu wpisu tego prawnika na listę, o odmowie jego dokonania

oraz o skreśleniu go z listy.

Art. 8. Przy wykonywaniu stałej praktyki prawnik zagraniczny wpisany na listę

używa tytułu zawodowego uzyskanego w państwie macierzystym, wyrażonego

w języku urzędowym tego państwa, ze wskazaniem organizacji zawodowej

w państwie macierzystym, do której należy, albo sądu, przed którym ma prawo

występować zgodnie z prawem tego państwa, oraz informacją, czy prawnik

zagraniczny wykonuje stałą praktykę w zakresie odpowiadającym zawodowi

adwokata, czy zawodowi radcy prawnego. W tym celu należy wskazać listę, na którą

prawnik zagraniczny jest wpisany, z podaniem prowadzącego ją organu.

Art. 9. 1. Prawnik zagraniczny, który w państwie macierzystym należy do grupy

zawodowej mającej na celu prowadzenie wspólnej praktyki w zakresie świadczenia

pomocy prawnej, jest uprawniony do używania – obok tytułu zawodowego – nazwy

tej grupy zawodowej.

29.04.2019

©Telksinoe s. 6/23

2. O przynależności do grupy zawodowej, o której mowa w ust. 1, prawnik

zagraniczny jest obowiązany poinformować organ prowadzący listę, na którą jest

wpisany. Informacja powinna wskazywać nazwę grupy zawodowej i jej formę prawną

oraz adres, a na żądanie organu prowadzącego listę – także imiona i nazwiska innych

członków grupy zawodowej.

Art. 10. 1. Prawnik zagraniczny, w zależności od tego, na którą listę jest

wpisany, podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej według przepisów

o odpowiedzialności dyscyplinarnej adwokatów lub odpowiedzialności

dyscyplinarnej radców prawnych.

2. W miejsce kary zawieszenia w czynnościach zawodowych adwokata i kary

zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego stosuje się karę

zawieszenia prawa do świadczenia pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej na

czas od trzech miesięcy do pięciu lat. Zamiast kary wydalenia z adwokatury i kary

pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego stosuje się karę zakazu

świadczenia pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Sąd dyscyplinarny doręcza niezwłocznie właściwemu organowi w państwie

macierzystym prawnika zagranicznego odpisy:

1) aktu oskarżenia lub wniosku uprawnionego rzecznika dyscyplinarnego

o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, wraz z powiadomieniem

o uprawnieniach wynikających z ust. 4;

2) orzeczeń i postanowień wydanych w toku postępowania dyscyplinarnego;

3) środków odwoławczych.

4. Organ, o którym mowa w ust. 3, na każdym etapie postępowania

dyscyplinarnego może przedstawiać sądowi dyscyplinarnemu swoje stanowisko

w sprawie, a jego przedstawiciel może brać udział w rozprawie także wówczas, gdy

prowadzona jest z wyłączeniem jawności.

5. W przypadkach, o których mowa w art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982

r. – Prawo o adwokaturze i w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach

prawnych, dziekan rady adwokackiej, który wymierzył prawnikowi zagranicznemu

karę upomnienia lub dziekan rady okręgowej izby radców prawnych, który udzielił

ostrzeżenia, doręcza organowi, o którym mowa w ust. 3, odpis zawiadomienia

o wymierzeniu kary upomnienia lub udzieleniu ostrzeżenia oraz odpis odwołania,

jeżeli zostało wniesione.

29.04.2019

©Telksinoe s. 7/23

Art. 11. 1. Prawnik zagraniczny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od

odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy świadczeniu pomocy

prawnej, na zasadach obowiązujących adwokatów lub na zasadach obowiązujących

radców prawnych, w zależności od tego, na którą listę jest wpisany.

2. Od obowiązku wskazanego w ust. 1 zwolnione są osoby, które wykażą, że

objęte są ubezpieczeniem lub gwarancją zgodnie z przepisami swojego państwa

macierzystego, a warunki i zakres tego ubezpieczenia lub gwarancji są równoważne

warunkom i zakresowi ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1. W przypadku gdy

równoważność jest tylko częściowa, prawnik zagraniczny jest obowiązany zawrzeć

umowę uzupełniającego ubezpieczenia lub uzupełniającej gwarancji.

3. Dowód ubezpieczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 2, prawnik

zagraniczny obowiązany jest przedstawiać co roku organowi prowadzącemu listę, na

którą jest wpisany. Do przedkładanych dokumentów, jeżeli nie są sporządzone

w języku polskim, należy załączyć ich tłumaczenie na język polski, poświadczone

przez tłumacza przysięgłego.

Art. 12. (uchylony)

Rozdział 2

Wykonywanie stałej praktyki przez prawników z Unii Europejskiej

Art. 13. 1. Prawnik z Unii Europejskiej wpisany na listę prowadzoną przez

okręgową radę adwokacką jest uprawniony do wykonywania stałej praktyki

w zakresie odpowiadającym zawodowi adwokata, a wpisany na listę prowadzoną

przez radę okręgowej izby radców prawnych – w zakresie odpowiadającym zawodowi

radcy prawnego.

2. Wybór listy należy do prawnika z Unii Europejskiej.

Art. 14. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawnik z Unii Europejskiej wpisany

na listę prowadzoną przez okręgową radę adwokacką ma takie same prawa i obowiązki

jak adwokat, a wpisany na listę prowadzoną przez radę okręgowej izby radców

prawnych – ma takie same prawa i obowiązki jak radca prawny. Dotyczy to również

obowiązku przestrzegania zasad etyki zawodowej.

Art. 15. 1. Prawnik z Unii Europejskiej wpisany na listę prowadzoną przez

okręgową radę adwokacką może wykonywać stałą praktykę w kancelarii

29.04.2019

©Telksinoe s. 8/23

indywidualnej, w zespole adwokackim, spółce jawnej, spółce cywilnej, spółce

komandytowo-akcyjnej, spółce komandytowej lub spółce partnerskiej.

2. Prawnik z Unii Europejskiej wpisany na listę prowadzoną przez radę

okręgowej izby radców prawnych może wykonywać stałą praktykę w ramach

stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, w kancelarii indywidualnej,

spółce jawnej, spółce cywilnej, spółce komandytowo-akcyjnej, spółce komandytowej

lub spółce partnerskiej.

3. Wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1 i 2,

może być świadczenie pomocy prawnej. Wspólnikami w spółkach: cywilnej

i partnerskiej mogą być wyłącznie prawnicy z Unii Europejskiej, adwokaci lub

radcowie prawni, doradcy podatkowi lub rzecznicy patentowi, a wspólnikami

w spółce jawnej oraz komplementariuszami w spółce komandytowo-akcyjnej lub

spółce komandytowej mogą być ponadto prawnicy spoza Unii Europejskiej.

Art. 16. 1. Z chwilą wpisu na listę prawnik z Unii Europejskiej staje się

członkiem właściwej izby adwokackiej lub właściwej izby radców prawnych.

2. Jako członek izby adwokackiej lub izby radców prawnych prawnik z Unii

Europejskiej wykonuje wszystkie obowiązki i prawa przysługujące członkom

samorządu zawodowego, z wyjątkiem biernego prawa wyborczego do organów

samorządu.

Art. 17. 1. Przy wykonywaniu czynności polegającej na reprezentowaniu klienta

w postępowaniu, w którym zgodnie z obowiązującymi przepisami wymagane jest, aby

strona była reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, prawnik z Unii

Europejskiej ma obowiązek współdziałać z osobą wykonującą jeden z tych zawodów.

W przypadkach, w których reprezentacja klienta przez radcę prawnego nie jest

dopuszczalna, prawnik z Unii Europejskiej obowiązany jest współdziałać

z adwokatem.

2. Szczegółowe warunki i sposób współdziałania, o którym mowa w ust. 1,

określa umowa zawarta przez prawnika z Unii Europejskiej z adwokatem lub radcą

prawnym. Zawierając umowę, strony powinny mieć na uwadze, że celem

współdziałania jest umożliwienie prawnikowi z Unii Europejskiej prawidłowego

wykonywania jego obowiązków wobec klienta i wobec organu prowadzącego

29.04.2019

©Telksinoe s. 9/23

postępowanie, w szczególności zapewnienie przestrzegania przez niego

obowiązujących przepisów postępowania i zasad etyki zawodowej.

3. Umowa, o której mowa w ust. 2, nie rodzi żadnych obowiązków adwokata lub

radcy prawnego wobec klienta prawnika z Unii Europejskiej, chyba że strony umowy

postanowiły inaczej.

4. Prawnik z Unii Europejskiej jest obowiązany przy pierwszej podejmowanej

czynności przedłożyć organowi prowadzącemu postępowanie umowę, o której mowa

w ust. 2. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku organ wyznaczy p rawnikowi

z Unii Europejskiej stosowny termin do uzupełnienia braku. Do określenia skutków

nieuzupełnienia w terminie tego braku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

braku pełnomocnictwa lub upoważnienia do obrony.

Rozdział 3

Wykonywanie stałej praktyki przez prawników spoza Unii Europejskiej

Art. 18. Prawnik spoza Unii Europejskiej wpisany na listę prowadzoną przez

okręgową radę adwokacką jest uprawniony, w ramach wykonywania stałej praktyki,

jedynie do udzielania porad prawnych i sporządzania opinii prawnych dotyczących

prawa państwa macierzystego lub prawa międzynarodowego, w zakresie

odpowiadającym zawodowi adwokata, a prawnik spoza Unii Europejskiej wpisany na

listę prowadzoną przez radę okręgowej izby radców prawnych jest uprawniony,

w ramach wykonywania stałej praktyki, jedynie do udzielania porad prawnych

i sporządzania opinii prawnych dotyczących prawa państwa macierzystego lub prawa

międzynarodowego, w zakresie odpowiadającym zawodowi radcy prawnego.

Art. 19. W celu wykonywania stałej praktyki prawnicy spoza Unii Europejskiej

mogą tworzyć:

1) spółki jawne, w których wspólnikami są wyłącznie:

a) prawnicy zagraniczni lub

b) adwokaci, lub

c) radcowie prawni, lub

d) doradcy podatkowi, lub

e) rzecznicy patentowi;

2) spółki komandytowo-akcyjne lub spółki komandytowe, w których

komplementariuszami są wyłącznie:

29.04.2019

©Telksinoe s. 10/23

a) prawnicy zagraniczni lub

b) adwokaci, lub

c) radcowie prawni, lub

d) doradcy podatkowi, lub

e) rzecznicy patentowi.

Art. 20. 1. Przy wykonywaniu stałej praktyki prawnik spoza Unii Europejskiej,

w zależności od tego, na którą listę jest wpisany, podlega warunkom wykonywania

zawodu i zasadom etyki zawodowej, jakie obowiązują adwokatów lub jakie

obowiązują radców prawnych.

2. Prawnik spoza Unii Europejskiej jest obowiązany uiszczać na rzecz okręgowej

rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych, prowadzącej listę, na

którą jest wpisany, składkę w wysokości połowy składki członkowskiej obowiązującej

odpowiednio adwokatów lub radców prawnych.

Art. 20a. Prawnik spoza Unii Europejskiej jest obowiązany przedstawić co roku

organowi prowadzącemu listę, na którą jest wpisany, zaświadczenie wystawione przez

właściwy organ państwa macierzystego stwierdzające, że jest on zarejestrowany

w tym państwie jako osoba uprawniona do wykonywania zawodu przy użyciu jednego

z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 3.

DZIAŁ III

Wpis na listę adwokatów lub listę radców prawnych prawnika z Unii

Europejskiej lub obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

posiadającego kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania zawodu

przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2

Art. 21. W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszego działu, do

postępowania w przedmiocie wpisu na listę adwokatów lub listę radców prawnych

prawnika z Unii Europejskiej lub obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, posiadającego kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania

zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2, stosuje się

przepisy ustawy – Prawo o adwokaturze lub przepisy ustawy o radcach prawnych.

Art. 22. 1. Prawnik z Unii Europejskiej lub obywatel państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, posiadający kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania

29.04.2019

©Telksinoe s. 11/23

zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2, może być

wpisany na listę adwokatów lub listę radców prawnych, jeżeli:

1) spełnia warunki określone w art. 65 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. –

Prawo o adwokaturze lub w art. 24 ust. 1 pkt 3, 4 i 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.

o radcach prawnych;

2) włada językiem polskim w mowie i w piśmie;

3) zda test umiejętności.

2. Jeżeli kwalifikacje zawodowe prawnika z Unii Europejskiej lub obywatela

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, zostały

uzyskane w wyniku kształcenia, które w całości lub w przeważającej części miało

miejsce poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, do wpisu na listę

adwokatów lub listę radców prawnych wymagane jest ponadto co najmniej trzyletnie

wykonywanie zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2,

potwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które

uznało te kwalifikacje.

Art. 23. 1. Do wniosku o wpis na listę adwokatów lub listę radców prawnych

należy załączyć:

1) dokument potwierdzający, że kandydat jest obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2) zaświadczenie wystawione przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii

Europejskiej stwierdzające, że kandydat posiada kwalifikacje zawodowe

wymagane w tym państwie do wykonywania zawodu przy użyciu jednego

z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2, albo stwierdzające, że kandydat jest

zarejestrowany w tym państwie jako osoba uprawniona do wykonywania

zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2; organ, do

którego składa się wniosek o wpis, może odmówić przyjęcia zaświadczenia,

jeżeli od daty jego wystawienia upłynął okres dłuższy niż trzy miesiące;

3) w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 2 – zaświadczenie wystawione przez

właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że

przez co najmniej trzy lata kandydat wykonywał w tym państwie zawód przy

użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2.

2. Wniosek o wpis sporządza się w języku polskim. Załączone dokumenty,

z wyjątkiem dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli nie są sporządzone

29.04.2019

©Telksinoe s. 12/23

w języku polskim, przedkłada się wraz z tłumaczeniem na język polski,

poświadczonym przez tłumacza przysięgłego.

2a. Właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców

prawnych potwierdzają otrzymanie wniosku w terminie miesiąca od dnia jego

otrzymania oraz zawiadamiają wnioskodawcę, w stosownym przypadku, o

konieczności dostarczenia brakujących dokumentów. Przepis art. 64 § 2 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r.

poz. 23, 868, 996 i 1579) stosuje się.

3. Wniosek o wpis powinien być rozpatrzony w terminie czterech miesięcy od

jego złożenia, łącznie ze wszystkimi wymaganymi załącznikami, a w przypadku,

o którym mowa w art. 30 ust. 2 – niezwłocznie po ustaleniu wyniku powtórzonego

testu umiejętności.

Art. 24. Okręgowa rada adwokacka, właściwa do podjęcia uchwały w sprawie

wpisu na listę adwokatów, lub rada okręgowej izby radców prawnych, właściwa do

podjęcia uchwały w sprawie wpisu na listę radców prawnych, może zwrócić się do

właściwej organizacji zawodowej lub innego właściwego organu w państwie,

z którego pochodzi kandydat, w celu sprawdzenia, czy kandydat spełnia warunki,

o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1.

Art. 25. Test umiejętności ogranicza się do sprawdzenia poziomu wiedzy

zawodowej kandydata w celu oceny jego zdolności do wykonywania zawodu

adwokata lub zawodu radcy prawnego, w porównaniu do wymagań stawianych

adwokatom lub radcom prawnym wykonującym zawody na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26. 1. Test umiejętności dla kandydatów, którzy ubiegają się o wpis na listę

adwokatów, przeprowadzają komisje egzaminacyjne, o których mowa w art. 75a

ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, a dla kandydatów, którzy

ubiegają się o wpis na listę radców prawnych – komisje egzaminacyjne, o których

mowa w art. 331 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.

1a. W celu przeprowadzenia testu umiejętności, komisje egzaminacyjne

sporządzają listę zagadnień ustaloną w wyniku porównania zakresu kształcenia

wymaganego w Rzeczypospolitej Polskiej z zakresem kształcenia odbytego przez

kandydata, których nie obejmuje posiadany przez niego dyplom lub inny dokument

29.04.2019

©Telksinoe s. 13/23

potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych. Test umiejętności obejmuje

zagadnienia niezbędne do wykonywania zawodów adwokata lub radcy prawnego

w Rzeczypospolitej Polskiej, których znajomości kandydat nie wykazał. Wyboru

zagadnień dokonuje się z uwzględnieniem posiadanych przez kandydata kwalifikacji

zawodowych wymaganych w państwie członkowskim Unii Europejskiej do

wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2.

2. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin

przeprowadzania testu umiejętności dla kandydatów ubiegających się o wpis na listę

adwokatów albo radców prawnych, mając na względzie potrzebę określenia:

1) właściwości terytorialnej komisji egzaminacyjnych,

2) sposobu zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji

egzaminacyjnych,

3) sposobu ustalania i ogłaszania terminów testów umiejętności,

4) warunków i sposobu przeprowadzania części pisemnej i części ustnej testu

umiejętności, w szczególności:

a) zakresu przedmiotowego testu umiejętności,

b) czasu trwania testu umiejętności,

c) sposobu oceniania poszczególnych części testu umiejętności,

d) sposobu dokumentowania przebiegu testu umiejętności

– uwzględniając konieczność prawidłowego, terminowego i efektywnego

przeprowadzenia testu umiejętności oraz zapewnienia zachowania bezstronności

pracy komisji egzaminacyjnych.

Art. 27. (uchylony)

Art. 28. 1. Test umiejętności przeprowadzany jest w języku polskim i składa się

z części pisemnej oraz ustnej.

2. Część pisemna obejmuje opracowanie tematów, których nie obejmuje

posiadany przez wnioskodawcę dyplom lub inny dokument potwierdzający posiadanie

kwalifikacji zawodowych, ustalonych w wyniku porównania zakresu kształcenia

wymaganego w Rzeczypospolitej Polskiej z zakresem kształcenia odbytego przez

kandydata.

3. Część ustna obejmuje zagadnienia dotyczące zasad organizacji i działania

samorządu zawodowego, warunków wykonywania zawodu i zasad etyki zawodowej.

29.04.2019

©Telksinoe s. 14/23

4. Warunkiem dopuszczenia do części ustnej testu umiejętności jest uzyskanie

przez kandydata pozytywnej oceny z co najmniej jednego przedmiotu w części

pisemnej. W przypadku uzyskania negatywnej oceny z obu przedmiotów w części

pisemnej, cały test uważa się za niezdany.

Art. 29. 1. Komisja uznaje test umiejętności za zdany albo niezdany, biorąc pod

uwagę oceny uzyskane przez kandydata z poszczególnych przedmiotów w części

pisemnej i w części ustnej.

2. Komisja uznaje test za niezdany, jeżeli kandydat uzyskał oceny negatywne

z co najmniej dwóch przedmiotów. Uzyskanie przez kandydata oceny negatywnej

z jednego przedmiotu nie stoi na przeszkodzie uznaniu testu umiejętności za zdany,

jeżeli według komisji oceny uzyskane przez kandydata z pozostałych przedmiotów

uzasadniają przekonanie, że jest on zdolny do wykonywania zawodu.

Art. 30. 1. Wynik testu umiejętności nie podlega zaskarżeniu.

2. W razie niepomyślnego wyniku testu umiejętności, na wniosek kandydata

złożony przed upływem dwóch tygodni od ogłoszenia wyników testu, test powtarza

się tylko jeden raz, nie wcześniej jednak niż po upływie 6 miesięcy od zakończenia

poprzedniego testu.

Art. 31. 1. Okręgowa rada adwokacka, właściwa do podjęcia uchwały w sprawie

wpisu na listę adwokatów, lub rada okręgowej izby radców prawnych, właściwa do

podjęcia uchwały w sprawie wpisu na listę radców prawnych, zwalnia prawnika z Unii

Europejskiej, na jego wniosek, od wymogu zdania testu umiejętności, jeżeli wykaże

on, że przez okres co najmniej 3 lat wykonywał, na zasadach określonych

w przepisach rozdziału 1 i 2 działu II, aktywnie i nieprzerwanie stałą praktykę

w zakresie prawa obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej, w tym prawa Unii

Europejskiej.

2. Nieprzerwane wykonywanie stałej praktyki oznacza jej wykonywanie bez

żadnych przerw, z wyjątkiem tych, które wynikają ze zdarzeń i wymogów życia

codziennego.

3. W celu wykazania aktywnego i nieprzerwanego wykonywania stałej praktyki,

o której mowa w ust. 1, prawnik z Unii Europejskiej powinien załączyć do wniosku

o zwolnienie z testu umiejętności listę prowadzonych spraw, ze wskazaniem ich

29.04.2019

©Telksinoe s. 15/23

sygnatury albo innego oznaczenia, przedmiotu, czasu trwania oraz podejmowanych

w sprawie czynności.

4. Właściwa okręgowa rada adwokacka lub właściwa rada okręgowej izby

radców prawnych może wezwać prawnika z Unii Europejskiej do stawienia się

osobiście w celu udzielenia dodatkowych informacji lub wyjaśnień odnośnie do

wykonywania stałej praktyki, o której mowa w ust. 1.

Art. 32. 1. Rada, o której mowa w art. 31 ust. 1, na wniosek prawnika z Unii

Europejskiej, może zwolnić go od wymogu zdania testu umiejętności, jeżeli wykaże

on, że wykonywał na zasadach określonych w przepisach rozdziału 1 i 2 działu II,

aktywnie i nieprzerwanie, stałą praktykę przez okres co najmniej 3 lat, jednakże przez

krótszy czas w zakresie prawa, o którym mowa w art. 31 ust. 1.

2. Podejmując uchwałę w przedmiocie zwolnienia z testu umiejętności, rada

bierze pod uwagę zakres i przedmiot dotychczasowej praktyki prawnika z Unii

Europejskiej oraz jego wiedzę i doświadczenie w zakresie prawa polskiego, w tym

udział w szkoleniach z zakresu tego prawa.

3. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

4. Właściwa okręgowa rada adwokacka lub właściwa rada okręgowej izby

radców prawnych przeprowadza z prawnikiem z Unii Europejskiej rozmowę

kwalifikacyjną w celu sprawdzenia, czy aktywnie i nieprzerwanie wykonywał stałą

praktykę, w szczególności w zakresie prawa polskiego, i czy jest zdolny do

wykonywania tej praktyki w świetle posiadanej wiedzy i doświadczenia z zakresu

prawa polskiego.

Art. 33. 1. Uchwały okręgowej rady adwokackiej i uchwały rady okręgowej izby

radców prawnych w przedmiocie zwolnienia z testu umiejętności powinny zawierać

uzasadnienie faktyczne i prawne.

2. Od uchwały odmawiającej zwolnienia z testu umiejętności prawnikowi z Unii

Europejskiej przysługuje odwołanie:

1) od uchwały okręgowej rady adwokackiej – do Naczelnej Rady Adwokackiej;

2) od uchwały rady okręgowej izby radców prawnych – do Krajowej Rady Radców

Prawnych.

3. Termin do wniesienia odwołania wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpisu

uchwały.

29.04.2019

Art. 34. Prawnik z Unii Europejskiej, wpisany na listę adwokatów lub na listę

radców prawnych, jest uprawniony do używania – obok tytułu adwokata lub tytułu

radcy prawnego – tytułu zawodowego uzyskanego w państwie macierzystym,

wyrażonego w języku urzędowym tego państwa.

Art. 34a. 1. Przepisy ustawy dotyczące obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej posiadających kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania

zawodu przy użyciu jednego z tytułów, o których mowa w art. 2 pkt 2, stosuje się

odpowiednio także do:

1) obywateli państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, posiadających kwalifikacje zawodowe wymagane

do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów określonych

w wykazach stanowiących załączniki nr 1 i 2 do ustawy;

2) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej posiadających kwalifikacje

zawodowe wymagane do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów

określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy.

2. Przepisy działu III stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 2

ust. 1 pkt 3–9 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji

zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U.

z 2016 r. poz. 65).

DZIAŁ IV

Świadczenie usług transgranicznych

Rozdział 1

Świadczenie usług transgranicznych przez prawników z Unii Europejskiej

Art. 35. 1. Prawnik z Unii Europejskiej jest uprawniony do świadczenia usług

transgranicznych przy użyciu tytułu zawodowego uzyskanego w państwie

macierzystym, wyrażonego w języku urzędowym tego państwa, z oznaczeniem

organizacji zawodowej w państwie macierzystym, do której należy, albo sądu, przed

którym ma prawo występować zgodnie z prawem tego państwa.

29.04.2019

2. W ramach uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, prawnik z Unii Europejskiej

może wykonywać wszelkie czynności, do których uprawniony jest adwokat lub radca

prawny.

Art. 36. 1. Przy wykonywaniu usług transgranicznych polegających na

reprezentowaniu klienta w postępowaniu przed sądami i innymi organami władzy

publicznej prawnik z Unii Europejskiej podlega tym samym warunkom wykonywania

zawodu, jakie stosuje się do adwokata lub radcy prawnego, z wyjątkiem warunków

dotyczących miejsca zamieszkania i wpisu na listę adwokatów lub radców prawnych.

2. Prawnik z Unii Europejskiej jest obowiązany przestrzegać zasad etyki

zawodowej, jakie obowiązują adwokatów lub jakie obowiązują radców prawnych,

z uwzględnieniem zasad etyki zawodowej, jakie obowiązują w jego państwie

macierzystym. Jednakże w przypadkach, w których reprezentacja klienta przez radcę

prawnego nie jest dopuszczalna, prawnik z Unii Europejskiej podlega zasadom etyki

adwokackiej, z uwzględnieniem zasad etyki zawodowej, jakie obowiązują w jego

państwie macierzystym.

Art. 37. 1. Przy wykonywaniu innych usług transgranicznych niż wymienione

w art. 36 ust. 1 prawnik z Unii Europejskiej obowiązany jest przestrzegać warunków

wykonywania zawodu obowiązujących w jego państwie macierzystym,

z uwzględnieniem warunków wykonywania zawodu obowiązujących adwokatów lub

radców prawnych, o ile przestrzegania tych ostatnich warunków można wymagać od

osoby, która nie wykonuje stałej praktyki, i jeżeli jest to uzasadnione dla właściwego

wykonywania czynności zawodowych oraz zachowania godności zawodu.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przestrzegania zasad etyki

zawodowej.

Art. 38. 1. Przy wykonywaniu usługi transgranicznej polegającej na

reprezentowaniu klienta w postępowaniu, w którym zgodnie z obowiązującymi

przepisami wymagane jest, aby strona była reprezentowana przez adwokata lub radcę

prawnego, prawnik z Unii Europejskiej ma obowiązek współdziałać z osobą

wykonującą jeden z tych zawodów. Jednakże w przypadkach, w których reprezentacja

klienta przez radcę prawnego nie jest dopuszczalna, prawnik z Unii Europejskiej

obowiązany jest współdziałać z adwokatem.

2. Przepisy art. 17 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

29.04.2019

Art. 39. 1. Prawnik z Unii Europejskiej, reprezentujący klienta w postępowaniu

przed sądami i innymi organami władzy publicznej, obowiązany jest wskazać

organowi prowadzącemu postępowanie osobę upoważnioną do odbioru pism

w Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku gdy prawnik z Unii Europejskiej

współdziała z adwokatem lub radcą prawnym zgodnie z art. 38, domniemywa się, że

osobą upoważnioną jest ten adwokat lub radca prawny.

2. W razie niewskazania osoby upoważnionej do odbioru pism

w Rzeczypospolitej Polskiej, pismo przeznaczone dla prawnika z Unii Europejskiej

doręcza się reprezentowanej przez niego stronie, jeżeli ma ona miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W pozostałych przypadkach pismo

pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Organ prowadzący

postępowanie ma obowiązek pouczyć o tym prawnika z Unii Europejskiej przy

pierwszym doręczeniu.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w postępowaniach, w których do doręczeń

pism przeznaczonych dla prawnika z Unii Europejskiej ma zastosowanie

rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13

listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów

sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych („doręczanie

dokumentów”) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz. Urz.

UE L 324 z 10.12.2007, str. 79).

Art. 40. 1. Prawnik z Unii Europejskiej obowiązany jest przy pierwszej

czynności w postępowaniu sądowym dołączyć do akt sprawy dokument

stwierdzający, że jest on zarejestrowany w państwie macierzystym jako osoba

uprawniona do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych,

o których mowa w art. 2 pkt 2, oraz poinformować dziekana okręgowej rady

adwokackiej lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych, właściwej ze

względu na siedzibę sądu, o podjęciu świadczenia usługi transgranicznej.

2. Inny niż sąd organ władzy publicznej, przed którym prawnik z Unii

Europejskiej wykonuje czynność, dziekan okręgowej rady adwokackiej lub dziekan

rady okręgowej izby radców prawnych, właściwej ze względu na miejsce

wykonywania czynności, może w każdej chwili zażądać od prawnika z Unii

Europejskiej przedstawienia dokumentu, o którym mowa w ust. 1.

29.04.2019

3. Jeżeli dokument nie jest sporządzony w języku polskim, prawnik z Unii

Europejskiej powinien załączyć jego tłumaczenie na język polski, poświadczone przez

tłumacza przysięgłego.

Art. 41. 1. Za zawinione naruszenie obowiązku przestrzegania warunków

wykonywania zawodu i zasad etyki zawodowej, o których mowa w art. 36 i 37,

prawnik z Unii Europejskiej podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej według

przepisów o odpowiedzialności dyscyplinarnej adwokatów albo przepisów

o odpowiedzialności dyscyplinarnej radców prawnych.

2. Przepisy art. 10 ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Świadczenie usług transgranicznych przez prawników spoza Unii Europejskiej

Art. 42. Na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane

przez Rzeczpospolitą Polską lub przepisy organizacji międzynarodowych, których

Rzeczpospolita Polska jest członkiem, nie stanowią inaczej, w ramach świadczenia

usług transgranicznych prawnik spoza Unii Europejskiej jest uprawniony wyłącznie

do reprezentowania w postępowaniu cywilnym strony będącej obywatelem lub

przynależącej do państwa, w którym prawnik ten jest uprawniony do wykonywania

zawodu.

Art. 43. Do prawnika spoza Unii Europejskiej, świadczącego usługę zgodnie

z art. 42, stosuje się odpowiednio przepisy art. 35 ust. 1 oraz art. 36–41.

DZIAŁ IVA

Przetwarzanie danych osobowych

Art. 43a. Do przetwarzania danych osobowych w celu realizacji zadań,

obowiązków lub uprawnień wynikających z ustawy stosuje się odpowiednio przepisy

działu Ia ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze i rozdziału 1a ustawy

z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.

29.04.2019

DZIAŁ V

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepisy końcowe

Rozdział 1

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 44. (pominięty)

Art. 45. (pominięty)

Art. 46. (pominięty)

Art. 47. (pominięty)

Rozdział 2

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 48. Do dnia wejścia w życie art. 13–17 i art. 35–41 do prawników z Unii

Europejskiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 18–20 i art. 42.

Art. 49. (pominięty)

Art. 50. W przypadku prowadzenia przez spółkę, utworzoną w celu świadczenia

pomocy prawnej na podstawie ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym,

działalności z naruszeniem art. 49, sąd na żądanie okręgowej rady adwokackiej lub

rady okręgowej izby radców prawnych orzeka wyrokiem o rozwiązaniu spółki.

Art. 51. Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia

ogłoszenia2), z wyjątkiem art. 13–17, art. 21–41, art. 43, art. 45 pkt 5 i 6 i art. 46 pkt 4

i 6, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej3).

Ustawa została ogłoszona w dniu 9 sierpnia 2002 r.

Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r.

29.04.2019

Załączniki do ustawy

z dnia 5 lipca 2002 r.

Załącznik nr 1

WYKAZ TYTUŁÓW ZAWODOWYCH UZYSKANYCH W PAŃSTWACH

CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ ODPOWIADAJĄCYCH

ZAWODOWI ADWOKATA LUB RADCY PRAWNEGO

– w Republice Austrii – Rechtsanwalt,

– w Królestwie Belgii – Avocat/Advocaat/Rechtsanwalt,

– w Bułgarii – ???????,

– w Republice Chorwacji – Odvjetnik/Odvjetnica,

– w Republice Cypryjskiej – ?????ó???,

– w Republice Czeskiej – Advokát,

– w Królestwie Danii – Advokat,

– w Republice Estońskiej – Vandeadvokaat,

– w Republice Finlandii – Asianajaja/Advocat,

– w Republice Francuskiej – Avocat,

– w Republice Greckiej – ?????ó???,

– w Królestwie Hiszpanii – Abogado/Advocat/Advogad/Abokatu,

– w Królestwie Niderlandów – Advocaat,

– w Republice Irlandii – Barrister/Solicitor,

– w Republice Litewskiej – Advokatas,

– w Republice Łotewskiej – Zverinats advokats,

– w Wielkim Księstwie Luksemburga – Avocat,

– w Republice Federalnej Niemiec – Rechtsanwalt,

– w Republice Malty – Avukat/Prokuratur Legali,

– w Republice Portugalii – Advogado,

– w Rumunii – Avocat,

– w Republice Słowackiej – Advokát/Komerčný právnik,

– w Republice Słowenii – Odvetnik/Odvetnica,

– w Królestwie Szwecji – Advokat,

– w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej –

Advocate/Barrister/Solicitor,

– w Republice Węgierskiej – Ügyvéd,

29.04.2019

– w Republice Włoskiej – Avvocato.

29.04.2019

Załącznik nr 2

WYKAZ TYTUŁÓW ZAWODOWYCH UZYSKANYCH W PAŃSTWACH

CZŁONKOWSKICH EUROPEJSKIEGO POROZUMIENIA O WOLNYM

HANDLU (EFTA) – STRONACH UMOWY O EUROPEJSKIM OBSZARZE

GOSPODARCZYM LUB W KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ,

ODPOWIADAJĄCYCH ZAWODOWI ADWOKATA LUB RADCY PRAWNEGO

– w Republice Islandii – Lögmaur,

– w Księstwie Liechtensteinu – Rechtsanwalt,

– w Królestwie Norwegii – Advokat,

– w Konfederacji Szwajcarskiej – Avocat/Advokat, Rechtsanwalt, Anwalt,

Fürsprecher, Fürsprech Avvocato.

29.04.2019