Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1888

©Telksinoe s. 1/203

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1888, 1926, 1933, 1948,

z 2017 r. poz. 60, 624, 648, 1089, 1448, 1566.

U S T A W A

z dnia 15 lutego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych 1)

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu

opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów

i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 225

z 20.08.1990, str.1; Polskie wydanie specjalne rozdz. 09, t. 1 str. 142);

2) dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu

opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych

państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 225 z 20.08.1990, str. 6; Polskie wydanie specjalne

rozdz. 09, t. 1 str. 147);

3) dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu

opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi

spółkami różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 157 z 26.06.2003, str. 49; Polskie

wydanie specjalne rozdz. 09, t. 1, str. 380);

4) dyrektywy Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę 90/435/EWG

w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących

i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (Dz. Urz. UE L 7 z 13.01.2004, str. 41;

Polskie wydanie specjalne rozdz. 09, t. 2, str. 3);

5) dyrektywy Rady 2004/66/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. dostosowującej dyrektywy

1999/45/WE, 2002/83/WE, 2003/37/WE i 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz

dyrektywy 77/388/EWG, 91/414/EWG, 96/26/EWG, 2003/48/WE i 2003/49/WE Rady

w zakresie swobodnego przepływu towarów, swobody świadczenia usług, rolnictwa, polityki

transportowej, opodatkowania, w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru,

Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. Urz. UE L 168 z 01.05.2004,

str. 35);

6) dyrektywy Rady 2004/76/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2003/49/WE

w odniesieniu do możliwości stosowania przez niektóre Państwa Członkowskie okresów

przejściowych dla stosowania wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz

należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich

(Dz. Urz. UE L 195 z 02.06.2004, str. 33; Polskie wydanie specjalne rozdz. 09, t. 2, str. 23);

7) dyrektywy Rady 2005/19/WE z dnia 17 lutego 2005 r. zmieniającej dyrektywę Rady

90/434/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie

w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących

spółek różnych Państw Członkowskich (Dz. Urz. UE L 058 z 04.03.2005, str. 19);

8) dyrektywy Rady 2006/98/WE z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy

w dziedzinie opodatkowania, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii (Dz. Urz.

UE L 363 z 20.12.2006, str. 129);

8a) dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu

opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych

różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 345 z 29.12.2011, str. 8, z późn. zm.);

9) dyrektywy Rady 2013/13/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującej niektóre dyrektywy

w dziedzinie podatków w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (Dz. Urz. UE L 141

z 28.05.2013, str. 30).

2017-09-04

©Telksinoe s. 2/203

Rozdział 1

Podmiot i przedmiot opodatkowania

Art. 1. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów

osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.

2. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych

niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości

prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.

3. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do:

1) spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2) spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym

państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa

są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od

całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Art. 1a. 1. Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek

prawa handlowego mających osobowość prawną, które pozostają w związkach

kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi grupami kapitałowymi”.

2. Podatkowa grupa kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie

następujące warunki:

1) podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:

a) przeciętny kapitał zakładowy, określony w sposób, o którym mowa

w ust. 2b, przypadający na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż

1 000 000 zł,

b) jedna ze spółek, zwana dalej „spółką dominującą”, posiada bezpośredni

95% udział w kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego

pozostałych spółek, zwanych dalej „spółkami zależnymi”, która na

podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji nie została

nieodpłatnie lub na zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników,

rolników lub rybaków albo która nie stanowi rezerwy mienia Skarbu

Państwa na cele reprywatyzacji,

2017-09-04

©Telksinoe s. 3/203

c) spółki zależne nie posiadają udziałów w kapitale zakładowym innych

spółek tworzących tę grupę,

d) w spółkach tych nie występują zaległości we wpłatach podatków

stanowiących dochód budżetu państwa;

2) spółka dominująca i spółki zależne zawarły, w formie aktu notarialnego, umowę

o utworzeniu, na okres co najmniej 3 lat podatkowych, podatkowej grupy

kapitałowej i umowa ta, zwana dalej „umową”, została zarejestrowana przez

naczelnika urzędu skarbowego;

3) po utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę spełniają

warunki wymienione w pkt 1 lit. a–c, a ponadto:

a) nie korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie

odrębnych ustaw,

b) nie pozostają w związkach powodujących zaistnienie okoliczności,

o których mowa w art. 11, z podatnikami podatku dochodowego

niewchodzącymi w skład podatkowej grupy kapitałowej;

4) podatkowa grupa kapitałowa osiągnie za każdy rok podatkowy udział dochodów

w przychodach, określony zgodnie z art. 7a ust. 1, w wysokości co najmniej 3%.

2a. Warunek określony w ust. 2 pkt 1 lit. d uważa się za spełniony również

wtedy, gdy spółka po przystąpieniu do podatkowej grupy kapitałowej dokona korekty

deklaracji podatkowej i ureguluje tę zaległość wraz z należnymi odsetkami w terminie

14 dni od dnia złożenia korekty deklaracji albo w terminie 14 dni od dnia doręczenia

decyzji organu pierwszej instancji, określającej wysokość zobowiązania, ureguluje tę

zaległość wraz z należnymi odsetkami.

2b. Wartość kapitału zakładowego, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, określa się

bez uwzględnienia tej części tego kapitału, jaka nie została na ten kapitał faktycznie

przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek (kredytów)

oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi udziałowcom

(akcjonariuszom) wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi lub

prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a–

16m.

3. Umowa musi zawierać co najmniej:

1) wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich

kapitału zakładowego;

2017-09-04

©Telksinoe s. 4/203

2) informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale

zakładowym w spółce dominującej i w spółkach zależnych tworzących

podatkową grupę kapitałową, posiadających co najmniej 5% udziałów (akcji)

tych spółek;

3) określenie czasu trwania umowy;

4) wskazanie spółki reprezentującej podatkową grupę kapitałową w zakresie

obowiązków wynikających z ustawy oraz z przepisów Ordynacji podatkowej;

5) określenie przyjętego roku podatkowego.

4. Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę, wskazaną zgodnie z ust. 3 pkt 4, do

właściwego według jej siedziby naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na

3 miesiące przed rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę

kapitałową. Organ ten jest właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem

dochodowym podatkowej grupy kapitałowej.

5. Naczelnik urzędu skarbowego dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy.

W tej samej formie naczelnik urzędu skarbowego odmówi zarejestrowania umowy,

jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 i 4.

6. Po rejestracji umowy nie może być ona rozszerzona na inne spółki.

7. Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane

i wpłacane przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 4. Spółce tej nie przysługuje

wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatku dochodowego od osób

prawnych należnego od podatkowej grupy kapitałowej.

8. Spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 4, obowiązana jest zgłosić naczelnikowi

urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 4, wszelkie zmiany umowy oraz zmiany

w kapitale zakładowym spółek tworzących podatkową grupę kapitałową – w terminie

30 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności.

9. Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest

wymagane zawarcie nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez

właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

10. W razie gdy w okresie obowiązywania umowy wystąpią zmiany w stanie

faktycznym lub w stanie prawnym, zależne od którejkolwiek ze stron umowy, które

naruszają warunki uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku

dochodowego, dzień naruszenia któregokolwiek z tych warunków, z zastrzeżeniem

ust. 12, oznacza utratę statusu podatnika oraz koniec jej roku podatkowego.

2017-09-04

©Telksinoe s. 5/203

11. Zbycie udziałów (akcji), objętych na podstawie przepisów o komercjalizacji

i prywatyzacji lub w związku z reprywatyzacją, oraz dalszy obrót tymi udziałami

(akcjami) przez ich posiadaczy nie stanowi naruszenia warunków uznania podatkowej

grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego.

12. W przypadku niezachowania warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, za

dzień utraty statusu podatnika przez podatkową grupę kapitałową uznaje się ostatni

dzień miesiąca, w którym złożono zeznanie podatkowe, nie później jednak niż dzień,

na który, zgodnie z art. 27 ust. 1, przypada termin złożenia tego zeznania.

13. Przystąpienie do innej podatkowej grupy kapitałowej przez którąkolwiek ze

spółek wchodzących uprzednio w skład grupy, która utraciła ten status ze względu na

naruszenie warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, nie jest możliwe przed

upływem roku podatkowego spółki, następującego po roku, w którym podatkowa

grupa kapitałowa utraciła prawo do uznania jej za podatnika.

14. Spółki tworzące podatkową grupę kapitałową odpowiadają solidarnie za jej

zobowiązania z tytułu podatku dochodowego należnego za okres obowiązywania

umowy.

15. Informacje o zarejestrowaniu i wykreśleniu podatkowej grupy kapitałowej

podlegają ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Art. 2. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów

specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla

celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie

art. 17 ust. 1 pkt 4e;

2) przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;

3) przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem

prawnie skutecznej umowy;

4) przychodów (dochodów) przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanych na

zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku

tonażowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 511 oraz z 2015 r. poz. 211), z zastrzeżeniem

art. 9 ust. 1a;

5) przychodów przedsiębiorcy okrętowego opodatkowanych na zasadach

wynikających z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu

2017-09-04

©Telksinoe s. 6/203

okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz. U. poz. 1206), z

zastrzeżeniem art. 9 ust. 1a.

2. Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na

wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym

(naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja

materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja

warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów

uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego

oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania

zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,

wynoszą co najmniej:

1) miesiąc – w przypadku roślin,

2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi

i kaczek,

3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

– licząc od dnia nabycia.

3. Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach

i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in

vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,

hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic,

hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla

i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to

gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

5. Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów

zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2.

6. Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości

określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku

podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.

2017-09-04

©Telksinoe s. 7/203

Art. 3. 1. Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich

dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

2. Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby

lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody

(przychody) z:

1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zagraniczny zakład;

2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do

takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia

jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych

niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku

giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz

z realizacji praw z nich wynikających;

4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw

i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa

w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których

co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią

nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do

takich nieruchomości;

5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych

lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

4. Wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4, ustala się na ostatni dzień

miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw

2017-09-04

©Telksinoe s. 8/203

i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa

w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania.

5. Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody

wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów

(przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1–4.

Art. 4. Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy, uważa

się również znajdującą się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną,

w której Rzeczpospolita Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie

z prawem międzynarodowym wykonuje prawa odnoszące się do badania i eksploatacji

dna morskiego i jego podglebia oraz ich zasobów naturalnych.

Art. 4a. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) inwestycjach – oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia

29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047), zwanej dalej

„ustawą o rachunkowości”;

2) składnikach majątkowych – oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy

o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane

z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały

uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3;

3) przedsiębiorstwie – oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego;

4) zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to organizacyjnie i finansowo

wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych

i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji

określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne

przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania;

5) programie restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw – oznacza to

restrukturyzację na podstawie ustaw:

a) z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do

funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych

2017-09-04

©Telksinoe s. 9/203

uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. poz. 1112, z późn.

zm.2))3),

b) z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego

potencjału obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1876),

c) z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki

(Dz. U. poz. 856, z 2003 r. poz. 1693 oraz z 2016 r. poz. 266),

d) z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji

przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1160, z 2015 r. poz. 200 oraz z 2016 r. poz. 615),

e) z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (Dz. U.

poz. 1196, z późn. zm.4)),

f) z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji

publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. poz. 684, z późn. zm.5));

5a) postępowaniu restrukturyzacyjnym – oznacza to postępowanie

restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1574 i 1579);

6) urzędzie skarbowym – oznacza to urząd skarbowy, przy pomocy którego

właściwy dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

7) ustawie o podatku od towarów i usług – oznacza to ustawę z dnia 11 marca

2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.6));

8) ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym – oznacza to ustawę z dnia

19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2015 r.

poz. 696 i 1777);

9) (uchylony)

2)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. poz. 41 i 1802, z 2002 r.

poz. 1826 i 2020, z 2003 r. poz. 844 oraz z 2005 r. poz. 2117.

3)

Ustawa utraciła moc z dniem 26 grudnia 2003 r. na podstawie art. 55 ustawy z dnia 28 listopada

2003 r. o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003–2006 (Dz. U. poz. 2037),

która weszła w życie z dniem 26 grudnia 2003 r.

4)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 495, 844 i 1325, z 2004 r.

poz. 102 i 1252, z 2005 r. poz. 1398 i 1539 oraz z 2007 r. poz. 331.

5)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. poz. 971, z 2007 r. poz. 1104,

z 2008 r. poz. 1181, z 2009 r. poz. 545 i 1664, z 2011 r. poz. 1378 oraz z 2015 r. poz. 238 i 1854.

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 846, 960,

1052, 1206, 1228 i 1579.

2017-09-04

©Telksinoe s. 10/203

9a) samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu

przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej

nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie

więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony

jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą

przegrodą:

– klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do

podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

– z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem

siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako

konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami

o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym,

i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach,

określone dla następujących przeznaczeń:

– agregat elektryczny/spawalniczy,

– do prac wiertniczych,

– koparka, koparko-spycharka,

– ładowarka,

– podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

– żuraw samochodowy,

d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na

podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług;

10) małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze

sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie

przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty

odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych

w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku

podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

11) zagranicznym zakładzie – oznacza to:

2017-09-04

©Telksinoe s. 11/203

a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na

terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo

działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział,

przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania

bogactw naturalnych,

b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium

jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium

innego państwa,

c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na

terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli

osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i

pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

– chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest

Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej;

12) certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika

dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej

państwa miejsca siedziby podatnika;

13) ubezpieczycielu – rozumie się przez to zakład ubezpieczeń albo zakład

reasekuracji prowadzący działalność na podstawie przepisów o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

14) spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21;

15) rachunku zbiorczym – oznacza to rachunek zbiorczy w rozumieniu ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1636);

16) udziale (akcji) – oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika

w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3;

17) wspólniku – oznacza to również akcjonariusza;

18) kapitale zakładowym – oznacza to również kapitał podstawowy spółki, o której

mowa w art. 1 ust. 3;

19) udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to również udział w zyskach spółek,

o których mowa w art. 1 ust. 3;

20) objęciu udziału (akcji) – oznacza to również uzyskanie przez wspólnika spółki,

o której mowa w art. 1 ust. 3, ogółu praw i obowiązków wspólnika w tej spółce;

2017-09-04

©Telksinoe s. 12/203

21) spółce – oznacza to:

a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na

podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października

2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294

z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b) spółkę kapitałową w organizacji,

c) spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym

państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego

państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie

opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich

osiągania;

22) pochodnych instrumentach finansowych – oznacza to instrumenty finansowe,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa

w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego;

23) komercjalizowanej własności intelektualnej – oznacza to:

a) patent, dodatkowe prawo ochronne na wynalazek, prawo ochronne na wzór

użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawo z rejestracji

topografii układu scalonego oraz prawo do uzyskania powyższych praw lub

prawo z pierwszeństwa – określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. –

Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 oraz z 2015 r.

poz. 1266, 1505 i 1615),

b) autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,

c) równowartość udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do

wykorzystania w działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej

(know-how),

d) prawa do korzystania z praw lub wartości wymienionych w lit. a–c na

podstawie umowy licencyjnej;

24) podmiocie komercjalizującym – oznacza to:

2017-09-04

©Telksinoe s. 13/203

a) uczelnię w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.7)),

b) spółkę utworzoną na podstawie art. 86a ust. 1 lub art. 86b ust. 1 ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym,

c) Polską Akademię Nauk lub jej instytut naukowy w rozumieniu ustawy

z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2016 r.

poz. 572 i 1311),

d) spółkę utworzoną na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o Polskiej Akademii Nauk,

e) instytut badawczy w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371, 1079 i 1311),

f) spółkę utworzoną na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o instytutach badawczych,

g) twórcę uprawnionego do praw lub wartości wymienionych w pkt 23 lit. a–

c, a także zawarcia umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 23 lit. d,

h) międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych

przepisów, działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

– jeżeli wnosi do spółki kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną;

25) krótkiej sprzedaży – oznacza to krótką sprzedaż w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia

14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów

dotyczących swapów ryzyka kredytowego (Dz. Urz. UE L 86 z 24.03.2012,

str. 1);

26) działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą

badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny

w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do

tworzenia nowych zastosowań;

27) badaniach naukowych – oznacza to:

a) badania podstawowe – oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub

teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742

i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198,

z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268, 1767 i 1923 oraz z 2016 r. poz. 64, 907, 908, 1010 i 1311.

2017-09-04

©Telksinoe s. 14/203

wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na

bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

b) badania stosowane – prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej

wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,

c) badania przemysłowe – badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz

umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług

lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów,

procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów

składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku

laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy,

szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także

budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do

uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;

28) pracach rozwojowych – oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie

i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki,

technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do

planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub

ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących

rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych,

procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet

jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje,

testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub

usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego

funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie

techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie

został określony,

b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można

wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt

pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania

komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych

i walidacyjnych jest zbyt kosztowna;

2017-09-04

©Telksinoe s. 15/203

29) rzeczywistym właścicielu – oznacza to podmiot otrzymujący daną należność dla

własnej korzyści, niebędący pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub

innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części danej

należności innemu podmiotowi;

30) ustawie o funduszach inwestycyjnych – oznacza to ustawę z dnia 27 maja 2004 r.

o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami

inwestycyjnymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm.8)).

Art. 4b. (uchylony)

Art. 4c. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w:

1) art. 4a pkt 9a lit. a i b stwierdza się na podstawie dodatkowego badania

technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów,

potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu

rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych

wymagań;

2) art. 4a pkt 9a lit. c stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie

z przepisami o ruchu drogowym.

Art. 5. 1. Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej

własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego

użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego

wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału).

W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku

(udziału) są równe.

2. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów

uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub

podatku.

3. Jeżeli działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną,

przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie ust. 1, uznaje

się za przychody z działalności gospodarczej.

Art. 6. 1. Zwalnia się od podatku:

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 73, 978,

1260, 1357, 1634 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615, 904 i 996.

2017-09-04

©Telksinoe s. 16/203

1) Skarb Państwa;

2) Narodowy Bank Polski;

3) jednostki budżetowe;

4) państwowe fundusze celowe, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.9));

4a) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

4b) wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej;

Dodany pkt 4c w

<4c) Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, z wyłączeniem działalności ust. 1 w art. 6

wejdzie w życie z

gospodarczej, o której mowa w art. 240 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2017 r.

– Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566);> poz. 1566).

5) przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez

organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie

porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią

inaczej;

6) jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych

w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego;

7) Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) fundusze inwestycyjne otwarte oraz specjalistyczne fundusze inwestycyjne

otwarte, utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych,

z wyłączeniem specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych

stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy

inwestycyjnych zamkniętych;

10a) instytucje wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

które spełniają łącznie następujące warunki:

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189,

1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195, 1257 i 1454.

2017-09-04

©Telksinoe s. 17/203

a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania,

b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków

pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich

tytułów uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku

pieniężnego,

c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów

nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów

nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,

f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na

podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem

finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę;

11) fundusze emerytalne utworzone na podstawie przepisów o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

11a) podatników posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego prowadzących program emerytalny,

w zakresie dochodów związanych z gromadzeniem oszczędności na cele

emerytalne, którzy spełniają łącznie następujące warunki:

a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania,

b) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz

państwa, w którym mają siedzibę,

c) ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym

mają siedzibę,

d) posiadają depozytariusza prowadzącego rejestr aktywów tych podatników,

e) przedmiotem ich działalności jest wyłącznie gromadzenie środków

pieniężnych i ich lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę uczestnikom

programu emerytalnego po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego;

2017-09-04

©Telksinoe s. 18/203

12) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 963, 1247 i 1579);

12a) Fundusz Rezerwy Demograficznej, o którym mowa w ustawie z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

13) (uchylony)

14) (uchylony)

15) Agencję Rezerw Materiałowych;

16) Narodowy Fundusz Zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia

2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych;

17) Bankowy Fundusz Gwarancyjny;

18) podmiot zarządzający aktywami w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.

o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów

oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz. 996);

19) Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

2. (uchylony)

3. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 10a i 11a, stosuje się pod warunkiem

istnienia podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego

opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest

Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych

od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

4. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma zastosowania do

instytucji wspólnego inwestowania:

1) które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania

typu zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego

działającą na podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających

instytucjom wspólnego inwestowania typu zamkniętego, lub

2) których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są

oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku

regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą

być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te

2017-09-04

©Telksinoe s. 19/203

dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej

niż 40 000 euro.

Art. 7. 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez

względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty;

w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest

przychód.

2. Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy

przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli

koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

3. Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie

uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają

opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

2) przychodów wymienionych w art. 21 i 22, przy czym w przypadku podatników,

o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się

przychody wymienione w art. 21, jeżeli związane są z działalnością zakładu;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym

w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących

działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych

w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy

ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;

4) strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub

dzielonych – w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału

przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę;

5) strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na

podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji;

6) strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji,

którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu

2017-09-04

©Telksinoe s. 20/203

niepieniężnego na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.10)).

4. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania

przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej,

łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych,

łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem spółek przekształconych

w inne spółki.

4a. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw

państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów

o komercjalizacji i prywatyzacji oraz strat instytucji kredytowej związanych

z działalnością oddziału tej instytucji, którego składniki majątkowe zostały wniesione

do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na utworzenie banku na podstawie

przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe.

5. O wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym

można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach

podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może

przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Art. 7a. 1. W podatkowych grupach kapitałowych przedmiotem opodatkowania

podatkiem dochodowym, obliczanym zgodnie z art. 19, jest osiągnięty w roku

podatkowym dochód stanowiący nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek

tworzących grupę nad sumą ich strat. Jeżeli za rok podatkowy suma strat przekracza

sumę dochodów spółek, różnica stanowi stratę podatkowej grupy kapitałowej.

Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 1–3.

2. Straty, o której mowa w ust. 1, poniesionej przez podatkową grupę kapitałową

nie pokrywa się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu

obowiązywania umowy lub po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej,

z przyczyn określonych w art. 1a ust. 10.

3. Z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek

wchodzących w skład grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem

grupy.

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 559, 978,

1166, 1223, 1260, 1311, 1348, 1357, 1513, 1634, 1830, 1844, 1854, 1864 i 2281 oraz z 2016 r.

poz. 615, 904, 996, 1177 i 1579.

2017-09-04

©Telksinoe s. 21/203

Art. 8. 1. Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok

kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki,

albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych

podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas

rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

2. W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy

trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do

ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście

kolejnych miesięcy kalendarzowych.

2a. W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku

kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem

kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia

działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym

rozpoczęto działalność.

3. W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy

uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego

roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może

być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące

kalendarzowe.

4. Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać najpóźniej

w terminie 30 dni, licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego.

5. Osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas

podatnikami w rozumieniu ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa

w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

6. Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg

rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika

roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca

następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia

ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres

od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku

podatkowego.

7. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do podatkowych grup

kapitałowych. Dla poszczególnych spółek tworzących grupę:

2017-09-04

©Telksinoe s. 22/203

1) dzień poprzedzający początek roku podatkowego przyjętego przez grupę jest

dniem kończącym rok podatkowy tych spółek;

2) dzień następujący po dniu, w którym upłynął okres obowiązywania umowy lub

w którym grupa utraciła status podatkowej grupy kapitałowej, jest dniem

rozpoczynającym rok podatkowy tych spółek.

Art. 9. 1. Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej,

zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości

dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok

podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów

amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m.

1a. Podatnicy będący przedsiębiorcami żeglugowymi w rozumieniu ustawy

z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz podatnicy będący

przedsiębiorcami okrętowymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2016 r.

o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, prowadzący

działalność opodatkowaną odpowiednio podatkiem tonażowym albo zryczałtowanym

podatkiem od wartości sprzedanej produkcji oraz inną działalność opodatkowaną

podatkiem dochodowym są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,

wyodrębnić przychody i związane z nimi koszty na poszczególne rodzaje działalności

podlegającej opodatkowaniu odpowiednio podatkiem tonażowym albo

zryczałtowanym podatkiem od wartości sprzedanej produkcji i podatkiem

dochodowym.

1b. Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają

skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji,

o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

2. Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest możliwe,

dochód (stratę) ustala się w drodze oszacowania.

2a. W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, obowiązanych do

prowadzenia ewidencji rachunkowej wymienionej w ust. 1, gdy określenie dochodu

na ich podstawie nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania,

z zastosowaniem wskaźnika dochodu w stosunku do przychodu w wysokości:

1) 5% – z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego;

2017-09-04

©Telksinoe s. 23/203

2) 10% – z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług

transportowych;

3) 60% – z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest

określone w formie prowizji;

4) 80% – z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa;

5) 20% – z pozostałych źródeł przychodów.

2b. Przez działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego, o której

mowa w ust. 2a pkt 1, wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, rozumie się odpłatne zbycie towarów

polskim odbiorcom bez względu na miejsce zawarcia umowy.

2c. Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia

podwójnemu opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta

z krajem, na terytorium którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania,

stanowi inaczej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia,

może wprowadzić obowiązek dokonywania spisu z natury niektórych towarów

w przypadku zmiany ich ceny.

Art. 9a. 1. Podatnicy:

1) których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku

poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:

a) dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi

w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich

dochodu (straty), lub

b) ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia,

których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami

powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na

wysokość ich dochodu (straty)

– lub

2) dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu

mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju

stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub

innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej

2017-09-04

©Telksinoe s. 24/203

równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku

podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń

przekracza równowartość 20 000 euro, lub

3) zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:

a) umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych

przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub

b) umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym

charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia

określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej

wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza

równowartość 20 000 euro

– są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych

zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

1a. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani do sporządzenia

dokumentacji podatkowej również za rok podatkowy następujący po roku

podatkowym, za który byli obowiązani sporządzić dokumentację podatkową, bez

względu na wysokość osiągniętych, w roku podatkowym, za który byli obowiązani do

sporządzenia dokumentacji podatkowej, przychodów lub poniesionych kosztów,

w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

1b. Podatnicy rozpoczynający działalność, dokonujący w roku podatkowym

transakcji lub ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne

zdarzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani do sporządzenia

dokumentacji podatkowej w roku rozpoczęcia prowadzenia tej działalności,

począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym przychody lub koszty,

w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych

ksiąg rachunkowych przekroczyły równowartość 2 000 000 euro.

1c. Za podatnika rozpoczynającego działalność nie uważa się podatnika, który

został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, albo

2) w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego

podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki

2017-09-04

©Telksinoe s. 25/203

majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość

w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro, z tym że wartość tych składników

oblicza się stosując odpowiednio art. 14.

1d. Za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu

(straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się transakcje lub inne

zdarzenia jednego rodzaju, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym

równowartość 50 000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody

w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy

przekroczyły równowartość:

1) 2 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 20 000 000 euro – za takie

transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego

rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą

równowartość kwoty 50 000 euro powiększoną o 5000 euro za każdy

1 000 000 euro przychodu powyżej 2 000 000 euro;

2) 20 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 100 000 000 euro – za takie

transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego

rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą

równowartość kwoty 140 000 euro powiększoną o 45 000 euro za każde

10 000 000 euro przychodu powyżej 20 000 000 euro;

3) 100 000 000 euro – za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje

lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość w roku podatkowym

przekracza kwotę stanowiącą równowartość kwoty 500 000 euro.

1e. Za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu

(straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się również zawartą w roku

podatkowym:

1) umowę spółki niebędącej osobą prawną, w której łączna wartość wniesionych

przez wspólników wkładów przekracza równowartość 50 000 euro lub

2) umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze,

w której wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie,

a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień

zawarcia umowy, przekracza równowartość 50 000 euro.

1f. W przypadku podatników uzyskujących przychody z udziału w spółce

niebędącej osobą prawną, jeżeli spółka niebędąca osobą prawną dokonuje transakcji

2017-09-04

©Telksinoe s. 26/203

lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, spełnienie warunku prowadzenia

ksiąg rachunkowych i limit przychodów lub kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

ustala się dla tej spółki.

1g. W przypadku, o którym mowa w ust. 1f, dokumentacja podatkowa może

zostać sporządzona przez wyznaczonego wspólnika mającego siedzibę lub miejsce

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wyznaczenie wspólnika nie

zwalnia pozostałych wspólników z odpowiedzialności za nieprzedłożenie wymaganej

dokumentacji podatkowej.

2. (uchylony)

2a. (uchylony)

2b. Dokumentacja podatkowa obejmuje:

1) opis transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1, w tym umów

zarządzania płynnością, umów o podziale kosztów, dokonywanych pomiędzy

podatnikiem, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f – spółką niebędącą osobą

prawną, i podmiotami z nimi powiązanymi, zawierający:

a) wskazanie rodzaju i przedmiotu tych transakcji lub innych zdarzeń,

b) dane finansowe, w tym przepływy pieniężne dotyczące tych transakcji lub

innych zdarzeń,

c) dane identyfikujące podmioty powiązane dokonujące tych transakcji lub

ujmujące te zdarzenia,

d) opis przebiegu tych transakcji lub innych zdarzeń, w tym funkcji

wykonywanych przez podatnika, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f

– spółkę niebędącą osobą prawną, i podmioty z nimi powiązane,

angażowanych przez nich aktywów bilansowych i pozabilansowych,

kapitału ludzkiego oraz ponoszonych ryzyk,

e) wskazanie metody i sposobu kalkulacji dochodu (straty) podatnika wraz

z uzasadnieniem ich wyboru, w tym algorytmu kalkulacji rozliczeń

dotyczących tych transakcji lub innych zdarzeń oraz sposobu wyliczenia

wartości rozliczeń wpływających na dochód (stratę) podatnika,

a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f – również pozostałych

wspólników spółki niebędącej osobą prawną;

2) w przypadku podatników:

2017-09-04

©Telksinoe s. 27/203

a) których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły

w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 10 000 000 euro

albo

b) posiadających udziały w spółce niebędącej osobą prawną, której przychody

lub koszty, w rozumieniu obowiązujących tę spółkę przepisów

o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg

rachunkowych przekroczyły w poprzednim roku obrotowym w rozumieniu

tych przepisów równowartość 10 000 000 euro

– poza opisem, o którym mowa w pkt 1, także opis analizy danych podmiotów

niezależnych lub danych ustalonych z podmiotem niezależnym, uznanych za

porównywalne do warunków ustalonych w transakcjach lub innych zdarzeniach,

o których mowa w ust. 1, zwanej dalej „analizą danych porównawczych”,

wykorzystanych do kalkulacji rozliczeń, o której mowa w pkt 1 lit. e, wraz

z podaniem źródła tych danych;

3) opis danych finansowych podatnika, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f –

spółki niebędącej osobą prawną, pozwalający na porównanie rozliczeń,

o których mowa w pkt 1 lit. e, z danymi wynikającymi z zatwierdzonego

sprawozdania finansowego, jeżeli obowiązek jego sporządzenia wynika

z obowiązujących podatnika lub spółkę przepisów o rachunkowości;

4) informacje o podatniku, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f – o spółce

niebędącej osobą prawną, obejmujące opis:

a) struktury organizacyjnej i struktury zarządczej,

b) przedmiotu i zakresu prowadzonej działalności,

c) realizowanej strategii gospodarczej, w tym przeprowadzonych w roku

podatkowym lub w roku poprzedzającym rok podatkowy przeniesień

pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji,

aktywów lub ryzyk, mających wpływ na dochód (stratę) podatnika,

d) otoczenia konkurencyjnego;

5) dokumenty, w szczególności:

a) umowy, porozumienia zawarte pomiędzy podmiotami powiązanymi lub

inne dokumenty, dotyczące transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa

w ust. 1, umowę spółki niebędącej osobą prawną, umowę wspólnego

2017-09-04

©Telksinoe s. 28/203

przedsięwzięcia lub umowy o podobnym charakterze, dokumentujące

zasady przyznawania praw wspólnikom (stronom umowy) do udziału

w zysku oraz uczestnictwa w stratach,

b) porozumienia w sprawach podatku dochodowego zawarte

z administracjami podatkowymi państw innych niż Rzeczpospolita Polska,

dotyczące transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1,

w szczególności uprzednie porozumienia cenowe.

2c. Analiza danych porównawczych powinna zawierać dane porównywalne

o podmiotach mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli dane są dla podatnika dostępne. W przypadku braku danych do przeprowadzenia

analizy danych porównawczych, podatnik załącza do dokumentacji podatkowej opis

zgodności warunków transakcji oraz innych zdarzeń, ustalonych z podmiotami

powiązanymi, z warunkami, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty.

2d. Dokumentacja podatkowa powinna również zawierać informacje o grupie

podmiotów powiązanych, w skład której wchodzi podatnik lub w przypadku, o którym

mowa w ust. 1f – spółka niebędąca osobą prawną, w której podatnik uzyskuje

przychody z udziału, jeżeli przychody tego podatnika albo tej spółki lub koszty,

w rozumieniu przepisów o rachunkowości, przekroczyły w przypadku podatnika

w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w przypadku spółki niebędącej osobą

prawną w poprzednim roku obrotowym w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

równowartość 20 000 000 euro. Informacje te obejmują w szczególności:

1) wskazanie podmiotu powiązanego, który sporządził informacje o grupie

podmiotów powiązanych, wraz z podaniem daty składania przez niego zeznania

podatkowego;

2) strukturę organizacyjną grupy podmiotów powiązanych;

3) opis zasad wyznaczania cen transakcyjnych (polityki cen transakcyjnych)

stosowanych przez grupę podmiotów powiązanych;

4) opis przedmiotu i zakresu działalności prowadzonej przez grupę podmiotów

powiązanych;

5) opis posiadanych, tworzonych, rozwijanych i wykorzystywanych w działalności

przez grupę podmiotów powiązanych istotnych wartości niematerialnych;

2017-09-04

©Telksinoe s. 29/203

6) opis sytuacji finansowej podmiotów tworzących grupę wraz ze sprawozdaniem

skonsolidowanym podmiotów powiązanych tworzących grupę podmiotów

powiązanych;

7) opis zawartych przez podmioty tworzące grupę podmiotów powiązanych

porozumień w sprawach podatku dochodowego z administracjami podatkowymi

państw innych niż Rzeczpospolita Polska, w tym jednostronnych uprzednich

porozumień cenowych.

2e. Obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej w przypadku transakcji

objętych decyzją w sprawie uznania prawidłowości wyboru i stosowania metody

ustalania ceny transakcyjnej pomiędzy podmiotami powiązanymi, w okresie, którego

ta decyzja dotyczy, obejmuje informacje, o których mowa w ust. 2b pkt 1 lit. b, d i e.

2f. W przypadku podatników, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b,

dokumentację podatkową w zakresie elementów wymienionych w ust. 2b sporządza

się nie później niż do dnia upływu terminu określonego dla złożenia rocznego zeznania

podatkowego, z tym że opis, o którym mowa w ust. 2b pkt 3, sporządza się w terminie

10 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego podatnika lub spółki

niebędącej osobą prawną.

2g. Dokumentacja podatkowa dotycząca kontynuowanych w kolejnym roku

podatkowym transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlega

okresowemu przeglądowi i aktualizacji, nie rzadziej niż raz na rok podatkowy, przed

dniem upływu terminu określonego dla złożenia zeznania podatkowego za kolejne

lata, w zakresie zawartych w niej informacji, z zastrzeżeniem ust. 2h.

2h. Dokumentacja podatkowa obejmująca elementy wymienione w ust. 2b

pkt 2 podlega w tym zakresie aktualizacji nie rzadziej niż co 3 lata, chyba że zmiana

warunków ekonomicznych w stopniu znacznie wpływającym na analizę danych

porównawczych uzasadnia dokonanie przeglądu w roku zaistnienia tej zmiany.

2i. Informacje, o których mowa w ust. 2d, dołącza się do dokumentacji

podatkowej w terminie do dnia złożenia zeznania podatkowego, o którym mowa

w ust. 2d pkt 1.

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

3b. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji

między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1

2017-09-04

©Telksinoe s. 30/203

ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach

oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. poz. 983, z późn. zm.11)), a jej członkami,

dotyczących:

1) odpłatnego zbycia na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup

produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy;

2) odpłatnego zbycia przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków

towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup

produktów, o których mowa w pkt 1, oraz świadczenia usług związanych z tą

produkcją.

3c. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji

między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną

organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia

19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 58), a jej członkami, dotyczących:

1) odpłatnego zbycia na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup

produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub

organizacji;

2) odpłatnego zbycia przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków,

towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup

produktów, o których mowa w pkt 1, oraz świadczenia usług związanych z tą

produkcją.

3d. Obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej w przypadku

podatników, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b, nie ma zastosowania do transakcji,

w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika

z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

4. Na żądanie organów podatkowych podatnicy, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a

i 5b, są obowiązani do przedłożenia dokumentacji podatkowej w terminie 7 dni od

dnia doręczenia tego żądania.

4a. Organ podatkowy może wystąpić do podatnika z żądaniem sporządzenia

i przedłożenia dokumentacji podatkowej dla transakcji lub innych zdarzeń, których

wartość nie przekracza limitów określonych w ust. 1d lub 1e, w przypadku zaistnienia

11)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 2273, z 2004 r. poz. 1694,

z 2005 r. poz. 1462, z 2006 r. poz. 1847, z 2008 r. poz. 634 oraz z 2015 r. poz. 1888.

2017-09-04

©Telksinoe s. 31/203

okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo zaniżenia ich wartości w celu

uniknięcia obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej. Żądanie powinno

wskazywać okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie zaniżenia wartości

transakcji lub innych zdarzeń. Podatnik jest obowiązany do sporządzenia

i przedłożenia dokumentacji podatkowej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

takiego żądania.

5. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1, 1b, 1d, 1e, 2b i 2d,

przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank

Polski, obowiązującym w ostatnim dniu roboczym roku podatkowego

poprzedzającego rok podatkowy, którego dotyczy dokumentacja podatkowa.

5a. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa

w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność przez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w tym także w zakresie transakcji

pomiędzy tymi podatnikami a ich zagranicznym zakładem położonym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, przypisanych do tego zagranicznego zakładu.

5b. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa

w art. 3 ust. 1, prowadzących działalność przez zagraniczny zakład położony poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie transakcji pomiędzy tymi

podatnikami a ich zagranicznym zakładem, przypisanych do tego zagranicznego

zakładu.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję

podatkową. Sporządzając wykaz krajów i terytoriów, minister właściwy do spraw

finansów publicznych uwzględnia w szczególności treść ustaleń w tym zakresie

podjętych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

7. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b, są obowiązani składać

urzędom skarbowym oświadczenie o sporządzeniu dokumentacji podatkowej, do dnia

upływu terminu określonego dla złożenia rocznego zeznania podatkowego, z tym że

oświadczenie to nie dotyczy informacji, o których mowa w ust. 2d. W przypadku

podatników, o których mowa w ust. 5a, oświadczenie może podpisać osoba

upoważniona do reprezentowania zagranicznego zakładu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2017-09-04

©Telksinoe s. 32/203

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji, wymienionych w ust. 2b i 2d, w celu

ułatwienia podatnikom sporządzenia poprawnej dokumentacji podatkowej,

uwzględniając wytyczne OECD w zakresie cen transferowych dla przedsiębiorstw

wielonarodowych i administracji podatkowych.

Art. 9b. 1. Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1) art. 15a, albo

2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa

w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane

przez firmy audytorskie.

2. Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają

odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach

rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające

z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej,

a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów

podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni

dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku

podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin

wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany.

3. W przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy mają

obowiązek stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc

od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym że

podatnicy mają obowiązek w terminie do końca pierwszego miesiąca roku

podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność – w terminie

30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika

urzędu skarbowego o wyborze tej metody.

4. W przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej

właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego

poprzedzającego rok podatkowy, w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej

metody. Rezygnacja może nastąpić po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3.

5. W przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została

2017-09-04

©Telksinoe s. 33/203

wybrana ta metoda, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania

przychodów naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów

o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego. Od pierwszego

dnia roku podatkowego, w którym wybrali tę metodę, stosują zasady, o których mowa

w ust. 2.

6. W przypadku rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, podatnicy:

1) zaliczają na ostatni dzień roku podatkowego, w którym stosowali tę metodę,

odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone

różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości;

2) od pierwszego dnia roku podatkowego, następującego po roku, w którym

stosowali tę metodę, stosują zasady, o których mowa w art. 15a, ustalając różnice

kursowe od dnia, o którym mowa w pkt 1.

7. W razie połączenia lub podziału podmiotów, dokonywanych na podstawie

odrębnych przepisów, w przypadku gdy podmiot przejmowany lub dzielony stosował

metodę ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podmioty powstałe

w wyniku podziału lub połączenia oraz podmioty, które przejęły całość lub część

innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, z wyjątkiem podmiotu przejmującego przy

podziale przez wydzielenie, mają prawo do rezygnacji ze stosowania tej metody,

niezależnie od upływu czasu jej stosowania. W takim przypadku podmiot ma

obowiązek zawiadomić o tej rezygnacji, w formie pisemnej, właściwego naczelnika

urzędu skarbowego, w terminie 30 dni od daty dokonanego połączenia lub podziału.

Przepisy ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 10. 1. Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych,

z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany

z tego udziału, w tym także:

1) dochód z umorzenia udziałów (akcji);

1a) przychód z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które

następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

1b) przychód ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której

mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

2) (uchylony)

3) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki;

2017-09-04

©Telksinoe s. 34/203

4) dochód spółki przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego,

a w spółdzielniach – dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu

udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten

kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej spółki albo spółdzielni;

5) w przypadku połączenia lub podziału spółek – dopłaty w gotówce otrzymane

przez wspólników spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;

6) w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału,

a przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub

majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części

przedsiębiorstwa – ustalona na dzień podziału nadwyżka nominalnej wartości

udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej nad

kosztami nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej, obliczonymi

zgodnie z art. 15 ust. 1k albo art. 16 ust. 1 pkt 8; jeżeli podział spółki następuje

przez wydzielenie, kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota

wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na objęcie lub nabycie

udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalona w takiej proporcji, w jakiej

pozostaje u tego udziałowca wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji)

w spółce dzielonej do wartości nominalnej udziałów (akcji) przed podziałem;

7) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d;

8) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na

inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku

przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się

na dzień przekształcenia;

9) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę,

o której mowa w art. 1 ust. 3.

1a. Jeżeli podatnik uzyskuje przychody z działalności rolniczej oraz z innych

źródeł przychodów, łączną kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się

o dochód z działalności rolniczej, uzyskany za ten sam okres sprawozdawczy,

z wyjątkiem dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej. Gdy ustalenie dochodu

zmniejszającego jego łączną kwotę nie jest możliwe, dochód ten ustala się w takim

stosunku, w jakim pozostają przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem

przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, w ogólnej kwocie przychodów.

2017-09-04

©Telksinoe s. 35/203

1b. Przepisów ust. 1 pkt 1–1b nie stosuje się w przypadku, gdy uzyskany

przychód osiągany jest w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) objętymi

w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej

części.

2. Przy połączeniu lub podziale spółek:

1) dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym

mowa w ust. 1, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub

nowo zawiązaną majątku spółki przejmowanej lub dzielonej ponad nominalną

wartość udziałów (akcji) przyznanych udziałowcom (akcjonariuszom) spółki

przejmowanej lub dzielonej;

2) dla spółki przejmującej, która posiada w kapitale zakładowym spółki

przejmowanej lub dzielonej udział w wysokości mniejszej niż 10%, dochód

stanowi nadwyżka wartości przejętego majątku odpowiadająca procentowemu

udziałowi w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej nad

kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 15 ust. 1k lub art. 16

ust. 1 pkt 8; dochód ten określa się na dzień wykreślenia spółki przejmowanej

lub dzielonej z rejestru albo na dzień wydzielenia.

3. (uchylony)

4. Przepisów ust. 2 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 i ust. 4d nie stosuje się

w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek,

podziału spółek lub wymiany udziałów jest uniknięcie lub uchylenie się od

opodatkowania.

4a. Jeżeli połączenie spółek, podział spółek lub wymiana udziałów nie zostały

przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, dla celów

ust. 4 domniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest

uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

5. Przepis ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami:

1) o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających

siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

2) o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających

w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym

do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich

dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo

2017-09-04

©Telksinoe s. 36/203

3) o których mowa w art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na

miejsce ich osiągania, przejmujących majątek spółek będących podatnikami,

o których mowa w art. 3 ust. 1.

6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy.

Art. 11. 1. Jeżeli:

1) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”,

bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem

położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo

posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo

2) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”,

bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym

lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo

3) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział

w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich

kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

– i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące

się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego

podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich

należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego

podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków

wynikających z tych powiązań.

2. Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze oszacowania,

stosując następujące metody:

1) porównywalnej ceny niekontrolowanej;

2) ceny odprzedaży;

2017-09-04

©Telksinoe s. 37/203

3) rozsądnej marży („koszt plus”).

3. Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje

się metody zysku transakcyjnego.

3a. W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie

przepisów Ordynacji podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru

i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi,

w zakresie określonym w tej decyzji stosuje się metodę w niej wskazaną.

4. Przepisy ust. 1–3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1) podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym

podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego

podmiotu krajowego, albo

2) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział

w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział

w kapitale tych podmiotów.

4a. W przypadku gdy podmiot krajowy dokonuje transakcji z podmiotem

mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju

wymienionym w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 9a ust. 6, a warunki ustalone

w takiej transakcji odbiegają od warunków, jakie ustaliłyby między sobą niezależne

podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów lub wykazuje dochody

w zaniżonej wysokości – dochody podatnika określa się w drodze oszacowania,

stosując metody wskazane w ust. 2 i 3, albo stosuje się odpowiednio art. 14.

5. Przepisy ust. 4 stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub

wynikających ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi

lub osobami pełniącymi w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo

nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne

albo nadzorcze w tych podmiotach.

5a. Posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4,

oznacza sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada

w kapitale innego podmiotu udział nie mniejszy niż 25%.

5b. Określając wielkość udziału pośredniego, jaki podmiot posiada w kapitale

innego podmiotu, przyjmuje się zasadę, że jeżeli jeden podmiot posiada w kapitale

drugiego podmiotu określony udział, a ten drugi posiada taki sam udział w kapitale

2017-09-04

©Telksinoe s. 38/203

innego podmiotu, to pierwszy podmiot posiada udział pośredni w kapitale tego innego

podmiotu w tej samej wysokości; jeżeli wartości te są różne, za wysokość udziału

pośredniego przyjmuje się wartość niższą.

6. Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się

małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

7. (uchylony)

7a. (uchylony)

8. Przepisy ust. 4 nie mają zastosowania:

1) w przypadku świadczeń między spółkami tworzącymi podatkową grupę

kapitałową;

2) w przypadku transakcji między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru,

o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach

producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw, a jej

członkami, dotyczących odpłatnego zbycia na rzecz grupy producentów rolnych

produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków

takiej grupy;

3) w przypadku transakcji między wstępnie uznaną grupą producentów owoców

i warzyw lub uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających

na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców

i warzyw oraz rynku chmielu, a ich członkami, dotyczących odpłatnego zbycia

na rzecz takiej grupy lub takiej organizacji produktów lub grup produktów

wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji;

4) w przypadku transakcji między Bankowym Funduszem Gwarancyjnym

a instytucją pomostową lub do transakcji pomiędzy podmiotem zarządzającym

aktywami a instytucją pomostową w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

8a. (uchylony)

8b. Jeżeli dochody podatnika będącego podmiotem krajowym zostaną przez

administrację podatkową innego państwa uznane za dochody powiązanego

z podatnikiem podmiotu zagranicznego i zaliczone do podlegających opodatkowaniu

dochodów tego podmiotu zagranicznego, w celu wyeliminowania podwójnego

opodatkowania dokonuje się korekty dochodów podatnika będącego podmiotem

2017-09-04

©Telksinoe s. 39/203

krajowym, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest

Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.

8c. Korekta dochodów, o której mowa w ust. 8b, służy określeniu dochodów

podatnika będącego podmiotem krajowym, jakie byłyby przez ten podmiot uzyskane,

gdyby warunki handlowe lub finansowe ustalone z podmiotem zagranicznym,

o którym mowa w ust. 8b, odpowiadały warunkom, jakie byłyby uzgodnione między

podmiotami niezależnymi.

8d. Przepisy ust. 1–3a, 8b i 8c stosuje się odpowiednio przy określaniu dochodu

podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność przez położony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, lub podatnika, o którym

mowa w art. 3 ust. 1, prowadzącego działalność przez zagraniczny zakład położony

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie dochodów podlegających

przypisaniu do tego zagranicznego zakładu.

8e. Przepisy ust. 8b i 8c stosuje się odpowiednio w przypadkach, w których:

1) organ podatkowy określił dochody podatnika w związku z ustaleniem lub

narzuceniem pomiędzy podmiotami krajowymi warunków, o których mowa

w ust. 1, lub

2) podatnik po zakończeniu kontroli podatkowej skorzystał z uprawnienia do

skorygowania zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku

podatkowym w przypadku ujawnienia przez kontrolę nieprawidłowości

w związku z ustaleniem lub narzuceniem pomiędzy podmiotami krajowymi

warunków, o których mowa w ust. 1, lub

3) podatnik skorzystał z uprawnienia do skorygowania uprzednio złożonej

deklaracji, zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej

Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), a kontrola celno-skarbowa została

zakończona zawiadomieniem, o którym mowa w art. 83 ust. 2 tej ustawy.

9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób i tryb określania dochodów w drodze oszacowania oraz

sposób i tryb eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków

przedsiębiorstw powiązanych, uwzględniając w szczególności wytyczne Organizacji

Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, a także postanowienia Konwencji z dnia

23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku

2017-09-04

©Telksinoe s. 40/203

korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych12) oraz Kodeksu postępowania

wspierającego skuteczne wykonanie Konwencji w sprawie unikania podwójnego

opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz. Urz.

UE C 176 z 28.07.2006, str. 8–12).

Rozdział 2

Przychody

Art. 12. 1. Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i4 oraz art. 14, są

w szczególności:

1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń

w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo

odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych

świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych

otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności

publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich

związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich

związków w nieodpłatny zarząd lub używanie;

3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:

a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów),

z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,

b) środków na rachunkach bankowych – w bankach;

4) wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1

pkt 25 lub 43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do

kosztów uzyskania przychodów;

12)

Ustawa z dnia 8 czerwca 2006 r. o ratyfikacji Konwencji, sporządzonej w Brukseli dnia 8 grudnia

2004 r., w sprawie przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej,

Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty,

Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Konwencji w sprawie

eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw

powiązanych, sporządzonej w Brukseli dnia 23 lipca 1990 r., zmienionej Konwencją w sprawie

przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji do Konwencji w sprawie

eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw

powiązanych, sporządzoną w Brukseli dnia 21 grudnia 1995 r., oraz Protokołem zmieniającym

Konwencję w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków

przedsiębiorstw powiązanych, sporządzonym w Brukseli dnia 25 maja 1999 r. (Dz. U. poz. 1039),

która weszła w życie z dniem 26 sierpnia 2006 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 41/203

4a) dla uczestników funduszy inwestycyjnych – otrzymane dochody funduszu,

w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania

jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych;

4b) dla zarządców przedsiębiorstw państwowych – wynagrodzenia z tytułu realizacji

umowy o zarządzanie, w tym prawo do udziału w zysku przedsiębiorstwa;

4c) wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa

w art. 17f, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na

podstawie art. 17h;

4d) wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako

nieściągalne w tej części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały

uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;

4e) równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio

zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn,

dla których dokonano tych odpisów;

4f) w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu

podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami – naliczony podatek od

towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek

uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów;

4g) kwota podatku od towarów i usług:

a) nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a–

16m, lub

b) dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub

wartościami niematerialnymi i prawnymi, o których mowa w lit. a

– w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku

odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług;

5) u ubezpieczycieli – kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych utworzonych dla celów rachunkowości zgodnie

z odrębnymi przepisami;

5a) równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa

w art. 16 ust. 1 pkt 27, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania

przychodów;

5b) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 42/203

5c) w centrach badawczo-rozwojowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 maja

2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U.

z 2015 r. poz. 1710 oraz z 2016 r. poz. 1206) – środki funduszu innowacyjności,

o którym mowa w art. 21 tej ustawy:

a) niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały przekazane do

tego funduszu, lub w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,

b) wykorzystane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21

ust. 8 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania

działalności innowacyjnej,

c) w przypadku utraty przez podatnika statusu centrum badawczo-

-rozwojowego;

6) w bankach – kwota stanowiąca równowartość:

a) rezerwy na ryzyko ogólne, utworzonej zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Prawo bankowe, rozwiązanej lub wykorzystanej w inny sposób,

b) rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust. 1

pkt 26, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów,

z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 15 lit. b;

6a) w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych – kwota stanowiąca

równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych odpisów aktualizujących,

o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26b, zaliczonych uprzednio do kosztów

uzyskania przychodów;

7) wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku

wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze –

w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego

w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; jeżeli jednak

wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie

została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym

charakterze, przychodem jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na

dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 14

ust. 2 stosuje się odpowiednio;

7a) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 43/203

8) wynagrodzenie podatnika otrzymane w wyniku umorzenia udziałów (akcji)

objętych w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części;

8a) przychód podatnika ze zmniejszenia udziału kapitałowego w spółce, o której

mowa w art. 1 ust. 3, oraz z wystąpienia wspólnika z takiej spółki, w przypadku

gdy jest otrzymywany w związku z posiadanymi udziałami kapitałowymi

objętymi w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części, z zastrzeżeniem pkt 8;

9) w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek

podziału, a przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek

podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części

przedsiębiorstwa – wartość rynkowa składników majątkowych przeniesionych

na spółki przejmujące lub nowo zawiązane ustalona na dzień podziału lub

wydzielenia; przepisy art. 14 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio;

10) przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki

(kredytu), jeżeli pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej,

w przypadku gdy:

a) pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące

spłatę kapitału w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki

(kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwróconego kapitału

a kwotą udzielonej pożyczki (kredytu),

b) pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty pożyczki (kredytu)

środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty

otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą

otrzymanej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

1a. W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 4,

przychód ustala się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej

ogólnej kwocie.

1b. Przychód określony w ust. 1 pkt 7 powstaje w dniu:

1) zarejestrowania spółki, spółdzielni albo

2) wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo

2a) przeniesienia na spółkę własności przedmiotu wkładu – w przypadku gdy spółka

lub podwyższenie kapitału spółki nie podlegają obowiązkowi rejestracji we

2017-09-04

©Telksinoe s. 44/203

właściwym rejestrze zgodnie z przepisami państwa, w którym spółka ma

siedzibę lub zarząd, albo

3) wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji związane jest z warunkowym

podwyższeniem kapitału zakładowego, albo

4) podjęcia uchwały o przyjęciu w poczet członków spółdzielni.

5) (uchylony)

1c. (uchylony)

2. Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego

poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

2a. (uchylony)

3. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi

produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody,

choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych

towarów, udzielonych bonifikat i skont.

3a. Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się,

z zastrzeżeniem ust. 3c–3g oraz 3j–3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa

majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później

niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

3b. (uchylony)

3c. Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za

datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego

określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

3d. Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej,

cieplnej oraz gazu przewodowego.

3e. W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie

stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania

zapłaty.

3f. Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających

z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.

2017-09-04

©Telksinoe s. 45/203

3g. W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które

zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających

zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy

o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania

wpłaty, jeżeli podatnicy w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca roku

podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających ewidencjonowanie

obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej – w terminie do 20. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie obrotów przy

zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu

skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

3h. Wybór sposobu ustalania daty powstania przychodu, o którym mowa

w ust. 3g, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik w terminie do 20. dnia

pierwszego miesiąca roku podatkowego następującego po roku podatkowym,

w którym korzystał z tego sposobu ustalania daty powstania przychodu, zawiadomi

właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze stosowania tego sposobu

ustalania daty powstania przychodu.

3i. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki

niebędącej osobą prawną obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3g i 3h,

dotyczy wszystkich wspólników.

3j. Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub

inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie

przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona

faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający

przyczyny korekty.

3k. Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie

osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia,

podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą

nie zostały zmniejszone przychody.

31. Przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu

związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

3m. Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 3j, następuje po zmianie formy

opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia

24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 46/203

o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, zmniejszenia

lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed

zmianą formy opodatkowania.

4. Do przychodów nie zalicza się:

1) pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów

i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych,

a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również

uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych

pożyczek (kredytów);

2) kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również

od udzielonych pożyczek (kredytów);

3) zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji)

w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na

rzecz takiej spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) – w części

stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia;

3a) środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą

prawną z tytułu:

a) likwidacji takiej spółki,

b) wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie

lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed

wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich

uzyskania, o których mowa w art. 5, pomniejszonej o wypłaty dokonane

z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania

przychodów;

3b) wartości innych niż wymienione w pkt 3a składników majątku, w tym

wierzytelności, otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną

z tytułu wystąpienia z takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji; przychodem jest

jednak w przypadku:

a) odpłatnego zbycia tych składników majątku – ich wartość wyrażona

w cenie, za którą wspólnik je zbywa; przepisy art. 14 ust. 1–3 stosuje się

odpowiednio,

b) spłaty otrzymanej wierzytelności – przychód uzyskany z tej spłaty;

2017-09-04

©Telksinoe s. 47/203

3c) przychodów z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących

przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej

osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku

otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą

prawną bądź wystąpienia z takiej spółki;

3d) przychodów z wystąpienia ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, oraz

zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w takiej spółce – w części

stanowiącej koszt uzyskania przychodu obliczony odpowiednio zgodnie z art. 15

ust. 1l albo art. 16 ust. 1 pkt 8;

4) przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału

zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo

funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego

ubezpieczyciela;

4a) przychodów otrzymywanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych

z tytułu zapisów na jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne;

5) przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń

socjalnych zwiększają ten fundusz;

6) zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących

dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego,

niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;

6a) zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania

przychodów;

6b) zwróconych, umorzonych lub zaniechanych wpłat dokonywanych na Państwowy

Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podstawie odrębnych

przepisów, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;

7) odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań

podatkowych i innych należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu

różnicy podatku od towarów i usług, w rozumieniu odrębnych przepisów;

8) kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu

pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:

a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów

o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub

b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub

2017-09-04

©Telksinoe s. 48/203

c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub

d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;

9) należnego podatku od towarów i usług;

9a) środków finansowych otrzymanych przez samorządowy zakład budżetowy

z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wynikających z rozliczenia

podatku od towarów i usług związanego z tym zakładem;

10) zwróconej, na podstawie odrębnych przepisów, różnicy podatku od towarów

i usług;

10a) zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług

w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług;

11) dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na

zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących

nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich

wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich

związkach – wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy;

12) w przypadku połączenia lub podziału spółek, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 pkt 6,

przychodu wspólnika spółki przejmowanej lub dzielonej stanowiącego wartość

nominalną udziałów (akcji) przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo

zawiązaną;

13) przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu

zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu – do czasu

ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy;

14) wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw,

a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń

finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek

samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji

wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych,

organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych,

w ramach rządowych programów;

15) w bankach:

2017-09-04

©Telksinoe s. 49/203

a) nominalnej wartości udziałów (akcji) przedsiębiorców objętych programem

restrukturyzacji realizowanym na podstawie odrębnych ustaw, objętych za

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) udzielonych tym

przedsiębiorcom, na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio do

kosztów uzyskania przychodów; w przypadku odpłatnego zbycia tych

udziałów (akcji) nie ustala się kosztów uzyskania przychodów,

b) rezerw zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, rozwiązanych lub

zmniejszonych w wyniku zamiany wierzytelności z tytułu kredytów

(pożyczek) na udziały (akcje) przedsiębiorców objętych programem

restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

c) przychodów ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu

funduszy inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny:

– wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) – do wysokości

niespłaconej części udzielonych kredytów (pożyczek),

– praw do strumienia pieniądza w części niewymagalnej

sekurytyzowanych wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek)

objętych umową o subpartycypację, z zastrzeżeniem ust. 4f;

16) wartości świadczeń wolontariuszy, udzielanych na zasadach określonych

w przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

17) kwot odpowiadających wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi

granicami państwa polskiego w części zaliczonej na podstawie odrębnych

przepisów na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego

nieruchomości Skarbu Państwa;

18) wartości nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, będących przedmiotem

umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przekazanych podmiotowi

publicznemu lub innemu podmiotowi, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy

o partnerstwie publiczno-prywatnym, przez partnera prywatnego lub spółkę,

o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym;

19) wartości wkładu, określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7, którego przedmiotem

są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 16a–

16c, wniesionego przez podmiot publiczny, o którym mowa w ustawie

o partnerstwie publiczno-prywatnym, do spółki, o której mowa w art. 14

ust. 1 tej ustawy;

2017-09-04

©Telksinoe s. 50/203

20) przychodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu

inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany

jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego

subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego, dokonanej zgodnie

z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych;

21) zwróconych wspólnikom dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi

przepisami – w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego

wniesienia;

22) wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki

– w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce

lub udziałów w zyskach tej osoby prawnej;

23) otrzymanych środków, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2 i art. 179 ustawy

z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przekazywanych

przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny podatnikowi przejmującemu

zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji;

24) otrzymanych środków, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2 i art. 188 ust. 5

ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji,

przekazywanych przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny instytucji pomostowej;

25) wartości, o której mowa w ust. 1 pkt 7, jeżeli przedmiotem wkładu

niepieniężnego do spółki kapitałowej jest komercjalizowana własność

intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący;

26) wartości otrzymanych przez fundusz inwestycyjny z tytułu wpłat dokonanych

w formie pieniężnej lub papierów wartościowych lub udziałów w spółkach

z ograniczoną odpowiedzialnością, przyjętych w zamian za przydział lub zbycie

uczestnikom funduszu, a w przypadku funduszu z wydzielonymi subfunduszami

– uczestnikom subfunduszu, jednostek uczestnictwa albo certyfikatów

inwestycyjnych.

4a. (uchylony)

4b. W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych

oraz umów o podobnym charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający

przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich

2017-09-04

©Telksinoe s. 51/203

umów, a umowy te między stronami nie wygasają, do przychodów wynajmującego

lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z tytułu

przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone przez najemcę lub dzierżawcę na

rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub wydzierżawiającego

w dniu wymagalności zapłaty.

4c. Przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych na rynku

regulowanym w ramach krótkiej sprzedaży ustala się na dzień, w którym:

1) zbywca dokonał zwrotu pożyczonych papierów wartościowych lub miał go

dokonać zgodnie z zawartą umową pożyczki tych papierów – w przypadku gdy

na potrzeby dokonania rozrachunku zbywca zawarł taką umowę;

2) na rachunku papierów wartościowych zbywcy dokonano, na potrzeby dokonania

rozrachunku, zapisu papierów wartościowych będących przedmiotem krótkiej

sprzedaży, nie później niż na dzień rozrachunku – w pozostałych przypadkach.

4d. Jeżeli spółka nabywa od wspólnika innej spółki udziały (akcje) tej innej

spółki oraz w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje jej wspólnikowi

własne udziały (akcje) albo w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje

wspólnikowi tej innej spółki własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce

w wysokości nie wyższej niż 10% wartości nominalnej własnych udziałów (akcji),

a w przypadku braku wartości nominalnej – wartości rynkowej tych udziałów (akcji),

oraz jeżeli w wyniku nabycia:

1) spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której

udziały (akcje) są nabywane, albo

2) spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce,

której udziały (akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce

– do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych wspólnikowi

tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę, pod warunkiem

że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce

ich osiągnięcia (wymiana udziałów).

4e. Przepisu ust. 4 pkt 15 lit. c tiret pierwsze nie stosuje się do przychodów ze

zbycia wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) w części dotyczącej odsetek od

tych kredytów (pożyczek).

2017-09-04

©Telksinoe s. 52/203

4f. Przychód ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu

funduszy inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny na podstawie umowy

o subpartycypację praw do strumienia pieniądza w części sekurytyzowanych

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych umową o subpartycypację

powstaje w dacie wymagalności rat kapitałowych tych wierzytelności lub w dacie ich

zapłaty, jeżeli zapłata nastąpiła przed upływem terminu wymagalności. Przychodem

jest kwota uzyskana z tytułu zbycia praw do strumienia pieniądza w części

odpowiadającej udziałowi, jaki stanowi wymagalna lub zapłacona rata kapitałowa

w kwocie stanowiącej sumę rat kapitałowych wierzytelności z tytułu kapitałowej

części kredytów (pożyczek) objętych umową o subpartycypację.

4g. Przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 4 pkt 3a, rozumie się również

wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny,

pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu

udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem

wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu

odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz

otrzymującego je wspólnika.

4h. Przepisu ust. 4 pkt 1 nie stosuje się do przychodów, o których mowa

w ust. 3g.

5. Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie,

określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub

prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu

i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

5a. Wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód

podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad

określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6. Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności

gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec

innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

2017-09-04

©Telksinoe s. 53/203

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu – w wysokości

równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu

tego lokalu;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy

świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju

i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz

czasu i miejsca udostępnienia.

6a. Wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika

jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych

w ust. 6, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. Przepisu ust. 4 pkt 15 lit. c nie stosuje się do otrzymanych kwot spłat kredytów

(pożyczek), nieprzekazanych funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu

funduszy inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny – po upływie 5 dni

roboczych od dnia wymagalności ich przekazania.

9a. Przepisy ust. 4 pkt 15 lit. c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych.

10. Przepis ust. 1 pkt 4g stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa

w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

11. Przepis ust. 4d stosuje się, jeżeli:

1) spółka nabywająca oraz spółka, której udziały (akcje) są nabywane, są

podmiotami wymienionymi w załączniku nr 3 do ustawy lub są spółkami

podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich

dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego oraz

2) wspólnik jest podatnikiem podatku dochodowego i wnoszone przez niego

udziały (akcje) stanowią wkład niepieniężny przeznaczony w całości lub

w części na podwyższenie kapitału zakładowego spółki nabywającej.

2017-09-04

©Telksinoe s. 54/203

12. Przepis ust. 4d stosuje się również w przypadku dokonania więcej niż jednej

transakcji nabycia udziałów (akcji), przeprowadzonych w okresie nieprzekraczającym

6 miesięcy liczonych począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze ich

nabycie, jeżeli w wyniku tych transakcji są spełnione warunki określone w tym

przepisie.

Art. 13. (uchylony)

Art. 14. 1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych,

z zastrzeżeniem ust. 4, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli

jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych

rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości

rynkowej.

2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych

określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub

prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu

i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od

wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do

zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie

odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania

zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie

odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość

z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość określona w ten sposób

odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub

biegłych ponosi zbywający.

4. Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.

5. (uchylony)

Art. 14a. 1. W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia

niepieniężnego reguluje w całości lub w części zobowiązanie, w tym z tytułu

zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia

udziałów (akcji), przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania

uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa

świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego

2017-09-04

©Telksinoe s. 55/203

tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej

świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku wykonania świadczenia

niepieniężnego przez spółkę niebędącą osobą prawną.

Rozdział 3

Koszty uzyskania przychodów

Art. 15. 1. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu

osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach

obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

1a. (uchylony)

1b. U ubezpieczycieli kosztem uzyskania przychodów za rok podatkowy są

koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także:

1) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe utworzone dla celów rachunkowości

zgodnie z odrębnymi przepisami – do wysokości stanowiącej przyrost tych

rezerw na koniec roku podatkowego w stosunku do ich stanu na początek roku;

przy ustalaniu zaliczek, o których mowa w art. 25, kosztem uzyskania przychodu

jest przyrost stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych utworzonych dla

celów rachunkowości na koniec okresu, za który wpłacana jest zaliczka,

w stosunku do stanu tych rezerw na początek roku podatkowego;

2) odpisy na fundusz prewencyjny w wysokości określonej w odrębnych

przepisach, jeżeli równowartość odpisów zwiększy środki funduszu;

3) (uchylony)

1c. (uchylony)

1d. Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez

pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu

emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych.

1e. W powszechnych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania

przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także:

1) wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności otwartego funduszu

emerytalnego;

2017-09-04

©Telksinoe s. 56/203

2) kwoty przekazane na rachunek rezerwowy otwartego funduszu emerytalnego;

3) wydatki poniesione na pokrycie niedoboru w otwartym funduszu emerytalnym,

jeżeli środki zgromadzone na rachunku rezerwowym tego funduszu są

niewystarczające na pokrycie tego niedoboru;

4) wpłaty dokonane na Fundusz Gwarancyjny, o których mowa w ustawie z dnia

28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 291 i 615) – do wysokości określonej w odrębnych

przepisach;

5) opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa

w ustawie wymienionej w pkt 4.

1f. W pracowniczych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania

przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także:

1) wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego funduszu

emerytalnego;

2) opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa

w ustawie wymienionej w ust. 1e pkt 4.

1g. U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczego towarzystwa

emerytalnego kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone

zgodnie z ust. 1, a także:

1) wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego

towarzystwa emerytalnego;

2) opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa

w ustawie wymienionej w ust. 1e pkt 4.

1h. W bankach kosztem uzyskania przychodów są także:

1) rezerwa na ryzyko ogólne tworzona w roku podatkowym zgodnie z art. 130

ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6;

2) strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu

kredytów (pożyczek), stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia

a wartością wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) – do wysokości

uprzednio utworzonej na tę część wierzytelności rezerwy zaliczonej do kosztów

uzyskania przychodów, zgodnie z niniejszą ustawą;

2017-09-04

©Telksinoe s. 57/203

3) przekazane funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny:

a) pożytki z sekurytyzowanych wierzytelności,

b) kwoty główne z sekurytyzowanych wierzytelności,

c) kwoty uzyskane z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych

wierzytelności

– objęte umową o subpartycypację;

4) zwrócone funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny kwoty uzyskane ze zbycia

tym podmiotom praw do strumienia pieniądza z sekurytyzowanych

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych umową o subpartycypację

w przypadkach gdy następuje zwrotne przeniesienie praw do takich

wierzytelności, jeżeli bank wykazał przychód na podstawie art. 12 ust. 4f i nie

zaliczył do kosztów uzyskania przychodów kapitału kredytu (pożyczki) na

podstawie pkt 3 lit. b lub c.

1ha. W spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych kosztem

uzyskania przychodów są także:

1) strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu

kredytów (pożyczek), stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia

a wartością wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) – do wysokości

uprzednio utworzonego na tę część wierzytelności odpisu aktualizującego

zaliczonego do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z niniejszą ustawą;

2) przekazane funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny:

a) pożytki z sekurytyzowanych wierzytelności,

b) kwoty główne z sekurytyzowanych wierzytelności,

c) kwoty uzyskane z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych

wierzytelności

– objęte umową o subpartycypację;

3) zwrócone funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny kwoty uzyskane ze zbycia

tym podmiotom praw do strumienia pieniądza z sekurytyzowanych

2017-09-04

©Telksinoe s. 58/203

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych umową o subpartycypację,

w przypadkach gdy następuje zwrotne przeniesienie praw do takich

wierzytelności, jeżeli kasa wykazała przychód na podstawie art. 12 ust. 4f i nie

zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kapitału kredytu (pożyczki) na

podstawie pkt 2 lit. b lub c.

1i. W przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie

lub częściowo odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych

świadczeń, w związku z którymi, zgodnie z art. 12 ust. 5–6a, został określony

przychód, a także w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń

będących przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa

w art. 14a, kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia,

z uwzględnieniem aktualizacji dokonanej zgodnie z odrębnymi przepisami, jest

odpowiednio:

1) wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5 i 6 albo

2) wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5a i 6a powiększona

o wydatki na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych

świadczeń, albo

3) równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie

świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14a,

pomniejszonej o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia

niepieniężnego podatek od towarów i usług

– pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1

pkt 1.

1ia. W przypadku, o którym mowa w ust. 1i pkt 3, przepis art. 16 ust. 1 pkt 46

lit. a stosuje się odpowiednio.

1j. W przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni

w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego

zorganizowana część – na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów

w spółdzielni – ustala się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1

pkt 7, w wysokości:

1) wartości początkowej przedmiotu wkładu, zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi

przepisami, pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu sumę

odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, jeżeli

2017-09-04

©Telksinoe s. 59/203

przedmiotem wkładu niepieniężnego są środki trwałe lub wartości niematerialne

i prawne;

2) wartości:

a) określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 – jeżeli przedmiotem wkładu są

udziały (akcje) w spółce albo wkłady w spółdzielni objęte w zamian za

wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego

zorganizowana część,

b) określonej zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8, w przypadku gdy udziały (akcje)

w spółce albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu

niepieniężnego, nie zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,

c) określonej zgodnie z ust. 1k, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo

wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego,

zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa

lub jego zorganizowanej części

– jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są udziały (akcje) w spółce albo

wkłady w spółdzielni;

3) faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,

wydatków na nabycie lub wytworzenie, innych niż wymienione w pkt 1

i 2 składników majątku podatnika – jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego

są te inne składniki;

4) wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, niezaliczonych do

kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie lub wartości

początkowej takiego składnika majątku pomniejszonej o sumę dokonanych od

tego składnika odpisów amortyzacyjnych – jeżeli składnik ten został otrzymany

przez podatnika w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub

wystąpieniem z takiej spółki.

1k. W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych

w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji) w spółce, koszt

uzyskania przychodów ustala się w wysokości:

1) określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 – jeżeli zbywane udziały (akcje) zostały

objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub

jego zorganizowana część, w tym również w zamian za wkład niepieniężny

w postaci komercjalizowanej własności intelektualnej;

2017-09-04

©Telksinoe s. 60/203

1a) wartości początkowej składnika majątkowego, o którym mowa w art. 2 pkt 3

ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, będącego przedmiotem wkładu

własnego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 tej ustawy, zaktualizowanej zgodnie

z odrębnymi przepisami, pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego

wkładu sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1,

a w przypadku wniesienia gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów

wartości równej wydatkom poniesionym na ich nabycie;

2) przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części, wynikającej z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1,

określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji) w spółce, nie wyższej jednak

niż wartość tych udziałów (akcji) z dnia ich objęcia, określona zgodnie z art. 12

ust. 1 pkt 7.

1l. W przypadku gdy udziały (akcje) w spółce zostały objęte w zamian za wkład

niepieniężny, do ustalenia kosztu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3, 3d i 22,

przepisy ust. 1k stosuje się odpowiednio.

1ł. Kosztami uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9, są

wydatki, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę

odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, poniesione na

nabycie składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo

zawiązane.

1m. W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) objętych w wyniku

podziału, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, kosztem uzyskania przychodu

z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej jest

ich wartość nominalna ustalona na dzień zarejestrowania podwyższenia kapitału

zakładowego spółki przejmującej albo na dzień zarejestrowania spółek nowo

zawiązanych.

1n. W przypadku odpłatnego zbycia papierów wartościowych na rynku

regulowanym w ramach krótkiej sprzedaży, o którym mowa w art. 12 ust. 4c, kosztem

uzyskania przychodu są wydatki poniesione na zapewnienie dostępności papierów

wartościowych na potrzeby dokonania rozrachunku, w tym na nabycie zwróconych

papierów wartościowych w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4c pkt 1.

2017-09-04

©Telksinoe s. 61/203

1o. Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za

wkład niepieniężny poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to

wydatki te powiększają koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.

1p. (uchylony)

1q. U przedsiębiorców telekomunikacyjnych kosztem uzyskania przychodów są

koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także:

1) kwota dopłaty, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. –

Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1489 i 1579);

2) kwota rocznej opłaty telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 183 ustawy

wymienionej w pkt 1.

1r. Dla partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy

o partnerstwie publiczno-prywatnym, określonych w umowie o partnerstwie

publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego przeniesienia na rzecz podmiotu

publicznego lub innego podmiotu, o którym mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy,

własności środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w terminie

określonym w tej umowie, kosztem uzyskania przychodu jest wartość początkowa

tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszona

o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

1s. W przypadku nabycia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa,

jego zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności intelektualnej

wniesionej przez podmiot komercjalizujący wartość poszczególnych składników tego

wkładu, w tym składników wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części, ustala się:

1) w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład –

w przypadku składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych;

2) w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg

podatkowych podmiotu wnoszącego wkład na dzień nabycia – w przypadku

pozostałych składników.

1t. W przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy

i praw będących przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu

uważa się:

2017-09-04

©Telksinoe s. 62/203

1) wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4a,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych – jeżeli rzeczy te lub prawa były

zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki;

2) wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu

wkładu, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek

formie – jeżeli rzeczy te lub prawa nie były zaliczone do środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych spółki.

1u. W przypadku zbycia składników majątku wchodzących w skład

przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności

intelektualnej wniesionej przez podmiot komercjalizujący, nabytych w sposób,

o którym mowa w ust. 1s, koszty uzyskania przychodów ustala się w wysokości,

o której mowa w tym przepisie, pomniejszonej o dokonane od tych składników odpisy

amortyzacyjne.

1w. W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną

w jednoosobową spółkę kapitałową wartość poszczególnych składników majątku

ustala się na podstawie wykazu sporządzonego zgodnie z przepisami o podatku

dochodowym od osób fizycznych na dzień przekształcenia.

1x. W przypadku odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa

w ust. 1w, przez spółkę powstałą w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego

osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową za koszt uzyskania przychodu

uważa się:

1) wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4b,

pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych – jeżeli rzeczy te lub prawa były

zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

2) wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników

majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek

formie – jeżeli rzeczy te lub prawa nie były zaliczone do środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych.

1y. W przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2,

działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład

wartość poszczególnych składników majątku wchodzących w skład zagranicznego

2017-09-04

©Telksinoe s. 63/203

zakładu ustala się, z zastrzeżeniem ust. 1, w wysokości przyjętej dla celów

podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika, niezaliczonej do

kosztów w jakiejkolwiek formie; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio.

1z. Przepis ust. 1y stosuje się odpowiednio do spółek zawiązanych na podstawie

rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie

statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251) i spółdzielni

zawiązanych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca

2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) (Dz. Urz. WE L 207

z 18.08.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 17,

t. 1, str. 280), w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ich

siedziby lub zarządu.

1za. Kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem ust. 6, są także koszty

poniesione przez pracodawcę, pod warunkiem że nie zostały sfinansowane

z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych:

1) na utworzenie zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub

zakładowego przedszkola;

2) z tytułu:

a) prowadzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub

zakładowego przedszkola, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie na

każde dziecko pracownika, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia

26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.13)):

– uczęszczające do żłobka lub klubu dziecięcego – kwoty 400 zł,

– uczęszczające do przedszkola – kwoty 200 zł,

b) dofinansowania pracownikowi wydatków, do wysokości nieprzekraczającej

kwoty wydatków poniesionych i udokumentowanych przez pracownika,

związanych z:

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596,

769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717,

z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r.

poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569,

1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925, 1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195,

615, 780, 823, 929, 1010, 1206 i 1550.

2017-09-04

©Telksinoe s. 64/203

– objęciem dziecka pracownika opieką sprawowaną przez dziennego

opiekuna lub uczęszczaniem dziecka pracownika do żłobka lub klubu

dziecięcego, nie więcej niż 400 zł miesięcznie na każde dziecko,

o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych,

– uczęszczaniem dziecka pracownika do przedszkola, nie więcej niż

200 zł miesięcznie na każde dziecko, o którym mowa w art. 27f ust. 1

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych.

1zb. Przez koszty utworzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu

dziecięcego lub zakładowego przedszkola, o których mowa w ust. 1za pkt 1, rozumie

się koszty poniesione do dnia uzyskania wpisu do właściwego rejestru w zakresie

spełniania warunków wymaganych do utworzenia żłobka, klubu dziecięcego lub

przedszkola, w tym niezbędne koszty nabycia środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,

przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji, modernizacji, remontu środków

trwałych lub nabycia innych składników majątku, a także koszty dotyczące środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub innych składników majątku

ponoszone po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru.

1zc. Przez koszty prowadzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu

dziecięcego lub zakładowego przedszkola, o których mowa w ust. 1za pkt 2 lit. a,

rozumie się również odpłatne nabycie przez pracodawcę usługi polegającej na

zapewnieniu dziecku pracownika, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia

26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opieki w żłobku, klubie

dziecięcym lub przedszkolu.

1zd. W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego

środka trwałego, o którym mowa w art. 16k ust. 14, spełniającego warunki określone

w art. 16k ust. 15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach

sprawozdawczych, podatnicy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

dokonaną wpłatę do wysokości kwoty, o której mowa w art. 16k ust. 14.

2. Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których

dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł,

a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne

2017-09-04

©Telksinoe s. 65/203

źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych

źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

2a. Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy

podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów

nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego

opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

3. W celu ustalenia wartości zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego

lub w działach specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących

z własnej produkcji roślinnej i zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się

odpowiednio przepis art. 12 ust. 5.

4. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są

potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im

przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

4a. Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania

przychodów:

1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca

w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo

2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo

3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od

wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

4b. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po

zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie

później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli

podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do

złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są

obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

– są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im

przychody.

2017-09-04

©Telksinoe s. 66/203

4c. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu,

o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym

następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane

zeznanie.

4d. Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane

z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu

przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy

danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania

przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

4e. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a

i 4f–4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych

(zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który

ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),

z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych

rozliczeń międzyokresowych kosztów.

4f. Koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub

ich likwidacji.

4g. Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia

26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne

z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania

przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone

lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy,

umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia

temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

4h. Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie

z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części

finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40,

stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne,

pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za

który są należne – w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;

2017-09-04

©Telksinoe s. 67/203

2) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu

następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub

innego stosunku prawnego łączącego strony – nie później niż do 15 dnia tego

miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1

pkt 57a i ust. 7d.

4i. Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego,

nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty

dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów

poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura

korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny

korekty.

4j. Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie

poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania

przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć

przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

4k. Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty kosztów uzyskania

przychodów, do których ma zastosowanie art. 15b, oraz jeżeli korekta dotyczy kosztu

uzyskania przychodów związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo

przedawnieniu.

4l. Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 4i, następuje po zmianie formy

opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia

24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r.

o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, zmniejszenia

lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim okresie

rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze

rozporządzenia, tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których

mowa w art. 16a ust. 1 i 2 pkt 1–3, wartości początkowej składników majątku, o której

mowa w art. 16d ust. 1, jednostkowej ceny nabycia części składowych

i peryferyjnych, o których mowa w art. 16g ust. 13, oraz wartości początkowej

środków trwałych, o której mowa w art. 16j ust. 1 pkt 1 lit. a i b, jeżeli wskaźnik

wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie trzech kwartałów w roku

2017-09-04

©Telksinoe s. 68/203

poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego

przekroczy 10%.

5a. (uchylony)

5b. Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego

Urzędu Statystycznego w odstępach kwartalnych.

6. Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane

wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

7. W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych

oraz umów o podobnym charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający

przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich

umów, a umowy te między stronami nie wygasają, do kosztów uzyskania przychodów

wynajmującego lub wydzierżawiającego zalicza się zapłacone osobie trzeciej

dyskonto lub wynagrodzenie.

8. Przepisy ust. 1k, 1l, 1m oraz 1o stosuje się odpowiednio do podmiotów

wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.

Art. 15a. 1. Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie

różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe

w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

2. Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od

wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie

zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa

od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie

zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej

w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości

pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości

pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,

z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

2017-09-04

©Telksinoe s. 69/203

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od

wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według

faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od

wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według

faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

3. Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa

od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według

faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od

wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie

zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej

w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości

pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości

pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,

z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od

wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według

faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od

wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według

faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

4. Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia

się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz

otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także

gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe

uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs

średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego

poprzedzającego ten dzień.

2017-09-04

©Telksinoe s. 70/203

5. Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest

wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5%

wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia

roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ

podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania

przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany

wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego

kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut

ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.

6. Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa

w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień

uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

7. Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający

z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury

(rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 – dzień uregulowania

zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

8. Podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych

w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody

stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

9. Przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do

kapitałowych rat kredytów (pożyczek).

Art. 15b. (uchylony)

Art. 15c. 1. Spółki i spółdzielnie, które otrzymały pożyczkę w rozumieniu

art. 16 ust. 7b od podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61, mogą nie

stosować wynikających z tych przepisów ograniczeń w zaliczaniu odsetek od takiej

pożyczki do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli zdecydują o stosowaniu zasad

określonych w niniejszym artykule. O wyborze stosowania tych zasad spółki

i spółdzielnie są obowiązane zawiadomić, w formie pisemnej, właściwego naczelnika

urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego.

2. Zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym mogą

podlegać odsetki od pożyczek, w tym udzielonych przez podmioty niepowiązane,

w wysokości nieprzekraczającej wartości odpowiadającej iloczynowi wartości stopy

2017-09-04

©Telksinoe s. 71/203

referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roku

poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1,25 punktu procentowego i wartości

podatkowej aktywów w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w tym ujętych

zgodnie z wartością nominalną kwot udzielonych pożyczek, z wyjątkiem wartości

niematerialnych i prawnych. Wartość tych aktywów określa się według stanu na

ostatni dzień danego roku podatkowego.

3. Jeżeli w trakcie roku podatkowego zmianie uległa stopa referencyjna

Narodowego Banku Polskiego, kwotę limitu zaliczenia odsetek od pożyczek do

kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w ust. 2, oblicza się sumując limity

dla poszczególnych miesięcy tego roku podatkowego wyliczone jako iloczyn wartości

stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu

miesiąca poprzedzającego dany miesiąc powiększonej o 1,25 punktu procentowego

i 1/12 wartości podatkowej aktywów, o których mowa w ust. 2.

4. Jeżeli dany rok podatkowy podatnika, o którym mowa w ust. 1, jest dłuższy

albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę limitu zaliczenia odsetek od pożyczek do kosztów

uzyskania przychodów, o którym mowa w ust. 2, oblicza się mnożąc 1/12 wartości

tego limitu przez liczbę pełnych miesięcy danego roku podatkowego. Za pełny miesiąc

roku podatkowego uważa się każdy rozpoczęty miesiąc. Przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

5. Wartość odsetek od pożyczek podlegająca, zgodnie z ust. 2–4, zaliczeniu

w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów nie może być wyższa niż

wartość odpowiadająca 50% zysku z działalności operacyjnej, ustalonego za dany rok

podatkowy zgodnie z ustawą o rachunkowości. Warunku tego nie stosuje się do:

1) banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz instytucji

kredytowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

– Prawo bankowe;

2) podatników będących instytucją finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7

lit. c i d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, jeżeli:

a) co najmniej 80% przychodów uzyskanych w roku podatkowym przez

podatników udostępniających składniki majątkowe na podstawie umowy

leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, stanowią przychody z tej

działalności, w tym przychody ze sprzedaży przedmiotu umowy leasingu,

oraz z działalności polegającej na udzielaniu pożyczek na potrzeby

2017-09-04

©Telksinoe s. 72/203

współfinansowania inwestycji w ramach Polityki Spójności, Wspólnej

Polityki Rolnej lub Wspólnej Polityki Rybołówstwa,

b) co najmniej 90% przychodów uzyskanych w roku podatkowym przez

podatników świadczących usługi w zakresie nabywania i zbywania

wierzytelności stanowią przychody z tej działalności.

6. Dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa

w art. 25 ust. 1, 1b i 2a, w trakcie przyjętego roku podatkowego podatnicy, o których

mowa w ust. 1, mogą:

1) przyjąć wartości, o których mowa w ust. 2 i 5, na podstawie sprawozdań

finansowych za poprzedni rok podatkowy albo

2) dokonać oceny, według wiarygodnych danych, przewidywanej na dany rok

podatkowy wysokości zysku z działalności operacyjnej oraz oceny co do

przewidywanej na dany rok podatkowy wartości podatkowej aktywów, o której

mowa w ust. 2, albo

3) przyjąć uzyskaną w okresie rozliczeniowym wysokość zysku z działalności

operacyjnej oraz uzyskaną w okresie rozliczeniowym wartość podatkową

aktywów, o której mowa w ust. 2

– jednakże dla celów obliczenia podatku dochodowego należnego za dany rok

podatkowy podatnicy są obowiązani do określenia kosztów uzyskania przychodów na

podstawie faktycznych wartości, o których mowa w ust. 2 i 5.

7. Odsetki od pożyczek niezaliczone na podstawie ust. 2–5 w danym roku

podatkowym do kosztów uzyskania przychodów podlegają zaliczeniu do kosztów

w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, zgodnie

z zasadami i w ramach limitów określonych w tych przepisach. Przepisu tego nie

stosuje się w przypadku:

1) podatników, o których mowa w ust. 1, którzy zrezygnują po okresie wskazanym

w ust. 9 z zaliczania odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów

według zasad określonych w niniejszym artykule, począwszy od roku

podatkowego, w którym zrezygnowali z takich zasad;

2) podmiotów, które w związku z przekształceniem formy prawnej, łączeniem lub

podziałem podatników, o których mowa w ust. 1, zaliczających odsetki od

pożyczek do kosztów uzyskania przychodów według zasad określonych

2017-09-04

©Telksinoe s. 73/203

w niniejszym artykule wstępują w prawa tych podatników, z wyjątkiem spółek

powstałych z przekształcenia spółek.

8. Przez odsetki od pożyczki, o których mowa w niniejszym artykule oraz

w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61, rozumie się wszelkie poniesione na rzecz pożyczkodawcy

koszty związane z uzyskaniem i korzystaniem z pożyczki, o której mowa w art. 16

ust. 7b (odsetki, opłaty, prowizje, premie), a także opłaty z tytułu opóźnionej zapłaty

zobowiązań.

9. W przypadku dokonania wyboru sposobu zaliczania do kosztów uzyskania

przychodów odsetek od pożyczek według zasad, o których mowa w niniejszym

artykule, podatnik jest obowiązany stosować te zasady przez okres nie krótszy niż trzy

lata podatkowe, liczony łącznie z rokiem podatkowym, w którym rozpoczął ich

stosowanie.

10. Jeżeli po upływie okresu wskazanego w ust. 9 podatnik, o którym mowa

w ust. 1, zrezygnuje z zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od

pożyczek według zasad, o których mowa w niniejszym artykule, jest on obowiązany

zawiadomić o takiej rezygnacji w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu

skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy,

w którym zamierza zrezygnować ze stosowania tych zasad. W razie niezłożenia

zawiadomienia w tym terminie uznaje się, że podatnik w dalszym ciągu stosuje zasady

określone w niniejszym artykule.

11. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, może ponownie wybrać sposób zaliczania

do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek według zasad, o których

mowa w niniejszym artykule, nie wcześniej niż po upływie trzech lat podatkowych

następujących po roku podatkowym, w którym zawiadomił o rezygnacji z ich

stosowania.

12. Podatnik, który do dnia otrzymania pożyczki, o której mowa w ust. 1, nie

stosował w roku podatkowym ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 albo 61,

może wybrać sposób zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od

pożyczek według zasad, o których mowa w niniejszym artykule, pod warunkiem

zawiadomienia, w formie pisemnej, właściwego naczelnika urzędu skarbowego

w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy takiej pożyczki. W przypadku zaistnienia

tych okoliczności w trakcie roku podatkowego, podatnik stosuje zasady określone

w niniejszym artykule od początku roku podatkowego.

2017-09-04

©Telksinoe s. 74/203

Art. 15d. 1. Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu

w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia

2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584,

z późn. zm.14)) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

2. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej

części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia

2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez

pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy:

1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów –

zwiększają przychody

– w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku

płatniczego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1) nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości

niematerialnych i prawnych;

2) dokonania płatności po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę

opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku

tonażowym, z tym że zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub

zwiększenie przychodów następuje za rok podatkowy poprzedzający rok

podatkowy, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania.

Art. 16. 1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

1) wydatków na:

a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem

opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione

w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym

również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanych części,

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 875,

978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352, 615, 780,

868, 903, 960, 1165, 1228 i 1579.

2017-09-04

©Telksinoe s. 75/203

c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają

wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów

amortyzacyjnych

– wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone

o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są

jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas

ich poniesienia;

2) (uchylony)

3) (uchylony)

4) odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad

określonych w art. 16a–16m, w części ustalonej od wartości samochodu

przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu

średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania

samochodu do używania;

5) strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części

pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1

pkt 1;

6) strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków

trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany

rodzaju działalności;

7) (uchylony)

8) wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni,

udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie

tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak

kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz

papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów

wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa

w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e;

8a) (uchylony)

8b) wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych – do

czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji

z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia

2017-09-04

©Telksinoe s. 76/203

– o ile wydatki te, stosownie do art. 16g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości

początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych;

8c) wydatków poniesionych przez wspólnika spółek łączonych lub dzielonych na

nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w tych spółkach w przypadku połączenia

lub podziału spółek, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 pkt 6; wydatki te stanowią

koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki

przejmującej lub nowo zawiązanej, w wysokości:

a) ustalonej na podstawie art. 15 ust. 1k – jeżeli udziały (akcje) w spółce

przejmowanej lub dzielonej zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,

b) ustalonej zgodnie z pkt 8 – jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub

dzielonej zostały nabyte albo objęte za wkład pieniężny,

c) wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w spółce dzielonej,

ustalonych zgodnie z lit. a lub b, w takiej proporcji, w jakiej pozostaje

u tego wspólnika wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji)

w spółce dzielonej do wartości nominalnej udziałów (akcji) przed

podziałem; pozostała część kwoty tych wydatków stanowi koszt uzyskania

przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki podzielonej przez

wydzielenie;

8d) wydatków poniesionych przez wspólnika na nabycie lub objęcie udziałów

(akcji) przekazywanych spółce nabywającej w drodze wymiany udziałów;

wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego

zbycia lub umorzenia otrzymanych za nie udziałów (akcji) spółki nabywającej,

ustalony zgodnie z pkt 8 i art. 15 ust. 1k;

8e) wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów;

wydatki te – w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji)

wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych

o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d – są jednak kosztem

uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji);

8f) wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, otrzymanego przez

wspólnika w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub

wystąpieniem z takiej spółki, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów

w jakiejkolwiek formie; wydatki te są jednak kosztem uzyskania przychodu

2017-09-04

©Telksinoe s. 77/203

z odpłatnego zbycia tego składnika majątku; przepis art. 15 ust. 1t stosuje się

odpowiednio;

9) odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem

uzyskania przychodów są jednak:

a) podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub

możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,

b) odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym

funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy,

jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń

zostały wpłacone na rachunek Funduszu,

c) (uchylona)

10) wydatków:

a) na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od

tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są

wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt)

była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

– pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki

(kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej

pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu

kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

– pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące

spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki

(kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki

(kredytu) a kwotą zwróconego kapitału,

b) na spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji

i poręczeń,

c) na umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem

(nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodów,

d) (uchylona)

e) z tytułu przekazania przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-

-kredytową funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy

inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny środków

2017-09-04

©Telksinoe s. 78/203

pochodzących ze spłat kredytów (pożyczek), objętych sekurytyzacją

wierzytelności;

11) naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań,

w tym również od pożyczek (kredytów);

12) odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających

koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji;

13) odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów;

13a) odsetek od dopłat wnoszonych do spółki w trybie i na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, a także odsetek od dywidend i innych dochodów

z udziału w zyskach osób prawnych;

13b) odsetek od udziału kapitałowego wspólników spółki niebędącej osobą prawną

i spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3;

13c) u podatnika będącego wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną – wartości

pracy własnej będących osobami fizycznymi innych wspólników tej spółki;

przepis stosuje się odpowiednio do wartości pracy małżonków i małoletnich

dzieci wspólników spółki niebędącej osobą prawną;

14) darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między

spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz

Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są

koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa

w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na

rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

z 2016 r. poz. 239 i 395), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności

charytatywnej prowadzonej przez te organizacje;

15) podatku dochodowego oraz wpłat z zysku określonych w odrębnych przepisach;

16) jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych w wysokości określonej przez właściwego ministra oraz

dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia

warunków pracy;

17) kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań;

2017-09-04

©Telksinoe s. 79/203

18) grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym

skarbowym, administracyjnym i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych

grzywien i kar;

19) kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu:

a) nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

b) niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli

dotyczących uchybień w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;

19a) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia

11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1478),

z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa,

o której mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy;

19b) dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17

ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji (Dz. U. z 2016 r. poz. 803), z tym że kosztem uzyskania

przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art. 14 ust. 1 oraz art. 28a

ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem połowy opłaty ustalonej zgodnie z art. 28a

ust. 4 tej ustawy;

19c) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 77 ust. 2 ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U.

poz. 1688), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata,

o której mowa w art. 72 ust. 2 tej ustawy;

19d) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2015 r. poz. 687

i 1688), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki,

o których mowa w art. 37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa

w art. 38 ust. 2 tej ustawy;

19e) dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 37 ust. 2 ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

(Dz. U. poz. 888, z 2015 r. poz. 1688 oraz z 2016 r. poz. 542), z tym że kosztem

uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której mowa

w art. 34 ust. 2 tej ustawy;

20) wierzytelności odpisanych jako przedawnione;

2017-09-04

©Telksinoe s. 80/203

21) odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych

i innych należności, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej;

22) kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów,

wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad

albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług;

23) wydatków na wykup obligacji, pomniejszonych o kwotę dyskonta;

24) (uchylony)

25) wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem:

a) wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały

zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została

udokumentowana w sposób określony w ust. 2,

b) udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie

odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania

kredytów (pożyczek) – wymagalnych, a nieściągalnych kredytów

(pożyczek), pomniejszonych o kwotę niespłaconych odsetek

i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do

kosztów uzyskania przychodów,

ba) nabytych przez bank hipoteczny w celu emisji listów zastawnych od innych

banków wierzytelności z tytułu udzielonych przez nie kredytów, zwanych

dalej „nabytymi wierzytelnościami banku hipotecznego” – wymagalnych

a nieściągalnych, pomniejszonych o kwotę niespłaconych odsetek

i równowartość rezerw na te kredyty, zaliczonych uprzednio do kosztów

uzyskania przychodów,

c) strat poniesionych przez bank z tytułu udzielonych po dniu 1 stycznia

1997 r. gwarancji albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, obliczonych

zgodnie z pkt 25 lit. b;

26) rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została

uprawdopodobniona, z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie:

a) w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b:

– wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek),

– kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii straconych,

udzielonych przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na

podstawie odrębnych ustaw,

2017-09-04

©Telksinoe s. 81/203

aa) w bankach hipotecznych – wymagalnych a nieściągalnych nabytych

wierzytelności banku hipotecznego,

b) wymagalnych, a nieściągalnych należności z tytułu udzielonych przez bank

po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek,

c) zakwalifikowanych do kategorii straconych należności z tytułu udzielonych

przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów

i pożyczek, udzielonych przedsiębiorcom realizującym program

restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

d) 25% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii

wątpliwych oraz 25% zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych

należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek –

udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r.,

da) 25% kwoty zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych nabytych

wierzytelności banku hipotecznego,

e) 50% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii

wątpliwych oraz 50% zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych

należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek –

udzielonych przez bank przedsiębiorcom realizującym program

restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw;

26a) odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy

aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej

części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do

przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na

podstawie ust. 2a pkt 1;

26b) w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych odpisów

aktualizujących wartość należności, z wyjątkiem odpisów aktualizujących

wartość należności z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów, utworzonych

zgodnie z przepisami o rachunkowości, pomniejszonych o wartość odpisów

aktualizujących dotyczącą odsetek od tych pożyczek i kredytów, których

nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 3;

27) rezerw innych niż wymienione w pkt 26, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar

kosztów nie wynika z innych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania

2017-09-04

©Telksinoe s. 82/203

przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą o rachunkowości, inne niż

określone w niniejszej ustawie jako taki koszt;

28) kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne,

zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;

29) odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości przekraczającej kwotę określoną

przez podatnika na dany rok w planie rekultywacji terenów poeksploatacyjnych,

skorygowaną o kwotę pozostałości środków tego funduszu według stanu na

początek roku podatkowego;

30) wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich

samochodów na potrzeby podatnika:

a) w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) – w wysokości

przekraczającej kwotę ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr

przebiegu pojazdu,

b) w jazdach lokalnych – w wysokości przekraczającej wysokość

miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo w wysokości przekraczającej

stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra;

31) (uchylony)

32) (uchylony)

33) kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź

niezagospodarowanie gruntów w określonym terminie, wynikającym

z przepisów o gospodarce nieruchomościami;

34) (uchylony)

35) (uchylony)

36) wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia

1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. poz. 721, z późn. zm.15));

37) składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest

obowiązkowa, z wyjątkiem:

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. poz. 1016,

poz. 1243, 1244 i 1707, z 2012 r. poz. 986 i 1456, z 2013 r. poz. 73, 675, 791, 1446 i 1645, z 2014 r.

poz. 598, 877, 1198, 1457 i 1873, z 2015 r. poz. 218, 493, 1240, 1273, 1359, 1649 i 1886 oraz

z 2016 r. poz. 195 i 1336.

2017-09-04

©Telksinoe s. 83/203

a) składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych

i Krajowej Rady Spółdzielczej, z tym że górną granicę składki określi

minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze

rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Spółdzielczej,

b) (uchylona)

c) składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców

i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw – do wysokości

łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej

0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym,

stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne;

38) wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz

wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu

odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych

spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną

są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej

obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego;

38a) wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji

rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu

pełnionych funkcji;

39) strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta

uprzednio, na podstawie art. 12 ust. 3, została zarachowana jako przychód

należny;

40) składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze

celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw – od nagród i premii,

wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po

opodatkowaniu podatkiem dochodowym;

41) (uchylony)

42) (uchylony)

43) umorzonych kredytów (pożyczek) bankowych, w tym nabytych wierzytelności

banku hipotecznego, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z:

a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów

o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub

2017-09-04

©Telksinoe s. 84/203

b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, lub

c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw;

44) umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie

art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne;

45) wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach

o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów

są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym

funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za

pkt 2;

46) podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

a) podatek naliczony:

– jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył

towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub

świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

– w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów

i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy

podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów

i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej,

b) podatek należny:

– w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu

przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania

przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej

kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby

stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od

towarów i usług,

– w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub

świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony

zgodnie z odrębnymi przepisami,

– od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi

przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania

2017-09-04

©Telksinoe s. 85/203

jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od

przekazującego w określonej ilości lub wartości,

c) kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości

początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a–16m, lub dotycząca innych

rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami

niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji – w tej części,

w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego

zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług;

47) strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego

ubytków wyrobów akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków;

48) odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a–16m, od tej

części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub

wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych

i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym

albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

49) składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej

ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość

20 000 euro, przeliczona na złote według kursu średniego euro ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości

samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia;

50) strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich

remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem

dobrowolnym;

51) wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb

działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących

składników majątku podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą

z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów

podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych

przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany

prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu;

2017-09-04

©Telksinoe s. 86/203

52) wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych

składników majątku podatnika, niezaliczanych do środków trwałych –

w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów

działalności prowadzonej przez podatnika, lecz służą osobistym celom

pracowników i innych osób albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą

podatnika;

53) dopłat, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 11, oraz ich zwrotu;

54) opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do

budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

54a) dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na

podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;

55) kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze

środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych;

56) strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek,

zadatków) w związku z niewykonaniem umowy;

57) niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat,

świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6,

art. 13 pkt 2 i 4–9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania

praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r.

o praktykach absolwenckich (Dz. U. poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem

art. 15 ust. 4g;

57a) nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem

pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika

składek;

57b) należnych, wypłaconych, dokonanych lub postawionych do dyspozycji wypłat,

świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i art. 13

pkt 2, 5 i 7–9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych cudzoziemcowi, który w okresie świadczenia pracy lub

wykonywania osobiście działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie

posiadał ważnego, wymaganego na podstawie odrębnych przepisów, dokumentu

2017-09-04

©Telksinoe s. 87/203

uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także

składek z tytułu tych należności w części finansowanej przez płatnika składek

oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez

zakład pracy temu cudzoziemcowi;

58) wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów),

o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53 i 55, lub ze

środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

59) składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych

umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących

ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach

1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 615),

jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa

ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających

z umowy,

c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie;

60) odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez podmiot posiadający

bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo

udzielonych łącznie przez podmioty posiadające łącznie bezpośrednio lub

pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia

spółki wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej

niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniającego również zadłużenie

z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego spółki –

w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału

własnego spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia wobec tych

podmiotów, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc

zapłaty odsetek od pożyczek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni,

członków spółdzielni oraz funduszu własnego takiej spółdzielni;

2017-09-04

©Telksinoe s. 88/203

61) odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez inną spółkę, jeżeli w obu tych

spółkach ten sam podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada nie mniej niż po

25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę wobec

spółki udzielającej pożyczki oraz wobec podmiotów posiadających bezpośrednio

lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) spółki otrzymującej pożyczkę,

uwzględniającego również zadłużenie z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie

wartość kapitału własnego spółki otrzymującej pożyczkę – w proporcji, w jakiej

wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału własnego spółki pozostaje

do całkowitej kwoty tego zadłużenia, określonej na ostatni dzień miesiąca

poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek; przepisy te stosuje się

odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu własnego takiej

spółdzielni;

62) (uchylony)

63) odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych:

a) nabytych nieodpłatnie, jeżeli:

– nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania

rzeczy lub praw, lub

– dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

– nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych

przepisów zaniechano poboru podatku,

b) jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz niezaliczone do

środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

c) oddanych do nieodpłatnego używania – za miesiące, w których składniki te

były oddane do nieodpłatnego używania,

d) (uchylona)

64) odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych

i prawnych wniesionych do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną,

w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych

informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej,

naukowej lub organizacyjnej (know-how);

65) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 89/203

66) poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub

wykonanych usług, wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem

prawnie skutecznej umowy, w szczególności w związku z popełnieniem

przestępstwa określonego w art. 229 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137);

67) podatku od wydobycia niektórych kopalin;

67a) specjalnego podatku węglowodorowego;

68) (uchylony)

69) rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, o których

mowa w rozdziale 9 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

70) podatku, o którym mowa w ustawie z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od

niektórych instytucji finansowych (Dz. U. poz. 68 i 996);

71) składki na fundusz gwarancyjny banków i składki na fundusz gwarancyjny kas,

o których mowa w art. 286 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.

o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów

oraz przymusowej restrukturyzacji, oraz składki na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków i składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji kas,

o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3 tej ustawy;

72) kwot wypłaconych przez fundusz inwestycyjny z tytułu odkupienia jednostek

uczestnictwa albo wykupienia certyfikatów inwestycyjnych oraz wypłaty

uczestnikom funduszu dochodów (przychodów) funduszu inwestycyjnego,

w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów (przychodów)

bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów

inwestycyjnych.

1a. (uchylony)

1b. (uchylony)

2. Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te

wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:

1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako

odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ

postępowania egzekucyjnego, albo

2) postanowieniem sądu o:

2017-09-04

©Telksinoe s. 90/203

a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego

dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub

wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów, lub

b) umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność

wymieniona w lit. a, lub

c) zakończeniu postępowania upadłościowego, albo

3) protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane

koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności

byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.

2a. Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną:

1) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

a) dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji

o Działalności Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została

ogłoszona jego upadłość albo

b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony

wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu,

o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte postępowanie ugodowe

w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw

i banków, albo

c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu

i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo

d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa

sądowego;

2) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a tiret pierwsze, lit. aa albo lit. b,

jeżeli:

a) spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a albo lit. b, lub

b) opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza

6 miesięcy, a ponadto:

– spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d, albo

– wierzytelność została skierowana na drogę postępowania

egzekucyjnego, albo

2017-09-04

©Telksinoe s. 91/203

– miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego

majątek mimo podjęcia przez wierzyciela działań zmierzających do

ustalenia tego miejsca i majątku;

3) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26b, jeżeli:

a) spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a lub

b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony

wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu,

o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne, lub

c) opóźnienie w spłacie kapitału pożyczki i kredytu lub odsetek od tych

należności przekracza 6 miesięcy, a ponadto:

– spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d albo

– wierzytelność została skierowana na drogę postępowania

egzekucyjnego, albo

– miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego

majątek mimo podjęcia przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-

-kredytową działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.

2b. Wierzytelności objęte rezerwami z tytułu kredytów (pożyczek) i udzielonych

przez bank gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, wymienionych w ust. 1

pkt 26, pomniejsza się, z zastrzeżeniem ust. 2c, o wartość:

1) gwarancji lub poręczeń Skarbu Państwa, Narodowego Banku Polskiego lub

Bankowego Funduszu Gwarancyjnego;

2) gwarancji lub poręczeń banku centralnego lub rządu kraju będącego członkiem

OECD;

3) gwarancji lub poręczeń banku mającego siedzibę w kraju będącym członkiem

OECD, w przypadku gdy sytuacja ekonomiczno-finansowa tego banku nie budzi

obaw;

4) gwarancji lub poręczeń państwowej osoby prawnej, z wyłączeniem banków

i zakładów ubezpieczeń, uprawnionej na podstawie odrębnych przepisów do ich

udzielania w ramach realizacji powierzonych jej zadań państwowych,

w przypadku gdy w budżecie państwa określono źródła sfinansowania

ewentualnych zobowiązań;

2017-09-04

©Telksinoe s. 92/203

5) przelewu wierzytelności z akredytywy zabezpieczającej (akredytywa typu stand-

-by) otwartej lub potwierdzonej przez bank kraju będącego członkiem OECD,

w przypadku gdy sytuacja ekonomiczno-finansowa tego banku nie budzi obaw;

6) umowy ubezpieczenia eksportowego lub gwarancji ubezpieczeniowej Korporacji

Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A., zawartej lub udzielonej na

podstawie przepisów o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

eksportowych, dla określonej umowy kredytowej lub zobowiązania

pozabilansowego – do 100% sumy odpowiednio ubezpieczenia lub gwarancji,

jeżeli konieczność tworzenia rezerwy celowej jest następstwem zdarzeń objętych

tym ubezpieczeniem lub gwarancją;

7) gwarancji lub poręczeń Banku Gospodarstwa Krajowego udzielonych na

podstawie przepisów o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne;

8) gwarancji lub poręczeń jednostki samorządu terytorialnego Rzeczypospolitej

Polskiej (gmin, powiatów i województw) o dobrej sytuacji ekonomiczno-

-finansowej, przy czym uwzględniana kwota zabezpieczenia powinna wynikać

z uchwały właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego w sprawie

ustalania maksymalnej wysokości pożyczek, gwarancji i poręczeń udzielanych

przez zarząd w roku budżetowym;

9) wpłaty określonej kwoty w złotych lub w innej walucie wymienialnej na

rachunek banku, który zobowiąże się, że zwróci tę kwotę po uzyskaniu spłaty

zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizją, do wysokości tej kwoty, przy

czym przeliczenia na złote należy dokonać według kursu średniego ustalonego

przez Narodowy Bank Polski na dzień dokonywania klasyfikacji;

10) zastawu rejestrowego na wierzytelności z rachunku lokaty złożonej w banku:

a) posiadającym ekspozycję kredytową lub

b) mającym siedzibę w kraju będącym członkiem OECD, w przypadku gdy

sytuacja ekonomiczno-finansowa tego banku nie budzi obaw

– wraz z oświadczeniem o blokadzie lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania

środków z rachunku lokaty;

11) przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz

z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności:

2017-09-04

©Telksinoe s. 93/203

a) papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy

Bank Polski,

b) papierów wartościowych emitowanych przez banki centralne lub rządy

krajów będących członkiem OECD,

c) bankowych papierów wartościowych emitowanych przez inne banki

– według ich wartości godziwej;

12) hipoteki ustanowionej na:

a) nieruchomości,

b) użytkowaniu wieczystym,

c) własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego,

d) spółdzielczym prawie do lokalu użytkowego,

e) prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

f) prawie do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię

mieszkaniową w celu przeniesienia jej własności na członka;

13) gwarancji lub poręczeń podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej,

jeżeli łączna kwota gwarancji i poręczeń udzielonych przez gwaranta

(poręczyciela) jednemu kredytobiorcy nie przekracza 15% aktywów netto tego

gwaranta (poręczyciela), pomniejszonych o należne, lecz niewniesione wkłady

na poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek akcyjnych i spółdzielni;

14) przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz

z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej, na

warunkach określonych przez strony w umowie;

15) przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz

z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności papierów wartościowych,

niewymienionych w pkt 11, będących w obrocie giełdowym w krajach będących

członkiem OECD;

16) hipoteki morskiej na statku morskim wpisanym do rejestru okrętowego;

17) zastawu na statku powietrznym wpisanym do rejestru państwowego statków

powietrznych;

18) zastawu rejestrowego na:

a) prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 11, według ich

wartości godziwej,

b) prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 15;

2017-09-04

©Telksinoe s. 94/203

19) zastawu rejestrowego na rzeczy ruchomej;

20) przelewu wierzytelności z rachunku lokaty założonej w banku innym niż bank

posiadający należność lub udzielonego zobowiązania pozabilansowego, wraz

z oświadczeniem o blokadzie lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania

środków z rachunku lokaty;

21) oświadczenia patronackiego podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-

-finansowej, zawierającego zobowiązanie wystawcy do podjęcia działań wobec

dłużnika, mających na celu utrzymanie terminowej obsługi ekspozycji

kredytowej banku oraz utrzymanie niebudzącej obaw sytuacji ekonomiczno-

-finansowej dłużnika, pod warunkiem że:

a) treść oświadczenia zapewnia możliwość dochodzenia wobec wystawcy

roszczeń w przypadku konieczności utworzenia rezerwy celowej,

b) bank posiada opinię prawną dotyczącą skuteczności dochodzenia

ewentualnych roszczeń wobec wystawcy oświadczenia,

c) zobowiązanie ciążące na wystawcy oświadczenia jest ujęte w jego księgach,

d) łączna kwota oświadczeń patronackich, gwarancji i poręczeń udzielonych

przez wystawcę jednemu kredytobiorcy nie przekracza 15% aktywów netto

tego wystawcy, pomniejszonych o należne, lecz niewniesione, wkłady na

poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek akcyjnych i spółdzielni.

2c. Przepisy ust. 2b stosuje się w takim zakresie, w jakim bank pomniejszy

podstawę tworzenia rezerw zaliczanych do kosztów banku, na podstawie przepisów

o rachunkowości, o wartość zabezpieczeń wymienionych w tych przepisach.

2d. Za ekspozycje kredytowe, o których mowa w ust. 2b pkt 10 lit. a oraz pkt 21,

rozumie się:

a) należności, z wyłączeniem odsetek, także skapitalizowanych,

b) udzielone zobowiązania pozabilansowe o charakterze finansowym

i gwarancyjnym.

2e. W spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych podstawę

dokonywania odpisów aktualizujących, o których mowa w ust. 1 pkt 26b, pomniejsza

się o wartość zabezpieczeń wymienionych w ust. 2b w takim zakresie, w jakim kasa

pomniejszy podstawę tworzenia odpisów aktualizujących zaliczanych do kosztów na

podstawie przepisów ustawy o rachunkowości.

2017-09-04

©Telksinoe s. 95/203

3. Przepisy ust. 1 pkt 26 dotyczą rezerw na ryzyko związane z działalnością

banków, utworzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości.

3a. (uchylony)

3b. Przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na

podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1.

3c. Przepisów ust. 1 pkt 26 nie stosuje się w przypadku rezerw utworzonych na

pokrycie kredytów (pożyczek), gwarancji (poręczeń) wymienionych w ust. 1 pkt 26,

które zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być

stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu.

3d. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 43 lit. c ma zastosowanie do banków

uczestniczących w realizacji programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych

ustaw, pod warunkiem przeznaczenia i wydatkowania równowartości 100% kwoty

wierzytelności podlegającej umorzeniu na uruchomienie kredytów (pożyczek) dla

podmiotów objętych tym programem.

3e. Przepisu ust. 2a pkt 2 nie stosują banki uczestniczące w programie

restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie rezerw na wierzytelności

z tytułu zakwalifikowanych do straconych kredytów (pożyczek) oraz wierzytelności

z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów (pożyczek) – udzielonych przez bank.

3f. W przypadku zakwalifikowania kredytów (pożyczek), w tym nabytych

wierzytelności banku hipotecznego, oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów

i pożyczek udzielonych przez bank, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 26 lit. a tiret drugie

i lit. c, do kategorii straconych, których nieściągalność nie została

uprawdopodobniona, za koszty uzyskania przychodów uważa się wysokość rezerwy

ustalonej odpowiednio zgodnie z ust. 1 pkt 26 lit. d lub lit. da.

3g. W bankach zaliczone do kosztów uzyskania przychodów rezerwy, o których

mowa w ust. 1 pkt 26, oraz odpisy aktualizujące, o których mowa w art. 38b,

utworzone na kredyty (pożyczki) objęte umową o subpartycypację podlegają

pomniejszeniu o wartość kwoty ze zbycia praw do strumienia pieniądza z tytułu

kredytów (pożyczek) w ramach umowy o subpartycypację; te rezerwy i te odpisy

utworzone na niespłaconą część kredytu (pożyczki) są jednak kosztem uzyskania

przychodów w tej części, w jakiej przychody ze zbycia kredytu (pożyczki) na

podstawie umowy o subpartycypację zostały wykazane na podstawie art. 12 ust. 4

pkt 15 lit. c.

2017-09-04

©Telksinoe s. 96/203

3h. Unicestwienie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 1 pkt 8c lit. c oraz

w art. 10 ust. 1 pkt 6, obejmuje również zmniejszenie wartości nominalnej udziałów

(akcji).

4. Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

rozumie się przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą

odpowiednio pojemność silnika.

5. Przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 30 i 51, powinien być,

z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu

pojazdu, potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Ewidencja

przebiegu pojazdu powinna zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko, imię

i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu

i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd –

dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za jeden kilometr

przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych

kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy)

i jego dane. W razie braku tej ewidencji, wydatki z tytułu używania samochodów nie

stanowią kosztu uzyskania przychodów.

6. Wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, posiadanych

udziałów (akcji) w spółce określa się na podstawie liczby praw głosu, jakie w związku

z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują danemu podmiotowi; przepis art. 11

ust. 5b stosuje się odpowiednio. W przypadku wspólnika spółki, o której mowa

w art. 1 ust. 3, niebędącego akcjonariuszem uważa się, że ten wskaźnik procentowy

pozostaje spełniony bez względu na wielkość jego udziału w tej spółce.

7. (uchylony)

7a. (uchylony)

7b. Przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz art. 15c, rozumie się

każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność

biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość

pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także kredyt, emisję papierów

wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę;

pochodnych instrumentów finansowych nie uważa się za pożyczkę w rozumieniu tego

przepisu.

2017-09-04

©Telksinoe s. 97/203

7c. Przepis ust. 1 pkt 46 lit. c stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany

prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której

mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

7d. Przepis ust. 1 pkt 57a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40

oraz art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

7e. Przepisu ust. 1 pkt 8 zdanie po średniku nie stosuje się przy zamianie

jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu

tego samego funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, dokonanej

zgodnie z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych.

7f. Przez fundusze kapitałowe, o których mowa w ust. 1 pkt 8, rozumie się

fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w ustawie

o funduszach inwestycyjnych.

7g. Wartość zadłużenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, pomniejsza się

o wartość pożyczek udzielonych podmiotom powiązanym, wskazanym w tych

przepisach.

7h. Wartość kapitału własnego, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, określa się na

ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek,

o których mowa w tych przepisach, bez uwzględnienia kapitałów z aktualizacji

wyceny oraz części kapitału własnego pochodzącego z otrzymanych pożyczek

podporządkowanych. Wartość tę pomniejsza się o wartość kapitału zakładowego

spółki lub funduszu udziałowego w spółdzielni, jaka nie została na ten kapitał lub

fundusz faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu

pożyczek oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek, przysługującymi wspólnikom wobec

tej spółki lub członkom wobec tej spółdzielni, a także wartościami niematerialnymi

lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie

z art. 16a–16m.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość wpłat na rzecz Polskiej Organizacji

Turystycznej, uznawaną za koszt uzyskania przychodów.

9. Przepisy ust. 1 pkt 8c i 8d stosuje się odpowiednio do podmiotów

wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.

2017-09-04

©Telksinoe s. 98/203

Art. 16a. 1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące

własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez

podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą

albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy

określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

2. Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od

przewidywanego okresu używania:

1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej

„inwestycjami w obcych środkach trwałych”,

2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,

3) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub

współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane

z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1,

zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników – jeżeli

zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje

korzystający

– zwane także środkami trwałymi;

4) tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji

Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów

z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług

(PKWiU) (Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753)16)

w grupowaniu o symbolu 30.11 „Statki i konstrukcje pływające”.

Art. 16b. 1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające

się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

16)

Rozporządzenie utraciło moc z dniem 1 stycznia 2016 r. na podstawie § 4 rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU)

(Dz. U. poz. 1676), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 99/203

2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

3) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

5) licencje,

6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności

przemysłowej,

7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą

w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-

-how)

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez

podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą

albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji),

umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami

niematerialnymi i prawnymi.

2. Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od

przewidywanego okresu używania:

1) (uchylony)

2) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub

jego zorganizowanej części w drodze:

a) kupna,

b) przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie

z przepisami rozdziału 4a, dokonuje korzystający,

c) wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji

i prywatyzacji,

3) koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może

być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich

koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz

b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika

odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję

o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz

2017-09-04

©Telksinoe s. 100/203

c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac

rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży

tych produktów lub zastosowania technologii,

4) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub

współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane

z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1,

zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do

korzystania z tych wartości – jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów

amortyzacyjnych dokonuje korzystający

– zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Art. 16c. Amortyzacji nie podlegają:

1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2) budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów

mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej

prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b

ust. 2 pkt 2,

5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania

działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane;

w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tę

działalność

– zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi

i prawnymi.

Art. 16d. 1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od

składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa

określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 3500 zł; wydatki poniesione na ich

nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do

używania.

2017-09-04

©Telksinoe s. 101/203

2. Składniki majątku, o których mowa w art. 16a–16c, wprowadza się do

ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie

z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin

wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej

i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Art. 16e. 1. Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie

składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości

początkowej przekraczającej 3500 zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres

używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości

niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok,

podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym

ten rok upłynął:

1) zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych

i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie

wytworzenia;

2) zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub

kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres

ich dotychczasowego używania, obliczonych dla środków trwałych przy

zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek

amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym dalej

„Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych

i prawnych przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m;

3) stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie

dokonywania odpisów amortyzacyjnych;

4) wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę

odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów

wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników

majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną

kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1; odsetki od

różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę

od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku

do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2017-09-04

©Telksinoe s. 102/203

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości

początkowej przekraczającej 3500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie

zaliczenia tych składników do środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przed upływem roku od dnia ich nabycia lub wytworzenia; w tym

przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia ich do środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych.

3. Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego

miesiąca, nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych

miesiącach.

Art. 16f. 1. Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną

upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów

amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1–3 oraz

w art. 16b.

2. Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na

ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać

odpisów amortyzacyjnych od zamówionego przez nich taboru transportu morskiego

w budowie, o którym mowa w art. 16a ust. 2 pkt 4.

3. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h–16m, gdy wartość

początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia

do używania jest wyższa niż 3500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest

równa lub niższa niż 3500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą

dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h–16m albo jednorazowo

w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej

i prawnej, albo w miesiącu następnym.

4. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia

wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel,

w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.

Art. 16g. 1. Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2–14, uważa się:

2017-09-04

©Telksinoe s. 103/203

1) w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;

1a) w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość

przychodu określonego w art. 12 ust. 5a;

2) w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia;

3) w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób

wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa

o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości;

4) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo

spółdzielni – ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień

wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej;

4a) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki

niebędącej osobą prawną:

a) wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne –

jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,

b) wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu,

niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie –

jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,

c) wartość określoną zgodnie z art. 14 – jeżeli ustalenie wydatków na nabycie

lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład,

będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był

wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności

gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych

wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie;

4b) w razie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną

w jednoosobową spółkę kapitałową:

a) wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne,

b) wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników

majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów

w jakiejkolwiek formie – jeżeli rzeczy te lub prawa nie były amortyzowane;

4c) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego komercjalizowanej własności

intelektualnej wniesionej do spółki kapitałowej przez podmiot komercjalizujący

– wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1s;

2017-09-04

©Telksinoe s. 104/203

5) w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki,

z zastrzeżeniem ust. 10b – ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak

od ich wartości rynkowej;

6) w razie nabycia, w następstwie wykonania świadczenia niepieniężnego,

o którym mowa w art. 14a – wartość wierzytelności (należności) uregulowanej

w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w tym

przepisie; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio;

7) w przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2,

działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład

lub przeniesienia przez spółki zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady

(WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki

europejskiej (SE) i spółdzielnie zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady

(WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni

europejskiej (SCE) ich siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej – wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1y, nie wyższą jednak od

wartości rynkowej składnika majątku.

1a. Przepis ust. 1 pkt 4a lit. a i b stosuje się odpowiednio w przypadku składnika

majątku wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą

prawną przez wspólnika, który składnik ten otrzymał w następstwie likwidacji spółki

niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

2. Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia

przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo

nominalną wartością wydanych udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny

a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego,

przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki albo spółki

niebędącej osobą prawną przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do

spółki albo spółki niebędącej osobą prawną.

3. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty

związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu,

załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia

2017-09-04

©Telksinoe s. 105/203

programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych,

odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem

przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie

stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty

należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu

ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje

cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

4. Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do

wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych

usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty

dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu

wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz

pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności

odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji

naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

5. Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym

mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do

używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

6. Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony

w ust. 1 pkt 3–5, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich

montaż.

7. Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków

i budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3–5.

8. W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość

początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej

pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje

się odpowiednio.

9. W razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów,

z zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów – wartość

początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się

w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu

2017-09-04

©Telksinoe s. 106/203

przekształcanego, połączonego albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio

do spółek niebędących osobami prawnymi.

10. W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania

przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową

nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

1) suma ich wartości rynkowej – w przypadku wystąpienia dodatniej wartości

firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2;

2) różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących

środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi – w przypadku

niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

10a. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa,

jego zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności intelektualnej

wnoszonej przez podmiot komercjalizujący, w drodze wkładu niepieniężnego.

10b. W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały

wniesione do tej osoby prawnej lub spółki jako wkład niepieniężny w postaci

przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części albo komercjalizowanej własności

intelektualnej wnoszonej przez podmiot komercjalizujący, przepis ust. 9 stosuje się

odpowiednio.

10c. W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą

prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

11. W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze

spadku lub darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą

jednak od różnicy pomiędzy wartością przychodów, o której mowa w art. 12 ust. 5,

uwzględnionych w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym w roku

podatkowym, w którym nabyto to przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część,

a wartością składników zwiększających aktywa spadkobiercy lub obdarowanego,

niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi.

2017-09-04

©Telksinoe s. 107/203

12. Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3–5 oraz ust. 2, 10

i 11 stosuje się odpowiednio art. 14.

13. Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,

rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną

zgodnie z ust. 1 i 3–11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym

także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których

jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone,

gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję,

adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki

te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia

środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania,

zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych

środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

14. Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw

majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty)

wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw

majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw

uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej

praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

15. (uchylony)

16. W razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub

peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca

po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej

części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych

obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej

przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego.

17. Jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka

trwałego, w miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka

o różnicę, o której mowa w ust. 16.

18. Przepis ust. 9 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że

podmiot powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący,

do którego przeniesiono w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego,

2017-09-04

©Telksinoe s. 108/203

wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego

albo podzielonego.

19. Przepisu ust. 9 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek

przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek

pozostający w podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części

przedsiębiorstwa. W takim przypadku dla wyceny przejmowanego majątku przepisy

ust. 1 pkt 4 lub ust. 10 stosuje się odpowiednio.

20. W razie zmiany formy opodatkowania odpowiednio z podatku tonażowego

albo zryczałtowanego podatku od wartości sprzedanej produkcji, o którym mowa

w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów

komplementarnych, na podatek dochodowy podatnicy w ewidencji, o której mowa

w art. 9, uwzględniają odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania

w formie podatku tonażowego lub zryczałtowanego podatku od wartości sprzedanej

produkcji.

21. W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną

w jednoosobową spółkę kapitałową, podatnicy w ewidencji, o której mowa w art. 9,

uwzględniają również odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania

osoby fizycznej zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym

podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. poz. 930, z późn. zm.17)). Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek

niebędących osobami prawnymi.

Art. 16h. 1. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się:

1) od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca

następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do

ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje

zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub

w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór;

17)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 1104 i 1324, z 2001 r.

poz. 784, 961, 1363, 1369 i 1509, z 2002 r. poz. 1183, 1384, 1412 i 1679, z 2003 r.

poz. 391, 874, 1268, 1302 i 1958, z 2004 r. poz. 2135 i 2619, z 2005 r. poz. 1199, 1366 i 1420,

z 2006 r. poz. 1353 i 1588, z 2008 r. poz. 888, 894 i 1316, z 2009 r. poz. 1241 i 1541, z 2010 r.

poz. 13, 146, 473, 1442 i 1478, z 2011 r. poz. 622 i 764, z 2012 r. poz. 1529 i 1540, z 2014 r.

poz. 223, 1328 i 1563, z 2015 r. poz. 211, 699, 978, 1333, 1595 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 1206.

2017-09-04

©Telksinoe s. 109/203

suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie

z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;

2) od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie,

o którym mowa w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca

następującego po miesiącu, w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał

wpłat zaliczek) na budowę taboru w wysokości co najmniej 10% wartości

kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego taboru; wartość kontraktową,

o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień zawarcia umowy na

budowę danego obiektu;

3) od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych w okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu

miesięcznego ustala się przez podzielenie rocznej kwoty odpisów

amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie albo przez 12 miesięcy

w roku;

4) od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

nieobjętych dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po

miesiącu, w którym te środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

2. Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod

amortyzacji określonych w art. 16i–16k dla poszczególnych środków trwałych przed

rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego

zamortyzowania danego środka trwałego.

3. Podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia,

podziału, z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które

przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów

amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz

kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony,

połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2–7.

3a. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub

jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku

wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.

2017-09-04

©Telksinoe s. 110/203

3b. W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały

wniesione do tej osoby prawnej lub spółki jako wkład niepieniężny w postaci

przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części albo komercjalizowanej własności

intelektualnej wniesionej przez podmiot komercjalizujący, przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

3c. W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą

prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3d. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w art. 16g

ust. 1 pkt 4a lit. a oraz w pkt 4b lit. a.

4. Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co

miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku

podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych

w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do

ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od

wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.

5. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek

przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek

pozostający w podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części

przedsiębiorstwa. W takim przypadku odpisów amortyzacyjnych od przejmowanych

składników majątkowych dokonuje się na zasadach określonych w art. 16i–16m.

Art. 16i. 1. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem

art. 16j–16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych

w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

2. Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki

podwyższać:

1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:

a) pogorszonych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b) złych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;

2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru

pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków

2017-09-04

©Telksinoe s. 111/203

przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy

zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4;

3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4–6 i 8 Klasyfikacji Środków

Trwałych (KŚT), wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej dalej

„Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, przy

zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

3. W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie

stawek, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub

obniżeniu od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności

uzasadniające te zmiany.

4. Podatnicy mogą podwyższać stawki dla środków trwałych wymienionych

w ust. 2 pkt 3 bądź rezygnować z ich stosowania począwszy od miesiąca

następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji,

albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

5. Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki

dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od

miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego

miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

6. W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie

stawek amortyzacyjnych przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2,

należy dla poszczególnych środków trwałych stosować jeden wybrany współczynnik,

przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną właściwą dla danego środka trwałego,

przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.

7. Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia

szczególnej sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz

maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa

w ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.

Art. 16j. 1. Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić

stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz

pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji

nie może być krótszy niż:

1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji:

a) 24 miesiące – gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

2017-09-04

©Telksinoe s. 112/203

b) 36 miesięcy – gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie

przekracza 50 000 zł,

c) 60 miesięcy – w pozostałych przypadkach;

2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych – 30 miesięcy;

3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4– 10 lat,

z wyjątkiem:

a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych

wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków

niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji trwale

związanych z gruntem,

b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych

i budynków zastępczych

– dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata;

4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna

z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% – 40 lat pomniejszone o pełną

liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do

dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres

amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

2. Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za:

1) używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były

wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy, lub

2) ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez

podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

3. Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:

1) używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane

co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub

2) ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez

podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

4. Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do

używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:

1) inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie

może być krótszy niż 10 lat;

2017-09-04

©Telksinoe s. 113/203

2) inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres

amortyzacji ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

5. (uchylony)

6. Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla

wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji:

1) odwiertów rozpoznawczych lub wydobywczych,

2) platform wiertniczych lub produkcyjnych

– z tym że okres ich amortyzacji nie może być krótszy niż 60 miesięcy.

Art. 16k. 1. Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości

początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji oraz

środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym

podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie

stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie

wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej

pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek

kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona

roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej

przy zastosowaniu metody określonej w art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych

odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i.

2. W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie

położonym na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem

strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których

wykaz na podstawie odrębnych przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane

w Wykazie stawek amortyzacyjnych można podwyższyć przy zastosowaniu

współczynników nie wyższych niż 3,0, dokonując obliczenia odpisów

amortyzacyjnych zgodnie z zasadą określoną w ust. 1.

3. Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu,

o którym mowa w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone

stawki amortyzacyjne.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 114/203

7. Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność,

z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów

amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3–

8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym,

w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku

podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów

amortyzacyjnych.

8. Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa

w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone

do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub

stosować zasady określone w art. 16h ust. 4. Od następnego roku podatkowego

podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 16i; suma

odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz

niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1, nie może

przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.

9. Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów

amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3500 zł wartości początkowej środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16f ust. 3.

10. Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną

w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa

wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

11. Przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających

działalność, którzy zostali utworzeni:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo

2) w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego

podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki

majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość

w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro; wartość tych składników oblicza się

stosując odpowiednio art. 14.

12. Przeliczenia na złote kwot, o których mowa w ust. 7 i ust. 11 pkt 3, dokonuje

się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na

2017-09-04

©Telksinoe s. 115/203

pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym

wystąpiły zdarzenia, o których mowa w tych przepisach, w zaokrągleniu do 1000 zł.

13. W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów

amortyzacyjnych, o której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów

przypadających zgodnie z art. 5 na wspólników tej spółki.

14. Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od

wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do

grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji w roku podatkowym, w którym środki te zostały

wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 000 zł.

Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłaty na poczet

nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej do kosztów

uzyskania przychodów.

15. Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że:

1) wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14,

nabytego w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub

2) łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których

mowa w ust. 14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł,

a wartość początkowa każdego z nich przekracza 3500 zł.

16. Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14,

pomniejsza się o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na

poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd.

17. W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, wysokość jednorazowego

odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów

amortyzacyjnych dokonanych przez podatnika od środków trwałych, o których mowa

w ust. 14.

18. Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa

w ust. 14, stosuje się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów

amortyzacyjnych i wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa

w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, nie może

przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.

2017-09-04

©Telksinoe s. 116/203

19. W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów

amortyzacyjnych, o której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów

przypadających zgodnie z art. 5 na wspólników tej spółki.

20. Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do

dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to

dokonuje on odpisu amortyzacyjnego na podstawie ust. 7 albo 14.

21. Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet

nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, a następnie:

1) przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:

a) zlikwidował działalność gospodarczą albo

b) zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania

określoną odpowiednio w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku

tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu

okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo

2) po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:

a) nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub

b) zbył odpłatnie środek trwały

– jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka

trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia

działalności przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed

zmianą formy opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego

odpisu na podstawie ust. 1 lub art. 16i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka

trwałego.

Art. 16l. 1. Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego

w budowie, wymienionego w art. 16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc

przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych dla taboru pływającego

w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

2. Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru

wymienionych w ust. 1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa

w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na

budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają sukcesywnie podstawę dokonywania

odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po miesiącu ich poniesienia.

2017-09-04

©Telksinoe s. 117/203

3. Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca

miesiąca, w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie

do zawarcia umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator

jest obowiązany zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy

amortyzacyjne, obliczone zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od

umowy.

4. Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego

dokonuje się zgodnie z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie

z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć

wartości początkowej danego obiektu taboru transportu morskiego.

Art. 16ł. 1. Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

otrzymanych do odpłatnego korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie

przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu

tych środków albo wartości przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach,

podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 16h

ust. 1. Stawki amortyzacyjne, z uwzględnieniem art. 16i i 16m, ustala się w proporcji

do okresu wynikającego z umowy, z wyjątkiem środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych o krótszym okresie amortyzacji niż okres trwania umowy.

2. W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

otrzymanych do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa

w ust. 1, przed upływem okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują

dalszych odpisów amortyzacyjnych od tych środków i wartości, kontynuując

stosowanie zasad i stawek, określonych w ust. 1.

3. W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie

przepisów, o których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają

obniżeniu proporcjonalnie do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy,

z wyjątkiem środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych o okresie

amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania umowy; zasada ta ma zastosowanie

wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych od następnego

miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.

4. Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych

do używania na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów

amortyzacyjnych od tych składników dokonują odpowiednio finansujący lub

2017-09-04

©Telksinoe s. 118/203

korzystający na zasadach określonych w art. 16h–16k i art. 16m, z uwzględnieniem

przepisów rozdziału 4a.

5. Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1, dotyczą środków trwałych

zaliczonych do grupy 3–6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej

60 miesięcy oraz zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych

dokonuje korzystający, podatnik może stosować zasady określone w ust. 1–3.

6. Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a:

1) odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający albo

2) finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych

– oraz nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4

lub 5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te

składniki majątku określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g, przed

zawarciem pierwszej umowy leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej,

o której mowa w art. 17a pkt 7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów

amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Art. 16m. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1–3, okres dokonywania

odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być

krótszy niż:

1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich –

24 miesiące;

2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych

i telewizyjnych – 24 miesiące;

3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych – 12 miesięcy;

4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych – 60 miesięcy.

2. Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy

mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.

3. Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości

niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem

dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

4. Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do

lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do

2017-09-04

©Telksinoe s. 119/203

domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu

rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%.

Rozdział 4

Zwolnienia przedmiotowe

Art. 17. 1. Wolne od podatku są:

1) dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej

w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze

sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej

nieruchomości;

2) (uchylony)

3) dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników

określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której

Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi;

4) dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest

działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również

polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej

i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz

budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę,

dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej

i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te

cele;

4a) dochody kościelnych osób prawnych:

a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby

prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez

przepisy Ordynacji podatkowej,

b) z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego,

oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze

oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych,

inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów

oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych

2017-09-04

©Telksinoe s. 120/203

inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady

charytatywno-opiekuńcze;

4b) dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne

osoby prawne – w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b;

4c) (uchylony)

4d) dochody jednostek organizacyjnych Ochotniczej Straży Pożarnej – w części

przeznaczonej na cele statutowe; w tym zakresie jednostki te nie mają obowiązku

prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej;

4e) dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych

produkcji rolnej – w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa

w art. 2 ust. 2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie

rozpoczęcia działalności – w pierwszym podatkowym roku tej działalności

udział przychodów z działalności rolniczej, ustalonych zgodnie z art. 12–14,

powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego

surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej i zwierzęcej,

stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów

działalności;

4f) (uchylony)

4g) dochody związków jednostek samorządu terytorialnego – w części

przeznaczonej dla tych jednostek;

4h) (uchylony)

4i) (uchylony)

4j) (uchylony)

4k) dochody banku prowadzącego kasę mieszkaniową, stanowiące równowartość

dochodu uzyskanego przez tę kasę z tytułów określonych w odrębnych

przepisach – w części przeznaczonej wyłącznie na realizację wymienionych

w tych przepisach celów kasy mieszkaniowej;

4l) (uchylony)

4ł) (uchylony)

4m) (uchylony)

4n) (uchylony)

4o) (uchylony)

4p) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 121/203

4pa) dochody Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych –

w części przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności

gospodarczej;

4r) (uchylony)

4s) (uchylony)

4t) (uchylony)

4u) dochody Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników,

o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników – w części

przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności gospodarczej;

4w) (uchylony)

4x) (uchylony)

4y) (uchylony)

4z) (uchylony)

5) dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie

organizacje działające na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach,

a których celem statutowym jest działalność wymieniona w pkt 4 – w części

przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych organizacji;

5a) dochody klubów sportowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca

2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2016 r. poz. 176, 1170 i 1171), przeznaczone

i wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na

szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach

wiekowych młodzików, juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23.

roku życia;

6) (uchylony)

6a) (uchylony)

6b) (uchylony)

6c) dochody organizacji pożytku publicznego, o których mowa w przepisach

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie – w części przeznaczonej

na działalność statutową, z wyłączeniem działalności gospodarczej;

7) (uchylony)

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 122/203

11) (uchylony)

12) (uchylony)

13) (uchylony)

14) (uchylony)

14a) dotacje z budżetu państwa otrzymane na dofinansowanie przedsięwzięć

realizowanych w ramach Specjalnego Przedakcesyjnego Programu na Rzecz

Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (SAPARD);

14b) (uchylony)

15) dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej

przeznaczone na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną, a także ich

domowników – jeżeli wynagrodzenia te są związane z wymienioną

działalnością;

16) dochody z tytułu prowadzenia loterii fantowych i gry bingo fantowe na

podstawie zezwolenia wydanego na mocy odrębnych przepisów;

17) dochody osób prawnych niemających siedziby lub zarządu w Rzeczypospolitej

Polskiej, uzyskane z tytułu działalności prowadzonej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i finansowanej z funduszy pochodzących z

międzypaństwowych instytucji finansowych oraz ze środków przyznanych przez

państwa obce na podstawie umów zawartych przez Radę Ministrów

Rzeczypospolitej Polskiej lub ministra za zgodą Rady Ministrów z tymi

instytucjami i państwami;

18) na zasadach wzajemności, dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej

prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez ośrodki kulturalne

państw obcych;

19) dochody w wysokości nominalnej wartości obligacji skarbowych lub środków

pieniężnych otrzymanych na podstawie przepisów o restrukturyzacji finansowej

przedsiębiorstw i banków dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw;

20) (uchylony)

21) dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem

pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych

z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków

2017-09-04

©Telksinoe s. 123/203

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się

odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a–16m;

22) dochody z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego,

Rzecznika Finansowego oraz Polskiego Biura Ubezpieczycieli

Komunikacyjnych;

23) dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji

międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące

ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów

ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej

i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub

umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę

Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub

agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych

środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do

rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów,

którym służyć ma ta pomoc;

24) odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na

bankowych rachunkach terminowych;

25) (uchylony)

26) dochody podmiotów zarządzających portami lub przystaniami morskimi

w części przeznaczonej na budowę, rozbudowę i modernizację infrastruktury

portowej oraz na realizację zadań określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy

z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2010 r.

poz. 179 oraz z 2015 r. poz. 1569 i 1642);

27) (uchylony)

28) (uchylony)

29) (uchylony)

30) dochody Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w ustawie wymienionej

w art. 15 ust. 1e pkt 4;

31) (uchylony)

32) (uchylony)

33) (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 124/203

34) dochody, z zastrzeżeniem ust. 4–6, uzyskane z działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia,

o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r.

o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 282 oraz z 2016 r.

poz. 1020 i 1206), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie

tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla

przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania

pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;

35) (uchylony)

36) dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii

Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów;

36a) umorzone należności i wierzytelności przypadające agencji płatniczej w ramach

Wspólnej Polityki Rolnej, a także należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie

pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz

w ramach wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków

pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów

Wiejskich, od ustalenia których odstąpiono;

37) dochody Banku Gospodarstwa Krajowego w związku z prowadzeniem funduszy

utworzonych, powierzonych lub przekazanych temu bankowi na podstawie

odrębnych ustaw, stanowiące równowartość dochodów uzyskanych przez te

fundusze z tytułów określonych w przepisach regulujących ich tworzenie

i funkcjonowanie – w części przeznaczonej wyłącznie na realizację celów

wymienionych w tych przepisach;

38) (uchylony)

39) dochody związków zawodowych, społeczno-zawodowych organizacji rolników,

izb rolniczych, izb gospodarczych, organizacji samorządu gospodarczego

rzemiosła, spółdzielczych związków rewizyjnych, organizacji pracodawców

i partii politycznych, działających na podstawie odrębnych ustaw – w części

przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności gospodarczej;

40) składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych

i zawodowych – w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą;

2017-09-04

©Telksinoe s. 125/203

41) przychody Krajowego Funduszu Kapitałowego, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 1, 2 i 2a ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 901);

42) wkład własny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-

-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa

w art. 14 ust. 1 tej ustawy, i przeznaczony na cele określone w umowie

o partnerstwie publiczno-prywatnym, z zastrzeżeniem ust. 7;

43) dochody spółdzielni socjalnej wydatkowane w roku podatkowym na cele,

o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r.

o spółdzielniach socjalnych (Dz. U. poz. 651, z 2009 r. poz. 742, z 2010 r.

poz. 146, z 2011 r. poz. 1211 oraz z 2015 r. poz. 1567), na zasadach określonych

w tej ustawie, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania przychodów;

44) dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw

budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych

prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane

z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele

związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych

z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi;

45) dochody z tytułu prowadzenia szkoły w rozumieniu przepisów prawa

oświatowego – w części przeznaczonej na cele szkoły, z zastrzeżeniem ust. 8;

46) dochody spółek wodnych i ich związków, przeznaczone na cele statutowe;

47) dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu

terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych

w zakresie określonym w odrębnych ustawach;

48) kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli

agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do

oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych

ustawach;

49) dochody grupy producentów rolnych wpisanej do rejestru, o którym mowa

w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych

i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw, pochodzące ze sprzedaży

produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona,

wyprodukowanych w gospodarstwach jej członków – w części wydatkowanej na

2017-09-04

©Telksinoe s. 126/203

rzecz członków tej grupy w roku podatkowym lub roku po nim następującym,

z zastrzeżeniem ust. 9 i 10;

50) odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Skarb Państwa

i oferowanych na rynkach zagranicznych oraz dochody z odpłatnego zbycia tych

obligacji uzyskane przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2;

50a) odsetki lub dyskonto od listów zastawnych uzyskane przez podatników,

o których mowa w art. 3 ust. 2;

50b) odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Bank Gospodarstwa

Krajowego i oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych na

finansowanie ustawowych celów działalności Banku Gospodarstwa Krajowego,

dotyczących wspierania polityki gospodarczej Rady Ministrów, realizacji

rządowych programów społeczno-gospodarczych, programów samorządności

lokalnej i rozwoju regionalnego, oraz dochody z odpłatnego zbycia tych

obligacji, uzyskane przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2;

51) dochody Banku Gospodarstwa Krajowego:

a) osiągnięte w związku z realizacją programów rządowych, w tym dochody

ze zbycia udziałów (akcji) lub innych papierów wartościowych

przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego w celu finansowania tych

programów,

b) ze zbycia udziałów (akcji) przekazanych nieodpłatnie Bankowi

Gospodarstwa Krajowego przez ministra właściwego do spraw Skarbu

Państwa przed dniem likwidacji Krajowego Funduszu Poręczeń

Kredytowych

– w części przeznaczonej wyłącznie na realizację programów rządowych;

52) płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych

z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa

Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców;

53) środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona

w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których

mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

53a) przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa

w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–

2017-09-04

©Telksinoe s. 127/203

2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 i 1579), w szczególności odsetki, opłaty

gwarancyjne, dywidendy i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych

przez ten podmiot – w części zwiększającej wkład finansowy z programu

operacyjnego;

54) przychody uzyskane z tytułu:

a) odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów ustawy z dnia

11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych

w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1067), w tym z tytułu

wywłaszczenia nieruchomości; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel

nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność

w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za

cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania,

b) odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części w trybie przepisów ustawy

z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych

w wyniku działania żywiołu,

c) odstąpienia od obowiązku wniesienia dopłaty, o którym mowa w art. 13h

ust. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach

odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub

uszkodzonych w wyniku działania żywiołu;

55) wpłaty uczestników systemu ochrony na fundusz pomocowy, o których mowa

w art. 22g ust. 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. z 2015 r.

poz. 2170 oraz z 2016 r. poz. 381 i 996) – w części przeznaczonej na realizację

celów, o których mowa w art. 22g ust. 1 tej ustawy;

56) otrzymane środki, przekazywane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny

podmiotowi przejmującemu w wykonaniu gwarancji pokrycia strat, o której

mowa w art. 112 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz

przymusowej restrukturyzacji, w zakresie, w jakim stanowią one pokrycie

powstałych po przejęciu strat podmiotu przejmującego, dotyczących przejętych

praw majątkowych, nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów;

2017-09-04

©Telksinoe s. 128/203

57) dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub

specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady

i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych

zamkniętych, utworzonych na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych,

z wyłączeniem:

a) dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości

prawnej lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości

prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej

Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub

prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki

organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak

osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości

swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

b) dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek udzielonych podmiotom,

o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych

podmiotów wobec funduszu,

c) dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach,

o których mowa w lit. a,

d) darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń

dokonywanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

e) dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów

wartościowych emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

f) dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych

wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów

w tych podmiotach;

58) dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

o których mowa w art. 6 ust. 4, spełniających warunki, o których mowa w art. 6

ust. 1 pkt 10a lit. a i d–f, z wyłączeniem dochodów określonych w pkt 57 lit. a–

f.

2017-09-04

©Telksinoe s. 129/203

1a. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników

przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie,

nie dotyczy:

1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów

przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego,

winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych

o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo

z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami;

zwolnieniem objęte są jednak dochody jednostek naukowych i instytutów

badawczych, w rozumieniu odrębnych przepisów, uzyskane z działalności

polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;

1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach

określonych w art. 17a–17k;

2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż

wymienione w tych przepisach.

1b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników

przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie,

ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin –

wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji

tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania

przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

1c. Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:

1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;

2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których

funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub

ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;

3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku

dochodowego od osób prawnych – jeżeli przedmiotem ich działalności jest

zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska

2017-09-04

©Telksinoe s. 130/203

w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk

i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.

1d. Przy ustalaniu udziału, o którym mowa w ust. 1 pkt 4e, w kwocie

przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów działalności nie uwzględnia się

przychodów uzyskanych:

1) w związku z regulowaniem zobowiązań wobec Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa wierzytelnościami nabytymi od wierzycieli Krajowego Ośrodka

Wsparcia Rolnictwa;

2) ze sprzedaży produktów produkcji rolniczej nabytych przez spółdzielnie

zajmujące się produkcją rolną od członków tych spółdzielni – w części

odpowiadającej cenie nabycia tych produktów.

1e. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników

przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie

stosuje się również w przypadku lokowania dochodów poprzez nabycie:

1) wyemitowanych po dniu 1 stycznia 1989 r. obligacji Skarbu Państwa lub bonów

skarbowych oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki samorządu

terytorialnego po dniu 1 stycznia 1997 r.;

2) papierów wartościowych lub niebędących papierami wartościowymi

instrumentów finansowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, o ile nabycie takie

nastąpiło w ramach zarządzania portfelem, o którym mowa w art. 75 tej ustawy,

również w przypadku gdy zarządzanie portfelem odbywa się na podstawie

umowy z towarzystwem funduszy inwestycyjnych, które wykonuje tę

działalność na podstawie art. 45 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, pod

warunkiem zdeponowania tych papierów wartościowych lub instrumentów

finansowych na odrębnym rachunku prowadzonym przez uprawniony podmiot

w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi;

3) jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych działających na

podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych.

1f. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1e, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest

przeznaczany i wydatkowany, bez względu na termin, na cele określone w ust. 1.

2. (uchylony)

2017-09-04

©Telksinoe s. 131/203

3. (uchylony)

4. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi

wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na

terenie strefy.

5. W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, podatnik traci

prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania

ze zwolnienia podatkowego.

6. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest

obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu,

w odniesieniu do którego utracił prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do

jej zmniejszenia o tę kwotę – w rozliczeniu zaliczki za wybrany okres wpłaty zaliczek,

o którym mowa w art. 25, w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpi

w ostatnim okresie wpłaty zaliczek danego roku podatkowego – w zeznaniu rocznym.

7. Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 42, nie podlegają środki stanowiące

zwrot wydatków poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia

będącego przedmiotem umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera

prywatnego lub za jego pośrednictwem oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów

(akcji) w spółce zawiązanej w celu realizacji umowy o partnerstwie publiczno-

-prywatnym.

8. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 45, ma zastosowanie, jeżeli dochody

przeznaczone na cele szkoły zostaną wydatkowane na:

1) zakup stanowiących środki trwałe pomocy dydaktycznych lub innych urządzeń

niezbędnych do prowadzenia szkoły;

2) organizowanie wypoczynku wakacyjnego uczniów, w części stanowiącej

wynagrodzenie personelu wychowawczego i obsługi, jeżeli nie zostało ono

pokryte przez rodziców lub prawnych opiekunów uczniów.

9. Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 49, uznaje się wydatki na:

1) zakup środków produkcji przekazanych członkom grupy producentów rolnych;

2) szkolenie członków grupy producentów rolnych.

10. Przepisy ust. 1b, 1e i 1f nie mają zastosowania do zwolnienia, o którym

mowa w ust. 1 pkt 49.

11. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego

inwestowania:

2017-09-04

©Telksinoe s. 132/203

1) których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków

pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne

prawa majątkowe;

2) w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga

zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa,

w którym mają siedzibę.

12. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, stosuje się pod warunkiem

istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego

opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest

Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych

od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.

Rozdział 4a

Opodatkowanie stron umowy leasingu

Art. 17a. Ilekroć w rozdziale jest mowa o:

1) umowie leasingu – rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym,

a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej

„finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania

pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej

„korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości

niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania

gruntów;

2) podstawowym okresie umowy leasingu – rozumie się przez to czas oznaczony,

na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być

przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy

podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia

umowy nie uległy zmianie;

3) odpisach amortyzacyjnych – rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne

dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem

art. 16;

4) normatywnym okresie amortyzacji – rozumie się przez to w odniesieniu do:

2017-09-04

©Telksinoe s. 133/203

a) środków trwałych – okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające

z zastosowania stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek

amortyzacyjnych, zrównują się z wartością początkową środków trwałych,

b) wartości niematerialnych i prawnych – okres ustalony w art. 16m;

5) rzeczywistej wartości netto – rozumie się przez to:

a) wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszoną

o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1,

b) wartość, o której mowa w art. 16ł ust. 6;

6) hipotetycznej wartości netto – rozumie się przez to wartość początkową

określoną zgodnie z art. 16g pomniejszoną o:

a) odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 16k ust. 1

z uwzględnieniem współczynnika 3 – w odniesieniu do środków trwałych,

b) odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych

okresów amortyzowania, o których mowa w pkt 4 lit. b – w odniesieniu do

wartości niematerialnych i prawnych;

7) spłacie wartości początkowej – rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez

finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości

początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,

określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty

tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą korzystającemu, o której mowa

w art. 17d albo art. 17h.

Art. 17b. 1. Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez

korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego

i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów

korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona

w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%

normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są

podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości

niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej

przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;

2017-09-04

©Telksinoe s. 134/203

2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna

nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,

pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej

wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy

leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących

uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości

rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się

odpowiednio.

2. Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień

w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1) art. 6,

2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem

zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r.

poz. 484 i 1178)18)

– do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f–17h.

3. W przypadku finansującego będącego spółką niebędącą osobą prawną

ograniczenia, o których mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.

Art. 17c. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której

mowa w art. 17b ust. 1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem tej umowy:

1) przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży;

jeżeli jednak cena ta jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, przychód ten określa się w wysokości

wartości rynkowej według zasad określonych w art. 14;

2) kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest

rzeczywista wartość netto.

18)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2001 r. na podstawie art. 99 pkt 3 ustawy z dnia

19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1178), która weszła w życie

z dniem 1 stycznia 2001 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 135/203

Art. 17d. 1. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której

mowa w art. 17b ust. 1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem tej umowy,

oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę – przy

określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego uzyskania stosuje się przepisy

art. 12–16.

2. Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi

koszt uzyskania przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy

pomiędzy rzeczywistą wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3. Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1,

stanowi jego przychód w dniu jej otrzymania.

Art. 17e. 1. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której

mowa w art. 17b ust. 1 pkt 1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego

używania środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej

umowy, przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów

korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

2. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa

w art. 17b ust. 1 pkt 2, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania

środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy,

przychodem finansującego są opłaty ustalone przez strony tej umowy, także wtedy,

gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

Art. 17f. 1. Do przychodów finansującego, z zastrzeżeniem ust. 3,

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat,

o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie

następujące warunki:

1) umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;

2) suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od

towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia

przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy

2017-09-04

©Telksinoe s. 136/203

odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej

umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio;

3) umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu:

a) odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku gdy nie jest

osobą wymienioną w lit. b, albo

b) finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych,

w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca

działalności gospodarczej.

2. Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona

w umowie leasingu, ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

3. Do przychodów finansującego zalicza się opłaty, o których mowa w art. 17b

ust. 1, uzyskane z tytułu wszystkich umów leasingu zawartych przez finansującego

dotyczących tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

w części przewyższającej spłatę wartości początkowej, określonej zgodnie z art. 16g.

Art. 17g. 1. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po

upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na

korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

będących przedmiotem tej umowy:

1) przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży,

także wtedy, gdy odbiega ona znacznie od ich wartości rynkowej;

2) do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez

finansującego na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem

są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości początkowej, o której mowa

w art. 17a pkt 7.

2. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie

podstawowego okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do

dalszego używania środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące

przedmiotem umowy, przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania

przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony, także wtedy, gdy

odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

2017-09-04

©Telksinoe s. 137/203

Art. 17h. 1. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po

upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią

własność środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, będących

przedmiotem umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości

uzgodnioną kwotę:

1) przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa

w art. 12–14;

2) do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez

finansującego na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak

te wydatki pomniejszone o spłatę wartości początkowej, o której mowa

w art. 17a pkt 7.

2. Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów

u finansującego i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

Art. 17i. 1. Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są

grunty lub prawo wieczystego użytkowania gruntów, a suma ustalonych w niej opłat

odpowiada co najmniej wartości gruntów lub prawa wieczystego użytkowania

gruntów równej wydatkom na ich nabycie – do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat

ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie

tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej spłatę tej

wartości; przepis art. 17f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi

na korzystającego lub osobę trzecią własność gruntów lub prawo wieczystego

użytkowania gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je

korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania

przychodów stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.

Art. 17j. 1. Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której

korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego

okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się w sumie opłat, o których mowa w art. 17b

ust. 1 pkt 3 i art. 17f ust. 1 pkt 2.

2. Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się:

2017-09-04

©Telksinoe s. 138/203

1) płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one

wyodrębnione z opłat leasingowych;

2) podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu

własności lub posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy

leasingu, oraz składek na ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie

leasingu zastrzeżono, że korzystający będzie ponosił ciężar tych podatków

i składek niezależnie od opłat za używanie;

3) kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez

korzystającego.

3. Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów

finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

Art. 17k. 1. Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności

z tytułu opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę

trzecią własność przedmiotu umowy leasingu:

1) do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę

trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności;

2) kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej

dyskonto lub wynagrodzenie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez

korzystającego na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu

wymagalności zapłaty.

Art. 17l. Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na

czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 3

lub art. 17f ust. 1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12–16,

dla umów najmu i dzierżawy.

Rozdział 5

Podstawa opodatkowania i wysokość podatku

Art. 18. 1. Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a,

stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, po odliczeniu:

1) darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia

2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom,

o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom,

2017-09-04

©Telksinoe s. 139/203

określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego,

obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań

publicznych, realizującym te cele – łącznie do wysokości nieprzekraczającej

10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1;

2) (uchylony)

3) (uchylony)

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) w bankach – 20% kwoty kredytów (pożyczek) umorzonych w związku

z realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

zakwalifikowanych do straconych kredytów (pożyczek) i zaliczonych do

kosztów uzyskania przychodów;

7) darowizn na cele kultu religijnego – łącznie do wysokości nieprzekraczającej

10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

1a. Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może

przekroczyć 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym

że odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1) osób fizycznych;

2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości

prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu

wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego,

winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych

o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo

z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

1b. Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od

towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od

towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik

ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu

dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się

odpowiednio art. 14.

2017-09-04

©Telksinoe s. 140/203

1c. Odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7, oraz odliczenie

wynikające z odrębnych ustaw stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest

udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego

rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy, a w przypadku darowizny innej niż

pieniężna – dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz

oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

1d. (uchylony)

1e. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1h, otrzymujący darowizny, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, są obowiązani:

1) w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wyodrębnić z przychodów kwotę

ogółem otrzymanych darowizn ze wskazaniem celu jej przeznaczenia zgodnie ze

sferą działalności pożytku publicznego, o której mowa w art. 4 ustawy

wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także celu, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, wraz

z wyszczególnieniem darowizn pochodzących od osób prawnych z podaniem

nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli jednorazowa kwota darowizny przekracza

15 000 zł lub jeżeli suma wszystkich darowizn otrzymanych w danym roku

podatkowym od jednego darczyńcy przekracza 35 000 zł;

2) w terminie składania zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, udostępnić do

publicznej wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach masowego

przekazu lub wyłożenie dla zainteresowanych w pomieszczeniach ogólnie

dostępnych, informacje, o których mowa w pkt 1, i w formie pisemnej

zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Z obowiązku

tego zwolnione są podmioty, których dochód za dany rok podatkowy nie

przekracza kwoty 20 000 zł.

1f. Podatnicy otrzymujący darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz

w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych, którzy nie składają zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, są

obowiązani w terminie, o którym mowa w art. 27 ust. 1:

1) przekazać urzędowi skarbowemu informacje o kwocie ogółem otrzymanych

darowizn ze wskazaniem celu jej przeznaczenia zgodnie ze sferą działalności

pożytku publicznego, o której mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1,

a także celu, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, wraz z wyszczególnieniem darowizn

2017-09-04

©Telksinoe s. 141/203

pochodzących od osób prawnych z podaniem nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli

jednorazowa kwota darowizny przekracza 15 000 zł lub jeżeli suma wszystkich

darowizn otrzymanych w danym roku podatkowym od jednego darczyńcy

przekracza 35 000 zł;

2) udostępnić do publicznej wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach

masowego przekazu lub wyłożenie dla zainteresowanych w pomieszczeniach

ogólnie dostępnych, informacje, o których mowa w pkt 1, i w formie pisemnej

zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Z obowiązku

tego zwolnione są podmioty, których dochód za dany rok podatkowy nie

przekracza kwoty 20 000 zł.

1g. Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

i 7 oraz wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu,

o którym mowa w art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego

odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności

jego nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej lub numer uzyskany w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym obdarowany ma

siedzibę, służący dla celów podatkowych identyfikacji.

1h. Do podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a, składających

zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, otrzymujących darowizny, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1e i 1f stosuje się odpowiednio.

1i. Przepisy ust. 1e, 1f i 1h stosuje się odpowiednio do podatników

otrzymujących darowizny, które podlegają odliczeniu na podstawie odrębnych ustaw.

1j. Prawo do odliczenia darowizny na rzecz organizacji, określonej w przepisach

regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącej działalność

pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, przysługuje podatnikowi pod

warunkiem:

1) udokumentowania przez podatnika oświadczeniem tej organizacji, iż na dzień

przekazania darowizny była ona równoważną organizacją do organizacji,

o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 142/203

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, realizującą cele określone

w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie i prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań

publicznych, oraz

2) istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania lub z innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej,

których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy

informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium

organizacja posiada siedzibę.

1k. Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się

w przypadku, gdy podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów

uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

6a. (uchylony)

6b. (uchylony)

6c. (uchylony)

7. (uchylony)

Art. 18a. (uchylony)

Art. 18b. (uchylony)

Art. 18c. (utracił moc)19)

Art. 18d. 1. Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się

koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-

-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

2. Za koszty kwalifikowane uznaje się:

19)

Z dniem 31 grudnia 2006 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca

2006 r., sygn. akt K 40/05 (Dz. U. poz. 970).

2017-09-04

©Telksinoe s. 143/203

1) należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca

1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych

należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te

należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji

działalności badawczo-rozwojowej;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną

działalnością badawczo-rozwojową;

3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie

wyników badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie

umowy przez jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620, z 2015 r.

poz. 249 i 1268 oraz z 2016 r. poz. 1020 i 1311) na potrzeby prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej;

4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej

wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to

korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym

z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4;

5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy,

prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione przez podatnika będącego

mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu

przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, na:

a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do

Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego

zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język

obcy,

b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej

Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu

zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty

zastępstwa prawnego i procesowego,

c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania

patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru

przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego

2017-09-04

©Telksinoe s. 144/203

zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak

i w odpowiednim zagranicznym organie,

d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie

innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności

patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji

wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu

europejskiego.

3. Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku

podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych

w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów

osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Do

kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie

stosuje się.

4. Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają

odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie

umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi

zwrócone w jakiejkolwiek formie.

6. Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym

prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie

zezwolenia.

7. Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej

– 50% kosztów, o których mowa w ust. 2 i 3;

2) w przypadku pozostałych podatników:

a) 50% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1,

b) 30% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2–4 i ust. 3.

8. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono

koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę

2017-09-04

©Telksinoe s. 145/203

albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,

odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się

w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących

bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać

z odliczenia.

9. Przepisu ust. 8 zdanie drugie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże

w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.

Art. 18da. 1. Podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności

poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok

odliczenia określonego w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota odpowiadająca

iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki podatku

określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w roku podatkowym następującym

bezpośrednio po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli w tym roku podatnik, o którym

mowa w ust. 1, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

3. Kwota wykazana przez podatnika w zeznaniu, przysługująca na podstawie

ust. 1 lub 2, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach

określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego

dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników rozpoczynających działalność,

którzy zostali utworzeni:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą

we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą

prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości

prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone

przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub

składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie

równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według

średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy

dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym

2017-09-04

©Telksinoe s. 146/203

wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość

tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości

prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału

podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby lub jednostki w wyniku

likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby lub jednostki posiadały udziały

(akcje) tych innych likwidowanych podatników.

5. Podatnik jest obowiązany do zwrotu wykazanej w zeznaniu kwoty

przysługującej mu na podstawie ust. 1 lub 2, jeżeli przed upływem trzech lat

podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, za który złożył to zeznanie, zostanie

postawiony w stan upadłości lub likwidacji.

6. Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, podatnik wykazuje w zeznaniu, o którym

mowa w art. 27.

Art. 18e. Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz

podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać

w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące

podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Art. 19. 1. Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 15% podstawy opodatkowania – w przypadku:

a) małych podatników,

b) podatników rozpoczynających działalność – w roku podatkowym,

w którym rozpoczęli działalność.

1a. Podatnik, który został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem

przekształcenia spółki w inną spółkę, albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą

we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą

prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające

osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio

prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część

2017-09-04

©Telksinoe s. 147/203

przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości

przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro

przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok

podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do

1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio

przepisy art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające

osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet

kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki

w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały

udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

– nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął

działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

1b. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Jeżeli organ podatkowy określi, na podstawie art. 11, dochód podatnika

w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana przez podatnika

w związku z dokonaniem transakcji lub ujęciem innych zdarzeń, o których mowa

w art. 9a, a podatnik nie przedłoży temu organowi dokumentacji podatkowej – różnicę

między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez ten organ

opodatkowuje się stawką 50%.

Art. 19a. (uchylony)

Art. 20. 1. Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również

dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te

podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności

wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody

(przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy

dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie.

Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed

2017-09-04

©Telksinoe s. 148/203

dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym

państwie.

2. W przypadku gdy:

1) spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

uzyskuje dochody (przychody) z tytułu dywidend oraz inne przychody z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych, oraz

2) dochody (przychody), o których mowa w pkt 1, uzyskiwane są z tytułu udziału

w zyskach spółki podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium

państwa, z którym Rzeczpospolita Polska posiada obowiązującą umowę

o unikaniu podwójnego opodatkowania, niebędącego państwem członkowskim

Unii Europejskiej lub innym państwem należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego albo Konfederacją Szwajcarską, oraz

3) spółka, o której mowa w pkt 1, posiada w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2,

bezpośrednio nie mniej niż 75% udziałów (akcji)

– odliczeniu podlega również kwota podatku od dochodów, z których zysk został

wypłacony, zapłaconego przez spółkę, o której mowa w pkt 2, w państwie jej siedziby,

w części odpowiadającej udziałowi spółki, o której mowa w pkt 1, w wypłaconym

zysku spółki, o której mowa w pkt 2.

2a. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów podlegających

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu

na miejsce ich osiągania, w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, o ile umowa w sprawie unikania

podwójnego opodatkowania zawarta między Rzecząpospolitą Polską a państwem

siedziby tego podmiotu przewiduje przypisanie dochodów uzyskiwanych poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do jego zagranicznego zakładu. Kwota

odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie,

jaka proporcjonalnie przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego

zakładu.

2b. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do spółek podlegających

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu

2017-09-04

©Telksinoe s. 149/203

na miejsce ich osiągania, w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota odliczenia nie może

przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka proporcjonalnie

przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.

3. Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) uzyskiwane przez

podatników, o których mowa w ust. 1, z tytułu dywidend oraz innych przychodów

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym

od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka będąca

podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów

(akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania

podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło

ich osiągania.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć

tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która

proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.

7. (uchylony)

8. Określając wielkość odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz zwolnienia,

o którym mowa w ust. 3, kwotę podatku zapłaconego w obcym państwie oraz

osiągniętego dochodu (przychodu) przelicza się na złote według kursu średniego

2017-09-04

©Telksinoe s. 150/203

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego

poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku lub dzień osiągnięcia dochodu

(przychodu).

9. Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa

w ust. 3, ma zastosowanie w przypadku, gdy spółka, o której mowa w ust. 2 pkt 1 oraz

ust. 3 pkt 2, posiada udziały (akcje) spółki, o której mowa w ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3

pkt 1, w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 oraz odpowiednio w ust. 3 pkt 3,

nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

10. Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa

w ust. 3, ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego

posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3,

upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku

niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej

w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, która

dokonała odliczenia lub skorzystała ze zwolnienia, jest obowiązana zgodnie

z odrębnymi przepisami do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 27

ust. 1, za lata podatkowe, w których dokonała odliczenia lub korzystała ze zwolnienia.

11. Przepisów ust. 2–10 nie stosuje się, jeżeli wypłata dywidendy lub innych

należności z tytułu udziału w zyskach osób prawnych została dokonana w wyniku

likwidacji spółki dokonującej wypłaty.

12. Przepisy ust. 3, 9–11 stosuje się odpowiednio do:

1) spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia

22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni Europejskiej (SCE) (Dz. Urz. WE

L 207 z 18.08.2003, z późn. zm.);

2) dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3, wypłacanych przez spółki

podlegające w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania, spółkom, o których mowa w ust. 3 pkt 2, przy czym określony w ust. 3

pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3

pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;

3) spółek podlegających w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem

2017-09-04

©Telksinoe s. 151/203

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota odliczenia nie

może przekroczyć również tej części podatku zapłaconego w obcym państwie,

jaka proporcjonalnie przypada na dochód z tego źródła przypisany do

zagranicznego zakładu.

13. (uchylony)

14. Przepisy ust. 3, 9–11 oraz 15 stosuje się odpowiednio również do podmiotów

wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji

Szwajcarskiej przepisy te mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek,

o którym mowa w ust. 12 pkt 2.

15. Odliczenie i zwolnienie, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się:

1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ust. 3 pkt 3

i ust. 12 pkt 2, wynika z tytułu własności;

2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na

podstawie tytułu:

a) własności,

b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody)

korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie

zostało przeniesione.

16. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do dywidend i innych dochodów (przychodów)

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, w części, w jakiej w państwie spółki,

o której mowa w ust. 3 pkt 1, wypłacane z tego tytułu kwoty w jakiejkolwiek formie

podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, odliczeniu od dochodu,

podstawy opodatkowania lub od podatku spółki wypłacającej.

Art. 21. 1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,

przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów

wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze

sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub

procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub

2017-09-04

©Telksinoe s. 152/203

naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie

przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej,

rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę

za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych

prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub

sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,

usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług

rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz

świadczeń o podobnym charakterze

– ustala się w wysokości 20% przychodów;

3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do

przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej

żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne

przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych

z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego

wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

– ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia

podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

3. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1

pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub

zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład

spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez

względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny

zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do

2017-09-04

©Telksinoe s. 153/203

kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających

opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez

względu na miejsce ich osiągania;

3) spółka:

a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów

(akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów

(akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

c) (uchylona)

4) rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty

w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym

państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny

zakład jest położony.

3a. Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa

się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1,

jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca

w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada

bezpośrednio – nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się

odpowiednio.

3b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów

(akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności.

3c. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa

w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym

od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

2017-09-04

©Telksinoe s. 154/203

4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa

w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3,

nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

5. Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch

lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3

pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2,

przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku

posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres

dwóch lat, spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku,

wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości

20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego

opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od

następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.

6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów,

które zgodnie z odrębnymi przepisami zostaną uznane za:

1) przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności,

o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2) przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;

3) przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego

prawa do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;

4) przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty

głównej tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej

50 lat od powstania wierzytelności.

7. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1,

między podmiotem wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1

pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które

ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, w wyniku czego kwota wypłaconych

należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie

istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności

określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań. Przepisy

art. 11 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

8. Przepisy ust. 3–7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych

w załączniku nr 5 do ustawy.

2017-09-04

©Telksinoe s. 155/203

9. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się jeżeli wypłacającym

należności jest spółka, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1.

Art. 22. 1. Podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz

innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub

zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19%

uzyskanego przychodu.

1a. Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1, od przychodów

uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi

procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od

dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19, za rok podatkowy, z którego

przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.

1b. Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1a, nie może przekroczyć

kwoty podatku obliczonego zgodnie z ust. 1.

1c. Przepisy ust. 1a i 1b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu

udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, za dany rok podatkowy

zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po

danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych,

licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został

osiągnięty.

1d. Przepis ust. 1c stosuje się odpowiednio do podatku dochodowego od

przychodów (dochodów) komplementariusza z likwidacji spółki, o której mowa

w art. 1 ust. 3 pkt 1, albo z jego wystąpienia z takiej spółki.

1e. W przypadku komplementariusza uzyskującego przychody z tytułu prawa do

udziału w zysku w więcej niż jednej spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1,

pomniejszenie, o którym mowa w ust. 1a, przysługuje w odniesieniu do podatku od

przychodów uzyskiwanych odrębnie z każdej z tych spółek.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz

inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, z wyjątkiem dochodów

uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

2017-09-04

©Telksinoe s. 156/203

1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka

podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania;

3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów

(akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania

podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło

ich osiągania.

4a. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy

spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności

w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

4b. Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat

nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3,

przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej

mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu

uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku

posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie

przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty

podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych

w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza

się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.

4c. Przepisy ust. 4–4b stosuje się odpowiednio do:

2017-09-04

©Telksinoe s. 157/203

1) spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia

22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni Europejskiej (SCE) (Dz. Urz. WE

L 207 z 18.08.2003, z późn. zm.);

2) dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki,

o których mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji

Szwajcarskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich

dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przy czym określony w ust. 4

pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki, o której mowa w ust. 4

pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;

3) dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz położonego na terytorium

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jeżeli spółka ta

spełnia warunki określone w ust. 4–4b.

4d. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:

1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu

własności;

2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na

podstawie tytułu:

a) własności,

b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody)

korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie

zostało przeniesione.

5. (uchylony)

6. Przepisy ust. 4–4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów

wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji

Szwajcarskiej przepisy ust. 4–4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony

warunek, o którym mowa w ust. 4c pkt 2.

Art. 22a. Przepisy art. 20–22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie

unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Art. 22b. Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20–22 stosuje się

pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania

2017-09-04

©Telksinoe s. 158/203

podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której

stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji

podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa,

w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

Art. 22c. 1. Przepisów art. 20 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 nie stosuje się, jeżeli:

1) osiągnięcie dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych następuje w związku z zawarciem

umowy lub dokonaniem innej czynności prawnej, lub wielu powiązanych

czynności prawnych, których głównym lub jednym z głównych celów było

uzyskanie zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 20 ust. 3 lub

art. 22 ust. 4, a uzyskanie tego zwolnienia nie skutkuje wyłącznie

wyeliminowaniem podwójnego opodatkowania tych dochodów (przychodów),

oraz

2) czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru.

2. Dla celów ust. 1 uznaje się, że umowa lub inna czynność prawna nie ma

rzeczywistego charakteru w zakresie, w jakim nie jest dokonywana z uzasadnionych

przyczyn ekonomicznych. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy w drodze

czynności, o których mowa w ust. 1, przenoszona jest własność udziałów (akcji)

spółki wypłacającej dywidendę lub spółka osiąga przychód (dochód), wypłacany

następnie w formie dywidendy lub innego przychodu z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych.

Art. 23. (uchylony)

Art. 24. (uchylony)

Art. 24a. 1. Podatek od dochodów zagranicznej spółki kontrolowanej

uzyskanych przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19% podstawy

opodatkowania.

2. Użyte w niniejszym artykule określenie:

1) zagraniczna spółka – oznacza:

a) osobę prawną,

b) spółkę kapitałową w organizacji,

c) jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka

niemająca osobowości prawnej,

2017-09-04

©Telksinoe s. 159/203

d) spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2

– nieposiadającą siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w której podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, posiada udział w kapitale,

prawo głosu w organach kontrolnych lub stanowiących lub prawo do

uczestnictwa w zysku;

2) instrumenty finansowe – oznacza instrumenty finansowe wymienione w art. 2

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3) jednostka zależna – oznacza podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo

zagraniczną spółkę niespełniającą warunków określonych w ust. 3 pkt 3 lit. b i c,

w których podatnik posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 25%

udziałów w kapitale lub 25% praw głosu w organach kontrolnych lub

stanowiących, lub 25% udziałów związanych z prawem do uczestnictwa

w zyskach.

3. Zagraniczną spółką kontrolowaną jest:

1) zagraniczna spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju

wymienionym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9a ust. 6 albo

2) zagraniczna spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium państwa innego niż

wskazane w pkt 1, z którym:

a) Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy międzynarodowej,

w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo

b) Unia Europejska nie zawarła umowy międzynarodowej

– stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa

informacji podatkowych, albo

3) zagraniczna spółka spełniająca łącznie następujące warunki:

a) w spółce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, posiada nieprzerwanie

przez okres nie krótszy niż 30 dni, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej

25% udziałów w kapitale lub 25% praw głosu w organach kontrolnych lub

stanowiących lub 25% udziałów związanych z prawem do uczestnictwa

w zyskach,

b) co najmniej 50% przychodów tej spółki osiągniętych w roku podatkowym,

o którym mowa w ust. 6, pochodzi z dywidend i innych przychodów

z udziału w zyskach osób prawnych, przychodów ze zbycia udziałów

(akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju

2017-09-04

©Telksinoe s. 160/203

pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychodów z praw autorskich,

praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także

zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

c) co najmniej jeden rodzaj przychodów, o których mowa w lit. b,

uzyskiwanych przez tę spółkę, podlega w państwie jej siedziby lub zarządu

opodatkowaniu według stawki podatku dochodowego obowiązującej w tym

państwie niższej o co najmniej 25% od stawki, o której mowa w art. 19

ust. 1 pkt 1, lub zwolnieniu lub wyłączeniu z opodatkowania podatkiem

dochodowym w tym państwie, chyba że przychody te podlegają zwolnieniu

od opodatkowania w państwie siedziby lub zarządu spółki je otrzymującej

na podstawie przepisów dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada

2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego

zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych

różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 345 z 29.12.2011, str. 8,

z późn. zm.).

4. Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód

zagranicznej spółki kontrolowanej przypadający na okres, w którym został spełniony

warunek wymieniony w ust. 3 pkt 3 lit. a, albo na okres, o którym mowa w ust. 8 albo

9, w takiej części, jaka odpowiada posiadanym udziałom związanym z prawem do

uczestnictwa w zyskach tej spółki, po odliczeniu kwot:

1) dywidendy otrzymanej przez podatnika od zagranicznej spółki kontrolowanej;

2) z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej spółce

kontrolowanej.

5. Kwoty nieodliczone zgodnie z ust. 4 w danym roku podatkowym podlegają

odliczeniu w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.

6. Dochodem, o którym mowa w ust. 4, jest uzyskana w roku podatkowym

nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, ustalonymi zgodnie

z przepisami ustawy, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, ustalona na ostatni

dzień roku podatkowego zagranicznej spółki kontrolowanej. Jeżeli zagraniczna spółka

kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego albo rok ten przekracza okres

kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy, przyjmuje się, że rokiem podatkowym

zagranicznej spółki kontrolowanej jest rok podatkowy podatnika. Dochód

2017-09-04

©Telksinoe s. 161/203

zagranicznej spółki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o straty poniesione

w latach poprzednich.

7. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie udziału podatnika związanego z prawem do

uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej albo nastąpiło wyłączenie

lub ograniczenie tego prawa, dla ustalenia udziału związanego z prawem do

uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej przyjmuje się najwyższy,

określony procentowo, udział podatnika w kapitale, prawie głosu w organach

kontrolnych albo prawie głosu w organach stanowiących tej spółki.

8. W przypadku zagranicznej spółki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3

pkt 1, dla ustalenia udziału związanego z prawem do uczestnictwa w zyskach

zagranicznej spółki kontrolowanej przyjmuje się, że podatnikowi lub podatnikom,

o których mowa w art. 3 ust. 1, przysługiwały, przez cały rok podatkowy, o którym

mowa w ust. 6, wszystkie prawa do uczestnictwa w zyskach tej spółki. W przypadku

braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały podatników, o których mowa

w art. 3 ust. 1, związane z prawem do uczestnictwa w zyskach są równe.

9. Przepisy ust. 8 stosuje się odpowiednio do ustalenia udziału związanego

z prawem do uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej, o której

mowa w ust. 3 pkt 2, chyba że podatnik wykaże, iż faktycznie przysługujący

podatnikowi udział w zagranicznej spółce kontrolowanej lub okres jego posiadania

jest inny.

10. W przypadku zagranicznej spółki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3

pkt 2, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże, że nie jest spełniony co

najmniej jeden z warunków określonych w ust. 3 pkt 3. Przepis ust. 13 stosuje się.

11. Udział podatnika w zagranicznej spółce kontrolowanej, o którym mowa

w ust. 3 pkt 3 lit. a, pomniejsza się o udział jego jednostki zależnej, związany

z prawem do udziału w zyskach tej zagranicznej spółki kontrolowanej, przysługujący

przez ten sam okres, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) jednostka zależna posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów

związanych z prawem do uczestnictwa w zyskach w tej zagranicznej spółce

kontrolowanej;

2) jednostka zależna uwzględnia w podstawie opodatkowania dochody tej

zagranicznej spółki kontrolowanej, na podstawie przepisów dotyczących

2017-09-04

©Telksinoe s. 162/203

zagranicznej spółki kontrolowanej obowiązujących w państwie, w którym

podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów;

3) jednostka zależna jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo istnieje

podstawa prawna, wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,

innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita

Polska, lub innej umowy międzynarodowej, której stroną jest Unia Europejska,

do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu

podatkowego państwa, w którym jednostka zależna będąca zagraniczną spółką

podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

12. Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę

równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną spółkę kontrolowaną

w proporcji, w jakiej pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 4 do dochodu tej spółki

ustalonego zgodnie z ust. 6. Przepisy art. 20 ust. 8 i art. 22b stosuje się odpowiednio.

13. Podatnicy są obowiązani do prowadzenia rejestru zagranicznych spółek,

o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a, a po zakończeniu roku

podatkowego, o którym mowa w ust. 6, nie później niż przed upływem terminu do

złożenia zeznania o wysokości dochodu zagranicznej spółki kontrolowanej

osiągniętego w roku podatkowym, są obowiązani do zaewidencjonowania zdarzeń

zaistniałych w zagranicznej spółce kontrolowanej w ewidencji odrębnej od ewidencji

rachunkowej wskazanej w art. 9 ust. 1 i 1a, w sposób zapewniający określenie

wysokości dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok

podatkowy, w tym także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do określenia wysokości

odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m.

14. Na żądanie organu podatkowego podatnik jest obowiązany udostępnić,

w terminie 7 dni od dnia otrzymania żądania, prowadzone zgodnie z ust. 13 ewidencje

i rejestr. Jeżeli podatnik nie udostępni tych ewidencji lub rejestru albo ustalenie

dochodu na podstawie prowadzonych ewidencji nie jest możliwe, dochód określa się

w drodze oszacowania, przy uwzględnieniu przedmiotu działalności (transakcji),

z której dochód został osiągnięty. Do określenia dochodu w drodze oszacowania

stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

15. W celu obliczenia udziału pośredniego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3

lit. a i ust. 11 pkt 1, przepis art. 11 ust. 5b stosuje się odpowiednio.

2017-09-04

©Telksinoe s. 163/203

16. Przepisów ust. 1, 13 i 14 nie stosuje się, jeżeli zagraniczna spółka

kontrolowana, podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie należącym do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego, prowadzi w tym państwie rzeczywistą działalność

gospodarczą.

17. Przepisu ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 13, nie stosuje się, jeżeli:

1) przychody zagranicznej spółki kontrolowanej nie przekraczają w roku

podatkowym kwoty odpowiadającej 250 000 euro, przeliczonej na walutę polską

po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym

w ostatnim dniu roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, o którym

mowa w ust. 6, albo

2) zagraniczna spółka kontrolowana prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą

na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub

państwo należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym podlega

opodatkowaniu od całości swoich dochodów, i jej dochód nie przekracza 10%

przychodów osiągniętych z tytułu prowadzonej rzeczywistej działalności

gospodarczej w tym państwie – pod warunkiem istnienia podstawy prawnej

wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, innej

ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita

Polska, lub innej umowy międzynarodowej, której stroną jest Unia Europejska,

do uzyskania informacji podatkowych od organu podatkowego państwa,

w którym zagraniczna spółka kontrolowana podlega opodatkowaniu od całości

swoich dochodów.

18. Przy ocenie, czy zagraniczna spółka kontrolowana prowadzi rzeczywistą

działalność gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności czy:

1) zarejestrowanie zagranicznej spółki kontrolowanej wiąże się z istnieniem

przedsiębiorstwa, w ramach którego ta spółka wykonuje faktycznie czynności

stanowiące działalność gospodarczą, w tym w szczególności czy spółka ta

posiada lokal, wykwalifikowany personel oraz wyposażenie wykorzystywane

w prowadzonej działalności gospodarczej;

2) zagraniczna spółka kontrolowana nie tworzy struktury funkcjonującej

w oderwaniu od przyczyn ekonomicznych;

2017-09-04

©Telksinoe s. 164/203

3) istnieje współmierność między zakresem działalności prowadzonej przez

zagraniczną spółkę kontrolowaną a faktycznie posiadanym przez tę spółkę

lokalem, personelem lub wyposażeniem;

4) zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają

uzasadnienie gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z ogólnymi

interesami gospodarczymi tej spółki;

5) zagraniczna spółka kontrolowana samodzielnie wykonuje swoje podstawowe

funkcje gospodarcze przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na

miejscu osób zarządzających.

19. Przepisy ust. 1–18 oraz art. 27 ust. 2a stosuje się odpowiednio do podatnika

prowadzącego działalność gospodarczą przez położony poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, chyba że dochody tego zakładu zostały

uwzględnione przez podatnika w podstawie opodatkowania ustalonej zgodnie

z art. 18.

Rozdział 6

Pobór podatku

Art. 25. 1. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3–6a, art. 21, art. 22 i art. 24a,

są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne

w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od

początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

1a. Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie

do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę

za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia

pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za

ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona

zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

1b. Podatnicy rozpoczynający działalność, w pierwszym roku podatkowym,

z zastrzeżeniem ust. 1c, oraz mali podatnicy, mogą wpłacać zaliczki kwartalne

w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od

początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Przez

kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego.

2017-09-04

©Telksinoe s. 165/203

1c. Zaliczki kwartalne, o których mowa w ust. 1b, podatnik wpłaca w terminie

do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana

zaliczka, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego

podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku

podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem

terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach

określonych w art. 27 ust. 1.

1d. Do podatników rozpoczynających działalność, którzy zamierzają wpłacać

zaliczki kwartalne, o których mowa w ust. 1b, przepisy art. 16k ust. 11 stosuje się

odpowiednio.

1e. Podatnicy, którzy wybrali kwartalne wpłaty zaliczek, o których mowa

w ust. 1b, mają obowiązek w terminie do dnia 20 drugiego miesiąca roku

podatkowego zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu

skarbowego o wyborze tej metody.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1e, dotyczy lat następnych, chyba że

podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi

w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

z kwartalnych wpłat zaliczek.

2a. Podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności

rolniczej, określone w art. 2 ust. 2, oraz z innych źródeł, u których w roku

poprzedzającym rok podatkowy udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej

kwocie przychodów, ustalony zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4e, wynosił co najmniej

50%, mogą wpłacać zaliczki, o których mowa w ust. 1–1c, począwszy od dnia

20 października każdego roku.

3. Przepis ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3a, nie ma zastosowania do podatników,

których dochody w całości są wolne od podatku, z wyjątkiem podatników, o których

mowa w art. 17 ust. 1, przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele

określone w tym przepisie.

3a. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania także do podatników wymienionych

w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a.

4. Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że

przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na

inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym

2017-09-04

©Telksinoe s. 166/203

– podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin

do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata

poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach

na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.

4a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku likwidacji podatnika

w okresie uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia.

5. Podatnik, który złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w formie

pisemnej oświadczenie, że:

1) zaprzestał działalności albo

2) jest podatnikiem, o którym mowa w ust. 4 i nie osiąga przychodów z działalności

wymienionej w art. 17 ust. 1a pkt 1 oraz nie dokonuje wydatków na cele inne niż

określone w art. 17 ust. 1b, 1e i 1f

– jest zwolniony od obowiązków wynikających z ust. 1 od dnia złożenia tego

oświadczenia. W przypadku zmiany stanu faktycznego uzasadniającego to zwolnienie

podatnik, bez wezwania, jest obowiązany stosować przepisy ust. 1–4.

5a. W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na

podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnik jest zwolniony

od obowiązków wynikających z ust. 1, 1b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.

5b. Podatnik będący wspólnikiem spółki jawnej lub spółki komandytowej, która

zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności,

z obowiązków wynikających z ust. 1, 1b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.

5c. Przepisy ust. 5a i 5b stosuje się, jeżeli podatnik nie później niż przed

upływem 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu

wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie

działalności gospodarczej zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika

urzędu skarbowego o okresie zawieszenia wykonywania tej działalności.

5d. Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na

podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy, o których

mowa w ust. 5a i 5b, wpłacają zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 1–1c, 6

i 6a.

2017-09-04

©Telksinoe s. 167/203

6. Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym

w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego

w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany

rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego,

mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego

wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy

o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie

są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

6a. Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku

poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej

lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy – podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne

za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego,

wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego

roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie

wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób wskazany

powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego

w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie

stosuje się odpowiednio.

7. Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych

w ust. 6 i 6a, są obowiązani:

1) w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu

skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym,

w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek;

2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady

wyrażone w tych przepisach;

4) (uchylony)

5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

7a. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, dotyczy lat następnych,

chyba że podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy

zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek.

2017-09-04

©Telksinoe s. 168/203

8. Przepisy ust. 6, 6a i 7 nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz

pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku

podatkowym.

9. Jeżeli podatnik złoży korektę zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1,

powodującą zmianę wysokości podstawy obliczenia miesięcznych zaliczek płaconych

w uproszczonej formie, kwota tych zaliczek:

1) ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości

podstawy ich obliczenia – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie

skarbowym do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za

który zaliczki są płacone w formie uproszczonej;

2) ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po

miesiącu, w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości

podstawy ich obliczenia – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku

podatkowym, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej;

3) nie zmienia się – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie

późniejszym niż wymieniony w pkt 1 i 2.

10. W przypadku gdy właściwy organ podatkowy określi należny podatek

dochodowy w wysokości innej niż wykazana w zeznaniu, o którym mowa w art. 27

ust. 1, albo w zeznaniu korygującym, przepisy ust. 9 stosuje się odpowiednio.

11. Podatnicy będący, od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności

gospodarczej do pierwszego dnia miesiąca roku podatkowego, w którym rozpoczynają

korzystanie ze zwolnienia, małymi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów

o działalności gospodarczej są zwolnieni z obowiązków wynikających z ust. 1 w roku

podatkowym następującym bezpośrednio po:

1) pierwszym roku podatkowym, o którym mowa w art. 8 ust. 2 i 2a – w przypadku

gdy ten rok podatkowy trwał co najmniej pełnych 10 miesięcy kalendarzowych

albo

2) drugim roku podatkowym – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1

– pod warunkiem złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego

oświadczenia o korzystaniu z tego zwolnienia; oświadczenie to składa się w formie

pisemnej w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego objętego tym

zwolnieniem.

2017-09-04

©Telksinoe s. 169/203

12. Podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 11, są

obowiązani do złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, oraz do uiszczenia

należnego podatku za rok objęty tym zwolnieniem w pięciu kolejnych latach

podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym korzystali ze zwolnienia

– w wysokości 20% należnego podatku wykazanego w zeznaniu składanym za rok

objęty zwolnieniem; podatek ten płatny jest w terminach określonych dla złożenia

zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku

objętym tym zwolnieniem.

13. Przepisy ust. 11 i 12 nie mają zastosowania do podatników:

1) utworzonych w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników,

o których mowa w art. 3 ust. 1, albo

2) utworzonych w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną

wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą, spółek niebędących

osobami prawnymi, albo

3) utworzonych przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo

utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo

albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie

równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według

średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego

dnia roku poprzedzającego rok korzystania ze zwolnienia, przy czym wartość

tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo

4) utworzonych przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki niemające

osobowości prawnej, wnoszące – tytułem wkładów niepieniężnych na poczet ich

kapitału – składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku

likwidacji podatników, którzy skorzystali ze zwolnień określonych w ust. 11

i 12, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych

zlikwidowanych podatników, albo

5) którzy uzyskali w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia,

o którym mowa w ust. 11, przychód średniomiesięcznie w wysokości

stanowiącej równowartość w złotych kwoty niższej niż 1000 euro przeliczonej

według średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski,

z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia działalności, albo

2017-09-04

©Telksinoe s. 170/203

6) którzy w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na

podstawie umowy o pracę, w każdym miesiącu mniej niż 5 osób w przeliczeniu

na pełne etaty.

14. Podatnicy, o których mowa w ust. 11, tracą prawo do zwolnienia, jeżeli:

1) zostali postawieni w stan likwidacji albo ogłoszona została ich upadłość

w okresie korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach

podatkowych albo

2) w którymkolwiek z miesięcy roku korzystania ze zwolnienia albo w jednym

z pięciu następnych lat podatkowych zmniejszą przeciętne miesięczne

zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, o więcej niż 10%, w stosunku do

najwyższego przeciętnego miesięcznego zatrudnienia w roku poprzedzającym

rok podatkowy, albo

3) w roku korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych

osiągną przychody z działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości

stanowiącej równowartość w złotych kwoty niższej niż 1000 euro przeliczonej

według średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski,

z ostatniego dnia w roku poprzednim, albo

4) odpowiednio w roku lub za rok korzystania ze zwolnienia lub w pięciu

następnych latach podatkowych mają zaległości z tytułu podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, ceł oraz składek na ubezpieczenie społeczne

i ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.20)); określenie lub wymierzenie w innej

formie – w wyniku postępowania prowadzonego przez właściwy organ –

zaległości z wymienionych tytułów nie pozbawia podatnika prawa do

skorzystania ze zwolnienia, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę

zostanie uregulowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.

15. Przeciętne miesięczne zatrudnienie, o którym mowa w ust. 13 pkt 6 oraz

ust. 14 pkt 2, ustala się w przeliczeniu na pełne etaty, pomijając liczby po przecinku;

20)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1240,

1269, 1365, 1569, 1692, 1735, 1830, 1844, 1893,1916, 1991, 1994 i 2198 oraz z 2016 r. poz. 65,

652, 960, 1355 i 1579.

2017-09-04

©Telksinoe s. 171/203

w przypadku gdy przeciętne miesięczne zatrudnienie jest mniejsze od jedności,

przyjmuje się liczbę jeden.

16. Podatnicy, którzy utracili prawo do zwolnienia:

1) w roku podatkowym, w którym korzystają z tego zwolnienia – są obowiązani do

wpłaty należnych zaliczek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym utracili prawo do zwolnienia, chyba że przed upływem tego

terminu złożyli zeznanie i zapłacili podatek na zasadach określonych w art. 27

ust. 1; w tych przypadkach nie nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości

z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące roku, w którym podatnicy korzystali

ze zwolnienia;

2) w pierwszych trzech miesiącach roku następującego bezpośrednio po roku,

w którym korzystali ze zwolnienia – są obowiązani do złożenia zeznania

o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i zapłaty podatku na

zasadach określonych w art. 27 ust. 1; w tym przypadku nie nalicza się odsetek

za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące roku,

w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;

3) w okresie od upływu terminu określonego dla złożenia zeznania za rok

podatkowy, w którym korzystali ze zwolnienia, do końca piątego roku

podatkowego następującego po roku, w którym korzystali ze zwolnienia – są

obowiązani do zapłaty należnego podatku, o którym mowa w ust. 12, wraz

z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od dnia następnego po upływie

terminu określonego dla złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1,

w którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie.

17. Pomoc, o której mowa w ust. 11 i 12, stanowi pomoc de minimis udzielaną

w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa

wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

Art. 25a. 1. W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2, spółka

przejmująca obowiązana jest, bez wezwania, w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, wpłacić na rachunek urzędu

skarbowego podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy.

2017-09-04

©Telksinoe s. 172/203

Art. 26. 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat

należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane

jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty

zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń

przewidzianych w art. 22 ust. 1a–1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej

z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku

zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca

siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem

rezydencji.

1a. Zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie

pobiera się, jeżeli podatnicy, wymienieni w art. 17 ust. 1, korzystający ze zwolnienia

w związku z przeznaczeniem dochodów na cele statutowe lub inne cele określone

w tym przepisie, złożą płatnikowi najpóźniej w dniu dokonania wypłaty należności

oświadczenie, że przeznaczą dochody z dywidend oraz z innych przychodów z tytułu

udziałów w zyskach osób prawnych – na cele wymienione w tym przepisie.

1b. Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od

zleceniodawców zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi

handlowej są obowiązane przed wyjściem statku z portu polskiego wpłacić na

rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego właściwy według siedziby

Morskiej Agencji naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania, należny

podatek obliczony od przychodu z tytułu wywozu ładunku i pasażerów przyjętych do

przewozu w porcie polskim. Dowód wpłaty podatku zagraniczne przedsiębiorstwo

morskiej żeglugi handlowej jest obowiązane przekazać właściwej miejscowo Morskiej

Agencji. Jeżeli jednak przed wyjściem statku z portu polskiego nie jest możliwe

ustalenie wysokości przychodu za wywóz ładunków i pasażerów, zagraniczne

przedsiębiorstwo morskiej żeglugi handlowej jest obowiązane wpłacić zaliczkę na

podatek od przewidywanego przychodu, a następnie w ciągu 60 dni od dnia wyjścia

z portu wpłacić różnicę między kwotą należnego podatku a kwotą wpłaconej zaliczki.

1c. Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,

które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz

art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie

art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów

2017-09-04

©Telksinoe s. 173/203

wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21

ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita

Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym

do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

1) jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem

rezydencji, lub

2) istnienia zagranicznego zakładu – zaświadczeniem wydanym przez właściwy

organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub

zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten

zagraniczny zakład jest położony.

1d. Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz

będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów

wymienionych w art. 21 ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,

prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat

pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika, o którym mowa

w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od niego certyfikatem

rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są

z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.

1e. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1d, powinno zawierać dane

identyfikujące podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, a w szczególności pełną nazwę, adres

i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu

podatnika.

1f. W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22

ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22

ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne

niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują

zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c,

pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu pisemnego

oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki,

o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub w art. 22 ust. 4 pkt 4.

2017-09-04

©Telksinoe s. 174/203

W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, pisemne

oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest

rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.

1g. Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz

będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów

wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotów wymienionych

w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują zwolnienia wynikające

z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem:

1) udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a

oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, jego miejsca siedziby dla celów podatkowych,

uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji, oraz

2) złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17

ust. 1 pkt 58, pisemnego oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem

wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których mowa

w tych przepisach.

1h. Ocena warunków określonych w ust. 1g dokonywana jest niezależnie od

warunku istnienia podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowej między

Rzecząpospolitą Polską a państwem należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego, w którym podmiot wymieniony w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz

art. 17 ust. 1 pkt 58 ma siedzibę.

1i. Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało

udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności,

płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych

dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.

1j. Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym

mowa w ust. 1i, miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie,

podatnik jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla

celów podatkowych nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 1i stosuje się

odpowiednio.

1k. Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 1j,

odpowiedzialność za niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku

w wysokości niższej od należnej ponosi podatnik.

2017-09-04

©Telksinoe s. 175/203

1l. Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub

umowy, wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie

w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił

obowiązku, o którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od

dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument.

2. W razie przeznaczenia dochodu na podwyższenie kapitału zakładowego,

a w spółdzielniach funduszu udziałowego, płatnicy, o których mowa w ust. 1,

pobierają podatek w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu

rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego,

a w przypadku braku wymogu rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego – od

dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały o podwyższeniu tego kapitału,

a w spółdzielniach – od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały

o podwyższeniu funduszu udziałowego. W tym przypadku podatnikom nie

przysługuje uprawnienie do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1a.

2a. W przypadku gdy wypłata należności z tytułu określonego w art. 21 ust. 1

lub w art. 22 ust. 1 dokonywana jest na rzecz podatników będących osobami

uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych,

których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym

w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, podatek, o którym mowa w ust. 1, płatnik

pobiera w wysokości wynikającej z art. 21 ust. 1 albo art. 22 ust. 1 od łącznej wartości

dochodów (przychodów) przekazanych przez niego na rzecz wszystkich takich

podatników za pośrednictwem posiadacza rachunku zbiorczego. W tym przypadku

przepisów ust. 1a, 1c, 1d, 1f, 1g oraz 3b–3d nie stosuje się w zakresie dotyczącym

podatników, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona.

2b. W przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a do poboru podatku są

obowiązane podmioty prowadzące rachunki zbiorcze, za pośrednictwem których

należność jest wypłacana. Podatek pobiera się w dniu przekazania należności z danego

tytułu do dyspozycji posiadacza rachunku zbiorczego.

2c. W przypadku wypłat należności z tytułu:

1) odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów

wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz

podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,

2017-09-04

©Telksinoe s. 176/203

2) dywidend oraz dochodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 uzyskanych

z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych

albo na rachunkach zbiorczych

– obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących

rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności

następuje za pośrednictwem tych podmiotów.

2d. Płatnicy, o których mowa w ust. 2c, pobierają zryczałtowany podatek

dochodowy w dniu przekazania należności do dyspozycji posiadacza rachunku

papierów wartościowych lub posiadacza rachunku zbiorczego. Zastosowanie stawki

podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo

niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem

udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od

podatnika certyfikatem rezydencji. Przepisy ust. 1c–1l stosuje się odpowiednio.

3. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do

7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2–2b i 2d

pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania,

a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących

osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach

zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie

przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Płatnicy są

obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:

1) art. 3 ust. 1 – informację o wysokości pobranego podatku,

2) art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu – informację o dokonanych wypłatach

i pobranym podatku

– sporządzone według ustalonego wzoru.

Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie

powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.

3a. Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1,

w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa

w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku

2017-09-04

©Telksinoe s. 177/203

podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również

wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje

w trybie przewidzianym w ust. 3b.

3aa. (uchylony)

3b. Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik,

w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia

i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania,

informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 2.

3c. W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed upływem

terminu, o którym mowa w ust. 3a, płatnik przekazuje informację, o której mowa

w ust. 3 pkt 2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.

3d. Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również

podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1

oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się

odpowiednio.

4. Podatnicy, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani, bez wezwania, wpłacić

należny zryczałtowany podatek na rachunek urzędu skarbowego określonego w ust. 3,

jeżeli dochody z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób

prawnych, od których płatnik nie pobrał podatku w związku z oświadczeniem,

o którym mowa w ust. 1a, zostały wydatkowane na inne cele niż wymienione w art. 17

ust. 1.

5. Podatek, o którym mowa w ust. 4, wpłaca się do 20 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wydatku.

6. W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 i 8, spółka

przejmująca, nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana

jako płatnik, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

powstał dochód, wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według

siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników

wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi

z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość

2017-09-04

©Telksinoe s. 178/203

nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa

w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych

wykonuje swoje zadania. Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać

płatnikowi kwotę tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany

przesłać podatnikowi informację o wpłaconym podatku, sporządzoną według

ustalonego wzoru. Obowiązek przesłania informacji o wpłaconym podatku nie

powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.

7. Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1c, 1d i 2c oznacza wykonanie zobowiązania

w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.

8. Informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku, o której mowa

w ust. 3 pkt 2 oraz ust. 3b–3d, przesyła się urzędowi skarbowemu za pomocą środków

komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Art. 26a. 1. W terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po

roku podatkowym, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy, o których

mowa w art. 26, i podatnicy, o których mowa w art. 22 ust. 4b, art. 25a oraz art. 26

ust. 1b i 4, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje

zadania, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2, do urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, roczne

deklaracje sporządzone według ustalonego wzoru.

2. Roczne deklaracje sporządzane przez płatników, o których mowa w art. 26

ust. 2b, mają charakter zbiorczy i nie wskazują podatników, o których mowa w art. 26

ust. 2a zdanie pierwsze.

Art. 27. 1. Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6

ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8,

są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie,

według ustalonego wzoru o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku

podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić

podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego

w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

2017-09-04

©Telksinoe s. 179/203

1a. (uchylony)

1b. (uchylony)

1c. Zeznanie, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą środków

komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

2. Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują

do urzędu skarbowego sprawozdanie wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie

10 dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki – także

odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Obowiązek

złożenia sprawozdania z badania nie dotyczy podatników, których sprawozdania

finansowe, na podstawie odrębnych przepisów, są zwolnione z obowiązku badania.

2a. Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągający dochody z działalności

prowadzonej przez zagraniczne spółki kontrolowane, na zasadach określonych

w art. 24a, są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznanie, według

ustalonego wzoru, o wysokości dochodu z zagranicznej spółki kontrolowanej

osiągniętego w roku podatkowym, o którym mowa w art. 24a ust. 6, do końca

dziewiątego miesiąca następnego roku podatkowego i w tym terminie wpłacić podatek

należny. Jeżeli podatnik osiąga dochody z więcej niż jednej zagranicznej spółki

kontrolowanej, składa odrębne zeznanie o dochodach z każdej z tych spółek.

3. Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów

Ordynacji podatkowej, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, dołączają do

zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, w celu usprawnienia

weryfikacji stosowania metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru

i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi,

uwzględniający w szczególności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość

sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej,

ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi oraz okres stosowania

metody.

5. Podatnicy obowiązani do sporządzania dokumentacji podatkowej, jeżeli ich

przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, przekroczyły

w roku podatkowym równowartość 10 000 000 euro, dołączają do zeznania

2017-09-04

©Telksinoe s. 180/203

podatkowego za rok podatkowy uproszczone sprawozdanie w sprawie transakcji

z podmiotami powiązanymi lub innych zdarzeń zachodzących pomiędzy podmiotami

powiązanymi, lub w związku z którymi zapłata należności dokonywana jest

bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania,

siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję

podatkową.

6. (uchylony)

7. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 5, przelicza się na walutę

polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym

w ostatnim dniu roboczym roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za

który jest składane sprawozdanie, o którym mowa w ust. 5.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór uproszczonego sprawozdania, o którym mowa w ust. 5,

uwzględniając informacje dotyczące podmiotów powiązanych, rodzaju powiązań

z tymi podmiotami, rodzaju i przedmiotu transakcji lub innych zdarzeń, zachodzących

pomiędzy podmiotami powiązanymi, lub w związku z którymi zapłata należności

dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą

konkurencję podatkową, a także kierując się potrzebą ułatwienia podatnikom

poprawnego sporządzenia tego sprawozdania.

9. (uchylony)

Art. 27a. Zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, oraz informacja, o której

mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 3b–3d, mogą być składane w formie dokumentu

pisemnego, jeżeli podmioty obowiązane do ich sporządzenia są zwolnione na

podstawie art. 45ba ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych z obowiązku składania za pomocą środków komunikacji

elektronicznej deklaracji, informacji oraz rocznego obliczenia podatku.

Art. 28. 1. Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze

jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani

składać do urzędu skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub

kwartalnych oraz załączać do zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje,

sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu

2017-09-04

©Telksinoe s. 181/203

udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od

osób prawnych.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatkowej grupy kapitałowej,

reprezentowanej przez spółkę, o której mowa w art. 1a ust. 3 pkt 4.

Art. 28a. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzory:

1) deklaracji i informacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 i 6 oraz w art. 26a,

2) zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1,

3) oświadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1a,

4) informacji, o której mowa w art. 18 ust. 1f pkt 1

– wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania

oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze umożliwienie identyfikacji urzędu

skarbowego, do którego jest kierowany formularz, i odpowiednio podatnika lub

płatnika oraz poprawne obliczenie podatku i zaliczek na podatek przez podatnika lub

płatnika.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 2a, wraz

z objaśnieniami co do sposobu jego wypełniania oraz terminu i miejsca składania,

mając na uwadze umożliwienie identyfikacji podatnika, zagranicznej spółki

kontrolowanej i urzędu skarbowego, do którego jest kierowane zeznanie, oraz

poprawne obliczenie podatku przez podatnika.

Rozdział 7

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 29–36. (pominięte)

Rozdział 8

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 37. (pominięty)

Art. 38. (uchylony)

Art. 38a. 1. W latach 2007–2009 banki są uprawnione do pomniejszenia

zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) o kwotę równą odpowiednio:

2017-09-04

©Telksinoe s. 182/203

1) za 2007 r. – 20%,

2) za 2008 r. – 40%,

3) za 2009 r. – 40%

– kwoty 8% łącznej wartości utworzonych i niezaliczonych na dzień 31 grudnia

2002 r. do kosztu uzyskania przychodów, rezerw celowych na pokrycie wierzytelności

z tytułu kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych przez banki do kategorii stracone

i wątpliwe oraz należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r.

gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek zakwalifikowanych do kategorii

stracone i wątpliwe; pomniejszenie nie dotyczy tych rezerw rozwiązanych lub

zmniejszonych albo zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w 2003 r.

2. Rozwiązanie części lub całości rezerw, które stanowiły podstawę

pomniejszenia zobowiązania podatkowego (kwoty podatku), o którym mowa w ust. 1,

na które utworzono rezerwy celowe, powoduje obowiązek podwyższenia

zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) o kwotę 8% rozwiązanej rezerwy

celowej. Podwyższenie zobowiązania (kwoty podatku) następuje w roku rozwiązania

rezerwy celowej, nie wcześniej jednak niż z chwilą pomniejszenia zobowiązania

podatkowego (kwoty podatku) zgodnie z ust. 1. Jeżeli podwyższenie zobowiązania

podatkowego (kwoty podatku) wynikające z rozwiązania rezerwy celowej przewyższa

wartość pomniejszonego zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) w roku

określonym w ust. 1 pkt 1, wartość ta zostaje uwzględniona w latach następnych.

3. Łączna kwota pomniejszenia zobowiązania podatkowego banków (kwota

podatku), o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa od łącznej kwoty środków

pieniężnych przekazanych na zasilenie Funduszu Poręczeń Unijnych z tytułu

oprocentowania rezerwy obowiązkowej w latach 2004–2006, o których mowa

w art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. poz. 2, z późn. zm.21)).

Art. 38b. 1. Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia

29 września 1994 r. o rachunkowości sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie

z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2

ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy

21)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. poz. 1398,

z 2006 r. poz. 1119, z 2007 r. poz. 162 i 410, z 2008 r. poz. 1315 i 1317, z 2009 r. poz. 589 i 1164

oraz z 2010 r. poz. 709.

2017-09-04

©Telksinoe s. 183/203

aktualizujące z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń)

spłaty kredytów i pożyczek, odpowiadające równowartości rezerw na ryzyko

związane z działalnością banków, w wysokości i na zasadach określonych w art. 16

ust. 1 pkt 26, ust. 2a pkt 2, ust. 2b–2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f.

2. Do odpisów aktualizujących, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 ust. 1

pkt 4 i pkt 6 lit. b, ust. 1a i ust. 4 pkt 15 lit. a–c, art. 15 ust. 1h pkt 2, art. 16 ust. 1

pkt 25 lit. b–c i ust. 2 oraz art. 38a ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Banki, o których mowa w ust. 1, mogą stosować przepisy art. 16 ust. 1 pkt 25

lit. b–c i pkt 26, ust. 2, ust. 2a pkt 2, ust. 2b–2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f do odpisów

aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji

(poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek dotyczących rezerw na ryzyko związane

z działalnością banków, utworzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości

w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2004 r., a niezaliczonych do kosztów

uzyskania przychodów.

4. Przepisy ust. 2 stosuje się do odpisów, o których mowa w ust. 3.

Art. 38c. 1. Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia

29 września 1994 r. o rachunkowości sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie

z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2

ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach

określonych w art. 15 ust. 1h pkt 1, rezerwę na poniesione nieudokumentowane

ryzyko kredytowe do wysokości rezerwy na ryzyko ogólne, która zostałaby utworzona

zgodnie z art. 130 ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a.

2. W bankach, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do przychodów nadwyżki

kwoty rozwiązanej lub zmniejszonej rezerwy na ryzyko ogólne ponad kwotę

utworzonej zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, o których

mowa w art. 2 ust. 3 ustawy wymienionej w ust. 1, rezerwy na poniesione

nieudokumentowane ryzyko kredytowe.

3. Przepisy art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a stosuje się odpowiednio do rezerwy na

poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe utworzonej zgodnie

z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2 ust. 3

ustawy wymienionej w ust. 1.

Art. 39. 1. Tracą moc:

2017-09-04

©Telksinoe s. 184/203

1) ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1991 r. poz. 216, 350 i 444);

2) art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw

regulujących zasady opodatkowania (Dz. U. poz. 443).

2. Przepisy ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 mają zastosowanie przy

opodatkowaniu dochodów osiągniętych przed dniem 1 stycznia 1992 r.

3. Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do których podatnicy nabyli

uprawnienia przed dniem 1 stycznia 1992 r., pozostają w mocy do czasu ich

wygaśnięcia.

4. Podatnicy, którzy:

1) w 1991 r. ponieśli wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy

wymienionej w ust. 1 pkt 1,

2) korzystali do końca 1991 r. z odliczeń wydatków od dochodu na podstawie

art. 12 ust. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2,

zachowują prawo do odliczeń poniesionych w tym okresie wydatków do czasu ich

wyczerpania, z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa

w ust. 1 pkt 1.

Art. 40. 1. Uchyla się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy ustaw szczególnych

przyznające ulgi i zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych oraz znosi

się przyznane na podstawie tych przepisów ulgi i zwolnienia.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy ulg i zwolnień od podatku dochodowego

przysługujących na podstawie przepisów ustaw:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności

spółdzielczości (Dz. U. poz. 36, z późn. zm.22));

4) (uchylony)

5) z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r.

poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 i z 1999 r. poz. 484 i 1178)18);

6) (uchylony)

7) (uchylony)

22)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. poz. 74, 175 i 198, z 1991 r.

poz. 373, z 1992 r. poz. 74 i 406, z 1993 r. poz. 182 oraz z 1994 r. poz. 294 i 419.

2017-09-04

©Telksinoe s. 185/203

8) ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U.

z 2014 r. poz. 40).

Art. 41. (pominięty)

Art. 42. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia23) z mocą od dnia

1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia.

23)

Ustawa została ogłoszona w dniu 10 marca 1992 r.

2017-09-04

©Telksinoe s. 186/203

Załączniki

Załącznik nr 1

WYKAZ ROCZNYCH STAWEK AMORTYZACYJNYCH

Pozycja Stawka % Symbol KŚT Nazwa środków trwałych Powiązanie

(grupa lub z KRŚT

podgrupa, lub

rodzaj)

1 2 3 4 5

01 1,5 11 Budynki mieszkalne 15, 16

122 Lokale mieszkalne

2,5 10 Budynki niemieszkalne 10, 11, 12

13, 14, 15

17, 18, 19

110 Z rodzaju 110 placówki opiekuńczo-wychowawcze, domy 154

opieki społecznej bez opieki medycznej 159

121 Lokale niemieszkalne

4,5 102 Podziemne garaże i zadaszone parkingi 227

oraz budynki kontroli ruchu powietrznego (wieże) 293

104 Zbiorniki, silosy oraz magazyny podziemne, zbiorniki 200

i komory podziemne (z wyłączeniem budynków 202

magazynowych i naziemnych) 203

205

209

220

221

222

10 103 Kioski towarowe o kubaturze poniżej 500 m3 125

– trwale związane z gruntem

109 Domki kempingowe, budynki zastępcze 169

– trwale związane z gruntem 198

010 Plantacje wikliny 001

02 2,5 224 Budowle wodne, z wyjątkiem melioracji, 250

doków stałych zalądowionych, wałów 251

i grobli 253

254

255

259

293

297

21 Budowle sklasyfikowane jako budowle do uzdatniania 256

wód, z wyjątkiem studni wierconych

290 Budowle sportowe i rekreacyjne, z wyłączeniem ogrodów 28

i parków publicznych, skwerów, ogrodów botanicznych

i zoologicznych

291 Wieże przeciwpożarowe 291

225 Melioracje podstawowe 01

226 Melioracje szczegółowe 01

2017-09-04

©Telksinoe s. 187/203

1 2 3 4 5

4,5 2 Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, z wyłączeniem 2

ogrodów i parków publicznych, skwerów, ogrodów

botanicznych i zoologicznych

10 211 Przewody sieci technologicznych wewnątrzzakładowych 651

221 Urządzenia zabezpieczające ruch pociągów 680

14 202 Z rodzaju 202 wieże ekstrakcyjne 507

20 200 Z rodzaju 200 wieże wiertnicze, wieżomaszty 510

03 7 3 Kotły i maszyny energetyczne 3

14 323 Silniki spalinowe na paliwo lekkie 323

324 Silniki spalinowe na paliwo ciężkie 324

325 Silniki spalinowe na paliwo gazowe 325

326 Silniki powietrzne 326

343 Z rodzaju 343 zespoły elektroenergetyczne przenośne 343

z silnikami spalinowymi na paliwo lekkie

344 Zespoły elektroenergetyczne z silnikami spalinowymi na 344

paliwo ciężkie

349 Reaktory jądrowe 349

04 7 431 431-0 filtry (prasy) błotniarki 431

431-4 cedzidła mechaniczne

450 Piece do przerobu surowców (z wyjątkiem 450-50 piece 450

do przerobu surowca wielokomorowe)

451 Piece do przetwarzania paliw (z wyjątkiem 451-0 piece 451

koksownicze)

454 Piece do wypalania tunelowe 454

475 Aparaty bębnowe 475

477 Suszarki komorowe: 477-0 do 4 oraz 477

477-6 do 8

10 4 Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania 4

14 41 Obrabiarki do metali 40, 41

44 Maszyny i urządzenia do przetłaczania i sprężania cieczy 44

i gazów

46 Aparaty do wymiany ciepła (z wyjątkiem rodzaju 465 46

i 469-0)

47 Maszyny, urządzenia i aparaty do operacji i procesów 47

materiałowych (z wyjątkiem rodzaju 474, 475, 477-0 do 4

i 6-8 oraz 479-0)

18 449 Z rodzaju 449-90 urządzenia dystrybucyjne do benzyny 449

i olejów elektryczne i przepływomierze składowe do

cieczy i paliw płynnych

465 Z rodzaju 465 wymienniki płynów obiegowych przy 465

produkcji sody

469 469-0 chłodnice odmulin i prób kołowych rozkładni gazu 469

474 Kolumny nitracyjne i denitracyjne 474

479 479-0 odbieralnice hydrauliczne rozkładni gazu 479

481 Aparaty i urządzenia do powierzchniowej obróbki metali 481

sposobem chemicznym i elektrogalwanicznym

482 Aparaty i urządzenia do powierzchniowej obróbki metali 482

sposobem cieplnym

484 484-0 urządzenia do spawania i napawania łukowego 484

w ochronie gazów oraz do spawania i napawania

plazmowego

Z rodzaju 484-1 wytwornice acetylenowe przenośne

wysokiego ciśnienia,

484-3 zgrzewarki oporowe i tarcicowe

2017-09-04

©Telksinoe s. 188/203

1 2 3 4 5

Z rodzaju 484-6 urządzenia do metalizacji natryskowej

i do natryskiwania tworzywami sztucznymi

490 Maszyny i urządzenia do przygotowywania maszynowych 490

nośników danych oraz maszyny analityczne

492 Samodzielne urządzenia do automatycznej regulacji 492

i sterowania procesami

493 Z rodzaju 493 roboty przemysłowe 493

20 434 434-01 maszyny do zamykania słoi 434

Z rodzaju 434-02 maszyny do zamykania puszek

465 Wymienniki przeponowe rurowe sklasyfikowane jako 465

chłodnice kwasu siarkowego

30 491 Zespoły komputerowe 491

05 7 506 506-1 i 506-2 aparaty do rektyfikacji powietrza 506

507 507-2 i 507-3 krystalizatory 507

507-4 komory potne

548 548-0 maszyny, urządzenia i aparaty do produkcji 548

materiału zecerskiego

583 583-0 koparki i zwałowarki w kopalniach odkrywkowych 583

węgla

583-1 koparki w piaskowniach przemysłu węglowego

10 512 Maszyny i urządzenia do eksploatacji otworów 512

wiertniczych

513 Maszyny i urządzenia do przeróbki mechanicznej rud 513

i węgla

514 514-0 maszyny i urządzenia aglomerowni 514

514-1 maszyny i urządzenia wielkopiecowe

514-2 maszyny i urządzenia hutnicze stalowni

Z rodzaju 514-3 do 6 nożyce hutnicze do cięcia na gorąco,

tabor hutniczy, walcowniczy

514-9 inne maszyny, urządzenia i aparaty hutnicze

520 Z rodzaju 520 maszyny i urządzenia przemysłu 520

kamieniarskiego:

520-0 i 520-1 traki ramowe i tarczowe

520-2 cyrkulaki

520-3 szlifierki

520-4 tokarki i wiertarki do kamienia

520-5 kombajny do robót przygotowawczych

523 Maszyny i urządzenia przemysłu cementowego 523

525 525-31 autoklawy 525

529 Z rodzaju 529 maszyny i urządzenia do produkcji 529

materiałów budowlanych:

529-81 do produkcji elementów z lastryko

529-82 do produkcji sztucznego kamienia

56 Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów rolnych 56

582 Z rodzaju 582-1 pojemniki do bitumu stalowe powyżej 582

20 000 l pojemności oraz z rodzaju 582-2 odśnieżarki

o mocy silników powyżej 120 KM

14 50 Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu chemicznego 50

517 Maszyny i urządzenia torfiarskie 517

52 Maszyny dla przemysłu surowców mineralnych 52

53 Maszyny do produkcji wyrobów z metali i tworzyw 53

sztucznych

2017-09-04

©Telksinoe s. 189/203

1 2 3 4 5

54 Maszyny, urządzenia i aparaty do obróbki i przerobu 54

drewna, produkcji wyrobów z drewna oraz maszyny

i aparaty papiernicze i poligraficzne

55 Maszyny i urządzenia do produkcji wyrobów 55

włókienniczych i odzieżowych oraz do obróbki skóry

i produkcji z niej

561 561-6 maszyny, urządzenia i aparaty do produkcji napoi 561

568 Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu piekarniczego 568

(z wyjątkiem 568-40 do 48)

57 Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów spożywczych 57

59 Maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i gospodarki 59

leśnej

18 505 505-1 piece prażalnicze fluidezyjne 505

51 Maszyny, urządzenia i aparaty wiertnicze, górnicze, 51

gazownicze, odlewnicze, torfiarskie oraz geodezyjne i

kartograficzne

58 Maszyny do robót ziemnych, budowlanych i drogowych 58

20 506 506-3 odgazowywacze 506

510 Maszyny i urządzenia wiertnicze 510

511 Obudowy zmechanizowane 511

518 Z rodzaju 518 aparaty i urządzenia do: 518

518-01 pomiarów magnetycznych

518-02 pomiarów geologicznych

518-03 pomiarów sejsmicznych i radiometrycznych

518-1 elektrycznego profilowania odwiertów, karotażu

gazowego, perforacji otworów wiertniczych

535 Z rodzaju 535-0 aparaty specjalne do wytwarzania kwasu 535

wolframowego i maszyny do redukcyjnych, próżniowych

i specjalnych wytopów metali

Z rodzaju 535-1 maszyny do produkcji węglanów i past

emulsyjnych

Z rodzaju 535-7 urządzenia do produkcji

półprzewodników

579 579-000 dystrybutory 579

579-003 młynki młotkowe

579-01 maszyny i urządzenia do przerobu odpadów

zwierzęcych na mąkę pastewną i tłuszcze utylizacyjne

579-09 inne maszyny i urządzenia do przerobu odpadów