Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1899

©Telksinoe s. 1/97

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1899, 1948, 1986.

U S T A W A

z dnia 16 lutego 2007 r.

o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady:

1) tworzenia, utrzymywania i finansowania zapasów ropy naftowej, produktów

naftowych i gazu ziemnego;

2) przeprowadzania kontroli u podmiotów objętych obowiązkiem tworzenia

i utrzymywania zapasów, o których mowa w pkt 1, a także u przedsiębiorców

świadczących usługi magazynowania oraz którym zlecono tworzenie i

utrzymywanie zapasów;

3) postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa

oraz wypełniania zobowiązań międzynarodowych dotyczących zaopatrzenia

rynku w ropę naftową, produkty naftowe i gaz ziemny, w tym:

a) dysponowania zapasami, o których mowa w pkt 1,

b) warunki zaopatrzenia w ropę naftową, produkty naftowe i gaz ziemny,

c) zakres wprowadzanych ograniczeń w dostarczaniu, poborze i zużyciu

produktów naftowych i gazu ziemnego.

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 73/238/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie łagodzenia skutków trudności

w dostawach surowej ropy naftowej i produktów ropopochodnych (Dz. Urz. UE L 228

z 16.08.1973, str. 1–2; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, t. 1, str. 36);

2) dyrektywy 2006/67/WE z dnia 24 lipca 2006 r. nakładającej na państwa członkowskie

obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów

ropopochodnych (Dz. Urz. UE L 217 z 08.08.2006, str. 8–15);

3) dyrektywy 2003/55/WE z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku

wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 98/30/WE (Dz. Urz. UE L 176

z 15.07.2003, str. 57–78; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, t. 2, str. 230);

4) dyrektywy 2004/67/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. dotyczącej środków zapewniających

bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2004, str. 92–96;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, t. 3, str. 19).

2017-03-08

©Telksinoe s. 2/97

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) bezpieczeństwo paliwowe państwa – stan umożliwiający bieżące pokrycie

zapotrzebowania odbiorców na ropę naftową, produkty naftowe i gaz ziemny,

w określonej wielkości i czasie, w stopniu umożliwiającym prawidłowe

funkcjonowanie gospodarki;

2) produkty naftowe:

a) kondensat gazu ziemnego (NGL),

b) półprodukty rafineryjne,

c) inne węglowodory,

d) gaz rafineryjny nieskroplony,

e) etan,

f) gaz płynny (LPG),

g) benzyny silnikowe,

h) benzyny lotnicze,

i) paliwa typu benzyny do silników odrzutowych,

j) paliwa typu nafty do silników odrzutowych,

k) inne nafty,

l) oleje napędowe,

m) lekkie oleje opałowe i pozostałe oleje napędowe,

n) ciężkie oleje opałowe,

o) benzyny lakowe i przemysłowe,

p) smary,

q) asfalty,

r) parafiny,

s) koks naftowy,

t) pozostałe produkty

– określone w załączniku B rozdział 4 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r.

w sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn.

zm.);

2a) ekwiwalent ropy naftowej – wyrażoną w tonach ilość ropy naftowej lub

produktów naftowych przeliczoną przez zastosowanie odpowiednich

współczynników;

2017-03-08

©Telksinoe s. 3/97

3) paliwa – produkty naftowe określone w pkt 2 lit. f–n, w tym również

zawierające dodatki bez względu na ich ilość;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

5a) dodatki – związki inne niż węglowodory dodawane do paliw lub mieszane

z paliwami w celu zmiany ich właściwości oraz biokomponenty

w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 775 oraz

z 2016 r. poz. 266 i 1165);

6) (uchylony)

7) gaz ziemny – gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, we wszystkich

stadiach skupienia, w tym skroplony gaz ziemny (LNG) i sprężony gaz

ziemny (CNG);

8) produkcja paliw – wytwarzanie paliw w procesie przerobu ropy naftowej,

kondensatu gazu ziemnego (NGL), półproduktów rafineryjnych i innych

węglowodorów lub przetwarzanie paliw poprzez procesy mieszania

komponentów, w tym paliw, w wyniku których powstaje co najmniej jedno

z paliw albo wzrasta całkowita ilość jednego z nich;

9) nabycie wewnątrzwspólnotowe – przemieszczenie ropy naftowej, produktów

naftowych lub gazu ziemnego z terytorium innego państwa członkowskiego

Wspólnoty Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

10) dostawa wewnątrzwspólnotowa – przemieszczenie ropy naftowej, produktów

naftowych lub gazu ziemnego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej,

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

11) państwo trzecie – państwo niebędące członkiem Wspólnoty Europejskiej;

12) import – import ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

13) eksport – eksport ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

2017-03-08

©Telksinoe s. 4/97

14) przywóz – sprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ropy

naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego w ramach nabycia

wewnątrzwspólnotowego lub importu;

15) wywóz – wywóz ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach dostawy

wewnątrzwspólnotowej lub eksportu;

15a) międzynarodowy bunkier morski – ilość paliwa dostarczonego statkom pod

wszystkimi banderami prowadzącym morską lub śródlądową żeglugę

międzynarodową, z wyjątkiem paliw zużywanych przez:

a) statki rybackie,

b) kutry rybackie,

c) łodzie rybackie,

d) jednostki sił zbrojnych;

16) zapasy handlowe – zapasy utrzymywane przez podmioty zajmujące się

produkcją paliw oraz przywozem ropy naftowej lub paliw, stanowiące

nadwyżkę nad zapasami, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1;

17) (uchylony)

17a) faktyczne dostawy krajowe brutto – dostawy na rynek krajowy paliw

określonych w pkt 2 lit. g–n pochodzących z przywozu oraz produkcji, w tym

również z produkcji z surowców krajowych, z wyłączeniem

międzynarodowego bunkra morskiego, w poprzednim roku kalendarzowym,

obliczone na podstawie danych przekazywanych lub zbieranych w ramach

statystyki publicznej, określanych corocznie w programach badań

statystycznych statystyki publicznej;

17b) zużycie krajowe brutto ekwiwalentu ropy naftowej – iloczyn współczynnika

1,2 i sumy faktycznych dostaw krajowych brutto w poprzednim roku

kalendarzowym;

17c) średnie dzienne zużycie krajowe brutto ekwiwalentu ropy naftowej – iloraz

zużycia krajowego brutto ekwiwalentu ropy naftowej w poprzednim roku

kalendarzowym i liczby dni w poprzednim roku kalendarzowym;

18) producent – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą

w zakresie produkcji paliw, w tym także zlecającego taką produkcję innym

2017-03-08

©Telksinoe s. 5/97

podmiotom, z wyłączeniem usługowej produkcji paliw na rzecz innych

podmiotów;

19) handlowiec:

a) przedsiębiorcę wykonującego samodzielnie lub za pośrednictwem

innego podmiotu działalność gospodarczą w zakresie przywozu ropy

naftowej lub paliw,

b) osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która, nie prowadząc działalności gospodarczej

w zakresie przywozu ropy naftowej lub paliw, samodzielnie lub za

pośrednictwem innego podmiotu wykonuje działalność polegającą na

przywozie ropy naftowej lub paliw i zużywa je na potrzeby własne

z wyłączeniem przywozu paliw w standardowych zbiornikach, o których

mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku

akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.2)), lub rozporządza

nimi poprzez jakąkolwiek czynność prawną lub faktyczną;

20) pierwszy rok wykonywania działalności – kolejnych dwanaście miesięcy

kalendarzowych, począwszy od miesiąca, w którym podmiot rozpoczął

w ramach wykonywanej działalności faktyczną produkcję lub przywóz paliw

lub przywóz ropy naftowej;

21) interwencyjne uwolnienie zapasów – obniżenie ilości zapasów, o których

mowa w art. 3 ust. 2, w wyniku podjęcia działań interwencyjnych, o których

mowa w art. 32 ust. 2 pkt 1 i 2;

21a) zmiana ilości zapasów – dodatnią lub ujemną wielkość odzwierciedlającą

zmianę ilości zapasów, o których mowa w art. 3 ust. 2, wynikającą z:

a) corocznego dostosowania ilości tych zapasów do wymaganego poziomu

określonego w art. 3 ust. 3 lub

b) wprowadzenia na rynek ropy naftowej lub paliw pochodzących z tych

zapasów w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia, lub

c) odtwarzania zapasów w przypadku ich interwencyjnego uwolnienia;

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1559,

1662 i 1877, z 2015 r. poz. 18, 211, 978, 1269, 1479, 1649, 1844, 1893 i 1932 oraz z 2016 r.

poz. 925, 1052 i 1228.

2017-03-08

©Telksinoe s. 6/97

22) odbiorca – odbiorcę, o którym mowa w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn.

zm.3));

23) instalacja magazynowa – instalację, o której mowa w art. 3 pkt 10a ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;

24) system gazowy – sieci gazowe wraz z przyłączonymi do nich urządzeniami

i instalacjami współpracującymi z siecią oraz inne urządzenia, a także

instalacje znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez które

gaz ziemny jest wprowadzany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i rozprowadzany po tym terytorium;

25) operator systemu gazowego – operatora systemu przesyłowego gazowego,

operatora systemu dystrybucyjnego gazowego lub operatora systemów

połączonych gazowych;

26) operator systemu przesyłowego gazowego – przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się przesyłaniem gazu ziemnego, odpowiedzialne za ruch sieciowy

w systemie przesyłowym gazowym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo

funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz

niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej gazowej, w tym połączeń z innymi

systemami gazowymi;

27) operator systemu dystrybucyjnego gazowego – przedsiębiorstwo

energetyczne zajmujące się dystrybucją gazu ziemnego, odpowiedzialne za

ruch sieciowy w systemie dystrybucyjnym gazowym, bieżące

i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację,

konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej

gazowej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi;

28) operator systemu połączonego gazowego – przedsiębiorstwo energetyczne

zarządzające systemami połączonymi gazowymi, w tym systemem

przesyłowym i dystrybucyjnym, albo systemem przesyłowym gazowym,

dystrybucyjnym gazowym, magazynowania lub skraplania gazu ziemnego;

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 984

i 1238, z 2014 r. poz. 457, 490, 900, 942, 1101 i 1662, z 2015 r. poz. 151, 478, 942, 1618, 1893,

1960 i 2365 oraz z 2016 r. poz. 266, 831, 925, 1052 i 1165.

2017-03-08

©Telksinoe s. 7/97

29) odbiorca gazu ziemnego w gospodarstwie domowym – odbiorcę

dokonującego zakupu gazu ziemnego na własny użytek w celu jego zużycia

w gospodarstwie domowym.

Rozdział 2

Zasady tworzenia, utrzymywania oraz finansowania zapasów ropy naftowej

i produktów naftowych

Art. 3. 1. W celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w ropę

naftową i produkty naftowe w sytuacji wystąpienia zakłóceń w ich dostawach na

rynek krajowy oraz wypełniania zobowiązań międzynarodowych, tworzy się

zapasy ropy naftowej i produktów naftowych, zwane dalej „zapasami

interwencyjnymi”.

2. Zapasy interwencyjne obejmują zapasy:

1) obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, zwane dalej „zapasami

obowiązkowymi ropy naftowej lub paliw”, tworzone i utrzymywane przez

producentów i handlowców;

2) agencyjne ropy naftowej i paliw, zwane dalej „zapasami agencyjnymi”,

tworzone i utrzymywane przez Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej

„Agencją”.

3. Zapasy interwencyjne zaspokajają zapotrzebowanie na ropę naftową

i paliwa w ilości odpowiadającej co najmniej iloczynowi 90 dni i średniego

dziennego przywozu netto ekwiwalentu ropy naftowej w poprzednim roku

kalendarzowym.

3a. Średni dzienny przywóz netto ekwiwalentu ropy naftowej oblicza się na

podstawie danych przekazywanych lub zbieranych w ramach statystyki publicznej

określanych corocznie w programach badań statystycznych statystyki publicznej,

według następującego wzoru:

(I × 0,96) + (S ? B) × 1, 065

P=

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

P– średni dzienny przywóz netto ekwiwalentu ropy naftowej,

I– sumę przywozu ropy naftowej oraz produktów naftowych

określonych w art. 2 pkt 2 lit. a–c w poprzednim roku

2017-03-08

©Telksinoe s. 8/97

kalendarzowym, pomniejszoną o sumę wywozu ropy naftowej oraz

tych produktów naftowych w poprzednim roku kalendarzowym,

skorygowaną o zmianę ilości ich zapasów w poprzednim roku

kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach wagowych,

S– sumę przywozu produktów naftowych określonych w art. 2 pkt 2

lit. d–t w poprzednim roku kalendarzowym, pomniejszoną o sumę

wywozu tych produktów naftowych w poprzednim roku

kalendarzowym, skorygowaną o zmianę ilości ich zapasów

w poprzednim roku kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach

wagowych z uwzględnieniem współczynników określonych

w obwieszczeniu wydanym na podstawie art. 4,

B– międzynarodowy bunkier morski,

R– liczbę dni w poprzednim roku kalendarzowym.

3b. Przy obliczaniu średniego dziennego przywozu netto ekwiwalentu ropy

naftowej dodatki uwzględnia się jedynie w przypadku, gdy zostały dodane do paliw

lub z nimi zmieszane.

4. Zapasy interwencyjne powiększa się o rezerwę na poczet zapasów

niedostępnych z przyczyn technicznych oraz ubytków podczas przemieszczania

zapasów interwencyjnych; rezerwa ta wynosi 10% tworzonych i utrzymywanych

zapasów interwencyjnych.

5. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy wykaz:

1) surowców oraz produktów naftowych uwzględnianych podczas ustalania

ilości zapasów interwencyjnych,

2) surowców oraz paliw, w których tworzy się zapasy interwencyjne, w podziale

na kategorie (grupy), uwzględniając możliwość zamiennego utrzymywania

zapasów tych paliw w ramach danej kategorii,

3) paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej

– biorąc pod uwagę obowiązującą klasyfikację Nomenklatury Scalonej (kody CN)

według załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca

1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej

Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 256 z 07.09.1987, str. 1), strukturę zużycia paliw na

rynku krajowym oraz zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej.

2017-03-08

©Telksinoe s. 9/97

5a. Ilość utrzymywanych zapasów interwencyjnych oblicza się według

wzoru:

Zi = N ?? 0,96 + B ?? 1,2

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Zi – ilość zapasów interwencyjnych wyrażoną w jednostkach wagowych,

N– ilość zapasów interwencyjnych ropy naftowej wyrażoną

w jednostkach wagowych,

B– ilość zapasów interwencyjnych paliw, z wyłączeniem gazu płynnego

(LPG), wyrażoną w jednostkach wagowych, z uwzględnieniem

współczynników określonych w obwieszczeniu wydanym na

podstawie art. 4.

6. Paliwa, z których są tworzone zapasy interwencyjne, powinny spełniać

wymagania jakościowe określone w przepisach o systemie monitorowania

i kontrolowania jakości paliw.

7. Dopuszcza się utrzymywanie, w ramach zapasów interwencyjnych,

zapasów benzyny silnikowej, gazu płynnego (LPG) oraz olejów napędowych

niespełniających wymagań w zakresie prężności par i temperatury zablokowania

zimnego filtra dla poszczególnych okresów roku, określonych w przepisach

o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

8. Utrzymywane, w ramach zapasów interwencyjnych, paliwa, o których

mowa w ust. 7, mogą być wprowadzone do obrotu, w celu ich wymiany lub

zamiany, pod warunkiem że w chwili ich wprowadzenia do obrotu będą spełniały

wymagania jakościowe określone dla poszczególnych okresów roku w przepisach

o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

9. Dopuszcza się utrzymywanie, w ramach zapasów interwencyjnych, paliw

znajdujących się w końcowym etapie procesu produkcyjnego, przed procesem

uszlachetniania, komponowania, barwienia i znakowania.

10. Podmioty, na które nakłada się obowiązek utrzymywania zapasów

interwencyjnych, zapewniają ich nieograniczoną dyspozycyjność polegającą na

braku ograniczeń prawnych i faktycznych.

11. Podmioty, na które nakłada się obowiązek utrzymywania zapasów

interwencyjnych, mogą ustanawiać ograniczenia prawne lub faktyczne na zapasach

interwencyjnych, pod warunkiem że ustanowione ograniczenia nie uniemożliwiają

2017-03-08

©Telksinoe s. 10/97

lub nie utrudniają interwencyjnego uwolnienia tych zapasów w sytuacji zagrożenia

bezpieczeństwa paliwowego państwa oraz w sytuacji konieczności wypełnienia

zobowiązań międzynarodowych.

<12. Zapasy interwencyjne utrzymuje się w magazynach, których Dodane ust. 12 i

13 w art. 3 wejdą

parametry techniczne oraz parametry techniczne związanych z tymi w życie z dn.

1.01.2018 r. (Dz.

magazynami systemów przesyłowych i transportowych umożliwiają U. z 2014 r. poz.

900).

interwencyjne uwolnienie całości zapasów interwencyjnych

zmagazynowanych w danym magazynie, w tym wytłoczenie tych zapasów,

w okresie 90 dni (dostępność fizyczna).

13. W przypadku bezzbiornikowego magazynowania ropy naftowej,

o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne

i górnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1131), parametry techniczne magazynów oraz

parametry techniczne związanych z tymi magazynami systemów

przesyłowych i transportowych odpowiadają wymaganiom w zakresie

dostępności fizycznej, w okresie:

1) 150 dni – od dnia 1 stycznia 2018 r.;

2) 90 dni – od dnia 1 stycznia 2024 r.

Art. 4. Minister właściwy do spraw energii corocznie, w terminie do dnia

15 marca, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”:

1) wielkości:

a) średniego dziennego przywozu netto ekwiwalentu ropy naftowej,

b) średniego dziennego zużycia krajowego brutto ekwiwalentu ropy

naftowej,

c) średniej dziennej produkcji netto gazu płynnego (LPG),

d) średniego dziennego przywozu gazu płynnego (LPG)

– w poprzednim roku kalendarzowym, na podstawie danych statystycznych

przekazywanych lub zebranych w ramach badań statystyki publicznej

określanych corocznie w programach badań statystycznych statystyki

publicznej, oraz

2) wartości współczynników określających gęstość produktów naftowych

służących do ich przeliczenia z jednostek objętościowych na jednostki

wagowe, stosowanych w danym roku kalendarzowym.

2017-03-08

©Telksinoe s. 11/97

Art. 5. 1. Producenci i handlowcy są obowiązani do tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

2. Producenci i handlowcy w zależności od przedmiotu wykonywanej

działalności, struktury produkcji lub struktury przywozu tworzą zapasy

obowiązkowe:

1) ropy naftowej;

2) paliw.

3. Producenci i handlowcy tworzą i utrzymują zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), w wielkości

odpowiadającej iloczynowi:

1) 76 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – do dnia 31 grudnia 2014 r.;

2) 68 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – od dnia 1 stycznia 2015 r.;

3) 63 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – od dnia 31 marca 2016 r.;

4) 60 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – od dnia 1 października 2016 r.;

5) 57 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – od dnia 31 marca 2017 r.;

6) 53 dni i średniej dziennej produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub

paliw zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym – od dnia 31 grudnia 2017 r.

3a. Producenci i handlowcy tworzą i utrzymują zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw w zakresie gazu płynnego (LPG) w wielkości odpowiadającej

iloczynowi 30 dni i średniej dziennej produkcji gazu płynnego (LPG) lub jego

przywozu, zrealizowanych przez producenta lub handlowca w poprzednim roku

kalendarzowym.

2017-03-08

©Telksinoe s. 12/97

3b. Producenci i handlowcy tworzą zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub

paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), obliczając ich ilość na dany rok

kalendarzowy na podstawie wielkości produkcji paliw, z wyłączeniem gazu

płynnego (LPG), lub przywozu ropy naftowej lub paliw, z wyłączeniem gazu

płynnego (LPG), na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w poprzednim roku

kalendarzowym, przy czym:

1) w przypadku ropy naftowej – minimalną wielkość zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, z wyłączaniem gazu płynnego (LPG), w zakresie

ropy naftowej oblicza się według wzoru:

P?G?O

ZOr = [ × H] × W

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

ZOr – minimalną wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw w zakresie ropy naftowej wyrażoną w jednostkach wagowych,

P– wielkość przywozu ropy naftowej i ilość ropy naftowej

wprowadzonej na rynek krajowy z zapasów obowiązkowych

w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia w poprzednim roku

kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach wagowych,

G– ilość ropy naftowej wykorzystanej do produkcji paliw w poprzednim

roku kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach wagowych,

O– pomniejszenia odnoszące się do poprzedniego roku kalendarzowego,

o których mowa w ust. 6, wyrażone w jednostkach wagowych,

R– liczbę dni w poprzednim roku kalendarzowym,

H– wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), wyrażoną w liczbie dni

średniej dziennej wielkości przywozu ropy naftowej, określonej

w ust. 3 dla danego roku kalendarzowego,

W– współczynnik powiększenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw w zakresie ropy naftowej o rezerwę określoną w art. 3

ust. 4, wynoszący 1,1;

2) ilość ropy naftowej, oznaczonej symbolem „G”, o której mowa w pkt 1,

oblicza się według wzoru:

G=P × U

2017-03-08

©Telksinoe s. 13/97

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

P– wielkość przywozu ropy naftowej i ilość ropy naftowej

wprowadzonej na rynek krajowy z zapasów obowiązkowych

w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia w poprzednim roku

kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach wagowych,

U– współczynnik uzysku paliw z ropy naftowej przerobionej przez

poszczególnych producentów w poprzednim roku kalendarzowym;

3) w przypadku paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG) – minimalną

wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w zakresie paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), oblicza się według wzoru:

P?O

ZOp = [ × H] × W

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

ZOp – minimalną wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw w zakresie paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG),

wyrażoną w jednostkach objętościowych, w temperaturze

referencyjnej 15°C (288°K),

P– wielkość produkcji i przywozu paliw oraz ilość paliw

wprowadzonych na rynek krajowy z zapasów obowiązkowych

w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia, z wyłączeniem gazu

płynnego (LPG), wyrażoną w jednostkach objętościowych,

w temperaturze referencyjnej 15°C (288°K) w poprzednim roku

kalendarzowym,

O– pomniejszenia odnoszące się do poprzedniego roku kalendarzowego,

o których mowa w ust. 6, wyrażone w jednostkach objętościowych,

w temperaturze referencyjnej 15°C (288°K),

R– liczbę dni w poprzednim roku kalendarzowym,

H– wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), wyrażoną w liczbie dni

średniej dziennej produkcji lub przywozu paliw, określonej

w ust. 3 dla danego roku kalendarzowego,

2017-03-08

©Telksinoe s. 14/97

W– współczynnik powiększenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw w zakresie paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG),

o rezerwę określoną w art. 3 ust. 4, wynoszący 1,1.

3c. Producent dokonuje obliczeń wymaganej ilości zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), w zakresie ropy

naftowej, stosując własne współczynniki uzysku paliw z poprzedniego roku

kalendarzowego.

3d. Handlowiec przywożący ropę naftową na rzecz producenta dokonuje

obliczeń wymaganej ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), w zakresie ropy naftowej, stosując

współczynniki uzysku paliw producenta, na rzecz którego dokonuje przywozu ropy

naftowej, z poprzedniego roku kalendarzowego.

3e. Producent niezwłocznie przekazuje handlowcom przywożącym ropę

naftową na jego rzecz pisemne oświadczenie o poziomie współczynnika uzysku

paliw z roku poprzedniego.

3f. Do wielkości produkcji, o której mowa w ust. 3b, wlicza się paliwa

przetworzone w drodze mieszania paliw lub komponentów.

3g. Producent przetwarzający paliwa poprzez procesy mieszania tworzy

zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw w ilościach, dla których podstawę

obliczeń stanowi suma wielkości przywozu paliwa lub komponentów oraz

wielkości dodatków zużytych w procesie uszlachetniania i mieszania.

3h. Producent wytwarzający paliwa poprzez przerób ropy naftowej,

kondensatu gazu ziemnego (NGL), półproduktów rafineryjnych i innych

węglowodorów, będący równocześnie handlowcem, tworzy zapasy w postaci:

1) ropy naftowej – od ilości przywiezionej ropy naftowej, pomniejszonej o masę

frakcji wykorzystanych jako surowiec do produkcji paliw, zgodnie z własnym

współczynnikiem uzysku paliw,

2) paliw – od ilości paliw wyprodukowanych z przywiezionej ropy naftowej,

kondensatu gazu ziemnego (NGL), półproduktów rafineryjnych i innych

węglowodorów przywiezionych oraz od ilości paliw sprowadzonych

w ramach przywozu

– w ilościach obliczonych zgodnie z wzorami, o których mowa w ust. 3b.

2017-03-08

©Telksinoe s. 15/97

3i. Producent paliw, przetwarzający je poprzez procesy mieszania, od których

poprzedni krajowy producent lub handlowiec tworzy zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw, tworzy zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, dla

których podstawą obliczeń jest różnica między ilością produktu końcowego i tą

ilością paliw, od której zapasy ropy naftowej lub paliw tworzy poprzedni producent

lub handlowiec.

3j. Podstawą obliczenia ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, o których mowa w ust. 3i, jest oświadczenie producenta lub handlowca

przekazane producentowi, który przeznacza nabyte paliwa lub ich komponenty do

dalszego przetwarzania. Oświadczenie to zawiera w szczególności:

1) nazwę i adres producenta lub handlowca;

2) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów

gospodarki narodowej (REGON), numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz

numer akcyzowy, jeżeli producent lub handlowiec takie posiada;

3) określenie ilości odsprzedanej ropy naftowej lub paliw, od której producent

lub handlowiec dokonujący odsprzedaży paliw utworzy zapasy obowiązkowe

ropy naftowej lub paliw;

4) zobowiązanie do utworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw od ilości paliw lub komponentów odsprzedanych w celu dalszego ich

przetwarzania.

3k. Producenci i handlowcy tworzą zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub

paliw w zakresie gazu płynnego (LPG), ustalając ich ilość na dany rok

kalendarzowy na podstawie wielkości produkcji gazu płynnego (LPG) lub jego

przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w poprzednim roku

kalendarzowym. Minimalną wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw w zakresie gazu płynnego (LPG) oblicza się według wzoru:

P?O

ZOLPG = [ × 30] × W

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

ZOLPG – minimalną wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw w zakresie gazu płynnego (LPG), wyrażoną w jednostkach

wagowych,

2017-03-08

©Telksinoe s. 16/97

P– wielkość produkcji i przywozu gazu płynnego (LPG) oraz ilość gazu

płynnego (LPG) wprowadzonego na rynek krajowy z zapasów

obowiązkowych w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia

w poprzednim roku kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach

wagowych,

O– pomniejszenia odnoszące się do poprzedniego roku kalendarzowego,

o których mowa w ust. 6, wyrażone w jednostkach wagowych,

R– liczbę dni w poprzednim roku kalendarzowym,

W– współczynnik powiększenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw w zakresie gazu płynnego (LPG), o rezerwę określoną

w art. 3 ust. 4, wynoszący 1,1.

3l. Przy obliczaniu ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

uwzględnia się tylko dodatki dodane do paliw lub z nimi zmieszane.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Wielkość produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw

stanowiące podstawę obliczenia wymaganej na dany rok kalendarzowy ilości

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz obliczenia opłaty zapasowej

pomniejsza się odpowiednio o ilości:

1) ropy naftowej lub paliw wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

2) paliw przeznaczonych na międzynarodowy bunkier morski,

3) paliw wyprodukowanych z olejów odpadowych,

4) ropy naftowej lub paliw przeznaczonych na odtworzenie zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

5) paliw przeznaczonych na zużycie własne przez producenta w procesie

technologicznym przerobu ropy,

6) paliw wyprodukowanych z ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego (NGL)

i innych węglowodorów wydobytych w kraju lub z obszaru morskiego

należącego do krajowej strefy ekonomicznej,

7) biokomponentów dodanych do paliw przez producenta w procesie ich

produkcji

2017-03-08

©Telksinoe s. 17/97

– pod warunkiem potwierdzenia tych ilości dokumentami określonymi

w przepisach wydanych na podstawie ust. 6a.

6a. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

rodzaje dokumentów potwierdzających ilości ropy naftowej, paliw lub

biokomponentów, o których mowa w ust. 6, uprawniające do pomniejszenia

wielkości produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw, stanowiących

podstawę obliczenia wymaganej na dany rok kalendarzowy ilości zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz obliczenia opłaty zapasowej, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia kontroli nad zapasami obowiązkowymi ropy

naftowej lub paliw oraz konieczność zapewnienia rzetelności obliczeń

dokonywanych przez producentów i handlowców, a także możliwość dokonania

kontroli poprawności tych obliczeń.

7. (uchylony)

8. Utworzone i utrzymywane przez producentów i handlowców zapasy

obowiązkowe ropy naftowej lub paliw stanowią ich majątek, chyba że z umów,

o których mowa w art. 11 ust. 1 lub w art. 11a ust. 5, wynika, że zapasy te stanowią

majątek przyjmującego zlecenie.

9. Ilość utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

dostosowuje się do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego do poziomu

wynikającego z obliczeń wykonanych odpowiednio zgodnie z ust. 3b lub 3k.

Art. 6. 1. Producent i handlowiec, w pierwszym roku wykonywania

działalności w zakresie produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw, są

obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw na zasadach określonych w ust. 2, począwszy od 15 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym nastąpił przywóz lub produkcja.

2. Podstawą obliczania wymaganej ilości zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw, dla producenta i handlowca, w przypadku, o którym mowa

w ust. 1, jest:

1) suma wielkości przywozu ropy naftowej lub paliw, lub wielkości produkcji

paliw w danym miesiącu i w miesiącach poprzedzających, liczonych od

miesiąca, w którym podmiot rozpoczął w ramach wykonywanej działalności

faktyczną produkcję lub przywóz paliw lub przywóz ropy naftowej, oraz

2017-03-08

©Telksinoe s. 18/97

2) wielkość zapasów wyrażona w liczbie dni średniej dziennej produkcji paliw

lub przywozu ropy naftowej lub paliw, określona odpowiednio w art. 5 ust. 3

lub ust. 3a dla danego roku kalendarzowego.

3. Producent i handlowiec są obowiązani do końca roku kalendarzowego,

w którym zakończył się pierwszy rok wykonywania działalności, utrzymywać

zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw w ilości obliczonej zgodnie z ust. 2.

4. Producent i handlowiec w przypadku:

1) zakończenia działalności w zakresie produkcji paliw lub przywozu ropy

naftowej lub paliw, w danym roku kalendarzowym utrzymują wymaganą ilość

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw do dnia wykreślenia

z rejestru, o którym mowa w art. 13 ust. 1;

2) zawieszenia wykonywania działalności w zakresie produkcji paliw lub

przywozu ropy naftowej lub paliw, w danym roku kalendarzowym utrzymują

wymaganą ilość zapasów do końca roku kalendarzowego.

5. Producent i handlowiec przekazują Agencji informacje o zamiarze

zakończenia lub zawieszenia wykonywania działalności w zakresie produkcji paliw

lub przywozu ropy naftowej lub paliw co najmniej na 14 dni przed planowaną datą

zakończenia lub zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

Art. 7. 1. Producenci i handlowcy utrzymują zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw w postaci:

1) ropy naftowej;

2) paliw określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Producenci i handlowcy mogą utrzymywać zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw tworzone w zakresie gazu płynnego (LPG) zamiennie w postaci

benzyn silnikowych, w ilości równoważnej pod względem wartości opałowej.

Przepisy art. 11 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

5a. Ilość równoważną pod względem wartości opałowej, o której mowa

w ust. 5, oblicza się według wzoru:

PLPG × Q LPG

Pb =

Qb

2017-03-08

©Telksinoe s. 19/97

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Pb – wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG) utrzymywaną w postaci

benzyn silnikowych, wyrażoną w jednostkach wagowych,

PLPG – wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG), obliczoną zgodnie

z art. 5 ust. 3k, wyrażoną w jednostkach wagowych,

Qb – średnią wartość opałową benzyn silnikowych wynoszącą 29 MJ/litr,

QLPG – średnią wartość opałową gazu płynnego (LPG) wynoszącą

19,90 MJ/litr.

5b. Obliczoną wielkość zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG) utrzymywaną w postaci benzyn

silnikowych, wyrażoną w jednostkach wagowych, należy przeliczyć na jednostki

objętościowe, w temperaturze referencyjnej 15°C (288°K), stosując współczynnik

określający gęstość benzyny silnikowej określony w obwieszczeniu, o którym

mowa w art. 4.

5c. Do benzyn silnikowych, o których mowa w ust. 5b, należy stosować

procentowy udział, o którym mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8 pkt 1.

6. (uchylony)

7. Producenci mogą utrzymywać:

1) do 50% zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw tworzonych

w zakresie paliw, z wyłączeniem ciężkiego oleju opałowego,

2) do 75% zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw tworzonych

w zakresie ciężkiego oleju opałowego

– w postaci ropy naftowej.

8. Handlowcy mogą utrzymywać:

1) do 50% zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw tworzonych

w zakresie paliw, z wyłączeniem ciężkiego oleju opałowego,

2) do 75% zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw tworzonych

w zakresie ciężkiego oleju opałowego

– w postaci ropy naftowej, na zasadach określonych w art. 11 ust. 3 i 4.

9. Producenci i handlowcy, obliczając ilości ropy naftowej utrzymywanej

zamiennie za paliwa, mogą stosować maksymalne współczynniki uzysku paliw

2017-03-08

©Telksinoe s. 20/97

możliwe do uzyskania w instalacji producenta gwarantującego przerób zamiennie

utrzymywanej ropy naftowej na paliwa, potwierdzone danymi technologicznymi

dla danej instalacji, uzyskane w roku poprzednim, z zastrzeżeniem że łączna suma

współczynników uzysków dla poszczególnych paliw nie może przekraczać 100%.

10. Producenci i handlowcy aktualizują maksymalne współczynniki uzysku

paliw oraz niezwłocznie dokonują korekty ilości zapasów ropy naftowej

utrzymywanej zamiennie za paliwa, nie później niż do dnia 1 marca każdego roku.

Art. 8. 1. Do zapasów interwencyjnych można zaliczyć ropę naftową i paliwa

zmagazynowane:

1) w zbiornikach rafinerii ropy naftowej, z wyłączeniem paliw znajdujących się

w instalacjach i rurociągach produkcyjnych;

2) w terminalach i magazynach hurtowych;

3) w zbiornikach instalacji rurociągowych;

4) w zbiornikach i magazynach portowych znajdujących się w portach

docelowych położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) w zbiornikowcach znajdujących się w portach docelowych położonych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po dopełnieniu formalności portowych

i celnych;

6) na barkach i statkach żeglugi przybrzeżnej, w tym w przedziałach

ładunkowych, wynajętych do transportowania paliw na obszarze wód

terytorialnych Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem zapewnienia

możliwości bezzwłocznego przeprowadzenia kontroli stanu zapasów;

7) w zbiornikach magazynowych i rozlewniach gazu płynnego (LPG);

8) w miejscach, w których jest prowadzone podziemne bezzbiornikowe

magazynowanie ropy naftowej lub paliw.

2. Do zapasów interwencyjnych nie zalicza się ropy naftowej lub paliw

znajdujących się w:

1) złożach ropy naftowej niewydobytej;

2) tranzycie, z przeznaczeniem dla innych państw;

3) rurociągach przesyłowych;

4) cysternach kolejowych i samochodowych;

5) zbiornikach magazynowych na stacjach paliw, w tym stacjach paliw gazu

płynnego (LPG);

2017-03-08

©Telksinoe s. 21/97

6) magazynach o przeznaczeniu wojskowym;

7) punktach sprzedaży butli z gazem płynnym (LPG);

8) zbiornikowcach znajdujących się poza portem docelowym;

9) zbiornikach statków morskich.

3. (uchylony)

4. Do zapasów interwencyjnych nie zalicza się ropy naftowej lub paliw:

1) objętych postępowaniem zabezpieczającym;

2) objętych egzekucją sądową;

3) objętych egzekucją administracyjną;

4) wchodzących w skład masy upadłości.

5. Producent i handlowiec są obowiązani niezwłocznie zawiadomić Prezesa

Agencji o wystąpieniu zdarzenia, o którym mowa w ust. 4, nie później niż

w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o wystąpieniu tego zdarzenia. Do

zawiadomienia należy dołączyć kopię dokumentów potwierdzających jego

wystąpienie.

Art. 9. 1. Zapasy interwencyjne mogą być utrzymywane wyłącznie na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Zapasy interwencyjne mogą być utrzymywane poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej – na terytorium innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, pod warunkiem zawarcia umowy międzynarodowej między

Rzecząpospolitą Polską a tym państwem członkowskim, na terytorium którego

zapasy te będą utrzymywane.

3. Umowa międzynarodowa, o której mowa w ust. 2, określa

w szczególności:

1) organ właściwy do wyrażania zgody na utrzymywanie zapasów

interwencyjnych przez poszczególnych producentów, handlowców lub

Agencję na terytorium państwa członkowskiego, z którym jest zawierana

umowa;

2) organ państwa członkowskiego, z którym jest zawierana umowa, właściwy do

wyrażania zgody na utrzymywanie zapasów interwencyjnych na jego

terytorium, przez poszczególnych producentów, handlowców lub Agencję;

2017-03-08

©Telksinoe s. 22/97

3) sposób dysponowania zapasami interwencyjnymi utrzymywanymi na

terytorium państwa członkowskiego, z którym jest zawierana umowa, w tym

ich uwalniania;

4) tryb kontroli stanu i jakości zapasów interwencyjnych utrzymywanych na

terytorium państwa członkowskiego, z którym jest zawierana umowa;

5) sposób spełnienia międzynarodowych wymagań dotyczących

sprawozdawczości w zakresie zapasów interwencyjnych.

4. Zapasy interwencyjne utrzymywane stosownie do ust. 2 nie mogą

przekraczać 5%:

1) ogólnej ilości zapasów agencyjnych;

2) ogólnej ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do

utrzymywania których dany producent i handlowiec są obowiązani.

5. Wydając zgodę, o której mowa w ust. 3 pkt 1, właściwy organ uwzględnia

w szczególności konieczność zapewnienia dostępności fizycznej zapasów.

Art. 9a. 1. Zapasy interwencyjne innych państw członkowskich Unii

Europejskiej mogą być utrzymywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod

warunkiem zawarcia umowy międzynarodowej między Rzecząpospolitą Polską

a państwem, na rzecz którego zapasy te będą utrzymywane.

2. Umowa międzynarodowa, o której mowa w ust. 1, określa

w szczególności:

1) organ właściwy do wyrażania zgody na utrzymywanie zapasów na rzecz

państwa członkowskiego, z którym jest zawierana umowa;

2) organ państwa członkowskiego, z którym jest zawierana umowa, właściwy do

wyrażania zgody na utrzymywanie zapasów na jego rzecz;

3) sposób dysponowania zapasami utrzymywanymi na rzecz państwa

członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, w tym ich uwalniania;

4) tryb kontroli stanu i jakości zapasów utrzymywanych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

5) sposób spełnienia międzynarodowych wymagań dotyczących

sprawozdawczości w zakresie zapasów.

3. Wydając zgodę, o której mowa w ust. 2 pkt 1, właściwy organ uwzględnia

w szczególności stan zdolności magazynowych na ropę naftową i paliwa na

2017-03-08

©Telksinoe s. 23/97

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz konieczność zapewnienia zdolności

magazynowych dla zapasów interwencyjnych.

4. Zapasów, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do zapasów

interwencyjnych.

Art. 10. 1. Producenci i handlowcy, którzy utrzymują zapasy obowiązkowe

ropy naftowej lub paliw u przedsiębiorców świadczących usługi magazynowania

ropy naftowej lub paliw, są obowiązani zawrzeć umowę o magazynowanie tych

zapasów, zwaną dalej „umową o magazynowanie”.

1a. Przedsiębiorca świadczący usługę, o której mowa w ust. 1, który zawarł

umowę o magazynowanie z producentem lub handlowcem, nie może zlecić

magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw innemu

przedsiębiorcy.

2. Umowa o magazynowanie określa w szczególności:

1) ilość i miejsce magazynowanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw;

2) warunki zapewniające utrzymywanie odpowiedniego poziomu ilościowego

i jakościowego magazynowanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw;

3) sposób postępowania przy magazynowaniu zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw, ich wymianie i konserwacji oraz interwencyjnym

uwalnianiu tych zapasów;

4) okres magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

przy czym okres ten nie powinien być krótszy niż rok kalendarzowy;

5) zasady odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy;

6) okres jej obowiązywania i warunki rozwiązania.

3. Producenci oraz handlowcy są obowiązani przekazać Prezesowi Agencji

kopię umowy o magazynowanie, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia, w celu

dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze producentów i handlowców, o którym

mowa w art. 13 ust. 1.

4. W przypadku zmiany umowy o magazynowanie w zakresie postanowień,

o których mowa w ust. 2, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2017-03-08

©Telksinoe s. 24/97

Art. 11. 1. Producenci i handlowcy mogą zlecić, na podstawie umowy,

wykonanie zadań w zakresie tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw przedsiębiorcom wykonującym działalność gospodarczą

w zakresie obrotu ropą naftową lub paliwami, wytwarzania paliw lub

magazynowania ropy naftowej lub paliw.

1a. Przedsiębiorca przyjmujący zlecenie, o którym mowa w ust. 1, nie może

zlecić jego wykonania innemu przedsiębiorcy.

2. Umowa określa w szczególności:

1) ilość tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw w okresie obowiązywania umowy;

2) sposób wykonania zlecenia;

3) warunki zapewniające utrzymywanie odpowiedniego poziomu ilościowego

i jakościowego tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw;

4) sposób postępowania podczas magazynowania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, ich wymiany i konserwacji oraz interwencyjnego

uwolnienia tych zapasów;

5) okres obowiązywania umowy, przy czym okres ten nie może być krótszy niż

90 dni;

6) miejsce magazynowania tworzonych i utrzymywanych zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w okresie obowiązywania umowy;

7) sposób wykonywania obowiązków dotyczących sporządzania

i przekazywania informacji, o których mowa w art. 22 i 38;

8) postanowienia dotyczące zmiany warunków umowy i jej wypowiedzenia;

9) odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy.

3. Handlowiec, który zlecił wykonanie swoich zadań dotyczących tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, tworzonych

w postaci paliw, przedsiębiorcy wytwarzającemu paliwa poprzez przerób ropy

naftowej, może utrzymywać zapasy w postaci ropy naftowej, pod warunkiem że

w umowie zostaną zawarte również postanowienia zobowiązujące przyjmującego

zlecenie do przerobu ropy naftowej na paliwa będące przedmiotem umowy,

w czasie zapewniającym handlowcowi zlecającemu wykonanie jego zadań

2017-03-08

©Telksinoe s. 25/97

dotyczących interwencyjnego uwalniania tych zapasów, oraz postanowienia

dotyczące ceny i miejsca wydawania paliw.

4. Handlowiec, który zlecił wykonanie swoich zadań dotyczących tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, tworzonych

w postaci paliw, przedsiębiorcy wykonującemu działalność gospodarczą

w zakresie magazynowania ropy naftowej może utrzymywać zapasy w postaci ropy

naftowej, pod warunkiem, że zostanie zawarta przez niego lub przez przedsiębiorcę

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie magazynowania ropy naftowej,

także umowa dotycząca przerobu tej ropy z przedsiębiorcą wytwarzającym paliwa

poprzez przerób ropy naftowej, w której zawarte zostaną postanowienia

zobowiązujące tego przedsiębiorcę do przerobu tej ropy na paliwa w czasie

gwarantującym skuteczne uwolnienie zapasów interwencyjnych oraz

postanowienia dotyczące sposobu ustanawiania ceny i miejsca wydania paliw.

5. W przypadku zlecenia przez producentów lub handlowców tworzenia

i utrzymywania, w ich imieniu, zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

podmiotom wymienionym w ust. 1, przedsiębiorcy przyjmujący zlecenie:

1) nie mogą wykorzystywać, na własne potrzeby, tworzonych i utrzymywanych

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w okresie obowiązywania

umowy;

2) są obowiązani zagwarantować zlecającemu dostęp do tworzonych

i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

w okresie obowiązywania umowy.

6. W przypadku gdy zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw,

utrzymywane zgodnie z ust. 1, nie stanowią majątku producenta lub handlowca,

umowa powinna zawierać także postanowienia gwarantujące zlecającemu prawo

nabycia tych zapasów w okresie jej obowiązywania oraz określać sposób ustalania

ceny odsprzedaży tych zapasów.

6a. W przypadku gdy zapasy ropy naftowej lub paliw utrzymywane są

zgodnie z ust. 4, a umowa dotycząca przerobu ropy zawierana jest pomiędzy

przedsiębiorcą wykonującym działalność gospodarczą w zakresie magazynowania

ropy naftowej, a przedsiębiorcą wytwarzającym paliwa poprzez przerób ropy

naftowej, umowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje także oświadczenie

przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie magazynowania

2017-03-08

©Telksinoe s. 26/97

ropy naftowej, że zawarł umowę na przerób ropy z przedsiębiorcą wytwarzającym

paliwa oraz że w ramach tej umowy gwarantuje przerób na paliwa ropy naftowej

utrzymywanej na rzecz tego handlowca, w czasie zapewniającym temu

handlowcowi wykonanie jego zadań dotyczących interwencyjnego uwolnienia tych

zapasów, oraz postanowienia dotyczące sposobu określania ceny i miejsca wydania

paliw.

7. Producenci i handlowcy przed zawarciem umów, o których mowa w ust. 1

i 4, są obowiązani do przedłożenia Prezesowi Agencji projektów tych umów oraz

uzyskania zgody na ich zawarcie.

8. Prezes Agencji, w terminie 14 dni, w drodze decyzji administracyjnej,

odmawia wyrażenia zgody na zawarcie umów, o których mowa w ust. 1 i 4, jeżeli:

1) projekty tych umów nie zawierają postanowień, o których mowa w ust. 2–4

i 6;

2) projekty tych umów zawierają postanowienia ograniczające lub wyłączające

dyspozycyjność zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, o której

mowa w art. 3 ust. 10 i 11;

3) magazyny, w których mają być utrzymywane zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw, nie spełniają wymagań w zakresie dostępności fizycznej;

4) producent lub handlowiec nie uzyskał zgody, o której mowa w art. 9 ust. 3

pkt 1 – w przypadku utrzymywania zapasów interwencyjnych na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którym Rzeczpospolita

Polska zawarła umowę, o której mowa w art. 9 ust. 2.

8a. Przed wyrażeniem zgody na zawarcie umów, o których mowa w ust. 1 i 4,

Prezes Agencji może przeprowadzić kontrolę u przedsiębiorcy wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie obrotu ropą naftową lub paliwami,

wytwarzania paliw lub magazynowania ropy naftowej lub paliw, z którym umowa

ma zostać zawarta.

8b. Zakres kontroli, o której mowa w ust. 8a, obejmuje sprawdzenie

spełnienia przez przedsiębiorcę wymagań, o których mowa w ust. 2 oraz w art. 3

ust. 10–12.

9. Producent lub handlowiec przekazuje Prezesowi Agencji kopie umów,

o których mowa w ust. 1 i 4, w terminie 14 dni od dnia ich zawarcia.

2017-03-08

©Telksinoe s. 27/97

9a. W razie zmiany umów, o których mowa w ust. 1 i 4, w zakresie

postanowień, o których mowa w ust. 2–4 i 6, przepisy ust. 7–9 stosuje się

odpowiednio.

10. Producenci i handlowcy, zlecający wykonanie swoich zadań w zakresie

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

innym podmiotom, ponoszą odpowiedzialność za jakość i stan tych zapasów oraz

wypełnianie obowiązków dotyczących interwencyjnego uwolnienia tych zapasów.

Art. 11a. 1. Prezes Agencji w terminie do dnia 1 czerwca każdego roku

podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej informacje o:

1) ilości zapasów ropy naftowej lub paliw, wyrażonej w tonach ekwiwalentu

ropy naftowej, co do której Agencja może w następnym roku kalendarzowym

świadczyć usługę tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw;

2) wysokości wynagrodzenia Agencji za świadczenie takiej usługi, biorąc pod

uwagę, że wysokość tego wynagrodzenia może odpowiadać jedynie

rzeczywistym kosztom poniesionym przez Agencję oraz że wynagrodzenie

może być wymagane po utworzeniu tych zapasów;

3) sposobie zabezpieczenia wykonania umowy o świadczenie takiej usługi;

4) innych warunkach świadczenia takiej usługi przez Agencję.

2. Nie później niż do dnia 31 sierpnia każdego roku producenci i handlowcy

składają Prezesowi Agencji deklarację zawarcia umowy o świadczenie przez

Agencję usługi tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw, określając ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

których umowa ta ma dotyczyć, oraz dokumentują korespondencją handlową

z podmiotami świadczącymi usługi magazynowania ropy naftowej lub paliw brak

możliwości utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

w paliwach lub ropie naftowej.

3. Prezes Agencji ustala listę producentów i handlowców, którzy złożyli

deklaracje i dokumentację, o których mowa w ust. 2, oraz rozdysponowuje

pomiędzy nich ilość zapasów ropy naftowej lub paliw podaną w ogłoszeniu,

o którym mowa w ust. 1, zaczynając od najmniejszych ilości zadeklarowanych

przez producentów i handlowców aż do wyczerpania tej ilości.

2017-03-08

©Telksinoe s. 28/97

4. Do dnia 15 października Prezes Agencji podaje do publicznej wiadomości

na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej listę

producentów i handlowców, wśród których rozdysponował ilość zapasów ropy

naftowej lub paliw podaną w ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, wraz

z przyporządkowaną każdemu z nich ilością tych zapasów.

5. Do dnia 31 grudnia Prezes Agencji zawiera z producentami i handlowcami

umowy o świadczenie przez Agencję usługi tworzenia i utrzymywania zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw na okres następnego roku

kalendarzowego.

6. Do umów, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 11 ust. 2 pkt 1–4 i 6–9.

7. W przypadku wykreślenia z rejestru, o którym mowa w art. 13 ust. 1,

producenta lub handlowca będącego stroną umowy, umowa wygasa z chwilą tego

wykreślenia.

8. Prezes Agencji przed zawarciem umowy, o której mowa w ust. 5, jest

obowiązany do przedłożenia projektu tej umowy ministrowi właściwemu do spraw

energii oraz uzyskać zgodę na jej zawarcie.

9. Minister właściwy do spraw energii odmawia wyrażenia zgody na zawarcie

umowy, o której mowa w ust. 5, jeżeli:

1) projekt umowy nie zawiera postanowień, o których mowa w art. 11 ust. 2

pkt 1–4 i 6–9;

2) projekt umowy zawiera postanowienia ograniczające lub wyłączające

dyspozycyjność zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, o której

mowa w art. 3 ust. 10 i 11;

3) magazyny, w których mają być utrzymywane przez Agencję na rzecz

producentów lub handlowców zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw,

nie spełniają wymagań w zakresie dostępności fizycznej.

10. Prezes Agencji uaktualnia co miesiąc informacje, o których mowa

w ust. 1, w odniesieniu do okresów bieżących i podaje je do publicznej wiadomości

w terminie do 25 dnia każdego miesiąca, z zastrzeżeniem że zmiana warunków,

o których mowa w ust. 1 pkt 2–4 możliwa jest jedynie z 7-miesięcznym

wyprzedzeniem.

2017-03-08

©Telksinoe s. 29/97

11. W przypadku gdy po dokonaniu aktualizacji, o której mowa w ust. 10,

Agencja posiada dodatkowe ilości ropy naftowej lub paliw, co do których może

świadczyć usługę tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw, Prezes Agencji podaje do publicznej wiadomości okres w jakim

usługa może być świadczona oraz określa termin, który nie może być dłuższy niż

miesiąc i nie może być krótszy niż dwa tygodnie, licząc od dnia podania tej

informacji do publicznej wiadomości, w którym producenci i handlowcy mogą

składać deklaracje, o których mowa w ust. 2. Przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

12. W terminie dwóch tygodni, licząc od ostatniego dnia terminu określonego

przez Prezesa Agencji i podanego do publicznej wiadomości zgodnie z ust. 11,

Prezes Agencji podaje do publicznej wiadomości listę producentów i handlowców,

wśród których rozdysponował ilość zapasów ropy naftowej lub paliw podaną

w ogłoszeniu, wraz z przyporządkowaną każdemu z nich ilością tych zapasów.

13. W terminie czterech tygodni, licząc od ostatniego dnia terminu, o którym

mowa w ust. 12, Prezes Agencji zawiera z producentami i handlowcami, wśród

których rozdysponował ilość zapasów ropy naftowej lub paliw podaną

w ogłoszeniu, umowy o świadczenie przez Agencję usługi tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw. Do umów tych

stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7–9 oraz art. 11 ust. 2 pkt 1–4 i 6–9

z zastrzeżeniem, że umowy te zawierane są na okres nie krótszy niż 90 dni.

14. Przychody uzyskane z tytułu świadczenia usługi tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez Agencję

stanowią jej przychód.

Art. 12. 1. Koszty tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw ponoszą producenci oraz handlowcy; koszty te są zaliczane do

kosztów ich działalności.

2. Producenci oraz handlowcy lub przedsiębiorcy utrzymujący zapasy

obowiązkowe ropy naftowej lub paliw na rzecz producentów lub handlowców,

stosownie do art. 11, są obowiązani ubezpieczyć zapasy obowiązkowe ropy

naftowej lub paliw od ognia i innych zdarzeń losowych.

2017-03-08

©Telksinoe s. 30/97

Art. 13. 1. Tworzy się rejestr systemu zapasów interwencyjnych, zwany dalej

„rejestrem”.

1a. Rejestr składa się z rejestru:

1) producentów i handlowców;

2) zapasów interwencyjnych;

3) zapasów specjalnych.

2. Rejestr prowadzi Prezes Agencji.

2a. Rejestr prowadzi się w systemie informatycznym.

3. Rejestr producentów i handlowców zawiera w szczególności:

1) oznaczenie producenta lub handlowca;

2) niezbędne dane ekonomiczne i towarowe dotyczące producenta lub

handlowca;

3) informacje o zawartych przez producenta lub handlowca umowach

o magazynowanie oraz umowach, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 4

i art. 11a ust. 5;

3a) numer w rejestrze podmiotów przywożących zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne – w przypadku gdy jest on

wymagany;

4) numer koncesji udzielonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki,

zwanego dalej „Prezesem URE”, zgodnie z przepisami ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne – w przypadku gdy jest ona

wymagana.

3a. Rejestr producentów i handlowców w części zawierającej:

1) oznaczenie producenta lub handlowca oraz dane dotyczące jego adresu

siedziby, adresu zakładu głównego i adresu do doręczeń,

2) wskazanie przedmiotu wykonywanej działalności, z której wynika wpis do

rejestru,

3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer identyfikacji w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), numer

akcyzowy nadany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego,

4) numer, rodzaj i okres obowiązywania koncesji na produkcję paliw lub obrót

paliwami z zagranicą,

5) numer w rejestrze podmiotów przywożących,

2017-03-08

©Telksinoe s. 31/97

6) informacje o rodzajach produkowanych lub przywożonych surowców lub

paliw,

7) informacje o wykreśleniu z rejestru

– jest rejestrem jawnym udostępnianym w Biuletynie Informacji Publicznej

Agencji.

3b. Rejestr zapasów interwencyjnych zawiera w szczególności:

1) wskazanie ilości zapasów interwencyjnych, właścicieli tych zapasów oraz

postaci, w której zapasy te są utrzymywane,

2) oznaczenie miejsc magazynowania zapasów interwencyjnych

– z wyłączeniem informacji dotyczących zapasów specjalnych.

3c. Rejestr zapasów specjalnych zawiera informacje dotyczące zapasów

specjalnych oraz zapasów utrzymywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

na rzecz państw członkowskich Unii Europejskiej, które mają w tych państwach

status zapasów specjalnych w rozumieniu art. 9 dyrektywy Rady 2009/119/WE

z dnia 14 września 2009 r. nakładającej na państwa członkowskie obowiązek

utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów

ropopochodnych (Dz. Urz. UE L 265 z 09.10.2009, str. 9), zwanej dalej

„dyrektywą 2009/119/WE”, w szczególności:

1) wskazanie ilości tych zapasów;

2) państw członkowskich Unii Europejskiej, na rzecz których zapasy są

utrzymywane;

3) produktów naftowych, w których zapasy te są utrzymywane;

4) oznaczenie miejsc magazynowania tych zapasów.

4. Prezes Agencji przekazuje w formie elektronicznej Prezesowi URE,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Prokuratorowi

Generalnemu oraz Komendantowi Głównemu Policji wykaz producentów lub

handlowców wpisanych do rejestru w terminie 14 dni od dnia dokonania wpisu.

Wykaz zawiera informacje, o których mowa w ust. 3a.

5. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółową zawartość i sposób prowadzenia rejestru,

2) dokumenty będące podstawą dokonania wpisu do rejestru, zmiany tego wpisu

lub wykreślenia z rejestru,

3) wzory wniosków o dokonanie wpisu do rejestru i o wykreślenie z rejestru,

2017-03-08

©Telksinoe s. 32/97

4) sposób przekazywania informacji, o których mowa w art. 8 ust. 5, art. 22 oraz

art. 38 ust. 1

– uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości i aktualności danych

zawartych w rejestrze, ujednolicenia formy składania wniosków o dokonanie wpisu

i o wykreślenie z rejestru oraz biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia nadzoru

nad systemem zapasów i możliwość udostępniania danych zawartych w rejestrze

zainteresowanym podmiotom.

6. Dane jednostkowe zawarte w rejestrze, z wyjątkiem danych, o których

mowa w ust. 3a, stanowią tajemnicę prawnie chronioną i mogą być udostępnione

jedynie na żądanie organów władzy publicznej dla celów prowadzonych przez nie

postępowań lub innym organom, w tym organizacjom międzynarodowym, jeżeli

taki obowiązek wynika z ustawy, umowy międzynarodowej albo przepisów Unii

Europejskiej.

7. Dokumenty stanowiące podstawę wpisów w rejestrach przechowuje się

przez okres co najmniej 5 lat od dnia dokonania wpisu.

8. Do dnia 25 lutego każdego roku Prezes Agencji przesyła Komisji

Europejskiej skrócony odpis rejestru, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, zawierający

wskazanie ilości zapasów interwencyjnych i postaci, w których są one

utrzymywane – według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku

kalendarzowego.

9. Na wniosek Komisji Europejskiej Prezes Agencji przesyła jej pełny odpis

rejestru, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, lub rejestru, o którym mowa w ust. 1a

pkt 3, w terminie 15 dni od dnia otrzymania wniosku. Odpis nie obejmuje

oznaczenia miejsc magazynowania zapasów interwencyjnych.

10. Informacje zawierające oznaczenie miejsc magazynowania zapasów

interwencyjnych, o których mowa w ust. 3b pkt 2, udostępnia się osobom

upoważnionym przez Komisję Europejską do przeprowadzenia przeglądu,

o którym mowa w art. 29b.

11. Osoby upoważnione przez Komisję Europejską do przeprowadzenia

przeglądu, o którym mowa w art. 29b, mają prawo wglądu do rejestru.

Art. 13a. 1. Prezes Agencji przekazuje w formie elektronicznej Prezesowi

URE, co najmniej raz na kwartał lub na każde jego żądanie:

2017-03-08

©Telksinoe s. 33/97

1) wykaz producentów i handlowców, którzy posiadają zawarte umowy,

o których mowa w art. 10 i art. 11;

2) wykaz producentów i handlowców, w stosunku do których została wydana

decyzja o odmowie wyrażenia zgody na zawarcie umowy, o której mowa

w art. 11, wraz z informacją, czy decyzja ta jest ostateczna.

2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera oznaczenie stron umowy,

rodzaju i przedmiotu umowy oraz informację o rodzaju i lokalizacji

utrzymywanych w ten sposób zapasów obowiązkowych, datę zawarcia umowy

i okres jej obowiązywania.

3. Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera oznaczenie stron umowy,

opis przyczyny odmowy wyrażenia zgody na zawarcie tej umowy oraz datę

wydania decyzji o odmowie wyrażenia zgody na zawarcie umowy, a w przypadku

gdy decyzja taka stała się ostateczna – także tę datę.

Art. 14. 1. Podmioty zamierzające podjąć działalność gospodarczą w zakresie

produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw są obowiązane złożyć

wniosek o wpis do rejestru w terminie nie później niż 14 dni przed planowanym

podjęciem wykonywania tej działalności.

1a. W przypadku pozyskania przez Prezesa Agencji informacji o podjęciu

przez podmiot działalności w zakresie produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej

lub paliw, pomimo niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Prezes

Agencji wzywa ten podmiot do złożenia wniosku o wpis do rejestru w terminie

7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że niezłożenie wniosku

w wyznaczonym terminie stanowi niedopełnienie obowiązku złożenia wniosku

o wpis do rejestru.

1b. W przypadku niewykonania wezwania, o którym mowa w ust. 1a, Prezes

Agencji dokonuje wpisu do rejestru z urzędu.

2. Wniosek o dokonanie wpisu do rejestru zawiera:

1) firmę producenta lub handlowca;

2) oznaczenie formy prawnej, a także numer identyfikacji podatkowej (NIP),

numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego,

jeżeli producent lub handlowiec taki posiada, i numer identyfikacyjny

w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON) producenta lub handlowca, jeżeli producent lub handlowiec taki

2017-03-08

©Telksinoe s. 34/97

posiada, oraz numer PESEL osoby kierującej działalnością producenta lub

handlowca lub, dla osób nieposiadających numeru PESEL, numer innego

dokumentu tożsamości;

3) oznaczenie siedziby i adresu producenta lub handlowca;

4) oznaczenie adresu zakładu głównego producenta lub handlowca, jeżeli jest

inny niż siedziba producenta lub handlowca;

5) oznaczenie przedmiotu wykonywanej działalności;

6) wskazanie daty rozpoczęcia działalności;

7) dane o wielkości produkcji, przywozu ropy naftowej lub paliw,

z uwzględnieniem rodzaju tych paliw, planowanych na dany rok;

8) dane o ilości, rodzaju i gatunku paliw oraz ilości ropy naftowej

przewidywanych do utworzenia w danym roku kalendarzowym w ramach

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw;

9) oznaczenie miejsca magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw lub planowanego miejsca magazynowania tych zapasów,

w przypadku gdy producent lub handlowiec do dnia złożenia wniosku

o dokonanie wpisu do rejestru nie ustalił miejsca ich magazynowania;

9a) numer w rejestrze podmiotów przywożących, zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne – w przypadku gdy jest on

wymagany;

10) numer koncesji udzielonej przez Prezesa URE zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne – w przypadku gdy jest ona

wymagana.

3. W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 2,

Prezes Agencji niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku

w wyznaczonym terminie stanowi niedopełnienie obowiązku złożenia wniosku

o wpis do rejestru.

4. Prezes Agencji, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wpisu do

rejestru, jeżeli:

1) prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania przez producenta lub

handlowca określonej we wniosku działalności.

2) (uchylony)

2017-03-08

©Telksinoe s. 35/97

Art. 15. 1. Prezes Agencji dokonuje wpisu do rejestru w drodze decyzji

w terminie 14 dni od dnia wpływu kompletnego wniosku.

2. Decyzja o wpisie do rejestru zawiera w szczególności dane, o których

mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1–3, oraz datę wpisu do rejestru i numer w rejestrze.

Art. 16. 1. Zmiana wpisu lub wykreślenie z rejestru następują na uzasadniony

wniosek producenta lub handlowca lub z urzędu.

2. Producent oraz handlowiec są obowiązani złożyć wniosek o:

1) zmianę wpisu w rejestrze – w terminie 7 dni od dnia zmiany danych,

o których mowa w art. 14 ust. 2;

2) wykreślenie wpisu z rejestru – w terminie 14 dni od dnia:

a) trwałego zaprzestania wykonywania działalności w zakresie

wytwarzania lub przetwarzania lub przywozu ropy naftowej lub paliw,

b) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego lub

zezwolenia na nabywanie wyrobów akcyzowych lub wygaśnięcia

takiego zezwolenia, jeżeli przed wygaśnięciem podmiot nie uzyskał

nowego zezwolenia,

c) cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej

w zakresie wytwarzania i obrotu paliwami lub jej wygaśnięcia,

d) ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy na podstawie prawomocnego

orzeczenia sądu.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, należy dołączyć dokumenty

lub inne dowody potwierdzające okoliczności uzasadniające wykreślenie wpisu

z rejestru.

3a. Producent i handlowiec, którzy zostali wykreśleni z rejestru na ich

wniosek złożony na podstawie ust. 2 pkt 2, a następnie ponownie podjęli

działalność w zakresie produkcji lub przywozu paliw w okresie 12 miesięcy od

dnia wykreślenia wpisu z rejestru, tworzą zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub

paliw, jak producenci i handlowcy, którzy nie zaprzestali wykonywania

działalności i nie zostali wykreśleni z rejestru na podstawie ust. 2 pkt 2, a okres od

wykreślenia z rejestru do ponownego podjęcia działalności wlicza się do okresu

wykonywania działalności.

3b. Producent i handlowiec, o których mowa w ust. 3a, obowiązani do

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych w wymaganej wielkości od

2017-03-08

©Telksinoe s. 36/97

15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ponowne podjęcie

działalności.

4. Wpis do rejestru podlega wykreśleniu z urzędu przez Prezesa Agencji

w przypadku:

1) prawomocnie orzeczonego zakazu wykonywania działalności gospodarczej

w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a;

2) stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności w zakresie,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, co najmniej przez okres 24 miesięcy,

potwierdzonego odpowiednimi dokumentami;

3) cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania lub obrotu paliwami lub jej wygaśnięcia.

5. Prezes Agencji może wykreślić z urzędu dane wpisane do rejestru

niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy.

6. Wykreślenie wpisu z rejestru następuje w drodze decyzji.

7. O odmowie wpisu do rejestru oraz wykreśleniu z rejestru Prezes Agencji

informuje naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla producenta albo

handlowca oraz Prezesa URE w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której

mowa w ust. 6 lub art. 14 ust. 4.

Art. 17. 1. Do postępowania przed Prezesem Agencji w sprawach

określonych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996

i 1579).

2. Od decyzji wydanych przez Prezesa Agencji służy odwołanie do ministra

właściwego do spraw energii.

Art. 18. (uchylony)

Art. 19. (uchylony)

Art. 20. (uchylony)

Art. 21. (uchylony)

Art. 21a. 1. Zapasy agencyjne nie mogą być mniejsze niż różnica pomiędzy

ilością zapasów interwencyjnych określoną w art. 3 ust. 3 i 4 a ilością zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

2017-03-08

©Telksinoe s. 37/97

2. Do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego ilość utrzymywanych

zapasów agencyjnych powinna osiągnąć co najmniej poziom, o którym mowa

w ust. 1.

3. Prezes Agencji może w trzecim kwartale danego roku kalendarzowego

rozpocząć dostosowanie ilości zapasów agencyjnych, o których mowa w ust. 1, do

poziomu wymaganego na następny rok kalendarzowy:

1) jeżeli dane z pierwszych dwóch kwartałów danego roku kalendarzowego

wskazują na wzrost faktycznych dostaw krajowych brutto, lub

2) w związku z wynikającym z art. 5 ust. 3 obniżaniem w następnym roku

kalendarzowym poziomu zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

Art. 21b. 1. Koszty tworzenia i finansowania zapasów agencyjnych ponoszą

producenci i handlowcy, uiszczając opłatę zapasową.

2. Opłatę zapasową dla paliw z wyłączeniem gazu płynnego (LPG) oblicza się

według wzoru:

Oz = (Wh lub Wpr ) × U

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Oz – opłatę zapasową dla paliw z wyłączeniem gazu płynnego (LPG);

Wh – sumę wielkości przywozu paliw z wyłączeniem gazu płynnego (LPG)

dokonanego w danym miesiącu kalendarzowym, pomniejszoną

o ilości wymienione w art. 5 ust. 6 w danym miesiącu

kalendarzowym wyrażoną w jednostkach wagowych,

z uwzględnieniem współczynników określonych w obwieszczeniu

wydanym na podstawie art. 4, przeliczoną na ekwiwalent ropy

naftowej przez pomnożenie jej przez współczynnik 1,065;

Wpr – wielkość produkcji paliw z wyłączeniem gazu płynnego (LPG)

w danym miesiącu kalendarzowym, pomniejszoną o ilości

wymienione w art. 5 ust. 6 w danym miesiącu kalendarzowym,

wyrażoną w jednostkach wagowych, z uwzględnieniem

współczynników określonych w obwieszczeniu wydanym na

podstawie art. 4, przeliczoną na ekwiwalent ropy naftowej przez

pomnożenie jej przez współczynnik 1,065;

U– stawkę opłaty za tonę ekwiwalentu ropy naftowej określoną

w przepisach wydanych na podstawie ust. 9.

2017-03-08

©Telksinoe s. 38/97

2a. Producent paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), przetwarzający

paliwa poprzez procesy mieszania, będący jednocześnie handlowcem, oblicza

opłatę zapasową, przyjmując za jej podstawę różnicę pomiędzy ilością

wyprodukowanych paliw i tą ilością, która stanowiła już podstawę obliczenia

i zapłaty przez niego opłaty zapasowej z tytułu przywozu.

2b. Producent paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), przetwarzający

paliwa poprzez procesy mieszania, oblicza opłatę zapasową, przyjmując za jej

podstawę różnicę pomiędzy ilością wyprodukowanych paliw i tą ilością, która

stanowiła już podstawę obliczenia i zapłaty przez niego opłaty zapasowej.

3. Producent paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), przetwarzający je

poprzez procesy mieszania, które nabył od poprzedniego producenta lub handlowca

i których ilość stanowiła podstawę obliczenia i zapłaty opłaty zapasowej przez

poprzedniego producenta lub handlowca, oblicza opłatę zapasową, przyjmując za

podstawę jej obliczenia różnicę pomiędzy ilością produktu końcowego i tą ilością

paliw, która stanowiła podstawę obliczenia i zapłaty opłaty zapasowej przez

poprzedniego producenta lub handlowca.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, poprzedni producent lub

handlowiec przekazuje producentowi paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG),

przetwarzającemu je przez procesy mieszania oświadczenie o obliczeniu i zapłacie

opłaty zapasowej zawierające w szczególności:

1) nazwę i adres producenta lub handlowca;

2) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów

gospodarki narodowej (REGON), numer identyfikacji podatkowej (NIP)

producenta lub handlowca, jeżeli takie posiada;

3) ilość sprzedanych paliw stanowiącą podstawę obliczenia i zapłaty opłaty

zapasowej;

4) wysokość oraz termin zapłaty opłaty zapasowej.

5. Opłatę zapasową dla gazu płynnego (LPG) oblicza się według wzoru:

OL = (Gh lub Gpr ) ?? Z

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

OL – opłatę zapasową dla gazu płynnego (LPG);

Gh – wielkość przywozu gazu płynnego (LPG) dokonanego w danym

miesiącu kalendarzowym, pomniejszoną o ilości wymienione w art. 5

2017-03-08

©Telksinoe s. 39/97

ust. 6 w danym miesiącu kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach

wagowych;

Gpr – wielkość produkcji gazu płynnego (LPG) w danym miesiącu

kalendarzowym pomniejszoną o ilości wymienione w art. 5 ust. 6

w danym miesiącu kalendarzowym, wyrażoną w jednostkach

wagowych;

Z– stawkę opłaty za tonę gazu płynnego (LPG) określoną w przepisach

wydanych na podstawie ust. 9.

5a. Producent gazu płynnego (LPG) przetwarzający go poprzez procesy

mieszania będący jednocześnie handlowcem oblicza opłatę zapasową, przyjmując

za jej podstawę różnicę pomiędzy ilością wyprodukowanych paliw i tą ilością gazu

płynnego (LPG), która stanowiła już podstawę obliczenia i zapłaty przez niego

opłaty zapasowej z tytułu przywozu.

5b. Producent gazu płynnego (LPG) przetwarzający go poprzez procesy

mieszania oblicza opłatę zapasową, przyjmując za jej podstawę różnicę pomiędzy

ilością wyprodukowanych paliw i tą ilością gazu płynnego (LPG), która stanowiła

już podstawę obliczenia i zapłaty przez niego opłaty zapasowej.

6. Producent gazu płynnego (LPG), przetwarzający go poprzez procesy

mieszania, który nabył od poprzedniego producenta lub handlowca gaz płynny

(LPG), którego ilość stanowiła podstawę obliczenia i zapłaty opłaty zapasowej

przez poprzedniego producenta lub handlowca, oblicza opłatę zapasową,

przyjmując za podstawę jej obliczenia różnicę pomiędzy ilością produktu

końcowego i tą ilością gazu płynnego (LPG), która stanowiła podstawę obliczenia

i zapłaty opłaty zapasowej przez poprzedniego producenta lub handlowca.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, poprzedni producent lub

handlowiec przekazuje producentowi gazu płynnego (LPG), przetwarzającemu go

przez procesy mieszania oświadczenie o obliczeniu i zapłacie opłaty zapasowej

zawierające w szczególności:

1) nazwę i adres producenta lub handlowca;

2) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów

gospodarki narodowej (REGON), numer identyfikacji podatkowej (NIP)

producenta lub handlowca, jeżeli takie posiada;

2017-03-08

©Telksinoe s. 40/97

3) ilość sprzedanego gazu płynnego (LPG) stanowiącą podstawę obliczenia

i zapłaty opłaty zapasowej;

4) wysokość oraz termin zapłaty opłaty zapasowej.

8. Maksymalne stawki opłaty zapasowej nie mogą być wyższe od:

1) 90 zł za tonę ekwiwalentu ropy naftowej;

2) 160 zł za tonę gazu płynnego (LPG).

9. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

stawki opłaty zapasowej, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze konieczność

utworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych na poziomie wymaganym

zgodnie z art. 21a ust. 1 oraz planowane do poniesienia lub poniesione przez

Agencję koszty, o których mowa w ust. 10 i 11, związane z utworzeniem

i utrzymywaniem zapasów agencyjnych.

10. Określając wysokość stawki opłaty zapasowej dla paliw, z wyłączeniem

gazu płynnego (LPG), minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) koszty:

a) zakupu ropy naftowej lub paliw na zapasy agencyjne, z wyłączeniem

zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG),

w tym również na zakup ropy naftowej lub paliw na zapasy agencyjne,

z wyłączeniem zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG), na następny rok kalendarzowy w związku

z wynikającym z art. 5 ust. 3 obniżaniem w następnym roku

kalendarzowym poziomu zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia przez Agencję

spełnienia wymogów, o których mowa w art. 21c ust. 2,

b) magazynowania zapasów agencyjnych, z wyłączeniem zapasów

agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG),

c) wymiany i zamiany zapasów agencyjnych, z wyłączeniem zapasów

agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG), w tym

kosztów ich przemieszczania,

d) ubezpieczenia zapasów agencyjnych, z wyłączeniem zapasów

agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG),

2017-03-08

©Telksinoe s. 41/97

e) wykonywania przez Prezesa Agencji umów zlecenia zadań w zakresie

tworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych, z wyłączeniem

zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG),

f) odtworzenia zapasów agencyjnych, z wyłączeniem zapasów

agencyjnych tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG), w przypadku

ich interwencyjnego uwolnienia,

g) budowy magazynów przez Agencję na potrzeby zapasów agencyjnych,

z wyłączeniem zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG);

2) wysokość wpływów z opłaty zapasowej w danym roku kalendarzowym.

11. Określając wysokość stawki opłaty zapasowej dla gazu płynnego (LPG),

minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) koszty:

a) zakupu ropy naftowej lub paliw na zapasy agencyjne tworzonych

w zakresie gazu płynnego (LPG),

b) magazynowania zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG),

c) wymiany i zamiany zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG), w tym kosztów ich przemieszczania,

d) ubezpieczenia zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG),

e) wykonywania przez Prezesa Agencji umów zlecenia zadań w zakresie

tworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie

gazu płynnego (LPG),

f) odtworzenia zapasów agencyjnych tworzonych w zakresie gazu

płynnego (LPG) w przypadku ich interwencyjnego uwolnienia,

g) budowy magazynów przez Agencję na potrzeby zapasów agencyjnych

tworzonych w zakresie gazu płynnego (LPG);

2) wysokość wpływów z opłaty zapasowej w danym roku kalendarzowym.

12. Producenci i handlowcy są obowiązani wpłacać opłatę zapasową

w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

nastąpiła produkcja lub przywóz paliw, na rachunek Funduszu, o którym mowa

w art. 28a.

2017-03-08

©Telksinoe s. 42/97

13. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do należności z tytułu opłaty

zapasowej stosuje się odpowiednio przepisy działu III oraz działu V ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.4)

z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności

oraz rozkładania płatności na raty.

14. Organem właściwym w sprawie opłaty zapasowej jest Prezes Agencji,

któremu przysługują uprawnienia organu podatkowego, określone w dziale III oraz

w dziale V ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Od decyzji

wydanych przez Prezesa Agencji w sprawie opłaty zapasowej służy odwołanie do

ministra właściwego do spraw energii.

15. Do egzekucji należności Funduszu, o którym mowa w art. 28a, z tytułu

opłaty zapasowej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

16. Obowiązek zapłaty opłaty zapasowej przedawnia się z upływem 5 lat,

licząc od dnia, w którym opłata ta stała się wymagalna.

Art. 21c. 1. Zapasy agencyjne mogą być utrzymywane w postaci:

1) ropy naftowej;

2) paliw.

2. W przypadku niewydania na okres całego danego roku kalendarzowego

decyzji o nadaniu paliwom utrzymywanym w ramach zapasów agencyjnych

statusu zapasów specjalnych, o której mowa w art. 21e ust. 1, Agencja poprzez

zmianę struktury zapasów agencyjnych zapewnia, aby co najmniej jedna trzecia

zapasów interwencyjnych była utrzymywana w postaci tych paliw, których suma

dostaw krajowych brutto w poprzednim roku kalendarzowym, przeliczona na

ekwiwalent ropy naftowej współczynnikiem 1,2 stanowiła 75% zużycia krajowego

brutto ekwiwalentu ropy naftowej. Każde z tych paliw powinno być utrzymywane

w ilości odpowiadającej co najmniej jego 30-dniowemu średniemu dziennemu

zużyciu krajowemu brutto ekwiwalentu ropy naftowej w poprzednim roku

kalendarzowym.

3. Szczegółową strukturę zapasów agencyjnych określa plan rzeczowy

Funduszu Zapasów Agencyjnych.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. 699, 978,

1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195, 615, 846, 1228 i 1579.

2017-03-08

©Telksinoe s. 43/97

4. Utworzone i utrzymywane przez Agencję zapasy agencyjne stanowią

majątek Skarbu Państwa, chyba że z umowy, o której mowa w art. 21d ust. 2,

wynika, że zapasy te stanowią majątek przyjmującego zlecenie.

Art. 21d. 1. Prezes Agencji może zlecić, na podstawie umowy,

magazynowanie zapasów agencyjnych przedsiębiorcom świadczącym usługi

magazynowania ropy naftowej lub paliw. Przepisy art. 10 ust. 1a i 2 stosuje się

odpowiednio.

2. Prezes Agencji może zlecić, na podstawie umowy, wykonanie zadań

w zakresie tworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych, z wyjątkiem zapasów

specjalnych, w ilości nieprzekraczającej 20% zapasów agencyjnych,

przedsiębiorcom, którzy posiadają tytuł prawny do magazynów spełniających

wymagania określone w art. 3 ust. 12.

3. Prezes Agencji nie może zawrzeć umowy, o której mowa w ust. 2,

z przedsiębiorcą:

1) który znajduje się w postępowaniu upadłościowym lub likwidacji;

2) skazanym prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko

wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi.

4. Do umów, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 11 ust. 1a, 2, 5 i 6.

Art. 21e. 1. W celu podwyższenia bezpieczeństwa paliwowego państwa

minister właściwy do spraw energii może, w drodze decyzji, nadać paliwom

utrzymywanym w ramach zapasów agencyjnych, stanowiącym własność Agencji,

których struktura odpowiada strukturze określonej w art. 21c ust. 2, status zapasów

specjalnych na okres co najmniej jednego roku kalendarzowego.

2. W decyzji o nadaniu paliwom utrzymywanym w ramach zapasów

agencyjnych statusu zapasów specjalnych, minister właściwy do spraw energii

wskazuje te paliwa oraz określa ilość zapasów specjalnych wyrażoną w liczbie dni

średniego dziennego zużycia krajowego brutto, a także wskazuje okres

obowiązywania decyzji.

2017-03-08

©Telksinoe s. 44/97

3. Decyzję o nadaniu paliwom utrzymywanym w ramach zapasów

agencyjnych statusu zapasów specjalnych stosuje się od dnia 1 stycznia następnego

roku kalendarzowego.

4. Minister właściwy do spraw energii zawiadamia niezwłocznie Komisję

Europejską o nadaniu paliwom utrzymywanym w ramach zapasów agencyjnych

statusu zapasów specjalnych, wskazując ilość zapasów specjalnych oraz okres, na

jaki ten status został im nadany.

5. Dopuszcza się obniżenie ilości zapasów specjalnych w stosunku do

poziomu określonego w decyzji, o której mowa w ust. 1, o nadaniu paliwom

utrzymywanym w ramach zapasów agencyjnych statusu zapasów specjalnych na

czas niezbędny do dokonania ich wymiany lub zamiany.

6. Przemieszczanie zapasów specjalnych utrzymywanych razem z innymi

zapasami paliw wymaga uprzedniego zawiadomienia ministra właściwego do

spraw energii. Przemieszczanie zapasów produktów naftowych stanowiących

zapasy specjalne w rozumieniu art. 9 dyrektywy 2009/119/WE, utrzymywanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej razem z innymi zapasami produktów naftowych wymaga

uprzedniego zawiadomienia ministra właściwego do spraw energii, a także

uprzedniego pisemnego zezwolenia właściciela tych zapasów specjalnych.

7. Egzekucji sądowej i administracyjnej nie podlegają:

1) zapasy specjalne;

2) zapasy produktów naftowych stanowiące zapasy specjalne w rozumieniu

art. 9 dyrektywy 2009/119/WE, utrzymywane na rzecz innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) zapasy produktów naftowych stanowiące zapasy specjalne innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, przemieszczane przez terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

8. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, na okres dłuższy

niż rok kalendarzowy minister właściwy do spraw energii za rok, w którym zapasy

agencyjne posiadają status zapasów specjalnych przez okres krótszy niż pełny rok

kalendarzowy, sporządza i przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie roczne

obejmujące analizę środków podjętych dla zapewnienia i zweryfikowania

dyspozycyjności zapasów interwencyjnych, w tym dostępności fizycznej, oraz

2017-03-08

©Telksinoe s. 45/97

dokumentuje rozwiązania zastosowane dla zapewnienia kontroli tych zapasów

w sytuacji wystąpienia zakłóceń w dostawach ropy naftowej – do dnia 31 stycznia

roku kalendarzowego, którego sprawozdanie to dotyczy.

Art. 21f. 1. Tworzy się Radę Konsultacyjną do spraw Zapasów

Interwencyjnych, zwaną dalej „Radą”, jako organ opiniodawczy Prezesa Agencji

w zakresie wysokości stawek opłaty zapasowej, a także projektów inwestycyjnych

w zakresie budowy magazynów na rzecz zapasów agencyjnych.

2. Rada przedstawia Prezesowi Agencji opinie z własnej inicjatywy lub na

jego wniosek. Prezes Agencji nie jest związany opinią Rady.

3. W skład Rady wchodzi nie więcej niż po trzech przedstawicieli:

producentów, handlowców oraz przedsiębiorców świadczących usługi

magazynowania lub przesyłu zapasów interwencyjnych.

4. Prezes Agencji powołuje członków Rady spośród przedstawicieli

producentów, handlowców oraz przedsiębiorców świadczących usługi

magazynowania lub przesyłu zapasów interwencyjnych zgłoszonych przez

organizacje ich zrzeszające. Kadencja Rady trwa 4 lata.

5. Udział w pracach Rady jest nieodpłatny.

6. Na pierwszym posiedzeniu Rada opracowuje i przyjmuje większością

głosów obecnych regulamin.

Art. 22. 1. Producenci i handlowcy składają Prezesowi Agencji co miesiąc

deklarację o:

1) wielkości przywozu ropy naftowej i paliw oraz wielkości produkcji paliw,

a także strukturze produkcji i przywozu paliw,

2) ilościach ropy naftowej, paliw lub biokomponentów, o których mowa w art. 5

ust. 6,

3) tworzonych i utrzymywanych zapasach obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, ich strukturze oraz miejscach magazynowania,

4) utrzymywanych zapasach handlowych ropy naftowej lub paliw, ich strukturze

oraz miejscach magazynowania,

5) wysokości opłaty zapasowej

– w terminie 20 dni od upływu ostatniego dnia miesiąca, którego dotyczy

przekazywana deklaracja.

2017-03-08

©Telksinoe s. 46/97

1b. Deklaracje, o których mowa w ust. 1, stanowią deklaracje w rozumieniu

przepisów Ordynacji podatkowej.

1c. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

magazynowania ropy naftowej lub paliw przekazują Prezesowi Agencji co miesiąc

informację o:

1) magazynowanych zapasach obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, ich

strukturze oraz miejscach magazynowania,

2) magazynowanych zapasach handlowych ropy naftowej lub paliw, ich

strukturze oraz miejscach magazynowania

– w terminie 20 dni od upływu ostatniego dnia miesiąca, którego dotyczy

przekazywana informacja.

2. Producenci i handlowcy są obowiązani do przedstawiania ministrowi

właściwemu do spraw energii co kwartał informacji o poniesionych kosztach

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw

w terminie 30 dni od upływu ostatniego dnia kwartału, którego dotyczy informacja.

3. Producenci i handlowcy są obowiązani do przedstawiania Prezesowi

Agencji informacji o ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do

utworzenia których są obowiązani w danym roku kalendarzowym w terminie do

dnia 1 marca.

3a. Producenci tworzący zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw

w postaci ropy naftowej obowiązani są do przedstawiania Agencji informacji

o rzeczywistych współczynnikach uzysku z roku poprzedniego w terminie,

o którym mowa w ust. 3.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1–3a, z wyjątkiem informacji

przetworzonych i zagregowanych w sposób uniemożliwiający ich powiązanie lub

identyfikację z konkretnym podmiotem, stanowią tajemnicę prawnie chronioną

i mogą być udostępnione jedynie na żądanie organów władzy publicznej dla celów

prowadzonych przez nie postępowań lub innym organom, w tym organizacjom

międzynarodowym, jeżeli taki obowiązek wynika z ustawy, umowy

międzynarodowej albo przepisów Unii Europejskiej.

4a. Producenci i handlowcy są obowiązani do przechowywania danych

i dokumentów stanowiących podstawę opracowania informacji, o których mowa

w ust. 1–3, przez okres 5 lat od dnia przekazania tych informacji Agencji.

2017-03-08

©Telksinoe s. 47/97

5. (uchylony)

6. Dane, sprawozdania i dokumenty dotyczące zapasów interwencyjnych

Agencja przechowuje przez okres co najmniej 5 lat od dnia ich otrzymania.

Art. 22a. Producenci i handlowcy obowiązani do tworzenia i utrzymywania

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz przedsiębiorcy wykonujący

działalność gospodarczą w zakresie magazynowania lub przesyłu ropy naftowej lub

paliw realizują obowiązek określony w art. 4 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 256/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie

zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury

energetycznej w Unii Europejskiej, zastępującego rozporządzenie Rady (UE,

Euratom) nr 617/2010 oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE)

nr 736/96 (Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 61) przez przekazanie ministrowi

właściwemu do spraw energii informacji dotyczących infrastruktury energetycznej

w sektorze ropy naftowej w zakresie określonym w pkt 1 załącznika do

powyższego rozporządzenia.

Art. 23. 1. Prezes Agencji składa ministrowi właściwemu do spraw energii

półroczne sprawozdania o stanie zapasów interwencyjnych i zapasów handlowych,

ich strukturze oraz miejscach magazynowania w terminie 45 dni od końca miesiąca

następującego po upływie okresu sprawozdawczego.

2. Prezes Agencji składa ministrowi właściwemu do spraw energii

miesięczne, skrócone sprawozdania o stanie zapasów interwencyjnych i zapasów

handlowych, a także ich strukturze, w terminie 45 dni od końca miesiąca, którego

dotyczy sprawozdanie.

2a. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 21e ust. 1, Prezes

Agencji składa ministrowi właściwemu do spraw energii, w terminie do 15 dnia

każdego miesiąca, sprawozdania o stanie zapasów specjalnych, obejmujące dane

o ich ilości i liczbie dni średniego dziennego zużycia krajowego brutto ekwiwalentu

ropy naftowej, której odpowiadają te zapasy, oraz miejscach ich magazynowania –

według stanu na ostatni dzień miesiąca kalendarzowego, którego sprawozdanie

dotyczy. W sprawozdaniu tym ujmuje się odrębnie każde z paliw, w postaci

których utrzymywane są zapasy specjalne.

2017-03-08

©Telksinoe s. 48/97

2b. W przypadku utrzymywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zapasów na rzecz państw członkowskich Unii Europejskiej, które mają w tych

państwach status zapasów specjalnych w rozumieniu art. 9 dyrektywy

2009/119/WE, Prezes Agencji składa ministrowi właściwemu do spraw energii,

w terminie do 15 dnia każdego miesiąca, sprawozdania o stanie tych zapasów

z podziałem na produkty naftowe oraz podmioty lub państwa, na rzecz których

zapasy te są utrzymywane – według stanu na ostatni dzień miesiąca

kalendarzowego, którego sprawozdanie dotyczy.

2c. Minister właściwy do spraw energii zapewnia przekazywanie Komisji

Europejskiej sprawozdań, o których mowa w ust. 2a i 2b, w terminie do końca

każdego miesiąca, a odpisów tych sprawozdań – niezwłocznie na wniosek Komisji

Europejskiej.

3. Prezes Agencji przekazuje bieżące informacje w zakresie określonym

w ust. 1 oraz inne informacje dotyczące tworzenia i utrzymywania zapasów

interwencyjnych i zapasów handlowych na żądanie ministra właściwego do spraw

energii.

Rozdział 3

Zasady tworzenia, utrzymywania oraz finansowania zapasów gazu ziemnego

Art. 24. 1. W celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w gaz

ziemny oraz minimalizacji skutków:

1) zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2) wystąpienia sytuacji awaryjnej w sieci gazowej,

3) nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego

– przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu gazu

ziemnego są obowiązani do utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu

ziemnego.

1a. W zakresie skroplonego gazu ziemnego dostarczanego z zagranicy do

punktu dostawy tego gazu do terminalu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego

skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1501, z 2015 r.

poz. 1045 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 266 i 1250), do utrzymywania zapasów

2017-03-08

©Telksinoe s. 49/97

obowiązkowych gazu ziemnego jest obowiązany wyłącznie podmiot, który

korzysta z usług regazyfikacji lub przeładunku skroplonego gazu ziemnego na

podstawie umowy z operatorem terminalu i którego zregazyfikowany gaz ziemny

jest wprowadzany do sieci przesyłowej lub przeładowywany na inne środki

transportu.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu

gazu ziemnego:

1) utrzymuje zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w wielkości odpowiadającej

co najmniej 30-dniowemu średniemu dziennemu przywozowi tego gazu,

ustalonemu w sposób określony w art. 25 ust. 2 albo 5;

2) utrzymuje zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w instalacjach

magazynowych, których parametry techniczne zapewniają możliwość

dostarczenia ich całkowitej ilości do systemu gazowego w okresie nie

dłuższym niż 40 dni;

3) przedstawia operatorowi systemu przesyłowego gazowego lub operatorowi

systemów połączonych gazowych charakterystykę instalacji magazynowej,

w której utrzymuje zapasy obowiązkowe gazu ziemnego, w celu weryfikacji

technicznych możliwości dostarczenia zapasów tego gazu do systemu

gazowego.

3. Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego utrzymuje się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w instalacjach magazynowych przyłączonych do

systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego gazowego, z zastrzeżeniem art. 24a.

4. W przypadku stwierdzenia, że parametry techniczne instalacji

magazynowych nie zapewniają możliwości dostarczenia zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego do systemu gazowego w okresie nie dłuższym niż 40 dni, operator

systemu przesyłowego gazowego lub operator systemu połączonego gazowego

powiadamia o tym fakcie Prezesa URE w terminie 7 dni.

5. (uchylony)

5a. (uchylony)

5b. (uchylony)

2017-03-08

©Telksinoe s. 50/97

[5c. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 5, zwolnione Przepis

uchylający ust. 5c

z obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, jest w art. 24 wejdzie

w życie z dn.

obowiązane: 15.11.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. (Dz.

1) przedstawić ministrowi właściwemu do spraw energii pisemne, kwartalne U. z 2016 r. poz.

sprawozdanie zawierające informacje o wielkościach zrealizowanego 1165).

przywozu gazu ziemnego, w terminie 30 dni od upływu ostatniego dnia

kwartału, którego informacje te dotyczą;

2) poinformować ministra właściwego do spraw energii o:

a) przekroczeniu wielkości uprawniających do uzyskania zwolnienia

z obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego oraz

b) podjętych działaniach mających na celu utworzenie zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego]

6. (uchylony)

Art. 24a. 1. Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego mogą być utrzymywane

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, w instalacjach magazynowych przyłączonych do systemu

gazowego, pod warunkiem, że:

1) parametry techniczne instalacji magazynowych oraz sieci gazowych, do

których instalacje te są przyłączone, będą zapewniać możliwość dostarczenia

całkowitej ilości utrzymywanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do sieci przesyłowej lub

dystrybucyjnej krajowej w okresie nie dłuższym niż 40 dni;

2) zawarte umowy o świadczenie usług przesyłania gazu ziemnego oraz umowy

o świadczenie usług magazynowania gazu ziemnego będą zapewniać

możliwość dostarczenia całkowitej ilości utrzymywanych poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do sieci

przesyłowej lub dystrybucyjnej krajowej w okresie nie dłuższym niż 40 dni.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu

gazu ziemnego przedstawia operatorowi systemu przesyłowego gazowego lub

operatorowi systemów połączonych gazowych dokumenty umożliwiające

2017-03-08

©Telksinoe s. 51/97

weryfikację technicznych możliwości dostarczenia do sieci przesyłowej lub

dystrybucyjnej krajowej całkowitej ilości zapasów gazu ziemnego utrzymywanych

w instalacjach magazynowych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w szczególności umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Art. 24b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący

przywozu gazu ziemnego mogą zlecić, po uzyskaniu zgody Prezesa URE, o której

mowa w ust. 7, na podstawie umowy, wykonywanie zadań w zakresie

utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego innemu przedsiębiorstwu

energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem

ziemnym z zagranicą lub podmiotowi dokonującemu przywozu gazu ziemnego.

2. Podmiot przyjmujący zlecenie, o którym mowa w ust. 1, nie może zlecić

jego wykonywania innemu podmiotowi.

3. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) ilość utrzymywanych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w okresie

obowiązywania umowy;

2) sposób wykonania zlecenia;

3) warunki zapewniające utrzymywanie odpowiedniego poziomu ilościowego

i jakościowego utrzymywanych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;

4) sposób postępowania podczas utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu

ziemnego, uruchamiania oraz uzupełnienia tych zapasów po uruchomieniu;

5) okres obowiązywania umowy, przy czym okres ten odpowiada lub jest

wielokrotnością okresu, o którym mowa w art. 25 ust. 4;

6) miejsce utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w okresie

obowiązywania umowy;

7) sposób wykonywania obowiązków dotyczących sporządzania

i przekazywania informacji, o których mowa w art. 27 ust. 1;

8) zasady współpracy w przypadku kontroli Prezesa URE w zakresie

wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 24;

9) postanowienia dotyczące zmiany warunków umowy i jej wypowiedzenia;

10) odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy.

4. W przypadku gdy zapasy obowiązkowe gazu ziemnego, utrzymywane

zgodnie z ust. 1, nie stanowią majątku przedsiębiorstwa energetycznego

2017-03-08

©Telksinoe s. 52/97

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym

z zagranicą lub podmiotu dokonującego przywozu gazu ziemnego, zlecającego

utrzymywanie tych zapasów, umowa powinna zawierać także postanowienia

gwarantujące zlecającemu prawo nabycia tych zapasów w okresie jej

obowiązywania oraz określać sposób ustalania ceny odsprzedaży tych zapasów.

5. W przypadku zlecenia przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub

podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego utrzymywania, w ich imieniu,

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego podmiotom wymienionym w ust. 1,

podmiot przyjmujący zlecenie:

1) nie może wykorzystywać, na własne potrzeby, utrzymywanych zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego w okresie obowiązywania umowy;

2) gwarantuje zlecającemu dostęp do utrzymywanych zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego w okresie obowiązywania umowy.

6. Projekt umowy o wykonywanie zadań w zakresie utrzymywania zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot

dokonujący przywozu gazu ziemnego, zlecające utrzymywanie tych zapasów,

przed zawarciem tej umowy przedkłada Prezesowi URE w celu zatwierdzenia

w drodze decyzji. Do wniosku o zatwierdzenie projektu umowy przedsiębiorstwo

i podmiot dołącza opinię operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora

systemów połączonych gazowych uwzględniającą wynik weryfikacji, o której

mowa w art. 24 ust. 2 pkt 3.

7. Prezes URE, w terminie 30 dni, w drodze decyzji, wyraża zgodę albo

odmawia wyrażenia zgody na zawarcie umowy, o której mowa w ust. 1.

8. Prezes URE odmawia wyrażenia zgody na zawarcie umowy, o której mowa

w ust. 1, jeżeli:

1) projekt tej umowy nie zawiera postanowień, o których mowa w ust. 3;

2) lokalizacja lub parametry techniczne instalacji magazynowych i sieci

gazowych, do których instalacje te są przyłączone, nie zapewniają możliwości

dostarczenia całkowitej ilości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do

systemu gazowego w okresie nie dłuższym niż 40 dni.

2017-03-08

©Telksinoe s. 53/97

9. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu

gazu ziemnego, o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi URE kopie

umowy, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia.

10. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub podmiot dokonujący przywozu

gazu ziemnego, o których mowa w ust. 1, zlecający wykonywanie swoich zadań

w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego innym

podmiotom, ponoszą odpowiedzialność za spełnianie przez te zapasy wymagań

jakościowych, utrzymywanie ich wymaganych ilości oraz wypełnianie

obowiązków dotyczących uruchomienia tych zapasów na skutek decyzji ministra

właściwego do spraw energii i ich uzupełnienia.

Art. 25. 1. Wielkość zapasów gazu ziemnego ustala przedsiębiorstwo

energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem

ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego,

z uwzględnieniem ust. 5, do dnia 30 kwietnia każdego roku.

2. Przedsiębiorstwa i podmioty, o których mowa w ust. 1, które w okresie od

dnia 1 kwietnia roku ubiegłego do dnia 31 marca danego roku dokonały przywozu

gazu ziemnego, ustalają wielkość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego na

podstawie ilości gazu ziemnego przywiezionego w tym okresie.

2a. (uchylony)

3. Informacje o wielkości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, ustalonej

zgodnie z ust. 2, przedsiębiorstwa i podmioty, o których mowa w ust. 1,

przedkładają do dnia 15 maja każdego roku Prezesowi URE w celu ich weryfikacji.

Prezes URE, w drodze decyzji, dokonuje weryfikacji tych informacji na podstawie

danych zawartych w sprawozdaniach statystycznych sporządzanych przez te

przedsiębiorstwa i podmioty oraz danych przekazanych w trybie art. 49c ust. 1

ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

4. Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w wielkości zweryfikowanej przez

Prezesa URE są utrzymywane w okresie od dnia 1 października danego roku do

dnia 30 września kolejnego roku.

5. Wielkość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego dla przedsiębiorstwa

lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, które planują rozpoczęcie przywozu gazu

2017-03-08

©Telksinoe s. 54/97

ziemnego z zagranicy, oraz dla podmiotu, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie

koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą, na okres od dnia rozpoczęcia

przywozu gazu ziemnego do dnia 30 września, ustala Prezes URE, na podstawie

średniodobowego planowanego przez to przedsiębiorstwo lub podmiot przywozu

w okresie od dnia jego rozpoczęcia do dnia 31 marca kolejnego roku, w drodze

decyzji. Na okres od dnia 1 października następującego po dniu rozpoczęcia

przywozu gazu ziemnego do dnia 30 września roku kolejnego wielkość zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego jest określana przez Prezesa URE w odrębnej

decyzji, wydanej najpóźniej na 15 dni przed dniem 1 października następującym po

dniu rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego, na podstawie danych o średniej ilości

jego przywozu z dotychczasowego okresu prowadzenia działalności, wynikających

ze sprawozdań statystycznych sporządzanych przez te przedsiębiorstwa lub

podmioty oraz danych przekazanych w trybie art. 49c ust. 1 ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

6. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu

gazu ziemnego są obowiązani poinformować Prezesa URE o zamiarze rozpoczęcia

przywozu gazu ziemnego najpóźniej na 30 dni przed dniem rozpoczęcia tego

przywozu.

7. Za dzień rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego przyjmuje się dzień,

w którym po raz pierwszy gaz ziemny sprowadzono na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26. 1. Zapasami obowiązkowymi gazu ziemnego dysponuje minister

właściwy do spraw energii. Zapasy te mogą być uruchomione przez operatora

systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemów połączonych gazowych,

niezwłocznie po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw energii.

2. Zgodę, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii wyraża

w drodze decyzji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstrzymuje

wykonania tej decyzji.

3. W przypadku uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego,

o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący

przywozu gazu ziemnego są obowiązane do ich uzupełnienia do wielkości ustalonej

2017-03-08

©Telksinoe s. 55/97

zgodnie z art. 25 ust. 2 albo 5 w okresie 4 miesięcy, licząc od ostatniego dnia

miesiąca, w którym nastąpiło ich uruchomienie.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa

w ust. 3, może być, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiotu

dokonującego przywozu gazu ziemnego, wydłużony do okresu nie dłuższego niż

8 miesięcy, w drodze decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw energii.

Art. 27. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący

przywozu gazu ziemnego przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii

oraz operatorowi systemu gazowego informacje o:

1) wielkości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego zweryfikowanych przez

Prezesa URE oraz o technicznych możliwościach dostarczania ich do systemu

gazowego, w okresie nie dłuższym niż 40 dni, zweryfikowanych przez

operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemu

połączonego gazowego – do dnia 15 czerwca każdego roku;

2) rzeczywistej wielkości utrzymywanych zapasów obowiązkowych gazu

ziemnego oraz miejscu ich magazynowania, według stanu na dzień

15 września – do dnia 20 września każdego roku.

2. Przedsiębiorstwa i podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują

ministrowi właściwemu do spraw energii oraz Prezesowi URE informacje

o działaniach podjętych w okresie od dnia 1 kwietnia poprzedniego roku do dnia

31 marca danego roku, w celu zapewnienia bezpieczeństwa paliwowego państwa

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą oraz realizacji obowiązku

utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, do dnia 15 maja każdego

roku.

Art. 28. 1. Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego stanowią majątek

przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiotów dokonujących

przywozu gazu ziemnego, chyba że z umowy, o której mowa w art. 24b ust. 1,

wynika, że zapasy te stanowią majątek przyjmującego zlecenie.

2017-03-08

©Telksinoe s. 56/97

2. Koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa i podmioty, o których mowa

w ust. 1, w związku z realizacją obowiązku utrzymywania, uruchamiania oraz

uzupełniania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, są zaliczane do kosztów

uzasadnionych ich działalności w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Rozdział 3a

Fundusz Zapasów Interwencyjnych

Art. 28a. 1. Tworzy się Fundusz Zapasów Interwencyjnych, zwany dalej

„Funduszem”.

2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r.

poz. 885, z późn. zm.5)).

3. Dysponentem Funduszu jest Prezes Agencji.

4. Fundusz:

1) gromadzi środki na tworzenie i utrzymywanie zapasów agencyjnych;

2) finansuje realizację zadań Agencji w zakresie zapasów interwencyjnych.

Art. 28b. Środki Funduszu pochodzą z:

1) opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21b ust. 1;

2) wpływów związanych z interwencyjnym uwolnieniem zapasów agencyjnych

oraz z ich wymianą i zamianą;

3) odszkodowań z tytułu ubezpieczenia zapasów agencyjnych;

4) odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat

okresowo wolnych środków Funduszu;

5) wpływów z kar, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–5a, 7, 8, 18–18b i 20;

6) darowizn i zapisów;

7) pożyczek z budżetu państwa;

8) wpływów z innych tytułów.

Art. 28c. Środki Funduszu przeznacza się na realizację zadań Agencji

w zakresie zapasów interwencyjnych w szczególności na:

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130,

1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195, 1257 i 1454.

2017-03-08

©Telksinoe s. 57/97

1) zakup ropy naftowej lub paliw przeznaczonych na zapasy agencyjne w ilości

zapewniającej spełnienie wymogu określonego w art. 21a ust. 1, w tym

również na zakup ropy naftowej lub paliw przeznaczonych na zapasy

agencyjne na kolejny rok w związku z wynikającym z art. 5 ust. 3 obniżeniem

w następnym roku kalendarzowym poziomu zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw oraz z uwzględnieniem konieczności zapewnienia przez

Agencję spełnienia wymogów, o których mowa w art. 21c ust. 2;

2) magazynowanie zapasów agencyjnych;

3) wymianę i zamianę zapasów agencyjnych, w tym koszty ich przemieszczania;

4) ubezpieczenie zapasów agencyjnych;

5) zlecanie przez Prezesa Agencji, na podstawie umów, wykonywania zadań

w zakresie tworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych;

6) odtworzenie zapasów agencyjnych w przypadku ich interwencyjnego

uwolnienia;

7) budowę magazynów na potrzeby utrzymywania zapasów agencyjnych przez

Agencję;

8) zwrot nadpłaconych lub nienależnie zapłaconych opłat zapasowych wraz

z oprocentowaniem;

9) zwrot kar, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–5a, 7, 8, 18–18b i 20, wraz

z oprocentowaniem;

10) koszty działalności Agencji związane z wykonywaniem zadań w zakresie

zapasów interwencyjnych;

11) obsługę pożyczek z budżetu państwa wraz z ich spłatą;

12) koszty przeprowadzenia prób technicznych, o których mowa w art. 29d.

Art. 28d. 1. Podstawą gospodarki Funduszu jest roczny plan finansowy.

2. Plan finansowy sporządzany jest na dany rok budżetowy, w trybie i na

zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych.

3. Prezes Agencji sporządza projekt planu finansowego. Przed przekazaniem

projektu planu finansowego ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych projekt tego planu wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do

spraw energii.

2017-03-08

©Telksinoe s. 58/97

4. Projekt zmiany planu finansowego w zakresie kwot przychodów i kosztów

funduszu jest sporządzany przez Prezesa Agencji i wymaga uzgodnienia

z ministrem właściwym do spraw energii.

Art. 28e. Prezes Agencji składa ministrowi właściwemu do spraw energii:

1) w terminie do końca miesiąca następującego po każdym kwartale – informację

o realizacji planu finansowego Funduszu;

2) nie później niż do końca marca po zakończeniu roku finansowego – roczne

sprawozdanie z wykonania planu finansowego Funduszu.

Art. 28f. Pożyczki, o których mowa w art. 28b pkt 7, mogą zostać zaciągnięte

przez Prezesa Agencji po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw energii

oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, pod warunkiem ich

spłaty do końca roku kalendarzowego, w którym zostały zaciągnięte.

Rozdział 4

Zasady przeprowadzania kontroli

Art. 29. 1. Prezes Agencji przeprowadza kontrole u:

1) producentów, handlowców i przedsiębiorców świadczących usługi

magazynowania lub przesyłu;

2) przedsiębiorców, którym zlecono:

a) tworzenie i utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw,

b) magazynowanie zapasów agencyjnych,

c) wykonywanie zadań w zakresie tworzenia i utrzymywania zapasów

agencyjnych.

2. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Agencji po okazaniu

legitymacji służbowej oraz po doręczeniu podmiotowi albo osobie przez niego

upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli działalności podmiotu.

3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej

pracownika organu kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) określenie zakresu kontroli;

4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

2017-03-08

©Telksinoe s. 59/97

5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6) oznaczenie organu kontroli;

7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego

stanowiska służbowego;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu:

1) prawidłowości ustalenia wielkości zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw na dany rok kalendarzowy;

1a) prawidłowości obliczenia wysokości opłaty zapasowej, o której mowa

w art. 21b;

2) zgodności stanu faktycznego ze stanem ewidencyjnym zapasów

interwencyjnych;

2a) spełnienia wymagań, określonych w art. 3 ust. 10–12;

3) jakości paliw stanowiących zapasy interwencyjne;

4) wykonywania postanowień umowy o magazynowanie oraz umów, o których

mowa w art. 11 ust. 1 i w art. 21d ust. 1 i 2;

5) zgodności stanu zapasów handlowych z danymi, dotyczącymi tych zapasów

przedłożonymi w trybie art. 22, w dniu przekazania tego sprawozdania.

5. Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje

prawo:

1) wejścia na teren nieruchomości i do obiektów producentów, handlowców,

przedsiębiorców świadczących usługi magazynowania oraz przedsiębiorców,

którym zlecono tworzenie i utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw;

2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, a także żądania okazania

dokumentów dotyczących produkcji lub przywozu ropy naftowej lub paliw za

rok, w którym jest przeprowadzana kontrola, a także z ostatnich 5 lat,

umożliwiających weryfikację poprawności wyliczenia poziomu zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do których tworzenia

i utrzymywania w danym roku oraz w latach poprzednich jest lub był

obowiązany producent i handlowiec;

3) wglądu do dokumentów potwierdzających jakość paliw;

2017-03-08

©Telksinoe s. 60/97

4) pobierania próbek paliw na zasadach określonych w przepisach o systemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw;

5) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także okazania dokumentów

będących podstawą obliczenia opłaty zapasowej z ostatnich 5 lat;

6) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także żądania dokumentów,

dotyczących ograniczeń prawnych i faktycznych w zakresie utrzymywania

zapasów interwencyjnych oraz danych dotyczących parametrów technicznych

magazynów i związanych z tymi magazynami systemów przesyłowych.

6. Czynności kontrolne wykonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby

przez niego upoważnionej.

7. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności,

który powinien ponadto zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia

zastrzeżeń co do jego treści, przy czym termin do złożenia zastrzeżeń nie może być

krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

8. W przypadku odmowy podpisania przez kontrolowanego protokołu

z kontroli, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa

podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez

kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

9. Prezes Agencji może wezwać producenta, handlowca, przedsiębiorcę

świadczącego usługi magazynowania lub przedsiębiorcę, któremu zlecono

tworzenie i utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do

usunięcia uchybień określonych w protokole z kontroli, wskazując termin do

usunięcia tych uchybień.

Art. 29a. Na potrzeby postępowań administracyjnych określonych w ustawie

organy administracji publicznej udostępniają, na wniosek Prezesa Agencji, dane

zawarte w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych

przepisów.

Art. 29b. 1. Przeglądu zapasów interwencyjnych dokonują osoby

upoważnione przez Komisję Europejską do przeprowadzania przeglądów tych

zapasów.

2017-03-08

©Telksinoe s. 61/97

2. W przeglądzie zapasów interwencyjnych, o którym mowa w ust. 1, mogą

uczestniczyć przedstawiciele innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz

osoby upoważnione przez ministra właściwego do spraw energii.

3. Producenci i handlowcy oraz inne podmioty utrzymujące zapasy

interwencyjne lub będące w posiadaniu informacji dotyczących zapasów

interwencyjnych:

1) udzielają wyjaśnień,

2) zapewniają wgląd do dokumentów dotyczących zapasów interwencyjnych,

3) umożliwiają wstęp do miejsc magazynowania tych zapasów

– osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Osoby uczestniczące w przeglądzie zapasów interwencyjnych, o którym

mowa w ust. 1, obowiązane są do złożenia oświadczenia o zachowaniu

w tajemnicy informacji na temat danych właścicieli zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw lub stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa pod rygorem

odpowiedzialności karnej. Obowiązek zachowania tej tajemnicy jest

nieograniczony w czasie.

5. Podczas przeglądu zapasów interwencyjnych nie przetwarza się danych

osobowych. Wszelkie dane zebrane podczas tego przeglądu są niezwłocznie

usuwane.

6. Do przeglądu zapasów interwencyjnych przeprowadzanego przez osoby

upoważnione przez Komisję Europejską nie stosuje się przepisów rozdziału 5

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U.

z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.6)).

Art. 29c. Osoby upoważnione przez Komisję Europejską do przeprowadzania

przeglądu zapasów interwencyjnych mogą przeprowadzać kontrolę działalności

Agencji w zakresie tworzenia i utrzymywania zapasów interwencyjnych na

zasadach określonych w art. 29b.

Art. 29d. 1. Prezes Agencji może przeprowadzić kontrolę u właścicieli

instalacji magazynowej lub magazynów, w których są utrzymywane zapasy

interwencyjne, polegającą na przeprowadzeniu próby technicznej instalacji

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352,

615, 780, 868, 903, 960, 1165, 1228 i 1579.

2017-03-08

©Telksinoe s. 62/97

magazynowej lub magazynów w celu ustalenia rzeczywistej dostępności fizycznej

zapasów interwencyjnych, w szczególności polegającej na przetłoczeniu określonej

ilości tych zapasów.

2. Na żądanie ministra właściwego do spraw energii lub Pełnomocnika Rządu

do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej Prezes Agencji przeprowadza

kontrolę, o której mowa w ust. 1.

3. Właściciel systemu przesyłowego lub transportowego związanego

z instalacją lub magazynem, w których utrzymywane są zapasy interwencyjne,

współdziała przy przeprowadzeniu próby technicznej, o której mowa w ust. 1, z

podmiotem kontrolowanym i Prezesem Agencji.

4. Prezes Agencji zawiadamia o zamiarze przeprowadzenia kontroli, o której

mowa w ust. 1, właścicieli instalacji magazynowej lub magazynów, w których są

utrzymywane zapasy interwencyjne, lub właścicieli systemów przesyłowych lub

transportowych związanych z tymi instalacjami lub magazynami.

W zawiadomieniu Prezes Agencji określa plan kontroli.

5. Prezes Agencji ustala termin przeprowadzenia próby technicznej

w uzgodnieniu z właścicielem instalacji magazynowej lub magazynu, w których są

utrzymywane zapasy interwencyjne, i właścicielem związanych z tymi instalacjami

lub magazynem systemów przesyłowych lub transportowych. Próbę rozpoczyna się

nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia właścicielowi instalacji

magazynowej lub magazynów, w których są utrzymywane zapasy interwencyjne,

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4.

Art. 29e. 1. Koszty przeprowadzenia próby technicznej pokrywane są

z Funduszu Zapasów Interwencyjnych.

2. Koszty przeprowadzenia próby technicznej nie mogą przewyższać średnich

kosztów usług danego rodzaju z ostatniego roku kalendarzowego.

3. W terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym

mowa w art. 29d ust. 4, właściciel instalacji magazynowej lub magazynu,

w których są utrzymywane zapasy interwencyjne, lub właściciel związanych z tymi

magazynami systemów przesyłowych lub transportowych przekazuje Prezesowi

Agencji zestawienie prognozowanych kosztów próby technicznej.

4. Prezes Agencji sporządza kosztorys próby technicznej i doręcza go

właścicielowi instalacji magazynowej lub magazynu, w których są utrzymywane

2017-03-08

©Telksinoe s. 63/97

zapasy interwencyjne, lub właścicielowi związanych z tymi instalacjami lub

magazynami systemów przesyłowych lub transportowych w terminie dwóch

tygodni od dnia otrzymania zestawienia, o którym mowa w ust. 3.

5. Koszty próby technicznej określone w kosztorysie Prezesa Agencji są

wypłacane w dniu zakończenia kontroli.

6. Jeśli koszty przeprowadzenia próby technicznej były wyższe niż wypłacone

w dniu zakończenia kontroli, właściciel może w terminie 30 dni od dnia

zakończenia kontroli wystąpić do sądu powszechnego właściwego dla swojej

siedziby z pozwem o zapłatę. Pozew wnosi się przeciwko Prezesowi Agencji.

Art. 29f. 1. Przeprowadzenie próby technicznej, o której mowa w art. 29d

ust. 1, odbywa się pod nadzorem komisji powoływanej przez Prezesa Agencji po

zatwierdzeniu jej składu przez ministra właściwego do spraw energii.

2. W skład komisji wchodzą pracownicy Agencji oraz po co najmniej jednym

przedstawicielu ministra właściwego do spraw energii i Pełnomocnika Rządu do

spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej. Członków komisji powołuje się

spośród osób dysponujących odpowiednią wiedzą lub doświadczeniem w zakresie

funkcjonowania infrastruktury energetycznej. Można powołać w skład komisji

osobę niebędącą pracownikiem wymienionych organów, jeśli dysponuje ona

odpowiednią wiedzą lub doświadczeniem w zakresie funkcjonowania

infrastruktury energetycznej.

3. Informacje o powołaniu Komisji i jej składzie Prezes Agencji doręcza

właścicielom instalacji magazynowej lub magazynów, w których są utrzymywane

zapasy interwencyjne, lub właścicielom związanych z tymi magazynami systemów

przesyłowych lub transportowych, na co najmniej 14 dni przez rozpoczęciem próby

technicznej.

4. Członkom Komisji przysługuje prawo:

1) wstępu na tereny objęte próbą techniczną;

2) żądania ustanych i pisemnych wyjaśnień, a także żądania dokumentów

dotyczących przebiegu próby oraz parametrów technicznych instalacji

magazynowej lub magazynów i związanych z tymi magazynami

infrastruktury przesyłowej i transportowej.

2017-03-08

©Telksinoe s. 64/97

Art. 29g. 1. Z przeprowadzonej próby technicznej sporządzany jest protokół,

który powinien zawierać w szczególności informacje dotyczące parametrów

technicznych magazynów lub związanych z tymi magazynami systemów

przesyłowych i transportowych oraz dostępności fizycznej zapasów

interwencyjnych.

2. Za organizację próby technicznej, w tym obsługę Komisji i przygotowanie

protokołu z przeprowadzonej próby technicznej, odpowiada Prezes Agencji.

Art. 30. 1. Prezes URE jest uprawniony do przeprowadzania kontroli

przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiotów dokonujących

przywozu gazu ziemnego oraz podmiotów, którym zlecono utrzymywanie zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego, w zakresie wykonania obowiązków, o których

mowa w art. 24 i art. 24b, oraz spełnienia warunków określonych w art. 24a.

2. Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji

Energetyki po doręczeniu przedsiębiorstwu lub podmiotowi, o którym mowa

w ust. 1, albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli jego działalności.

3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli,

uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) określenie zakresu kontroli;

4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6) oznaczenie organu kontroli;

7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego

stanowiska służbowego;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz

dokumentów przedstawionych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub

podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego.

2017-03-08

©Telksinoe s. 65/97

5. Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje

prawo żądania od kontrolowanego przedsiębiorstwa lub podmiotu:

1) ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów

dotyczących przywozu gazu ziemnego za rok, w którym jest przeprowadzana

kontrola, i rok poprzedni, umożliwiających weryfikację poprawności

ustalenia poziomu zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, do których

utrzymywania jest obowiązane przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą

i podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego;

2) przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu

faktycznego z wielkością zapasów obowiązkowych gazu ziemnego ustaloną

według zasad określonych w art. 25 ust. 2 albo ust. 5;

3) przedstawienia dokumentów potwierdzających jakość zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego;

4) przedstawienia dokumentów potwierdzających możliwość dostarczenia

całkowitej ilości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do sieci

przesyłowej lub dystrybucyjnej krajowej w okresie, o którym mowa w art. 24

ust. 2 pkt 2 oraz w art. 24a ust. 1 pkt 2, w szczególności kopii umowy

o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych;

5) dokonania innych czynności, jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych lub prawa Unii Europejskiej.

6. (uchylony)

7. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności,

który powinien ponadto zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia

zastrzeżeń co do jego treści, przy czym termin do złożenia zastrzeżeń nie może być

krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

8. W przypadku odmowy podpisania protokołu z kontroli przez

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub podmiot dokonujący przywozu gazu

ziemnego, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa

podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez

kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

2017-03-08

©Telksinoe s. 66/97

9. Prezes URE może wezwać przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot

dokonujący przywozu gazu ziemnego do usunięcia uchybień określonych

w protokole z kontroli, wyznaczając termin ich usunięcia.

Rozdział 5

Plan postępowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego

państwa w zakresie ropy naftowej i produktów naftowych oraz konieczności

wypełnienia zobowiązań międzynarodowych

Art. 31. 1. Handlowcy, którzy w poprzednim roku kalendarzowym

przywieźli powyżej 100 tys. ton ropy naftowej lub paliw, i producenci oraz

przedsiębiorcy świadczący usługi magazynowania lub przesyłu zapasów

interwencyjnych oraz przedsiębiorcy, którym zlecono tworzenie i utrzymywanie

zapasów interwencyjnych, są obowiązani opracować i aktualizować procedury

postępowania mające zastosowanie w przypadku:

1) wystąpienia zakłóceń w przywozie ropy naftowej lub paliw;

2) wystąpienia awarii w systemie przesyłowym, przetwórczym lub

magazynowym ropy naftowej lub paliw.

2. Procedury postępowania, o których mowa w ust. 1, powinny, odpowiednio

do prowadzonej działalności, określać w szczególności sposób, tryb oraz zakładany

czas:

1) pozyskiwania dodatkowych dostaw ropy naftowej lub paliw z innych źródeł

lub kierunków;

2) dokonywania zmian w strukturze produkcji produktów naftowych,

z uwzględnieniem możliwości technicznych instalacji wytwórczych;

3) interwencyjnego uwolnienia zapasów interwencyjnych zmagazynowanych

w poszczególnych miejscach, w tym składania wniosków do ministra

właściwego do spraw energii o obniżenie ilości zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, wytłaczania i przesyłania interwencyjnie

uwolnionych zapasów interwencyjnych oraz wprowadzania zapasów

interwencyjnych na rynek;

4) przekazania ministrowi właściwemu do spraw energii informacji, o których

mowa w ust. 5;

2017-03-08

©Telksinoe s. 67/97

5) dokonywania zmian w systemie przesyłowym, przetwórczym lub

magazynowym ropy naftowej lub paliw w przypadku wystąpienia zdarzeń

określonych w ust. 1;

6) zapewnienia integralności działania systemów magazynowych oraz

przesyłowych.

3. Handlowcy, producenci oraz przedsiębiorcy, którym zlecono tworzenie

i utrzymywanie zapasów interwencyjnych, konsultują procedury, o których mowa

w ust. 1, z przedsiębiorcami świadczącymi na ich rzecz usługi magazynowania lub

przesyłu zapasów interwencyjnych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

integralności, o której mowa w ust. 2 pkt 6.

4. Procedury, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw

energii przekazują:

1) producenci w pierwszym roku wykonywania działalności gospodarczej

w terminie 2 miesięcy od dnia jej rozpoczęcia;

2) handlowcy w terminie 2 miesięcy od ostatniego dnia miesiąca

kalendarzowego, w którym suma przywiezionych przez nich ropy naftowej

lub paliw przekroczyła 100 tys. ton;

3) przedsiębiorcy świadczący usługi magazynowania lub przesyłu zapasów

interwencyjnych oraz przedsiębiorcy, którym zlecono tworzenie

i utrzymywanie zapasów interwencyjnych, w terminie 2 miesięcy od zawarcia

pierwszej umowy, o której mowa w art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1 oraz w art. 21d

ust. 1 i 2.

5. Handlowcy, którzy w poprzednim roku kalendarzowym przywieźli

powyżej 100 tys. ton ropy naftowej lub paliw, i producenci oraz przedsiębiorcy

świadczący usługi magazynowania lub przesyłu, a także przedsiębiorcy, którym

zlecono tworzenie i utrzymywanie zapasów interwencyjnych, przekazują

ministrowi właściwemu do spraw energii potwierdzenia aktualności przedłożonych

procedur, o których mowa w ust. 1, lub ich aktualizacje do dnia 31 sierpnia każdego

roku.

6. Producenci, handlowcy, przedsiębiorcy świadczący usługi magazynowania

lub przesyłu oraz przedsiębiorcy, którym zlecono tworzenie i utrzymywanie

zapasów interwencyjnych, niezwłocznie przekazują ministrowi właściwemu do

spraw energii informacje o wystąpieniu:

2017-03-08

©Telksinoe s. 68/97

1) zakłóceń w dostawach surowców do produkcji paliw lub dostawach paliw,

2) awarii w systemie przesyłowym, przetwórczym lub magazynowym ropy

naftowej lub paliw

– mających znaczący wpływ na poziom dostaw ropy naftowej lub paliw, lub

produkcji paliw.

Art. 32. 1. W sytuacji:

1) zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2) konieczności wypełnienia przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań

międzynarodowych dotyczących zabezpieczenia rynku ropy naftowej lub

rynku paliw

– podejmuje się działania interwencyjne, o których mowa w ust. 2.

2. Działania interwencyjne polegają na:

1) obniżeniu ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, lub

zapasów agencyjnych przez ich wprowadzenie na rynek, lub

2) obowiązkowej sprzedaży zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

lub zapasów agencyjnych w określonej ilości, lub

3) ograniczeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu

paliwami, lub

4) ograniczeniu zużycia paliw przez odbiorców.

Art. 33. 1. W sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1, minister właściwy

do spraw energii może:

1) w drodze rozporządzenia, zezwolić producentom lub handlowcom na

obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez ich

wprowadzenie na rynek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego

części, określając wielkość obniżenia tych zapasów oraz termin ich

odtworzenia, biorąc pod uwagę sytuację na krajowym rynku paliw,

rzeczywiste możliwości odtworzenia zapasów obowiązkowych oraz zalecenia

Komisji Europejskiej w zakresie terminu odtworzenia tych zapasów, o ile

zostaną wydane;

2) (uchylony)

2a) w drodze decyzji, obniżyć zapasy agencyjne, określając:

2017-03-08

©Telksinoe s. 69/97

a) wielkości obniżenia tych zapasów, podstawę ustalenia ceny sprzedaży

ropy naftowej i paliw oraz termin odtworzenia zapasów, lub

b) wielkości obniżenia tych zapasów, podmioty uprawnione do zakupu ropy

naftowej lub paliw, podstawę ustalenia ceny sprzedaży ropy naftowej

i paliw oraz termin odtworzenia zapasów

– biorąc pod uwagę zalecenia Komisji Europejskiej w zakresie terminu

odtworzenia tych zapasów, o ile zostały wydane;

3) w drodze decyzji:

a) zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw poprzez ich wprowadzenie na rynek przez określonych

producentów lub handlowców, określając wielkość i termin obniżenia

tych zapasów, lub

b) nakazać producentom lub handlowcom sprzedaż określonej ilości

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, wskazanym

podmiotom krajowym, określając termin ich sprzedaży, po cenie

określonej w tej decyzji

– biorąc pod uwagę zalecenia Komisji Europejskiej w zakresie terminu

odtworzenia tych zapasów, o ile zostały wydane.

1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a lit. a, Prezes Agencji oferuje

zapasy agencyjne w pierwszej kolejności producentom i handlowcom w ilości

proporcjonalnej do wysokości wniesionej przez poszczególnych producentów

i handlowców opłaty zapasowej w okresie sześciu miesięcy poprzedzających

miesiąc, w którym została wydana decyzja o obniżeniu zapasów agencyjnych.

2. Wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstrzymuje

wykonania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b.

3. Roszczenia z tytułu różnicy między ceną rynkową a ceną określoną

w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, pokrywa Skarb Państwa.

4. Przez cenę rynkową rozumie się cenę stosowaną przez producenta lub

handlowca w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 1

pkt 3 lit. b, a w przypadku niemożności zastosowania tej ceny, cenę stosowaną

w tym dniu przez producenta mającego największy udział w rynku paliw.

Art. 34. W sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2, minister właściwy

do spraw energii może:

2017-03-08

©Telksinoe s. 70/97

1) w drodze rozporządzenia, zezwolić producentom lub handlowcom na

obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez ich

wprowadzenie na rynek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego

części, określając wielkość obniżenia tych zapasów oraz termin ich

odtworzenia, biorąc pod uwagę ustalenia organów organizacji

międzynarodowych, wobec których Rzeczpospolita Polska ma wiążące

zobowiązania lub uzgodnienia dokonane z takimi organizacjami;

2) w drodze decyzji:

a) (uchylona)

b) zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw przez ich wprowadzenie na rynek przez określonych producentów

lub handlowców, określając wielkość obniżenia oraz termin odtworzenia

tych zapasów, lub

c) nakazać producentom lub handlowcom przedstawienie oferty sprzedaży

określonej ilości ropy naftowej lub paliw z zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, określając termin jej obowiązywania,

d) obniżyć zapasy agencyjne przez ich wprowadzenie na rynek, określając

wielkości obniżenia tych zapasów, sposób dokonania sprzedaży ropy

naftowej lub paliw, podstawę ustalenia ceny sprzedaży ropy naftowej

i paliw oraz termin odtworzenia tych zapasów, biorąc pod uwagę

ustalenia organów organizacji międzynarodowych, wobec których

Rzeczpospolita Polska ma wiążące zobowiązania lub uzgodnienia

dokonane z takimi organizacjami.

Art. 35. 1. Decyzje, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3, minister właściwy

do spraw energii wydaje z urzędu lub na wniosek.

2. Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3

lit. a, może wystąpić:

1) wojewoda;

2) producent lub handlowiec, obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

3. Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3

lit. b, może wystąpić:

1) wojewoda;

2017-03-08

©Telksinoe s. 71/97

2) podmiot zainteresowany nabyciem paliw, mający szczególne znaczenie dla

ochrony życia, zdrowia, bezpieczeństwa obywateli lub funkcjonowania

państwa lub gospodarki.

4. Decyzje, o których mowa w art. 34 pkt 2 lit. b i c, minister właściwy do

spraw energii wydaje z urzędu.

Art. 36. W przypadku konieczności podjęcia działań, o których mowa

w art. 33 ust. 1 lub w art. 34, minister właściwy do spraw energii może, w drodze

rozporządzenia, dopuścić do obrotu paliwa, które nie spełniają określonych

w przepisach wymagań jakościowych, po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej,

w trybie określonym w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw, w odniesieniu do paliw, w zakresie

których taka zgoda jest wymagana.

Art. 37. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób obniżania ilości zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, w szczególności:

1) tryb postępowania przy wydawaniu decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1

pkt 3 oraz w art. 34 pkt 2 lit. b i c,

2) dane, które powinny być zawarte we wnioskach o wydanie decyzji, o których

mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3,

3) kategorie podmiotów o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania państwa

lub gospodarki, ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli, mające

prawo do pierwszeństwa zaopatrzenia w paliwa pochodzące z zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz ich miejsce w systemie

priorytetowego zaopatrzenia w ropę naftową i paliwa

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego procesu podejmowania

decyzji oraz konieczność zapewnienia priorytetowego zaopatrzenia w paliwa

wymienionych podmiotów.

Art. 38. 1. W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, informacje objęte

deklaracjami, o których mowa w art. 22 ust. 1, informacje, o których mowa

w art. 22 ust. 1c, oraz informacje o planowanej przez producentów produkcji paliw

lub zakontraktowanym lub planowanym przez handlowców przywozie ropy

naftowej lub paliw oraz planowanej ich sprzedaży w ramach dostaw

2017-03-08

©Telksinoe s. 72/97

wewnątrzwspólnotowych i eksportu, producenci, handlowcy, a także

przedsiębiorcy świadczący usługi magazynowania i przedsiębiorcy, którym

zlecono tworzenie i utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, przekazują niezwłocznie Prezesowi Agencji na każde żądanie.

2. Prezes Agencji przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw

energii informacje, o których mowa w ust. 1.

Art. 39. 1. W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw energii, w drodze rozporządzenia, może

włączyć do zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw zapasy handlowe,

o ile zapasy te spełniają warunki określone w art. 8 ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę

skalę zakłóceń w dostawach ropy naftowej lub paliw.

2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowo kategorie

zapasów ropy naftowej lub paliw włączanych do zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw, z uwzględnieniem obowiązujących klasyfikacji wyrobów.

Art. 40. 1. W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw energii, może, w drodze rozporządzenia,

wprowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części ograniczenia

w zakresie obrotu paliwami, polegające na wyznaczeniu:

1) maksymalnej ilości paliw sprzedawanych przez stacje paliw w ciągu doby lub

2) maksymalnej ilości paliw, jaką jednorazowo może zakupić odbiorca, lub

3) godzin sprzedaży paliw na stacjach paliw

– biorąc pod uwagę wielkość i rodzaj zakłóceń w dostawach ropy naftowej lub

paliw oraz konieczność wywiązania się Rzeczypospolitej Polskiej z zobowiązań

międzynarodowych.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się przyczyny

wprowadzenia ograniczeń w zakresie obrotu paliwami, datę ich wprowadzenia oraz

obszar i okres ich obowiązywania, a także rodzaje wprowadzanych ograniczeń.

Art. 41. 1. W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw energii, może, w drodze rozporządzenia,

wprowadzić ograniczenia mające na celu zmniejszenie zużycia paliw przez

odbiorców, polegające na wprowadzeniu:

2017-03-08

©Telksinoe s. 73/97

1) ograniczeń sprzedaży paliw przez sprzedaż tych paliw na podstawie

wydanych odbiorcom pisemnych upoważnień do zakupu określonej ilości

paliw, w określonym czasie,

2) ograniczeń lub zakazu sprzedaży paliw na stacjach paliw do zbiorników

innych niż zbiorniki paliwowe zamontowane w sposób trwały w pojazdach

samochodowych,

3) ograniczeń dopuszczalnej prędkości pojazdów samochodowych, określonej

w art. 20 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo

o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.7)),

4) ograniczeń używania pojazdów samochodowych oraz jednostek pływających

na morskich wodach wewnętrznych i na morzu terytorialnym, a także na

śródlądowych drogach wodnych oraz ograniczeń w ruchu lotniczym,

5) zakazu organizacji imprez motorowych,

6) ograniczeń funkcjonowania transportu towarów i osób

– uwzględniając zadania i znaczenie odbiorców paliw dla funkcjonowania państwa

lub gospodarki, ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się przyczyny

wprowadzenia ograniczeń, datę ich wprowadzenia oraz obszar i okres ich

obowiązywania, a także rodzaje środków mających na celu ograniczenie zużycia

paliw oraz rodzaje podmiotów wyłączonych ze stosowania ograniczeń, ze względu

na ich znaczenie dla funkcjonowania państwa lub gospodarki, ochrony życia,

zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli.

Art. 42. 1. Nadawcy programów radiowych i telewizyjnych są obowiązani do

niezwłocznego, nieodpłatnego podania do publicznej wiadomości informacji

o wydaniu rozporządzeń, o których mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1.

2. Wojewodowie są obowiązani do ogłoszenia informacji o wydaniu

rozporządzeń, o których mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1, w sposób

zwyczajowo przyjęty na obszarze ich właściwości.

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448,

z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970, z 2015 r.

poz. 211, 541, 591, 933, 1038, 1045, 1273, 1326, 1335, 1830, 1844, 1893, 2183 i 2281 oraz

z 2016 r. poz. 266, 352 i 1250.

2017-03-08

©Telksinoe s. 74/97

Art. 43. 1. Przestrzeganie ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 40

i 41 podlega kontroli.

2. Organami uprawnionymi do kontroli przestrzegania ograniczeń są:

1) wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, w zakresie ograniczeń, o których

mowa w art. 40;

2) wojewódzki komendant Policji lub wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

w zakresie ograniczeń, o których mowa w art. 41.

3. Kontrole, o których mowa w ust. 1, są dokonywane na zasadach

określonych w ustawach dotyczących tych organów.

4. Koordynatorami działań kontrolnych są wojewodowie.

Art. 44. 1. Wojewodowie przygotowują plany działań, mające na celu

zapewnienie wdrożenia ograniczeń, o których mowa w art. 40 i 41, określające:

1) sposób przygotowania i rozdziału upoważnień do zakupu paliw, o których

mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1;

2) sposób koordynacji kontroli przestrzegania ograniczeń, o których mowa

w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1;

3) służby odpowiedzialne za rozdział upoważnień do zakupu paliw, o których

mowa w art. 41 ust. 1;

4) wykaz podmiotów o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania państwa lub

gospodarki, ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli, mających

prawo pierwszeństwa do zaopatrywania się w paliwa pochodzące z zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, mających siedzibę na obszarze ich

właściwości.

2. Plany, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii

zatwierdza, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw

wewnętrznych. Plany te podlegają corocznej aktualizacji w terminie do dnia

31 sierpnia lub w terminie 5 dni od dnia opublikowania rozporządzeń, o których

mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1.

3. Zaktualizowane plany, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu

na zasadach określonych w ust. 2.

2017-03-08

©Telksinoe s. 75/97

Art. 44a. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje oraz w razie

potrzeby uaktualnia podręcznik działań interwencyjnych stanowiący zestaw

procedur podejmowanych przez niego w sytuacji kryzysowej.

2. Przy opracowaniu podręcznika działań interwencyjnych minister właściwy

do spraw energii uwzględnia plany działań wojewodów, o których mowa w art. 44,

oraz procedury przedsiębiorców, o których mowa w art. 31.

Art. 45. Do informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w art. 31,

oraz planach, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 4, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

Art. 46. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia:

1) organy uprawnione do wydawania odbiorcom upoważnień, o których mowa

w art. 41 ust. 1 pkt 1,

2) wzory upoważnień do:

a) zakupu określonej ilości paliw, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1,

b) przeprowadzenia kontroli przestrzegania ograniczeń, o których mowa

w art. 44 ust. 1

– uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności wydawania tych

upoważnień.

Art. 47. 1. Minister właściwy do spraw energii powiadamia niezwłocznie

Komisję Europejską oraz odpowiednie organy organizacji międzynarodowych,

jeżeli wynika to ze zobowiązań międzynarodowych, o każdym przypadku

obniżenia ilości zapasów interwencyjnych, które powoduje zmniejszenie tych

zapasów poniżej poziomu określonego w art. 3 ust. 3, z wyjątkiem sytuacji

określonych w art. 21e ust. 5.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:

1) oznaczenie daty obniżenia zapasów interwencyjnych;

2) informacje o:

a) przyczynie obniżenia zapasów interwencyjnych,

b) podjętych działaniach mających na celu odtworzenie zapasów

interwencyjnych,

2017-03-08

©Telksinoe s. 76/97

c) przewidywanych zmianach w poziomie zapasów interwencyjnych do

dnia ich odtworzenia.

3. Minister właściwy do spraw energii powiadamia niezwłocznie Komisję

Europejską oraz odpowiednie organy organizacji międzynarodowych

o wprowadzeniu ograniczeń, o których mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1.

Art. 48. 1. W przypadku gdy działania zastosowane na poziomie krajowym

są niewystarczające do wyeliminowania zagrożeń, o których mowa w art. 32 ust. 1

pkt 1, minister właściwy do spraw energii, po uzyskaniu akceptacji Rady

Ministrów, może wystąpić do Komisji Europejskiej lub odpowiednich organów

innych organizacji międzynarodowych, jeżeli wynika to z wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, z wnioskiem o wszczęcie

konsultacji w sprawie podjęcia wspólnych działań interwencyjnych.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności opis działań

zastosowanych na poziomie krajowym oraz propozycje środków, jakie mogą być

podjęte na poziomie międzynarodowym.

Art. 48a. 1. Minister właściwy do spraw energii może, w drodze decyzji,

w sytuacjach:

1) zagrożeń, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 29 października 2010 r.

o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1635), zwanej dalej

„ustawą o rezerwach strategicznych”, innych niż określone w art. 32 ust. 1

pkt 1,

2) konieczności wypełniania przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań

międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ustawy o rezerwach

strategicznych, innych niż określone w art. 32 ust. 1 pkt 2

– przenieść część zapasów agencyjnych w ilości odpowiadającej nie więcej niż

4 dniom średniego dziennego przywozu netto ekwiwalentu ropy naftowej do

rezerw strategicznych, o których mowa w ustawie o rezerwach strategicznych.

2. Odtworzone wolumeny, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw energii przenosi, w drodze decyzji, do zapasów agencyjnych.

3. Finansowanie odtworzenia wolumenów, o których mowa w ust. 1, odbywa

się z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk

żywiołowych, na wniosek ministra właściwego do spraw energii.

2017-03-08

©Telksinoe s. 77/97

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych uruchamia środki,

o których mowa w ust. 3, w terminie gwarantującym odtworzenie zapasów

agencyjnych zgodnie z powiadomieniem, o którym mowa w art. 47, lub

zaleceniami Komisji Europejskiej, o ile zostały wydane.

Rozdział 6

Zasady postępowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego

państwa w zakresie gazu ziemnego

oraz konieczności wypełnienia zobowiązań międzynarodowych

Art. 49. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, podmiot dokonujący

przywozu gazu ziemnego oraz podmioty zlecające świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji gazu ziemnego są obowiązani posiadać procedury postępowania

mające zastosowanie w przypadku:

1) wystąpienia zakłóceń w dostarczaniu gazu ziemnego do systemu gazowego;

2) nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego przez odbiorców.

2. Procedury postępowania, po ich uzgodnieniu z podmiotami

odpowiedzialnymi za ich realizację, w tym odpowiednio z operatorami innych

systemów gazowych lub odbiorcami, są przekazywane niezwłocznie operatorowi

systemu przesyłowego gazowego lub operatorowi systemu połączonego gazowego.

3. Obowiązku opracowania procedur, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się

do odbiorców gazu ziemnego w gospodarstwach domowych.

4. Procedury postępowania, o których mowa w ust. 1, powinny określać

w szczególności sposób:

1) uruchamiania dodatkowych dostaw gazu ziemnego z innych źródeł lub

kierunków;

2) zmniejszania poboru gazu ziemnego przez odbiorców, zgodnie z umowami

z nimi zawartymi, niebędącego ograniczeniami, o których mowa w art. 56

ust. 1.

Art. 50. 1. W przypadku wystąpienia zakłóceń w dostawach gazu ziemnego

do systemu gazowego lub nieprzewidzianego wzrostu jego zużycia przez

odbiorców, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, podmiot dokonujący przywozu

2017-03-08

©Telksinoe s. 78/97

gazu ziemnego oraz podmioty zlecające świadczenie usług przesyłania lub

dystrybucji gazu ziemnego podejmują działania mające na celu przeciwdziałanie

temu zagrożeniu, w szczególności działania określone w procedurach, o których

mowa w art. 49 ust. 1.

2. Po podjęciu wszelkich działań umożliwiających zaspokojenie potrzeb

swoich odbiorców na gaz ziemny przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, podmiot

dokonujący przywozu gazu ziemnego oraz podmioty zlecające świadczenie usług

przesyłania gazu ziemnego zawiadamiają:

1) operatora systemu gazowego o wystąpieniu zdarzeń, o których mowa

w art. 49 ust. 1, i podjętych działaniach w celu zapewnienia bezpieczeństwa

dostaw gazu ziemnego swoim odbiorcom lub o braku możliwości

zapewnienia tego bezpieczeństwa w terminie umożliwiającym podjęcie

działań mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa dostarczania gazu

ziemnego odbiorcom i prawidłowe funkcjonowanie systemu gazowego;

2) niezwłocznie odbiorców, z którymi zawarto umowy sprzedaży gazu

ziemnego, za pośrednictwem ogólnopolskich środków masowego przekazu,

o wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w art. 49 ust. 1, i ich wpływie na

bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego oraz o podjętych działaniach w celu

likwidacji skutków tych zdarzeń.

Art. 51. 1. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 50 ust. 2

pkt 1, lub w przypadku wystąpienia gwałtownego, nieprzewidzianego uszkodzenia

lub zniszczenia urządzeń, instalacji lub sieci, powodującego przerwę w ich

używaniu lub utratę ich właściwości zagrażającą bezpieczeństwu funkcjonowania

systemu gazowego, operator systemu gazowego podejmuje, we współpracy

z podmiotami, o których mowa w art. 49 ust. 1, oraz innymi operatorami systemów

gazowych, niezbędne działania mające na celu zapewnienie lub przywrócenie

prawidłowego funkcjonowania tego systemu, a w szczególności działania

określone w instrukcji ruchu i eksploatacji sieci, o której mowa w art. 9g ust. 1

ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1:

1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, podmiot dokonujący

2017-03-08

©Telksinoe s. 79/97

przywozu gazu ziemnego, operatorzy systemów magazynowania gazu

ziemnego i skraplania gazu ziemnego oraz podmioty dysponujące mocą

instalacji magazynowych i instalacji skroplonego gazu ziemnego są

obowiązane do pozostawania w gotowości do uruchomienia zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego;

2) operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemu połączonego

gazowego niezwłocznie informuje przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym

z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego o konieczności

i terminie uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, a po

uzyskaniu zgody, o której mowa w art. 26 ust. 1, uruchamia dostawy

pochodzące z zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;

3) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, podmiot dokonujący

przywozu gazu ziemnego oraz użytkownicy systemu gazowego są obowiązani

realizować polecenia operatora systemu przesyłowego gazowego lub

operatora systemu połączonego gazowego.

Art. 52. 1. Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów

połączonych gazowych uruchamia zapasy obowiązkowe gazu ziemnego po

uzyskaniu zgody, o której mowa w art. 26 ust. 1. O uruchomieniu zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego operatorzy ci informują operatora systemu

magazynowania tego gazu najpóźniej w dniu uruchomienia tych zapasów.

2. Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów

połączonych gazowych informuje niezwłocznie zlecających usługę przesyłania lub

dystrybucji gazu ziemnego o uruchomieniu, na ich rzecz, tych zapasów.

3. Operator systemu magazynowania gazu ziemnego przekazuje odpowiednio

operatorowi systemu przesyłowego gazowego lub operatorowi systemów

połączonych gazowych, w terminie 7 dni od dnia każdorazowego uruchomienia

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, informacje o właścicielach i ilościach

gazu ziemnego pobranego z instalacji magazynowych.

4. W wypadku uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego

z instalacji magazynowej, w której są magazynowane te zapasy należące do więcej

niż jednego przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność

2017-03-08

©Telksinoe s. 80/97

gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub podmiotu

dokonującego przywozu gazu ziemnego, przyjmuje się, że uruchomiono zapasy

obowiązkowe gazu ziemnego należące do każdego z tych przedsiębiorstw

i podmiotów w takim samym stosunku.

5. Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów

połączonych gazowych przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3:

1) operatorowi systemu dystrybucyjnego oraz przedsiębiorstwu energetycznemu

lub podmiotowi będącemu właścicielem zapasów obowiązkowych gazu

ziemnego;

2) zlecającym usługę przesyłania lub dystrybucji gazu ziemnego, na rzecz

których nastąpiło uruchomienie dodatkowych dostaw tego gazu.

6. Przedsiębiorstwo energetyczne i zlecający usługę przesyłania lub

dystrybucji gazu ziemnego, na których rzecz nastąpiło uruchomienie zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego w terminie 60 dni, licząc od końca miesiąca,

w którym nastąpiło ich uruchomienie:

1) dostarczą właścicielowi wykorzystanego gazu ziemnego równoważne ilości

gazu ziemnego, o ile istnieją techniczne możliwości zatłoczenia gazu

ziemnego do instalacji magazynowej, lub

2) dokonają rozliczeń z właścicielem dostarczonego im gazu ziemnego, zgodnie

z zasadami określonymi w obowiązującej taryfie właściciela tego gazu; jeżeli

właściciel gazu ziemnego nie jest obowiązany do posiadania taryfy, zasady

rozliczeń określą rozliczające się strony.

7. Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemu

połączonego gazowego niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw

energii i Prezesa URE o terminie i ilości uruchomionych zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego. Informacje te są przekazywane codziennie, do godziny 1000,

i dotyczą poprzedniej doby.

Art. 53. Jeżeli w ocenie operatora systemu przesyłowego gazowego lub

operatora systemów połączonych gazowych działania, o których mowa w art. 50

i art. 52, nie spowodują przywrócenia stanu bezpieczeństwa paliwowego państwa

w zakresie gazu ziemnego, operator ten, z własnej inicjatywy lub na podstawie

informacji uzyskanych od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiotu

2017-03-08

©Telksinoe s. 81/97

dokonującego przywozu gazu ziemnego, zgłasza ministrowi właściwemu do spraw

energii potrzebę wprowadzenia ograniczeń w poborze gazu ziemnego, zgodnie

z planami wprowadzania ograniczeń, o których mowa w art. 58 ust. 1.

Art. 54. 1. W przypadku:

1) zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2) nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego przez odbiorców,

3) wystąpienia zakłóceń w przywozie gazu ziemnego,

4) awarii w sieciach operatorów systemów gazowych,

5) zagrożenia bezpieczeństwa funkcjonowania sieci gazowych,

6) zagrożenia bezpieczeństwa osób,

7) zagrożenia wystąpieniem znacznych strat materialnych,

8) konieczności wypełnienia przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań

międzynarodowych

– na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone

na czas oznaczony ograniczenia w poborze gazu ziemnego, zwane dalej

„ograniczeniami”.

2. Ograniczenia polegają na ograniczeniu maksymalnego godzinowego

i dobowego poboru gazu ziemnego.

Art. 55. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

wprowadzania ograniczeń, biorąc pod uwagę znaczenie odbiorców dla gospodarki

lub funkcjonowania państwa, w tym zadania przez nich wykonywane, oraz ochronę

odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami.

2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać

w szczególności:

1) sposób wprowadzenia ograniczeń, umożliwiający odbiorcom gazu ziemnego

dostosowanie się do tych ograniczeń w określonym czasie;

2) rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami;

3) zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami,

w szczególności odbiorców gazu ziemnego w gospodarstwach domowych,

w przypadku:

a) niedoboru gazu ziemnego w systemie gazowym,

2017-03-08

©Telksinoe s. 82/97

b) wystąpienia skrajnie niskich temperatur zewnętrznych w okresie

największego zapotrzebowania na gaz ziemny w systemie gazowym;

4) zakres planów wprowadzania ograniczeń, o których mowa w art. 58 ust. 1,

oraz sposób określania w nich wielkości tych ograniczeń;

5) sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach;

6) sposób współdziałania operatorów systemów dystrybucyjnych gazowych oraz

operatorów systemów magazynowania gazu ziemnego z operatorem systemu

przesyłowego gazowego w okresie trwania ograniczeń, w tym zakres

przekazywanych informacji.

3. Minister właściwy do spraw energii informuje niezwłocznie Komisję

Europejską o przepisach wydanych na podstawie ust. 1.

Art. 56. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii

może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części ograniczenia, biorąc pod uwagę

znaczenie odbiorców dla gospodarki i funkcjonowania państwa, w szczególności

zadania wykonywane przez tych odbiorców oraz okres, na jaki będą wprowadzane

te ograniczenia.

2. Minister właściwy do spraw energii informuje niezwłocznie Komisję

Europejską, państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym o wprowadzeniu ograniczeń.

Art. 57. Przedsiębiorstwa energetyczne nie ponoszą odpowiedzialności za

skutki wprowadzanych ograniczeń.

Art. 58. 1. Operatorzy systemów przesyłowych gazowych, operatorzy

systemów dystrybucyjnych gazowych oraz operatorzy systemów połączonych

gazowych lub przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję operatorów są

obowiązani do opracowania planów wprowadzania ograniczeń.

2. Plany wprowadzania ograniczeń opracowane przez operatorów lub

przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję operatorów, o których mowa

w ust. 1, określają maksymalne godzinowe i dobowe ilości poboru gazu ziemnego

przez poszczególnych odbiorców przyłączonych do ich sieci, dla poszczególnych

stopni zasilania.

2017-03-08

©Telksinoe s. 83/97

3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują odbiorców o ustalonej dla

nich w zatwierdzonym planie wprowadzania ograniczeń maksymalnej ilości

poboru gazu ziemnego w poszczególnych stopniach zasilania. Wielkości te,

określone w zatwierdzonych planach wprowadzania ograniczeń, stają się integralną

częścią umów sprzedaży, umów o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

gazu ziemnego oraz umów kompleksowych, w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2

oraz ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

4. Ograniczenia wynikające z planów wprowadzania ograniczeń nie mają

zastosowania do odbiorców gazu ziemnego w gospodarstwach domowych.

5. Odbiorcy objęci planami wprowadzania ograniczeń informują właściwego

operatora lub przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję operatora, o którym

mowa w ust. 1, do którego sieci są przyłączeni, do dnia 31 lipca każdego roku,

o minimalnej ilości gazu ziemnego, której pobór nie powoduje zagrożenia

bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych

i odpowiada maksymalnemu dozwolonemu poborowi gazu ziemnego w 10. stopniu

zasilania. Określona w informacji ilość gazu ziemnego może być weryfikowana

przez operatorów, o których mowa w ust. 1.

6. Operatorzy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać weryfikacji

informacji podanych przez odbiorców dotyczących minimalnych ilości gazu

ziemnego, których pobór nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz

uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych.

7. Czynności weryfikacyjne wykonują, na zlecenie operatorów, o których

mowa w ust. 1, autoryzowani audytorzy w dziedzinie energetyki przemysłowej, po

okazaniu certyfikatu oraz po doręczeniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego

upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli działalności

przedsiębiorcy wystawionego przez operatora.

8. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7, zawiera:

1) imię i nazwisko audytora;

2) oznaczenie odbiorcy, którego informacje podlegają weryfikacji;

3) określenie zakresu weryfikacji;

4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia

weryfikacji;

5) wskazanie podstawy prawnej weryfikacji;

2017-03-08

©Telksinoe s. 84/97

6) oznaczenie operatora dokonującego weryfikacji;

7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie.

9. Weryfikacja, o której mowa w ust. 6, polega na sprawdzeniu

prawidłowości ustalenia minimalnych godzinowych i dobowych ilości gazu

ziemnego, których pobór nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz

uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych.

10. Upoważnionym audytorom przysługuje prawo:

1) wejścia na teren nieruchomości i do obiektów odbiorcy;

2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, a także żądania okazania

dokumentów dotyczących procesów technologicznych i eksploatacji

urządzeń odbiorcy.

11. Audytorzy wykonują czynności w obecności odbiorcy lub osoby przez

niego upoważnionej.

12. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się protokół dokonanych

czynności, który powinien zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia

zastrzeżeń co do jego treści. W przypadku odmowy podpisania przez odbiorcę

protokołu z weryfikacji, audytor dokonuje stosownej adnotacji w protokole.

13. Odmowa podpisania protokołu z weryfikacji przez osobę, o której mowa

w ust. 12, nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez audytora

i realizacji ustaleń kontroli.

14. W sprawach spornych dotyczących ustaleń zawartych w protokole

weryfikacji rozstrzyga Prezes URE, w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy

złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

15. Jeżeli ilość paliwa gazowego podana przez odbiorcę jest zawyżona

o więcej niż 10%, koszty weryfikacji pokrywa odbiorca. Jednocześnie minimalne

godzinowe i dobowe ilości gazu ziemnego, których pobór nie powoduje zagrożenia

bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych,

określone w trakcie weryfikacji, zostają wprowadzone do planu ograniczeń jako

odpowiadające 10. stopniowi zasilania.

16. Operatorzy systemów dystrybucyjnych, systemów połączonych lub

przedsiębiorstwa pełniące funkcje operatorów, na wniosek operatora systemu

przesyłowego gazowego, przekazują mu dane dotyczące dobowych ilości poboru

2017-03-08

©Telksinoe s. 85/97

gazu ziemnego przez odbiorców objętych planami wprowadzania ograniczeń do 10.

dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

17. Operatorzy lub przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję

operatorów, o których mowa w ust. 1, aktualizują corocznie plany wprowadzania

ograniczeń i przedkładają je, do dnia 15 listopada danego roku, Prezesowi URE do

zatwierdzenia w drodze decyzji.

18. Operatorzy systemów dystrybucyjnych gazowych, operatorzy systemów

połączonych gazowych oraz przedsiębiorstwa pełniące funkcje operatorów

przekazują niezwłocznie operatorowi systemu przesyłowego gazowego

zatwierdzone plany wprowadzania ograniczeń.

Art. 59. 1. W okresie obowiązywania ograniczeń, wprowadzonych zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 56 ust. 1, operator systemu przesyłowego

gazowego lub operator systemów połączonych:

1) realizuje obowiązki związane z wprowadzaniem ograniczeń, przez ustalanie

i podawanie do publicznej wiadomości stopni zasilania, zgodnie z planami

wprowadzania ograniczeń;

2) koordynuje działania przedsiębiorstw energetycznych wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym, innych

operatorów systemów gazowych, operatorów systemów magazynowania gazu

ziemnego, operatorów systemów skraplania gazu ziemnego w celu

zapewnienia bezpieczeństwa systemu gazowego i realizacji ograniczeń

wprowadzonych na podstawie art. 56 ust. 1;

3) dysponuje pełną mocą i pojemnością instalacji magazynowania gazu

ziemnego oraz skraplania gazu ziemnego przyłączonych do systemu

gazowego oraz uruchamia zapasy obowiązkowe gazu ziemnego.

2. W okresie obowiązywania ograniczeń, operatorzy systemów

dystrybucyjnych gazowych lub operatorzy systemów połączonych gazowych

przekazują operatorowi systemu przesyłowego gazowego, do godziny 1000 każdej

doby, dane dotyczące dobowych ilości poboru gazu ziemnego przez odbiorców

objętych planami ograniczeń, o których mowa w art. 58 ust. 1, za poprzednią dobę.

3. W okresie wprowadzenia ograniczeń zapasy obowiązkowe gazu ziemnego

są uruchamiane zgodnie z procedurą określoną w art. 26.

2017-03-08

©Telksinoe s. 86/97

Art. 60. Przestrzeganie ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 56

ust. 1 podlega kontroli Prezesa URE.

Art. 61. 1. W przypadku wystąpienia zdarzeń, w wyniku których

zastosowane działania, o których mowa w art. 50–52 i art. 56 ust. 1, nie usunęły

zagrożeń, o których mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, 6 i 7, operator systemu

przesyłowego gazowego lub operator systemów połączonych, w porozumieniu

z przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiotami dokonującymi

przywozu gazu ziemnego, lub z własnej inicjatywy niezwłocznie zawiadamia

o tym ministra właściwego do spraw energii.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności opis:

1) zdarzeń, o których mowa w ust. 1, oraz ich wpływu na bezpieczeństwo

paliwowe państwa w zakresie dostaw gazu ziemnego;

2) działań podjętych w celu likwidacji skutków zdarzeń, o których mowa

w ust. 1;

3) proponowanych środków, jakie mogą być zastosowane przez Komisję

Europejską.

3. Minister właściwy do spraw energii może wystąpić z wnioskiem do Rady

Ministrów o podjęcie działań polegających na:

1) zawiadomieniu Przewodniczącego Grupy Koordynacyjnej do spraw Gazu

o wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 1, lub

2) wystąpieniu do Komisji Europejskiej z żądaniem zwołania Grupy

Koordynacyjnej do spraw Gazu.

4. Zawiadomienie lub wystąpienie, o których mowa w ust. 3, zawierają

w szczególności opis:

1) zdarzeń, o których mowa w ust. 1, oraz ich wpływu na bezpieczeństwo

paliwowe państwa w zakresie dostaw gazu ziemnego;

2) działań podjętych w celu likwidacji skutków zdarzeń, o których mowa

w ust. 1;

3) proponowanych środków, jakie mogą być zastosowane przez Komisję

Europejską.

2017-03-08

©Telksinoe s. 87/97

Art. 62. Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 61 ust. 3, Rada

Ministrów może, w drodze rozporządzenia, włączyć do zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego pozostałe zapasy tego gazu znajdujące się w instalacjach

magazynowych na terenie kraju, przewyższające utrzymywane stany

obowiązkowe, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia ciągłości dostaw gazu

ziemnego, w przypadkach, o których mowa w art. 50–52 i art. 56 ust. 1, po

zastosowaniu działań określonych w ustawie.

Rozdział 7

Kary pieniężne

Art. 63. 1. Karze pieniężnej podlega ten kto:

1) nie dopełnia obowiązku tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych,

o którym mowa w art. 5 lub 24, w przewidzianym terminie i wymaganej

ilości;

1a) nie dopełnia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej w należnej wysokości

albo w terminie, o którym mowa w art. 21b ust. 12;

2) obniża ilości zapasów obowiązkowych poniżej poziomu określonego

w ustawie;

2a) będąc właścicielem instalacji magazynowej lub magazynu, dopuścił do

niespełnienia przez daną instalację magazynową lub magazyn wymagań,

o których mowa w art. 3 ust. 12 i 13;

3) utrzymuje, w ramach zapasów obowiązkowych, paliwa lub gaz ziemny

niespełniające wymagań jakościowych obowiązujących na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 3 ust. 7;

3a) nie przedstawi w terminie informacji, o których mowa w art. 8 ust. 5, albo

przedstawi informacje nieprawdziwe;

4) nie dopełnia obowiązku złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa

w art. 14 ust. 1 i 1a;

5) nie przedstawi w wyznaczonym terminie informacji, o których mowa

w art. 22 ust. 1c i 3 lub art. 38, albo przedstawi w tej informacji dane

nieprawdziwe;

5a) nie przedstawi w wyznaczonym terminie deklaracji, o której mowa w art. 22

ust. 1, albo przedstawi w tej deklaracji dane nieprawdziwe;

2017-03-08

©Telksinoe s. 88/97

6) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa lub podmiotu, o którym

mowa w art. 24, nie przedstawi, w wyznaczonym terminie, informacji,

o których mowa w art. 27, albo przedstawi w tej informacji dane

nieprawdziwe;

6a) nie przekaże w terminie, o którym mowa w art. 31 ust. 4, procedur, o których

mowa w art. 31 ust. 1, potwierdzenia ich aktualności lub aktualizacji

w terminie, o którym mowa w art. 31 ust. 5;

7) nie dopełnia obowiązku sprzedaży zapasów obowiązkowych, o którym mowa

w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. b;

8) nie dopełnia obowiązku przedstawienia oferty sprzedaży, o którym mowa

w art. 34 pkt 2 lit. c;

9) nie przestrzega ograniczeń w zakresie obrotu paliwami, o których mowa

w art. 40 ust. 1;

10) nie przestrzega ograniczeń w sprzedaży paliw, o których mowa w art. 41

ust. 1 pkt 1 lub 2;

11) nie stosuje się do ograniczeń w poborze gazu ziemnego, o których mowa

w art. 56;

12) nie przestrzega ograniczeń w używaniu:

a) pojazdów samochodowych i motocykli oraz jednostek pływających na

śródlądowych drogach wodnych,

b) statków na morskich wodach wewnętrznych i na morzu terytorialnym,

c) statków powietrznych w ruchu lotniczym

– o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;

13) nie przestrzega zakazu organizacji imprez motorowych, o którym mowa

w art. 41 ust. 1 pkt 5;

14) nie przestrzega ograniczeń w funkcjonowaniu transportu towarów i osób,

o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 6;

15) będąc podmiotem wyłączonym z ograniczeń, o których mowa w art. 41,

dokonuje odsprzedaży zakupionego paliwa;

16) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2;

17) nie przedstawi, w wyznaczonym terminie, informacji, o których mowa

w art. 22 ust. 2, albo przedstawi w tej informacji dane nieprawdziwe;

18) nie usunie uchybień, do czego został zobowiązany na podstawie art. 29 ust. 9;

2017-03-08

©Telksinoe s. 89/97

18a) utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 29

ust. 1 i art. 30 ust. 1, lub przeglądu, o którym mowa w art. 29b ust. 1;

18b) będąc właścicielem magazynów, w których utrzymywane są zapasy

interwencyjne, lub związanej z tymi magazynami infrastruktury przesyłowej

lub transportowej, utrudnia lub nie przeprowadza w terminie próby, o której

mowa w art. 29d ust. 1;

19) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym

z zagranicą lub podmiotu dokonującego przywozu gazu ziemnego nie usunie,

w wyznaczonym terminie, uchybień, do czego został zobowiązany na

podstawie art. 30 ust. 9;

Przepis

[19a) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa, o którym mowa uchylający pkt

19a w ust. 1 w art.

w art. 24 ust. 5, nie przedstawi, w wyznaczonym terminie, dokumentów lub 63 wejdzie w

życie z dn.

informacji, o których mowa w art. 24 ust. 5c, albo przedstawi dokumenty lub 15.11.2017 r. (Dz.

U. z 2016 r. poz.

informacje nieprawdziwe;] 1165).

19b) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym

z zagranicą lub podmiotu dokonującego przywozu gazu ziemnego, nie złoży

wyjaśnień lub nie przedstawi w wyznaczonym terminie dokumentów,

o których mowa w art. 30 ust. 5, albo złoży nieprawdziwe wyjaśnienia lub

przedstawi nieprawdziwe dokumenty;

20) będąc przedsiębiorcą magazynującym zapasy agencyjne lub przedsiębiorcą,

któremu zlecono wykonanie zadań w zakresie tworzenia i utrzymywania

zapasów agencyjnych, dopuścił do powstania niedoboru w stosunku do

ewidencyjnego stanu tych zapasów lub dopuścił się uchybienia w zakresie

magazynowania zapasów agencyjnych, ich wymiany oraz ilościowej

i jakościowej ochrony stanu tych zapasów.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, kara pieniężna wynosi:

1) równowartość iloczynu kwoty 4500 zł i wielkości niedoboru ropy naftowej,

gazu płynnego (LPG) lub ciężkiego oleju opałowego wyrażonej w tonach, lub

niedoboru paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG) i ciężkiego oleju

opałowego, wyrażonej w metrach sześciennych;

2017-03-08

©Telksinoe s. 90/97

2) równowartość 250% wartości niedoboru gazu ziemnego, wyliczonej według

ceny referencyjnej gazu ziemnego wysokometanowego opublikowanej na

stronie internetowej operatora systemu przesyłowego gazowego

i obowiązującej w dniu, w którym stwierdzono niedopełnienie obowiązku

utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego.

2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a, kara pieniężna wynosi

dwukrotność należnej kwoty opłaty zapasowej albo dwukrotność różnicy pomiędzy

uiszczoną kwotą a należną kwotą opłaty zapasowej.

2b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, kara pieniężna wynosi

50 zł za każdy 1 m sześcienny magazynowanych zapasów interwencyjnych paliw

i 58 zł za każdą 1 tonę magazynowanych zapasów interwencyjnych ropy naftowej

– które nie będą mogły być udostępnione zgodnie z art. 3 ust. 12 i 13.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna stanowi

iloczyn 250% wartości jednostkowych paliw lub gazu ziemnego spełniających

wymagania jakościowe i ilości paliw lub gazu ziemnego niespełniających

wymagań jakościowych.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3a–6 i pkt 19b, kara

pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego

w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

4a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 6a, kara pieniężna wynosi

od jednokrotnego do pięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło

niedopełnienie obowiązku.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, kara pieniężna wynosi 350%

wartości niesprzedanych zapasów.

6. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 8–10 i 18b, kara pieniężna

wynosi od 10% do 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy osiągniętego

w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara dotyczy działalności wykonywanej

na podstawie koncesji, wysokość kary wynosi od 10% do 15% przychodu

ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej,

osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

2017-03-08

©Telksinoe s. 91/97

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, stosuje się kary

w zależności od ilości pobranego gazu ziemnego w okresie przekroczenia mocy

wynikającej z wprowadzonych ograniczeń. Przekroczenie mocy oblicza się

w następujący sposób:

1) w przypadku przekroczenia mocy godzinowej – jako iloczyn mocy

maksymalnej, zarejestrowanej przez układ pomiarowy, ponad moc

wynikającą z wprowadzonych ograniczeń, ilości godzin w miesiącu,

w którym obowiązywały ograniczenia, i czterokrotności stawki opłaty stałej

za usługę przesyłania dla danej grupy taryfowej, do której odbiorca zostałby

zakwalifikowany na podstawie mocy ustalonej dla tego odbiorcy

w pierwszym stopniu zasilania;

2) w przypadku przekroczenia mocy godzinowej i mocy dobowej – jako iloczyn

mocy maksymalnej zarejestrowanej przez układ pomiarowy, ponad moc

wynikającą z wprowadzonych ograniczeń, ilości godzin w miesiącu,

w którym obowiązywały ograniczenia, i ośmiokrotności stawki opłaty stałej

za usługę przesyłania dla danej grupy taryfowej, do której odbiorca zostałby

zakwalifikowany na podstawie mocy ustalonej dla tego odbiorcy

w pierwszym stopniu zasilania.

8. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, kara pieniężna wynosi od

500 zł do 1000 zł.

9. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 13 i 14, kara pieniężna

wynosi od 5000 zł do 50 000 zł.

10. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 15, kara pieniężna wynosi od

20 000 zł do 50 000 zł.

11. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, kara pieniężna wynosi od

5000 zł do 50 000 zł.

12. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 17, kara pieniężna wynosi od

dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło

niedopełnienie obowiązku.

13. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, kara pieniężna wynosi od

dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

2017-03-08

©Telksinoe s. 92/97

w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło

niedopełnienie obowiązku.

13a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, kara pieniężna wynosi

od dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło

utrudnienie lub uniemożliwienie kontroli.

14. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, kara pieniężna wynosi od

dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło

niedopełnienie obowiązku.

15. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, kara pieniężna wynosi

200% wartości niedoboru lub straty, lub wartości paliw, niespełniających wymagań

jakościowych. Przepis

uchylający ust.

[15a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 19a i 19b, kara pieniężna 15a w art. 63

wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wejdzie w życie z

dn. 15.11.2017 r.

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1165.)

nastąpiło niedopełnienie obowiązku.]

16. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1:

1) pkt 3 – wylicza się na podstawie:

a) ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub

handlowca mającego największy udział w krajowym rynku paliw,

w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, pomniejszonej

o wartość podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są

one zawarte w cenie tego paliwa,

b) ceny referencyjnej gazu ziemnego wysokometanowego opublikowanej

na stronie internetowej operatora systemu przesyłowego gazowego

i obowiązującej w dniu, w którym stwierdzono niedopełnienie

obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;

2) pkt 7 – wylicza się na podstawie ceny określonej w decyzji, o której mowa

w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. b;

3) pkt 20 – wylicza się na podstawie:

a) średniej ceny ropy naftowej gatunku Brent, obowiązującej na

londyńskiej Międzynarodowej Giełdzie Paliwowej (IPE) w dniu

2017-03-08

©Telksinoe s. 93/97

stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, wyrażonej w dolarach

amerykańskich za baryłkę; średnią cenę za tonę tej ropy oblicza się jako

iloczyn ceny baryłki ropy naftowej, współczynnika 7,28 i średniego

kursu dolara amerykańskiego, ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski, obowiązującego w dniu stwierdzenia niedopełnienia

obowiązków,

b) ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub

handlowca mającego największy udział w krajowym rynku paliw, w dniu

stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, pomniejszonej o wartość

podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są one

zawarte w cenie tego paliwa.

17. Dniem stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, 2–3 oraz 20, jest dzień podpisania protokołu, o którym mowa

w art. 29 ust. 7 lub w art. 30 ust. 7.

Art. 64. 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 63 ust. 1:

1) pkt 1, 2, 3, 6, 11, 16, 19 i 19b – wymierza Prezes URE;

2) pkt 1–5a, 7, 8, 18–18b i 20 – wymierza Prezes Agencji;

3) pkt 9 – wymierza wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej;

4) pkt 10 i pkt 12 lit. a oraz pkt 13–15 – wymierza właściwy organ Policji;

5) pkt 12 lit. b – wymierza dyrektor urzędu morskiego;

6) pkt 12 lit. c – wymierza Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

7) pkt 6a i 17 – wymierza minister właściwy do spraw energii.

2. Prezes Agencji wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–5a,

7, 8, 18–18b i 20, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw energii.

2a. Przed wymierzeniem kary, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1a, Prezes

Agencji wzywa producenta lub handlowca do uiszczenia opłaty zapasowej

w należnej wysokości, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

3. Prezes URE wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–3, 6, 11,

16, 19 i 19b, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Sądu

Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

2017-03-08

©Telksinoe s. 94/97

4. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę, o której mowa

w art. 63 ust. 1 pkt 9, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Prezesa

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

5. Właściwy organ Policji wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1

pkt 10, pkt 12 lit. a oraz pkt 13–15, w drodze decyzji.

6. Dyrektor urzędu morskiego wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1

pkt 12 lit. b, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw gospodarki morskiej.

7. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wymierza karę, o której mowa

w art. 63 ust. 1 pkt 12 lit. c, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do

ministra właściwego do spraw transportu.

Art. 65. Przy ustalaniu kar pieniężnych, o których mowa w art. 63 ust. 4, 4a,

6 i 8–14, organ wymierzający karę uwzględni w szczególności czas trwania,

stopień oraz przyczyny naruszenia przepisów ustawy, a także częstotliwość ich

naruszania w przeszłości przez podmiot podlegający ukaraniu.

Art. 66. 1. Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 64 ust. 1

pkt 1 i 3–7, stanowią dochód budżetu państwa.

1a. Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2,

stanowią dochód Funduszu.

2. Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy,

o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–3 i 7, upłynęło 5 lat.

3. Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy,

o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 3a–6a oraz pkt 8–20, upłynęły 3 lata.

4. Bieg terminu do nałożenia kary pieniężnej zostaje zawieszony od dnia:

1) wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdy

rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego

rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję w sprawie nałożenia

kary pieniężnej.

5. Termin do nałożenia kary pieniężnej biegnie dalej od dnia następującego

po dniu, w którym:

2017-03-08

©Telksinoe s. 95/97

1) decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu

uprawomocniło się;

2) orzeczenie sądu administracyjnego stało się prawomocne.

6. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do kar pieniężnych stosuje się

odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa.

Art. 67. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków

o charakterze pieniężnym.

Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 68. (pominięty)

Art. 69. (pominięty)

Art. 70. (pominięty)

Rozdział 9

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 71. 1. Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy byli obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

paliw ciekłych, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 30 maja 1996 r.

o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych paliw8), są obowiązani

do:

1) dokonania przeliczenia utworzonych zapasów obowiązkowych zgodnie

z zasadami tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw – w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie ustawy;

2) uzupełnienia posiadanych zapasów obowiązkowych do poziomu

odpowiadającego 66-dniowej zrealizowanej przez nich produkcji paliw oraz

przywozowi ropy naftowej lub paliw, obliczanemu zgodnie z zasadami

określonymi w niniejszej ustawie – w terminie do dnia 1 lipca 2007 r.;

8)

Ustawa utraciła moc na podstawie art. 64 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o rezerwach

strategicznych (Dz. U. poz. 1496), która weszła w życie z dniem 5 lutego 2011 r.

2017-03-08

©Telksinoe s. 96/97

3) corocznego powiększania tych zapasów, zgodnie z harmonogramem,

o którym mowa w ust. 4, do wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

2. Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy byli

obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych,

zgodnie z zasadami określonymi w ustawie, o której mowa w ust. 1, i jednocześnie

wykonywali działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub przywozu gazu

płynnego LPG, są obowiązani do tworzenia i corocznego powiększania zapasów

gazu płynnego LPG zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w ust. 5, do

wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

3. Producenci i handlowcy, którzy przed wejściem w życie niniejszej ustawy

nie byli obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw są obowiązani do:

1) utworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w wielkości

odpowiadającej 66 dniom zrealizowanej przez nich produkcji paliw oraz

przywozu ropy naftowej lub paliw, obliczanej zgodnie z zasadami

określonymi w niniejszej ustawie, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG) –

w terminie do dnia 1 lipca 2007 r.;

2) corocznego powiększania tych zapasów zgodnie z harmonogramem, o którym

mowa w ust. 4 i 5, do wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

4. Producenci i handlowcy powiększają zapasy ropy naftowej lub paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG), do wielkości odpowiadających co najmniej:

1) 73 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2) 76 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2008 r.

5. Producenci i handlowcy powiększają zapasy obowiązkowe gazu płynnego

(LPG) do wielkości odpowiadających co najmniej:

1) 3 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2) 7 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2008 r.;

3) 13 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2009 r.;

2017-03-08

©Telksinoe s. 97/97

4) 20 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2010 r.;

5) 30 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez

producenta lub handlowca w roku poprzednim – do dnia 31 grudnia 2011 r.

Art. 72. 1. Rejestr producentów i importerów, utworzony na podstawie art. 17

ust. 1 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach

obowiązkowych paliw8), staje się rejestrem w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Wpisy w rejestrze utworzonym na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy, o której

mowa w ust. 1, istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają

w mocy.

Art. 73. Ropa naftowa i paliwa utrzymywane w ramach państwowych rezerw

gospodarczych na poczet zapasów, o których mowa w art. 15 ust. 4 ustawy z dnia

30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych paliw8),

stają się zapasami państwowymi, w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 74. (uchylony)

Art. 75. (pominięty)

Art. 76. (pominięty)

Art. 77. Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 78. (pominięty)

Art. 79. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia9).

9)

Ustawa została ogłoszona w dniu 23 marca 2007 r.

2017-03-08