Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 1928

©Telksinoe s. 1/41

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 1928, 1948,

z 2017 r. poz. 624, 2290.

U S T A W A

z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady:

1) organizacji i działania systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw

przeznaczonych do stosowania:

a) w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających

się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających, jeżeli

nie znajdują się na wodach morskich,

b) w instalacjach energetycznego spalania oraz w statkach żeglugi

śródlądowej, jeżeli nie znajdują się na wodach morskich,

c) w wybranych flotach,

d) przez rolników na własny użytek,

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Unii

Europejskiej:

1) dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r.

odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady

93/12/EWG (Dz. Urz. WE L 350 z 28.12.1998, str. 58; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 182);

2) dyrektywy 2003/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 2003 r.

zmieniającej dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych

(Dz. Urz. WE L 76 z 22.03.2003, str. 10; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13,

t. 31, str. 160);

3) dyrektywy Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do redukcji

zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniającej dyrektywę 93/12/EWG

(Dz. Urz. WE L 121 z 11.05.1999, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

13, t. 24, str. 17);

4) dyrektywy 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r.

zmieniającej dyrektywę 1999/32/WE w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych

(Dz. Urz. UE L 191 z 22.07.2005, str. 59);

5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/33/UE z dnia 21 listopada 2012 r.

zmieniającej dyrektywę Rady 1999/32/WE w zakresie zawartości siarki w paliwach

żeglugowych (Dz. Urz. UE L 327 z 27.11.2012, str. 1);

6) dyrektywy Rady (UE) 2015/652 z dnia 20 kwietnia 2015 r. ustanawiającej metody obliczania

i wymogi w zakresie sprawozdawczości zgodnie z dyrektywą 98/70/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych (Dz. Urz.

UE L 107 z 25.04.2015, str. 26).

2018-01-15

©Telksinoe s. 2/41

2) monitorowania oraz stosowania niektórych środków ograniczania emisji

gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw stosowanych w transporcie

i energii elektrycznej stosowanej w pojazdach samochodowych

– w celu ograniczania negatywnych skutków oddziaływania paliw na środowisko

oraz zdrowie ludzi.

2. Ustawa określa także zasady kontrolowania jakości paliw stałych.

Art. 2. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 2 lipca

2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584,

z późn. zm.2)), wykonującego działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania, transportowania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu

paliw;

2) inspektor – inspektora w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.

o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059);

3) paliwa – paliwa ciekłe, biopaliwa ciekłe lub inne paliwa odnawialne, gaz

skroplony (LPG), sprężony gaz ziemny (CNG), skroplony gaz ziemny (LNG),

lekki olej opałowy, ciężki olej opałowy oraz olej do silników statków żeglugi

śródlądowej;

4) paliwa ciekłe:

a) benzyny silnikowe, które mogą zawierać biowęglowodory ciekłe lub do

10,0% objętościowo innych biokomponentów lub do 22,0%

objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru etylo-tert-

-amylowego, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 285,

624 i 2290), stosowane w szczególności w pojazdach oraz rekreacyjnych

jednostkach pływających, wyposażonych w silniki z zapłonem

iskrowym,

b) olej napędowy, który może zawierać biowęglowodory ciekłe lub do 7,0%

objętościowo innych biokomponentów, o których mowa w ustawie

z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych,

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 352,

615, 780, 868, 903, 960, 1165, 1228 i 1579.

2018-01-15

©Telksinoe s. 3/41

stosowany w szczególności w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych,

maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych

jednostkach pływających, wyposażonych w silniki z zapłonem

samoczynnym;

4a) paliwa stałe:

a) węgiel kamienny, brykiety, pelety zawierające co najmniej 90% węgla

kamiennego, muły węglowe oraz flotokoncentraty,

b) paliwo stałe otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla

kamiennego w temperaturze powyżej 450°C;

5) biopaliwa ciekłe – biopaliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia

25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

6) gaz skroplony (LPG) – mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych,

głównie propanu C3 i butanu C4, stosowaną w silnikach przystosowanych do

spalania tego paliwa, lub klasyfikowanych do kodów CN 2711 12 97,

2711 13 97 oraz 2711 19 00;

7) sprężony gaz ziemny (CNG) – mieszaninę sprężonych gazów

węglowodorowych, głównie metanu C1, stosowaną w silnikach

przystosowanych do spalania tego paliwa, oznaczony kodem CN 2711 21 00;

7a) skroplony gaz ziemny (LNG) – mieszaninę skroplonych gazów

węglowodorowych, głównie metanu C1, stosowaną w silnikach

przystosowanych do spalania tego paliwa, oznaczony kodem CN 2711 11 00;

8) lekki olej opałowy – olej napędowy stosowany do celów opałowych

w instalacjach energetycznego spalania paliw oznaczony kodami CN ex

2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, ex 2710 19 48, ex 2710 20 11, ex

2710 20 15, ex 2710 20 17 oraz ex 2710 20 19;

9) ciężki olej opałowy – olej stosowany do celów opałowych w instalacjach

energetycznego spalania paliw, w tym w okresach eksploatacji instalacji

odbiegających od normalnych, w szczególności w okresach rozruchu

i wyłączania instalacji, klasyfikowany do kodów CN od 2710 19 51 do

2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39;

10) olej do silników statków żeglugi śródlądowej – paliwo żeglugowe stosowane

w statkach żeglugi śródlądowej;

2018-01-15

©Telksinoe s. 4/41

11) pojazd – pojazd, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo

o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.3));

12) ciągnik rolniczy – ciągnik rolniczy, o którym mowa w ustawie z dnia

20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;

13) maszyna nieporuszająca się po drogach – każdą maszynę jezdną, przewoźne

wyposażenie przemysłowe lub robocze albo inne urządzenie, które, aby

przemieszczać się, wymaga odrębnego środka transportu;

14) wprowadzanie do obrotu – rozporządzenie przez dokonanie jakiejkolwiek

czynności prawnej lub faktycznej paliwami na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów

o podatku akcyzowym;

15) magazynowanie – działalność gospodarczą polegającą na przechowywaniu

paliwa przeznaczonego do wprowadzania do obrotu;

16) gromadzenie – przechowywanie paliwa nieprzeznaczonego do wprowadzania

do obrotu;

17) transportowanie – przewożenie paliwa przeznaczonego do magazynowania,

wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacji zakładowej;

18) stacja paliwowa – zespół urządzeń służących do zaopatrywania przez

przedsiębiorcę w paliwa w szczególności pojazdów, w tym ciągników

rolniczych, maszyn nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych

jednostek pływających;

19) stacja zakładowa – zespół urządzeń należących do przedsiębiorcy, służących

do zaopatrywania w paliwa w szczególności pojazdów, w tym ciągników

rolniczych, maszyn nieporuszających się po drogach, rekreacyjnych jednostek

pływających, a także wybranych flot, przez niego używanych;

20) akredytowane laboratorium – laboratorium, niezależne od przedsiębiorców

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania,

magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw, które uzyskało

akredytację, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r.

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448,

z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970, z 2015 r.

poz. 211, 541, 591, 933, 1038, 1045, 1273, 1326, 1335, 1830, 1844, 1893, 2183 i 2281 oraz

z 2016 r. poz. 266, 352 i 1250.

2018-01-15

©Telksinoe s. 5/41

o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542, 1228 i 1579),

do wykonywania badań jakości paliwa;

21) próbka – paliwo pobrane do badań przez inspektora;

22) rolnik – rolnika, o którym mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

23) wybrana flota – grupę co najmniej 4 pojazdów, w tym ciągników rolniczych,

lub maszyn nieporuszających się po drogach albo grupę lokomotyw lub

statków żeglugi śródlądowej, wyposażonych w silniki przystosowane do

spalania biopaliwa ciekłego, będącą własnością lub użytkowaną przez osobę

fizyczną wykonującą działalność gospodarczą, osobę prawną lub jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;

24) wytwarzanie biopaliw ciekłych przez rolników na własny użytek –

wytwarzanie biopaliw ciekłych przez rolników na własny użytek,

w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach

i biopaliwach ciekłych;

25) inne paliwa odnawialne – inne paliwa odnawialne w rozumieniu art. 2 pkt 23

ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

26) statek żeglugi śródlądowej – statek, o którym mowa w ustawie z dnia

21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1458 oraz

z 2015 r. poz. 1690 i 1960), jeżeli nie znajduje się na wodach morskich,

z wyłączeniem rekreacyjnej jednostki pływającej;

27) rekreacyjna jednostka pływająca – jednostkę pływającą każdego typu

przeznaczoną do celów sportowych i rekreacyjnych, o długości kadłuba od

2,5 m do 24 m, mierzonej w sposób określony w mających do niej

zastosowanie normach zharmonizowanych, niezależnie od rodzaju jej napędu,

jeżeli nie znajduje się na wodach morskich;

28) Narodowy Cel Redukcyjny – minimalną wartość ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych w cyklu życia paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu

skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG), skroplonego gazu

ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków żeglugi śródlądowej

stosowanych w transporcie oraz energii elektrycznej stosowanej w pojazdach

samochodowych, w przeliczeniu na jednostkę energii;

29) podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny:

2018-01-15

©Telksinoe s. 6/41

a) każdy podmiot, w tym mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonujący, samodzielnie lub za

pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzania, importu lub nabycia

wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu

skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG), skroplonego

gazu ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków żeglugi

śródlądowej, który:

– rozporządza nimi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej lub

– zużywa je na potrzeby własne na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z wyłączeniem przywozu paliw ciekłych przeznaczonych

do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych

zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia

6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43,

60, 937 i 2216),

b) przedsiębiorstwo energetyczne, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 220,

791, 1089, 1387 i 1566), wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie obrotu energią elektryczną stosowaną w pojazdach

samochodowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca

1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, po poinformowaniu Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki o przyjęciu obowiązku, o którym mowa w art. 30b

ust. 1,

c) każdy podmiot, w tym mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonujący, samodzielnie lub za

pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzania, importu lub nabycia

wewnątrzwspólnotowego benzyn lotniczych oraz paliw typu benzyny

lub nafty do silników odrzutowych stosowanych w statkach

w powietrznym ruchu lotniczym, po poinformowaniu Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki o przyjęciu obowiązku, o którym mowa w art. 30b

ust. 1, który:

– rozporządza nimi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej lub

2018-01-15

©Telksinoe s. 7/41

– zużywa je na potrzeby własne na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z wyłączeniem przywozu paliw ciekłych przeznaczonych

do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych

zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia

6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

30) import – import w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku

akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.4));

30a) eksport – eksport w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 30;

30b) dostawa wewnątrzwspólnotowa – dostawa wewnątrzwspólnotowa

w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 30;

31) nabycie wewnątrzwspólnotowe – nabycie wewnątrzwspólnotowe

w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 30;

32) cykl życia paliw lub energii – okres obejmujący etapy niezbędne do

wytworzenia danego paliwa lub energii elektrycznej, uwzględniający

w szczególności uprawę lub wydobycie surowców, transport, wytwarzanie,

przetwarzanie, aż do zużycia tego paliwa w transporcie lub energii

elektrycznej w pojazdach samochodowych;

33) gazy cieplarniane – dwutlenek węgla, podtlenek azotu oraz metan;

34) emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw – wprowadzenie do

powietrza gazów cieplarnianych, wynikające z cyklu życia paliw, niezależnie

od źródła pochodzenia tej emisji;

35) emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia energii – wprowadzenie do

powietrza gazów cieplarnianych, wynikające z cyklu życia energii,

niezależnie od źródła pochodzenia tej emisji;

36) emisja gazów cieplarnianych w przeliczeniu na jednostkę energii – iloraz

całkowitej masy emisji gazów cieplarnianych wprowadzonych do powietrza

w cyklu życia paliw lub energii, przeliczonej na dwutlenek węgla, oraz

całkowitej wartości opałowej paliwa lub wartości energetycznej dostarczonej

energii, wyrażony jako gCO2eq/MJ;

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1559,

1662 i 1877, z 2015 r. poz. 18, 211, 978, 1269, 1479, 1649, 1844, 1893 i 1932 oraz z 2016 r.

poz. 925, 1052 i 1228.

2018-01-15

©Telksinoe s. 8/41

37) dodatki metaliczne – dodatki do paliw ciekłych produkowane na bazie

manganu, w tym trikarbonylek (metylocyklopentadieno) manganowy;

38) dystrybutor – odmierzacz paliw będący instalacją pomiarową, przeznaczony

do tankowania paliw na stacjach paliwowych i zakładowych.

2. Przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, rozumie się także

prowadzącego stację zakładową w ramach wykonywanej działalności gospodarczej

wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także innej działalności.

Art. 3. 1. Paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu

oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania

jakościowe, określone dla danego paliwa ze względu na ochronę środowiska,

wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych

w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po

drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających.

2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń,

wymagania jakościowe dla:

1) paliw ciekłych, biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych,

określone w odpowiednich normach w tym zakresie;

2) biopaliw ciekłych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie

wynikający z badań tych paliw, a także doświadczeń w stosowaniu biopaliw

ciekłych;

3) gazu skroplonego (LPG), biorąc pod uwagę wartości parametrów

jakościowych, określone w odpowiednich normach w tym zakresie;

4) sprężonego gazu ziemnego (CNG), biorąc pod uwagę wartości parametrów

jakościowych, określone w odpowiednich normach w tym zakresie;

5) skroplonego gazu ziemnego (LNG), biorąc pod uwagę wartości parametrów

jakościowych określone w odpowiednich normach w tym zakresie, stan

wiedzy technicznej wynikający z badań tego paliwa lub doświadczenie w jego

stosowaniu;

6) innych paliw odnawialnych, biorąc pod uwagę wartości parametrów

jakościowych określone w odpowiednich normach w tym zakresie, stan

wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający z badań tych paliw lub

doświadczenie w ich stosowaniu.

2018-01-15

©Telksinoe s. 9/41

3. Paliwa wyprodukowane lub dopuszczone do obrotu w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Republice

Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie

z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania

wynikające z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być

transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone na

stacjach zakładowych, o ile paliwa te spełniają normy techniczne Unii Europejskiej

w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów

konsumentów.

4. Dozwolone jest wytwarzanie paliw niespełniających wymagań

jakościowych, określonych dla danego paliwa, pod warunkiem, że paliwa te

przeznaczone są na eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową oraz spełniają

wymagania jakościowe obowiązujące w państwie, do którego są eksportowane lub

dostarczane wewnątrzwspólnotowo.

Art. 3a. 1. Paliwa stałe wprowadzane do obrotu powinny spełniać wymagania

jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska,

wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów.

2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania jakościowe dla paliw stałych, biorąc pod uwagę stan wiedzy

technicznej w tym zakresie wynikający z badań tych paliw, a także doświadczeń

w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych.

3. Paliwa stałe dopuszczone do obrotu w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami

obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania wynikające

z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być wprowadzane do obrotu

oraz magazynowane, o ile paliwa te spełniają normy techniczne Unii Europejskiej

w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów

konsumentów.

2018-01-15

©Telksinoe s. 10/41

Art. 4. 1. Biopaliwa ciekłe stosowane w wybranych flotach oraz wytwarzane

przez rolników na własny użytek powinny spełniać wymagania jakościowe

określone dla danego biopaliwa ciekłego ze względu na ochronę środowiska.

2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych stosowanych w wybranych flotach

oraz wytwarzanych przez rolników na własny użytek, biorąc pod uwagę stan

wiedzy technicznej w tym zakresie.

Art. 5. 1. Lekki olej opałowy, ciężki olej opałowy oraz olej do silników

statków żeglugi śródlądowej powinny spełniać wymagania jakościowe dotyczące

zawartości siarki ze względu na ochronę środowiska.

2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania jakościowe dotyczące zawartości siarki dla lekkiego oleju

opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz oleju do silników statków żeglugi

śródlądowej,

2) rodzaje instalacji i warunki, w których stosowane będą ciężkie oleje opałowe,

które nie muszą spełniać wymagań jakościowych w zakresie zawartości siarki

– biorąc pod uwagę zobowiązania międzynarodowe dotyczące ochrony

środowiska.

Art. 6. 1. Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące

zmianą warunków zaopatrzenia w ropę naftową lub jej produkty, powodujące

utrudnienia w przestrzeganiu przez producentów paliw ciekłych lub biopaliw

ciekłych wymagań jakościowych, minister właściwy do spraw energii niezwłocznie

informuje o tych zdarzeniach Komisję Europejską.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii

może wystąpić do Komisji Europejskiej o wyrażenie zgody na czasowe stosowanie

wymagań jakościowych dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych innych niż

określone w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub

2.

3. Po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw

energii może określić, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy

niż 6 miesięcy:

2018-01-15

©Telksinoe s. 11/41

1) wymagania jakościowe dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych inne niż

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub 2,

2) rodzaj oznaczenia numerycznego umożliwiającego identyfikację paliw

ciekłych lub biopaliw ciekłych oraz ich nazwy,

3) terminy obowiązywania wymagań jakościowych dla poszczególnych

rodzajów paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych

– mając na względzie ochronę środowiska, zdrowie ludzi oraz wpływ stosowania

tych paliw, odpowiadających takim wymaganiom, na eksploatację pojazdów,

w tym ciągników rolniczych, maszyn nieporuszających się po drogach, a także

rekreacyjnych jednostek pływających.

Art. 7. 1. Zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do

obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych:

1) paliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3;

2) biopaliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 2 albo art. 4 ust. 2 albo

art. 6 ust. 3;

3) innych paliw odnawialnych niespełniających wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 6.

2. Zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu

oraz gromadzenia w stacjach zakładowych gazu skroplonego (LPG), jeżeli nie

spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 3 ust. 2 pkt 3.

3. Zabrania się wprowadzania do obrotu sprężonego gazu ziemnego (CNG)

oraz jego używania w stacjach zakładowych, jeżeli nie spełnia wymagań

jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4.

4. Zabrania się transportowania, magazynowania oraz wprowadzania do

obrotu lekkiego oleju opałowego, jeżeli nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2.

5. Zabrania się stosowania:

1) ciężkiego oleju opałowego w instalacjach energetycznego spalania paliw,

2) oleju do silników w statkach żeglugi śródlądowej

2018-01-15

©Telksinoe s. 12/41

– jeżeli nie spełniają one wymagań jakościowych, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 5 ust. 2.

6. Zabrania się wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych, o wymaganiach

jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2.

Biopaliwa te mogą być dostarczane wyłącznie do wybranych flot.

7. Zabrania się wprowadzania do obrotu skroplonego gazu ziemnego (LNG)

oraz jego używania w stacjach zakładowych, jeżeli nie spełnia wymagań

jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 5.

8. Zabrania się wprowadzania do obrotu oraz obejmowania procedurą celną

dopuszczenia do obrotu paliw stałych przywiezionych z terytorium państwa

trzeciego w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 858, z późn. zm.5)) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 3a ust. 2.

Art. 8. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych

przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie są obowiązani:

1) nie wprowadzać takich biopaliw ciekłych do obrotu poza wybraną flotą;

2) zapewnić zgodność takich biopaliw ciekłych z wymaganiami jakościowymi

określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2;

3) oznakować zbiorniki, w których magazynowane będą biopaliwa ciekłe

przeznaczone do stosowania w wybranych flotach, w sposób odróżniający je

od zbiorników przeznaczonych do paliw ciekłych, a także biopaliw ciekłych

dopuszczonych do wprowadzania do obrotu, oraz umożliwiający

identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych,

wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie.

2. Stosujący biopaliwa ciekłe w wybranych flotach niespełniające wymagań

jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2

pkt 2 jest obowiązany do:

1) niewprowadzania biopaliw ciekłych do obrotu;

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1649,

1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65, 1228 i 1579.

2018-01-15

©Telksinoe s. 13/41

2) zaopatrywania wybranej floty w te biopaliwa ciekłe wyłącznie w użytkowanej

stacji zakładowej;

3) zapewnienia zgodności biopaliw ciekłych z wymaganiami jakościowymi

określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2;

4) oznakowania dystrybutora zaopatrującego wybrane floty w biopaliwa ciekłe,

w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów

objętościowych, wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych

w tym biopaliwie oraz odróżnienie tych biopaliw od biopaliw dopuszczonych

do wprowadzania do obrotu.

3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

sposób oznakowania dystrybutorów zaopatrujących wybrane floty w biopaliwo

ciekłe oraz zbiorników, w których magazynowane są biopaliwa ciekłe

przeznaczone dla wybranych flot, biorąc pod uwagę możliwość wyraźnego

rozróżnienia rodzajów paliw.

Art. 9. 1. Stosowanie w wybranych flotach biopaliw ciekłych, spełniających

wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 4

ust. 2 wymaga zgłoszenia do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów.

2. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem

zamierzonego stosowania biopaliw ciekłych. Jeżeli Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów nie wniesie sprzeciwu, w drodze decyzji

administracyjnej, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, biopaliwa

ciekłe, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane w wybranych flotach.

2a. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może wezwać

właściciela lub użytkownika wybranej floty do uzupełnienia zgłoszenia w terminie

nie krótszym niż 7 dni.

2b. Termin, o którym mowa w ust. 2 w zdaniu drugim, biegnie od dnia

otrzymania uzupełnienia zgłoszenia.

3. Zgłoszenie powinno zawierać:

1) nazwę, adres, oraz siedzibę właściciela lub użytkownika wybranej floty;

2) dane dotyczące rodzaju i wielkości wybranej floty;

3) dane dotyczące rodzaju stosowanego biopaliwa ciekłego oraz okresu,

w którym ma ono być stosowane;

2018-01-15

©Telksinoe s. 14/41

4) informacje o miejscach zaopatrywania się wybranej floty w biopaliwo ciekłe;

5) informacje o przedsiębiorcach wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania, magazynowania i wprowadzania do obrotu biopaliw

ciekłych, przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie.

4. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że:

1) dane zawarte w zgłoszeniu są kompletne i zgodne z prawdą;

2) nie będę wprowadzał stosowanych biopaliw ciekłych do obrotu;

3) znane mi są wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych, określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia

25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1928) i będę ich przestrzegał;

4) oznakuję dystrybutor, zaopatrujący wybraną flotę w biopaliwo ciekłe,

w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego

i udziałów objętościowych, wyrażonych w procentach,

biokomponentów zawartych w tym biopaliwie oraz odróżnienie tych

biopaliw od biopaliw dopuszczonych do wprowadzania do obrotu.”.

5. Oświadczenie powinno także zawierać:

1) oznaczenie miejsca i daty złożenia oświadczenia;

2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania właściciela lub użytkownika

wybranej floty.

6. Do zgłoszenia należy dołączyć także oświadczenie przedsiębiorcy

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania

lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania

w wybranej flocie, o następującej treści:

„Oświadczam, że:

1) biopaliwa ciekłe przeznaczone do stosowania w wybranej flocie nie będą

wprowadzane do obrotu poza tą flotą;

2) znane mi są wymagania jakościowe dla biopaliw ciekłych, określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia

25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1928) i będę ich przestrzegał;

2018-01-15

©Telksinoe s. 15/41

3) biopaliwa ciekłe przeznaczone do stosowania w wybranej flocie

magazynowane będą w zbiornikach oznakowanych w sposób

odróżniający je od zbiorników dla paliw ciekłych, a także biopaliw

ciekłych dopuszczonych do wprowadzania do obrotu, oraz

umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów

objętościowych, wyrażonych w procentach, biokomponentów

zawartych w tym biopaliwie.”.

7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, powinno zawierać także:

1) nazwę, adres oraz siedzibę przedsiębiorcy prowadzącego działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do

obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie;

2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy prowadzącego

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub

wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania

w wybranej flocie.

8. Właściciel lub użytkownik wybranej floty jest obowiązany informować

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o każdej zmianie danych

zawartych w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia

zmiany tych danych.

Art. 9a. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do

zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących

zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na

tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach

silnikowych.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, należy umieścić na stacji paliwowej

w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do stacji zakładowych.

4. (uchylony)

Art. 9b. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wprowadzania do obrotu na stacjach paliwowych benzyn silnikowych

2018-01-15

©Telksinoe s. 16/41

zawierających od 5,0% do 10,0% objętościowo bioetanolu lub od 15,0% do 22,0%

objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru etylo-tert-amylowego są

obowiązani6) także wprowadzać do obrotu na tych stacjach benzyny silnikowe

o zawartości:

1) tlenu – wynoszącej do 2,7% masy;

2) bioetanolu – wynoszącej do 5,0% objętościowo, lub eteru etylo-tert-

-butylowego lub eteru etylo-tert-amylowego – wynoszącej do 15,0%

objętościowo.

2. Dystrybutory używane na stacjach paliwowych do benzyn silnikowych

zawierających od 5,0% do 10,0% objętościowo bioetanolu lub od 15,0% do 22,0%

objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru etylo-tert-amylowego należy

oznakować:

1) w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju paliwa ciekłego

i maksymalnych udziałów objętościowych tego biokomponentu zawartego

w paliwie, wyrażonych w procentach;

2) umieszczając na nich informacje dotyczące konieczności upewnienia się przez

konsumenta, czy paliwa te mogą być stosowane w używanym przez niego

silniku.

3. Wymóg oznakowania dystrybutorów, o którym mowa w ust. 2, dotyczy

także dystrybutorów używanych na stacjach zakładowych.

4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach,

o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględniając konieczność rozróżnienia rodzajów

paliw oraz interes konsumentów.

Art. 9c. 1. Dystrybutory używane na stacjach paliwowych do paliw ciekłych

zawierających dodatki metaliczne należy oznakować, umieszczając na nich

widoczną i czytelną informację o następującej treści: „Zawiera dodatki

metaliczne”.

2. Wymóg oznakowania dystrybutorów, o którym mowa w ust. 1, dotyczy

także dystrybutorów używanych na stacjach zakładowych.

6)

Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania

i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1088), która weszła

w życie z dniem 14 października 2014 r., obowiązek, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca

realizuje w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r.

2018-01-15

©Telksinoe s. 17/41

Art. 9d. 1. Kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a,

art. 9b ust. 1–3 oraz art. 9c, przeprowadza Inspekcja Handlowa.

2. Do kontroli wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art. 9b

ust. 1–3 oraz art. 9c, oraz do postępowania pokontrolnego stosuje się przepisy

ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej.

Art. 10. W działalności badawczej prowadzonej przez jednostki naukowe,

o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach

finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620, z 2015 r. poz. 249 i 1268 oraz

z 2016 r. poz. 1020 i 1311), dopuszcza się stosowanie:

1) biopaliw ciekłych oraz innych paliw odnawialnych niespełniających

wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 3 ust. 2 pkt 2 i 6 oraz art. 4 ust. 2;

2) paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2.

Rozdział 2

System monitorowania i kontrolowania jakości paliw

Art. 11. 1. Tworzy się System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw,

zwany dalej „Systemem”, którego celem jest przeciwdziałanie transportowaniu,

magazynowaniu, wprowadzaniu do obrotu paliw oraz paliw stałych, a także

gromadzeniu paliw w stacjach zakładowych, niespełniających wymagań

jakościowych określonych w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie

art. 3 ust. 2 albo art. 3a ust. 2 albo art. 4 ust. 2 albo art. 5 ust. 2 albo art. 6 ust. 3.

2. Do zadań Systemu należy kontrolowanie jakości:

1) paliw u przedsiębiorców,

1a) paliw stałych u przedsiębiorców,

2) biopaliw ciekłych u właścicieli lub użytkowników wybranej floty,

3) biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek

– a także rejestrowanie i przetwarzanie informacji w tym zakresie.

3. Kontrola u przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania paliw polega na kontroli paliw, magazynowanych w celu

wprowadzania ich do obrotu.

2018-01-15

©Telksinoe s. 18/41

4. Zadania realizowane w ramach Systemu finansowane są z budżetu

państwa.

5. Monitorowanie i kontrolowanie zawartości siarki w ciężkim oleju

opałowym i oleju do silników statków żeglugi śródlądowej, rejestrowanie

i przetwarzanie informacji w tym zakresie określają przepisy odrębne.

Art. 12. 1. Systemem zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, zwany dalej „Zarządzającym”.

2. Do zadań Zarządzającego należy:

1) prowadzenie wykazów:

a) przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania, transportowania oraz magazynowania paliw,

b) stacji paliwowych oraz stacji zakładowych,

c) hurtowni paliw,

d) przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie

obrotu paliwami stałymi

– sporządzanych w szczególności na podstawie danych z kontroli

przeprowadzanych przez Inspekcję Handlową;

2) prowadzenie wykazu właścicieli i użytkowników wybranych flot;

3) prowadzenie wykazu rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, na podstawie danych udostępnianych przez Krajowy Ośrodek

Wsparcia Rolnictwa;

4) nadawanie numerów identyfikacyjnych przedsiębiorcom prowadzącym

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania paliw, przedsiębiorcom

wykonującym działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw,

stacjom paliwowym, stacjom zakładowym, hurtowniom paliw oraz rolnikom

wytwarzającym biopaliwa ciekłe na własny użytek, na potrzeby Systemu;

5) prowadzenie wykazu akredytowanych laboratoriów sporządzanego na

podstawie danych udostępnianych przez Polskie Centrum Akredytacji;

6) określanie minimalnej liczby stacji paliwowych oraz stacji zakładowych,

w których dokonywana będzie kontrola, do celów monitorowania jakości

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zgodnie z jej podziałem określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 30 pkt 2 lit. c;

2018-01-15

©Telksinoe s. 19/41

7) określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania paliw, magazynowania paliw oraz

obrotu paliwami stałymi, u których dokonywana będzie kontrola jakości paliw

oraz jakości paliw stałych;

8) określanie minimalnej liczby hurtowni paliw, w których dokonywana będzie

kontrola jakości paliw;

9) określanie minimalnej liczby stacji paliwowych oraz stacji zakładowych,

w których dokonywana będzie kontrola jakości gazu skroplonego (LPG),

sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG);

10) określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu lekkiego oleju opałowego,

u których dokonywana będzie kontrola jakości tego oleju;

11) sporządzanie planu kontroli jakości:

a) paliw,

b) paliw stałych;

12) ustalanie sposobu oznaczania próbki w celu uniemożliwienia identyfikacji

przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni paliw lub

rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek podczas

przeprowadzanych badań;

13) opracowywanie rocznych raportów, o których mowa w art. 29 ust. 1, 2 i 5;

14) gromadzenie i przetwarzanie, na potrzeby Systemu, danych statystycznych

dotyczących jakości:

a) paliw,

b) paliw stałych.

2a. Przy sporządzaniu wykazów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, Zarządzający

może wziąć pod uwagę dane udostępniane przez Główny Urząd Statystyczny,

Urząd Regulacji Energetyki, Państwową Straż Pożarną oraz Urząd Dozoru

Technicznego.

3. Zarządzający realizuje swoje zadania przy pomocy Inspekcji Handlowej.

4. Wykazy, o których mowa w ust. 2 pkt 1–3, prowadzone są w systemie

informatycznym i udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

5. (uchylony)

2018-01-15

©Telksinoe s. 20/41

6. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 11 i 12 oraz ust. 5, podlegają

ochronie na zasadach i w trybie określonym w przepisach o ochronie informacji

niejawnych.

Art. 13. Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje

paliwowe, stacje zakładowe, hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza

minimalnymi liczbami określonymi zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6–10, lub rolników

wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, w przypadku uzyskania

informacji o niewłaściwej jakości paliw lub zaistnienia okoliczności wskazujących

na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw.

Art. 14. Kontrolę jakości paliwa transportowanego przeprowadza się

wyłącznie:

1) na wniosek policji;

2) w toku czynności wykonywanych przez policję.

Art. 15. 1. Do przeprowadzania kontroli, zabezpieczania dowodów,

pobierania i badania próbek oraz postępowania pokontrolnego w zakresie

nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 grudnia

2000 r. o Inspekcji Handlowej.

2. Przepisów art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji

Handlowej nie stosuje się do kontroli polegającej na pobieraniu próbek i badaniu

dokumentów dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa.

3. (uchylony)

Art. 16. 1. Kontrolę jakości paliw u przedsiębiorców oraz biopaliw ciekłych

u rolników wytwarzających je na własny użytek przeprowadza inspektor po

okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzania

kontroli jakości paliw, wydanego przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji

Handlowej.

2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) podstawę prawną do wykonywania kontroli;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce jego wystawienia;

4) imię i nazwisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej;

5) (uchylony)

2018-01-15

©Telksinoe s. 21/41

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

2a. Przepis art. 79a ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie

działalności gospodarczej nie ma zastosowania do przeprowadzania kontroli,

o której mowa w ust. 1.

3. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, inspektor podejmuje u przedsiębiorcy

wskazanego przez Zarządzającego.

4. Inspektor jest uprawniony do pobrania próbek ze zbiornika, opakowania

jednostkowego lub z urządzenia służącego do dystrybucji paliwa.

5. Inspektor może w toku kontroli żądać udostępnienia dokumentów

dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa.

5a. Inspektor w toku kontroli żąda okazania:

1) koncesji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4 ustawy z dnia 10 kwietnia

1997 r. – Prawo energetyczne, w zakresie wytwarzania, magazynowania lub

przeładunku, przesyłania lub dystrybucji oraz obrotu paliwami ciekłymi,

w tym obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, jeżeli taka koncesja jest

wymagana ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez

kontrolowanego przedsiębiorcę;

2) decyzji o wpisie do rejestru, o którym mowa w art. 32a ust. 1 ustawy, o której

mowa w pkt 1, jeżeli jest ona wymagana ze względu na rodzaj działalności

prowadzonej przez kontrolowanego przedsiębiorcę.

6. W przypadku gdy w trakcie kontroli przedsiębiorca wykonujący

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania paliw stwierdzi, że dane paliwo

jest przeznaczone na eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową, kontrola polega

na żądaniu przedłożenia przez przedsiębiorcę dokumentów potwierdzających

przeznaczenie tego paliwa.

Art. 17. 1. W toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki.

2. Inspektor oznacza próbki w sposób ustalony przez Zarządzającego.

2018-01-15

©Telksinoe s. 22/41

Art. 18. 1. Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym

laboratorium lub innym podmiotem na pobieranie próbek paliwa, jeżeli do ich

pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności lub specjalistyczny sprzęt

techniczny.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, próbki są pobierane w obecności

inspektora przez pracownika akredytowanego laboratorium lub inny podmiot,

z którym zawarto umowę na ich pobranie.

Art. 19. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń,

sposób pobierania próbek:

1) paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

2) biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek,

3) gazu skroplonego (LPG),

4) sprężonego gazu ziemnego (CNG),

5) lekkiego oleju opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz oleju do silników

statków żeglugi śródlądowej

– biorąc pod uwagę metody określone w odpowiednich normach.

Art. 19a. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, sposób pobierania próbek:

1) innych paliw odnawialnych,

2) skroplonego gazu ziemnego (LNG)

– odrębnie dla każdego rodzaju paliw, o których mowa w pkt 1 i 2, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej, metody określone w odpowiednich normach lub

doświadczenie w stosowaniu tych paliw.

Art. 19b. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, sposób pobierania próbek paliw stałych, biorąc pod uwagę metody

określone w odpowiednich normach.

Art. 20. 1. Po zakończeniu czynności, o których mowa w art. 17 lub w art. 18

ust. 2, inspektor sporządza protokół pobrania próbek paliw.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) pieczęć urzędową;

2) numer protokołu;

2018-01-15

©Telksinoe s. 23/41

3) oznaczenie przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na

własny użytek, u którego pobrano próbki;

4) numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 4;

5) datę pobrania próbek;

6) określenie miejsca pobrania próbek;

7) opis sposobu, w jaki pobrano próbki;

8) informacje o ilości paliwa znajdującego się w zbiornikach lub opakowaniach

jednostkowych, z których pobrano próbki;

9) znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy informacje, dotyczące

pochodzenia i jakości badanego paliwa;

10) określenie rodzaju oferowanego paliwa, którego próbki pobrano, oraz ilość

pobranego paliwa;

11) imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora pobierającego próbki;

12) podpisy:

a) kontrolowanego przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa

ciekłe na własny użytek albo ich przedstawicieli,

b) inspektora pobierającego próbki.

3. Protokół, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w dwóch egzemplarzach,

z których jeden otrzymuje kontrolowany przedsiębiorca lub rolnik wytwarzający

biopaliwa ciekłe na własny użytek lub ich przedstawiciel, a drugi egzemplarz

inspektor dołącza do akt sprawy.

4. Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego przedsiębiorcę lub

rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek lub ich przedstawicieli

nie stanowi przeszkody dla przekazania do badań pobranych próbek.

Art. 21. Inspektor sporządza także protokół pobrania próbek przeznaczony do

użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej, zawierający:

1) numer protokołu, o którym mowa w art. 20 ust. 1;

2) numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 4;

3) informacje o oznaczeniu próbek uniemożliwiającym identyfikację

przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni lub rolnika

wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek, u którego je pobrano,

przekazywanych do akredytowanego laboratorium;

4) podpis inspektora pobierającego próbki.

2018-01-15

©Telksinoe s. 24/41

Art. 22. 1. Inspektor lub upoważniony pracownik Inspekcji Handlowej

niezwłocznie przekazują upoważnionemu pracownikowi akredytowanego

laboratorium pobrane próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości

paliwa i jego cech charakterystycznych.

2. Jedna z próbek stanowi próbkę kontrolną, a drugą próbkę przeznacza się do

badań.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku badania próbek sprężonego

gazu ziemnego (CNG) i próbek kontrolnych w toku kontroli przez pracownika

akredytowanego laboratorium.

4. Badania pobranych próbek paliw i próbek kontrolnych przeprowadza się

w akredytowanym laboratorium. Badania próbek sprężonego gazu ziemnego

(CNG) i próbek kontrolnych mogą być przeprowadzane także w toku kontroli przez

pracownika akredytowanego laboratorium.

5. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przeprowadza, na pisemny

wniosek kontrolowanego przedsiębiorcy lub rolnika wytwarzającego biopaliwa

ciekłe na własny użytek, badania próbki kontrolnej w akredytowanym

laboratorium.

6. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w terminie 7 dni od dnia

przedstawienia kontrolowanemu protokołu kontroli do podpisania.

7. W przypadku gdy przeprowadzone badania próbki sprężonego gazu

ziemnego (CNG) wykazały, że paliwo to nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4, badania

próbki kontrolnej przeprowadza się z urzędu.

8. Wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa

znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki.

Art. 23. 1. W przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, niewłaściwej

jakości paliwa Zarządzający niezwłocznie wyznacza, z zastrzeżeniem ust. 2,

przedsiębiorcę, który dostarczył paliwo do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono

paliwo niewłaściwej jakości, w celu przeprowadzenia kontroli.

2. W przypadku braku stacjonarnego zbiornika paliwa u przedsiębiorcy

będącego bezpośrednim dostawcą paliwa do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono

paliwo niespełniające wymagań jakościowych określonych w ustawie, inspektor

2018-01-15

©Telksinoe s. 25/41

podejmuje czynności kontrolne w celu ustalenia innego przedsiębiorcy, od którego

pochodzi zakwestionowane paliwo, a posiadającego stacjonarny zbiornik.

Art. 24. 1. Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia

wymagań jakościowych określonych w ustawie, Zarządzający, w drodze decyzji,

nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej

równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki przeznaczonej do badań,

o której mowa w art. 22 ust. 2.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 5, wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej pobiera od kontrolowanego zaliczkę w wysokości kosztów

badania próbki kontrolnej po uprzednim wezwaniu go do złożenia tej zaliczki.

3. Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań

jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 albo

art. 4 ust. 2, albo art. 5 ust. 2, albo art. 6 ust. 3, uznaje się, że badane paliwo spełnia

te wymagania. W takim przypadku zwraca się kontrolowanemu zaliczkę, o której

mowa w ust. 2.

4. Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa

w ust. 1, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego

laboratorium, w którym wykonano badania próbki, a w przypadku gdy badania

próbki wykonano w laboratorium prowadzonym przez Inspekcję Handlową – na

podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium.

5. Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa

w ust. 1, na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

6. Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód

budżetu państwa.

7. Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 25. 1. Akredytowane laboratoria, które nie są prowadzone przez

Zarządzającego, przeprowadzają badania:

1) próbek pobranych do badań – na podstawie umowy zawartej

z Zarządzającym;

2) próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) – na podstawie umowy

zawartej z Zarządzającym;

2018-01-15

©Telksinoe s. 26/41

3) pozostałych próbek kontrolnych – na podstawie umowy zawartej

z wojewódzkim inspektorem Inspekcji Handlowej.

2. Umowy, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności

postanowienia dotyczące liczby próbek przekazywanych do badań, terminu

wykonania badań, sposobu rozliczeń za wykonane badania, odpowiedzialności

stron za niedotrzymanie warunków umowy, okresu jej obowiązywania i warunków

rozwiązania.

Art. 26. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzeń,

metody badania jakości:

1) paliw ciekłych,

2) biopaliw ciekłych,

3) gazu skroplonego (LPG),

4) sprężonego gazu ziemnego (CNG),

5) lekkiego oleju opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz oleju do silników

statków żeglugi śródlądowej

– biorąc pod uwagę metody określone w odpowiednich normach w tym zakresie.

Art. 26a. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, metody badania jakości:

1) innych paliw odnawialnych,

2) skroplonego gazu ziemnego (LNG)

– odrębnie dla każdego rodzaju paliw, o których mowa w pkt 1 i 2, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej, metody określone w odpowiednich normach lub

doświadczenie w stosowaniu tych paliw.

Art. 26b. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, metody badania jakości paliw stałych, biorąc pod uwagę stan

wiedzy technicznej lub metody określone w odpowiednich normach.

Art. 27. 1. Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do

przekazania właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz

Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu badań, protokołu zawierającego

wyniki badań próbek z ich analizą.

2. Pozostałości po próbkach oraz próbki kontrolne niepoddane badaniom

podlegają, na wniosek wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej,

2018-01-15

©Telksinoe s. 27/41

komisyjnemu zniszczeniu przez akredytowane laboratorium przeprowadzające

badania.

3. Pozostałości po próbkach oraz próbki kontrolne sprężonego gazu ziemnego

(CNG) niepoddane badaniom podlegają, na wniosek Zarządzającego, komisyjnemu

zniszczeniu przez akredytowane laboratorium przeprowadzające badania.

Art. 28. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej sporządza i przekazuje

Zarządzającemu roczny raport zawierający analizę wyników kontroli jakości paliw

oraz informacje o przebiegu kontroli i innych podejmowanych działaniach, zgodnie

z programem kontroli sporządzonym na podstawie planu kontroli jakości paliw.

Art. 28a. Przepisy art. 16–18, art. 20–25, art. 27 oraz art. 28 stosuje się

odpowiednio do kontroli jakości paliw stałych.

Art. 29. 1. Zarządzający na podstawie rocznych raportów, o których mowa

w art. 28, sporządza roczny zbiorczy raport dotyczący jakości paliw ciekłych,

biopaliw ciekłych i innych paliw odnawialnych oraz gazu skroplonego (LPG),

sprężonego gazu ziemnego (CNG) i skroplonego gazu ziemnego (LNG).

2. Zarządzający sporządza roczny zbiorczy raport dotyczący zawartości siarki

w następujących paliwach:

1) lekkim oleju opałowym, na podstawie rocznych raportów, o których mowa

w art. 28;

2) ciężkim oleju opałowym, na podstawie rocznego raportu sporządzonego przez

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, przekazywanego do Prezesa

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie do dnia 30 kwietnia

każdego roku;

3) oleju do silników statków żeglugi śródlądowej, na podstawie rocznego raportu

sporządzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,

przekazywanego do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku;

4) paliwie żeglugowym, stosowanym w statkach morskich, na podstawie

rocznych raportów sporządzonych przez właściwych terytorialnie

Dyrektorów Urzędów Morskich, przekazywanych do Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgodnie z odrębnymi przepisami.

2018-01-15

©Telksinoe s. 28/41

3. Zarządzający przedstawia Radzie Ministrów zbiorczy raport, o którym

mowa w ust. 1, corocznie do dnia 31 lipca następnego roku.

4. Zarządzający dostarcza corocznie Komisji Europejskiej roczny zbiorczy

raport, o którym mowa w ust. 2, do dnia 30 czerwca następnego roku.

5. Na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, Zarządzający

sporządza corocznie dla Komisji Europejskiej zbiorczy raport dotyczący jakości

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach

zakładowych i przekazuje go do dnia 31 sierpnia następnego roku.

Art. 30. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wzór raportu, o którym mowa w art. 29 ust. 1,

2) sposób monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych w celu

sporządzenia raportu, o którym mowa w art. 29 ust. 5, a w szczególności:

a) sposób doboru stacji paliwowych i stacji zakładowych, w których będzie

dokonywana kontrola, w tym minimalną liczbę tych stacji,

b) okresy monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

c) sposób podziału terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do celów

monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

d) wzór raportu

– uwzględniając konieczność prewencyjnego oddziaływania Systemu oraz

niezbędne informacje zawarte w sporządzanych raportach.

Art. 30a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się

przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej.

Rozdział 2a

Zasady monitorowania oraz stosowania niektórych środków ograniczania

emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia paliw stosowanych w transporcie i energii elektrycznej

stosowanej w pojazdach samochodowych

Art. 30b. 1. Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny jest obowiązany,

z uwzględnieniem art. 30e, do dnia 31 grudnia 2020 r. włącznie, zapewnić

minimalną wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw

2018-01-15

©Telksinoe s. 29/41

ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego

(CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub oleju do silników statków żeglugi

śródlądowej, stosowanych w transporcie, w przeliczeniu na jednostkę energii

rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej,

lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne, oraz energii elektrycznej

stosowanej w pojazdach samochodowych, sprzedawanej odbiorcy końcowemu lub

zużywanej przez ten podmiot na potrzeby własne, wynoszącą 6%.

2. Wartość ograniczenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się na podstawie

wskaźników emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych paliw lub energii

i wartości energetycznych tych paliw lub energii, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 30h, w stosunku do emisji gazów cieplarnianych

w przeliczeniu na jednostkę energii z 2010 r.

3. W przypadku benzyn lotniczych oraz paliw typu benzyny lub nafty do

silników odrzutowych stosowanych w statkach w powietrznym ruchu lotniczym do

realizacji Narodowego Celu Redukcyjnego zalicza się wyłącznie biokomponenty

zastosowane w tych paliwach.

Art. 30c. Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, mający siedzibę

lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest

obowiązany niezwłocznie poinformować Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki,

w formie pisemnej lub w postaci elektronicznej, o adresie do doręczeń na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o osobie upoważnionej do

reprezentowania tego podmiotu, w szczególności do odbioru upoważnienia,

o którym mowa w art. 30f ust. 2.

Art. 30d. 1. Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny mogą wspólnie

realizować obowiązek, o którym mowa w art. 30b ust. 1.

2. Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny informują Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki o wspólnej realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 30b

ust. 1, w terminie do dnia 31 marca każdego roku.

3. W informacji, o której mowa w ust. 2, należy wskazać:

1) nazwę i adresy siedzib podmiotów, o których mowa w ust. 1, oraz ich adresy

do doręczeń, w przypadku gdy są inne niż adresy ich siedzib,

z uwzględnieniem art. 30c;

2018-01-15

©Telksinoe s. 30/41

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów, o których mowa w ust. 1,

oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów

gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer

identyfikacyjny podmiotów w odpowiednich rejestrach państwa obcego;

3) rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej przez podmioty,

o których mowa w ust. 1;

4) podmiot obowiązany do złożenia sprawozdania rocznego, o którym mowa

w art. 30i ust. 1.

4. Do informacji, o której mowa w ust. 2, każdy z podmiotów dołącza

oświadczenie zawierające oznaczenie miejsca i datę złożenia oraz podpis osoby

uprawnionej do jego reprezentowania o następującej treści:

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia, oświadczam, że:

1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

2) decyduję się na wspólną realizację obowiązku, o którym mowa

w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1928), z następującymi przedsiębiorcami: ...;

3) znane mi są warunki określone w art. 30b ustawy z dnia 25 sierpnia

2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań.

5. Informacja, o której mowa w ust. 2, może być sporządzona w postaci

elektronicznej i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej,

w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

elektroniczną (Dz. U. z 2016 r. poz. 1030 i 1579).

6. Podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny, które wspólnie realizują

obowiązek, o którym mowa w art. 30b ust. 1, składają wspólne sprawozdanie

roczne, o którym mowa w art. 30i ust. 1. Do przekazywania sprawozdania

rocznego jest obowiązany podmiot wskazany w informacji, o której mowa w ust. 3

pkt 4.

Art. 30e. 1. Podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b i c, mogą

przyjąć obowiązek, o którym mowa w art. 30b ust. 1.

2018-01-15

©Telksinoe s. 31/41

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki o przyjęciu obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1, w terminie do

dnia 31 marca każdego roku.

3. W informacji, o której mowa w ust. 2, należy wskazać:

1) nazwę i adres siedziby podmiotu, o którym mowa w ust. 1, oraz jego adres do

doręczeń, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby, z uwzględnieniem

art. 30c;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu, o którym mowa w ust. 1,

oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów

gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer

identyfikacyjny podmiotu w odpowiednich rejestrach państwa obcego;

3) rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej przez podmiot,

o którym mowa w ust. 1.

4. Do informacji, o której mowa w ust. 2, podmioty, o których mowa w ust. 1,

dołączają oświadczenie zawierające oznaczenie miejsca i datę złożenia oraz podpis

osoby uprawnionej do ich reprezentowania o następującej treści:

1) w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b:

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że:

1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności

gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną określone w ustawie

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r.

poz. 220, z późn. zm.);

3) decyduję się na przyjęcie obowiązku, o którym mowa w art. 30b

ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania

i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1928, z późn.

zm.).”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych oświadczeń.;

2) w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. c:

2018-01-15

©Telksinoe s. 32/41

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że:

1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności

gospodarczej w zakresie obrotu benzynami lotniczymi oraz paliwami

typu benzyny lub nafty do silników odrzutowych określone w ustawie

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r.

poz. 220, z późn. zm.).”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych oświadczeń.

5. Informacja, o której mowa w ust. 2, może być sporządzona w postaci

elektronicznej i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej

w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

elektroniczną.

Art. 30f. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do

przeprowadzania kontroli podmiotów realizujących Narodowy Cel Redukcyjny

w zakresie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1.

2. Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji

Energetyki po doręczeniu podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Redukcyjny

albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) imię, nazwisko oraz wskazanie stanowiska służbowego pracownika organu

kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6) oznaczenie organu kontroli;

7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego

stanowiska służbowego;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

2018-01-15

©Telksinoe s. 33/41

4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz

dokumentów przedstawionych przez podmiot realizujący Narodowy Cel

Redukcyjny.

5. Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje

prawo żądania od kontrolowanego podmiotu realizującego Narodowy Cel

Redukcyjny:

1) ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów

dotyczących zapewnienia minimalnej wartości ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych w cyklu życia paliw, o której mowa w art. 30b ust. 1;

2) przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu

faktycznego z wartością obliczoną zgodnie z art. 30b ust. 2.

6. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności

zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści

w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia.

7. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot realizujący

Narodowy Cel Redukcyjny, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji

w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego

podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać podmiot realizujący

Narodowy Cel Redukcyjny do usunięcia uchybień określonych w protokole

w terminie nie krótszym niż 7 dni licząc od dnia otrzymania wezwania.

Art. 30g. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdanie roczne zawierające

informacje dotyczące ilości gazu skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego

(CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG), oleju do silników statków żeglugi

śródlądowej, benzyn lotniczych oraz paliw typu benzyny lub nafty do silników

odrzutowych importowanych oraz sprowadzonych w ramach nabycia

wewnątrzwspólnotowego, sporządzone według kodów CN na podstawie danych

z systemów Krajowej Administracji Skarbowej prowadzonych na podstawie

odrębnych przepisów, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego.

1a. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje dotyczące

podmiotu, który dokonał importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego gazu

skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG), skroplonego gazu

2018-01-15

©Telksinoe s. 34/41

ziemnego (LNG), oleju do silników statków żeglugi śródlądowej, benzyn

lotniczych oraz paliw typu benzyny lub nafty do silników odrzutowych, oraz

informacje dotyczące podmiotu będącego właścicielem tego gazu skroplonego

(LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG), skroplonego gazu ziemnego (LNG),

oleju do silników statków żeglugi śródlądowej, benzyn lotniczych oraz paliw typu

benzyna lub nafta do silników odrzutowych.

2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki corocznie sporządza i przedstawia

Radzie Ministrów, na podstawie sprawozdań rocznych złożonych zgodnie z art. 30i

ust. 1 przez podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny, zbiorczy raport

roczny dla Komisji Europejskiej, dotyczący ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, w terminie do dnia

15 lipca roku następującego po roku sprawozdawczym.

3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej, za

pośrednictwem Europejskiej Agencji Środowiska, raport, o którym mowa w ust. 2,

w terminie do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku sprawozdawczym.

4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres raportu, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając

sprawozdawczość dotyczącą ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu

życia paliw i energii elektrycznej, a także konieczność zapewnienia kompletności

danych dotyczących tej emisji.

Art. 30h. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze

rozporządzenia, po wydaniu przez Komisję Europejską regulacji określonych

w art. 7a ust. 5 dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

13 października 1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych

oraz zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (Dz. Urz. UE L 350 z 28.12.1998,

str. 58, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23,

str. 182, z późn. zm.):

1) metodykę obliczania emisji gazów cieplarnianych, w przeliczeniu na

jednostkę energii z paliw innych niż biopaliwa ciekłe oraz z energii

elektrycznej przez podmioty realizujące Narodowy Cel Redukcyjny,

2) wskaźniki emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych paliw oraz

energii,

3) emisję gazów cieplarnianych, w przeliczeniu na jednostkę energii z 2010 r.,

2018-01-15

©Telksinoe s. 35/41

4) wartość opałową dla poszczególnych paliw oraz wartość energetyczną energii

elektrycznej

– uwzględniając metodykę dotyczącą obliczania ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej oraz stan wiedzy

technicznej.

Art. 30i. 1. Podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny jest obowiązany

do przekazywania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania rocznego

dotyczącego emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii

elektrycznej, zwanego dalej „sprawozdaniem rocznym”, sporządzanego na

podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, w terminie do dnia 31 marca roku

następującego po roku sprawozdawczym.

2. Sprawozdanie roczne może być sporządzone w postaci elektronicznej

i przesłane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe dane i wzór sprawozdania rocznego oraz może określić w tym

rozporządzeniu rodzaje innych dokumentów, o których mowa w ust. 1,

uwzględniając sprawozdawczość dotyczącą ograniczenia emisji gazów

cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, a także konieczność

zapewnienia kompletności danych dotyczących tej emisji.

Rozdział 3

Przepisy karne

Art. 31. 1. Kto wytwarza, transportuje, magazynuje lub wprowadza do obrotu

paliwa ciekłe, biopaliwa ciekłe lub inne paliwa odnawialne, gaz skroplony (LPG),

sprężony gaz ziemny (CNG), skroplony gaz ziemny (LNG) lub lekki olej opałowy

niespełniające wymagań jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie

od 50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Tej samej karze podlega ten, kto w stacji zakładowej gromadzi paliwa

wymienione w ust. 1 niespełniające wymagań jakościowych określonych

w ustawie.

2018-01-15

©Telksinoe s. 36/41

3. Jeżeli paliwa, o których mowa w ust. 1 lub 2, stanowią mienie znacznej

wartości, sprawca podlega grzywnie od 100 000 zł do 1 000 000 zł lub karze

pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

4. W przypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie od 10 000 zł do

25 000 zł.

5. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1–3 działa nieumyślnie, podlega

grzywnie od 25 000 zł do 250 000 zł.

Art. 31a. (uchylony)

Art. 32. Kto, będąc rolnikiem, wytwarza na własny użytek biopaliwo ciekłe

niespełniające wymagań jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie.

Art. 33. 1. Kto, będąc właścicielem lub użytkownikiem wybranej floty,

wprowadza do obrotu biopaliwo ciekłe stosowane w tej flocie, podlega grzywnie.

2. Kto, będąc właścicielem lub użytkownikiem wybranej floty, stosuje bez

zgłoszenia biopaliwo ciekłe niespełniające wymagań jakościowych, o których

mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2, podlega grzywnie.

3. (uchylony)

4. Kto wprowadza do obrotu biopaliwa ciekłe, o których mowa w art. 4 ust. 1,

przeznaczone do stosowania przez podmioty inne niż właściciel lub użytkownik

wybranej floty, podlega grzywnie.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

Art. 34. 1. Kto wbrew przepisom stosuje ciężki olej opałowy, niespełniający

wymagań jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie.

2. Kto stosuje olej do silników statków żeglugi śródlądowej, niespełniający

wymagań jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie.

Art. 34a. 1. Kto wprowadza do obrotu paliwa stałe niezgodnie z art. 7

ust. 8 podlega grzywnie od 50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności

do lat 3.

2. Jeżeli paliwa stałe stanowią mienie znacznej wartości, sprawca podlega

grzywnie od 100 000 zł do 1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności od

3 miesięcy do 5 lat.

2018-01-15

©Telksinoe s. 37/41

3. W przypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie od 10 000 zł do

25 000 zł.

4. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 i 2 działa nieumyślnie, podlega

grzywnie od 25 000 zł do 250 000 zł.

Art. 35. 1. Kto uniemożliwia lub utrudnia inspektorowi przeprowadzenie

kontroli lub usuwa paliwo zabezpieczone w wyniku kontroli, podlega grzywnie,

karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2. Kto uniemożliwia lub utrudnia inspektorowi przeprowadzenie kontroli lub

usuwa paliwa stałe zabezpieczone w wyniku kontroli, podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Rozdział 3a

Kary pieniężne

Art. 35a. Karze pieniężnej podlega:

1) przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania,

magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych

przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie, który magazynuje to

biopaliwo w zbiorniku nieoznakowanym w sposób określony w art. 8 ust. 1

pkt 3;

2) przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania,

magazynowania lub wprowadzania do obrotu biopaliw ciekłych

przeznaczonych do stosowania w wybranej flocie, który zaopatruje tę flotę

w to biopaliwo z dystrybutora nieoznakowanego w sposób określony w art. 8

ust. 2 pkt 4;

3) właściciel lub użytkownik wybranej floty, który nie wykonuje obowiązku

informowania Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

o zmianie danych zawartych w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 9 ust. 1;

4) przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej

informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych

wprowadzanych do obrotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a;

5) przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

wprowadzania do obrotu na stacjach paliwowych benzyn silnikowych

zawierających od 5,0% do 10,0% objętościowo bioetanolu lub od 15,0% do

2018-01-15

©Telksinoe s. 38/41

22,0% objętościowo eteru etylo-tert-butylowego lub eteru etylo-tert-

-amylowego, który nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 9b ust. 1;

6) przedsiębiorca, który nie oznakowuje dystr ybutora na stacji paliwowej lub

stacji zakładowej w sposób określony w art. 9b ust. 2 lub w art. 9c;

7) podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, który nie wykonał

obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 1;

8) podmiot realizujący Narodowy Cel Redukcyjny, który nie przekazał

w terminie sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30i ust. 1, lub

podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane.

Art. 35b. 1. W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa

w art. 30b ust. 1, przez podmioty realizujące wspólnie ten obowiązek, karze

pieniężnej podlega ten z podmiotów, który nie zrealizował tego obowiązku.

2. W przypadku nieprzekazania sprawozdania rocznego, o którym mowa

w art. 30i ust. 1, karze pieniężnej podlega podmiot wskazany zgodnie z art. 30d

ust. 3 pkt 4.

Art. 35c. 1. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach,

o których mowa w art. 35a pkt 1–4, 6 i 8, wynosi 5000 zł.

2. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa

w art. 35a pkt 5, wynosi 10% przychodu uzyskanego z wprowadzonych do obrotu

na tej stacji benzyn silnikowych w okresie 30 dni przed dniem rozpoczęcia kontroli.

3. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa

w art. 35a pkt 7, oblicza się według wzoru:

K= S × O × W,

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

K– wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych [zł],

S– średnią cenę uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych notowaną

na giełdach ICE/ECX i EEX na rynku wtórnym spot w ostatnim dniu,

w którym realizowany był obrót uprawnieniami do emisji,

poprzedzającym ostatni dzień roku, w którym podmiot ten nie

zrealizował obowiązku wynikającego z art. 30b ust. 1, w przeliczeniu

na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy

2018-01-15

©Telksinoe s. 39/41

Bank Polski na ten dzień, wyrażoną w złotych za tonę ekwiwalentu

dwutlenku węgla [zł/tCO2eq],

O– wartość niezrealizowanego obowiązku, o którym mowa w art. 30b

ust. 1, wyrażoną w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla

w przeliczeniu na jednostkę energii [tCO2eq/MJ], z dokładnością do

sześciu miejsc po przecinku,

W– odpowiednio wartość opałową lub energetyczną rozporządzanych

przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej lub

zużytych na potrzeby własne paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, gazu

skroplonego (LPG), sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub

skroplonego gazu ziemnego (LNG) oraz energii elektrycznej

sprzedawanej odbiorcy końcowemu lub zużywanej na potrzeby

własne, liczoną za rok, w którym podmiot ten nie zrealizował

obowiązku wynikającego z art. 30b ust. 1, wyrażoną w jednostkach

energii [MJ].

4. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, nie może przekroczyć

15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Redukcyjny,

osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana

jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie może

przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel

Redukcyjny, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w

poprzednim roku podatkowym.

Art. 35d. 1. Karę pieniężną wymierza:

1) podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 1–6, wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia

kontroli,

2) podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 7 i 8, Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki

– w drodze decyzji.

2. W przypadku łącznego niewykonania obowiązków, o których mowa

w art. 9a, art. 9b ust. 2 i art. 9c, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może

wymierzyć łączną karę pieniężną w wysokości od 5000 zł do 15 000 zł.

2018-01-15

©Telksinoe s. 40/41

3. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, ustalając wysokość kary

pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia dotychczasową działalność w tym

zakresie podmiotu dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub

wartość paliw ciekłych wydanych na stacji zakładowej w roku poprzedzającym rok

przeprowadzenia kontroli.

Art. 35e. 1. Wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 35a

stanowią dochód budżetu państwa.

2. Do egzekucji kar pieniężnych stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 4

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 36. (pominięty)

Art. 37. (pominięty)

Rozdział 5

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 38. System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw Ciekłych

i Biopaliw Ciekłych, w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 44, staje się

Systemem.

Art. 39. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy

uchylanej na podstawie art. 44 albo odsyłają ogólnie do przepisów tej ustawy,

stosuje się w tym zakresie właściwe przepisy niniejszej ustawy.

Art. 40. (pominięty)

Art. 41. Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Art. 42. (pominięty)

Art. 43. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 44, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie niniejszej ustawy.

2018-01-15

©Telksinoe s. 41/41

Art. 44. Traci moc ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o systemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U.

poz. 293 i 1808).

Art. 45. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem

art. 40, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia7).

7)

Ustawa została ogłoszona w dniu 25 września 2006 r.

2018-01-15