Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/14

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r. poz. 2009, 2260.

U S T A W A

z dnia 12 lutego 2010 r.

o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady, warunki i tryb rekapitalizacji niektórych

instytucji oraz zastosowania rządowych instrumentów stabilizacji finansowej.

2. Rekapitalizacja polega na udzielaniu przez Skarb Państwa gwarancji

zwiększenia funduszy własnych instytucji.

3. Rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej są:

1) publiczny instrument wsparcia kapitałowego;

2) tymczasowe przejęcie instytucji i instytucji finansowych przez Skarb Państwa.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) bank – bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.1));

2) dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa

członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32

rozporządzenia 575/2013;

3) dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego –

dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia 575/2013;

4) finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 559, 978,

1166, 1223, 1260, 1311, 1348, 1357, 1513, 1634, 1830, 1844, 1854, 1864 i 2281 oraz z 2016 r. poz.

615, 904, 996, 1177 i 1579.

2017-06-16

©Telksinoe s. 2/14

5) finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21

rozporządzenia 575/2013;

6) firma inwestycyjna – firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2

rozporządzenia 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału

założycielskiego w wysokości 730 000 euro;

7) holding mieszany – spółkę holdingową o profilu mieszanym, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;

8) instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I – instrumenty kapitałowe spełniające

warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;

9) instrumenty w kapitale podstawowym Tier I – instrumenty kapitałowe

spełniające warunki określone w art. 28 ust. 1–4, art. 29 ust. 1–5 lub art. 31 ust.

1 rozporządzenia 575/2013;

10) instrumenty w kapitale Tier II – instrumenty kapitałowe lub pożyczki

podporządkowane spełniające warunki określone w art. 63 rozporządzenia

575/2013;

11) instytucja – instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną;

12) instytucja finansowa – instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26

rozporządzenia 575/2013;

13) instytucja kredytowa – instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia 575/2013, z wyjątkiem spółdzielczych kas oszczędnościowo-

-kredytowych oraz Banku Gospodarstwa Krajowego;

14) kapitał podstawowy Tier I – element funduszy własnych instytucji, o którym

mowa w art. 26–50 rozporządzenia 575/2013;

15) kapitał Tier II – element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w art. 62–

71 rozporządzenia 575/2013;

16) kryzys systemowy – zakłócenie stabilności systemu finansowego, które może

wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla gospodarki

stwierdzone przez Komitet Stabilności Finansowej;

17) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;

18) prawa udziałowe – akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z dnia 15 września

2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1578 i 1579), prawa

do akcji, warranty subskrypcyjne i inne zbywalne papiery wartościowe

inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji,

wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,

2017-06-16

©Telksinoe s. 3/14

oraz inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji,

inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia takich papierów

wartościowych;

19) rozporządzenie 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów

ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych zmieniające

rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1);

20) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – dominującą finansową spółkę

holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 575/2013;

21) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej –

unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013.

Art. 2a. 1. Gwarancji zwiększenia funduszy własnych można udzielić tylko

instytucji.

2. Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej mogą być stosowane

w odniesieniu do:

1) instytucji;

2) instytucji finansowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli

instytucja finansowa jest jednostką zależną instytucji kredytowej lub firmy

inwestycyjnej, lub spółki, o której mowa w art. 2 pkt 2–5, 7, 20 i 21, i jest objęta

nadzorem na zasadzie skonsolidowanej nad jednostką dominującą zgodnie z art.

6–17 rozporządzenia 575/2013;

3) finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności

mieszanej oraz holdingu mieszanego, z siedzibą na terytorium państwa

członkowskiego;

4) dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego, unijnej

dominującej finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki

holdingowej z państwa członkowskiego prowadzącej działalność mieszaną,

unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej prowadzącej działalność

mieszaną.

3. Rządowych instrumentów stabilizacji finansowej nie stosuje się w odniesieniu

do banków spółdzielczych oraz firm inwestycyjnych działających w innej formie

prawnej niż spółka akcyjna.

2017-06-16

©Telksinoe s. 4/14

Rozdział 2

Udzielanie gwarancji zwiększania funduszy własnych instytucji finansowych

Art. 3. 1. Jeżeli w wyniku testów warunków skrajnych, o których mowa w art.

110t ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1636) albo w art. 133b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo

bankowe, oceny jakości aktywów lub innych działań nadzorczych Komisja Nadzoru

Finansowego zobowiązała instytucję do zwiększenia funduszy własnych zgodnie z art.

138 ust. 1 pkt 1a, 2 i 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe albo art.

110y ust. 1 pkt 7 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, a działania podjęte przez instytucję okazały się nieskuteczne, Skarb

Państwa może udzielić tej instytucji gwarancji zwiększenia funduszy własnych, na

zasadach określonych w niniejszym rozdziale, zwanej dalej „gwarancją

ostrożnościową”.

2. Zwiększenie funduszy własnych objętych gwarancją ostrożnościową polega

na emisji akcji skierowanych do jej dotychczasowych akcjonariuszy lub podmiotów

trzecich.

3. Termin do zapisywania się na akcje nie może być dłuższy niż 14 dni od dnia

otwarcia subskrypcji.

4. W przypadku subskrypcji zamkniętej, wykonanie prawa poboru następuje

w jednym terminie, który wynosi 14 dni od dnia ogłoszenia. Przepisów art. 435 ustawy

z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

Art. 4. 1. Gwarancja ostrożnościowa może być udzielona wyłącznie instytucji

wypłacalnej, jeżeli w chwili jej udzielenia nie zachodzą przesłanki, o których mowa

w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji (Dz. U. poz. 996), a wobec akcjonariuszy i wierzycieli

podporządkowanych instytucji zostały zastosowane środki podziału obciążeń, zgodnie

z umową, o której mowa w art. 6 ust. 5.

2. Wykonanie umowy gwarancji ostrożnościowej następuje, gdy akcje

wyemitowane przez instytucję w całości lub w części nie znajdą nabywców wśród

dotychczasowych akcjonariuszy lub podmiotów trzecich.

3. Wysokość gwarancji ostrożnościowej nie może być wyższa niż kwota

zwiększenia funduszy własnych określona przez Komisję Nadzoru Finansowego.

2017-06-16

©Telksinoe s. 5/14

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy

i wierzycieli podporządkowanych, uwzględniając potrzebę zapewnienia zgodności

szczegółowych warunków podziału obciążeń z unijnymi ramami pomocy państwa.

Art. 5. 1. Wykonanie gwarancji ostrożnościowej następuje:

1) w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły nie

więcej niż 50% wielkości emisji akcji – przez objęcie całości lub części

wyemitowanych akcji;

2) w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły

więcej niż 50% wielkości emisji akcji – przez objęcie akcji o łącznej wartości

nominalnej stanowiącej różnicę między wysokością gwarancji ostrożnościowej

oraz łączną wartością akcji objętych przez dotychczasowych akcjonariuszy lub

podmioty trzecie.

2. Szczegółowe warunki wykonania gwarancji, w tym warunki emisji akcji

instytucji finansowej oraz ich objęcia przez Skarb Państwa, określa umowa, o której

mowa w art. 6 ust. 5.

Art. 6. 1. Gwarancji ostrożnościowej może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa,

minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek instytucji.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

1) nazwę instytucji;

2) przedmiot gwarancji ostrożnościowej;

3) wysokość wnioskowanej kwoty gwarancji ostrożnościowej;

4) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji, w tym

ostatnie sprawozdanie finansowe.

3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych udziela gwarancji

ostrożnościowej w drodze umowy, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego i Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określając jej warunki

oraz wysokość. W przypadku banków minister właściwy do spraw instytucji

finansowych zasięga również opinii Prezesa Zarządu Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego, natomiast w przypadku firm inwestycyjnych – opinii Prezesa

Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.

4. Warunkiem zawarcia umowy gwarancji ostrożnościowej pomiędzy ministrem

właściwym do spraw instytucji finansowych oraz instytucją jest uzyskanie zgody

walnego zgromadzenia tej instytucji na związanie umową. Walne zgromadzenie

2017-06-16

©Telksinoe s. 6/14

zwołuje się w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o zwołaniu walnego zgromadzenia.

Przepisu art. 402 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych

nie stosuje się.

5. Umowa gwarancji ostrożnościowej w szczególności:

1) zapewnia ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpowiedni

wpływ na politykę finansową instytucji, w tym udział wyznaczonych przez niego

przedstawicieli w organach tej instytucji;

2) określa sposób obliczenia ceny obejmowanych akcji oraz warunki ich emisji;

3) określa wysokość udzielonej gwarancji ostrożnościowej;

4) wskazuje cele wykorzystania środków pochodzących z emisji akcji;

5) określa ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy bądź nadwyżki bilansowej;

6) określa ograniczenia w zakresie polityki wynagrodzeń wobec członków organów

instytucji oraz kadry kierowniczej;

7) wskazuje obowiązek niezwłocznego dostosowania przepisów statutu, umowy

spółki i innych regulacji wewnętrznych instytucji do postanowień umowy

gwarancji ostrożnościowej;

8) określa sposób rozliczenia straty instytucji za okresy ubiegłe;

9) określa warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli

podporządkowanych instytucji.

6. Miesięczne wynagrodzenie członka organu instytucji nie może przekraczać

dwunastokrotności przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, a dodatkowe składniki wynagrodzenia nie

mogą przekraczać w skali roku trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia danego

członka organu tej instytucji.

7. Odmowa udzielenia gwarancji ostrożnościowej nie stanowi podstawy

roszczeń instytucji ani osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Art. 7. 1. Zwiększenie funduszy własnych w wyniku wykonania gwarancji

ostrożnościowej następuje z dniem objęcia akcji przez Skarb Państwa. Przepisu art.

441 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje

się.

2. (uchylony)

3. Akcje objęte przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji

ostrożnościowej są uprzywilejowane co do głosu i przyznają 2 głosy na akcję podczas

głosowania uchwały o podziale zysku.

2017-06-16

©Telksinoe s. 7/14

4. Do objęcia akcji instytucji przez Skarb Państwa w wyniku wykonania

gwarancji ostrożnościowej przepisów art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe, art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej

i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu

obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1639) oraz art. 106 ust. 1

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. 1. W przypadku gdy instytucja nie wywiązuje się z umowy gwarancji

ostrożnościowej, minister właściwy do spraw instytucji finansowych może:

1) wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o podjęcie wobec tej

instytucji środków określonych w art. 138 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe albo art. 110y ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi;

2) przedłożyć posiadane akcje do umorzenia.

2. Umorzenie akcji następuje za wynagrodzeniem ustalonym przez zarząd

instytucji zgodnie z art. 10 ust. 2.

3. Umorzenia akcji dokonuje zarząd instytucji w terminie 30 dni od dnia złożenia

wniosku przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do umorzenia

akcji przepisów art. 359 § 1 zdanie trzecie oraz § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia

15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

Art. 10. 1. Do sprzedaży akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku

wykonania gwarancji ostrożnościowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy

z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz.

2259).

2. Jeżeli wykup akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku

wykonania gwarancji ostrożnościowej następuje na podstawie uchwały walnego

zgromadzenia o przymusowym wykupie akcji, cena akcji jest nie niższa niż najwyższa

z wartości:

1) cena ustalona zgodnie z ust. 1;

2) średnia cena rynkowa z okresu 3 miesięcy poprzedzających uchwałę walnego

zgromadzenia, w czasie których dokonywany był obrót tymi akcjami na rynku

regulowanym;

3) iloczyn ceny objęcia tych akcji i współczynnika korygującego.

2017-06-16

©Telksinoe s. 8/14

3. Za średnią cenę rynkową, o której mowa w ust. 2, uważa się cenę będącą

średnią arytmetyczną ze średnich, dziennych cen ważonych wolumenem obrotu.

4. Przepisu art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek

handlowych nie stosuje się.

Art. 11. 1. Skuteczność gwarancji ostrożnościowej jest uzależniona od

wniesienia przez instytucję opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

2. Opłata prowizyjna jest naliczana od objętej gwarancją ostrożnościową kwoty

zobowiązania.

3. Opłata prowizyjna od gwarancji ostrożnościowej jest wpłacana na rachunek

rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu Państwa prowadzony przez Bank

Gospodarstwa Krajowego.

Art. 12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób wyznaczenia współczynnika korygującego oraz naliczania

i pobierania opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej oraz wysokość tej

opłaty, uwzględniając:

1) uzależnienie wysokości opłaty prowizyjnej od okresu, na który jest udzielana

gwarancja ostrożnościowa;

2) ryzyko związane z działalnością instytucji będącej beneficjentem gwarancji

ostrożnościowej;

3) ustalenie stawek opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej, której

udzielenie nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu przepisów o pomocy

publicznej.

Art. 13. Do gwarancji ostrożnościowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia

8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz

niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2015 r. poz. 1052 i 1854), z wyjątkiem art. 31 tej

ustawy.

Rozdział 3

(uchylony)

Rozdział 3a

Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej

Art. 19a. 1. W razie wystąpienia kryzysu systemowego, w celu zapobieżenia

likwidacji podmiotu objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, minister

właściwy do spraw instytucji finansowych może stosować rządowe instrumenty

2017-06-16

©Telksinoe s. 9/14

stabilizacji finansowej, jeżeli zastosowanie instrumentów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji:

1) nie byłoby wystarczające do uniknięcia znacznych negatywnych skutków dla

stabilności finansowej lub

2) nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy

podmiot, o którym w mowa w art. 2a ust. 2, otrzymał wcześniej nadzwyczajne

wsparcie płynności od Narodowego Banku Polskiego, lub

3) nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, jeżeli publiczne

wsparcie kapitałowe z instrumentu wsparcia kapitałowego zostało wcześniej

udzielone podmiotowi, o którym w mowa w art. 2a ust. 2 – w odniesieniu do

instrumentu tymczasowej własności publicznej.

2. Zastosowanie rządowego instrumentu stabilizacji finansowej może nastąpić,

jeżeli posiadacze praw udziałowych oraz wierzyciele podmiotu, o którym w mowa

w art. 2a ust. 2, objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, pokryli straty

lub uczestniczyli w podniesieniu funduszy własnych tego podmiotu poprzez

umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych, umorzenie lub konwersję

zobowiązań, lub w wyniku zastosowania innych instrumentów postępowania

przymusowej restrukturyzacji w wysokości co najmniej 8% sumy zobowiązań

i funduszy własnych podmiotu objętego postępowaniem przymusowej

restrukturyzacji określonych w oszacowaniu, o którym mowa w art. 137 ust. 1 ustawy

z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

3. Z wnioskiem o zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej

Bankowy Fundusz Gwarancyjny występuje do ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych.

4. Decyzję o zastosowaniu rządowego instrumentu stabilizacji finansowej

podejmuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Przewodniczącego Komisji Nadzoru

Finansowego i Prezesa Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

5. Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.

23, 868, 996 i 1579), z wyjątkiem przepisów art. 10 § 1, art. 127 § 3 i art. 130 § 2 tej

ustawy.

2017-06-16

©Telksinoe s. 10/14

6. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, przepisu art. 25 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe nie stosuje się.

7. Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 4, stanowi dokonanie

zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz w art. 106 ust. 1

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 19b. 1. Zastosowanie publicznego wsparcia kapitałowego polega na:

1) objęciu lub nabyciu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I lub

instrumentów dodatkowych w kapitale Tier I, lub instrumentów w kapitale Tier

II;

2) udzieleniu gwarancji zwiększenia funduszy własnych.

2. (uchylony)

3. Podmioty objęte instrumentem tymczasowej własności publicznej powinny

być zarządzane w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów

działalności oraz zobowiązań.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po ustaniu okoliczności,

o których mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione

warunkami rynkowymi i finansowymi. Zbycie może nastąpić wyłącznie na rzecz

podmiotów innych niż wskazane w art. 19c ust. 1.

Art. 19c. 1. Zastosowanie instrumentu tymczasowej własności publicznej polega

na przeniesieniu całości praw udziałowych podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust.

2 (przeniesienie praw udziałowych), na rzecz:

1) państwowej osoby prawnej;

2) spółki, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą;

3) spółki prawa handlowego, w której podmiotami dominującymi są podmioty

wskazane w pkt 1 lub 2.

2. Skarb Państwa albo państwowa osoba prawna ma pozycję dominującą,

w przypadku gdy:

1) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu

wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo

użytkownik, bądź w zarządzie innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), także

na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

2017-06-16

2) jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu

innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej),

także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

3) jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków rady

nadzorczej innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni

(spółdzielni zależnej), także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

4) członkowie zarządu stanowią więcej niż połowę członków zarządu innej spółki

kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej), lub

5) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej

zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie

porozumień z innymi osobami, lub

6) wywiera decydujący wpływ na działalność spółki kapitałowej zależnej albo

spółdzielni zależnej.

Art. 19d. 1. Przeniesienia praw udziałowych dokonuje minister właściwy do

spraw instytucji finansowych, w drodze decyzji. Decyzja określa podmiot przejmujący

prawa udziałowe, prawa udziałowe podlegające przeniesieniu oraz datę i tryb

przeniesienia.

2. Wydając decyzję, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uchyla

decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art.

102 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji, w zakresie określonym w art. 113 ust. 2 tej ustawy.

3. Decyzja jest ostateczna i podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4. Decyzję doręcza się podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe, a także

Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesowi Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego oraz Prezesowi Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.

5. W postępowaniu przed sądem administracyjnym przepisu art. 61 § 3 oraz art.

145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846 i 996) nie stosuje się.

Art. 19e. 1. W terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1:

1) wygasają uprawnienia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określone w art.

113 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji;

2017-06-16

2) podmiot przejmujący prawa udziałowe obejmuje zarząd majątkiem podmiotu

objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej;

3) wygasają prokury i pełnomocnictwa udzielone przez podmiot objęty

instrumentem tymczasowej własności publicznej.

2. Podmiot przejmujący prawa udziałowe ogłasza dwukrotnie w dzienniku

o zasięgu ogólnopolskim oraz w Monitorze Sądowym i Gospodarczym decyzję

o przejęciu praw udziałowych podmiotu objętego instrumentem tymczasowej

własności publicznej oraz wzywa wierzycieli tego podmiotu do zgłoszenia roszczeń

w terminie miesiąca od dnia ostatniego ogłoszenia. Obowiązek ten nie dotyczy

wierzycieli z tytułu rachunków bankowych.

Art. 19f. 1. Przeniesienie praw udziałowych nie wymaga zgody ich właściciela.

2. W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są zdematerializowane prawa

udziałowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych podmiotu,

o którym w mowa w art. 2a ust. 2 tej ustawy, na którym są zapisane te prawa, po

otrzymaniu z Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych informacji o decyzji,

o której mowa w art. 19d ust. 1, dokonuje ich blokady na tym rachunku od dnia

otrzymania decyzji do dnia realizacji dyspozycji przez podmiot prowadzący

działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będący uczestnikiem

Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, za pośrednictwem którego dokonuje

się przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych (podmiot pośredniczący).

3. Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów

Wartościowych dyspozycje przeniesienia akcji zdematerializowanych na konto

depozytowe podmiotu pośredniczącego, zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu

i terminu ich składania zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 94 ust. 1 pkt

1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

4. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych w dniu realizacji dyspozycji

dokonuje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto

depozytowe podmiotu pośredniczącego.

5. Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez

dokonanie, w dniu realizacji dyspozycji, zapisu tych akcji na rachunku papierów

wartościowych podmiotu przejmującego prawa udziałowe w zamian za zapłatę ceny

ustalonej zgodnie z wyceną dokonaną na zlecenie ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych. Do wykonania wyceny stosuje się odpowiednio przepisy art.

2017-06-16

137–140 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

6. W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są akcje mające formę

dokumentu, akcjonariusze, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której

mowa w art. 19d ust. 1, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody

ich złożenia do rozporządzenia spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji

w tym terminie, podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, unieważnia ją

w trybie art. 358 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych,

a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy dokument akcji z tym

samym numerem emisyjnym.

7. Podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, dokonuje przeniesienia

praw udziałowych na podmiot przejmujący prawa udziałowe.

8. Do ustalenia ceny za przeniesienie praw udziałowych innych niż

zdematerializowane stosuje się oszacowanie dokonane na zlecenie ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych. Do wykonania oszacowania przepisy

art. 138 i art. 139 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Do dnia uiszczenia całej ceny przeniesienia dotychczasowym właścicielom

praw udziałowych przysługują wszelkie uprawnienia z nich wynikające,

z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z przepisów ustawy z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów

oraz przymusowej restrukturyzacji.

Art. 19g. 1. W zakresie, w jakim umożliwiają to posiadane prawa udziałowe,

podmiot przejmujący prawa udziałowe podmiotu objętego instrumentem tymczasowej

własności publicznej jest obowiązany zarządzać nim w sposób zapewniający pokrycie

z uzyskanych przychodów kosztów działalności oraz zobowiązań.

2. Podmiot przejmujący prawa udziałowe, po ustaniu okoliczności, o których

mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione warunkami

rynkowymi i finansowymi. Zbycie praw udziałowych nakazuje podmiotowi

przejmującemu prawa udziałowe minister właściwy do spraw instytucji finansowych,

w drodze decyzji.

2017-06-16

Rozdział 4

Przepisy z zakresu finansów publicznych

Art. 20. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych przedstawia komisji

sejmowej właściwej do spraw finansów publicznych kwartalną informację

o podejmowanych działaniach będących realizacją postanowień niniejszej ustawy

w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.

Art. 21. 1. Środki uzyskane z realizacji praw z akcji instytucji lub praw

udziałowych podmiotów objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej

stanowią dochód budżetu państwa.

2. Środki ze sprzedaży, umorzenia lub wykupu akcji instytucji lub praw

udziałowych podmiotów objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej

stanowią przychód budżetu państwa.

3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, może, po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej do spraw

budżetu, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych wydatków

budżetowych między częściami i działami budżetu państwa w celu realizacji zadań

wynikających z przepisów ustawy.

Art. 22. Czynności cywilnoprawne dokonywane w celu wykonania postanowień

ustawy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych,

z wyłączeniem zmian umowy spółki (aktu założycielskiego, statutu spółki).

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe

Art. 23. (pominięty)2)

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia3).

Zamieszczony w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 listopada

2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz

o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej (Dz. U. poz. 2009).

Ustawa została ogłoszona w dniu 16 marca 2010 r.

2017-06-16