Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 2045

©Telksinoe s. 1/65

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 2045, 1933, 2260,

z 2017 r. poz. 859, 1475, 1530, 1556, 2201.

U S T A W A

z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o zasadach finansowania nauki

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady:

1) finansowania nauki ze środków finansowych ustalanych na ten cel w budżecie

państwa, zwanych dalej „środkami finansowymi na naukę”, którymi dysponuje

minister właściwy do spraw nauki, zwany dalej „Ministrem”;

2) udzielania zamówień, o których mowa w art. 4d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164,

z późn. zm.1)), jeżeli ich wartość przekracza wyrażoną w złotych równowartość

kwoty 30 000 euro, zwanych dalej „zamówieniami z dziedziny nauki”, przez

podmioty określone w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych, do których stosuje się przepisy ustawy, zwane dalej

„podmiotami zamawiającymi”.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) finansowanie – finansowanie w całości lub w części realizacji zadań określonych

w ustawie;

2) nauka i badania naukowe – także działalność naukową w zakresie twórczości

artystycznej i sztuki;

3) badania naukowe:

a) badania podstawowe – oryginalne prace badawcze eksperymentalne lub

teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej

wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na

bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 996,

1020, 1250, 1265 i 1579.

2017-12-27

©Telksinoe s. 2/65

b) badania stosowane – prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej

wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,

c) badania przemysłowe – badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz

umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług

lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów,

procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów

składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku

laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy,

szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także

budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do

uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;

4) prace rozwojowe – nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii

i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania

produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych

produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe

i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów

wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie

zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje,

testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub

usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego

funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie

techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie

został określony,

b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można

wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt

pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania

komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych

i walidacyjnych jest zbyt kosztowna;

5) badania naukowe lub prace rozwojowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa

państwa – systematyczne prace uwzględniające specyfikę dziedziny obronności

i bezpieczeństwa państwa oraz konieczność zapewnienia ochrony informacji

2017-12-27

©Telksinoe s. 3/65

niejawnych, prowadzące do pozyskania nowych technologii, nowych wzorów

uzbrojenia i sprzętu niezbędnych do realizacji polityki obronnej

i bezpieczeństwa państwa, przygotowań obronnych w sferze militarnej i

pozamilitarnej oraz potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

6) działalność badawczo-rozwojowa – działalność twórczą obejmującą badania

naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu

zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia

nowych zastosowań;

7) działalność statutowa – realizację określonych w statucie jednostki naukowej

zadań związanych z prowadzonymi przez nią w sposób ciągły badaniami

naukowymi lub pracami rozwojowymi;

8) działalność upowszechniająca naukę – realizację zadań wspierających rozwój

polskiej nauki przez upowszechnianie, promocję i popularyzację wyników

działalności badawczo-rozwojowej, innowacyjnej i wynalazczej, w tym w skali

międzynarodowej, a także zadań związanych z utrzymaniem zasobów o dużym

znaczeniu dla nauki i jej dziedzictwa, nieobejmujących prowadzenia badań

naukowych lub prac rozwojowych;

9) jednostki naukowe – prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace

rozwojowe:

a) podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu statutów tych

uczelni,

b) jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2016 r. poz. 572

i 1311),

c) instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371, 1079 i 1311),

d) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych

przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

e) Polską Akademię Umiejętności,

f) inne jednostki organizacyjne niewymienione w lit. a–e, posiadające

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będące organizacjami

prowadzącymi badania i upowszechniającymi wiedzę w rozumieniu art. 2

pkt 83 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.

2017-12-27

©Telksinoe s. 4/65

uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym

w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.6.2014,

str. 1);

10) uczelnia – szkołę wyższą w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.2));

11) podmiot działający na rzecz nauki – podmiot wykonujący w sposób ciągły

zadania z zakresu upowszechniania nauki, nieotrzymujący dotacji na działalność

statutową ze środków finansowych na naukę;

12) konsorcjum naukowe – grupę jednostek organizacyjnych, w której skład wchodzi

co najmniej jedna jednostka naukowa oraz co najmniej jeden przedsiębiorca, albo

co najmniej dwie jednostki naukowe, podejmującą na podstawie umowy wspólne

przedsięwzięcie obejmujące badania naukowe, prace rozwojowe lub inwestycje

służące potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych;

13) działalność konsorcjów naukowych, sieci naukowych, centrów naukowych

Polskiej Akademii Nauk, centrów naukowo-przemysłowych – działalność

związaną z realizacją wspólnych badań naukowych, prac rozwojowych oraz

wspólnych projektów i przedsięwzięć określonych w umowie o ich utworzeniu;

14) sieć naukowa – grupę jednostek naukowych podejmujących na podstawie

umowy zorganizowaną współpracę związaną z prowadzonymi przez nie

w sposób ciągły wspólnymi badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi,

służącymi rozwojowi specjalności naukowej tej sieci;

15) centrum naukowo-przemysłowe – centrum w rozumieniu ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych;

16) centrum naukowe Polskiej Akademii Nauk – centrum Polskiej Akademii Nauk

w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk;

16a) centrum naukowe uczelni – centrum naukowe uczelni w rozumieniu ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym;

17) duża infrastruktura badawcza – aparaturę naukowo-badawczą w tym

infrastrukturę informatyczną nauki, o wartości przekraczającej:

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742

i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198,

z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268 i 1923 oraz z 2016 r. poz. 64, 907, 908, 1010 i 1311.

2017-12-27

©Telksinoe s. 5/65

a) 150 000 zł – w przypadku aparatury naukowo-badawczej służącej do

prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych w grupie nauk

humanistycznych i społecznych oraz w grupie nauk o sztuce i twórczości

artystycznej,

b) 500 000 zł – w przypadku aparatury naukowo-badawczej służącej do

prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych w grupie nauk

ścisłych i inżynierskich oraz w grupie nauk o życiu;

17a) strategiczna infrastruktura badawcza – dużą infrastrukturę badawczą oraz

infrastrukturę budowlaną, ujęte w wykazie przedsięwzięć w zakresie

strategicznej infrastruktury badawczej, który stanowi Polską Mapę Drogową

Infrastruktury Badawczej;

18) specjalne urządzenie badawcze – aparaturę naukowo-badawczą lub stanowisko

badawcze, o co najmniej regionalnym znaczeniu, którego koszty utrzymania

stanowią znaczną część kosztów utrzymania potencjału badawczego jednostki

naukowej, służące do prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych,

w szczególności w kierunkach określonych w Krajowym Programie Badań,

o którym mowa w art. 4, przy użyciu którego są świadczone, także odpłatnie,

usługi z zakresu działalności badawczo-rozwojowej na rzecz innych jednostek

naukowych;

18a) specjalne urządzenie badawcze z zakresu infrastruktury informatycznej nauki –

infrastrukturę centrów komputerów o dużej mocy obliczeniowej, akademickie

miejskie sieci informatyczne o co najmniej regionalnym znaczeniu i zasięgu oraz

koszty łączności międzynarodowej z naukowymi sieciami informatycznymi;

19) młody naukowiec – osobę prowadzącą działalność badawczo-rozwojową, która

w roku ubiegania się o przyznanie środków finansowych na naukę kończy nie

więcej niż 35 lat; jeżeli osoba ta przebywała na urlopie macierzyńskim, urlopie

na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim

lub urlopie wychowawczym, udzielonych na zasadach określonych w przepisach

Kodeksu pracy albo pobierała zasiłek chorobowy lub świadczenia rehabilitacyjne

w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą

rehabilitacji leczniczej to może się ubiegać o środki finansowe na naukę po

ukończeniu 35 roku życia przez okres odpowiadający czasowi przebywania na

2017-12-27

©Telksinoe s. 6/65

tych urlopach albo okresowi pobierania tego zasiłku lub świadczenia, jednakże

okresy te nie mogą łącznie przekroczyć dwóch lat;

19a) osoba rozpoczynająca karierę naukową – osobę rozpoczynającą karierę naukową

w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1071);

20) tytuł naukowy profesora i stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego

– także odpowiednio tytuł naukowy profesora sztuki i stopień doktora lub

doktora habilitowanego sztuki.

Art. 3. Finansowanie nauki obejmuje finansowanie działań na rzecz realizacji

polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa, w szczególności

badań naukowych, prac rozwojowych oraz realizacji innych zadań szczególnie

ważnych dla postępu cywilizacyjnego, rozwoju gospodarczego i kulturalnego

państwa.

Art. 4. 1. Rada Ministrów ustanawia Krajowy Program Badań w drodze

uchwały.

2. Projekt Krajowego Programu Badań opracowuje Minister po zasięgnięciu

opinii Polskiej Akademii Nauk, Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich,

Konferencji Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Rady Głównej Nauki

i Szkolnictwa Wyższego, Rady Głównej Instytutów Badawczych, Komitetu Polityki

Naukowej i organizacji samorządu gospodarczego.

3. W Krajowym Programie Badań określa się strategiczne dla państwa kierunki

badań naukowych i prac rozwojowych.

4. Strategicznym kierunkiem badań naukowych i prac rozwojowych jest

przedsięwzięcie o szerokiej problematyce, określające cele i założenia

długoterminowej polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa.

Art. 4a. 1. Minister ustala Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej,

która stanowi wykaz przedsięwzięć w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej.

2. Wpisanie przedsięwzięcia w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej

na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej następuje na podstawie decyzji

Ministra, po przeprowadzeniu otwartego naboru wniosków.

2a. Otwarty nabór wniosków jest przeprowadzany nie rzadziej niż raz na 4 lata.

2017-12-27

©Telksinoe s. 7/65

2b. Minister ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie

podmiotowej komunikat o otwartym naborze wniosków zawierający:

1) termin składania wniosków, który nie może być krótszy niż dwa miesiące, licząc

od dnia ogłoszenia komunikatu;

2) wzór wniosku;

3) informacje o sposobie składania wniosków;

4) informacje o trybie oceny wniosków.

3. Wniosek o wpisanie przedsięwzięcia w zakresie strategicznej infrastruktury

badawczej na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej może złożyć jednostka

naukowa, konsorcjum naukowe, centrum naukowo-przemysłowe, centrum naukowe

Polskiej Akademii Nauk i centrum naukowe uczelni, reprezentowane przez jednostkę

naukową, lub uczelnia.

4. Wniosek o wpisanie przedsięwzięcia w zakresie strategicznej infrastruktury

badawczej na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej zawiera:

1) tytuł przedsięwzięcia;

2) dane dotyczące wnioskodawcy;

3) opis celów i założeń przedsięwzięcia, z uwzględnieniem wpływu jego realizacji

na rozwój krajowego środowiska naukowego oraz wzrost konkurencyjności

i innowacyjności polskiej gospodarki;

4) opis unikatowości przedsięwzięcia w skali krajowej i międzynarodowej;

5) opis posiadanego potencjału instytucjonalnego oraz kadrowego wnioskodawcy;

6) opis zainteresowania realizacją przedsięwzięcia ze strony krajowego

i międzynarodowego środowiska naukowo-badawczego i przedsiębiorstw, ze

szczególnym uwzględnieniem etapu użytkowania planowanej infrastruktury

badawczej;

7) opis przewidywanych kosztów związanych z realizacją przedsięwzięcia, także na

etapie użytkowania planowanej infrastruktury badawczej, w tym informację na

temat planowanych źródeł finansowania;

8) opis koncepcji naukowo-technicznej realizacji przedsięwzięcia;

9) opis koncepcji rozwoju współpracy międzynarodowej w ramach

przedsięwzięcia.

5. W przypadku wniosku składanego przez konsorcjum naukowe, centrum

naukowo-przemysłowe lub centrum naukowe Polskiej Akademii Nauk do wniosku

2017-12-27

©Telksinoe s. 8/65

dołącza się poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię umowy o utworzeniu

konsorcjum naukowego, centrum naukowo-przemysłowego lub centrum naukowego

Polskiej Akademii Nauk wraz ze wskazaniem jednostki naukowej pełniącej funkcję

koordynatora tego podmiotu.

6. Przy ocenie wniosków uwzględnia się:

1) unikatowość przedsięwzięcia w skali krajowej i międzynarodowej;

2) zgodność celów i założeń przedsięwzięcia z krajowymi i międzynarodowymi

politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji;

3) potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy;

4) stopień zainteresowania realizacją przedsięwzięcia ze strony krajowego

i międzynarodowego środowiska naukowo-badawczego i przedsiębiorstw, ze

szczególnym uwzględnieniem etapu użytkowania planowanej infrastruktury

badawczej;

5) zasadność kosztów związanych z realizacją przedsięwzięcia;

6) stopień przygotowania przedsięwzięcia do realizacji, w perspektywie krótko-

i średniookresowej;

7) perspektywę realizacji przedsięwzięcia we współpracy międzynarodowej.

7. Do oceny wniosków stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 3.

8. (uchylony)

Art. 4ab. 1. Minister przeprowadza okresowy przegląd przedsięwzięć

w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej wpisanych na Polską Mapę

Drogową Infrastruktury Badawczej, nie rzadziej niż raz na 4 lata.

2. Minister ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie

podmiotowej komunikat o okresowym przeglądzie przedsięwzięć, o których mowa

w ust. 1, zawierający:

1) termin składania kwestionariuszy ewaluacyjnych, który nie może być krótszy niż

dwa miesiące, licząc od dnia opublikowania komunikatu;

2) wzór kwestionariusza ewaluacyjnego;

3) informacje o sposobie składania kwestionariuszy ewaluacyjnych przez

wnioskodawcę, o którym mowa w art. 4a ust. 3;

4) informacje o trybie oceny kwestionariuszy ewaluacyjnych.

3. Przy ocenie przedsięwzięć w ramach okresowego przeglądu przedsięwzięć,

o których mowa w ust. 1, uwzględnia się:

2017-12-27

©Telksinoe s. 9/65

1) aktualność celów i założeń przedsięwzięcia w zakresie strategicznej

infrastruktury badawczej, przedstawionych na etapie złożenia wniosku

o wpisanie przedsięwzięcia na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej;

2) stopień realizacji przedsięwzięcia w zakresie strategicznej infrastruktury

badawczej w odniesieniu do celów i założeń przedstawionych na etapie złożenia

wniosku o wpisanie przedsięwzięcia na Polską Mapę Drogową Infrastruktury

Badawczej.

4. Minister rozstrzyga o usunięciu przedsięwzięcia w zakresie strategicznej

infrastruktury badawczej z Polskiej Mapy Drogowej Infrastruktury Badawczej:

1) po przeprowadzeniu okresowego przeglądu przedsięwzięć, o których mowa

w ust. 1, w przypadku:

a) negatywnej oceny zasadności pozostawania przedsięwzięcia na Polskiej

Mapie Drogowej Infrastruktury Badawczej,

b) niezłożenia przez wnioskodawcę kwestionariusza ewaluacyjnego

w wyznaczonym terminie;

2) na wniosek wnioskodawcy.

5. Do oceny kwestionariuszy ewaluacyjnych w ramach okresowego przeglądu

przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 3.

Art. 4b. (uchylony)

Art. 4c. 1. Minister prowadzi System Informacji o Nauce w ramach

Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym „POL-on”,

zwany dalej „Systemem”.

2. System jest prowadzony z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego

w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114

oraz z 2016 r. poz. 352 i 1579) w celu upowszechniania informacji o efektach

finansowania nauki.

3. System obejmuje dane o działalności badawczo-rozwojowej jednostek

naukowych i jej efektach oraz wykaz, o którym mowa w ust. 9, i zawiera informacje

o:

1) podstawowych danych jednostki naukowej;

2017-12-27

©Telksinoe s. 10/65

2) publikacjach w czasopismach naukowych oraz monografiach naukowych lub

w rozdziałach w monografiach naukowych autorstwa pracowników jednostki

naukowej oraz publikacjach osób niebędących pracownikami jednostki, które

afiliowały te publikacje do tej jednostki;

3) uzyskanych przez jednostkę naukową patentach i innych prawach ochronnych;

4) osiągnięciach artystycznych pracowników jednostki naukowej;

5) realizowanych krajowych i międzynarodowych projektach obejmujących

badania naukowe lub prace rozwojowe;

6) laboratoriach badawczych;

7) wdrożonych systemach jakości;

8) zorganizowanych konferencjach naukowych;

9) nagrodach i wyróżnieniach otrzymanych przez jednostkę naukową i jej

pracowników;

10) wydawanych przez jednostkę naukową czasopismach naukowych;

11) bibliotekach naukowych w jednostkach naukowych lub w uczelniach;

12) realizowanych inwestycjach, nieruchomościach będących w posiadaniu

jednostki naukowej lub przez nią użytkowanych oraz infrastrukturze naukowo-

-badawczej i źródłach jej finansowania;

13) nakładach na działalność badawczo-rozwojową, nakładach inwestycyjnych oraz

źródłach pochodzenia środków i wyniku finansowym jednostki naukowej;

14) wdrożeniach wyników badań naukowych lub prac rozwojowych zrealizowanych

w jednostce naukowej i przychodach jednostki naukowej z tego tytułu.

4. System obejmuje także informacje o:

1) czasopismach naukowych wraz z liczbą punktów przyznawanych za publikację

w tych czasopismach, ujętych w wykazie ogłoszonym przez Ministra zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 2;

2) cytowaniach publikacji zamieszczonych w polskiej bazie cytowań czasopism

naukowych (POL-index), na podstawie informacji uzyskanych od redakcji lub

wydawców czasopism naukowych i podmiotów prowadzących bazy

bibliograficzne.

5. Minister może zlecić nadzorowanemu instytutowi badawczemu

administrowanie bazami danych Systemu, zapewniając na ten cel środki finansowe.

2017-12-27

©Telksinoe s. 11/65

6. Jednostki naukowe, które posiadają kategorię naukową i ubiegają się o środki

finansowe na zadania, o których mowa w art. 18 ust. 1, są obowiązane do

wprowadzania do Systemu oraz systematycznego aktualizowania danych i informacji,

o których mowa w ust. 3 i 10. Za prawidłowość, rzetelność i terminowość danych

i informacji wprowadzanych do Systemu odpowiada kierownik jednostki naukowej.

7. Nieprawidłowe, nierzetelne lub nieterminowe wprowadzenie danych

i informacji do Systemu może skutkować wstrzymaniem finansowania do czasu

usunięcia tych nieprawidłowości.

8. W przypadku przekazania środków finansowych na naukę w wysokości

ustalonej w oparciu o dane wprowadzone do Systemu przez jednostkę naukową,

o której mowa w ust. 6, nieprawidłowo, nierzetelnie lub nieterminowo, Ministrowi

przysługuje prawo do żądania zwrotu nienależnie pobranych środków finansowych.

Zwrot tych środków następuje na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.3)).

9. Minister prowadzi centralny wykaz pracowników naukowych zatrudnionych

w jednostkach naukowych przy realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych

w ramach stosunku pracy, zwany dalej „Wykazem”:

1) w przypadku podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni – będących

pracownikami, o których mowa w art. 108 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 27 lipca

2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, oraz pracownikami naukowo-

-technicznymi i inżynieryjno-technicznymi, zatrudnionymi w celu wykonywania

prac pomocniczych w badaniach naukowych lub pracach rozwojowych;

2) w przypadku jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk – będących

pracownikami, o których mowa w art. 87 pkt 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o Polskiej Akademii Nauk;

3) w przypadku instytutów badawczych – będących pracownikami, o których mowa

w art. 39 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach

badawczych;

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189,

1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195, 1257 i 1454.

2017-12-27

©Telksinoe s. 12/65

4) w przypadku pozostałych jednostek naukowych – będących pracownikami

zatrudnionymi na stanowiskach związanych z prowadzeniem badań naukowych

lub prac rozwojowych.

10. Wykaz zawiera następujące informacje:

1) imiona i nazwisko pracownika;

2) stopień naukowy, tytuł naukowy lub tytuł zawodowy;

3) dziedzinę i dyscyplinę nauki lub sztuki, w której pracownik naukowy prowadzi

działalność badawczo-rozwojową;

4) datę uzyskania stopnia naukowego i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki

naukowej przeprowadzającej przewód doktorski, postępowanie habilitacyjne lub

postępowanie w sprawie nadania tytułu naukowego;

5) numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

6) rok urodzenia;

7) kraj pochodzenia w przypadku cudzoziemców;

8) płeć;

9) dotyczące podstawowego miejsca pracy i dodatkowego miejsca pracy

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym;

10) dotyczące dotychczas zajmowanych stanowisk, o których mowa w ust. 9,

z oznaczeniem daty rozpoczęcia i zakończenia pracy na danym stanowisku;

11) wymiar czasu pracy;

12) dotyczące oświadczenia, o którym mowa w ust. 11.

11. Pracownicy, o których mowa w ust. 9, zatrudnieni w jednostkach naukowych

ubiegających się o środki finansowe na zadania, o których mowa w art. 18 ust. 1,

składają oświadczenie o wyrażeniu zgody na zaliczenie ich do liczby pracowników

zatrudnionych w danej jednostce przy realizacji badań naukowych lub prac

rozwojowych. Pracownicy zatrudnieni na podstawie stosunku pracy w więcej niż

jednej jednostce naukowej składają oświadczenie tylko w jednej, wybranej przez

siebie, jednostce naukowej.

12. Dostęp do danych i informacji, o których mowa w ust. 3, 4 i 10, przysługuje

Ministrowi, ministrowi nadzorującemu jednostkę naukową, kierownikowi jednostki

naukowej zatrudniającej pracownika naukowego i Komitetowi Ewaluacji Jednostek

2017-12-27

©Telksinoe s. 13/65

Naukowych, a w przypadku uczelni – także rektorom w zakresie dotyczącym

kierowanych przez nich jednostek naukowych. Dostęp do danych i informacji,

o których mowa w ust. 10 pkt 1–9, przysługuje również Narodowemu Centrum Nauki,

zwanemu dalej „Centrum Nauki”.

13. Dane i informacje, o których mowa w ust. 3, 4 i 10, z wyłączeniem

informacji o przychodach jednostki naukowej, o których mowa w ust. 3 pkt 14, oraz

danych, o których mowa w ust. 10 pkt 5–8 i 10–12, są powszechnie dostępne.

14. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres danych i informacji, o których mowa w ust. 3 i 4,

2) terminy aktualizacji danych w Systemie,

3) sposób i formę udostępniania informacji zgromadzonych w Systemie

– mając na uwadze powszechny dostęp do informacji o działalności badawczo-

-rozwojowej jednostek naukowych i efektach jej finansowania, z uwzględnieniem

rodzaju jednostki naukowej, oraz wspomaganie działań mających na celu

kształtowanie polityki kadrowej, naukowej i naukowo-technicznej, a także ochronę

danych osobowych.

Art. 5. Środki finansowe na naukę przeznacza się na:

1) strategiczne programy badań naukowych i prac rozwojowych oraz inne zadania

finansowane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, zwane dalej „Centrum

Rozwoju”;

2) badania naukowe lub prace rozwojowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa

państwa prowadzone w ramach strategicznych programów badań naukowych

i prac rozwojowych oraz innych zadań, o których mowa w pkt 1;

3) badania podstawowe i inne zadania finansowane przez Centrum Nauki;

4) działalność statutową;

5) (uchylony)

6) inwestycje w zakresie dużej i strategicznej infrastruktury badawczej oraz

inwestycje budowlane służące badaniom naukowym lub pracom rozwojowym;

7) współpracę naukową z zagranicą;

8) zadania współfinansowane ze środków funduszy strukturalnych Unii

Europejskiej albo z niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielonej

przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA);

2017-12-27

©Telksinoe s. 14/65

9) działalność upowszechniającą naukę;

10) programy i przedsięwzięcia ustanawiane przez Ministra, w tym ukierunkowane

na wspieranie młodych naukowców lub osób rozpoczynających karierę

naukową;

10a) tworzenie warunków rozwoju naukowego wybitnie uzdolnionych absolwentów

studiów pierwszego stopnia oraz studentów, którzy ukończyli trzeci rok

jednolitych studiów magisterskich, w tym ustanowienie programu „Diamentowy

Grant”;

10b) tworzenie warunków do rozwoju współpracy między środowiskiem naukowym

a środowiskiem społeczno-gospodarczym, w tym ustanowienie programu

„Doktorat wdrożeniowy”, o którym mowa w art. 26 ust. 3f;

10c) programy ustanawiane przez Dyrektora Narodowej Agencji Wymiany

Akademickiej, w tym skierowane do osób kształcących się oraz do środowiska

akademickiego i naukowego;

11) nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne;

11a) stypendia naukowe dla wybitnych młodych naukowców;

12) finansowanie działalności Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych oraz

Komitetu Polityki Naukowej, zespołów, recenzentów i ekspertów oraz

działalności kontrolnej;

13) finansowanie bibliotek naukowych niewchodzących w skład jednostek

naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–c, w zakresie prowadzonej

działalności naukowej oraz działalności upowszechniającej naukę.

Art. 6. 1. Minister planuje wysokość środków finansowych na naukę w projekcie

budżetu państwa, a po uchwaleniu ustawy budżetowej – w planie finansowym

dotyczącym części budżetu państwa przeznaczonej na naukę na zadania, o których

mowa w art. 5.

2. Wysokość środków finansowych na naukę w zakresie badań naukowych lub

prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa Minister ustala

zgodnie z ust. 1, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej i ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Na zadania, o których mowa w art. 5 pkt 1, Minister przeznacza nie mniej niż

10% środków finansowych na naukę na zadania, o których mowa w art. 5 pkt 4, 7 i 9–

13.

2017-12-27

©Telksinoe s. 15/65

4. Na zadania, o których mowa w art. 5 pkt 3, Minister przeznacza nie mniej niż

10% środków finansowych na naukę na zadania, o których mowa w art. 5 pkt 4, 7 i 9–

13.

5. Minister zwiększa wysokość środków finansowych ustalanych w planie

finansowym dotyczącym części budżetu państwa przeznaczonej na naukę na zadania

realizowane przez Centrum Rozwoju wraz ze wzrostem finansowego udziału

podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w realizację tych zadań.

6. Środki finansowe przeznaczone corocznie na zadania określone w art. 5 pkt 1

i 3 osiągną do 2020 r. wartość nie mniejszą niż 50% środków finansowych na naukę

na zadania, o których mowa w art. 5 pkt 4, 7 i 9–13.

Art. 7. Minister przekazuje Centrum Rozwoju środki finansowe w formie:

1) dotacji celowej na realizację strategicznych programów badań naukowych i prac

rozwojowych oraz innych zadań Centrum Rozwoju, o których mowa w art. 5

pkt 1, oraz na realizację badań naukowych lub prac rozwojowych na rzecz

obronności i bezpieczeństwa państwa, określonych w art. 5 pkt 2, na wniosek

Dyrektora Centrum Rozwoju;

2) dotacji podmiotowej na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi

przez Centrum Rozwoju zadaniami, określonymi w art. 5 pkt 1 i 2;

3) dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji

dotyczących obsługi realizacji zadań, określonych w art. 5 pkt 1 i 2.

Art. 8. Minister przekazuje Centrum Nauki środki finansowe w formie:

1) dotacji celowej na realizację zadań Centrum Nauki, określonych w art. 5 pkt 3,

na wniosek Dyrektora Centrum Nauki;

2) dotacji podmiotowej na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi

przez Centrum Nauki zadaniami, określonymi w art. 5 pkt 3;

3) dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji

dotyczących obsługi realizacji zadań, określonych w art. 5 pkt 3.

Art. 8a. Minister przekazuje Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej środki

finansowe w formie:

1) dotacji celowej na realizację zadań Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej

określonych w art. 5 pkt 10c, na wniosek Dyrektora tej Agencji;

2017-12-27

©Telksinoe s. 16/65

2) dotacji podmiotowej na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi

przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej zadaniami określonymi

w art. 5 pkt 10c;

3) dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji

dotyczących obsługi realizacji zadań określonych w art. 5 pkt 10c.

Art. 9. Minister przyznaje środki finansowe na naukę:

1) jednostkom naukowym – na realizację zadań określonych w art. 5 pkt 4–8, 10–

10b i 11a, oraz na działalność upowszechniającą naukę, o której mowa

w art. 25 ust. 4a, oraz jednostkom naukowym reprezentującym podmioty,

o których mowa w art. 2 pkt 12 i 14–16a, na realizację zadań określonych

w art. 5 pkt 6 i 7 oraz na działalność, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2a i 4;

2) uczelniom – na realizację zadań, o których mowa w art. 5 pkt 10, na działalność,

o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, oraz na rozbudowę i utrzymanie

infrastruktury informatycznej nauki, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2a

i art. 20 pkt 1 lit. b, a także na działalność upowszechniającą naukę, o której

mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 i ust. 4a, oraz w przypadku gdy zgodnie ze statutem

w strukturze uczelni nie wyodrębniono podstawowych jednostek

organizacyjnych, na realizację zadań określonych w art. 5 pkt 10b, na

działalność, o której mowa w art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 20;

3) Polskiej Akademii Umiejętności – na realizację zadań określonych w art. 5 pkt 9;

4) podmiotom działającym na rzecz nauki – na realizację zadań określonych w art. 5

pkt 7, 9 i 10;

5) innym jednostkom organizacyjnym posiadającym osobowość prawną,

niebędącym jednostkami naukowymi – na realizację zadań określonych w art. 5

pkt 6–8 i 10;

6) bibliotekom naukowym niewchodzącym w skład jednostek naukowych,

o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–c, w zakresie prowadzonej działalności

naukowej oraz działalności upowszechniającej naukę.

Art. 9a. 1. Z postępowania w sprawie przyznania środków finansowych na

naukę na zadania, o których mowa w art. 5, wyklucza się wnioskodawcę

pozostającego pod zarządem komisarycznym bądź znajdującego się w toku likwidacji

albo postępowania upadłościowego.

2017-12-27

©Telksinoe s. 17/65

2. W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w ust. 1, zostaną ujawnione

po wydaniu decyzji o przyznaniu środków finansowych na naukę, Minister, Centrum

Nauki lub Centrum Rozwoju uchylają decyzję o przyznaniu tych środków lub

odstępują od umowy zawartej w sprawie finansowania zadań, o których mowa

w art. 5.

3. Decyzja uchylająca decyzję, o której mowa w ust. 2, wywołuje skutki prawne

od dnia doręczenia decyzji, którą się uchyla.

Art. 10. Z wnioskami o przyznanie środków finansowych na realizację zadań

określonych w art. 5 pkt 1–3 do Centrum Nauki i Centrum Rozwoju mogą

występować:

1) jednostki naukowe;

2) konsorcja naukowe;

3) sieci naukowe i jednostki organizacyjne uczelni niebędące podstawowymi

jednostkami organizacyjnymi;

4) centra naukowo-przemysłowe;

5) centra naukowe Polskiej Akademii Nauk;

5a) centra naukowe uczelni;

6) biblioteki naukowe;

7) przedsiębiorcy mający status centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu

ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności

innowacyjnej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1710 oraz z 2016 r. poz. 1206);

8) jednostki organizacyjne posiadające osobowość prawną i siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

9) osoby fizyczne;

10) przedsiębiorcy prowadzący badania naukowe w innej formie organizacyjnej niż

formy określone w pkt 1–8.

Art. 11. 1. Osoby fizyczne niezatrudnione w podmiotach, o których mowa

w art. 10 pkt 1–8 i 10, mogą wystąpić z wnioskiem o finansowanie projektów

obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. z 2016 r.

poz. 900 i 1250) i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym

Centrum Nauki.

2017-12-27

©Telksinoe s. 18/65

2. Osoby fizyczne po zakwalifikowaniu projektu do finansowania uzyskują

promesę finansowania badań naukowych lub prac rozwojowych.

3. Środki finansowe są przyznawane podmiotowi, który zatrudni osobę fizyczną,

o której mowa w ust. 1, i przekazywane na podstawie umowy zawartej z tym

podmiotem.

4. Przepisu ust. 2 i 3 nie stosuje się do osób fizycznych, których projekty

zakwalifikowano do finansowania w ramach programów lub przedsięwzięć

związanych ze wsparciem komercjalizacji wyników badań naukowych i prac

rozwojowych lub ochrony patentowej.

Art. 12. 1. Prawomocne orzeczenie o naruszeniu zasad etyki w nauce, o których

mowa w art. 112 ust. 3 pkt 1–4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii

Nauk, art. 56 ust. 3 pkt 1–4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach

badawczych i art. 144 ust. 3 pkt 1–5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym, jest uwzględniane przez Ministra oraz organy Centrum

Nauki i Centrum Rozwoju przy przyznawaniu środków finansowych na badania

naukowe i prace rozwojowe.

2. Dyrektor jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, dyrektor instytutu

badawczego i rektor uczelni informują Ministra, Centrum Nauki i Centrum Rozwoju

o orzeczeniach, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia

się tych orzeczeń.

Art. 13. 1. W sprawie finansowania zadań określonych w art. 5 pkt 4, 6–10b

i 11a Minister rozstrzyga, w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez

uprawnione podmioty, po zasięgnięciu opinii właściwego zespołu, o którym mowa

w art. 52 ust. 1–3, z wyłączeniem:

1) działalności statutowej określonej w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3, jeżeli wysokość

przyznanych środków finansowych jest ustalana wyłącznie na podstawie

wielkości liczbowych ujętych w algorytmie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 19 ust. 7;

2) opłacania składek, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 3, i wnoszenia wkładu

krajowego, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4, jeżeli środki przeznaczone na

te zadania są przekazywane bezpośrednio przez Ministra;

3) działalności upowszechniającej naukę, o której mowa w art. 25 ust. 6.

2017-12-27

©Telksinoe s. 19/65

1a. Minister przekazuje uprawnionemu podmiotowi pisemną informację

w sprawie:

1) finansowania działalności statutowej określonej w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3;

1a) finansowania działalności upowszechniającej naukę w zakresie, o którym mowa

w art. 25 ust. 5;

2) nagród za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne, o których

mowa w art. 28 ust. 1.

2. Zasięgnięcie opinii właściwego zespołu nie jest wymagane w przypadku

decyzji o finansowaniu projektów, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, ocenionych

pozytywnie przez gremium międzynarodowe.

3. (uchylony)

Art. 13a. Środki finansowe na zadania, o których mowa w:

1) art. 23 ust. 1 pkt 1, 2 i 5, art. 24, art. 25 ust. 1, 3 i 4a oraz art. 26 – są

przekazywane uprawnionym podmiotom na podstawie umowy określającej

warunki jej realizacji i finansowania, a także rozliczania przyznanych środków

finansowych;

2) art. 28a – są przekazywane uprawnionym podmiotom na podstawie umowy

określającej warunki jej realizacji i finansowania.

Art. 13b. 1. Przy przyznawaniu środków finansowych na naukę uwzględnia się

w szczególności kryteria:

1) poziom naukowy prac lub zadań i ich znaczenie dla rozwoju nauki;

2) praktyczną użyteczność wyników prac lub zadań oraz ich znaczenie dla rozwoju

innowacyjności i gospodarki;

3) znaczenie realizacji prac lub zadań dla rozwoju międzynarodowej współpracy

w zakresie nauki i techniki;

4) możliwość współfinansowania przewidzianych do realizacji prac lub zadań

z innych źródeł niż środki finansowe na naukę.

2. Przy przyznawaniu środków finansowych na zadania określone w art. 5

pkt 6 uwzględnia się w szczególności kryteria, o których mowa w ust. 1, oraz:

1) kategorię naukową jednostki naukowej, określoną w art. 42 ust. 3;

2) wpisanie inwestycji na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej;

2017-12-27

©Telksinoe s. 20/65

3) posiadanie programu badań naukowych lub prac rozwojowych oraz zakres

wykorzystania inwestycji do jego realizacji, w tym przez inne jednostki

naukowe;

4) znaczenie inwestycji dla osiągania celów polityki naukowej, naukowo-

-technicznej i innowacyjnej państwa oraz jej znaczenie dla realizacji Krajowego

Programu Badań, o którym mowa w art. 4.

Art. 13c. 1. Wniosek o przyznanie środków finansowych na realizację zadań

określonych w art. 5 pkt 4 i 6–10b zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2) numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy;

3) informację o wpisie do rejestru przedsiębiorców;

4) imię i nazwisko kierownika wnioskodawcy;

5) opis zadania lub zadań planowanych do realizacji;

6) harmonogram zadania lub zadań planowanych do realizacji;

7) informacje o kosztach realizacji tych zadań wraz z uzasadnieniem;

8) imię i nazwisko, numer telefonu i adres e-mail osoby odpowiedzialnej za

sporządzenie wniosku.

2. Wniosek o przyznanie środków finansowych na zadania określone w art. 18

ust. 1 pkt 1 i 3 zawiera informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, oraz informację

o liczbie osób, o których mowa w art. 18 ust. 4 pkt 4, w tym w podziale na dziedziny

i dyscypliny nauki i sztuki, oraz informacje, o których mowa w art. 18 ust. 4a pkt 2–

5.

3. Wnioskodawca, o którym mowa w art. 2 pkt 9 lit. f lub w art. 2 pkt 11, dołącza

do wniosku, o którym mowa w ust. 1:

1) odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wydany w okresie 3 miesięcy

poprzedzających dzień złożenia wniosku;

2) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię umowy, statutu lub innego

przewidzianego przepisami prawa dokumentu dotyczącego ustanowienia,

działalności i organizacji wnioskodawcy;

3) oświadczenie o niezaleganiu z wpłatami z tytułu należności budżetowych;

4) oświadczenie o niezaleganiu z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne

i zdrowotne.

2017-12-27

©Telksinoe s. 21/65

4. Jednostka naukowa reprezentująca podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 12

i 14–16a, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza poświadczoną za zgodność

z oryginałem kopię umowy o utworzeniu tego podmiotu lub oświadczenie

o utworzeniu lub zamiarze utworzenia tego podmiotu, zawierające:

1) nazwy, oznaczenia siedzib i adresy jednostek organizacyjnych wchodzących

w skład podmiotu;

2) informację o dacie zawarcia umowy o utworzeniu podmiotu albo informację

o planowanym terminie zawarcia takiej umowy wraz z zobowiązaniem do

niezwłocznego poinformowania w formie pisemnej o zawarciu umowy o

utworzeniu podmiotu;

3) podpisy osób uprawnionych do reprezentowania jednostek organizacyjnych

wchodzących w skład podmiotu.

5. Wniosek o przyznanie pomocy publicznej lub pomocy de minimis na zadania

określone w art. 5 pkt 6–10 zawiera informacje, o których mowa w ust. 1. Do wniosku

dołącza się:

1) dokumenty, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 3 i 4;

2) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię dokumentu określającego formę

prawną przedsiębiorcy, w szczególności kopię umowy spółki lub innego

przewidzianego przepisami prawa dokumentu dotyczącego ustanowienia,

działalności i organizacji przedsiębiorcy;

3) zaświadczenia i informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 5 ustawy z dnia

30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1808) oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 37

ust. 2a i 6 tej ustawy.

Art. 13d. 1. Podmiot otrzymujący środki finansowe na naukę jest obowiązany

do:

1) prawidłowego, efektywnego i zgodnego z przeznaczeniem wykorzystywania

otrzymanych środków finansowych na naukę;

2) terminowej realizacji zadań;

3) rozliczenia przyznanych środków finansowych na naukę, z wyłączeniem

środków przyznanych na podstawie art. 28a;

4) złożenia raportu rocznego i raportu końcowego z wykorzystania środków

finansowych na naukę wraz z rozliczeniem finansowym poniesionych kosztów.

2017-12-27

©Telksinoe s. 22/65

2. Warunkiem rozliczenia przyznanych środków finansowych na naukę jest ich

wydatkowanie zgodnie z ustawą, zakresem rzeczowym określonym we wniosku, na

podstawie którego została przyznana dotacja, lub z umową określającą warunki

finansowania, realizacji i rozliczania przyznanych środków finansowych na naukę.

3. Przy ocenie raportu rocznego i raportu końcowego z wykorzystania środków

finansowych na naukę uwzględnia się kryteria:

1) zgodność zakresu wykonanych zadań z decyzją o przyznaniu dotacji lub umową,

o której mowa w ust. 2;

2) wykorzystanie środków finansowych na naukę zgodnie z przeznaczeniem;

3) zasadność poniesionych kosztów w stosunku do zrealizowanych zadań.

4. Raport roczny i raport końcowy z wykorzystania środków finansowych na

naukę zawiera:

1) nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2) imię i nazwisko kierownika wnioskodawcy;

3) informacje o zrealizowanych zadaniach;

4) informacje o poniesionych kosztach;

5) imię i nazwisko, numer telefonu i adres e-mail osoby odpowiedzialnej za

sporządzenie raportu rocznego i raportu końcowego.

Art. 14. 1. W przypadku naruszenia procedury konkursowej lub innych naruszeń

formalnych przy:

1) wpisywaniu przedsięwzięcia w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej

na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej lub w ramach okresowego

przeglądu przedsięwzięć wpisanych na Polską Mapę Drogową Infrastruktury

Badawczej,

2) przyznawaniu środków finansowych na zadania określone w art. 5 pkt 4, 6–10b

i 11a

– wnioskodawca może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji albo pisemnej

informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1a, złożyć do Ministra wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy.

2. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest opiniowany przez zespół,

o którym mowa w art. 52 ust. 2, w terminie 30 dni od dnia, w którym zespół ten

otrzymał wniosek.

2017-12-27

©Telksinoe s. 23/65

2a. Minister informuje w formie pisemnej o rozpatrzeniu wniosku o ponowne

rozpatrzenie sprawy, złożonego od informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1a.

3. Opinia dotycząca wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być

sporządzana przez osobę, która uprzednio oceniała lub opiniowała:

1) przedsięwzięcie w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej, w ramach

wpisu na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej lub okresowego

przeglądu przedsięwzięć wpisanych na Polską Mapę Drogową Infrastruktury

Badawczej;

2) wniosek o przyznawanie środków finansowych będący przedmiotem decyzji

Ministra.

4. (uchylony)

Art. 14a. 1. Należności finansowe wynikające z rozliczenia przyznanych

środków finansowych Minister umarza z urzędu lub na wniosek dłużnika, jeżeli:

1) dłużnik został wykreślony z właściwego rejestru, a odpowiedzialność za długi

nie przeszła na osoby trzecie;

2) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie

uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych lub postępowanie

egzekucyjne okazało się nieskuteczne;

3) zostało zastosowane umorzenie w ramach zawartego układu z wierzycielami

dłużnika;

4) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie

upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 oraz w art. 361 ust. 1 pkt 1

i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2016 r.

poz. 2171, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 791).

2. Minister, na uzasadniony wniosek dłużnika lub z urzędu, może umorzyć

należność finansową niestanowiącą pomocy publicznej lub pomocy de minimis

w całości lub w części, odroczyć termin spłaty lub rozłożyć spłatę na raty, jeżeli:

1) wystąpiła nadzwyczajna zmiana stosunków gospodarczych, której strony nie

mogły przewidzieć w dniu otrzymania środków finansowych, z powodu której

zapłata należności przez dłużnika groziłaby znacznym pogorszeniem jego

sytuacji ekonomicznej;

2) wystąpiły ważne zdarzenia losowe niezależne od dłużnika;

2017-12-27

©Telksinoe s. 24/65

3) jest to uzasadnione ryzykiem naukowym wynikającym z charakteru

wykonywanych zadań;

4) jest to uzasadnione ważnymi względami społecznymi lub gospodarczymi,

w szczególności możliwościami płatniczymi dłużnika oraz uzasadnionym

interesem Skarbu Państwa.

3. Spłata należności finansowej odroczonej lub rozłożonej na raty następuje na

podstawie umowy zawartej z dłużnikiem.

4. Do umorzenia należności finansowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy o pomocy publicznej lub pomocy de minimis.

Art. 15. 1. Wnioski, recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych

ze środków na naukę stanowią tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

2. Informacje o wynikach realizacji zadań finansowanych ze środków

finansowych na naukę, podlegające ochronie na podstawie ust. 1, mogą być

udostępniane wyłącznie przez uprawniony podmiot, który otrzymał środki finansowe

na realizację tych zadań.

3. Dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym

postępowaniu wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych

na zadania określone w art. 5 nie podlegają udostępnieniu.

Art. 16. 1. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru

przemysłowego w wyniku prac lub zadań finansowanych przez Ministra, prawo do

uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak

również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje podmiotowi, któremu

Minister przyznał środki finansowe na naukę, chyba że umowa między Ministrem

a podmiotem otrzymującym środki finansowe na naukę albo decyzja o przyznaniu

środków stanowią inaczej.

2. Do własności majątkowych praw autorskich powstałych w wyniku realizacji

zadań finansowanych ze środków finansowych na naukę stosuje się przepisy ustawy

z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 666 i 1333).

3. Do wynalazków, wzorów użytkowych oraz wzorów przemysłowych,

uzyskanych przez pracownika uczelni publicznej w ramach wykonywania

2017-12-27

©Telksinoe s. 25/65

obowiązków ze stosunku pracy w tej uczelni stosuje się przepisy ustawy z dnia

27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym.

4. Do wynalazków, wzorów użytkowych oraz wzorów przemysłowych,

uzyskanych przez pracownika instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk

w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy w tym instytucie stosuje się

przepisy ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk.

Art. 17. Dyrektor Centrum Nauki lub Dyrektor Centrum Rozwoju, na wniosek

kierownika projektu obejmującego badania naukowe lub prace rozwojowe, może

wyrazić zgodę na zmianę podmiotu realizującego projekt po pozytywnym

zaopiniowaniu przez kierownika jednostki organizacyjnej realizującej projekt

i kierownika jednostki przejmującej realizację projektu.

Rozdział 2

Zasady finansowania nauki

Art. 18. 1. Finansowanie działalności statutowej obejmuje:

1) utrzymanie potencjału badawczego jednostki naukowej, w tym:

a) działania niezbędne do rozwoju specjalności naukowych lub kierunków

badawczych oraz rozwoju kadry naukowej, w tym badania naukowe lub

prace rozwojowe ujęte w planie finansowym jednostek naukowych,

b) utrzymanie infrastruktury badawczej, w tym bibliotek i archiwów,

c) koszty związane z zatrudnieniem niezbędnej kadry naukowej

i inżynieryjno-technicznej, z zastrzeżeniem ust. 3,

d) zakup lub wytworzenie aparatury naukowo-badawczej związanej

z realizacją zadań, o których mowa w lit. a, niestanowiącej dużej

infrastruktury badawczej,

e) współpracę naukową krajową i zagraniczną niezbędną do realizacji zadań,

o których mowa w lit. a,

f) działalność jednostki naukowej w zakresie upowszechniania nauki,

dotycząca zadań określonych w art. 25 ust. 1,

g) (uchylona)

h) działania związane z komercjalizacją wyników badań naukowych i prac

rozwojowych, polegające na analizie potrzeb rynku, stanu techniki,

2017-12-27

©Telksinoe s. 26/65

możliwości ochrony patentowej efektów tej działalności oraz opracowaniu

projektów komercjalizacji,

i) zadania związane z zapewnieniem warunków udziału niepełnosprawnych

naukowców i uczestników studiów doktoranckich w realizacji badań

naukowych i prac rozwojowych;

1a) koszty restrukturyzacji jednostek naukowych;

2) utrzymanie specjalnego urządzenia badawczego w jednostce naukowej;

2a) utrzymanie specjalnego urządzenia badawczego z zakresu infrastruktury

informatycznej nauki w jednostce naukowej lub w uczelni;

3) działalność podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, jednostek

naukowych Polskiej Akademii Nauk, instytutów badawczych

i międzynarodowych instytutów naukowych polegającą na prowadzeniu badań

naukowych lub prac rozwojowych oraz zadań z nimi związanych, służących

rozwojowi młodych naukowców oraz uczestników studiów doktoranckich,

finansowanych w wewnętrznym trybie konkursowym;

4) działalność jednostek naukowych lub uczelni związaną z zapewnieniem dostępu

do informacji naukowej, w szczególności do systemów udostępniających

informacje o wynikach badań naukowych, publikacjach i monografiach, w tym

do Wirtualnej Biblioteki Nauki – systemu udostępniania w formie elektronicznej

naukowych baz danych oraz publikacji naukowych.

1a. Na działania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. h, jednostka naukowa

przeznacza nie mniej niż 2% środków finansowych przyznanych na utrzymanie

potencjału badawczego.

1b. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, w której utworzono centrum

transferu technologii, o którym mowa w art. 86 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym, z przyznanych środków finansowych przeznaczonych na

działania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. h, finansuje działania tego centrum w tym

zakresie.

2. Restrukturyzacja jednostek naukowych polega na zmianie struktury

organizacyjnej, struktury zatrudnienia lub określonego w statucie jednostki naukowej

przedmiotu lub zakresu działania tej jednostki, w celu podniesienia poziomu

prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych, w szczególności

w następstwie:

2017-12-27

©Telksinoe s. 27/65

1) przekształcenia instytutu badawczego w instytut naukowy Polskiej Akademii

Nauk;

2) przekształcenia instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk w instytut

badawczy;

3) włączenia instytutu badawczego lub instytutu naukowego Polskiej Akademii

Nauk do uczelni publicznej;

4) włączenia instytutu badawczego do instytutu naukowego Polskiej Akademii

Nauk;

5) włączenia instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk do instytutu

badawczego;

6) połączenia lub podziału jednostek naukowych.

3. W przypadku uczelni w kosztach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c, nie

uwzględnia się kosztów utrzymania potencjału badawczego związanego

z działalnością dydaktyczną oraz kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników

naukowo-dydaktycznych zajmujących się działalnością dydaktyczną.

4. Wysokość dotacji na działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zależy od:

1) kategorii jednostki naukowej określonej w art. 42 ust. 3;

2) kosztochłonności prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych

w poszczególnych dziedzinach nauki, określonych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2016 r. poz. 882 i 1311);

3) rodzaju jednostki naukowej, z uwzględnieniem specyfiki i uwarunkowań

działalności badawczo-rozwojowej poszczególnych rodzajów jednostek

naukowych, ich znaczenia dla realizacji polityki naukowej, naukowo-technicznej

i innowacyjnej państwa oraz znaczenia realizowanych przez te jednostki zadań

dla rozwoju nauki, postępu cywilizacyjnego, rozwoju gospodarczego

i kulturalnego państwa;

4) liczby osób, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, zatrudnionych

w jednostce naukowej przy prowadzeniu badań naukowych lub prac

rozwojowych na podstawie stosunku pracy;

5) wysokości dotacji na działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustalonej na

podstawie algorytmu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 19

ust. 7, przyznanej jednostce naukowej w poprzednim roku;

2017-12-27

©Telksinoe s. 28/65

6) środków finansowych zaplanowanych na ten cel w budżecie państwa.

4a. Wysokość dotacji na działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zależy od:

1) kategorii jednostki naukowej określonej w art. 42 ust. 3;

2) liczby zatrudnionych na podstawie stosunku pracy w jednostce naukowej

młodych naukowców, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy;

3) liczby zatrudnionych na podstawie stosunku pracy w jednostce naukowej

młodych naukowców w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, którzy

uzyskali stopień naukowy poza jednostką naukową, w której są zatrudnieni,

w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku lub mają otwarty przewód

doktorski, ale nie są uczestnikami studiów doktoranckich;

4) liczby stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego nadanych

w jednostce naukowej młodym naukowcom w roku poprzedzającym rok

złożenia wniosku;

5) liczby uczestników studiów doktoranckich prowadzonych w jednostce naukowej

w roku akademickim, w którym składany jest wniosek;

6) kosztochłonności prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych

w poszczególnych dziedzinach nauki, określonych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

4b. Minister przyznaje środki finansowe na utrzymanie specjalnego urządzenia

badawczego lub specjalnego urządzenia badawczego w zakresie infrastruktury

informatycznej nauki na okres nie dłuższy niż 3 lata, określając wysokość tych

środków w kolejnych latach.

5. Wniosek o finansowanie kosztów restrukturyzacji jednostki naukowej

wymaga zaopiniowania przez:

1) rektora uczelni – w odniesieniu do podstawowych jednostek organizacyjnych tej

uczelni, a w przypadku uczelni wojskowych – ponadto przez Ministra Obrony

Narodowej;

2) Prezesa Polskiej Akademii Nauk – w odniesieniu do jednostek naukowych

Polskiej Akademii Nauk;

3) ministra nadzorującego instytut badawczy – w odniesieniu do instytutu

badawczego;

2017-12-27

©Telksinoe s. 29/65

4) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do uczelni służb

publicznych.

6. W przypadku szczególnych potrzeb jednostki naukowej, wynikających

z prowadzonych przez nią badań naukowych lub prac rozwojowych, lub działań

związanych z komercjalizacją ich wyników, Minister może zwiększyć dotację,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, biorąc pod uwagę:

1) kategorię naukową posiadaną przez tę jednostkę;

2) specyfikę i uwarunkowania działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej

prowadzonej przez tę jednostkę;

3) znaczenie zadań realizowanych przez tę jednostkę dla rozwoju nauki, postępu

cywilizacyjnego, wzrostu innowacyjności gospodarki i rozwoju kulturalnego

państwa.

7. W szczególnych sytuacjach wynikających ze zdarzeń losowych, Minister

może ustalić wysokość dotacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z uwzględnieniem

innych okoliczności, niż określone w ust. 4 i 6.

Art. 19. 1. Środki finansowe na naukę przeznaczone na działalność statutową

określoną w art. 18 ust. 1 pkt 1, 2 i 2a są przekazywane w formie dotacji podmiotowej,

a środki finansowe na naukę przeznaczone na działalność statutową określoną

w art. 18 ust. 1 pkt 1a, 3 i 4 są przekazywane w formie dotacji celowej.

2. Środki finansowe przyznawane na realizację zadań, o których mowa w art. 18

ust. 1 pkt 3, mogą być przeznaczane na stypendia dla uczestników studiów

doktoranckich uczestniczących w realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych.

3. Jednostce naukowej, której została przyznana kategoria naukowa C, przyznaje

się dotację na utrzymanie potencjału badawczego przez okres 6 miesięcy roku

następującego po roku przyznania kategorii w wysokości połowy dotacji ustalonej na

podstawie algorytmu określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

3a. Jednostka naukowa, której została przyznana kategoria naukowa C, może

otrzymać dotacje na finansowanie kosztów restrukturyzacji w okresie nie dłuższym

niż 2 lata po roku przyznania tej kategorii.

3b. Jednostka naukowa, której została przyznana kategoria naukowa C,

otrzymuje, wyłącznie na rok następujący po roku przyznania tej kategorii, dotację na

działalność polegającą na prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych oraz

zadań z nimi związanych, służących rozwojowi młodych naukowców oraz

2017-12-27

©Telksinoe s. 30/65

uczestników studiów doktoranckich, finansowanych w wewnętrznym trybie

konkursowym.

4. Jednostka naukowa, która otrzymała kategorię C, może złożyć wniosek

o ponowną ocenę nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia przyznania

kategorii C.

4a. Jednostka naukowa, która w wyniku ponownej oceny otrzymała kategorię

naukową C, do dnia uzyskania wyższej kategorii naukowej nie otrzymuje środków

finansowych na naukę przeznaczonych na działalność statutową, o której mowa

w art. 18.

5. Środki finansowe pozyskane w związku z przyznaniem jednostkom

naukowym kategorii C Minister przeznacza na rzecz zadań realizowanych przez

Centrum Nauki i Centrum Rozwoju.

6. Środki finansowe przyznane na finansowanie działalności statutowej

niewykorzystane w danym roku kalendarzowym pozostają w jednostce naukowej na

rok następny, z przeznaczeniem na cel, na jaki zostały przyznane.

7. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób ustalania wysokości dotacji oraz rozliczania środków finansowych na

cele określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3, w tym:

a) wielkości i składowe algorytmu ustalania wysokości dotacji na utrzymanie

potencjału badawczego jednostki naukowej dla jednostek posiadających

kategorię naukową A+, A, B albo C,

b) sposób ustalania dotacji dla Polskiej Akademii Umiejętności,

c) sposób ustalania dotacji dla jednostki naukowej, której:

– przyznano po raz pierwszy kategorię naukową,

– nie przyznano dotacji na utrzymanie potencjału badawczego w roku

poprzedzającym rok, na który ma być przyznana dotacja,

– kategoria naukowa została zmieniona w wyniku przeprowadzenia

kompleksowej oceny działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej

jednostki naukowej,

d) sposób ustalania dotacji dla jednostek naukowych powstałych w wyniku

podziału lub wydzielenia się z istniejącej jednostki naukowej oraz

powstałych w wyniku połączenia istniejących jednostek naukowych,

2017-12-27

©Telksinoe s. 31/65

e) sposób zwiększania dotacji na utrzymanie potencjału badawczego dla

jednostek naukowych, w tym na zadania związane z zapewnieniem

warunków udziału niepełnosprawnych naukowców i uczestników studiów

doktoranckich w realizacji badań naukowych i prac rozwojowych,

f) sposób ustalania dotacji na cele określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 z tytułu

zdarzeń losowych,

g) wielkości i składowe algorytmu ustalania dotacji na działalność polegającą

na prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych oraz zadań z nimi

związanych, służących rozwojowi młodych naukowców oraz uczestników

studiów doktoranckich, finansowanych w wewnętrznym trybie

konkursowym, dla jednostek naukowych uczelni, jednostek naukowych

Polskiej Akademii Nauk, instytutów badawczych i międzynarodowych

instytutów naukowych, posiadających kategorię naukową A+, A, B albo C,

2) terminy składania wniosków o przyznanie dotacji i raportu rocznego

z wykorzystania środków finansowych, stanowiącego podstawę do rozliczenia

przyznanych dotacji,

3) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie dotacji

i w raporcie rocznym z wykorzystania przyznanych środków finansowych, wraz

z rozliczeniem finansowym poniesionych kosztów

– mając na uwadze kosztochłonność prowadzonych badań naukowych lub prac

rozwojowych, jakość prowadzonej działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej

określoną przez kategorię naukową przyznaną jednostce naukowej, specyfikę

i uwarunkowania prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, znaczenie

poszczególnych rodzajów jednostek naukowych dla realizacji polityki naukowej,

naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa oraz znaczenie realizowanych przez te

jednostki zadań dla rozwoju nauki, postępu cywilizacyjnego, rozwoju gospodarczego

i kulturalnego państwa, a także wysokość dotacji na utrzymanie potencjału

badawczego, przyznanej tym jednostkom naukowym na rok poprzedzający rok

przyznania dotacji, uwzględniając priorytetowe finansowanie jednostek naukowych

kategorii A+ oraz potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do prawidłowego

przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków finansowych.

7a. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

2017-12-27

©Telksinoe s. 32/65

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych na utrzymanie

specjalnego urządzenia badawczego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2,

w jednostkach naukowych posiadających kategorię naukową A+, A albo B,

2) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych na utrzymanie

specjalnego urządzenia badawczego z zakresu infrastruktury informatycznej

nauki, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2a, w jednostkach naukowych

posiadających kategorię naukową A+, A albo B lub w uczelniach,

3) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych na działalność

jednostek naukowych lub uczelni związaną z zapewnieniem dostępu do

informacji naukowej, w szczególności do systemów udostępniających

informacje o wynikach badań naukowych, publikacjach i monografiach, w tym

do Wirtualnej Biblioteki Nauki – systemu udostępniania w formie elektronicznej

naukowych baz danych oraz publikacji naukowych,

4) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków na finansowanie kosztów

restrukturyzacji jednostek naukowych posiadających kategorię naukową A+, A,

B albo C oraz rodzaje tych kosztów,

5) tryb rozliczania przyznanych środków finansowych,

6) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie środków

finansowych oraz w raporcie rocznym i raporcie końcowym z wykorzystania

przyznanych środków finansowych wraz z rozliczeniem finansowym

poniesionych kosztów

– mając na uwadze ocenę dotychczasowej działalności jednostki naukowej,

prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków finansowych na naukę

oraz uwzględniając priorytetowe finansowanie jednostek naukowych kategorii A+,

zapewnienie finansowania specjalnych urządzeń badawczych, w tym z zakresu

infrastruktury informatycznej nauki, oraz potrzebę uzyskiwania informacji

niezbędnych do prawidłowego przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków

finansowych.

8. (uchylony)

Art. 20. Finansowanie inwestycji służących potrzebom badań naukowych lub

prac rozwojowych obejmuje:

1) finansowanie kosztów inwestycji w zakresie dużej i strategicznej infrastruktury

badawczej:

2017-12-27

©Telksinoe s. 33/65

a) zakup, wytworzenie lub rozbudowę aparatury naukowo-badawczej,

b) rozbudowę infrastruktury informatycznej nauki,

c) udział w przedsięwzięciu inwestycyjnym w zakresie dużej lub strategicznej

infrastruktury badawczej, w tym w ramach współpracy międzynarodowej,

d) inwestycje z zakresu dużej infrastruktury badawczej, współfinansowane ze

środków funduszy strukturalnych;

2) finansowanie kosztów inwestycji budowlanych oraz inwestycji budowlanych

dotyczących strategicznej infrastruktury badawczej:

a) budowę nowych obiektów budowlanych,

b) przebudowę lub rozbudowę obiektów budowlanych,

c) zakup nieruchomości,

d) udział w przedsięwzięciu budowlanym, w tym w ramach współpracy

międzynarodowej,

e) inwestycje budowlane współfinansowane ze środków funduszy

strukturalnych.

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. (uchylony)

Art. 22a. 1. Koszty zakupu oraz wytworzenia aparatury naukowo-badawczej

niestanowiącej dużej lub strategicznej infrastruktury badawczej, zaliczanej do

środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047), mogą być

wliczane do kosztów realizacji zadań określonych w art. 5 pkt 1–4 i 7–10.

2. Wniosek o finansowanie inwestycji współfinansowanej z innej części budżetu

państwa składa się wraz z opinią dysponenta tej części.

3. W przypadku gdy inwestycja będzie wykorzystywana do realizacji zadań

innych niż badania naukowe lub prace rozwojowe, ze środków finansowych na naukę

finansowana jest jedynie ta część kosztów inwestycji, która służy potrzebom badań

naukowych lub prac rozwojowych.

4. Środki finansowe na naukę przeznaczone na finansowanie inwestycji,

o których mowa w art. 20, są przekazywane jednostce naukowej, uczelni lub jednostce

naukowej reprezentującej podmioty, o których mowa w art. 2 pkt 12 i 14–16a,

w formie dotacji celowej.

2017-12-27

©Telksinoe s. 34/65

Art. 22b. 1. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze

rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania środków finansowych

na cele określone w art. 20, w tym:

a) tryb oceny wniosków dotyczących zadań przewidzianych do finansowania,

b) tryb oceny realizacji zadań,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o finansowanie

inwestycji,

3) szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie

końcowym z wykorzystania środków finansowych, zawierających informacje

o realizacji inwestycji wraz z rozliczeniem finansowym poniesionych kosztów

– mając na uwadze znaczenie przewidzianych do finansowania inwestycji z zakresu

dużej i strategicznej infrastruktury badawczej dla realizacji celów polityki naukowej,

naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa, w tym dla Krajowego Programu Badań,

o którym mowa w art. 4, potrzebę zwiększenia roli nauki w rozwoju gospodarczym

i społecznym kraju, prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków

finansowych na naukę oraz potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków finansowych.

2. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis na cele określone w art. 20, w tym:

a) przeznaczenie pomocy,

b) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,

2) sposób kumulowania pomocy,

3) maksymalne wielkości pomocy,

4) maksymalną intensywność pomocy,

5) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy

oraz w raporcie rocznym i raporcie końcowym z realizacji zadań objętych

pomocą

– z uwzględnieniem celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa oraz mając na względzie potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis.

2017-12-27

©Telksinoe s. 35/65

Art. 23. 1. Finansowanie współpracy naukowej z zagranicą obejmuje:

1) projekty realizowane we współpracy z partnerem zagranicznym, obejmujące

badania naukowe, prace rozwojowe lub działalność upowszechniającą naukę,

realizowane w ramach międzynarodowych programów, inicjatyw lub

przedsięwzięć badawczych, współfinansowane z zagranicznych środków

finansowych niepodlegających zwrotowi;

2) działania wspomagające uczestnictwo jednostek naukowych i innych podmiotów

w programach, inicjatywach lub przedsięwzięciach badawczych, o których

mowa w pkt 1;

3) opłacanie składek na rzecz instytucji lub organizacji międzynarodowych,

wynikających z zawartych umów międzynarodowych, z wyłączeniem składek

od osób fizycznych;

4) wniesienie wkładu krajowego na rzecz udziału we wspólnym międzynarodowym

programie lub przedsięwzięciu, w tym w zakresie strategicznej infrastruktury

badawczej;

5) działania związane z wykorzystaniem strategicznej infrastruktury badawczej

zlokalizowanej za granicą.

2. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania środków finansowych

na cele określone w ust. 1, w tym tryb:

a) oceny wniosków dotyczących zadań przewidzianych do finansowania,

b) oceny realizacji finansowanych zadań,

c) rozliczania przyznanych środków finansowych,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o finansowanie

współpracy naukowej z zagranicą,

3) szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie

końcowym z wykorzystania środków finansowych, zawierających informacje

o realizacji współpracy naukowej z zagranicą wraz z rozliczeniem finansowym

poniesionych kosztów

– mając na uwadze znaczenie finansowania współpracy naukowej z zagranicą dla

realizacji celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa,

potrzebę zwiększenia aktywności jednostek naukowych na arenie międzynarodowej,

efektywnego wykorzystywania strategicznej infrastruktury badawczej zlokalizowanej

2017-12-27

©Telksinoe s. 36/65

za granicą, prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków

finansowych na naukę oraz potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków finansowych.

3. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis na cele określone w ust. 1, w tym:

a) przeznaczenie pomocy,

b) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,

2) sposób kumulowania pomocy,

3) maksymalne wielkości pomocy,

4) maksymalną intensywność pomocy,

5) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy

oraz w raporcie rocznym i raporcie końcowym z realizacji zadań objętych

pomocą

– z uwzględnieniem celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa oraz mając na względzie potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis.

Art. 24. 1. Współfinansowanie zadań realizowanych i finansowanych ze

środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej albo z niepodlegających zwrotowi

środków pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) odbywa się na podstawie kryteriów i trybu

przyznawania oraz rozliczania środków finansowych określonych w przepisach

dotyczących programów operacyjnych albo w przypadku zadań finansowanych

z niepodlegających zwrotowi środków pomocy udzielonej przez państwa

członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), zgodnie

z umowami międzynarodowymi.

2. Do zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 15. Przepis ten

nie wyłącza obowiązku, o którym mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r.

o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych

w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475).

Art. 25. 1. Finansowanie działalności upowszechniającej naukę obejmuje:

2017-12-27

©Telksinoe s. 37/65

1) promowanie rozwiązań innowacyjnych wykorzystujących wyniki badań

naukowych lub prac rozwojowych w ramach targów, wystaw i ekspozycji

w kraju lub za granicą;

2) organizowanie lub udział w przedsięwzięciach upowszechniających,

promujących i popularyzujących osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne

w kraju lub za granicą;

3) upowszechnianie informacji naukowych i naukowo-technicznych w ramach

krajowych lub międzynarodowych konferencji naukowych;

4) podejmowanie innych działań szczególnie ważnych dla upowszechniania nauki.

2. (uchylony)

3. Środki finansowe przeznaczone na finansowanie działalności

upowszechniającej naukę przyznaje się bibliotekom naukowym niewchodzącym

w skład jednostek naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–c, na:

1) utrzymanie unikatowych w skali kraju zasobów bibliotecznych o istotnym

znaczeniu dla nauki lub jej dziedzictwa;

2) opracowywanie naukowych zasobów bibliotecznych;

3) udostępnianie zasobów bibliotecznych w formie elektronicznej.

4. Wniosek o przyznanie środków finansowych bibliotekom naukowym składa

podmiot organizujący i prowadzący bibliotekę, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia

27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2012 r. poz. 642 i 908 oraz z 2013 r.

poz. 829).

[4a. Środki finansowe na realizację zadań mających na celu podniesienie

poziomu naukowego i poziomu umiędzynarodowienia wydawanych czasopism Nowe brzmienie

naukowych oraz upowszechniania informacji o wynikach badań naukowych lub prac ust. 4a w art. 25

wejdzie w życie z

rozwojowych mogą uzyskać wyłącznie wydawcy czasopism, w tym uczelnie i jednostki dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2017 r.

naukowe, którzy zapewniają otwarty dostęp do publikowanych czasopism przez sieć poz. 1556).

Internet. Dofinansowanie obejmuje w szczególności:

1) udział zagranicznych recenzentów w ocenie publikacji;

2) udział zagranicznych naukowców w składzie rady naukowej czasopisma;

3) stworzenie anglojęzycznych wersji wydawanych publikacji;

4) digitalizację publikacji i monografii naukowych w celu zapewnienia otwartego

dostępu do nich przez sieć Internet;

5) wdrożenie procedur zabezpieczających oryginalność publikacji naukowych.]

2017-12-27

©Telksinoe s. 38/65

<4a. Środki finansowe przeznaczone na finansowanie działalności

upowszechniającej naukę przyznaje się na realizację zadań związanych

z wydawaniem czasopism i monografii naukowych o wysokim poziomie

merytorycznym i istotnym znaczeniu dla rozwoju nauki lub wzrostu

innowacyjności polskiej gospodarki, mających na celu upowszechnianie wyników

najnowszych badań naukowych lub prac rozwojowych, w celu wprowadzenia

tych wyników do obiegu międzynarodowego oraz zapewnienia do nich otwartego

dostępu przez sieć Internet.>

5. Minister przyznaje środki finansowe ministrom kierującym działami

administracji rządowej i kierownikom centralnych organów administracji rządowej na

ich potrzeby własne dotyczące zadań określonych w ust. 1 oraz zadań związanych ze

sporządzaniem ekspertyz, opinii i ocen naukowych.

6. Potrzeby własne Ministra dotyczące zadań określonych w ust. 1 oraz zadań

związanych ze sporządzaniem ekspertyz, opinii i ocen naukowych są finansowane ze

środków finansowych wyodrębnionych w planie finansowym, o którym mowa

w art. 6 ust. 1.

[7. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków

finansowych na cele określone w ust. 1 i 4a, w tym tryb:

a) oceny wniosków obejmujących zadania z zakresu działalności

upowszechniającej naukę, planowane do realizacji w ciągu całego roku

kalendarzowego,

b) oceny realizacji finansowanych zadań,

c) rozliczania przyznanych środków finansowych,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o finansowanie zadań

z zakresu działalności upowszechniającej naukę,

3) szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie

końcowym z wykorzystania środków finansowych, zawierających informacje

o realizacji działalności upowszechniającej naukę wraz z rozliczeniem

finansowym poniesionych kosztów

– mając na uwadze znaczenie zadań przewidzianych do finansowania i ich wpływ na

realizację celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa,

potrzebę i znaczenie upowszechniania informacji o roli nauki w rozwoju

2017-12-27

©Telksinoe s. 39/65

gospodarczym i społecznym kraju, promowanie polskiej nauki w świecie,

prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków finansowych na naukę

oraz potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do prawidłowego przyznawania

oraz rozliczania przyznanych środków finansowych.]

<7. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia: Nowe brzmienie

ust. 7 w art. 25

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania środków finansowych na cele wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

określone w ust. 1, 3, 4a i 5 w zakresie finansowania zadań związanych ze (Dz. U. z 2017 r.

sporządzaniem ekspertyz, opinii i ocen naukowych, oraz rozliczania tych poz. 1556).

środków, w tym tryb oceny:

a) wniosków o finansowanie zadań z zakresu działalności

upowszechniającej naukę,

b) realizacji finansowanych zadań z zakresu działalności

upowszechniającej naukę,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych:

a) we wnioskach o finansowanie zadań z zakresu działalności

upowszechniającej naukę,

b) w raporcie rocznym i raporcie końcowym z wykorzystania środków

finansowych przyznanych na cele określone w ust. 1, 3, 4a i 5 w zakresie

finansowania zadań związanych ze sporządzaniem ekspertyz, opinii

i ocen naukowych

– mając na uwadze znaczenie zadań przewidzianych do finansowania i ich wpływ

na realizację celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa, potrzebę i znaczenie upowszechniania informacji o roli nauki

w rozwoju gospodarczym i społecznym kraju, promowanie polskiej nauki za

granicą, prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków

finansowych na naukę oraz potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania środków finansowych oraz ich rozliczania.>

8. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis na cele określone w ust. 1 i 4a, w tym:

a) przeznaczenie pomocy,

b) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,

2) sposób kumulowania pomocy,

2017-12-27

©Telksinoe s. 40/65

3) maksymalne wielkości pomocy,

4) maksymalną intensywność pomocy,

5) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy

oraz w raporcie rocznym i raporcie końcowym z realizacji zadań objętych

pomocą

– z uwzględnieniem celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa oraz mając na względzie potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis.

Art. 26. 1. Finansowanie programów lub przedsięwzięć ustanawianych przez

Ministra obejmuje działania dotyczące realizacji określonych przez Ministra zadań

wynikających z polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa.

2. Minister właściwy do spraw nauki w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” ogłasza komunikaty o ustanowieniu programu lub

przedsięwzięcia, z zastrzeżeniem ust. 3, 3a i 3f.

3. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) programy lub przedsięwzięcia, w ramach których będzie udzielana pomoc

publiczna lub pomoc de minimis,

2) warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania pomocy, o której mowa w pkt 1,

w tym:

a) przeznaczenie pomocy,

b) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,

3) sposób kumulowania pomocy, o której mowa w pkt 1,

4) maksymalne wielkości pomocy, o której mowa w pkt 1,

5) maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w pkt 1,

6) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy

oraz w raporcie rocznym i raporcie końcowym z realizacji zadań objętych

pomocą, o której mowa w pkt 1

– z uwzględnieniem celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa oraz mając na względzie potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do

prawidłowego przyznawania oraz rozliczania pomocy publicznej lub pomocy de

minimis.

2017-12-27

©Telksinoe s. 41/65

3a. Minister właściwy do spraw nauki ustanawia program „Diamentowy Grant”,

o którym mowa w art. 5 pkt 10a ustawy oraz w art. 187a ustawy z dnia 27 lipca

2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Środki finansowe w ramach programu są

przyznawane nie więcej niż 100 osobom rocznie, w drodze konkursu ogłaszanego

przez Ministra.

3b. W konkursie mogą wziąć udział wybitnie uzdolnieni:

1) absolwenci studiów pierwszego stopnia, którzy otrzymali tytuł zawodowy

licencjata lub inżyniera albo równorzędny w roku ogłoszenia konkursu;

2) studenci jednolitych studiów magisterskich lub odpowiednich, którzy ukończyli

trzeci rok studiów w roku ogłoszenia konkursu i kontynuują naukę,

a w przypadku jednolitych studiów magisterskich trwających 6 lat – studenci,

którzy ukończyli czwarty rok studiów w roku ogłoszenia konkursu i kontynuują

naukę.

3c. Osoby, o których mowa w ust. 3b, spełniają łącznie następujące warunki:

1) nie posiadają tytułu zawodowego magistra lub jego odpowiednika;

2) nie są laureatami poprzednich edycji konkursu w ramach programu

„Diamentowy Grant”;

3) posiadają udokumentowaną znajomość co najmniej jednego języka obcego na

poziomie nie niższym niż B2 zgodnie z Europejskim Systemem Opisu

Kształcenia Językowego;

4) prowadzą zaawansowane badania naukowe i posiadają osiągnięcia naukowe, lub

w przypadku kierunków studiów artystycznych posiadają osiągnięcia

artystyczne.

3d. O przyznanie środków finansowych w ramach programu „Diamentowy

Grant” może ubiegać się jednostka naukowa określona w art. 2 pkt 9 lit. a–d,

posiadająca kategorię naukową A+, A lub B, w której osoba, o której mowa w ust. 3b

i 3c, będzie realizować badania naukowe, a w przypadku studentów, będzie

kontynuować naukę na jednolitych studiach magisterskich albo studiach drugiego lub

trzeciego stopnia.

3e. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania przyznanych środków

finansowych w ramach programu „Diamentowy Grant”, w tym tryb:

a) oceny wniosków dotyczących zadań przewidzianych do finansowania,

2017-12-27

©Telksinoe s. 42/65

b) oceny realizacji finansowanych zadań,

c) rozliczania przyznanych środków finansowych,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach,

3) szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie

końcowym z wykorzystania środków finansowych, zawierających informacje

o realizacji zadań, wraz z rozliczeniem finansowym poniesionych kosztów

– mając na uwadze tworzenie warunków rozwoju naukowego i skrócenie ścieżki

kariery naukowej wybitnie uzdolnionym absolwentom studiów pierwszego stopnia

i studentom jednolitych studiów magisterskich, nieposiadającym tytułu zawodowego

magistra, prowadzącym badania naukowe.

3f. Minister ustanawia program „Doktorat wdrożeniowy”, którego celem jest

tworzenie warunków do rozwoju współpracy między środowiskiem naukowym

a środowiskiem społeczno-gospodarczym prowadzonej w ramach studiów

doktoranckich, o których mowa w art. 195 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o

szkolnictwie wyższym.

3g. Środki finansowe w ramach programu, o którym mowa w ust. 3f, mogą być

przyznane, w drodze corocznego konkursu ogłaszanego przez Ministra, na

dofinansowanie kosztów wykorzystania infrastruktury badawczej w celu realizacji

badań naukowych prowadzonych w ramach stacjonarnych studiów doktoranckich

oraz na finansowanie stypendium doktoranckiego w okresie odbywania studiów

doktoranckich przewidzianym w ich programie, nie dłuższym niż 4 lata.

3h. Wniosek o przyznanie środków finansowych w ramach programu, o którym

mowa w ust. 3f, może złożyć:

1) jednostka naukowa, o której mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–d, posiadająca kategorię

naukową A+ lub A:

a) prowadząca studia doktoranckie albo

b) w skład której wchodzi jednostka organizacyjna prowadząca studia

doktoranckie,

2) uczelnia, w której zgodnie z jej statutem nie wyodrębniono podstawowych

jednostek organizacyjnych, posiadająca kategorię naukową A+ lub

A i prowadząca studia doktoranckie

– prowadząca udokumentowaną i systematyczną współpracę z przedsiębiorcami lub

innymi podmiotami w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.

2017-12-27

©Telksinoe s. 43/65

3i. Podmiot, o którym mowa w ust. 3h pkt 1 i 2, może zgłosić do udziału

w programie, o którym mowa w ust. 3f, osobę posiadającą tytuł zawodowy magistra

lub równorzędny, przyjętą na stacjonarne studia doktoranckie, która jest lub zostanie

zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy przez przedsiębiorcę albo inny podmiot,

który wyraził zgodę na jej udział w studiach doktoranckich w ramach programu. Do

programu może przystąpić corocznie nie więcej niż 500 osób.

3j. Podmiot, któremu przyznano środki finansowe w ramach programu, o którym

mowa w ust. 3f, po przeprowadzeniu rekrutacji na studia doktoranckie:

1) przekazuje Ministrowi informacje o osobach, które zostały przyjęte na studia

doktoranckie w ramach programu,

2) może przekazać Ministrowi informacje o osobach, które nie zostały przyjęte na

studia doktoranckie w ramach programu z powodu przekroczenia planowanej

liczby osób określonej w decyzji o przyznaniu środków finansowych w ramach

programu

– zgodnie z zakresem informacji niezbędnych do przekazania środków finansowych

w ramach programu oraz zmiany decyzji o przyznaniu środków finansowych

określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3q.

3k. Minister zmienia decyzję o przyznaniu środków finansowych w ramach

programu, o którym mowa w ust. 3f, w przypadku gdy podmiot, któremu przyznano

środki finansowe, nie przyjął na studia doktoranckie w ramach programu planowanej

liczby osób określonej w tej decyzji, dostosowując wysokość środków finansowych

do liczby osób, o których mowa w ust. 3j pkt 1.

3l. Minister może zmienić decyzję o przyznaniu środków finansowych w ramach

programu, o którym mowa w ust. 3f, w przypadku gdy podmiot, któremu przyznano

środki finansowe, ma możliwość przyjęcia na studia doktoranckie w ramach programu

większej liczby osób niż określona w tej decyzji, uwzględniając:

1) wyniki oceny wniosku o przyznanie środków finansowych,

2) informacje o osobach, o których mowa w ust. 3j pkt 2,

3) liczbę wolnych miejsc w ramach limitu, o którym mowa w ust. 3i zdanie drugie,

4) limit wydatków z budżetu państwa na realizację programu w danym roku

– dostosowując wysokość środków finansowych do liczby osób określonej

w zmienionej decyzji, przy czym przepisy ust. 3j pkt 1 i ust. 3k stosuje się

odpowiednio.

2017-12-27

©Telksinoe s. 44/65

3m. Kształcenie uczestnika studiów doktoranckich biorącego udział

w programie, o którym mowa w ust. 3f, odbywa się we współpracy z zatrudniającym

go przedsiębiorcą albo innym zatrudniającym go podmiotem, który wskazuje spośród

swoich pracowników kandydata na opiekuna pomocniczego.

3n. Opiekunem pomocniczym, który pełni istotną funkcję w sprawowaniu opieki

nad uczestnikiem studiów doktoranckich biorącym udział w programie, o którym

mowa w ust. 3f, w całym okresie studiów doktoranckich, może być osoba posiadająca:

1) stopień naukowy doktora lub

2) co najmniej pięcioletnie doświadczenie w prowadzeniu działalności badawczo-

-rozwojowej, lub

3) znaczące osiągnięcia w zakresie opracowania i wdrożenia w sferze gospodarczej

lub społecznej oryginalnego rozwiązania projektowego, konstrukcyjnego,

technologicznego lub artystycznego, o ponadlokalnym zakresie oraz trwałym

i uniwersalnym charakterze.

3o. Pracownikowi będącemu uczestnikiem studiów doktoranckich biorącym

udział w programie, o którym mowa w ust. 3f, przysługuje:

1) zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu realizacji

obowiązków, o których mowa w art. 197 ust. 1–3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.

– Prawo o szkolnictwie wyższym,

2) prawo do urlopu płatnego w wysokości 80% wynagrodzenia, w wymiarze 30 dni

kalendarzowych, na przygotowanie rozprawy doktorskiej lub przygotowanie się

do egzaminu doktorskiego oraz obrony rozprawy doktorskiej, przy czym

z uprawnienia tego można skorzystać tylko raz,

3) zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu

uczestniczenia w egzaminie doktorskim oraz w obronie rozprawy doktorskiej

– z wyłączeniem uprawnień o charakterze tożsamym z uprawnieniami, o których

mowa w pkt 1–3, określonych w przepisach Kodeksu pracy oraz przepisach ustawy

z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki.

3p. Uczestnik studiów doktoranckich biorący udział w programie, o którym

mowa w ust. 3f, jest obowiązany do przedstawienia rozprawy doktorskiej nie później

niż w ostatnim roku studiów doktoranckich.

3q. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

2017-12-27

©Telksinoe s. 45/65

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania, przekazywania oraz rozliczania

środków finansowych w ramach programu, o którym mowa w ust. 3f, w tym

tryb:

a) oceny wniosków o przyznanie środków finansowych,

b) oceny realizacji finansowanych zadań,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie środków

finansowych w ramach programu,

3) szczegółowy zakres informacji niezbędnych do przekazania środków

finansowych w ramach programu oraz zmiany decyzji o przyznaniu środków

finansowych w przypadkach, o których mowa w ust. 3k i 3l,

4) tryb wyznaczania i zmiany opiekuna pomocniczego w ramach programu,

5) tryb przyznawania stypendium doktoranckiego w ramach programu oraz okresy,

na które jest przyznawane,

6) szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie

końcowym z wykorzystania środków finansowych w ramach programu,

z uwzględnieniem informacji o realizacji zadań oraz rozliczenia finansowego

poniesionych kosztów

– mając na uwadze znaczenie praktyczne zadań przewidzianych do finansowania i ich

wpływ na realizację celów polityki naukowej, naukowo-technicznej, innowacyjnej

i społecznej państwa, prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków

finansowych na naukę, rolę opiekuna pomocniczego w procesie kształcenia uczestnika

studiów doktoranckich, związek przyznawanego stypendium doktoranckiego

z postępami w realizacji badań naukowych uczestnika studiów doktoranckich,

potrzebę uzyskiwania informacji niezbędnych do prawidłowego przyznawania,

przekazywania oraz rozliczania środków finansowych.

4. (uchylony)

5. Minister przeprowadza, nie rzadziej niż co 4 lata, ewaluację ustanowionych

programów lub przedsięwzięć wraz z oceną ich wpływu na rozwój nauki i gospodarki

oraz osiąganie celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej

państwa.

6. Na wniosek Ministra ewaluację może przeprowadzić Komitet Polityki

Naukowej. Komitet przedstawia Ministrowi opinię w sprawie osiągnięcia założonych

2017-12-27

©Telksinoe s. 46/65

celów programu lub przedsięwzięcia oraz ich wpływu na rozwój nauki, techniki

i innowacyjności.

7. Na podstawie wyników ewaluacji oraz uwzględniając opinię Komitetu

Polityki Naukowej Minister rozstrzyga o:

1) zasadności kontynuowania programu lub przedsięwzięcia;

2) konieczności i proponowanym zakresie modyfikacji programu lub

przedsięwzięcia;

3) zakończeniu realizacji programu lub przedsięwzięcia.

8. Ewaluację przeprowadza się, uwzględniając kryteria:

1) adekwatność planowanych celów programu lub przedsięwzięcia i metod ich

wdrażania do założeń polityki naukowej, w tym do Krajowego Programu Badań,

o którym mowa w art. 4;

2) stopień realizacji zakładanych celów programu lub przedsięwzięcia, skuteczność

użytych metod oraz wpływ czynników zewnętrznych na ostateczne efekty

programu lub przedsięwzięcia;

3) relacje między nakładami i poniesionymi kosztami a osiągniętymi efektami

programu lub przedsięwzięcia;

4) rzeczywiste efekty programu lub przedsięwzięcia;

5) trwałość efektów programu lub przedsięwzięcia w perspektywie

średnio- i długookresowej po jego zakończeniu.

Art. 27. 1. Minister może przyznać środki finansowe na organizowanie

i finansowanie ustanowionego programu lub przedsięwzięcia jednostce naukowej,

podmiotowi działającemu na rzecz nauki lub uczelni, wybranym w drodze konkursu.

2. Ogłoszenie o konkursie zamieszcza się w co najmniej jednym tygodniku

i trzech dziennikach o zasięgu ogólnopolskim, na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego Ministra w Biuletynie Informacji Publicznej oraz udostępnia w

siedzibie Ministra.

3. W ogłoszeniu o konkursie Minister określa:

1) termin składania wniosków, który nie może być krótszy niż miesiąc od dnia

opublikowania ogłoszenia o konkursie,

2) tryb przeprowadzenia konkursu,

3) wymagania, jakie muszą spełniać jednostki naukowe, podmioty działające na

rzecz nauki lub uczelnie, przystępujące do konkursu,

2017-12-27

©Telksinoe s. 47/65

4) sposób oceny wniosków o przyznanie środków finansowych

– mając na uwadze sprawną organizację i cele ustanowionego programu lub

przedsięwzięcia.

4. Środki finansowe przeznaczone na organizowanie i finansowanie

ustanowionego przez Ministra programu lub przedsięwzięcia są przekazywane

jednostce naukowej, podmiotowi działającemu na rzecz nauki lub uczelni na

podstawie umowy.

Art. 28. 1. Minister przyznaje corocznie, na podstawie złożonych wniosków, nie

więcej niż 3 nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne

w wysokości nieprzekraczającej 100 000 zł każda.

2. Kandydatów do nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-

-techniczne mogą zgłaszać:

1) rady jednostek naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–e, lub organy

reprezentujące jednostki naukowe, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. f;

2) organizacje pozarządowe, których celem statutowym jest działalność na rzecz

nauki;

3) Prezes Polskiej Akademii Nauk oraz komitety Polskiej Akademii Nauk.

3. Wniosek o przyznanie nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-

-techniczne zawiera informacje określone w art. 13c ust. 1 pkt 1 oraz informacje

o kandydacie do nagrody:

1) imię i nazwisko;

2) stopień naukowy, tytuł naukowy lub tytuł zawodowy;

3) adres zamieszkania, numer telefonu i adres e-mail;

4) nazwę, adres, numer telefonu, numer faksu i adres e-mail instytucji

zatrudniającej kandydata do nagrody.

4. Do wniosku o przyznanie nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub

naukowo-techniczne dołącza się:

1) opis przebiegu kariery naukowej kandydata do nagrody za wybitne osiągnięcia

naukowe lub naukowo-techniczne;

2) wykaz najważniejszych publikacji naukowych;

3) opinię wnioskodawcy dotyczącą osiągnięć naukowych lub naukowo-

-technicznych kandydata w skali krajowej i międzynarodowej;

2017-12-27

©Telksinoe s. 48/65

4) co najmniej 3 rekomendacje sporządzone w związku z wnioskiem o przyznanie

nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne przez osoby

posiadające stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego albo tytuł

naukowy profesora, reprezentujące tę samą lub pokrewną dziedzinę nauki co

kandydat i posiadające znaczny dorobek naukowy, w tym co najmniej jedną

rekomendację zagraniczną;

5) zgodę kandydata na udział w postępowaniu o przyznanie nagrody za wybitne

osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne.

5. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb oceny wniosków o przyznanie nagrody za wybitne

osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie nagrody za

wybitne osiągnięcia naukowe lub naukowo-techniczne

– mając na uwadze wyróżniający poziom badań naukowych lub prac rozwojowych

prowadzonych przez kandydata do nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe lub

naukowo-techniczne oraz jego osiągnięć w skali krajowej i międzynarodowej.

Art. 28a. 1. Minister przyznaje corocznie, na podstawie złożonych wniosków,

stypendia naukowe dla wybitnych młodych naukowców zatrudnionych w jednostkach

naukowych. Stypendia przyznaje się na okres nie dłuższy niż 3 lata, w wysokości

miesięcznej nieprzekraczającej minimalnej miesięcznej stawki wynagrodzenia

zasadniczego przewidzianego dla stanowiska profesora zwyczajnego zatrudnionego

w uczelni publicznej.

2. Do okresu, na który przyznano stypendium dla wybitnych młodych

naukowców, nie wlicza się przerwy w działalności badawczo-rozwojowej związanej

z urlopem macierzyńskim, urlopem na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopem

ojcowskim, urlopem rodzicielskim lub urlopem wychowawczym stypendysty,

udzielonych na zasadach określonych w przepisach Kodeksu pracy albo pobieraniem

zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do

pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej. W tym

okresie wypłata stypendium jest zawieszona.

3. Okresów urlopu albo choroby, o których mowa w ust. 2, nie uznaje się za

zaprzestanie działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bezpośrednio po ich

2017-12-27

©Telksinoe s. 49/65

zakończeniu stypendysta podejmie pracę naukową lub w stosunku do stypendysty

zostanie orzeczona trwała niezdolność do pracy.

4. Kandydatów do stypendiów naukowych dla wybitnych młodych naukowców

mogą zgłaszać jednostki naukowe, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–e na wniosek

rady naukowej, lub organy reprezentujące jednostki naukowe, o których mowa

w art. 2 pkt 9 lit. f, zatrudniające te osoby.

5. Wniosek o przyznanie stypendium dla wybitnych młodych naukowców

zawiera informacje określone w art. 13c ust. 1 pkt 1 oraz informacje o kandydacie do

stypendium dla wybitnych młodych naukowców:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) stopień naukowy, tytuł naukowy lub tytuł zawodowy;

4) adres zamieszkania, numer telefonu i adres e-mail;

5) nazwę, adres, numer telefonu, numer faksu i adres e-mail instytucji

zatrudniającej kandydata do stypendium.

6. Do wniosku o przyznanie stypendium dla wybitnych młodych naukowców

dołącza się opinię o kandydacie do tego stypendium wyrażoną przez radę jednostki

naukowej, o której mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–e, albo organ reprezentujący jednostkę

naukową, o której mowa w art. 2 pkt 9 lit. f.

7. Do wniosku o przyznanie stypendium dla wybitnych młodych naukowców

może być dołączona opinia opiekuna naukowego o kandydacie do stypendium.

8. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania stypendiów naukowych dla wybitnych

młodych naukowców, w tym tryb oceny wniosków o przyznanie stypendium

naukowego,

2) szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie stypendium

naukowego

– mając na uwadze wyróżniający poziom badań naukowych lub prac rozwojowych

prowadzonych przez kandydata do stypendium i jego osiągnięć w skali krajowej

i międzynarodowej.

Art. 29. 1. Finansowanie działalności Komitetu Ewaluacji Jednostek

Naukowych oraz Komitetu Polityki Naukowej, zespołów, recenzentów i ekspertów

oraz działalności kontrolnej obejmuje koszty:

2017-12-27

©Telksinoe s. 50/65

1) działalności Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych oraz Komitetu Polityki

Naukowej, w tym prowadzonych przez nie prac opiniodawczych i doradczych;

2) działalności zespołów powoływanych na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 52 ust. 1–

3;

3) sporządzania recenzji, ekspertyz, ocen i opinii dotyczących przyznawania

i rozliczania środków finansowych, o których mowa w art. 5 pkt 6–11a i 13;

4) przeprowadzania kontroli merytorycznej i finansowej dotyczącej realizacji

zadań, o których mowa w art. 5.

2. Ze sporządzenia recenzji, opinii lub ekspertyz jest wyłączona osoba, która jest

stroną w sprawie albo pozostaje ze stroną w takim stosunku prawnym, że wynik

sprawy może mieć wpływ na jej prawa i obowiązki.

3. Minister w szczególnych przypadkach dotyczących przyznania środków

finansowych może zasięgnąć dodatkowych opinii wyspecjalizowanych instytucji lub

ekspertów, w tym instytucji i ekspertów zagranicznych.

4. Członkom organów opiniodawczo-doradczych, o których mowa w art. 35,

członkom zespołów powoływanych na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 52 ust. 1–3 oraz

recenzentom i ekspertom, w tym ekspertom przeprowadzającym kontrole

merytoryczne i finansowe dotyczące realizacji zadań, o których mowa w art. 5,

przysługuje wynagrodzenie.

5. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom, o których mowa w ust. 3 i 4,

uwzględniając w szczególności kwalifikacje poszczególnych osób, pełnione funkcje,

zakres realizowanych zadań oraz udział w posiedzeniach, z tym że wysokość

wynagrodzenia nie może przekraczać minimalnej miesięcznej stawki wynagrodzenia

zasadniczego przewidzianego dla stanowiska profesora zwyczajnego zatrudnionego

w uczelni publicznej.

6. Zamiejscowym osobom, o których mowa w ust. 4, przysługuje zwrot kosztów

podróży na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

Art. 30. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. Minister ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministra komunikaty o środkach

finansowych na naukę przyznanych w formie dotacji zawierające nazwy jednostek

2017-12-27

©Telksinoe s. 51/65

naukowych lub innych jednostek organizacyjnych oraz wysokość środków

finansowych przyznanych przez Ministra.

4. Minister udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie

podmiotowej komunikaty o:

1) przedsięwzięciach w zakresie strategicznej infrastruktury badawczej wpisanych

na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej;

2) środkach finansowych na naukę przyznanych na podstawie umowy zawierające

nazwy jednostek naukowych lub innych jednostek organizacyjnych oraz

wysokość środków finansowych przyznanych przez Ministra;

3) kategoriach naukowych przyznanych jednostkom naukowym i uczelniom,

w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono podstawowych jednostek

organizacyjnych.

Rozdział 2a

Zasady udzielania zamówień z dziedziny nauki

Art. 30a. Podmiot zamawiający, udzielając zamówienia z dziedziny nauki,

zamieszcza ogłoszenie o udzielanym zamówieniu na swojej stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej.

Art. 30b. Zamówienie z dziedziny nauki jest udzielane w sposób zapewniający

przejrzystość, równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem

zamówienia oraz z uwzględnieniem okoliczności mogących mieć wpływ na jego

udzielenie.

Art. 30c. Podmiot zamawiający nie udostępnia informacji związanych

z zamówieniem z dziedziny nauki stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa

w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli podmiot

zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zawarciem umowy

o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane.

Art. 30d. Podmiot zamawiający zamieszcza niezwłocznie na swojej stronie

podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informację o udzieleniu zamówienia

z dziedziny nauki, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu, z którym

zawarł umowę o wykonanie zamówienia, albo informację o nieudzieleniu tego

zamówienia.

2017-12-27

©Telksinoe s. 52/65

Rozdział 3

Kontrola wydatkowania środków finansowych na naukę

Art. 31. 1. Minister sprawuje kontrolę merytoryczną i finansową nad

prawidłowością wydatkowania środków finansowych na naukę, przekazywanych

jednostkom naukowym i innym uprawnionym podmiotom na podstawie przepisów

ustawy, obejmującą realizację badań naukowych, prac rozwojowych lub innych zadań

finansowanych ze środków finansowych na naukę.

2. Kontrola wydatkowania środków przyznanych na realizację zadań

finansowanych ze środków funduszy strukturalnych lub z niepodlegających zwrotowi

środków pomocy zagranicznej, o których mowa w art. 24, odbywa się zgodnie

z przepisami określającymi wdrażanie funduszy strukturalnych i zasadami

dotyczącymi niepodlegających zwrotowi środków pomocy udzielonej przez państwa

członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Art. 31a. Do kontroli wydatkowania środków finansowych na naukę stosuje się

przepisy o kontroli w administracji rządowej.

Art. 31b. 1. Do kontroli mogą zostać powołani eksperci.

2. Na eksperta naukowego minister wyznacza osobę posiadającą co najmniej

stopień naukowy doktora i kompetencje w dziedzinie nauki odpowiedniej ze względu

na merytoryczny zakres kontroli. Na wniosek ministra kandydat na eksperta może być

wskazany przez organ opiniodawczo-doradczy, o którym mowa w art. 35.

3. Na eksperta budowlanego minister wyznacza osobę posiadającą uprawnienia

budowlane, o których mowa w art. 12, art. 12a, art. 13 i art. 14 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165 i 1250).

4. Na eksperta finansowego minister wyznacza biegłego rewidenta albo osobę

posiadającą co najmniej 3-letnie doświadczenie na stanowisku głównego księgowego

lub zastępcy głównego księgowego i w okresie ostatnich 5 lat przed powołaniem do

zespołu kontrolnego wykonywała pracę na tym stanowisku, albo osobę posiadającą

wykształcenie wyższe oraz uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg

2017-12-27

©Telksinoe s. 53/65

rachunkowych w rozumieniu przepisów w sprawie uprawnień do usługowego

prowadzenia ksiąg rachunkowych.

5. Ekspertem nie może być osoba, która jest lub była w okresie 5 lat

poprzedzających kontrolę zatrudniona w podmiocie kontrolowanym albo jest lub była

wykonawcą zadania, którego dotyczy kontrola. Ekspertem nie może być również

osoba, w stosunku do której zachodzą okoliczności faktyczne lub prawne mogące

wpłynąć na bezstronność przeprowadzenia kontroli.

6. Funkcje ekspertów, o których mowa w ust. 2–4, nie mogą być łączone przez

jedną osobę w odniesieniu do danej kontroli.

7. W danym roku kalendarzowym ta sama osoba może uczestniczyć jako ekspert

w nie więcej niż siedmiu kontrolach.

Art. 32. (uchylony)

Art. 33. (uchylony)

Art. 34. 1. Obowiązkowemu zewnętrznemu audytowi, przeprowadzanemu nie

rzadziej niż co 4 lata, podlegają:

1) jednostki naukowe, które w okresie 4 kolejnych lat przed rokiem

przeprowadzenia audytu, otrzymały dotacje na utrzymanie potencjału

badawczego, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, w łącznej wysokości

wyższej niż 1 000 000 zł;

2) projekty obejmujące badania naukowe lub prace rozwojowe, w których

całkowita wartość przyznanego dofinansowania przekracza 3 000 000 zł,

z wyłączeniem projektów podlegających audytowi na podstawie przepisów

odrębnych;

3) Centrum Nauki oraz Centrum Rozwoju.

2. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb przeprowadzania zewnętrznego audytu, w tym:

1) sposób dokumentowania wyników zewnętrznego audytu,

2) sposób współpracy z jednostką naukową, w której jest przeprowadzany

zewnętrzny audyt,

3) obszary działalności kontrolowanych podmiotów podlegające zewnętrznemu

audytowi

– z uwzględnieniem powszechnie uznawanych standardów.

2017-12-27

©Telksinoe s. 54/65

3. Nieprzeprowadzenie w terminie zewnętrznego audytu, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2, może stanowić podstawę do wstrzymania dalszego finansowania

projektu do czasu przeprowadzenia audytu.

4. Nieprzeprowadzenie w terminie zewnętrznego audytu, o którym mowa

w ust. 1 pkt 3, przez Centrum Nauki lub Centrum Rozwoju może stanowić podstawę

do zmniejszenia wysokości środków przekazywanych Centrum Nauki lub Centrum

Rozwoju na pokrycie bieżących kosztów zarządzania, o których mowa w art. 7 pkt 2

i art. 8 pkt 2, na rok następujący po roku, w którym wymagane było przeprowadzenie

audytu, jednak nie więcej niż o 10% w stosunku do roku poprzedniego.

5. Nieprzeprowadzenie w terminie zewnętrznego audytu, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, przez jednostkę naukową może stanowić podstawę do zmniejszenia

wysokości dotacji na utrzymanie potencjału badawczego na rok następujący po roku,

w którym wymagane było przeprowadzenie audytu, jednak nie więcej niż o 10%

w stosunku do roku poprzedniego.

Rozdział 4

Organy opiniodawczo-doradcze i zespoły Ministra

Art. 35. Organami opiniodawczo-doradczymi Ministra są:

1) Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych;

2) Komitet Polityki Naukowej.

Art. 36. 1. Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych powołuje Minister.

2. W skład Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych wchodzi trzydziestu

członków, w tym dwudziestu zgłoszonych przez jednostki naukowe posiadające co

najmniej kategorię A oraz dziesięciu zgłoszonych przez środowiska społeczno-

-gospodarcze o uznanym dorobku w zakresie innowacyjności.

3. Członków Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych powołuje Minister

spośród kandydatów zgłoszonych przez podmioty, o których mowa w ust. 2.

Kandydatem jednostek naukowych może być osoba posiadająca co najmniej stopień

naukowy doktora.

4. Kadencja Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych trwa 4 lata, przy czym

co 2 lata następuje wymiana piętnastu członków Komitetu.

5. Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Komitetu Ewaluacji Jednostek

Naukowych nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

2017-12-27

©Telksinoe s. 55/65

6. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb wyłaniania kandydatów do Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, kierując

się zasadami zapewnienia zrównoważonej reprezentacji różnych grup dziedzin

naukowych i różnych rodzajów jednostek naukowych, a także różnych dziedzin życia

społeczno-gospodarczego.

Art. 37. 1. Członkiem Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych może być

osoba, która:

1) korzysta z pełni praw publicznych;

2) cieszy się nieposzlakowaną opinią i przestrzega zasad etyki naukowej;

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe.

2. Członkostwa w Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych nie można łączyć

z członkostwem w organach:

1) Centrum Nauki;

2) Centrum Rozwoju.

3. Członkiem Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych nie może być również

osoba pełniąca funkcję:

1) rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni;

2) dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

3) dyrektora instytutu badawczego;

4) prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

5) prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

6) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów;

7) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Rady Głównej Nauki

i Szkolnictwa Wyższego;

8) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Rady Głównej Instytutów

Badawczych;

9) członka Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

10) członka Komitetu Polityki Naukowej.

2017-12-27

©Telksinoe s. 56/65

Art. 38. 1. Członkostwo w Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych wygasa

w przypadku:

1) śmierci;

2) złożenia rezygnacji;

3) niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 3;

4) nieuczestniczenia w pracach Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych przez

okres dłuższy niż 6 miesięcy;

5) objęcia funkcji, o których mowa w art. 37 ust. 3.

2. W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Komitecie Ewaluacji Jednostek

Naukowych lub odwołania, o którym mowa w art. 48 ust. 3, przed upływem kadencji

na miejsce tego członka jest powoływana na okres do końca kadencji nowa osoba,

w trybie określonym w art. 36. Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu, o którym

mowa w art. 36 ust. 4.

Art. 39. Organami Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych są:

1) Przewodniczący;

2) Komisja do spraw Grupy Nauk Humanistycznych i Społecznych;

3) Komisja do spraw Grupy Nauk Ścisłych i Inżynierskich;

4) Komisja do spraw Grupy Nauk o Życiu;

5) Komisja do spraw Grupy Nauk o Sztuce i Twórczości Artystycznej.

Art. 40. 1. Przewodniczącego Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych

powołuje spośród członków tego Komitetu i odwołuje Minister.

2. Przewodniczący Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych zwołuje

posiedzenia plenarne Komitetu, przewodniczy jego obradom, reprezentuje Komitet na

zewnątrz oraz podpisuje uchwały Komitetu.

3. Przewodniczący Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych zapewnia

sprawne funkcjonowanie Komitetu i terminowe wykonywanie zadań.

4. Przewodniczących komisji, o których mowa w art. 39 pkt 2–5, wybierają ich

członkowie spośród swojego grona.

5. Przewodniczący komisji zwołuje posiedzenia komisji, przewodniczy jej

obradom oraz podpisuje jej uchwały.

6. Przewodniczący komisji zapewnia sprawne funkcjonowanie komisji

i terminowe wykonywanie zadań.

2017-12-27

©Telksinoe s. 57/65

Art. 41. 1. Do zadań Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych należy:

1) przeprowadzanie, nie rzadziej niż co 4 lata, kompleksowej oceny jakości

działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych;

2) przedstawianie Ministrowi wniosków w sprawie przyznania poszczególnym

jednostkom naukowym kategorii;

3) wskazywanie Ministrowi wiodących pod względem jakości działalności

naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, które w wyniku

oceny, o której mowa w pkt 1, znacznie wyróżniają się poziomem prowadzonych

badań naukowych lub prac rozwojowych, w celu uwzględnienia przy określaniu

wysokości środków finansowych na utrzymanie potencjału badawczego

w kolejnych latach budżetowych;

4) opracowywanie projektu szczegółowych parametrów i kryteriów oceny

jednostek naukowych oraz trybu przeprowadzania ponownej oceny jednostek,

które otrzymały kategorię C;

5) opracowywanie planu działania zespołów do spraw ewaluacji jednostek

naukowych, zwanych dalej „zespołami ewaluacji”, przeprowadzających ocenę

działalności różnych rodzajów jednostek naukowych;

6) ustalanie liczby i składu zespołów ewaluacji;

7) analizowanie raportów zespołów ewaluacji;

8) sporządzanie opinii i ocen w sprawach określonych przez Ministra lub z własnej

inicjatywy.

2. Zadania określone w ust. 1 pkt 3, 4 i 8 Komitet Ewaluacji Jednostek

Naukowych realizuje na posiedzeniach plenarnych. Pozostałe zadania realizują

właściwe komisje Komitetu.

Art. 42. 1. Kompleksowa ocena jakości działalności naukowej lub badawczo-

-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1, jest

przeprowadzana na podstawie wyników oceny poziomu naukowego prowadzonych

badań naukowych lub prac rozwojowych oraz ich efektów w odniesieniu do

standardów międzynarodowych, a także oceny znaczenia działalności jednostki

naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności

w skali kraju.

2017-12-27

©Telksinoe s. 58/65

2. Kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-

-rozwojowej jednostek naukowych nie przeprowadza się w stosunku do

pomocniczych jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk.

2a. (uchylony)

3. W wyniku kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-

-rozwojowej jednostkom naukowym jest przyznawana kategoria:

1) A+ – poziom wiodący;

2) A – poziom bardzo dobry;

3) B – poziom zadowalający, z rekomendacją wzmocnienia działalności naukowej,

badawczo-rozwojowej lub stymulującej innowacyjność gospodarki;

4) C – poziom niezadowalający.

4. Parametry i kryteria oceny jednostek naukowych zależą od ich wielkości,

rodzaju i profilu naukowego i są dostosowane do specyfiki każdej z czterech grup

dziedzin nauki, odrębne dla instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk, Polskiej

Akademii Umiejętności, podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni,

instytutów badawczych i jednostek naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. f.

5. Podstawowymi kryteriami kompleksowej oceny jakości działalności

naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych jest ocena:

1) poziomu naukowego prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych,

2) efektów działalności naukowej w odniesieniu do standardów międzynarodowych

– w tym zwłaszcza publikacje autorstwa pracowników jednostki naukowej

w renomowanych wydawnictwach oraz monografie naukowe, opracowane nowe

technologie, materiały, wyroby, systemy i usługi, wdrożenia, patenty, licencje i prawa

ochronne na wzory użytkowe, a także ocena znaczenia działalności jednostki

naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności

w skali kraju, a w zakresie twórczości artystycznej aktywny udział w

międzynarodowych wystawach, festiwalach, wydarzeniach artystycznych,

plastycznych, muzycznych, teatralnych i filmowych.

6. (uchylony)

7. W przypadku uczelni, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono

podstawowych jednostek organizacyjnych:

1) kompleksową ocenę działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej

przeprowadza się w stosunku do całej uczelni;

2017-12-27

©Telksinoe s. 59/65

2) kategorię naukową przyznaje się całej uczelni.

Art. 43. 1. Przewodniczący Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, na

wniosek właściwej komisji, powołuje zespoły ewaluacji, w których skład wchodzą

eksperci właściwi dla różnych rodzajów jednostek naukowych i dziedzin nauki.

2. Do zadań zespołów ewaluacji należy przeprowadzanie kompleksowej oceny

jakości działalności naukowej i badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której

mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1.

Art. 44. 1. Przewodniczący Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych

przedstawia Ministrowi projekt szczegółowych parametrów i kryteriów oceny

jednostek naukowych, o których mowa w art. 42 ust. 4 i 5.

2. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, tryb

przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, o których

mowa w art. 42 ust. 7, w tym szczegółowe parametry i kryteria kompleksowej oceny

jakości ich działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej, sposób przeprowadzania

i dokumentowania oceny oraz wzory kart oceny dokonanej przez zespoł y ewaluacji,

uwzględniając specyfikę każdej z czterech grup nauk, o których mowa w art. 39

pkt 2–5, oraz wielkość i rodzaj ocenianych jednostek, a także standardy

międzynarodowe w celu określania ich poziomu doskonałości naukowej.

Art. 45. 1. Komisja podejmuje uchwałę w sprawie, o której mowa w art. 41

ust. 1 pkt 2, po przeprowadzeniu kompleksowej oceny jakości działalności naukowej

i badawczo-rozwojowej jednostek naukowych.

2. Przewodniczący Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych występuje do

Ministra z wnioskami o przyznanie jednostkom naukowym kategorii naukowej

w terminie 14 dni od dnia podjęcia przez Komisję uchwały w tej sprawie.

Art. 46. (uchylony)

Art. 47. 1. Minister przyznaje kategorię naukową jednostce naukowej lub

uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7, w drodze decyzji, na okres do dnia przyznania

kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości ich

działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej. Minister określa termin

przeprowadzenia kolejnej kompleksowej oceny jakości ich działalności naukowej lub

badawczo-rozwojowej i podaje go do wiadomości w drodze komunikatu

udostępnionego w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.

2017-12-27

©Telksinoe s. 60/65

2. Nieubieganie się jednostki naukowej lub uczelni, o której mowa

w art. 42 ust. 7, o przyznanie kategorii naukowej w ramach kolejnej kompleksowej

oceny jakości ich działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej, w terminie

określonym zgodnie z ust. 1, skutkuje wygaśnięciem decyzji o przyznaniu kategorii

naukowej.

3. Jednostka naukowa lub uczelnia, o której mowa w art. 42 ust. 7,

niezadowolona z decyzji w sprawie przyznanej kategorii naukowej może zwrócić się

do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia decyzji.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest opiniowany na posiedzeniu plenarnym

Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania

wniosku.

5. Do postępowań w sprawach przyznania kategorii naukowej jednostce

naukowej lub uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7, nie stosuje się art. 10 i art. 81

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ? Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1257).

Art. 48. 1. Członkowie Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych składają

Przewodniczącemu Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych w terminie miesiąca

od dnia powołania:

1) oświadczenie, w którym zobowiązują się działać bezstronnie w interesie

publicznym;

2) oświadczenie, że nie będą wykorzystywać i udostępniać osobom trzecim

informacji uzyskanych w trakcie realizacji zadań.

2. Członkowie Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych nie mogą

uczestniczyć w postępowaniu dotyczącym zatrudniających ich jednostek naukowych

lub jednostek, z którymi łączą ich sprawy zawodowe lub w których jest zatrudniona

osoba pozostająca z nimi w związku małżeńskim, pokrewieństwie lub powinowactwie

do drugiego stopnia albo w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć

wpływ na jej prawa i obowiązki.

3. Minister może odwołać członka Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych

przed upływem kadencji w przypadku niewnoszenia przez niego należytego wkładu

w prace Komitetu lub niezłożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 1.

2017-12-27

©Telksinoe s. 61/65

Art. 49. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze zarządzenia,

regulamin działania Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, określając

w szczególności tryb działania Komitetu i wyboru komisji oraz przewodniczących

komisji, a także sposób organizowania posiedzeń oraz przygotowywania dokumentów

i opinii, mając na uwadze rodzaj i zakres zadań Komitetu oraz konieczność

zapewnienia ich realizacji.

Art. 50. 1. Komitet Polityki Naukowej powołuje Minister.

1a. W skład Komitetu Polityki Naukowej wchodzi dwunastu członków

zgłoszonych przez jednostki naukowe posiadające kategorię A+ lub A.

1b. Członków Komitetu Polityki Naukowej powołuje Minister spośród

kandydatów zgłoszonych przez jednostki naukowe, o których mowa w ust. 1a.

Kandydatem jednostek naukowych może być osoba posiadająca co najmniej stopień

naukowy doktora habilitowanego.

1c. Kadencja Komitetu Polityki Naukowej trwa 2 lata. Ta sama osoba może

pełnić funkcję członka Komitetu Polityki Naukowej nie dłużej niż przez dwie kolejne

kadencje.

2. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb wyłaniania kandydatów na członków Komitetu Polityki Naukowej oraz sposób

powoływania tych członków, kierując się zasadami zapewnienia zrównoważonej

reprezentacji różnych dziedzin naukowych, różnych rodzajów jednostek naukowych,

a także różnych dziedzin życia społeczno-gospodarczego.

Art. 50a. 1. Członkiem Komitetu Polityki Naukowej może być osoba, która:

1) korzysta z pełni praw publicznych;

2) cieszy się nieposzlakowaną opinią i przestrzega zasad etyki naukowej;

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe.

2. Członkostwa w Komitecie Polityki Naukowej nie można łączyć

z członkostwem w organach:

1) Centrum Nauki;

2) Centrum Rozwoju.

3. Członkiem Komitetu Polityki Naukowej nie może być również osoba pełniąca

funkcję:

2017-12-27

©Telksinoe s. 62/65

1) rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni;

2) dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

3) dyrektora instytutu badawczego;

4) prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

5) prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

6) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów;

7) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Rady Głównej Nauki

i Szkolnictwa Wyższego;

8) przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Rady Głównej Instytutów

Badawczych;

9) członka Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

10) członka Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych.

Art. 50b. Członkostwo w Komitecie Polityki Naukowej wygasa w przypadku:

1) śmierci;

2) złożenia rezygnacji;

3) niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 50a ust. 1;

4) nieuczestniczenia w pracach Komitetu Polityki Naukowej przez okres dłuższy

niż 6 miesięcy;

5) objęcia funkcji, o których mowa w art. 50a ust. 2 i 3.

Art. 50c. 1. Członkowie Komitetu Polityki Naukowej składają

Przewodniczącemu w terminie miesiąca od dnia powołania:

1) oświadczenie, w którym zobowiązują się działać bezstronnie w interesie

publicznym;

2) oświadczenie, że nie będą wykorzystywać i udostępniać osobom trzecim

informacji uzyskanych w trakcie realizacji zadań.

2. Członkowie Komitetu Polityki Naukowej podlegają wyłączeniu ze spraw

dotyczących zatrudniających ich jednostek naukowych lub jednostek, z którymi łączą

ich sprawy zawodowe, lub w których jest zatrudniona osoba pozostająca z nimi

w związku małżeńskim, pokrewieństwie lub powinowactwie do drugiego stopnia albo

2017-12-27

©Telksinoe s. 63/65

w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jej prawa

i obowiązki.

3. Minister może odwołać członka Komitetu Polityki Naukowej przed upływem

kadencji w przypadku niewnoszenia przez niego należytego wkładu w prace

Komitetu, na wniosek Przewodniczącego, lub niezłożenia oświadczeń, o których

mowa w ust. 1.

Art. 50d. W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Komitecie Polityki

Naukowej lub odwołania, o którym mowa w art. 50c ust. 3, przed upływem kadencji,

na miejsce tego członka jest powoływana na okres do końca kadencji nowa osoba

spośród kandydatów zgłoszonych na daną kadencję. Niepełnej kadencji nie wlicza się

do okresu określonego w art. 50 ust. 1c.

Art. 50e. 1. Pracami Komitetu Polityki Naukowej kieruje Przewodniczący,

wybierany przez Komitet spośród jego członków na okres 6 miesięcy.

2. Przewodniczący Komitetu Polityki Naukowej przewodniczy jego obradom,

reprezentuje Komitet na zewnątrz oraz zapewnia sprawne funkcjonowanie Komitetu

i terminowe wykonywanie zadań.

3. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze zarządzenia, regulamin

działania Komitetu Polityki Naukowej, określając tryb działania Komitetu i wyboru

Przewodniczącego, tryb przygotowywania dokumentów i opinii oraz terminy

organizowania posiedzeń i informowania członków Komitetu o posiedzeniach

i porządku obrad, mając na uwadze rodzaj i zakres zadań Komitetu oraz konieczność

zapewnienia terminowej ich realizacji.

Art. 51. Do zadań Komitetu Polityki Naukowej należy:

1) udzielanie pomocy Ministrowi przy opracowywaniu dokumentów dotyczących

strategii rozwoju nauki oraz polityki naukowej i innowacyjnej;

2) udzielanie pomocy Ministrowi przy opracowywaniu projektu budżetu państwa

i planu finansowego, o których mowa w art. 6 ust. 1;

3) opiniowanie planów działalności Centrum Nauki i Centrum Rozwoju;

4) merytoryczna ocena sprawozdań z działalności Centrum Nauki i Centrum

Rozwoju;

5) opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących rozwoju nauki

i innowacyjności;

2017-12-27

©Telksinoe s. 64/65

6) sporządzanie opinii i ocen w sprawach określonych przez Ministra lub z własnej

inicjatywy;

7) udzielanie pomocy Ministrowi przy opracowywaniu priorytetów inwestycyjnych

krajowych i zagranicznych, z punktu widzenia rozwoju nauki w ramach

średnioterminowego planu i dostępnych środków;

8) opiniowanie polityki inwestycyjnej w zakresie infrastruktury badawczej oraz

ocena efektywności wykorzystania krajowej infrastruktury badawczej i udziału

w międzynarodowych przedsięwzięciach w zakresie infrastruktury badawczej

zlokalizowanej w kraju lub za granicą;

9) (uchylony)

10) przygotowywanie raportów o stanie nauki w Rzeczypospolitej Polskiej, barier

w jej rozwoju oraz rekomendacji służących skutecznemu prowadzeniu polityki

naukowej;

11) przeprowadzanie na wniosek Ministra ewaluacji programów i przedsięwzięć

ustanowionych przez Ministra.

Art. 52. 1. Minister, stosownie do potrzeb, powołuje na czas określony:

1) zespoły specjalistyczne lub interdyscyplinarne, złożone z właściwych ekspertów

– w celu oceny:

a) wniosków o przyznanie środków finansowych na naukę,

b) wniosków o zmianę warunków umów, o których mowa w art. 13a,

c) raportów rocznych i raportów końcowych z wykorzystania środków

finansowych na naukę;

2) zespoły doradcze;

3) zespoły zadaniowe uczestniczące w procesie oceny wniosków

współfinansowanych z funduszy strukturalnych i niepodlegających zwrotowi

środków z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

2. Minister powołuje zespół odwoławczy do spraw opiniowania wniosków

o ponowne rozpatrzenie spraw dotyczących przyznania lub odmowy przyznania

środków finansowych na naukę.

2a. Minister powołuje zespół doradczy – Radę Młodych Naukowców, którego

zadaniem jest wspieranie Ministra w działaniach służących rozwojowi kariery

młodych naukowców i osób rozpoczynających karierę naukową.

2017-12-27

©Telksinoe s. 65/65

3. Minister może powołać zespół do spraw badań dotyczących obronności

i bezpieczeństwa państwa, w skład którego wchodzą również osoby wskazane przez

Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, uprawnione do dostępu do informacji

niejawnych.

4. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze zarządzenia, zadania,

skład i tryb pracy zespołów, o których mowa w ust. 1–3, mając na uwadze rodzaj

i zakres spraw objętych zadaniami tych zespołów.

Art. 53. Informacje o działalności Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych

oraz Komitetu Polityki Naukowej są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej Ministra.

Art. 54. Obsługę Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, Komitetu Polityki

Naukowej oraz zespołów, o których mowa w art. 52 ust. 1–3, zapewnia urząd

obsługujący Ministra.

Rozdział 5

Przepis końcowy

Art. 55. Ustawa wchodzi w życie w terminie4) i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

system nauki (Dz. U. poz. 620).

4)

Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2010 r. zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620).

2017-12-27