Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/45

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r. poz. 2077,

z 2017 r. poz. 60, 2486,

z 2018 r. poz. 650, 1629.

U S T A W A

z dnia 22 maja 2003 r.

o pośrednictwie ubezpieczeniowym 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady wykonywania pośrednictwa

ubezpieczeniowego w zakresie ubezpieczeń osobowych i majątkowych.

Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii

Europejskiej należy przez to rozumieć także państwa członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym.

Art. 2. 1. Pośrednictwo ubezpieczeniowe polega na wykonywaniu przez

pośrednika za wynagrodzeniem czynności faktycznych lub czynności prawnych

związanych z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia.

2. Pośrednictwo ubezpieczeniowe jest wykonywane wyłącznie przez agentów

ubezpieczeniowych lub brokerów ubezpieczeniowych, z zastrzeżeniem art. 3.

3. Pośrednictwo ubezpieczeniowe w zakresie reasekuracji jest wykonywane

wyłącznie przez brokerów ubezpieczeniowych posiadających zezwolenie na

wykonywanie działalności brokerskiej w zakresie reasekuracji (brokerów

reasekuracyjnych).

Art. 3. 1. (uchylony)

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do wykonywania pośrednictwa

ubezpieczeniowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) umowa ubezpieczenia, której zawarcia lub wykonania dotyczą czynności

pośrednictwa ubezpieczeniowego, wymaga wiedzy jedynie w zakresie

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2002/92/WE z dnia

9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (Dz. Urz. WE L 9 z 15.01.2003).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie

– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

13.09.2018

©Telksinoe s. 2/45

oferowanej ochrony ubezpieczeniowej oraz nie jest umową ubezpieczenia na

życie ani umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej;

2) podstawową działalnością przedsiębiorcy nie jest działalność w zakresie

pośrednictwa ubezpieczeniowego;

3) umowa ubezpieczenia, której zawarcia lub wykonania dotyczą czynności

pośrednictwa ubezpieczeniowego, jest zawierana jako uzupełnienie

dostarczanych przez przedsiębiorcę towarów lub świadczonych usług

i pokrywa następujące ryzyka:

a) zniszczenia, utraty lub uszkodzenia tych towarów lub

b) uszkodzenia lub utraty bagażu oraz inne ryzyka związane z usługami

w zakresie podróży oferowanymi przez przedsiębiorcę, w tym objęte

ubezpieczeniem na życie lub ubezpieczeniem odpowiedzialności

cywilnej;

4) wysokość rocznej składki należnej z tytułu umowy ubezpieczenia,

a w przypadku umowy ubezpieczenia grupowego wysokość rocznej składki

opłacanej przez ubezpieczającego, nie przekracza kwoty stanowiącej

równowartość 500 euro, obliczonej w złotych według średniego kursu euro

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w tabeli kursów nr 1 każdego roku,

a czas trwania umowy ubezpieczenia nie przekracza 5 lat.

Art. 4. Pośrednik ubezpieczeniowy wykonuje:

1) czynności w imieniu lub na rzecz zakładu ubezpieczeń, zwane dalej

„czynnościami agencyjnymi”, polegające na: pozyskiwaniu klientów,

wykonywaniu czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania

umów ubezpieczenia, zawieraniu umów ubezpieczenia oraz uczestniczeniu

w administrowaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia, także w sprawach

o odszkodowanie, jak również na organizowaniu i nadzorowaniu czynności

agencyjnych (działalność agencyjna) albo

2) czynności w imieniu lub na rzecz podmiotu poszukującego ochrony

ubezpieczeniowej, zwane dalej „czynnościami brokerskimi”, polegające na

zawieraniu lub doprowadzaniu do zawarcia umów ubezpieczenia,

wykonywaniu czynności przygotowawczych do zawarcia umów

ubezpieczenia oraz uczestniczeniu w zarządzaniu i wykonywaniu umów

ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie, jak również na

13.09.2018

©Telksinoe s. 3/45

organizowaniu i nadzorowaniu czynności brokerskich (działalność

brokerska).

Art. 4a. 1. Pośrednik ubezpieczeniowy przekazuje informacje, o których

mowa w art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 albo art. 26 ust. 1 pkt 1, 2

i4 oraz ust. 2, zwane dalej „informacjami dotyczącymi pośrednika

ubezpieczeniowego”, poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej albo klientowi:

1) pisemnie lub za pomocą innego trwałego nośnika informacji dostępnego dla

poszukującego ochrony ubezpieczeniowej albo klienta;

2) w sposób jasny, dokładny i zrozumiały;

3) w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym

umowa ubezpieczenia jest zawierana, lub innym języku, na który wyrażą

zgodę strony umowy.

2. Informacje dotyczące pośrednika ubezpieczeniowego mogą być

dostarczane w formie innej niż określona w ust. 1 pkt 1 na żądanie poszukującego

ochrony ubezpieczeniowej albo klienta lub jeżeli okoliczności zawierania umowy

ubezpieczenia nie pozwalają na przekazanie informacji zgodnie z ust. 1 pkt 1, przy

czym pośrednik informacje te dostarcza poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej

albo klientowi zgodnie z ust. 1 niezwłocznie po zawarciu umowy ubezpieczenia.

3. Do informacji dotyczących pośrednika ubezpieczeniowego stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

(Dz. U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615 i 1823), przy czym

informacje te powinny być niezwłocznie przekazane poszukującemu ochrony

ubezpieczeniowej albo klientowi zgodnie z ust. 1.

Art. 4b. Obowiązek dostarczenia poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej

albo klientowi przez pośrednika ubezpieczeniowego informacji dotyczących

pośrednika ubezpieczeniowego nie ma zastosowania w przypadku umowy

ubezpieczenia dotyczącej dużych ryzyk w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z

dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U.

poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), zwanej dalej „ustawą o działalności

ubezpieczeniowej”, oraz w przypadku pośrednictwa ubezpieczeniowego w zakresie

reasekuracji.

Art. 4c. (uchylony)

13.09.2018

©Telksinoe s. 4/45

Art. 5. Pośrednictwo ubezpieczeniowe jest działalnością gospodarczą

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646).

Art. 6. 1. Zawieranie lub wykonywanie umów ubezpieczenia przez członka

zarządu zakładu ubezpieczeń, prokurenta zakładu ubezpieczeń albo przez osobę

będącą pracownikiem zakładu ubezpieczeń, w imieniu i na rzecz tego zakładu, nie

jest pośrednictwem ani wykonywaniem czynności agencyjnych w rozumieniu

ustawy.

2. Za pośrednictwo ubezpieczeniowe nie uznaje się działalności polegającej

na dostarczaniu osobom zainteresowanym ochroną ubezpieczeniową ogólnych

informacji o możliwości zawierania umów ubezpieczenia oraz o warunkach

i skutkach takich umów, w szczególności o zakresie ochrony ubezpieczeniowej,

jeżeli informacje są dostarczane przez podmiot wykonujący działalność inną niż

pośrednictwo ubezpieczeniowe, pozostają w związku z tą działalnością i nie mają

na celu doprowadzenia do zawarcia lub wykonania umowy ubezpieczenia.

Art. 6a. Sumy pieniężne przekazane z tytułu umowy ubezpieczenia przez:

1) ubezpieczającego pośrednikowi ubezpieczeniowemu uznaje się jako

wpłacone zakładowi ubezpieczeń;

2) zakład ubezpieczeń pośrednikowi ubezpieczeniowemu nie uznaje się jako

przekazane ubezpieczającemu, uposażonemu lub uprawnionemu z umowy

ubezpieczenia, do czasu ich faktycznego otrzymania przez te podmioty.

Art. 6b. 1. Pośrednik ubezpieczeniowy, wykonując czynności agencyjne albo

czynności brokerskie w zakresie umów ubezpieczenia, o których mowa w grupie

3 działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, postępuje

uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie, zgodnie z najlepiej pojętym interesem osób

poszukujących ochrony ubezpieczeniowej lub klientów.

2. Pośrednik ubezpieczeniowy przekazuje informacje w zakresie umów

ubezpieczenia, o których mowa w grupie 3 działu I załącznika do ustawy

o działalności ubezpieczeniowej, w tym informacje o charakterze reklamowym

i marketingowym, poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej lub klientowi

w sposób jasny, dokładny i zrozumiały.

13.09.2018

©Telksinoe s. 5/45

3. Informacje o charakterze reklamowym lub marketingowym są wyraźnie

oznaczone.

Art. 6c. 1. Pośrednik ubezpieczeniowy, wykonując czynności agencyjne albo

czynności brokerskie w zakresie umów ubezpieczenia, o których mowa w grupie

3 działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, stosuje

rozwiązania organizacyjne służące zapobieganiu konfliktom interesów, tak aby nie

miały one negatywnego wpływu na interesy klientów.

2. Pośrednik ubezpieczeniowy podejmuje działania w celu identyfikacji

konfliktów interesów między nim, w tym członkami jego zarządu, jego

prokurentem i pracownikiem albo inną powiązaną z nim osobą, a jego klientami,

lub też między jego klientami, powstające w trakcie wykonywania czynności

agencyjnych albo czynności brokerskich w zakresie ubezpieczeń, o których mowa

w grupie 3 działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej.

3. Jeżeli rozwiązania organizacyjne, o których mowa w ust. 1, nie są

wystarczające, aby zapewnić uniknięcie ryzyka naruszenia interesów klienta,

pośrednik ubezpieczeniowy przed zawarciem umowy ubezpieczenia ujawnia

poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej lub klientowi ogólny charakter lub

źródła konfliktów interesów, w tym informuje poszukującego ochrony

ubezpieczeniowej lub klienta, czy uzyskiwana prowizja z tytułu umowy

ubezpieczenia jest uzależniona od wolumenu zawartych umów ubezpieczenia.

Rozdział 2

Agent ubezpieczeniowy

Art. 7. 1. Agentem ubezpieczeniowym jest przedsiębiorca wykonujący

działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem

ubezpieczeń i wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych.

2. Agentem ubezpieczeniowym nie może być przedsiębiorca prawomocnie

pozbawiony prawa prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 373 lub

art. 374 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze2)

Obecnie tytuł ustawy brzmi – Prawo upadłościowe, na podstawie art. 428 pkt 1 ustawy z dnia

15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978), która weszła w życie z dniem 1

stycznia 2016 r.

13.09.2018

©Telksinoe s. 6/45

(Dz. U. z 2015 r. poz. 233, z późn. zm.3)), zwanej dalej „ustawą – Prawo

upadłościowe i naprawcze”2), w czasie trwania orzeczonego zakazu.

Art. 8. Działalność agencyjna powinna być wykonywana z zachowaniem

staranności określonej w art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego oraz dobrych obyczajów.

Art. 9. 1. Czynności agencyjne mogą być wykonywane wyłącznie przez

osobę fizyczną, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo:

a) przeciwko życiu i zdrowiu,

b) przeciwko wymiarowi sprawiedliwości,

c) przeciwko ochronie informacji,

d) przeciwko wiarygodności dokumentów,

e) przeciwko mieniu,

f) przeciwko obrotowi gospodarczemu,

g) przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,

h) skarbowe;

3) daje rękojmię należytego wykonywania czynności agencyjnych;

4) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

5) zdała egzamin przeprowadzony przez zakład ubezpieczeń.

1a. Warunki, o których mowa w ust. 1, powinni spełniać również:

1) agenci ubezpieczeniowi będący osobami fizycznymi;

2) w przypadku agentów ubezpieczeniowych będących spółkami

nieposiadającymi osobowości prawnej:

a) wspólnicy tych spółek, o ile są osobami fizycznymi,

b) w przypadku gdy wspólnikami tych spółek są osoby prawne – co

najmniej połowa ich członków zarządu;

3) w przypadku agentów ubezpieczeniowych będących osobami prawnymi – co

najmniej połowa ich członków zarządu.

1b. Do osób mających wykonywać czynności agencyjne w bankach,

spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych lub u innych podmiotów

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978,

1166, 1259 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615, 996 i 1579.

13.09.2018

©Telksinoe s. 7/45

jedynie w odniesieniu do umów ubezpieczenia zawieranych przez te podmioty lub

za ich pośrednictwem oraz do osób, o których mowa w ust. 1a, stosuje się

szczególne zasady w zakresie spełniania przez te osoby warunku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 5. Zastosowanie szczególnych zasad może polegać na ograniczeniu

zakresu obowiązujących tematów egzaminu.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) zakres obowiązujących tematów egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5,

i tryb jego przeprowadzania,

2) rodzaje innych niż banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe

podmiotów, w których do osób mających wykonywać czynności agencyjne

stosuje się szczególne zasady, o których mowa w ust. 1b,

3) szczególne zasady, o których mowa w ust. 1b

– z uwzględnieniem konieczności zapewnienia odpowiedniego poziomu

kwalifikacji osób wykonujących czynności agencyjne.

Art. 10. (uchylony)

Art. 11. 1. Za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego

w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych odpowiada zakład

ubezpieczeń, na rzecz którego agent ubezpieczeniowy działa, z zastrzeżeniem

ust. 2. Przepisu art. 429 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

2. Agent ubezpieczeniowy wykonujący czynności agencyjne na rzecz więcej

niż jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu ubezpieczeń,

zgodnie z załącznikiem do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, odpowiada za

szkody powstałe z tytułu wykonywania tych czynności wyrządzone klientowi,

ubezpieczającemu, ubezpieczonemu lub osobie uprawnionej z umowy

ubezpieczenia.

3. W zakresie odpowiedzialności za szkody powstałe z tytułu wykonywania

czynności agencyjnych agent ubezpieczeniowy wykonujący czynności agencyjne

na rzecz więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu

ubezpieczeń, zgodnie z załącznikiem do ustawy o działalności ubezpieczeniowej,

podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej.

13.09.2018

©Telksinoe s. 8/45

3a. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa

w ust. 3, obejmuje szkody wyrządzone przez agenta ubezpieczeniowego w związku

z działalnością wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych

państw członkowskich Unii Europejskiej.

4. Agent ubezpieczeniowy, który nie spełnił obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 3, zgodnie z ogólnymi warunkami tego

ubezpieczenia, jest obowiązany wnieść opłatę na rzecz budżetu państwa

w wysokości stanowiącej równowartość 1000 euro obliczoną w złotych według

średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w tabeli kursów nr 1

każdego roku. Wniesienie opłaty nie zwalnia z obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

5. Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 3, uprawniona jest Komisja Nadzoru

Finansowego, zwana dalej „organem nadzoru”.

6. Jeżeli agent ubezpieczeniowy nie okaże dokumentu potwierdzającego

zawarcie umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 3, lub dowodu opłacenia

składki za to ubezpieczenie, organ nadzoru wzywa agenta ubezpieczeniowego, aby

w terminie 30 dni:

1) przedstawił dokumenty potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia,

o którym mowa w ust. 3, w dacie określonej w przepisach wydanych na

podstawie ust. 8, albo

2) w razie braku dokumentów, o których mowa w pkt 1, uiścił opłatę, o której

mowa w ust. 4, oraz okazał dokumenty potwierdzające późniejsze zawarcie

umowy ubezpieczenia.

7. Opłata, o której mowa w ust. 4, podlega egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7a. W przypadku agenta ubezpieczeniowego, o którym mowa w art. 16,

przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się, jeżeli agent ubezpieczeniowy posiada

ustanowione w państwie członkowskim Unii Europejskiej ubezpieczenie

odpowiedzialności cywilnej lub inną równoważną gwarancję, której wysokość

odpowiada co najmniej minimalnej sumie gwarancyjnej określonej w przepisach

wydanych na podstawie ust. 8.

13.09.2018

©Telksinoe s. 9/45

8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym

mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej

działalności, zakres realizowanych zadań oraz wzrost europejskiego indeksu cen

konsumpcyjnych.

Art. 12. 1. Zakład ubezpieczeń udziela agentowi ubezpieczeniowemu

upoważnionemu do zawierania w jego imieniu umów ubezpieczenia, w formie

pisemnej pod rygorem nieważności, pełnomocnictwa do dokonywania czynności

agencyjnych w imieniu tego zakładu.

2. Pełnomocnictwo, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) zakres działalności agenta ubezpieczeniowego, ze wskazaniem działu i grup

ubezpieczeń;

2) wysokość maksymalnej sumy ubezpieczenia, na jaką agent ubezpieczeniow y

może zawrzeć jedną umowę ubezpieczenia;

3) obszar działalności agenta ubezpieczeniowego.

3. Pełnomocnictwo udzielone przez zakład ubezpieczeń nie może zawierać

upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw.

4. Jeżeli agent ubezpieczeniowy zawrze z osobą fizyczną spełniającą wymogi

określone w art. 9 ust. 1 umowę dotyczącą wykonywania czynności agencyjnych,

umowa ta nie jest uważana za umowę agencyjną.

Art. 13. 1. Agent ubezpieczeniowy jest obowiązany:

1) okazywać klientowi przy pierwszej czynności należącej do zakresu

działalności agencyjnej oraz na każde żądanie dokument pełnomocnictwa,

o którym mowa w art. 12 ust. 1;

2) zwrócić zakładowi ubezpieczeń dokument pełnomocnictwa, o którym mowa

w art. 12 ust. 1, oraz wszystkie wydane mu druki, materiały i inne dokumenty

oraz rozliczyć się z zainkasowanych składek, jeżeli jego pełnomocnictwo

wygasło lub zostało cofnięte;

3) zachować w tajemnicy wszystkie informacje uzyskane w związku

z wykonywaniem czynności agencyjnych, dotyczące zakładu ubezpieczeń,

drugiej strony umowy ubezpieczenia oraz podmiotu szukającego ochrony

13.09.2018

©Telksinoe s. 10/45

ubezpieczeniowej; obowiązek ten ciąży na agencie ubezpieczeniowym

również po rozwiązaniu umowy agencyjnej;

4) powiadomić klienta, czy działa na rzecz jednego, czy wielu zakładów

ubezpieczeń, i na żądanie klienta poinformować go o nazwach zakładów

ubezpieczeń, na rzecz których wykonuje działalność agencyjną;

4a) poinformować klienta o:

a) firmie, pod którą wykonuje działalność agencyjną, oraz adresie siedziby,

b) wpisie do rejestru pośredników ubezpieczeniowych i sposobie

sprawdzenia wpisu do rejestru,

c) posiadanych akcjach albo udziałach zakładu ubezpieczeń

uprawniających co najmniej do 10% głosów na walnym zgromadzeniu

albo zgromadzeniu wspólników oraz, w przypadku agenta

ubezpieczeniowego będącego osobą prawną, o akcjach lub udziałach

agenta ubezpieczeniowego posiadanych przez zakład ubezpieczeń,

uprawniających co najmniej do 10% głosów na walnym zgromadzeniu

albo zgromadzeniu wspólników.

5) (uchylony)

2. Osoba fizyczna wykonująca czynności agencyjne jest obowiązana

okazywać dokument upoważniający do działania w imieniu agenta

ubezpieczeniowego.

Art. 14. Określenia wskazujące na wykonywanie działalności agencyjnej lub

czynności agencyjnych mogą być używane w nazwie lub reklamie oraz do

oznaczenia działalności wyłącznie przez podmiot wpisany do rejestru agentów

ubezpieczeniowych lub podmiot wykonujący działalność agencyjną lub czynności

agencyjne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 16 ust. 1.

Art. 15. Agent ubezpieczeniowy nie może wykonywać działalności

brokerskiej oraz czynności brokerskich.

Art. 16. 1. Agent ubezpieczeniowy, mający siedzibę lub miejsce

zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, może

wykonywać działalność agencyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

jest wpisany do odpowiedniego rejestru pośredników ubezpieczeniowych w tym

państwie.

13.09.2018

©Telksinoe s. 11/45

2. Agent ubezpieczeniowy, o którym mowa w ust. 1, może rozpocząć

wykonywanie działalności agencyjnej na ter ytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie

wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia uzyskania przez organ nadzoru informacji

od właściwego organu prowadzącego rejestr pośredników ubezpieczeniowych

w państwie członkowskim Unii Europejskiej o zamiarze podjęcia przez agenta

ubezpieczeniowego działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. W przypadku powzięcia wiadomości o naruszeniu prawa w działalności

agencyjnej wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez agenta

ubezpieczeniowego, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru może poinformować

o naruszeniu prawa właściwy organ prowadzący rejestr pośredników

ubezpieczeniowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym agent

ubezpieczeniowy jest zarejestrowany.

Art. 17. 1. Agent ubezpieczeniowy, wpisany do rejestru agentów

ubezpieczeniowych, może wykonywać działalność agencyjną na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Agent ubezpieczeniowy, który zamierza podjąć działalność agencyjną na

terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, ma obowiązek

powiadomić o tym organ nadzoru.

3. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, agent ubezpieczeniowy

wskazuje:

1) państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym działalność ma być

wykonywana;

2) adres oddziału lub przedstawicielstwa agenta ubezpieczeniowego w państwie

członkowskim Unii Europejskiej, w którym działalność ma być wykonywana,

jeżeli oddział lub przedstawicielstwo ma być ustanowione;

3) nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz którego agent

ubezpieczeniowy ma wykonywać działalność agencyjną w państwie

członkowskim Unii Europejskiej;

4) ustanowione ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej lub inną równoważną

gwarancję, której wysokość odpowiada co najmniej minimalnej sumie

gwarancyjnej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8,

jeżeli agent ubezpieczeniowy nie był zobowiązany do zawarcia umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 3.

13.09.2018

©Telksinoe s. 12/45

4. Organ nadzoru, w terminie 30 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa

w ust. 2, przekazuje właściwemu organowi prowadzącemu rejestr pośredników

ubezpieczeniowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym agent

ubezpieczeniowy zamierza wykonywać działalność, informację o zamiarze

podjęcia przez agenta ubezpieczeniowego działalności na terytorium tego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, wraz z informacją o tym, że agent

ubezpieczeniowy jest wpisany do rejestru pośredników ubezpieczeniowych

prowadzonego przez organ nadzoru.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się w przypadku, gdy państwo członkowskie

Unii Europejskiej, na którego terytorium agent ubezpieczeniowy zamierza podjąć

działalność, nie wyraziło woli otrzymywania informacji o zamiarze podejmowania

na terytorium tego państwa członkowskiego działalności przez agentów

ubezpieczeniowych zarejestrowanych w innych państwach członkowskich Unii

Europejskiej.

6. Organ nadzoru niezwłocznie informuje agenta ubezpieczeniowego:

1) o przekazaniu informacji, o której mowa w ust. 4, albo

2) że państwo członkowskie Unii Europejskiej, na którego terytorium agent

ubezpieczeniowy zamierza podjąć działalność, nie wyraziło woli

otrzymywania odpowiednich informacji, w przypadku określonym w ust. 5.

7. Agent ubezpieczeniowy niezwłocznie informuje organ nadzoru o każdym

przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 2–4.

Art. 18. Nadzór nad działalnością agenta ubezpieczeniowego sprawuje

zakład ubezpieczeń, na rzecz którego działa agent ubezpieczeniowy.

Art. 19. 1. Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę działalności zakładu

ubezpieczeń w zakresie korzystania z usług agentów ubezpieczeniowych.

2. Organ nadzoru może żądać od zakładu ubezpieczeń wyjaśnień i informacji

dotyczących agentów ubezpieczeniowych działających na rzecz danego zakładu

ubezpieczeń.

3. Organ nadzoru może wydawać zalecenia mające na celu usunięcie

stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowanie działalności zakładu ubezpieczeń

do przepisów prawa.

13.09.2018

©Telksinoe s. 13/45

4. Organ nadzoru może zakazać, w drodze decyzji, zakładowi ubezpieczeń

korzystania z usług agenta ubezpieczeniowego w razie naruszenia przez niego

przepisów prawa, niezachowania staranności lub dobrych obyczajów. W takim

przypadku zakład ubezpieczeń jest obowiązany do natychmiastowego rozwiązania

umowy z agentem ubezpieczeniowym oraz cofnięcia mu pełnomocnictwa,

o którym mowa w art. 12 ust. 1.

5. W razie odmowy udzielenia wyjaśnień i informacji, o których mowa w ust.

2, niewykonywania zaleceń określonych w ust. 3 lub naruszenia zakazu, o którym

mowa w ust. 4, organ nadzoru może nakładać na zakład ubezpieczeń kary

pieniężne, o których mowa w art. 362 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności

ubezpieczeniowej.

6. Organ nadzoru może nałożyć kary pieniężne określone w art. 362 ust. 1 pkt

2 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, jeżeli zakład ubezpieczeń nie zgłasza do

rejestru agentów ubezpieczeniowych przedsiębiorcy, z którym zawarł umowę

agencyjną, nie zgłasza zmian danych objętych wpisem do rejestru agentów

ubezpieczeniowych lub nie zwraca się z wnioskiem o wykreślenie z rejestru

agentów ubezpieczeniowych przedsiębiorcy, z którym rozwiązał umowę

agencyjną, w terminach określonych odpowiednio w art. 38, art. 41 ust. 1 i art. 42

ust. 1.

6a. W przypadku zakładu ubezpieczeń z siedzibą w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, wykonującego działalność ubezpieczeniową na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów rozdziału 8 ustawy o

działalności ubezpieczeniowej, na potrzeby kontroli i nadzoru nad działalnością

tego zakładu ubezpieczeń w zakresie korzystania z agentów ubezpieczeniowych

stosuje się odpowiednio art. 214 oraz art. 333 ust. 4–8 ustawy o działalności

ubezpieczeniowej.

7. (uchylony)

Art. 19a. 1. W toku kontroli zakładu ubezpieczeń badaniu podlega zgodność

działalności zakładu ubezpieczeń z prawem w zakresie korzystania z usług

agentów ubezpieczeniowych.

2. Kontrola obejmuje w szczególności:

13.09.2018

©Telksinoe s. 14/45

1) prawidłowość zawierania umów agencyjnych pod względem zgodności

z przepisami prawa, postanowienia umów agencyjnych oraz postanowienia

udzielanych pełnomocnictw;

2) terminowość składania wniosku o wpis do rejestru agentów

ubezpieczeniowych podmiotu, z którym została zawarta umowa agencyjna;

3) terminowość składania wniosku o dokonanie wpisu zmian do rejestru

agentów ubezpieczeniowych;

4) terminowość składania wniosku o wykreślenie podmiotu z rejestru agentów

ubezpieczeniowych;

5) prawidłowość danych dotyczących agentów ubezpieczeniowych,

przekazanych do organu nadzoru przez zakład ubezpieczeń wraz z wnioskiem

o wpis agenta ubezpieczeniowego do rejestru, zmianę danych agenta

ubezpieczeniowego w rejestrze bądź wykreślenie agenta ubezpieczeniowego

z rejestru;

6) przestrzeganie przez agentów ubezpieczeniowych wymogu wykonywania

czynności agencyjnych przez osoby fizyczne spełniające warunki określone

w art. 9 ust. 1;

7) w przypadku korzystania przez zakład ubezpieczeń z usług agentów

ubezpieczeniowych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym

państwie członkowskim Unii Europejskiej – sprawdzenie, czy agent

ubezpieczeniowy wykonuje działalność agencyjną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 16;

8) przestrzeganie przez agentów ubezpieczeniowych wymogu określonego

w art. 9 ust. 1a;

9) przestrzeganie przez agentów ubezpieczeniowych w prowadzonej

działalności obowiązujących przepisów prawa.

3. Czynności kontrolne powinny zostać przeprowadzone w terminie nie

dłuższym niż 60 dni od dnia rozpoczęcia kontroli.

Art. 19b. 1. Kontrolę przeprowadza zespół inspekcyjny składający się co

najmniej z dwóch inspektorów po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wydanego przez organ nadzoru.

2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w ust. 1,

zawiera co najmniej:

13.09.2018

©Telksinoe s. 15/45

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko inspektora uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer

jego legitymacji służbowej;

5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

3. Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie lub w miejscu wykonywania

działalności przez zakład ubezpieczeń oraz w godzinach pracy lub w czasie

faktycznego wykonywania działalności przez zakład ubezpieczeń.

Art. 19c. 1. Inspektor podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, jeżeli

ustalenia kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowiązki albo prawa

lub obowiązki jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we

wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia bądź osób

związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

2. Inspektor może być wyłączony również w razie stwierdzenia innych

przyczyn, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

3. Jeżeli okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, ujawnią się w toku

kontroli, inspektor powstrzymuje się od dalszych czynności i zawiadamia o tym

niezwłocznie organ nadzoru.

4. Wyłączony inspektor powinien podejmować jedynie czynności

niecierpiące zwłoki, ze względu na interes publiczny lub ważny interes zakładu

ubezpieczeń.

5. O wyłączeniu od udziału w kontroli postanawia organ nadzoru z urzędu

albo na wniosek zakładu ubezpieczeń lub na wniosek inspektora. Organ nadzoru,

postanawiając o wyłączeniu inspektora, uzupełnia skład zespołu inspekcyjnego,

a także zmienia odpowiednio upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz

niezwłocznie doręcza upoważnienia zakładowi ubezpieczeń.

13.09.2018

©Telksinoe s. 16/45

6. Z ważnych przyczyn organ nadzoru może zmienić skład osobowy zespołu

inspekcyjnego także w przypadkach innych niż określone w ust. 1 i 2. Zdanie

drugie ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 19d. 1. Zakład ubezpieczeń zapewnia zespołowi inspekcyjnemu warunki

i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzania kontroli.

2. Podczas kontroli zakład ubezpieczeń zapewnia inspektorom:

1) wstęp do wszystkich pomieszczeń kontrolowanego zakładu ubezpieczeń;

2) w miarę możliwości, swobodny dostęp do oddzielnego pomieszczenia

biurowego oraz środków łączności;

3) wgląd do wszelkich dokumentów kontrolowanego zakładu ubezpieczeń oraz

wymagane kopie, odpisy i wyciągi z tych dokumentów;

4) wgląd do danych zawartych w systemach informatycznych oraz wymagane

kopie lub wyciągi z tych danych, w tym również w formie elektronicznej;

5) wgląd do wszelkich dokumentów dotyczących agenta ubezpieczeniowego

zakładu ubezpieczeń, znajdujących się w posiadaniu zakładu ubezpieczeń

oraz wymagane kopie, odpisy i wyciągi z tych dokumentów;

6) uzyskanie wyjaśnień ustnych lub pisemnych od pracowników i agentów

ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń, w tym w miarę możliwości

w formie elektronicznej;

7) sporządzenie niezbędnych danych na żądanie inspektorów, w tym również

w miarę możliwości w formie elektronicznej;

8) możliwość zabezpieczenia dokumentów i innych dowodów.

3. Materiały sporządzane przez zakład ubezpieczeń na potrzeby

przeprowadzanej kontroli powinny być podpisane przez osoby upoważnione do ich

sporządzania. W przypadku odmowy dokonania tych czynności inspektor

sporządza stosowną adnotację na tych materiałach.

Art. 19e. 1. Ustaleń kontroli dokonuje się na podstawie dowodów.

2. Do dowodów zalicza się w szczególności:

1) dokumenty;

2) dane i informacje umieszczone w systemach informatycznych zakładu

ubezpieczeń;

3) dowody rzeczowe;

13.09.2018

©Telksinoe s. 17/45

4) oświadczenia, informacje i wyjaśnienia złożone przez upoważnionych

pracowników i pośredników ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń;

5) oświadczenia osób trzecich;

6) opinie ekspertów;

7) wyniki oględzin;

8) inne materiały będące przedmiotem kontroli, które mogą przyczynić się do

stwierdzenia stanu faktycznego w zakresie objętym kontrolą.

3. Organ nadzoru przed podpisaniem protokołu, o którym mowa w art. 19f

ust. 1, zapewnia zakładowi ubezpieczeń możliwość zapoznania się oraz

ustosunkowania się do materiałów, będących dowodami w kontroli, które nie

zostały uzyskane w toku kontroli.

4. Dowody uzyskane w toku kontroli są przechowywane w sposób

uniemożliwiający dostęp do nich bez zgody inspektora kierującego zespołem

inspekcyjnym.

5. Zebrane w toku kontroli dowody mogą być zabezpieczane przez:

1) oddanie na przechowanie zarządowi zakładu ubezpieczeń lub

upoważnionemu przez zarząd pracownikowi zakładu ubezpieczeń za

pokwitowaniem;

2) przechowanie w siedzibie zakładu ubezpieczeń w oddzielnym, zamkniętym

i opieczętowanym pomieszczeniu;

3) zabranie z zakładu ubezpieczeń za pokwitowaniem.

Art. 19f. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół.

2. Protokół kontroli zawiera w szczególności:

1) nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń;

2) datę i numer upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz jego zmiany;

3) miejsce i datę przeprowadzania czynności kontrolnych;

4) wskazanie jednostek organizacyjnych objętych kontrolą;

5) imiona i nazwiska inspektorów przeprowadzających kontrolę;

6) określenie zakresu kontroli;

7) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia

oraz udzielających informacji i wyjaśnień w toku kontroli;

8) opis dokonanych czynności oraz ustalenia stanu faktycznego;

13.09.2018

©Telksinoe s. 18/45

9) wzmiankę o poinformowaniu zakładu ubezpieczeń o przysługujących mu

prawach i obowiązkach;

10) wykaz załączników z podaniem nazwy i cech każdego załącznika;

11) miejsce i datę sporządzenia protokołu.

3. Protokół kontroli sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden

egzemplarz inspektor kierujący zespołem inspekcyjnym lub w jego zastępstwie

inny inspektor wchodzący w skład zespołu inspekcyjnego przeprowadzającego

kontrolę przekazuje zakładowi ubezpieczeń.

4. Osoba upoważniona przez organ zarządzający zakładu ubezpieczeń

potwierdza odbiór protokołu kontroli na jednym egzemplarzu protokołu

podpisanym przez inspektora kierującego zespołem inspekcyjnym. Osoby te

parafują każdą stronę protokołu.

5. Jeżeli zakład ubezpieczeń odmawia lub uchyla się od odebrania protokołu

kontroli, organ nadzoru wzywa pisemnie zakład ubezpieczeń do odebrania

protokołu, wyznaczając termin nie krótszy niż 7 dni do dokonania tej czynności.

W przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu protokół uważa się

za doręczony z upływem ostatniego dnia tego terminu.

Art. 19g. 1. Po podpisaniu protokołu kontroli nie dokonuje się w protokole

żadnych poprawek i dopisków, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Oczywiste omyłki pisarskie prostuje inspektor kierujący zespołem

inspekcyjnym, parafując sprostowania. Organ nadzoru o sprostowaniu oczywistych

omyłek pisarskich informuje pisemnie zakład ubezpieczeń.

Art. 19h. 1. W terminie 14 dni od dnia podpisania protokołu kontroli zakład

ubezpieczeń może zgłosić organowi nadzoru pisemne zastrzeżenia i uwagi do treści

protokołu oraz wyjaśnienia w sprawach objętych zakresem kontroli.

2. O sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń organ nadzoru informuje zakład

ubezpieczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia zastrzeżeń.

3. Informacje o sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń załącza się do protokołu

kontroli.

Art. 19i. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się

przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

13.09.2018

©Telksinoe s. 19/45

Rozdział 3

Broker ubezpieczeniowy

Art. 20. Brokerem ubezpieczeniowym jest osoba fizyczna albo prawna

posiadająca, wydane przez organ nadzoru, zezwolenie na wykonywanie

działalności brokerskiej i wpisana do rejestru brokerów ubezpieczeniowych.

Art. 21. Nadzór nad działalnością brokerów ubezpieczeniowych sprawuje

organ nadzoru.

Art. 22. 1. Broker ubezpieczeniowy z tytułu wykonywania działalności

brokerskiej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej

obejmującemu szkody wyrządzone osobie poszukującej ochrony

ubezpieczeniowej, ubezpieczającemu, ubezpieczonemu lub osobie uprawnionej

z umowy ubezpieczenia, w tym także szkody wyrządzone przez osoby fizyczne,

przez które broker ubezpieczeniowy wykonuje czynności brokerskie, oraz

podmioty, o których mowa w art. 25.

2. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa

w ust. 1, obejmuje szkody wyrządzone przez brokera ubezpieczeniowego

w związku z działalnością wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

3. W przypadku brokera ubezpieczeniowego, o którym mowa w art. 31,

przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli broker ubezpieczeniowy posiada ustanowione

w państwie członkowskim Unii Europejskiej ubezpieczenie odpowiedzialności

cywilnej lub inną równoważną gwarancję, której wysokość odpowiada co najmniej

minimalnej sumie gwarancyjnej określonej w przepisach wydanych na podstawie

ust. 4.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym

mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej

działalności, zakres realizowanych zadań oraz wzrost europejskiego indeksu cen

konsumpcyjnych.

13.09.2018

©Telksinoe s. 20/45

Art. 23. 1. Broker ubezpieczeniowy może wykonywać czynności brokerskie

wyłącznie przez osoby fizyczne, które spełniają wymogi określone w art. 28 ust. 3

pkt 1 lit. a–e.

2. Broker ubezpieczeniowy składa, wraz z niezbędnymi dokumentami,

wniosek o wpisanie do rejestru brokerów ubezpieczeniowych osób fizycznych,

o których mowa w ust. 1.

Art. 24. 1. Broker ubezpieczeniowy nie może:

1) wykonywać działalności agencyjnej ani wykonywać czynności agencyjnych;

2) pozostawać w żadnym stałym stosunku umownym z zakładem ubezpieczeń;

3) być członkiem organów nadzorczych lub zarządzających zakładu

ubezpieczeń;

4) posiadać akcji zakładu ubezpieczeń, z wyjątkiem akcji dopuszczonych do

obrotu na rynku regulowanym.

2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy:

1) umowy ubezpieczenia, na podstawie której broker ubezpieczeniowy jest

ubezpieczonym lub ubezpieczającym, ani umowy zawartej przez brokera

ubezpieczeniowego z zakładem ubezpieczeń, dotyczących sposobu

wzajemnego rozliczania się z tytułu wykonywania czynności brokerskich;

2) zlecania brokerom reasekuracyjnym zawierania umów reasekuracji,

w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji

ubezpieczeniowych;

3) zlecania brokerom reasekuracyjnym zawierania umów retrocesji, w zakresie

cedowania ryzyka z umów reasekuracji.

3. W przypadku nabycia lub posiadania akcji, o których mowa w ust. 1 pkt 4,

broker ubezpieczeniowy jest obowiązany powiadomić o tym organ nadzoru.

4. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków organów osoby

prawnej prowadzącej działalność brokerską oraz osób wykonujących czynności

brokerskie u brokera ubezpieczeniowego na podstawie umowy o pracę, umowy

zlecenia, umowy o dzieło lub innej umowy o podobnym charakterze.

5. Przepis ust. 1 pkt 1 ma zastosowanie do pracowników brokera

ubezpieczeniowego.

13.09.2018

©Telksinoe s. 21/45

Art. 25. Broker ubezpieczeniowy może zlecić wykonywanie czynności,

o których mowa w art. 4 pkt 2, wymagających specjalistycznej wiedzy innym

podmiotom, z wyłączeniem prawa składania i przyjmowania oświadczeń woli

w imieniu klientów.

Art. 26. 1. Broker ubezpieczeniowy jest obowiązany:

1) poinformować poszukującego ochrony ubezpieczeniowej o firmie, pod którą

wykonuje działalność brokerską, adresie siedziby, rejestrze pośredników

ubezpieczeniowych, do którego jest wpisany, i sposobie sprawdzenia wpisu

do rejestru oraz, w przypadku brokera ubezpieczeniowego wpisanego do

rejestru prowadzonego przez organ nadzoru, okazywać zakładowi

ubezpieczeń i poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej, przy pierwszej

czynności i na każde żądanie, zezwolenie na wykonywanie działalności

brokerskiej;

2) przed zawarciem umowy ubezpieczenia udzielić na piśmie porady, w oparciu

o rzetelną analizę ofert w liczbie wystarczającej do opracowania

rekomendacji najwłaściwszej umowy ubezpieczenia oraz pisemnie wyjaśnić

podstawy, na których opiera się rekomendacja;

3) zachować w tajemnicy wszystkie informacje uzyskane w związku

z wykonywaniem czynności brokerskich; obowiązek ten ciąży na brokerze

ubezpieczeniowym również po rozwiązaniu stosunku umownego ze

zleceniodawcą;

4) poinformować poszukującego ochrony ubezpieczeniowej, przy pierwszej

czynności, o posiadanych akcjach albo udziałach zakładu ubezpieczeń

uprawniających co najmniej do 10% głosów na walnym zgromadzeniu albo

zgromadzeniu wspólników oraz, w przypadku brokera ubezpieczeniowego

będącego osobą prawną, o akcjach albo udziałach brokera ubezpieczeniowego

posiadanych przez zakład ubezpieczeń, uprawniających co najmniej do 10%

głosów na walnym zgromadzeniu albo zgromadzeniu wspólników;

5) (uchylony)

6) wykonywać działalność z poszanowaniem interesów stron umowy

ubezpieczenia.

13.09.2018

©Telksinoe s. 22/45

2. Osoby fizyczne wykonujące czynności brokerskie są obowiązane

okazywać dokument upoważniający do działania w imieniu brokera

ubezpieczeniowego.

Art. 27. Określenia wskazujące na wykonywanie działalności brokerskiej

w zakresie ubezpieczeń lub reasekuracji mogą być używane w nazwie lub reklamie

oraz do oznaczania działalności wyłącznie przez podmiot posiadający zezwolenie

na wykonywanie działalności brokerskiej w zakresie ubezpieczeń lub reasekuracji

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo podmiot wykonujący działalność

brokerską w zakresie ubezpieczeń lub reasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z art. 31 ust. 1.

Art. 28. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności brokerskiej w zakresie

ubezpieczeń albo w zakresie reasekuracji, zwane dalej „zezwoleniem”, wydaje

organ nadzoru w drodze decyzji.

1a. Organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia w drodze decyzji.

2. Ten sam podmiot może posiadać zezwolenie zarówno na wykonywanie

działalności brokerskiej w zakresie ubezpieczeń, jak i na wykonywanie

działalności brokerskiej w zakresie reasekuracji.

3. Zezwolenie wydaje się na wniosek:

1) osoby fizycznej, która:

a) ma pełną zdolność do czynności prawnych,

b) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo:

– przeciwko życiu i zdrowiu,

– przeciwko wymiarowi sprawiedliwości,

– przeciwko ochronie informacji,

– przeciwko wiarygodności dokumentów,

– przeciwko mieniu,

– przeciwko obrotowi gospodarczemu,

– przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,

– skarbowe,

c) daje rękojmię należytego wykonywania działalności brokerskiej,

d) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe,

13.09.2018

©Telksinoe s. 23/45

e) zdała egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów

Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych odpowiednio do zakresu

działalności albo uzyskała zwolnienie z egzaminu,

f) posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w zakresie

ubezpieczeń zdobyte w okresie 8 lat bezpośrednio poprzedzających

złożenie wniosku o uzyskanie zezwolenia na wykonywanie działalności

brokerskiej,

g) zawarła umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu

wykonywania działalności brokerskiej;

2) osoby prawnej:

a) której wszyscy członkowie zarządu spełniają warunki, o których mowa

w pkt 1 lit. a–d, przy czym co najmniej połowa z nich dodatkowo spełnia

warunki określone w pkt 1 lit. e i f albo w ust. 5a lub 5b,

b) spełnia warunek określony w pkt 1 lit. g.

3a. Brokerem ubezpieczeniowym nie może być przedsiębiorca prawomocnie

pozbawiony prawa prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 373 lub

art. 374 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze2), w czasie trwania orzeczonego

zakazu.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

1) firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej

(NIP);

3) określenie zakresu działalności brokerskiej, na którą ma być udzielone

zezwolenie;

4) w przypadku osoby prawnej – także wskazanie imion i nazwisk członków

zarządu.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dokumenty

potwierdzające spełnienie warunków niezbędnych do uzyskania zezwolenia.

5a. Warunku zdania egzaminu przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów

Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych oraz warunku, o którym mowa w ust. 3

pkt 1 lit. f, nie stosuje się do osób fizycznych ubiegających się o zezwolenie na

wykonywanie działalności brokerskiej w zakresie ubezpieczeń, członków zarządu

13.09.2018

©Telksinoe s. 24/45

osoby prawnej, która ubiega się o takie zezwolenie, oraz osób fizycznych, przez

które broker ubezpieczeniowy będzie wykonywać czynności brokerskie w zakresie

ubezpieczeń, jeżeli osoby takie:

1) co najmniej przez 5 lat wykonywały czynności bezpośrednio związane

z czynnościami brokerskimi w zakresie ubezpieczeń w okresie 10 lat

bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku;

2) posiadają pozytywną opinię brokera ubezpieczeniowego, pod kierunkiem

którego wykonywały czynności, o których mowa w pkt 1.

5b. Warunku zdania egzaminu przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów

Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych oraz warunku, o którym mowa w ust. 3

pkt 1 lit. f, nie stosuje się do osób fizycznych ubiegających się o zezwolenie na

wykonywanie działalności brokerskiej w zakresie reasekuracji, członków zarządu

osoby prawnej, która ubiega się o takie zezwolenie, oraz osób fizycznych, przez

które broker reasekuracyjny będzie wykonywać czynności brokerskie w zakresie

reasekuracji, jeżeli osoby takie:

1) co najmniej przez 5 lat wykonywały czynności bezpośrednio związane

z czynnościami brokerskimi w zakresie reasekuracji w okresie 10 lat

bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku;

2) posiadają pozytywną opinię brokera reasekuracyjnego, pod kierunkiem

którego wykonywały czynności, o których mowa w pkt 1.

5c. Komisja Egzaminacyjna dla Brokerów Ubezpieczeniowych

i Reasekuracyjnych, na wniosek jednostek organizacyjnych uczelni uprawnionych

do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych lub doktora nauk

prawnych, stwierdza uznanie studiów wyższych ukończonych w Rzeczypospolitej

Polskiej lub zagranicznych studiów wyższych uznawanych w Rzeczypospolitej

Polskiej za równorzędne, jeżeli zakresem kształcenia obejmują one zakres tematów

egzaminu dla brokerów ubezpieczeniowych lub zakres tematów egzaminu dla

brokerów reasekuracyjnych.

5d. Komisja Egzaminacyjna dla Brokerów Ubezpieczeniowych

i Reasekuracyjnych, na wniosek osoby fizycznej, zwalnia ją z egzaminu, jeżeli

osoba ta ukończyła uznane przez Komisję studia wyższe, o których mowa

w ust. 5c, oraz zdała egzaminy na tych studiach przeprowadzone w formie

pisemnej, a od ukończenia studiów nie upłynęło więcej niż 3 lata.

13.09.2018

©Telksinoe s. 25/45

6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze

rozporządzenia, wykaz dokumentów, które dołącza się do wniosku, o którym mowa

w ust. 3, z uwzględnieniem w szczególności konieczności przedstawienia pełnej

informacji o podmiotach ubiegających się o wydanie zezwolenia.

Art. 29. Zezwolenie określa:

1) imię lub imiona i nazwisko oraz adres zamieszkania osoby fizycznej oraz

firmę, pod którą osoba fizyczna wykonuje działalność gospodarczą,

w przypadku osoby prawnej – firmę przedsiębiorcy, siedzibę i adres;

2) zakres działalności.

Art. 30. 1. W przypadku utraty dokumentu zezwolenia, broker

ubezpieczeniowy może wystąpić do organu nadzoru z pisemnym wnioskiem

o wydanie jego duplikatu.

2. Organ nadzoru wystawia duplikat na podstawie posiadanych dokumentów.

3. Duplikat wystawia się na druku odpowiadającym dokumentowi

zezwolenia. Na pierwszej stronie u góry należy umieścić wyraz „DUPLIKAT”. Pod

tekstem należy dodać wyrazy „oryginał podpisali” i wymienić nazwiska osób, które

podpisały oryginał zezwolenia, albo stwierdzić nieczytelność podpisów oraz

zamieścić datę wydania duplikatu i opatrzyć okrągłą pieczęcią urzędową. Duplikat

podpisuje osoba upoważniona przez organ nadzoru.

4. Informację o wydaniu duplikatu zezwolenia umieszcza się w teczce akt.

Art. 31. 1. Broker ubezpieczeniowy, mający siedzibę lub miejsce

zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, może

wykonywać działalność brokerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

jest wpisany do odpowiedniego rejestru pośredników ubezpieczeniowych w tym

państwie.

2. Broker ubezpieczeniowy, o którym mowa w ust. 1, może rozpocząć

wykonywanie działalności brokerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie

wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia uzyskania przez organ nadzoru informacji

od właściwego organu prowadzącego rejestr pośredników ubezpieczeniowych

w państwie członkowskim Unii Europejskiej o zamiarze podjęcia przez brokera

ubezpieczeniowego działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

13.09.2018

©Telksinoe s. 26/45

3. W przypadku powzięcia wiadomości o naruszeniu prawa w działalności

brokerskiej wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez brokera

ubezpieczeniowego, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru może poinformować

o tym właściwy organ prowadzący rejestr pośredników ubezpieczeniowych

w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym broker ubezpieczeniowy

jest zarejestrowany.

Art. 32. 1. Broker ubezpieczeniowy, posiadający zezwolenie na

wykonywanie działalności brokerskiej wydane przez organ nadzoru, może

wykonywać tę działalność na terytorium innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Broker ubezpieczeniowy, który zamierza podjąć działalność brokerską na

terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, ma obowiązek

powiadomić o tym organ nadzoru.

3. Broker ubezpieczeniowy przekazując informację, o której mowa w ust. 2,

wskazuje:

1) państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym działalność ma być

wykonywana;

2) adres oddziału lub przedstawicielstwa brokera ubezpieczeniowego

w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym działalność ma być

wykonywana, jeżeli oddział lub przedstawicielstwo ma być ustanowione.

4. Organ nadzoru, w terminie 30 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa

w ust. 2, przekazuje właściwemu organowi prowadzącemu rejestr pośredników

ubezpieczeniowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym broker

ubezpieczeniowy zamierza wykonywać działalność, informację o zamiarze

podjęcia przez brokera ubezpieczeniowego działalności na terytorium tego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, wraz z informacją o tym, że broker

ubezpieczeniowy jest wpisany do rejestru prowadzonego przez organ nadzoru.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się w przypadku, gdy państwo członkowskie

Unii Europejskiej, na którego terytorium broker ubezpieczeniowy zamierza podjąć

działalność, nie wyraziło woli otrzymywania informacji o zamiarze podejmowania

na terytorium tego państwa członkowskiego działalności przez brokerów

ubezpieczeniowych zarejestrowanych w innych państwach członkowskich Unii

Europejskiej.

13.09.2018

©Telksinoe s. 27/45

6. Organ nadzoru niezwłocznie informuje brokera ubezpieczeniowego:

1) o przekazaniu informacji, o której mowa w ust. 4, albo

2) że państwo członkowskie Unii Europejskiej, na którego terytorium broker

ubezpieczeniowy zamierza podjąć działalność, nie wyraziło woli

otrzymywania odpowiednich informacji, w przypadku określonym w ust. 5.

7. Broker ubezpieczeniowy niezwłocznie informuje organ nadzoru o każdym

przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 2.

Art. 33. Broker ubezpieczeniowy jest obowiązany informować organ nadzoru

o wszystkich zmianach stanu faktycznego i prawnego dotyczących jego

i wykonywanej przez niego działalności w zakresie art. 28, w terminie 7 dni od

dnia zaistnienia zmiany.

Art. 33a. Przepisy art. 28 ust. 5a i 5b stosuje się odpowiednio do członków

zarządu osoby prawnej wykonującej działalność brokerską.

Art. 34. 1. Organ nadzoru cofa zezwolenie, w drodze decyzji:

1) jeżeli broker ubezpieczeniowy przestał spełniać wymogi niezbędne do

wykonywania swojej działalności, określone ustawą;

2) na wniosek brokera.

2. Organ nadzoru może cofnąć zezwolenie, jeżeli broker ubezpieczeniowy

wykonuje działalność z naruszeniem przepisów prawa lub w rażący sposób narusza

interesy zleceniodawcy.

3. W przypadku cofnięcia zezwolenia, z przyczyn określonych w ust. 2,

o ponowne wydanie zezwolenia można ubiegać się po upływie 3 lat od dnia

cofnięcia zezwolenia; w tym okresie nie można być członkiem organów

zarządzających lub nadzorczych osoby prawnej prowadzącej działalność

brokerską.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do członków organów

zarządzających lub nadzorczych osoby prawnej w ykonującej działalność

brokerską.

5. Członkowie organów zarządzających lub nadzorczych osoby prawnej

wykonującej działalność brokerską, której zostało cofnięte zezwolenie na

podstawie ust. 2, nie mogą być przez okres 3 lat członkami organów

13.09.2018

©Telksinoe s. 28/45

zarządzających lub nadzorczych osoby prawnej ubiegającej się o wydanie

zezwolenia.

[6. Zezwolenie wygasa z chwilą śmierci brokera ubezpieczeniowego lub

z chwilą wykreślenia go z rejestru przedsiębiorców lub ewidencji działalności

gospodarczej.]

Nowe brzmienie

<6. Zezwolenie wygasa z chwilą wykreślenia brokera z rejestru ust. 6 w art. 34

wejdzie w życie z

przedsiębiorców albo wykreślenia go z ewidencji działalności gospodarczej dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

z innej przyczyny niż śmierć przedsiębiorcy.> poz. 1629).

Art. 35. 1. Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę działalności i stanu

majątkowego podmiotów wykonujących działalność brokerską, w zakresie tej

działalności.

2. Organ nadzoru może żądać od podmiotów prowadzących działalność

brokerską wyjaśnień i informacji dotyczących ich działalności i gospodarki

finansowej oraz zarządzić przekazywanie wymaganych danych.

3. Organ nadzoru może wydawać zalecenia mające na celu usunięcie

stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowanie działalności brokerskiej do

przepisów prawa.

4. W przypadku niewykonywania zaleceń, o których mowa w ust. 3,

wykonywania działalności z naruszeniem przepisów prawa, odmowy udzielenia

wyjaśnień i informacji, o których mowa w ust. 2, organ nadzoru może nakładać,

w drodze decyzji:

1) na członków zarządu lub prokurentów podmiotu wykonującego działalność

brokerską, będącego osobą prawną – kary pieniężne do wysokości

dziesięciokrotnego ostatnio ogłoszonego przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw;

2) na podmiot wykonujący działalność brokerską, będący osobą prawną – kary

pieniężne do wysokości trzykrotnej prowizji uzyskanej za ostatnie 3 miesiące

przed nałożeniem kary;

3) na podmiot wykonujący działalność brokerską, będący osobą fizyczną – kary

pieniężne do wysokości dziesięciokrotnego ostatnio ogłoszonego

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw.

5. Wpływy z tytułu kar pieniężnych określonych w ust. 4 stanowią dochód

budżetu państwa.

13.09.2018

©Telksinoe s. 29/45

6. (uchylony)

Art. 35a. 1. Do zakresu kontroli należy sprawdzanie działalności i stanu

majątkowego przedsiębiorców prowadzących działalność brokerską oraz

stwierdzanie zgodności prowadzonej działalności z prawem oraz uzyskanym

zezwoleniem.

2. Czynności kontrolne powinny zostać przeprowadzone w terminie nie

dłuższym niż 60 dni od dnia rozpoczęcia kontroli.

Art. 35b. 1. Kontrolę przedsiębiorcy prowadzącego działalność brokerską

przeprowadza zespół inspekcyjny składający się co najmniej z dwóch inspektorów

po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli wydanego przez organ nadzoru.

2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w ust. 1,

zawiera co najmniej:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko inspektora uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer

jego legitymacji służbowej;

5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

3. Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie lub w miejscu wykonywania

działalności przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność brokerską oraz

w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności przez

przedsiębiorcę prowadzącego działalność brokerską.

4. Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego,

mogą być przeprowadzane również w siedzibie organu jeżeli może to usprawnić

prowadzenie kontroli.

13.09.2018

©Telksinoe s. 30/45

Art. 35c. 1. Inspektor podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, jeżeli