Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 2171

©Telksinoe s. 1/174

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 2171, 2260, 2261,

z 2017 r. poz. 791.

U S T A W A

z dnia 28 lutego 2003 r.

Prawo upadłościowe 1)

CZĘŚĆ PIERWSZA

PRZEPISY OGÓLNE O POSTĘPOWANIU UPADŁOŚCIOWYM I JEGO

SKUTKACH

TYTUŁ I

Przepisy ogólne

DZIAŁ I

Przepisy wstępne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje:

1) zasady wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych

dłużników będących przedsiębiorcami;

2) zasady dochodzenia roszczeń od niewypłacalnych dłużników będących osobami

fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej;

3) skutki ogłoszenia upadłości;

4) zasady umarzania zobowiązań upadłego będącego osobą fizyczną.

5) (uchylony)

2. Przepisy ustawy stosuje się również do innych podmiotów określonych

w ustawie.

Art. 2. 1. Postępowanie uregulowane ustawą należy prowadzić tak, aby

roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeśli

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 2001/17/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów

ubezpieczeń (Dz. Urz. WE L 110 z 20.04.2001);

2) dyrektywy 2001/24/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji

kredytowych (Dz. Urz. WE L 125 z 05.05.2001).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie –

z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

2017-05-26

©Telksinoe s. 2/174

racjonalne względy na to pozwolą – dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało

zachowane.

1a. Postępowanie uregulowane ustawą wobec osób fizycznych, o których mowa

w art. 5, należy prowadzić również tak, aby rzetelny dłużnik uzyskał możliwość

oddłużenia.

2. Postępowanie uregulowane ustawą wobec osób fizycznych nieprowadzących

działalności gospodarczej należy prowadzić tak, aby umożliwić umorzenie

zobowiązań upadłego niewykonanych w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to

możliwe – zaspokoić roszczenia wierzycieli w jak najwyższym stopniu.

Art. 3. Postępowanie uregulowane ustawą może być wszczęte tylko na wniosek

złożony przez podmioty określone w ustawie.

Art. 4. Przepisy części pierwszej stosuje się odpowiednio do innych rodzajów

postępowań unormowanych w ustawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

DZIAŁ II

Podmiotowy zakres stosowania ustawy

Art. 5. 1. Przepisy ustawy stosuje się do przedsiębiorców w rozumieniu ustawy

z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380, 585 i 1579),

jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

2. Przepisy ustawy stosuje się także do:

1) spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących

działalności gospodarczej;

2) wspólników osobowych spółek handlowych, ponoszących odpowiedzialność za

zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;

3) wspólników spółki partnerskiej.

Art. 6. Nie można ogłosić upadłości:

1) Skarbu Państwa;

2) jednostek samorządu terytorialnego;

3) publicznych samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej;

4) instytucji i osób prawnych utworzonych w drodze ustawy, chyba że ustawa ta

stanowi inaczej, oraz utworzonych w wykonaniu obowiązku nałożonego ustawą;

5) osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, które nie prowadzą innej

działalności gospodarczej lub zawodowej;

6) uczelni;

2017-05-26

©Telksinoe s. 3/174

7) funduszy inwestycyjnych.

Art. 7. W razie śmierci przedsiębiorcy można ogłosić jego upadłość, jeżeli

wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony w terminie roku od dnia jego śmierci.

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć wierzyciel, a także spadkobierca, oraz

małżonek i każde z dzieci lub rodziców zmarłego, chociażby nie dziedziczyli po nim

spadku.

Art. 8. 1. Wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości osoby

fizycznej, która była przedsiębiorcą, także po zaprzestaniu prowadzenia przez nią

działalności gospodarczej, jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru nie

upłynął rok. Postępowanie toczy się według przepisów tytułu V części trzeciej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób, które przestały być

wspólnikami osobowych spółek handlowych.

Art. 9. Wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej,

która faktycznie prowadziła działalność gospodarczą, nawet wówczas gdy nie

dopełniła obowiązku jej zgłoszenia we właściwym rejestrze, jeżeli od dnia

zaprzestania prowadzenia działalności nie upłynął rok. Postępowanie toczy się według

przepisów tytułu V części trzeciej.

Art. 9a. Nie można ogłosić upadłości przedsiębiorcy w okresie od otwarcia

postępowania restrukturyzacyjnego do jego zakończenia lub prawomocnego

umorzenia.

Art. 9b. 1. W przypadku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i wniosku

restrukturyzacyjnego, w pierwszej kolejności rozpoznaje się wniosek

restrukturyzacyjny.

2. Sąd upadłościowy wstrzymuje rozpoznanie wniosku o ogłoszenie upadłości

do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie wniosku

restrukturyzacyjnego. Wstrzymanie rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości nie

wyłącza możliwości zabezpieczenia majątku.

3. Jeżeli wstrzymaniu rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości sprzeciwia

się interes ogółu wierzycieli, przepisu ust. 2 nie stosuje się. W takiej sytuacji sąd

upadłościowy wydaje postanowienie o przejęciu wniosku o ogłoszenie upadłości i

wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jednym

postanowieniem. Sąd upadłościowy rozpoznaje wnioski w składzie właściwym dla

rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 4/174

4. Jeżeli przejęcie wniosku o ogłoszenie upadłości i wniosku

restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania prowadziłoby do znacznego

opóźnienia wydania orzeczenia w przedmiocie ogłoszenia upadłości, ze szkodą dla

wierzycieli, a podstawy restrukturyzacji przedstawione przez dłużnika we wniosku

restrukturyzacyjnym są znane sądowi upadłościowemu, sąd upadłościowy nie wydaje

postanowienia o przejęciu wniosków do wspólnego rozpoznania i rozpoznaje wniosek

o ogłoszenie upadłości, o czym zawiadamia sąd restrukturyzacyjny.

DZIAŁ III

Podstawy ogłoszenia upadłości

Art. 10. Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się

niewypłacalny.

Art. 11. 1. Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania

swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych.

1a. Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich

wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań

pieniężnych przekracza trzy miesiące.

2. Dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest

niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość

jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery

miesiące.

3. Do majątku, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się składników

niewchodzących w skład masy upadłości.

4. Do zobowiązań pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się

zobowiązań przyszłych, w tym zobowiązań pod warunkiem zawieszającym oraz

zobowiązań wobec wspólnika albo akcjonariusza z tytułu pożyczki lub innej

czynności prawnej o podobnych skutkach, o których mowa w art. 342 ust. 1 pkt 4.

5. Domniemywa się, że zobowiązania pieniężne dłużnika przekraczają wartość

jego majątku, jeżeli zgodnie z bilansem jego zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na

zobowiązania oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekraczają wartość

jego aktywów, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery

miesiące.

2017-05-26

©Telksinoe s. 5/174

6. Sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli nie ma zagrożenia

utraty przez dłużnika zdolności do wykonywania jego wymagalnych zobowiązań

pieniężnych w niedługim czasie.

7. Przepisy ust. 2–6 nie mają zastosowania do spółek osobowych określonych

w ustawie z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1578 i 1579), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”, w których co

najmniej jednym wspólnikiem odpowiadającym za zobowiązania spółki bez

ograniczenia całym swoim majątkiem jest osoba fizyczna.

Art. 12. (uchylony)

Art. 12a. Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości złożony przez wierzyciela,

jeżeli dłużnik wykaże, że wierzytelność ma w całości charakter sporny, a spór zaistniał

między stronami przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości.

Art. 13. 1. Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek

niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub

wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów.

2. Sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości w razie stwierdzenia, że

majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym,

zastawem skarbowym lub hipoteką morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek

nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

2a. Oddalając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd ustala, czy materiał

zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania podmiotu wpisanego do

Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego.

3. Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że obciążenia majątku dłużnika są

bezskuteczne według przepisów ustawy albo gdy dokonane zostały w celu

pokrzywdzenia wierzycieli, jak również jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że

dłużnik dokonał innych czynności prawnych bezskutecznych według przepisów

ustawy, którymi wyzbył się majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów

postępowania, a okoliczności sprawy wskazują, że zastosowanie przepisów o

bezskuteczności i zaskarżaniu czynności upadłego doprowadzi do uzyskania majątku

o wartości przekraczającej przewidywaną wysokość kosztów, przepisów ust. 1 i 2 nie

stosuje się.

4. Postanowienie o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie ust.

1 lub 2 obwieszcza się.

Art. 14. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 6/174

Art. 15. (uchylony)

Art. 16. (uchylony))

Art. 17. (uchylony)

TYTUŁ II

Postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości

DZIAŁ I

Sąd

Art. 18. Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd upadłościowy w składzie

trzech sędziów zawodowych. Sądem upadłościowym jest sąd rejonowy – sąd

gospodarczy.

Art. 19. 1. Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla

głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika.

1a. Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym

dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które

jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich.

1b. W przypadku osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, domniemywa

się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce siedziby.

1c. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub

zawodową domniemywa się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest

główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub zawodowej; w przypadku

każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, że głównym ośrodkiem podstawowej

działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby.

2. (uchylony)

3. Jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka

podstawowej działalności, właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo siedziby

dłużnika, a jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zwykłego

pobytu albo siedziby, właściwy jest sąd, w którego obszarze znajduje się majątek

dłużnika.

4. Jeżeli okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę przekazuje się temu sądowi.

Na postanowienie o przekazaniu sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie to

wiąże sąd, któremu sprawa została przekazana. Czynności dokonane w sądzie

niewłaściwym pozostają w mocy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 7/174

DZIAŁ II

Wniosek o ogłoszenie upadłości

Art. 20. 1. Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik lub każdy z

jego wierzycieli osobistych.

2. Wniosek mogą zgłosić również:

1) w stosunku do spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej oraz

spółki komandytowo-akcyjnej – każdy ze wspólników odpowiadających bez

ograniczenia za zobowiązania spółki;

2) w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających

osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną –

każdy, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do

prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie

z innymi osobami;

3) w stosunku do przedsiębiorstwa państwowego – także organ założycielski;

4) w stosunku do jednoosobowej spółki Skarbu Państwa – także pełnomocnik

Rządu, państwowa osoba prawna, organ lub inna jednostka uprawniona do

wykonywania praw z akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa;

5) w stosunku do osoby prawnej, spółki jawnej, spółki partnerskiej oraz spółki

komandytowej i komandytowo-akcyjnej, będących w stanie likwidacji – każdy

z likwidatorów;

6) w stosunku do osoby prawnej wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego –

kurator ustanowiony na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.

o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687, 996 i 1579);

7) w stosunku do dłużnika, któremu została udzielona pomoc publiczna o wartości

przekraczającej 100 000 euro –organ udzielający pomocy;

8) w stosunku do dłużnika, wobec którego prowadzona jest egzekucja przez zarząd

przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie Kodeksu

postępowania cywilnego – zarządca ustanowiony w tym postępowaniu.

Art. 21. 1. Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni

od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie

wniosek o ogłoszenie upadłości.

2. Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna

nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność

prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto na podstawie

2017-05-26

©Telksinoe s. 8/174

ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego

reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, ponoszą odpowiedzialność za szkodę

wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 1, chyba że

nie ponoszą winy. Osoby te mogą uwolnić się od odpowiedzialności, w szczególności

jeżeli wykażą, że w terminie określonym w ust. 1 otwarto postępowanie

restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu.

3a. W przypadku dochodzenia odszkodowania przez wierzyciela

niewypłacalnego dłużnika domniemywa się, że szkoda, o której mowa w ust. 3,

obejmuje wysokość niezaspokojonej wierzytelności tego wierzyciela wobec dłużnika.

4. (uchylony)

5. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, nie ponoszą odpowiedzialności za

niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w czasie, gdy prowadzona jest egzekucja

przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli obowiązek złożenia wniosku o

ogłoszenie upadłości powstał w czasie prowadzenia egzekucji.

Art. 22. 1. Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien zawierać:

1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w

Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres, a jeżeli dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna

jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna

ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska reprezentantów w tym

likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej –

imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za

zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;

2) wskazanie miejsca, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej

działalności dłużnika;

3) wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;

4) informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub

prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia

2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach

rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi

2017-05-26

©Telksinoe s. 9/174

systemami (Dz. U. z 2016 r. poz. 1224) lub niebędącym uczestnikiem

podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu tej ustawy;

5) informację, czy dłużnik jest spółką publiczną w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach

publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1639).

2. (uchylony)

2a. (uchylony)

3. Jeżeli wniosek zgłasza wierzyciel, przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się.

Art. 22a. Wnioskodawca uiszcza zaliczkę na wydatki w toku postępowania

w przedmiocie ogłoszenia upadłości w wysokości jednokrotności przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego i wraz z wnioskiem przedstawia dowód jej uiszczenia. W przypadku

braku uiszczenia zaliczki przewodniczący wzywa do uiszczenia zaliczki w terminie

tygodnia pod rygorem zwrotu wniosku.

Art. 23. 1. Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza dłużnik, do wniosku

powinien dołączyć:

1) aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;

2) bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień

przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;

3) spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego

z nich oraz terminów zapłaty, a także listę zabezpieczeń dokonanych przez

wierzycieli na jego majątku wraz z datami ich ustanowienia;

4) oświadczenie o spłatach wierzytelności lub innych długów dokonanych

w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku;

5) spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami,

z określeniem wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty;

6) wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko

dłużnikowi;

7) informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika

hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych, zastawów skarbowych i hipotek

morskich oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub

w rejestrach, jak również o prowadzonych innych postępowaniach sądowych,

2017-05-26

©Telksinoe s. 10/174

administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami polubownymi

dotyczących majątku dłużnika;

8) informację o miejscu zamieszkania reprezentantów spółki lub osoby prawnej

i likwidatorów, jeżeli są ustanowieni.

2. (uchylony)

3. Jeżeli dłużnik nie może dołączyć do wniosku dokumentów, o których mowa

w ust. 1, powinien podać przyczyny ich niedołączenia oraz je uprawdopodobnić.

Art. 24. Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza wierzyciel, powinien we

wniosku uprawdopodobnić swoją wierzytelność.

Art. 25. 1. Wraz z wnioskiem o ogłoszenie upadłości dłużnik jest obowiązany

złożyć oświadczenie na piśmie co do prawdziwości danych zawartych we wniosku.

2. Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest zgodne z prawdą,

dłużnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek podania

nieprawdziwych danych we wniosku o ogłoszenie upadłości.

3. W razie niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, wniosek zwraca

się bez wzywania dłużnika do jego uzupełnienia.

DZIAŁ III

Przepisy o postępowaniu

Art. 26. 1. Uczestnikiem postępowania o ogłoszenie upadłości jest każdy, kto

złożył wniosek o ogłoszenie upadłości, oraz dłużnik.

2. O złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa państwowego

albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa sąd niezwłocznie zawiadamia

odpowiednio organ założycielski albo pełnomocnika Rządu, państwową osobę

prawną, organ lub inną jednostkę uprawnioną do wykonywania praw z akcji lub

udziałów należących do Skarbu Państwa, które w terminie dwóch tygodni mogą

złożyć sądowi opinię w sprawie.

Art. 261. 1. Jeżeli dłużnik nie ma zdolności procesowej i nie działa za niego

przedstawiciel ustawowy, a także gdy w składzie organów dłużnika będącego osobą

prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki uniemożliwiające ich

działanie, sąd upadłościowy ustanawia dla niego kuratora. Kuratora ustanowionego na

podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze

2017-05-26

©Telksinoe s. 11/174

Sądowym albo na podstawie art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks

cywilny, powołuje się na kuratora, o którym mowa w niniejszym przepisie.

2. Ustanowienie kuratora nie stanowi przeszkody do usunięcia, na podstawie

zasad ogólnych, braku zdolności procesowej albo braków w składzie organów

uniemożliwiających ich działanie.

3. Wynagrodzenie kuratora ustala sąd w wysokości stosownej do nakładu pracy

kuratora. Wynagrodzenie kuratora obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów

i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie

z obowiązującą stawką tego podatku. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

4. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio w przypadku śmierci dłużnika po

złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości.

Art. 27. 1. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

2. Sąd może na posiedzeniu niejawnym przeprowadzić postępowanie dowodowe

w całości lub w części także wówczas, gdy wyznaczono rozprawę.

3. Postanowienie w sprawie ogłoszenia upadłości sąd wydaje w terminie dwóch

miesięcy od dnia złożenia wniosku. Zażalenie na postanowienie w sprawie ogłoszenia

upadłości sąd drugiej instancji rozpoznaje w terminie miesiąca od dnia przedstawienia

mu akt sprawy.

4. Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu w przedmiocie

ogłoszenia upadłości zamieszcza się w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i

Upadłości, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1574, 1579 i 1948), zwanym dalej

„Rejestrem”, wraz z informacją o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.

Postanowienia, zarządzenia i inne dokumenty zamieszczone w Rejestrze są dostępne

dla uczestników postępowania.

Art. 28. 1. Wniosek o ogłoszenie upadłości nieodpowiadający wymogom

określonym w ustawie lub nienależycie opłacony zwraca się bez wezwania

o uzupełnienie lub opłacenie wniosku, jeżeli został on zgłoszony przez wnioskodawcę

reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego.

2. W terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie

z przyczyn określonych w ust. 1 wniosek ponownie złożony, odpowiadający

wymogom ustawowym i należycie opłacony, wywołuje skutek od daty pierwotnego

wniesienia. Skutek taki nie występuje w razie kolejnego zwrotu z tej samej przyczyny.

2017-05-26

©Telksinoe s. 12/174

Art. 29. Jeżeli na skutek braku lub wskazania nieprawidłowego adresu dłużnika

lub niewykonania innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, wniosek

o ogłoszenie upadłości zwraca się.

Art. 29a. 1. Sąd może uznać cofnięcie wniosku o ogłoszenie upadłości za

niedopuszczalne, jeżeli prowadziłoby to do pokrzywdzenia wierzycieli.

2. Wykonanie przez dłużnika zobowiązań wobec wnioskodawcy po złożeniu

wniosku o ogłoszenie upadłości nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania.

Art. 30. 1. Sąd może w razie potrzeby wysłuchać dłużnika oraz wierzyciela

będącego wnioskodawcą, a w sprawie upadłości przedsiębiorstwa państwowego albo

jednoosobowej spółki Skarbu Państwa także odpowiednio organ założycielski albo

przedstawiciela pełnomocnika Rządu, państwowej osoby prawnej, organu lub innej

jednostki uprawnionej do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących do

Skarbu Państwa.

2. Sąd wysłuchuje dłużnika z zachowaniem przepisów Kodeksu postępowania

cywilnego o przesłuchaniu stron, po odebraniu od niego przyrzeczenia.

3. Gdyby wysłuchanie, o którym mowa w ust. 2, było niemożliwe lub

nadmiernie utrudnione, sąd może zażądać od dłużnika złożenia wyjaśnień na piśmie

z podpisem notarialnie poświadczonym, pod rygorem odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywych zeznań. Wyjaśnienia te są dowodem w sprawie.

4. Do wysłuchania innych osób stosuje się przepis art. 217.

Art. 30a. W postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości nie

przeprowadza się dowodu z opinii biegłego, z wyjątkiem określonym w art. 56b ust.

1.

Art. 31. (uchylony)

Art. 32. 1. (uchylony)

2. Jeżeli wierzyciel cofnął wniosek o ogłoszenie upadłości po wykonaniu przez

dłużnika zobowiązań, o których mowa w art. 11, kosztami sądowymi obciąża się

dłużnika.

3. Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w przypadku oddalenia wniosku na

podstawie art. 13.

4. W sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dłużnik obowiązany jest również

do zwrotu kosztów poniesionych przez wierzyciela.

5. Od wnioskodawcy sąd może zażądać zaliczki na wydatki w postępowaniu

w przedmiocie ogłoszenia upadłości w kwocie przewyższającej sumę określoną w art.

2017-05-26

©Telksinoe s. 13/174

22a pod rygorem odrzucenia wniosku. Na postanowienie sądu w przedmiocie zaliczki

zażalenie nie przysługuje. Żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje rozpoznania

wniosku o ogłoszenie upadłości.

6. Wydatki pokrywane są w pierwszej kolejności z zaliczki wpłaconej przez

wnioskodawcę.

Art. 33. 1. Zażalenie przysługuje na postanowienie sądu kończące postępowanie

oraz w przypadkach określonych w ustawie.

2. Od postanowienia sądu drugiej instancji skarga kasacyjna nie przysługuje.

3. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie

przysługuje.

Art. 34. 1. W przypadku złożenia przez wierzyciela wniosku w złej wierze, sąd,

oddalając wniosek o ogłoszenie upadłości, obciąży wierzyciela kosztami

postępowania i może nakazać wierzycielowi złożenie publicznego oświadczenia

odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.

2. W przypadku oddalenia wniosku wierzyciela o ogłoszenie upadłości

złożonego w złej wierze, dłużnikowi, a także osobie trzeciej przysługuje przeciwko

wierzycielowi roszczenie o naprawienie szkody.

Art. 35. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania

w przedmiocie ogłoszenia upadłości stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej

części pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem przepisów o

zawieszeniu i wznowieniu postępowania.

DZIAŁ IV

Postępowanie zabezpieczające

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 36. Po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości sąd na wniosek albo z

urzędu może dokonać zabezpieczenia majątku dłużnika. W przedmiocie

zabezpieczenia sąd orzeka niezwłocznie.

Art. 37. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania

zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania

cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym. Przepisu art. 396 Kodeksu

postępowania cywilnego nie stosuje się.

2017-05-26

©Telksinoe s. 14/174

Rozdział 2

Zabezpieczenie majątku dłużnika

Art. 38. 1. Sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie

tymczasowego nadzorcy sądowego. Do tymczasowego nadzorcy sądowego przepisy

art. 157, art. 157a, art. 159–161, art. 166 ust. 6, art. 167 ust. 2, art. 167a, art. 167b i art.

170–172 stosuje się odpowiednio.

1a. Postanowienie o ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego,

odwołaniu albo zmianie osoby tymczasowego nadzorcy sądowego i informację o

uprawomocnieniu się postanowienia o uchyleniu zabezpieczenia przez odwołanie

tymczasowego nadzorcy sądowego obwieszcza się.

1b. Sąd ustala wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego, biorąc pod

uwagę nakład pracy, zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień ich

trudności oraz czas pełnienia funkcji.

1c. Wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego ustala się w wysokości

od jednej czwartej przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,

ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do jego dwukrotności.

1d. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można przyznać wyższe

wynagrodzenie w wysokości do czterokrotności wynagrodzenia, o którym mowa w

ust. 1c, jeżeli uzasadnia to nakład pracy tymczasowego nadzorcy sądowego, zakres

podjętych czynności, stopień ich trudności oraz czas pełnienia funkcji.

2. O wynagrodzeniu tymczasowego nadzorcy sądowego i zwrocie wydatków

koniecznych poniesionych w związku z pełnieniem funkcji orzeka sąd na jego wniosek

złożony w terminie tygodnia od dnia powiadomienia o odwołaniu lub od dnia

wygaśnięcia funkcji. Sąd może przyznać tymczasowemu nadzorcy sądowemu zaliczkę

na wydatki. Kwotę zaliczki wypłaca się w pierwszej kolejności z zaliczki wpłaconej

przez wnioskodawcę.

3. Sąd może zobowiązać tymczasowego nadzorcę sądowego do złożenia

w wyznaczonym terminie sprawozdania obejmującego w szczególności informacje na

temat stanu finansowego dłużnika, rodzaju i wartości jego majątku oraz

przewidywanych kosztów postępowania upadłościowego. Sprawozdanie składa się w

postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

Art. 38a. Dłużnik po ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego jest

uprawniony do dokonywania czynności zwykłego zarządu. Na dokonanie czynności

2017-05-26

©Telksinoe s. 15/174

przekraczających zakres zwykłego zarządu jest wymagana zgoda tymczasowego

nadzorcy sądowego pod rygorem nieważności. Zgoda może zostać udzielona również

po dokonaniu czynności w terminie trzydziestu dni od jej dokonania.

Art. 39. 1. Sąd na wniosek wnioskodawcy, dłużnika lub tymczasowego nadzorcy

sądowego może zawiesić postępowanie egzekucyjne oraz uchylić zajęcie rachunku

bankowego, jeżeli jest to niezbędne do osiągnięcia celów postępowania

upadłościowego. Uchylając zajęcie rachunku bankowego, sąd ustanawia

tymczasowego nadzorcę sądowego, jeżeli wcześniej nie został ustanowiony.

2. Dyspozycje dłużnika dotyczące środków na rachunku bankowym, którego

zajęcie uchylono, wymagają zgody tymczasowego nadzorcy sądowego.

3. Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego oraz uchyleniu

zajęcia rachunku bankowego doręcza się wierzycielowi prowadzącemu egzekucję

oraz organowi egzekucyjnemu. Na postanowienie to dłużnikowi oraz wierzycielowi

prowadzącemu egzekucję przysługuje zażalenie.

Art. 40. 1. Sąd może stosować inne sposoby zabezpieczenia, w tym także

zabezpieczenie przez ustanowienie zarządu przymusowego nad majątkiem dłużnika,

jeżeli zachodzi obawa, że dłużnik będzie ukrywał swój majątek lub w inny sposób

działał na szkodę wierzycieli, a także gdy dłużnik nie wykonuje poleceń

tymczasowego nadzorcy sądowego.

2. Ustanawiając zabezpieczenie przez zarząd przymusowy, sąd wyznacza

zarządcę przymusowego oraz określa zakres i sposób wykonywania zarządu.

3. Do czynności dłużnika dotyczących jego majątku objętego zarządem

przymusowym stosuje się odpowiednio przepisy art. 77–79.

4. Do zarządcy przymusowego przepisy art. 38 ust. 1a–3 oraz przepisy ustawy

o syndyku stosuje się odpowiednio.

Art. 41. (uchylony)

Art. 42. (uchylony)

Art. 43. Po ogłoszeniu upadłości zabezpieczenia w postaci ustanowienia

tymczasowego nadzorcy sądowego albo zarządu przymusowego upadają z chwilą

objęcia majątku upadłego dłużnika w zarząd przez syndyka. Inne zabezpieczenia

zastosowane przez sąd po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości upadają z dniem

ogłoszenia upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 16/174

DZIAŁ V

(uchylony)

DZIAŁ VI

Orzeczenie o ogłoszeniu upadłości

Art. 51. 1. Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje

postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym:

1) wymienia imię i nazwisko dłużnika (upadłego) albo jego nazwę, miejsce

zamieszkania albo siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym

Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego

jednoznaczną identyfikację;

2) (uchylony)

3) (uchylony)

4) wzywa wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności w terminie trzydziestu

dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze;

5) wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa osobiste i roszczenia

ciążące na nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione

przez wpis w księdze wieczystej, do ich zgłoszenia w terminie trzydziestu dni od

dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze pod

rygorem utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu upadłościowym;

6) wyznacza sędziego-komisarza i zastępcę sędziego-komisarza oraz syndyka;

7) oznacza godzinę wydania postanowienia, jeżeli upadły jest uczestnikiem

podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego

systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych

w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, lub niebędącym

uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu

tej ustawy.

2. Postanowienie o ogłoszeniu upadłości jest skuteczne i wykonalne z dniem

jego wydania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

2a. W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości wskazuje się podstawę jurysdykcji

sądów polskich. Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z

dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. Urz. WE L 160 z

30.06.2000, str. 1), w postanowieniu określa się również, czy postępowanie ma

charakter główny, czy uboczny.

2017-05-26

©Telksinoe s. 17/174

Art. 52. Data wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości jest datą upadłości.

W przypadku wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości po ponownym

rozpoznaniu sprawy w następstwie uchylenia postanowienia przez sąd drugiej

instancji za datę upadłości uważa się datę wydania pierwszego postanowienia

o ogłoszeniu upadłości.

Art. 53. 1. Postanowienie o ogłoszeniu upadłości obwieszcza się.

2. Postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości doręcza się syndykowi po

uprzednim powiadomieniu go o ogłoszeniu upadłości, upadłemu albo jego

spadkobiercy oraz wierzycielowi, który żądał ogłoszenia upadłości. Postanowienie

w przedmiocie ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa państwowego albo

jednoosobowej spółki Skarbu Państwa doręcza się także odpowiednio organowi

założycielskiemu albo pełnomocnikowi Rządu, państwowej osobie prawnej, organowi

lub innej jednostce uprawnionej do wykonywania praw z akcji lub udziałów

należących do Skarbu Państwa. Powiadomienie syndyka następuje w dniu ogłoszenia

upadłości i dokonuje się go przy zastosowaniu środków bezpośredniego

porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę

elektroniczną.

3. Jeżeli upadły jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu

innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, lub

niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny

w rozumieniu tej ustawy, postanowienie o ogłoszeniu upadłości doręcza się także

Prezesowi Narodowego Banku Polskiego, po uprzednim powiadomieniu go

o godzinie wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

4. Jeżeli upadły jest spółką publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych,

postanowienie o ogłoszeniu upadłości doręcza się także Przewodniczącemu Komisji

Nadzoru Finansowego.

5. O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę administracji skarbowej

i właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także znane sądowi organy

egzekucyjne prowadzące postępowania egzekucyjne przeciwko upadłemu.

Powiadomienie organów egzekucyjnych następuje w dniu ogłoszenia upadłości i

dokonuje się go przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.

2017-05-26

©Telksinoe s. 18/174

6. Jeżeli upadły jest operatorem publicznej sieci telekomunikacyjnej lub

dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1489,

1579, 1823, 1948 i 1954), o ogłoszeniu upadłości powiadamia się Prezesa Urzędu

Komunikacji Elektronicznej. Powiadomienie następuje w dniu ogłoszenia upadłości

i dokonuje się go przy zastosowaniu środków bezpośredniego przekazu informacji,

takich jak telefon, faks, poczta elektroniczna.

Art. 54. 1. (uchylony)

2. Sąd drugiej instancji nie może orzec o ogłoszeniu upadłości.

3. W przypadku uchylenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości i przekazaniu

sprawy do ponownego rozpoznania syndyk oraz sędzia-komisarz zachowują swoje

uprawnienia, a czynności przez nich dokonane pozostają w mocy.

4. Jeżeli po uchyleniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości i przekazaniu

sprawy do ponownego rozpoznania zostanie wydane postanowienie o zatwierdzeniu

układu albo postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego,

postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości umarza się.

Art. 54a. 1. Wierzycielowi w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia

postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze, a wierzycielowi, którego siedziba

lub miejsce zwykłego pobytu w dniu otwarcia postępowania znajdowały się za

granicą, w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu

upadłości w Rejestrze przysługuje zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości

wyłącznie w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich.

2. O wniesieniu zażalenia obwieszcza się w Rejestrze.

Art. 55. (uchylony)

Art. 56. (uchylony)

DZIAŁ VII

Przygotowana likwidacja

Art. 56a. 1. Do wniosku o ogłoszenie upadłości może być dołączony wniosek

o zatwierdzenie warunków sprzedaży przedsiębiorstwa dłużnika lub jego

zorganizowanej części lub składników majątkowych stanowiących znaczną część

przedsiębiorstwa.

2. Niedopuszczalne jest złożenie wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży

w odniesieniu do składników majątkowych objętych zastawem rejestrowym, jeżeli

2017-05-26

©Telksinoe s. 19/174

umowa o ustanowienie zastawu rejestrowego przewiduje przejęcie przedmiotu

zastawu albo jego sprzedaż na podstawie art. 24 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o

zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz. U. z 2016 r. poz. 297 i 1579), chyba

że do wniosku zostanie dołączona pisemna zgoda zastawnika. Przepis art. 330 stosuje

się odpowiednio.

3. Do wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży dołącza się opis i

oszacowanie składnika objętego wnioskiem sporządzone przez osobę wpisaną na listę

biegłych sądowych.

4. Wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży musi zawierać warunki

sprzedaży przez wskazanie co najmniej ceny oraz nabywcy. Warunki sprzedaży mogą

być określone w złożonym projekcie umowy, która ma być zawarta przez syndyka.

5. Wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży może przewidywać wydanie

przedsiębiorstwa nabywcy z dniem ogłoszenia upadłości dłużnika. W takim

przypadku do wniosku dołącza się dowód wpłaty pełnej ceny na rachunek depozytowy

sądu.

Art. 56b. 1. Sprzedaż, o której mowa w niniejszym dziale, na rzecz podmiotów

wskazanych w art. 128 dopuszczalna jest wyłącznie po cenie sprzedaży nie niższej niż

cena oszacowania. Cenę oszacowania ustala sąd na podstawie dowodu z opinii

biegłego.

2. Wnioskodawca i potencjalny nabywca składają oświadczenie, czy między

nimi a dłużnikiem nie zachodzą stosunki, o których mowa w art. 128.

Art. 56c. 1. Sąd uwzględnia wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży,

jeżeli cena jest wyższa niż kwota możliwa do uzyskania w postępowaniu

upadłościowym przy likwidacji na zasadach ogólnych, pomniejszona o koszty

postępowania, które należałoby ponieść w związku z likwidacją w takim trybie.

2. Sąd może uwzględnić wniosek, jeżeli cena jest zbliżona do kwoty możliwej

do uzyskania w postępowaniu upadłościowym przy likwidacji na zasadach ogólnych,

pomniejszonej o koszty postępowania, które należałoby ponieść w związku z

likwidacją w takim trybie, jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny lub

możliwość zachowania przedsiębiorstwa dłużnika.

Art. 56d. 1. Uwzględniając wniosek, sąd w postanowieniu o ogłoszeniu

upadłości zatwierdza warunki sprzedaży, określając co najmniej cenę oraz nabywcę

mienia będącego przedmiotem sprzedaży, o której mowa w niniejszym dziale. W

2017-05-26

©Telksinoe s. 20/174

postanowieniu sąd może także odwołać się do warunków sprzedaży określonych w

projekcie umowy.

2. Na postanowienie oddalające wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży

zażalenie przysługuje wnioskodawcy, a na postanowienie uwzględniające wniosek –

każdemu z wierzycieli. Zażalenie można wnieść w terminie tygodnia od dnia

obwieszczenia w Rejestrze.

Art. 56e. 1. Syndyk zawiera umowę sprzedaży na warunkach określonych

w postanowieniu sądu nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia

uprawomocnienia się tego postanowienia, chyba że zaakceptowane przez sąd warunki

umowy przewidywały inny termin.

2. Zawarcie umowy sprzedaży może nastąpić wyłącznie po wpłaceniu przez

nabywcę całej ceny do masy upadłości lub po wydaniu syndykowi ceny złożonej

wcześniej do depozytu.

3. Do skutków sprzedaży według przepisów niniejszego rozdziału przepisy art.

313, art. 314 i art. 317 stosuje się.

Art. 56f. 1. Jeżeli do wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży był

dołączony dowód wpłaty pełnej ceny na rachunek depozytowy sądu, wydanie

przedsiębiorstwa nabywcy następuje niezwłocznie po wydaniu postanowienia o

ogłoszeniu upadłości.

2. Wydanie przedsiębiorstwa nabywcy następuje bezpośrednio do rąk nabywcy,

przy udziale syndyka. Przepis art. 174 stosuje się odpowiednio.

3. Do czasu uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego warunki

sprzedaży i zawarcia umowy sprzedaży nabywca zarządza nabytym majątkiem w

granicach zwykłego zarządu na własne ryzyko i odpowiedzialność.

4. Uchylając postanowienie zatwierdzające warunki sprzedaży, sąd zobowiązuje

nabywcę do zwrotu przedsiębiorstwa do rąk syndyka lub dłużnika. Postanowienie jest

tytułem egzekucyjnym przeciwko nabywcy.

Art. 56g. 1. Po uprawomocnieniu się postanowienia zatwierdzającego warunki

sprzedaży sąd z urzędu lub na wniosek syndyka postanowi o wydaniu syndykowi ceny

złożonej do depozytu.

2. W innych przypadkach niż określony w ust. 1 o wydaniu ceny z depozytu

orzeka na wniosek nabywcy sąd w terminie trzydziestu dni od dnia wydania

przedsiębiorstwa syndykowi lub dłużnikowi. Syndyk lub dłużnik może złożyć

wniosek o zatrzymanie ceny w depozycie na kolejne dwa tygodnie potrzebne do

2017-05-26

©Telksinoe s. 21/174

złożenia wniosku o zabezpieczenie powództwa o odszkodowanie według przepisów

ogólnych. Po upływie tego terminu sąd niezwłocznie postanowi o wydaniu ceny z

depozytu, chyba że został złożony wniosek o zabezpieczenie.

3. W przedmiocie postanowienia o wydaniu ceny z depozytu w sytuacjach

wskazanych w ust. 1 i 2 orzeka sąd w składzie jednoosobowym.

Art. 56h. W terminie przewidzianym na zawarcie umowy sprzedaży syndyk

może złożyć wniosek do sądu o uchylenie lub zmianę postanowienia zatwierdzającego

warunki sprzedaży, jeżeli po wydaniu postanowienia zmieniły się lub zostały

ujawnione okoliczności mające istotny wpływ na wartość składnika majątkowego

będącego przedmiotem sprzedaży. Na postanowienie uwzględniające wniosek

przysługuje zażalenie. Przepisy art. 56a–56g stosuje się odpowiednio.

TYTUŁ III

Skutki ogłoszenia upadłości

DZIAŁ I

Skutki ogłoszenia upadłości co do osoby upadłego

Art. 57. 1. Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój

majątek, a także wydać dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz

rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów

podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku upadły potwierdza w

formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi.

2. Upadły jest obowiązany udzielać sędziemu-komisarzowi i syndykowi

wszelkich potrzebnych wyjaśnień dotyczących swojego majątku.

3. Sędzia-komisarz może postanowić, aby upadły będący osobą fizyczną nie

opuszczał terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez jego zezwolenia.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do członków organu zarządzającego

upadłego niebędącego osobą fizyczną.

5. Na postanowienie sędziego-komisarza, o którym mowa w ust. 3 i 4,

przysługuje zażalenie.

Art. 58. 1. Jeżeli upadły ukrywa się lub ukrywa swój majątek w sprawie,

w której wydano postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację jego

majątku, sędzia-komisarz może zastosować wobec upadłego środki przymusu

określone w Kodeksie postępowania cywilnego dla egzekucji świadczeń

niepieniężnych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 22/174

2. Sędzia-komisarz może zastosować środki przymusu wobec upadłego, który

uchybia swoim obowiązkom albo po ogłoszeniu upadłości dopuszcza się czynów

mających na celu ukrycie majątku, obciążenie go pozornymi zobowiązaniami lub

w jakikolwiek sposób utrudnia ustalenie składu masy upadłości.

3. Sędzia-komisarz uchyli środki przymusu, gdy ustanie potrzeba ich stosowania.

4. Na postanowienie w sprawie środków przymusu przysługuje zażalenie.

Art. 59. (uchylony)

Art. 60. (uchylony)

Art. 601. Po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorca występuje w obrocie pod

dotychczasową firmą z dodaniem oznaczenia „w upadłości”.

DZIAŁ II

Skutki ogłoszenia upadłości co do majątku upadłego

Rozdział 1

Masa upadłości

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 61. Z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą

upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego.

Art. 62. W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu

ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania

upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63–67a.

Art. 63. 1. Nie wchodzi do masy upadłości:

1) mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz.

1822, 1823, 1860 i 1948);

2) wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu;

3) kwota uzyskana z tytułu realizacji zastawu rejestrowego lub hipoteki, jeżeli

upadły pełnił funkcję administratora zastawu lub hipoteki, w części

przypadającej zgodnie z umową powołującą administratora pozostałym

wierzycielom.

2. Uchwała zgromadzenia wierzycieli może wyłączyć z masy upadłości inne

składniki mienia upadłego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 23/174

Art. 64. 1. Mienie przeznaczone na pomoc dla pracowników upadłego i ich

rodzin, stanowiące zgromadzone na odrębnym rachunku bankowym środki pieniężne

zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, tworzonego na podstawie przepisów

o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, wraz z przypadającymi po ogłoszeniu

upadłości kwotami pochodzącymi ze zwrotu udzielonych pożyczek na cele

mieszkaniowe, wpłatami odsetek bankowych od środków tego funduszu oraz opłatami

pobieranymi od korzystających z usług i świadczeń socjalnych finansowanych z tego

funduszu organizowanych przez upadłego, nie wchodzi w skład masy upadłości.

Składniki tego mienia oznaczy sędzia-komisarz.

2. Mieniem, o którym mowa w ust. 1, zarządza upadły, chyba że został

ustanowiony likwidator, kurator bądź przedstawiciel albo reprezentant upadłego

ustanowiony na podstawie przepisów o przedsiębiorstwach państwowych, wydatkując

zgromadzone na odrębnym rachunku bankowym funduszu środki na cele i według

zasad określonych w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

3. Niewykorzystane środki, o których mowa w ust. 1, zwiększają Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Art. 65. (uchylony)

Art. 65a. 1. W skład masy upadłości upadłego będącego stroną umowy

o subpartycypację, o której mowa w art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r.

o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami

inwestycyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1896 i 1948), nie wchodzą wierzytelności

będące przedmiotem tej umowy.

2. Fundusz sekurytyzacyjny wstępuje w prawa upadłego z tytułu wierzytelności

podlegających wyłączeniu zgodnie z ust. 1 oraz zabezpieczeń tych wierzytelności.

3. Syndyk przekazuje funduszowi sekurytyzacyjnemu świadczenia otrzymane od

dłużników z tytułu wierzytelności, o których mowa w ust. 1, oraz dłużników z tytułu

zabezpieczeń tych wierzytelności.

Art. 66. 1. W skład masy upadłości uczestnika systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, nie

wchodzi mienie upadłego wymienione w art. 80, a także inne aktywa niezbędne do

wykonania obowiązków wynikających z uczestnictwa w systemie, które powstały

przed ogłoszeniem upadłości, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. W celu wykonania obowiązków określonych w ust. 1 podmiot prowadzący

system jest upoważniony do dysponowania tym mieniem.

2017-05-26

©Telksinoe s. 24/174

3. Mienie, o którym mowa w ust. 1, pozostałe po wykonaniu obowiązków

wynikających z uczestnictwa w systemie, wchodzi do masy upadłości.

Art. 67. 1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22

ust. 1 pkt 4, przedmiot zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem

w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych

w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, na rzecz podmiotu

prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego systemu, nie wchodzi do masy

upadłości:

1) uczestnika tego systemu lub uczestnika współpracującego z nim systemu

interoperacyjnego, który ustanowił to zabezpieczenie,

2) niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny

współpracujący z tym systemem,

3) jakiegokolwiek innego podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie

– w razie ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

2. Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1

pkt 4, przedmiot zabezpieczenia ustanowionego na rzecz Narodowego Banku

Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego w rozumieniu ustawy,

o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, lub Europejskiego Banku Centralnego, przez

podmiot dokonujący operacji z tymi bankami lub przez jakikolwiek inny podmiot, nie

wchodzi do masy upadłości w razie ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

3. Prawa podmiotu, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie,

o którym mowa w ust. 1 lub 2, do zaspokojenia się z tego zabezpieczenia nie ogranicza

ogłoszenie upadłości podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie.

Art. 67a. 1. Mienie przeznaczone na pomoc dla uczestników systemu ochrony,

stanowiące zgromadzone na odrębnym rachunku bankowym środki pieniężne

funduszu pomocowego tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 grudnia

2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach

zrzeszających (Dz. U. z 2016 r. poz. 1826), wraz z przypadającymi po ogłoszeniu

upadłości kwotami pochodzącymi ze zwrotu udzielonych pożyczek na cele

pomocowe, wpłatami odsetek bankowych od środków tego funduszu oraz opłatami

pobieranymi od korzystających z usług i świadczeń finansowanych z tego funduszu

organizowanych przez upadłego, nie wchodzi w skład masy upadłości. Składniki tego

mienia oznaczy sędzia-komisarz. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje

zażalenie upadłemu, wierzycielom oraz uczestnikom systemu ochrony.

2017-05-26

©Telksinoe s. 25/174

2. Mieniem, o którym mowa w ust. 1, zarządza upadły, chyba że został

ustanowiony likwidator, kurator bądź przedstawiciel albo reprezentant upadłego

ustanowiony na podstawie postanowień umowy systemu ochrony, wydatkując

zgromadzone na odrębnym rachunku bankowym funduszu środki na cele i według

zasad określonych w przepisach ustawy, o której mowa w ust. 1, oraz umowy systemu

ochrony.

3. Dotychczasowi uczestnicy systemu ochrony mogą zdecydować o przekazaniu

mienia, o którym mowa w ust. 1, do jednego z nich albo do nowej jednostki, w celu

utworzenia, z wykorzystaniem tego mienia, nowego systemu ochrony lub jego

wykorzystania w istniejącym systemie ochrony.

4. W przypadku nieutworzenia nowego systemu ochrony lub nieprzystąpienia do

istniejącego systemu ochrony, o których mowa w ust. 3, mienie, o którym mowa w

ust. 1, zostaje przekazane dotychczasowym uczestnikom systemu ochrony, stosownie

do wielkości dokonanych wpłat.

Oddział 2

Ustalanie składu masy upadłości

Art. 68. (uchylony)

Art. 69. 1. Ustalenie składu masy upadłości następuje przez sporządzenie spisu

inwentarza oraz spisu należności. W spisie inwentarza syndyk ujmuje prawa, objęte

ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne zgromadzone w kasie i na

rachunkach bankowych. Spis należności sporządza się na podstawie ksiąg upadłego

oraz dokumentów bezspornych.

1a. Jeżeli syndyk na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych

ustali, że w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, nieruchomości oraz środki

pieniężne, których syndyk nie objął, sporządza ich spis. W miarę ich obejmowania

albo uzyskiwania ich równowartości syndyk składa uzupełnienie spisu inwentarza.

1b. Do składników majątkowych, których syndyk nie objął na skutek czynności

bezskutecznych, przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

1c. Do spisu należności przepis ust. 1a zdanie drugie oraz ust. 1b stosuje się

odpowiednio.

1d. Spisy, o których mowa w ust. 1–1c, składa się w postaci elektronicznej

i zamieszcza w Rejestrze.

1e. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór spisów,

o których mowa w ust. 1–1c, mając na uwadze zakres informacji, których

2017-05-26

©Telksinoe s. 26/174

umieszczenie w spisach jest niezbędne dla oceny składu masy upadłości, a także

czytelność oraz kompletność spisów.

2. Wraz ze spisem inwentarza dokonuje się oszacowania majątku wchodzącego

do masy upadłości.

3. Domniemywa się, że rzeczy znajdujące się w posiadaniu upadłego w dniu

ogłoszenia upadłości należą do majątku upadłego.

Oddział 3

Wyłączenia z masy upadłości

Art. 70. Składniki mienia nienależące do majątku upadłego podlegają

wyłączeniu z masy upadłości.

Art. 701. Przepisów o wyłączeniu z masy upadłości nie stosuje się do rzeczy,

wierzytelności i innych praw majątkowych przeniesionych przez upadłego na

wierzyciela w celu zabezpieczenia wierzytelności. Do przedmiotów tych oraz do

zabezpieczonych w ten sposób wierzytelności stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy dotyczące zastawu i wierzytelności zabezpieczonych zastawem.

Art. 71. 1. W razie zbycia przez upadłego mienia, które podlega wyłączeniu,

świadczenie otrzymane za zbyte mienie wydaje się osobie, do której mienie to

należało, jeżeli świadczenie jest wyodrębnione w masie upadłości.

2. W razie zbycia przez syndyka mienia, które podlegało wyłączeniu, osoba, do

której prawo to należało, może żądać wydania świadczenia wzajemnego uzyskanego

w zamian za to mienie.

3. Jeżeli świadczenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie zostało spełnione przed

zgłoszeniem żądania wydania, prawo do świadczenia przechodzi na mającego prawo

do wyłączonego mienia.

Art. 72. Osoba, której przysługuje prawo do mienia podlegającego wyłączeniu,

może żądać jego wydania lub świadczenia wzajemnego za jednoczesnym zwrotem

wydatków na utrzymanie tego mienia lub na uzyskanie świadczenia wzajemnego

poniesionych przez upadłego lub z masy upadłości.

Art. 73. 1. We wniosku o wyłączenie z masy upadłości należy zgłosić wszelkie

twierdzenia, zarzuty i dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania

ich w toku dalszego postępowania, chyba że powołanie ich we wniosku było

niemożliwe.

2017-05-26

©Telksinoe s. 27/174

2. Sędzia-komisarz rozpoznaje wniosek o wyłączenie z masy upadłości

w terminie jednego miesiąca od dnia jego złożenia po wysłuchaniu syndyka, nadzorcy

sądowego albo zarządcy.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia z masy upadłości wymaga

uzasadnienia. Na postanowienie o wyłączeniu z masy upadłości przysługuje zażalenie

upadłemu i wierzycielom.

Art. 74. 1. W razie oddalenia wniosku o wyłączenie z masy upadłości

wnioskodawca może w drodze powództwa żądać wyłączenia mienia z masy

upadłości.

2. Powództwo wnosi się do sądu upadłościowego w terminie miesiąca od dnia

doręczenia postanowienia sędziego-komisarza o odmowie wyłączenia z masy

upadłości.

3. Powództwo może być oparte wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach

zgłoszonych we wniosku o wyłączenie z masy upadłości. Inne twierdzenia i zarzuty

mogą być zgłoszone tylko wtedy, gdy powód wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie

było niemożliwe. Niezależnie od wyniku sprawy sąd obciąży powoda kosztami

procesu, jeżeli powołał nowe dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, których nie

zgłosił we wniosku o wyłączenie.

4. Sąd może zabezpieczyć powództwo przez ustanowienie zakazu zbywania lub

obciążania mienia objętego żądaniem wyłączenia z masy upadłości.

Oddział 4

Czynności upadłego dotyczące mienia wchodzącego w skład masy upadłości

Art. 75. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz

możliwość korzystania z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania

nim.

2. Sędzia-komisarz określa zakres i czas korzystania przez upadłego lub osoby

mu bliskie, którzy w dacie ogłoszenia upadłości zamieszkiwali w mieszkaniu

znajdującym się w lokalu lub w budynku wchodzącym do masy upadłości, z tego

mieszkania.

3. (uchylony)

Art. 76. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 28/174

Art. 77. 1. Czynności prawne upadłego dotyczące mienia wchodzącego do masy

upadłości są nieważne.

2. Na wniosek osoby trzeciej sędzia-komisarz może nakazać zwrot na jej rzecz

z masy upadłości jej świadczenia wzajemnego, które osoba ta świadczyła w związku

z dokonaniem przez nią z upadłym czynności prawnej, o której mowa w ust. 1. Do

zwrotu tego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy o nienależnym

świadczeniu.

3. Zwrot świadczenia, o którym mowa w ust. 2, można nakazać, jeżeli czynność

prawna została podjęta po ogłoszeniu upadłości i przed obwieszczeniem w Rejestrze

postanowienia o ogłoszeniu upadłości, a osoba trzecia przy zachowaniu należytej

staranności nie mogła wiedzieć o ogłoszeniu upadłości. Na postanowienie sędziego-

-komisarza osobie tej przysługuje zażalenie.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do ustanowienia zabezpieczenia finansowego

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 891), jeżeli zawarcie umowy lub ustanowienie

zabezpieczenia finansowego nastąpiło w dniu ogłoszenia upadłości, a uprawniony

z zabezpieczenia wykaże, że nie wiedział i przy zachowaniu należytej staranności nie

mógł wiedzieć o wszczęciu postępowania upadłościowego. Przepisu ust. 1 nie stosuje

się również do zabezpieczeń, o których mowa w art. 67.

Art. 78. Spełnienie świadczenia do rąk upadłego dokonane po obwieszczeniu

o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze nie zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia

do masy upadłości, chyba że równowartość świadczenia została przekazana przez

upadłego do masy upadłości.

Art. 79. Przepisy art. 77 i 78 stosuje się również do czynności, które podlegają

ujawnieniu w księdze wieczystej i rejestrach, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią

inaczej.

Art. 80. 1. Ogłoszenie upadłości uczestnika systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r.

o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunków

papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami nie wstrzymuje

możliwości wykorzystania:

1) środków pieniężnych i instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz.

2017-05-26

©Telksinoe s. 29/174

1636 i 1948), zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym,

nieobciążonych prawem rzeczowym na rzecz osób trzecich,

2) instrumentów finansowych zapisanych na rachunku rozliczeniowym upadłego,

jako przedmiot zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach systemu płatności

lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, jeżeli kredyt taki może być

udostępniony w ramach istniejącej umowy o kredyt

– w celu wykonania zobowiązań upadłego wynikających ze zleceń rozrachunku

wprowadzonych do systemu najpóźniej w dniu roboczym systemu rozpoczynającym

się w dniu, w którym została ogłoszona upadłość.

2. Za dzień roboczy systemu uznaje się określony przez zasady funkcjonowania

systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu

ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, cykl wykonywania zleceń, w trakcie

którego dokonywane są rozliczenia lub rozrachunki oraz występują inne operacje

z tym związane; dzień ten może rozpoczynać się i kończyć w następujących po sobie

dniach kalendarzowych.

Oddział 5

Zakaz obciążania masy upadłości

Art. 81. 1. Po ogłoszeniu upadłości nie można obciążyć składników masy

upadłości hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub

hipoteką morską w celu zabezpieczenia wierzytelności powstałej przed ogłoszeniem

upadłości.

1a. Po ogłoszeniu upadłości nie można ustanowić na składnikach masy upadłości

hipoteki przymusowej ani zastawu skarbowego, także dla zabezpieczenia

wierzytelności powstałej po ogłoszeniu upadłości.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli wniosek o wpis hipoteki został złożony

w sądzie co najmniej na sześć miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie

upadłości.

Art. 82. Wpis w księdze wieczystej lub rejestrze dokonany z naruszeniem art. 81

podlega wykreśleniu z urzędu. Podstawą wykreślenia jest postanowienie sędziego-

-komisarza stwierdzające niedopuszczalność wpisu. Na postanowienie sędziego-

-komisarza przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 30/174

Rozdział 2

Skutki ogłoszenia upadłości co do zobowiązań upadłego

(oznaczenie i tytuł oddziału 1 – uchylone)

Art. 83. Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia wniosku

o ogłoszenie upadłości lub ogłoszenia upadłości zmianę lub rozwiązanie stosunku

prawnego, którego stroną jest upadły, są nieważne.

Art. 84. 1. Postanowienie umowy, której stroną jest upadły, uniemożliwiające

albo utrudniające osiągnięcie celu postępowania upadłościowego jest bezskuteczne

w stosunku do masy upadłości.

2. Umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa

zawarta w celu zabezpieczenia wierzytelności jest skuteczna wobec masy upadłości,

jeżeli została zawarta w formie pisemnej z datą pewną.

3. Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie ustawy z dnia

2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych dla swojej

skuteczności wobec masy upadłości nie wymaga zachowania formy pisemnej z datą

pewną.

Art. 85. 1. Jeżeli umowa ramowa, której jedną ze stron jest upadły, zastrzega, że

poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem są terminowe operacje

finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów

finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane w wykonaniu umowy

ramowej oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje rozwiązanie wszystkich

umów szczegółowych zawartych w wykonaniu tej umowy:

1) wierzytelności z tytułu poszczególnych umów szczegółowych zawartych w jej

wykonaniu nie są obejmowane układem zawartym w postępowaniu

upadłościowym;

2) syndykowi nie przysługuje uprawnienie do odstąpienia od umowy ramowej,

o którym mowa w art. 98.

2. Przez terminowe operacje finansowe, o których mowa w ust. 1, rozumie się

operacje, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks –

a w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych, złota lub innych metali

szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy obliczone tylko na różnicę cen, opcje

i prawa pochodne – zawarte na umówioną datę lub umówiony termin, w obrocie

rynkowym.

2017-05-26

©Telksinoe s. 31/174

2a. Przez instrumenty finansowe, o których mowa w ust. 1, rozumie się

instrumenty finansowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi.

3. Każda ze stron może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1,

z zachowaniem ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na wypadek

rozwiązania umowy.

4. Dopuszczalne jest potrącenie wierzytelności wynikającej z rozliczenia stron.

5. Do poszczególnych umów szczegółowych mających za przedmiot terminowe

operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów

finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu – nawet jeżeli nie zostały one zawarte

w wykonaniu umowy ramowej, o której mowa w ust. 1 – nie stosuje się przepisów

art. 98 i art. 99.

Art. 85a. Ogłoszenie upadłości dłużnika nie narusza uprawnień wynikających

z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia

2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych, jeżeli umowa została

zawarta:

1) przed dniem ogłoszenia upadłości;

2) w dniu ogłoszenia upadłości, ale przed wydaniem postanowienia o ogłoszeniu

upadłości;

3) w dniu ogłoszenia upadłości, ale po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu

upadłości, jeżeli przyjmujący zabezpieczenie może potwierdzić, że nie wiedział

i nie mógł wiedzieć o ogłoszeniu upadłości.

Art. 86. 1. Po ogłoszeniu upadłości spółdzielni mieszkaniowej czynności

określone w art. 41–43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach

mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222 oraz z 2015 r. poz. 201) wykonuje

syndyk.

2. Na syndyku ciąży obowiązek zawarcia umowy, o której mowa w art. 12, art.

1714, art. 1715, art. 39 i art. 48 ustawy wskazanej w ust. 1, jeżeli żądanie zostało złożone

spółdzielni przed ogłoszeniem upadłości albo po ogłoszeniu upadłości na podstawie

art. 541 ust. 2 tej ustawy.

(oznaczenie i tytuł oddziału 2 – uchylone)

Art. 87. (uchylony)

Art. 88. (uchylony)

Art. 89. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 32/174

Art. 90. (uchylony)

(oznaczenie i tytuł oddziału 3 – uchylone)

Art. 91. 1. Zobowiązania pieniężne upadłego, których termin płatności

świadczenia jeszcze nie nastąpił, stają się wymagalne z dniem ogłoszenia upadłości.

2. Zobowiązania majątkowe niepieniężne zmieniają się z dniem ogłoszenia

upadłości na zobowiązania pieniężne i z tym dniem stają się płatne, chociażby termin

ich wykonania jeszcze nie nastąpił.

Art. 92. 1. Z masy upadłości mogą być zaspokojone odsetki od wierzytelności,

należne od upadłego, za okres do dnia ogłoszenia upadłości.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy odsetek od wierzytelności zabezpieczonych

hipoteką, wpisem w rejestrze, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem

skarbowym albo hipoteką morską. Odsetki te mogą być zaspokojone tylko

z przedmiotu zabezpieczenia.

Art. 93. 1. Potrącenie wierzytelności upadłego z wierzytelnością wierzyciela jest

dopuszczalne, jeżeli obie wierzytelności istniały w dniu ogłoszenia upadłości,

chociażby termin wymagalności jednej z nich jeszcze nie nastąpił.

2. Do potrącenia przedstawia się całkowitą sumę wierzytelności upadłego,

a wierzytelność wierzyciela tylko w wysokości wierzytelności głównej wraz

z odsetkami naliczonymi do dnia ogłoszenia upadłości.

3. Jeżeli termin płatności nieoprocentowanego długu upadłego w dniu ogłoszenia

upadłości nie nastąpił, do potrącenia przyjmuje się sumę należności zmniejszoną

o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż sześć procent, za czas od dnia ogłoszenia

upadłości do dnia płatności i nie więcej niż za okres dwóch lat.

Art. 94. 1. Potrącenie nie jest dopuszczalne, jeżeli dłużnik upadłego nabył

wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu upadłości albo nabył ją

w ciągu ostatniego roku przed dniem ogłoszenia upadłości, wiedząc o istnieniu

podstawy do ogłoszenia upadłości.

2. Potrącenie jest dopuszczalne, jeżeli nabywca stał się wierzycielem upadłego

wskutek spłacenia jego długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi

przedmiotami majątkowymi, i jeżeli nabywca w czasie, gdy przyjął odpowiedzialność

za dług upadłego, nie wiedział o istnieniu podstaw do ogłoszenia upadłości. Potrącenie

jest zawsze dopuszczalne, jeżeli przyjęcie odpowiedzialności nastąpiło na rok przed

dniem ogłoszenia upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 33/174

Art. 95. Potrącenie nie jest dopuszczalne, jeżeli wierzyciel stał się dłużnikiem

upadłego po dniu ogłoszenia upadłości.

Art. 96. Wierzyciel, który chce skorzystać z prawa potrącenia, składa o tym

oświadczenie nie później niż przy zgłoszeniu wierzytelności.

Art. 97. Roszczenie wynikające z umowy zawartej w wyniku przyjęcia oferty

złożonej przez upadłego może być przez wierzyciela dochodzone w postępowaniu

upadłościowym tylko wtedy, gdy oświadczenie o przyjęciu oferty zostało złożone

upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości.

Art. 98. 1. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości zobowiązania z umowy wzajemnej

nie zostały wykonane w całości lub części, syndyk może, za zgodą sędziego-

-komisarza, wykonać zobowiązanie upadłego i zażądać od drugiej strony spełnienia

świadczenia wzajemnego lub od umowy odstąpić ze skutkiem na dzień ogłoszenia

upadłości.

1a. Wydając zgodę, o której mowa w ust. 1, sędzia-komisarz kieruje się celem

postępowania upadłościowego, biorąc także pod uwagę ważny interes drugiej strony

umowy.

1b. Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje upadłemu oraz

drugiej stronie umowy.

1c. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości upadły był stroną umowy innej niż umowa

wzajemna, syndyk może od umowy odstąpić, chyba że ustawa przewiduje inny skutek.

Przepisy ust. 1–1b stosuje się odpowiednio.

2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną, syndyk

w terminie trzech miesięcy oświadczy na piśmie, czy od umowy odstępuje, czy też

żąda jej wykonania. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia przez syndyka uważa

się za odstąpienie od umowy.

3. Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie wcześniej, może

wstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, do czasu spełnienia lub zabezpieczenia

świadczenia wzajemnego. Prawo to drugiej stronie nie przysługuje, jeżeli w czasie

zawarcia umowy wiedziała lub wiedzieć powinna o istnieniu podstaw do ogłoszenia

upadłości.

Art. 99. Jeżeli syndyk odstępuje od umowy, druga strona nie ma prawa do

zwrotu spełnionego świadczenia, chociażby świadczenie to znajdowało się w masie

upadłości. Strona może dochodzić w postępowaniu upadłościowym należności

2017-05-26

©Telksinoe s. 34/174

z tytułu wykonania zobowiązania i poniesionych strat, zgłaszając te wierzytelności

sędziemu-komisarzowi.

Art. 100. 1. Sprzedawca może żądać zwrotu rzeczy ruchomej – także papierów

wartościowych – wysłanej upadłemu bez otrzymania ceny, jeżeli rzecz ta nie została

objęta przed ogłoszeniem upadłości przez upadłego lub przez osobę upoważnioną

przez niego do rozporządzania rzeczą. Prawo żądania zwrotu służy także komisantowi,

który wysłał rzecz upadłemu.

2. Sprzedawca lub komisant, któremu rzecz została zwrócona, zwraca koszty,

które zostały poniesione lub mają być poniesione, oraz otrzymane zaliczki.

3. Syndyk może jednak rzecz zatrzymać, jeżeli zapłaci lub zabezpieczy należną

od upadłego cenę i koszty. Prawo to przysługuje syndykowi w terminie miesiąca od

dnia żądania zwrotu.

Art. 101. 1. Zastrzeżone w umowie sprzedaży na rzecz sprzedawcy prawo

własności nie wygasa z powodu ogłoszenia upadłości nabywcy, jeżeli jest skuteczne

wobec jego wierzycieli według przepisów Kodeksu cywilnego.

2. (uchylony)

Art. 102. 1. Zawarte przez upadłego umowy zlecenia lub komisu, w których

upadły był dającym zlecenie lub komitentem, a także umowy o zarządzanie papierami

wartościowymi upadłego wygasają z dniem ogłoszenia upadłości. Wierzytelność

z tytułu poniesionej wskutek tego straty może być dochodzona w postępowaniu

upadłościowym.

2. Od zawartych przez upadłego umów zlecenia lub komisu, w których upadły

był przyjmującym zlecenie lub komisantem, można odstąpić z dniem ogłoszenia

upadłości bez odszkodowania.

Art. 103. 1. Umowa agencyjna wygasa z dniem ogłoszenia upadłości jednej ze

stron.

2. W razie upadłości dającego zlecenie agent ma prawo dochodzić

w postępowaniu upadłościowym swojej wierzytelności powstałej z tytułu straty

poniesionej wskutek wygaśnięcia umowy.

Art. 104. 1. W razie ogłoszenia upadłości użyczającego lub biorącego do

używania, umowa użyczenia, jeżeli rzecz już została wydana, ulega rozwiązaniu na

żądanie jednej ze stron.

2. Jeżeli rzecz nie była jeszcze wydana, umowa wygasa.

2017-05-26

©Telksinoe s. 35/174

Art. 105. W razie upadłości jednej ze stron umowy pożyczki, umowa pożyczki

wygasa, gdy przedmiot pożyczki nie został jeszcze wydany.

Art. 106. Pobranie z góry przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości czynszu

najmu rzeczy ruchomej za czas dłuższy niż sześć miesięcy, licząc od dnia ogłoszenia

upadłości, nie zwalnia najemcy od obowiązku zapłaty czynszu do masy upadłości.

Art. 107. 1. Umowa najmu lub dzierżawy nieruchomości upadłego wiąże strony,

jeżeli przedmiot umowy przed ogłoszeniem upadłości został wydany najemcy lub

dzierżawcy.

2. Pobranie z góry przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości czynszu najmu

za czas dłuższy niż trzy miesiące, a czynszu dzierżawy za czas dłuższy niż sześć

miesięcy, licząc w obu przypadkach od dnia ogłoszenia upadłości, jak również

rozporządzanie tym czynszem, nie zwalnia najemcy lub dzierżawcy od obowiązku

zapłaty czynszu do masy upadłości.

Art. 108. Sprzedaż przez syndyka w toku postępowania upadłościowego

nieruchomości upadłego wywołuje takie same skutki w stosunku do umowy najmu lub

dzierżawy, jak sprzedaż w postępowaniu egzekucyjnym.

Art. 109. 1. Na podstawie postanowienia sędziego-komisarza syndyk

wypowiada umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości upadłego z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, także wtedy, gdy wypowiedzenie tej

umowy przez upadłego nie było dopuszczalne. Sędzia-komisarz może wydać

postanowienie, jeżeli trwanie umowy utrudnia likwidację masy upadłości albo gdy

czynsz najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych czynszów za najem lub

dzierżawę nieruchomości tego samego rodzaju. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

2. Druga strona rozwiązanej umowy może dochodzić w postępowaniu

upadłościowym odszkodowania z powodu rozwiązania umowy najmu lub dzierżawy

przed terminem przewidzianym w umowie, zgłaszając te wierzytelności sędziemu-

-komisarzowi.

3. Do najmu lub dzierżawy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części

przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 110. 1. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości przedmiot najmu lub dzierżawy

nie był jeszcze wydany upadłemu, każda ze stron może odstąpić od umowy najmu lub

dzierżawy nieruchomości zawartej przez upadłego jako najemcę lub dzierżawcę.

2017-05-26

©Telksinoe s. 36/174

Oświadczenie o odstąpieniu powinno być złożone w terminie dwóch miesięcy od dnia

ogłoszenia upadłości.

2. Odstąpienie od umowy nie pociąga za sobą obowiązku odszkodowania.

3. Jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy w dniu ogłoszenia upadłości był już

wydany upadłemu, syndyk może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy, także

wtedy, gdy wypowiedzenie tej umowy przez upadłego nie było dopuszczalne. Jeżeli

umowa dotyczy nieruchomości, w której prowadzone było przedsiębiorstwo upadłego,

wypowiedzenie następuje z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia,

a w innych przypadkach – z zachowaniem terminu ustawowego, chyba że terminy

wypowiedzenia przewidziane w umowie są krótsze.

4. Rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed upływem terminu, za który

czynsz zapłacono z góry. Na podstawie postanowienia sędziego-komisarza syndyk

wypowiada umowę najmu lub dzierżawy przed terminem, jeżeli dalsze trwanie

umowy utrudniałoby prowadzenie postępowania upadłościowego, w szczególności

gdy prowadzi do zwiększenia kosztów upadłości. Na postanowienie sędziego-

-komisarza przysługuje zażalenie.

5. Wynajmujący lub wydzierżawiający może dochodzić w postępowaniu

upadłościowym odszkodowania z powodu rozwiązania najmu lub dzierżawy przed

terminem przewidzianym w umowie, jednak za czas nie dłuższy niż dwa lata,

pomniejszonego o rozliczenie nakładów upadłego podnoszących wartość przedmiotu

najmu lub dzierżawy.

6. Do najmu lub dzierżawy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części

przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio.

Art. 110a. 1. Syndyk może odstąpić z dniem ogłoszenia upadłości od umowy

o zakazie konkurencji, o której mowa w art. 1012 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666), bez prawa do odszkodowania.

2. W przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa upadłego w całości

odpowiedzialność za zobowiązania upadłego z umowy o zakazie konkurencji, o której

mowa w art. 1012 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, przechodzi na

nabywcę przedsiębiorstwa, chyba że syndyk wcześniej odstąpił od umowy.

Art. 111. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości umowa kredytu wygasa, jeżeli przed

tym terminem kredytodawca nie przekazał środków pieniężnych do dyspozycji

upadłego. Kredytodawca może dochodzić naprawienia szkody w postępowaniu

upadłościowym, zgłaszając te wierzytelności sędziemu-komisarzowi.

2017-05-26

©Telksinoe s. 37/174

2. W razie oddania do dyspozycji upadłego przed dniem ogłoszenia upadłości

części środków pieniężnych, upadły traci prawo do żądania wypłaty części

nieprzekazanej.

Art. 112. Ogłoszenie upadłości nie ma wpływu na umowy rachunku bankowego,

umowy rachunku papierów wartościowych, umowy rachunku derywatów lub konta

rozliczeniowego, lub umowy o prowadzenie rachunku zbiorczego upadłego.

Art. 113. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości wygasają umowy o udostępnienie

skrytek sejfowych oraz umowy przechowania zawarte przez upadłego z bankiem.

Wydanie złożonych w skrytkach przedmiotów lub papierów wartościowych następuje

w terminie uzgodnionym z syndykiem, jednak nie później niż w terminie trzech

miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości.

2. Za okres korzystania ze skrytek i innych form przechowania po ogłoszeniu

upadłości bank pobiera opłaty według stawek obowiązujących strony w ostatnim

miesiącu przed dniem ogłoszenia upadłości.

3. Roszczenia banku, o których mowa w ust. 2, mogą być dochodzone

w postępowaniu upadłościowym, według zasad określonych dla dochodzenia zwrotu

kosztów postępowania.

Art. 114. 1. W przypadku ogłoszenia upadłości korzystającego z rzeczy na

podstawie umowy leasingu syndyk może, za zgodą sędziego-komisarza, odstąpić z

dniem ogłoszenia upadłości od umowy leasingu. Przepisy art. 98 ust. 2 i art. 99 stosuje

się odpowiednio.

2. W razie ogłoszenia upadłości finansującego leasing przepisów ustawy

o odstąpieniu od umowy przez syndyka nie stosuje się.

Art. 115. 1. Ogłoszenie upadłości ubezpieczonego nie ma wpływu na umowy

obowiązkowego ubezpieczenia majątkowego.

2. Do umów ubezpieczeń majątkowych zawartych przez upadłego przed dniem

ogłoszenia upadłości stosuje się odpowiednio przepisy art. 98 i 99.

Art. 116. Roszczenia małżonka upadłego wynikające z umowy majątkowej

małżeńskiej mogą być uwzględnione tylko wówczas, gdy była ona zawarta co

najmniej dwa lata przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Art. 117. (uchylony)

Art. 118. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 38/174

Rozdział 3

Skutki ogłoszenia upadłości co do spadków nabytych przez upadłego

Art. 119. 1. Jeżeli do spadku otwartego po dniu ogłoszenia upadłości powołany

zostaje upadły, spadek wchodzi do masy upadłości. Syndyk nie składa oświadczenia

o przyjęciu spadku, a spadek uważa się za przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza.

2. Jeżeli otwarcie spadku nastąpiło przed ogłoszeniem upadłości, a do chwili jej

ogłoszenia nie upłynął jeszcze termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub

odrzuceniu spadku i powołany spadkobierca oświadczenia takiego nie złożył, przepis

ust.1 stosuje się odpowiednio.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie ustanowienia zapisów na

rzecz upadłego.

Art. 120. Umowa zbycia całości lub części spadku albo całości lub części

udziału spadkowego zawarta przez upadłego po ogłoszeniu upadłości jest nieważna.

Nieważna jest też dokonana przez niego czynność rozporządzająca udziałem

w przedmiocie należącym do spadku, jak i jego zgoda na rozporządzenie udziałem

w przedmiocie należącym do spadku przez innego spadkobiercę.

Art. 121. 1. Jeżeli w skład spadku wchodzą wierzytelności i prawa wątpliwe co

do istnienia lub możliwości ich wykonania, można wyłączyć spadek z masy upadłości.

2. Spadek podlega wyłączeniu, jeżeli składniki majątkowe wchodzące w skład

spadku są trudno zbywalne albo z innych przyczyn wejście spadku do masy upadłości

nie byłoby korzystne dla postępowania upadłościowego.

3. Postanowienie o wyłączeniu spadku z masy upadłości wydaje z urzędu sędzia-

-komisarz. Na postanowienie przysługuje zażalenie upadłemu i wierzycielom.

Art. 122. Jeżeli spadek zostanie wyłączony z masy upadłości, oświadczenie

o przyjęciu lub odrzuceniu spadku składa spadkobierca. Termin do złożenia

oświadczenia zaczyna biec od chwili uprawomocnienia się postanowienia o

wyłączeniu.

Art. 123. Oświadczenie upadłego o odrzuceniu spadku lub zapisu

windykacyjnego jest bezskuteczne w stosunku do masy upadłości, jeżeli zostało

złożone po ogłoszeniu upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 39/174

Rozdział 4

Wpływ ogłoszenia upadłości na stosunki majątkowe małżeńskie upadłego

Art. 124. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje

między małżonkami rozdzielność majątkowa, o której mowa w art. 53 § 1 ustawy

z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 2082

oraz z 2016 r. poz. 406, 1177 i 1271). Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju

wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości,

a jego podział jest niedopuszczalny.

2. (uchylony)

3. Małżonek upadłego może dochodzić w postępowaniu upadłościowym

należności z tytułu udziału w majątku wspólnym, zgłaszając tę wierzytelność

sędziemu-komisarzowi.

4. Domniemywa się, że majątek wspólny powstały w okresie prowadzenia

przedsiębiorstwa przez upadłego został nabyty ze środków pochodzących z dochodów

tego przedsiębiorstwa.

5. Do masy upadłości nie wchodzą przedmioty służące wyłącznie małżonkowi

upadłego do prowadzenia działalności gospodarczej lub zawodowej, choćby były

objęte majątkową wspólnością małżeńską, z wyjątkiem przedmiotów majątkowych

nabytych do majątku wspólnego w ciągu dwóch lat przed dniem złożenia wniosku

o ogłoszenie upadłości.

Art. 125. 1. Ustanowienie rozdzielności majątkowej na podstawie orzeczenia

sądu w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości jest

bezskuteczne w stosunku do masy upadłości, chyba że pozew o ustanowienie

rozdzielności majątkowej został złożony co najmniej na dwa lata przed dniem złożenia

wniosku o ogłoszenie upadłości.

2. Po ogłoszeniu upadłości nie można ustanowić rozdzielności majątkowej z datą

wcześniejszą niż data ogłoszenia upadłości.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy rozdzielność majątkowa powstała

z mocy prawa w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

w wyniku rozwodu, separacji albo ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, chyba

że pozew lub wniosek w sprawie został złożony co najmniej dwa lata przed dniem

złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 40/174

Art. 126. 1. Ustanowienie rozdzielności majątkowej umową majątkową jest

skuteczne w stosunku do masy upadłości tylko wtedy, gdy umowa zawarta została co

najmniej dwa lata przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy umową majątkową ograniczono

wspólność majątkową.

DZIAŁ III

Bezskuteczność i zaskarżanie czynności upadłego

Art. 127. 1. Bezskuteczne w stosunku do masy upadłości są czynności prawne

dokonane przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie

upadłości, którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli dokonane zostały

nieodpłatnie albo odpłatnie, ale wartość świadczenia upadłego przewyższa w rażącym

stopniu wartość świadczenia otrzymanego przez upadłego lub zastrzeżonego dla

upadłego lub dla osoby trzeciej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania powództwa

i zrzeczenia się roszczenia.

3. Bezskuteczne są również zabezpieczenie i zapłata długu niewymagalnego

dokonane przez upadłego w ciągu sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku o

ogłoszenie upadłości. Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub zabezpieczenie, może w

drodze powództwa lub zarzutu żądać uznania tych czynności za skuteczne, jeżeli w

czasie ich dokonania nie wiedział o istnieniu podstawy do ogłoszenia upadłości.

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do zabezpieczeń ustanowionych przed

dniem ogłoszenia upadłości w związku z terminowymi operacjami finansowymi,

pożyczkami instrumentów finansowych lub sprzedażą instrumentów finansowych ze

zobowiązaniem do ich odkupu, o których mowa w art. 85 ust. 1.

Art. 128. 1. Sędzia-komisarz z urzędu albo na wniosek syndyka uzna za

bezskuteczną w stosunku do masy upadłości odpłatną czynność prawną dokonaną

przez upadłego w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku

o ogłoszenie upadłości z małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej,

krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie, z osobą

pozostającą z upadłym w faktycznym związku, prowadzącą z nim wspólnie

gospodarstwo domowe albo z przysposobionym lub przysposabiającym, chyba że

druga strona czynności wykaże, że nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 41/174

1a. Do czynności upadłego, dokonanych ze spółką, w której upadły jest

członkiem zarządu, jedynym wspólnikiem lub akcjonariuszem, oraz ze spółkami, w

których osoby wymienione w ust. 1 są członkami zarządu lub jedynymi wspólnikami

lub akcjonariuszami, przepis ust. 1 stosuje się.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności upadłego, będącego

spółką lub osobą prawną, dokonanej z jej wspólnikami, ich reprezentantami lub ich

małżonkami, jak również ze spółkami powiązanymi, ich wspólnikami,

reprezentantami lub małżonkami tych osób.

3. Do czynności upadłego będącego spółką, których dokonał z inną spółką, jeżeli

jedna z nich była spółką dominującą, a także jeżeli ta sama spółka jest spółką

dominującą w stosunku do upadłego i drugiej strony czynności, przepis ust. 1 stosuje

się.

Art. 128a. 1. Bezskuteczny w stosunku do masy upadłości jest przelew

wierzytelności przyszłej, jeżeli wierzytelność ta powstanie po ogłoszeniu upadłości.

2. W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta nie później

niż sześć miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w formie

pisemnej z datą pewną, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 129. 1. Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta upadłego lub

pracownika upadłego wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem

lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem nad

przedsiębiorstwem upadłego określone w umowie o pracę, umowie o świadczenie

usług lub uchwale organu upadłego zawartej lub podjętej przed dniem ogłoszenia

upadłości jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodzenia za tego rodzaju pracę lub

usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, sędzia-komisarz z urzędu albo na

wniosek syndyka uznaje, że określona część wynagrodzenia przypadająca za okres

przed dniem ogłoszenia upadłości, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy przed dniem

złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jest bezskuteczna w stosunku do masy

upadłości, chociażby wynagrodzenie zostało już wypłacone. Sędzia-komisarz może

uznać za bezskuteczne w całości lub części w stosunku do masy upadłości

wynagrodzenie reprezentanta upadłego, pracownika upadłego wykonującego zadania

w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osoby świadczącej usługi związane

z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego przypadające za czas po

dniu ogłoszenia upadłości, jeżeli ze względu na objęcie zarządu przez syndyka nie jest

ono uzasadnione nakładem pracy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 42/174

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sędzia-komisarz określa podlegające

zaspokojeniu z masy upadłości wynagrodzenie w wysokości odpowiedniej do pracy

wykonanej przez reprezentanta upadłego, pracownika upadłego wykonującego

zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osobę wykonującą czynności

związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego. Sędzia-

-komisarz wydaje postanowienie po wysłuchaniu syndyka oraz reprezentanta,

pracownika upadłego lub osoby wykonującej czynności związane z zarządem lub

nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego.

3. Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących

w związku z rozwiązaniem stosunku pracy albo umowy o usługi związane z zarządem

przedsiębiorstwem, z tym że ograniczenie wysokości tych świadczeń następuje do

wysokości określonych według zasad powszechnie obowiązujących.

4. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Art. 130. 1. Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w

stosunku do masy upadłości obciążenie majątku upadłego hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, jeżeli upadły nie był dłużnikiem

osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione w ciągu

roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i w związku z jego

ustanowieniem upadły nie otrzymał żadnego świadczenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli obciążenie rzeczowe

ustanowione zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie do

wartości udzielanego zabezpieczenia.

3. Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez upadłego sędzia-

-komisarz uzna za bezskuteczne obciążenia, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli

obciążenia te zabezpieczają długi osób, o których mowa w art. 128, chyba że druga

strona wykaże, że nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli.

4. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Art. 130a. Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w

stosunku do masy upadłości w całości lub części kary umowne zastrzeżone na

wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, jeżeli

zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane przez upadłego lub jeżeli kara

umowna jest rażąco wygórowana. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje

zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 43/174

Art. 131. W sprawach nieuregulowanych przepisami art. 127–130a do

zaskarżenia czynności prawnych upadłego, dokonanych z pokrzywdzeniem

wierzycieli, przepisy art. 132–134 oraz przepisy Kodeksu cywilnego o ochronie

wierzyciela w przypadku niewypłacalności dłużnika stosuje się odpowiednio.

Art. 132. 1. Powództwo może wytoczyć syndyk.

2. Syndyk nie ponosi opłat sądowych.

3. Nie można żądać uznania czynności za bezskuteczną po upływie dwóch lat od

dnia ogłoszenia upadłości, chyba że na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego

uprawnienie to wygasło wcześniej. Termin ten nie ma zastosowania, gdy żądanie

uznania czynności za bezskuteczną zgłoszone zostało w drodze zarzutu.

Art. 133. 1. Syndyk może wstąpić w miejsce powoda w sprawie wszczętej przez

wierzyciela, który zaskarżył czynności upadłego. W tym przypadku, jeżeli pozwanym

był także upadły, postępowanie w stosunku do niego umarza się po uprawomocnieniu

się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

2. Z odzyskanej części majątku syndyk zwraca wierzycielowi poniesione przez

niego koszty procesu.

3. W razie umorzenia postępowania upadłościowego lub uchylenia

postępowania upadłościowego przed zakończeniem sprawy, o której mowa w ust. 1,

sąd zawiadamia o toczącym się procesie wierzyciela, który może w ciągu dwóch

tygodni przystąpić do sprawy w charakterze powoda. Wierzyciel, który zgłosił swoje

przystąpienie do sprawy, nie może żądać powtórzenia dotychczasowego

postępowania.

4. Wierzyciel, który otrzymał przed ogłoszeniem upadłości jakiekolwiek

świadczenie na mocy wyroku uznającego czynność upadłego za bezskuteczną, nie ma

obowiązku wydania otrzymanego świadczenia masie upadłości.

Art. 134. 1. Jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna z mocy prawa lub

została uznana za bezskuteczną, to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego

lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do masy upadłości, a jeżeli przekazanie

w naturze jest niemożliwe, do masy upadłości wpłaca się równowartość w pieniądzu.

Za zgodą sędziego-komisarza druga strona czynności może zwolnić się z obowiązku

przekazania do masy upadłości tego, co wskutek tej czynności z majątku upadłego

ubyło, przez zapłatę różnicy między wartością rynkową świadczenia dłużnika z dnia

zawarcia umowy, a wartością świadczenia otrzymanego przez dłużnika. Na

postanowienie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 44/174

1a. Jeżeli osoba obowiązana do przekazania składników majątkowych do masy

upadłości nie wykona swojego obowiązku na wezwanie syndyka, sędzia-komisarz

wskazuje taką osobę lub takie osoby i określa zakres obowiązku każdej z nich. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie. Prawomocne

postanowienie ma moc tytułu wykonawczego.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie wzajemne osoby

trzeciej zwraca się tej osobie, jeżeli znajduje się w masie upadłości oddzielnie od

innego majątku lub o ile masa upadłości jest nim wzbogacona. Jeżeli świadczenie nie

podlega zwrotowi, osoba trzecia może dochodzić wierzytelności w postępowaniu

upadłościowym.

Art. 135. 1. Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub

określających bezskuteczność czynności prawnych dokonanych przez upadłego nie

stosuje się do kompensowania dokonanego zgodnie z art. 136 lub art. 137 i jego

wyników.

2. Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub

określających bezskuteczność czynności prawnych dokonanych przez upadłego nie

stosuje się także do umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego, o której

mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych, ani do wykonania zobowiązań wynikających z takiej umowy.

DZIAŁ IV

Wpływ ogłoszenia upadłości na zlecenia rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych

Art. 136. W razie ogłoszenia upadłości uczestnika systemu płatności lub

systemu rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4,

skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego wprowadzenia do systemu oraz

wyniki kompensowania są niepodważalne i wiążące dla osób trzecich, jeżeli zlecenie

to zostało wprowadzone do systemu przed ogłoszeniem upadłości.

Art. 137. Jeżeli zlecenie rozrachunku, o którym mowa w art. 136, zostało

wprowadzone do systemu po ogłoszeniu upadłości i jest wykonane w dniu roboczym

systemu w rozumieniu art. 80 ust. 2, rozpoczynającym się w dniu, w którym została

ogłoszona upadłość, skutki prawne wynikające z jego wprowadzenia do systemu są

niepodważalne i wiążące dla osób trzecich jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący

system wykaże, że w momencie, w którym zgodnie z zasadami funkcjonowania tego

2017-05-26

©Telksinoe s. 45/174

systemu zlecenie to stało się nieodwołalne, nie wiedział ani nie mógł wiedzieć

o ogłoszeniu upadłości.

DZIAŁ V

Wpływ ogłoszenia upadłości na postępowania sądowe i administracyjne

Rozdział 1

(uchylony)

(oznaczenie i tytuł rozdziału 2 – uchylone)

Art. 144. 1. Po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub

sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone

wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu.

2. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego,

lecz w imieniu własnym.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postępowań w sprawach o należne od

upadłego alimenty oraz renty z tytułu odpowiedzialności za uszkodzenie ciała lub

rozstrój zdrowia albo utratę żywiciela oraz z tytułu zamiany uprawnień objętych

treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę.

Art. 145. 1. Postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne

w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o

wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte

przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym

wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona

na liście wierzytelności.

2. (uchylony)

Art. 146. 1. Postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w

skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu

z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Postępowanie to umarza się z mocy

prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Zawieszenie

postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności

nieruchomości, jeżeli przybicia prawomocnie udzielono przed ogłoszeniem upadłości,

a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia.

2. Sumy uzyskane w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym, a jeszcze

niewydane, przelewa się do masy upadłości po uprawomocnieniu się postanowienia

o ogłoszeniu upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 46/174

2a. Sumy uzyskane ze sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym składników

majątkowych obciążonych rzeczowo traktuje się w postępowaniu upadłościowym jak

sumy uzyskane z likwidacji obciążonych rzeczowo składników masy upadłości.

3. Po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do

majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia

o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem

zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu

odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci

oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę.

4. (uchylony)

Art. 147. Do postępowań przed sądami polubownymi przepisy art. 174 § 1 pkt 4

i 5 oraz art. 180 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego, a także art. 144 i art. 145

stosuje się odpowiednio.

Art. 147a. 1. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości postępowanie przed sądem

polubownym nie zostało wszczęte, za zgodą sędziego-komisarza syndyk może

odstąpić od zapisu na sąd polubowny, jeżeli dochodzenie roszczenia przed sądem

polubownym utrudnia likwidację masy upadłości, w szczególności gdy stan masy

uniemożliwia pokrycie kosztów wszczęcia i prowadzenia postępowania przed sądem

polubownym.

2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej syndyk w terminie

trzydziestu dni oświadczy na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny.

Niezłożenie w tym terminie oświadczenia przez syndyka uważa się za odstąpienie od

zapisu na sąd polubowny.

3. Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy syndyk mimo

tego, że nie odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach

postępowania przed sądem polubownym.

4. Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.

Art. 148. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 47/174

TYTUŁ IV

Przepisy ogólne o postępowaniu upadłościowym prowadzonym po ogłoszeniu

upadłości

DZIAŁ I

Sąd i sędzia-komisarz

Rozdział 1

Sąd

Art. 149. 1. Po ogłoszeniu upadłości postępowanie upadłościowe toczy się

w sądzie upadłościowym, który ogłosił upadłość.

2. Jeżeli postępowanie zostało wszczęte w kilku sądach właściwych, sprawa

należy do właściwości sądu, który pierwszy wydał postanowienie o ogłoszeniu

upadłości.

3. Jeżeli w toku postępowania okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę

przekazuje się temu sądowi. Na postanowienie o przekazaniu nie przysługuje

zażalenie. Postanowienie wiąże sąd, któremu sprawa została przekazana. Czynności

dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.

Art. 150. 1. Sąd upadłościowy orzeka w składzie jednego sędziego

zawodowego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przedmiocie wynagrodzenia syndyka, a także rozpoznając zażalenie na

postanowienie sędziego-komisarza sąd upadłościowy orzeka w składzie trzech

sędziów zawodowych.

3. Po ogłoszeniu upadłości w skład sądu nie może wchodzić sędzia-komisarz ani

jego zastępca.

4. W przypadku uchylenia postanowienia sędziego-komisarza i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania, sędzia-komisarz jest wyłączony od ponownego

rozpoznawania tej sprawy. Wyłączenie to obowiązuje również w przypadku uchylenia

postanowienia wydanego w wyniku ponownego rozpoznania sprawy. W takim

przypadku sprawę rozpoznaje zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony sędzia.

Rozdział 2

Sędzia-komisarz i zastępca sędziego-komisarza

Art. 151. 1. Po ogłoszeniu upadłości czynności postępowania upadłościowego

wykonuje sędzia-komisarz, z wyjątkiem czynności, dla których właściwy jest sąd.

2017-05-26

©Telksinoe s. 48/174

2. Zastępca sędziego-komisarza wykonuje czynności sędziego-komisarza, jeżeli

ustawa tak stanowi oraz w czasie trwania przemijającej przeszkody do wykonywania

tych czynności przez sędziego-komisarza.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może ustanowić więcej niż

jednego zastępcę sędziego-komisarza.

4. Do zastępcy sędziego-komisarza przepisy dotyczące sędziego-komisarza

stosuje się odpowiednio.

Art. 152. 1. Sędzia-komisarz kieruje tokiem postępowania upadłościowego,

sprawuje nadzór nad czynnościami syndyka, oznacza czynności, których

wykonywanie przez syndyka jest niedopuszczalne bez jego zezwolenia lub bez

zezwolenia rady wierzycieli, jak również zwraca uwagę na popełnione przez syndyka

uchybienia.

2. Sędzia-komisarz pełni ponadto inne czynności określone w ustawie.

3. Sędzia-komisarz i syndyk mogą porozumiewać się w sprawach dotyczących

postępowania upadłościowego bezpośrednio oraz z użyciem środków bezpośredniego

porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę

elektroniczną.

Art. 153. Skargi na czynności komornika rozpoznaje w postępowaniu

upadłościowym sędzia-komisarz.

Art. 154. Sędzia-komisarz w zakresie swych czynności ma prawa i obowiązki

sądu i przewodniczącego.

Art. 155. 1. Organy administracji publicznej obowiązane są udzielać pomocy

sędziemu-komisarzowi w wykonywaniu jego czynności.

2. Po obwieszczeniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości banki, w których

upadły ma rachunki bankowe, sejfy lub skrytki, są obowiązane zawiadomić o tym

sędziego-komisarza.

DZIAŁ II

Syndyk i zastępca syndyka

(oznaczenie i tytuł rozdziału 1 – uchylone)

Art. 156. 1. W przypadku ogłoszenia upadłości powołuje się syndyka.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 49/174

4. Syndyk niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności

przed sądem lub sędzią-komisarzem, składa do akt postępowania dokument

potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone w związku z pełnieniem funkcji. Koszty ubezpieczenia nie

stanowią kosztów postępowania upadłościowego i nie podlegają zwrotowi z masy

upadłości.

5. (uchylony)

Art. 1561. Postanowienie o wyznaczeniu syndyka obwieszcza się.

Art. 157. 1. Funkcję syndyka może pełnić osoba fizyczna, która posiada pełną

zdolność do czynności prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego.

2. Funkcję syndyka może również pełnić spółka handlowa, której wspólnicy

ponoszący odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim

majątkiem albo członkowie zarządu reprezentujący spółkę posiadają licencję, o której

mowa w ust. 1.

3. Zasady i tryb wydawania licencji, o której mowa w ust. 1, określi odrębna

ustawa.

4. (uchylony)

5. W postanowieniu, w którym wyznacza się syndyka, wskazuje się numer

licencji doradcy restrukturyzacyjnego syndyka lub numer w Krajowym Rejestrze

Sądowym wyznaczonej do pełnienia funkcji syndyka spółki.

Art. 157a. 1. Syndykiem nie może być osoba fizyczna lub spółka handlowa,

która:

1) jest wierzycielem lub dłużnikiem upadłego, małżonkiem, wstępnym, zstępnym,

rodzeństwem, powinowatym upadłego lub jego wierzyciela w tej samej linii czy

stopniu, osobą pozostającą z nim w stosunku przysposobienia lub małżonkiem

tej osoby albo osobą pozostającą z upadłym w faktycznym związku, prowadzącą

z nim wspólnie gospodarstwo domowe;

2) jest lub była zatrudniona przez upadłego na podstawie stosunku pracy albo

wykonywała pracę lub świadczyła usługi na rzecz upadłego na podstawie innego

stosunku prawnego;

3) jest lub była członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem upadłego,

albo jest lub w okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie

upadłości była wspólnikiem albo akcjonariuszem posiadającym udziały albo

2017-05-26

©Telksinoe s. 50/174

akcje w wysokości wyższej niż 5% kapitału zakładowego dłużnika lub

wierzyciela;

4) jest lub była spółką powiązaną z upadłym lub jest lub była członkiem organu,

prokurentem lub pełnomocnikiem takiej spółki albo jest lub w okresie dwóch lat

przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości była wspólnikiem albo

akcjonariuszem posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej niż 5%

kapitału zakładowego spółki powiązanej z dłużnikiem;

5) pełniła funkcję nadzorcy lub zarządcy w prowadzonym wcześniej wobec

upadłego postępowaniu restrukturyzacyjnym.

2. Syndyk oraz jego małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, osoba pozostająca

z nim w stosunku przysposobienia lub małżonek takiej osoby, jak również osoba

pozostająca z nim w faktycznym związku, prowadząca z nim wspólnie gospodarstwo

domowe, nie mogą nabyć rzeczy ani praw pochodzących ze sprzedaży dokonanej w

postępowaniu upadłościowym, w którym syndyk pełni albo pełnił tę funkcję.

2a. Do innych umów zawieranych przez syndyka w toku postępowania przepis

ust. 2 stosuje się odpowiednio, chyba że sędzia-komisarz postanowi inaczej.

3. Przeszkoda, o której mowa w ust. 1 pkt 1, trwa mimo ustania małżeństwa lub

przysposobienia.

4. Syndyk niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności

przed sądem lub sędzią-komisarzem, składa do akt postępowania oświadczenie, że nie

zachodzą przeszkody, o których mowa w ust. 1.

Art. 158. (uchylony)

Art. 159. 1. Na wniosek syndyka lub z urzędu sędzia-komisarz może powołać

zastępcę syndyka, jeżeli jest to potrzebne, zwłaszcza w przypadku wykonywania

czynności w innym okręgu sądowym.

2. Sędzia-komisarz określa zakres czynności zastępcy syndyka.

3. Do zastępcy syndyka przepisy ustawy o syndyku stosuje się odpowiednio.

Art. 160. 1. W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje

czynności w imieniu własnym na rachunek upadłego.

2. Syndyk nie odpowiada za zobowiązania zaciągnięte w sprawach dotyczących

masy upadłości.

3. Syndyk odpowiada za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego

wykonywania obowiązków.

2017-05-26

©Telksinoe s. 51/174

Art. 161. 1. Syndyk może udzielać pełnomocnictw do dokonywania czynności

prawnych. Może też udzielać pełnomocnictw procesowych w postępowaniach

sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami

polubownymi.

2. Za szkodę wyrządzoną przez pełnomocników syndyk odpowiada jak za

działanie własne.

Art. 162. 1. Wynagrodzenie syndyka ustala się jako sumę pięciu części

składowych, w granicach od dwukrotności do dwustusześćdziesięciokrotności

podstawy wynagrodzenia.

2. Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:

1) część zależna od sumy wypłaconej wierzycielom w ramach wykonania planów

podziału powiększonej o koszty rozwiązania stosunków pracy z pracownikami

pozostającymi w zatrudnieniu w dniu ogłoszenia upadłości:

a) jedna podstawa wynagrodzenia – dla sumy do 100 000,00 zł,

b) cztery podstawy wynagrodzenia – dla sumy od 100 000,01 zł do 1 000

000,00 zł,

c) dziesięć podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000

000,00 zł,

d) trzydzieści podstaw wynagrodzenia – dla sumy od 10 000 000,01 zł do 100

000 000,00 zł,

e) osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia – dla sumy przekraczającej 100 000

000,00 zł;

2) część zależna od liczby pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia

upadłości:

a) połowa podstawy wynagrodzenia – od 1 do 10 pracowników,

b) trzy podstawy wynagrodzenia – od 11 do 50 pracowników,

c) dziesięć podstaw wynagrodzenia – od 51 do 200 pracowników,

d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia – od 201 do 400 pracowników,

e) trzydzieści podstaw wynagrodzenia – powyżej 400 pracowników;

3) część zależna od liczby wierzycieli biorących udział w postępowaniu:

a) połowa podstawy wynagrodzenia – do 10 wierzycieli,

b) dwie podstawy wynagrodzenia – od 11 do 100 wierzycieli,

c) cztery podstawy wynagrodzenia – od 101 do 500 wierzycieli,

d) dwadzieścia podstaw wynagrodzenia – od 501 do 1000 wierzycieli,

e) czterdzieści podstaw wynagrodzenia – powyżej 1000 wierzycieli;

2017-05-26

©Telksinoe s. 52/174

4) część zależna od czasu trwania postępowania upadłościowego od dnia ogłoszenia

upadłości do dnia wykonania ostatecznego planu podziału:

a) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w

pkt 1–3 nie przekracza ośmiokrotności:

– cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie dłużej

niż sześć miesięcy,

– dwie podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej

sześciu miesięcy, ale nie dłużej niż dwanaście miesięcy,

– jeżeli postępowanie trwało powyżej dwunastu miesięcy, wynagrodzenia

nie podwyższa się o ten składnik,

b) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w

pkt 1–3 przekracza ośmiokrotność i nie jest większa niż

czterdziestokrotność:

– osiem podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie dłużej

niż dwanaście miesięcy,

– cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej

dwunastu miesięcy, ale nie dłużej niż dwadzieścia cztery miesiące,

– jeżeli postępowanie trwało powyżej dwudziestu czterech miesięcy,

wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik,

c) dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w

pkt 1–3 przekracza czterdziestokrotność:

– czterdzieści podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie

dłużej niż osiemnaście miesięcy,

– dwadzieścia podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało

powyżej osiemnastu miesięcy, ale nie dłużej niż trzydzieści sześć

miesięcy,

– jeżeli postępowanie trwało powyżej trzydziestu sześciu miesięcy,

wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik;

5) część ustalana przez sąd do siedemdziesięciu podstaw wynagrodzenia w

zależności od stopnia trudności prowadzonego postępowania i jego

efektywności, w szczególności od skomplikowania sytuacji prawnej i faktycznej

masy upadłości, rozproszenia majątku oraz optymalizacji kosztów postępowania.

3. Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne

wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim

2017-05-26

©Telksinoe s. 53/174

kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

Art. 163. 1. Sąd ustala wynagrodzenie wstępne syndyka na wniosek syndyka,

złożony po złożeniu planu likwidacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia złożenia

wniosku.

2. We wniosku o ustalenie wynagrodzenia wstępnego podaje się aktualne,

według stanu na dzień złożenia wniosku, informacje o:

1) przewidywanej sumie zaspokojenia wierzycieli w ramach poszczególnych

kategorii zaspokojenia;

2) liczbie zatrudnionych pracowników;

3) liczbie wierzycieli;

4) przewidywanym zgodnie z planem likwidacyjnym czasie trwania postępowania;

5) stopniu skomplikowania sytuacji prawnej i faktycznej masy upadłości,

rozproszeniu i stanie majątku oraz innych okolicznościach mających znaczenie

dla nakładu pracy syndyka.

3. Ustalając wynagrodzenie wstępne, sąd stosuje zasady określone w art. 162,

biorąc pod uwagę wskaźniki i okoliczności podane we wniosku oraz

prawdopodobieństwo realizacji planu likwidacyjnego zgodnie z jego założeniami.

4. Na postanowienie w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wstępnego

zażalenie przysługuje wyłącznie upadłemu i syndykowi.

Art. 164. 1. Po ustaleniu wynagrodzenia wstępnego syndyk pobiera z masy

upadłości zaliczki w wysokości do 75% wynagrodzenia wstępnego w czterech ratach:

1) 10% – po uprawomocnieniu się postanowienia o wynagrodzeniu wstępnym;

2) 25% – po złożeniu listy wierzytelności;

3) 15% – po złożeniu pierwszego planu podziału;

4) 25% – po przeprowadzeniu pełnej likwidacji masy upadłości.

2. Zaliczkę na wynagrodzenie wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego

przez syndyka.

Art. 165. 1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia

ostatecznego na wniosek syndyka złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia

ostatecznego planu podziału albo doręczenia mu postanowienia o odwołaniu lub

zmianie syndyka albo umorzeniu postępowania. Złożenie wniosku z uchybieniem

terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia ostatecznego w wysokości dotychczas

pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi o przyznaniu niższego wynagrodzenia i

2017-05-26

©Telksinoe s. 54/174

zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania postanowienia w przedmiocie

wynagrodzenia ostatecznego syndyk może złożyć wniosek o przywrócenie terminu,

wykazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

2. We wniosku o przyznanie wynagrodzenia ostatecznego podaje się aktualne,

według stanu na dzień złożenia wniosku, informacje o:

1) sumie wypłaconej wierzycielom w ramach wykonania planów podziału oraz

o poniesionych z masy upadłości kosztach rozwiązania stosunków pracy

z pracownikami pozostającymi w zatrudnieniu na dzień ogłoszenia upadłości;

2) liczbie pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia upadłości;

3) liczbie wierzycieli, którzy zgłosili swoje wierzytelności, oraz o liczbie

wierzycieli umieszczonych na liście wierzytelności z urzędu;

4) czasie trwania postępowania;

5) trudnościach prowadzonego postępowania i jego efektywności, w tym

informacje o wysokości kosztów postępowania i innych zobowiązaniach masy

upadłości.

Art. 166. 1. Sąd niezwłocznie doręcza odpis wniosku syndyka o przyznanie

wynagrodzenia ostatecznego upadłemu i członkom rady wierzycieli albo informuje

ich, że syndyk nie złożył takiego wniosku w terminie. Upadły i członkowie rady

wierzycieli mogą w terminie tygodnia zająć stanowisko w sprawie wniosku, o czym

należy ich pouczyć.

2. Sąd ustala wynagrodzenie ostateczne niezwłocznie po przedstawieniu

stanowisk, o których mowa w ust. 1, albo bezskutecznym upływie terminu na ich

przedstawienie.

3. Syndyk jest uprawniony do pobrania wynagrodzenia w wysokości ustalonej

w prawomocnym postanowieniu o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego

niezwłocznie po wydaniu postanowienia o zatwierdzeniu ostatecznego planu podziału.

4. Jeżeli syndyk jest obowiązany wydać dłużnikowi jego majątek na skutek

uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu lub zakończeniu postępowania,

a postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego nie jest jeszcze

prawomocne, kwota wynagrodzenia podlega złożeniu do depozytu sądowego, w

wysokości różnicy między wynagrodzeniem wnioskowanym a sumą pobranych

zaliczek, chyba że sąd, mając na względzie ważny interes dłużnika, postanowi

o ograniczeniu wysokości zabezpieczenia do kwoty ustalonej w nieprawomocnym

postanowieniu o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego. Sąd postanowi o wydaniu

syndykowi kwoty złożonej do depozytu sądowego na wniosek syndyka na podstawie

2017-05-26

©Telksinoe s. 55/174

prawomocnego postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego. W

przedmiocie złożenia i wydania z depozytu orzeka sąd w składzie jednoosobowym.

5. Jeżeli wynagrodzenie ostateczne ustalono w wysokości niższej niż 75%

wynagrodzenia wstępnego, syndyk jest obowiązany zwrócić do masy upadłości

różnicę między sumą pobranych zaliczek a wynagrodzeniem ostatecznym.

W postanowieniu o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego sąd określi kwotę

podlegającą zwrotowi.

6. Na postanowienie sądu w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia ostatecznego

i zwrotu zaliczek przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również syndykowi.

7. Prawomocne postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego

stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko syndykowi oraz upadłemu.

Art. 167. 1. Jeżeli syndyk został odwołany lub w przypadku zmiany syndyka

przed dniem złożenia sprawozdania ostatecznego, zachowuje on prawo do zaliczek

pobranych zgodnie z art. 164 do czasu ustalenia wynagrodzenia ostatecznego.

2. Ustalając wynagrodzenie ostateczne w postępowaniu upadłościowym, w

którym funkcję pełniło kilku syndyków, sąd rozdziela wynagrodzenie między nich

proporcjonalnie do czasu pełnienia funkcji w postępowaniu, przy czym sąd może

zdecydować o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności jeżeli jest

to uzasadnione zróżnicowanym wpływem poszczególnych syndyków na zaistnienie

okoliczności, o której mowa w art. 162 ust. 2 pkt 1, oraz ich nakładem pracy.

3. W przypadku umorzenia postępowania upadłościowego albo jego uchylenia

sąd przyznaje syndykowi wynagrodzenie ostateczne, mając na uwadze okoliczności,

o których mowa w art. 162, nakład pracy syndyka i czas trwania postępowania.

4. Jeżeli przyznana syndykowi część wynagrodzenia ostatecznego przekracza

wartość pobranych zaliczek, przepis art. 166 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 167a. Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie syndyka obowiązanego

do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów

i usług.

Art. 167b. 1. W przypadku śmierci syndyka roszczenie o należne mu

wynagrodzenie należy do spadku po nim.

2. O wynagrodzeniu syndyka w przypadku, o którym mowa w ust. 1, orzeka sąd

z urzędu.

2017-05-26

©Telksinoe s. 56/174

Art. 168. 1. Syndyk składa sędziemu-komisarzowi w terminach przez niego

wyznaczonych, przynajmniej co trzy miesiące, sprawozdanie ze swoich czynności

oraz sprawozdanie rachunkowe z uzasadnieniem.

2. Zastępca syndyka, jeżeli jest ustanowiony, składa sprawozdania, o których

mowa w ust. 1, w terminach wyznaczonych przez syndyka. Syndyk składa te

sprawozdania wraz ze swoim sprawozdaniem sędziemu-komisarzowi.

3. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, rozpoznaje sędzia-komisarz po

wysłuchaniu w miarę potrzeby i możliwości syndyka, upadłego i członków rady

wierzycieli.

4. Po wykonaniu ostatecznego planu podziału funduszów masy upadłości syndyk

i jego zastępcy składają sprawozdanie ostateczne obejmujące sprawozdanie ze swoich

czynności oraz sprawozdanie rachunkowe. Sprawozdanie ostateczne obejmuje

w szczególności wskazanie miejsca zarchiwizowania dokumentów upadłego, łącznej

wysokości wydatków z tytułu kosztów postępowania i zobowiązań, o których mowa

w art. 230, łącznej wysokości funduszów masy upadłości oraz funduszów uzyskanych

ze zbycia rzeczy i praw obciążonych rzeczowo oraz ogólnego stopnia zaspokojenia

wierzycieli.

5. Sędzia-komisarz zatwierdza sprawozdanie rachunkowe, odmawia uznania

określonego wydatku lub dokonuje odpowiedniego sprostowania oraz orzeka o

zwrocie do masy upadłości kwoty niezatwierdzonej. Sędzia-komisarz odmawia

zatwierdzenia sprawozdania ostatecznego w całości lub części, jeżeli syndyk dokonał

czynności niezgodnych z prawem lub skutkujących pokrzywdzeniem wierzycieli lub

upadłego albo mimo wezwania nie wykonał w zakreślonym terminie wszystkich

obowiązków. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie. Zażalenie

przysługuje również syndykowi. Prawomocne postanowienie zobowiązujące syndyka

do zwrotu do masy upadłości kwoty niezatwierdzonej stanowi tytuł egzekucyjny

przeciwko syndykowi.

5a. Prawomocne postanowienie o odmowie zatwierdzenia sprawozdania

ostatecznego w całości lub części doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.

6. Do sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 4, nie stosuje się przepisów

o rachunkowości.

7. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, składa się w postaci

elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

8. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór

sprawozdania z czynności syndyka, sprawozdania rachunkowego i sprawozdania

2017-05-26

©Telksinoe s. 57/174

ostatecznego syndyka, mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie

w sprawozdaniach jest niezbędne dla prawidłowego sprawowania nadzoru nad

syndykiem, oceny stanu masy upadłości oraz nakładu pracy syndyka, a także

czytelność oraz kompletność sprawozdań.

Art. 169. 1. Syndyk wykonuje obowiązki sprawozdawcze ciążące na upadłym.

Syndyk nie odpowiada za opóźnienia w realizacji tych obowiązków spowodowane

nieprzekazaniem mu dokumentacji lub przekazaniem dokumentacji nierzetelnej lub

niekompletnej.

2. Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7

oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach

wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz

o spółkach publicznych, ciąży na syndyku.

3. Upadły jest obowiązany do natychmiastowego udostępniania syndykowi

posiadanych informacji i dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku, o

którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie

publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Jeżeli dla upadłego

został ustanowiony kurator w postępowaniu upadłościowym, obowiązek ten ciąży na

kuratorze.

4. Syndyk prowadzący przedsiębiorstwo upadłego może prowadzić działalność

wymagającą koncesji, licencji albo zezwolenia, chyba że co innego wynika z

odrębnych ustaw.

Art. 169a. 1. Sędzia-komisarz upomina syndyka, który nie wykonuje albo

nienależycie wykonuje swoje obowiązki.

2. W przypadku istotnego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu

obowiązków mimo upomnienia, sędzia-komisarz nakłada na syndyka grzywnę w

wysokości od 1000 zł do 30 000 zł, biorąc pod uwagę stopień oraz wagę uchybienia.

Art. 170. 1. W przypadku rażącego uchybienia lub braku poprawy w

wykonywaniu swoich obowiązków mimo nałożonej grzywny lub w przypadku

niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 156 ust. 4 lub art. 157a ust. 4,

mimo wezwania do ich spełnienia w terminie tygodnia sąd odwołuje syndyka.

2. Przed odwołaniem syndyka sąd jest obowiązany do jego wysłuchania. W

przypadku uprawdopodobnienia podstaw do odwołania syndyka sąd może do czasu

wydania postanowienia w przedmiocie odwołania zawiesić syndyka w wykonywaniu

2017-05-26

©Telksinoe s. 58/174

jego czynności, ustanawiając tymczasowego syndyka, do którego przepisy o syndyku

stosuje się odpowiednio.

3. Sąd zmienia syndyka na jego wniosek albo na podstawie uchwały rady

wierzycieli podjętej w trybie określonym w art. 207a.

4. W przypadku śmierci syndyka albo utraty przez niego pełnej zdolności do

czynności prawnych albo jeżeli w składzie organów spółki będącej syndykiem

zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, sąd stwierdza wygaśnięcie funkcji

syndyka. W postanowieniu sąd wskazuje datę śmierci syndyka.

5. Sąd zmienia syndyka w przypadku cofnięcia albo zawieszenia syndykowi

praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego, a jeżeli syndykiem jest

spółka – w przypadku cofnięcia albo zawieszenia praw wynikających z licencji

doradcy restrukturyzacyjnego wspólnikom ponoszącym za zobowiązania spółki

odpowiedzialność bez ograniczenia całym swoim majątkiem albo członkom zarządu

reprezentującym taką spółkę.

6. Odpis prawomocnego postanowienia o odwołaniu syndyka lub stwierdzeniu

wygaśnięcia funkcji syndyka doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 171. 1. W przedmiocie odwołania lub zmiany zastępcy syndyka orzeka

sędzia-komisarz. Sędzia-komisarz odwołuje zastępcę syndyka również wówczas,

jeżeli jego dalszy udział w postępowaniu nie jest potrzebny.

2. (uchylony)

3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 w zdaniu drugim, zażalenie nie

przysługuje.

Art. 172. 1. Na postanowienie w przedmiocie odwołania syndyka oraz na

postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie upomnienia lub nałożenia grzywny

na syndyka przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również syndykowi.

Przepisu art. 222 ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się.

2. Sąd wyznacza syndyka po uprawomocnieniu się postanowienia o odwołaniu,

o którym mowa w ust. 1. Do czasu wyznaczenia syndyka sąd wyznacza syndyka

tymczasowego, do którego przepisy o syndyku stosuje się odpowiednio.

(oznaczenie i tytuł rozdziału 2 – uchylone)

Art. 173. Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim,

zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby

postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.

2017-05-26

©Telksinoe s. 59/174

Art. 174. 1. Jeżeli syndyk napotyka przeszkody ze strony upadłego przy

obejmowaniu majątku upadłego, wprowadzenia syndyka w posiadanie majątku

upadłego dokonuje komornik sądowy. Podstawę wprowadzenia stanowi

postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości lub postanowienie o powołaniu syndyka

bez potrzeby nadawania mu klauzuli wykonalności.

2. Koszty wprowadzenia pokrywa tymczasowo Skarb Państwa. Koszty te

stanowią koszt postępowania upadłościowego, a jeżeli upadły nie jest osobą fizyczną,

koszty te obciążają osoby uprawnione do reprezentowania upadłego, które

przeszkadzały w objęciu majątku. W przypadku niemożności ściągnięcia kosztów od

osób zobowiązanych do ich zwrotu podlegają one zaspokojeniu z masy upadłości.

Jeżeli działania utrudniające objęcie majątku przez syndyka podejmowało kilka osób

uprawnionych do reprezentowania upadłego, koszty wprowadzenia obciążają te osoby

solidarnie.

3. O zwrocie kosztów, o których mowa w ust. 2, orzeka sędzia-komisarz. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie osobom zobowiązanym do

zwrotu kosztów.

4. Koszty, o których mowa w ust. 2, ściąga się od osób zobowiązanych do ich

zwrotu w trybie egzekucji opłat sądowych.

Art. 175. Syndyk podejmuje niezbędne czynności celem ujawnienia

postanowienia o ogłoszeniu upadłości w księdze wieczystej oraz w innych księgach

i rejestrach, do których wpisany jest majątek upadłego.

Art. 176. 1. Syndyk zawiadamia o upadłości tych wierzycieli, których adresy są

znane na podstawie ksiąg upadłego, a także komornika ogólnej właściwości upadłego.

2. Syndyk zawiadamia placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948)

o ogłoszeniu upadłości. Placówki te doręczają syndykowi adresowane do upadłego

przesyłki pocztowe. Syndyk wydaje upadłemu przesyłki pocztowe, które nie dotyczą

majątku masy upadłości lub których zatrzymanie nie jest potrzebne ze względu na

zawarte w nich wiadomości.

3. Syndyk zawiadamia o upadłości banki i instytucje, z którymi upadły zawarł

umowę o udostępnienie skrytki sejfowej albo złożył pieniądze lub inne przedmioty.

4. Syndyk wzywa przedsiębiorstwa przewozowe, przedsiębiorstwa spedycyjne

i domy składowe, w których znajdują się lub mogą znajdować się towary należące do

2017-05-26

©Telksinoe s. 60/174

upadłego lub przesyłki do niego adresowane, o przekazanie syndykowi przesyłek lub

towarów oraz aby nie wykonywały poleceń kierowanych do nich przez upadłego.

Art. 177. 1. Syndyk niezwłocznie wykonuje obowiązki przewidziane przepisami

o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.

2. Przekazane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych środki

nie wchodzą do masy upadłości ani nie mogą służyć zaspokojeniu innych wierzycieli

niż uprawnieni do ich odbioru.

Art. 178. Syndyk może żądać od organów administracji rządowej i samorządu

terytorialnego potrzebnych informacji dotyczących majątku upadłego.

Art. 179. Syndyk jest obowiązany podejmować działania z należytą

starannością, w sposób umożliwiający optymalne wykorzystanie majątku upadłego

w celu zaspokojenia wierzycieli w jak najwyższym stopniu, w szczególności przez

minimalizację kosztów postępowania.

(Rozdział 3 – uchylony)

(Rozdział 4 – uchylony)

DZIAŁ III

Uczestnicy postępowania

Rozdział 1

Upadły

Art. 185. 1. Upadłym jest ten, wobec kogo wydano postanowienie o ogłoszeniu

upadłości.

2. Ogłoszenie upadłości nie ma wpływu na zdolność prawną oraz zdolność do

czynności prawnych upadłego.

3. Przekształcenia osób prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność

prawną, po ogłoszeniu upadłości dopuszczalne są tylko według przepisów niniejszej

ustawy.

4. Koszty związane z funkcjonowaniem organów upadłego oraz realizacją jego

uprawnień organizacyjnych ustala każdorazowo sędzia-komisarz. Koszty te wchodzą

w skład kosztów postępowania upadłościowego. Na postanowienie sędziego-

-komisarza przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 61/174

Art. 186. Po ogłoszeniu upadłości wszelkie uprawnienia upadłego związane

z uczestnictwem w spółkach lub spółdzielniach wykonuje syndyk.

Art. 187. 1. Jeżeli upadły nie ma zdolności procesowej i nie działa za niego

przedstawiciel ustawowy, a także gdy w składzie organów upadłego będącego osobą

prawną lub inną jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki uniemożliwiające ich

działanie, sędzia-komisarz ustanawia dla niego kuratora, który działa za upadłego

w postępowaniu upadłościowym. Jeżeli dla upadłego ustanowiono kuratora na

podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze

Sądowym, kuratora tego powołuje się na kuratora, o którym mowa w niniejszym

przepisie.

2. Ustanowienie kuratora na podstawie przepisu ust. 1 nie stanowi przeszkody do

usunięcia, według zasad ogólnych, braku zdolności procesowej albo braków

w składzie organów uniemożliwiających ich działanie. Z chwilą ich uzupełnienia

ustanowienie kuratora według przepisów niniejszego rozdziału traci moc.

3. Wobec kuratora nie stosuje się środków przymusu. Kurator ponosi

odpowiedzialność za szkodę tak jak syndyk.

4. Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie ust. 1 ustala sędzia-

-komisarz w wysokości stosownej do nakładu pracy kuratora, stosując odpowiednio

przepisy o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy

z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Wynagrodzenie kuratora

obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę

podatku od towarów i usług. Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia oraz

zwrotu wydatków przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również kuratorowi.

Art. 188. 1. W przypadku śmierci upadłego jego spadkobierca ma prawo brać

udział w postępowaniu upadłościowym. Jeżeli spadkobierca nie jest znany albo nie

wstąpił do postępowania, sędzia-komisarz na wniosek syndyka albo z urzędu ustanowi

kuratora, do którego przepis art. 187 stosuje się.

2. Ustanowienie kuratora na podstawie ust. 1 traci moc po wstąpieniu do

postępowania spadkobiercy upadłego, który wykazał swoje prawa prawomocnym

postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku. Przepisy o prawach i obowiązkach

upadłego stosuje się odpowiednio do spadkobiercy.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy ustanowiono kuratora spadku.

2017-05-26

©Telksinoe s. 62/174

Rozdział 2

Wierzyciele

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 189. Wierzycielem w rozumieniu ustawy jest każdy uprawniony do

zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia.

Art. 190. 1. Dla wierzyciela niemającego zdolności sądowej lub procesowej, jak

również dla wierzyciela będącego osobą prawną albo inną jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność

prawną, która posiada braki w składzie jej organów uniemożliwiające jej działanie,

sędzia-komisarz może ustanowić kuratora do działania w postępowaniu

upadłościowym, jeżeli przyczyni się to do usprawnienia postępowania.

2. Ustanowienie kuratora zgodnie z przepisem ust. 1 nie stanowi przeszkody do

usunięcia, według przepisów ogólnych, braku zdolności sądowej lub procesowej albo

braków w składzie organów uniemożliwiających ich działanie. Z chwilą uzupełnienia

tych braków ustanowienie kuratora na podstawie ust. 1 traci moc.

3. Koszty działania kuratora obciążają wierzyciela, dla którego kurator został

ustanowiony, i podlegają zaspokojeniu z sum wypłaconych wierzycielowi

w postępowaniu upadłościowym. W razie zawarcia układu oraz jeżeli wypłacona

wierzycielowi w postępowaniu upadłościowym suma nie wystarcza na zaspokojenie

kosztów ustanowienia kuratora, sędzia-komisarz wydaje postanowienie

zobowiązujące wierzyciela do ich poniesienia. Koszty te ściąga się według przepisów

o egzekucji opłat sądowych. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje

zażalenie.

Oddział 2

Zgromadzenie wierzycieli

Art. 191. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli:

1) jeżeli według przepisów ustawy wymagane jest podjęcie uchwały zgromadzenia;

2) na wniosek przynajmniej dwóch wierzycieli mających łącznie nie mniej niż

trzecią część ogólnej sumy uznanych wierzytelności;

3) w innych przypadkach, gdy uzna to za potrzebne.

2017-05-26

©Telksinoe s. 63/174

Art. 192. 1. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli przez

obwieszczenie, w którym wskazuje termin, miejsce i przedmiot obrad oraz sposób

głosowania.

2. Obwieszczenia dokonuje się przynajmniej na dwa tygodnie przed terminem

zgromadzenia wierzycieli.

3. W przypadku odroczenia zgromadzenia wierzycieli, sędzia-komisarz podaje

obecnym do wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia; w takim przypadku nie

dokonuje się ponownego obwieszczenia. Oddany poprzednio głos wierzyciela, który

nie stawił się na odroczonym zgromadzeniu wierzycieli, zachowuje moc i jest

uwzględniany przy obliczaniu wyników głosowania, jeżeli na tym zgromadzeniu

poddane pod głosowanie są te same uchwały lub uchwały korzystniejsze dla

wierzycieli.

Art. 193. 1. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy sędzia-komisarz.

2. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół.

Art. 194. Syndyk, członkowie rady wierzycieli i upadły wezwany do udzielenia

wyjaśnień obowiązani są stawić się na zgromadzeniu wierzycieli. Ich

niestawiennictwo jednak, choćby usprawiedliwione, nie stanowi przeszkody do

odbycia zgromadzenia wierzycieli.

Art. 195. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w zgromadzeniu wierzycieli mają

prawo uczestniczyć z prawem głosu wierzyciele, których wierzytelności zostały

uznane. Wierzyciele głosują z sumą wierzytelności umieszczoną na liście

wierzytelności.

2. Sędzia-komisarz na wniosek wierzyciela i po wysłuchaniu upadłego może

dopuścić do udziału w zgromadzeniu wierzyciela, którego wierzytelność uzależniona

jest od warunku zawieszającego lub jest uprawdopodobniona; stosownie do

okoliczności sędzia-komisarz oznacza sumę, według której oblicza się głos tego

wierzyciela.

Art. 196. 1. Wierzyciele, którzy mają wierzytelność solidarną lub niepodzielną,

głosują przez wspólnego pełnomocnika, któremu pełnomocnictwo powinno być

udzielone na piśmie, z podpisem notarialnie poświadczonym. Pełnomocnictwo

udzielone adwokatowi lub radcy prawnemu nie wymaga notarialnego poświadczenia.

Pełnomocnikiem może być także jeden z wierzycieli. O ustanowieniu pełnomocnika

wierzyciele ci obowiązani są powiadomić sędziego-komisarza na piśmie przed

zgromadzeniem wierzycieli lub ustnie do protokołu na zgromadzeniu.

2017-05-26

©Telksinoe s. 64/174

2. Jeżeli wierzyciele nie dokonają wyboru pełnomocnika zgodnie z ust. 1, w

imieniu wierzycieli głosuje zarządca ustanowiony według przepisów ustawy z dnia 23

kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny o zarządzie związanym ze współwłasnością.

3. Niedokonanie przez wierzycieli, o których mowa w ust. 1 i 2, wyboru

pełnomocnika lub zarządcy nie stanowi przeszkody do wyznaczenia terminu

zgromadzenia wierzycieli.

Art. 197. 1. Wierzyciel nie ma prawa głosu na podstawie wierzytelności, którą

nabył w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu upadłości, chyba że przejście

wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez niego długu, za który odpowiadał

osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku prawnego

powstałego przed ogłoszeniem upadłości.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

Art. 198. 1. Głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadza się ustnie

lub pisemnie, a opis przebiegu i wynik głosowania zamieszcza się w protokole. W

protokole podaje się imię i nazwisko głosującego, czy głosuje za, czy przeciw

uchwale, oraz sumę wierzytelności, z jaką głosuje. Jeżeli oddano głos w cudzym

imieniu, wskazuje się reprezentowanego oraz imię i nazwisko głosującego.

Wierzyciela, który wstrzymał się od głosu, uważa się za nieuczestniczącego w

głosowaniu.

2. Uczestnik postępowania może głosować na zgromadzeniu wierzycieli także

przez pełnomocnika.

Art. 199. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, uchwały zgromadzenia

wierzycieli zapadają bez względu na liczbę obecnych, większością głosów wierzycieli

mających przynajmniej piątą część ogólnej sumy wierzytelności przypadających

wierzycielom uprawnionym do uczestniczenia w tym zgromadzeniu.

2. W sprawach o wyłączenie mienia z masy upadłości uchwały zapadają

większością głosów wierzycieli mających przynajmniej dwie trzecie ogólnej sumy

uznanych wierzytelności.

Art. 200. Sędzia-komisarz może uchylić uchwałę zgromadzenia wierzycieli,

jeżeli jest sprzeczna z prawem lub narusza dobre obyczaje albo rażąco narusza interes

wierzyciela, który głosował przeciw uchwale. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 65/174

Oddział 3

Rada wierzycieli

Art. 201. 1. Radę wierzycieli ustanawia oraz powołuje i odwołuje jej członków

sędzia-komisarz z urzędu, o ile uzna to za potrzebne, albo na wniosek.

2. Sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie tygodnia, ustanawia

radę wierzycieli na wniosek upadłego, co najmniej trzech wierzycieli lub wierzyciela

albo wierzycieli mających łącznie co najmniej piątą część sumy wierzytelności z

wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. –

Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze

przelewu lub indosu po ogłoszeniu upadłości, chyba że przejście wierzytelności

nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela długu, za który odpowiadał osobiście

albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku prawnego powstałego

przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności nastąpiło po obwieszczeniu

w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności, a zbycie nastąpiło

na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę.

3. Do czasu zatwierdzenia listy wierzytelności uprawnienia wierzycieli w

sprawach dotyczących rady wierzycieli ustala się na podstawie:

1) spisu wierzycieli załączonego przez dłużnika do wniosku o ogłoszenie upadłości;

2) spisu wierzytelności bezspornych przedstawionego na żądanie sędziego-

-komisarza przez syndyka, sporządzonego w oparciu o księgi rachunkowe i inne

dokumenty upadłego;

3) przedłożonych przez wierzycieli tytułów egzekucyjnych;

4) spisu wierzytelności sporządzonego w postępowaniu restrukturyzacyjnym.

Art. 202. 1. Rada wierzycieli składa się z pięciu członków oraz dwóch zastępców

powoływanych spośród wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania.

Rada wierzycieli może składać się z trzech członków, jeżeli liczba wierzycieli

dłużnika będących uczestnikami postępowania jest mniejsza niż siedem. Sędzia-

-komisarz może odwołać członków rady wierzycieli, którzy nie pełnią należycie

obowiązków, i powołać innych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Odwołany

prawomocnie członek rady wierzycieli nie może być ponownie powołany.

1a. Sędzia-komisarz odwołuje członka rady wierzycieli na jego wniosek.

2. (uchylony)

3. Wierzyciel może nie przyjąć obowiązków członka rady lub jego zastępcy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 66/174

4. Do zastępcy członka rady wierzycieli przepisy dotyczące członka rady

wierzycieli stosuje się odpowiednio. Zastępca członka rady wierzycieli może

uczestniczyć w posiedzeniach rady wierzycieli. Głosuje on nad uchwałą w przypadku

nieobecności któregokolwiek z członków rady wierzycieli. Zamiast nieobecnego

członka rady wierzycieli w pierwszej kolejności głosuje zastępca wymieniony na

pierwszym miejscu w sentencji postanowienia sędziego-komisarza o powołaniu, jeżeli

jest obecny na posiedzeniu.

Art. 202a. 1. Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą

część sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami

postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15

maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność

w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu upadłości, chyba że przejście

wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela długu, za który

odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku

prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności

nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży

wierzytelności, a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą

kwotę, sędzia-komisarz powołuje na członka rady wierzycieli wierzyciela wskazanego

przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazany

wierzyciel nie będzie należycie pełnił obowiązków członka rady wierzycieli. Na

postanowienie oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.

2. W przypadku gdy wierzyciel lub wierzyciele wnioskujący o powołanie

członka rady wierzycieli posiadają co najmniej dwie piąte sumy wierzytelności

przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem

wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze przelewu

lub indosu po ogłoszeniu upadłości, chyba że przejście wierzytelności nastąpiło

wskutek spłacenia przez wierzyciela długu, za który odpowiadał osobiście albo

określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku prawnego powstałego przed

ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności nastąpiło po obwieszczeniu w

Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności, a zbycie nastąpiło na

rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę, mogą oni wskazać po jednym

kandydacie na członka rady wierzycieli na każdą piątą część posiadanych

wierzytelności.

2017-05-26

©Telksinoe s. 67/174

3. Wierzyciel lub wierzyciele, których wniosek wskazany w ust. 1 lub 2 został

uwzględniony, nie mogą złożyć wniosku o powołanie kolejnych członków rady

wierzycieli, chyba że członek powołany poprzednio na ich wniosek został odwołany.

Art. 203. 1. Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą

część sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami

postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15

maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność

w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu upadłości, chyba że przejście

wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela długu, za który

odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku

prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności

nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży

wierzytelności, a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą

kwotę, sędzia-komisarz zmienia skład rady wierzycieli, powołując na członka rady

wierzycieli wierzyciela wskazanego przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi

uzasadnione przypuszczenie, że wskazany wierzyciel nie będzie należycie pełnił

obowiązków członka rady wierzycieli. Na postanowienie oddalające wniosek

zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.

2. Przepisy art. 202a ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

3. Sędzia-komisarz, zmieniając skład rady wierzycieli, nie może odwołać

członka rady wierzycieli powołanego na podstawie ust. 1 lub art. 202a, chyba że żądają

tego wierzyciele, na których wniosek członek został powołany.

Art. 204. 1. Członkowie rady wierzycieli pełnią swoje obowiązki osobiście albo

przez pełnomocników.

2. Pełnomocnictwo składa się przewodniczącemu rady, który składa je do akt

postępowania wraz z protokołem z posiedzenia rady wierzycieli.

Art. 205. 1. Rada wierzycieli udziela pomocy syndykowi, kontroluje jego

czynności, bada stan funduszów masy upadłości, udziela zezwolenia na czynności,

które mogą być dokonane tylko za zezwoleniem rady wierzycieli, oraz wyraża opinię

w innych sprawach, jeżeli tego zażąda sędzia-komisarz lub syndyk. Przy

wykonywaniu obowiązków rada wierzycieli kieruje się interesem ogółu wierzycieli.

2. Rada wierzycieli lub jej członkowie mogą przedstawiać sędziemu-

-komisarzowi swoje uwagi o działalności syndyka.

2017-05-26

©Telksinoe s. 68/174

3. Rada wierzycieli może żądać od upadłego oraz syndyka wyjaśnień oraz badać

księgi i dokumenty dotyczące upadłości w zakresie, w jakim nie narusza to tajemnicy

przedsiębiorstwa. Sędzia-komisarz rozstrzyga wątpliwości co do zakresu uprawnienia

członków rady do badania ksiąg i dokumentów upadłego.

Art. 206. 1. Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymagają

następujące czynności:

1) dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa przez syndyka, jeżeli ma trwać dłużej niż

trzy miesiące od dnia ogłoszenia upadłości;

2) odstąpienie od sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości;

3) sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład masy upadłości;

4) zaciąganie pożyczek lub kredytów oraz obciążenie majątku upadłego

ograniczonymi prawami rzeczowymi;

5) (uchylony)

6) uznanie, zrzeczenie się i zawarcie ugody co do roszczeń spornych oraz poddanie

sporu rozstrzygnięciu sądu polubownego.

11. (uchylony)

2. Jeżeli czynność, o której mowa w ust. 1 i 11, musi być dokonana niezwłocznie

i dotyczy wartości nieprzewyższającej dziesięciu tysięcy złotych, syndyk, nadzorca

sądowy albo zarządca może ją wykonać bez zezwolenia rady.

3. Zezwolenie rady wierzycieli na sprzedaż ruchomości nie jest wymagane, jeżeli

wskazana w spisie inwentarza wartość oszacowania wszystkich ruchomości

wchodzących w skład masy upadłości nie przekracza równowartości 50 000 zł.

4. Do zezwolenia na sprzedaż wierzytelności oraz innych praw, jeżeli wskazana

w spisie należności wartość nominalna wszystkich wierzytelności oraz innych praw

wchodzących w skład masy upadłości nie przekracza równowartości 50 000 zł, przepis

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5. Wpis obciążenia majątku upadłego ograniczonym prawem rzeczowym w

księdze wieczystej lub rejestrze dokonany bez zezwolenia wymaganego zgodnie z ust.

1 podlega wykreśleniu z urzędu. Podstawą wykreślenia jest prawomocne

postanowienie sędziego-komisarza stwierdzające niedopuszczalność wpisu. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Art. 207. 1. Rada wierzycieli wykonuje czynności przez podejmowanie uchwał

na posiedzeniach, chyba że regulamin stanowi inaczej. Posiedzenia rady wierzycieli

2017-05-26

©Telksinoe s. 69/174

mogą odbywać się przy użyciu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość.

1a. Jeżeli uchwała nie jest podejmowana na posiedzeniu, do jej podjęcia

konieczne jest oddanie głosów przez wszystkich członków rady wierzycieli. W takim

przypadku głosu nie może oddać zastępca członka rady wierzycieli.

1b. Uchwały rady wierzycieli podejmuje się większością głosów, jeżeli ustawa

nie stanowi inaczej, w terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku do rady.

2. Rada wierzycieli może kontrolować czynności syndyka oraz badać stan

funduszów masy upadłości przez członka lub członków wskazanych w uchwale.

3. Uchwałę rady wierzycieli o zbadaniu ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa

upadłego wykonują wskazani w uchwale członkowie rady wierzycieli lub, jeżeli są

wymagane wiadomości specjalne, inne osoby. Koszty badania nie stanowią kosztów

postępowania i nie obciążają masy upadłości.

4. Z kontroli działalności upadłego albo syndyka oraz badania ksiąg i

dokumentów rada wierzycieli składa sprawozdanie sędziemu-komisarzowi. Z innych

czynności rada wierzycieli składa sprawozdanie na żądanie sędziego-komisarza.

Art. 207a. 1. Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie, za

którą głosowało co najmniej czterech członków, albo na skutek uchwały rady

wierzycieli podjętej zgodnie z wnioskiem upadłego sąd zmienia syndyka i powołuje

do pełnienia tej funkcji osobę spełniającą wymogi, o których mowa w art. 157 ust. 1

lub 2, wskazaną przez radę wierzycieli, chyba że byłoby to niezgodne z prawem,

rażąco naruszałoby interes wierzycieli lub zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że

wskazana osoba nie będzie należycie pełniła obowiązków. Na postanowienie sądu

odmawiające powołania osoby wskazanej przez radę zażalenie przysługuje wyłącznie

członkom rady wierzycieli oraz upadłemu.

2. Jeżeli rada wierzycieli składa się z trzech członków, uchwałę, o której mowa

w ust. 1, podejmuje się jednomyślnie.

Art. 208. 1. Pierwsze posiedzenie rady zwołuje syndyk niezwłocznie po

powołaniu rady wierzycieli. Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu przyjmuje

regulamin, który określa w szczególności tryb posiedzeń, sposób zbierania głosów i

zasady współpracy rady z syndykiem, w tym sposób składania wniosków do rady.

Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród swoich członków

przewodniczącego rady. Posiedzenie rady zwołuje przewodniczący rady,

zawiadamiając członków i zastępców o terminie, miejscu i przedmiocie posiedzenia.

2017-05-26

©Telksinoe s. 70/174

Regulamin może określać sposób zawiadamiania członków rady. Posiedzeniu rady

wierzycieli przewodniczy przewodniczący rady, chyba że regulamin stanowi inaczej.

2. Posiedzenie rady wierzycieli może zwołać również sędzia-komisarz, który

przewodniczy posiedzeniu.

Art. 209. 1. Z posiedzenia rady wierzycieli sporządza się protokół. Protokół

podpisują obecni, a odmowę złożenia podpisu zaznacza się w protokole. Jeżeli

posiedzenie odbywa się przy użyciu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, protokół podpisuje wyłącznie przewodniczący rady, ze wskazaniem

przyczyny braku pozostałych podpisów, chyba że co innego wynika z regulaminu.

2. Przewodniczący rady niezwłocznie po posiedzeniu przekazuje odpis protokołu

sędziemu-komisarzowi, a także syndykowi, jeżeli nie był obecny na posiedzeniu. Do

odpisu protokołu załącza się odpisy uchwał podjętych na posiedzeniu.

3. Po podjęciu uchwały bez zwoływania posiedzenia rady wierzycieli

przewodniczący rady niezwłocznie przekazuje odpis uchwały sędziemu-komisarzowi.

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się w przypadku posiedzenia rady wierzycieli,

o którym mowa w art. 208 ust. 2.

Art. 210. 1. Uchwały rady wierzycieli zamieszcza się w Rejestrze.

2. W terminie tygodnia od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w

Rejestrze uczestnik postępowania oraz syndyk mogą wnieść zarzuty przeciwko

uchwale. Zarzuty wniesione po upływie terminu lub nieodpowiadające wymogom

formalnym pisma procesowego pozostawia się bez rozpoznania. Przepisu art. 130 § 1

Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.

3. Sędzia-komisarz rozpoznaje zarzuty w terminie tygodnia od dnia przedłożenia

mu zarzutów.

4. Sędzia-komisarz w wyniku rozpoznania zarzutów lub z urzędu w terminie

dwóch tygodni od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze może

uchylić tę uchwałę, jeżeli jest ona sprzeczna z prawem lub narusza interes wierzycieli.

Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje wyłącznie skarżącemu,

upadłemu oraz członkom rady wierzycieli.

5. Wykonanie uchwały nie może nastąpić wcześniej niż po upływie dwóch

tygodni od dnia jej zamieszczenia w Rejestrze. Sędzia-komisarz może wstrzymać

wykonanie uchwały do czasu uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie

rozpoznania zarzutów lub postanowienia o uchyleniu uchwały rady wierzycieli.

2017-05-26

©Telksinoe s. 71/174

Art. 211. 1. Członkowi rady wierzycieli przysługuje prawo do zwrotu

koniecznych wydatków związanych z jego udziałem w posiedzeniu rady wierzycieli.

Za udział w posiedzeniu sędzia-komisarz może przyznać członkowi rady stosowne

wynagrodzenie, jeżeli uzasadnione to jest rodzajem i stopniem zawiłości sprawy oraz

zakresem wykonywanych prac. Wynagrodzenie to nie może przekraczać 3%

miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 162 ust. 2, za jeden

dzień posiedzenia. Wynagrodzenie oraz zwrot wydatków wchodzi w skład kosztów

postępowania.

2. Postanowienie w sprawie wynagrodzenia i zwrotu wydatków wydaje sędzia-

-komisarz po wysłuchaniu członka rady wierzycieli i syndyka.

Art. 212. 1. Członek rady wierzycieli odpowiada za szkodę wynikłą

z nienależytego pełnienia obowiązków.

2. Za szkodę wyrządzoną nienależytym wykonaniem obowiązków przez

pełnomocnika działającego w radzie wierzyciel odpowiada jak za działanie własne.

Art. 213. 1. Jeżeli rada wierzycieli nie została ustanowiona, czynności

zastrzeżone dla rady wierzycieli podejmuje sędzia-komisarz.

2. Sędzia-komisarz wykonuje również czynności zastrzeżone dla rady

wierzycieli, jeżeli rada nie wykona ich w terminie wyznaczonym przez sędziego-

-komisarza lub w terminie określonym w art. 308 ust. 2.

DZIAŁ IV

Przepisy ogólne dotyczące postępowania po ogłoszeniu upadłości

Art. 214. Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym, jeżeli ustawa nie stanowi

inaczej.

Art. 215. 1. W razie ogłoszenia upadłości wszystkich wspólników spółki

cywilnej sąd może połączyć do łącznego rozpoznania sprawy upadłościowe

prowadzone wobec wspólników tej spółki. Jeżeli ogłoszono upadłość w różnych

sądach, przepisy art. 149 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2. W postanowieniu o połączeniu spraw sąd wyznacza jednego sędziego-

-komisarza do wszystkich połączonych spraw. Sąd może również wyznaczyć jednego

syndyka do wszystkich połączonych spraw, powołać jedną radę wierzycieli i

wyznaczyć wspólne zgromadzenie wierzycieli.

2017-05-26

©Telksinoe s. 72/174

3. Dla każdego z upadłych sporządza się osobne listy wierzytelności oraz plany

podziału funduszów masy upadłości, w których z urzędu uwzględnia się zaspokojenie

wierzytelności, za które upadli odpowiadają solidarnie.

4. Wynagrodzenie syndyka oraz koszty likwidacji pokrywa się z masy upadłości

każdego z upadłych w częściach określonych przez sąd przy odpowiednim

uwzględnieniu zasad przyznawania wynagrodzenia.

5. W przypadku ogłoszenia upadłości osobowej spółki handlowej oraz jej

wspólników ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia

całym swoim majątkiem, a także jeżeli sąd uzna za uzasadnione połączenie spraw

upadłościowych prowadzonych wobec innych upadłych, w szczególności wobec

podmiotów powiązanych oraz małżonków, przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

Art. 216. Do pełnomocnictwa określonego w ustawie stosuje się przepisy

Kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art. 216a. 1. Jeżeli ustawa przewiduje złożenie dokumentu w postaci

elektronicznej, dokument składa się za pośrednictwem Rejestru i opatruje się

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP.

2. Dokumenty złożone w postaci elektronicznej drukuje się i załącza do akt

wyłącznie na zarządzenie sędziego-komisarza.

Art. 216b. Organy postępowań upadłościowych obowiązane są do wzajemnej

współpracy.

Art. 217. 1. Jeżeli zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodu z przesłuchania

upadłego, syndyka, wierzyciela, członka rady wierzycieli lub innych osób, sąd albo

sędzia-komisarz, stosownie do okoliczności, przesłuchuje ich na posiedzeniu

i z przesłuchania sporządza protokół, niezależnie od obecności innych osób

zainteresowanych, albo odbiera od osób przesłuchiwanych oświadczenia na piśmie;

oświadczenia te stanowią dowód w sprawie.

2. Sąd albo sędzia-komisarz może zarządzić również, by oświadczenie na piśmie,

o którym mowa w ust. 1, zawierało podpis notarialnie poświadczony.

3. Nieobecność osoby, o której mowa w ust. 1, wezwanej na posiedzenie lub

niezłożenie przez tę osobę oświadczenia na piśmie, nawet z przyczyn

usprawiedliwionych, nie tamuje postępowania.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się również do przeprowadzenia dowodu z zeznań

świadków oraz wysłuchania biegłych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 73/174

Art. 218. Syndyk składa sędziemu-komisarzowi wniosek o przeprowadzenie

dowodu, jeżeli uzna za konieczne ustalenie okoliczności sprawy w drodze

postępowania dowodowego. W przypadku uwzględnienia wniosku postępowanie

dowodowe prowadzi sędzia-komisarz.

Art. 218a. Sąd lub sędzia-komisarz, wyznaczając rozprawę, poucza uczestnika

postępowania występującego w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, osoby

posiadającej licencję doradcy restrukturyzacyjnego, rzecznika patentowego lub radcy

Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o treści art. 162, art. 206 § 2 pkt 3,

art. 207, art. 217, art. 229 i art. 230 Kodeksu postępowania cywilnego w zakresie,

który jest uzasadniony przedmiotem sprawy, która ma być rozpoznana na rozprawie.

Art. 219. 1. W postępowaniu upadłościowym orzeczenia zapadają w formie

postanowień. W postanowieniu oraz dokumencie, który dotyczy składnika masy

upadłości, podaje się numer danego składnika masy ujawniony w spisie inwentarza

lub w spisie należności lub w innych spisach.

1a. Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu upadłościowym

zamieszcza się w Rejestrze wraz z informacją o terminie i sposobie wniesienia środka

zaskarżenia.

1b. Uczestnicy postępowania mają dostęp do danych zawartych w

zamieszczanych w Rejestrze postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach i

informacjach.

2. (uchylony)

3. Do uchwał rady wierzycieli i zgromadzenia wierzycieli przepisy ust. 1 zdanie

drugie oraz ust. 1a i 1b stosuje się odpowiednio.

Art. 220. 1. Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się

upadłemu, osobom, których postanowienie dotyczy, oraz syndykowi, jeżeli ustawa nie

stanowi inaczej. Postanowień dotyczących ogółu wierzycieli nie doręcza się

wierzycielom.

2. Pisma oraz postanowienia, o których mowa w ust. 1, doręcza się w drodze

doręczenia elektronicznego, jeżeli pismo zostało wniesione za pośrednictwem

Rejestru albo wybrano doręczanie elektroniczne za pośrednictwem Rejestru. Przepis

art. 1311 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Art. 220a. Sędzia-komisarz w celu przyspieszenia postępowania może

dokonywać wezwań, zawiadomień i doręczeń w sposób, który uzna w okolicznościach

konkretnej sprawy za najbardziej celowy, nawet z pominięciem przepisów ogólnych,

2017-05-26

©Telksinoe s. 74/174

jeżeli sposób wezwania, zawiadomienia lub doręczenia umożliwia adresatowi

zapoznanie się z treścią otrzymanej informacji.

Art. 221. 1. W przypadkach przewidzianych w ustawie obwieszczenia dokonuje

się w Rejestrze. W przypadku gdy od dnia obwieszczenia biegnie termin do wniesienia

środka zaskarżenia, obwieszczeniu podlega także informacja o sposobie i terminie

jego wniesienia.

2. Na wniosek syndyka lub z urzędu sędzia-komisarz może zarządzić dokonanie

obwieszczenia także w inny sposób.

3. Na żądanie upadłego lub wierzyciela, na ich koszt, obwieszczenie może być

dokonane w sposób przez nich wskazany.

4. Każdy ma dostęp do danych zawartych w obwieszczanych w Rejestrze

postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach i informacjach.

5. Minister Sprawiedliwości podaje do publicznej wiadomości w Rejestrze

wzory dokumentów i pism procesowych określone w ustawie.

Art. 222. 1. Na postanowienia sądu upadłościowego i sędziego-komisarza

zażalenie przysługuje w przypadkach wskazanych w ustawie. Zażalenia na

postanowienia sędziego-komisarza rozpoznaje sąd upadłościowy jako sąd drugiej

instancji.

2. Odpis zażalenia wniesionego przez wierzyciela doręcza się upadłemu,

syndykowi oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.

3. Odpis zażalenia wniesionego przez upadłego doręcza się syndykowi oraz

osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.

3a. Jeżeli ustawa przewiduje, że zażalenie może wnieść osoba niebędąca

uczestnikiem postępowania upadłościowego, odpis zażalenia doręcza się upadłemu,

syndykowi oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.

4. Odpisu zażalenia na postanowienia dotyczące ogółu wierzycieli nie doręcza

się wierzycielom.

5. Zażalenie rozpoznaje się w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia akt

sądowi drugiej instancji.

Art. 223. 1. Od postanowień sądu drugiej instancji skarga kasacyjna nie

przysługuje, chyba że ustawa przewiduje inaczej.

2. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie

przysługuje.

2017-05-26

©Telksinoe s. 75/174

Art. 224. 1. Termin do wniesienia środka zaskarżenia od postanowień wydanych

na posiedzeniu niejawnym biegnie od dnia zamieszczenia postanowienia w Rejestrze.

Zażalenie wnosi się w terminie tygodnia.

2. Jeżeli postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym podlega

obwieszczeniu, termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia

obwieszczenia.

3. Dla osób, którym ustawa nakazuje doręczyć postanowienie wydane na

posiedzeniu niejawnym, termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia

doręczenia postanowienia.

4. Jeżeli postanowienie, od którego przysługuje środek zaskarżenia, zostało

ogłoszone na posiedzeniu jawnym, osoby zawiadomione o posiedzeniu w terminie

tygodnia od dnia posiedzenia, a osoby, które nie zostały zawiadomione o posiedzeniu

jawnym – od dnia zamieszczenia, a jeżeli postanowienie podlega obwieszczeniu – od

dnia obwieszczenia postanowienia w Rejestrze, mogą złożyć wniosek o sporządzenie

uzasadnienia i doręczenie postanowienia wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia

środka zaskarżenia biegnie od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.

Art. 225. Skargi na czynności komornika w toku postępowania upadłościowego

wnosi się w terminie tygodniowym od dnia zakończenia czynności.

Art. 226. 1. Zabezpieczenie w przypadkach określonych w ustawie następuje

przez złożenie do depozytu sądowego odpowiedniej sumy pieniężnej.

2. O wydaniu sumy złożonej do depozytu orzeka sędzia-komisarz po

wysłuchaniu syndyka i osób zainteresowanych.

3. (uchylony)

4. Na postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie zabezpieczenia

przysługuje zażalenie.

Art. 227. Sumy pieniężne wchodzące do masy upadłości oraz sumy uzyskane ze

zbycia rzeczy i praw obciążonych rzeczowo, jeżeli nie podlegają natychmiastowemu

wydaniu, syndyk składa na oprocentowany rachunek bankowy lub na rachunek

depozytowy Ministra Finansów.

Art. 228. 1. Akta sądowe udostępnia się w sekretariacie sądu uczestnikom

postępowania oraz każdemu, kto potrzebę ich przejrzenia dostatecznie usprawiedliwi.

Osoby te mogą otrzymywać z akt odpisy i wyciągi oraz bez żadnych dodatkowych

opłat sporządzać we własnym zakresie fotokopie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 76/174

2. Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe postanowień, zarządzeń i

dokumentów obwieszczonych lub zamieszczonych w Rejestrze mają moc urzędowo

poświadczonych odpisów, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z

danymi zawartymi w Rejestrze.

3. Od dnia obwieszczenia w Rejestrze nie można zasłaniać się nieznajomością

treści obwieszczenia, chyba że mimo zachowania należytej staranności nie można było

dowiedzieć się o obwieszczeniu.

Art. 229. W sprawach nieuregulowanych ustawą do postępowania

upadłościowego stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej

Kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu

i wznowieniu postępowania.

DZIAŁ V

Koszty i inne zobowiązania masy upadłości

Art. 230. 1. Do kosztów postępowania zalicza się wydatki bezpośrednio

związane z zabezpieczeniem, zarządem i likwidacją masy upadłości, w szczególności

wynagrodzenie syndyka oraz jego zastępcy, wynagrodzenia osób zatrudnionych przez

syndyka oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzeń

tych osób, wynagrodzenie i wydatki członków rady wierzycieli, wydatki związane ze

zgromadzeniem wierzycieli, koszty archiwizacji dokumentów upadłego,

korespondencji, ogłoszeń, podatki i inne daniny publiczne związane z likwidacją masy

upadłości.

2. Do innych zobowiązań masy upadłości zalicza się wszystkie niewymienione

w ust. 1 zobowiązania masy upadłości powstałe po ogłoszeniu upadłości, w

szczególności należności ze stosunku pracy przypadające za czas po ogłoszeniu

upadłości, zobowiązania z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia masy upadłości,

zobowiązania z zawartych przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości umów,

których wykonania zażądał syndyk, inne zobowiązania powstałe z czynności syndyka

oraz przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości renty z tytułu odszkodowania za

wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę.

Art. 231. 1. (uchylony)

2. Niezaspokojone z masy upadłości zobowiązania, o których mowa w art. 230,

po zakończeniu postępowania upadłościowego ponosi upadły. W przypadku uchylenia

2017-05-26

©Telksinoe s. 77/174

postępowania upadłościowego sędzia-komisarz może zwolnić upadłego od

ponoszenia kosztów sądowych.

3. Na postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie kosztów przysługuje

zażalenie.

Art. 232. 1. W przypadku potrzeby, w szczególności w przypadku braku

płynnych funduszów masy upadłości, sędzia-komisarz zwoła zgromadzenie

wierzycieli w przedmiocie podjęcia uchwały co do wpłacenia przez wierzycieli

zaliczki na pokrycie kosztów postępowania albo zobowiąże wierzycieli mających

największe wierzytelności, których łączna wysokość wynosi co najmniej 30% sumy

wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do uczestniczenia w

zgromadzeniu, do złożenia zaliczki na koszty postępowania.

2. W przypadku gdy lista wierzytelności nie została sporządzona, wysokość

wierzytelności przysługujących wierzycielom ustala się na podstawie spisu

wierzycieli złożonego w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości lub na

podstawie spisu wierzytelności sporządzonego w postępowaniu restrukturyzacyjnym

albo na podstawie spisu bezspornych wierzytelności przedstawionego na żądanie

sędziego-komisarza przez syndyka, sporządzonego na podstawie ksiąg rachunkowych

upadłego.

Art. 233. Wierzycielowi nie przysługuje prawo do zwrotu kosztów poniesionych

przez niego w postępowaniu upadłościowym. Wierzycielowi zwraca się jednak

poniesione przez niego koszty postępowania wywołanego wniesieniem sprzeciwu co

do uznania wierzytelności innego wierzyciela, jeżeli w wyniku wniesienia tego

sprzeciwu odmówiono uznania zaskarżonej wierzytelności, jak również zwraca się

zaliczkę na koszty postępowania, którą złożył na żądanie sędziego-komisarza albo

zgodnie z uchwałą zgromadzenia wierzycieli, jeżeli fundusze masy upadłości

wystarczą na jej pokrycie.

Art. 234. 1. Nie można żądać od wierzyciela zwrotu do masy upadłości kosztów

wynikłych z czynności podjętych przez wierzyciela w postępowaniu upadłościowym.

2. Po zakończeniu postępowania upadłościowego upadły nie może żądać od

wierzyciela zwrotu kosztów postępowania, chyba że nastąpiło uchylenie postępowania

upadłościowego, a wierzyciel zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości w złej wierze.

Art. 235. 1. Koszty postępowania upadłościowego wynikłe ze zgłoszenia

wierzytelności przez wierzyciela po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania

2017-05-26

©Telksinoe s. 78/174

wierzytelności, nawet jeżeli opóźnienie powstało bez winy wierzyciela, ponosi

wierzyciel, który zgłosił wierzytelność po terminie.

2. Sędzia-komisarz może zobowiązać wierzyciela do złożenia zaliczki na koszty

związane ze zgłoszeniem wierzytelności po upływie terminu wyznaczonego do

zgłoszenia. W razie niezłożenia zaliczki zgłoszenie wierzytelności podlega zwrotowi.

TYTUŁ V

Zgłoszenie i ustalenie wierzytelności

DZIAŁ I

Zgłoszenie wierzytelności

Rozdział 1

Wierzytelności podlegające zgłoszeniu

Art. 236. 1. Wierzyciel osobisty upadłego, który chce uczestniczyć

w postępowaniu upadłościowym, jeżeli niezbędne jest ustalenie jego wierzytelności,

powinien w terminie oznaczonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zgłosić

sędziemu-komisarzowi swoją wierzytelność.

2. Uprawnienie do zgłoszenia wierzytelności przysługuje wierzycielowi

ponadto, gdy jego wierzytelność była zabezpieczona hipoteką, zastawem, zastawem

rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub przez inny wpis w księdze

wieczystej lub w rejestrze okrętowym. Jeżeli wierzyciel nie zgłosi tych wierzytelności,

będą one umieszczone na liście wierzytelności z urzędu.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wierzytelności zabezpieczonych

hipoteką, zastawem lub zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką

morską na rzeczach wchodzących w skład masy upadłości, jeżeli upadły nie jest

dłużnikiem osobistym, a wierzyciel chce w postępowaniu upadłościowym dochodzić

swoich roszczeń z przedmiotu zabezpieczenia.

4. Postanowienia niniejszego artykułu dotyczące wierzytelności stosuje się do

innych należności podlegających zaspokojeniu z masy upadłości.

Art. 237. Nie wymagają zgłoszenia należności ze stosunku pracy. Należności

z tego tytułu umieszcza się na liście wierzytelności z urzędu.

Art. 238. 1. Przepisy dotyczące roszczeń pracowniczych stosuje się

odpowiednio do roszczeń Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

o zwrot z masy upadłości świadczeń Funduszu wypłaconych pracownikom upadłego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 79/174

2. Do wierzytelności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przepisy

dotyczące wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Zgłoszenie wierzytelności

Art. 239. 1. Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się na piśmie w dwóch

egzemplarzach.

2. Wierzyciel może dokonać zgłoszenia wierzytelności za pośrednictwem

Rejestru.

3. W zgłoszeniu wierzytelności wierzyciel wskazuje dowody uzasadniające

zgłoszenie.

4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór pisemnego

zgłoszenia wierzytelności oraz zakres danych objętych zgłoszeniem wierzytelności za

pośrednictwem Rejestru, mając na uwadze jego przejrzystość i kompletność oraz

uproszczenie i przyspieszenie zgłoszenia wierzytelności w postaci elektronicznej.

Art. 240. W zgłoszeniu wierzytelności należy podać:

1) imię i nazwisko albo nazwę wierzyciela i odpowiednio jego miejsce

zamieszkania albo siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym

Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego

jednoznaczną identyfikację;

2) określenie wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość

wierzytelności niepieniężnej;

3) dowody stwierdzające istnienie wierzytelności; jeżeli wierzytelność została

uznana w spisie wierzytelności sporządzonym w postępowaniu

restrukturyzacyjnym, wystarczające jest powołanie się na tę okoliczność;

4) kategorię, do której wierzytelność ma być zaliczona;

5) zabezpieczenia związane z wierzytelnością;

6) w razie zgłoszenia wierzytelności, w stosunku do której upadły nie jest

dłużnikiem osobistym, przedmiot zabezpieczenia, z którego wierzytelność

podlega zaspokojeniu;

7) stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe,

administracyjne, sądowoadministracyjne lub przed sądem polubownym;

8) jeżeli wierzyciel jest wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki będącej upadłym

– ilość posiadanych udziałów albo akcji oraz ich rodzaj.

2017-05-26

©Telksinoe s. 80/174

Rozdział 3

Sprawdzanie zgłoszonych wierzytelności

Art. 241. Jeżeli zgłoszenie wierzytelności odpowiada wymaganiom określonym

w art. 239 i art. 240, sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie dwóch

tygodni, przekazuje odpis zgłoszenia syndykowi.

Art. 242. Jeżeli zgłoszenia wierzytelności dokonuje wierzyciel reprezentowany

przez pełnomocnika procesowego, którym jest adwokat lub radca prawny, lub osoba

posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego, zgłoszenie wierzytelności

nieodpowiadające wymaganiom określonym w art. 239 i art. 240 lub zawierające inne

braki uniemożliwiające nadanie zgłoszeniu biegu podlega zwrotowi bez wzywania do

jego uzupełnienia.

Art. 243. 1. Syndyk sprawdza, czy zgłoszona wierzytelność znajduje

potwierdzenie w księgach rachunkowych lub innych dokumentach upadłego albo we

wpisach w księdze wieczystej lub rejestrach, oraz wzywa upadłego do złożenia

w zakreślonym terminie oświadczenia, czy wierzytelność uznaje.

2. W przypadku gdy zgłoszona wierzytelność nie znajduje potwierdzenia w

księgach rachunkowych lub innych dokumentach upadłego albo we wpisach w księdze

wieczystej lub rejestrach, syndyk wzywa wierzyciela do złożenia w terminie tygodnia

dokumentów wskazanych w zgłoszeniu wierzytelności pod rygorem odmowy uznania

wierzytelności. Termin ten nie podlega przedłużeniu ani przywróceniu. Syndyk może

jednak uwzględnić dokumenty złożone po upływie terminu, jeżeli nie spowoduje to

opóźnienia w przekazaniu listy sędziemu-komisarzowi.

3. Wezwanie wierzyciela przez syndyka do złożenia dokumentów zawiera

pouczenie o skutkach uchybienia terminowi.

DZIAŁ II

Lista wierzytelności

Rozdział 1

Ustalenie listy wierzytelności

Art. 244. Po upływie terminu do zgłoszenia wierzytelności i sprawdzeniu

zgłoszonych wierzytelności syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności, nie

później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu okresu przewidzianego do

zgłaszania wierzytelności.

2017-05-26

©Telksinoe s. 81/174

Art. 245. 1. Na liście wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach:

1) liczbę porządkową;

2) imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, miejsce zamieszkania albo

siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym,

a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną

identyfikację;

3) sumę, w jakiej wierzytelność podlega uznaniu, i sumę, według której będzie

obliczany głos wierzyciela w głosowaniu nad układem;

4) kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu;

5) informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;

6) informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku;

7) informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;

8) uzasadnienie;

9) informację o stanie postępowania sądowego, administracyjnego,

sądowoadministracyjnego lub postępowania przed sądem polubownym w

sprawie zgłoszonej wierzytelności, jej zabezpieczenia lub prawa potrącenia.

2. Jeżeli syndyk zaprzecza w całości lub części oświadczeniom wierzyciela,

uzasadnia to w osobnej rubryce. Uzasadnienie to oraz uzasadnienie, o którym mowa

w ust. 1 pkt 8, obejmuje wskazanie stanu faktycznego, z którego wynika

wierzytelność, oraz dokumentów jej dotyczących.

3. W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, według której będzie

obliczany głos wierzyciela w głosowaniu nad układem, oznacza się według tej części

wierzytelności, która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu

zabezpieczenia.

4. Syndyk umieszcza na liście wierzytelności także oświadczenie upadłego i

podane przez niego uzasadnienie, jeżeli upadły złożył takie oświadczenie, albo

wzmiankę, że upadły oświadczenia takiego nie złożył i z jakiej przyczyny.

5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór listy

wierzytelności, mając na uwadze zakres informacji ujmowanych w liście

wierzytelności, czytelność oraz kompletność listy.

Art. 245a. 1. Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego została

ogłoszona upadłość, w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków

lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu

podziałowi na część traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem ogłoszenia

2017-05-26

©Telksinoe s. 82/174

upadłości oraz część traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu ogłoszenia

upadłości.

2. Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego upadłego środka

trwałego w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.2)) oraz ustawy z dnia 15 lutego

1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, 1926,

1933 i 1948), do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.

3. Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia

deklaracji lub innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części

wierzytelności, o której mowa w ust. 1, ujmowane są w odrębnych deklaracjach lub

innych tego typu dokumentach.

Art. 246. Wierzytelność niepieniężna będzie umieszczona na liście

wierzytelności w sumie pieniężnej według jej wartości z dnia ogłoszenia upadłości.

Art. 247. 1. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości wierzytelność bez zastrzeżenia

odsetek nie była jeszcze wymagalna, na liście wierzytelności umieszcza się sumę

pieniężną wierzytelności pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6%

i za czas od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności, najwyżej jednak za dwa

lata.

2. Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się na liście wierzytelności

w kwocie naliczonej do dnia poprzedzającego dzień ogłoszenia upadłości włącznie.

Art. 248. 1. Wierzytelność, której upadły jest współdłużnikiem, oraz

wierzytelność poręczyciela upadłego z tytułu zwrotnego roszczenia umieszcza się na

liście w takiej wysokości, w jakiej współdłużnik lub poręczyciel zaspokoił

wierzyciela.

2. Współdłużnik, poręczyciel, gwarant lub bank otwierający akredytywy może

dokonać zgłoszenia wierzytelności przed zaspokojeniem wierzyciela. Na liście

wierzytelności umieszcza się wierzytelność współdłużnika, poręczyciela, gwaranta

lub banku otwierającego akredytywy, który nie zaspokoił wierzyciela jako

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596,

769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717,

z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r.

poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569,

1595, 1607, 1688, 1767, 1784, 1844, 1893, 1925, 1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195,

615, 780, 823, 929, 1010, 1206, 1550, 1860, 1926, 1933 i 1948.

2017-05-26

©Telksinoe s. 83/174

wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu

wierzycieli.

Art. 249. 1. Wierzytelności z tytułu powtarzających się świadczeń, których czas

trwania jest oznaczony, umieszcza się na liście jako sumę świadczeń za cały czas ich

trwania, pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% i za czas od dnia

ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności każdego przyszłego świadczenia.

2. Wierzytelności z tytułu świadczeń powtarzających się, których czas trwania

oznaczono na czas życia uprawnionego lub innej osoby, albo nieoznaczonych co do

czasu trwania umieszcza się na liście wierzytelności jako sumę stanowiącą wartość

prawa.

3. Jeżeli w umowie o prawo do świadczeń powtarzających się ustalona jest suma

wykupu, sumę tę umieszcza się na liście jako wartość prawa.

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do świadczeń alimentacyjnych.

Art. 250. Wierzytelność zabezpieczoną hipoteką lub wpisem w rejestrze na

majątku upadłego położonym za granicą umieszcza się na liście, jeżeli złożony

zostanie dowód wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu. Złożenia dowodu wykreślenia

wpisu o zabezpieczeniu nie wymaga się, jeżeli postępowanie upadłościowe zostało

uznane w kraju, w którym znajduje się przedmiot zabezpieczenia.

Art. 251. Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej

wymagalności umieszcza się na liście po przeliczeniu na walutę polską według

średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia ogłoszenia

upadłości, a gdy takiego kursu nie było – według średniej ceny rynkowej z tej daty.

Umieszczenie na liście wierzytelności w przeliczeniu na walutę polską nie powoduje

przekształcenia zobowiązania wyrażonego w walucie obcej na zobowiązanie w

walucie polskiej. Zaspokojenie wierzytelności w wykonaniu planu podziału następuje

w walucie polskiej.

Art. 252. 1. Jeżeli wierzytelność została zgłoszona przez wierzyciela po upływie

terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności, bez względu na przyczynę

opóźnienia, czynności już dokonane w postępowaniu upadłościowym są skuteczne

wobec tego wierzyciela, zgłoszenie nie ma wpływu na złożone już plany podziału, a

jego uznaną wierzytelność uwzględnia się tylko w planach podziału funduszów masy

upadłości sporządzonych po jej uznaniu.

2. Jeżeli postanowienie dotyczące wierzytelności zgłoszonej po upływie terminu

wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności nie zostało wydane albo nie stało się

2017-05-26

©Telksinoe s. 84/174

prawomocne do dnia zakończenia lub umorzenia postępowania upadłościowego,

postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Jeżeli jednak wierzytelność

zgłoszono po zatwierdzeniu ostatecznego planu podziału funduszów masy upadłości,

pozostawia się ją bez rozpoznania.

Art. 253. 1. Po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności

syndyk uzupełnia listę wierzytelności w miarę zgłaszania wierzytelności.

2. Jeżeli zgłoszono wierzytelności po przekazaniu listy wierzytelności sędziemu-

-komisarzowi, syndyk sporządza uzupełnienie listy wierzytelności obejmujące takie

wierzytelności wraz z zaznaczeniem, w jaki sposób będą zaspokajane.

Art. 254. 1. Zmianę wierzyciela po zgłoszeniu wierzytelności uwzględnia się na

liście wierzytelności tylko wtedy, gdy została stwierdzona dokumentem urzędowym

lub niebudzącym wątpliwości dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo

poświadczonym i gdy zmiana wierzyciela zgłoszona została syndykowi przed

przekazaniem listy wierzytelności sędziemu-komisarzowi. Sędzia-komisarz może

uwzględnić zmianę wierzyciela zgłoszoną po przekazaniu mu listy wierzytelności, a

przed jej ostatecznym zatwierdzeniem, jeżeli nie spowoduje to opóźnienia w

postępowaniu.

2. Nieuwzględnienie zmian, o których mowa w ust. 1, nie pozbawia nabywcy

wierzytelności możliwości realizacji jego uprawnień na podstawie przepisów ustawy

w toku dalszego postępowania.

Rozdział 2

Zaskarżenie listy wierzytelności

Art. 255. 1. Listę wierzytelności składa się w postaci elektronicznej. Podlega ona

zamieszczeniu w Rejestrze.

2. O dacie złożenia listy wierzytelności obwieszcza się.

Art. 256. 1. W terminie dwóch tygodni od dnia obwieszczenia, o którym mowa

w art. 255 ust. 2, wierzyciel może złożyć do sędziego-komisarza sprzeciw co do:

1) uznania wierzytelności – w przypadku wierzyciela umieszczonego na liście

wierzytelności;

2) odmowy uznania wierzytelności – w przypadku wierzyciela, któremu

odmówiono uznania zgłoszonej wierzytelności.

2. W tym samym terminie sprzeciw przysługuje upadłemu, o ile projekt nie jest

zgodny z jego wnioskami lub oświadczeniami. Jeżeli upadły nie składał oświadczeń,

2017-05-26

©Telksinoe s. 85/174

mimo iż był do tego wezwany, może zgłosić sprzeciw tylko wtedy, gdy wykaże, że

nie złożył oświadczeń z przyczyn od niego niezależnych.

Art. 257. 1. Sprzeciw powinien odpowiadać wymogom formalnym pisma

procesowego, a ponadto wskazywać zaskarżoną wierzytelność oraz zawierać wniosek

co do uznania albo odmowy uznania wierzytelności wraz z uzasadnieniem

i wskazaniem dowodów na jego poparcie.

2. Jeżeli sprzeciw nie odpowiada wymaganiom wskazanym w ust. 1 lub nie

uiszczono należnej opłaty, przepis art. 130 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks

postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio. Sędzia-komisarz odrzuca sprzeciw

wniesiony po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalny, jak również

sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła, lub sprzeciw, od którego strona nie

wniosła należnej opłaty w wyznaczonym terminie.

3. (uchylony)

Art. 258. 1. Sprzeciw może być oparty wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach

wskazanych w zgłoszeniu wierzytelności. Inne twierdzenia i zarzuty mogą być

zgłoszone tylko wtedy, gdy wierzyciel wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie było

niemożliwe albo że potrzeba ich wskazania wynikła później.

2. Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu,

sprzeciw może być oparty tylko na zdarzeniach powstałych po zamknięciu rozprawy

w sprawie, w której orzeczenie zostało wydane. Zdarzenia potwierdza się dowodem

na piśmie.

Art. 258a. 1. Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu syndykowi oraz

odpowiednio upadłemu i wierzycielowi, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy,

wyznaczając termin wniesienia odpowiedzi na sprzeciw nie krótszy niż tydzień.

2. Odpowiedź na sprzeciw wniesiona po upływie terminu lub której braków

strona nie uzupełniła w terminie podlega zwrotowi. Do odpowiedzi na sprzeciw

przepisy art. 257 ust. 1 i 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

3. Sędzia-komisarz pomija twierdzenia i dowody niezgłoszone w sprzeciwie

i odpowiedzi na sprzeciw, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w

sprzeciwie albo odpowiedzi na sprzeciw bez swojej winy lub że uwzględnienie

spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy.

Art. 259. 1. Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony

sędzia rozpoznaje sprzeciw na posiedzeniu niejawnym w terminie dwóch miesięcy od

jego wniesienia. Jeżeli sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza albo

2017-05-26

©Telksinoe s. 86/174

wyznaczony sędzia uzna za potrzebne wyznaczenie rozprawy, zawiadamia o niej

syndyka, upadłego oraz wierzyciela, który wniósł sprzeciw, i wierzyciela, którego

wierzytelności sprzeciw dotyczy. Niestawiennictwo tych osób, nawet

usprawiedliwione, nie wstrzymuje wydania postanowienia.

1a. Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony sędzia

może odstąpić od przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka lub opinii biegłego,

jeżeli świadek złożył zeznania albo biegły sporządził opinię w innym postępowaniu

toczącym się przed sądem, sądem polubownym lub organem administracji. W takim

przypadku dowodem są dokumenty, obejmujące treść zeznań świadka lub opinii

biegłego.

1b. W toku postępowania wywołanego wniesieniem sprzeciwu syndyk ma prawa

i obowiązki uczestnika postępowania.

2. Na postanowienie w przedmiocie sprzeciwu zażalenie przysługuje upadłemu,

syndykowi oraz każdemu z wierzycieli.

3. Uchylenie postanowienia w przedmiocie sprzeciwu i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania jest możliwe tylko w przypadku konieczności

przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości albo gdy przy rozpoznawaniu

sprzeciwu doszło do nieważności postępowania, której skutków nie dało się usunąć w

postępowaniu zażaleniowym.

Rozdział 3

Zatwierdzenie, prostowanie i uzupełnienie listy wierzytelności

Art. 260. 1. Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza

w sprawie sprzeciwu, a w razie jego zaskarżenia, po uprawomocnieniu się

postanowienia sądu, sędzia-komisarz dokonuje zmian na liście wierzytelności na

podstawie tych postanowień oraz zatwierdza listę wierzytelności.

2. Jeżeli sprzeciwu nie wniesiono, sędzia-komisarz zatwierdza listę

wierzytelności po upływie terminu do jego wniesienia.

3. Po upływie terminu do wniesienia sprzeciwów sędzia-komisarz może

zatwierdzić częściowo listę wierzytelności w zakresie nieobjętym sprzeciwami.

Art. 261. Sędzia-komisarz może z urzędu dokonać zmian na liście

wierzytelności w razie stwierdzenia, że na liście umieszczono wierzytelności, które

w całości lub części nie istnieją, lub nie umieszczono na liście wierzytelności, które

podlegają umieszczeniu na liście z urzędu. Postanowienie o zmianie na liście podlega

obwieszczeniu z urzędu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

2017-05-26

©Telksinoe s. 87/174

Art. 262. 1. Jeżeli wierzytelność zgłoszono po terminie wyznaczonym do

zgłoszenia wierzytelności lub została ujawniona po tym terminie wierzytelność, która

nie wymaga zgłoszenia, wierzytelność taką umieszcza się na uzupełnieniu listy

wierzytelności.

2. Lista wierzytelności ulega sprostowaniu stosownie do prawomocnych

orzeczeń. Zmiana wysokości wierzytelności zaistniała po ustaleniu listy

wierzytelności jest uwzględniana przy sporządzeniu planu podziału albo przy

głosowaniu na zgromadzeniu wierzycieli.

3. (uchylony)

Art. 263. Odmowa uznania wierzytelności według przepisów niniejszego działu

nie stanowi przeszkody do jej dochodzenia we właściwym trybie. Z uwzględnieniem

art. 145 ust. 1 dochodzenie wierzytelności, której odmówiono uznania, jest możliwe

dopiero po umorzeniu lub zakończeniu postępowania upadłościowego.

Art. 264. 1. Z zastrzeżeniem art. 296, po zakończeniu lub umorzeniu

postępowania upadłościowego wyciąg z zatwierdzonej przez sędziego-komisarza listy

wierzytelności, zawierający oznaczenie wierzytelności oraz sumy otrzymanej na jej

poczet przez wierzyciela, jest tytułem egzekucyjnym przeciwko upadłemu.

2. Upadły może żądać ustalenia, że wierzytelność objęta listą wierzytelności nie

istnieje albo istnieje w mniejszym zakresie, jeżeli nie uznał wierzytelności zgłoszonej

w postępowaniu upadłościowym i nie zapadło co do niej jeszcze prawomocne

orzeczenie sądowe.

3. Po nadaniu wyciągowi z listy wierzytelności klauzuli wykonalności, zarzut, że

wierzytelność objęta listą wierzytelności nie istnieje albo że istnieje w mniejszym

zakresie, upadły może podnieść w drodze powództwa o pozbawienie tytułu

wykonawczego wykonalności.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do wierzycieli, wobec których

upadły nie był dłużnikiem osobistym.

Art. 265. 1. Jeżeli sąd umorzył część zobowiązań upadłego, które nie zostały

zaspokojone w postępowaniu upadłościowym, w wyciągu z listy wierzytelności,

o którym mowa w art. 264 ust. 1, zamieszcza się wzmiankę określającą zakres

odpowiedzialności upadłego.

2. Jeżeli sąd umorzył całość zobowiązań upadłego, które nie zostały zaspokojone

w postępowaniu upadłościowym, przepisu art. 264 nie stosuje się.

2017-05-26

©Telksinoe s. 88/174

Art. 266. Wierzyciel może żądać zwrotu dokumentów złożonych w celu

udowodnienia wierzytelności. Na zarządzenie sędziego-komisarza sekretarz sądowy

wydaje dokumenty z zaznaczeniem na nich, w jakiej sumie wierzytelność została

uznana.

TYTUŁ VA

Układ w upadłości

Art. 266a. 1. W postępowaniu upadłościowym dopuszczalne jest zawarcie

układu.

2. Propozycje układowe w postępowaniu upadłościowym mogą zgłosić upadły,

wierzyciel oraz syndyk.

Art. 266b. 1. Podmioty uprawnione do złożenia propozycji układowych mogą

wraz z propozycjami złożyć wniosek o całkowite lub częściowe wstrzymanie

likwidacji masy upadłości do czasu zatwierdzenia układu.

2. Niedopuszczalne jest wstrzymanie likwidacji masy upadłości, jeżeli

propozycje układowe nie przewidują zaspokojenia wierzytelności nieobjętych

układem niezwłocznie po zatwierdzeniu układu i prawomocnym zakończeniu

postępowania na tej podstawie.

3. Niedopuszczalne jest wstrzymanie likwidacji w zakresie przedmiotu

obciążonego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub

hipoteką morską, jeżeli sprzeciwi się temu wierzyciel, którego wierzytelność jest w

ten sposób zabezpieczona. Jeżeli sprzeciw wierzyciela wpłynął do sędziego-komisarza

po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu likwidacji, sędzia-komisarz uchyla swoje

postanowienie w tym zakresie.

4. Sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację masy upadłości, jeżeli zostały

spełnione przesłanki zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad

układem, o których mowa w art. 266c ust. 1.

5. Sędzia-komisarz wstrzymuje likwidację masy upadłości, jeżeli zostały

spełnione przesłanki zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad

układem, o których mowa w art. 266c ust. 2.

6. Sędzia-komisarz wstrzymuje likwidację masy upadłości wyłącznie w zakresie,

jaki jest niezbędny do wykonania układu.

Art. 266c. 1. Sędzia-komisarz może zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu

głosowania nad układem, jeżeli zostało uprawdopodobnione, że układ zostanie

przyjęty przez wierzycieli i wykonany.

2017-05-26

©Telksinoe s. 89/174

2. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli, jeżeli wniosek jest

popierany przez wierzyciela lub wierzycieli posiadających łącznie co najmniej 50%

sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom uprawnionym do głosowania nad

układem.

3. Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się po zatwierdzeniu listy wierzytelności.

Jeżeli sędzia-komisarz zatwierdził częściowo listę wierzytelności w zakresie

nieobjętym sprzeciwami, zgromadzenie wierzycieli zwołuje się, jeżeli suma

wierzytelności objętych sprzeciwami nie przekracza 15% sumy wierzytelności

objętych układem.

Art. 266d. Po prawomocnym zatwierdzeniu układu sąd wydaje postanowienie

o zakończeniu postępowania. Przepisy art. 362–367 stosuje się odpowiednio.

Art. 266e. W przypadku zakończenia postępowania po prawomocnym

zatwierdzeniu układu wynagrodzenie ostateczne syndyka może zostać ustalone na

podstawie przepisów art. 55 oraz art. 58–61 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo

restrukturyzacyjne, jeżeli będzie to korzystne dla syndyka i jest uzasadnione jego

zaangażowaniem w skuteczne zawarcie układu.

Art. 266f. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym tytule do układu i jego

skutków przepisy Prawa restrukturyzacyjnego stosuje się odpowiednio, przy czym

czynności zastrzeżone dla nadzorcy sądowego lub zarządcy wykonuje syndyk.

TYTUŁ VI

(uchylony)

TYTUŁ VII

Likwidacja masy upadłości

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 306. Po ogłoszeniu upadłości syndyk niezwłocznie przystępuje do spisu

inwentarza i oszacowania masy upadłości oraz sporządzenia planu likwidacyjnego.

Syndyk składa sędziemu-komisarzowi spis inwentarza wraz z planem likwidacyjnym

w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia upadłości. Plan likwidacyjny określa

proponowane sposoby sprzedaży składników majątku upadłego, w szczególności

sprzedaży przedsiębiorstwa, termin sprzedaży, preliminarz wydatków oraz

ekonomiczne uzasadnienie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

2017-05-26

©Telksinoe s. 90/174

Art. 307. 1. Na podstawie spisu inwentarza i innych dokumentów upadłego oraz

oszacowania syndyk sporządza sprawozdanie finansowe na dzień poprzedzający

ogłoszenie upadłości i niezwłocznie przedkłada je sędziemu-komisarzowi.

2. Jeżeli z jakichkolwiek przyczyn syndyk nie może sporządzić spisu inwentarza,

oszacowania, planu likwidacji lub sprawozdania finansowego w terminie, o którym

mowa w art. 306, składa sędziemu-komisarzowi, w terminie miesiąca od dnia

ogłoszenia upadłości, pisemne sprawozdanie ogólne o stanie masy upadłości

i o możliwości zaspokojenia wierzycieli. Złożenie sprawozdania nie zwalnia syndyka

od obowiązku sporządzenia dokumentów, o których mowa w ust. 1, gdy tylko będzie

to możliwe.

Art. 308. 1. Po sporządzeniu spisu inwentarza i sprawozdania finansowego albo

po złożeniu pisemnego sprawozdania ogólnego syndyk przeprowadza likwidację

masy upadłości.

2. Syndyk jest obowiązany do podejmowania działań umożliwiających

zakończenie likwidacji w ciągu sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości. Sędzia-

-komisarz i rada wierzycieli rozpoznają wniosek o wyrażenie zgody na określony

sposób likwidacji nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia przedstawienia

im wniosku przez syndyka.

Art. 309. Sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację masy upadłości do czasu

uprawomocnienia się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

Art. 310. 1. Przed rozpoczęciem likwidacji masy upadłości syndyk może

sprzedać z wolnej ręki bez zezwolenia rady wierzycieli ruchomości, jeżeli jest to

potrzebne na zaspokojenie kosztów postępowania. Ponadto syndyk może sprzedać

ruchomości, które ulegają szybkiemu zepsuciu lub wskutek opóźnienia sprzedaży

straciłyby znacznie na wartości albo których przechowanie pociąga za sobą koszty

zbyt wysokie w stosunku do ich wartości.

2. Jeżeli sędzia-komisarz wstrzyma likwidację masy upadłości, przepis ust. 1

stosuje się w zakresie określonym przez sędziego-komisarza.

Art. 311. 1. Likwidacji masy upadłości dokonuje się przez sprzedaż z wolnej ręki

lub w drodze przetargu lub aukcji przedsiębiorstwa upadłego w całości lub jego

zorganizowanych części, nieruchomości i ruchomości, wierzytelności oraz innych

praw majątkowych wchodzących w skład masy upadłości albo przez ściągnięcie

wierzytelności od dłużników upadłego i wykonanie innych jego praw majątkowych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 91/174

1a. O zamiarze sprzedaży składników majątku służących do prowadzenia

działalności w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa syndyk zawiadamia

Ministra Obrony Narodowej, który w terminie tygodnia od zawiadomienia może

przedstawić sędziemu-komisarzowi opinię.

1b. W terminie trzech dni od dnia sprzedaży składników majątku, ściągnięcia

wierzytelności albo wykonania praw majątkowych syndyk składa sędziemu-

-komisarzowi spis zlikwidowanych składników masy upadłości. Spis składa się

w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

1c. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo

wzór spisu, o którym mowa w ust. 1b, mając na uwadze zakres informacji, których

umieszczenie w spisie jest niezbędne dla oceny składu masy upadłości,

w szczególności określenie zlikwidowanego składnika majątku, datę likwidacji, cenę,

a także biorąc pod uwagę czytelność oraz kompletność spisu.

2. W przypadkach wskazanych w ustawie likwidacja ruchomości obciążonych

zastawem rejestrowym oraz wierzytelności i praw obciążonych zastawem

rejestrowym lub zastawem finansowym może nastąpić także przez przejęcie ich przez

wierzyciela będącego zastawnikiem zastawu rejestrowego lub zastawu finansowego,

jeżeli umowa o ustanowieniu zastawu przewiduje zaspokojenie zastawnika w drodze

przejęcia przedmiotu zastawu.

3. Przepisy dotyczące likwidacji w drodze sprzedaży ruchomości oraz przejęcia

ruchomości obciążonych zastawem rejestrowym stosuje się odpowiednio do

sprzedaży i przejęcia przez wierzyciela zwierząt, jeżeli nie jest to sprzeczne

z przepisami dotyczącymi ochrony zwierząt.

Art. 312. 1. Po ogłoszeniu upadłości można prowadzić dalej przedsiębiorstwo

upadłego, jeżeli możliwe jest zawarcie układu z wierzycielami lub możliwa jest

sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego w całości lub jego zorganizowanych części.

2. Jeżeli syndyk prowadzi przedsiębiorstwo upadłego, powinien podjąć wszelkie

działania zapewniające zachowanie przedsiębiorstwa co najmniej w niepogorszonym

stanie.

3. Syndyk nie może prowadzić dalej przedsiębiorstwa upadłego, jeżeli na

upadłym ciąży obowiązek zwrotu pomocy publicznej. Rada wierzycieli może

zezwolić na zwrot pomocy publicznej udzielonej niezgodnie z prawem i dalsze

prowadzenie przedsiębiorstwa upadłego, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że mimo

zwrotu pomocy publicznej udzielonej niezgodnie z prawem pozostali wierzyciele

2017-05-26

©Telksinoe s. 92/174

zostaną zaspokojeni w większym stopniu ze względu na sprzedaż prowadzonego

przedsiębiorstwa za większą kwotę lub w wyniku zawarcia i wykonania układu.

Art. 313. 1. Sprzedaż dokonana w postępowaniu upadłościowym ma skutki

sprzedaży egzekucyjnej. Nabywca składników masy upadłości nie odpowiada za

zobowiązania podatkowe upadłego, także powstałe po ogłoszeniu upadłości.

2. Sprzedaż nieruchomości powoduje wygaśnięcie praw oraz praw i roszczeń

osobistych ujawnionych przez wpis do księgi wieczystej lub nieujawnionych w ten

sposób, lecz zgłoszonych sędziemu-komisarzowi w terminie określonym w art. 51

ust. 1 pkt 5. W miejsce prawa, które wygasło, uprawniony nabywa prawo do

zaspokojenia wartości wygasłego prawa z ceny uzyskanej ze sprzedaży obciążonej

nieruchomości. Skutek ten powstaje z chwilą zawarcia umowy sprzedaży. Podstawą

do wykreślenia praw, które wygasły na skutek sprzedaży, jest prawomocny plan

podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości obciążonej. Podstawą

wykreślenia hipoteki jest umowa sprzedaży nieruchomości.

3. Pozostają w mocy bez potrącania ich wartości z ceny nabycia służebność drogi

koniecznej, służebność przesyłu oraz służebność ustanowiona w związku

z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budowli lub innego urządzenia.

Użytkowanie oraz prawa dożywotnika pozostają w mocy, jeżeli przysługuje im

pierwszeństwo przed wszystkimi hipotekami lub jeżeli nieruchomość nie jest

hipotekami obciążona albo jeżeli wartość użytkowania i praw dożywotnika znajduje

pełne pokrycie w cenie nabycia. Jednakże w tym ostatnim wypadku wartość tych praw

będzie zaliczona na cenę nabycia.

4. Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony najpóźniej

w zarzutach do planu podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości

obciążonej, sędzia-komisarz może postanowić, że służebność gruntowa, która nie

znajduje pełnego pokrycia w cenie nabycia, zostaje utrzymana w mocy, jeżeli jest dla

nieruchomości władnącej konieczna, a nie obniża w sposób istotny wartości

nieruchomości obciążonej. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje

zażalenie. Jeżeli wniosek o wyłączenie zgłoszony został w zarzutach, podlega

rozpoznaniu razem z zarzutami.

5. Przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio do sprzedaży prawa użytkowania

wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu i statku morskiego

wpisanego do rejestru okrętowego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 93/174

6. Do sprzedaży ułamkowej części nieruchomości odpowiednie zastosowanie

mają przepisy art. 1004, art. 1005, art. 1007, art. 1009, art. 1012 i art. 1013 Kodeksu

postępowania cywilnego.

Art. 314. 1. W razie zbycia przedsiębiorstwa, w którego skład wchodzą

przedmioty obciążone ograniczonymi prawami rzeczowymi, wartość składników

mienia obciążonych tymi prawami podlega ujawnieniu w umowie sprzedaży,

a uzyskana cena podlega podziałowi z uwzględnieniem art. 336 i 340.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie zbycia zorganizowanej części

przedsiębiorstwa.

Art. 315. 1. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzą rzeczy ruchome, których nie

można zbyć z zachowaniem przepisów ustawy, sędzia-komisarz może postanowić

o ich wyłączeniu z masy upadłości albo zezwolić na ich zniszczenie. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

2. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi nieruchomość lub jej ułamkowa część,

której nie można zbyć z zachowaniem przepisów ustawy, a dalsze pozostawanie

nieruchomości w masie upadłości będzie niekorzystne dla wierzycieli z uwagi na

obciążenie masy związanymi z tym kosztami, sędzia-komisarz może zezwolić

syndykowi na zawarcie umowy przekazania nieruchomości gminie albo Skarbowi

Państwa.

DZIAŁ II

Sprzedaż przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części oraz nieruchomości,

prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do

lokalu i statku morskiego wpisanego do rejestru okrętowego

Art. 316. 1. Przedsiębiorstwo upadłego powinno być sprzedane jako całość,

chyba że nie jest to możliwe.

2. Sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego może być, po wyrażeniu zgody przez

sędziego-komisarza, poprzedzona umową dzierżawy na czas określony z prawem

pierwokupu, jeżeli przemawiają za tym względy ekonomiczne.

3. (uchylony)

Art. 317. 1. Na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego przechodzą wszelkie

koncesje, zezwolenia, licencje i ulgi, które zostały udzielone upadłemu, chyba że

odrębne ustawy stanowią inaczej.

2017-05-26

©Telksinoe s. 94/174

2. Nabywca może używać oznaczenia przedsiębiorstwa upadłego, w którym

mieści się jego nazwisko, tylko za zgodą upadłego. Nabywca przedsiębiorstwa

upadłego nabywa je w stanie wolnym od obciążeń i nie odpowiada za zobowiązania

upadłego. Wszelkie obciążenia na składnikach przedsiębiorstwa wygasają,

z wyjątkiem obciążeń wymienionych w art. 313 ust. 3 i 4.

3. Nabywca przedsiębiorstwa upadłego wstępuje z mocy prawa w miejsce

upadłego lub syndyka do postępowań cywilnych i administracyjnych dotyczących

przedsiębiorstwa lub jego składników. Przepisu art. 196 § 2 Kodeksu postępowania

cywilnego nie stosuje się.

Art. 318. 1. Jeżeli sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego jako całości nie jest

możliwa ze względów ekonomicznych lub innych przyczyn, można sprzedać

zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zbioru rzeczy lub praw obciążonych

zastawem rejestrowym, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Suma uzyskana ze

sprzedaży takiego zbioru podlega podziałowi stosownie do przepisów art. 336 i 340.

Art. 319. 1. Jeżeli planowana jest sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego w całości,

przy sporządzaniu spisu inwentarza i oszacowania masy upadłości, albo odrębnie,

jeżeli możliwość takiej sprzedaży ujawniła się na późniejszym etapie, biegły wybrany

przez syndyka sporządza opis i oszacowanie przedsiębiorstwa upadłego.

2. Opis przedsiębiorstwa powinien określać w szczególności przedmiot

działalności przedsiębiorstwa, nieruchomości wchodzące w jego skład, ich obszar oraz

oznaczenie księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, inne środki trwałe, stwierdzone

prawa, a także obciążenia.

3. W oszacowaniu należy odrębnie podać wartość przedsiębiorstwa w całości

oraz jego zorganizowanych części, jeżeli mogą być wydzielone do sprzedaży.

4. Jeżeli składniki przedsiębiorstwa są obciążone hipoteką, zastawem, zastawem

rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub innymi prawami i skutkami

ujawnienia praw i roszczeń osobistych, w oszacowaniu należy oddzielnie podać, które

z tych praw pozostają w mocy po sprzedaży, a także ich wartość oraz wartość

składników nimi obciążonych oraz stosunek wartości poszczególnych składników

obciążonych do wartości przedsiębiorstwa.

5. Zarzuty na opis i oszacowanie wnosi się w terminie tygodnia od dnia

obwieszczenia o ich przekazaniu sędziemu-komisarzowi. Zarzuty rozpoznaje sędzia-

-komisarz. W przypadku wątpliwości co do rzetelności lub poprawności opisu

2017-05-26

©Telksinoe s. 95/174

i oszacowania, sędzia-komisarz wskazuje biegłego do sporządzenia nowego opisu

i oszacowania.

6. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku rzeczy, wierzytelności

i innych praw przeniesionych na wierzyciela w celu zabezpieczenia wierzytelności,

o ile mają być one sprzedane w ramach przedsiębiorstwa.

Art. 320. 1. Sprzedaż mienia uregulowana przepisami niniejszego działu może

nastąpić w drodze przetargu lub aukcji, do których przepisy Kodeksu cywilnego

stosuje się odpowiednio, z tym że:

1) warunki przetargu lub aukcji zatwierdza sędzia-komisarz;

2) o przetargu lub aukcji należy zawiadomić przez obwieszczenie co najmniej na

dwa tygodnie, a jeżeli przetarg albo aukcja dotyczy przedsiębiorstwa spółki

publicznej – co najmniej na sześć tygodni przed terminem posiedzenia

wyznaczonego w celu ich przeprowadzenia;

3) przetarg lub aukcję przeprowadza się na posiedzeniu jawnym;

4) przetarg lub aukcję prowadzi syndyk pod nadzorem sędziego-komisarza;

5) wyboru oferenta dokonuje syndyk; wybór wymaga zatwierdzenia przez

sędziego-komisarza;

6) postanowienie zatwierdzające wybór oferenta sędzia-komisarz może wydać na

posiedzeniu niejawnym;

7) sędzia-komisarz może odroczyć zatwierdzenie wyboru oferenta o tydzień; w tym

przypadku postanowienie o zatwierdzeniu wyboru oferenta obwieszcza się.

2. Na postanowienie sędziego-komisarza o zatwierdzeniu wyboru oferenta

przysługuje zażalenie.

3. Przy sprzedaży nieruchomości, prawa użytkowania wieczystego,

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz statku morskiego wpisanego do

rejestru okrętowego, przepisy art. 319 stosuje się odpowiednio.

Art. 321. 1. Syndyk zawiera umowę sprzedaży w terminie określonym przez

sędziego-komisarza, nie dłuższym niż cztery miesiące od dnia zatwierdzenia wyboru

oferenta przez sędziego-komisarza.

2. Jeżeli do zawarcia umowy nie dojdzie z winy oferenta, sędzia-komisarz

wydaje postanowienie o ogłoszeniu nowego przetargu albo aukcji, w których nie może

uczestniczyć oferent, który nie zawarł umowy.

Art. 322. (uchylony)

Art. 323. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 96/174

Art. 324. 1. Jeżeli rada wierzycieli udzieliła zezwolenia, o którym mowa w art.

206 ust. 1 pkt 3, spółka z udziałem ponad połowy pracowników upadłego będącego

spółką handlową z udziałem Skarbu Państwa ma pierwszeństwo w nabyciu

przedsiębiorstwa upadłego albo jego zorganizowanej części nadającej się do

prowadzenia działalności gospodarczej.

2. Syndyk w pierwszej kolejności składa ofertę sprzedaży spółce pracowniczej,

o której mowa w ust. 1.

DZIAŁ III

Sprzedaż ruchomości oraz przejęcie przez zastawnika ruchomości obciążonej

zastawem rejestrowym

Art. 325. Jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, do sprzedaży

ruchomości przepisy art. 320 i art. 321 stosuje się odpowiednio.

Art. 326. (uchylony)

Art. 327. 1. Zastawnik zastawu rejestrowego może zaspokoić się z przedmiotu

zastawu przez jego przejęcie albo zbycie w trybie określonym w art. 24 ustawy z dnia

6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, jeżeli umowa

o ustanowienie zastawu przewiduje taki sposób zaspokojenia zastawnika.

2. Jeżeli rzecz obciążona zastawem rejestrowym znajduje się w posiadaniu

zastawnika lub osób trzecich, zastawnik zawiadamia o zaspokojeniu się syndyka.

Sędzia-komisarz może wyznaczyć zastawnikowi stosowny termin do zaspokojenia się

z przedmiotu zastawu. Jeżeli zastawnik nie skorzystał z tego prawa w wyznaczonym

terminie, osoba, u której znajduje się rzecz obciążona zastawem rejestrowym,

obowiązana jest wydać przedmiot zastawu syndykowi. Po przekazaniu przedmiotu

zastawu syndyk dokonuje jego sprzedaży; suma uzyskana ze sprzedaży podlega

podziałowi, z uwzględnieniem art. 336 i 340.

3. W sprawach, o których mowa w ust. 2, postanowienie sędziego-komisarza

o wydaniu syndykowi przedmiotu zastawu podlega wykonaniu bez nadawania mu

klauzuli wykonalności.

Art. 328. 1. Jeżeli przedmiot zastawu rejestrowego, z którego wierzyciel może

się zaspokoić, znajduje się we władaniu syndyka, a wierzycielowi przysługuje prawo

do przejęcia przedmiotu na własność, sędzia-komisarz wyznacza wierzycielowi termin

do wykonania tego prawa, nie krótszy niż jeden miesiąc; po upływie terminu

przedmiot zastawu zostanie sprzedany według przepisów ustawy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 97/174

2. Jeżeli rzecz obciążona zastawem rejestrowym znajduje się we władaniu

syndyka, a umowa o ustanowieniu zastawu przewiduje zaspokojenie zastawnika

w trybie określonym w art. 24 ustawy, o której mowa w art. 327 ust. 1, syndyk

dokonuje sprzedaży rzeczy według przepisów niniejszej ustawy.

Art. 329. W przypadkach, o których mowa w art. 327 i 328, zastawnik jest

obowiązany rozliczyć się z syndykiem stosownie do przepisów ustawy z dnia

6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów.

Art. 330. 1. Jeżeli przedmiot obciążony zastawem rejestrowym jest składnikiem

przedsiębiorstwa upadłego i jego sprzedaż wraz z przedsiębiorstwem może być

korzystniejsza niż oddzielna sprzedaż przedmiotu zastawu, przepisów art. 327 oraz

art. 328 nie stosuje się.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przedmiot obciążony zastawem

sprzedaje się wraz z przedsiębiorstwem. Z ceny sprzedaży przedsiębiorstwa

wyodrębnia się wartość rzeczy obciążonej zastawem i przeznacza się na zaspokojenie

zastawnika stosownie do art. 336 i 340.

Art. 330a. 1. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, których nie

można zbyć z zachowaniem przepisów ustawy, wierzyciel może przejąć na własność

ruchomości wystawione na sprzedaż albo niektóre z nich w cenie nie niższej od

połowy ceny oszacowania.

2. Pierwszeństwo przejęcia ruchomości na własność przysługuje wierzycielowi,

którego wierzytelność zabezpieczona jest zastawem, zastawem rejestrowym,

zastawem skarbowym na tej ruchomości, a w dalszej kolejności – temu wierzycielowi,

który oferował najwyższą cenę.

3. Oświadczenie o przejęciu będzie uwzględnione tylko wtedy, gdy wierzyciel

jednocześnie z wnioskiem złoży całą cenę. Własność ruchomości przechodzi na

wierzyciela z chwilą zawiadomienia go przez syndyka o przyznaniu mu przejętej

rzeczy.

4. Jeżeli fundusze masy upadłości wystarczają na zaspokojenie wszystkich

wierzycieli z wyższej i równorzędnej kategorii zaspokojenia i zobowiązań, o których

mowa w art. 230, nabywca może zaliczyć swoją wierzytelność na cenę nabycia.

2017-05-26

©Telksinoe s. 98/174

DZIAŁ IV

Likwidacja wierzytelności i praw majątkowych

Art. 331. 1. Likwidacja wierzytelności upadłego następuje przez ich zbycie albo

ściągnięcie.

2. Wybór sposobu likwidacji należy poprzedzić oceną, który z nich umożliwia

zaspokojenie wierzycieli w jak największym stopniu przy uwzględnieniu kosztów i

ryzyka niepowodzenia ściągnięcia wierzytelności upadłego oraz konieczności

zaspokojenia zobowiązań, o których mowa w art. 230, związanych z przedłużeniem

postępowania upadłościowego.

Art. 332. Likwidacja praw majątkowych upadłego następuje przez ich

wykonanie albo zbycie.

Art. 333. 1. Do likwidacji wierzytelności i praw majątkowych upadłego

obciążonych zastawem rejestrowym stosuje się odpowiednio przepisy art. 327–330.

2. Do likwidacji wierzytelności i praw majątkowych upadłego obciążonych

zastawem finansowym stosuje się odpowiednio przepisy art. 327–330 oraz przepisy

ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych.

Art. 334. 1. Do sprzedaży wierzytelności lub praw majątkowych upadłego

przepisy art. 315, art. 320 i art. 321 stosuje się odpowiednio.

2. Rada wierzycieli może wyrazić zgodę na inną formę poszukiwania nabywcy,

z jednoczesnym określeniem warunków sprzedaży.

3. Do sprzedaży przez syndyka papierów wartościowych w sposób określony

w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach

wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz

o spółkach publicznych nie stosuje się art. 7 ust. 1 tej ustawy oraz art. 19 ust. 1 pkt 2

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

4. Jeżeli przedmiotem sprzedaży są instrumenty finansowe dopuszczone do

obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, sędzia-komisarz może zezwolić na ich sprzedaż przez

firmę inwestycyjną. W takim przypadku sędzia-komisarz może wyznaczyć rynek

regulowany lub polecić dokonanie wyboru rynku regulowanego syndykowi oraz

wyznaczyć minimalną cenę sprzedaży.

2017-05-26

©Telksinoe s. 99/174

TYTUŁ VIII

Podział funduszów masy upadłości i sum uzyskanych ze zbycia rzeczy i praw

obciążonych rzeczowo

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 335. Fundusze masy upadłości obejmują sumy uzyskane z likwidacji masy

upadłości oraz dochód uzyskany z prowadzenia lub wydzierżawienia przedsiębiorstwa

upadłego, a także odsetki od tych sum zdeponowanych w banku, chyba że przepisy

ustawy stanowią inaczej.

Art. 336. 1. Sumy uzyskane z likwidacji rzeczy, wierzytelności i praw

obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub

hipoteką morską, a także prawami oraz prawami osobistymi i roszczeniami

ujawnionymi przez wpis do księgi wieczystej lub nieujawnionymi w ten sposób, lecz

zgłoszonymi sędziemu-komisarzowi w terminie określonym w art. 51 ust. 1 pkt 5,

przeznacza się na zaspokojenie wierzycieli, których wierzytelności były

zabezpieczone na tych rzeczach lub prawach, z zachowaniem przepisów ustawy.

Kwoty pozostałe po zaspokojeniu tych wierzytelności wchodzą do funduszów masy

upadłości.

2. Przepisy o zaspokojeniu wierzytelności zabezpieczonej zastawem stosuje się

odpowiednio do zaspokojenia wierzytelności zabezpieczonych przez przeniesienie na

wierzyciela prawa własności rzeczy, wierzytelności i innego prawa.

3. Do sum stanowiących pożytki rzeczy lub prawa obciążonego hipoteką,

zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, a także

prawami oraz prawami osobistymi i roszczeniami przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 337. 1. Podziału funduszów dokonuje się jednorazowo albo kilkakrotnie

w miarę likwidacji masy upadłości po zatwierdzeniu przez sędziego-komisarza listy

wierzytelności w całości lub części.

1a. W przypadku zatwierdzenia częściowego listy wierzytelności, w planie

podziału uwzględnia się kwoty objęte nierozpoznanymi sprzeciwami, zabezpieczając

w masie upadłości środki na ich ewentualną wypłatę po prawomocnym rozpoznaniu

sprzeciwów.

2. W razie kilkakrotnego podziału funduszów masy upadłości, dokonuje się

podziału ostatecznego po całkowitym zlikwidowaniu masy upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 100/174

Art. 338. Jeżeli w postępowaniu upadłościowym zaspokojeniu podlegają

wierzytelności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem

skarbowym i hipoteką morską, podziału ostatecznego funduszów masy upadłości

dokonuje się po podziale sumy uzyskanej ze zbycia przedmiotu obciążonego.

Art. 339. Do postępowania w sprawie podziału sumy uzyskanej z likwidacji

rzeczy, wierzytelności i praw, o których mowa w art. 336, stosuje się odpowiednio

przepisy o postępowaniu w sprawie podziału funduszów masy upadłości.

O sporządzeniu planu podziału zawiadamia się upadłego oraz te osoby, których prawa

podlegają zaspokojeniu z sumy uzyskanej z likwidacji. Środki zaskarżenia może

wnosić upadły oraz osoby uprawnione do zaspokojenia z sumy uzyskanej z likwidacji.

Art. 340. 1. Wierzytelności osobiste zabezpieczone hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym i hipoteką morską umieszcza się

w planie podziału funduszów masy upadłości jedynie w takiej sumie, w jakiej nie

zostały zaspokojone z przedmiotu zabezpieczenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wierzytelności, które zostały

zaspokojone przez zakład ubezpieczeń w wykonaniu umowy ubezpieczenia zawartej

przez upadłego.

Art. 341. Wierzytelność wierzyciela spadku przyjętego po ogłoszeniu upadłości,

za którą masa upadłości odpowiada, umieszcza się w planie podziału funduszów masy

upadłości do wysokości wartości majątku spadkowego. Jeżeli w postępowaniu

upadłościowym dochodzone są wierzytelności dwu lub więcej wierzycieli spadku,

które łącznie przekraczają wartość majątku spadkowego, wierzytelności te umieszcza

się w planie podziału w wysokości obniżonej stosunkowo do wysokości każdej z nich.

DZIAŁ II

Kolejność zaspokajania wierzycieli

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 342. 1. Należności podlegające zaspokojeniu z funduszów masy upadłości

dzieli się na następujące kategorie:

1) kategoria pierwsza – przypadające za czas przed ogłoszeniem upadłości

należności ze stosunku pracy, z wyjątkiem roszczeń z tytułu wynagrodzenia

reprezentanta upadłego lub wynagrodzenia osoby wykonującej czynności

związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego, należności

2017-05-26

©Telksinoe s. 101/174

rolników z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa

rolnego, należności alimentacyjne oraz renty z tytułu odszkodowania za

wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę,

przypadające za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości należności z

tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 963, z późn. zm.3)) oraz należności powstałe w postępowaniu

restrukturyzacyjnym z czynności zarządcy albo należności powstałe z czynności

dłużnika dokonanych po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego

niewymagających zezwolenia rady wierzycieli albo zgody nadzorcy sądowego

lub dokonanych za zezwoleniem rady wierzycieli albo zgodą nadzorcy

sądowego, jeżeli upadłość ogłoszono w wyniku rozpoznania uproszczonego

wniosku o ogłoszenie upadłości jak również należności z tytułu kredytu,

pożyczki, obligacji, gwarancji lub akredytyw lub innego finansowania

przewidzianego układem przyjętym w postępowaniu restrukturyzacyjnym i

udzielonego w związku z wykonaniem takiego układu, jeżeli upadłość ogłoszono

w wyniku rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego nie później niż

trzy miesiące po prawomocnym uchyleniu układu;

2) kategoria druga – inne należności, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w innych

kategoriach, w szczególności podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe

należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne;

3) kategoria trzecia – odsetki od należności ujętych w wyższych kategoriach w

kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał, a także sądowe i

administracyjne kary grzywny oraz należności z tytułu darowizn i zapisów;

4) kategoria czwarta – należności wspólników albo akcjonariuszy z tytułu pożyczki

lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach, w szczególności dostawy

towaru z odroczonym terminem płatności, dokonanej na rzecz upadłego

będącego spółką kapitałową w okresie pięciu lat przed ogłoszeniem upadłości,

wraz z odsetkami.

5) (uchylony)

2. (uchylony)

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1247,

1579, 1807, 1810, 1921 i 1948.

2017-05-26

©Telksinoe s. 102/174

3. Przepisy dotyczące zaspokojenia należności ze stosunku pracy stosuje się

odpowiednio do roszczeń Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

o zwrot z masy upadłości świadczeń wypłaconych przez Fundusz pracownikom

upadłego.

4. (uchylony)

5. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do:

1) należności z tytułu pożyczek oraz innych czynności prawnych o podobnych

skutkach dokonanych w toku postępowania restrukturyzacyjnego, jak również w

ramach wykonania układu;

2) należności z tytułu pożyczek oraz innych czynności prawnych o podobnych

skutkach dokonanych przez wspólników albo akcjonariuszy dysponujących

mniej niż 10% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym

zgromadzeniu spółki, chyba że są oni członkami organów spółki lub faktycznie

prowadzą jej sprawy;

3) należności wspólnika albo akcjonariusza, który stał się nim w wyniku konwersji

wierzytelności na udziały lub akcje dokonanej w ramach zawartego układu, z

tytułu pożyczek oraz innych czynności prawnych o podobnych skutkach

dokonanych przed taką konwersją.

6. Do pożyczek lub innych czynności prawnych o podobnych skutkach

dokonanych przez podmiot, który dysponuje bezpośrednio większością głosów na

zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu w spółce kapitałowej lub

dysponuje bezpośrednio większością głosów w spółce osobowej, będącej wspólnikiem

albo akcjonariuszem upadłej spółki, która otrzymała pożyczkę lub była beneficjentem

czynności prawnej o podobnych skutkach, przepisy ust. 1 pkt 4 i ust. 5 stosuje się

odpowiednio.

Art. 343. 1. Z masy upadłości zaspokaja się w pierwszej kolejności koszty

postępowania, a jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają – również inne

zobowiązania masy upadłości, o których mowa w art. 230 ust. 2, w miarę wpływu do

masy upadłości stosownych sum.

1a. Jeżeli inne zobowiązania masy upadłości, o których mowa w art. 230 ust. 2,

nie zostaną zaspokojone w sposób, o którym mowa w ust. 1, zaspokaja się je

stosunkowo do wysokości każdej z nich w drodze podziału funduszów masy

upadłości. Przepisy art. 347–360 stosuje się odpowiednio.

2. Zobowiązania alimentacyjne ciążące na upadłym, przypadające za czas po

ogłoszeniu upadłości, syndyk zaspokaja zgodnie z ust. 1 w terminach ich płatności, do

2017-05-26

©Telksinoe s. 103/174

dnia sporządzenia ostatecznego planu podziału, każdorazowo dla każdego

uprawnionego w kwocie nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

Pozostała część tych należności nie podlega zaspokojeniu z masy upadłości.

Art. 344. 1. Należności, o których mowa w art. 342 ust. 1, zaspokaja się dopiero

po zaspokojeniu w całości kosztów postępowania, zobowiązań masy upadłości i

należności alimentacyjnych zgodnie z art. 343.

2. Jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości

wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po

zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma

przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich

należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości

każdej z nich.

Rozdział 2

Kolejność spłacania wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym,

zastawem skarbowym i hipoteką morską

Art. 345. 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, wierzytelności

zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym

i hipoteką morską, a także wygasające według przepisów ustawy prawa oraz skutki

ujawnienia praw i roszczeń osobistych ciążące na nieruchomości, użytkowaniu

wieczystym, spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu lub statku morskim

wpisanym do rejestru okrętowego, podlegają zaspokojeniu z sumy uzyskanej

z likwidacji obciążonego przedmiotu, pomniejszonej o koszty likwidacji tego

przedmiotu oraz inne koszty postępowania upadłościowego w wysokości

nieprzekraczającej dziesiątej części sumy uzyskanej z likwidacji, nie więcej jednak niż

o taką część kosztów postępowania upadłościowego, która wynika ze stosunku

wartości obciążonego przedmiotu do wartości całej masy upadłości.

2. Wierzytelności i prawa, o których mowa w ust. 1, są zaspokajane w kolejności

przysługującego im pierwszeństwa. Jeżeli z sumy uzyskanej z likwidacji obciążonego

przedmiotu zaspokojeniu podlegają zarówno wierzytelności zabezpieczone hipoteką,

jak i wygasające na podstawie art. 313 ust. 2 prawa oraz prawa i roszczenia osobiste,

o pierwszeństwie rozstrzyga chwila, od której liczy się skutki wpisu hipoteki, prawa

lub roszczenia do księgi wieczystej.

2017-05-26

©Telksinoe s. 104/174

3. W równym stopniu z wierzytelnością zaspokaja się roszczenia o świadczenia

uboczne objęte zabezpieczeniem na mocy odrębnych przepisów. Przypadającą

wierzycielowi sumę zalicza się przede wszystkim na należność główną, następnie na

odsetki i pozostałe roszczenia o świadczenia uboczne, z tym że koszty postępowania

uwzględnia się w ostatniej kolejności.

Art. 346. 1. W razie sprzedaży nieruchomości, prawa użytkowania wieczystego,

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub statku morskiego wpisanego do

rejestru okrętowego, przed zaspokojeniem wierzytelności zabezpieczonych hipoteką

albo hipoteką morską oraz innych praw, w tym praw i roszczeń osobistych, które

ciążyły na przedmiocie sprzedaży i które w wyniku sprzedaży wygasły, zaspokaja się

należności alimentacyjne w zakresie wskazanym w art. 343 ust. 2 oraz przypadające

za czas po ogłoszeniu upadłości renty za wywołanie choroby, niezdolności do pracy,

kalectwa lub śmierci i renty z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa

dożywocia na dożywotnią rentę, jak też wynagrodzenia za pracę pracowników

wykonujących pracę na nieruchomości, statku lub w lokalu za okres ostatnich trzech

miesięcy przed sprzedażą, jednakże tylko do wysokości trzykrotnego minimalnego

wynagrodzenia za pracę.

2. Odrębnego planu podziału nie sporządza się, jeżeli suma uzyskana ze

sprzedaży nie wystarcza na zaspokojenie wierzytelności z tytułu alimentów, rent

i wynagrodzeń za pracę, o których mowa w ust. 1.

DZIAŁ III

Postępowanie w sprawie podziału funduszów masy upadłości

Rozdział 1

Ustalenie planu podziału

Art. 347. 1. Syndyk sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan podziału

funduszów masy upadłości, w którym:

1) określa sumę podlegającą podziałowi;

2) wymienia wierzytelności i prawa osób uczestniczących w podziale;

3) określa sumę, jaka każdemu z uczestników przypada z podziału;

4) wskazuje, które sumy mają być wypłacone, a które i z jakich przyczyn mają być

pozostawione w depozycie sądowym lub pozostawione w masie upadłości na

zaspokojenie wierzytelności objętych nierozpoznanymi sprzeciwami;

5) określa, czy plan podziału jest częściowy czy ostateczny.

2017-05-26

©Telksinoe s. 105/174

1a. Plan podziału składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

2. Sędzia-komisarz może wnieść do planu poprawki lub polecić syndykowi

dokonanie wskazanych zmian w planie.

Art. 348. 1. W sprawach, w których wierzycielom przysługują prawa na zbytych

rzeczach lub prawach, o których mowa w art. 345 i 346, syndyk sporządza oddzielny

plan podziału sum uzyskanych ze sprzedanych rzeczy lub praw. Do tego planu stosuje

się odpowiednio przepis art. 347.

2. W planie podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości syndyk

wymienia dodatkowo prawa oraz prawa i roszczenia osobiste, które wskutek

sprzedaży nieruchomości wygasły.

Art. 349. 1. Sędzia-komisarz zawiadamia upadłego i członków rady wierzycieli

oraz obwieszcza, że plan podziału można przeglądać w sekretariacie sądu i w terminie

dwóch tygodni od dnia obwieszczenia wnosić zarzuty przeciwko planowi podziału.

2. W przypadku złożenia ostatecznego planu podziału sędzia-komisarz dokonuje

czynności, o których mowa w ust. 1, po uprawomocnieniu się postanowienia o

przyznaniu syndykowi wynagrodzenia ostatecznego.

3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór planu

podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży rzeczy obciążonej, planu podziału oraz

ostatecznego planu podziału, mając na uwadze zakres informacji ujmowanych

w planach podziału, czytelność oraz kompletność planów podziału.

Art. 350. 1. Zarzuty przeciwko planowi podziału rozpoznaje sędzia-komisarz.

2. W razie potrzeby sędzia-komisarz wysłucha osoby, których praw dotyczą

zarzuty.

3. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Art. 351. 1. Sędzia-komisarz zatwierdza plan podziału, jeżeli nie wniesiono

zarzutów.

2. W razie wniesienia zarzutów, sprostowanie i zatwierdzenie planu podziału

następuje po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza w sprawie

zarzutów, a w razie jego zaskarżenia – po wydaniu postanowienia sądu.

2017-05-26

©Telksinoe s. 106/174

Rozdział 2

Wykonanie planu podziału

Art. 352. 1. Plan podziału wykonuje się niezwłocznie po jego zatwierdzeniu.

Wykonanie planu podziału nie może jednak nastąpić przed uprawomocnieniem się

postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

2. W razie wniesienia zarzutów przeciwko planowi podziału lub zażalenia na

postanowienie w sprawie zarzutów, plan wykonuje się w tych częściach, których nie

dotyczą żądania zgłoszone w zarzutach lub zażaleniu. W takim przypadku zakres

wykonania planu określa sędzia-komisarz.

Art. 353. 1. Wykonując plan podziału, syndyk wydaje wierzycielowi należną mu

kwotę lub przelewa ją na rachunek bankowy wierzyciela.

2. Po wykonaniu planu podziału syndyk składa sprawozdanie z wykonania planu

podziału. Sprawozdanie składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.

3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór

sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, mając na uwadze zakres informacji, których

umieszczenie w sprawozdaniu jest niezbędne dla oceny prawidłowości wykonania

planu podziału, w szczególności wysokość kwot wydanych poszczególnym

wierzycielom ze wskazaniem sposobu wykonania planu podziału, a także biorąc pod

uwagę czytelność oraz kompletność sprawozdania.

Art. 354. 1. W razie zaspokojenia wierzytelności wierzyciela osobistego

upadłego, zabezpieczonej na mieniu upadłego hipoteką lub hipoteką morską, przed

zbyciem przedmiotu obciążonego, w prawa wierzyciela wchodzi upadły.

Odpowiedniego wpisu o tym dokonuje się w księdze wieczystej lub w rejestrze

okrętowym.

2. Podstawę wpisu stanowi wyciąg z planu podziału funduszów masy upadłości

uwierzytelniony przez sekretarza sądowego.

Art. 355. Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, za którą osoba

trzecia odpowiada jako poręczyciel, gwarant lub współdłużnik, wydaje się

wierzycielowi w proporcji do wysokości kwoty należnej mu w dniu sporządzenia

planu podziału, a poręczycielowi, gwarantowi lub współdłużnikowi – w proporcji do

wysokości dokonanej zapłaty.

Art. 356. 1. Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której wysokość

zależy od warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia,

2017-05-26

©Telksinoe s. 107/174

chyba że obowiązek zabezpieczenia ciąży na wierzycielu z mocy istniejącego między

nim a upadłym stosunku prawnego.

2. Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której zapłata zależy od

warunku zawieszającego, w tym wierzytelności, o których mowa w art. 248 ust. 2,

wydaje się wierzycielowi, jeżeli udowodni, że warunek się ziścił; w przeciwnym razie

sumę tę składa się do depozytu sądowego.

3. Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności niewymagalnej składa się

do depozytu sądowego.

Art. 357. (uchylony)

Art. 358. Jeżeli wierzyciel nie odbierze swojej należności w terminie miesiąca

lub gdy należna mu suma nie może być mu wydana z powodu podania

nieprawidłowego adresu albo niepodania rachunku bankowego, sumy należne temu

wierzycielowi składa się do depozytu sądowego.

Art. 359. 1. W sprawach o złożenie do depozytu sądowego orzeka sędzia-

-komisarz. Przepisów art. 6933 § 1 i 3 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje

się.

2. W sprawach o wydanie kwot złożonych do depozytu sądowego orzeka sędzia-

-komisarz, a po prawomocnym zakończeniu lub umorzeniu postępowania

upadłościowego – sąd.

Art. 360. 1. W postępowaniu o wydanie kwoty z depozytu sądowego badaniu

podlega jedynie legitymacja czynna wnioskodawcy. Kwoty z depozytu wydaje się

osobie, na którą przeszło uprawnienie wierzyciela do wypłaty kwoty z depozytu, jeżeli

przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem

urzędowo poświadczonym.

2. Termin do odbioru depozytu sądowego wynosi trzy lata od dnia

uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu albo umorzeniu postępowania

upadłościowego, ale nie mniej niż trzy lata od daty ziszczenia się warunku, o którym

mowa w art. 356 ust. 1 lub 2, albo od daty wymagalności. Po upływie terminu prawa

do niepodjętego depozytu przechodzą na Skarb Państwa. Do likwidacji niepodjętego

depozytu zastosowanie mają przepisy art. 69318–69322 Kodeksu postępowania

cywilnego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 108/174

TYTUŁ IX

Zakończenie i umorzenie postępowania upadłościowego oraz ich skutki

Art. 361. 1. Sąd umorzy postępowanie upadłościowe, jeżeli:

1) majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych dłużnika

obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym

lub hipoteką morską nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania;

2) wierzyciele zobowiązani uchwałą zgromadzenia wierzycieli albo

postanowieniem sędziego-komisarza nie złożyli w wyznaczonym terminie

zaliczki na koszty postępowania, a brak jest płynnych funduszów na te koszty;

3) wszyscy wierzyciele, którzy zgłosili swoje wierzytelności, żądają umorzenia

postępowania.

2. W przypadku umorzenia postępowania upadłościowego z powodu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, sąd ustala, czy materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę

do rozwiązania podmiotu wpisanego do Krajowego Rejestru Sądowego bez

przeprowadzania postępowania likwidacyjnego.

Art. 362. Postanowienie o umorzeniu postępowania upadłościowego doręcza się

upadłemu, syndykowi oraz członkom rady wierzycieli. Postanowienie obwieszcza się.

Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Art. 363. Prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania

upadłościowego stanowi podstawę do wykreślenia wpisów dotyczących upadłości

w księdze wieczystej i w rejestrach.

Art. 364. 1. Z dniem uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu

postępowania upadłościowego upadły odzyskuje prawo zarządzania swoim majątkiem

i rozporządzania jego składnikami.

2. Syndyk wyda niezwłocznie upadłemu jego majątek, księgi, korespondencję

i dokumenty. W przypadku potrzeby sędzia-komisarz wyda postanowienie nakazujące

przymusowe odebranie majątku. Prawomocne postanowienie ma moc tytułu

wykonawczego.

Art. 365. 1. Jeżeli upadły nie odbiera ksiąg, korespondencji lub dokumentów

w terminie wyznaczonym przez syndyka, syndyk oddaje je na przechowanie na koszt

upadłego. Syndyk może wstrzymać wydanie upadłemu majątku potrzebnego na

pokrycie kosztów przechowania ksiąg, korespondencji lub dokumentów do czasu ich

odebrania przez upadłego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 109/174

2. Syndyk pokrywa koszty przechowania ksiąg, korespondencji lub dokumentów

z funduszów masy upadłości, jeżeli posiada płynne środki pozwalające na pokrycie

tych kosztów. W przypadku braku płynnych środków syndyk dokonuje za zgodą sądu

likwidacji majątku w celu pokrycia kosztów ich przechowania.

3. W przypadku braku majątku potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania

ksiąg, korespondencji lub dokumentów sąd zasądza od upadłego na rzecz

przechowawcy koszty przechowania. W przypadku upadłego będącego osobą prawną

albo spółką osobową sąd może zasądzić koszty przechowania od osób upoważnionych

do reprezentowania upadłego, określając osobę albo osoby ponoszące koszty

przechowania. Na postanowienie sądu zażalenie przysługuje wyłącznie upadłemu,

osobie zobowiązanej do ponoszenia kosztów oraz przechowawcy.

4. Jeżeli oddanie na przechowanie ksiąg, korespondencji lub dokumentów jest

niemożliwe, podlegają one złożeniu do właściwego archiwum wraz z aktami

postępowania upadłościowego na koszt upadłego, z wyjątkiem dokumentacji

osobowej i płacowej, do której stosuje się przepis art. 51u ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i

1948). Koszty te ściąga się w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o

egzekucji opłat sądowych. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 366. 1. Sąd zarządza likwidację majątku i określa sposób likwidacji, jeżeli

upadły nie odbierze swojego majątku w terminie wyznaczonym przez syndyka.

2. Sąd może nakazać likwidację majątku na koszt upadłego przez przekazanie

majątku na cele dobroczynne lub w inny sposób, jeżeli likwidacja majątku w sposób

określony przez sąd okaże się niemożliwa lub nadmiernie utrudniona. Przepis art. 365

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3. Na postanowienie w przedmiocie likwidacji przysługuje zażalenie.

Art. 367. 1. Po umorzeniu postępowania upadłościowego umarza się wszczęte

przez syndyka niezakończone procesy o uznanie za bezskuteczną czynności dokonanej

przez upadłego ze szkodą dla wierzycieli. Wzajemne roszczenia o zwrot kosztów

procesu wygasają.

2. W innych postępowaniach cywilnych upadły wchodzi do postępowania w

miejsce syndyka.

Art. 368. 1. Sąd po wykonaniu ostatecznego planu podziału stwierdza

zakończenie postępowania upadłościowego.

2017-05-26

©Telksinoe s. 110/174

2. Sąd stwierdza zakończenie postępowania także wtedy, gdy w toku

postępowania wszyscy wierzyciele zostali zaspokojeni.

3. Przepisy art. 362–367 stosuje się odpowiednio.

Art. 369. 1. W terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia

o zakończeniu postępowania upadłościowego upadły będący osobą fizyczną może

złożyć wniosek o ustalenie planu spłaty wierzycieli i umorzenie pozostałej części

zobowiązań, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym.

2. Sąd oddala wniosek, o którym mowa w ust. 1, jeżeli upadły doprowadził do

swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek

rażącego niedbalstwa.

3. Sąd oddala wniosek, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:

1) materiał zebrany w sprawie daje podstawę do stwierdzenia, że zachodzą

okoliczności stanowiące podstawę do pozbawienia upadłego prawa prowadzenia

działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz

pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej,

reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność

gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa

państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia lub

2) upadły nie wykonywał rzetelnie obowiązków nałożonych na niego w

postępowaniu upadłościowym, lub

3) w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

w stosunku do upadłego prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym

umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności

upadłego lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania przez upadłego

należytej staranności, lub

4) w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

ustalony dla upadłego plan spłaty wierzycieli został uchylony na podstawie art.

370e ust. 1 lub 2 albo art. 49120, lub

5) w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za dokonaną z

pokrzywdzeniem wierzycieli

– chyba że umorzenie pozostałej części zobowiązań upadłego jest uzasadnione

względami słuszności lub względami humanitarnymi.

Art. 370. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 111/174

Art. 370a. 1. W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa,

w jakim zakresie i w jakim czasie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły

jest obowiązany spłacać zobowiązania uznane na liście wierzytelności a niewykonane

w toku postępowania upadłościowego na podstawie planów podziału oraz jaka część

zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie

umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli.

2. Zobowiązania powstałe po ogłoszeniu upadłości i niewykonane w toku

postępowania uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy

czym ich spłata może być rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na

wykonanie planu spłaty wierzycieli.

3. Sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego co do treści planu spłaty

wierzycieli. Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości

zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego

utrzymaniu, w tym ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych

wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości.

4. Postanowienie sądu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli obwieszcza się. Na

postanowienie sądu w przedmiocie ustalenia planu spłaty przysługuje zażalenie.

5. Ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec

poręczyciela upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z

hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego, zastawu skarbowego lub hipoteki morskiej,

jeżeli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej. Ustalenie planu spłaty

wierzycieli i umorzenie zobowiązań upadłego jest skuteczne również w stosunkach

między upadłym, a poręczycielem, gwarantem i współdłużnikiem upadłego.

Art. 370b. 1. Na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie ustalenia

planu spłaty wierzycieli przysługuje skarga kasacyjna.

2. W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, sąd upadłościowy na wniosek

skarżącego może wstrzymać wydanie postanowienia o umorzeniu zobowiązań

upadłego, o którym mowa w art. 370f ust. 1.

3. Jeżeli w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej postanowienie w przedmiocie

ustalenia planu spłaty wierzycieli zostanie uchylone, sąd upadłościowy uchyla

postanowienie o umorzeniu zobowiązań upadłego, o którym mowa w art. 370f ust. 1.

Art. 370c. 1. W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli niedopuszczalne

jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałych

przed ogłoszeniem upadłości, z wyjątkiem wierzytelności wynikających z

2017-05-26

©Telksinoe s. 112/174

zobowiązań, o których mowa w art. 370f ust. 2, oraz wierzytelności, których upadły

nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

2. W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli upadły nie może dokonywać

czynności prawnych, które mogłyby pogorszyć jego zdolność do wykonania planu

spłaty wierzycieli.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd na wniosek upadłego może

wyrazić zgodę na dokonanie albo zatwierdzić dokonanie czynności prawnej, o której

mowa w ust. 2.

4. Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie do końca kwietnia

sprawozdanie z wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy,

w którym wykazuje osiągnięte przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki

majątkowe o wartości przekraczającej przeciętne miesięczne wynagrodzenie w

sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku

poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Do

sprawozdania upadły dołącza kopię rocznego zeznania podatkowego.

Art. 370d. 1. Jeżeli upadły nie może wywiązać się z obowiązków określonych

w planie spłaty wierzycieli, sąd na jego wniosek po wysłuchaniu wierzycieli może

zmienić plan spłaty wierzycieli. Sąd może przedłużyć termin spłaty zobowiązań na

dalszy okres nieprzekraczający osiemnastu miesięcy. Na postanowienie sądu

przysługuje zażalenie, a na postanowienie sądu drugiej instancji – skarga kasacyjna.

2. W przypadku istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie

wykonywania planu spłaty wierzycieli wynikającej z innych przyczyn niż zwiększenie

się wynagrodzenia za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej

przez upadłego działalności zarobkowej wierzyciel oraz upadły mogą wystąpić z

wnioskiem o zmianę planu spłaty wierzycieli. O zmianie planu spłaty wierzycieli sąd

orzeka po wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych planem spłaty. Na

postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

3. Do wierzycieli, których wierzytelności powstałe przed zakończeniem

postępowania upadłościowego zostały po ustaleniu planu spłaty wierzycieli

stwierdzone prawomocnym orzeczeniem, ugodą zawartą przed sądem lub ostateczną

decyzją, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 370e. 1. W przypadku niewykonywania przez upadłego obowiązków

ustalonych w planie spłaty wierzycieli sąd z urzędu albo na wniosek wierzyciela

uchyla plan spłaty wierzycieli po wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych planem

2017-05-26

©Telksinoe s. 113/174

spłaty, chyba że uchybienie obowiązkom jest nieznaczne lub umorzenie pozostałej

części zobowiązań upadłego jest uzasadnione względami słuszności lub względami

humanitarnymi. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli upadły:

1) nie złożył w terminie sprawozdania z wykonania planu spłaty wierzycieli

zgodnie z art. 370c ust. 4;

2) w sprawozdaniu z wykonania planu spłaty wierzycieli zataił osiągnięte

przychody lub nabyte składniki majątkowe, o których mowa w art. 370c ust. 4;

3) dokonał czynności prawnej, o której mowa w art. 370c ust. 2, bez zgody sądu

albo czynność ta nie została przez sąd zatwierdzona;

4) ukrywał majątek lub czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za

dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

3. W przypadku uchylenia planu spłaty zobowiązania upadłego nie podlegają

umorzeniu.

Art. 370f. 1. Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie

spłaty wierzycieli sąd wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty i

umorzeniu zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i

niezaspokojonych w wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli.

2. Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym,

zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,

niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty kar grzywny

orzeczonych przez sąd, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz

zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub

świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek

związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do naprawienia

szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli

wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

4. Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niedopuszczalne jest

wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałej przed

ogłoszeniem upadłości, z wyjątkiem wierzytelności, wynikających z zobowiązań, o

których mowa w ust. 2.

2017-05-26

©Telksinoe s. 114/174

Art. 371. 1. Postępowanie upadłościowe podlega uchyleniu w razie

prawomocnego odrzucenia albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Przepisy

art. 362–367 stosuje się odpowiednio.

2. Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie w przypadku umorzenia

postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości na podstawie art. 54 ust. 4.

3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Art. 372. 1. Zmiany stosunków prawnych dokonane na podstawie przepisów

ustawy obowiązują upadłego i drugą stronę również po umorzeniu lub zakończeniu

postępowania upadłościowego, chyba że przepisy odrębnej ustawy stanowią inaczej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie uchylenia postępowania

upadłościowego, z tym że:

1) upadły może cofnąć wypowiedzenie umów dokonane przez syndyka, jeżeli nie

upłynął termin wypowiedzenia;

2) upadły może w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia albo doręczenia

postanowienia, którym uchylono postępowanie – odstąpić od umów zawartych

przez syndyka, jeżeli umowa przez niego zawarta nie została wykonana albo

została wykonana częściowo.

TYTUŁ X

Postępowanie w sprawach orzekania zakazu prowadzenia działalności

gospodarczej

Art. 373. 1. Sąd może orzec pozbawienie na okres od jednego do dziesięciu lat

prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach

spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji

rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność

gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa

państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia osoby, która ze swojej winy:

1) będąc do tego zobowiązana z mocy ustawy, nie złożyła w ustawowym terminie

wniosku o ogłoszenie upadłości albo

1a) faktycznie zarządzając przedsiębiorstwem dłużnika, istotnie przyczyniła się do

niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w ustawowym terminie, albo

2) po ogłoszeniu upadłości nie wydała lub nie wskazała majątku, ksiąg

rachunkowych, korespondencji lub innych dokumentów upadłego, w tym danych

w postaci elektronicznej, do których wydania lub wskazania była obowiązana

z mocy ustawy, albo

2017-05-26

©Telksinoe s. 115/174

3) jako upadły po ogłoszeniu upadłości ukrywała, niszczyła lub obciążała majątek

wchodzący w skład masy upadłości, albo

4) jako upadły w toku postępowania upadłościowego nie wykonała innych

obowiązków ciążących na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądu albo sędziego-

-komisarza, albo też w inny sposób utrudniała postępowanie.

1a. Mimo zaistnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 1, sąd może oddalić

wniosek o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli został

złożony wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego,

postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego, a rozmiar pokrzywdzenia

wierzycieli jest nieznaczny.

2. Przy orzekaniu zakazu, o którym mowa w ust. 1, sąd bierze pod uwagę stopień

winy oraz skutki podejmowanych działań, w szczególności obniżenie wartości

ekonomicznej przedsiębiorstwa upadłego i rozmiar pokrzywdzenia wierzycieli.

3. Sąd może orzec pozbawienie na okres od jednego do dziesięciu lat prawa

prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki

cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej,

reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą

w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego,

spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia osoby, wobec której:

1) już co najmniej raz ogłoszono upadłość, z umorzeniem jej długów po

zakończeniu postępowania upadłościowego;

2) ogłoszono upadłość nie dawniej niż pięć lat przed ponownym ogłoszeniem

upadłości.

Art. 374. 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej,

o którym mowa w art. 373, wobec dłużnika będącego osobą fizyczną, także jeżeli

niewypłacalność dłużnika jest następstwem jego celowego działania lub rażącego

niedbalstwa.

2. Do osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorcy będącego osobą

prawną albo spółką handlową niemającą osobowości prawnej oraz osób faktycznie

zarządzających przedsiębiorstwem dłużnika, jeżeli niewypłacalność przedsiębiorcy

lub pogorszenie jego sytuacji finansowej jest następstwem celowego działania lub

rażącego niedbalstwa tych osób, przepis ust. 1 stosuje się.

Art. 375. 1. W sprawach, o których mowa w art. 373 i 374, orzeka sąd

upadłościowy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 116/174

2. Jeżeli postępowania upadłościowego nie wszczęto albo oddalono wniosek

o ogłoszenie upadłości lub umorzono postępowanie upadłościowe, orzeka sąd

właściwy do rozpoznania sprawy o ogłoszenie upadłości.

Art. 376. 1. Postępowanie w sprawach, o których mowa w art. 373 i art. 374,

wszczyna się wyłącznie na wniosek wierzyciela, tymczasowego nadzorcy sądowego,

zarządcy przymusowego, syndyka, prokuratora, a także Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów oraz Komisji Nadzoru Finansowego. Wygaśnięcie w

toku postępowania funkcji tymczasowego nadzorcy, zarządcy przymusowego lub

syndyka oraz zaspokojenie wierzytelności wierzyciela będącego wnioskodawcą nie

ma wpływu na dalszy bieg postępowania wszczętego na jego wniosek. W sprawach

tych stosuje się przepisy o postępowaniu nieprocesowym.

2. Sąd wydaje postanowienie po przeprowadzeniu rozprawy.

3. Od postanowienia sądu drugiej instancji przysługuje skarga kasacyjna.

4. Odpis prawomocnego postanowienia sąd przesyła do Krajowego Rejestru

Sądowego.

5. Postanowienie o orzeczeniu zakazu prowadzenia działalności gospodarczej

obwieszcza się.

Art. 377. Nie orzeka się zakazu, o którym mowa w art. 373, jeżeli postępowanie

w tej sprawie nie zostało wszczęte w terminie roku od dnia umorzenia lub zakończenia

postępowania upadłościowego albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na

podstawie art. 13, a gdy wniosek o ogłoszenie upadłości nie był złożony, w terminie

trzech lat od dnia ustania stanu niewypłacalności albo wygaśnięcia obowiązku

złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez daną osobę.

CZĘŚĆ DRUGA

PRZEPISY Z ZAKRESU MIĘDZYNARODOWEGO POSTĘPOWANIA

UPADŁOŚCIOWEGO

TYTUŁ I

Przepisy ogólne

Art. 378. 1. Przepisów niniejszej części nie stosuje się, jeżeli umowa

międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo prawo organizacji

międzynarodowej, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem, stanowi inaczej.

2. (uchylony)

Art. 379. Ilekroć w przepisach niniejszej części jest mowa o:

2017-05-26

©Telksinoe s. 117/174

1) zagranicznym postępowaniu upadłościowym – należy przez to rozumieć

wszelkie postępowania sądowe lub administracyjne lub inne postępowania

poddane nadzorowi sądu zagranicznego, których przedmiotem jest wspólne

dochodzenie roszczeń przeciwko dłużnikowi niewypłacalnemu lub zagrożonemu

niewypłacalnością, prowadzone za granicą, w których mienie i sprawy dłużnika

są poddane kontroli lub zarządowi zagranicznego sądu lub zagranicznego

zarządcy w celu ich restrukturyzacji lub likwidacji;

2) głównym zagranicznym postępowaniu upadłościowym – należy przez to

rozumieć postępowanie, o którym mowa w pkt 1, jeżeli prowadzone jest w

państwie, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności

dłużnika;

3) ubocznym zagranicznym postępowaniu upadłościowym – należy przez to

rozumieć postępowanie, o którym mowa w pkt 1, jeżeli nie ma charakteru

głównego i jeżeli prowadzone jest w państwie miejsca prowadzenia działalności

dłużnika albo jego miejsca zamieszkania lub siedziby albo w państwie, w którym

znajduje się majątek dłużnika;

4) zarządcy zagranicznym – należy przez to rozumieć osobę lub podmiot

wyznaczony w zagranicznym postępowaniu upadłościowym do zarządzania

majątkiem dłużnika, reorganizowania lub likwidacji jego majątku, jak również

do nadzoru nad zarządzaniem majątkiem dłużnika lub jego reorganizacją;

5) sądzie zagranicznym – należy przez to rozumieć sąd lub inny organ władzy

publicznej uprawniony do prowadzenia lub nadzorowania zagranicznego

postępowania upadłościowego;

6) miejscu prowadzenia działalności – należy przez to rozumieć miejsce, w którym

dłużnik podejmuje czynności w zakresie działalności o charakterze

ekonomicznym, jeżeli nie mają charakteru jednorazowego lub krótkotrwałego;

7) uznanym zagranicznym postępowaniu upadłościowym – należy przez to

rozumieć zagraniczne postępowanie upadłościowe, co do którego zostało

wydane przez polski sąd prawomocne postanowienie o uznaniu orzeczenia o

wszczęciu postępowania.

Art. 380. 1. Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania

albo siedziba znajdują się za granicą, korzysta w postępowaniu upadłościowym z

praw, które przysługują wierzycielowi, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce

zamieszkania albo siedziba znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej.

2017-05-26

©Telksinoe s. 118/174

2. Wierzyciel, który nie ma miejsca zamieszkania, zwykłego pobytu albo

siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej, jeżeli nie ustanowił w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do

prowadzenia sprawy, jest obowiązany wskazać pełnomocnika do doręczeń w

Rzeczypospolitej Polskiej.

3. W przypadku niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tego

wierzyciela pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Wierzyciela należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Wierzyciela należy

również pouczyć o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.

4. Zagraniczne wierzytelności publicznoprawne, w szczególności należności

podatkowe oraz z tytułu ubezpieczenia społecznego, mogą być zgłoszone w

postępowaniu upadłościowym, o ile ich dochodzenie w Rzeczypospolitej Polskiej jest

dopuszczalne. W takim przypadku wierzytelności te podlegają zaspokojeniu w

kategorii drugiej, z wyjątkiem kar majątkowych niemających charakteru

cywilnoprawnego, orzeczonych przez sądy lub organy administracyjne za granicą,

które podlegają zaspokojeniu w kategorii trzeciej.

Art. 381. W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszej części przepisy

części I oraz Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące międzynarodowego

postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

TYTUŁ II

Jurysdykcja krajowa

Art. 382. 1. Do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich należą sprawy

upadłościowe, jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się główny ośrodek

podstawowej działalności dłużnika.

2. Sądom polskim przysługuje również jurysdykcja, jeżeli dłużnik prowadzi

w Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą albo ma miejsce zamieszkania

lub siedzibę albo majątek.

3. Jeżeli jurysdykcja sądu polskiego jest wyłączna, postępowanie upadłościowe

ma charakter głównego postępowania upadłościowego. W pozostałych przypadkach

postępowanie upadłościowe ma charakter ubocznego postępowania upadłościowego.

Art. 383. W sprawach upadłościowych nie stosuje się przepisów dotyczących

umów o jurysdykcję.

2017-05-26

©Telksinoe s. 119/174

Art. 384. Ustanowienie przez sąd zagraniczny zarządcy zagranicznego do

podejmowania czynności w Rzeczypospolitej Polskiej nie wyłącza jurysdykcji

krajowej sądów polskich.

TYTUŁ III

Uznawanie orzeczeń o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego

Art. 385. (uchylony)

Art. 386. 1. Postępowanie w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu

zagranicznego postępowania upadłościowego wszczyna się na wniosek zarządcy

zagranicznego albo dłużnika, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem.

2. Do wniosku o uznanie należy dołączyć:

1) odpis orzeczenia lub decyzji o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego i ustanowieniu zarządcy albo

2) zaświadczenie sądu zagranicznego potwierdzające prowadzenie postępowania

i wyznaczenie zagranicznego zarządcy;

3) spis wierzycieli, których miejsce zamieszkania, siedziba lub główny ośrodek

podstawowej działalności znajdują się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

wierzycieli, których wierzytelności wynikają z działalności ekonomicznej

dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz wierzycieli, którym

przysługują wobec dłużnika wierzytelności zabezpieczone na majątku dłużnika

położonym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej hipoteką, zastawem, zastawem

skarbowym, zastawem rejestrowym, hipoteką morską lub przeniesieniem na

zabezpieczenie rzeczy, wierzytelności lub innych praw majątkowych.

3. W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2 do wniosku

należy dołączyć inny wiarygodny dowód na piśmie wszczęcia zagranicznego

postępowania i wyznaczenia zagranicznego zarządcy.

4. Do wniosku należy ponadto dołączyć oświadczenie wnioskodawcy o innych

postępowaniach zagranicznych prowadzonych wobec upadłego, które są znane

wnioskodawcy, oraz oświadczenie zawierające informacje o terminie zgłaszania

wierzytelności, adresie, pod którym wierzytelności należy zgłaszać, jak również o

innych niezbędnych danych, które należy podać w zgłoszeniu, oraz o języku

zgłoszenia.

5. Do dokumentów lub dowodów na piśmie, wymienionych w ust. 2–4, należy

ponadto dołączyć ich uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

2017-05-26

©Telksinoe s. 120/174

6. Wnioskodawca uiszcza zaliczkę na wydatki w toku postępowania w

przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego w wysokości jednokrotności przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim

kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego i wraz z wnioskiem przedstawia dowód jej uiszczenia. W przypadku

nieuiszczenia zaliczki przewodniczący wzywa do jej uiszczenia w terminie tygodnia

pod rygorem zwrotu wniosku.

Art. 387. Uczestnikami postępowania w przedmiocie uznania orzeczenia

o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego są zarządca zagraniczny

albo dłużnik, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem.

Art. 388. Zawiadomienia uczestników postępowania o pierwszym posiedzeniu

sądu można dokonać za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przesyłką poleconą, odpowiednio za

potwierdzeniem odbioru albo za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

Art. 389. Po wniesieniu wniosku o uznanie orzeczenia o wszczęciu

zagranicznego postępowania upadłościowego, wnioskodawca jest obowiązany

niezwłocznie informować sąd:

1) o zmianie postępowania zagranicznego, którego dotyczy wniosek o uznanie

orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, oraz o

ustanowieniu lub zmianie zarządcy;

2) o innych zagranicznych postępowaniach upadłościowych dotyczących dłużnika

oraz innych postępowaniach sądowych, administracyjnych,

sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi dotyczących majątku

dłużnika, które są znane wnioskodawcy.

Art. 390. 1. Z dniem wniesienia wniosku o uznanie orzeczenia o wszczęciu

zagranicznego postępowania upadłościowego sąd na wniosek wnioskodawcy może:

1) wydać postanowienie o zabezpieczeniu;

2) zabezpieczyć dowody potrzebne do dochodzenia roszczeń przeciw dłużnikowi.

2. Sąd może odmówić wydania postanowienia o zabezpieczeniu, jeżeli

zabezpieczenie to utrudniłoby zarządzanie majątkiem upadłego w głównym

zagranicznym postępowaniu upadłościowym.

Art. 391. (uchylony)

2017-05-26

©Telksinoe s. 121/174

Art. 392. Orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego

podlega uznaniu, jeżeli:

1) dotyczy sprawy, która nie należy do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich;

2) uznanie nie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego

w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 393. 1. W postanowieniu o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego określa się:

1) imię i nazwisko albo firmę upadłego oraz odpowiednio miejsce zamieszkania

albo siedzibę upadłego;

2) sąd zagraniczny, który ogłosił upadłość;

3) zarządcę zagranicznego przez wskazanie jego imienia i nazwiska albo firmy oraz

odpowiednio miejsca zamieszkania albo siedziby;

4) czy uznane postępowanie jest postępowaniem głównym czy ubocznym.

2. W postanowieniu o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego wzywa się wierzycieli upadłego do zgłoszenia

wierzytelności, wskazując termin zgłaszania wierzytelności oraz adres, pod którym

wierzytelności należy zgłosić, jak również niezbędne dane, które należy podać w

zgłoszeniu, i język zgłoszenia.

3. Postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego obwieszcza się.

4. Odpis postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego doręcza się wierzycielom wskazanym przez

wnioskodawcę w spisie, o którym mowa w art. 386 ust. 2 pkt 3, oraz innym

wierzycielom wskazanym w tym przepisie, jeżeli są znani sądowi, nawet jeżeli nie

zostali wskazani w spisie przedłożonym przez wnioskodawcę. Wierzycieli poucza się

o skutkach uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego oraz o możliwości złożenia wniosku o wszczęcie wtórnego

postępowania upadłościowego i skutkach niezłożenia wniosku w terminie trzydziestu

dni od dnia obwieszczenia.

5. Na postanowienie w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu

zagranicznego postępowania upadłościowego przysługuje zażalenie wnioskodawcy

oraz wierzycielom, o których mowa w art. 386 ust. 2 pkt 3.

Art. 393a. 1. Niezwłocznie po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego sąd zabezpiecza majątek dłużnika znajdujący się na

2017-05-26

©Telksinoe s. 122/174

terenie Rzeczypospolitej Polskiej przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy

sądowego.

2. Czynności zagranicznego zarządcy albo dłużnika sprawującego zarząd własny

majątkiem, dotyczące majątku znajdującego się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej

przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają zgody tymczasowego nadzorcy

sądowego pod rygorem nieważności, chyba że wymagają zgody sądu. Zgody

tymczasowego nadzorcy sądowego wymaga również wywiezienie składników

majątku dłużnika poza teren Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Zabezpieczenie przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego upada

z mocy prawa z chwilą wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego,

prawomocnego oddalenia lub odrzucenia wniosku o wszczęcie wtórnego

postępowania upadłościowego lub umorzenia postępowania w przedmiocie wniosku

albo niezłożenia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania upadłościowego w

terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o uznaniu orzeczenia o

wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.

4. Z dniem uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego zarówno głównego, jak i ubocznego sąd na wniosek zarządcy

zagranicznego może zabezpieczyć dowody.

Art. 394. 1. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, uznanie orzeczenia

o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego skutkuje z mocy prawa

uznaniem wydanych w jego toku orzeczeń dotyczących powołania, odwołania oraz

zmiany zarządcy zagranicznego, a także orzeczeń dotyczących toku zagranicznego

postępowania upadłościowego, jego zawieszenia i zakończenia.

2. Egzekucja przeciwko upadłemu na podstawie zagranicznych tytułów

egzekucyjnych wykonalnych w państwie, w którym zostały wydane w uznanym

zagranicznym postępowaniu upadłościowym, w tym na podstawie listy wierzytelności

lub innych podobnych dokumentów, jak również egzekucja na podstawie postanowień

układu zawartego w uznanym zagranicznym postępowaniu upadłościowym, a także

egzekucja na podstawie wyciągów, odpisów i innych podobnych dokumentów

wystawionych na podstawie układu zawartego w uznanym postępowaniu

upadłościowym, może być prowadzona po stwierdzeniu ich wykonalności przez sąd

uznający orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.

3. Stwierdzenie wykonalności następuje przez nadanie klauzuli wykonalności na

wniosek wierzyciela. Do stwierdzenia istnienia podstaw wykonalności przepis art. 392

stosuje się odpowiednio.

2017-05-26

©Telksinoe s. 123/174

Art. 395. 1. Postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego może być w każdym czasie zmienione lub uchylone

w przypadku późniejszego wykrycia, że nie było podstaw do jego uznania albo

podstawy te przestały istnieć.

1a. Sąd uchyla postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego, jeżeli w zagranicznym postępowaniu upadłościowym

został przyjęty układ, którego treść jest rażąco sprzeczna z polskim prawem.

2. Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany orzeczenia o uznaniu

zagranicznego postępowania upadłościowego może być wszczęte na wniosek

każdego, kogo uznanie może dotyczyć, a także z urzędu.

3. Przepisy art. 393 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.

Art. 396. 1. W postanowieniu o zmianie orzeczenia o uznaniu orzeczenia

o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego sąd określa zakres zmian,

w szczególności zakres uprawnień zarządcy zagranicznego.

2. W przypadku pozbawienia zarządcy zagranicznego prawa do prowadzenia

postępowań cywilnych, wszczęte przez niego postępowania podlegają umorzeniu,

chyba że sąd prowadzący postępowanie postanowi, że do postępowań tych może

wstąpić inny zarządca zagraniczny albo syndyk ustanowiony w postępowaniu

upadłościowym lub dłużnik. Do interwencji ubocznych zgłoszonych przez zarządcę

zagranicznego przepis ten stosuje się odpowiednio.

Art. 397. 1. Z dniem uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego do skutków wszczęcia zagranicznego postępowania

upadłościowego dla prowadzonych w Rzeczypospolitej Polskiej postępowań

sądowych, egzekucyjnych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych lub przed

sądami polubownymi stosuje się prawo polskie z uwzględnieniem, likwidacyjnego lub

restrukturyzacyjnego charakteru zagranicznego postępowania upadłościowego,

zakresu pozbawienia dłużnika prawa zarządu majątkiem oraz zakresu objęcia

wierzytelności układem. Prawo polskie stosuje się również do oceny możliwości

wszczęcia postępowania po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego.

2. Przepis ust. 1 nie wyklucza jednak możliwości wnoszenia powództw

przeciwko upadłemu, jeżeli jest to konieczne dla zachowania praw osób trzecich.

2017-05-26

©Telksinoe s. 124/174

Art. 398. Przepis art. 397 nie ogranicza praw wierzycieli do żądania wszczęcia

postępowania upadłościowego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz do zgłaszania

wierzytelności w takim postępowaniu.

Art. 399. (uchylony)

Art. 400. (uchylony)

Art. 400a. Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego postępowanie toczy się w sądzie, który uznał orzeczenie.

Art. 401. 1. Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego

postępowania upadłościowego zarządca zagraniczny lub dłużnik, któremu

pozostawiono zarząd własny majątkiem, sporządza spis inwentarza i oszacowanie,

które obejmują wchodzący do masy upadłości majątek upadłego znajdujący się na

terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Spis inwentarza wraz z oszacowaniem zarządca

zagraniczny lub dłużnik, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem, składa

sądowi uznającemu orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania w terminie

czterech miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia o uznaniu. O

dokonanym spisie i oszacowaniu obwieszcza się. Wnioski o wyłączenie z masy

upadłości rozpoznaje sąd uznający. Termin do wniesienia takich wniosków wynosi

trzydzieści dni od dnia obwieszczenia.

2. Po sporządzeniu spisu inwentarza i oszacowania zarządca zagraniczny lub

dłużnik, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem, składa sądowi uznającemu

plan likwidacji majątku położonego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz ogólną

informację o przewidywanym sposobie zaspokojenia wierzycieli, w tym również

mających miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w

Rzeczypospolitej Polskiej. Na tej podstawie sąd uznający postanowieniem wyda

zezwolenie na likwidację majątku upadłego znajdującego się na terenie

Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowienie to sąd uznający wydaje nie wcześniej niż po

upływie terminu, w którym można żądać wyłączenia z masy upadłości. Na

postanowienie o odmowie wydania zezwolenia przysługuje zażalenie.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nie obejmuje mienia, o które toczy się

postępowanie o wyłączenie z masy upadłości. Zarządca zagraniczny jest uprawniony

do likwidacji tego mienia dopiero po uprawomocnieniu się wyroku oddalającego

powództwo o wyłączenie z masy upadłości lub po umorzeniu postępowania w tej

sprawie, a gdy powództwa tego nie wniesiono, po upływie terminu, w którym

powództwo takie skarżący mógł wnieść.

2017-05-26

©Telksinoe s. 125/174

4. Do ustalenia składu masy upadłości, spisu inwentarza i oszacowania, wyłączeń

z masy upadłości, zarządu masą upadłości znajdującą się w Rzeczypospolitej Polskiej

oraz likwidacji masy upadłości stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Sąd uznający

może zezwolić na likwidację masy upadłości w inny sposób, jeżeli nie narusza to

podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Po zakończeniu likwidacji majątku znajdującego się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej sąd uznający wydaje postanowienie o zakończeniu

postępowania.

6. Sąd uznający wydaje również postanowienie o zakończeniu postępowania

w przypadku wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego oraz w przypadku

uprawomocnienia się postanowienia o uchyleniu postanowienia o uznaniu orzeczenia

o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.

Art. 402. Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego zarządca zagraniczny jest uprawniony do złożenia wniosku o

ogłoszenie upadłości oraz do udziału w postępowaniu upadłościowym prowadzonym

przez sądy polskie, tak jak wierzyciel.

Art. 403. 1. W przypadku uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego, skutki ogłoszenia upadłości co do majątku upadłego

położonego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązań, które powstały lub mają

być wykonywane w Rzeczypospolitej Polskiej, ocenia się według prawa polskiego.

2. Bezskuteczność i zaskarżanie czynności upadłego, dotyczących znajdujących

się w Rzeczypospolitej Polskiej składników mienia wchodzącego w skład masy

upadłości, ocenia się według prawa polskiego.

Art. 404. 1. Zaspokojenie wierzytelności zabezpieczonych ograniczonymi

prawami rzeczowymi na rzeczach znajdujących się w Rzeczypospolitej Polskiej albo

wpisanymi do ksiąg wieczystych i rejestrów w Rzeczypospolitej Polskiej następuje

według prawa polskiego. Przepisu art. 313 ust. 2 zdanie piąte nie stosuje się.

2. Hipoteka wygasa z chwilą zawarcia umowy sprzedaży, pod warunkiem że

środki wpłyną na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Podstawą wykreślenia

hipoteki jest zaświadczenie sądu uznającego.

3. Wypłata kwot z depozytu następuje bezpośrednio na rzecz wierzycieli po

zatwierdzeniu planu podziału sporządzonego przez zagranicznego zarządcę albo na

podstawie postanowienia sądu uznającego, jeżeli nie sporządzono planu podziału.

2017-05-26

©Telksinoe s. 126/174

TYTUŁ IV

Wtórne postępowanie upadłościowe

Art. 405. 1. Uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego nie stanowi przeszkody do wszczęcia przez sąd polski postępowania

upadłościowego. Jeżeli jednak uznane zostało orzeczenie o wszczęciu głównego

zagranicznego postępowania upadłościowego, postępowanie upadłościowe wszczęte

w Rzeczypospolitej Polskiej jest wtórnym postępowaniem upadłościowym.

2. Do postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy tytułu

niniejszego.

3. Jeżeli uznane zostało orzeczenie o wszczęciu ubocznego zagranicznego

postępowania upadłościowego, postępowanie upadłościowe w Rzeczypospolitej

Polskiej toczy się na zasadach ogólnych.

Art. 406. 1. Przepisy o wtórnym postępowaniu upadłościowym stosuje się

również do postępowań upadłościowych wszczętych przed uznaniem orzeczenia o

wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, jeżeli sąd polski uzna

zagraniczne postępowanie upadłościowe za główne.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd zmienia wydane wcześniej

postanowienie o ogłoszeniu upadłości na postanowienie o wszczęciu wtórnego

postępowania upadłościowego.

Art. 407. Sąd wszczyna wtórne postępowanie upadłościowe, jeżeli wnosi o to

wierzyciel mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub główny ośrodek podstawowej

działalności w Rzeczypospolitej Polskiej, wierzyciel, którego wierzytelności wynikają

z działalności ekonomicznej dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej Polskiej, lub

wierzyciel, któremu przysługują wobec dłużnika wierzytelności zabezpieczone na

majątku dłużnika położonym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej hipoteką,

zastawem, zastawem skarbowym, zastawem rejestrowym, hipoteką morską lub

przeniesieniem na zabezpieczenie rzeczy, wierzytelności lub innych praw

majątkowych.

Art. 408. W przypadku uznania orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego

postępowania upadłościowego domniemywa się, że dłużnik jest niewypłacalny.

Art. 409. W przypadku wniesienia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania

upadłościowego sąd może uchylić lub zmienić zabezpieczenia ustanowione na

podstawie art. 390.

2017-05-26

©Telksinoe s. 127/174

Art. 410. Po wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego:

1) zarząd majątkiem upadłego położonym w Rzeczypospolitej Polskiej

wykonywany dotychczas przez zarządcę zagranicznego lub dłużnika, któremu

pozostawiono zarząd własny majątkiem, przejmuje syndyk ustanowiony we

wtórnym postępowaniu upadłościowym;

2) syndyk wstępuje do postępowań sądowych, egzekucyjnych, administracyjnych,

sądowoadministracyjnych oraz przed sądami polubownymi, prowadzonych

przez zarządcę zagranicznego lub dłużnika, któremu pozostawiono zarząd

własny majątkiem.

Art. 410a. 1. Jeżeli w uznanym głównym zagranicznym postępowaniu

upadłościowym został zawarty układ, którego treść nie jest rażąco sprzeczna z polskim

prawem, sąd wyznacza termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad

uznaniem skuteczności zagranicznego układu.

2. W zgromadzeniu wierzycieli biorą udział z prawem głosu wierzyciele, których

miejsce zamieszkania, siedziba lub główny ośrodek podstawowej działalności

znajdują się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, wierzyciele, których wierzytelności

wynikają z działalności ekonomicznej dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej

Polskiej, oraz wierzyciele, którym przysługują wobec dłużnika wierzytelności

zabezpieczone na majątku dłużnika położonym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej

hipoteką, zastawem, zastawem skarbowym, zastawem rejestrowym, hipoteką morską

lub przeniesieniem na zabezpieczenie rzeczy, wierzytelności lub innych praw

majątkowych.

3. Do zgromadzenia wierzycieli i głosowania przepisy o zgromadzeniu i

głosowaniu nad układem w postępowaniu upadłościowym stosuje się odpowiednio.

Art. 410b. 1. Jeżeli na zgromadzeniu wierzycieli nie podjęto uchwały o uznaniu

skuteczności zagranicznego układu, sąd umarza wtórne postępowanie upadłościowe i

uchyla postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego.

2. Przepisy art. 393 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.

Art. 411. Jeżeli we wtórnym postępowaniu upadłościowym ma zostać zawarty

układ, a w zagranicznym głównym postępowaniu upadłościowym ma nastąpić

likwidacja majątku upadłego, układ może mieć wyłącznie charakter likwidacyjny.

2017-05-26

©Telksinoe s. 128/174

Art. 412. Sumy uzyskane z podziału funduszów masy upadłości pozostałe po

zaspokojeniu wierzycieli we wtórnym postępowaniu upadłościowym przekazuje się

do głównego zagranicznego postępowania upadłościowego.

TYTUŁ V

Współpraca z sądami zagranicznymi i zarządcami zagranicznymi

Art. 413. W sprawach uregulowanych przepisami niniejszej części sąd i sędzia-

-komisarz mogą porozumiewać się bezpośrednio z sądem zagranicznym i zarządcą

zagranicznym, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.

Art. 414. Syndyk ustanowiony w postępowaniu upadłościowym porozumiewa

się z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym bezpośrednio lub za

pośrednictwem sędziego-komisarza.

Art. 415. 1. W sprawach uregulowanych przepisami niniejszej części sąd

i sędzia-komisarz współpracują z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym.

2. Jeżeli wszczęto w Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie upadłościowe, sąd

prowadzący to postępowanie podejmuje działania przewidziane w niniejszym tytule.

Art. 416. W ramach współpracy z sądem zagranicznym i zarządcą

zagranicznym sąd i sędzia-komisarz mogą podejmować działania, które zapewniają

sprawne prowadzenie postępowań upadłościowych, a w szczególności przekazywać

oraz zwracać się o informacje:

1) dotyczące majątku upadłego i miejsca jego położenia, jak również informacje

dotyczące postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych

i przed sądami polubownymi dotyczących upadłego;

2) o sposobie zabezpieczenia i likwidacji majątku upadłego;

3) o zaspokojeniu poszczególnych wierzycieli.

Art. 417. 1. Jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej wszczęto postępowanie

upadłościowe i uznano orzeczenia o wszczęciu dwóch lub więcej zagranicznych

postępowań upadłościowych przeciwko temu samemu upadłemu, sędzia-komisarz

określa, jaki majątek dłużnika objęty zostanie poszczególnymi postępowaniami. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

2. Jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej nie zostało wszczęte postępowanie

upadłościowe obejmujące majątek należący do podmiotu, wobec którego są

prowadzone zagraniczne postępowania upadłościowe, postanowienie, o którym mowa

2017-05-26

©Telksinoe s. 129/174

w ust. 1, wydaje sąd, który uznał orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania

upadłościowego. Przepisy części pierwszej tytułu II stosuje się odpowiednio.

CZĘŚĆ TRZECIA

ODRĘBNE POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWE

TYTUŁ I

Postępowanie upadłościowe wszczęte po śmierci niewypłacalnego dłużnika

Art. 418. Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości wobec przedsiębiorcy lub

osoby, o której mowa w art. 8 lub art. 9, złożono po ich śmierci, postępowanie

upadłościowe prowadzone jest według przepisów zawartych w tytule niniejszym.

Art. 419. 1. Jeżeli w postępowaniu nie bierze udziału spadkobierca, którego

prawa zostały stwierdzone prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia

spadku, albo kurator spadku, sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości ustanowi

kuratora, do którego stosuje się przepis art. 187. Po ogłoszeniu upadłości orzeczenie

o powołaniu lub zmianie kuratora wydaje sędzia-komisarz.

2. W razie zbycia spadku przed ogłoszeniem upadłości postępowanie prowadzi

się z udziałem nabywcy spadku, do którego stosuje się przepisy dotyczące upadłego.

Art. 420. (uchylony)

Art. 421. Do masy upadłości wchodzą aktywa spadku po zmarłym dłużniku.

Art. 422. Ustanowienie wykonawcy testamentu oraz zapisy i polecenia są

bezskuteczne wobec masy upadłości.

Art. 423. Do czynności upadłego, dokonanych na sześć miesięcy przed jego

śmiercią, przepisy art. 127–130a stosuje się.

Art. 424. W razie ogłoszenia upadłości w sprawach objętych przepisami

niniejszego tytułu skutki prawne związane z przyjęciem spadku powstają po

zakończeniu postępowania upadłościowego.

Art. 425. Po zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego wyciąg

z zatwierdzonej listy wierzytelności, zawierający oznaczenie wierzytelności oraz

sumy na jej poczet otrzymane przez wierzyciela, jest tytułem egzekucyjnym

przeciwko spadkobiercy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 130/174

TYTUŁ IA

Postępowanie upadłościowe wobec deweloperów

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 425a. Przepisy niniejszego tytułu stosuje się w przypadku ogłoszenia

upadłości dewelopera w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie

praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2016 r. poz.

555 i 996), zwanej dalej „ustawą o ochronie nabywcy”.

Art. 425b. Postępowanie określone w niniejszym tytule prowadzi się w celach,

o których mowa w art. 2, a także aby doprowadzić do zaspokojenia nabywców w

drodze przeniesienia na nich własności lokali, o ile racjonalne względy na to pozwolą.

Art. 425c. Ilekroć w przepisach niniejszego tytułu jest mowa o:

1) nabywcy – należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, a także

jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa

przyznaje zdolność prawną, wobec której deweloper zobowiązał się do

przeniesienia prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy o ochronie nabywcy, i która

zobowiązała się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na

poczet ceny nabycia tego prawa;

2) przeniesieniu własności lokalu – należy przez to rozumieć przeniesienie

własności lokalu mieszkalnego, a także przeniesienie własności nieruchomości

gruntowej zabudowanej domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego na niej

posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość;

3) umowie deweloperskiej – należy przez to rozumieć umowę między upadłym a

nabywcą, której przedmiotem jest przeniesienie prawa, o którym mowa w art. 1

ustawy o ochronie nabywcy.

Art. 425d. W przypadku gdy upadły jest emitentem obligacji, a dla

zabezpieczenia praw z obligacji ustanowiono zabezpieczenie na nieruchomości, na

której realizowane jest przedsięwzięcie deweloperskie, przepisów art. 488–490 nie

stosuje się.

2017-05-26

©Telksinoe s. 131/174

DZIAŁ II

Dalsze prowadzenie przedsięwzięcia deweloperskiego

Art. 425e. 1. W postępowaniu upadłościowym syndyk może dalej prowadzić

przedsięwzięcie deweloperskie upadłego za zgodą sędziego-komisarza. Sędzia-

-komisarz udziela zgody, jeżeli racjonalne względy wskazują, że dalsze prowadzenie

przedsięwzięcia deweloperskiego jest ekonomicznie uzasadnione i istnieją szanse na

jego ukończenie.

2. Syndyk prowadzi dalej przedsięwzięcie deweloperskie upadłego, w

odniesieniu do którego we wcześniejszym postępowaniu sanacyjnym wobec upadłego

nabywcy podjęli uchwałę, o której mowa w art. 358 ust. 4 ustawy z dnia 15 maja 2015

r. – Prawo restrukturyzacyjne, oraz wpłacili lub zabezpieczyli dopłaty w terminach, o

których mowa w art. 359 ust. 1 i 2 tej ustawy, ale układ nie doszedł do skutku, chyba

że na odstąpienie od dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego wyraził

zgodę sędzia-komisarz.

3. Syndyk przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat wpłaconych we

wcześniejszym postępowaniu sanacyjnym, przekazane mu przez zarządcę

ustanowionego w tym postępowaniu, na odrębnym rachunku bankowym. W

przypadku odstąpienia od dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego

syndyk zwraca dopłaty nabywcom, a zabezpieczenia wpłacenia dopłat wygasają z

mocy prawa.

4. W przypadku prawomocnego oddalenia lub odrzucenia wniosku o ogłoszenie

upadłości lub umorzenia postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości przepis

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 425f. 1. W przypadku dalszego prowadzenia przedsięwzięcia

deweloperskiego zgodnie z art. 425e do umowy deweloperskiej przepisu art. 98 nie

stosuje się w zakresie, w jakim przewiduje uprawnienie syndyka do odstąpienia od

umowy, a do roszczenia nabywcy wynikającego z umowy deweloperskiej przepisu art.

91 nie stosuje się. Roszczenie nabywcy zaspokajane jest przez przeniesienie własności

lokalu.

2. Przeniesienie własności lokalu nie wywołuje skutków sprzedaży

egzekucyjnej. Przepisu art. 313 nie stosuje się.

Art. 425g. Jeżeli nieruchomość, na której prowadzone jest przedsięwzięcie

deweloperskie, obciążona jest hipoteką, której przysługuje pierwszeństwo przed

roszczeniami chociażby jednego nabywcy, a wierzyciel zabezpieczony hipoteką

2017-05-26

©Telksinoe s. 132/174

wyraził zgodę na bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu mieszkalnego, o której

mowa w art. 22 ust. 1 pkt 17 ustawy o ochronie nabywcy, zgodnie z art. 76 ust. 4

zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U.

z 2016 r. poz. 790, 996, 1159 i 1948), zgoda taka pozostaje w mocy na warunkach w

niej określonych, przy czym warunek wykonania zobowiązania nabywcy względem

upadłego uznaje się za spełniony w przypadku wykonania zobowiązania do rąk

syndyka lub zarządcy ustanowionego we wcześniejszym postępowaniu sanacyjnym.

Art. 425h. 1. Jeżeli w toku postępowania upadłościowego ujawni się podstawa

do przyjęcia, że dalsze prowadzenie przedsięwzięcia deweloperskiego nie jest

uzasadnione racjonalnymi względami, sędzia-komisarz na wniosek syndyka udziela

zgody na zaprzestanie dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

2. Uprawomocnienie się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu zgody

na zaprzestanie dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego wywołuje z

mocy prawa skutek odstąpienia przez syndyka od umów deweloperskich na podstawie

art. 98, a do roszczeń nabywców wynikających z tych umów przepis art. 91 stosuje się

odpowiednio.

3. Do dopłat w części niewykorzystanej przepis art. 425e ust. 3 zdanie drugie

stosuje się.

4. Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu

zgody na zaprzestanie dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego

syndyk informuje o tym bank prowadzący mieszkaniowy rachunek powierniczy dla

przedsięwzięcia deweloperskiego i składa dyspozycję zwrotu środków znajdujących

się na rachunku nabywcom.

DZIAŁ III

Likwidacja nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie

deweloperskie

Art. 425i. Sumy uzyskane z likwidacji nieruchomości, na której prowadzone jest

przedsięwzięcie deweloperskie, podlegają podziałowi na zasadach ogólnych, z tym że

w przypadku wyrażenia przez wierzyciela zabezpieczonego hipoteką zgody na

bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 22 ust. 1

pkt 17 ustawy o ochronie nabywcy, zgodnie z art. 76 ust. 4 zdanie drugie ustawy z

dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, uznaje się, że roszczeniu

2017-05-26

©Telksinoe s. 133/174

nabywcy lokalu, którego ta zgoda dotyczy, przysługuje pierwszeństwo przed hipoteką

w zakresie, w jakim dokonał wpłat na poczet umowy.

Art. 425j. Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy

deweloperskiej podlegają zaspokojeniu z sum uzyskanych z likwidacji nieruchomości,

na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach

jak roszczenie z umowy deweloperskiej. Nabywcy przysługuje pierwszeństwo

wynikające z ujawnienia w księdze wieczystej przysługującego mu roszczenia z

umowy deweloperskiej, także w przypadku gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia

został wykreślony.

Art. 425k. Roszczenie pieniężne nabywcy powstałe wskutek przekształcenia

roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego lub

upadłościowego podlega zaspokojeniu w sposób określony w art. 425j.

DZIAŁ IV

Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego przez innego przedsiębiorcę

Art. 425l. 1. Na wniosek syndyka sędzia-komisarz może wyrazić zgodę na

sprzedaż nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie,

przedsiębiorcy, który zobowiąże się do kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego.

2. Przedsiębiorca nabywający nieruchomość na podstawie ust. 1 odpowiada

solidarnie z upadłym za jego zobowiązania z umów deweloperskich zawartych w

związku z przedsięwzięciem deweloperskim realizowanym na nieruchomości, jak

również za zobowiązania wobec nabywców wynikające z przekształcenia roszczeń z

takich umów w toku postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego lub z

odstąpienia od takich umów. Zobowiązania, o których mowa w zdaniu poprzednim,

nie podlegają zaspokojeniu w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec

upadłego.

3. Wraz z własnością nieruchomości przedsiębiorca nabywający nieruchomość

na podstawie ust. 1 nabywa przysługujące upadłemu prawa wynikające z umów

deweloperskich zawartych w związku z przedsięwzięciem deweloperskim

realizowanym na nieruchomości.

4. Sprzedaż nieruchomości na podstawie ust. 1 nie wywołuje skutków sprzedaży

egzekucyjnej. Przepisu art. 313 nie stosuje się.

5. Wyrażając zgodę na sprzedaż nieruchomości na podstawie ust. 1, sędzia-

-komisarz uwzględnia interes nabywców oraz prawdopodobieństwo dokończenia

przedsięwzięcia deweloperskiego przez przedsiębiorcę nabywającego nieruchomość.

2017-05-26

©Telksinoe s. 134/174

6. Do umowy deweloperskiej zawartej w ramach przedsięwzięcia

deweloperskiego prowadzonego na nieruchomości podlegającej sprzedaży na

podstawie ust. 1 przepisów art. 98 nie stosuje się. Do roszczenia nabywcy

wynikającego z umowy deweloperskiej przepisu art. 91 nie stosuje się.

7. W przypadku sprzedaży nieruchomości na podstawie ust. 1 przepisów art. 336,

art. 345 i art. 346 nie stosuje się.

Art. 425m. 1. Jeżeli dla przedsięwzięcia deweloperskiego prowadzonego na

nieruchomości nabytej na podstawie art. 425l ust. 1 jest prowadzony mieszkaniowy

rachunek powierniczy upadłego, przedsiębiorca nabywający tę nieruchomość jest

obowiązany do zawarcia umowy o prowadzenie mieszkaniowego rachunku

powierniczego w terminie trzydziestu dni od dnia wyrażenia przez sędziego-komisarza

zgody, o której mowa w art. 425l ust. 1. O otwarciu rachunku powierniczego

przedsiębiorca niezwłocznie informuje syndyka.

2. Niezwłocznie po zawarciu przez przedsiębiorcę umowy o prowadzenie

mieszkaniowego rachunku powierniczego zgodnie z ust. 1 syndyk informuje bank

prowadzący mieszkaniowy rachunek powierniczy upadłego o przejściu praw z umów

deweloperskich zgodnie z art. 425l ust. 3 i składa dyspozycję przekazania środków

zgromadzonych na mieszkaniowym rachunku powierniczym upadłego na

mieszkaniowy rachunek powierniczy przedsiębiorcy.

3. Po przekazaniu środków, o których mowa w ust. 2, na mieszkaniowy rachunek

powierniczy przedsiębiorcy nabywającego nieruchomość na podstawie art. 425l ust. 1

umowa o prowadzenie mieszkaniowego rachunku powierniczego upadłego wygasa.

DZIAŁ V

Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego w układzie

Art. 425n. Nabywcy w liczbie stanowiącej co najmniej 20% liczby nabywców

w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego prowadzonego przez upadłego mogą

zgłosić propozycje układowe w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia upadłości.

Art. 425o. 1. Propozycje układowe mogą także obejmować:

1) wpłacenie dopłat przez wszystkich albo niektórych nabywców i zaspokojenie ich

przez przeniesienie własności lokali, przy czym propozycje układowe mogą

przewidywać późniejszy zwrot dopłat z przychodów z realizacji przedsięwzięcia

deweloperskiego;

2) sprzedaż nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie

deweloperskie, z zachowaniem ciążących na niej ograniczonych praw

2017-05-26

©Telksinoe s. 135/174

rzeczowych, na rzecz przedsiębiorcy, który przejąłby zobowiązania wobec

nabywców i zobowiązałby się do kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego,

przy czym propozycje układowe mogą przewidywać zmianę treści umów

deweloperskich;

3) określenie innych warunków kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego i

sposobów jego finansowania;

4) zamianę lokali między wierzycielami lub zamianę lokalu na lokal niebędący

przedmiotem umowy deweloperskiej.

2. Przepis art. 162 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne

stosuje się odpowiednio.

Art. 425p. 1. Propozycje układowe mogą przewidywać różny sposób

traktowania nabywców w zależności od tego, czy wpłacą oni dopłaty, o których mowa

w art. 425o ust. 1 pkt 1.

2. Do propozycji układowych przewidujących sposób restrukturyzacji, o którym

mowa w art. 425o ust. 1 pkt 2, załącza się sporządzone w formie aktu notarialnego

nieodwołalne oświadczenie woli przedsiębiorcy o nabyciu nieruchomości, na której

jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, wraz z ciążącymi na niej

obciążeniami i o przejęciu zobowiązań upadłego w stosunku do nabywców. W

przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu przewidującego sprzedaż

nieruchomości na zasadach określonych w oświadczeniu woli przedsiębiorcy, o

którym mowa w niniejszym ustępie, oświadczenie to zastępuje jego oświadczenie woli

konieczne do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, na której jest prowadzone

przedsięwzięcie deweloperskie, a umowę uznaje się za zawartą.

3. Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu wraz z oświadczeniem, o

którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę ujawnienia prawa własności w księdze

wieczystej. Jeżeli dla przedsięwzięcia deweloperskiego jest prowadzony

mieszkaniowy rachunek powierniczy upadłego, przepis art. 425m stosuje się

odpowiednio.

Art. 425q. 1. Głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli.

2. Nabywcy stanowią odrębną grupę wierzycieli, dla której sporządza się

odrębną listę wierzycieli uprawnionych do głosowania. Dopuszczalny jest dodatkowy

podział nabywców na większą liczbę grup obejmujących poszczególne kategorie

interesów, w szczególności z uwagi na stopień wykonania umowy z deweloperem.

2017-05-26

©Telksinoe s. 136/174

Art. 425r. 1. Jeżeli zostaną zgłoszone propozycje układowe przewidujące

sposób restrukturyzacji, o którym mowa w art. 425o ust. 1 pkt 1, sędzia-komisarz

niezwłocznie przeprowadza wstępne głosowanie nabywców nad propozycjami

układowymi w zakresie ich dotyczącym.

2. Sędzia-komisarz sporządza listę nabywców uprawnionych do głosowania na

podstawie listy przedłożonej przez syndyka.

3. Uchwała nabywców zostaje przyjęta, jeżeli wypowiedzą się za nią nabywcy

deklarujący łącznie dopłaty wystarczające zgodnie z treścią propozycji układowych

do sfinansowania dokończenia przedsięwzięcia deweloperskiego.

4. Przyjęcie uchwały stwierdza sędzia-komisarz postanowieniem.

Art. 425s. 1. W przypadku przyjęcia uchwały nabywców, o której mowa w art.

425r ust. 3, nabywcy zobowiązani do wpłacenia dopłat wpłacają je do masy upadłości

lub zabezpieczają ich wpłatę w zakresie przewidzianym uchwałą w terminie dwóch

miesięcy od dnia podjęcia uchwały. W szczególnie uzasadnionych przypadkach

termin może zostać przedłużony postanowieniem sędziego-komisarza.

2. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie zostaną wpłacone lub

zabezpieczone wszystkie dopłaty, w pełnej wysokości przewidzianej uchwałą,

nabywcy mogą uzupełnić brakujące dopłaty, wpłacając je lub zabezpieczając ich

wpłatę w terminie trzydziestu dni od bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa

w ust. 1. W tym samym terminie upadły lub syndyk mogą przedstawić dowód istnienia

innych źródeł finansowania przedsięwzięcia deweloperskiego.

3. Wpłacenie lub zabezpieczenie dopłat lub innych środków w wysokości

wystarczającej na sfinansowanie przedsięwzięcia deweloperskiego stwierdza

postanowieniem sędzia-komisarz, jednocześnie wyznaczając termin zgromadzenia

wierzycieli w celu głosowania nad układem. Treść uchwały nabywców, o której mowa

w art. 425r ust. 3, włącza się do układu, a zgromadzenie wierzycieli nie może przyjąć

układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie nią uregulowanym.

Sędzia-komisarz zwraca uwagę wierzycieli uczestniczących w zgromadzeniu

wierzycieli na niezgodność propozycji układowych z uchwałą nabywców. Sąd

odmawia zatwierdzenia układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie

nią uregulowanym.

4. Jeżeli w terminach, o których mowa w ust. 1 lub 2, zostaną wpłacone lub

zabezpieczone dopłaty w wysokości przewidzianej uchwałą nabywców, o której

mowa w art. 425r ust. 3, przedsięwzięcie deweloperskie może być dalej prowadzone.

2017-05-26

©Telksinoe s. 137/174

5. W przypadku niedojścia układu do skutku pomimo podjęcia uchwały

nabywców, o której mowa w art. 425r ust. 3, oraz wpłacenia lub zabezpieczenia w

terminach, o których mowa w ust. 1 lub 2, dopłat w wysokości wystarczającej na

sfinansowanie przedsięwzięcia deweloperskiego w dalszym toku postępowania

upadłościowego odstąpienie przez syndyka od kontynuacji przedsięwzięcia

deweloperskiego wymaga zgody sędziego-komisarza.

6. Syndyk przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat na odrębnym

rachunku bankowym. W przypadku odstąpienia od dalszego prowadzenia

przedsięwzięcia deweloperskiego syndyk zwraca dopłaty nabywcom, a

zabezpieczenia wpłacenia dopłat wygasają z mocy prawa.

7. Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu

zgody na odstąpienie przez syndyka od kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego

syndyk informuje o tym bank prowadzący mieszkaniowy rachunek powierniczy dla

przedsięwzięcia deweloperskiego i składa dyspozycję zwrotu środków znajdujących

się na rachunku nabywcom.

TYTUŁ II

Postępowanie upadłościowe wobec banków i spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 426. 1. Bank jest niewypłacalny również wówczas, gdy według bilansu

sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa banku nie wystarczają na

zaspokojenie jego zobowiązań.

2. Wniosek o ogłoszenie upadłości banku może zgłosić wyłącznie Komisja

Nadzoru Finansowego albo Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

3. W postępowaniu upadłościowym wobec banku przepisów art. 11 ust. 3–7 oraz

art. 38–43 nie stosuje się.

Art. 427. 1. Przed ogłoszeniem upadłości banku, sąd wysłuchuje co do podstaw

ogłoszenia upadłości oraz co do osoby syndyka:

1) przedstawiciela Komisji Nadzoru Finansowego;

1a) przedstawiciela Bankowego Funduszu Gwarancyjnego;

2) prezesa oraz innych członków ostatniego zarządu albo zarządu komisarycznego,

albo likwidatora banku, którego dotyczy wniosek.

2017-05-26

©Telksinoe s. 138/174

1a. W przypadku postępowania dotyczącego upadłości banku będącego

podmiotem zależnym od Skarbu Państwa, sąd wysłuchuje również przedstawiciela

organu lub podmiotu uprawnionego do wykonywania praw z akcji lub udziałów

należących do Skarbu Państwa.

2. Sąd może odstąpić od wysłuchania prezesa oraz innych członków zarządu

banku, jeżeli ich wysłuchanie spowodowałoby zwłokę w rozpoznaniu sprawy.

3. Syndykiem może być także inny bank.

4. (uchylony)

Art. 428. (uchylony)

Art. 429. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości sąd ustanawia kuratora do

reprezentowania banku w postępowaniu upadłościowym. Do kuratora stosuje się

przepisy art. 187 ust. 3 i 4.

4. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest ustanawiany kuratorem na swój wniosek.

Art. 430. (uchylony)

Art. 431. (uchylony)

Art. 432. Sprawozdania, o których mowa w art. 168, syndyk przekazuje do

wiadomości Komisji Nadzoru Finansowego.

Art. 433. O ile skutki te nie nastąpiły wcześniej z powodu otwarcia

postępowania układowego, z dniem ogłoszenia upadłości:

1) organy zarządzające i nadzorcze banku ulegają rozwiązaniu;

2) wygasają zarząd komisaryczny, powołanie likwidatora oraz uprawnienia

kuratora ustanowionego na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.4));

3) wygasają wszelkie uprawnienia osób wchodzących w skład organów banku do

odpraw pieniężnych, jak też do wynagrodzenia za okres po ogłoszeniu upadłości.

Art. 434. O ile skutki te nie nastąpiły wcześniej z powodu otwarcia

postępowania układowego, z dniem ogłoszenia upadłości ulegają rozwiązaniu:

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 559, 978,

1166, 1223, 1260, 1311, 1348, 1357, 1513, 1634, 1830, 1854, 1864 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 615,

904, 996, 1177, 1579 i 1948.

2017-05-26

©Telksinoe s. 139/174

1) umowy rachunku bankowego; oprocentowanie rachunków bankowych jest

naliczane do dnia ogłoszenia upadłości;

2) umowy kredytu i pożyczki, jeżeli do dnia ogłoszenia upadłości nie nastąpiło

oddanie środków pieniężnych do dyspozycji kredytobiorcy (pożyczkobiorcy);

3) umowy poręczenia, gwarancji bankowych i akredytyw, jeżeli do dnia ogłoszenia

upadłości bank nie otrzymał prowizji z tytułu tych czynności;

4) umowy o udostępnienie skrytek sejfowych oraz umowy przechowania, z tym że

wydanie przedmiotów i papierów wartościowych powinno nastąpić w terminie

uzgodnionym z oddającym na przechowanie.

Art. 435. (uchylony)

Art. 436. 1. Propozycje układowe mogą złożyć także akcjonariusze

(członkowie) reprezentujący dwie trzecie kapitału zakładowego banku w formie

spółki akcyjnej lub funduszu udziałowego banku spółdzielczego, jak również bank

zrzeszający, którego bank spółdzielczy jest akcjonariuszem.

2. Przed zatwierdzeniem układu sąd zasięga opinii Komisji Nadzoru

Finansowego.

Art. 437. 1. (uchylony)

2. Warunki nabycia przedsiębiorstwa bankowego przez inne banki oraz termin

składania ofert określa sędzia-komisarz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru

Finansowego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

3. Postanowienie zatwierdzające wybór oferty sędzia-komisarz wydaje po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego.

Art. 438. 1. Nabywca przedsiębiorstwa bankowego przejmuje zobowiązania

z tytułu rachunków bankowych.

1a. W przypadku gdy oszacowanie przedsiębiorstwa bankowego wskazuje, że

cena nabycia przedsiębiorstwa bankowego uniemożliwiałaby pełne pokrycie

należności, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.

o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz

przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz. 996), sprzedaż przedsiębiorstwa

bankowego następuje:

1) z przejęciem przez nabywcę zobowiązań upadłego z tytułu należności, o których

mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

2017-05-26

©Telksinoe s. 140/174

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji, albo

2) bez przejęcia przez nabywcę zobowiązań z tytułu rachunków bankowych.

1b. Sędzia-komisarz dokonuje wyboru sposobu sprzedaży przedsiębiorstwa

bankowego, o których mowa w ust. 1a, wraz z określeniem warunków nabycia

przedsiębiorstwa bankowego przez inne banki. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

2. Po zawarciu umowy sprzedaży przedsiębiorstwa bankowego syndyk zgłasza

niezwłocznie sprzedaż banku do rejestru, w którym bank jest wpisany.

Art. 439. Jeżeli przedsiębiorstwo bankowe nie jest sprzedane w całości, syndyk

za zezwoleniem sędziego-komisarza przystąpi do sprzedaży poszczególnych

składników majątku upadłego banku.

Art. 440. 1. Zaspokojenie wierzytelności i należności przypadających od

upadłego banku następuje zgodnie z ust. 2–6.

2. Należności podlegające zaspokojeniu z funduszów masy upadłości banku

dzieli się na następujące kategorie:

1) kategoria pierwsza – należności, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia

10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, wraz z odsetkami

i kosztami egzekucji, przypadające za czas przed ogłoszeniem upadłości

należności ze stosunku pracy, z wyjątkiem roszczeń z tytułu wynagrodzenia

reprezentanta upadłego lub wynagrodzenia osoby wykonującej czynności

związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego, należności

rolników z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa

rolnego, należności alimentacyjne oraz renty z tytułu odszkodowania za

wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę,

przypadające za trzy ostatnie lata przed dniem ogłoszeniem upadłości należności

z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

2) kategoria druga – należności osób fizycznych, mikroprzedsiębiorców, małych

i średnich przedsiębiorców z tytułu środków objętych ochroną gwarancyjną

innych niż środki gwarantowane w rozumieniu art. 2 pkt 65 ustawy z dnia 10

2017-05-26

©Telksinoe s. 141/174

czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie

gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;

3) kategoria trzecia – inne należności, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w innych

kategoriach, w szczególności podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe

należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne;

4) kategoria czwarta – odsetki od należności ujętych w wyższych kategoriach

w kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał, a także sądowe

i administracyjne kary grzywny oraz należności z tytułu darowizn i zapisów;

5) kategoria piąta – należności wspólników albo akcjonariuszy z tytułu pożyczki

lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach, w szczególności dostawy

towaru z odroczonym terminem płatności, dokonanej na rzecz upadłego

będącego spółką kapitałową w okresie 5 lat przed dniem ogłoszeniem upadłości,

wraz z odsetkami, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w kategoriach niższych;

6) kategoria szósta – należności z tytułu zobowiązań podporządkowanych

niezaliczanych do funduszy własnych banku, wraz z odsetkami i kosztami

egzekucji;

7) kategoria siódma – należności z tytułu zobowiązań zaliczanych do funduszy

własnych banku, o których mowa w art. 62 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie

wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych,

zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z

27.06.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 575/2013”, wraz z

odsetkami i kosztami egzekucji;

8) kategoria ósma – należności z tytułu zobowiązań zaliczanych do funduszy

własnych banku, o których mowa w art. 51 rozporządzenia nr 575/2013, wraz z

odsetkami i kosztami egzekucji;

9) kategoria dziewiąta – należności z tytułu zobowiązań zaliczanych do funduszy

własnych banku, o których mowa w art. 26 rozporządzenia nr 575/2013, wraz

z odsetkami i kosztami egzekucji.

3. Z masy upadłości zaspokaja się w pierwszej kolejności koszty postępowania

upadłościowego oraz koszty przymusowej restrukturyzacji niepokryte z przychodów

z przymusowej restrukturyzacji, a jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają –

również inne zobowiązania masy upadłości, o których mowa w art. 230 ust. 2, w miarę

wpływu do masy upadłości stosownych sum. Przepisy art. 343 ust. 1a i 2 oraz art. 344

stosuje się.

2017-05-26

©Telksinoe s. 142/174

4. Należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z tytułu wypłaty środków

gwarantowanych lub zapewnienia możliwości ich podjęcia nie wymagają zgłoszenia.

Należności z tego tytułu umieszcza się na liście wierzytelności z urzędu.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, przepis art. 342 ust. 5 pkt 2–3

oraz ust. 6 stosuje się.

6. Przepisy dotyczące zaspokojenia należności ze stosunku pracy stosuje się

odpowiednio do roszczeń Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

o zwrot z masy upadłości świadczeń wypłaconych przez Fundusz pracownikom

upadłego.

Art. 441. Jeżeli wierzytelności i należności od upadłego były zabezpieczone

ograniczonymi prawami rzeczowymi, ich zaspokojenie następuje zgodnie z art. 345

i 346.

Art. 441a. 1. Wniosek o ogłoszenie upadłości spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej może zgłosić wyłącznie Komisja Nadzoru Finansowego

albo Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

2. W postępowaniu upadłościowym wobec spółdzielczej kasy oszczędnościowo-

-kredytowej syndykiem może być także inna spółdzielcza kasa oszczędnościowo-

-kredytowa.

3. Propozycje układowe mogą złożyć także członkowie spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej reprezentujący dwie trzecie funduszu udziałowego

kasy.

4. W pozostałym zakresie przepisy art. 426–441 stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ II

Postępowanie upadłościowe wobec banków hipotecznych

Art. 442. 1. W razie ogłoszenia upadłości banku hipotecznego osobną masę

upadłości, która służy zaspokojeniu roszczeń wierzycieli z listów zastawnych, tworzą:

1) wierzytelności banku hipotecznego oraz prawa i środki, o których mowa w art.

18 ust. 3, 3a i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach

hipotecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1771), zwanej dalej „ustawą o listach

zastawnych”, wpisane do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych;

2) środki uzyskane w wyniku spłaty wierzytelności wpisanych do rejestru

zabezpieczenia listów zastawnych;

3) składniki majątkowe uzyskane w zamian za aktywa wpisane do rejestru

zabezpieczenia listów zastawnych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 143/174

2. W razie wątpliwości, czy składniki, o których mowa w ust. 1, należą do

osobnej masy upadłości, uważa się, że należą one do tej masy do wysokości

ujawnionej w rejestrze zabezpieczenia listów zastawnych wartości:

1) wierzytelności banku hipotecznego oraz praw i środków, o których mowa w art.

18 ust. 3, 3a i 4 ustawy o listach zastawnych;

2) odpowiednio wierzytelności i aktywów – w przypadku składników, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

3. Po zaspokojeniu roszczeń wierzycieli z listów zastawnych nadwyżkę środków

z osobnej masy upadłości zalicza się do masy upadłości.

Art. 442a. 1. Potrącenie wierzytelności wierzyciela upadłego banku

hipotecznego z wierzytelnościami upadłego banku hipotecznego należącymi do

osobnej masy upadłości nie jest dopuszczalne.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do potrącenia wierzytelności z tytułu

instrumentów finansowych zabezpieczających, o których mowa w art. 18 ust. 4 ustawy

o listach zastawnych, wpisanych do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych. Do

zaspokojenia roszczeń wierzycieli z tych instrumentów przepisy niniejszego działu

dotyczące zaspokajania roszczeń wierzycieli z listów zastawnych stosuje się

odpowiednio.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się również do rozliczeń dokonywanych w ramach

systemu płatności i systemu rozrachunku papierów wartościowych, których

uczestnikiem jest upadły bank hipoteczny, oraz rozliczeń zabezpieczeń finansowych

ustanowionych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych

zabezpieczeniach finansowych.

Art. 443. 1. W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości sąd ustanowi kuratora dla

reprezentowania w postępowaniu praw posiadaczy listów zastawnych. Przed

ustanowieniem kuratora sąd zasięga opinii Komisji Nadzoru Finansowego co do osoby

kuratora.

2. Do kuratora, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 187 ust. 3 i 4 oraz przepisy o sprawozdaniach syndyka.

3. Posiadacze listów zastawnych mogą działać w postępowaniu również

osobiście lub przez pełnomocnika, jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w

postępowaniu przez sędziego-komisarza. Sędzia-komisarz dopuszcza posiadaczy

listów zastawnych do udziału w postępowaniu po wykazaniu, że przysługują im prawa

z listów zastawnych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 144/174

Art. 444. Kurator w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia upadłości zgłasza do

masy upadłości:

1) ogólną sumę nominalną nieumorzonych do dnia ogłoszenia upadłości listów

zastawnych, których termin płatności przypada przed tym dniem, oraz ogólną

sumę niezapłaconych odsetek;

2) ogólną sumę nominalną listów zastawnych oraz odsetek płatnych po dniu

ogłoszenia upadłości, oraz premii przewidzianych w planie.

Art. 445. 1. Syndyk udziela kuratorowi wszelkich potrzebnych mu informacji.

Kurator ma prawo przeglądać księgi i dokumenty upadłego banku.

2. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma prawo głosu tylko w sprawach, które

mogą mieć wpływ na prawa posiadaczy listów zastawnych.

Art. 445a. 1. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli z listów

zastawnych na wniosek wierzycieli z listów zastawnych reprezentujących co najmniej

10% wierzytelności z tytułu nominalnej wartości listów zastawnych pozostających w

obrocie. Przepisy o zgromadzeniu wierzycieli stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, uchwały zgromadzenia

wierzycieli z listów zastawnych zapadają bez względu na liczbę obecnych,

większością głosów wierzycieli reprezentujących ponad 50% wierzytelności z tytułu

nominalnej wartości listów zastawnych pozostających w obrocie.

3. Zgody zgromadzenia wierzycieli z listów zastawnych wymaga sprzedaż

składników majątkowych wpisanych do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych:

1) w całości, jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży nie wystarczą na całkowite

zaspokojenie kosztów likwidacji osobnej masy upadłości oraz roszczeń

wierzycieli z listów zastawnych;

2) w części, jeżeli planowana jest ich sprzedaż poniżej wartości godziwej.

Art. 445b. 1. Likwidację osobnej masy upadłości syndyk przeprowadza z

udziałem kuratora.

2. W przypadku wyrażenia zgody przez radę wierzycieli lub sędziego-komisarza

na sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład osobnej masy upadłości

sprzedaż wymaga zgody kuratora.

3. Jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, składniki majątkowe

wpisane do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych sprzedaje się innemu bankowi

hipotecznemu, a sprzedaż tych składników powoduje przejście na nabywcę

zobowiązań upadłego banku wobec wierzycieli z listów zastawnych. Na przejście

2017-05-26

©Telksinoe s. 145/174

zobowiązań zgoda wierzycieli z listów zastawnych nie jest wymagana. O dokonanej

sprzedaży obwieszcza się.

4. Umowa sprzedaży wierzytelności zabezpieczonej hipoteką stanowi podstawę

wpisu w księdze wieczystej.

5. Do sprzedaży części przedsiębiorstwa bankowego upadłego banku

hipotecznego, obejmującej w szczególności składniki osobnej masy upadłości,

wymagana jest uchwała zgromadzenia wierzycieli z listów zastawnych podjęta

większością dwóch trzecich głosów wierzycieli z tytułu nominalnej wartości listów

zastawnych pozostających w obrocie. W takim przypadku listy zastawne nie są objęte

sprzedażą, przy czym syndyk określa udział w cenie ze sprzedaży części

przedsiębiorstwa bankowego upadłego banku hipotecznego, który zostanie

przeznaczony na zaspokojenie roszczeń wierzycieli z listów zastawnych.

Art. 446. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości banku hipotecznego terminy

wymagalności jego zobowiązań wobec wierzycieli z listów zastawnych ulegają

przedłużeniu o 12 miesięcy.

2. Zobowiązania wobec wierzycieli z listów zastawnych wymagalne, a

niezapłacone przed dniem ogłoszenia upadłości banku hipotecznego, zaspokaja się w

terminie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości, nie wcześniej jednak niż po

pierwszym obwieszczeniu o wynikach testów, o którym mowa w art. 446a ust. 8 pkt

1, z zastrzeżeniem art. 446c ust. 1 pkt 1.

3. Odsetki od wierzytelności z listów zastawnych należne od upadłego wypłaca

się w sposób i terminach określonych w warunkach emisji.

Art. 446a. 1. Syndyk niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia upadłości banku hipotecznego, przeprowadza w odniesieniu do osobnej

masy upadłości test równowagi pokrycia, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy

o listach zastawnych, a jeżeli wynik testu równowagi pokrycia jest pozytywny – test

płynności, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 tej ustawy.

2. Kolejne testy płynności przeprowadza się nie rzadziej niż co 3 miesiące, a

kolejne testy równowagi pokrycia – nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Jeżeli wynik testu

równowagi pokrycia nie jest pozytywny, dalszych testów nie przeprowadza się.

3. Przeprowadzając test równowagi pokrycia i test płynności, syndyk uwzględnia

dodatkowo zobowiązania z listów zastawnych, o których mowa w art. 446 ust. 2.

2017-05-26

©Telksinoe s. 146/174

4. Test równowagi pokrycia i test płynności są przeprowadzane pod nadzorem

kuratora, odrębnie dla hipotecznych listów zastawnych i dla publicznych listów

zastawnych.

5. Wyniki testu równowagi pokrycia i testu płynności uznaje się za pozytywne,

jeżeli po ich przeprowadzeniu ustalono, że osobna masa upadłości wystarcza na pełne

zaspokojenie posiadaczy listów zastawnych.

6. Wyniki pierwszego po ogłoszeniu upadłości testu równowagi pokrycia albo

testu równowagi pokrycia i testu płynności, wraz z dokumentami, na podstawie

których przeprowadzono te testy, syndyk przekazuje niezwłocznie do wiadomości

Komisji Nadzoru Finansowego. Wyniki kolejnych testów syndyk przekazuje

niezwłocznie do wiadomości Komisji, wraz z dokumentami, na podstawie których

przeprowadzono te testy, jeżeli przeprowadzone zostały w inny sposób niż testy,

o których mowa w zdaniu pierwszym. Komisja może zgłosić uwagi, w szczególności

do sposobu przeprowadzenia testów, w terminie 2 tygodni od dnia otrzymania ich

wyników.

7. Syndyk po rozpatrzeniu uwag Komisji Nadzoru Finansowego niezwłocznie

przekazuje wyniki testu równowagi pokrycia i testu płynności sędziemu-komisarzowi.

Wyniki pierwszego po ogłoszeniu upadłości testu równowagi pokrycia albo testu

równowagi pokrycia i testu płynności przekazuje się sędziemu-komisarzowi nie

później niż w terminie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości banku hipotecznego.

8. Sędzia-komisarz:

1) obwieszcza o wynikach testu równowagi pokrycia albo testu równowagi

pokrycia i testu płynności;

2) wydaje i obwieszcza postanowienie o sposobie prowadzenia postępowania

upadłościowego wobec banku hipotecznego, o którym mowa w art. 446b ust. 1

albo art. 446c ust. 1, oraz o sposobie prowadzenia postępowania, w przypadku

gdy zgromadzenie wierzycieli z listów zastawnych podjęło uchwałę, o której

mowa w art. 446b ust. 2, art. 446c ust. 3 albo art. 446d ust. 1.

Art. 446b. 1. W przypadku pozytywnego wyniku testu równowagi pokrycia

i pozytywnego wyniku testu płynności:

1) roszczenia wierzycieli z listów zastawnych zaspokajane są zgodnie z warunkami

emisji, z uwzględnieniem art. 446 ust. 1;

2) syndyk może zawierać umowy dotyczące instrumentów finansowych, o których

mowa w art. 18 ust. 4 ustawy o listach zastawnych.

2017-05-26

©Telksinoe s. 147/174

2. Zgromadzenie wierzycieli z listów zastawnych, nie później niż w terminie 2

miesięcy od dnia obwieszczenia o wynikach testów, może podjąć większością dwóch

trzecich głosów wierzycieli z tytułu nominalnej wartości listów zastawnych

pozostających w obrocie uchwałę o zobowiązaniu syndyka do podjęcia działań w celu

sprzedaży wszystkich wierzytelności i praw upadłego banku hipotecznego należących

do osobnej masy upadłości:

1) na rzecz banku hipotecznego wraz z przejściem całości zobowiązań upadłego

banku wobec wierzycieli z listów zastawnych albo

2) na rzecz banku hipotecznego albo innego banku bez przejścia zobowiązań

upadłego banku wobec wierzycieli z listów zastawnych.

3. Zgromadzenie wierzycieli z listów zastawnych, o którym mowa w ust. 2,

zwołuje się na wniosek złożony nie później niż w terminie miesiąca od dnia

obwieszczenia o wynikach testów.

4. W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 2 pkt 2, z osobnej masy

upadłości zaspokajane są roszczenia o odsetki za okres do dnia sprzedaży

wierzytelności i praw upadłego banku hipotecznego.

5. Jeżeli wpływy z tytułu sprzedaży składników osobnej masy upadłości

pomniejszone o łączną kwotę nominalnych wartości odsetek od znajdujących się w

obrocie listów zastawnych, przypadających do wypłaty w okresie kolejnych

6 miesięcy, oraz kwoty, o których mowa w art. 446 ust. 2, wyniosą co najmniej 5%

łącznej kwoty nominalnych wartości znajdujących się w obrocie listów zastawnych,

roszczenia wierzycieli z listów zastawnych mogą być zaspokojone proporcjonalnie do

wysokości tych roszczeń, w terminach wcześniejszych niż w przedłużonych terminach

wymagalności, o których mowa w art. 446 ust. 1. Przepisu art. 356 ust. 3 nie stosuje

się.

6. Listy zastawne w części zaspokojonej zgodnie z ust. 5 umarza się.

7. Środki, o których mowa w ust. 5, są przekazywane wierzycielom z listów

zastawnych w najbliższym terminie płatności odsetek określonym w warunkach

emisji, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia uprawomocnienia się

postanowienia sędziego-komisarza, o którym mowa w art. 168 ust. 5.

Art. 446c. 1. W przypadku pozytywnego wyniku testu równowagi pokrycia i

braku pozytywnego wyniku testu płynności:

1) terminy wymagalności zobowiązań banku hipotecznego wobec wierzycieli z

listów zastawnych z tytułu nominalnej wartości tych listów, w tym zobowiązań

wymagalnych, a niezapłaconych przed dniem ogłoszenia upadłości banku

2017-05-26

©Telksinoe s. 148/174

hipotecznego, ulegają przedłużeniu o 3 lata od najpóźniejszego terminu

wymagalności wierzytelności wpisanej do rejestru zabezpieczenia listów

zastawnych;

2) roszczenia wierzycieli z listów zastawnych z tytułu nominalnej wartości tych

listów zaspokajane są, proporcjonalnie do wysokości tych roszczeń, w terminach

wcześniejszych niż w przedłużonych terminach wymagalności, o których mowa

w pkt 1, ze środków tworzących osobną masę upadłości – o ile środki te, po

pomniejszeniu o wysokość:

a) łącznej kwoty nominalnych wartości odsetek od znajdujących się w obrocie

listów zastawnych, przypadających do wypłaty w okresie kolejnych 6

miesięcy,

b) kosztów postępowania upadłościowego w zakresie osobnej masy upadłości

wynikających ze sprawozdania syndyka

– wyniosą co najmniej 5% łącznej kwoty nominalnych wartości znajdujących się

w obrocie listów zastawnych; przy czym listy zastawne w zaspokojonej części

podlegają umorzeniu.

2. Do przekazywania środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się

odpowiednio przepis art. 446b ust. 7.

3. Zgromadzenie wierzycieli z listów zastawnych, nie później niż w terminie 3

miesięcy od dnia obwieszczenia o wynikach testów, może podjąć większością dwóch

trzecich głosów wierzycieli z tytułu nominalnej wartości listów zastawnych

pozostających w obrocie uchwałę o niestosowaniu ust. 1, albo o zastosowaniu

procedury, o której mowa w art. 446d. Przepis art. 446b ust. 3 stosuje się.

Art. 446d. 1. W przypadku gdy wynik testu równowagi pokrycia nie jest

pozytywny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 446b ust. 7 i art. 446c ust. 1, chyba

że zgromadzenie wierzycieli z listów zastawnych większością dwóch trzecich głosów

wierzycieli z tytułu nominalnej wartości listów zastawnych pozostających w obrocie

podejmie uchwałę o wyrażeniu zgody na likwidację osobnej masy upadłości i

sprzedaży składników majątkowych wpisanych do rejestru zabezpieczenia listów

zastawnych.

2. Zobowiązania banku hipotecznego wobec wierzycieli z listów zastawnych

stają się wymagalne z dniem podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1.

3. W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1, możliwa jest sprzedaż

składników majątkowych wpisanych do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych:

2017-05-26

©Telksinoe s. 149/174

1) na rzecz banku innego niż bank hipoteczny bez przejścia na nabywcę zobowiązań

upadłego banku wobec wierzycieli z listów zastawnych;

2) na rzecz podmiotu innego niż bank – w przypadku składników, których

posiadanie nie jest zastrzeżone dla banków.

4. W przypadku sprzedaży składnika majątkowego wpisanego do rejestru

zabezpieczenia listów zastawnych bez przejścia na nabywcę zobowiązań upadłego

banku wobec wierzycieli z listów zastawnych, ze środków uzyskanych ze sprzedaży

zaspokajane są roszczenia o odsetki z listów zastawnych zabezpieczonych tym

składnikiem za okres do dnia sprzedaży.

Art. 447. (uchylony)

Art. 448. Z osobnej masy upadłości zaspokaja się kolejno:

1) koszty likwidacji osobnej masy upadłości, które obejmują także wynagrodzenie

kuratora, oraz odsetki i inne należności uboczne z listów zastawnych;

2) listy zastawne według ich wartości nominalnej.

Art. 449. Jeżeli osobna masa upadłości nie wystarcza na pełne zaspokojenie

posiadaczy listów zastawnych, pozostała suma podlega zaspokojeniu w podziale

funduszów masy upadłości. Sumę na zaspokojenie posiadaczy listów zastawnych z

funduszu masy upadłości przekazuje się do funduszu osobnej masy upadłości.

Art. 450. Nie można wprowadzać do obiegu listów zastawnych emitowanych

przez upadłego, które są jego własnością. Listy takie podlegają umorzeniu.

Art. 450a. Do postępowania upadłościowego wobec banków hipotecznych

przepisów tytułu Va części I nie stosuje się.

DZIAŁ III

Postępowanie upadłościowe wobec instytucji kredytowych, banków

zagranicznych

oraz banków krajowych prowadzących działalność za granicą

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 451. Przepisy niniejszego działu stosuje się w przypadku:

1) ogłoszenia upadłości banku krajowego, jeżeli prowadzi on działalność także za

granicą Rzeczypospolitej Polskiej w co najmniej jednym innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

2017-05-26

©Telksinoe s. 150/174

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym;

2) ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego

postępowania wobec instytucji kredytowej, jeżeli prowadzi ona działalność także

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego

postępowania wobec banku zagranicznego, jeżeli bank zagraniczny prowadzi

działalność w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w co najmniej jednym innym

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Art. 452. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o „banku krajowym”, „banku

zagranicznym”, „instytucji kredytowej”, „oddziale banku krajowego za granicą”,

„oddziale banku zagranicznego” i „oddziale instytucji kredytowej” – rozumie się

przez to instytucje określone w przepisach prawa bankowego.

2. Użyte w niniejszym dziale określenia oznaczają:

1) „sąd zagraniczny” – sąd lub inny organ uprawniony do prowadzenia lub

nadzorowania postępowania upadłościowego, układowego lub innego

podobnego postępowania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2) „zarządca zagraniczny” – osobę lub podmiot wyznaczony w zagranicznym

postępowaniu upadłościowym, układowym lub innym podobnym postępowaniu

do zarządzania, reorganizowania lub likwidacji majątku dłużnika, ustanowiony

zgodnie z prawem obowiązującym w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym.

Art. 453. Sądom polskim nie przysługuje jurysdykcja w sprawach

upadłościowych dotyczących instytucji kredytowych prowadzących działalność

gospodarczą albo mających majątek w Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisu art. 405

ust. 1 nie stosuje się.

Art. 454. Orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego,

postępowania układowego lub innego podobnego postępowania prowadzonego wobec

2017-05-26

©Telksinoe s. 151/174

instytucji kredytowych podlega uznaniu z mocy prawa, jeżeli postępowanie wszczął

właściwy sąd zagraniczny w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym instytucja kredytowa ma

siedzibę.

Art. 455. W skład masy upadłości banku krajowego wchodzi także mienie

upadłego znajdujące się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Rozdział 2

Postępowanie

Art. 456. 1. Sąd, który ogłosił upadłość banku krajowego lub banku

zagranicznego, powiadamia o tym niezwłocznie właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, w którym znajduje się oddział banku krajowego za granicą albo inny

oddział banku zagranicznego, informując o skutkach ogłoszenia upadłości.

2. Jeżeli wszczęcie postępowania, o którym mowa w ust. 1, może wpływać na

prawa osób trzecich w państwie będącym członkiem Unii Europejskiej lub członkiem

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stroną umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo gdy takim osobom przysługuje zażalenie

na postanowienie o ogłoszeniu upadłości, postanowienie to podlega obwieszczeniu

w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w dwóch czasopismach

o zasięgu ogólnokrajowym w każdym państwie, w którym znajduje się oddział banku.

Termin do wniesienia zażalenia liczy się od dnia obwieszczenia w Dzienniku

Urzędowym Wspólnot Europejskich.

3. Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 2, jest dokonywane w języku lub

jednym z języków urzędowych państwa, w którym jest zamieszczane.

W obwieszczeniu należy określić cel i podstawy prawne ogłoszenia upadłości, termin

wniesienia zażalenia oraz adres sądu właściwego do jego rozpoznania wraz z adresem

sądu, za pośrednictwem którego wnosi się zażalenie.

Art. 457. 1. Wezwanie do zgłaszania wierzytelności przez wierzycieli mających

miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

2017-05-26

©Telksinoe s. 152/174

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym zawiera nagłówek o treści: „Wezwanie do zgłaszania wierzytelności.

Termin zgłoszenia”, sporządzony we wszystkich językach urzędowych Unii

Europejskiej oraz języku norweskim i języku islandzkim. Wezwanie wskazuje termin

zgłoszenia wierzytelności, skutki jego uchybienia, zawiera informację, czy

wierzyciele posiadający wierzytelności uprzywilejowane lub zabezpieczone rzeczowo

muszą dokonać zgłoszenia wierzytelności, a także określa obowiązek załączenia

dowodów stwierdzających istnienie wierzytelności.

1a. Do wezwania do zgłaszania wierzytelności, o którym mowa w ust. 1, przepis

art. 176 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Wierzyciel mający miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo

siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym może zgłosić wierzytelność w języku

urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa, w którym ma miejsce

zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę, jednakże co najmniej nagłówek

„Zgłoszenie wierzytelności” wyraża się w języku polskim. Sąd może zażądać

uwierzytelnionego tłumaczenia zgłoszenia na język polski.

Art. 458. 1. Wierzyciele upadłościowi banku krajowego lub banku

zagranicznego, mający miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę

w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym, mają w postępowaniu takie same prawa jak

wierzyciele krajowi.

2. Zagraniczne należności publicznoprawne zaspokaja się w kategorii trzeciej.

Art. 459. 1. W przypadku ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania

układowego lub innego podobnego postępowania w stosunku do instytucji

kredytowej, mającej oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarządca

zagraniczny zamierzający wykonywać swe czynności w Rzeczypospolitej Polskiej

obowiązany jest wykazać swe uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem

orzeczenia lub decyzji o jego ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem

na język polski.

2017-05-26

©Telksinoe s. 153/174

2. Zarządca zagraniczny, o którym mowa w ust. 1, korzysta w zakresie swych

czynności urzędowych w Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych uprawnień, jakie

przysługują mu w państwie, w którym został powołany.

3. Zarządca zagraniczny obowiązany jest wystąpić z wnioskiem o ujawnienie

ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego

postępowania w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze Sądowym i innych

rejestrach prowadzonych w Rzeczypospolitej Polskiej. Z żądaniem takim wystąpić

mogą właściwe organy sądowe lub administracyjne państwa, w którym ogłoszono

upadłość, otwarto postępowanie układowe lub wszczęto inne podobne postępowanie.

Koszty poniesione w związku z tym ujawnieniem wchodzą w skład kosztów

postępowania.

Art. 4591. Syndyk obowiązany jest regularnie, nie rzadziej niż co sześć miesięcy,

informować wierzycieli, których miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub

siedziba znajdują się w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej lub

w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

– stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o czynnościach podjętych

w postępowaniu upadłościowym w okresie objętym informacją.

Rozdział 3

Prawo właściwe oraz skutki ogłoszenia upadłości

Art. 460. W postępowaniu upadłościowym wszczętym w Rzeczypospolitej

Polskiej stosuje się prawo polskie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią

inaczej.

Art. 461. 1. Stosunki pracy pracowników zatrudnionych na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym podlegają prawu właściwemu dla umowy

o pracę.

2. Uznanie danej rzeczy za nieruchomość ocenia się według prawa miejsca

położenia rzeczy.

3. Do umów mających za przedmiot korzystanie albo nabycie nieruchomości

położonej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym stosuje się prawo państwa,

w którym nieruchomość jest położona.

2017-05-26

©Telksinoe s. 154/174

4. Prawa dotyczące nieruchomości położonej na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz statku morskiego lub powietrznego, wpisanych do rejestru,

podlegają prawu państwa, w którym prowadzony jest rejestr.

Art. 462. 1. Ogłoszenie upadłości nie narusza praw wierzycieli i osób trzecich

ciążących na rzeczy i innym mieniu upadłego położonym na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie wyłączając zorganizowanych części tego

mienia, w szczególności prawa do rozporządzania mieniem w celu zaspokojenia

należności lub prawa do zaspokojenia należności z pożytków, które mienie przynosi,

prawa zastawu i hipoteki, prawa do żądania wydania mienia od osób, we władaniu

których się ono znajduje wbrew woli uprawnionego, prawa do powierniczego

korzystania z mienia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do praw i roszczeń osobistych, wpisanych do ksiąg

wieczystych i innych rejestrów publicznych, których realizacja prowadzi do powstania

praw wymienionych w ust. 1.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości żądania w drodze powództwa

stwierdzenia nieważności czynności prawnej lub uznania za bezskuteczną czynności

prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Art. 463. 1. Zastrzeżenie w umowie sprzedaży prawa własności na rzecz

sprzedawcy nie wygasa wskutek ogłoszenia upadłości banku krajowego będącego

nabywcą przedmiotu umowy, jeżeli w chwili ogłoszenia upadłości przedmiot umowy

znajdował się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2. Ogłoszenie upadłości banku krajowego będącego zbywcą składnika mienia nie

może być podstawą do odstąpienia od umowy sprzedaży, jeżeli wydanie przedmiotu

sprzedaży nastąpiło przed ogłoszeniem upadłości, a w chwili ogłoszenia upadłości

przedmiot sprzedaży znajdował się za granicą.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości żądania w drodze powództwa

stwierdzenia nieważności czynności prawnej lub uznania za bezskuteczną czynności

prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli.

2017-05-26

©Telksinoe s. 155/174

Art. 464. Wykonywanie praw, których powstanie, istnienie lub zbycie wymaga

dokonania wpisu do ksiąg lub rejestrów, ujawnienia na rachunku albo złożenia do

centralnego depozytu, podlega prawu państwa, w którym księgi lub rejestry, rachunki

albo depozyty są prowadzone.

Art. 465. Z zastrzeżeniem art. 464, prawo odkupu podlega prawu właściwemu

dla zobowiązań umownych, mającemu zastosowanie do umowy, z której prawo to

wynika.

Art. 466. Z zastrzeżeniem art. 464, do umów zawieranych w ramach transakcji

na rynku regulowanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się prawo właściwe dla zobowiązań

umownych, mające zastosowanie do transakcji zawieranych na tym rynku.

Art. 467. Czynność kompensowania podlega prawu właściwemu dla

zobowiązań umownych, mającemu zastosowanie do umowy o kompensowanie.

Art. 4671. Ogłoszenie upadłości nie narusza prawa wierzyciela do potrącenia

swej wierzytelności z wierzytelnością upadłego, jeżeli takie potrącenie jest

dopuszczalne według prawa właściwego dla wierzytelności upadłego.

Art. 468. Skuteczność i ważność czynności prawnej rozporządzającej

w stosunku do nieruchomości, statku morskiego lub powietrznego, podlegającego

wpisowi do rejestru, albo w stosunku do praw, których powstanie, istnienie lub zbycie

wymaga dokonania wpisu do ksiąg lub rejestrów, ujawnienia na rachunku albo

złożenia do centralnego depozytu, dokonanej przez upadłego po ogłoszeniu upadłości

podlega prawu państwa, w którym nieruchomość jest położona lub w którym

prowadzone są księgi, rejestry, rachunki albo depozyty.

Art. 469. Przepisów o nieważności i bezskuteczności czynności prawnej

dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli nie stosuje się, gdy prawo właściwe dla tej

czynności nie przewiduje bezskuteczności czynności dokonanych z pokrzywdzeniem

wierzycieli.

Art. 470. Wpływ ogłoszenia upadłości na postępowanie sądowe toczące się

przed sądem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym ocenia się według prawa państwa, w którym

postępowanie się toczy.

2017-05-26

©Telksinoe s. 156/174

TYTUŁ III

Postępowanie upadłościowe wobec zakładów ubezpieczeń i zakładów

reasekuracji

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 471. 1. Wniosek o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń lub zakładu

reasekuracji może zgłosić tylko dłużnik lub Komisja Nadzoru Finansowego, zwana

dalej „Komisją”.

2. Komisja jest uczestnikiem postępowania.

Art. 472. 1. Przed ogłoszeniem upadłości zakładu ubezpieczeń lub zakładu

reasekuracji sąd zasięga opinii Komisji co do osoby syndyka. Syndyk powinien

posiadać znajomość organizacji i zasad działania zakładów ubezpieczeń i zakładów

reasekuracji. Syndykiem może być inny zakład ubezpieczeń lub inny zakład

reasekuracji.

2. Syndyk przedkłada Komisji co najmniej raz w roku sprawozdanie ze swoich

czynności oraz sprawozdanie rachunkowe, po jego zatwierdzeniu przez sędziego-

-komisarza.

3. Syndyk o ogłoszeniu upadłości zawiadamia znanych mu wierzycieli, którzy

udzielili upadłemu kredytu.

Art. 473. 1. W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zakładu ubezpieczeń sąd

po zasięgnięciu opinii Komisji ustanawia kuratora do reprezentowania

w postępowaniu upadłościowym interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia.

2. Do kuratora, o którym mowa w niniejszym dziale, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 187 ust. 3 i 4 oraz przepisy o sprawozdaniach syndyka.

3. Kuratorowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej przez

sędziego-komisarza na wniosek Komisji. Wynagrodzenie wypłaca się z funduszów

masy upadłości i zalicza się do kosztów postępowania upadłościowego.

Art. 474. 1. Syndyk udziela kuratorowi potrzebnych informacji. Kurator ma

prawo przeglądać księgi i dokumenty upadłego. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator

ma prawo głosu tylko w sprawach, które mogą mieć wpływ na prawa ubezpieczonych.

2. Kurator ma prawo wnoszenia środków zaskarżenia w imieniu własnym na

rzecz osób ubezpieczonych, upoważnionych i uprawnionych z umów ubezpieczenia,

2017-05-26

©Telksinoe s. 157/174

oraz jest uprawniony do zawarcia umowy o przeniesienie portfela ubezpieczeń do

innego zakładu z możliwością obniżenia sum ubezpieczenia lub wysokości

wypłacanych odszkodowań lub świadczeń. W przypadku zatwierdzenia przez

Komisję umowy o przeniesienie portfela, kurator ogłasza niezwłocznie jej treść

trzykrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim.

3. (uchylony)

4. Do umowy o przeniesienie portfela ubezpieczeń zawartej przez kuratora

stosuje się przepisy odrębne o przeniesieniu portfela ubezpieczeń.

Art. 475. Do ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów

ubezpieczenia przepisu art. 232 nie stosuje się.

Art. 476. Umowy ubezpieczenia zawarte przez upadły zakład ubezpieczeń

wygasają, jeżeli kurator nie zawarł umowy o przeniesienie portfela:

1) z umów obowiązkowych oraz umów ubezpieczenia na życie, w terminie trzech

miesięcy od ogłoszenia upadłości;

2) z innych umów w terminie miesiąca od dnia ogłoszenia upadłości.

Art. 477. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości aktywa stanowiące pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności upadłego zakładu

ubezpieczeń tworzą osobną masę upadłości przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z

tytułu umów ubezpieczenia, umów reasekuracji oraz kosztów likwidacji tej masy.

2. Likwidację osobnej masy upadłości przeprowadza syndyk z udziałem

kuratora.

3. W razie wyrażenia zgody przez radę wierzycieli lub sędziego-komisarza na

sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład osobnej masy upadłości sprzedaż

wymaga zgody kuratora.

Art. 4771. 1. Z dniem ogłoszenia upadłości aktywa stanowiące pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności upadłego zakładu

reasekuracji tworzą osobną masę upadłości przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z

tytułu umów reasekuracji oraz kosztów likwidacji tej masy.

2. Likwidację osobnej masy upadłości przeprowadza syndyk.

Art. 478. 1. Z osobnej masy upadłości zakładu ubezpieczeń zaspokaja się

kolejno:

1) koszty likwidacji osobnej masy upadłości;

2) wierzytelności z umów ubezpieczenia, z zastrzeżeniem ust. 3;

3) wierzytelności z umów reasekuracji.

2017-05-26

©Telksinoe s. 158/174

2. Niezaspokojone z osobnej masy upadłości wierzytelności z umów

ubezpieczenia umieszcza się w planie podziału funduszów masy upadłości w kategorii

pierwszej.

3. Wierzytelności osób poszkodowanych i uprawnionych z tytułu ubezpieczeń

obowiązkowych oraz wierzytelności ubezpieczonych, uprawnionych i uposażonych

z umów ubezpieczeń na życie, zaspokaja Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych według odrębnych przepisów,

w granicach określonych w tych przepisach.

Art. 4781. Z osobnej masy upadłości zakładu reasekuracji zaspokaja się kolejno:

1) koszty likwidacji osobnej masy upadłości;

2) wierzytelności z umów reasekuracji.

Art. 479. W razie oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości zakładu

ubezpieczeń z przyczyny, o której mowa w art. 13 ust. 1, jak również w razie

umorzenia postępowania upadłościowego, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

zaspokaja roszczenia osób poszkodowanych i uprawnionych, w trybie i na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

Art. 480. Przy zawieraniu układu kurator głosuje sumą wierzytelności

ubezpieczonych niezaspokojonych z osobnej masy upadłości, przy czym przysługuje

mu jeden głos od każdej sumy, która wynika z podziału sumy wszystkich innych

wierzytelności uprawniających do głosowania przez liczbę wierzycieli, którzy

reprezentują te wierzytelności.

DZIAŁ II

Postępowanie upadłościowe wobec mających siedzibę w państwach

członkowskich Unii Europejskiej

lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) –

stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

zakładów ubezpieczeń i ich oddziałów oraz zakładów reasekuracji i ich

oddziałów

Art. 481. Przepisy art. 452 ust. 2, art. 453–466 i art. 4671–470 stosuje się

odpowiednio w przypadku:

1) ogłoszenia upadłości krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu

reasekuracji, jeżeli prowadzi on działalność także za granicą Rzeczypospolitej

2017-05-26

©Telksinoe s. 159/174

Polskiej w co najmniej jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2) ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego

postępowania wobec:

a) zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b) zagranicznego zakładu reasekuracji

– mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego

postępowania wobec:

a) zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b) zagranicznego zakładu reasekuracji

– mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej lub

członkiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stroną

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w co najmniej jednym innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym.

Art. 482. Użyte w art. 481 określenia oznaczają:

1) „krajowy zakład ubezpieczeń” – przedsiębiorcę mającego siedzibę na terenie

Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie

działalności ubezpieczeniowej w rozumieniu odrębnych przepisów;

1a) „krajowy zakład reasekuracji” – przedsiębiorcę mającego siedzibę na terenie

Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie

działalności reasekuracyjnej w rozumieniu odrębnych przepisów;

2) „oddział krajowego zakładu ubezpieczeń” – jednostkę organizacyjną krajowego

zakładu ubezpieczeń, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub

niektóre czynności wynikające z zezwolenia udzielonego krajowemu zakładowi

ubezpieczeń;

2a) „oddział krajowego zakładu reasekuracji” – jednostkę organizacyjną krajowego

zakładu reasekuracji, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub

2017-05-26

©Telksinoe s. 160/174

niektóre czynności wynikające z zezwolenia udzielonego krajowemu zakładowi

reasekuracji;

3) „zagraniczny zakład ubezpieczeń” – przedsiębiorcę mającego siedzibę za granicą

Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego działalność ubezpieczeniową

w rozumieniu odrębnych przepisów;

3a) „zagraniczny zakład reasekuracji” – przedsiębiorcę mającego siedzibę za granicą

Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego działalność reasekuracyjną

w rozumieniu odrębnych przepisów;

4) „oddział zagranicznego zakładu ubezpieczeń” – jednostkę organizacyjną

zagranicznego zakładu ubezpieczeń, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz

działalność ubezpieczeniową;

5) „oddział zagranicznego zakładu reasekuracji” – jednostkę organizacyjną

zagranicznego zakładu reasekuracji, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz

działalność reasekuracyjną.

TYTUŁ IV

Postępowanie upadłościowe wobec emitentów obligacji

Art. 483. 1. Przepisy niniejszego tytułu stosuje się w razie ogłoszenia upadłości

podmiotu emitującego obligacje, jeżeli dla zabezpieczenia praw z obligacji

ustanowiono zabezpieczenie na majątku emitenta.

2. Przepisów niniejszego tytułu nie stosuje się w razie ogłoszenia upadłości

emitenta obligacji przychodowych, jeżeli emitent w treści obligacji ograniczył swoją

odpowiedzialność do kwoty przychodów lub wartości majątku przedsięwzięcia.

Środki przeznaczone na zaspokojenie praw obligatariuszy z takich obligacji nie

wchodzą do masy upadłości, a roszczenia obligatariuszy nie podlegają zaspokojeniu

w postępowaniu upadłościowym.

Art. 484. 1. Dla reprezentowania praw obligatariuszy sąd ustanawia kuratora.

Kuratorem może być także bank, z którym upadły zawarł umowę o reprezentowanie

obligatariuszy wobec emitenta. Obligatariusze mogą działać w postępowaniu również

osobiście lub przez pełnomocnika, jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w

postępowaniu przez sędziego-komisarza. Sędzia-komisarz dopuszcza obligatariuszy

do udziału w postępowaniu po wykazaniu, że przysługują im prawa z obligacji.

2. Nie ustanawia się kuratora, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy dla

zabezpieczenia praw z obligacji ustanowiono hipotekę na majątku emitenta. W takiej

sytuacji prawa i obowiązki obligatariuszy w postępowaniu upadłościowym wykonuje

2017-05-26

©Telksinoe s. 161/174

administrator hipoteki, o którym mowa w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015

r. o obligacjach (Dz. U. poz. 238).

Art. 485. Do kuratora, o którym mowa w niniejszym tytule, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 187 ust. 3 i 4 oraz przepisy o sprawozdaniach syndyka.

Art. 486. Syndyk udziela kuratorowi potrzebnych informacji. Kurator ma prawo

przeglądać księgi i dokumenty upadłego. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma

prawo głosu tylko w sprawach, które mogą mieć wpływ na prawa obligatariuszy.

Art. 487. 1. Kurator zgłasza do masy upadłości:

1) ogólną sumę nominalną nieumorzonych do dnia ogłoszenia upadłości obligacji,

których termin płatności przypada przed tym dniem, oraz ogólną sumę

niezapłaconych odsetek od tych obligacji;

2) ogólną sumę obligacji oraz odsetek płatnych po dniu ogłoszenia upadłości.

2. W zgłoszeniu należy wymienić składniki majątku emitenta, na których

ustanowiono zabezpieczenie praw obligatariuszy.

Art. 488. 1. Przedmiot zabezpieczenia praw z obligacji tworzy osobną masę

upadłości przeznaczoną na zaspokojenie praw obligatariuszy.

2. Likwidację osobnej masy upadłości przeprowadza syndyk z udziałem

kuratora.

3. W razie wyrażenia zgody przez radę wierzycieli lub sędziego-komisarza na

sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład osobnej masy upadłości sprzedaż

wymaga zgody kuratora.

Art. 489. Z osobnej masy upadłości zaspokaja się kolejno:

1) koszty likwidacji tej masy, które obejmują także wynagrodzenie kuratora;

2) należności obligatariuszy w nominalnej ich cenie;

3) odsetki (kupony).

Art. 490. Jeżeli osobna masa upadłości nie wystarczy na pełne zaspokojenie

należności obligatariuszy, należności niezaspokojone podlegają zaspokojeniu

z funduszu masy upadłości.

Art. 491. Nie można wprowadzać do obiegu obligacji emitowanych przez

upadłego, które są jego własnością. Obligacje takie podlegają umorzeniu.

2017-05-26

©Telksinoe s. 162/174

TYTUŁ V

Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących

działalności gospodarczej

Art. 4911. Przepisy niniejszego tytułu stosuje się wobec osób fizycznych,

których upadłości nie można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części

pierwszej.

Art. 4912. 1. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym tytule przepisy

o postępowaniu upadłościowym stosuje się odpowiednio, z tym że przepisów art. 13,

art. 21, art. 22a, art. 25, art. 32 ust. 5, art. 36, art. 38, art. 38a, art. 40, art. 74, art. 163,

art. 164, art. 307 ust. 1 i art. 361 nie stosuje się.

2. Postępowanie upadłościowe w sprawach objętych przepisami niniejszego

tytułu prowadzi się także wtedy, gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela.

3. Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik, z uwzględnieniem art.

8 i art. 9. Wniosek składa się na formularzu.

4. Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien zawierać:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika, a jeśli

dłużnik nie posiada numeru PESEL – dane umożliwiające jego jednoznaczną

identyfikację;

2) wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika;

3) wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;

4) aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;

5) spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z

nich oraz terminów zapłaty;

6) spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik

kwestionuje istnienie wierzytelności; wskazanie wierzytelności w spisie

wierzytelności spornych nie stanowi jej uznania;

7) listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich

ustanowienia, w szczególności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych;

8) oświadczenie dłużnika, że nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 4914 ust. 2

i 3.

5. Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza wierzyciel, przepisów ust. 4 pkt

2 i 4–8 nie stosuje się. Przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie ogłoszenia

upadłości sąd może zobowiązać dłużnika do przedstawienia informacji, o których

mowa w ust. 4, w terminie dwóch tygodni.

2017-05-26

©Telksinoe s. 163/174

6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy

wniosku o ogłoszenie upadłości, mając na uwadze podmiot, który składa wniosek, oraz

zakres informacji, których umieszczenie we wniosku jest niezbędne.

Art. 4913. Sprawy o ogłoszenie upadłości objęte przepisami niniejszego tytułu

rozpoznaje sąd upadłościowy w składzie jednego sędziego zawodowego.

Art. 4914. 1. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dłużnik

doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie

lub wskutek rażącego niedbalstwa.

2. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat

przed dniem zgłoszenia wniosku:

1) w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe według

przepisów tytułu niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych

przyczyn niż na wniosek dłużnika,

2) ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli uchylono na podstawie przepisu art.

49120,

3) dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie

wniosku o ogłoszenie upadłości,

4) czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z

pokrzywdzeniem wierzycieli

– chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi.

3. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat

przed dniem zgłoszenia wniosku w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie

upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do

niewypłacalności dłużnika lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania

przez dłużnika należytej staranności lub przeprowadzenie postępowania jest

uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.

4. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dane podane przez dłużnika

we wniosku są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że niezgodność lub

niezupełność nie są istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione

względami słuszności lub względami humanitarnymi.

5. Do wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego przez wierzyciela ust. 2–4 nie

stosuje się.

2017-05-26

©Telksinoe s. 164/174

Art. 4915. Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje

postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym:

1) wymienia imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz numer PESEL

dłużnika (upadłego), a jeżeli upadły nie posiada numeru PESEL – dane

umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;

2) określa, że upadły jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej;

3) wzywa wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności w terminie trzydziestu

dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze;

4) wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste

ciążące na nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione w

księdze wieczystej, do ich zgłaszania w terminie trzydziestu dni od dnia

obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze, pod rygorem

utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu;

5) wyznacza sędziego-komisarza oraz syndyka.

Art. 4916. 1. Postanowienie o ogłoszeniu upadłości doręcza się również

syndykowi.

2. O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę administracji skarbowej

oraz właściwy oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego.

Art. 4917. 1. W przypadku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza

na pokrycie kosztów postępowania albo w masie upadłości brak jest płynnych

funduszów na ich pokrycie, koszty te pokrywa tymczasowo Skarb Państwa.

2. Sędzia-komisarz określa postanowieniem wysokość kosztów postępowania

oraz zarządza ich niezwłoczną wypłatę tymczasowo ze środków Skarbu Państwa. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sędzia-komisarz przyznaje

syndykowi zaliczkę na pokrycie kosztów postępowania oraz zarządza jej niezwłoczną

wypłatę tymczasowo ze środków Skarbu Państwa.

4. Syndyk zwraca Skarbowi Państwa wypłacone kwoty niezwłocznie po wpływie

do masy upadłości funduszów wystarczających na pokrycie kosztów postępowania.

Art. 4918. 1. Po ogłoszeniu upadłości syndyk zwraca się do naczelnika urzędu

skarbowego właściwego dla upadłego z wnioskiem o udzielenie informacji

dotyczących upadłego, mających wpływ na ocenę jego sytuacji majątkowej, w

szczególności dotyczących okoliczności powodujących powstanie po stronie upadłego

2017-05-26

©Telksinoe s. 165/174

obowiązku podatkowego w okresie pięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o

ogłoszenie upadłości, oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym, czy

upadły jest wspólnikiem spółek handlowych, jak również czy w okresie dziesięciu lat

przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości sprawował funkcję członka

organu spółek handlowych i czy w stosunku do tych spółek ogłoszono upadłość.

2. Syndyk informuje sędziego-komisarza o niezgodności informacji uzyskanych

w sposób, o którym mowa w ust. 1, z danymi podanymi przez upadłego we wniosku

o ogłoszenie upadłości.

Art. 4919. 1. Sąd ustala wynagrodzenie syndyka w postępowaniu prowadzonym

według przepisów niniejszego tytułu biorąc pod uwagę wysokość funduszów masy

upadłości, stopień zaspokojenia wierzycieli, nakład pracy, zakres czynności

podejmowanych w postępowaniu, stopień ich trudności oraz czas trwania

postępowania.

2. Wynagrodzenie syndyka ustala się w wysokości od jednej czwartej

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego do jego dwukrotności.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może ustalić wynagrodzenie

syndyka w wysokości do czterokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia,

o którym mowa w ust. 2, jeżeli jest to uzasadnione zwiększonym nakładem pracy

syndyka wynikającym w szczególności ze stopnia skomplikowania postępowania oraz

liczby wierzycieli.

4. W przedmiocie wynagrodzenia syndyka oraz zwrotu jego wydatków orzeka

sąd upadłościowy w składzie jednego sędziego zawodowego.

Art. 49110. 1. Sąd umarza postępowanie na wniosek upadłego.

2. Jeżeli upadły nie wskaże lub nie wyda syndykowi całego majątku,

niezbędnych dokumentów lub w inny sposób nie wykonuje ciążących na nim

obowiązków, sąd, z urzędu albo na wniosek syndyka lub wierzyciela, po wysłuchaniu

upadłego, syndyka, a w razie potrzeby także wierzycieli, umarza postępowanie, chyba

że uchybienie przez upadłego ciążącym na nim obowiązkom nie jest istotne lub

przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami

humanitarnymi.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podstawa do

oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ujawni się po ogłoszeniu upadłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 166/174

4. Na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przysługuje

zażalenie.

5. Do postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela przepisów ust. 1–3 nie

stosuje się.

Art. 49111. 1. Wątpliwości co do tego, które z przedmiotów należących do

upadłego wchodzą w skład masy upadłości, rozstrzyga sędzia-komisarz na wniosek

syndyka lub upadłego.

2. Postanowienie sędziego-komisarza, co do tego, które przedmioty należące do

upadłego wchodzą w skład masy upadłości oraz postanowienie w przedmiocie

wyłączenia z masy upadłości, wydane w trybie określonym w art. 73, doręcza się

wierzycielom.

3. Na postanowienia, o których mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

Art. 49112. Syndyk może pisemnie upoważnić upadłego do sprzedaży

ruchomości należących do masy upadłości. Do upoważnienia stosuje się odpowiednio

przepisy o pełnomocnictwie.

Art. 49113. 1. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom

jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb

mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej

z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu

czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za

okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy.

2. Kwotę, o której mowa w ust. 1, na wniosek upadłego, określa sędzia-komisarz,

biorąc pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających

na jego utrzymaniu, zdolności zarobkowe upadłego, sumę uzyskaną ze sprzedaży

lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego oraz opinię syndyka. Na

postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

3. Jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają, a opuszczony przez upadłego

lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny nie został jeszcze zbyty, sędzia-komisarz

może przyznać upadłemu zaliczkę na poczet kwoty, o której mowa w ust. 1.

4. W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela przepisów

ust. 1–3 nie stosuje się, jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub

istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

Art. 49114. 1. Po wykonaniu ostatecznego planu podziału, a gdy z uwagi na brak

majątku upadłego plan podziału nie został sporządzony – po zatwierdzeniu listy

2017-05-26

©Telksinoe s. 167/174

wierzytelności, i po wysłuchaniu upadłego, syndyka i wierzycieli, sąd ustala plan

spłaty wierzycieli albo w przypadkach, o których mowa w art. 49116, umarza

zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli.

2. Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu

zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli doręcza się wierzycielom.

Na postanowienie przysługuje zażalenie.

3. Uprawomocnienie się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo

umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza

zakończenie postępowania.

Art. 49114a. W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela

przepisów art. 49114–49121 nie stosuje się, jeżeli:

1) dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej

stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa;

2) zachodzą okoliczności wskazane w art. 4914 ust. 2–4.

Art. 49115. 1. W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa,

w jakim zakresie i w jakim czasie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły

jest obowiązany spłacać zobowiązania uznane na liście wierzytelności, niewykonane

w toku postępowania na podstawie planów podziału, oraz jaka część zobowiązań

upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po

wykonaniu planu spłaty wierzycieli.

2. Zobowiązania powstałe po ogłoszeniu upadłości i niewykonane w toku

postępowania uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy

czym ich spłata może być rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na

wykonanie planu spłaty wierzycieli.

3. Tymczasowo pokrytymi przez Skarb Państwa kosztami postępowania sąd

obciąża upadłego. Koszty te uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej

wysokości, przy czym ich spłata może być rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż

przewidziany na wykonanie planu spłaty wierzycieli.

4. Sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego co do treści planu spłaty

wierzycieli. Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości

zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego

utrzymaniu, w tym ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych

wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości.

2017-05-26

©Telksinoe s. 168/174

5. Ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec

poręczyciela upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z

hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego, zastawu skarbowego oraz hipoteki morskiej,

jeśli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej. Ustalenie planu spłaty wierzycieli

i umorzenie zobowiązań upadłego jest skuteczne również w stosunkach pomiędzy

upadłym, a poręczycielem, gwarantem i współdłużnikiem upadłego.

6. W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli niedopuszczalne jest

wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałych

przed ustaleniem planu spłaty wierzycieli, z wyjątkiem wierzytelności wynikających

z zobowiązań, o których mowa w art. 49121 ust. 2.

Art. 49116. 1. Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty

wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie

byłby on zdolny do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

2. Umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli sąd

obciąża Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania.

3. Przepisy art. 49121 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 49117. 1. Od postanowienia sądu drugiej instancji o ustaleniu planu spłaty

wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty

wierzycieli przysługuje skarga kasacyjna.

2. W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, na wniosek skarżącego sąd może

wstrzymać wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 49121 ust. 1.

3. Jeżeli w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej postanowienie o ustaleniu

planu spłaty wierzycieli zostanie uchylone, sąd uchyla postanowienie, o którym mowa

w art. 49121 ust. 1.

Art. 49118. 1. W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli upadły nie może

dokonywać czynności prawnych, dotyczących jego majątku, które mogłyby pogorszyć

jego zdolność do wykonania planu spłaty wierzycieli.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd, na wniosek upadłego, może

wyrazić zgodę na dokonanie albo zatwierdzić dokonanie czynności prawnej, o której

mowa w ust. 1.

3. Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie, do końca kwietnia,

sprawozdanie z wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy,

w którym wykazuje osiągnięte przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki

majątkowe o wartości przekraczającej przeciętne miesięczne wynagrodzenie w

2017-05-26

©Telksinoe s. 169/174

sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ostatni kwartał okresu

sprawozdawczego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Do

sprawozdania upadły dołącza kopię złożonego rocznego zeznania podatkowego.

Art. 49119. 1. Jeżeli upadły nie może wywiązać się z obowiązków określonych

w planie spłaty wierzycieli, sąd na jego wniosek, po wysłuchaniu wierzycieli, może

zmienić plan spłaty wierzycieli. Sąd może przedłużyć termin spłaty wierzytelności na

dalszy okres nieprzekraczający osiemnastu miesięcy. Na postanowienie sądu

przysługuje zażalenie, a od postanowienia sądu drugiej instancji skarga kasacyjna.

2. Jeżeli brak możliwości wywiązania się z obowiązków określonych w planie

spłaty wierzycieli ma charakter trwały i wynika z okoliczności niezależnych od

upadłego, sąd na wniosek upadłego, po wysłuchaniu wierzycieli, może uchylić plan

spłaty wierzycieli i umorzyć niewykonane zobowiązania upadłego, o których mowa w

art. 49115 ust. 1–3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie, a od postanowienia

sądu drugiej instancji skarga kasacyjna.

3. W razie istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie

wykonywania planu spłaty wierzycieli, wynikającej z innych przyczyn niż

zwiększenie się wynagrodzenia za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście

wykonywanej przez upadłego działalności zarobkowej, każdy z wierzycieli oraz

upadły może wystąpić z wnioskiem o zmianę planu spłaty wierzycieli. O zmianie

planu spłaty wierzycieli sąd orzeka po wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych

planem spłaty wierzycieli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wierzycieli, których wierzytelności

powstałe przed ustaleniem planu spłaty wierzycieli zostały po jego ustaleniu

stwierdzone prawomocnym orzeczeniem, ugodą zawartą przed sądem lub ostateczną

decyzją.

Art. 49120. 1. W razie niewykonywania przez upadłego obowiązków

określonych w planie spłaty wierzycieli sąd z urzędu albo na wniosek wierzyciela, po

wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych planem spłaty wierzycieli, uchyla plan

spłaty wierzycieli, chyba że uchybienie obowiązkom jest nieznaczne lub dalsze

wykonywanie planu spłaty wierzycieli jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy upadły:

1) nie złożył w terminie sprawozdania z wykonania planu spłaty wierzycieli

zgodnie z art. 49118 ust. 3;

2017-05-26

©Telksinoe s. 170/174

2) w sprawozdaniu z wykonania planu spłaty wierzycieli zataił osiągnięte

przychody lub nabyte składniki majątkowe, o których mowa w art. 49118 ust. 3;

3) dokonał czynności prawnej, o której mowa w art. 49118 ust. 1, bez uzyskania

zgody sądu albo czynność ta nie została przez sąd zatwierdzona;

4) ukrywał majątek lub czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za

dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

3. W razie uchylenia planu spłaty wierzycieli zobowiązania upadłego nie

podlegają umorzeniu.

Art. 49121. 1. Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie

spłaty wierzycieli sąd wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty

wierzycieli i umorzeniu zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia

upadłości i niewykonanych w wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli. Na

postanowienie przysługuje zażalenie.

2. Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym,

zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,

niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych

przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz

zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub

świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek

związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do naprawienia

szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli

wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

3. Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niedopuszczalne jest

wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałej przed

dniem ustalenia planu spłaty wierzycieli z wyjątkiem wierzytelności wynikających z

zobowiązań, o których mowa w ust. 2.

Art. 49122. 1. Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w drodze układu zostaną

osiągnięte cele postępowania, sędzia-komisarz, na wniosek upadłego, postanowieniem

zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu zawarcia układu. Na postanowienie o

odmowie zwołania zgromadzenia wierzycieli przysługuje zażalenie.

2. Zwołując zgromadzenie wierzycieli sędzia-komisarz może wstrzymać

likwidację majątku upadłego, w szczególności lokalu mieszkalnego albo domu

2017-05-26

©Telksinoe s. 171/174

jednorodzinnego, w którym zamieszkuje upadły. Na postanowienie w przedmiocie

wstrzymania likwidacji przysługuje zażalenie.

3. Wniosek o zwołanie zgromadzenia wierzycieli złożony po zakończeniu

likwidacji masy upadłości pozostawia się bez rozpoznania.

4. Układ może zostać przyjęty wyłącznie za zgodą upadłego.

5. W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela wniosek, o

którym mowa w ust. 1, może złożyć również każdy z wierzycieli. Przepisu ust. 4 nie

stosuje się.

Art. 49123. Do zawarcia układu w postępowaniu prowadzonym na podstawie

przepisów niniejszego tytułu, do jego skutków, zmiany oraz uchylenia przepisy o

układzie w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec przedsiębiorców

stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem przepisów art. 192 ust. 1 i 2.

CZĘŚĆ CZWARTA

(uchylona)

CZĘŚĆ PIĄTA

PRZEPISY KARNE

Art. 522. 1. Kto będąc dłużnikiem albo osobą uprawnioną do reprezentowania

dłużnika, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości

prawnej, podaje we wniosku o ogłoszenie upadłości nieprawdziwe dane

– podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto będąc dłużnikiem lub osobą uprawnioną do

reprezentowania dłużnika, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą

osobowości prawnej, w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości podaje

sądowi nieprawdziwe informacje co do stanu majątku dłużnika.

Art. 523. 1. Kto będąc upadłym albo osobą uprawnioną do reprezentowania

upadłego, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości

prawnej, nie wydaje syndykowi całego majątku wchodzącego do masy upadłości,

ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów dotyczących jego majątku

– podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto będąc upadłym albo osobą uprawnioną do

reprezentowania upadłego, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą

osobowości prawnej, nie udziela syndykowi lub sędziemu-komisarzowi informacji

dotyczących majątku upadłego lub nie udostępnia syndykowi posiadanych przez

2017-05-26

©Telksinoe s. 172/174

siebie danych lub dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku, o którym

mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie

publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych.

CZĘŚĆ SZÓSTA

ZMIANY W PRZEPISACH OBOWIĄZUJĄCYCH, PRZEPISY

PRZEJŚCIOWE I PRZEPISY KOŃCOWE

DZIAŁ I

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 524–535. (pominięte)

DZIAŁ II

Przepisy przejściowe

Art. 536. W sprawach, w których ogłoszono upadłość przed dniem wejścia

w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 537. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął

wniosek o ogłoszenie upadłości, lecz jeszcze nie wydano postanowienia o ogłoszeniu

upadłości, postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości prowadzi się według

przepisów ustawy.

Art. 538. 1. Jeżeli podanie o otwarcie postępowania układowego złożone zostało

przed dniem wejścia w życie ustawy, lecz jeszcze nie orzeczono o otwarciu

postępowania układowego, postępowanie prowadzi się według przepisów ustawy. Sąd

może zobowiązać dłużnika do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości z możliwością

zawarcia układu zgodnie z przepisami ustawy.

2. W sprawach, w których postanowienie o otwarciu układu zostało wydane

przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo o postępowaniu układowym

(Dz. U. poz. 836, z późn. zm.5)), z wyjątkiem art. 31 § 5 zdanie drugie.

Art. 539. W sprawach, o których mowa w art. 536 i 538 ust. 2, wpisu do

Krajowego Rejestru Sądowego dokonuje się według przepisów dotychczasowych.

5)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1950 r. poz. 349, z 1990 r.

poz. 320, z 1996 r. poz. 43 i 189 oraz z 1997 r. poz. 592, 770 i 885.

2017-05-26

©Telksinoe s. 173/174

Art. 540. Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, na

podstawie art. 172 rozporządzenia, o którym mowa w art. 545 pkt 1, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Art. 541. (pominięty)

Art. 542. (pominięty)

Art. 543. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o ”postępowaniu

upadłościowym”, rozumie się przez to postępowanie upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

Art. 544. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o ”postępowaniu

układowym”, rozumie się przez to także postępowanie upadłościowe z możliwością

zawarcia układu.

DZIAŁ III

Przepisy końcowe

Art. 545. Tracą moc:

1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –

Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. poz. 512, z późn. zm.6));

2) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –

Przepisy wprowadzające prawo upadłościowe (Dz. U. poz. 835 oraz z 1946 r.

poz. 197, 321 i 329);

3) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –

Prawo o postępowaniu układowym (Dz. U. poz. 836, z późn. zm.5)).

Art. 546. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z tym że:

1) w przypadku przedsiębiorców, którzy złożyli wnioski, o których mowa w art. 12

ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla

przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (Dz. U. poz. 1800,

z późn. zm.7)), oraz dłużników odpowiadających solidarnie wraz

z przedsiębiorcami, będących stroną postępowania restrukturyzacyjnego

prowadzonego na podstawie tej ustawy, przepisy niniejszej ustawy

o postępowaniu naprawczym wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia

6)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1994 r. poz. 1, z 1995 r.

poz. 426, z 1996 r. poz. 43, 189, 496 i 703, z 1997 r. poz. 153, 349, 751, 770 i 940, z 1998 r.

poz. 756, z 2000 r. poz. 306, 948, 1037 i 1193 oraz z 2001 r. poz. 18.

7)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 844 i 2271, z 2004 r. poz.

1291, z 2006 r. poz. 1121 oraz z 2009 r. poz. 1664 i 1707.

2017-05-26

©Telksinoe s. 174/174

ogłoszenia8), z tym że postępowanie naprawcze nie obejmuje zobowiązań

cywilnoprawnych i publicznoprawnych objętych postępowaniem toczącym się

na podstawie przepisów o pomocy publicznej dla przedsiębiorców

o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, jeżeli przedsiębiorca jest stroną

takiego postępowania w chwili ogłoszenia oświadczenia o wszczęciu

postępowania naprawczego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

2) przepisy art. 451, art. 454–470, art. 481 i art. 482 stosuje się z dniem

przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej9).

8)

Ustawa została ogłoszona w dniu 9 kwietnia 2003 r.

9)

Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.

2017-05-26