Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/4

Opracowano na podstawie

Dz. U. z 2016 r. poz.2173,

z 2017 r. poz. 1774,

z 2018 r. poz. 2435,

z 2020 r. poz. 278.

U S T A W A

z dnia 4 listopada 2016 r.

o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków 1)

Art. 1. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, 1807, 1860, 1948

i 2138) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 23a:

a) uchyla się ust. 2,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia, minimalną funkcjonalność dla systemów

teleinformatycznych umożliwiających realizację usług, o których mowa

w ust. 1, w tym sposób identyfikacji i uwierzytelniania świadczeniobiorców,

mając na uwadze konieczność zapewnienia świadczeniobiorcom dostępu do

danych zawartych na listach oczekujących na udzielenie świadczeń opieki

zdrowotnej, z jednoczesnym obowiązkiem zapewnienia przez

świadczeniodawców ochrony danych osobowych świadczeniobiorców przed

nieuprawnionym dostępem i ujawnieniem.”;

2) w art. 50:

a) w ust. 16 część wspólna otrzymuje brzmienie:

„– osoba, której udzielono świadczenia opieki zdrowotnej, jest obowiązana

do uiszczenia kosztów tego świadczenia, z wyłączeniem osoby, której

udzielono świadczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1.”,

b) ust. 17 otrzymuje brzmienie:

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawę z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków pub licznych oraz ustawy

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

05.03.2020

©Telksinoe s. 2/4

„17. Obowiązku, o którym mowa w ust. 16, nie stosuje się do osoby,

która w chwili przedstawienia innego dokumentu potwierdzającego prawo do

świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenia pisemnego oświadczenia

o przysługującym jej prawie do świadczeń opieki zdrowotnej działała

w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że posiada prawo do świadczeń

opieki zdrowotnej.”,

c) po ust. 18 dodaje się ust. 18a i 18b w brzmieniu:

„18a. Przepisów ust. 16 i 18 nie stosuje się w przypadku dopełnienia

obowiązku, o którym mowa w art. 67 ust. 1 i 3, w terminie 30 dni od dnia

udzielenia świadczenia albo 30 dni od dnia poinformowania przez Fundusz

o wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 18, jeżeli przyczyną braku

prawa do świadczeń opieki zdrowotnej było niezgłoszenie do ubezpieczenia

zdrowotnego mimo podlegania takiemu zgłoszeniu.

18b. W przypadku dopełnienia obowiązku określonego w art. 67 ust. 1

i 3 w terminie, o którym mowa w ust. 18a, poniesione koszty świadczeń

opieki zdrowotnej udzielonych w okresie, którego dotyczy ten obowiązek, nie

podlegają zwrotowi.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1866 i 2003) w art. 17

ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11. Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w formie komunikatu, w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, Program Szczepień

Ochronnych na dany rok, ze szczegółowymi wskazaniami dotyczącymi stosowania

poszczególnych szczepionek, wynikającymi z aktualnej sytuacji

epidemiologicznej, przepisów wydanych na podstawie ust. 10 i art. 19 ust. 10 oraz

zaleceń, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego realizację tego

programu.”.

Art. 3. W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. poz. 1365) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 1 uchyla się pkt 4–6;

2) w art. 2 w pkt 2 uchyla się lit. a i c;

05.03.2020

©Telksinoe s. 3/4

3) uchyla się art. 3.

Art. 4. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy w zakresie świadczeń, o których mowa

w art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, umarza się postępowania:

1) mające na celu wydanie decyzji administracyjnych ustalających obowiązek

poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej i ich wysokość,

2) egzekucyjne w administracji dotyczące należności z tytułu kosztów świadczeń

opieki zdrowotnej, prowadzone na podstawie decyzji

– o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 1.

2. Nieuiszczone koszty upomnienia powstałe w związku z niewykonaniem

obowiązku określonego w decyzji, o której mowa w art. 50 ust. 18 ustawy zmienianej

w art. 1, podlegają umorzeniu.

3. Koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

które nie zostały wyegzekwowane, podlegają umorzeniu wraz z umorzeniem

postępowania egzekucyjnego.

Art. 5. 1. Umarza się postępowania, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy

zmienianej w art. 1, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy,

wobec osób, które dopełniły obowiązku określonego w art. 67 ust. 1 i 3 ustawy

zmienianej w art. 1 najpóźniej w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Nieuiszczone koszty upomnienia powstałe w związku z niewykonaniem

obowiązku określonego w decyzji, o której mowa w art. 50 ust. 18 ustawy zmienianej

w art. 1, podlegają umorzeniu.

3. Koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym, które nie zostały

wyegzekwowane, podlegają umorzeniu wraz z umorzeniem postępowania

egzekucyjnego.

4. Nie wszczyna się postępowań, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy

zmienianej w art. 1, wobec osób, którym udzielono świadczeń opieki zdrowotnej przed

dniem wejścia w życie ustawy i które dopełniły obowiązku określonego w art. 67 ust. 1

i 3 ustawy zmienianej w art. 1 najpóźniej w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie

ustawy.

5. W przypadku dopełnienia obowiązku określonego w art. 67 ust. 1 i 3 ustawy

zmienianej w art. 1 w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 4 oraz art. 50 ust. 18a ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą, nie wszczyna się postępowań

05.03.2020

o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie, którego dotyczył

ten obowiązek.

Art. 6. 1. W latach 2017–2026 maksymalny limit wydatków budżetu państwa

będących skutkiem finansowym realizacji zadania, o którym mowa w art. 18 ust. 5

ustawy, o której mowa w art. 2, wyniesie w:

1) 2017 r. – 258 mln zł;

2) 2018 r. – 251 mln zł;

3) 2019 r. – 198 mln zł;

4) 2020 r. – 327 mln zł;

5) 2021 r. – 155 mln zł;

6) 2022 r. – 159 mln zł;

7) 2023 r. – 163 mln zł;

8) 2024 r. – 167 mln zł;

9) 2025 r. – 171 mln zł;

10) 2026 r. – 175 mln zł.

2. Organem monitorującym wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa

w ust. 1, jest minister właściwy do spraw zdrowia.

3. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o których mowa

w ust. 1, zostanie zastosowany mechanizm korygujący polegający na zmianie kryteriów

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub zmianie trybu udzielenia

tego zamówienia w celu zakupu szczepionek po najniższej możliwej do uzyskania cenie.

4. Organami właściwymi do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym

mowa w ust. 3, są minister właściwy do spraw zdrowia oraz Główny Inspektor

Sanitarny.

Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

z wyjątkiem art. 3 pkt 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

05.03.2020