Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/46

Opracowano na podstawie: Dz. U.

z 2016 r. poz. 2255,

z 2017 r. poz. 1566.

U S T A W A

z dnia 16 grudnia 2016 r.

o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców 1)

Art. 1. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r.

poz. 380, 585 i 1579) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1094:

a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:

„§ 11. Prokura może obejmować umocowanie także albo wyłącznie do

dokonywania czynności wspólnie z członkiem organu zarządzającego lub

wspólnikiem uprawnionym do reprezentowania handlowej spółki osobowej.”,

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Kierowane do przedsiębiorcy oświadczenia lub doręczenia pism

mogą być dokonywane wobec jednej z osób, którym udzielono prokury.”;

2) w art. 1098 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Zgłoszenie o udzieleniu prokury powinno określać jej rodzaj,

a w przypadku prokury łącznej oraz prokury, o której mowa w art. 1094 § 11,

także sposób jej wykonywania.”;

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, ustawę

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, ustawę z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,

ustawę z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ustawę z dnia 7 lipca

1994 r. – Prawo budowlane, ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ustawę z dnia

22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa, ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawę

z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów

osiąganych przez osoby fizyczne, ustawę z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych,

ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska, ustawę z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu

wypadków przy pracy i chorób zawodowych, ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę

z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji,

ustawę z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawę

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawę z dnia 16 listopada

2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej.

27.11.2019

©Telksinoe s. 2/46

3) art. 115 otrzymuje brzmienie:

„Art. 115. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień

uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego

dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1666 i 2138) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 772:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników,

nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym

układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym

w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie

wynagradzania.”,

b) po § 1 dodaje się § 11 i 12 w brzmieniu:

„§ 11. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników,

nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani ponadzakładowym

układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym

w § 3, może ustalić warunki wynagradzania za pracę w regulaminie

wynagradzania.

§ 12. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż

50 pracowników, nieobjętych zakładowym układem zbiorowym pracy ani

ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym

wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę

w regulaminie wynagradzania, jeżeli zakładowa organizacja związkowa

wystąpi z wnioskiem o jego ustalenie.”,

c) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. W regulaminie wynagradzania pracodawca może ustalić także

inne świadczenia związane z pracą i zasady ich przyznawania.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 3/46

2) w art. 97:

a) § 1–13 otrzymują brzmienie:

„§ 1. W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy

pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi

świadectwo pracy, jeżeli nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku

pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego

stosunku pracy. Świadectwo pracy dotyczy okresu lub okresów

zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.

§ 11. W przypadku nawiązania z tym samym pracownikiem kolejnego

stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia

poprzedniego stosunku pracy, pracodawca jest obowiązany wydać

pracownikowi świadectwo pracy wyłącznie na jego wniosek, złożony

w postaci papierowej lub elektronicznej; wniosek może być złożony

w każdym czasie i dotyczyć wydania świadectwa pracy dotyczącego

poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za

które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.

§ 12. W przypadku, o którym mowa w § 11, pracodawca jest

obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia

złożenia wniosku.

§ 13. Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od

uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółową treść świadectwa pracy, sposób i tryb jego

wydawania, prostowania i uzupełniania oraz pomocniczy wzór świadectwa

pracy, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia właściwej realizacji

celów, jakim służą informacje zawarte w świadectwie pracy.”;

3) w art. 104:

a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:

„§ 11. Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników

wprowadza regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym

w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.”,

27.11.2019

©Telksinoe s. 4/46

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników może

wprowadzić regulamin pracy, chyba że w zakresie przewidzianym

w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.”,

c) dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż

50 pracowników wprowadza regulamin pracy, jeżeli zakładowa organizacja

związkowa wystąpi z wnioskiem o jego wprowadzenie, chyba że w zakresie

przewidzianym w § 1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego

pracy.”;

4) w art. 125 w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności

materialnej, zawarta przez pracowników z pracodawcą na piśmie pod rygorem

nieważności.”;

5) art. 264 otrzymuje brzmienie:

„Art. 264. § 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do

sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę

o pracę.

§ 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu

pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy

o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.

§ 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu

21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.”.

Art. 3. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1440, 1920 i 1948) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 29:

a) w ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) przed rozpoczęciem robót budowlanych:

a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,

b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót

w pasie drogowym;

27.11.2019

©Telksinoe s. 5/46

2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu budowlanego zjazdu – o ile

projekt budowlany jest wymagany.”,

b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6. Budowa lub przebudowa zjazdu na podstawie zezwolenia,

o którym mowa w ust. 1, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu.”;

2) w art. 29a w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) o parametrach innych niż określone w zezwoleniu zarządcy drogi”.

Art. 4. W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń

socjalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 800 i 1984) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Fundusz tworzą pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień

1 stycznia danego roku co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na

pełne etaty.”,

b) po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:

„1c. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia

danego roku, co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na

pełne etaty, tworzą Fundusz na wniosek zakładowej organizacji

związkowej.”,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia

danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą

tworzyć Fundusz do wysokości i na zasadach określonych w art. 5 lub mogą

wypłacać świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust. 4–6.”,

d) w ust. 3b zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„U pracodawców, o których mowa w ust. 3, zatrudniających co najmniej

50 pracowników, objętych układem zbiorowym pracy, postanowienia

w sprawie nietworzenia Funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego

zawiera się w układzie zbiorowym pracy.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 6/46

2) w art. 4 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. U pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1c, układ zbiorowy

pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również

postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.

2. U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1 i 1c, których pracownicy nie

są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których

mowa w ust. 1, może zawierać regulamin wynagradzania.”;

3) w art. 6a ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Jeżeli rozpoczęcie działalności następuje w roku kalendarzowym

w wyniku komercjalizacji, przejęcia, podziału lub połączenia zakładu lub jego

części z równoczesnym przejęciem pracowników, pracodawca zatrudniający co

najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty oraz pracodawca,

o którym mowa w art. 3 ust. 1c i 2, tworzą Fundusz.”.

Art. 5. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r.

poz. 290, 961, 1165 i 1250) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 uchyla się pkt 17;

2) użyte w:

a) art. 9 w ust. 2 oraz w ust. 3 w zdaniu pierwszym,

b) art. 19 w ust. 1,

c) art. 20 w ust. 1 w pkt 4 we wprowadzeniu do wyliczenia,

d) art. 30 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia oraz w ust. 5c, w ust. 6 we

wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 7 we wprowadzeniu do wyliczenia,

e) art. 30a we wprowadzeniu do wyliczenia,

f) art. 31 w ust. 2, w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 4,

g) art. 33 w ust. 5,

h) art. 35 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3–5 oraz

w ust. 6 we wprowadzeniu do wyliczenia,

i) art. 36 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia,

j) art. 36a w ust. 1a i 2,

k) art. 38 w ust. 1–3,

l) art. 39 w ust. 3,

m) art. 42 w ust. 3,

n) art. 43 w ust. 2,

27.11.2019

©Telksinoe s. 7/46

o) art. 45 w ust. 1,

p) art. 47 w ust. 2,

q) art. 71 w ust. 2–4 i w ust. 5 we wprowadzeniu do wyliczenia

– w różnych przypadkach wyrazy „właściwy organ” zastępuje się użytymi

w odpowiednich przypadkach wyrazami „organ administracji architektoniczno-

-budowlanej”;

3) użyty w art. 19 w ust. 2 oraz w art. 30 w ust. 5e wyraz „organ” zastępuje się

wyrazami „organ administracji architektoniczno-budowlanej”;

4) w art. 28 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Decyzję o pozwoleniu na budowę wydaje organ administracji

architektoniczno-budowlanej.”;

5) w art. 29:

a) w ust. 1:

– w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie:

„d) naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3

i wysokości nie większej niż 7 m,”,

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży,

wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych)

o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych

obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2

powierzchni działki;”,

– po pkt 2c dodaje się pkt 2d w brzmieniu:

„2d) wolno stojących altan o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy

czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać

dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki;”,

– pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11) zjazdów z dróg krajowych i wojewódzkich oraz zatok

parkingowych na tych drogach;”,

– po pkt 11 dodaje się pkt 11a i 11b w brzmieniu:

„11a) zjazdów z dróg powiatowych i gminnych oraz zatok

parkingowych na tych drogach;

11b) przepustów o średnicy do 100 cm;”,

– w pkt 12 wyrazy „120 dni” zastępuje się wyrazami „180 dni”,

27.11.2019

©Telksinoe s. 8/46

– pkt 27 otrzymuje brzmienie:

„27) instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych,

kanalizacyjnych, cieplnych, klimatyzacyjnych i

telekomunikacyjnych wewnątrz użytkowanego budynku;”,

b) w ust. 2:

– po pkt 1a dodaje się pkt 1aa w brzmieniu:

„1aa) przebudowie budynków, innych niż budynki, o których mowa

w ust. 1, z wyłączeniem ich przegród zewnętrznych oraz

elementów konstrukcyjnych, a także z wyłączeniem budynków,

których projekty budowlane wymagają uzgodnienia pod

względem ochrony przeciwpożarowej;”,

– pkt 1b otrzymuje brzmienie:

„1b) przebudowie przegród zewnętrznych oraz elementów

konstrukcyjnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, o ile

nie prowadzi ona do zwiększenia dotychczasowego obszaru

oddziaływania tych budynków;”;

6) w art. 30:

a) w ust. 1:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b–d, pkt 1a–2b,

3, 3a, 9, 11, 12, 14, 16, 19, 19a, 20b oraz 28;”,

– pkt 2a i 2b otrzymują brzmienie:

„2a) wykonywanie remontu, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1,

dotyczącego:

a) budowli, których budowa wymaga uzyskania pozwolenia na

budowę,

b) przegród zewnętrznych albo elementów konstrukcyjnych

budynków, których budowa wymaga uzyskania pozwolenia

na budowę;

2b) wykonywanie przebudowy obiektów, o których mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b–d oraz pkt 2b, 3, 3a, 11, 12, 14, 16, 19,

19a, 20b i 28;”,

27.11.2019

©Telksinoe s. 9/46

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed

terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ

administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia

doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do

wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ

administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym

terminie.”,

c) po ust. 5a dodaje się ust. 5aa w brzmieniu:

„5aa. Organ administracji architektoniczno-budowlanej może

z urzędu, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 5, wydać

zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. Wydanie

zaświadczenia wyłącza możliwość wniesienia sprzeciwu, o którym mowa

w ust. 6 i 7, oraz uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych.

Przepis ust. 5e stosuje się odpowiednio.”;

7) w art. 31 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Przepisy art. 30 ust. 5, 5aa, 5c, 5d i 6a stosuje się odpowiednio.”;

8) w art. 36a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub

innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po

uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ

administracji architektoniczno-budowlanej.”,

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub

innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:

1) projektu zagospodarowania działki lub terenu;

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury,

powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby

kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a;

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu

budowlanego przez osoby niepełnosprawne;

4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub

jego części;

27.11.2019

©Telksinoe s. 10/46

5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych

aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu;

6) wymagającym uzyskania lub zmiany opinii, uzgodnień i pozwoleń,

które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub do

dokonania zgłoszenia:

a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub

b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.”,

c) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

„5a. Nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu

budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę zmiana

wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego niebędącego

obiektem liniowym, jeżeli odstąpienie łącznie spełnia następujące warunki:

1) nie przekracza 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu

budowlanego określonych w projekcie budowlanym;

2) nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu;

3) nie mieści się w zakresie odstępstw, o których mowa w ust. 5 pkt 3–6,

z wyjątkiem odstępstwa od projektowanych warunków ochrony

przeciwpożarowej, jeżeli odstępstwo zostało uzgodnione

z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych;

4) nie narusza przepisów techniczno-budowlanych.”,

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia od

zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na

budowę, a w przypadku uznania, że jest ono nieistotne, obowiązany jest

zamieścić w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek

i opis) dotyczące tego odstąpienia. Nieistotne odstąpienie od

zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na

budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.”;

9) po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu:

„Art. 37a. 1. Inwestor może, przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia

budowy określonego w zgłoszeniu, złożyć wniosek o wydanie decyzji

o pozwoleniu na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 12. Przepisy art. 32–36 stosuje się odpowiednio.

27.11.2019

©Telksinoe s. 11/46

2. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, inwestor może

powstrzymać się od rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce tymczasowego

obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, do czasu

zakończenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę.”;

10) użyte w:

a) art. 41 w ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia,

b) art. 48 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia,

c) art. 49 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3 oraz w ust. 4 we

wprowadzeniu do wyliczenia,

d) art. 49b w ust. 4, 6 i 7,

e) art. 50 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia,

f) art. 50a we wprowadzeniu do wyliczenia,

g) art. 51 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3 we wprowadzeniu

do wyliczenia oraz w ust. 4 i 5,

h) art. 57 w ust. 4 i 6–8,

i) art. 59 w ust. 1–3 i 4a–6,

j) art. 59a w ust. 1,

k) art. 59c w ust. 1,

l) art. 59d w ust. 1,

m) art. 59f w ust. 6,

n) art. 59g w ust. 1,

o) art. 62 w ust. 1 w pkt 3 oraz w ust. 3,

p) art. 65,

q) art. 66 w ust. 1 w części wspólnej oraz w ust. 2,

r) art. 67 w ust. 1 i 3,

s) art. 68 we wprowadzeniu do wyliczenia,

t) art. 69,

u) art. 70 w ust. 2,

v) art. 71a w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia oraz w ust. 2 i 4,

w) art. 72 w ust. 3,

x) art. 75 w ust. 1 w pkt 3 w lit. a,

y) art. 76 w ust. 2,

z) art. 78 w ust. 1,

27.11.2019

©Telksinoe s. 12/46

za) art. 93 w pkt 10

– w różnych przypadkach wyrazy „właściwy organ” zastępuje się użytymi

w odpowiednich przypadkach wyrazami „organ nadzoru budowlanego”;

11) w art. 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności

ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów,

w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie

obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ

nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót

budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.”;

12) w art. 49b:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2,

w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części,

będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia

bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji

architektoniczno-budowlanej.”,

b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności

ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza

przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym

doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego

z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem – gdy

budowa nie została zakończona – prowadzenie robót budowlanych oraz

nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie:”,

c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje

zażalenie.”,

27.11.2019

©Telksinoe s. 13/46

d) w ust. 5 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) art. 29 ust. 1 pkt 9–11, 14 oraz w art. 30 ust. 1 pkt 3 i 4 – wynosi

2500 zł;

2) art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b–d, pkt 2, 2a, 3, 3a, 6, 12, 13, 16, 19, 20b oraz

28 – wynosi 5000 zł.”;

13) art. 54 otrzymuje brzmienie:

„Art. 54. 1. Do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego

wymagane jest pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57,

po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli

organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi

sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się.

2. Organ nadzoru budowlanego może z urzędu przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 1, wydać zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia

sprzeciwu. Wydanie zaświadczenia wyłącza możliwość wniesienia sprzeciwu,

o którym mowa w ust. 1, oraz uprawnia inwestora do rozpoczęcia użytkowania

obiektu, o którym mowa w ust. 1.”;

14) w art. 59d ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Dopuszcza się przekazanie protokołu organowi wyższego stopnia

w postaci elektronicznej. W takim przypadku sporządza się dwa egzemplarze

protokołu, a protokół w postaci elektronicznej przekazuje się również Głównemu

Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.”;

15) w art. 71 po ust. 4b dodaje się ust. 4c w brzmieniu:

„4c. Organ administracji architektoniczno-budowlanej może z urzędu

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4, wydać zaświadczenie o braku

podstaw do wniesienia sprzeciwu. Wydanie zaświadczenia wyłącza możliwość

wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 4, oraz uprawnia inwestora do

zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.”;

16) po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu:

„Art. 76a. W przypadku, kiedy okoliczności wskazują na duże

prawdopodobieństwo wspólnej przyczyny katastrofy budowlanej obejmującej

kilka obiektów budowlanych, organ nadzoru budowlanego może prowadzić

jedno postępowanie wyjaśniające dla wszystkich obiektów uszkodzonych

w wyniku katastrofy.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 14/46

17) w art. 91 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) udaremnia określone ustawą czynności organów administracji

architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego,”;

18) w art. 92:

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) utrudnia, określone ustawą, czynności organów administracji

architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego,”,

b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) nie stosuje się do wydanych, na podstawie ustawy, decyzji organów

administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru

budowlanego;”.

Art. 6. W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1047) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych

osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto

ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za

poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość

w walucie polskiej 2 000 000 euro;”,

b) w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób

fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości

określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli

ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji

finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość

w walucie polskiej 2 000 000 euro.”,

c) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. Do spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,

których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji

finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły mniej niż równowartość

w walucie polskiej 2 000 000 euro i które nie stosują zasad rachunkowości

określonych ustawą na podstawie ust. 2, stosuje się art. 70a.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 15/46

2) w art. 3 w ust. 1a uchyla się pkt 3;

3) art. 70a otrzymuje brzmienie:

„Art. 70a. Kierownik jednostki będącej spółką jawną osób fizycznych lub

spółką partnerską, której przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów

i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły mniej niż równo-

wartość w walucie polskiej 2 000 000 euro i która nie stosuje zasad

rachunkowości określonych ustawą na podstawie art. 2 ust. 2, składa w sądzie

rejestrowym prowadzącym Krajowy Rejestr Sądowy, w terminie 6 miesięcy od

dnia kończącego rok obrotowy, oświadczenie o braku obowiązku sporządzenia

i złożenia rocznego sprawozdania finansowego.”.

Art. 7. W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1432) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9a:

a) w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) datę i miejsce wydania oraz imię, nazwisko i podpis kierownika

jednostki.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Legitymacje, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać pieczęć

kierownika jednostki.”;

2) w art. 20:

a) w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) datę oraz miejsce wydania, imię i nazwisko oraz podpis

wystawiającego legitymację.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Legitymacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą zawierać

pieczęć podmiotu wystawiającego.”.

27.11.2019

©Telksinoe s. 16/46

Art. 8. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 14a:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do

zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez

organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, w szczególności:

1) dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje

ogólne),

2) wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego,

dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe)

– przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego

lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.”,

b) po § 1a dodaje się § 1b w brzmieniu:

„§ 1b. Z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej nie może wystąpić

organ administracji publicznej.”;

2) w art. 14e w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) zmienić wydaną interpretację ogólną, interpretację indywidualną lub

objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość,

uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału

Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;”;

3) w art. 14i po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Objaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych pod nazwą „Objaśnienia podatkowe”, wraz

z oznaczeniem daty ich zamieszczenia.”;

4) w art. 14n dodaje się § 4–7 w brzmieniu:

„§ 4. W przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie

rozliczeniowym do:

1) objaśnień podatkowych – stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k–14m,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,

1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195, 615, 846, 1228, 1579, 1933,

1948 i 2024.

27.11.2019

©Telksinoe s. 17/46

2) utrwalonej praktyki interpretacyjnej ministra właściwego do spraw

finansów publicznych – stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k

i art. 14m,

– z zastrzeżeniem art. 14na.

§ 5. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2,

rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa

podatkowego, dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych

w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych

zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie okresu

rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz w okresie 12 miesięcy przed

rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego.

§ 6. W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4,

oraz okresu 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego

zastosowanie mają wydane w odniesieniu do takiego samego zagadnienia

interpretacja ogólna lub objaśnienia podatkowe, wydane w takim samym stanie

prawnym przed rozpoczęciem lub w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym

mowa w § 4, począwszy od dnia opublikowania takiej interpretacji ogólnej lub

zamieszczenia takich objaśnień podatkowych przez utrwaloną praktykę

interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, należy rozumieć odpowiednio

wyjaśnienie zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego

wynikające z interpretacji ogólnej lub wyjaśnienia przepisów prawa

podatkowego, dotyczące stosowania tych przepisów, zawarte w objaśnieniach

podatkowych.

§ 7. Przez okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 4, w przypadku

podatków nierozliczanych okresowo, rozumie się miesiąc, w którym powstał

obowiązek podatkowy w danym podatku.”;

5) w art. 54 w § 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„W tym przypadku terminy należy liczyć sumując na poszczególnych etapach

okresy trwania postępowania.”;

6) po art. 165b dodaje się art. 165c w brzmieniu:

„Art. 165c. § 1. Nie wszczyna się postępowania podatkowego, gdy wskutek

objęcia danego okresu rozliczeniowego powtórną kontrolą podatkową ujawniono

w jej trakcie wyłącznie nieprawidłowości co do stosowania, w odniesieniu do

danego towaru lub danej usługi, stawki podatku od towarów i usług, innej niż

27.11.2019

©Telksinoe s. 18/46

stawka podstawowa w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,

które to nieprawidłowości, przy weryfikacji prawidłowości stosowania stawki

w odniesieniu do tego towaru lub tej usługi, potwierdzonej w protokole kontroli,

nie zostały w trakcie poprzedniej kontroli ujawnione.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się w przypadku, gdy:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności

faktyczne, okazały się fałszywe;

2) protokół kontroli został sporządzony w wyniku przestępstwa;

3) po sporządzeniu protokołu kontroli z poprzedniej kontroli wyszły na jaw

istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nieznane

organowi podatkowemu w chwili przeprowadzania kontroli, w tym

wskazujące na wystąpienie nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

4) w protokole kontroli zostały uwzględnione ustalenia wynikające z decyzji

lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone, zmienione,

wygaszone lub stwierdzono ich nieważność, mogące mieć wpływ na

dokonaną ocenę prawną sprawy będącej przedmiotem kontroli;

5) przed poprzednią kontrolą została opublikowana interpretacja ogólna lub

zostały zamieszczone objaśnienia podatkowe, których przedmiotem jest

stosowanie właściwej stawki podatku od towarów i usług w odniesieniu do

dostawy danego towaru lub świadczenia danej usługi.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 1, protokół z powtórnej kontroli

zawiera szczegółowy opis ustaleń dokonanych w trakcie poprzedniej kontroli

wraz z oceną prawną sprawy dokonaną w trakcie powtórnej kontroli.

§ 4. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do okresów rozliczeniowych

innych niż okres objęty powtórną kontrolą, nie dłużej jednak niż do dnia

opublikowania interpretacji ogólnej lub zamieszczenia objaśnień podatkowych,

z uwzględnieniem których można dokonać innej oceny prawnej sprawy niż

dokonana w protokole poprzedniej kontroli.

§ 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do okresów rozliczeniowych następujących

po okresie, w którym w ramach powtórnej kontroli podatkowej stwierdzono, że

poprzednie ustalenie prawidłowości stosowania stawki podatku od towarów

i usług w odniesieniu do danego towaru lub danej usługi potwierdzonej

w protokole kontroli było nieprawidłowe.”.

27.11.2019

©Telksinoe s. 19/46

Art. 9. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963, z późn. zm.3)) w art. 50:

1) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Dane zgromadzone na koncie ubezpieczonego, o których mowa

w art. 40, i na koncie płatnika składek, o których mowa w art. 45, mogą być

udostępniane sądom, prokuratorom, organom kontroli skarbowej, organom

podatkowym, Państwowej Inspekcji Pracy, Straży Granicznej, komornikom

sądowym, organom egzekucyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca

1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r.

poz. 599, z późn. zm.4)), ośrodkom pomocy społecznej, powiatowym centrom

pomocy rodzinie, publicznym służbom zatrudnienia, Komisji Nadzoru

Finansowego, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w zakresie

koniecznym do rozstrzygania spraw prowadzonych na podstawie art. 34 oraz

art. 35 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz

wojewodzie i Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców w zakresie

prowadzonych postępowań dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwzględnieniem przepisów dotyczących

ochrony danych osobowych.”;

2) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3, udostępnia się

bezpłatnie sądom, prokuratorom, organom kontroli skarbowej, organom

podatkowym, Państwowej Inspekcji Pracy, Straży Granicznej, ośrodkom

pomocy społecznej, powiatowym centrom pomocy rodzinie, publicznym

służbom zatrudnienia, Komisji Nadzoru Finansowego, ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki w zakresie koniecznym do rozstrzygania spraw

prowadzonych na podstawie art. 34 oraz art. 35 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej, wojewodzie i Szefowi Urzędu do Spraw

Cudzoziemców w zakresie prowadzonych postępowań dotyczących legalizacji

pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w zakresie wynikającym z ust. 3a,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1247, 1579,

1807, 1810, 1921, 1948 i 2138.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,

1228, 1244, 1579, 1860 i 1948.

27.11.2019

©Telksinoe s. 20/46

a także – w zakresie niezbędnym do realizacji świadczeń rodzinnych – wójtowi,

burmistrzowi lub prezydentowi miasta.”.

Art. 10. W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku

dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z

2016 r. poz. 2180 i 1961) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6:

a) w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie

samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 250 000 euro, lub

b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej

w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej

działalności nie przekroczyła kwoty 250 000 euro,”,

b) w ust. 6 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych opłacają również podatnicy,

którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadzili działalność

samodzielnie lub w formie spółki, z której przychody były opodatkowane

wyłącznie w formie karty podatkowej, lub za część roku były opodatkowane

w formie karty podatkowej i za część roku na ogólnych zasadach, a łączne

przychody w roku poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły kwoty

250 000 euro; w tych przypadkach przychody opodatkowane w formie

karty podatkowej oblicza się wyłącznie na podstawie wystawionych faktur

lub rachunków.”;

2) w art. 21 po ust. 1j dodaje się ust. 1k w brzmieniu:

„1k. Przepisy ust. 1g–1j stosuje się odpowiednio do podatników, którzy

zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na okresy, o których mowa

w art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948 i 1997).”.

27.11.2019

©Telksinoe s. 21/46

Art. 11. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1578 i 1579) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 205 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przepisy § 1 i § 2 nie wyłączają ustanowienia prokury i nie

ograniczają praw prokurentów wynikających z przepisów o prokurze.”;

2) art. 209 otrzymuje brzmienie:

„Art. 209. W przypadku sprzeczności interesów spółki z interesami

członka zarządu, jego współmałżonka, krewnych i powinowatych do drugiego

stopnia oraz osób, z którymi jest powiązany osobiście, członek zarządu powinien

ujawnić sprzeczność interesów i wstrzymać się od udziału w rozstrzyganiu

takich spraw oraz może żądać zaznaczenia tego w protokole.”;

3) w art. 236:

a) w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Wspólnik lub wspólnicy reprezentujący co najmniej jedną dziesiątą

kapitału zakładowego mogą żądać zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia

wspólników i umieszczenia określonych spraw w porządku obrad tego

zgromadzenia wspólników.”,

b) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:

„§ 11. Wspólnik lub wspólnicy reprezentujący co najmniej jedną

dwudziestą kapitału zakładowego mogą żądać umieszczenia określonych

spraw w porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników. Żądanie

takie należy złożyć na piśmie zarządowi najpóźniej na trzy tygodnie przed

terminem zgromadzenia wspólników. Zarząd wprowadza sprawy objęte

żądaniem wspólników do porządku obrad najbliższego zgromadzenia

wspólników i zawiadamia o tym wspólników zgodnie z art. 238.”,

c) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Umowa spółki może przyznać uprawnienia, o których mowa

w § 1 i § 11 wspólnikom reprezentującym niższy udział w kapitale

zakładowym.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 22/46

4) w art. 237:

a) w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli w terminie dwóch tygodni od dnia przedstawienia zarządowi

żądania, o którym mowa w art. 236 § 1, nadzwyczajne zgromadzenie

wspólników nie zostanie zwołane z porządkiem obrad zgodnym

z żądaniem, albo gdy w porządku obrad najbliższego zgromadzenia

wspólników nie zostaną zamieszczone sprawy, o których mowa

w art. 236 § 11, sąd rejestrowy może, po wezwaniu zarządu do złożenia

oświadczenia, upoważnić do zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia

wspólnika lub wspólników występujących z żądaniem.”,

b) w § 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„Wspólnik lub wspólnicy, na żądanie których zostało zwołane

zgromadzenie, mogą zwrócić się do sądu rejestrowego o zwolnienie

z obowiązku pokrycia kosztów nałożonych uchwałą zgromadzenia.”;

5) w art. 328 w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Dokument akcji powinien być opatrzony podpisem zarządu.”;

6) w art. 348 § 2–4 otrzymują brzmienie:

„§ 2. Uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są akcjonariusze,

którym przysługiwały akcje w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Statut

może upoważnić walne zgromadzenie do określenia dnia, według którego ustala

się listę akcjonariuszy uprawnionych do dywidendy za dany rok obrotowy (dzień

dywidendy). Dzień dywidendy nie może być wyznaczony później niż w terminie

dwóch miesięcy, licząc od dnia powzięcia uchwały, o której mowa

w art. 347 § 1. Uchwałę o wyznaczeniu dnia dywidendy podejmuje się na

zwyczajnym walnym zgromadzeniu.

§ 3. Dywidendę wypłaca się w dniu określonym w uchwale walnego

zgromadzenia. Jeżeli uchwała walnego zgromadzenia takiego dnia nie określa,

dywidenda jest wypłacana w dniu określonym przez radę nadzorczą.

§ 4. Zwyczajne walne zgromadzenie spółki publicznej ustala dzień

dywidendy oraz termin wypłaty dywidendy. Dzień dywidendy może być

wyznaczony na dzień przypadający nie wcześniej niż pięć dni i nie później niż

trzy miesiące od dnia powzięcia uchwały. Termin wypłaty dywidendy może być

wyznaczony w okresie kolejnych trzech miesięcy, licząc od dnia dywidendy.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 23/46

7) w art. 373 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przepisy § 1 i § 2 nie wyłączają ustanowienia prokury i nie

ograniczają praw prokurentów wynikających z przepisów o prokurze.”;

8) art. 377 otrzymuje brzmienie:

„Art. 377. W przypadku sprzeczności interesów spółki z interesami

członka zarządu, jego współmałżonka, krewnych i powinowatych do drugiego

stopnia oraz osób, z którymi jest powiązany osobiście, członek zarządu powinien

ujawnić sprzeczność interesów i wstrzymać się od udziału w rozstrzyganiu

takich spraw oraz może żądać zaznaczenia tego w protokole.”;

9) art. 5841 otrzymuje brzmienie:

„Art. 5841. Przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą

z chwilą wpisu do rejestru (dzień przekształcenia).”.

Art. 12. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U.

z 2015 r. poz. 1125 oraz z 2016 r. poz. 1165 i 1228) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 9 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:

„1b. Uzyskanie uprawnienia nie jest wymagane, gdy podmiot naprawiający

lub modernizujący świadczy taką usługę okazjonalnie i zastosuje właściwą

technologię naprawy lub modernizacji, uzgodnioną i nadzorowaną przez organ

właściwej jednostki dozoru technicznego.”;

2) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:

„Art. 15a. O ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej, w przypadku

zmiany eksploatującego urządzenie techniczne, nowy eksploatujący wstępuje we

wszystkie prawa i obowiązki poprzedniego eksploatującego wynikające

z decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, pod warunkiem że:

1) od ostatniego badania okresowego urządzenia technicznego nie

wprowadzono zmian dotyczących jego eksploatacji, które są określone

w warunkach technicznych dozoru technicznego;

2) nowy eksploatujący poinformuje organ jednostki dozoru technicznego

o zmianie eksploatującego urządzenie techniczne.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 24/46

3) po art. 55 dodaje się art. 55a–55d w brzmieniu:

„Art. 55a. 1. Prezes UDT może umorzyć w całości lub w części, odroczyć

lub rozłożyć na raty spłatę należności publicznoprawnych lub cywilnoprawnych

UDT, jeżeli spełniony będzie co najmniej jeden z warunków:

1) należności nie odzyskano w wyniku przeprowadzonego postępowania

likwidacyjnego albo upadłościowego;

2) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, które zostało udokumentowane, że

w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów

dochodzenia i egzekucji należności, lub postępowanie egzekucyjne okazało

się nieskuteczne;

3) łączna kwota należności od jednego podmiotu nie przekracza 100 zł;

4) nie można ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu dłużnika będącego

osobą fizyczną, albo dłużnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku, lub

pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych

przepisów, albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego,

których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku poprzedzającym

umorzenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” dla

celów naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;

5) egzekucja należności zagraża ważnym interesom dłużnika, w tym jego

egzystencji, lub zachodzi ważny interes publiczny;

6) dłużnik będący osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej został wykreślony z właściwego rejestru, przy

jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należności

UDT.

2. Termin spłaty całości lub części należności UDT może być odroczony

albo spłata całości lub części tych należności może być rozłożona na raty, jeżeli

ich egzekucja okresowo zagraża ważnym interesom dłużnika, w tym jego

egzystencji, przy czym istnieje uzasadnione przypuszczenie, że dłużnik te

należności w późniejszym terminie zwróci.

3. Umorzenie należności UDT, za które dłużnicy są odpowiedzialni

solidarnie, może nastąpić, jeżeli okoliczności uzasadniające umorzenie zachodzą

co do wszystkich dłużników.

27.11.2019

©Telksinoe s. 25/46

4. Umorzenie należności UDT, odroczenie lub rozłożenie na raty ich spłaty

następuje na wniosek dłużnika.

5. Prezes UDT może umorzyć należność bez wniosku dłużnika

w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4 i 6.

6. W przypadku gdy kwota podlegająca umorzeniu przekracza 5000 zł,

informacja o tym umorzeniu, obejmująca nazwę i siedzibę dłużnika będącego

osobą prawną lub imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania dłużnika będącego

osobą fizyczną, cel udzielenia pomocy finansowej, przyczynę oraz kwotę

umorzenia, jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów o dostępie do

informacji publicznej i jest niezwłocznie udostępniana w Biuletynie Informacji

Publicznej.

Art. 55b. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 55a ust. 4, zawiera

w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

oraz, o ile posiada, numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer

PESEL wnioskodawcy;

2) kwotę należności, z wyodrębnieniem odsetek;

3) podanie przyczyny ubiegania się o umorzenie całości lub części zadłużenia,

odroczenia lub rozłożenia na raty jego spłaty;

4) informację o aktualnej sytuacji majątkowej dłużnika;

5) informację, czy wnioskodawcy już umarzano należność UDT, odraczano

lub rozkładano na raty jej spłatę.

2. Wniosek o odroczenie, rozłożenie na raty spłaty lub częściowe

umorzenie należności, powinien zawierać także:

1) proponowane terminy i kwoty spłaty zadłużenia;

2) wskazanie źródeł pokrycia spłat zadłużenia w terminach, o których mowa

w pkt 1.

3. Do wniosków o umorzenie lub częściowe umorzenie, odroczenie lub

rozłożenie na raty spłaty należności wnioskodawca dołącza dokumenty

potwierdzające lub uzasadniające okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

4. Prezes UDT może zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie

dokumentów, o których mowa w ust. 3, w terminie 14 dni.

27.11.2019

©Telksinoe s. 26/46

5. W przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę terminu, o którym

mowa w ust. 4, wniosek nie podlega rozpatrzeniu.

6. Wniosek o odroczenie, rozłożenie na raty spłaty lub umorzenie

należności składa się w siedzibie UDT.

7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, wniesiony po upływie terminu

płatności należności, pozostawia się bez rozpoznania.

8. Nadanie wniosku u operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250,

1823 i 1948) jest równoznaczne ze złożeniem wniosku do Prezesa UDT.

Art. 55c. 1. Umorzenie należności UDT, odroczenie lub rozłożenie na raty

ich spłaty następuje na podstawie umowy zawartej między UDT a dłużnikiem,

z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 55a ust. 1 pkt 1–4 i 6.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) strony umowy;

2) przedmiot umowy;

3) termin realizacji umowy;

4) kwotę należności;

5) warunki spłaty pozostałej części należności – w przypadku umorzenia ich

w części;

6) warunki i terminy spłaty należności – w przypadku odroczenia lub

rozłożenia spłaty na raty.

3. W sprawach nieuregulowanych w umowie, o której mowa w ust. 1, mają

zastosowanie przepisy prawa cywilnego.

4. W przypadkach, o których mowa w art. 55a ust. 1 pkt 1–4 i 6, umorzenie

należności następuje w formie jednostronnego oświadczenia woli.

5. Przepisy ust. 1–4 oraz art. 55a i art. 55b stosuje się odpowiednio do

umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłaty odsetek od tych należności

oraz do umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat innych należności

ubocznych.

27.11.2019

©Telksinoe s. 27/46

Art. 55d. 1. Prezes UDT może udzielać określonych w art. 55a ust. 1 ulg

w spłacie należności UDT, które:

1) nie stanowią pomocy publicznej;

2) stanowią pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub

rybołówstwie – w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio

obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy

w ramach zasady de minimis;

3) stanowią pomoc publiczną:

a) mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami

żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi,

b) mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce,

c) zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której

dopuszczalność została określona przez właściwe organy Unii

Europejskiej, udzielaną na przeznaczenia inne niż wymienione

w lit. a i b.

2. W przypadku pomocy publicznej określonej w ust. 1 pkt 3 lit. a i b ulgi,

o których mowa w art. 55a ust. 1, mogą być udzielane, jeżeli w przepisach

odrębnych zostały określone szczegółowe warunki udzielania tej pomocy

zapewniające jej zgodność z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

3. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, przeznaczenia

pomocy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. c, udzielanej w formie ulg w spłacie

zobowiązań z tytułu należności UDT, o których mowa w art. 55a ust. 1, oraz

szczegółowe warunki udzielania tych ulg, mając na uwadze dopuszczalność

i warunki udzielania pomocy państwa określone przez właściwe organy Unii

Europejskiej.”;

4) w art. 61 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Przepisy art. 55 ust. 2 i 3, art. 55a–55d, art. 56 ust. 2, art. 57 oraz art. 59–

60 stosuje się odpowiednio.”.

27.11.2019

©Telksinoe s. 28/46

Art. 13. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2016 r. poz. 672, z późn. zm.5)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 286 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„1. Podmiot korzystający ze środowiska w terminie, o którym mowa

w art. 285 ust. 2 i 4, przedkłada marszałkowi województwa wykaz zawierający

informacje i dane, o których mowa w art. 287, wykorzystane do ustalenia

wysokości opłat oraz wysokość tych opłat, z zastrzeżeniem art. 289 ust. 1.

1a. Podmiot korzystający ze środowiska, odprowadzający ścieki

pochodzące z chowu lub hodowli ryb innych niż łososiowate lub innych

organizmów wodnych, przekazuje informacje do końca miesiąca następującego

po zakończeniu okresu, o którym mowa w art. 287 ust. 1 pkt 5, z zastrzeżeniem

art. 289 ust. 1.”;

2) (uchylony)

3) w art. 288 w ust. 1:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska, będąc do tego obowiązanym:”,

b) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) nie przedłożył wykazu zawierającego informacje i dane o zakresie

korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, wykazu,

o którym mowa w art. 286 ust. 5 – marszałek województwa wymierza

opłatę, w drodze decyzji, na podstawie własnych ustaleń lub wyników

kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;”,

c) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przedłożył wykaz zwierający informacje i dane o zakresie korzystania

ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, ale zamieścił w nim

informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia – marszałek

województwa wymierza, w drodze decyzji, na podstawie własnych

ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska, opłatę w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą

należną a wynikającą z wykazu;”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 903,

1250, 1427, 1933 i 1991.

27.11.2019

©Telksinoe s. 29/46

4) w art. 289 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Nie wnosi się opłat z tytułu tych rodzajów korzystania ze środowiska

spośród wymienionych w art. 273 ust. 1, których roczna wysokość wnoszona na

rachunek urzędu marszałkowskiego nie przekracza 800 zł. W przypadku gdy

roczna wysokość opłaty z tytułu każdego z rodzajów korzystania ze środowiska

spośród wymienionych w art. 273 ust. 1 nie przekracza 100 zł, nie przedkłada się

także wykazów i informacji, o których mowa w art. 286 ust. 1 i 1a.”.

Art. 14. W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym

z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1242,

1442, 1807 i 1948) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Art. 34. 1. Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na

ubezpieczenie wypadkowe na cały rok składkowy w wysokości 150% stopy

procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych, jeżeli płatnik składek

nie przekaże informacji, o której mowa w art. 31 ust. 6, albo korekty tej

informacji w terminie 14 dni od otrzymania wezwania Zakładu, a stopa

procentowa ustalona na podstawie nieprawidłowych danych przekazanych przez

płatnika składek lub wykazywana przez płatnika składek w dokumentach

rozliczeniowych była zaniżona w stosunku do ustalonej na podstawie

prawidłowych danych.

2. Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na

ubezpieczenie wypadkowe na cały rok składkowy w wysokości 150% stopy

procentowej ustalonej zgodnie z przepisami ustawy płatnikom składek, o których

mowa w art. 28 ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2, którzy w danym roku składkowym

wykazywali w dokumentach rozliczeniowych zaniżoną stopę procentową i nie

złożyli dokumentów rozliczeniowych korygujących w terminie 14 dni od

otrzymania wezwania Zakładu.

3. W przypadku zaniżenia wysokości stopy procentowej składki na

ubezpieczenie wypadkowe płatnik składek zobowiązany jest złożyć dokumenty

rozliczeniowe korygujące i opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę.

W przypadku zawyżenia wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie

wypadkowe płatnik składek zobowiązany jest złożyć dokumenty rozliczeniowe

korygujące.”;

27.11.2019

©Telksinoe s. 30/46

2) po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:

„Art. 34a. W przypadku złożenia informacji, o której mowa

w art. 31 ust. 6, lub jej korekty, albo sporządzenia tej informacji przez Zakład

z urzędu, Zakład ustala stopę procentową składki na cały rok składkowy

w wysokości stopy procentowej ustalonej na podstawie danych zawartych

w informacji.”.

Art. 15. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948 i 1997) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10a dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:

„5. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zastosowania się

przedsiębiorcy do utrwalonej praktyki interpretacyjnej właściwego organu

administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej.

6. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w ust. 5,

rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których

wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz

składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, dominujące w wydawanych

w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych oraz w takim

samym stanie prawnym – w trakcie danego okresu rozliczeniowego oraz

w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego –

interpretacjach.”;

2) po art. 10a dodaje się art. 10b w brzmieniu:

„Art. 10b. 1. Organ administracji publicznej lub państwowa jednostka

organizacyjna niezwłocznie zamieszczają w Biuletynie Informacji Publicznej, na

swoich stronach podmiotowych, interpretacje, o których mowa w art. 10, po

usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane

w treści interpretacji.

2. W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności interpretacji,

o której mowa w art. 10, organ administracji publicznej lub państwowa jednostka

organizacyjna niezwłocznie usuwają interpretację z Biuletynu Informacji

Publicznej, z zamieszczeniem adnotacji o przyczynie usunięcia.

3. W przypadku zmiany interpretacji, o której mowa w art. 10, organ

administracji publicznej lub państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie

zamieszczają w Biuletynie Informacji Publicznej, na swoich stronach

27.11.2019

©Telksinoe s. 31/46

podmiotowych, zmienioną interpretację, z zamieszczeniem adnotacji

o przyczynie zmiany.”;

3) w art. 14a ust. 1d otrzymuje brzmienie:

„1d. Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników prowadzący działalność

gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy może zawiesić wykonywanie

działalności gospodarczej na okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki

nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do zakończenia roku kalendarzowego,

w którym dziecko kończy 6. rok życia, a w przypadku dziecka, które z powodu

stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu

niepełnosprawności wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność

gospodarczą, na okres do 6 lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko

18. roku życia.”;

4) w art. 25:

a) w ust. 1:

– pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy, o ile taki

numer został nadany oraz informacje o jego unieważnieniu lub

uchyleniu;”,

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi jest

wykonywana działalność gospodarcza, w tym adres głównego

miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został

utworzony; dane te są zgodne z oznaczeniami kodowymi

przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału

terytorialnego kraju, o ile to w danym przypadku możliwe;”,

– pkt 14 otrzymuje brzmienie:

„14) informacja o ogłoszeniu upadłości, ukończeniu tego postępowania

oraz dane syndyka;”,

– pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15) informacja o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego,

o ukończeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo

o uprawomocnieniu się postanowienia o zatwierdzeniu układu

w postępowaniu o zatwierdzenie układu oraz dane nadzorcy lub

zarządcy;”,

27.11.2019

©Telksinoe s. 32/46

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Wraz z wnioskiem o wpis do CEIDG, z wyjątkiem wniosku

o wykreślenie przedsiębiorcy, składa się oświadczenie o:

1) braku orzeczonych – wobec osoby, której wpis dotyczy – zakazów,

o których mowa w ust. 1 pkt 16–18,

2) posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, których adresy,

określone w ust. 1 pkt 5, podlegają wpisowi do CEIDG

– pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”;

5) w art. 33a ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wezwanie, o którym mowa w art. 35 ust. 1a, obejmujące swoją treścią

żądanie dokonania zmiany wpisu do CEIDG w zakresie adresu do doręczeń,

doręcza się na adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza,

jeżeli są inne niż adres do doręczeń.”;

6) w art. 35:

a) ust. 2b otrzymuje brzmienie:

„2b. Na wniosek osoby, której dane adresowe zostały dopisane do

CEIDG bez posiadania przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do

nieruchomości, której adres dotyczy, po dokonaniu wykreślenia, o którym

mowa w ust. 2a, lub po dokonaniu zmiany, o której mowa w ust. 1a, dane te

nie są publikowane w CEIDG.”,

b) po ust. 2b dodaje się ust. 2c i 2d w brzmieniu:

„2c. Na wniosek osoby, która posiadała tytuł prawny do

nieruchomości w okresie, w którym dane adresowe tej nieruchomości

wpisane były do CEIDG, a następnie zostały zmienione przez osobę

uprawnioną w innym trybie, niż wynikający z ust. 1a, dane te mogą nie być

publikowane w CEIDG.

2d. Rozstrzygnięcie w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 2c,

minister właściwy do spraw gospodarki podejmuje w drodze decyzji

administracyjnej.”;

7) w art. 37 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w art. 25 ust. 1, z wyjątkiem numeru PESEL, daty urodzenia oraz danych

kontaktowych, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 6, w przypadku gdy,

27.11.2019

podając je, osoba uprawniona sprzeciwiła się ich udostępnianiu

w CEIDG;”;

8) w art. 39:

a) uchyla się ust. 2,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 do ponownego

wykorzystywania danych CEIDG stosuje się przepisy ustawy z dnia

25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora

publicznego (Dz. U. poz. 352).”;

9) art. 73 otrzymuje brzmienie:

„Art. 73. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wykreśla wpis

przedsiębiorcy w rejestrze na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji

o zgonie przedsiębiorcy lub po uzyskaniu informacji z CEIDG albo z Krajowego

Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.”;

10) po art. 78 dodaje się art. 78a w brzmieniu:

„Art. 78a. 1. Kontrole planuje się i przeprowadza po uprzednim dokonaniu

analizy prawdopodobieństwa naruszenia prawa w ramach wykonywania

działalności gospodarczej. Analiza obejmuje identyfikację obszarów

podmiotowych i przedmiotowych, w których ryzyko naruszenia przepisów jest

największe. Sposób przeprowadzenia analizy określa organ kontroli lub organ

nadrzędny.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do kontroli:

1) w przypadku gdy organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie:

a) zagrożenia życia lub zdrowia,

b) popełnienia przestępstwa lub wykroczenia,

c) popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego,

d) innego naruszenia prawnego zakazu lub niedopełnienia prawnego

obowiązku

– w wyniku wykonywania tej działalności;

27.11.2019

2) działalności przedsiębiorców w zakresie objętym nadzorem, o którym

mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem

finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 174, z późn. zm.6));

3) w przypadku gdy jest ona niezbędna do przeprowadzenia postępowania

w celu sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych organu lub

wykonania decyzji nakazujących usunięcie naruszeń prawa, w związku z

przeprowadzoną kontrolą.

3. Organ kontroli zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej

stronie podmiotowej ogólny schemat tych procedur kontroli, które wynikają

z przepisów powszechnie obowiązującego prawa.”;

11) w art. 79 po ust. 5 dodaje się ust. 5a–5e w brzmieniu:

„5a. Czynności kontrolne związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem

oględzin, w tym pojazdów, lub dokonywaniem pomiarów, mogą być

przeprowadzane przed upływem terminu 7 dni, o którym mowa w ust. 4.

5b. Czynności związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem oględzin

nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego, natomiast czynności związane

z dokonywaniem pomiarów nie mogą przekraczać kolejnych 24 godzin

liczonych od chwili rozpoczęcia tych czynności.

5c. Oględziny nie mogą dotyczyć treści dokumentów.

5d. Z czynności związanych z pobieraniem próbek lub dokonywaniem

oględzin, w tym pojazdów, lub dokonywaniem pomiarów sporządza się protokół.

5e. W przypadku podejmowania czynności kontrolnych, o których mowa

w ust. 5a, zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli może być doręczone

kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej, a w razie nieobecności

kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, zawiadomienie może być

doręczone zarządzającemu w imieniu kontrolowanego zakładem lub inną

wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa lub kierownikowi wyodrębnionej

komórki organizacyjnej przedsiębiorstwa. Przepisy art. 79a ust. 1 i 9 stosuje się

odpowiednio.”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 615, 888,

996, 1823, 1948 i 1997.

27.11.2019

12) w art. 81a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku wszczęcia kontroli przedsiębiorca jest obowiązany

niezwłocznie okazać kontrolującemu książkę kontroli, o której mowa

w art. 81 ust. 1, prowadzoną w postaci:

1) papierowej – przez udostępnienie jej oryginału albo kopii odpowiednich jej

fragmentów, albo

2) elektronicznej – przez zapewnienie dostępu przy użyciu urządzenia

pozwalającego na zapoznanie się z jej treścią i dokonanie wpisu albo

wykonanie wydruków z systemu informatycznego, w którym prowadzona

jest książka kontroli, poświadczonych przez przedsiębiorcę za zgodność

z wpisem w książce kontroli.”;

13) w art. 82 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

„2a) przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i prowadzenie

więcej niż jednej kontroli;”;

14) po art. 83a dodaje się art. 83b w brzmieniu:

„Art. 83b. 1. Organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w przypadku gdy

ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą

przeprowadzoną przez ten sam organ.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy:

1) kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą;

2) ponowna kontrola ma na celu przeciwdziałanie zagrożeniu życia lub

zdrowia;

3) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania

w sprawie stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia, uchylenia

lub zmiany decyzji ostatecznej lub wznowienia postępowania w sprawie

zakończonej decyzją ostateczną;

4) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania

w związku z uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności decyzji przez sąd

administracyjny;

5) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania w celu

sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych organu lub wykonania

decyzji lub postanowień nakazujących usunięcie naruszeń prawa,

w związku z przeprowadzoną kontrolą;

27.11.2019

6) ponowna kontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania

związanego ze złożeniem korekty rozliczenia objętego uprzednio

zakończoną kontrolą;

7) organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie, że uprzednio

zakończona kontrola została przeprowadzona z naruszeniem prawa

mającym wpływ na wynik kontroli lub dowody, na których podstawie

ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe

lub protokół kontroli został sporządzony w wyniku przestępstwa;

8) po sporządzeniu protokołu kontroli z poprzedniej kontroli wyszły na jaw

istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nieznane

organowi kontroli w chwili przeprowadzenia kontroli, w tym wskazujące

na wystąpienie nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2016 r. poz.

710, z późn. zm.7));

9) przedsiębiorca prowadzi działalność w zakresie objętym nadzorem,

o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze

nad rynkiem finansowym.”;

15) w art. 84a pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) kontrolą przemieszczających się środków transportu, osób z nich

korzystających oraz towarów nimi przewożonych, na podstawie ustawy

z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawy z dnia 3 lipca

2002 r. – Prawo lotnicze, ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie

kolejowym, ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin oraz ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej;”;

16) w art. 84c po ust. 15 dodaje się ust. 15a i 15b w brzmieniu:

„15a. W razie przewlekłości czynności kontrolnych, po wydaniu

postanowienia w przedmiocie zażalenia, o którym mowa w ust. 10,

przedsiębiorca może wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe

prowadzenie kontroli. Wniesienie skargi nie wstrzymuje czynności kontrolnych.

15b. Do skargi, o której mowa w ust. 15a, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 846, 960,

1052, 1206, 1228, 1579, 1948 i 2024.

27.11.2019

administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846, 996, 1579, 1948 i 2103)

dotyczące skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.”.

Art. 16. W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze

Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1310, 1948 i 1955) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 33 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Kontrola powinna być ukończona w terminie 3 miesięcy.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres kontroli może być

przedłużony na dalszy czas oznaczony przez Szefa CBA, nie dłuższy jednak niż

o 6 miesięcy.”;

2) art. 46a otrzymuje brzmienie:

„Art. 46a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się

przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej, z wyłączeniem art. 78a.”.

Art. 17. W ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami

gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2015 r. poz. 2273 i 2278 oraz

z 2016 r. poz. 266 i 542) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 56 wprowadzającym zmiany w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 672, z późn. zm.8)):

a) pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) art. 285 otrzymuje brzmienie:

„Art. 285. 1. Opłatę ustala się według stawek

obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska

miało miejsce.

2. Podmiot korzystający ze środowiska wnosi opłatę za dany

rok kalendarzowy do dnia 31 marca następnego roku.

3. Opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza

ustala się na podstawie wielkości rocznej rzeczywistej emisji,

określonej w raporcie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 903,

1250, 1427, 1933 i 1991.

27.11.2019

z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji.

4. W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym na

składowisku odpadów umieszczono odpady oraz wydobyto

z niego odpady tego samego rodzaju, podmiot korzystający ze

środowiska wnosi opłatę do dnia 31 marca następnego roku.”;”,

b) po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) art. 286 otrzymuje brzmienie:

„Art. 286. 1. Podmiot korzystający ze środowiska

w terminie, o którym mowa w art. 285 ust. 2 i 4, przedkłada

marszałkowi województwa wykaz zawierający informacje i dane,

o których mowa w art. 287, wykorzystane do ustalenia wysokości

opłat oraz wysokość tych opłat, z zastrzeżeniem art. 289 ust. 1.

2. Do zobowiązań z tytułu opłat za korzystanie ze

środowiska stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli wynikają

one z wykazu o wysokości należnych opłat.

3. Podmiot korzystający ze środowiska, wprowadzający

gazy lub pyły do powietrza, przedkłada marszałkowi

województwa wykaz sporządzony na podstawie informacji

zawartych w raporcie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy

z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji, uwzględniający informacje

o rodzajach substancji wprowadzonych do powietrza, wielkości

emisji oraz wysokości opłat za wprowadzanie gazów i pyłów do

powietrza uiszczonych za poprzedni rok kalendarzowy,

z zastrzeżeniem art. 289 ust. 1.

4. Informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w ust. 3,

stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

5. Wykaz, na podstawie którego ustalono opłaty za

składowanie odpadów, marszałek województwa przekazuje

niezwłocznie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta

właściwemu ze względu na miejsce składowania odpadów.

27.11.2019

6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze

rozporządzenia, wzory wykazów zawierających informacje i dane

o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych

opłat i sposób przedstawiania tych informacji i danych,

uwzględniając w szczególności wymaganie, aby formularz

wykazu zawierał:

1) zbiorcze zestawienie informacji o zakresie wprowadzania

gazów lub pyłów do powietrza oraz składowania odpadów;

2) pouczenie, że zawarte w wykazie informacje o wysokości

należnych opłat stanowią podstawę do wystawienia tytułu

wykonawczego.

7. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, zostaną

ustalone:

1) forma wykazu;

2) zawartość wykazu;

3) układ wykazu;

4) wymagane techniki przedkładania wykazu.

8. Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r.

o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych

substancji, w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego

przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska

informacje o rodzajach substancji wprowadzonych do powietrza,

wielkości emisji oraz wysokości opłat za wprowadzanie gazów

i pyłów do powietrza uiszczonych za poprzedni rok kalendarzowy

sporządzone na podstawie raportów, o których mowa

w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie

zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji,

niezbędne do prowadzenia wojewódzkiej bazy informacji

o korzystaniu ze środowiska.”;”,>

27.11.2019

c) po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:

„10a) w art. 289 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy roczna wysokość opłaty z tytułu każdego z rodzajów

korzystania ze środowiska spośród wymienionych w art. 273 ust. 1 nie

przekracza 100 zł nie przedkłada się także wykazów i informacji,

o których mowa w art. 286 ust. 1, 2 i 5.”;”;

2) w art. 60a uchyla się ust. 2;

3) w art. 61 wyrazy „art. 286 ust. 10” zastępuje się wyrazami „art. 286 ust. 6”;

4) w art. 62 wyrazy „z wyjątkiem art. 56 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem”

zastępuje się wyrazami „z wyjątkiem art. 56 pkt 7, 7a i 10a, które wchodzą

w życie z dniem”.

Art. 18. W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1863 i 1948) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przepisów ustawy w zakresie:

1) uzyskania wymaganych poziomów odzysku i recyklingu odpadów

opakowaniowych, w tym dotyczących opłaty produktowej, oraz

dokumentów potwierdzających recykling lub inny niż recykling proces

odzysku odpadów opakowaniowych, eksport odpadów opakowaniowych

i wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych,

2) obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, o których

mowa w art. 19 ust. 1, oraz obowiązku dotyczącego sprawozdań

o wysokości środków przeznaczonych na publiczne kampanie edukacyjne

– nie stosuje się do przedsiębiorców wprowadzających produkty

w opakowaniach, którzy w danym roku kalendarzowym wprowadzili do obrotu

produkty w opakowaniach o łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg,

z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1.”;

2) w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty

produktowej, obliczanej z zastosowaniem maksymalnej stawki opłaty

27.11.2019

produktowej dla opakowań, o której mowa w art. 35 ust. 1, oraz 2% wartości

netto opakowań, o których mowa w art. 19 ust. 4.”.

Art. 19. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej (Dz. U. poz. 1947) w art. 94 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W zakresie nieuregulowanym do kontroli celno-skarbowej przepisy

art. 3e, art. 12, art. 102 § 3, art. 135, art. 138, art. 139 § 4, art. 140 § 2, art. 141–

143, art. 165b, art. 165c, art. 175–177, rozdziałów 1, 2, 3a, 5, 6, 10 i 11,

z wyjątkiem art. 182–185, art. 189 § 3, art. 190 § 1, art. 193 § 6–8, art. 198

i art. 200, rozdziałów 14, 16, 22 i 23 działu IV, działu VI, z wyjątkiem art. 282b,

art. 282c, art. 283 § 1–3, art. 284a § 1, art. 284b, art. 285a, art. 286 § 1 i 2,

art. 287 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3–5, art. 288, art. 290 § 1 i § 2 pkt 1–7, art. 290b,

art. 291, art. 291c i art. 292, oraz działu VII Ordynacji podatkowej stosuje się

odpowiednio.”.

Art. 20. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę

o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 38:

a) w pkt 3 w lit. c, § 2b otrzymuje brzmienie:

„§ 2b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem

podatkowym – jako organ właściwy w sprawach, o których mowa

w art. 14a § 1.”,

b) w pkt 5 w lit. a, § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do

zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez

organy podatkowe, w szczególności:

1) dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje

ogólne),

2) wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego

dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe)

– przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.”,

27.11.2019

c) w pkt 7, art. 14da otrzymuje brzmienie:

„Art. 14da. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może

z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub objaśnienia podatkowe,

jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności

orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej.”,

d) pkt 10 otrzymuje brzmienie:

„10) w art. 14n:

a) w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) uchylenia interpretacji indywidualnej – na podstawie art. 14e

§ 1a pkt 3;”,

b) w § 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej

Administracji Skarbowej – stosuje się odpowiednio przepisy

art. 14k i art. 14m”;”;

2) w art. 44 w pkt 5 lit. a i b otrzymują brzmienie:

„a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Dane zgromadzone na koncie ubezpieczonego, o których mowa

w art. 40, i na koncie płatnika składek, o których mowa w art. 45, mogą być

udostępniane sądom, prokuratorom, organom podatkowym, Państwowej

Inspekcji Pracy, Straży Granicznej, komornikom sądowym, organom

egzekucyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599,

z późn. zm.9)), ośrodkom pomocy społecznej, powiatowym centrom pomocy

rodzinie, publicznym służbom zatrudnienia, Komisji Nadzoru Finansowego,

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w zakresie koniecznym do

rozstrzygania spraw prowadzonych na podstawie art. 34 oraz art. 35 ustawy

z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz

wojewodzie i Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców w zakresie

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,

1228, 1244, 1579, 1860 i 1948.

27.11.2019

prowadzonych postępowań dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwzględnieniem przepisów

dotyczących ochrony danych osobowych.”,

b) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3,

udostępnia się bezpłatnie sądom, prokuratorom, organom podatkowym,

Państwowej Inspekcji Pracy, Straży Granicznej, ośrodkom pomocy

społecznej, powiatowym centrom pomocy rodzinie, publicznym służbom

zatrudnienia, Komisji Nadzoru Finansowego, ministrowi właściwemu do

spraw gospodarki w zakresie koniecznym do rozstrzygania spraw

prowadzonych na podstawie art. 34 oraz art. 35 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej, wojewodzie i Szefowi Urzędu do

Spraw Cudzoziemców w zakresie prowadzonych postępowań dotyczących

legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w zakresie

wynikającym z ust. 3a, a także – w zakresie niezbędnym do realizacji

świadczeń rodzinnych – wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.”,”;

3) w art. 90 w pkt 3 w lit. b, pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) kontrolą przemieszczających się środków transportu, osób z nich

korzystających oraz towarów nimi przewożonych, na podstawie ustawy

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, ustawy

z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawy z dnia 3 lipca

2002 r. – Prawo lotnicze, ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie

kolejowym oraz ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin;”;

4) po art. 206 dodaje się art. 206a w brzmieniu:

„Art. 206a. Przy ustalaniu utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów

Krajowej Administracji Skarbowej, o której mowa w art. 14n § 4 pkt 2 ustawy

zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia się

również interpretacje indywidualne wydane do dnia 28 lutego 2017 r. przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.”.

27.11.2019

Art. 21. Przepis art. 115 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się do terminów, które nie upłynęły przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Art. 22. 1. Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie upłynął termin na

wydanie świadectwa pracy zgodnie z art. 97 § 11 ustawy zmienianej w art. 2,

w brzmieniu dotychczasowym, pracodawca wydaje pracownikowi świadectwo pracy

za zakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy okresy zatrudnienia, za które

dotychczas nie wydano świadectwa pracy, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

2. Przed upływem terminu 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, pracownik może

żądać wydania świadectwa pracy za zakończone w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy okresy zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy.

Pracodawca jest obowiązany wydać świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia

pisemnego wniosku pracownika w tej sprawie.

3. Do wydania świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem

stosunku pracy zawartego na podstawie umowy o pracę na okres próbny lub na czas

określony trwającej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy

art. 97 § 1–13 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 23. Do umów o współodpowiedzialności materialnej, trwających w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 125 § 1 zdanie drugie ustawy

zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 24. Do terminów określonych w art. 264 ustawy zmienianej w art. 2, które

nie upłynęły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 264

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 25. Do postępowań w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 29 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 3.

Art. 26. 1. W sprawach, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 5,

wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w tym do

zgłoszeń i zawiadomień, o których mowa w art. 30, art. 31, art. 54 i art. 71 ustawy

zmienianej w art. 5, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie niniejszej

27.11.2019

ustawy nie upłynął termin do wniesienia sprzeciwu, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

2. W sprawach, o których mowa w art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienianej

w art. 5, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

3. Inwestor, który w trybie art. 37a ustawy zmienianej w art. 5 złożył wniosek

o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, o którym

mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu

dotychczasowym, przed upływem terminu, w którym obiekt ten, zgodnie

z dotychczasowymi przepisami, powinien być rozebrany lub przeniesiony w inne

miejsce, w przypadku gdy budowa została rozpoczęta przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, może powstrzymać się od rozbiórki lub przeniesienia w inne

miejsce tego obiektu do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pozwolenia

na budowę.

Art. 27. Zawiadomienia, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 6 oraz art. 24a ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 i 2048), dotyczące roku 2017, składa się

w terminie do dnia 31 stycznia 2017 r.

Art. 28. Do ogólnych wyjaśnień przepisów prawa podatkowego dotyczących

stosowania tych przepisów, wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

i zamieszczonych zgodnie z zasadami określonymi w art. 14i § 1a ustawy zmienianej

w art. 8, stosuje się przepisy art. 14n § 4–6 ustawy zmienianej w art. 8, z tym że

w przypadku, o którym mowa w art. 14n § 6 ustawy zmienianej w art. 8, ogólne

wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego uznaje się za utrwaloną praktykę

interpretacyjną, o której mowa w art. 14n § 4 pkt 2 tej ustawy, od dnia wskazanego

przy ich zamieszczaniu.

Art. 29. Przepis art. 14n § 4 ustawy zmienianej w art. 8 ma zastosowanie do

okresów rozliczeniowych rozpoczynających się od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Art. 30. Do naliczania odsetek za zwłokę w postępowaniach podatkowych

wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

27.11.2019

się przepisy art. 54 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Art. 31. Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 34 ustawy

zmienianej w art. 14, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosuje się art. 34 ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Art. 32. 1. Organy administracji publicznej i państwowe jednostki organizacyjne

w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zamieszczą

w Biuletynie Informacji Publicznej na swoich stronach podmiotowych interpretacje,

o których mowa w art. 10 ustawy zmienianej w art. 15, wydane w okresie 12 miesięcy

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, po usunięciu danych identyfikujących

wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji.

2. Do interpretacji zamieszczonych zgodnie z ust. 1 stosuje się przepis art. 10b

ustawy zmienianej w art. 15.

Art. 33. Kontrolę przedsiębiorcy, wszczętą na podstawie przepisów ustawy

zmienianej w art. 15, prowadzi się według przepisów obowiązujących w dniu jej

wszczęcia. Czynności kontrolne dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy

zachowują ważność.

Art. 34. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9a

ust. 4 oraz art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 7, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9a ust. 4 oraz

art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 7.

2. Legitymacje, o których mowa w art. 9a ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 pkt 3 ustawy

zmienianej w art. 7, wydane przed dniem wejścia w życie art. 7, zachowują ważność.

Art. 35. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem:

1) art. 14 oraz art. 15 pkt 4 lit. a tiret trzecie i czwarte, które wchodzą w życie

z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

2) art. 13 pkt 3 lit. b oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

3) art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.

27.11.2019