Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 299

©Telksinoe s. 1/49

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 299, 615, 1948.

U S T A W A

z dnia 16 listopada 2000 r.

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady oraz tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy,

przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, stosowania szczególnych środków

ograniczających przeciwko osobom, grupom i podmiotom oraz obowiązki

podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym w zakresie gromadzenia

i przekazywania informacji.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) instytucji obowiązanej – rozumie się przez to:

a) oddziały instytucji kredytowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.2)),

b) instytucje finansowe mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, oddziały instytucji finansowych niemających siedziby na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,

c) banki krajowe, oddziały banków zagranicznych, w rozumieniu ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania

z systemu finansowego w celu prania pieniędzy (Dz. Urz. WE L 166 z 28.06.1991);

2) dyrektywy 2001/97/WE z dnia 4 grudnia 2001 r. zmieniającej dyrektywę 91/308/EWG

w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy –

Deklaracja Komisji (Dz. Urz. WE L 344 z 18.12.2001).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie

– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 559,

978, 1166, 1223, 1260, 1311, 1348, 1357, 1513, 1634, 1830, 1844, 1854, 1864 i 2281.

2017-02-22

©Telksinoe s. 2/49

d) Narodowy Bank Polski – w zakresie, w jakim prowadzi rachunki

bankowe dla osób prawnych, sprzedaż monet, banknotów i numizmatów

przeznaczonych na cele kolekcjonerskie oraz na inne cele, skup złota

i wymianę zniszczonych środków płatniczych na podstawie ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U.

z 2013 r. poz. 908 i 1036 oraz z 2015 r. poz. 855 i 1513),

e) krajowe instytucje pieniądza elektronicznego, oddziały unijnych

instytucji pieniądza elektronicznego, oddziały zagranicznych instytucji

pieniądza elektronicznego, agentów rozliczeniowych, krajowe instytucje

płatnicze, biura usług płatniczych, oddziały unijnych instytucji

płatniczych oraz działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

agentów tych podmiotów w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916 oraz z

2015 r. poz. 1764, 1830 i 1893),

f) firmy inwestycyjne, banki powiernicze, w rozumieniu ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r.

poz. 94, z późn. zm.3)),

g) zagraniczne osoby prawne prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej działalność maklerską oraz towarowe domy maklerskie

w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach

towarowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 197, z późn. zm.4)) oraz spółki

handlowe, o których mowa w art. 50a tej ustawy,

h) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. – w zakresie, w jakim

prowadzi rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze,

i) podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych, zakładów

wzajemnych i gier na automatach,

j) zakłady ubezpieczeń w zakresie ubezpieczeń na życie, w tym

ubezpieczycieli krajowych, główne oddziały ubezpieczycieli z państwa

niebędącego członkiem Unii Europejskiej, oddziały ubezpieczycieli

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 586,

z 2015 r. poz. 73, 978, 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i 1890 oraz z 2016 r.

poz. 65.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 478,

1223, 1260, 1505 i 1618 oraz z 2016 r. poz. 178.

2017-02-22

©Telksinoe s. 3/49

z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, pośredników

ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczeń na życie, chyba że za ich

działania odpowiedzialność ponosi ubezpieczyciel,

k) fundusze inwestycyjne, alternatywne spółki inwestycyjne, towarzystwa

funduszy inwestycyjnych i zarządzających ASI w rozumieniu ustawy

z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 157,

z późn. zm.5)),

l) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajową

Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową,

m) operatorów pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada

2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830),

n) notariuszy – w zakresie czynności notarialnych dotyczących obrotu

wartościami majątkowymi, adwokatów wykonujących zawód, radców

prawnych wykonujących zawód poza stosunkiem pracy w urzędach

obsługujących organy administracji rządowej i jednostkach samorządu

terytorialnego, prawników zagranicznych świadczących pomoc prawną

poza stosunkiem pracy, biegłych rewidentów wykonujących zawód,

doradców podatkowych wykonujących zawód,

o) podmioty prowadzące działalność w zakresie usługowego prowadzenia

ksiąg rachunkowych,

p) podmioty prowadzące działalność w zakresie wymiany walut,

q) przedsiębiorców prowadzących: domy aukcyjne, antykwariaty,

działalność factoringową, działalność w zakresie obrotu metalami lub

kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi, sprzedaży komisowej lub

pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,

r) fundacje,

s) stowarzyszenia posiadające osobowość prawną, utworzone na podstawie

ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U.

z 2015 r. poz. 1393 i 1923) oraz przyjmujące płatności w gotówce

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 73,

978, 1260, 1357, 1634 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615.

2017-02-22

©Telksinoe s. 4/49

o wartości równej lub przekraczającej równowartość 15 000 euro,

również w drodze więcej niż jednej operacji,

t) przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584,

z późn. zm.6)), przyjmujących płatności za towary w gotówce o wartości

równej lub przekraczającej równowartość 15 000 euro, również gdy

należność za określony towar jest dokonywana w drodze więcej niż

jednej operacji,

u) (uchylona)

v) spółkę prowadzącą giełdę i spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy –

w zakresie prowadzenia platformy aukcyjnej, o której mowa w art. 3

pkt 10a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi;

1a) beneficjencie rzeczywistym – rozumie się przez to:

a) osobę fizyczną lub osoby fizyczne, które są właścicielami osoby prawnej

lub sprawują kontrolę nad klientem albo mają wpływ na osobę fizyczną,

w imieniu której przeprowadzana jest transakcja lub prowadzona jest

działalność,

b) osobę fizyczną lub osoby fizyczne, które są udziałowcami lub

akcjonariuszami lub posiadają prawo głosu na zgromadzeniu

wspólników w wysokości powyżej 25% w tej osobie prawnej, w tym za

pomocą pakietów akcji na okaziciela, z wyjątkiem spółek, których

papiery wartościowe są w obrocie zorganizowanym, podlegających lub

stosujących przepisy prawa Unii Europejskiej w zakresie ujawniania

informacji, a także podmiotów świadczących usługi finansowe na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo państwa

równoważnego – w przypadku osób prawnych,

c) osobę fizyczną lub osoby fizyczne, które sprawują kontrolę nad co

najmniej 25% majątku – w przypadku podmiotów, którym powierzono

administrowanie wartościami majątkowymi oraz rozdzielanie takich

wartości, z wyjątkiem podmiotów wykonujących czynności, o których

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65.

2017-02-22

©Telksinoe s. 5/49

mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi;

1b) podmiocie świadczącym usługi finansowe – rozumie się przez to instytucję

obowiązaną lub inną instytucję, która posiada siedzibę poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzi we własnym imieniu i na własny

rachunek, na podstawie zezwolenia właściwego państwowego organu nadzoru

nad takim podmiotem, działalność polegającą na:

a) przyjmowaniu depozytów lub innych wartości majątkowych

powierzonych pod tytułem zwrotnym,

b) udzielaniu kredytów,

c) zawieraniu umów leasingu finansowego,

d) udzielaniu gwarancji i poręczeń,

e) obrocie na własny rachunek lub na rachunek klienta instrumentami rynku

pieniężnego, dewizami, opcjami i terminowymi umowami na

instrumenty finansowe typu futures,

f) uczestniczeniu w emisji instrumentów finansowych i świadczeniu usług

związanych z taką emisją,

g) doradztwie dla przedsiębiorców w zakresie struktury kapitałowej,

strategii przemysłowej oraz doradztwie dotyczącym łączenia się oraz

nabywania przedsiębiorstw,

h) pośrednictwie na rynku pieniężnym,

i) zarządzaniu portfelem lub doradztwie inwestycyjnym,

j) przechowywaniu instrumentów finansowych lub administrowaniu nimi,

k) udostępnianiu skrytek sejfowych;

1c) banku fikcyjnym – rozumie się przez to podmiot świadczący usługi finansowe

lub prowadzący równoważną działalność, utworzony na terytorium państwa,

w którym nie posiada siedziby, w taki sposób, aby występowało rzeczywiste

zarządzanie nim i kierowanie oraz który to podmiot nie jest stowarzyszony

z grupą finansową działającą w sposób prawnie uregulowany;

1d) stosunkach gospodarczych – rozumie się przez to relacje instytucji

obowiązanych z klientem związane z działalnością gospodarczą,

w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

2017-02-22

©Telksinoe s. 6/49

gospodarczej, które w chwili ich nawiązywania rokują długotrwałą

współpracę;

1e) przeprowadzaniu transakcji – rozumie się przez to wykonanie zlecenia lub

dyspozycji klienta przez instytucję obowiązaną;

1f) osobach zajmujących eksponowane stanowiska polityczne – rozumie się przez

to osoby fizyczne:

a) szefów państw, szefów rządów, ministrów, wiceministrów lub zastępców

ministrów, członków parlamentu, sędziów sądów najwyższych,

trybunałów konstytucyjnych oraz innych organów sądowych, których

orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem trybów

nadzwyczajnych, członków trybunałów obrachunkowych, członków

zarządów banków centralnych, ambasadorów, chargés d’affairs oraz

wyższych oficerów sił zbrojnych, członków organów zarządzających lub

nadzorczych przedsiębiorstw państwowych – którzy sprawują lub

sprawowali te funkcje publiczne w okresie roku od dnia zaprzestania

spełniania przesłanek określonych w tych przepisach,

b) małżonków osób, o których mowa w lit. a, lub osoby pozostające z nimi

we wspólnym pożyciu, rodziców i dzieci osób, o których mowa w lit. a,

małżonków tych rodziców i dzieci lub osoby pozostające z nimi we

wspólnym pożyciu,

c) które pozostają lub pozostawały z osobami, o których mowa w lit. a,

w ścisłej współpracy zawodowej lub gospodarczej lub są

współwłaścicielami podmiotów prawa, a także jedynymi uprawnionymi

do majątku podmiotów prawa, jeżeli zostały one założone na rzecz tych

osób

– mające miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) transakcji – rozumie się przez to dokonywane we własnym, jak i w cudzym

imieniu, na własny, jak i na cudzy rachunek:

a) wpłaty i wypłaty w formie gotówkowej lub bezgotówkowej, w tym

przekazy pieniężne w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia

nr 1781/2006, zlecone zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jak i poza nim,

b) kupno i sprzedaż wartości dewizowych,

2017-02-22

©Telksinoe s. 7/49

c) przeniesienie własności lub posiadania wartości majątkowych, w tym

oddanie w komis lub pod zastaw takich wartości, oraz przeniesienie

wartości majątkowych pomiędzy rachunkami należącymi do tego

samego klienta,

d) zamianę wierzytelności na akcje lub udziały;

3) wartościach majątkowych – rozumie się przez to środki płatnicze, instrumenty

finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, a także inne papiery wartościowe lub wartości

dewizowe, prawa majątkowe, rzeczy ruchome oraz nieruchomości;

4) rachunku – rozumie się przez to rachunek bankowy, rachunek prowadzony

w instytucji finansowej, rachunek prowadzony w instytucji kredytowej,

rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, rachunek

płatniczy prowadzony przez inny upoważniony podmiot, rachunek papierów

wartościowych i rachunek zbiorczy oraz służący do ich obsługi rachunek

pieniężny w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, a także rejestr uczestników funduszu i ewidencję

uczestników funduszu inwestycyjnego;

5) wstrzymaniu transakcji – rozumie się przez to czasowe ograniczenie

dysponowania i korzystania z wartości majątkowych, polegające na

uniemożliwieniu przeprowadzenia określonej transakcji przez instytucję

obowiązaną;

6) blokadzie rachunku – rozumie się przez to czasowe uniemożliwienie

dysponowania i korzystania ze wszystkich wartości majątkowych

zgromadzonych na rachunku, w tym również przez instytucję obowiązaną;

w przypadku rachunku zbiorczego blokada może dotyczyć części wartości

majątkowych znajdujących się na takim rachunku;

6a) zamrażaniu – rozumie się przez to zapobieganie przenoszeniu, zmianie,

wykorzystaniu wartości majątkowych lub przeprowadzaniu transakcji

w jakikolwiek sposób, który może spowodować zmianę ich wielkości,

wartości, miejsca, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub

jakąkolwiek inną zmianę, która może umożliwić korzystanie z wartości

majątkowych;

7) (uchylony)

2017-02-22

©Telksinoe s. 8/49

8) jednostkach współpracujących – rozumie się przez to organy administracji

rządowej i samorządu terytorialnego oraz inne państwowe jednostki

organizacyjne, a także Narodowy Bank Polski, Komisję Nadzoru

Finansowego i Najwyższą Izbę Kontroli;

9) praniu pieniędzy – rozumie się przez to zamierzone postępowanie polegające

na:

a) zamianie lub przekazaniu wartości majątkowych pochodzących

z działalności o charakterze przestępczym lub z udziału w takiej

działalności, w celu ukrycia lub zatajenia bezprawnego pochodzenia tych

wartości majątkowych albo udzieleniu pomocy osobie, która bierze

udział w takiej działalności w celu uniknięcia przez nią prawnych

konsekwencji tych działań,

b) ukryciu lub zatajeniu prawdziwego charakteru wartości majątkowych lub

praw związanych z nimi, ich źródła, miejsca przechowywania,

rozporządzania, faktu ich przemieszczania, ze świadomością, że wartości

te pochodzą z działalności o charakterze przestępczym lub udziału

w takiej działalności,

c) nabyciu, objęciu w posiadanie albo używaniu wartości majątkowych

pochodzących z działalności o charakterze przestępczym lub udziału

w takiej działalności,

d) współdziałaniu, usiłowaniu popełnienia, pomocnictwie lub podżeganiu

w przypadkach zachowań określonych w lit. a–c

– również jeżeli działania, w ramach których uzyskano wartości majątkowe,

były prowadzone na terytorium innego państwa niż Rzeczpospolita Polska;

10) finansowaniu terroryzmu – rozumie się przez to czyn określony w art. 165a

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. poz. 553, z późn.

zm.7));

7)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. poz. 840, z 1999 r. poz. 729

i 931, z 2000 r. poz. 548, 1027 i 1216, z 2001 r. poz. 1071, z 2003 r. poz. 1061, 1142, 1750, 1935

i 2255, z 2004 r. poz. 219, 626, 889 i 2426, z 2005 r. poz. 732, 757, 1109, 1363, 1479 i 1493, z

2006 r. poz. 1409, 1592 i 1648, z 2007 r. poz. 589, 850, 859 i 1378, z 2008 r. poz. 560, 782,

1056, 1080 i 1344, z 2009 r. poz. 504, 533, 1317, 1323, 1474, 1540 i 1589, z 2010 r. poz. 46,

227, 229, 625, 626, 842, 857, 1018, 1021, 1228, 1474 i 1602, z 2011 r. poz. 78, 130, 202, 245,

381, 549, 678, 767, 964, 1135, 1280, 1381 i 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905,

1036 i 1247, z 2014 r. poz. 538 oraz z 2015 r. poz. 396, 541, 1549, 1707 i 1855.

2017-02-22

©Telksinoe s. 9/49

11) państwie równoważnym – rozumie się przez to państwo niebędące członkiem

Unii Europejskiej, w którym stosowane są przepisy dotyczące

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zgodne

z prawem Unii Europejskiej;

12) rozporządzeniu nr 1781/2006 – rozumie się przez to rozporządzenie (WE)

nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r.

w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom

pieniężnym (Dz. Urz. UE L 345 z 08.12.2006, str. 1).

Art. 2a. Przy ustalaniu równowartości w euro, o której mowa w ustawie,

stosuje się średni kurs Narodowego Banku Polskiego dla danej waluty,

obowiązujący w dniu dokonywania transakcji lub w dniu złożenia dyspozycji, lub

w dniu zlecenia przeprowadzenia transakcji.

Rozdział 2

Organy właściwe w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu

Art. 3. [1. Organami administracji rządowej właściwymi w sprawach

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwanymi dalej

„organami informacji finansowej”, są:

1) minister właściwy do spraw instytucji finansowych, jako naczelny organ

informacji finansowej;

2) Generalny Inspektor Informacji Finansowej, zwany dalej „Generalnym

Inspektorem”.]

Nowe brzmienie

<1. Organami administracji rządowej właściwymi w sprawach ust. 1 i 4 oraz

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwanymi przepis

uchylający ust. 2 i

dalej „organami informacji finansowej”, są: 3 w art. 3 wejdą w

życie z dn.

1) minister właściwy do spraw finansów publicznych, jako naczelny organ 1.03.2017 r. (Dz.

U. z 2016 r. poz.

informacji finansowej; 1948).

2) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jako Generalny Inspektor

Informacji Finansowej, zwany dalej „Generalnym Inspektorem”.>

[2. Generalnego Inspektora powołuje i odwołuje na wniosek ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych Prezes Rady Ministrów.

2017-02-22

©Telksinoe s. 10/49

3. Generalny Inspektor jest podsekretarzem stanu w Ministerstwie

Finansów.]

[4. Generalny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy jednostki

organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów.]

<4. Generalny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy jednostki

organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej wyodrębnionej w tym celu

w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.>

5. Przepisy ust. 1 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 24 maja 2002 r.

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1929 i 2023 oraz z 2016 r. poz. 147) określających zadania Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

Art. 4. 1. Do zadań Generalnego Inspektora należy uzyskiwanie,

gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie informacji w trybie określonym

w ustawie oraz podejmowanie działań w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu, a w szczególności:

1) badanie przebiegu transakcji, co do których Generalny Inspektor powziął

uzasadnione podejrzenia;

2) przeprowadzanie procedury wstrzymania transakcji lub blokady rachunku;

3) rozstrzyganie w przedmiocie zwolnienia zamrożenia wartości majątkowych;

4) udostępnianie i żądanie przekazania informacji o transakcjach;

5) przekazywanie uprawnionym organom dokumentów uzasadniających

podejrzenie popełnienia przestępstwa;

6) inicjowanie i podejmowanie innych działań w celu przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w tym szkolenie pracowników

instytucji obowiązanych w zakresie zadań nałożonych na te instytucje;

7) sprawowanie kontroli przestrzegania przepisów dotyczących

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

8) współpraca z zagranicznymi instytucjami i międzynarodowymi

organizacjami zajmującymi się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy lub

finansowaniu terroryzmu;

9) nakładanie kar pieniężnych, o których mowa w ustawie.

2017-02-22

©Telksinoe s. 11/49

2. Zadania organu, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia

nr 1781/2006, wykonuje Generalny Inspektor.

Art. 4a. 1. Generalny Inspektor przedstawia Prezesowi Rady Ministrów

roczne sprawozdanie ze swojej działalności w ciągu 3 miesięcy od zakończenia

roku, za który składane jest sprawozdanie.

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności liczbę

zgłoszonych przez instytucje obowiązane transakcji, opis działań podjętych

w odpowiedzi na te zgłoszenia oraz liczbę spraw, w których przeprowadzono

postępowanie, liczbę osób, którym przedstawiono zarzut popełnienia przestępstw,

o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, i osób nieprawomocnie

i prawomocnie skazanych za przestępstwa, o których mowa w art. 165a lub art. 299

Kodeksu karnego, oraz określenie wartości majątkowych, w stosunku do których

dokonano zamrożenia, blokady i wstrzymania transakcji lub orzeczono zajęcie,

zabezpieczenie majątkowe lub przepadek.

3. Minister Sprawiedliwości przekazuje Generalnemu Inspektorowi

informacje o liczbie postępowań karnych, liczbie osób, w stosunku do których

wszczęto postępowanie, i osób nieprawomocnie i prawomocnie skazanych za

przestępstwa, o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, oraz

o wartościach majątkowych, w stosunku do których dokonano zamrożenia,

blokady i wstrzymania transakcji lub orzeczono zajęcie, zabezpieczenie majątkowe

lub przepadek – w terminie 2 miesięcy od zakończenia roku, za który

przekazywane są informacje.

[4. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, po przekazaniu Prezesowi Rady

Ministrów minister właściwy do spraw instytucji finansowych udostępnia na stronie

Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów.]

Nowe brzmienie

<4. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, po przekazaniu Prezesowi ust. 4 w art. 4a

oraz ust. 2 i 3 w

Rady Ministrów minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia art. 4b wejdą w

na stronie Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra życie z dn.

1.03.2017 r. (Dz.

właściwego do spraw finansów publicznych.> U. z 2016 r. poz.

1948).

Art. 4b. 1. Generalny Inspektor podlega wyłączeniu od wykonywania zadań,

o których mowa w art. 18 i 18a oraz art. 21 ust. 1, jeżeli istnieje okoliczność tego

rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności.

2017-02-22

©Telksinoe s. 12/49

[2. Wyłączenie następuje na wniosek Generalnego Inspektora złożony

w formie pisemnej ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych.]

<2. Wyłączenie następuje na wniosek Generalnego Inspektora złożony

w formie pisemnej ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.>

[3. W razie wyłączenia Generalnego Inspektora, jego zadania wykonuje

minister właściwy do spraw instytucji finansowych.]

<3. W razie wyłączenia Generalnego Inspektora, jego zadania wykonuje

minister właściwy do spraw finansów publicznych.>

Art. 5. [1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Szef Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

instytucji finansowych, mogą delegować pracowników lub funkcjonariuszy

jednostek i organów im podległych lub przez nich nadzorowanych do pracy

w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4.]

<1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Szef Agencji Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 5

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

spraw finansów publicznych, mogą delegować pracowników lub

(Dz. U. z 2016 r.

funkcjonariuszy jednostek i organów im podległych lub przez nich poz. 1948).

nadzorowanych do pracy w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4.>

2. Szczegółowe warunki i tryb delegowania funkcjonariuszy jednostek

i organów podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez

niego nadzorowanych regulują odrębne przepisy.

[3. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych może wyznaczyć żołnierzy zawodowych do pełnienia

służby w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4.]

<3. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym Nowe brzmienie

ust. 3 i 5 w art. 5

do spraw finansów publicznych może wyznaczyć żołnierzy zawodowych do wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

pełnienia służby w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4.>

(Dz. U. z 2016 r.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy poz. 1948).

tryb i warunki oddelegowania funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, w tym dane, jakie powinien zawierać wniosek, z którym Generalny

Inspektor występuje o oddelegowanie funkcjonariusza, z uwzględnieniem

stanowiska przeznaczonego dla oddelegowanego, zakresu wykonywanych na tym

stanowisku zadań i obowiązków oraz proponowanego uposażenia, dane, jakie

2017-02-22

©Telksinoe s. 13/49

powinien zawierać rozkaz personalny o oddelegowaniu, z uwzględnieniem

warunków i czasu trwania oddelegowania, a także rodzaje przysługujących

oddelegowanemu funkcjonariuszowi uprawnień i świadczeń oraz zasady

wypłacania uposażenia i innych należności pieniężnych, z uwzględnieniem

podziału na uposażenia i należności wypłacane przez jednostkę organizacyjną

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz jednostkę organizacyjną, do której

funkcjonariusz został oddelegowany.

[5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb i warunki oddelegowania pracowników jednostek i organów mu

podległych, w tym dane, jakie powinien zawierać wniosek, z którym Generalny

Inspektor występuje o oddelegowanie, z uwzględnieniem stanowiska

przeznaczonego dla oddelegowanego, zakresu wykonywanych na tym stanowisku

zadań i obowiązków oraz proponowanego uposażenia, a także rodzaje

przysługujących oddelegowanemu uprawnień i świadczeń oraz zasady wypłacania

uposażenia i innych należności pieniężnych, z uwzględnieniem podziału na

uposażenia i należności wypłacane przez jednostkę delegującą oraz jednostkę

organizacyjną, do której pracownik został oddelegowany.]

<5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki oddelegowania pracowników

jednostek i organów mu podległych, w tym dane, jakie powinien zawierać

wniosek, z którym Generalny Inspektor występuje o oddelegowanie,

z uwzględnieniem stanowiska przeznaczonego dla oddelegowanego, zakresu

wykonywanych na tym stanowisku zadań i obowiązków oraz proponowanego

uposażenia, a także rodzaje przysługujących oddelegowanemu uprawnień

i świadczeń oraz zasady wypłacania uposażenia i innych należności

pieniężnych, z uwzględnieniem podziału na uposażenia i należności wypłacane

przez jednostkę delegującą oraz jednostkę organizacyjną, do której pracownik

został oddelegowany.>

6. Szczegółowe zasady i tryb postępowania przy wyznaczaniu żołnierzy

zawodowych do pełnienia służby w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4, a także

szczegółowe zasady przyznawania uposażenia oraz innych świadczeń

2017-02-22

©Telksinoe s. 14/49

przysługujących w czasie pełnienia służby w tej jednostce określa ustawa z dnia

11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1414, z późn. zm.8)).

Art. 6. (uchylony)

Art. 7. 1. W przypadku prowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie

i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli, Generalny

Inspektor udostępnia kontrolerom informacje uzyskane w wyniku realizacji zadań,

o których mowa w art. 4, na podstawie odrębnego upoważnienia Prezesa

Najwyższej Izby Kontroli.

2. W przypadku kontroli Najwyższej Izby Kontroli stosuje się art. 34.

Rozdział 3

Obowiązki instytucji obowiązanych

Art. 8. 1. Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której

równowartość przekracza 15 000 euro, ma obowiązek zarejestrować taką

transakcję również w przypadku, gdy jest ona przeprowadzana za pomocą więcej

niż jednej operacji, których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane

i zostały podzielone na operacje o mniejszej wartości z zamiarem uniknięcia

obowiązku rejestracji.

1a. W przypadku podmiotu prowadzącego kasyno gry w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U.

z 2015 r. poz. 612, 1201, 1639, 1830 i 1916) obowiązek, o którym mowa w ust. 1,

dotyczy zakupu lub sprzedaży żetonów o wartości stanowiącej co najmniej

równowartość 1000 euro.

1b. Do transakcji określonych w ust. 1a stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące transakcji, o których mowa w ust. 1.

1c. (uchylony)

1d. (uchylony)

1e. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1822,

z 2015 r. poz. 1066, 1217, 1268 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 178.

2017-02-22

©Telksinoe s. 15/49

1) przelewu z rachunku na rachunek lokaty terminowej, które należą do tego

samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej;

2) przelewu na rachunek z rachunku lokaty terminowej, które należą do tego

samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej;

3) przelewów przychodzących, z wyjątkiem przelewów przychodzących

z zagranicy;

4) transakcji związanych z gospodarką własną instytucji obowiązanych;

5) transakcji zawieranych na rynku międzybankowym;

6) przypadków określonych w art. 9d ust. 1;

7) banków zrzeszających banki spółdzielcze, o ile transakcja została

zarejestrowana w zrzeszonym banku spółdzielczym;

8) transakcji tymczasowego przewłaszczenia na zabezpieczenie wartości

majątkowych, wykonanej na czas trwania umowy przewłaszczenia

z instytucją obowiązaną.

2. (uchylony)

3. Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której okoliczności

wskazują, że może ona mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem

terroryzmu, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję, bez względu na jej

wartość i charakter.

3a. W przypadku gdy instytucja obowiązana nie przyjmuje dyspozycji lub

zlecenia do przeprowadzenia transakcji, obowiązek, o którym mowa w ust. 3,

stosuje się także, gdy instytucja ta wie lub przy zachowaniu należytej staranności

powinna wiedzieć o takiej transakcji w związku z wykonaniem umowy z klientem.

3b. Instytucje obowiązane będące adwokatami, radcami prawnymi oraz

prawnikami zagranicznymi obowiązek, o którym mowa w ust. 3, wykonują, jeżeli

uczestniczą w transakcjach w związku ze świadczeniem klientowi pomocy

w planowaniu lub przeprowadzaniu transakcji dotyczących:

1) kupna i sprzedaży nieruchomości lub przedsiębiorstw;

2) zarządzania pieniędzmi, papierami wartościowymi lub innymi wartościami

majątkowymi;

3) otwierania rachunków lub zarządzania nimi;

4) organizacji wpłat i dopłat na kapitał zakładowy i akcyjny, organizacji wkładu

do tworzenia lub prowadzenia działalności spółek lub zarządzania nimi;

2017-02-22

©Telksinoe s. 16/49

5) tworzenia, działalności przedsiębiorców w innej formie organizacyjnej,

a także zarządzania nimi.

4. Rejestr transakcji, o których mowa w ust. 1 i 3, jest przechowywany przez

okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym

transakcje zostały zarejestrowane. W przypadku likwidacji, połączenia, podziału

oraz przekształcenia instytucji obowiązanej, do przechowywania rejestrów

i dokumentacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 76 ustawy z dnia 29 września

1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.9)).

4a. Informacje o transakcjach przeprowadzanych przez instytucje obowiązane

oraz dokumenty dotyczące transakcji są przechowywane przez okres 5 lat, licząc

od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokonano ostatniego

zapisu związanego z transakcją.

4b. Przepisy ust. 4 i 4a stosuje się odpowiednio do informacji

zarejestrowanych na podstawie ust. 3a i 3b.

5. Obowiązek rejestracji transakcji, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy

przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie

nieruchomościami, instytucji pieniądza elektronicznego, oddziałów zagranicznych

instytucji pieniądza elektronicznego, agentów rozliczeniowych, adwokatów,

radców prawnych i prawników zagranicznych oraz biegłych rewidentów

i doradców podatkowych.

Art. 8a. 1. Instytucje obowiązane prowadzą bieżącą analizę

przeprowadzanych transakcji. Wyniki analiz powinny być dokumentowane

w formie papierowej lub elektronicznej.

2. Wyniki analiz przechowywane są przez okres 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku następującego po roku, w którym zostały przeprowadzone. W przypadku

likwidacji, połączenia, podziału oraz przekształcenia instytucji obowiązanej do

przechowywania dokumentacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 76 ustawy

z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Art. 8b. 1. Instytucje obowiązane stosują wobec swoich klientów środki

bezpieczeństwa finansowego. Zakres stosowania jest określany na podstawie oceny

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 613,

z 2014 r. poz. 768 i 1100 oraz z 2015 r. poz. 4, 978, 1045, 1166, 1333, 1844 i 1893.

2017-02-22

©Telksinoe s. 17/49

ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, zwanej dalej „oceną ryzyka”,

dokonanej w wyniku analizy, z uwzględnieniem w szczególności rodzaju klienta,

stosunków gospodarczych, produktów lub transakcji.

2. Środki bezpieczeństwa finansowego nie są stosowane przez:

1) Narodowy Bank Polski.

2) (uchylony)

3. Środki bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w ust. 1, polegają na:

1) identyfikacji klienta i weryfikacji jego tożsamości na podstawie dokumentów

lub informacji publicznie dostępnych;

2) podejmowaniu czynności, z zachowaniem należytej staranności, w celu

identyfikacji beneficjenta rzeczywistego i stosowaniu uzależnionych od

oceny ryzyka odpowiednich środków weryfikacji jego tożsamości w celu

uzyskania przez instytucję obowiązaną danych dotyczących tożsamości

beneficjenta rzeczywistego, w tym ustalaniu struktury własności i zależności

klienta;

3) uzyskiwaniu informacji dotyczących celu i zamierzonego przez klienta

charakteru stosunków gospodarczych;

4) bieżącym monitorowaniu stosunków gospodarczych z klientem, w tym

badaniu przeprowadzanych transakcji w celu zapewnienia, że

przeprowadzane transakcje są zgodne z wiedzą instytucji obowiązanej

o kliencie i profilu jego działalności oraz z ryzykiem, a także, w miarę

możliwości, badaniu źródła pochodzenia wartości majątkowych oraz

bieżącym aktualizowaniu posiadanych dokumentów i informacji.

4. Środki bezpieczeństwa finansowego są stosowane w szczególności:

1) przy zawieraniu umowy z klientem;

2) przy przeprowadzaniu transakcji z klientem, z którym instytucja obowiązana

nie zawarła uprzednio umowy, której równowartość przekracza 15 000 euro,

bez względu na to czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza

operacja czy kilka operacji, których okoliczności wskazują, że są one ze sobą

powiązane;

3) gdy istnieje podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu bez

względu na wartość transakcji, formę organizacyjną oraz rodzaj klienta;

2017-02-22

©Telksinoe s. 18/49

4) gdy zachodzi wątpliwość czy otrzymane wcześniej dane, o których mowa

w art. 9 są prawdziwe lub pełne.

5. W przypadku gdy instytucja obowiązana nie może wykonać obowiązków,

o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, nie przeprowadza transakcji, nie podpisuje

umowy z klientem lub rozwiązuje zawarte umowy oraz przekazuje Generalnemu

Inspektorowi, według ustalonego wzoru, w uzasadnionych przypadkach

z uwzględnieniem ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu,

informacje o danym kliencie wraz z posiadanymi informacjami o planowanej przez

niego transakcji.

6. Instytucje obowiązane, na żądanie organów informacji finansowej

i organów, o których mowa w art. 21 ust. 3, wykazują środki bezpieczeństwa

finansowego zastosowane przez nie w związku z ryzykiem prania pieniędzy

i finansowania terroryzmu.

Art. 9. 1. Identyfikacja, o której mowa w art. 8b ust. 3 pkt 1, obejmuje:

1) w przypadku osób fizycznych i ich przedstawicieli – ustalenie i zapisanie cech

dokumentu stwierdzającego na podstawie odrębnych przepisów tożsamość

osoby, a także imienia, nazwiska, obywatelstwa oraz adresu osoby

dokonującej transakcji, a ponadto numeru PESEL lub daty urodzenia

w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL, lub numeru dokumentu

stwierdzającego tożsamość cudzoziemca, lub kodu kraju w przypadku

przedstawienia paszportu;

2) w przypadku osób prawnych – zapisanie aktualnych danych z wyciągu

z rejestru sądowego lub innego dokumentu, wskazującego nazwę (firmę),

formę organizacyjną osoby prawnej, siedzibę i jej adres, numer identyfikacji

podatkowej, a także imienia, nazwiska i numeru PESEL lub daty urodzenia

w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL, osoby reprezentującej tę

osobę prawną;

3) w przypadku jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej –

zapisanie aktualnych danych z dokumentu wskazującego nazwę, formę

organizacyjną, siedzibę i jej adres, numer identyfikacji podatkowej, a także

imienia, nazwiska i numeru PESEL lub daty urodzenia w przypadku osoby

nieposiadającej numeru PESEL, osoby reprezentującej tę jednostkę.

2017-02-22

©Telksinoe s. 19/49

2. Identyfikacja, o której mowa w art. 8b ust. 3 pkt 1, dotyczy także stron

transakcji niebędących klientami i obejmuje ustalenie i zapisanie ich nazwy (firmy)

lub imienia i nazwiska oraz adresu, w zakresie, w jakim dane te instytucja

obowiązana może ustalić przy zachowaniu należytej staranności.

3. Identyfikacja, o której mowa w art. 8b ust. 3 pkt 2, obejmuje ustalenie

i zapisanie imienia, nazwiska i adresu oraz dodatkowo innych danych

identyfikacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie, w jakim instytucja

obowiązana może je ustalić.

Art. 9a. 1. Weryfikacja, o której mowa w art. 8b ust. 3 pkt 1 i 2, polega na

sprawdzeniu i potwierdzeniu danych, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3, i następuje

przed zawarciem umowy z klientem lub przed przeprowadzeniem transakcji.

2. Weryfikacja, o której mowa w art. 8b ust. 3 pkt 1 i 2, może być zakończona

po nawiązaniu stosunków gospodarczych, jedynie jeżeli jest to konieczne dla

zapewnienia dalszego prowadzenia działalności gospodarczej oraz gdy występuje

niewielkie ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu ustalone na

podstawie przeprowadzonej analizy.

3. W przypadku działalności ubezpieczeniowej, w zakresie ubezpieczeń na

życie, weryfikacja tożsamości uposażonego lub uprawnionego z tytułu polisy może

nastąpić w chwili wypłaty lub przed jej dokonaniem albo w chwili gdy uposażony

lub uprawniony zamierza wykonać prawa wynikające z umowy ubezpieczenia.

Art. 9b. 1. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest otwarcie rachunku

bez dopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 8b ust. 1–4.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokonanie transakcji za

pośrednictwem rachunku jest możliwe z chwilą zawarcia umowy o prowadzenie

takiego rachunku.

Art. 9c. W przypadku podmiotu prowadzącego kasyno gry lub salon gry

bingo pieniężne, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r.

o grach hazardowych, środki, o których mowa w art. 8b ust. 3 pkt 1, stosuje się przy

wejściu klienta do kasyna gry oraz salonu gry bingo pieniężne, niezależnie od

wartości żetonów lub kartonów zakupionych do gry.

2017-02-22

©Telksinoe s. 20/49

Art. 9d. 1. Instytucje obowiązane, przy uwzględnieniu ryzyka prania

pieniędzy lub finansowania terroryzmu, mogą odstąpić od stosowania przepisów

art. 8b ust. 3 pkt 1–3:

1) gdy klient jest podmiotem świadczącym usługi finansowe, mającym siedzibę

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo państwa

równoważnego;

2) w stosunku do:

a) organów administracji rządowej, organów samorządu terytorialnego oraz

organów egzekucyjnych,

b) umów ubezpieczenia na życie, w przypadku gdy składka roczna nie

przekracza równowartości 1000 euro lub składka jednorazowa nie

przekracza równowartości 2500 euro,

c) polis ubezpieczeniowych występujących w powiązaniu

z ubezpieczeniem emerytalnym, o ile warunki ubezpieczenia nie

zawierają klauzuli o odpłatnym zrzeczeniu się przez ubezpieczonego

praw wynikających z polisy oraz o ile polisy te nie mogą być użyte jako

zabezpieczenie kredytu lub pożyczki,

d) pieniądza elektronicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o usługach płatniczych, pod warunkiem że:

– maksymalna kwota wartości pieniężnej przechowywanej na

instrumencie płatniczym nie przekracza równowartości w walucie

polskiej kwoty 250 euro i nie jest możliwe ponowne zasilenie tego

instrumentu wartością pieniężną,

– maksymalna kwota transferu pieniądza elektronicznego nie

przekracza równowartości w walucie polskiej kwoty 2500 euro

rocznie, chyba że kwota wykupu pieniądza elektronicznego stanowi

co najmniej równowartość w walucie polskiej kwoty 1000 euro

w danym roku kalendarzowym,

e) transakcji, gdy dostawca usług płatniczych odbiorcy jest w stanie za

pomocą indywidualnego numeru referencyjnego monitorować wstecz,

do zleceniodawcy, przekaz pieniężny pochodzący od osoby prawnej,

jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej lub osoby

2017-02-22

©Telksinoe s. 21/49

fizycznej, która zawarła z odbiorcą umowę na dostawę towarów i usług,

także gdy kwota transakcji nie przekracza równowartości 1000 euro.

2. W przypadku gdy klient jest spółką, której papiery wartościowe są

dopuszczone do publicznego obrotu na rynku regulowanym w co najmniej jednym

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie równoważnym,

instytucje obowiązane, przy uwzględnieniu ryzyka prania pieniędzy lub

finansowania terroryzmu, mogą ograniczyć stosowanie środków bezpieczeństwa

finansowego do przypadków i środków określonych w art. 8b ust. 3 pkt 1 i ust. 4

pkt 1 i 3.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b instytucje

obowiązane gromadzą informacje w celu ustalenia, czy klient spełnia warunki

określone w tych przepisach.

4. Do gromadzenia informacji, o których mowa w ust. 3, art. 9k stosuje się

odpowiednio.

[5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 1 i 2 kategorie podmiotów lub

rodzaje działalności, z którymi jest związane niewielkie ryzyko prania pieniędzy lub

finansowania terroryzmu, w stosunku do których możliwe jest niestosowanie

przepisów art. 8b ust. 3 pkt 2–4 i ust. 4 pkt 2 i 4 – z uwzględnieniem prawidłowości

wykonania środków bezpieczeństwa finansowego przez instytucje obowiązane.]

<5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, Nowe brzmienie

ust. 5 i 6 w art. 9d

w drodze rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 1 i 2 kategorie podmiotów wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

lub rodzaje działalności, z którymi jest związane niewielkie ryzyko prania

(Dz. U. z 2016 r.

pieniędzy lub finansowania terroryzmu, w stosunku do których możliwe jest poz. 1948).

niestosowanie przepisów art. 8b ust. 3 pkt 2–4 i ust. 4 pkt 2 i4–

z uwzględnieniem prawidłowości wykonania środków bezpieczeństwa

finansowego przez instytucje obowiązane.>

[6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, listę państw równoważnych, uwzględniając konieczność

zapewnienia prawidłowości wykonania środków bezpieczeństwa finansowego

przez instytucje obowiązane oraz oceny w zakresie spełniania przez dane państwo

standardów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu, dokonywane przez organizacje międzynarodowe.]

2017-02-22

©Telksinoe s. 22/49

<6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, listę państw równoważnych, uwzględniając konieczność

zapewnienia prawidłowości wykonania środków bezpieczeństwa finansowego

przez instytucje obowiązane oraz oceny w zakresie spełniania przez dane

państwo standardów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu, dokonywane przez organizacje międzynarodowe.>

Art. 9e. 1. Instytucje obowiązane stosują, na podstawie analizy ryzyka,

wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego wobec klienta w przypadkach,

które mogą wiązać się z wyższym ryzykiem prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu, a w szczególności w przypadkach określonych w ust. 2–5.

2. W przypadku gdy klient nie jest obecny, dla celów identyfikacji instytucje

obowiązane stosują, w celu zmniejszenia ryzyka, co najmniej jeden

z następujących środków:

1) ustalenie tożsamości klienta na podstawie dodatkowych dokumentów lub

informacji;

2) dodatkową weryfikację autentyczności przedstawionych dokumentów lub

poświadczenie ich zgodności z oryginałem przez notariusza, organ

administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego lub podmiot

świadczący usługi finansowe;

3) ustalenie, że pierwsza transakcja została przeprowadzona za pośrednictwem

rachunku klienta w podmiocie świadczącym usługi finansowe.

3. W zakresie transgranicznych stosunków z instytucjami będącymi

korespondentami z państw innych niż państwa członkowskie Unii Europejskiej

oraz państwa równoważne, instytucje obowiązane będące podmiotami

świadczącymi usługi finansowe:

1) gromadzą informacje pozwalające na ustalenie zakresu działalności oraz czy

podmiot świadczący usługi finansowe podlega nadzorowi państwowemu;

2) oceniają środki stosowane przez podmiot świadczący usługi finansowe

będący korespondentem w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu;

3) sporządzają dokumentację określającą zakres odpowiedzialności każdego

podmiotu świadczącego usługi finansowe;

2017-02-22

©Telksinoe s. 23/49

4) ustalają – w odniesieniu do kont przejściowych, że podmiot świadczący usługi

finansowe będący korespondentem przeprowadził weryfikację tożsamości

i podjął odpowiednie działania w ramach procedur zachowania środków

bezpieczeństwa finansowego w stosunku do klientów mających bezpośredni

dostęp do rachunków bankowych korespondenta oraz że ma możliwość

udostępnienia na żądanie korespondenta danych dotyczących zachowania

środków bezpieczeństwa finansowego wobec klienta;

5) nawiązują współpracę po uprzednim uzyskaniu zgody zarządu lub

wyznaczonego członka zarządu lub osoby wyznaczonej przez zarząd lub

osoby wyznaczonej zgodnie z art. 10b ust. 1.

4. W odniesieniu do osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne,

instytucje obowiązane:

1) wprowadzają procedury oparte na ocenie ryzyka w celu ustalenia, czy klient

jest osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne;

2) stosują środki odpowiednie do określonego przez instytucję obowiązaną

ryzyka w celu ustalenia źródła pochodzenia wprowadzanych do obrotu

wartości majątkowych;

3) prowadzą stałą kontrolę przeprowadzanych transakcji;

4) zawierają umowę z klientem po uprzednim uzyskaniu zgody zarządu,

wskazanego członka zarządu lub osoby wyznaczonej przez zarząd lub

odpowiedzialnej za działalność instytucji obowiązanej.

5. Instytucje obowiązane mogą przyjmować oświadczenia na piśmie, czy

dany klient jest osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne, pod rygorem

odpowiedzialności karnej za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym.

Art. 9f. 1. Instytucja obowiązana, będąca podmiotem świadczącym usługi

finansowe, nie nawiązuje i nie utrzymuje współpracy w ramach bankowości

korespondencyjnej z bankiem fikcyjnym.

2. Instytucje obowiązane nie nawiązują i nie utrzymują współpracy w ramach

bankowości korespondencyjnej z instytucją obowiązaną, będącą podmiotem

świadczącym usługi finansowe, który zawiera umowy o prowadzenie rachunków

z bankiem fikcyjnym.

2017-02-22

©Telksinoe s. 24/49

Art. 9g. Instytucje obowiązane stosują odpowiednie środki bezpieczeństwa

finansowego w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu

terroryzmu, które może wynikać z produktów lub transakcji pozwalających na

zachowanie anonimowości.

Art. 9h. Instytucje obowiązane mogą korzystać z usług innych podmiotów

w zakresie wykonania obowiązków określonych w art. 8b ust. 3 pkt 1–3.

Odpowiedzialność za ich wykonanie ponosi instytucja obowiązana.

Art. 9i. 1. Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję na podstawie

zlecenia lub dyspozycji przyjętej lub otrzymanej przez podmiot świadczący usługi

finansowe, mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa równoważnego, może uznać obowiązki, o których mowa

w art. 8b ust. 3 pkt 1–3, za wykonane pod warunkiem zapewnienia przekazania na

każde żądanie instytucji obowiązanej kopii dokumentów lub informacji

potwierdzających zastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego.

2. Instytucja obowiązana przyjmująca zlecenie lub dyspozycję udostępnia

niezwłocznie, na żądanie instytucji przeprowadzającej transakcję, kopie

dokumentów i informacje, o których mowa w ust. 1.

3. Instytucja obowiązana nie stosuje przepisu ust. 1, w przypadkach gdy

środki bezpieczeństwa finansowego zostały wykonane przez podmiot świadczący

usługi finansowe, związane z transferem środków pieniężnych.

4. Do udostępniania informacji, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się

przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie

chronioną, wynikających z właściwych przepisów ze względu na rodzaj

prowadzonej przez instytucję obowiązaną działalności.

Art. 9j. 1. Instytucje obowiązane posiadające oddziały i filie na terytorium

państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej stosują w tych

oddziałach i filiach środki bezpieczeństwa finansowego określone w ustawie.

2. W przypadku braku możliwości wykonania obowiązku określonego

w ust. 1, instytucje obowiązane dokonują wszelkich czynności w celu skutecznego

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, przewidzianych

w przepisach prawa państw, o których mowa w ust. 1.

2017-02-22

©Telksinoe s. 25/49

3. Instytucje obowiązane informują oddziały i filie, o których mowa w ust. 1,

o wprowadzonych wewnętrznych procedurach w zakresie przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Art. 9k. Informacje uzyskane w wyniku stosowania środków, o których

mowa w art. 8b i 9e, są przechowywane przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia

roku następującego po roku, w którym przeprowadzono transakcję z klientem.

W przypadku likwidacji, połączenia, podziału lub przekształcenia instytucji

obowiązanej, do przechowywania dokumentacji stosuje się przepisy art. 76 ustawy

z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Art. 10. (uchylony)

Art. 10a. 1. Instytucje obowiązane wprowadzają w formie pisemnej

wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu.

2. Wewnętrzna procedura, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności

zawierać określenie sposobu wykonania środków bezpieczeństwa finansowego,

rejestracji transakcji, sposobu analizy i oceny ryzyka, przekazywania informacji

o transakcjach Generalnemu Inspektorowi, procedury wstrzymania transakcji,

blokady rachunku i zamrożenia wartości majątkowych, sposób przyjmowania

oświadczeń, o których mowa w art. 9e ust. 5, o ile są przyjmowane, oraz sposób

przechowywania informacji.

3. Przy dokonywaniu analizy w celu określenia wysokości ryzyka instytucja

obowiązana powinna uwzględnić w szczególności następujące kryteria:

1) ekonomiczne – polegające na ocenie transakcji klienta pod względem celu

prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;

2) geograficzne – polegające na dokonywaniu transakcji nieuzasadnionych

charakterem działalności gospodarczej zawieranych z podmiotami z państw,

w których występuje wysokie zagrożenie prania pieniędzy i finansowania

terroryzmu;

3) przedmiotowe – polegające na prowadzeniu przez klienta działalności

gospodarczej wysokiego ryzyka z punktu widzenia podatności na pranie

pieniędzy i finansowanie terroryzmu;

2017-02-22

©Telksinoe s. 26/49

4) behawioralne – polegające na nietypowym, w danej sytuacji, zachowaniu

klienta.

4. Instytucje obowiązane zapewniają udział pracowników, wykonujących

obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu

terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących

tych obowiązków.

Art. 10b. 1. Instytucje obowiązane wyznaczają osoby odpowiedzialne za

wykonanie obowiązków określonych w ustawie. W przypadku instytucji

obowiązanych będących kapitałowymi spółkami handlowymi, bankami

spółdzielczymi lub państwowymi, osobą odpowiedzialną za wykonanie

obowiązków określonych w ustawie jest członek zarządu wyznaczony przez

zarząd, a w odniesieniu do oddziałów banków zagranicznych lub instytucji

kredytowych taką osobą jest dyrektor oddziału.

2. W przypadku instytucji obowiązanych wykonujących działalność

jednoosobowo, osobą odpowiedzialną jest osoba wykonująca tę działalność.

3. Do instytucji obowiązanych wykonujących działalność jednoosobowo

przepis art. 10a ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 10c. 1. Przepisów rozporządzenia nr 1781/2006 nie stosuje się

w przypadku, gdy dostawca usług płatniczych odbiorcy jest w stanie przy pomocy

indywidualnego numeru referencyjnego monitorować wstecz, do zleceniodawcy,

przekaz pieniężny pochodzący od osoby prawnej, jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej lub osoby fizycznej, która zawarła z odbiorcą

umowę na dostawę towarów i usług, także gdy kwota transakcji nie przekracza

równowartości 1000 euro.

2. Przepisu art. 5 rozporządzenia nr 1781/2006 nie stosuje się do dostawców

usług płatniczych posiadających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w stosunku do przekazów pieniężnych na rzecz organizacji niedziałających w celu

osiągnięcia zysku, prowadzących działalność charytatywną, religijną, kulturalną,

edukacyjną, społeczną, naukową, jeżeli przekaz pieniężny nie przekracza

równowartości 150 euro i odbywa się wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2017-02-22

©Telksinoe s. 27/49

Art. 10d. Do instytucji obowiązanych będących adwokatami, radcami

prawnymi lub prawnikami zagranicznymi przepisy art. 8a, art. 8b ust. 3 pkt 2–4,

art. 9e ust. 1–3, art. 9f–9j, art. 10a ust. 1–3, art. 10b ust. 1 i art. 10c nie mają

zastosowania.

Rozdział 4

Zasady przekazywania informacji Generalnemu Inspektorowi

Art. 11. 1. Instytucje obowiązane przekazują Generalnemu Inspektorowi

informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3. Przekazanie

to polega na przesłaniu lub dostarczeniu danych z rejestru transakcji, o którym

mowa w art. 8 ust. 4, także z wykorzystaniem informatycznych nośników danych.

2. (uchylony)

3. Informacje o transakcjach, o których mowa w art. 8 ust. 1, mogą być

przekazywane Generalnemu Inspektorowi za pośrednictwem izb gospodarczych

zrzeszających instytucje obowiązane i banków zrzeszających banki spółdzielcze.

4. Informacje o transakcjach, o których mowa w art. 8, mogą być

przekazywane Generalnemu Inspektorowi za pośrednictwem właściwego

miejscowo organu samorządu zawodowego notariuszy, adwokatów, radców

prawnych i prawników zagranicznych, o ile krajowy organ tego samorządu

podejmie uchwałę określającą szczegółowe zasady i tryb przekazywania takich

informacji Generalnemu Inspektorowi. Krajowy organ samorządu przekazuje

Generalnemu Inspektorowi wykaz osób odpowiedzialnych za przekazywanie

takich informacji.

5. Obowiązek informowania o transakcjach objętych przepisami ustawy nie

dotyczy przypadku, gdy adwokaci, radcowie prawni i prawnicy zagraniczni, biegli

rewidenci oraz doradcy podatkowi reprezentują klienta na podstawie

pełnomocnictwa procesowego w związku z toczącym się postępowaniem albo

udzielają porady służącej temu postępowaniu.

Art. 12. 1. Informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1

i 3 powinny zawierać w szczególności następujące dane:

1) datę przeprowadzenia transakcji;

2) dane identyfikacyjne stron transakcji, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2;

3) kwotę, walutę i rodzaj transakcji;

2017-02-22

©Telksinoe s. 28/49

4) numery rachunków, które zostały wykorzystane do przeprowadzenia

transakcji, w przypadku transakcji z udziałem takich rachunków;

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) uzasadnienie oraz miejsce, datę i sposób złożenia dyspozycji w przypadku

przekazywania informacji o transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 3.

2. Informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3,

zawierające dane określone w ust. 1, przekazuje się do Generalnego Inspektora:

1) w terminie 14 dni po upływie każdego miesiąca kalendarzowego –

w przypadku transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 1;

2) niezwłocznie – w przypadku transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 3.

3. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, w odniesieniu do danych

identyfikacyjnych strony transakcji niebędącej klientem, w przypadku transakcji

przeprowadzanych na rynku regulowanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 12a. W przypadku transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 3, instytucja

obowiązana przekazuje dodatkowe dane o stronach transakcji, będące w jej

posiadaniu, w tym informacje o ich rachunkach osobistych oraz związanych

z prowadzoną działalnością gospodarczą, niewykorzystanych w przedmiotowej

transakcji.

Art. 13. [Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu Nowe brzmienie

wprowadzenia do

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii wyliczenia w art.

13 wejdzie w

Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego życie z dn.

Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia:]

U. z 2016 r. poz.

spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do 1948).

spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określi,

w drodze rozporządzenia:>

1) wzór rejestru, o którym mowa w art. 8 ust. 4, sposób jego prowadzenia oraz

tryb dostarczania danych z rejestru Generalnemu Inspektorowi;

2017-02-22

©Telksinoe s. 29/49

2) tryb przekazywania Generalnemu Inspektorowi informacji o transakcjach,

o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3, przy wykorzystaniu informatycznych

nośników danych;

3) wzór formularza i sposób przekazywania informacji, o których mowa

w art. 8b ust. 5.

Art. 13a. 1. Instytucja obowiązana udostępnia niezwłocznie informacje

dotyczące transakcji objętych przepisami ustawy na pisemne żądanie Generalnego

Inspektora. Udostępnienie polega w szczególności na przekazaniu informacji

o stronach transakcji, zawartości dokumentów, w tym dotyczących sald i obrotów

na rachunku, przekazaniu ich potwierdzonych kopii lub udostępnieniu

odpowiednich dokumentów do wglądu upoważnionym pracownikom jednostki,

o której mowa w art. 3 ust. 4, w celu sporządzenia notatek bądź kopii.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane Generalnemu

Inspektorowi nieodpłatnie.

3. Generalny Inspektor może żądać przekazania informacji, o których mowa

w ust. 1, w formie elektronicznej.

Art. 14. 1. (uchylony)

2. Prokuratura, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro

Antykorupcyjne oraz jednostki podległe ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych i przez niego nadzorowane informują niezwłocznie, w granicach

swoich ustawowych kompetencji, Generalnego Inspektora o wszystkich

przypadkach:

1) uzyskania informacji wskazujących na podejrzenie popełnienia przestępstw,

o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, w formie

zestawienia zbiorczego, nie później niż do końca miesiąca następującego po

miesiącu, w którym uzyskano te informacje;

2) przedstawienia zarzutu popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 165a

lub art. 299 Kodeksu karnego;

3) wszczęcia i zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwa, o których

mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego.

3. Informacja, o której mowa w ust. 2, powinna wskazywać w szczególności

okoliczności dotyczące popełnienia przestępstwa oraz osoby biorące w nim udział.

2017-02-22

©Telksinoe s. 30/49

4. Generalny Inspektor niezwłocznie powiadamia podmioty, o których mowa

w ust. 2, o okolicznościach wskazujących na związek między informacjami

uzyskanymi w trybie określonym w tym przepisie a informacjami o transakcjach,

o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 16 ust. 1 i 1a oraz art. 17.

Art. 15. Jednostki współpracujące, w granicach swoich ustawowych

kompetencji, są obowiązane udostępniać, na wniosek Generalnego Inspektora,

informacje niezbędne do realizacji jego zadań w zakresie zapobiegania

przestępstwom, o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego.

Art. 15a. 1. Jednostki współpracujące, z wyłączeniem organów, o których

mowa w art. 14 ust. 2, są obowiązane, w granicach swoich ustawowych

kompetencji, współpracować z Generalnym Inspektorem w zakresie zapobiegania

przestępstwom, o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, przez:

1) niezwłoczne powiadamianie Generalnego Inspektora o podejrzeniu

popełnienia prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;

2) przekazywanie potwierdzonych kopii dokumentów dotyczących transakcji, co

do których zachodzi podejrzenie, że mają one związek z popełnieniem

przestępstw, o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, oraz

informacji o stronach tych transakcji.

2. Jednostki współpracujące są obowiązane do opracowania instrukcji

postępowania w przypadkach, o których mowa w ust. 1.

[3. Organy kontroli skarbowej, organy podatkowe i organy celne

powiadamiają niezwłocznie Generalnego Inspektora także o wszelkich

ujawnionych w toku swojej działalności okolicznościach, mogących wskazywać na

prowadzenie działań mających na celu popełnienie przestępstwa, o którym mowa

w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego.]

<3. Organy podległe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej Nowe brzmienie

ust. 3 w art. 15a

powiadamiają niezwłocznie Generalnego Inspektora o wszelkich ujawnionych wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

w toku swojej działalności okolicznościach, mogących wskazywać na (Dz. U. z 2016 r.

prowadzenie działań mających na celu popełnienie przestępstwa, o którym poz. 1948).

mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego.>

4. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 3, powinno zawierać

w szczególności opis ujawnionych okoliczności wraz z przyczynami, dla których

2017-02-22

©Telksinoe s. 31/49

powiadamiający uznał, że mogą one wskazywać na prowadzenie działań mających

na celu popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu

karnego.

[5. Organy Straży Granicznej oraz organy celne przekazują Generalnemu

Inspektorowi informacje, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE)

nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r.

w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych

ze Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), oraz informacje zawarte

w zgłoszeniu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 21 ustawy

z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 826, z 2013 r. poz.

1036 oraz z 2015 r. poz. 855 i 1893). Informacje te są przekazywane odpowiednio

za pośrednictwem Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Szefa Służby

Celnej, w terminie do 14 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

dokonano przywozu środków pieniężnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub wywozu środków pieniężnych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.]

<5. Organy Straży Granicznej oraz organy Krajowej Administracji Nowe brzmienie

ust. 5 i 6 w art.

Skarbowej przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje, o których 15a wejdzie w

życie z dn.

mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego 1.03.2017 r. (Dz.

i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych U. z 2016 r. poz.

1948).

wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 309

z 25.11.2005, str. 9), oraz informacje zawarte w zgłoszeniu określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 21 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. –

Prawo dewizowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 826, z 2013 r. poz. 1036 oraz z 2015 r.

poz. 855 i 1893). Informacje te są przekazywane w terminie do 14 dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano przywozu środków

pieniężnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu środków

pieniężnych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organy Straży

Granicznej przekazują informacje za pośrednictwem Komendanta Głównego

Straży Granicznej.>

[6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, formę i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 5,

z uwzględnieniem konieczności sprawnego przekazywania Generalnemu

2017-02-22

©Telksinoe s. 32/49

Inspektorowi informacji zgromadzonych przez organy Straży Granicznej oraz

organy celne.]

<6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, formę i tryb przekazywania informacji, o których mowa

w ust. 5, z uwzględnieniem konieczności sprawnego przekazywania

Generalnemu Inspektorowi informacji zgromadzonych przez organy Straży

Granicznej oraz organy Krajowej Administracji Skarbowej.>

[Art. 15b. W uzasadnionych przypadkach Generalny Inspektor może zwrócić

się do organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej o zbadanie legalności

pochodzenia określonych wartości majątkowych. Informacja o wynikach

przeprowadzonych działań jest przekazywana Generalnemu Inspektorowi

niezwłocznie.]

Nowe brzmienie

w życie z dn.

zwrócić się do organów Krajowej Administracji Skarbowej o zbadanie 1.03.2017 r. (Dz.

legalności pochodzenia określonych wartości majątkowych. Informacja U. z 2016 r. poz.

1948).

o wynikach przeprowadzonych działań jest przekazywana Generalnemu

Inspektorowi niezwłocznie.>

Rozdział 5

Procedura wstrzymywania transakcji i blokady rachunku

Art. 16. 1. Instytucja obowiązana, która otrzymała dyspozycję lub zlecenie

przeprowadzenia transakcji, mająca przeprowadzić transakcję lub posiadająca

informacje o zamiarze przeprowadzenia transakcji, co do której zachodzi

uzasadnione podejrzenie, że może ona mieć związek z popełnieniem przestępstwa,

o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, ma obowiązek

niezwłocznie zawiadomić na piśmie Generalnego Inspektora, przekazując

wszystkie posiadane dane określone w art. 12 ust. 1 oraz art. 12a wraz ze

wskazaniem przesłanek przemawiających za wstrzymaniem transakcji lub blokadą

rachunku, oraz wskazać przewidywany termin jej realizacji. Przepisu art. 11 ust. 4

nie stosuje się.

1a. W przypadku gdy instytucja dokonująca zawiadomienia zgodnie z ust. 1

nie jest instytucją mającą przeprowadzić transakcję, zawiadomienie zawiera

również wskazanie instytucji, która ma przeprowadzić transakcję.

2017-02-22

©Telksinoe s. 33/49

2. Po otrzymaniu zawiadomienia Generalny Inspektor dokonuje

niezwłocznego potwierdzenia jego przyjęcia, w formie pisemnej, podając datę

i godzinę przyjęcia zawiadomienia.

3. Zawiadomienie i potwierdzenie, o których mowa w ust. 1 i 2, może zostać

przekazane również przy użyciu informatycznych nośników danych.

4. Do czasu otrzymania żądania, o którym mowa w art. 18 ust. 1, nie dłużej

niż 24 godziny, od momentu potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia, o którym

mowa w art. 16 ust. 2, instytucja obowiązana nie wykonuje transakcji, której

dotyczy zawiadomienie.

Art. 16a. (uchylony)

Art. 17. Jeżeli zawiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, nie można

dokonać przed wykonaniem albo podczas wykonywania dyspozycji lub zlecenia

przeprowadzenia transakcji, instytucja obowiązana przekazuje informację

o transakcji niezwłocznie po jej przeprowadzeniu, podając przyczyny braku

wcześniejszego zawiadomienia.

Art. 18. 1. Jeżeli z zawiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, wynika,

że transakcja, która ma zostać przeprowadzona, może mieć związek z popełnieniem

przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, Generalny

Inspektor może w ciągu 24 godzin od daty i godziny wskazanych w potwierdzeniu,

o którym mowa w art. 16 ust. 2, przekazać instytucji obowiązanej pisemne żądanie

wstrzymania tej transakcji lub blokady rachunku na okres nie dłuższy niż

72 godziny od daty i godziny wskazanych w tym potwierdzeniu. Równocześnie

Generalny Inspektor zawiadamia właściwego prokuratora o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa i przekazuje mu informacje i dokumenty dotyczące

wstrzymywanej transakcji lub blokowanego rachunku.

2. Żądanie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku może być wydane

tylko przez Generalnego Inspektora lub łącznie dwóch upoważnionych przez niego

na piśmie pracowników jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4.

3. Instytucja obowiązana wstrzymuje transakcję lub blokuje rachunek

niezwłocznie po otrzymaniu żądania, o którym mowa w ust. 1.

2017-02-22

©Telksinoe s. 34/49

4. Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku przez instytucję obowiązaną

w trybie określonym w ust. 1 i 3 nie rodzi odpowiedzialności dyscyplinarnej,

cywilnej, karnej, ani innej określonej odrębnymi przepisami.

5. Do liczenia terminów, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się sobót,

niedziel i dni ustawowo wolnych od pracy.

Art. 18a. 1. Generalny Inspektor może przekazać instytucji obowiązanej

pisemne żądanie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku bez uprzedniego

otrzymania od niej zawiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, jeżeli

posiadane informacje wskazują na prowadzenie działań mających na celu pranie

pieniędzy lub finansowanie terroryzmu.

2. W przypadku określonym w ust. 1, Generalny Inspektor może żądać

wstrzymania transakcji lub blokady rachunku na okres nie dłuższy niż 72 godziny

od momentu otrzymania tego żądania przez instytucję obowiązaną.

3. Przepisy art. 18, 19 i 20 stosuje się odpowiednio.

Art. 19. 1. W przypadku otrzymania od Generalnego Inspektora

zawiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 zdanie drugie, prokurator może

postanowieniem wstrzymać transakcję lub dokonać blokady rachunku na czas

oznaczony, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące od otrzymania tego zawiadomienia.

2. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres, sposób

i termin wstrzymania transakcji lub blokady rachunku. Na postanowienie

przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

3. (uchylony)

4. Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem

3 miesięcy od otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 zdanie

drugie, nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym.

5. W kwestiach dotyczących wstrzymania transakcji lub blokowania

rachunku nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

karnego.

Art. 20. W przypadku gdy rachunek został zablokowany lub transakcja

została wstrzymana z naruszeniem prawa, odpowiedzialność za wynikłą szkodę

ponosi Skarb Państwa na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Art. 20a. (uchylony)

2017-02-22

©Telksinoe s. 35/49

Art. 20b. Przepisy art. 19 i 20 stosuje się odpowiednio również w toku

wszczętego postępowania karnego o przestępstwo wymienione w art. 165a

Kodeksu karnego, gdy otrzymane przez prokuratora zawiadomienie

o przestępstwie pochodzi z innych źródeł.

Art. 20c. Instytucja obowiązana, na żądanie zlecającego transakcję lub

posiadacza rachunku, może poinformować go o wstrzymaniu transakcji lub

blokadzie rachunku i wskazać organ, który tego zażądał.

Rozdział 5a

Szczególne środki ograniczające przeciwko osobom, grupom i podmiotom

Art. 20d. 1. Instytucja obowiązana dokonuje zamrożenia wartości

majątkowych, z zachowaniem należytej staranności, z wyłączeniem rzeczy

ruchomych i nieruchomości, na podstawie:

1) prawa Unii Europejskiej wprowadzającego szczególne środki ograniczające

przeciwko niektórym osobom, grupom lub podmiotom oraz

2) przepisów wydanych na podstawie ust. 4.

2. Instytucja obowiązana, dokonując zamrożenia, przekazuje wszystkie

posiadane dane związane z zamrożeniem wartości majątkowych Generalnemu

Inspektorowi, w formie elektronicznej lub papierowej.

3. Do zamrażania wartości majątkowych przepis art. 20 stosuje się

odpowiednio.

[4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zagranicznych może określić, w drodze

rozporządzenia, listę osób, grup lub podmiotów, w stosunku do których dokonuje

się zamrożenia, o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem konieczności wykonania

zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych lub wiążących uchwał organizacji międzynarodowych, oraz

mając na uwadze konieczność zwalczania terroryzmu i przeciwdziałania

finansowaniu terroryzmu.]

<4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu Nowe brzmienie

ust. 4 w art. 20d

z ministrem właściwym do spraw zagranicznych może określić, w drodze wejdzie w życie z

rozporządzenia, listę osób, grup lub podmiotów, w stosunku do których dn. 1.03.2017 r.

(Dz. U. z 2016 r.

dokonuje się zamrożenia, o którym mowa w ust. 1, z uwzględnieniem poz. 1948).

2017-02-22

©Telksinoe s. 36/49

konieczności wykonania zobowiązań wynikających z wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych lub wiążących uchwał

organizacji międzynarodowych oraz mając na uwadze konieczność zwalczania

terroryzmu i przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu.>

5. Tworzy się Międzyresortowy Komitet Bezpieczeństwa Finansowego,

zwany dalej „Komitetem”, działający przy Generalnym Inspektorze. Komitet pełni

funkcję opiniodawczą i doradczą w zakresie stosowania szczególnych środków

ograniczających przeciwko osobom, grupom i podmiotom.

6. Do zadań Komitetu należy w szczególności przedstawianie propozycji

zamieszczenia albo usunięcia z listy osób, grup lub podmiotów, określonej na

podstawie ust. 4, osób, grup lub podmiotów.

7. W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele:

1) ministra właściwego do spraw instytucji finansowych;

2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

3) ministra właściwego do spraw zagranicznych;

4) Ministra Sprawiedliwości;

5) Ministra Obrony Narodowej;

6) ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

7) ministra właściwego do spraw gospodarki;

8) Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego;

9) Prezesa Narodowego Banku Polskiego;

10) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

11) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

12) Generalnego Inspektora.

8. Regulamin w sprawie trybu i zasad prac Komitetu określa Komitet.

[9. Osoby, grupy lub podmioty znajdujące się na liście określonej na

podstawie ust. 4, mogą wystąpić z umotywowanym wnioskiem do ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych, o usunięcie ich z tej listy. Wniosek

taki podlega zaopiniowaniu na najbliższym posiedzeniu Komitetu.]

<9. Osoby, grupy lub podmioty znajdujące się na liście określonej na Nowe brzmienie

ust. 9 w art. 20d

podstawie ust. 4 mogą wystąpić z umotywowanym wnioskiem do ministra wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

właściwego do spraw finansów publicznych o usunięcie ich z tej listy. Wniosek (Dz. U. z 2016 r.

taki podlega zaopiniowaniu na najbliższym posiedzeniu Komitetu.> poz. 1948).

2017-02-22

©Telksinoe s. 37/49

10. W przypadku zamrożenia wartości majątkowych na podstawie listy osób,

grup lub podmiotów określonej na podstawie ust. 4, Generalny Inspektor, o ile to

możliwe, przekazuje niezwłocznie informację osobie, grupie lub podmiotowi,

których wartości majątkowe zostały zamrożone. Informacja taka powinna zawierać

uzasadnienie zamrożenia środków finansowych oraz pouczenie na temat

możliwości podejmowania dalszych działań mających na celu wykreślenie z tej

listy, wniesienia odwołania lub zwolnienia zamrożenia wartości majątkowych.

Art. 20e. 1. W razie zamrożenia wartości majątkowych osoby, grupy lub

podmiotu, który:

1) nie jest wymieniony w aktach prawa Unii Europejskiej wprowadzających

szczególne środki ograniczające lub na liście osób, grup lub podmiotów,

określonej na podstawie art. 20d ust. 4, lub

2) znajduje się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej

– osoba, grupa lub podmiot może wystąpić z wnioskiem do Generalnego Inspektora

o zwolnienie zamrożenia wartości majątkowych.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, rozstrzyga się o całkowitym

zwolnieniu zamrożenia wartości majątkowych.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Generalny Inspektor może,

o ile minister właściwy do spraw zagranicznych nie wniesie sprzeciwu, po

zasięgnięciu opinii Komitetu, rozstrzygnąć o całkowitym lub częściowym

zwolnieniu zamrożenia wartości majątkowych, jeżeli nie jest to sprzeczne

z wiążącymi uchwałami organizacji międzynarodowych.

4. Sprzeciw, o którym mowa w ust. 3, jest wnoszony, w drodze

postanowienia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia Generalnego

Inspektora. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Generalny Inspektor, na

wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych, przedłuża termin na

wniesienie sprzeciwu do 30 dni od dnia doręczenia wystąpienia Generalnego

Inspektora.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Generalny Inspektor

rozstrzyga w sprawie zwolnienia zamrożonych wartości majątkowych z urzędu.

6. W celu ustalenia faktów i okoliczności, o których mowa w ust. 1, jednostki

współpracujące mają obowiązek udzielenia wszelkiej pomocy, w tym przekazania

niezbędnych kopii dokumentów.

2017-02-22

©Telksinoe s. 38/49

7. Rozstrzygnięcie w sprawie zwolnienia zamrożenia następuje w drodze

decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora.

[8. Odwołanie od decyzji Generalnego Inspektora, o której mowa w ust. 7,

przysługuje do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych w terminie

14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.]

<8. Odwołanie od decyzji Generalnego Inspektora, o której mowa Nowe brzmienie

ust. 8 i 10 w art.

w ust. 7, przysługuje do ministra właściwego do spraw finansów publicznych 20e wejdzie w

życie z dn.

w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.> 1.03.2017 r. (Dz.

U. z 2016 r. poz.

9. Postępowanie toczy się według przepisów Kodeksu postępowania 1948).

administracyjnego.

[10. Od decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych przysługuje skarga do sądu administracyjnego.]

<10. Od decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych przysługuje skarga do sądu administracyjnego.>

Rozdział 6

Kontrolowanie instytucji obowiązanych

Art. 21. 1. Kontrolę wypełniania przez instytucje obowiązane, z wyłączeniem

Narodowego Banku Polskiego, obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, sprawuje Generalny Inspektor.

[2. Kontrolę przeprowadzają pisemnie upoważnieni przez Generalnego

Inspektora pracownicy jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, zwani dalej

„kontrolerami”, po okazaniu legitymacji służbowej kontrolera, zwanej dalej

„legitymacją kontrolera”, i pisemnego upoważnienia.]

<2. Kontrolę przeprowadzają pisemnie upoważnieni przez Generalnego Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 21

Inspektora pracownicy jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, zwani dalej wejdzie w życie z

dn. 1.03.2017 r.

„kontrolerami”, po okazaniu legitymacji służbowej, o której mowa w art. 3 (Dz. U. z 2016 r.

ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej poz. 1948).

(Dz. U. poz. 1947), i pisemnego upoważnienia.>

3. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, realizują również w ramach

sprawowanego nadzoru lub kontroli, na zasadach i w trybie określonych

w odrębnych przepisach:

2017-02-22

©Telksinoe s. 39/49

1) Prezes Narodowego Banku Polskiego – w odniesieniu do podmiotów

prowadzących działalność kantorową;

2) Komisja Nadzoru Finansowego;

[3) właściwi naczelnicy urzędów celnych w stosunku do podmiotów Przepis

uchylający pkt 3 i

urządzających i prowadzących gry losowe, zakłady wzajemne oraz gry na nowe brzmienie

pkt 7 w ust. 3

automatach;] oraz przepis

uchylający ust. 5

4) prezesi sądów apelacyjnych – w odniesieniu do notariuszy; w art. 21 wejdą w

5) Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa; życie z dn.

1.03.2017 r. (Dz.

6) właściwi wojewodowie lub starostowie – w odniesieniu do stowarzyszeń; U. z 2016 r. poz.

1948).

[7) organy kontroli skarbowej.]

<7) naczelnicy urzędów celno-skarbowych.>

3a. Nakładanie kar pieniężnych w związku z naruszeniami stwierdzonymi

w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 3, należy do właściwości Generalnego

Inspektora.

3b. Podmioty wymienione w ust. 3 przekazują Generalnemu Inspektorowi

plany kontroli w terminie dwóch tygodni od ich sporządzenia.

3c. Na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

Generalny Inspektor przeprowadza kontrolę, o której mowa w ust. 1, wobec

instytucji obowiązanej ubiegającej się o udzielenie koncesji lub zezwolenia,

o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

4. Pisemna informacja o wynikach kontroli, o której mowa w ust. 3,

w zakresie przestrzegania przepisów ustawy, jest przekazywana Generalnemu

Inspektorowi w terminie 14 dni od jej zakończenia.

4a. Generalny Inspektor może zwrócić się do podmiotów wymienionych

w ust. 3 o przekazanie potwierdzonych kopii dokumentacji zgromadzonej w toku

kontroli.

[5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze

rozporządzenia, wzór legitymacji kontrolera oraz ustala zasady jej wydawania

i wymiany.]

Art. 22. 1. Na żądanie kontrolera instytucje obowiązane są zobowiązane do

przedkładania wszelkich dokumentów i materiałów niezbędnych do

przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 21 ust. 1, z wyłączeniem

dokumentów i materiałów zawierających informacje niejawne.

2017-02-22

©Telksinoe s. 40/49

2. Instytucje obowiązane zapewniają kontrolerowi warunki do sprawnego

przeprowadzenia kontroli, w szczególności niezwłoczne przedstawianie do kontroli

żądanych dokumentów i materiałów oraz terminowe udzielanie wyjaśnień przez

pracowników jednostki.

3. Kontrolerzy mają prawo do:

1) wstępu do obiektów i pomieszczeń instytucji obowiązanej w obecności

kontrolowanego;

2) wglądu do dokumentów i innych materiałów dowodowych, objętych

zakresem kontroli oraz uzyskiwania ich potwierdzonych kopii;

3) żądania od pracowników instytucji obowiązanej ustnych i pisemnych

wyjaśnień, w zakresie prowadzonej kontroli.

4. Kontrolerzy, w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych,

korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy

publicznych.

Art. 23. Kontroler jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie

instytucji obowiązanej bez obowiązku uzyskania przepustki oraz nie podlega

kontroli osobistej.

Art. 24. 1. Wyniki przeprowadzonej kontroli dyrektor jednostki, o której

mowa w art. 3 ust. 4, przedstawia w protokole pokontrolnym kierownikowi

instytucji obowiązanej lub upoważnionej przez niego osobie w terminie 30 dni od

dnia zakończenia kontroli.

1a. Przed przedstawieniem protokołu pokontrolnego dyrektor jednostki,

o której mowa w art. 3 ust. 4, może zwrócić się do instytucji obowiązanej

o złożenie w wyznaczonym terminie dodatkowych wyjaśnień na piśmie w zakresie

stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości.

1b. Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresu od dnia wysłania

pisma, o którym mowa w ust. 1a, do dnia otrzymania dodatkowych wyjaśnień.

2. Protokół pokontrolny zawiera ustalenia stanu faktycznego, ocenę

kontrolowanej działalności, w tym ewentualnie stwierdzone nieprawidłowości

i wskazanie osób za nie odpowiedzialnych, oraz wnioski i zalecenia pokontrolne.

2017-02-22

©Telksinoe s. 41/49

Art. 25. 1. Instytucja obowiązana ma prawo zgłoszenia do Generalnego

Inspektora umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole

pokontrolnym.

2. Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Generalnego Inspektora w terminie

14 dni od dnia otrzymania protokołu pokontrolnego.

3. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń Generalny Inspektor przekazuje na piśmie swoje

stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania tych

zastrzeżeń.

4. Instytucja obowiązana przesyła do dyrektora jednostki, o której mowa

w art. 3 ust. 4, w terminie wskazanym w protokole pokontrolnym, informację

o sposobie wykonania wniosków i zaleceń pokontrolnych lub przyczynach ich

niewykonania, ze wskazaniem przewidywanego terminu ich wykonania.

5. W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń zgodnie z ust. 1, termin, o którym

mowa w ust. 4, liczy się od dnia otrzymania stanowiska Generalnego Inspektora.

Art. 26. (uchylony)

Art. 27. Pisemną informację o wynikach kontroli, o której mowa w art. 21

ust. 1, Generalny Inspektor przekazuje:

1) organom sprawującym nadzór nad instytucjami obowiązanymi;

2) organowi powołanemu do ścigania przestępstw lub wykroczeń, w razie

uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia.

Rozdział 7

Ochrona i udostępnianie zgromadzonych danych

Art. 28. (uchylony)

Art. 29. Do ujawnienia Generalnemu Inspektorowi wszelkich informacji

w trybie i zakresie przewidzianym ustawą nie stosuje się przepisów

ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą, z wyjątkiem informacji

niejawnych.

Art. 30. Wszelkie informacje uzyskane i przekazywane przez organy

informacji finansowej w trybie przewidzianym w ustawie podlegają ochronie

określonej w przepisach odrębnych ustaw regulujących zasady ich ochrony.

2017-02-22

©Telksinoe s. 42/49

Art. 30a. 1. Organy informacji finansowej, pracownicy i osoby wykonujące

czynności na rzecz jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, są obowiązane

zachować w tajemnicy informacje, z którymi zapoznały się w toku wykonywanych

czynności – na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

2. Zachowanie tajemnicy, o której mowa w ust. 1, obowiązuje również po

ustaniu zatrudnienia w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4, a także

wykonywania na jej rzecz czynności na podstawie umów prawa cywilnego.

Art. 31. 1. Jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa

w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, wynika z posiadanych przez

Generalnego Inspektora informacji, ich przetworzenia lub analizy, Generalny

Inspektor zawiadamia prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz

jednocześnie przekazuje mu materiały uzasadniające takie podejrzenie.

2. Jeżeli podstawą zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, była informacja

o transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 3, art. 16 ust. 1 lub art. 17 przekazana przez

instytucję obowiązaną lub jednostkę współpracującą, o której mowa w art. 15a

ust. 1, Generalny Inspektor przekazuje jej informację o tym fakcie, nie później niż

w terminie 90 dni od przekazania zawiadomienia.

Art. 32. 1. Informacje zgromadzone w trybie i zakresie przewidzianym

przepisami ustawy są udostępniane przez Generalnego Inspektora sądom

i prokuratorom na potrzeby postępowania karnego, na ich pisemny wniosek.

2. W celu sprawdzenia danych zawartych w zawiadomieniu o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu

karnego, prokurator może żądać od Generalnego Inspektora udostępnienia

informacji chronionych prawem, w tym objętych tajemnicą bankową lub

ubezpieczeniową, także w postępowaniu sprawdzającym prowadzonym na

podstawie art. 307 Kodeksu postępowania karnego.

3. Jeżeli Generalny Inspektor nie dysponuje informacjami wystarczającymi

do wydania przez prokuratora postanowienia w przedmiocie wszczęcia

postępowania przygotowawczego w sprawie o przestępstwo, o którym mowa

w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, żądanie, o którym mowa w ust. 2, można

skierować do instytucji obowiązanej.

2017-02-22

©Telksinoe s. 43/49

Art. 33. 1. Generalny Inspektor przekazuje, z zastrzeżeniem ust. 1a,

posiadane informacje, na pisemny i uzasadniony wniosek:

1) ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub osób przez niego

upoważnionych;

2) Szefów: Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego lub osób przez nich upoważnionych – w zakresie ich

kompetencji ustawowych.

1a. Informacje, o których mowa w art. 8 ust. 1, Generalny Inspektor

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Szefom: Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, na pisemny i uzasadniony wniosek, złożony za zgodą

Prokuratora Generalnego.

2. Informacje o transakcjach objętych przepisami ustawy, mogą być

udostępniane przez Generalnego Inspektora na pisemny i uzasadniony wniosek:

[1) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, dyrektorów izb skarbowych Nowe brzmienie

pkt 1 i przepis

oraz dyrektorów urzędów kontroli skarbowej – wyłącznie w zakresie ich zadań uchylający pkt 1a

w ust. 2 w art. 33

ustawowych;]

wejdzie w życie z

<1) dyrektorów izb administracji skarbowej oraz naczelników urzędów dn. 1.03.2017 r.

(Dz. U. z 2016 r.

celno-skarbowych – wyłącznie w zakresie ich zadań;> poz. 1948).

[1a) Szefa Służby Celnej lub osób przez niego upoważnionych – wyłącznie

w zakresie wykonywania zadań Służby Celnej;]

2) Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego lub osób przez niego

upoważnionych – wyłącznie w sprawach związanych z wykonywaniem

nadzoru bankowego, w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru nad

działalnością ubezpieczeniową oraz w stosunku do firm inwestycyjnych

i banków powierniczych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi oraz zagranicznych osób prawnych

prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską

w zakresie obrotu towarami giełdowymi, towarowych domów maklerskich

w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

funduszy inwestycyjnych, alternatywnych spółek inwestycyjnych,

2017-02-22

©Telksinoe s. 44/49

towarzystw funduszy inwestycyjnych, zarządzających ASI w rozumieniu

ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i Krajowego Depozytu Papierów

Wartościowych S.A. oraz w stosunku do krajowych instytucji pieniądza

elektronicznego, oddziałów unijnych instytucji pieniądza elektronicznego,

oddziałów zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego, agentów

rozliczeniowych, krajowych instytucji płatniczych, oddziałów unijnych

instytucji płatniczych, biur usług płatniczych oraz działających na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej agentów tych podmiotów w rozumieniu ustawy

z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych;

Przepis

[3) dyrektorów izb celnych – wyłącznie w sprawach dotyczących egzekwowania uchylający pkt 3

długu celnego oraz należności podatkowych, wynikających z wymiany w ust. 2 w art. 33

wejdzie w życie z

gospodarczej z zagranicą;] dn. 1.03.2017 r.

(Dz. U. z 2016 r.

4) (uchylony) poz. 1948).

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) Prezesa Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej lub osób

przez niego upoważnionych – wyłącznie w sprawach związanych

z wykonywaniem nadzoru nad działalnością spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych;

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli – w zakresie niezbędnym do

przeprowadzenia postępowania kontrolnego;

11) krajowego administratora, o którym mowa w art. 3 pkt 22 rozporządzenia

Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr Unii

zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego

i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010

i nr 1193/2011 (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013, str. 1), w zakresie swoich

kompetencji.

2017-02-22

©Telksinoe s. 45/49

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 Generalny Inspektor może

przekazywać informacje o transakcjach objętych przepisami ustawy, również

z własnej inicjatywy.

4. W zakresie informacji objętych tajemnicą bankową Generalny Inspektor

przekazuje i udostępnia informacje organom, o których mowa w ust. 2, zgodnie

z zakresem upoważnień i trybem określonym w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r.

– Prawo bankowe.

5. Informacje związane z wprowadzaniem do systemu finansowego wartości

majątkowych pochodzących z prania pieniędzy, a także z finansowaniem

terroryzmu, mogą być udostępniane przez Generalnego Inspektora zagranicznym

instytucjom, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8, na zasadzie wzajemności,

w trybie określonym w dwustronnych porozumieniach zawartych przez

Generalnego Inspektora, także za pomocą informatycznych nośników danych.

6. Osoby, które weszły w posiadanie informacji uzyskanych w trybie

określonym w ust. 1–3, są obowiązane chronić informacje prawnie chronione, na

zasadach i w trybie określonym w odrębnych przepisach. Zachowanie tajemnicy

obowiązuje również po ustaniu stosunku pracy, wykonywania czynności na

podstawie umów prawa cywilnego lub ustaniu służby.

7. Obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych na podstawie ustawy

informacji, do których nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw regulujących

zasady ich ochrony, obejmuje również pracowników instytucji obowiązanych, izb

gospodarczych zrzeszających instytucje obowiązane, banków zrzeszających banki

spółdzielcze oraz osoby wykonujące na ich rzecz czynności na podstawie umów

prawa cywilnego. Zachowanie tajemnicy obowiązuje również po ustaniu stosunku

pracy lub zaprzestaniu wykonywania czynności na podstawie umów prawa

cywilnego.

Art. 34. Ujawnienie osobom nieuprawnionym, w tym także stronom

transakcji lub posiadaczom rachunku, faktu poinformowania Generalnego

Inspektora o transakcjach, których okoliczności wskazują, że wartości majątkowe

mogą pochodzić z prania pieniędzy albo o rachunkach podmiotów, co do których

zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mają związek z finansowaniem terroryzmu

oraz o transakcjach dokonywanych przez te podmioty, jest zabronione.

2017-02-22

©Telksinoe s. 46/49

Rozdział 7a

Kary pieniężne

Art. 34a. Instytucja obowiązana, z wyłączeniem Narodowego Banku

Polskiego, która:

1) nie dopełnia obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1,

przekazania Generalnemu Inspektorowi dokumentów dotyczących tej

transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji

lub dokumentów dotyczących tej transakcji,

2) nie dopełnia obowiązku przeprowadzenia analizy ryzyka w celu zastosowania

odpowiednich środków bezpieczeństwa finansowego,

3) nie dopełnia obowiązku stosowania środków bezpieczeństwa finansowego,

4) nie dopełnia obowiązku przechowywania przez wymagany okres

udokumentowanych wyników analizy,

5) nie dopełnia obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programie

szkoleniowym,

6) nie dopełnia obowiązku wykonania w terminie wniosku lub zalecenia

pokontrolnego,

7) nawiązuje lub utrzymuje współpracę z bankiem fikcyjnym

– podlega karze pieniężnej.

Art. 34b. 1. Instytucja obowiązana, która wbrew następującym przepisom

rozporządzenia nr 1781/2006:

1) art. 5–7, nie zapewnia, aby przekazowi pieniężnemu towarzyszyły pełne

informacje o zleceniodawcy,

2) art. 8, nie dysponuje skuteczną procedurą pozwalającą na wykrycie braku

informacji o zleceniodawcy,

3) art. 9, nie informuje Generalnego Inspektora o fakcie regularnego

zaniedbywania przekazywania wymaganych informacji o zleceniodawcy

przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy,

4) art. 12, pośrednicząc, jako dostawca usług płatniczych, nie zachowuje

wszystkich otrzymanych informacji o zleceniodawcy, które towarzyszą

przekazom pieniężnym,

2017-02-22

©Telksinoe s. 47/49

5) art. 14, nie udziela na zapytanie Generalnego Inspektora pełnej odpowiedzi

dotyczącej informacji o zleceniodawcy towarzyszącej przekazom pieniężnym

oraz nie przekazuje Generalnemu Inspektorowi, na jego żądanie,

odpowiednich dokumentów

– podlega karze pieniężnej.

2. Tej samej karze podlega instytucja obowiązana, która, wbrew przepisowi

art. 20d ust. 1, nie zamraża wartości majątkowych osoby, grupy lub podmiotu lub

nie przekazuje Generalnemu Inspektorowi wszystkich posiadanych danych

uzasadniających zamrożenie wartości majątkowych.

Art. 34c. 1. Karę pieniężną nakłada Generalny Inspektor w drodze decyzji,

w wysokości nie większej niż 750 000 zł, a w razie naruszenia, o którym mowa

w art. 34a pkt 5 – w wysokości nie większej niż 100 000 zł.

2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Generalny Inspektor uwzględnia

rodzaj i zakres naruszenia, dotychczasową działalność instytucji obowiązanej oraz

jej możliwości finansowe.

3. Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

4. W przypadku stwierdzenia, przez Generalnego Inspektora w toku kontroli,

naruszenia, o którym mowa w art. 34a, możliwe jest nałożenie tylko jednej kary

pieniężnej.

5. Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej toczy się na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

[6. Od decyzji Generalnego Inspektora przysługuje odwołanie do ministra Nowe brzmienie

ust. 6 w art. 34c

właściwego do spraw instytucji finansowych w terminie 14 dni od jej doręczenia.] wejdzie w życie z

<6. Od decyzji Generalnego Inspektora przysługuje odwołanie do dn. 1.03.2017 r.

(Dz. U. z 2016 r.

ministra właściwego do spraw finansów publicznych w terminie 14 dni od jej poz. 1948).

doręczenia.>

7. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

2017-02-22

©Telksinoe s. 48/49

8. W sprawach nieuregulowanych do kary pieniężnej stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.10)).

9. Informacja o nałożonej karze pieniężnej jest przekazywana instytucji

nadzorującej działalność danej instytucji obowiązanej.

Rozdział 8

Przepisy karne

Art. 35. 1. Kto, działając w imieniu lub interesie instytucji obowiązanej,

wbrew przepisom ustawy, nie dopełnia obowiązku:

1) rejestracji transakcji, przekazania Generalnemu Inspektorowi dokumentów

dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres

rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji,

2) zachowania środków bezpieczeństwa finansowego, zgodnie z procedurą,

o której mowa w art. 10a ust. 1, lub przechowywania informacji uzyskanych

w związku ze stosowaniem środków bezpieczeństwa finansowego,

3) zawiadomienia Generalnego Inspektora o transakcji, o której mowa w art. 16

ust. 1,

4) wstrzymania transakcji lub blokady rachunku,

5) wprowadzenia wewnętrznej procedury, o której mowa w art. 10a ust. 1,

6) wyznaczenia osoby odpowiedzialnej zgodnie z art. 10b ust. 1,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom ustawy ujawnia osobom

nieuprawnionym, posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy

informacje zgromadzone zgodnie z upoważnieniem ustawy lub wykorzystuje te

informacje w inny sposób niezgodny z przepisami ustawy.

3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie,

podlega grzywnie.

Art. 36. Kto, działając w imieniu lub interesie instytucji obowiązanej, wbrew

przepisom ustawy:

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184.

2017-02-22

©Telksinoe s. 49/49

1) odmawia przekazania Generalnemu Inspektorowi informacji lub

dokumentów,

2) przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe

dane dotyczące transakcji, rachunków lub osób,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 15.

Art. 37. Kto dopuszcza się czynu określonego w art. 35 ust. 1 lub 2 lub

w art. 36 wyrządzając znaczną szkodę, podlega karze pozbawienia wolności od

6 miesięcy do lat 8.

Art. 37a. 1. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie czynności

kontrolnych, o których mowa w rozdziale 6, podlega grzywnie.

2. (uchylony)

Rozdział 9

Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe

Art. 38–47b. (pominięte)

Art. 48. (uchylony)

Art. 49. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia

ogłoszenia11), z wyjątkiem:

1) art. 3–6, art. 13 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia;

2) (uchylony)

3) art. 45 pkt 3 lit. b w zakresie dotyczącym art. 106 ust. 4 i 5, który wchodzi

w życie z dniem 31 grudnia 2003 r.

11)

Ustawa została ogłoszona w dniu 22 grudnia 2000 r.

2017-02-22