Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 383

©Telksinoe s. 1/57

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 383, 1250, 1948, 1954,

z 2017 r. poz. 5.

U S T A W A

z dnia 6 grudnia 2006 r.

o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty

prowadzące tę politykę oraz tryb współpracy między nimi.

2. Ustawy nie stosuje się do programów realizowanych z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, z wyłączeniem przepisów

rozdziałów 1, 2, 2b i 7 oraz przepisów art. 14e, art. 14f, art. 14g ust. 1, 2 i 4, art.

14h, art. 14j i art. 141, a w przypadku programu realizowanego z wykorzystaniem

środków:

1) Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich –

także z wyłączeniem art. 14kc i art. 14kd;

2) Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego – także z wyłączeniem art.

14ke i art. 14kf.

Art. 2. Przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych

działań podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego

i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej

i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych

miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej.

Art. 3. Politykę rozwoju prowadzą:

1) Rada Ministrów;

2) samorząd województwa;

2a) związki metropolitalne;

3) samorząd powiatowy i gminny.

2017-04-21

©Telksinoe s. 2/57

Art. 3a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje

realizację strategii rozwoju współfinansowanych ze środków budżetu państwa lub

środków rozwojowych pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł

zagranicznych przez:

1) koordynacja oraz programowanie strategiczne, a także podejmowanie

inicjatyw w zakresie polityki rozwoju, obejmujących wymiar społeczny,

gospodarczy i przestrzenny;

1a) podejmowanie inicjatyw, opracowywanie lub koordynowanie

opracowywania i negocjowanie, o ile ustawa nie stanowi inaczej,

dokumentów programowych dotyczących okresów programowania Unii

Europejskiej;

1b) podejmowanie inicjatyw, opracowywanie, negocjowanie i podpisywanie

programów współfinansowanych z udziałem niepodlegających zwrotowi

środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

1c) wykonywanie, o ile ustawa nie stanowi inaczej, zadań państwa

członkowskiego Unii Europejskiej określonych w przepisach Unii

Europejskiej dotyczących funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności oraz

w umowie partnerstwa;

2) programowanie i realizację polityki regionalnej;

3) okresową ocenę realizacji strategii, o których mowa w art. 9, w odniesieniu

do celów i priorytetów średniookresowej strategii rozwoju kraju, oraz

przedstawianie opinii o zgodności strategii i programów ze średniookresową

strategią rozwoju kraju;

3a) (uchylony)

3b) podejmowanie inicjatyw, programowanie i prowadzenie polityki miejskiej;

4) monitorowanie i ocenę rozwoju kraju w ujęciu regionalnym i przestrzennym

oraz przedstawianie Radzie Ministrów rekomendacji w tym zakresie;

4a) koordynowanie i realizację procesu ewaluacji polityki rozwoju;

5) opracowywanie raportu o rozwoju społeczno-gospodarczym, regionalnym

oraz przestrzennym, o którym mowa w art. 35b, wraz z rekomendacjami dla

polityki rozwoju;

6) (uchylony)

2017-04-21

©Telksinoe s. 3/57

7) inne instrumenty określone w odrębnych ustawach.

Art. 4. 1. Politykę rozwoju prowadzi się na podstawie strategii rozwoju,

programów i dokumentów programowych.

2. (uchylony)

3. Polityka rozwoju może być prowadzona również na podstawie

instrumentów prawnych i finansowych określonych w odrębnych przepisach.

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) beneficjent – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność

prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł

zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu;

1a) dokumenty programowe – umowę partnerstwa oraz programy służące jej

realizacji;

2) instytucja zarządzająca – właściwego ministra, ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu

operacyjnego, zarząd województwa, odpowiedzialnych za przygotowanie

i realizację programu operacyjnego;

3) instytucja pośrednicząca – organ administracji publicznej lub inną jednostkę

sektora finansów publicznych, której została powierzona, w drodze

porozumienia zawartego z instytucją zarządzającą, część zadań związanych

z realizacją programu operacyjnego; instytucja pośrednicząca pełni funkcje

instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady

(WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne

dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25–

78);

4) instytucja wdrażająca – podmiot publiczny lub prywatny, któremu na

podstawie porozumienia lub umowy została powierzona, w ramach programu

operacyjnego, realizacja zadań odnoszących się bezpośrednio do

beneficjentów; instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia)

pełni również funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2

2017-04-21

©Telksinoe s. 4/57

pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu

Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

4a) instytucja audytowa – organ administracji publicznej funkcjonalnie

niezależny od instytucji zarządzającej oraz instytucji certyfikującej,

wyznaczony dla każdego programu operacyjnego i odpowiedzialny za

weryfikację skutecznego działania systemu zarządzania i kontroli; instytucja

audytowa wykonuje zadania, o których mowa w art. 62 rozporządzenia Rady

(WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne

dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

4b) koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju – koncepcję, o której

mowa w art. 47 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199, z późn. zm.1));

4c) kontrakt terytorialny – umowę określającą cele i przedsięwzięcia

priorytetowe, które mają istotne znaczenie dla rozwoju kraju oraz wskazanego

w niej województwa, sposób ich finansowania, koordynacji i realizacji,

a także dofinansowanie, opracowywanych przez zarząd województwa,

programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki

spójności;

5) (uchylony)

6) kwalifikowalność wydatków – spełnienie przez wydatki poniesione w ramach

programów operacyjnych kryteriów:

a) spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,

b) określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26

ust. 1 pkt 6,

c) dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania,

w przypadku programów finansowanych ze źródeł zagranicznych;

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 443,

774, 1265, 1434, 1713, 1777, 1830 i 1890.

2017-04-21

©Telksinoe s. 5/57

6a) obszar funkcjonalny – obszar, o którym mowa w art. 2 pkt 6a ustawy z dnia

27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

6b) obszar strategicznej interwencji państwa – obszar będący przedmiotem

koncentracji działań polityki rozwoju ukierunkowanej terytorialnie, w tym

obszary wiejskie;

6c) obszar problemowy – obszar strategicznej interwencji państwa, na terenie

którego identyfikowane są zjawiska niekorzystne dla rozwoju społeczno-

-gospodarczego tego obszaru i jego ludności;

7) partnerzy społeczni i gospodarczy – organizacje pracodawców i organizacje

związkowe, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o

Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.

U. poz. 1240), samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje

pozarządowe oraz jednostki naukowe w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620

oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268), a także Rada Działalności Pożytku

Publicznego;

7a) programy służące realizacji umowy partnerstwa – programy:

a) w zakresie polityki spójności – programy realizowane z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności,

z wyłączeniem programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej,

b) realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz funduszy

wspierających sektory morski lub rybacki;

8) (uchylony)

9) projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na

podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między

beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją pośredniczącą lub

instytucją wdrażającą;

9a) umowa partnerstwa – umowę określającą uwarunkowania, cele i kierunki

wykorzystania środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej,

przygotowaną z udziałem partnerów społecznych i gospodarczych oraz

zatwierdzoną przez Komisję Europejską.

2017-04-21

©Telksinoe s. 6/57

10) (uchylony)

11) (uchylony)

Art. 6. 1. Projekty strategii rozwoju podlegają konsultacjom z jednostkami

samorządu terytorialnego, partnerami społecznymi i gospodarczymi oraz

z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2. Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju ogłasza w dzienniku

o zasięgu krajowym oraz na swojej stronie internetowej informację

o konsultacjach, a w szczególności zaproszenie do uczestnictwa w procesie

konsultacji, miejsce i tematy spotkań i konferencji oraz adres strony internetowej,

na której zamieszczono projekt strategii rozwoju, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. W przypadku projektu strategii rozwoju o charakterze regionalnym

podmiot ogłasza informację o konsultacjach w dzienniku o zasięgu krajowym lub

regionalnym oraz na swojej stronie internetowej.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie 35 dni od dnia

ogłoszenia, o którym mowa w ust. 2, wyrazić opinię do projektu.

Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4. W terminie 30 dni od dnia zakończenia konsultacji, o których mowa

w ust. 1, podmioty je organizujące przygotowują sprawozdanie z przebiegu

i wyników konsultacji, zawierające w szczególności ustosunkowanie się do uwag

zgłaszanych w trakcie konsultacji wraz z uzasadnieniem oraz podają je do

publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej.

Art. 6a. Przy opracowywaniu projektu strategii rozwoju, programów, umowy

partnerstwa i programów służących realizacji umowy partnerstwa stosuje się

przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, z późn.

zm.2)).

Art. 6b. 1. Koordynacja i realizacja procesu ewaluacji polityki rozwoju,

o których mowa w art. 3a pkt 4a, polegają w szczególności na:

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238,

z 2014 r. poz. 587, 822, 850, 1101 i 1133 oraz z 2015 r. poz. 200, 277, 774, 1045, 1211, 1223,

1265, 1434, 1590, 1642, 1688 i 1936.

2017-04-21

©Telksinoe s. 7/57

1) prowadzeniu ewaluacji strategii rozwoju opracowywanych przez ministra

właściwego do spraw rozwoju regionalnego oraz instrumentów istotnych dla

realizacji polityki rozwoju i na tej podstawie formułowaniu wniosków

i rekomendacji w zakresie programowania i realizacji polityki rozwoju;

2) opracowywaniu standardów i zaleceń dla ewaluacji strategii rozwoju oraz

innych dokumentów.

2. Standardy i zalecenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do

spraw rozwoju regionalnego zamieszcza na swojej stronie internetowej.

3. W przypadku utworzenia przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego, w urzędzie go obsługującym, krajowej jednostki ewaluacyjnej

zadania, o których mowa w ust. 1, wykonuje ta jednostka.

Art. 7. (uchylony)

Art. 8. (uchylony)

Rozdział 2

Strategie rozwoju

Art. 9. Strategiami rozwoju są:

1) długookresowa strategia rozwoju kraju – dokument określający główne cele,

wyzwania i kierunki rozwoju społeczno-gospodarczego kraju,

z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju, obejmujący okres co

najmniej 15 lat;

2) średniookresowa strategia rozwoju kraju – dokument określający podstawowe

uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju kraju w wymiarze społecznym,

gospodarczym, regionalnym i przestrzennym, obejmujący okres 4–10 lat,

realizowany przez strategie rozwoju oraz przy pomocy programów,

z uwzględnieniem okresu programowania Unii Europejskiej;

3) inne strategie rozwoju – dokumenty określające podstawowe uwarunkowania,

cele i kierunki rozwoju odnoszące się do sektorów, dziedzin, regionów lub

rozwoju przestrzennego, w tym obszarów metropolitalnych i obszarów

funkcjonalnych.

Art. 10. 1. Długookresowa strategia rozwoju kraju określa w szczególności:

2017-04-21

©Telksinoe s. 8/57

1) główne cele, wyzwania i kierunki rozwoju kraju, wynikające z procesów

zachodzących wewnątrz kraju, jak i zmian w jego otoczeniu zewnętrznym;

2) kompleksową społeczno-gospodarczą koncepcję rozwoju kraju

w perspektywie długookresowej, z uwzględnieniem wymiaru społecznego,

gospodarczego, środowiskowego, terytorialnego i instytucjonalnego.

2. (uchylony)

3. Długookresowa strategia rozwoju kraju uwzględnia uwarunkowania

wynikające z członkostwa w Unii Europejskiej.

Art. 10a. 1. Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 2 i 3,

uwzględniają cele i kierunki zrównoważonego rozwoju kraju określone

w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju.

2. Przed przyjęciem strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 2 i 3,

właściwy minister lub zarząd województwa przygotowują raport ewaluacyjny

zawierający uprzednią ewaluację skuteczności i efektywności realizacji strategii.

Art. 11. 1. Przygotowanie i uzgadnianie projektu długookresowej strategii

rozwoju kraju koordynuje Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego

przedstawiciel.

2. (uchylony)

3. W czasie trwania procedury opracowywania i uzgadniania długookresowej

strategii rozwoju kraju Sejm i Senat mogą przeprowadzić debatę na temat polityki

rozwoju.

4. Długookresowa strategia rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę

Ministrów w drodze uchwały.

5. Prezes Rady Ministrów informuje Sejm i Senat o przyjęciu przez Radę

Ministrów długookresowej strategii rozwoju kraju.

Art. 12. 1. Długookresowa strategia rozwoju kraju może zostać

zaktualizowana w każdym terminie, jeżeli wymaga tego aktualna sytuacja

społeczno-gospodarcza kraju.

2. Do aktualizacji długookresowej strategii rozwoju kraju stosuje się art. 11

ust. 1 i 3–5.

Art. 12a. 1. Średniookresowa strategia rozwoju kraju zawiera

w szczególności:

2017-04-21

©Telksinoe s. 9/57

1) diagnozę sytuacji społecznej, gospodarczej, regionalnej i przestrzennej kraju,

z uwzględnieniem stanu środowiska;

2) prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;

3) (uchylony)

4) określenie celów strategicznych w okresie realizacji strategii w wymiarze

społecznym, gospodarczym, regionalnym i przestrzennym wraz

z pożądanymi wskaźnikami ich realizacji;

5) (uchylony)

6) określenie kierunków polityki państwa, w tym interwencji podmiotów,

o których mowa w art. 3, służących osiągnięciu celów strategicznych polityki

rozwoju;

7) (uchylony)

8) określenie obszarów strategicznej interwencji państwa, w tym obszarów

problemowych;

9) założenia systemu realizacji oraz ram finansowych.

2. Projekt średniookresowej strategii rozwoju kraju jest opracowywany

i uzgadniany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego we

współpracy z właściwymi ministrami.

3. Średniookresowa strategia rozwoju kraju ustala strategiczne zadania

państwa i zasady uwzględniania ich w programach.

4. (uchylony)

5. Przepisy art. 11 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.

6. (uchylony)

7. Średniookresowa strategia rozwoju kraju podlega aktualizacji, jeżeli

wymaga tego sytuacja społeczno-gospodarcza kraju.

8. Do aktualizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju stosuje się

odpowiednio ust. 2 oraz art. 11 ust. 3–5.

Art. 13. 1. Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, są spójne ze

średniookresową strategią rozwoju kraju i określają w szczególności:

1) diagnozę sytuacji w odniesieniu do zakresu objętego programowaniem

strategicznym, z uwzględnieniem stanu środowiska oraz zróżnicowań

przestrzennych i terytorialnych;

2) prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;

2017-04-21

©Telksinoe s. 10/57

3) określenie celów rozwoju, w tym kierunków interwencji, w zakresie objętym

strategią wraz z pożądanymi wskaźnikami realizacji, z uwzględnieniem

zróżnicowań przestrzennych lub terytorialnych;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) systemy realizacji i ramy finansowe.

2. Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, mogą obejmować okres

wykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju,

jeżeli wynika to ze specyfiki rozwojowej w danym obszarze oraz mogą zawierać

elementy inne niż określone w ust. 1, jeżeli wynika to ze zobowiązań

międzynarodowych.

3. W przypadku gdy strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3,

obejmują okres wykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej

strategii rozwoju kraju, w strategiach tych wydziela się okres odpowiadający

okresowi obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju.

Art. 13a. System realizacji strategii rozwoju zawiera warunki i procedury

obowiązujące w realizacji strategii.

Art. 14. 1. Projekt strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, opracowuje

oraz uzgadnia właściwy minister, z własnej inicjatywy lub w wykonaniu

zobowiązania nałożonego przez Radę Ministrów, i przedkłada go ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju regionalnego, w celu wydania opinii dotyczącej

zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju oraz z zakresem określonym

w art. 13 ust. 1, z wyłączeniem przypadków, gdy projekt strategii rozwoju

opracowuje zarząd województwa.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której

mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu strategii rozwoju,

o której mowa w art. 9 pkt 3.

3. W przypadku wydania przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego opinii o braku zgodności projektu strategii rozwoju, o której mowa

w art. 9 pkt 3, ze średniookresową strategią rozwoju kraju lub z zakresem

określonym w art. 13 ust. 1, właściwy minister przygotowuje pisemne stanowisko

do tej opinii.

2017-04-21

©Telksinoe s. 11/57

4. Właściwy minister przedkłada do rozpatrzenia przez Radę Ministrów

projekt strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, wraz z opinią, o której

mowa w ust. 1, oraz stanowiskiem, o którym mowa w ust. 3.

5. Rada Ministrów albo sejmik województwa przyjmuje, w drodze uchwały,

strategię rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3.

Art. 14a. 1. Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3,

odnoszącymi się do regionów są w szczególności:

1) krajowa strategia rozwoju regionalnego;

2) strategia ponadregionalna;

3) strategia rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ustawy z dnia

5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1392 i

1890).

2. Projekty krajowej strategii rozwoju regionalnego oraz strategii

ponadregionalnych opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

w konsultacji z jednostkami samorządu terytorialnego oraz partnerami

społecznymi i gospodarczymi.

3. Krajowa strategia rozwoju regionalnego oraz strategie ponadregionalne są

przyjmowane przez Radę Ministrów, w drodze uchwały, na okres niewykraczający

poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju.

Art. 14b. 1. Krajowa strategia rozwoju regionalnego określa:

1) uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju regionalnego;

2) politykę regionalną;

3) zasady oraz mechanizmy współpracy oraz koordynacji działań

podejmowanych przez Radę Ministrów na poziomie krajowym, z działaniami

podejmowanymi przez samorząd terytorialny na poziomie regionu.

2. Krajowa strategia rozwoju regionalnego zawiera w szczególności

elementy, o których mowa w art. 12a ust. 1, w ujęciu regionalnym oraz uwzględnia

ustalenia zawarte w:

1) średniookresowej strategii rozwoju kraju;

2) innych strategiach rozwoju.

2017-04-21

©Telksinoe s. 12/57

Art. 14ba. 1. Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3,

odnoszącymi się do obszarów metropolitalnych są strategie rozwoju

poszczególnych związków metropolitalnych.

2. Projekt strategii rozwoju związku metropolitalnego opracowuje zarząd

związku metropolitalnego w konsultacji z jednostkami samorządu terytorialnego z

obszaru związku metropolitalnego oraz partnerami społecznymi i gospodarczymi.

3. Strategia rozwoju związku metropolitalnego musi być zgodna ze strategią

rozwoju województwa.

4. Strategie rozwoju powiatów i gmin wchodzących w skład związku

metropolitalnego oraz ich programy rozwoju muszą być zgodne ze strategią

rozwoju związku metropolitalnego.

Art. 14c. W celu zapewnienia realizacji europejskiej polityki spójności

w Polsce tworzy się dokument, o którym mowa w tytule II w rozdziale II

rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające

rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwany dalej „narodową strategią spójności”.

Art. 14d. Zasady wieloletniego finansowania realizacji polityki rozwoju

określają przepisy o finansach publicznych.

Rozdział 2a

Dokumenty programowe

Art. 14e. 1. Projekt umowy partnerstwa opracowuje minister właściwy do

spraw rozwoju regionalnego we współpracy w szczególności z:

1) ministrami właściwymi ze względu na zakres objęty umową partnerstwa;

2) zarządami województw;

3) partnerami społecznymi i gospodarczymi.

2. Projekt umowy partnerstwa opiniuje Komisja Wspólna Rządu i Samorządu

Terytorialnego.

3. Przy opracowywaniu projektu umowy partnerstwa uwzględnia się strategie

rozwoju, o których mowa w art. 9, oraz koncepcję przestrzennego

zagospodarowania kraju.

2017-04-21

©Telksinoe s. 13/57

4. Projekt umowy partnerstwa jest przyjmowany przez Radę Ministrów,

w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego negocjuje z Komisją

Europejską przyjęty przez Radę Ministrów projekt umowy partnerstwa.

6. Umowa partnerstwa zatwierdzona przez Komisję Europejską jest

przekazywana do wiadomości członkom Rady Ministrów.

7. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:

1) podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej umowę

partnerstwa;

2) adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść umowy

partnerstwa.

8. Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany umowy

partnerstwa.

Art. 14f. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza

sprawozdanie roczne z realizacji umowy partnerstwa w terminie 8 miesięcy od

zakończenia każdego roku oraz przedkłada je Komitetowi do spraw Umowy

Partnerstwa i Radzie Ministrów do wiadomości.

2. Pierwsze sprawozdanie roczne z realizacji umowy partnerstwa, obejmujące

lata 2014 i 2015, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza

w 2016 r. Ostatnie sprawozdanie roczne, za 2022 r., minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego sporządza w 2023 r.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza, w latach

2017 i 2019, sprawozdania z postępu realizacji umowy partnerstwa i przedkłada je

Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa oraz Radzie Ministrów do wiadomości,

a także przedstawia je Komisji Europejskiej.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza, do dnia

30 czerwca 2025 r., końcowe sprawozdanie z realizacji umowy partnerstwa.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi oraz minister właściwy do spraw

rybołówstwa przekazują ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,

w terminie 6 miesięcy od zakończenia każdego roku, sprawozdania roczne

z realizacji programów służących realizacji umowy partnerstwa znajdujących się

2017-04-21

©Telksinoe s. 14/57

we właściwości tych ministrów. Pierwsze sprawozdanie roczne, obejmujące lata

2014 i 2015, jest przekazywane w 2016 r. Ostatnie sprawozdanie roczne, za

2023 r., jest przekazywane do dnia 31 stycznia 2025 r.

Art. 14g. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego:

1) koordynuje przygotowanie programów służących realizacji umowy

partnerstwa;

2) może inicjować programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności i ich zmiany, opracowywane przez zarząd województwa;

3) opracowuje programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności;

4) opiniuje, co do zgodności z umową partnerstwa, projekty programów

służących realizacji umowy partnerstwa oraz ich zmiany.

2. Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy

partnerstwa polega na:

1) monitorowaniu stanu przygotowania tych programów;

2) zapewnieniu spójnego i komplementarnego systemu informacji i promocji

tych programów.

3. Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, polega

w szczególności na:

1) reprezentowaniu Rzeczypospolitej Polskiej w kontaktach z Komisją

Europejską;

2) prowadzeniu, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami

województw, negocjacji z Komisją Europejską mających na celu uzgodnienie

treści tych programów oraz ich zmian;

3) proponowaniu podmiotów, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie

i kontrolę tych programów.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi oraz minister właściwy do spraw

rybołówstwa opracowują programy służące realizacji umowy partnerstwa

realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz

Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz funduszy wspierających sektory morski lub

rybacki, a także:

1) reprezentują Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;

2017-04-21

©Telksinoe s. 15/57

2) prowadzą negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści

tych programów;

3) proponują podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę

tych programów.

5. Zarząd województwa opracowuje dla danego województwa program

służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności.

Art. 14h. Właściwy organ przy opracowywaniu programu służącego

realizacji umowy partnerstwa uwzględnia ustalenia umowy partnerstwa.

Art. 14i. Program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki

spójności określa w szczególności:

1) wybrane cele przewidziane do osiągnięcia zgodnie z umową partnerstwa oraz

uzasadnienie ich wyboru, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych lub

regionalnych oraz uprzedniej ewaluacji skuteczności i efektywności realizacji

tego programu;

2) oczekiwane rezultaty, które mają zostać osiągnięte przez realizację tego

programu;

3) opis działań, które mogą uzyskać dofinansowanie w ramach tego programu;

4) plan finansowy;

5) system instytucjonalny określający instytucje i podmioty zaangażowane

w realizację programu oraz ich powiązania.

Art. 14j. 1. Projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa

opracowany przez:

1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, ministra właściwego do

spraw rozwoju wsi oraz ministra właściwego do spraw rybołówstwa, jest

przyjmowany przez Radę Ministrów,

2) zarząd województwa, jest przyjmowany przez zarząd województwa

– w drodze uchwały, po uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4,

przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.

2. Programy służące realizacji umowy partnerstwa:

1) w zakresie polityki spójności, po przyjęciu przez Komisję Europejską, są

przekazywane przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

2017-04-21

©Telksinoe s. 16/57

2) realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na

rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz funduszy wspierających sektory

morski lub rybacki, po przyjęciu przez Komisję Europejską, są przekazywane

odpowiednio przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi lub ministra

właściwego do spraw rybołówstwa

– do wiadomości członkom Rady Ministrów.

Art. 14k. Do programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a i art. 20 ust. 2a, 3 oraz

3b.

Art. 14ka. 1. Propozycje zmian programu służącego realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności opracowuje właściwa instytucja

zarządzająca tym programem oraz przedkłada je do zatwierdzenia przez komitet

monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne

przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego

Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne

dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.

Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320), zwanego dalej „rozporządzeniem

nr 1303/2013”, oraz ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego

w celu wyrażenia opinii.

2. Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g

ust. 1 pkt 4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego, są przyjmowane przez Radę Ministrów, w drodze uchwały, przed

skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.

3. Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego do przyjmowania zmian programu służącego

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez

2017-04-21

©Telksinoe s. 17/57

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w zakresie określonym

w upoważnieniu.

4. Zmiany, o których mowa w ust. 3, mogą dotyczyć elementów nieobjętych

decyzją Komisji Europejskiej przyjmującą program, o których mowa w art. 96

ust. 10 rozporządzenia nr 1303/2013.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego informuje Radę

Ministrów o wszelkich zmianach, o których mowa w ust. 3, w terminie miesiąca od

przyjęcia przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia

nr 1303/2013, uchwały zmieniającej program.

6. Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g

ust. 1 pkt 4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa, są przyjmowane

przez zarząd województwa, w drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia

przez Komisję Europejską.

Art. 14kb. Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności:

1) podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie

internetowej oraz na portalu, o którym mowa w art. 115 ust. 1 lit. b

rozporządzenia nr 1303/2013, ten program oraz jego zmiany, a także termin,

od którego program lub jego zmiany są stosowane;

2) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o adresie strony internetowej oraz portalu, o którym mowa

w art. 115 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na których zostaną

zamieszczone ten program oraz jego zmiany, a także o terminie, od którego

program lub jego zmiany są stosowane – w przypadku programu służącego

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności opracowanego

przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, a w przypadku

programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki

spójności opracowanego przez zarząd województwa – w wojewódzkim

dzienniku urzędowym.

Art. 14kc. 1. Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

2017-04-21

©Telksinoe s. 18/57

opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii

komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia nr 1303/2013.

2. Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, po

uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez

Radę Ministrów w drodze uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra

właściwego do spraw rozwoju wsi Komisji Europejskiej.

2a. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi współpracuje z Komisją

Europejską w zakresie oceny przekazanego jej projektu zmiany programu

realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na

rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

3. Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich po:

1) zatwierdzeniu przez Komisję Europejską tej zmiany – w przypadku, o którym

mowa w art. 11 lit. a i b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju

obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE)

nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.),

2) poinformowaniu Komisji Europejskiej o tej zmianie – w przypadku, o którym

mowa w art. 11 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1

– jest przekazywana przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do

wiadomości członkom Rady Ministrów.

4. Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi do przyjmowania projektów zmian programu realizowanego

z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich w zakresie, o którym mowa w art. 11 lit. c rozporządzenia

wymienionego w ust. 3 pkt 1.

Art. 14kd. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi:

1) podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie

Informacji Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

oraz jego zmiany;

2017-04-21

©Telksinoe s. 19/57

2) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

komunikat o:

a) zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z

wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz

Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz jego zmian, jeżeli wymagały

zatwierdzenia przez Komisję Europejską,

b) adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program

realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz jego zmiany.

Art. 14ke. 1. Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego opracowuje minister

właściwy do spraw rybołówstwa, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego,

o którym mowa w art. 47 rozporządzenia nr 1303/2013.

2. Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, po uzyskaniu opinii, o której

mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze

uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw

rybołówstwa Komisji Europejskiej.

3. Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego po jej zatwierdzeniu przez

Komisję Europejską jest przekazywana przez ministra właściwego do spraw

rybołówstwa do wiadomości członkom Rady Ministrów.

Art. 14kf. Minister właściwy do spraw rybołówstwa:

1) podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie

Informacji Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z

Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz jego zmiany;

2) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

komunikat o:

a) zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z

wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego i

Rybackiego oraz jego zmian,

2017-04-21

©Telksinoe s. 20/57

b) adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program

realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Morskiego i Rybackiego oraz jego zmiany.

Art. 14l. 1. W celu zapewnienia koordynacji i monitorowania realizacji

umowy partnerstwa, w szczególności programów służących jej realizacji, w tym

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich oraz z funduszy wspierających sektory morski lub rybacki,

tworzy się Komitet do spraw Umowy Partnerstwa.

2. Do zadań Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa należy w szczególności:

1) przegląd realizacji umowy partnerstwa i programów służących realizacji

umowy partnerstwa z punktu widzenia postępów w osiąganiu celów tej

umowy;

2) formułowanie propozycji zmian umowy partnerstwa;

3) analizowanie sytuacji, które wpływają na realizację umowy partnerstwa, oraz

wskazywanie zagadnień o charakterze horyzontalnym związanych z jej

realizacją wymagających ewaluacji;

4) w przypadku stwierdzenia opóźnień lub problemów systemowych

związanych z realizacją umowy partnerstwa wydawanie dla instytucji

zarządzających programami służącymi realizacji umowy partnerstwa

rekomendacji dotyczących w szczególności poprawy efektywności tych

programów w zakresie osiągania jej celów, w tym działań naprawczych,

związanych z wypełnieniem warunków wynikających z członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

5) opiniowanie strategii komunikacji polityki spójności oraz jej zmian.

3. Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa przewodniczy minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

4. Zastępcami przewodniczącego Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa są:

1) przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi;

2) przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw

rybołówstwa;

3) przedstawiciel wyznaczony przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

5. Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa może powoływać

podkomitety, określając zakres ich zadań.

2017-04-21

©Telksinoe s. 21/57

6. W skład Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa wchodzą:

1) przedstawiciele instytucji zarządzających programami służącymi realizacji

umowy partnerstwa;

2) przedstawiciele ministrów właściwych ze względu na zakres objęty umową

partnerstwa;

3) przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

4) przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki;

5) przedstawiciel Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

6) 3 przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu

Terytorialnego;

7) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych.

7. Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa powołuje

i odwołuje jego członków zapewniając, przy uwzględnieniu zasady partnerstwa,

aby przedstawiciele:

1) strony samorządowej, z uwzględnieniem przedstawicieli strony

samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego,

2) strony rządowej,

3) partnerów społecznych i gospodarczych

– stanowili po 1/3 składu Komitetu.

8. Komitet do spraw Umowy Partnerstwa jest powoływany na okres realizacji

umowy partnerstwa.

9. Tryb pracy Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa określa regulamin,

przyjmowany, w drodze uchwały, przez Komitet zwykłą większością głosów.

10. Obsługę kancelaryjno-administracyjną Komitetu do spraw Umowy

Partnerstwa zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego.

Rozdział 2b

Kontrakt terytorialny

Art. 14m. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje we

współpracy z ministrami właściwymi ze względu na zakres objęty kontraktem

terytorialnym stanowisko dotyczące zakresu i treści kontraktu terytorialnego,

2017-04-21

©Telksinoe s. 22/57

w tym celów mających istotne znaczenie dla rozwoju kraju oraz województwa

objętego kontraktem, a następnie przedstawia je do wiadomości Radzie Ministrów.

Art. 14n. 1. Zarząd województwa opracowuje projekt stanowiska

dotyczącego proponowanych zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym

celów i przedsięwzięć priorytetowych mających istotne znaczenie dla rozwoju

województwa objętego kontraktem.

2. Projekt stanowiska, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa

przekazuje do zaopiniowania przez jednostki samorządu terytorialnego znajdujące

się na terenie województwa objętego kontraktem terytorialnym, właściwe ze

względu na zakres objęty kontraktem. Opinia jest wyrażana podczas konferencji,

w której uczestniczą przedstawiciele zarządu województwa oraz przedstawiciele

właściwych jednostek samorządu terytorialnego.

3. Zarząd województwa przyjmuje, w drodze uchwały, stanowisko dotyczące

proponowanych zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów

i przedsięwzięć priorytetowych mających istotne znaczenie dla rozwoju

województwa objętego kontraktem.

Art. 14o. 1. Na podstawie stanowisk, o których mowa w art. 14m i art. 14n

ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz zarząd województwa

negocjują projekt kontraktu terytorialnego.

2. Rada Ministrów w drodze uchwały:

1) zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny;

2) określa zakres i warunki dofinansowania programu służącego realizacji

umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności opracowanego przez zarząd

województwa środkami pochodzącymi z budżetu państwa lub ze źródeł

zagranicznych.

3. Zarząd województwa zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny

w drodze uchwały.

4. Zatwierdzony kontrakt terytorialny zawierają minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego oraz właściwy zarząd województwa.

Art. 14p. 1. Kontrakt terytorialny określa co najmniej:

1) województwo, którego dotyczy;

2) cele przewidziane do realizacji na terenie danego województwa;

2017-04-21

©Telksinoe s. 23/57

3) przedsięwzięcia priorytetowe i warunki ich realizacji, zgodne z celami

wynikającymi odpowiednio ze strategii rozwoju, o których mowa w art. 9;

4) okres realizacji przedsięwzięć priorytetowych;

5) oczekiwane rezultaty przedsięwzięć priorytetowych;

6) źródła jego finansowania;

7) zakres i tryb sprawozdawczości z jego realizacji;

8) sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego kontroli i monitoringu nad jego realizacją;

9) sposób i warunki weryfikacji realizacji przedsięwzięć priorytetowych;

10) warunki jego zmian;

11) warunki i sposób jego rozwiązania.

2. Kontrakt terytorialny określa ponadto wysokość, sposób i warunki

dofinansowania programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, opracowywanych przez zarząd województwa, oraz

zobowiązanie do stosowania wytycznych, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia

11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności

finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217).

3. Do zmiany kontraktu terytorialnego przepisy art. 14m–14o stosuje się

odpowiednio.

4. Zmiany kontraktu terytorialnego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4

i 7–9, oraz dotyczące sposobu i warunków dofinansowania programów służących

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowywanych

przez zarząd województwa, nie wymagają przyjęcia w drodze uchwały Rady

Ministrów.

Art. 14q. 1. Realizację kontraktu terytorialnego koordynuje minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego, a ze strony samorządowej właściwy

zarząd województwa.

2. W celu realizacji zobowiązań wynikających z kontraktu terytorialnego

zarząd województwa zawiera porozumienia z jednostkami samorządu

terytorialnego, zaangażowanymi w realizację jego postanowień, znajdującymi się

na terenie województwa objętego kontraktem.

3. Realizacja celów i przedsięwzięć priorytetowych mających istotne

znaczenie dla rozwoju kraju i województwa, określonych w kontrakcie

2017-04-21

©Telksinoe s. 24/57

terytorialnym jest finansowana w szczególności ze środków programów oraz

programów służących realizacji umowy partnerstwa lub z budżetów jednostek

samorządu terytorialnego znajdujących się na terenie województwa objętego

kontraktem terytorialnym.

Art. 14r. 1. Podmioty zaangażowane w realizację kontraktu terytorialnego

przekazują, do dnia 31 marca każdego roku, ministrowi właściwemu ze względu na

zakres objęty kontraktem terytorialnym, w zakresie jego właściwości,

w odniesieniu do celów i przedsięwzięć, o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 2 i 3,

nieobjętych programami służącymi realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, informacje o realizacji kontraktu w roku poprzednim.

2. Minister właściwy ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym

przekazuje, do dnia 30 kwietnia każdego roku, ministrowi właściwemu do spraw

rozwoju regionalnego, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w ust. 1,

informację o realizacji kontraktu w roku poprzednim.

3. Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy partnerstwa

w zakresie polityki spójności, w zakresie swojej właściwości, w odniesieniu do

celów i przedsięwzięć, o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 2 i 3, objętych

programami służącymi realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,

przekazuje, do dnia 30 kwietnia każdego roku, ministrowi właściwemu do spraw

rozwoju regionalnego informację o realizacji kontraktu terytorialnego w roku

poprzednim.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje,

z uwzględnieniem informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, w porozumieniu

z właściwym zarządem województwa informację o realizacji kontraktu

terytorialnego w roku poprzednim.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przekazuje Radzie

Ministrów, a zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia

30 czerwca każdego roku, informację o realizacji kontraktu terytorialnego w roku

poprzednim.

2017-04-21

©Telksinoe s. 25/57

Rozdział 2c

Programy Europejskiej Współpracy Terytorialnej

Art. 14s. 1. Projekt programu Europejskiej Współpracy Terytorialnej,

o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych

dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz. Urz. UE L

347 z 20.12.2013, str. 259), zwanego dalej „programem EWT”, minister właściwy

do spraw rozwoju regionalnego:

1) udostępnia na stronie internetowej oraz portalu, o którym mowa w art. 115

ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, w celu wyrażenia opinii o projekcie

programu przez partnerów społecznych i gospodarczych, których zakresu

działania dotyczy ten projekt;

2) przekazuje do zaopiniowania Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu

Terytorialnego.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, wyrażają opinię w terminie

wyznaczonym przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, nie

krótszym niż 14 dni od dnia odpowiednio udostępnienia albo przekazania projektu

programu EWT do zaopiniowania. Niewyrażenie opinii w terminie oznacza

rezygnację z prawa jej wyrażenia.

3. Rada Ministrów wyraża zgodę na przystąpienie do programu EWT,

w drodze uchwały, przed skierowaniem go do przyjęcia przez Komisję Europejską.

4. Po przyjęciu programu EWT przez Komisję Europejską minister właściwy

do spraw rozwoju regionalnego:

1) przekazuje program EWT Radzie Ministrów do wiadomości;

2) podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie

internetowej oraz na portalu, o którym mowa w art. 115 ust. 1 lit. b

rozporządzenia nr 1303/2013, program EWT oraz termin, od którego ten

program jest stosowany;

3) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o adresie strony internetowej oraz portalu, na których

2017-04-21

©Telksinoe s. 26/57

zostanie zamieszczony program EWT, a także o terminie, od którego ten

program jest stosowany.

5. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programu

EWT.

Rozdział 3

Programy operacyjne i programy rozwoju

Art. 15. 1. Programy są dokumentami o charakterze operacyjno-

-wdrożeniowym ustanawianymi w celu realizacji średniookresowej strategii

rozwoju kraju oraz strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, określającymi

działania przewidziane do realizacji zgodnie z ustalonym systemem finansowania

i realizacji, stanowiącym element programu. Programy przyjmuje się w drodze

uchwały lub decyzji odpowiedniego organu.

2. Średniookresowa strategia rozwoju kraju oraz strategie rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 3, mogą być realizowane również na podstawie umów lub

porozumień międzynarodowych, odrębnych programów, w tym programów

operacyjnych oraz programów realizowanych w ramach celu Europejska

Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r.

w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylenia

rozporządzenia (WE) nr 1783/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1)

i programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne

w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.

Urz. UE L 310 z 09.01.2006, str. 1), oraz instrumentów prawnych i finansowych,

o których mowa w przepisach Unii Europejskiej.

3. Realizacja średniookresowej strategii rozwoju kraju w zakresie, o którym

mowa w ust. 2, odbywa się na zasadach określonych w umowach lub

porozumieniach międzynarodowych, a także w odrębnych programach, w tym

operacyjnych oraz instrumentach finansowych, o których mowa w ust. 2,

realizowanych na podstawie przepisów Unii Europejskiej tam wskazanych,

dotyczących tych programów oraz na podstawie właściwych decyzji Komisji

Europejskiej.

2017-04-21

©Telksinoe s. 27/57

4. Programami są:

1) programy operacyjne – dokumenty, o których mowa w art. 37 rozporządzenia

Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, realizujące cele zawarte

w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju, o których mowa

w art. 9 pkt 3; programami operacyjnymi są krajowe programy operacyjne

i regionalne programy operacyjne;

2) programy rozwoju – dokumenty realizujące cele zawarte w strategiach

rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, oraz programy wieloletnie, o których

mowa w przepisach o finansach publicznych.

5. Funkcję instytucji zarządzającej dla programów, o których mowa w ust. 2,

dla których instytucja zarządzająca została umiejscowiona w Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie decyzji Komisji Europejskiej, pełni minister właściwy do

spraw rozwoju regionalnego. W przypadku gdy w programach, zgodnie

z odpowiednią decyzją Komisji Europejskiej, instytucja zarządzająca znajduje się

poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego pełni rolę koordynatora krajowego.

6. Dla każdego programu operacyjnego oraz dla programu rozwoju o wartości

powyżej 300 mln zł, a także zmiany programu rozwoju o wartości powyżej

300 mln zł, instytucja opracowująca program przygotowuje, przed jego przyjęciem

lub zmianą, raport ewaluacyjny, zawierający uprzednią ewaluację realizacji

programu.

7. (uchylony)

8. W przypadku opracowywania lub zmiany programu rozwoju, o którym

mowa w ust. 6, instytucja opracowująca program rozwoju o wartości powyżej

300 mln zł może, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju

regionalnego, odstąpić od opracowywania raportu ewaluacyjnego, biorąc pod

uwagę w szczególności wysoki stopień realizacji celu publicznego oraz skalę

oddziaływania na gospodarkę i społeczeństwo.

2017-04-21

©Telksinoe s. 28/57

Art. 16. Program obejmuje okres niewykraczający poza okres

obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju lub strategii rozwoju,

o których mowa w art. 9 pkt 3, które realizuje.

Art. 17. 1. Program określa w szczególności:

1) diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej w odniesieniu do zakresu objętego

programowaniem strategicznym oraz wyniki raportu ewaluacyjnego,

o którym mowa w art. 15 ust. 6;

2) cel główny i cele szczegółowe w nawiązaniu do średniookresowej strategii

rozwoju kraju, narodowej strategii spójności lub strategii rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 3, wraz z określonymi wskaźnikami;

3) priorytety oraz kierunki interwencji w zakresie terytorialnym, w tym w ujęciu

wojewódzkim;

4) sposób monitorowania i oceny stopnia osiągania celu głównego i celów

szczegółowych;

5) plan finansowy, w tym:

a) źródła finansowania realizacji programu,

b) kwotę środków przeznaczonych na finansowanie realizacji programu

i jej podział między poszczególne priorytety,

c) informację o wysokości współfinansowania na poziomie programu

i priorytetów;

6) podstawowe założenia systemu realizacji.

1a. System realizacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera warunki

i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programu,

obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz

sposób koordynacji działań tych instytucji.

2. W przypadku programów operacyjnych uwzględnia się wymagania

określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju

Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

3. Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego

ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają

przepisy o finansach publicznych.

2017-04-21

©Telksinoe s. 29/57

4. W przypadku gdy źródłem dofinansowania w ramach programu

operacyjnego są środki pochodzące z funduszy celowych, dofinansowanie w tym

zakresie odbywa się na podstawie przepisów dotyczących tych funduszy.

Art. 18. Projekt programu opracowuje oraz uzgadnia:

1) minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, we współpracy

z właściwymi ministrami – w przypadku krajowego programu operacyjnego;

2) zarząd województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw

rozwoju regionalnego – w przypadku regionalnego programu operacyjnego;

3) właściwy minister, zarząd województwa, zarząd powiatu lub wójt (burmistrz,

prezydent miasta) – w przypadku programu rozwoju.

Art. 19. 1. Projekt programu rozwoju opracowany przez właściwego ministra

jest przedkładany ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu

wydania opinii dotyczącej zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju

oraz z zakresem określonym w art. 17 ust. 1.

1a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której

mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu programu rozwoju.

1b. W przypadku wydania przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego opinii o braku zgodności projektu programu rozwoju ze

średniookresową strategią rozwoju kraju lub z zakresem określonym w art. 17

ust. 1, właściwy minister przygotowuje pisemne stanowisko do tej opinii.

1c. Właściwy minister przedkłada do rozpatrzenia przez Radę Ministrów

projekt programu rozwoju wraz z opinią, o której mowa w ust. 1, oraz

stanowiskiem, o którym mowa w ust. 1b.

2. Program rozwoju opracowany przez właściwego ministra jest

przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

3. Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd województwa jest

przyjmowany przez zarząd województwa w drodze uchwały.

3a. Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd powiatu jest

przyjmowany przez radę powiatu w drodze uchwały.

3b. Program rozwoju opracowany przez właściwego wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) jest przyjmowany przez radę gminy w drodze uchwały.

2017-04-21

©Telksinoe s. 30/57

4. Projekt krajowego programu operacyjnego jest przyjmowany przez Radę

Ministrów, w drodze uchwały, przed skierowaniem do Komisji Europejskiej.

5. Krajowy program operacyjny po przyjęciu przez Komisję Europejską,

w drodze decyzji, jest przekazywany do wiadomości członkom Rady Ministrów.

6. Przepisy ust. 2–5 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programów

rozwoju lub krajowych programów operacyjnych.

7. Właściwy minister opracowujący program rozwoju lub minister właściwy

do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:

1) w przypadku programów rozwoju opracowywanych przez właściwego

ministra:

a) podjęciu przez Radę Ministrów uchwały o przyjęciu programu rozwoju

lub jego zmian,

b) adresie strony internetowej, na której właściwy minister opracowujący

program rozwoju zamieści treść programu rozwoju oraz zmian do tego

programu,

c) terminie, od którego program rozwoju opracowany przez właściwego

ministra lub jego zmiany będą stosowane;

2) w przypadku krajowych programów operacyjnych:

a) podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej krajowy

program operacyjny lub jego zmiany,

b) adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści

treść krajowego programu operacyjnego oraz zmian do tego programu,

c) terminie, od którego krajowy program operacyjny lub jego zmiany będą

stosowane.

8. Zarząd województwa, zarząd powiatu lub wójt (burmistrz, prezydent

miasta) ogłaszają w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o:

1) podjęciu uchwały o przyjęciu programu rozwoju, opracowanego przez zarząd

województwa, zarząd powiatu lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta) lub

jego zmian;

2) adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść programu

rozwoju oraz zmian do tego programu;

3) terminie, od którego program rozwoju lub jego zmiany będą stosowane.

2017-04-21

©Telksinoe s. 31/57

Art. 19a. 1. Projekty programów podlegają konsultacjom z jednostkami

samorządu terytorialnego, partnerami społecznymi i gospodarczymi oraz Komisją

Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2. Przepisy art. 6 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

Art. 20. 1. Projekt regionalnego programu operacyjnego, przewidującego

dofinansowanie pochodzące z budżetu państwa przygotowuje oraz uzgadnia zarząd

województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju

regionalnego.

2. Zarząd województwa przyjmuje projekt regionalnego programu

operacyjnego w drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję

Europejską.

2a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, wykonując zadania

państwa członkowskiego, prowadzi negocjacje regionalnych programów

operacyjnych z Komisją Europejską, w uzgodnieniu oraz przy udziale

przedstawiciela instytucji zarządzającej regionalnym programem operacyjnym.

2b. Regionalny program operacyjny, po przyjęciu przez Komisję Europejską,

w drodze decyzji, jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego do wiadomości członkom Rady Ministrów.

3. Instytucja zarządzająca ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym

regionalny program operacyjny.

3a. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany

regionalnych programów operacyjnych.

3b. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:

1) podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej regionalny

program operacyjny lub jego zmiany;

2) terminie, od którego regionalny program operacyjny lub jego zmiany będą

stosowane.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

5a. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

2017-04-21

©Telksinoe s. 32/57

8. (uchylony)

9. Zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia

30 czerwca każdego roku, informację o realizacji regionalnego programu

operacyjnego w roku poprzednim.

Art. 20a. 1. Działania z zakresu polityki rozwoju, stanowiące zadania własne

jednostek samorządu terytorialnego, nieujęte w regionalnym programie

operacyjnym lub programie służącym realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, opracowanym przez zarząd województwa, mogą być

finansowane z dotacji celowych budżetu państwa w przypadku, jeżeli działania te:

1) trwale przyczynią się do podniesienia rozwoju oraz konkurencyjności

regionu, lub

2) pozostają w związku z działaniami realizowanymi w ramach regionalnego

programu operacyjnego lub programu służącego realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd

województwa.

2. Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na

podstawie umowy zawartej przez:

1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub

2) właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu

pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

– z jednostkami samorządu terytorialnego, na zasadach określonych w przepisach

o finansach publicznych.

Art. 20b. 1. Jednostki sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9

pkt 2, 5, 10–14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.

z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.3)) mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu

państwa na:

1) przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 3;

2) wydatki wynikające lub związane z realizacją programów operacyjnych oraz

programów służących realizacji umowy partnerstwa.

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938 i

1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130,

1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195.

2017-04-21

©Telksinoe s. 33/57

2. Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na

podstawie umowy zawartej przez:

1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub

2) właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu

pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

– z jednostkami sektora finansów publicznych, o których mowa w ust. 1, na

zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.

Art. 21. 1. W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach

programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87

ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską albo pomoc de minimis, do

tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania

pomocy.

2. Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje

zarządzające, instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci,

a także inne podmioty, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia

2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U.

z 2007 r. poz. 404, z 2008 r. poz. 585, z 2010 r. poz. 99, z 2011 r. poz. 1381 oraz z

2015 r. poz. 1830).

3. Właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

– w zakresie programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa

pełni funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania

pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności na uwadze konieczność

zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności,

w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu

udzielania tej pomocy.

4. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nieobjęta przepisami, o których mowa

w ust. 3, lub innymi przepisami wydanymi na podstawie odrębnych ustaw, stanowi

pomoc indywidualną, a jej przeznaczenie i szczegółowe warunki udzielania określa

decyzja, umowa o dofinansowanie projektu, umowa o udzielenie dotacji celowej

albo akt będący podstawą jej udzielenia.

2017-04-21

©Telksinoe s. 34/57

Rozdział 3a

Polityka miejska

Art. 21a. Polityka miejska stanowi zespół działań prawnych, finansowych

i planistycznych na rzecz zrównoważonego rozwoju miast i ich obszarów

funkcjonalnych, mających na celu wykorzystanie potencjału miast i ich obszarów

funkcjonalnych w procesach rozwoju kraju, wzmocnienie zdolności miast i ich

obszarów funkcjonalnych do pobudzania wzrostu gospodarczego i tworzenia

trwałych miejsc pracy oraz poprawy jakości życia mieszkańców.

Art. 21b. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego prowadzi

politykę miejską na podstawie krajowej polityki miejskiej.

2. Krajowa polityka miejska jest dokumentem określającym planowane

działania administracji rządowej, o których mowa w art. 21a, oraz

uwzględniającym cele i kierunki określone w średniookresowej strategii rozwoju

kraju oraz krajowej strategii rozwoju regionalnego.

3. Krajowa polityka miejska zawiera w szczególności:

1) diagnozę najważniejszych wyzwań rozwojowych skierowanych do miast;

2) podstawowe cele i kierunki działań administracji rządowej, o których mowa

w art. 21a;

3) warunki i procedury jej realizacji.

Art. 21c. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje,

we współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, projekt krajowej polityki

miejskiej.

2. Projekt, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego:

1) konsultuje z partnerami społecznymi i gospodarczymi;

2) uzgadnia z członkami Rady Ministrów.

3. Krajowa polityka miejska jest przyjmowana przez Radę Ministrów

w drodze uchwały.

4. Krajowa polityka miejska podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na 7 lat,

z uwzględnieniem okresu programowania Unii Europejskiej oraz strategii rozwoju

Unii Europejskiej, a także może podlegać aktualizacji w każdym czasie, jeżeli tego

wymaga sytuacja społeczno-gospodarcza kraju.

2017-04-21

©Telksinoe s. 35/57

Rozdział 4

(uchylony)

Rozdział 5

Realizacja programów operacyjnych

Art. 25. Za prawidłową realizację programu odpowiada:

1) w przypadku programu operacyjnego – instytucja zarządzająca, którą jest

odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd

województwa;

2) w przypadku programu rozwoju – odpowiednio właściwy minister lub zarząd

województwa.

Art. 26. 1. Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności:

1) wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE)

nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne

dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

2) przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego

oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do

spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;

3) przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia

propozycji kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki

niedyskryminacji i przejrzystości, z uwzględnieniem w szczególności art. 16

i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu

Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

4) wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą

dofinansowane w ramach programu operacyjnego;

5) zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu lub

podejmowanie decyzji, o której mowa w art. 28 ust. 2;

6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych

dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego;

2017-04-21

©Telksinoe s. 36/57

7) określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków

objętych dofinansowaniem;

8) określenie systemu realizacji programu operacyjnego;

9) (uchylony)

10) zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu

operacyjnego, pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub

ze źródeł zagranicznych;

11) dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz

beneficjentów;

12) monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja programu operacyjnego oraz

stopnia osiągania jego celów;

13) opracowywanie, w razie potrzeby, propozycji zmian w programie

operacyjnym;

14) prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli

realizacji poszczególnych dofinansowanych projektów;

15) odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji

o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub

zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych;

15a) ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa

w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu

Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

16) zapewnienie właściwej informacji i promocji programu operacyjnego.

2. Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1,

powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii

beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł

stosowanych przy ocenie projektów.

3. Instytucja zarządzająca ogłasza komunikat:

1) w przypadku krajowego programu operacyjnego – w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” o:

2017-04-21

©Telksinoe s. 37/57

a) adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści

treść szczegółowego opisu priorytetów krajowego programu

operacyjnego lub jego zmian,

b) terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów programu

operacyjnego lub jego zmiany będą stosowane;

c) (uchylona)

2) w przypadku regionalnego programu operacyjnego – w wojewódzkim

dzienniku urzędowym o:

a) adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści

treść szczegółowego opisu priorytetów regionalnego programu

operacyjnego lub jego zmian,

b) terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów regionalnego

programu operacyjnego lub jego zmiany będą stosowane.

c) (uchylona)

Art. 27. 1. Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć

instytucji pośredniczącej część zadań związanych z realizacją programu

operacyjnego, a w szczególności:

1) przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji

szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego w oparciu

o wytyczne ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których

mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;

2) przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji

kryteriów wyboru projektu;

3) dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą

dofinansowane w ramach programu operacyjnego;

4) zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu;

5) kontrolę realizacji dofinansowanych projektów;

6) dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz

beneficjentów;

6a) wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację

programów, projektów lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których

mowa w przepisach o finansach publicznych, a także rozpatrywanie odwołań

od tych decyzji, wydawanych w pierwszej instancji przez inną instytucję;

2017-04-21

©Telksinoe s. 38/57

7) odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom;

8) prowadzenie działań informacyjnych i promocyjnych.

2. Instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość

realizacji zadań powierzonych instytucji pośredniczącej.

3. Instytucja zarządzająca zatwierdza procedury dokonywania czynności

w ramach powierzonych zadań, opracowane przez instytucję pośredniczącą.

4. Instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub

instytucja wdrażająca może powierzyć realizację czynności technicznych

związanych z obsługą swoich zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio

porozumienia lub umowy.

5. Do realizacji czynności technicznych, o których mowa w ust. 4,

powierzanych jednostce sektora finansów publicznych lub fundacjom, których

jedynym fundatorem jest Skarb Państwa, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164).

W takim przypadku instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca pokrywa

poniesione przez te jednostki lub fundacje niezbędne koszty wykonania tych

czynności.

Art. 28. 1. W ramach programu operacyjnego mogą być dofinansowane

projekty:

1) indywidualne – o strategicznym znaczeniu dla realizacji programu,

wskazywane przez instytucję zarządzającą,

2) systemowe, w tym również projekty pomocy technicznej – polegające na

realizacji zadań publicznych przez podmioty działające na podstawie

odrębnych przepisów, w zakresie określonym przepisami prawa

i dokumentami strategiczno-programowymi przyjętymi przez Radę

Ministrów,

3) wyłonione w trybie konkursu

– zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący, spełniającymi

warunki niedyskryminacji i przejrzystości, z uwzględnieniem w szczególności

art. 16 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju

Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

2017-04-21

©Telksinoe s. 39/57

1a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku

krajowych programów operacyjnych:

1) zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, oraz jej zmiany;

2) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o adresie strony internetowej, na której instytucja

zarządzająca zamieści listę projektów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub jej

zmiany.

1b. Zarząd województwa w przypadku regionalnych programów

operacyjnych:

1) zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, oraz jej zmiany;

2) ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o adresie strony

internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub jej zmiany.

2. Jeżeli instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca jest

jednocześnie beneficjentem, podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa

o dofinansowanie projektu lub decyzja podjęta przez instytucję zarządzającą lub

instytucję pośredniczącą, zgodnie z przyjętym systemem realizacji dla danego

programu operacyjnego. W przypadku gdy instytucją zarządzającą lub

pośredniczącą jest samorząd województwa decyzja podejmowana jest w formie

uchwały zarządu województwa.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także

ich zmiany podlegają publikacji na stronach internetowych właściwej instytucji

zarządzającej.

6. Dokumenty, o których mowa w ust. 5, nie mogą być zmieniane na

niekorzyść wnioskodawcy w trakcie trwania określonej tury konkursu, w zakresie

w jakim dotyczą tego konkursu, a w przypadku konkursów otwartych – ich zmiana

nie może mieć negatywnego wpływu na rozpatrzenie złożonego przed dokonaniem

tej zmiany wniosku o dofinansowanie.

2017-04-21

©Telksinoe s. 40/57

7. Przepis ust. 6 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność

dokonania zmiany wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów

odrębnych ustaw. W takim przypadku, dokonując zmiany w systemie realizacji,

właściwa instytucja zarządzająca wraz z publikacją tych zmian podaje informację

zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego zmiany te będą stosowane.

8. Wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców,

oceniane w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku

konkursu otwartego, a także wszelkie dokumenty wytworzone lub przygotowane

w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez

wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach

konkursu nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia

6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058

oraz z 2016 r. poz. 34).

9. W ramach programu operacyjnego dofinansowane mogą być także

projekty, o których mowa w ust. 1, realizowane w formie partnerstwa publiczno-

-prywatnego, na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie

publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 696 i 1777).

Art. 28a. 1. W celu wspólnej realizacji projektów, o których mowa w art. 28

ust. 1, w zakresie określonym przez instytucję zarządzającą, mogą być tworzone

partnerstwa, przez podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne,

techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt, zwany dalej „projektem

partnerskim”, na warunkach określonych w porozumieniu lub umowie partnerskiej

lub na podstawie odrębnych przepisów.

2. Projekt partnerski jest realizowany na podstawie decyzji lub umowy

o dofinansowanie zawartej z beneficjentem działającym w imieniu i na rzecz

partnerów w zakresie określonym porozumieniem lub umową partnerską.

3. W przypadku projektów partnerskich, porozumienie lub umowa partnerska

określa w szczególności zadania partnerów, zasady wspólnego zarządzania

projektem oraz sposób przekazywania przez beneficjenta środków finansowych na

pokrycie niezbędnych kosztów ponoszonych przez partnerów na realizację zadań

w ramach projektu.

4. W przypadku projektów partnerskich realizowanych na podstawie umowy

partnerskiej, podmiot o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia

2017-04-21

©Telksinoe s. 41/57

2004 r. – Prawo zamówień publicznych, ubiegający się o dofinansowanie,

dokonuje wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych z zachowaniem

zasady przejrzystości i równego traktowania podmiotów, w szczególności jest

zobowiązany do:

1) ogłoszenia otwartego naboru partnerów w dzienniku ogólnopolskim lub

lokalnym oraz w Biuletynie Informacji Publicznej; w ogłoszeniu powinien

być wskazany termin co najmniej 21 dni na zgłoszenie partnerów;

2) uwzględnienia przy wyborze partnerów: zgodności działania potencjalnego

partnera z celami partnerstwa, oferowanego wkładu potencjalnego partnera

w realizację celu partnerstwa, doświadczenie w realizacji projektów

o podobnym charakterze, współpracę z beneficjentem w trakcie

przygotowania projektu;

3) podania do publicznej wiadomości informacji o stronach umowy

o partnerstwie oraz zakresu zadań partnerów.

Art. 29. 1. Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja

wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym

mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.

2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące:

1) rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu;

2) rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie;

3) kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów;

4) poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7;

5) maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została

ustalona;

6) kryteria wyboru projektów;

7) termin rozstrzygnięcia konkursu;

8) wzór wniosku o dofinansowanie projektu;

9) termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu;

10) wzór umowy o dofinansowanie projektu;

11) informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy

i warunkach, na jakich są wnoszone, zgodnie z art. 30a ust. 3 i art. 30b.

3. Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca

w dniu ogłoszenia konkursu zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub

2017-04-21

©Telksinoe s. 42/57

regionalnym informację o konkursie, zawierającą co najmniej elementy określone

w ust. 2 pkt 1–3 oraz wskazanie adresu strony internetowej, na której zamieszczono

ogłoszenie o konkursie.

4. Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu

z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków

odwoławczych przewidzianych w ustawie, instytucja ogłaszająca konkurs nie może

spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków realizacji projektu oraz

nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków.

4a. Przepis ust. 4 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność

zmiany wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów innych ustaw.

5. (uchylony)

Art. 30. 1. Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa

o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą

albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą

albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2.

2. Umowa albo decyzja, o których mowa w ust. 1, określają warunki

dofinansowania projektu, a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane.

Art. 30a. 1. Umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie

z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu:

1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został

zakwalifikowany do dofinansowania, oraz

2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na

realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu

operacyjnego.

2. Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie

z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie

internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały

zakwalifikowane do dofinansowania.

3. Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje

wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz

z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu

kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny,

2017-04-21

©Telksinoe s. 43/57

a w przypadku gdy ocena jest negatywna – także pouczenie o możliwości

wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające

wskazanie:

1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;

2) terminu wniesienia protestu;

3) formy i trybu wniesienia protestu;

4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b

ust. 6.

Art. 30b. 1. Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu,

przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Protest jest wnoszony do

właściwej instytucji zarządzającej.

2. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów

zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, w ramach której:

1) projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru

projektów, na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania

lub skierowany do kolejnego etapu oceny;

2) projekt uzyskał minimum punktowe lub spełnił kryteria wyboru projektów,

umożliwiające zakwalifikowanie go do dofinansowania, jednak

dofinansowanie nie jest możliwe z uwagi na wyczerpanie w ramach konkursu

przeznaczonych na ten cel środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 3.

3. Wyczerpanie w ramach konkursu środków, o których mowa w art. 29 ust. 2

pkt 3, nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu.

4. Protest może być wniesiony przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia

doręczenia mu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3.

5. Protest jest wnoszony bezpośrednio albo za pośrednictwem instytucji, która

dokonała oceny projektu, do właściwej instytucji zarządzającej, zgodnie

z pouczeniem, o którym mowa w art. 30a ust. 3.

6. Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

2) dane wnioskodawcy;

3) numer wniosku o dofinansowanie;

4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną

wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

2017-04-21

©Telksinoe s. 44/57

5) wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie

przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;

6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania,

z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu

poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu

wnioskodawcy.

7. Z zastrzeżeniem art. 30i pkt 1, właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje

protest w terminie nie dłuższym niż 70 dni od dnia jego otrzymania.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania

protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia

protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja zarządzająca

informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może

przekroczyć łącznie 90 dni.

8. Właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest z uwzględnieniem

art. 60 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju

Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

9. Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie

o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności:

1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu

protestu wraz z uzasadnieniem;

2) w przypadku nieuwzględnienia protestu – pouczenie o możliwości i terminie

wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach

określonych w art. 30c.

10. W rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były

zaangażowane w przygotowanie projektu lub w jego ocenę.

11. Protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia,

o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony:

1) po terminie,

2) do niewłaściwej instytucji,

3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,

4) bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6

2017-04-21

©Telksinoe s. 45/57

– o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

Art. 30c. 1. Po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą

instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może

w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie

z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.4)).

2. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę

w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9

albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu

administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega

wpisowi stałemu.

2a. Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje:

1) wniosek o dofinansowanie,

2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,

3) wniesiony protest,

4) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1

– wraz z ewentualnymi załącznikami.

2b. Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub

w uwierzytelnionej kopii.

3. W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona

w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do

ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub

pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono

bezprzedmiotowe.

4. Sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie

30 dni od dnia wniesienia skargi.

5. Wniesienie skargi:

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1101

i 1529, z 2014 r. poz. 183 i 543 oraz z 2015 r. poz. 658, 1191, 1224, 1269 i 1311.

2017-04-21

©Telksinoe s. 46/57

1) po terminie, o którym mowa w ust. 2,

2) bez kompletnej dokumentacji,

3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2

– powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

6. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez

uiszczenia wpisu stałego, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi

bez rozpatrzenia.

Art. 30d. 1. Wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub

zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia

wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis art. 30c ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

2. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest rozpatrywana w terminie 30 dni od

dnia jej wniesienia. Przepisy art. 30c ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

3. Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego

nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa

w art. 30a ust. 3, art. 30b ust. 9 pkt 2 i art. 30i pkt 1.

Art. 30e. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed

sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 §2

pkt 4 z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, 146, 150 i 152tej

ustawy.

Art. 30f. Procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a–30e, nie

wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały

zakwalifikowane do dofinansowania.

Art. 30g. Informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny

jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią

decyzji administracyjnej.

2017-04-21

©Telksinoe s. 47/57

Art. 30h. Prawomocne rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, polegające

na oddaleniu skargi, odrzuceniu skargi lub pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia,

kończy procedurę odwoławczą oraz procedurę wyboru projektu.

Art. 30i. W przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie

procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której

mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, zostanie wyczerpana:

1) właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia,

informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie

o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na

zasadach określonych w art. 30c;

2) sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została

przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do

ponownego rozpatrzenia.

Art. 31. 1. W celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów

w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci

posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin

objętych programem operacyjnym.

2. Ekspertem może zostać osoba, która:

1) korzysta z pełni praw publicznych;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub za

umyślne przestępstwo skarbowe;

4) spełnia inne wymogi określone w systemie realizacji programu operacyjnego.

3. Przy korzystaniu z usług świadczonych przez ekspertów stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) dotyczące wyłączenia pracownika

oraz organu.

4. Ekspert, przed przystąpieniem do oceny projektu, składa instytucji

korzystającej z jego usługi oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności

powodujących wyłączenie go z udziału w ocenie projektu na podstawie ustawy,

o której mowa w ust. 3, oraz że nie zachodzą żadne okoliczności mogące budzić

uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności względem podmiotu

2017-04-21

©Telksinoe s. 48/57

ubiegającego się o dofinansowanie lub podmiotu, który złożył wniosek będący

przedmiotem oceny. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed

złożeniem oświadczenia.

5. Instytucja zarządzająca może tworzyć i prowadzić bazę ekspertów.

6. Instytucja zarządzająca udostępnia utworzoną bazę ekspertów na swojej

stronie internetowej oraz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rozwoju

regionalnego dane w niej zawarte.

7. W przypadku dokonania jakiejkolwiek zmiany w bazie ekspertów

ust. 6 stosuje się odpowiednio.

8. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego tworzy i prowadzi

centralną bazę ekspertów, na podstawie danych przekazanych przez instytucje

zarządzające oraz udostępnia ją na swoich stronach internetowych.

9. Baza ekspertów oraz centralna baza ekspertów, zawierają następujące dane:

1) imię i nazwisko eksperta;

2) dziedzinę objętą programem operacyjnym, w której specjalizuje się ekspert;

3) adres poczty elektronicznej eksperta.

10. Instytucja zarządzająca może przekazać kompetencje w zakresie

tworzenia i prowadzenia bazy ekspertów instytucjom uczestniczącym we

wdrażaniu programu operacyjnego.

11. Umieszczenie danych eksperta w bazie ekspertów i w centralnej bazie

ekspertów wymaga jego uprzedniej zgody wyrażonej na piśmie, która zawiera

również zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych.

12. Instytucja zarządzająca, przekazując ministrowi właściwemu do spraw

rozwoju regionalnego dane, o których mowa w ust. 8, dołącza do nich zgodę na

umieszczenie danych eksperta w centralnej bazie ekspertów, o której mowa

w ust. 11.

Art. 32. 1. Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca mogą

zawrzeć z instytucją wdrażającą porozumienie lub umowę o realizacji

powierzonych jej zadań, w tym o wydawaniu decyzji o zwrocie środków

przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań oraz decyzji

o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach publicznych.

2017-04-21

©Telksinoe s. 49/57

2. Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o finansach

publicznych dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej

i innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, niepodlegających

zwrotowi.

3. (uchylony)

4. Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy

określone w przepisach o finansach publicznych dotyczących umowy

o dofinansowanie projektu oraz określają w szczególności:

1) zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu

operacyjnego;

2) kwotę dofinansowania;

3) warunki przekazania środków;

4) sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję

pośredniczącą nadzoru nad prawidłowością wykorzystania przekazanych

środków.

5. Instytucja wdrażająca realizuje zadania dofinansowane w ramach programu

operacyjnego w sposób określony w odrębnych przepisach dotyczących jej

działalności.

Art. 33. (uchylony)

Art. 34. (uchylony)

Art. 35. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego odpowiada za

koordynację wykorzystania środków zagranicznych, w tym z budżetu Unii

Europejskiej, przeznaczonych na dofinansowanie programów operacyjnych,

z wyjątkiem programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w szczególności:

1) (uchylony)

2) opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia, po

zasięgnięciu opinii właściwego ministra albo zarządu województwa,

propozycję podziału środków budżetu państwa i środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej między poszczególne programy operacyjne;

3) zapewnia zgodność programów operacyjnych z przepisami Unii Europejskiej;

2017-04-21

©Telksinoe s. 50/57

4) prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw,

negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści

programów operacyjnych;

5) współpracuje w zakresie przygotowywania regionalnych programów

operacyjnych, monitoruje i kontroluje przebieg ich realizacji oraz zwraca się

do zarządów województw z wnioskami dotyczącymi usprawnienia sposobu

ich realizacji;

6) występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o dokonanie przesunięć

środków między programami operacyjnymi lub – na wniosek właściwej

instytucji zarządzającej – między priorytetami;

7) certyfikuje Komisji Europejskiej prawidłowość poniesienia wydatków

w ramach programów operacyjnych oraz przeprowadza kontrole w celu

zapewnienia prawidłowej realizacji tego procesu;

8) (uchylony)

9) opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekt

narodowej strategii spójności;

10) prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści

planów, o których mowa w pkt 9;

11) opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia raporty

o postępach w realizacji planów, o których mowa w pkt 9, kierowane do

Komisji Europejskiej.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia

zgodności sposobu wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii

Europejskiej oraz spełniania wymagań określanych przez Komisję Europejską,

a także w celu zapewnienia jednolitości zasad wdrażania programów operacyjnych,

może, z uwzględnieniem art. 26, wydać wytyczne dotyczące programów

operacyjnych w zakresie:

1) szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego;

1a) prowadzenia negocjacji z Komisją Europejską programów operacyjnych i ich

zmian;

2) trybu dokonywania wyboru projektów;

3) kwalifikacji osób uczestniczących w wyborze projektów;

4) trybu dokonywania płatności i rozliczeń;

2017-04-21

©Telksinoe s. 51/57

4a) kwalifikowania wydatków w ramach programów operacyjnych;

4b) spraw związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym

projektów generujących dochód;

4c) wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach

Europejskiego Funduszu Społecznego;

5) trybu monitorowania postępów realizacji programów operacyjnych;

5a) programowania działań dotyczących mieszkalnictwa;

5b) postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla

przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych

programów operacyjnych;

6) trybu i zakresu sprawozdawczości z realizacji programów operacyjnych;

6a) jednolitego systemu zarządzania i monitorowania projektów indywidualnych,

zgodnych z art. 28 ust. 1;

6b) informacji i promocji;

7) sposobu oceny programów operacyjnych;

8) warunków technicznych gromadzenia i przekazywania danych w formie

elektronicznej;

9) kontroli realizacji programów operacyjnych;

9a) warunków certyfikacji oraz przygotowania prognoz wniosków o płatność do

Komisji Europejskiej w Programach Operacyjnych w ramach Narodowych

Strategicznych Ram Odniesienia 2007–2013;

9b) korekt finansowych w ramach programów operacyjnych;

10) sposobu postępowania w razie wykrycia nieprawidłowości;

11) innych kwestii związanych z przygotowaniem, realizacją i zamknięciem

programów operacyjnych.

3a. Wytyczne w zakresie trybu dokonywania wyboru projektów nie mogą być

zmieniane na niekorzyść wnioskodawców w trakcie trwania konkursu,

a w przypadku konkursów otwartych – zmiany nie mogą wpływać negatywnie na

rozpatrywanie wniosków złożonych przed dniem dokonania zmiany.

3b. Przepis ust. 3a nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność

wprowadzenia zmian wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów

odrębnych ustaw. W takim przypadku, dokonując zmiany wytycznych minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego wraz z publikacją zmian podaje

2017-04-21

©Telksinoe s. 52/57

informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego zmiany będą

stosowane.

4. Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 1–4, minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu opinii

instytucji pośredniczących.

5. W przypadku regionalnych programów operacyjnych wytyczne dotyczące

spraw, o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

przygotowuje po zasięgnięciu opinii właściwej instytucji zarządzającej.

6. Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 10, minister

rozwoju regionalnego przygotowuje we współpracy z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych.

7. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego:

1) podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie

internetowej oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, treść wytycznych,

o których mowa w ust. 3, a także ich zmian;

2) ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o miejscu publikacji wytycznych oraz ich zmian, a także

o terminie, od którego wytyczne lub ich zmiany będą stosowane.

8. W zakresie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego zapewnia kontrolę wykorzystania środków pochodzących ze źródeł

zagranicznych, w tym z budżetu Unii Europejskiej.

9. Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wynikające

z ust. 2 pkt 7 mogą zostać przekazane wojewodzie, w zakresie i na zasadach

określonych w odrębnym porozumieniu.

Art. 35a. 1. W celu zapewnienia efektywnej koordynacji programowania

i wdrażania polityki rozwoju, a także strategicznego monitorowania i oceny

instrumentów jej realizacji tworzy się Komitet Koordynacyjny do spraw Polityki

Rozwoju, zwany dalej „Komitetem Koordynacyjnym”, jako organ opiniodawczo-

-doradczy Prezesa Rady Ministrów.

2. Do zadań Komitetu Koordynacyjnego należy w szczególności:

1) określanie potrzeb i inicjowanie działań w zakresie programowania

i realizacji polityki rozwoju;

2) ocena realizacji długookresowej i średniookresowej strategii rozwoju kraju;

2017-04-21

©Telksinoe s. 53/57

3) ocena spójności realizacji polityki rozwoju, z uwzględnieniem polityk

unijnych;

4) ocena uwarunkowań, wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych rozwoju kraju;

5) ocena skuteczności przyjętych rozwiązań kształtowania i realizacji polityki

rozwoju;

6) monitorowanie realizacji strategii i programów, w tym poszczególnych

instrumentów dla prowadzenia polityki rozwoju;

7) inicjowanie opracowywania prognoz i raportów o rozwoju społeczno-

-gospodarczym i terytorialnym;

8) ocena potencjału administracyjnego instytucji uczestniczących w zarządzaniu

procesami rozwoju kraju;

9) formułowanie opinii i rekomendacji dotyczących kształtowania oraz realizacji

polityki rozwoju;

10) opiniowanie projektów dokumentów strategicznych w zakresie polityki

rozwoju, w szczególności strategii rozwoju, o których mowa w art. 9, oraz

koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, a także dokumentów

służących ich realizacji, z wyłączeniem strategii rozwoju województw.

3. Komitetowi Koordynacyjnemu przewodniczy Prezes Rady Ministrów lub

wyznaczony przez niego przedstawiciel.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, skład Komitetu

Koordynacyjnego oraz regulamin jego pracy.

5. Przewodniczący Komitetu Koordynacyjnego może zapraszać do udziału

w pracach Komitetu osoby niebędące jego członkami, w szczególności

przedstawicieli strony samorządowej i partnerów społeczno-gospodarczych, jeżeli

wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem prac Komitetu.

Art. 35b. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje,

co 4 lata, raport o rozwoju społeczno-gospodarczym, regionalnym oraz

przestrzennym i przedkłada go Komitetowi Koordynacyjnemu do zaopiniowania.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, po uzyskaniu opinii,

o której mowa w ust. 1, przedkłada raport Radzie Ministrów, która przyjmuje go

w drodze uchwały.

3. Raport zawiera w szczególności:

2017-04-21

©Telksinoe s. 54/57

1) analizę kierunków rozwojowych, w tym w zakresie rozwoju regionalnego

i przestrzennego;

2) ocenę skuteczności realizacji celów rozwoju kraju wskazanych w strategiach

i programach;

3) rekomendacje dla polityki rozwoju kraju, z uwzględnieniem rozwoju

regionów, sektorów lub dziedzin oraz rozwoju przestrzennego, a także

rekomendacje dotyczące modyfikacji instrumentów jej wdrażania.

4. Wnioski przedstawione w raporcie stanowią podstawę do aktualizacji

obowiązujących strategii i programów, krajowej polityki miejskiej oraz koncepcji

przestrzennego zagospodarowania kraju.

5. Rada Ministrów przekazuje raport do wiadomości Sejmu i Senatu.

Art. 35c. 1. Tworzy się Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy

Strukturalnych i Funduszu Spójności, zwany dalej „Komitetem”, jako organ

opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 35 ust. 8.

2. Do zadań Komitetu należy w szczególności:

1) wymiana informacji i doświadczeń między instytucją audytową, instytucją

zarządzającą, instytucją certyfikującą oraz organami kontroli państwowej

w zakresie przeprowadzonych kontroli;

2) opiniowanie planów kontroli instytucji zarządzających programami

operacyjnymi;

3) opiniowanie zasad kontroli w zakresie weryfikacji równoległego

finansowania wydatków ponoszonych w ramach różnych programów

wspólnotowych oraz w ramach różnych okresów programowania;

4) proponowanie działań na rzecz zwiększenia efektywności kontroli

przeprowadzanych w ramach poszczególnych programów operacyjnych;

5) analiza sprawozdań i raportów z kontroli w obszarze funduszy strukturalnych

i Funduszu Spójności, przekazywanych do Komisji Europejskiej.

3. W skład Komitetu wchodzą:

1) dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

w zakresie koordynowania wdrażania funduszy strukturalnych oraz

w zakresie koordynowania regionalnych programów operacyjnych;

2) przedstawiciele instytucji zarządzających;

2017-04-21

©Telksinoe s. 55/57

3) przedstawiciele instytucji audytowej;

4) przedstawiciele instytucji certyfikującej.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład

Komitetu przedstawicieli innych instytucji niż wymienione w ust. 3.

5. Komitetowi przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego lub wyznaczony przez niego przedstawiciel.

6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze

zarządzenia, skład Komitetu oraz regulamin jego prac.

7. Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu

osoby niebędące jego członkami, w tym w szczególności przedstawicieli

Najwyższej Izby Kontroli oraz innych państwowych organów kontroli, jeżeli

wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem prac Komitetu.

Art. 35d. Funkcję instytucji audytowej pełni Szef Krajowej Administracji

Skarbowej.

Art. 35e. 1. Beneficjent jest obowiązany poddać się kontroli w zakresie

prawidłowości realizacji projektu, przeprowadzanej przez instytucję zarządzającą,

instytucję pośredniczącą, instytucję wdrażającą, instytucję certyfikującą, instytucję

audytową, przedstawicieli Komisji Europejskiej oraz inne instytucje uprawnione do

przeprowadzenia kontroli na podstawie odrębnych przepisów.

2. Kontrole mogą być przeprowadzane w każdym czasie od dnia otrzymania

informacji o wyłonieniu projektu do dofinansowania do dnia upływu 3 lat od

zamknięcia programu operacyjnego lub do dnia upływu 3 lat następujących po

roku, w którym dokonano częściowego zamknięcia programu operacyjnego.

3. Kontrole mogą być przeprowadzane w siedzibie kontrolującego, na

podstawie dostarczonych dokumentów oraz w każdym miejscu bezpośrednio

związanym z realizacją projektu.

4. Beneficjent jest obowiązany udostępnić podmiotom, o których mowa

w ust. 1, dokumenty związane z realizacją projektu, zapewnić dostęp do

pomieszczeń i terenów, na których jest lub był realizowany projekt, dostęp do

systemu teleinformatycznego i wszystkich dokumentów informatycznych

związanych z zarządzaniem projektem oraz udzielać wszelkich wyjaśnień

dotyczących realizacji projektu.

2017-04-21

©Telksinoe s. 56/57

Art. 36. 1. Realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu

przez Komitet Monitorujący.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełniący funkcję

instytucji zarządzającej programem operacyjnym, w drodze zarządzenia,

a w przypadku regionalnego programu operacyjnego zarząd województwa

w drodze uchwały, powołuje Komitet Monitorujący zgodnie

z art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju

Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz marszałek

województwa uczestniczą, poprzez swoich przedstawicieli, w pracach Komitetu

Monitorującego powołanego dla regionalnego programu operacyjnego, o którym

mowa w ust. 2.

4. W pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego

programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 2, uczestniczą także

przedstawiciele Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.

Art. 37. Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz

udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków

pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych oraz do ustalania

i nakładania korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady

(WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne

dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1260/1999, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 38–50. (pominięte)

2017-04-21

©Telksinoe s. 57/57

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 51. 1. Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007–2013,

przyjęte przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada 2006 r., z dniem wejścia

w życie ustawy stają się planem wykonawczym w rozumieniu art. 5 pkt 8.

2. Trybu i terminów uzgodnień, o których mowa w art. 11, nie stosuje się do

Strategii Rozwoju Kraju 2007–2015, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu

29 listopada 2006 r.

3. Programy operacyjne obejmujące okres programowania na lata 2007–2013,

przyjęte przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się programami operacyjnymi

w rozumieniu niniejszej ustawy.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów informację

o niezbędnym zakresie zmian w dokumentach, o których mowa w ust. 1–3.

Art. 52. Do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia nie stosuje się

art. 24.

Art. 53. (pominięty)

Art. 54. (pominięty)

Art. 55. 1. Traci moc ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym

wspieraniu inwestycji (Dz. U. poz. 363, z późn. zm.5)).

2. Do spraw wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy, o której

mowa w ust. 1, w tym do umów i postępowań sądowych, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Art. 56. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia6),

z wyjątkiem art. 38, 39 i 44–50, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

5)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. poz. 1177, z 2003 r.

poz. 1537, z 2004 r. poz. 1291, 1808 i 2701, z 2005 r. poz. 1484 i 2104 oraz z 2006 r. poz. 472.

6)

Ustawa została ogłoszona w dniu 11 grudnia 2006 r.

2017-04-21