Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/5

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r. poz. 477,

z 2017 r. poz. 2486,

z 2018 r. poz. 2215.

U S T A W A

z dnia 22 maja 2003 r.

o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym 1)

(oznaczenie rozdziału 1 i tytuł ? uchylone)

Art. 1. Ustawa określa organizację nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego.

Art. 2. 1. Nadzorem ubezpieczeniowym i emerytalnym, zwanym dalej

„nadzorem”, jest objęta działalność:

1) ubezpieczeniowa i reasekuracyjna, o której mowa w przepisach o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

2) w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego, o której mowa w przepisach

o pośrednictwie ubezpieczeniowym;

3) w zakresie funduszy emerytalnych, o której mowa w przepisach o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

4) w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, o której mowa

w przepisach o pracowniczych programach emerytalnych;

<5) w zakresie pracowniczych planów kapitałowych, o której mowa Dodany pkt 5 w

ust. 1 w art. 2

w przepisach o pracowniczych planach kapitałowych.> wejdzie w życie z

2. Nadzorowi podlegają podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym dn. 1.01.2019 r.

(Dz. U. z 2018 r.

mowa w ust. 1, w szczególności zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, poz. 2215).

pośrednicy ubezpieczeniowi, fundusze emerytalne i towarzystwa emerytalne, zwane

dalej „podmiotami nadzorowanymi”.

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 92/49/EWG z dnia 18 lipca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,

wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż

ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia

dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz. Urz. WE L 228

z 11.08.1992);

2) dyrektywy 98/78/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad

zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych (Dz. Urz. WE L 230 z 05.12.1998);

3) dyrektywy 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącej ubezpieczeń na życie (Dz. Urz.

WE L 345 z 19.12.2002).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie –

z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

10.12.2018

©Telksinoe s. 2/5

3. Organem nadzoru jest Komisja Nadzoru Finansowego, o której mowa

w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U.

z 2016 r. poz. 174), zwana dalej „Komisją”.

Art. 3. Celem nadzoru jest ochrona interesów osób ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków

funduszy emerytalnych, uczestników pracowniczych programów emerytalnych, osób

otrzymujących emeryturę kapitałową lub osób przez nie uposażonych.

Art. 4. 1. W celu realizacji ustawowych zadań organ nadzoru współpracuje

w szczególności z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz

organami nadzoru innych państw.

2. Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji

Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Art. 5. (uchylony)

Art. 6. (uchylony)

(oznaczenie rozdziału 2 i tytuł ? uchylone)

Art. 7. (uchylony)

Art. 8. 1. Zadaniem Komisji jest:

1) podejmowanie określonych w odrębnych przepisach działań mających na celu

zapewnienie zgodności działalności podmiotów nadzorowanych z przepisami

prawa;

2) kontrola działalności i stanu majątkowego podmiotów nadzorowanych;

3) podejmowanie innych zadań określonych ustawami.

2. Zakres nadzoru i szczegółowe zadania Komisji określają odrębne przepisy.

Art. 9–13. (uchylone)

Art. 14. 1. Koszty nadzoru ponoszą:

1) zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji do wysokości 0,14% zbioru składek

brutto;

2) powszechne towarzystwa emerytalne w wysokości stanowiącej iloczyn średniej

rocznej wartości aktywów otwartego funduszu emerytalnego zarządzanego przez

dane powszechne towarzystwo emerytalne i stawki nieprzekraczającej 0,016%;

10.12.2018

©Telksinoe s. 3/5

średnią roczną wartość aktywów otwartego funduszu emerytalnego wylicza się

na podstawie wartości aktywów otwartego funduszu emerytalnego ustalanej na

ostatni dzień roboczy każdego miesiąca danego roku kalendarzowego.

1a. Z wpłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, pokrywa się także 1,5% wartości

kosztów, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze

nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1537 oraz z 2015 r. poz. 73, 1223,

1260, 1357 i 1513).

2. Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy uiszczania,

wysokość i sposób obliczania wpłat, o których mowa w ust. 1, oraz sposób

pokrywania z wpłat, o których mowa w ust. 1, kosztów nadzoru, a w odniesieniu do

wpłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, także sposób pokrywania udziału w kosztach,

o których mowa w ust. 1a, mając na względzie zapewnienie skuteczności

sprawowanego nadzoru.

4. (uchylony)

Art. 15. (uchylony)

Art. 16. (uchylony)

Art. 17. 1. Komisja może zawierać z organami nadzoru ubezpieczeniowego

i emerytalnego innych państw porozumienia o współdziałaniu w zakresie nadzoru.

2. Komisja może udzielać organom nadzorującym działalność instytucji

finansowych w innych państwach informacji posiadanych w związku

z wykonywaniem ustawowych zadań, jeżeli:

1) informacje zostaną wykorzystane wyłącznie na potrzeby wykonywanych przez

te organy zadań z zakresu nadzoru;

2) przekazywanie udzielonych informacji poza te organy następuje wyłącznie po

uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.

2a. Komisja może występować do organów nadzorujących działalność instytucji

finansowych państw członkowskich Unii Europejskiej o udostępnienie informacji

potrzebnych do wykonywania zadań z zakresu nadzoru.

2b. Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 2a, Komisja może:

1) wykorzystać wyłącznie na potrzeby wykonywania zadań z zakresu nadzoru;

10.12.2018

©Telksinoe s. 4/5

2) przekazać poza Komisję wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody organu, który

je udostępnił i w zakresie udzielonej zgody.

[3. Komisja udziela informacji właściwym organom państw członkowskich Unii

Europejskiej oraz może występować o udzielenie informacji do tych organów

w sprawach pośrednictwa ubezpieczeniowego, w szczególności dotyczących

wykreślenia agenta ubezpieczeniowego lub brokera ubezpieczeniowego z rejestru

pośredników ubezpieczeniowych.]

<3. Komisja: Nowe brzmienie

ust. 3 w art. 17

1) udziela właściwym organom innych niż Rzeczpospolita Polska państw wejdzie w życie z

dn. 1.10.2018 r.

członkowskich Unii Europejskiej informacji w sprawach dystrybucji (Dz. U. z 2017 r.

poz. 2486 oraz z

ubezpieczeń i dystrybucji reasekuracji, w szczególności dotyczących 2018 r. poz. 378).

zastosowanych środków, o których mowa w art. 84 ust. 1 i 2 ustawy z dnia

15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz. U. poz. 2486), oraz

informacji w zakresie art. 19 ust. 1 pkt 3 i 5 i art. 34 ust. 4 pkt 1 lit. e i f albo

ust. 8 lub 9 tej ustawy;

2) może występować do właściwych organów innych niż Rzeczpospolita Polska

państw członkowskich Unii Europejskiej o udzielenie informacji

w sprawach dystrybucji ubezpieczeń i dystrybucji reasekuracji,

w szczególności dotyczących zastosowanych przez te organy środków

w zakresie analogicznym do środków, o których mowa w art. 84 ust. 1 i 2

ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń, oraz informacji

w zakresie spełniania przez osoby wykonujące w tych państwach działalność

w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego wymogów dotyczących

posiadania przez nie dobrej reputacji oraz wiedzy fachowej i kompetencji

zawodowych.>

4. W przypadku organów nadzoru państw niebędących państwami

członkowskimi Unii Europejskiej udzielanie informacji, na zasadach określonych

w ust. 2, może następować wyłącznie na zasadzie wzajemności.

5. Komisja może udzielać zagranicznym organom państw członkowskich Unii

Europejskiej informacji posiadanych w związku z wykonywaniem zadań z zakresu

nadzoru nad działalnością zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w zakresie

związanym z wykonywaniem zadań z zakresu nadzoru uzupełniającego, o którym

mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad

10.12.2018

instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reas ekuracji i firmami

inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1406 oraz z 2015 r. poz. 1844).

6. Komisja może udzielać informacji posiadanych w związku z wykonywaniem

ustawowych zadań bankom centralnym lub innym instytucjom państw członkowskich

Unii Europejskiej wykonującym zadania z zakresu polityki monetarnej oraz innym

organom publicznym wykonującym zadania z zakresu nadzoru nad systemami

płatności, jeżeli informacje te zostaną wykorzystane wyłącznie na potrzeby

wykonywanych zadań przez te podmioty. Przekazywanie udzielonych informacji poza

te podmioty następuje wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.

Art. 18. (uchylony)

Rozdział 3

(uchylony)

(oznaczenie rozdziału 4 i tytuł ? uchylone)

Art. 31. (pominięty)

Art. 32. (pominięty)

Art. 33. (pominięty)

(oznaczenie rozdziału 5 i tytuł ? uchylone)

Art. 34. (pominięty)

Art. 35. (pominięty)

Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

10.12.2018