Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 572

©Telksinoe s. 1/57

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 572, 1311, 1933, 2260,

z 2017 r. poz. 624, 1089.

U S T A W A

z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o Polskiej Akademii Nauk

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Polska Akademia Nauk, zwana dalej „Akademią”, jest państwową

instytucją naukową.

2. Akademia działa poprzez:

1) organy oraz korporację uczonych;

2) utworzone przez Akademię instytuty naukowe i pomocnicze jednostki naukowe,

zwane dalej „jednostkami naukowymi Akademii”;

3) utworzone przez Akademię inne jednostki organizacyjne.

Art. 2. 1. Akademia służy rozwojowi, promocji, integracji i upowszechnianiu

nauki oraz przyczynia się do rozwoju edukacji i wzbogacania kultury narodowej.

2. Do zadań Akademii należy w szczególności:

1) prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych;

2) wspieranie rozwoju osób rozpoczynających karierę naukową, o których mowa

w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki

(Dz. U. z 2015 r. poz. 839 i 1268);

3) kształcenie na studiach doktoranckich, studiach podyplomowych i w innych

formach;

4) formułowanie zasad etyki w nauce;

5) przedstawianie opinii i programów dotyczących spraw nauki oraz

wykorzystywania wyników badań naukowych i prac rozwojowych w praktyce;

6) wykonywanie na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka

Sejmu lub Senatu, ministrów lub centralnych organów administracji rządowej

lub z inicjatywy własnej opinii, ocen, ekspertyz i prognoz dotyczących spraw

istotnych dla planowania i realizacji polityki państwa;

2017-06-30

©Telksinoe s. 2/57

7) opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących nauki, jej zastosowań

oraz kształcenia;

8) współpraca z uczelniami, instytutami badawczymi i towarzystwami naukowymi,

w szczególności w zakresie realizacji badań naukowych i prac rozwojowych;

9) współpraca ze środowiskiem społeczno-gospodarczym w zakresie badań

naukowych i prac rozwojowych w celu ich wdrożenia;

10) rozwijanie międzynarodowej współpracy naukowej przez tworzenie konsorcjów

naukowych i prowadzenie projektów badawczych wspólnie z partnerami

zagranicznymi;

11) uczestnictwo w międzynarodowych organizacjach naukowych i programach

badawczych oraz współdziałanie z zagranicznymi instytucjami naukowymi;

12) zawieranie z międzynarodowymi organizacjami naukowymi i zagranicznymi

instytucjami naukowymi umów o współpracy naukowej.

3. Zadania określone w ust. 2 pkt 1–3 i 8–10 wykonują jednostki naukowe

Akademii, a zadania określone w ust. 2 pkt 4–7, 11 i 12 wykonują organy i korporacja

uczonych Akademii.

Art. 3. 1. Akademia ma osobowość prawną.

2. Siedzibą Akademii jest miasto stołeczne Warszawa.

3. Akademia używa pieczęci okrągłej z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej

Polskiej pośrodku i nazwą „Polska Akademia Nauk” w otoku.

Art. 4. 1. Zakres i tryb działania organów Akademii oraz korporacji uczonych

ustala statut Akademii.

2. Statut i jego zmiany uchwala Zgromadzenie Ogólne Akademii. Uchwały te

podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa Rady Ministrów.

Art. 5. 1. Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad Akademią, w tym nad

jednostkami naukowymi oraz innymi jednostkami organizacyjnymi Akademii

w zakresie zgodności działania ich organów z przepisami ustawy, statutem Akademii

lub statutami jednostek naukowych, z wyłączeniem gospodarki finansowej. Prezes

Akademii przedstawia Prezesowi Rady Ministrów roczne sprawozdanie z działalności

Akademii oraz ministrowi właściwemu do spraw nauki roczne sprawozdanie

finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania.

2017-06-30

©Telksinoe s. 3/57

2. Prezes Rady Ministrów może uchylić uchwałę organów Akademii,

niedotyczącą prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych, w przypadku

stwierdzenia jej niezgodności z przepisami ustawy lub statutem Akademii. Wniosek

w sprawie uchylenia uchwały organów Akademii, dotyczącej gospodarki finansowej,

składa do Prezesa Rady Ministrów minister właściwy do spraw nauki. Uchylenie

uchwały następuje w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 3 miesięcy od dnia

powzięcia wiadomości o podjęciu uchwały.

Art. 6. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) badania naukowe – także odpowiednio sztukę i twórczość artystyczną;

2) stopnie i tytuły naukowe – także odpowiednio stopnie i tytuły w zakresie sztuki.

Rozdział 2

Członkowie Akademii

Art. 7. 1. Członkowie Akademii są wybierani przez Zgromadzenie Ogólne

Akademii spośród uczonych, którzy wyróżniają się szczególnym dorobkiem

naukowym i autorytetem w środowisku naukowym oraz posiadają nieposzlakowaną

opinię.

2. Kandydatem na członka Akademii może zostać osoba, która uzyskała pisemne

rekomendacje:

1) trzech członków Akademii lub

2) rady naukowej instytutu naukowego lub instytutu badawczego posiadającego

prawo nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego, lub

3) rady wydziału uczelni posiadającego prawo nadawania stopnia naukowego

doktora habilitowanego, lub

4) pięciu osób, które wyróżniają się szczególnym dorobkiem naukowym

i autorytetem, wśród których co najmniej jedna osoba jest zatrudniona za granicą

na stanowisku profesora lub równorzędnym, a pozostałe posiadają tytuł naukowy

profesora nadany w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Tryb zgłaszania kandydatów wraz z rekomendacjami oraz sposób i tryb

wyboru członków Akademii określa regulamin uchwalony przez Zgromadzenie

Ogólne Akademii.

Art. 8. 1. W skład Akademii wchodzą członkowie krajowi: rzeczywiści

i korespondenci oraz członkowie zagraniczni.

2017-06-30

©Telksinoe s. 4/57

2. Członkiem krajowym może zostać osoba posiadająca obywatelstwo polskie.

3. Członkiem zagranicznym może zostać osoba nieposiadająca obywatelstwa

polskiego albo osoba posiadająca obywatelstwo polskie na stałe zamieszkała za

granicą i zatrudniona w zagranicznej jednostce naukowej.

4. Członkowie zagraniczni nie mogą pełnić w Akademii funkcji z wyboru.

5. Członek krajowy, który zrzekł się obywatelstwa polskiego, może uzyskać

status członka zagranicznego Akademii w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego

Akademii w trybie określonym w regulaminie, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

6. Członek zagraniczny, który otrzymał obywatelstwo polskie, może uzyskać

status członka krajowego Akademii w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego

Akademii w trybie określonym w regulaminie, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

Art. 9. 1. Członkostwo Akademii jest dożywotnie.

2. Członek Akademii traci status członka w razie skazania prawomocnym

wyrokiem za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe.

3. Członek Akademii może być pozbawiony statusu członka w razie naruszenia

zasad etyki w nauce. Uchwałę w tej sprawie podejmuje Zgromadzenie Ogólne

Akademii większością dwóch trzecich głosów.

4. Członek Akademii może zrezygnować z członkostwa.

5. Tryb utraty członkostwa, pozbawienia statusu członka lub rezygnacji

z członkostwa Akademii określa regulamin, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

Art. 10. Liczbę członków krajowych Akademii ustala się na nie więcej niż

trzystu pięćdziesięciu.

Art. 11. 1. Członek krajowy Akademii uczestniczy w realizacji ustawowych

zadań Akademii, w szczególności:

1) bierze udział w pracach Zgromadzenia Ogólnego Akademii, właściwego

wydziału, oddziału, komitetu naukowego i problemowego;

2) przyczynia się do upowszechniania wyników nauki.

2. Członek krajowy Akademii może uczestniczyć w pracach rady naukowej

instytutu naukowego Akademii.

3. Członek krajowy Akademii składa corocznie sprawozdanie ze swojej

działalności wiceprezesowi Akademii nadzorującemu pracę wydziału właściwego ze

względu na specjalność naukową członka Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 5/57

4. Członek krajowy Akademii, który ukończył 70. rok życia, otrzymuje status

członka-seniora. Członek Akademii posiadający status członka-seniora może brać

udział w pracach Akademii bez biernego prawa wyborczego w ramach funkcji, które

są wykonywane na podstawie stosunku pracy, oraz nie może brać udziału w pracach

rad kuratorów, o których mowa w art. 28 ust. 3.

5. Członek Akademii, który uzyska status członka-seniora w trakcie pełnienia

funkcji z wyboru w Akademii, pełni swoją funkcję do końca kadencji.

Art. 12. 1. Członek krajowy Akademii otrzymuje miesięczne uposażenie, które

jest świadczeniem niezależnym od dochodów pobieranych z innych źródeł.

Uposażenie to nie jest uwzględniane przy ustalaniu wysokości emerytury lub renty

oraz nie ma wpływu na zawieszenie albo zmniejszenie emerytury lub renty.

2. Jeżeli członek krajowy Akademii nie wykonuje bez usprawiedliwionej

przyczyny obowiązków określonych w art. 11 ust. 1 i 3, Prezes Akademii, na wniosek

wiceprezesa Akademii nadzorującego pracę wydziału właściwego ze względu na

specjalność naukową członka Akademii, może zawiesić wypłatę uposażenia. Od

decyzji o zawieszeniu wypłaty przysługuje odwołanie do Prezydium Akademii.

3. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość uposażenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zakres obowiązków

realizowanych przez członków Akademii.

Rozdział 3

Organy Akademii

Art. 13. Organami Akademii są:

1) Zgromadzenie Ogólne Akademii;

2) Prezydium Akademii;

3) Prezes Akademii;

4) Kanclerz Akademii.

Art. 14. 1. Najwyższym organem Akademii jest Zgromadzenie Ogólne

Akademii.

2. W Zgromadzeniu Ogólnym Akademii biorą udział, z głosem stanowiącym,

członkowie krajowi Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 6/57

3. Uchwały Zgromadzenia Ogólnego Akademii są podejmowane zwykłą

większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków krajowych,

jeżeli statut Akademii nie stanowi inaczej.

Art. 15. 1. Zgromadzenie Ogólne Akademii określa kierunki działania Akademii

i sprawuje nadzór nad całokształtem jej działalności, podejmując w tym zakresie

uchwały wiążące inne organy Akademii.

2. Zgromadzenie Ogólne Akademii w szczególności:

1) wybiera członków Akademii;

2) wybiera Prezesa Akademii spośród członków krajowych Akademii;

3) wybiera wiceprezesów Akademii spośród członków krajowych reprezentujących

odrębne specjalności naukowe; kandydatów na te stanowiska zgłasza Prezes

Akademii;

4) przyjmuje roczne sprawozdania finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania

oraz sprawozdania ze statutowej działalności Akademii przedstawiane przez

Prezesa Akademii;

5) przyjmuje wyniki audytów wraz ze sposobem realizacji zaleceń przedstawione

przez Prezesa Akademii;

6) może powoływać doraźne lub stałe komisje do przygotowania projektów uchwał

Zgromadzenia Ogólnego Akademii w sprawach określonych w uchwale

o powołaniu komisji;

7) wybiera komisję rewizyjną;

8) wyznacza strategiczne kierunki rozwoju Akademii;

9) wybiera komisję do spraw etyki w nauce;

10) uchwala kodeks etyki pracownika naukowego przedstawiony przez komisję do

spraw etyki w nauce.

3. Zgromadzenie Ogólne Akademii uchwala regulamin wyborów Prezesa

i wiceprezesów Akademii, określając tryb i zasady zgłaszania kandydatów,

przeprowadzania wyborów oraz dodatkowych wyborów w trakcie kadencji.

4. Zgromadzenie Ogólne Akademii może wypowiadać się w sprawach istotnych

dla Narodu i Państwa.

Art. 16. 1. Zgromadzeniu Ogólnemu Akademii przewodniczy Prezes Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 7/57

2. Prezes Akademii zwołuje sesje Zgromadzenia Ogólnego Akademii co

najmniej dwa razy w roku.

3. Na wniosek co najmniej jednej piątej liczby członków krajowych Akademii,

Prezes Akademii zwołuje sesję Zgromadzenia Ogólnego Akademii, nie później jednak

niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

Art. 17. 1. W skład Prezydium Akademii wchodzą:

1) Prezes Akademii;

2) wiceprezesi Akademii;

3) po jednym przedstawicielu każdego z wydziałów, wybranym przez

Zgromadzenie Ogólne Akademii;

4) prezesi oddziałów Akademii;

5) przedstawiciel dyrektorów jednostek naukowych Akademii;

6) przewodniczący rad kuratorów;

7) Kanclerz Akademii.

2. Prezes Akademii jest przewodniczącym jej Prezydium.

3. Na posiedzenia Prezydium Akademii mogą być zapraszani z głosem

doradczym przedstawiciele organów administracji rządowej, których zakres

działalności związany jest z funkcjonowaniem Akademii oraz przedstawiciele komisji

parlamentarnych właściwych ze względu na zakres działalności Akademii.

Art. 18. 1. Kadencja Prezydium Akademii trwa 4 lata i rozpoczyna się

z początkiem roku kalendarzowego.

2. W razie zmian w składzie osobowym Prezydium Akademii w trakcie trwania

kadencji, okres pełnienia funkcji przez nowo wybrane osoby kończy się z upływem

kadencji tego Prezydium.

3. Prezydium Akademii podejmuje uchwały zwykłą większością głosów

w obecności co najmniej połowy składu prezydium.

Art. 19. 1.Prezydium Akademii w okresie między sesjami Zgromadzenia

Ogólnego Akademii wykonuje zadania określone w art. 15 ust. 1 oraz sprawuje nadzór

nad wykonywaniem zadań przez jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne

Akademii w sposób zgodny z przepisami ustawy, statutem Akademii i uchwałami

Zgromadzenia Ogólnego Akademii. W tym zakresie Prezydium Akademii wydaje

odpowiednie zalecenia.

2017-06-30

©Telksinoe s. 8/57

2. Prezydium Akademii:

1) określa programy rozwoju Akademii oraz dokonuje oceny stopnia ich realizacji;

2) uchwala propozycje dotyczące projektu budżetu państwa w zakresie

przewidzianym dla Akademii w części budżetu państwa, której dysponentem jest

minister właściwy do spraw nauki;

3) uchwala plany finansowe Akademii i rozpatruje sprawozdania z ich wykonania;

4) rozpatruje opinie, oceny, ekspertyzy i prognozy, o których mowa w art. 2 ust. 2

pkt 6, przedstawiane w imieniu Akademii;

5) uchwala program sesji Zgromadzenia Ogólnego Akademii;

6) opiniuje projekty ustaw dotyczących nauki i kształcenia;

7) podejmuje uchwały w sprawach zastrzeżonych w ustawie i statucie Akademii do

właściwości Prezydium Akademii.

Art. 20. Prezydium Akademii może powoływać na czas określony komisje

i zespoły doradcze. Komisje i zespoły doradcze działają nie dłużej niż do końca

kadencji Prezydium Akademii.

Art. 21. 1. Prezes i wiceprezesi Akademii są wybierani na 4 lata i mogą pełnić

swoje funkcje nie dłużej niż przez dwie pełne kadencje. Na podstawie dokonanego

wyboru Prezes Rady Ministrów dokonuje aktu powołania Prezesa i wiceprezesów

Akademii.

2. Jeżeli z upływem kadencji Prezes Akademii nie zostanie wybrany,

dotychczasowy Prezes oraz wiceprezesi Akademii pełnią nadal swoje funkcje do czasu

nowych wyborów, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy.

3. W przypadku zmian na stanowiskach Prezesa lub wiceprezesów Akademii

w trakcie kadencji okres pełnienia funkcji przez nowo wybrane osoby kończy się

z upływem tej kadencji.

4. Prezes Akademii ustala zakres zadań wiceprezesów Akademii, w którym

zastępują oni Prezesa Akademii oraz wyznacza wiceprezesa, który pełni funkcję

Prezesa w czasie jego nieobecności trwającej nie dłużej niż 6 miesięcy.

5. W przypadku nieobecności Prezesa Akademii wiążącej się z trwałą

niezdolnością do wykonywania przez niego funkcji wiceprezes Akademii wskazany

w trybie ust. 4 ogłasza wybory uzupełniające i zwołuje Zgromadzenie Ogólne

Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 9/57

6. Prezes i wiceprezesi Akademii w trakcie trwania kadencji nie mogą pełnić

funkcji dyrektora lub zastępcy dyrektora w jednostkach naukowych Akademii oraz

funkcji rektora, prorektora, dziekana i prodziekana w uczelniach.

Art. 22. 1. Prezes Akademii kieruje działalnością Akademii i składa w jej

imieniu oświadczenia woli w sprawach niezastrzeżonych dla Kanclerza Akademii.

2. Oświadczenia woli w sprawach mających konsekwencje finansowe Prezes

Akademii składa łącznie z Kanclerzem Akademii.

3. Prezes Akademii sprawuje bieżący nadzór nad jednostkami naukowymi

Akademii i innymi jednostkami organizacyjnymi Akademii oraz koordynuje pracę

wydziałów Akademii, o których mowa w art. 27 pkt 1.

4. Prezes Akademii, w zakresie określonym w ustawie, ma prawo wydawania

decyzji administracyjnych. Od decyzji wydanych przez Prezesa Akademii przysługuje

wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego.

5. Prezes Akademii może w razie potrzeby powoływać komisje i zespoły

doradcze w składzie i na czas przez niego określony, ale nie dłużej niż do końca

kadencji Prezesa Akademii.

Art. 23. 1. Kanclerza Akademii powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

Prezesa Akademii.

2. Sposób wyboru kandydata na Kanclerza Akademii określa regulamin

uchwalony przez Prezydium Akademii.

3. Kanclerz Akademii sprawuje funkcję przez 4 lata w pełnym wymiarze czasu

pracy.

4. Kadencja Kanclerza Akademii odpowiada kadencji Prezesa Akademii.

5. W przypadku zmiany na stanowisku Kanclerza Akademii w trakcie kadencji

okres pełnienia funkcji przez nowo wybraną osobę kończy się z upływem tej kadencji.

6. Kanclerz Akademii nie może:

1) jednocześnie pełnić w Akademii innej funkcji pochodzącej z wyboru;

2) podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody Prezesa Akademii.

7. Kanclerz Akademii prowadzi gospodarkę finansową Akademii w zakresie

określonym w ustawie, statucie Akademii oraz przez Prezesa Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 10/57

8. Kanclerz Akademii za swoją działalność odpowiada przed Prezesem

Akademii.

Art. 24. 1. Kanclerz Akademii składa, w imieniu Akademii, oświadczenia woli

w zakresie zarządzania majątkiem i w zakresie budżetu Akademii oraz odpowiada za

gospodarowanie mieniem i wynik finansowy działalności Akademii. Kanclerz

Akademii odpowiada za gospodarowanie mieniem Akademii zgodnie z zasadami,

o których mowa w art. 72 ust. 1.

2. (uchylony)

3. Na zasadach określonych w art 38–41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r.

o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2259) dokonanie przez

Akademię czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów

trwałych oraz dokonanie przez uczelnię publiczną czynności prawnej w zakresie

oddania tych składników do korzystania innemu podmiotowi, na okres dłuższy niż

180 dni w roku kalendarzowym, wymaga zgody Prezesa Prokuratorii Generalnej

Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadkach gdy wartość rynkowa tych składników albo

wartość rynkowa przedmiotu czynności prawnej, przekracza kwotę 1 000 000 złotych.

Zgody nie wymaga dokonanie czynności prawnych dotyczących składników aktywów

trwałych Akademii, w zakresie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac

rozwojowych.

4. (uchylony)

Art. 25. 1. Prezes Akademii zleca raz na 4 lata przeprowadzenie audytu

zewnętrznego działalności Kancelarii Akademii.

2. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa Akademii, odwołuje ze

stanowiska Kanclerza Akademii, jeżeli:

1) audyt zewnętrzny lub państwowe organy kontroli stwierdzą, że narusza on

prawo, lub

2) Prezes Akademii stwierdzi, że Kanclerz Akademii nie wykonuje należycie

swoich obowiązków.

3. W uzasadnionych przypadkach Prezes Akademii może zlecić

przeprowadzenie audytu w jednostce naukowej Akademii lub innej jednostce

organizacyjnej Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 11/57

4. Po przeprowadzeniu audytu Prezes Akademii przedkłada niezwłocznie

ministrowi właściwemu do spraw nauki wyniki audytu wraz ze stanowiskiem

Prezydium Akademii.

5. Prezes Akademii dokonuje wyboru podmiotu uprawnionego do

przeprowadzenia audytów w Akademii lub w jednostce naukowej w trybie przepisów

o zamówieniach publicznych.

Art. 26. 1. Obsługę administracyjną Akademii sprawuje Kancelaria Akademii

podlegająca Prezesowi Akademii.

2. Bieżącą działalnością Kancelarii Akademii kieruje Kanclerz Akademii.

3. Szczegółowe zadania Kanclerza Akademii i Kancelarii Akademii określa

regulamin uchwalony przez Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii.

4. Do pracowników Kancelarii Akademii stosuje się przepisy o pracownikach

urzędów państwowych.

Rozdział 4

Korporacja uczonych Akademii

Art. 27. Korporacja uczonych Akademii obejmuje:

1) wydziały, w liczbie nie większej niż pięć;

2) oddziały;

3) komitety naukowe;

4) komitety problemowe;

5) akademię młodych uczonych;

6) komisję do spraw etyki w nauce;

7) komisję rewizyjną.

Art. 28. 1. Liczbę oraz nazwy wydziałów Akademii określa jej statut.

2. Każdy członek Akademii, stosownie do specjalności naukowej, którą

reprezentuje, wchodzi w skład jednego wydziału.

3. Członkowie Akademii wchodzą w ramach każdego wydziału do rady

kuratorów dla instytutów naukowych lub centrów, o których mowa w art. 57, których

działalność naukowa odpowiada zakresowi działania danego wydziału. Prezes

Akademii na wniosek Prezydium Akademii powołuje w skład każdej z rad kuratorów

dwóch wybitnych uczonych reprezentujących zagraniczne środowisko naukowe oraz

po dwóch wybitnych uczonych polskich niebędących członkami Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 12/57

4. Do zadań rad kuratorów należy:

1) przeprowadzanie okresowej oceny instytutów naukowych na potrzeby Akademii

i jej organów, w tym wyznaczanie krajowych i międzynarodowych audytorów

i rozpatrywanie ich raportów;

2) występowanie do Prezesa Akademii z wnioskami o utworzenie, połączenie,

podział, reorganizację, przekształcenie albo likwidację instytutu naukowego;

3) przeprowadzanie konkursów na stanowisko dyrektora instytutu naukowego,

w tym powoływanie komisji konkursowej;

4) dokonywanie oceny komitetów naukowych.

5. Rada kuratorów właściwego wydziału wybiera ze swojego grona

przewodniczącego i jego zastępcę. Kadencja przewodniczącego rady kuratorów i jego

zastępcy trwa 4 lata. Na podstawie dokonanego wyboru Prezes Akademii nawiązuje

stosunek pracy z przewodniczącym i zastępcą przewodniczącego rady kuratorów.

6. Sposób funkcjonowania rady kuratorów oraz tryb wyboru jej

przewodniczącego i jego zastępcy określa regulamin uchwalony przez radę kuratorów.

Art. 29. Nadzór nad pracami wydziału sprawuje wiceprezes Akademii,

wskazany przez Prezesa Akademii, zgodnie ze specjalnością naukową, którą

reprezentuje.

Art. 30. 1. Wydział uczestniczy w wykonywaniu zadań Akademii w dziedzinach

nauki objętych zakresem jego działania.

2. Wydział koordynuje działalność instytutów naukowych objętych zakresem

jego działania, w szczególności opiniuje wnioski z okresowej oceny instytutów

naukowych Akademii, o której mowa w art. 28 ust. 4 pkt 1, oraz współdziała

z Kancelarią Akademii w zakresie zapewnienia nieruchomości dla istniejących i nowo

tworzonych jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii.

3. Wydział koordynuje i nadzoruje działalność komitetów naukowych objętych

zakresem jego działania.

4. Do podejmowania uchwał wydziału stosuje się przepisy art. 14 ust. 3.

Art. 31. 1. Oddział może być utworzony w celu wykonywania zadań Akademii

w określonym regionie kraju.

2017-06-30

©Telksinoe s. 13/57

2. W skład oddziału wchodzą członkowie krajowi mający miejsce zamieszkania

lub zatrudnienia w danym regionie kraju oraz inni członkowie krajowi deklarujący

chęć uczestniczenia w pracach oddziału.

3. Utworzenie i likwidacja oddziału wymaga uchwały Zgromadzenia Ogólnego

Akademii, zatwierdzonej przez ministra właściwego do spraw nauki.

4. Organami oddziału są: prezes oddziału i prezydium oddziału.

5. W skład prezydium oddziału wchodzą: prezes oddziału, jego zastępcy oraz

inne osoby wybrane przez członków, o których mowa w ust. 2.

6. Zgromadzenie członków oddziału wybiera na 4-letnią kadencję prezydium

i prezesa oddziału. Tryb wyboru prezydium i prezesa oddziału określa regulamin

uchwalony przez zgromadzenie członków oddziału. Na podstawie dokonanego

wyboru Prezes Akademii nawiązuje stosunek pracy z prezesem oddziału.

7. Prezes oddziału może pełnić swoją funkcję nie dłużej niż przez dwie kadencje.

8. Organizację i szczegółowy zakres działania oddziału oraz zadania jego

organów, o których mowa w ust. 4, określa statut oddziału uchwalony przez

Prezydium Akademii.

9. Do zakresu działania oddziału należy w szczególności:

1) integracja życia naukowego i współpraca ze wszystkimi instytucjami

naukowymi w określonym regionie kraju;

2) współdziałanie z organami samorządu terytorialnego i organami administracji

rządowej w województwie, w szczególności przez wykonywanie ekspertyz na

rzecz tych organów;

3) pozyskiwanie środków europejskich i innych środków pochodzących ze źródeł

zagranicznych na rzecz realizacji badań naukowych i prac rozwojowych,

w szczególności dotyczących tematyki regionalnej;

4) inicjowanie i prowadzenie międzynarodowej współpracy naukowej z regionami

państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z innymi krajami sąsiadującymi

z Rzecząpospolitą Polską;

5) upowszechnianie i promocja wyników badań naukowych i prac rozwojowych;

6) współpraca z Kancelarią Akademii w zakresie gospodarowania

nieruchomościami.

10. Obsługę administracyjną oddziału sprawuje Kancelaria Akademii.

2017-06-30

©Telksinoe s. 14/57

Art. 32. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wynagrodzenia prezesów oddziałów oraz przewodniczących

i wiceprzewodniczących rad kuratorów, uwzględniając kwalifikacje poszczególnych

osób, pełnione funkcje oraz zakres realizowanych przez nie obowiązków.

Art. 33. Komitet naukowy jest samorządną reprezentacją dyscypliny lub

pokrewnych dyscyplin naukowych służącą integrowaniu uczonych z całego kraju.

Art. 34. Zgromadzenie Ogólne Akademii tworzy komitety naukowe, wskazując

wydziały, z którymi one współpracują.

Art. 35. 1. W skład komitetu naukowego wchodzą członkowie krajowi

Akademii zgodnie z ich specjalnością naukową oraz osoby wybrane przez właściwe

środowisko naukowe.

2. Organami komitetu naukowego są: przewodniczący komitetu naukowego oraz

prezydium komitetu naukowego.

3. W skład prezydium komitetu naukowego wchodzą: przewodniczący komitetu

naukowego, jego zastępcy oraz inne osoby, wybrane przez członków komitetu

naukowego.

4. Przewodniczącego komitetu naukowego powołuje Prezydium Akademii.

5. Komitet naukowy może powołać do swojego składu specjalistów z różnych

dziedzin życia gospodarczego i społecznego oraz praktycznego zastosowania nauki.

6. Kadencja komitetu naukowego i jego organów trwa 4 lata i rozpoczyna się od

dnia pierwszego zebrania w nowo wybranym składzie.

7. Przewodniczący komitetu naukowego może pełnić tę funkcję nie dłużej niż

przez dwie kolejne kadencje.

8. Przewodniczący komitetu naukowego, który nie jest członkiem Akademii,

uczestniczy w zebraniach właściwego wydziału, bez głosu stanowiącego.

9. Tryb wyboru członków komitetu naukowego i jego organów określa

regulamin uchwalony przez Prezydium Akademii.

Art. 36. 1. Do zadań komitetu naukowego należy w szczególności:

1) rozważanie istotnych problemów reprezentowanej dyscypliny lub pokrewnych

dyscyplin naukowych oraz organizowanie w tym celu debat, dyskusji

i konferencji naukowych;

2017-06-30

©Telksinoe s. 15/57

2) upowszechnianie wyników debat, dyskusji i konferencji naukowych, o których

mowa w pkt 1;

3) przeprowadzanie ocen stanu i potrzeb reprezentowanej dyscypliny lub

pokrewnych dyscyplin naukowych oraz instytucji naukowych, z ich własnej

inicjatywy lub na wniosek jednego z organów Akademii;

4) przygotowywanie opinii, ocen, ekspertyz i prognoz naukowych dotyczących

reprezentowanej dyscypliny lub pokrewnych dyscyplin naukowych;

5) współpraca z organami i instytutami naukowymi Akademii we wspieraniu

rozwoju osób rozpoczynających karierę naukową;

6) współdziałanie przy wprowadzaniu w życie i upowszechnianiu wyników badań

naukowych i prac rozwojowych;

7) dbałość o reprezentatywny wkład nauki polskiej w rozwój nauki w świecie,

w tym przez rozwój współpracy międzynarodowej;

8) wspólne z innymi komitetami naukowymi przygotowywanie

multidyscyplinarnych opracowań naukowych, z ich własnej inicjatywy lub na

wniosek jednego z organów Akademii;

9) ocena wydawnictw naukowych.

2. Działalność komitetu naukowego podlega ocenie raz w okresie kadencji.

Wiceprezes Akademii nadzorujący prace wydziału, z którym współpracuje komitet

naukowy, po upływie 2 lat od rozpoczęcia kadencji zarządza przeprowadzenie oceny

przez radę kuratorów wydziału.

Art. 37. 1. Komitet problemowy może być utworzony przez Prezydium

Akademii na wniosek Prezesa Akademii.

2. Uchwała Prezydium Akademii o utworzeniu komitetu problemowego określa

jego zadania i strukturę organizacyjną.

3. Przewodniczącego oraz członków komitetu problemowego powołuje

Prezydium Akademii.

4. Komitet problemowy może działać przy Prezydium Akademii albo przy

wydziale.

Art. 38. 1. W celu promowania badań naukowych i prac rozwojowych

prowadzonych przez wybitnych młodych przedstawicieli nauki polskiej tworzy się

akademię młodych uczonych.

2017-06-30

©Telksinoe s. 16/57

2. Szczegółowe zasady wyboru członków i organów akademii młodych

uczonych, zakres jej działania i strukturę organizacyjną określa statut Akademii.

3. Akademia młodych uczonych liczy nie więcej niż 10% ustawowej liczby

członków krajowych Akademii.

Art. 39. 1. Komisja do spraw etyki w nauce wyraża opinie w sprawach

dotyczących naruszeń zasad etyki w nauce przez pracownika uczelni, jednostki

naukowej Akademii oraz instytutu badawczego, o którym mowa w ustawie z dnia

30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371),

w szczególności w postępowaniach prowadzonych przez komisje dyscyplinarne.

2. Komisja do spraw etyki w nauce może z własnej inicjatywy kierować sprawy

dotyczące naruszeń zasad etyki w nauce przez pracowników, o których mowa

w ust. 1, do właściwych komisji dyscyplinarnych z zaleceniem przeprowadzenia

postępowania wyjaśniającego. Informację o wynikach takiego postępowania właściwa

komisja dyscyplinarna przekazuje po jego zakończeniu, bez zbędnej zwłoki, do

wiadomości komisji do spraw etyki w nauce.

3. Komisja do spraw etyki w nauce opracowuje kodeks etyki pracownika

naukowego oraz prowadzi działalność mającą na celu upowszechnianie standardów

rzetelności badań naukowych.

4. Kadencja komisji do spraw etyki w nauce trwa 4 lata i odpowiada kadencji

organów Akademii.

Art. 40. 1. W skład komisji do spraw etyki w nauce wchodzi nie więcej niż

dziewięć osób reprezentujących środowisko nauki i szkolnictwa wyższego

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Komisja do spraw etyki w nauce wybiera swojego przewodniczącego na

pierwszym posiedzeniu.

3. Komisja do spraw etyki w nauce orzeka w zespołach trzyosobowych.

4. Skład zespołu orzekającego oraz przewodniczącego zespołu ustala

przewodniczący komisji do spraw etyki w nauce.

5. Obsługę administracyjną komisji do spraw etyki w nauce sprawuje Kancelaria

Akademii.

6. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, tryb

wyboru członków komisji do spraw etyki w nauce oraz tryb jej prac i sposób

2017-06-30

©Telksinoe s. 17/57

wykorzystania wiążących opinii komisji oraz sposób finansowania, mając na uwadze

zapewnienie jej sprawnego działania.

Art. 41. 1. Komisja rewizyjna kontroluje działalność finansową i gospodarczą

Akademii.

2. Skład komisji rewizyjnej oraz szczegółowy zakres jej działalności określa

statut Akademii.

Rozdział 5

Jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne Akademii

Art. 42. Podstawową jednostką naukową Akademii jest instytut naukowy,

zwany dalej „instytutem”.

Art. 43. Instytut tworzy się, jeżeli:

1) istnieje potrzeba prowadzenia w sposób ciągły badań naukowych, które ze

względu na swój zakres, skalę lub charakter nie mogą być prowadzone w innych

jednostkach naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620

oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268), oraz do prowadzenia tych badań jest potrzebna

znaczna koncentracja pracowników naukowych oraz odpowiednia aparatura

badawcza;

2) są spełnione warunki wymagane do uzyskania uprawnień do nadawania stopnia

naukowego doktora;

3) zapewniono odpowiednie lokale, wyposażenie i środki finansowe.

Art. 44. Uchwałę o utworzeniu instytutu podejmuje Prezydium Akademii, na

wniosek Prezesa Akademii złożony po zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze

względu na specjalność naukową instytutu. Utworzenie instytutu wymaga zgody

ministra właściwego do spraw nauki, o którą występuje Prezes Akademii.

Art. 45. 1. Akademia wyposaża tworzony instytut ze swojego mienia w środki

niezbędne do prowadzenia działalności określonej w statucie instytutu. Czynność ta

nie wymaga zgody, o której mowa w art. 38–41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r.

o zasadach zarządzania mieniem państwowym.

2. Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, polegające na przeniesieniu prawa

własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego gruntu, następuje

2017-06-30

©Telksinoe s. 18/57

w drodze decyzji administracyjnej Prezesa Akademii. Decyzja Prezesa Akademii

stanowi podstawę do dokonania odpowiednich wpisów w księdze wieczystej.

3. Prezes Akademii informuje ministra właściwego do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa o przeniesieniu

prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, o których mowa

w ust. 2, w terminie miesiąca od dnia, w którym decyzja Prezesa Akademii stała się

ostateczna.

Art. 46. 1. Instytut występuje w stosunkach prawnych we własnym imieniu

i działa na własny rachunek.

2. W imieniu instytutu oświadczenia woli składa dyrektor lub upoważniona

przez niego osoba.

3. Instytut nie odpowiada za zobowiązania Akademii, a Akademia nie

odpowiada za zobowiązania instytutu.

Art. 47. 1. Nazwa instytutu zawiera zwrot „Polskiej Akademii Nauk”.

2. Instytut używa pieczęci okrągłej z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej

Polskiej pośrodku i nazwą instytutu w otoku.

Art. 48. 1. Instytut nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru

instytutów Polskiej Akademii Nauk, zwanego dalej „rejestrem”.

2. Wpis do rejestru wywołuje takie same skutki prawne, jak wpis do Krajowego

Rejestru Sądowego.

Art. 49. 1. Rejestr prowadzi Akademia.

2. Wnioski o wpis do rejestru składają:

1) wiceprezes Akademii nadzorujący prace wydziału właściwego ze względu na

specjalność naukową instytutu – o wpis instytutu;

2) dyrektor instytutu – o wykreślenie instytutu włączonego, połączonego lub

podzielonego albo o dokonanie zmiany wpisu;

3) likwidator instytutu – o wykreślenie instytutu.

3. Wpis do rejestru lub odmowa wpisu następuje w drodze decyzji

administracyjnej Prezesa Akademii.

4. Rejestr jest jawny. Nie można zasłaniać się nieznajomością danych

zamieszczonych w rejestrze, chyba że osoba dowiedzie, że przy zachowaniu należytej

staranności nie mogła się o nich dowiedzieć.

2017-06-30

©Telksinoe s. 19/57

5. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób i formę prowadzenia rejestru,

2) dane, jakie musi zawierać wniosek o wpis do rejestru,

3) nazwy rubryk rejestru,

4) tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze,

5) warunki wykreślenia instytutu z rejestru,

6) sposób i tryb wydawania z rejestru odpisów i wyciągów

– z zachowaniem zasady przejrzystości i dostępności do danych zawartych

w rejestrze.

Art. 50. 1. Do zadań instytutu należy prowadzenie badań naukowych,

w szczególności istotnych dla rozwoju kraju oraz upowszechnianie wyników tych

badań.

2. Instytut może prowadzić prace rozwojowe w określonym obszarze

badawczym i zajmować się wdrażaniem wyników tych badań do gospodarki.

3. Instytut może organizować pracownie gościnne w celu prowadzenia badań

naukowych lub prac rozwojowych przez pracowników uczelni i innych jednostek

naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.

o zasadach finansowania nauki.

4. Instytut może prowadzić:

1) wspólnie z innymi instytutami Akademii, uczelniami, a także z innymi

jednostkami naukowymi, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, studia doktoranckie na

zasadach określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym;

2) studia doktoranckie na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. –

Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.1));

3) studia podyplomowe oraz inną działalność z zakresu kształcenia na zasadach

określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym;

4) inne formy kształcenia związane z działalnością instytutu.

5. Instytut raz na 4 lata podlega ocenie, którą przeprowadza Komitet Ewaluacji

Jednostek Naukowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r.

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742 i

1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198, z

2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268, 1767 i 1923 oraz z 2016 r. poz. 64.

2017-06-30

©Telksinoe s. 20/57

o zasadach finansowania nauki. Wynik oceny stanowi podstawę stwierdzenia

zgodności działalności instytutu z kierunkami, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 8,

oraz prawidłowości realizacji zadań przez instytut.

Art. 51. 1. Statut instytutu uchwala rada naukowa instytutu. Statut zatwierdza

Prezes Akademii po zaopiniowaniu przez wydział właściwy ze względu na

specjalność naukową instytutu. W tym samym trybie dokonuje się zmian statutu.

Nowo utworzonemu instytutowi statut nadaje Prezes Akademii po zaopiniowaniu

przez wydział właściwy ze względu na specjalność naukową instytutu.

2. Statut instytutu określa w szczególności jego zadania i strukturę

organizacyjną.

Art. 52. Organami instytutu są dyrektor i rada naukowa.

Art. 53. 1. Instytutem kieruje dyrektor.

2. Dyrektor uczestniczy w zebraniach wydziału właściwego ze względu na

specjalność naukową instytutu, z głosem stanowiącym, z wyjątkiem spraw

dotyczących zgłaszania lub popierania kandydatów na członków Akademii.

3. Prezes Akademii powołuje na dyrektora instytutu osobę wybraną w drodze

konkursu. Kandydat na dyrektora jest wyłaniany spośród osób posiadających co

najmniej stopień naukowy doktora. Kandydatem na dyrektora instytutu może być

także obywatel innego państwa lub obywatel polski, który uzyskał stopień naukowy

za granicą uznany za równorzędny ze stopniem naukowym nadawanym

w Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Kandydata na dyrektora instytutu wyłania komisja powołana przez radę

kuratorów wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu.

5. Jeżeli osoba powołana na dyrektora nie jest pracownikiem instytutu, Prezes

Akademii nawiązuje z nią, na czas pełnienia funkcji dyrektora, stosunek pracy na

stanowisku pracownika naukowego zgodnie z art. 89 ust. 1–3, 5–6 i 8.

6. Dyrektor instytutu pełni swoją funkcję przez 4 lata w pełnym wymiarze czasu

pracy. Ta sama osoba może pełnić funkcję dyrektora instytutu nie dłużej niż przez dwa

następujące po sobie okresy czteroletnie.

7. Prezes Akademii, na wniosek rady naukowej, może wyrazić zgodę na

przystąpienie do konkursu na kolejne cztery lata osobie, która pełniła funkcję

dyrektora przez dwa następujące po sobie okresy.

2017-06-30

©Telksinoe s. 21/57

8. Prezes Akademii może, na wniosek wiceprezesa Akademii nadzorującego

prace wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu, odwołać

dyrektora instytutu przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, jeżeli narusza on

prawo lub nie wykonuje należycie swoich obowiązków, co stwierdza rada naukowa

lub rada kuratorów działająca w ramach wydziału właściwego ze względu na

specjalność naukową instytutu w toku dokonywanej oceny działalności instytutu.

Odwołanie z funkcji dyrektora instytutu nie narusza trwającego stosunku pracy,

z zastrzeżeniem ust. 5.

9. Liczbę, sposób powoływania i odwoływania zastępców dyrektora oraz zakres

ich zadań określa statut instytutu.

10. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 3, skład i zadania

komisji konkursowej, sposób ogłaszania konkursu, tryb postępowania komisji

konkursowej i sposób wyłaniania przez nią kandydatów na stanowisko dyrektora,

z zachowaniem zasady jawności i przejrzystości tej procedury.

Art. 54. 1. Dyrektor instytutu kieruje bieżącą działalnością instytutu, odpowiada

za gospodarowanie mieniem zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 72 ust. 1,

oraz odpowiada za wynik finansowy działalności instytutu.

2. Dyrektor rozporządza składnikami aktywów trwałych instytutu. Do czynności

prawnych dotyczących składników aktywów trwałych instytutu, w zakresie

komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, nie stosuje się

przepisów art. 38–41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania

mieniem państwowym.

3. Przed wystąpieniem o zgodę w trybie wskazanym w ust. 2, dyrektor instytutu

jest obowiązany uzyskać zgodę Prezesa i Prezydium Akademii.

4. (uchylony)

5. Do przysługującego instytutowi prawa użytkowania wieczystego gruntów

Skarbu Państwa stosuje się przepisy art. 77 ust. 1 i 2.

Art. 55. 1. Rada naukowa instytutu sprawuje bieżący nadzór nad działalnością

instytutu, dbając zwłaszcza o wysoki poziom jego działalności naukowej i rozwój

osób rozpoczynających karierę naukową, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki.

2017-06-30

©Telksinoe s. 22/57

2. Rada naukowa instytutu w szczególności:

1) określa profil instytutu, uwzględniając kierunki rozwoju światowej nauki;

2) przyjmuje programy badań, współpracy z zagranicznymi instytucjami

naukowymi oraz działalności wydawniczej;

3) zatwierdza sprawozdania z działalności instytutu;

4) dokonuje oceny aktywności naukowej pracowników naukowych instytutu;

5) przeprowadza przewody doktorskie, habilitacyjne oraz przedstawia wnioski

o nadanie tytułu naukowego, w ramach posiadanych uprawnień;

6) podejmuje uchwały w innych sprawach zastrzeżonych do kompetencji rady

naukowej w ustawie, statucie Akademii lub statucie instytutu;

7) uchwala regulamin zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz

prawami własności przemysłowej oraz zasad komercjalizacji wyników badań

naukowych i prac rozwojowych;

8) przypisuje poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji do kwalifikacji nadawanych po

ukończeniu studiów podyplomowych, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3,

z uwzględnieniem art. 21 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym

Systemie Kwalifikacji (Dz. U. z 2016 r. poz. 64);

9) podejmuje decyzję o włączeniu do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

kwalifikacji nadawanych po ukończeniu studiów podyplomowych,

uwzględniając informacje, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 22

grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji;

10) występuje do ministra właściwego, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia

22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji, z wnioskiem o

włączenie do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji kwalifikacji nadawanych po

ukończeniu innych form kształcenia, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3.

Art. 56. 1. W skład rady naukowej instytutu wchodzą, z głosem stanowiącym:

1) osoby z tytułem naukowym lub stopniem naukowym doktora habilitowanego

zatrudnione w instytucie w pełnym wymiarze czasu pracy lub wybierani przez

nie przedstawiciele;

2) członkowie Akademii wskazani do udziału w pracach rady naukowej instytutu

przez wydział właściwy ze względu na specjalność naukową instytutu;

3) osoby z tytułem naukowym, stopniem naukowym doktora habilitowanego lub

doktora, specjaliści z różnych dziedzin życia gospodarczego i społecznego oraz

2017-06-30

©Telksinoe s. 23/57

praktycznego zastosowania nauki, niezatrudnione w instytucie albo zatrudnione

w nim w niepełnym wymiarze czasu pracy, wybrane przez osoby wymienione

w pkt 1 i 2;

4) wybrani przedstawiciele innych pracowników naukowych zatrudnionych

w instytucie w pełnym wymiarze czasu pracy;

5) wybrany przedstawiciel doktorantów, jeżeli instytut prowadzi studia

doktoranckie;

6) dyrektor instytutu i jego zastępcy do spraw naukowych;

7) wskazane przez przewodniczącego centrum, odpowiedniego ze względu na

specjalność naukową, nie więcej niż cztery osoby spoza instytutu wyróżniające

się wiedzą i znaczącym dorobkiem w dziedzinie objętej zakresem działania

instytutu, posiadające co najmniej stopień naukowy doktora.

2. Statut instytutu określa liczbę członków rady naukowej, jednak nie większą

niż pięćdziesiąt osób, w tym nie mniej niż 30% osób spoza instytutu, udział w niej

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, oraz tryb ich wyboru.

3. Rada naukowa wybiera przewodniczącego i jego zastępców oraz sekretarza.

Funkcji tych nie może pełnić dyrektor instytutu ani jego zastępcy.

4. Kadencja rady naukowej trwa 4 lata i rozpoczyna się z początkiem roku

kalendarzowego.

Art. 57. 1. Instytuty współpracują w ramach centrów Akademii, zwanych dalej

„centrami”.

2. W skład centrów mogą także wchodzić uczelnie, instytuty badawcze,

o których mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych,

przedsiębiorcy prowadzący badania naukowe i prace rozwojowe oraz zagraniczne

instytucje naukowe.

3. Centra tworzy Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii,

wskazując wydział, z którym dane centrum współpracuje.

4. Centra działają na podstawie umów zawartych między podmiotami

wchodzącymi w skład centrów.

5. Umowa o utworzeniu centrum zawiera w szczególności postanowienia

dotyczące:

1) szczegółowych zadań centrum;

2) struktury organizacyjnej centrum;

2017-06-30

©Telksinoe s. 24/57

3) sposobu reprezentacji centrum;

4) sposobu finansowania zadań centrum i jego organów;

5) sposobu podejmowania decyzji przez organy centrum;

6) odpowiedzialności podmiotów wchodzących w skład centrum za zobowiązania

majątkowe centrum.

6. Do zadań centrów należy:

1) wspieranie i koordynowanie działalności badawczej instytutów;

2) inicjowanie i koordynowanie udziału instytutów, uczelni i innych jednostek

naukowych w międzynarodowych programach badawczych;

3) inicjowanie organizowania środowiskowych centrów aparaturowych i nadzór

nad nimi;

4) współdziałanie w organizowaniu środowiskowych studiów doktoranckich;

5) organizowanie okresowej wymiany pracowników naukowych pomiędzy

instytutami a uczelniami;

6) rozwijanie programów staży podoktorskich w instytutach centrów;

7) pozyskiwanie i obsługa projektów badawczych międzynarodowych, wspólnych

projektów badawczych krajowych i finansowanych z funduszy europejskich.

7. Centrum kieruje przewodniczący, wybrany z grona dyrektorów jednostek

działających w ramach danego centrum, po uzyskaniu opinii rady kuratorów wydziału

odpowiedniego ze względu na specjalność naukową.

8. Do okresu pełnienia funkcji przewodniczącego centrum stosuje się przepisy

art. 53 ust. 6.

9. Dyrektorzy jednostek wchodzących w skład centrum tworzą prezydium

centrum. Pracami prezydium kieruje przewodniczący centrum. Zebrania prezydium

centrum odbywają się nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.

10. Przewodniczący centrum składa corocznie raport z realizacji zadań centrum

Prezesowi Akademii w terminie do dnia 31 stycznia.

Art. 58. 1. Akademia może utworzyć instytut międzynarodowy na podstawie

porozumienia z zagranicznymi instytucjami lub organizacjami naukowymi.

Utworzenie międzynarodowego instytutu, którego zadania dotyczą bezpieczeństwa

kraju, wymaga zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych, Ministra Obrony

Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2017-06-30

©Telksinoe s. 25/57

2. Statut instytutu międzynarodowego stanowi integralną część porozumienia,

o którym mowa w ust. 1.

3. Instytut międzynarodowy, utworzony w trybie określonym w ust. 1, jest

instytutem Akademii.

Art. 59. 1. Akademia może utworzyć, na podstawie porozumienia z organami

administracji rządowej lub samorządowej, wspólny instytut z uczelniami publicznymi

lub z innymi jednostkami naukowymi, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Wspólny instytut może być

utworzony na podstawie bezpośrednich porozumień z tymi uczelniami lub innymi

jednostkami naukowymi. Przepisy art. 43 i 61–65 stosuje się odpowiednio.

2. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa formę prawną wspólnego

instytutu.

Art. 60. 1. Utworzenie za granicą instytutu lub filii instytutu następuje na

wniosek Prezydium Akademii, w drodze porozumienia zawartego między ministrem

właściwym do spraw nauki a właściwym organem administracji państwa, na

terytorium którego ma zostać utworzony instytut lub filia instytutu.

2. Do filii instytutu, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 43 i 45.

Art. 61. Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii lub dyrektora

instytutu złożony po zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze względu na

specjalność naukową instytutu, uzgodniony z ministrem właściwym do spraw nauki,

podejmuje uchwałę o połączeniu, podziale, reorganizacji lub likwidacji instytutu.

Art. 62. 1. Połączenie instytutów może polegać na:

1) utworzeniu jednego instytutu z dwóch lub więcej instytutów, które w wyniku

połączenia tracą osobowość prawną;

2) włączeniu do jednego instytutu innego instytutu lub kilku instytutów, które

w wyniku połączenia tracą osobowość prawną.

2. Prezydium Akademii, na podstawie projektu umowy między instytutami,

podejmuje uchwałę o połączeniu instytutów, która zawiera:

1) oznaczenie łączonych instytutów poprzez określenie ich:

a) nazw i siedzib,

b) numerów identyfikacyjnych REGON,

2017-06-30

©Telksinoe s. 26/57

c) numerów identyfikacji podatkowej NIP;

2) określenie instytutu utworzonego w wyniku połączenia;

3) określenie terminu połączenia i daty sporządzenia sprawozdań finansowych

łączonych instytutów.

3. Jeżeli połączenie instytutów następuje w ciągu roku obrotowego, uchwała

o połączeniu powinna określać także zasady łączenia planów finansowych instytutów,

podziału nagród, premii i innych świadczeń.

4. Przejęcie mienia łączonych instytutów następuje na podstawie ich sprawozdań

finansowych sporządzonych na dzień poprzedzający dzień połączenia.

5. Przejęcia mienia oraz zobowiązań i należności łączonych instytutów

dokonuje, w formie protokołu zdawczo-odbiorczego, instytut powstający w wyniku

połączenia albo instytut, do którego włączono inny instytut lub instytuty.

6. Instytut utworzony w wyniku połączenia lub instytut, do którego włączono

inny instytut lub instytuty, wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki, których

podmiotem były łączone instytuty.

Art. 63. 1. Podział instytutu może polegać na:

1) utworzeniu z instytutu dwóch lub więcej instytutów;

2) wydzieleniu z instytutu określonych komórek organizacyjnych w celu włączenia

ich do innego instytutu;

3) wydzieleniu z instytutu określonych komórek organizacyjnych i utworzeniu

innego instytutu lub instytutów.

2. Instytuty utworzone w wyniku podziału przejmują pracowników i mienie

instytutu ulegającego podziałowi.

3. Instytuty utworzone w wyniku podziału odpowiadają solidarnie za

zobowiązania instytutu ulegającego podziałowi.

4. Uchwała Prezydium Akademii o podziale instytutu zawiera:

1) określenie instytutu ulegającego podziałowi:

a) nazwę i siedzibę,

b) numer identyfikacyjny REGON,

c) numer identyfikacji podatkowej NIP;

2) określenie terminu podziału;

3) określenie instytutów, które będą utworzone w wyniku podziału lub do których

będą włączone komórki organizacyjne instytutu ulegającego podziałowi;

2017-06-30

©Telksinoe s. 27/57

4) określenie komórek organizacyjnych, które będą wydzielone z instytutu w celu

ich włączenia do innego instytutu lub instytutu tworzonego w wyniku podziału;

5) ustalenia dotyczące sposobu podziału mienia oraz rozliczeń z tytułu zobowiązań,

przejęcia uprawnień i obowiązków.

5. Do podziału instytutu stosuje się odpowiednio przepisy art. 62 ust. 3–6.

Art. 64. Reorganizacja instytutu może polegać na:

1) zmianie przedmiotu lub zakresu działania instytutu;

2) zmianie dotychczasowej nazwy instytutu;

3) dokonaniu zmian w strukturze organizacyjnej instytutu:

a) likwidacji wyodrębnionej organizacyjnie części instytutu,

b) przekazaniu Akademii lub sprzedaży wyodrębnionych organizacyjnie

i gospodarczo części instytutu.

Art. 65. 1. Likwidacja instytutu może polegać na:

1) przejęciu przez inny instytut lub instytuty, za zgodą dyrektora instytutu

przejmującego;

2) całkowitym zakończeniu działalności instytutu.

2. Uchwała Prezydium Akademii o likwidacji instytutu zawiera:

1) oznaczenie instytutu podlegającego likwidacji;

2) oznaczenie dnia otwarcia i zakończenia likwidacji;

3) określenie sposobu i trybu zadysponowania mieniem;

4) określenie sposobu uregulowania zobowiązań.

3. W przypadku likwidacji instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jego majątek

po zaspokojeniu wierzytelności staje się majątkiem Akademii. Przeznaczenie majątku

określa uchwała Prezydium Akademii, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4. Aparatura badawcza, księgozbiory, dobra kultury narodowej, które zostały

zakupione ze środków publicznych lub pochodzą z darowizn, są wyłączone

z postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego, i podlegają przekazaniu innemu

instytutowi lub innej jednostce naukowej wskazanym w uchwale Prezydium

Akademii. Uchwała ta określa tryb oraz warunki tego przekazania.

5. Prawo do patentu na wynalazek, prawa ochronne na wzór użytkowy, prawa

z rejestracji wzoru przemysłowego, których właścicielem jest instytut podlegający

likwidacji lub instytut, który może być postawiony w stan upadłości, stają się

2017-06-30

©Telksinoe s. 28/57

własnością Akademii. Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii,

podejmuje uchwałę o ich przeznaczeniu. W przypadku przekazania prawa innemu

instytutowi lub innemu podmiotowi uchwała Prezydium Akademii określa warunki

i tryb przekazania oraz sposób wykorzystania tego prawa do celów komercyjnych.

Art. 66. 1. Instytut, na wniosek Prezesa Akademii lub na wspólny wniosek

zainteresowanych podmiotów podlegających włączeniu lub przekształceniu złożony

po zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową

instytutu, może być:

1) włączony do uczelni publicznej, po uzgodnieniu z właściwymi organami uczelni,

w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw nauki;

2) włączony do instytutu badawczego w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o instytutach badawczych, po uzgodnieniu z organami instytutu

badawczego, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów;

3) przekształcony w instytut badawczy w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o instytutach badawczych, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, określa sposób komisyjnego ustalenia

stanu majątkowego, wyceny majątku i przekazania majątku uwzględniający zasady

prawidłowej gospodarki tym majątkiem oraz sposób uregulowania zobowiązań

i uprawnień pracowników.

3. Do instytutu włączonego do uczelni publicznej, przekształconego w instytut

badawczy lub włączonego do instytutu badawczego w rozumieniu ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych stosuje się odpowiednio przepisy

o łączeniu instytutów.

Art. 67. 1. Instytut może być postawiony w stan upadłości, na wniosek Prezesa

Akademii, jeżeli zaprzestał spłaty zadłużenia i wartość jego aktywów nie wystarcza

na zaspokojenie wszystkich zobowiązań, a jego likwidacja w sposób określony

w art. 65 jest nieuzasadniona ze względów naukowych lub ekonomicznych.

2. Do postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

prawa upadłościowego.

Art. 68. 1. Pomocniczymi jednostkami naukowymi Akademii są

w szczególności: archiwa, biblioteki, muzea, ogrody botaniczne i zagraniczne stacje

naukowe.

2017-06-30

©Telksinoe s. 29/57

2. Pomocnicze jednostki naukowe Akademii tworzy, łączy, dzieli, reorganizuje

i likwiduje Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw nauki, z zastrzeżeniem ust. 3. Do tworzenia

i likwidacji pomocniczej jednostki naukowej stosuje się przepisy art. 44, 45 i art. 65.

3. Zagraniczną stację naukową, tworzy, łączy, dzieli, reorganizuje, likwiduje lub

przekształca w instytuty Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki i ministrem właściwym do

spraw zagranicznych.

4. Prezes Akademii, z zastrzeżeniem ust. 5, nadaje pomocniczej jednostce

naukowej statut, który określa jej zadania i organizację oraz może wskazać wydział

Akademii sprawujący nadzór nad jej działalnością. Do jednostki tej stosuje się przepis

art. 43 pkt 3.

5. Statut zagranicznej stacji naukowej określający profil zadaniowy stacji nadaje

Prezes Akademii w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki i ministrem

właściwym do spraw zagranicznych.

6. Prezes Akademii w drodze regulaminu określi zasady powoływania

dyrektorów pomocniczych jednostek naukowych.

Art. 69. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb tworzenia, łączenia, podziału, reorganizacji i likwidacji instytutu,

szczegółowy tryb tworzenia i likwidacji pomocniczej jednostki naukowej, sposób

komisyjnego ustalania majątku i jego przekazywania oraz sposób uregulowania

zobowiązań i uprawnień pracowników jednostek naukowych, mając na uwadze

poprawę jakości prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych oraz

potencjału naukowego jednostek naukowych, a także racjonalne gospodarowanie

środkami finansowymi oraz majątkiem tych jednostek naukowych.

Art. 70. 1. Prezes Akademii może tworzyć i likwidować inne jednostki

organizacyjne Akademii, w szczególności domy pracy twórczej, domy zjazdów

i konferencji lub domy rencistów.

2. Prezes Akademii nadaje jednostkom wymienionym w ust. 1 statut określający

zasady ich działania i strukturę organizacyjną, a także nadzoruje ich działalność. Do

jednostek tych stosuje się art. 43 pkt 3.

2017-06-30

©Telksinoe s. 30/57

Art. 70a. 1. Prezes Akademii może przyznać, na wniosek dyrektora

zaopiniowany przez radę naukową, stypendium za wybitne osiągnięcia uczestnikowi

studiów doktoranckich prowadzonych przez instytut posiadającemu wybitne

osiągnięcia naukowe.

2. Do przyznawania stypendium stosuje się odpowiednio przepisy wydane na

podstawie art. 199c ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym w zakresie:

1) warunków przyznawania stypendium;

2) trybu składania wniosku do ministra nadzorującego;

3) wzoru wniosku.

3. Stypendium za wybitne osiągnięcia jest finansowane z budżetu Akademii ze

środków, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 2.

Rozdział 6

Mienie Akademii

Art. 71. 1. Mienie Akademii obejmuje prawa majątkowe, w szczególności

prawo własności, prawo użytkowania wieczystego gruntów oraz własność budynków

i urządzeń trwale związanych z gruntami.

2. Mienie Akademii jest przeznaczone do realizacji zadań określonych w art. 2

oraz na wyposażenie jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych

Akademii.

3. Mienie Akademii przeznaczone jest także jako rezerwa na cele związane

z wyposażeniem nowo tworzonych jednostek naukowych oraz innych jednostek

organizacyjnych Akademii, a także na cele zapewnienia odpowiedniej bazy naukowo-

-badawczej dla jednostek już istniejących.

4. Wyposażenie jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych

Akademii w mienie, o którym mowa w ust. 1, jest poprzedzone sporządzeniem, na

wniosek Prezesa Akademii, analizy określającej niezbędność mienia do prowadzenia

działalności statutowej w przypadku tworzenia, łączenia, podziału i reorganizacji tych

jednostek.

Art. 72. 1. Gospodarowanie mieniem Akademii, w tym mieniem jednostek

naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii, odbywa się zgodnie

2017-06-30

©Telksinoe s. 31/57

z zasadami celowości, gospodarności i oszczędności oraz zgodnie z wymogami

racjonalnej gospodarki.

2. Nieruchomości stanowiące mienie Akademii tworzą zasób nieruchomości.

3. Gospodarowanie zasobem nieruchomości polega na prowadzeniu ewidencji,

a także na przekazywaniu nieruchomości na realizację zadań statutowych jednostek

naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii oraz na podejmowaniu

wszelkich decyzji i dokumentowaniu wszelkich czynności zmierzających do

utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym, zgodnie z ich przeznaczeniem,

jak również do uzasadnionego inwestowania w te nieruchomości.

4. Ewidencja, o której mowa w ust. 3, obejmuje:

1) oznaczenie nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów

i budynków, w tym:

a) nazwę jednostki ewidencyjnej oraz numer i nazwę obrębu,

b) numer i powierzchnię działki (działek),

c) liczbę działek ewidencyjnych tworzących nieruchomość,

d) jednostkę organizacyjną władającą nieruchomością,

e) tytuł prawny;

2) informacje o prowadzonej dla nieruchomości księdze wieczystej lub zbiorze

dokumentów, w tym:

a) numer księgi wieczystej lub zbioru dokumentów,

b) sąd rejonowy prowadzący księgę wieczystą,

c) właściciela lub użytkownika wieczystego,

d) podstawę prawną nabycia prawa własności lub prawa użytkowania

wieczystego,

e) inne informacje niezbędne do ustalenia stanu prawnego, w tym informacje

o zgłoszonych roszczeniach do nieruchomości.

5. Gospodarowanie zasobem nieruchomości prowadzone jest w celu

zapewnienia niezbędnej bazy dla prowadzenia działalności statutowej przez istniejące

i nowo tworzone jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne Akademii,

zabezpieczenia środków finansowych na realizację zobowiązań określonych

prawomocnym wyrokiem sądowym, utrzymania i poprawy stanu nieruchomości oraz

zapewnienia wpływu środków na konto pozabudżetowe.

Art. 73. (uchylony)

2017-06-30

©Telksinoe s. 32/57

Art. 74. Zbycie lokali mieszkalnych stanowiących własność Akademii wraz ze

zbyciem prawa użytkowania wieczystego gruntów będących w użytkowaniu

wieczystym Akademii, znajdujących się w [zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych] Zmiana w art. 74

na rzecz najemców lokali na mocy wejdzie w życie z

dn. 1.09.2017 r.

przepisów szczególnych zwolnione jest z wnoszenia opłaty z tytułu przeniesienia (Dz. U. z 2017 r.

poz. 624).

prawa użytkowania wieczystego, o której mowa w art. 17b ust. 5 ustawy z dnia

19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1014, 1433 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 50).

Art. 75. (uchylony)

Art. 76. Akademia odpłatnie zbywa lub odpłatnie oddaje do używania innym

podmiotom, na podstawie umów prawa cywilnego, składniki aktywów trwałych, na

zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 42 ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 i 1777

oraz z 2016 r. poz. 65), jeżeli składniki tych aktywów są zbędne do realizacji zadań

Akademii oraz do utworzenia rezerwy, o której mowa w art. 71 ust. 3.

Art. 77. 1. Akademia jest zwolniona z opłat rocznych za użytkowanie wieczyste

gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, jeżeli grunty te są wykorzystywane

na realizację zadań określonych w art. 2.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do użytkowania wieczystego gruntów

wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Akademia, z tytułu

użytkowania wieczystego tych gruntów ponosi opłaty określone w przepisach

o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

3. Akademia jest zwolniona z opłat z tytułu przekazywania prawa własności lub

prawa użytkowania wieczystego nieruchomości rolnych instytutom Akademii.

Rozdział 7

Finanse Akademii

Art. 78. 1. Działalność Akademii jest finansowana ze środków pochodzących

z budżetu państwa i z innych źródeł.

2. Środki pochodzące z budżetu państwa, o których mowa w ust. 1, są

klasyfikowane w dziale „Nauka” i ujmowane w wyodrębnionej części budżetu

2017-06-30

©Telksinoe s. 33/57

państwa – „Polska Akademia Nauk”, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw nauki.

3. Prezes Akademii wykonuje zadania i kompetencje dysponowania budżetem

Akademii. W zakresie, o którym mowa w ust. 2, Prezes Akademii podlega ministrowi

właściwemu do spraw nauki.

Art. 79. 1. Przychodami Akademii są:

1) dotacja podmiotowa na pokrycie kosztów bieżącej działalności Akademii,

obejmująca:

a) działalność organów i korporacji uczonych Akademii, w tym diety oraz

zwrot kosztów podróży oraz zakwaterowania na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy,

przysługujące osobom działającym i uczestniczącym w pracach organów

oraz korporacji uczonych Akademii,

b) współpracę naukową z zagranicą realizowaną w ramach umów

i porozumień podpisanych przez Akademię, w tym składki do organizacji

międzynarodowych,

c) działalność Kancelarii Akademii, pomocniczych jednostek naukowych

i innych jednostek organizacyjnych działających w strukturze Akademii,

d) działalność instytutów międzynarodowych w części obejmującej bieżącą

eksploatację budynków stanowiących siedzibę tych instytutów oraz koszty

utrzymania, administracji i obsługi technicznej, jeżeli umowy

międzynarodowe albo porozumienia z zagranicznymi instytucjami lub

organizacjami naukowymi nie stanowią inaczej,

e) działalność upowszechniającą naukę, o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki;

2) dotacja celowa na zadania w zakresie kształcenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2

pkt 3;

3) dotacja celowa na finansowanie inwestycji realizowanych przez Kancelarię

Akademii, pomocnicze jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne

działające w strukturze Akademii;

4) dotacja celowa na wkład własny w programach realizowanych przez Akademię,

z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz

niepodlegających zwrotowi środków pochodzących ze źródeł zagranicznych,

2017-06-30

©Telksinoe s. 34/57

w tym z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

5) środki pozyskane przez Akademię zgodnie z odrębnymi przepisami z funduszy

strukturalnych lub z niepodlegających zwrotowi środków pomocy udzielanej

przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA), programów ramowych Unii Europejskiej oraz innych źródeł

zagranicznych;

6) przychody z działalności gospodarczej;

7) przychody ze sprzedaży, użytkowania rzeczy i praw majątkowych Akademii;

8) darowizny, spadki i zapisy;

9) środki finansowe pochodzące z innych źródeł.

2. Dotacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może obejmować:

1) nagrody naukowe określone w statucie Akademii;

2) koszty audytów prowadzonych w Akademii oraz zlecanych przez Prezesa

Akademii do przeprowadzenia w jednostce naukowej lub innej jednostce

organizacyjnej Akademii.

3. Przychodami Akademii mogą być również dotacje celowe na finansowanie lub

dofinansowanie przekształceń lub restrukturyzacji pomocniczych jednostek

naukowych oraz innych jednostek organizacyjnych działających w strukturze

Akademii.

4. Restrukturyzacja pomocniczych jednostek naukowych oraz innych jednostek

organizacyjnych działających w strukturze Akademii może obejmować zmiany

struktury organizacyjnej lub zatrudnienia wynikające ze zmiany profilu prowadzonej

działalności.

5. Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4 oraz w ust. 3, są przekazywane

przez ministra właściwego do spraw nauki ze środków ujętych w części budżetu

państwa „Polska Akademia Nauk”, jeżeli działalność ta nie jest finansowana ze

środków finansowych ujętych w części budżetu państwa „Nauka”.

6. Koszty działalności Akademii są pokrywane z przychodów, o których mowa

w ust. 1 i 3.

Art. 80. W przypadku realizacji przez instytut zadań, o których mowa w art. 2

ust. 2 pkt 3 oraz art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. d, Akademia może z przychodów, o których

2017-06-30

©Telksinoe s. 35/57

mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 i 2, przekazywać tym jednostkom dotacje

z przeznaczeniem na dofinansowanie kosztów tych zadań.

Art. 81. Przychody, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 6–9, Akademia

przeznacza na realizację zadań statutowych, w szczególności na rozwój nauki, w tym

na promowanie nowatorskich badań, dofinansowywanie inwestycji wspomagających

działalność naukową, promowanie rozwoju młodych naukowców, o których mowa

w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki,

przez przyznawanie stypendiów naukowych przez Prezesa Akademii, a także na

koszty utrzymania mienia Akademii, w tym remonty, przebudowy lub rozbudowy

i inne inwestycje, oraz finansowanie zobowiązań publicznoprawnych

i cywilnoprawnych. Środki te, niewydatkowane w danym roku, przechodzą na rok

następny.

Art. 82. 1. Akademia tworzy:

1) fundusz statutowy;

2) fundusze określone w odrębnych ustawach.

2. Fundusz statutowy Akademii odzwierciedla równowartość netto środków

trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku

stanowiących wyposażenie Akademii.

3. Fundusz statutowy ulega zwiększeniu o wartość zysku netto Akademii.

4. Fundusz statutowy ulega zmniejszeniu o wartość pokrycia straty netto

Akademii.

Art. 83. 1. Akademia i jej instytuty mogą, w celu komercjalizacji wyników

badań naukowych i prac rozwojowych oraz prowadzenia działań z zakresu transferu

technologii i promocji nauki, tworzyć spółki, obejmować lub nabywać i posiadać

udziały oraz akcje spółek handlowych. Każda z tych czynności wymaga uprzedniego

zgłoszenia ministrowi właściwemu do spraw nauki.

1a. Minister właściwy do spraw nauki, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zgłoszenia może, w drodze decyzji administracyjnej, sprzeciwić się dokonaniu

czynności, o której mowa w ust. 1.

1b. Dokonanie czynności, o której mowa w ust. 1, może nastąpić, jeżeli w

terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia minister właściwy do spraw nauki nie

2017-06-30

©Telksinoe s. 36/57

wniósł sprzeciwu. Zgłoszona czynność niedokonana w ciągu roku od dnia doręczenia

zgłoszenia wymaga dokonania nowego zgłoszenia.

2. Wpływy z tytułu dywidend oraz ze zbycia udziałów lub akcji spółek

handlowych stanowią przychody Akademii lub jej instytutów.

Art. 84. 1. Akademia prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. Podstawą

gospodarowania środkami, o których mowa w art. 79 ust. 1 i 3, jest plan finansowy,

zwany dalej „planem”.

2. Roczny plan obejmuje:

1) przychody z prowadzonej działalności;

2) dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

3) koszty, w tym:

a) wynagrodzenia i składki od nich naliczane,

b) płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań,

c) zakup towarów i usług;

4) środki na wydatki majątkowe;

5) środki przyznane innym podmiotom;

6) stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;

7) stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.

3. Do czasu zatwierdzenia planu na podstawie kwot ujętych w ustawie

budżetowej podstawą gospodarki finansowej jest projekt planu.

4. Plan jest uchwalany przez Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii

i podlega zatwierdzeniu w ciągu 21 dni przez ministra właściwego do spraw nauki.

5. Sprawozdania budżetowe z wykonania planu sporządza Prezes Akademii

w terminie do 31 marca roku następującego po roku budżetowym i przedstawia je do

zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw nauki.

6. Instytuty prowadzą samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając koszty

działalności z przydzielonych im środków publicznych na zasadach określonych

w przepisach ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki oraz

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885,

z późn. zm.2)), a także z innych środków pozyskiwanych przez instytuty, w tym

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189,

1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195.

2017-06-30

©Telksinoe s. 37/57

z wynagrodzenia, o którym mowa w art. 94c ust. 2, oraz z części środków

przysługujących instytutom z tytułu komercjalizacji przez pracownika instytutu

wyników badań naukowych, prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi

wynikami.

7. Instytuty mogą uczestniczyć w wynikach ekonomicznych osiąganych z tytułu

stosowania i upowszechniania efektów ich działalności.

8. Podstawą gospodarki finansowej instytutu jest plan finansowy, który ustala

dyrektor po zasięgnięciu opinii rady naukowej.

Art. 85. 1. Instytut tworzy fundusze:

1) statutowy;

2) rezerwowy;

3) zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

2. Instytut może tworzyć fundusze:

1) badań własnych;

2) stypendialny;

3) wdrożeń;

4) nagród.

3. Fundusze, o których mowa w ust. 1 i 2, tworzy się na podstawie następujących

zasad:

1) fundusz statutowy stanowi równowartość majątku na dzień rozpoczęcia

działalności;

2) fundusz rezerwowy tworzy się z nie mniej niż 8% zysku netto za poprzedni rok

obrotowy;

3) zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się na zasadach wynikających

z odrębnych przepisów;

4) fundusz wdrożeń jest tworzony ze środków przekazanych instytutowi na

podstawie umów przez przedsiębiorców wdrażających wyniki badań naukowych

lub prac rozwojowych tego instytutu, z tytułu osiągnięcia wymiernych efektów

ekonomicznych wdrożenia;

5) fundusz badań własnych oraz fundusz stypendialny tworzone są z zysku netto za

poprzedni rok obrotowy oraz darowizn;

6) fundusz nagród instytut tworzy w ciężar kosztów działalności w bieżącym roku

obrotowym, do wysokości odpisu 8,5% sumy wynagrodzeń otrzymanych przez

2017-06-30

©Telksinoe s. 38/57

pracowników tej jednostki w poprzednim roku obrotowym, uwzględniając

składniki wynagrodzeń przyjmowane do obliczania ekwiwalentu pieniężnego za

urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy;

wysokość odpisu ustala dyrektor instytutu; jeżeli dokonanie odpisu

powodowałoby w bieżącym roku obrotowym ujemny wynik finansowy lub

zwiększyłoby ujemny wynik, odpisu nie dokonuje się.

4. Fundusze, o których mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się lub zwiększa na

następujących zasadach:

1) fundusz statutowy instytutu zwiększa się o odpis z zysku netto i darowizny;

2) fundusz rezerwowy służy na pokrycie strat instytutu; w przypadku gdy strata

netto będzie wyższa niż fundusz rezerwowy, pozostała część straty zostanie

pokryta z funduszu statutowego;

3) w przypadku gdy fundusz rezerwowy osiągnie wartość 1/5 funduszu

statutowego, instytut może nie dokonywać odpisu z zysku;

4) odpisu na fundusz nagród dokonuje się zaliczkowo w bieżącym roku obrotowym,

z tym że wypłata nagród następuje w następnym roku, po zatwierdzeniu

sprawozdania finansowego instytutu warunki wypłat ze środków tego funduszu

określa zakładowy układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania;

5) środki funduszu wdrożeniowego przeznacza się na wypłatę nagród za osiągnięcie

efektów wdrożenia; warunki wypłat ze środków tego funduszu określa

zakładowy układ zbiorowy pracy lub regulamin ustalony przez instytut.

5. Zysk netto instytutu przeznacza się na zwiększenie:

1) funduszu rezerwowego;

2) funduszu badań własnych;

3) funduszu statutowego;

4) funduszu nagród;

5) funduszu stypendialnego;

6) zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

6. Niewykorzystane w danym roku kalendarzowym środki funduszów instytutu

przechodzą na rok następny.

Art. 86. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb finansowania i gospodarki finansowej Akademii oraz gospodarki

finansowej jej instytutów, sposób sporządzania planu finansowego, sprawozdawczości

2017-06-30

©Telksinoe s. 39/57

i rozliczania kosztów przez Akademię i jej instytuty, z zachowaniem zasady

prawidłowej gospodarki majątkiem Akademii i jej instytutów.

Rozdział 8

Pracownicy jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych

Akademii

Art. 87. Jednostki naukowe Akademii mogą zatrudniać:

1) pracowników naukowych;

2) pracowników badawczo-technicznych;

3) pracowników bibliotecznych, dokumentacji i informacji naukowej;

4) pracowników inżynieryjnych i technicznych;

5) pracowników organizacyjno-ekonomicznych i administracyjnych;

6) pracowników na stanowiskach robotniczych i obsługi.

Art. 88. 1. Pracownicy naukowi mogą być zatrudniani na stanowiskach:

1) profesora zwyczajnego;

2) profesora nadzwyczajnego;

3) profesora wizytującego;

4) adiunkta;

5) asystenta.

2. Pracownicy badawczo-techniczni mogą być zatrudniani na stanowiskach:

1) głównego specjalisty do spraw środowiskowej aparatury badawczej;

2) specjalisty.

Art. 89. 1. Na stanowisku profesora zwyczajnego można zatrudnić osobę, która

posiada tytuł naukowy.

2. Na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić osobę, która

posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy.

3. Na stanowisku profesora wizytującego można zatrudnić osobę, która:

1) przebywa na urlopie bezpłatnym w innej jednostce naukowej, o której mowa

w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki,

i posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy, lub

2) na stałe zamieszkuje za granicą i posiada co najmniej stopień naukowy doktora.

4. Zatrudnienie na stanowisku profesora wizytującego nie może być dłuższe niż

3 lata.

2017-06-30

©Telksinoe s. 40/57

5. Na stanowisku adiunkta można zatrudnić osobę, która posiada co najmniej

stopień naukowy doktora.

6. Na stanowisku asystenta można zatrudnić osobę, która posiada tytuł

zawodowy magistra lub równorzędny.

7. Na stanowisku specjalisty lub głównego specjalisty do spraw obsługi

środowiskowej aparatury badawczej, o których mowa w art. 88 ust. 2, można zatrudnić

osobę, która posiada stopień naukowy doktora lub tytuł zawodowy magistra lub

równorzędny.

8. Przy zatrudnianiu na stanowisku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1–4,

cudzoziemca lub obywatela polskiego, który stopień naukowy lub tytuł naukowy

uzyskał za granicą, można odstąpić od wymagań określonych w ust. 1–3 i 5.

9. Przy zatrudnianiu na stanowisku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 5 i ust. 2,

cudzoziemca lub obywatela polskiego, który uzyskał za granicą co najmniej tytuł

zawodowy, można odstąpić od wymagań określonych w ust. 6 i 7.

Art. 90. Bibliotekarze oraz pracownicy dokumentacji i informacji naukowej

mogą być zatrudnieni na stanowiskach:

1) kustosza dyplomowanego;

2) starszego kustosza dyplomowanego;

3) asystenta bibliotecznego;

4) adiunkta bibliotecznego;

5) asystenta dokumentacji i informacji naukowej;

6) adiunkta dokumentacji i informacji naukowej;

7) dokumentalisty dyplomowanego;

8) starszego dokumentalisty dyplomowanego.

Art. 91. 1. Stosunek pracy na stanowisku profesora zwyczajnego lub

nadzwyczajnego nawiązuje się na podstawie mianowania albo umowy o pracę. Na

podstawie mianowania zatrudnia się wyłącznie osobę posiadającą tytuł naukowy

profesora. Wyłącznie na podstawie umowy o pracę można zatrudnić osobę, która:

1) posiada ustalone prawo do emerytury lub renty;

2) jest zatrudniona w jednostce naukowej Akademii w niepełnym wymiarze czasu

pracy;

2017-06-30

©Telksinoe s. 41/57

3) jest zatrudniona na podstawie mianowania w innej jednostce naukowej, o której

mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania

nauki.

2. Stosunek pracy z innymi pracownikami naukowymi niż określeni

w ust. 1 nawiązuje się przez zawarcie umowy o pracę na czas nieokreślony lub na czas

określony, niezbędny do wykonania określonego zadania badawczego.

3. Mianowania na stanowisko profesora zwyczajnego i profesora

nadzwyczajnego dokonuje Prezes Akademii, na wniosek dyrektora właściwej

jednostki naukowej, po uzyskaniu opinii rady naukowej.

4. Umowę o pracę zawiera dyrektor właściwej jednostki naukowej.

5. Zatrudnienie pracownika naukowego jest poprzedzone konkursem

ogłaszanym na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw nauki w Biuletynie

Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej Komisji Europejskiej w

europejskim portalu dla mobilnych naukowców przeznaczonym do publikacji ofert

pracy naukowców. Sposób i tryb przeprowadzania konkursów na poszczególne

stanowiska naukowe ustala rada naukowa instytutu lub dyrektor pomocniczej

jednostki naukowej.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się w przypadku zatrudnienia na czas określony

pracownika naukowego:

1) skierowanego do pracy na podstawie umowy zawartej z zagraniczną instytucją

naukową;

2) na okres realizacji projektu obejmującego badania naukowe lub prace

rozwojowe, finansowanego w trybie konkursowym ze środków finansowych na

naukę lub środków finansowych pochodzących z Unii Europejskiej lub innych

podmiotów przyznających grant;

3) na tym samym stanowisku, jeżeli poprzednia umowa o pracę była zawarta na

czas nie krótszy niż trzy lata.

Art. 92. 1. Okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta niemającego stopnia

naukowego doktora habilitowanego nie może przekroczyć 8 lat, a asystenta

niemającego stopnia naukowego doktora – 6 lat.

2. Bieg terminów, o których mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu na czas trwania

urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

2017-06-30

©Telksinoe s. 42/57

ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu wychowawczego oraz urlopu dla

poratowania zdrowia.

Art. 93. W jednostkach naukowych na stanowiskach, o których mowa w art. 88,

może być zatrudniona osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego bez konieczności

uzyskania zezwolenia wojewody, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 20 kwietnia

2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149,

z późn. zm.3)).

Art. 94. 1. Do podstawowych obowiązków pracowników naukowych należy

wykonywanie zadań statutowych jednostek naukowych, w szczególności prowadzenie

badań naukowych i prac rozwojowych, ogłaszanie i upowszechnianie ich wyników

oraz udział w realizacji podjętych przez jednostkę zadań w zakresie kształcenia.

2. Pracownicy naukowi mogą prowadzić w zatrudniającej ich jednostce

naukowej badania podjęte z własnej inicjatywy za zgodą dyrektora. W tym przypadku

korzystanie przez pracownika z warsztatu badawczego jednostki naukowej nie może

kolidować z programem badań naukowych, porządkiem wewnętrznym

i możliwościami materialnymi jednostki naukowej.

3. Podjęcie przez pracownika naukowego dodatkowego zatrudnienia w ramach

stosunku pracy lub prowadzenie działalności gospodarczej bez uzyskania

wcześniejszej zgody dyrektora jednostki naukowej stanowi podstawę rozwiązania

stosunku pracy za wypowiedzeniem w jednostce naukowej stanowiącej podstawowe

miejsce pracy.

4. Osoby pełniące funkcję dyrektora jednostki naukowej mogą podejmować

dodatkowe zatrudnienie w ramach stosunku pracy lub prowadzić działalność

gospodarczą za zgodą Prezesa Akademii. Wykonywanie przez dyrektora zatrudnienia

w ramach stosunku pracy lub prowadzenie działalności gospodarczej bez zgody

Prezesa Akademii powoduje odwołanie z funkcji dyrektora jednostki naukowej.

5. Wypowiedzenia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, dokonuje dyrektor,

a odwołania z funkcji, o której mowa w ust. 4, Prezes Akademii.

6. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników naukowych

podejmujących zatrudnienie w ramach stosunku pracy:

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 357, 1066,

1217, 1240, 1268, 1567, 1582, 1607, 1767, 1814, 1830 i 2199.

2017-06-30

©Telksinoe s. 43/57

1) w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia

16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2013 r.

poz. 269, z 2014 r. poz. 1199 oraz z 2015 r. poz. 1220);

2) w organach towarzystw naukowych i zawodowych;

3) w organach wymiaru sprawiedliwości;

4) w instytucjach kultury;

5) w Kancelarii Akademii, korporacji uczonych i organach Akademii.

7. Dyrektor instytutu przedstawia do wiadomości odpowiedniej rady kuratorów

wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu informację

o pracownikach, o których mowa w ust. 3–6. Informacja ta jest uwzględniana przy

ocenie instytutu, o której mowa w art. 28 ust. 4 pkt 1.

Art. 94a. Rada naukowa uchwala regulamin zarządzania prawami autorskimi

i prawami pokrewnymi oraz prawami własności przemysłowej oraz zasad

komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, który określa

w szczególności:

1) prawa i obowiązki instytutu, pracowników oraz doktorantów w zakresie ochrony

i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności

przemysłowej;

2) zasady wynagradzania twórców;

3) zasady podziału środków uzyskanych z komercjalizacji między twórcą będącym

pracownikiem instytutu a tym instytutem;

4) zasady i procedury komercjalizacji wyników badań naukowych i prac

rozwojowych oraz know-how związanego z tymi wynikami;

5) zasady korzystania z majątku instytutu wykorzystywanego do komercjalizacji

wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług

naukowo-badawczych;

6) zasady i tryb przekazywania instytutowi przez pracownika lub doktoranta tego

instytutu informacji o wynikach badań naukowych lub prac rozwojowych oraz

o know-how związanym z tymi wynikami, informacji o uzyskanych przez

pracownika instytutu środkach z komercjalizacji oraz zasady i tryb

przekazywania przez pracownika instytutu przysługujących instytutowi części

środków uzyskanych z komercjalizacji;

2017-06-30

©Telksinoe s. 44/57

7) zasady i tryb przekazywania pracownikowi przez instytut informacji

o decyzjach, o których mowa w art. 94c ust. 1 i 2, oraz zasady i tryb

przekazywania przez instytut przysługujących pracownikowi części środków

uzyskanych z komercjalizacji.

Art. 94b. Do wyników:

1) badań naukowych będących wynalazkiem, wzorem użytkowym, wzorem

przemysłowym lub topografią układu scalonego, wyhodowaną albo odkrytą

i wyprowadzoną odmianą rośliny,

2) prac rozwojowych

– powstałych w ramach wykonywania przez pracownika instytutu obowiązków ze

stosunku pracy oraz do know-how związanego z tymi wynikami stosuje się przepisy

art. 94c–94f.

Art. 94c. 1. Pracownik przekazuje instytutowi informację o wynikach badań

naukowych lub prac rozwojowych oraz o know-how związanym z tymi wynikami.

W przypadku złożenia przez pracownika oświadczenia o zainteresowaniu

przeniesieniem praw do tych wyników i związanego z nimi know-how, instytut

w terminie trzech miesięcy podejmuje decyzję w sprawie ich komercjalizacji.

1a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracownik może złożyć w formie

pisemnej w terminie czternastu dni od dnia przekazania instytutowi informacji

o wynikach i związanym z nimi know-how. Termin trzech miesięcy, o którym mowa

w ust. 1, biegnie od dnia złożenia oświadczenia.

2. W przypadku podjęcia przez instytut decyzji o niekomercjalizacji albo po

bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, instytut jest zobowiązany,

w terminie trzydziestu dni, do złożenia pracownikowi oferty zawarcia bezwarunkowej

i odpłatnej umowy o przeniesienie praw do wyników badań naukowych lub prac

rozwojowych oraz know-how związanego z tymi wynikami, łącznie z informacjami,

utworami wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono,

i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 5 pkt 2. Umowa

powinna zostać zawarta w formie pisemnej, pod rygorem nieważności.

Wynagrodzenie przysługujące instytutowi za przeniesienie praw nie może być wyższe

niż 5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w gospodarce narodowej

w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2017-06-30

©Telksinoe s. 45/57

3. W przypadku nieprzyjęcia przez pracownika oferty zawarcia umowy, o której

mowa w ust. 2, prawa do wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz

know-how związanego z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz

z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeniami

technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 5 pkt 2, przysługują instytutowi.

4. Przepisy ust. 1–3 oraz art. 94f nie dotyczą przypadków, gdy badania naukowe

lub prace rozwojowe były prowadzone:

1) na podstawie umowy ze stroną finansującą lub współfinansującą te badania lub

prace, przewidującej zobowiązanie do przeniesienia praw do wyników badań

naukowych lub prac rozwojowych na rzecz tej strony lub na rzecz innego

podmiotu niż strona umowy (badania lub prace zlecone);

2) z wykorzystaniem środków finansowych, których zasady przyznawania lub

wykorzystywania określają odmienny niż w ustawie sposób dysponowania

wynikami badań naukowych lub prac rozwojowych oraz know-how związanym

z tymi wynikami.

5. Pracownik jest zobowiązany do:

1) zachowania poufności wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz

know-how związanego z tymi wynikami,

2) przekazania instytutowi wszystkich posiadanych przez niego informacji,

utworów wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono,

i doświadczeń technicznych potrzebnych do komercjalizacji wyników,

3) powstrzymania się od prowadzenia jakichkolwiek działań zmierzających do

wdrażania wyników,

4) współdziałania w procesie komercjalizacji wyników, w tym w postępowaniach

zmierzających do uzyskania praw wyłącznych

– nie dłużej niż przez okres przysługiwania praw instytutowi.

Art. 94d. 1. W przypadku komercjalizacji wyników badań naukowych, prac

rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami pracownikowi przysługuje

od instytutu nie mniej niż:

1) 50% wartości środków uzyskanych przez instytut z komercjalizacji polegającej

na sprzedaży albo oddaniu do używania wyników lub know-how związanego

z tymi wynikami, w szczególności na podstawie umowy licencyjnej, najmu oraz

2017-06-30

©Telksinoe s. 46/57

dzierżawy, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych

z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez instytut lub spółkę handlową;

2) 50% wartości środków uzyskanych przez spółkę handlową w następstwie

komercjalizacji danych wyników lub know-how związanego z tymi wynikami,

wniesionych aportem do tej spółki, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów

bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez

instytut lub spółkę handlową.

2. W przypadku komercjalizacji przez pracownika instytutu wyników badań

naukowych, prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami

instytutowi przysługuje 25% wartości środków uzyskanych przez pracownika

z komercjalizacji, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio

związanych z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez pracownika.

3. Przez koszty związane bezpośrednio z komercjalizacją rozumie się koszty

zewnętrzne, w szczególności koszty ochrony prawnej, ekspertyz, wyceny wartości

przedmiotu komercjalizacji i opłat urzędowych. Do kosztów tych nie wlicza się

kosztów poniesionych przed podjęciem decyzji o komercjalizacji oraz wynagrodzenia,

o którym mowa w art. 94c ust. 2.

4. (uchylony)

Art. 94e. 1. Przepisy art. 94c i art. 94d w zakresie dotyczącym odpowiednio

wysokości wynagrodzenia oraz udziału w środkach uzyskanych z komercjalizacji

określają wysokość łącznego wynagrodzenia oraz udziału w tych środkach,

przysługujących:

1) pracownikom wchodzącym w skład zespołu badawczego od instytutu;

2) instytutowi od pracowników wchodzących w skład zespołu badawczego.

2. Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego ma prawo dochodzić od

instytutu przysługującej mu części udziału w środkach z komercjalizacji, o których

mowa w ust. 1 pkt 1.

3. Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego odpowiada wobec

instytutu za zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, do wysokości

przypadającego mu udziału we współwłasności wyników badań naukowych lub prac

rozwojowych oraz know-how związanego z tymi wynikami.

2017-06-30

©Telksinoe s. 47/57

Art. 94f. Po otrzymaniu od pracownika informacji o wynikach badań

naukowych lub prac rozwojowych oraz o know-how związanym z tymi wynikami,

o których mowa w art. 94b, instytut oraz pracownik mogą, w sposób odmienny niż

stanowi ustawa, określić w drodze umowy prawa do tych wyników lub sposób i tryb

komercjalizacji tych wyników.

Art. 94g. W sprawach nieuregulowanych ustawą stosuje się przepisy ustawy

z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r.

poz. 631, z późn. zm.4)), ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności

przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 oraz z 2015 r. poz. 1266, 1505 i 1615) oraz

ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. poz. 1300,

z 2006 r. poz. 877, z 2007 r. poz. 662, z 2011 r. poz. 1099 oraz z 2015 r. poz. 1830).

Art. 95. W jednostkach naukowych i innych jednostkach organizacyjnych

Akademii nie może powstać stosunek bezpośredniej podległości służbowej między

małżonkami oraz osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa do

drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia oraz w stosunku

przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 96. 1. Pracownicy naukowi podlegają ocenom okresowym, dokonywanym

przez radę naukową, obejmującym wyniki ich pracy, nie rzadziej niż raz na 4 lata.

Szczegółowy tryb i częstotliwość dokonywania ocen określa rada naukowa instytutu

w regulaminie zatwierdzonym przez wiceprezesa Akademii nadzorującego prace

wydziału.

2. Pracownikom naukowym Akademii przysługuje prawo odwołania od oceny

ich działalności zawodowej, w szczególności od oceny ich pracy. Odwołanie składa

się do wiceprezesa Akademii nadzorującego pracę odpowiedniego wydziału.

Regulamin odwołań ustala Prezes Akademii.

Art. 97. Pracownicy naukowi oraz pracownicy badawczo-techniczni mają prawo

do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 36 dni w roku kalendarzowym.

Art. 98. 1. Pracownikom Akademii przysługuje dodatek za wysługę lat:

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. poz. 658 i 843,

z 2007 r. poz. 662 i 1293, z 2009 r. poz. 1241, z 2010 r. poz. 1016 oraz z 2015 r. poz. 932, 994, 1639

i 1923.

2017-06-30

©Telksinoe s. 48/57

1) pracownikom naukowym – w wysokości 3% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 3 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku, do

20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 latach pracy;

2) pozostałym pracownikom – w wysokości 5% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 5 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku, do

20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 latach pracy.

2. Za wieloletnią pracę pracownikom Akademii przysługują nagrody

jubileuszowe w wysokości:

1) po 20 latach pracy – 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2) po 25 latach pracy – 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3) po 30 latach pracy – 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4) po 35 latach pracy – 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5) po 40 latach pracy – 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6) po 45 latach pracy – 400% wynagrodzenia miesięcznego.

Art. 99. Pracownikowi Akademii przechodzącemu na emeryturę lub rentę

z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości

trzymiesięcznego wynagrodzenia obliczonego według zasad obowiązujących przy

ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

Art. 100. Pracownik naukowy zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy po

przepracowaniu co najmniej 3 lat w instytucie ma prawo do płatnego urlopu dla

poratowania zdrowia w wymiarze nieprzekraczającym jednego roku według zasad

i trybu określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym.

Art. 101. 1. Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może ulec

rozwiązaniu w drodze porozumienia stron w każdym czasie.

2. Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym,

z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, może nastąpić

w przypadku:

1) czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej

niezdolności przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez

uprawnionego lekarza poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy,

jeżeli okres ten przekracza 2 lata;

2017-06-30

©Telksinoe s. 49/57

2) wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji instytutu;

3) otrzymania przez mianowanego pracownika naukowego, w okresie nie krótszym

niż rok, dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których mowa w art. 96;

4) podjęcia dodatkowego zatrudnienia lub prowadzenia działalności gospodarczej

bez uzyskania zgody dyrektora, o której mowa w art. 94 ust. 3.

3. Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym bez

wypowiedzenia może nastąpić w przypadku:

1) trwałej utraty zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej

orzeczeniem lekarza orzecznika w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r.

poz. 748, 1240, 1302 i 1311), jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika

na innym stanowisku, odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji

zawodowych, albo gdy pracownik odmawia przejścia do innej pracy;

2) niedostarczenia w wyznaczonym terminie orzeczenia potwierdzającego zdolność

do pracy na zajmowanym stanowisku, wydanego przez lekarza prowadzącego

badania okresowe lub kontrolne;

3) dopuszczenia się przez niego:

a) czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie

autorskim i prawach pokrewnych stwierdzonego prawomocnym wyrokiem

sądu,

b) stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej na

podstawie orzeczenia komisji do spraw etyki w nauce:

– przywłaszczenia sobie autorstwa albo wprowadzenia w błąd co do

autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego

wykonania,

– rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy,

cudzego utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania,

– rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy,

cudzego artystycznego wykonania albo publicznego zniekształcenia

takiego utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub

nadania,

– naruszenia w inny sposobu cudzych praw autorskich lub praw

pokrewnych,

2017-06-30

©Telksinoe s. 50/57

– fałszowania badań lub wyników badań naukowych,

– innego oszustwa naukowego;

4) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

4. Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może być

rozwiązany również z innych ważnych przyczyn, po uzyskaniu zgody rady naukowej

instytutu.

Art. 102. 1. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa

z mocy prawa w przypadku:

1) stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych

dokumentów;

2) prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

3) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania

określonego stanowiska, w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania

obowiązków pracownika naukowego;

4) upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego

aresztowania;

5) odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

6) upływu okresu mianowania;

7) śmierci pracownika naukowego.

2. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego zatrudnionego na

stanowisku profesora zwyczajnego lub nadzwyczajnego wygasa z końcem roku,

w którym ukończył on 70. rok życia.

3. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor.

4. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego pełniącego funkcję

dyrektora z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się – na

czas pozostały do zakończenia pełnienia tej funkcji – w stosunek pracy na podstawie

umowy o pracę.

Art. 103. Organem właściwym do rozwiązania stosunku pracy z mianowanym

pracownikiem naukowym jest Prezes Akademii.

Art. 104. Zasady wynagradzania pracowników instytutów określa się

w zakładowych układach zbiorowych pracy albo w zakładowych regulaminach

wynagradzania.

2017-06-30

©Telksinoe s. 51/57

Art. 105. Minister właściwy do spraw nauki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, warunki wynagradzania

pracowników pomocniczych jednostek naukowych i innych jednostek

organizacyjnych Akademii oraz tryb przyznawania innych świadczeń związanych

z wykonywaną pracą, uwzględniając kwalifikacje poszczególnych osób, pełnione

funkcje oraz zakres realizowanych obowiązków.

Art. 106. W sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy do pracowników

instytutów, pomocniczych jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych

Akademii stosuje się przepisy Kodeksu pracy.

Rozdział 9

Odpowiedzialność dyscyplinarna pracowników naukowych i badawczo-

-technicznych zatrudnionych w jednostkach naukowych Akademii

Art. 107. Pracownicy naukowi i badawczo-techniczni zatrudnieni

w jednostkach naukowych Akademii ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za

rażące naruszenie obowiązków lub uchybienie godności pracownika nauki.

Art. 108. 1. Karami dyscyplinarnymi są:

1) upomnienie;

2) nagana;

3) nagana z pozbawieniem prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w instytucie

na okres do 5 lat.

2. Odpis orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej z uzasadnieniem włącza się

do akt osobowych pracownika naukowego lub badawczo-technicznego.

Art. 109. 1. Karę upomnienia za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi

nakłada dyrektor po uprzednim wysłuchaniu pracownika naukowego lub badawczo-

-technicznego.

2. Pracownik naukowy lub badawczo-techniczny ukarany przez dyrektora karą

upomnienia może wnieść odwołanie do komisji dyscyplinarnej. Odwołanie wnosi się

w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, komisja nie może wymierzyć kary

surowszej.

2017-06-30

©Telksinoe s. 52/57

Art. 110. 1. W sprawach dyscyplinarnych pracowników naukowych lub

badawczo-technicznych orzekają:

1) w pierwszej instancji – komisja dyscyplinarna w jednostce naukowej w składzie

trzech członków;

2) w drugiej instancji – komisja dyscyplinarna do spraw pracowników naukowych

i badawczo-technicznych jednostek naukowych przy Prezesie Akademii

w składzie trzech członków.

2. W składzie orzekającym komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, co najmniej

jeden z członków powinien posiadać tytuł zawodowy magistra na kierunku prawo.

3. Przewodniczącym składu orzekającego powinien być pracownik naukowy

zatrudniony na stanowisku nie niższym niż obwiniony.

Art. 111. 1. Komisja dyscyplinarna, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 1,

pochodzi z wyboru. Tryb wyboru członków komisji określa statut jednostki naukowej

Akademii.

2. Komisję dyscyplinarną, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, powołuje Prezes

Akademii.

3. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 110 ust. 1, są niezawisłe

w zakresie orzekania.

4. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 110 ust. 1, rozstrzygają

samodzielnie wszelkie zagadnienia faktyczne oraz prawne i nie są związane

rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego

skazującego wyroku sądu oraz opinii komisji do spraw etyki w nauce, o której mowa

w art. 39.

5. W sprawach naruszeń dyscyplinarnych, które stanowią jednocześnie

naruszenie zasad etyki w nauce, w szczególności określonych w art. 112 ust. 3 pkt 1–

4, komisja dyscyplinarna może zwrócić się o wydanie opinii do komisji do spraw etyki

w nauce, o której mowa w art. 39. Opinia komisji do spraw etyki w nauce wiąże

komisję dyscyplinarną w ustaleniu treści naruszenia.

6. Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością

głosów.

7. Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 1, trwa

4 lata.

2017-06-30

©Telksinoe s. 53/57

8. Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, trwa

4 lata i odpowiada kadencji organów Akademii.

9. Obsługę komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2,

zapewniają komórki organizacyjne Kancelarii Akademii.

Art. 112. 1. Postępowanie dyscyplinarne komisja dyscyplinarna wszczyna na

wniosek rzecznika dyscyplinarnego.

2. Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie 6 miesięcy od

dnia powzięcia odpowiednio przez dyrektora lub Prezesa Akademii wiadomości

o popełnieniu czynu uzasadniającego nałożenie kary oraz po upływie 5 lat od

popełnienia tego czynu. Jeżeli czyn stanowi przestępstwo, okres ten nie może być

krótszy od okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające z urzędu

w przypadku, gdy pracownikowi naukowemu lub badawczo-technicznemu zarzuca się

popełnienie czynu polegającego na:

1) przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa

całości lub części cudzego utworu;

2) rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego

utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania;

3) naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w inny sposób;

4) fałszowaniu badań lub wyników badań naukowych i prac rozwojowych lub

dokonaniu innego oszustwa naukowego;

5) przyjmowaniu, w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska

w jednostce naukowej, korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy;

6) powoływaniu się na wpływy w jednostce naukowej, instytucji państwowej lub

samorządowej albo wywoływaniu przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej

w przekonaniu o istnieniu takich wpływów i podjęciu się pośrednictwa

w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej

obietnicę;

7) udzieleniu albo obiecywaniu udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej

w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w jednostce naukowej,

polegające na wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby

pełniącej funkcję lub zajmującej stanowisko w jednostce naukowej, w związku

z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem stanowiska.

2017-06-30

©Telksinoe s. 54/57

4. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2, wszczęto postępowanie

dyscyplinarne, karalność czynu uzasadniającego nałożenie kary ustaje z upływem 2 lat

od dnia wszczęcia postępowania.

5. Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego wobec pracownika naukowego lub badawczo-technicznego, któremu

zarzuca się popełnienie czynu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1–5.

6. Kary dyscyplinarne określone w art. 108 ust. 1 ulegają zatarciu, a odpis

orzeczenia o ukaraniu, dołączony do akt osobowych pracownika naukowego lub

badawczo-technicznego, podlega usunięciu po upływie 3 lat, a w przypadku kary

określonej w art. 108 ust. 1 pkt 3 po upływie 5 lat od dnia doręczenia mu

prawomocnego orzeczenia o ukaraniu, jeżeli w tym okresie nie został on ukarany

dyscyplinarnie lub prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne.

Art. 113. 1. Rzecznika dyscyplinarnego w instytucie powołuje rada naukowa

instytutu spośród pracowników naukowych tego instytutu, a w pomocniczej jednostce

naukowej dyrektor spośród pracowników naukowych tej jednostki.

2. Rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców przy komisji, o której mowa

w art. 110 ust. 1 pkt 2, powołuje Prezes Akademii spośród pracowników naukowych

posiadających co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego.

3. W przypadku powzięcia przez organ, który powołał rzecznika

dyscyplinarnego, wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego

odpowiedzialność dyscyplinarną organ niezwłocznie poleca rzecznikowi

dyscyplinarnemu wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

4. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego powoływanego przez radę naukową

instytutu lub dyrektora pomocniczej jednostki naukowej trwa 4 lata.

5. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego powoływanego przez Prezesa Akademii

trwa 4 lata i odpowiada kadencji organów Akademii.

6. Organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców może ich

odwołać przed upływem kadencji w przypadku złożenia rezygnacji lub z innego

uzasadnionego powodu.

Art. 114. 1. Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy wybranego przez

siebie obrońcy.

2017-06-30

©Telksinoe s. 55/57

2. W przypadku gdy obwiniony uchyla się od uczestnictwa w postępowaniu,

postępowanie może toczyć się pod jego nieobecność.

3. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej w pierwszej instancji strony mogą się

odwołać do komisji, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, w terminie 14 dni od dnia

doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

4. Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa

w art. 110 ust. 1 pkt 2, stronom służy odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie

– Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy Kodeksu

postępowania cywilnego dotyczące apelacji. Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego nie

służy kasacja.

5. O prawomocnym orzeczeniu w sprawach naruszeń, o których mowa

w art. 112 ust. 3 pkt 1–4, komisja dyscyplinarna przekazuje informację do wiadomości

organu przyznającego środki finansowe na naukę.

6. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można

wznowić, jeżeli:

1) w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa,

a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść

orzeczenia;

2) po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody nieznane w chwili

jego wydania, wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano go za

popełnienie innego czynu lub komisja bezpodstawnie umorzyła postępowanie;

3) w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub

w poważnym stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony,

albo skład komisji nie odpowiadał warunkom określonym w art. 110, albo

zasiadała w niej osoba podlegająca wyłączeniu.

7. Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 6 pkt 1, jeżeli

była ona przedmiotem rozpoznania przez sąd apelacyjny w trybie określonym

w ust. 4.

8. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie

jest dopuszczalne po jego śmierci albo po upływie 3 lat od popełnienia czynu będącego

podstawą orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo – po upływie okresu

przedawnienia ścigania tego przestępstwa lub w razie wykonania kary i jej zatarcia.

2017-06-30

©Telksinoe s. 56/57

9. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać,

w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej

wznowienie: obwiniony, obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego

lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności – także jego

małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.

Art. 115. 1. Dyrektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków pracownika

naukowego lub badawczo-technicznego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie

karne lub dyscyplinarne, a także w toku postępowania wyjaśniającego, jeżeli ze

względu na wagę i wiarygodność przedstawionych zarzutów celowe jest odsunięcie

go od wykonywania obowiązków.

2. Pracownik naukowy lub badawczo-techniczny zostaje z mocy prawa

zawieszony w pełnieniu obowiązków z dniem jego tymczasowego aresztowania.

3. Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy,

chyba że przeciwko pracownikowi naukowemu lub badawczo-technicznemu toczy się

nadal postępowanie karne.

Art. 116. 1. Wynagrodzenie zasadnicze pracownika naukowego lub badawczo-

-technicznego w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków może ulec obniżeniu,

a tymczasowo aresztowanego ulega ograniczeniu najwyżej do połowy, w zależności

od stanu rodzinnego pracownika naukowego lub badawczo-technicznego, począwszy

od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym

nastąpiło zawieszenie. W okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nie

przysługują dodatki do wynagrodzenia oraz wynagrodzenie za godziny

ponadwymiarowe.

2. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem

z braku dowodów winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego,

pracownikowi naukowemu lub badawczo-technicznemu należy wypłacić pozostałą

część pełnego wynagrodzenia.

Art. 117. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego,

przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, sposób i warunki

wzywania i przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz

przeprowadzania innych dowodów, a także sposób wykonywania kar dyscyplinarnych

2017-06-30

©Telksinoe s. 57/57

i ich zatarcia, z zachowaniem przejrzystości tych postępowań oraz zapewnieniem

bezstronności osób przeprowadzających te postępowania.

Art. 118. Do postępowania dyscyplinarnego wobec pracowników naukowych

i badawczo-technicznych w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem art. 82.

Rozdział 10

Przepis końcowy

Art. 119. Ustawa wchodzi w życie w terminie5) i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

system nauki (Dz. U. poz. 620 i 1036 oraz z 2012 r. poz. 756).

5)

Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2010 r., z wyjątkiem art. 45, art 71 ust. 3 i 4, art. 72

ust. 3 i 5, które weszły w życie z dniem 1 lipca 2010 r., art. 5 i art. 78–86, które weszły w życie

z dniem 1 stycznia 2011 r.; na podstawie art. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. – Przepisy

wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620), która weszła w życie z dniem

1 października 2010 r.

2017-06-30