Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/165

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 599, 868, 1228, 1244, 1579, 1860, 1948,

z 2017 r. poz. 933.

U S T A W A

z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zasady ogólne

Art. 1. Ustawa określa:

1) sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się

zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków, o których

mowa w art. 2;

2) prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie

środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia

wykonania obowiązków, o których mowa w art. 2.

3) (uchylony)

<4) zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych Dodany pkt 4 w

art. 1 wchodzi w

oraz udostępniania danych z tego rejestru.> życie z dn.

1.01.2018 r. 9Dz.

Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o: U. z 2017 r. poz.

933).

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EWG

w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności

stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji

Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej

i podatków akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001);

2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania

niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy

windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz.

Urz. WE L 337 z 13.12.2002).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie

– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

2017-06-23

©Telksinoe s. 2/165

1) biegłym skarbowym – rozumie się przez to rzeczoznawcę w określonej

dziedzinie, uprawnionego do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanego na

listę biegłych skarbowych prowadzoną przez izbę administracji skarbowej;

1a) centralnym biurze łącznikowym – rozumie się przez to jednostkę

organizacyjną, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r.

o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych

i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz. 1289 oraz z 2015 r. poz. 211),

zwanej dalej „ustawą o wzajemnej pomocy”;

2) czynności egzekucyjnej – rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez

organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania

środka egzekucyjnego;

3) dłużniku zajętej wierzytelności – rozumie się przez to dłużnika

zobowiązanego, jak również bank, pracodawcę, podmiot prowadzący

działalność maklerską, trasata oraz inne podmioty realizujące, na wezwanie

organu egzekucyjnego, zajęcie wierzytelności lub innego prawa majątkowego

zobowiązanego;

3a) dokumencie zabezpieczenia – rozumie się przez to dokument, o którym mowa

w art. 3 pkt 1 ustawy o wzajemnej pomocy;

4) egzekutorze – rozumie się przez to pracownika obsługującego organ

egzekucyjny, uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych;

4a) (uchylony)

4b) (uchylony)

4c) jednolitym tytule wykonawczym – rozumie się przez to dokument państwa

członkowskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy o wzajemnej pomocy;

5) nieruchomości – rozumie się przez to również:

a) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

b) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

c) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, w tym

także prawo do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez

spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na

członka spółdzielni;

5a) (uchylony)

2017-06-23

©Telksinoe s. 3/165

6) opłacie komorniczej – rozumie się przez to opłatę wynoszącą 5% kwot

przekazanych wierzycielowi przez organ egzekucyjny lub przekazanych

wierzycielowi przez zobowiązanego w wyniku zastosowania środków

egzekucyjnych;

7) organie egzekucyjnym – rozumie się przez to organ uprawniony do

stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących

doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków

o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz

zabezpieczania wykonania tych obowiązków;

8) organie rekwizycyjnym – rozumie się przez to organ egzekucyjny o tej samej

właściwości rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący egzekucję, któremu

organ egzekucyjny zlecił wykonanie czynności egzekucyjnych;

8a) (uchylony)

8b) (uchylony)

8c) państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo będące członkiem

Unii Europejskiej inne niż Rzeczpospolita Polska;

8d) państwie trzecim – rozumie się przez to państwo niebędące członkiem Unii

Europejskiej;

9) poborcy skarbowym – rozumie się przez to pracownika obsługującego organ

egzekucyjny, uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych

w egzekucji obowiązku o charakterze pieniężnym;

9a) (uchylony)

9b) (uchylony)

9c) (uchylony)

10) pracodawcy – rozumie się przez to podmioty wypłacające wynagrodzenia,

o których mowa w pkt 17;

11) składkach na ubezpieczenie społeczne – rozumie się przez to również składki

na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz na Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

12) środku egzekucyjnym – rozumie się przez to:

a) w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych,

egzekucję:

– z pieniędzy,

2017-06-23

©Telksinoe s. 4/165

– z wynagrodzenia za pracę,

– ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia

społecznego, a także z renty socjalnej,

– z rachunków bankowych,

– z innych wierzytelności pieniężnych,

– z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów

o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku

papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności

z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków,

– z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów

wartościowych,

– z weksla,

– z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw

własności przemysłowej,

– z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

– z pozostałych praw majątkowych,

– z ruchomości,

– z nieruchomości,

b) w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze

niepieniężnym:

– grzywnę w celu przymuszenia,

– wykonanie zastępcze,

– odebranie rzeczy ruchomej,

– odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń,

– przymus bezpośredni;

13) wierzycielu – rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania

obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu

egzekucyjnym lub zabezpieczającym;

14) właściwym organie jednostki samorządu terytorialnego – rozumie się przez to

odpowiednio wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka

województwa;

2017-06-23

©Telksinoe s. 5/165

15) wstrzymaniu czynności egzekucyjnych – rozumie się przez to wstrzymanie

wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych,

które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych;

16) wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego – rozumie się przez to

wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie

powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz

niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych;

17) wynagrodzeniu – rozumie się przez to wynagrodzenia oraz niewyłączone spod

egzekucji inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją

wykonywaną przez zobowiązanego na podstawie stosunku pracy oraz innej

podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany otrzymuje okresowe świadczenia

pieniężne;

17a) zagranicznym tytule wykonawczym – rozumie się przez to dokument

określony w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy;

18) zajęciu egzekucyjnym – rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego,

w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania

składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do

wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym;

19) zajęciu zabezpieczającym – rozumie się przez to czynność organu

egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo

rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie

niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego

dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi

do przymusowego wykonania obowiązku;

20) zobowiązanym – rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która

nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku

o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym – również

osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej

obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak

zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie

egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają;

2017-06-23

©Telksinoe s. 6/165

21) zwolnieniu spod egzekucji – rozumie się przez to niepodejmowanie lub

odstąpienie od egzekucji z całości lub części składników majątkowych

zobowiązanego.

Art. 2. § 1. Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki:

1) podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r.

poz. 613, z późn. zm.2));

1a) niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885,

z późn. zm.3));

1b) należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;

2) grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;

3) należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we

właściwości rzeczowej organów administracji publicznej;

4) należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające

z zastosowania wzajemnego potrącenia zobowiązań podatkowych

z zobowiązaniami tych jednostek;

5) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie

innych ustaw;

6) wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych

przepisów;

7) należności pieniężne z tytułu składek do Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz

składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego;

8) należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu:

a) podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego

imieniu, przez jego jednostki podziału terytorialnego lub

administracyjnego, w tym organy lokalne, lub w imieniu tych jednostek

lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938

i 1646 oraz z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117,

1130, 1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r. poz. 195.

2017-06-23

©Telksinoe s. 7/165

b) refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część

całkowitego lub częściowego systemu finansowania Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu

Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot

należnych w związku z tymi działaniami,

c) opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach

wspólnej organizacji rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,

d) kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych

z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a–c, nałożonych

przez organy właściwe do pobierania podatków i należności celnych lub

właściwe do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących

podatków i należności celnych lub potwierdzonych przez organy

administracyjne lub sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie

podatków i należności celnych,

e) opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane

w postępowaniach administracyjnych w sprawie należności pieniężnych,

o których mowa w lit. a,

f) odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których

mowa w lit. a–e, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się

o wzajemną pomoc na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy,

g) administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych

nałożonych na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP

w związku z naruszeniem przepisów dotyczących delegowania

pracowników w ramach świadczenia usług;

9) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie

ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest

Rzeczpospolita Polska;

10) obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów

administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do

egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego;

11) obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego

wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego

2017-06-23

©Telksinoe s. 8/165

pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji

Pracy;

12) obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych, nakładane w drodze decyzji

Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

§ 2. W zakresie nieuregulowanym odrębnymi przepisami, należności,

o których mowa w § 1, podlegają zabezpieczeniu w trybie i na zasadach

określonych w dziale IV.

§ 3. Poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza

o wyłączeniu sporu co do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym,

jeżeli z charakteru obowiązku wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy

jest ten sąd.

Art. 3. § 1. Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków

określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych

organów, albo – w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu

terytorialnego – bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny

zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.

§ 1a. Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności

pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów

wykonawczych wystawionych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych na podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach

i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1052 i 1854), zwanej dalej „ustawą o poręczeniach

i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa”, oraz na podstawie art. 16 ustawy

z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 158 oraz z 2015 r. poz. 1844), zwanej dalej

„ustawą o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym”.

§ 2. (uchylony)

Art. 3a. § 1. W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych

w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,

długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz

art. 81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz.

2017-06-23

©Telksinoe s. 9/165

UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.4)), podatków wykazanych w zgłoszeniu

celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat paliwowych, o których mowa

w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym

Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 641 i 901 oraz z 2016 r. poz. 615, 770

i 1020), dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471), a także opłat za gospodarowanie

odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września

1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250 i

1020), stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one

odpowiednio:

1) z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;

2) ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;

3) z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie

społeczne;

4) z informacji o opłacie paliwowej;

5) z informacji o dopłatach;

6) z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

7) z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia

delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych

przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1,

z późn. zm.5)).

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję

administracyjną, jeżeli:

1) w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej,

w informacji o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji

o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,

str. 90.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016,

str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016, str. 1.

2017-06-23

©Telksinoe s. 10/165

rozliczeniu zamknięcia zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one

podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;

2) wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał

zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1.

Art. 4. Do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych

orzeczeń niż określone w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko

wówczas, gdy odrębne ustawy tak stanowią.

Art. 5. § 1. Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji

administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest:

1) w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień

organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu

terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji, z zastrzeżeniem

pkt 4;

2) dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo

bezpośrednio z przepisów prawa – organ lub instytucja bezpośrednio

zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo

powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku

takiej jednostki lub jej bezczynności – podmiot, na którego rzecz wydane

zostało orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku

niewykonania obowiązku;

3) dla obowiązków wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie

art. 44 ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz art. 16 ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia

instytucjom finansowym – minister właściwy do spraw finansów publicznych;

4) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika

urzędu celno-skarbowego decyzji, postanowień lub mandatów karnych,

z przyjętych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego zgłoszeń celnych,

deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo rozliczeń zamknięcia –

właściwy naczelnik urzędu skarbowego;

4a) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej decyzji lub postanowień – naczelnik

2017-06-23

©Telksinoe s. 11/165

urzędu skarbowego właściwy według adresu siedziby Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej;

4b) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez dyrektora

izby administracji skarbowej decyzji lub postanowień – naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według adresu siedziby dyrektora izby administracji

skarbowej;

5) w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w

postępowaniu w sprawach o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu

państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych przez organy Inspekcji

Transportu Drogowego – właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

§ 2. Uprawnione do żądania wykonania, w drodze egzekucji

administracyjnej, obowiązków, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9,

jest również państwo członkowskie lub państwo trzecie.

§ 2a. Uprawniona do żądania wykonania, w drodze egzekucji

administracyjnej, obowiązków, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, jest

Państwowa Inspekcja Pracy.

§ 3. W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na wniosek państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego nie stosuje się przepisów regulujących

prawa i obowiązki wierzyciela, chyba że ratyfikowana umowa międzynarodowa,

której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub przepisy ustawy stanowią inaczej.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, obowiązki pozostające we właściwości naczelnika urzędu

skarbowego uprawnionego do żądania ich wykonania w drodze egzekucji

administracyjnej oraz właściwość miejscową tego naczelnika urzędu skarbowego,

uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania tych zadań.

Art. 6. § 1. W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku

wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków

egzekucyjnych.

§ 1a. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których

mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został

naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu

wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego

stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 12/165

§ 1b. Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków

egzekucyjnych wierzyciel może podejmować działania informacyjne wobec

zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego wykonania przez niego obowiązku.

§ 1c. Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania

środków egzekucyjnych, jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania

postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej

w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej na wniosek tego wierzyciela, na

podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności pieniężne

zobowiązanego, chyba że ujawniony zostanie majątek lub źródło dochodu

zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

§ 1d. W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem

postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa

zobowiązanego do złożenia oświadczenia o posiadanym majątku lub źródłach

dochodu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy w

wyniku wezwania nie zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym oświadczeniu

nie zostanie wykazany majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające

kwotę wydatków egzekucyjnych, z którego możliwe jest prowadzenie egzekucji

administracyjnej, za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia tego

wezwania. Przepis art. 61 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których

mogą być te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania,

mając na względzie zapewnienie efektywności tych działań;

2) elementy, jakie powinno zawierać wezwanie do złożenia oświadczenia oraz

oświadczenie, o których mowa w § 1d, mając na względzie zapewnienie

jednolitego i efektywnego działania wierzycieli;

3) tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu

czynności, o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie

terminowości i prawidłowości przesyłania zobowiązanemu upomnienia, o

którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania do organu egzekucyjnego

wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 13/165

Art. 7. § 1. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane

w ustawie.

§ 2. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą

bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki

najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

§ 3. Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy

egzekwowany obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został

wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.

Art. 8. § 1. Nie podlegają egzekucji administracyjnej:

1) przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie niezbędne dla

zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, a także

ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;

2) zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego

utrzymaniu członków rodziny na okres 30 dni;

3) jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce, potrzebne do wyżywienia

zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, wraz

z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów;

4) narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej

osobiście przez zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz

surowce niezbędne do tej pracy na okres 7 dni;

5) przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do

wykonywania przez niego zawodu;

6) pieniądze w kwocie 760 zł;

7) wkłady oszczędnościowe złożone w bankach na zasadach i w wysokości

określonej przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, 559 i 978);

8) oszczędności członka kasy złożone w kasie w wysokości określonej

przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1450, z późn. zm.6));

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978,

1158, 1259, 1311, 1830, 1854, 1864 i 2281.

2017-06-23

©Telksinoe s. 14/165

9) dokumenty osobiste, po jednej obrączce zobowiązanego i jego

współmałżonka, wykonanej z metali szlachetnych, ordery i odznaczenia oraz

przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny do nauki lub

wykonywania praktyk religijnych, a także przedmioty codziennego użytku,

które mogą być sprzedane znacznie poniżej ich wartości, a które dla

zobowiązanego mają znaczną wartość użytkową;

10) kwoty otrzymane na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów

podróży i wyjazdów;

11) kwoty otrzymane jako stypendia;

12) (uchylony)

13) rzeczy niezbędne ze względu na ułomność fizyczną zobowiązanego lub

członków jego rodziny;

14) kwoty otrzymane z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych;

15) środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele

i znajdujące się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla

obsługi bankowej dotacji oraz środki pochodzące z programów

finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2

i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, chyba że

wierzytelność egzekwowana powstała w związku z realizacją projektu, na

który środki te były przeznaczone;

16) rzeczy służące w kościołach i innych domach modlitwy do odprawiania

nabożeństwa lub do wykonywania innych praktyk religijnych albo będące

obiektami kultu religijnego, choćby były kosztownościami lub dziełami

sztuki;

17) (uchylony)

18) sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

jeżeli egzekwowana wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa.

§ 1a. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 15, egzekucji nie podlegają

również sumy już wypłacone oraz środki trwałe, wartości niematerialne i prawne

powstałe w ramach realizacji projektu, na który były przeznaczone środki

pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

przez okres jego trwałości wskazany w umowie o dofinansowanie projektu.

2017-06-23

©Telksinoe s. 15/165

§ 2. Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny,

w rozumieniu § 1 pkt 1, nie uważa się w szczególności:

1) mebli stylowych i stylizowanych;

2) telewizorów do odbioru programu w kolorze, chyba że zobowiązany wykaże,

że od roku produkcji telewizora upłynęło więcej niż 5 lat;

3) stereofonicznych radioodbiorników;

4) urządzeń służących do nagrywania lub odtwarzania obrazu lub dźwięku;

5) komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są one niezbędne

zobowiązanemu do pracy zarobkowej wykonywanej przez niego osobiście;

6) futer ze skór szlachetnych;

7) dywanów wełnianych i ze skór naturalnych;

8) porcelany, szkła ozdobnego i kryształów;

9) sztućców z metali szlachetnych;

10) dzieł sztuki.

Art. 8a. § 1. Jeżeli zobowiązanym jest rolnik prowadzący gospodarstwo

rolne, egzekucji nie podlegają również:

1) jeden koń wraz z uprzężą, jedna krowa, dwie kozy, jeden tryk i dwie owce,

jedna maciora oraz dziesięć sztuk drobiu;

2) jedna jałówka lub cieliczka w przypadku braku krowy;

3) zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 1 i 2, aż do

najbliższych zbiorów;

4) jeden pług, jeden zespół bron, jeden kultywator, jeden kierat, jedna

sieczkarnia, jeden wóz, jedne sanie robocze;

5) zboże lub inne ziemiopłody, niezbędne do najbliższych siewów lub

najbliższego sadzenia w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;

6) zwierzęta gospodarskie w drugiej połowie okresu ciąży i w okresie odchowu

potomstwa oraz to potomstwo w okresie: źrebaki do 5 miesięcy, cielęta do

4 miesięcy, jagnięta do 3 miesięcy, prosięta do 2 miesięcy i koźlęta do

5 miesięcy;

7) zakontraktowane zwierzęta rzeźne, jeżeli ich waga nie odpowiada warunkom

handlowym albo termin dostawy nie upłynął lub nie upływa w miesiącu

przeprowadzenia egzekucji;

2017-06-23

©Telksinoe s. 16/165

8) jeden ciągnik na 25 ha powierzchni gruntów, nie mniej jednak niż jeden

ciągnik na gospodarstwo rolne, wraz z urządzeniami towarzyszącymi

niezbędnymi do uprawy, pielęgnacji, zbioru i transportu ziemiopłodów;

9) jeden silnik elektryczny;

10) podstawowe maszyny i narzędzia rolnicze w ilości niezbędnej do pracy

w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;

11) podstawowy sprzęt techniczny niezbędny do zakończenia cyklu danej

technologii produkcji w gospodarstwie specjalistycznym zobowiązanego;

12) zapasy paliwa i części zamienne niezbędne do normalnej pracy ciągnika

i maszyn rolniczych na okres do zakończenia cyklu produkcyjnego;

13) nawozy oraz środki ochrony roślin w ilości niezbędnej na dany rok

gospodarczy dla gospodarstwa rolnego zobowiązanego;

14) stado użytkowe kur niosek w okresie pierwszych 6 miesięcy nośności;

15) stado podstawowe zwierząt futerkowych oraz zwierzęta futerkowe, co do

których hodowca zawarł umowę kontraktacyjną na dostawę skór z tych

zwierząt;

16) zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 6, 7, 14 i 15, aż

do najbliższych zbiorów;

17) zapasy opału na okres 6 miesięcy;

18) zaliczki kontraktacyjne.

§ 2. Egzekucji nie podlega ponadto nadwyżka inwentarza żywego ponad

ilości określone w § 1, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego, po uzgodnieniu

z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta), uzna ją za niezbędną do prowadzenia

tego gospodarstwa rolnego, a dłużnik zobowiąże się do spłacenia egzekwowanej

należności w terminie lub w ratach określonych przez wierzyciela. W przypadku

niedotrzymania przez zobowiązanego warunków spłaty należności podjęte zostaną

dalsze czynności egzekucyjne.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2, egzekucji nie podlega także taka

ilość paszy, jaka jest niezbędna do utrzymania inwentarza żywego objętego

wyłączeniem.

§ 4. Wyłącza się spod egzekucji zajęte zwierzęta gospodarskie, wpisane do

ksiąg zwierząt zarodowych albo uznane za rozpłodniki odpowiednie do dalszej

2017-06-23

©Telksinoe s. 17/165

hodowli, jeżeli nie mogą być sprzedane osobie, która wykaże, że posiada

gospodarstwo rolne, w którym istnieją warunki do dalszej hodowli.

§ 5. Wierzytelność pieniężna, przypadająca rolnikowi z tytułu umowy

kontraktacji, może być zajęta egzekucyjnie do wysokości 25% należności za

dostarczony towar bez uwzględnienia ewentualnych potrąconych pożyczek

i zaliczek kontraktacyjnych.

§ 6. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do świadczeń w naturze

przypadających rolnikowi z tytułu umowy kontraktacyjnej.

Art. 9. § 1. Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie

określonym w przepisach Kodeksu pracy.

§ 11. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych,

dodatków aktywizacyjnych, stypendiów oraz dodatków szkoleniowych,

wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych

spółdzielni produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz

wszystkich świadczeń powtarzających się, których celem jest zapewnienie

utrzymania.

§ 3. Przepisu § 1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych

spółdzielni produkcyjnych z tytułu udziału w dochodach spółdzielni

przypadających im od wniesionych do spółdzielni wkładów.

§ 4. Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi

dodatkami i wartością świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków

należnych od tych dochodów.

Art. 10. § 1. Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają egzekucji w zakresie określonym w tych

przepisach.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych

z zagranicy, po przeliczeniu ich przez dłużnika zajętej wierzytelności na złote

według kursu banku z dnia wpłacenia do organu egzekucyjnego zajętych kwot.

§ 3. Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub

choroby zawodowej i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umową za utratę

2017-06-23

©Telksinoe s. 18/165

zdolności do pracy albo za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego

ubezpieczenia rentowego oraz do egzekucji ze świadczeń pieniężnych,

przysługujących z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin7).

§ 4. Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia

pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów,

świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot

zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia z pomocy społecznej, świadczenie

wychowawcze oraz jednorazowe świadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy

z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U.

poz. 1860).

§ 5. Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których

mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3

i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 332, 1045, 1199 i 1830 oraz z

2016 r. poz. 195), oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego

w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art.

83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone w rodzinie

zastępczej lub rodzinnym domu dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. W przypadku gdy w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej

i egzekucji sądowej administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje,

przepisy art. 8–10 stosuje się również do należności podlegających egzekucji

sądowej, chyba że określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego

ograniczenia egzekucji są mniejsze.

Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do

art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i 1311).

2017-06-23

©Telksinoe s. 19/165

Art. 13. § 1. Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na

jego ważny interes, może zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony,

z egzekucji w całości lub części określone składniki majątkowe zobowiązanego.

§ 2. Na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników

majątkowych zobowiązanego służy zobowiązanemu zażalenie.

Art. 14. § 1. Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów

i immunitetów dyplomatycznych i w zakresie przewidzianym przez ustawy,

umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe nie podlegają

orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja

administracyjna, chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają

orzecznictwu polskich organów administracyjnych.

§ 2. Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu

organów polskich w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez

państwo wysyłające lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być

prowadzona egzekucja administracyjna tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia

się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu do egzekucji administracyjnej.

§ 3. Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji

jest dozwolone, niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do

użytku służbowego ani też stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do

osoby zobowiązanego.

§ 4. W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1–3 organ

egzekucyjny zwraca się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który

rozstrzyga w drodze postanowienia, czy zobowiązany korzysta z immunitetów

i przywilejów, o których mowa w § 1.

Art. 15. § 1. Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel,

po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu

pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku

z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba

że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być

wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

§ 2. Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są

pobierane na rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez

2017-06-23

©Telksinoe s. 20/165

zobowiązanego powstaje z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają

ściągnięciu w trybie określonym dla kosztów egzekucyjnych.

§ 3. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty

upomnienia są pobierane na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której

zadań należy prowadzenie egzekucji.

§ 3a. Przepisów § 1–3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 2 ustawy

o wzajemnej pomocy.

§ 3b. Przepisów § 1–3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych,

o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość kosztów upomnienia. Wysokość kosztów upomnienia nie może

przekraczać czterokrotnej wysokości kosztów związanych z doręczeniem

upomnienia jako przesyłki poleconej.

§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, inne niż określone w § 3a należności pieniężne, których egzekucja

może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, kierując się

celowością doręczenia upomnienia oraz potrzebą zapewnienia efektywności

czynności wierzyciela zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.

Art. 16. Zastosowanie środka egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym

nie stoi na przeszkodzie wymierzeniu kary w postępowaniu karnym, w sprawach

o wykroczenia lub dyscyplinarnym za niewykonanie obowiązku.

Art. 17. § 1. O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej,

rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko

w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie

postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub

Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do

organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone

postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

§ 1a. O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zażaleń na

postanowienia, o których mowa w art. 34 § 2, wydanych przez wierzycieli, dla

2017-06-23

©Telksinoe s. 21/165

których organem wyższego stopnia jest minister, stosuje się odpowiednio art. 127

§ 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia

zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

§ 1b. Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy

sprawujące nadzór w rozumieniu przepisów art. 23 albo Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu

postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi

7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

§ 2. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego.

Organ egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych

przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia

zażalenia.

§ 3. Organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia

jest:

1) organ wyższego stopnia;

2) dyrektor izby administracji skarbowej lub samorządowe kolegium

odwoławcze, jeżeli postanowienie zostało wydane przez ten organ;

3) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli postanowienie zostało wydane

przez dyrektora izby administracji skarbowej, z tym że w tym przypadku

postępowanie może być wszczęte wyłącznie z urzędu.

Art. 17a. W przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem

właściwym w sprawie jest organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego,

podanie podlega zwrotowi wnoszącemu podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie

będącej przedmiotem podania powinien wnieść podanie do organu właściwego

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie z przepisami

obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie

postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 17b. Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może

upoważnić kierownika nieposiadającej osobowości prawnej jednostki

organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego do wykonywania w jego

imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika upoważnienie

może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

2017-06-23

©Telksinoe s. 22/165

Art. 18. Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej,

w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu

postępowania administracyjnego.

Rejestr Należności Publicznoprawnych Dodany rozdział

1a wejdzie w

Art. 18a. § 1. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej życie z dn.

1.01.2018 r. (Dz.

„rejestrem”, jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa U. z 2017 r. poz.

933).

Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć,

w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do

prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia

sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany

informacji.

§ 3. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ

prowadzący rejestr.

Art. 18b. § 1. W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach

pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których

wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu

terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:

1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;

2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;

3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego

na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu

karnego;

4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach

o wykroczenia;

5) bezpośrednio z przepisu prawa.

§ 2. Rejestr zawiera dane dotyczące:

1) zobowiązanego będącego:

a) osobą fizyczną, obejmujące:

– imię i nazwisko,

2017-06-23

©Telksinoe s. 23/165

– numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji

Ludności (PESEL), jeżeli został nadany,

– datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,

b) osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:

– imię i nazwisko,

– firmę,

– numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji

podatkowej (NIP) lub numer identyfikacji w Krajowym

Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej

(REGON),

c) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną,

obejmujące:

– firmę lub nazwę,

– NIP lub numer REGON,

d) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego

będącym osobą fizyczną, obejmujące:

– imię i nazwisko,

– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer

identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer

podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie

posiada identyfikatora podatkowego,

– datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub

numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,

e) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego

będącym osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,

obejmujące:

– imię i nazwisko, firmę lub nazwę,

– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer

identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer

podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie

posiada numeru identyfikatora podatkowego,

– datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, w tym adres głównego miejsca prowadzenia

2017-06-23

©Telksinoe s. 24/165

działalności gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada NIP,

paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym

kraju,

f) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego

będącym osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą

osobą prawną, obejmujące:

– firmę lub nazwę,

– NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju,

w szczególności numer podatkowy, jeżeli nierezydent nie posiada

numeru identyfikatora podatkowego,

– adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru

identyfikacyjnego nadanego w innym kraju;

2) oznaczenia wierzyciela;

3) wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej

w terminie, jeżeli pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą

prawną tej należności;

4) informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.

Art. 18c. § 1. Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa

w art. 18b § 2, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie

o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze.

§ 2. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz

z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1.

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do

rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia

zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

§ 4. Przepisy § 1–3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności

pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz

z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna

wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1.

Art. 18d. § 1. Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego,

w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2.

2017-06-23

©Telksinoe s. 25/165

§ 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b

§ 2, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną

decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b

§ 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania

sądowoadministracyjnego.

§ 3. Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie

ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o którym mowa

w art. 18b § 1 pkt 2, nie stanowi przeszkody do wprowadzenia do rejestru

danych, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 4. Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ

wykonawczy, wprowadza do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2,

jeżeli posiada na to zgodę wyrażoną w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady

powiatu albo sejmiku województwa. Uchwała określa rodzaj należności

pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, o której dane są przekazywane

do rejestru.

§ 5. Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla

z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem

funkcjonalności systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest

rejestr, dostępnej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ

prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art. 18l.

§ 6. W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa

w art. 18b § 2 pkt 1, wprowadzonych do rejestru z danymi zawartymi

w rejestrze PESEL, Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej lub rejestrze przedsiębiorców lub rejestrze stowarzyszeń,

innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych

publicznych zakładów opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym,

organ prowadzący rejestr:

1) nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz

2) powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru,

o niezgodności tych danych.

Art. 18e. Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których

mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami

z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.

2017-06-23

©Telksinoe s. 26/165

Art. 18f. § 1. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje

dotyczące:

1) odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;

2) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;

3) wszczęcia postępowania upadłościowego;

4) wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;

5) wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego

orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;

6) wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego

albo postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło

po ujawnieniu danych, o których mowa w art. 18b § 2;

7) wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej

decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b

§ 1 pkt 2;

8) wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;

9) umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2,

w przypadku gdy nie upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie

o umorzeniu tego postępowania stało się ostateczne;

10) śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.

§ 2. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące

ustania okoliczności, o których mowa w § 1 pkt 1–9.

§ 3. Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru,

podlegają ujawnieniu w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.

Art. 18g. Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla

z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż

w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez niego wiadomości o okoliczności

uzasadniającej zmianę lub wykreślenie tych danych.

Art. 18h. Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,

następuje w przypadku, gdy:

1) obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;

2017-06-23

©Telksinoe s. 27/165

2) wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do

wyliczenia w art. 18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone

w art. 18b § 1, art. 18c § 1 lub 3 lub art. 18d § 4;

3) utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika

należność pieniężna ujawniona w rejestrze;

4) zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku,

o którym mowa w art. 18f § 1 pkt 10;

5) sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.

Art. 18i. § 1. Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu

w sprawie:

1) zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;

2) wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu

teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr.

§ 2. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.

§ 3. Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia

zawiadomienia, o którym mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do

rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa

do dnia, do którego te dane znajdują się w rejestrze.

§ 4. W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności

i dowody uzasadniające sprzeciw.

§ 5. Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1,

przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie

lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej

w terminie.

§ 6. Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe

w przypadku wykreślenia z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,

których ten sprzeciw dotyczy.

§ 7. Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była

przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym,

podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub

w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną

lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego

2017-06-23

©Telksinoe s. 28/165

przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie

o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu.

§ 8. Jeżeli sprzeciw wniesiony jednocześnie z zarzutami, o których mowa

w art. 33 § 1, oparto na okoliczności będącej przedmiotem tych zarzutów,

postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe.

§ 9. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru

danych, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 10. W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do

rejestru zmianę albo wykreśla z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2,

w odpowiednim zakresie.

§ 11. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub

prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnej, o której dane

są wprowadzone do rejestru.

§ 12. Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności

za naruszenie obowiązków wynikających z przepisów ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

§ 13. Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu

przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za

pośrednictwem wierzyciela, który wydał zaskarżone postanowienie.

§ 14. Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym

mowa w § 13, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Art. 18j. § 1. Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym

mowa w art. 18q § 2, udostępnia się z rejestru dane, o których mowa

w art. 18b § 2, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie,

lit. b tiret trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f

tiret drugie i trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub

podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku,

w którym stanowią one przyjęte kryterium wyszukania zobowiązanego.

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane

podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q

§ 2, w postaci łącznej kwoty należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia ich w terminie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 29/165

Art. 18k. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się

zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu, po jego uwierzytelnieniu,

w sposób, o którym mowa w art. 3f § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym

mowa w art. 3 pkt 14 tej ustawy.

§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu

obejmują również wysokość należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia jej w terminie, rodzaj i podstawę prawną należności pieniężnej

oraz oznaczenie wierzyciela, który wprowadził do rejestru dane o tej

należności.

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi,

o którym mowa w art. 18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu

teleinformatycznego udostępnionej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego organ prowadzący rejestr.

Art. 18l. Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2,

będącemu organem Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie

niezbędnym do wykonywania zadań i uprawnień określonych w niniejszym

rozdziale, zapewnia się dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym

prowadzony jest rejestr, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 35 ust. l ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej

Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.8)).

Art. 18m. Minister właściwy do spraw finansów publicznych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi,

w drodze rozporządzenia, sposób i tryb korzystania z rejestru przez

zobowiązanego, podmiot zainteresowany oraz podmiot, o którym mowa

w art. 18q § 2, w tym uzyskania z rejestru danych, o których mowa w art. 18b

§ 2, oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a także formaty

danych wymagane przy wprowadzaniu danych, mając na względzie potrzebę

zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych

zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia ochrony tych danych przed

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.

poz. 88, 244, 379, 708 i 768.

2017-06-23

©Telksinoe s. 30/165

nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania

z rejestru.

Art. 18n. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące

zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się

z rejestru, jeżeli podmiot zainteresowany oświadczy za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr, że posiada

ważne, pisemne upoważnienie tego zobowiązanego.

§ 2. Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego

udzielenia.

Art. 18o. § 1. Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa

w art. 18b § 2, jest bezpłatne.

§ 2. Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi

dokumentu urzędowego.

Art. 18p. § 1. Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony

rejestr, informacje o:

1) podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q

§ 2 pkt 6 lub 7, który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa

w art. 18b § 2,

2) dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym

mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa

w art. 18b § 2

– dotyczących tego zobowiązanego.

§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr

przechowuje przez okres 5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia

danych, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 3. Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela

zobowiązanemu bezpłatnie informacje o podmiocie, na rzecz którego

wyszukał w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2.

Art. 18q. § 1. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony

sposób wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze obejmujący więcej niż

jednego zobowiązanego.

2017-06-23

©Telksinoe s. 31/165

§ 2. Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek:

1) wierzyciela,

2) sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,

3) sądu,

4) organu prokuratury,

5) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

6) instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, z późn.

zm.9)),

7) biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia

9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188, z 2015 r.

poz. 396, z 2016 r. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819 i 933)

– zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.

§ 3. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1,

w drodze postanowienia, jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania

zobowiązanych w rejestrze jest niezbędny podmiotowi uprawnionemu do

realizacji zadań ustawowych albo uzasadniony wykonywaniem ustawowo

określonych uprawnień oraz podmiot uprawniony spełnia łącznie następujące

wymagania:

1) posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy

uzyskał dane, o których mowa w art. 18b § 2;

2) posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające

wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania.

§ 4. Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia,

wyrażenia zgody, o której mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia

wymagań, o których mowa w § 3.

§ 5. Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę,

o której mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania,

o których mowa w § 3.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85, 724, 768 i 791.

2017-06-23

©Telksinoe s. 32/165

§ 6. Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie.

Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu

prowadzącego rejestr.

§ 7. Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1–5, nie

wymaga się upoważnienia, o którym mowa w art. 18n § 1.

§ 8. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest

obowiązany uzyskać oświadczenie podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane

w rejestrze, o posiadaniu przez niego upoważnienia, o którym mowa

w art. 18n § 1.

§ 9. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1–5, prowadzi

rejestr zobowiązanych, o których uzyskał z rejestru dane, o których mowa

w art. 18b § 2. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7,

prowadzi rejestr zobowiązanych i podmiotów, na rzecz których wyszukał

z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2.

Art. 18r. Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych

w rejestrze zapewnia się osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ

prowadzący rejestr w zakresie, w jakim jest to niezbędne do nadzoru,

konserwacji i rozwijania systemów informatycznych wierzycieli i systemu

teleinformatycznego, w ramach którego prowadzony jest rejestr.

Art. 18s. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione

z rejestru, mogą być przechowywane przez okres do 90 dni od dnia ich

uzyskania.

§ 2. Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b

§ 2, nie może ich ujawnić innym podmiotom.

§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych,

o których mowa w art. 18q § 2 pkt 1–5.

§ 4. Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić

dane, o których mowa w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego

wyszukały dane w rejestrze.

§ 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do

oceny zdolności kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.

2017-06-23

©Telksinoe s. 33/165

Art. 18t. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 18u. Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi

naruszenia przepisów o tajemnicy skarbowej, o których mowa w ustawie

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.>

Rozdział 2

Organy egzekucyjne

Art. 19. § 1. Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych w egzekucji

administracyjnej należności pieniężnych oraz do zabezpieczania takich należności

w trybie i na zasadach określonych w dziale IV, z zastrzeżeniem § 2–8.

§ 2. Właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych

przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego10) jest organem

egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych,

z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten

organ.

§ 2a. Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika

nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania

w jego imieniu jako organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie

może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

§ 3. Przewodniczący organu orzekającego w sprawach o naruszenie

dyscypliny finansów publicznych w pierwszej instancji jest organem

egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę

ukaranego, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu kar

pieniężnych i kosztów postępowania orzeczonych w tych sprawach.

§ 4. Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczony przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń

10)

Od dnia pierwszych wyborów do Rady m.st. Warszawy i do rad dzielnic w m.st. Warszawie

utworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta

stołecznego Warszawy (Dz. U. poz. 361) – m.st. Warszawy, stosownie do art. 31 tej ustawy.

2017-06-23

©Telksinoe s. 34/165

z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz

z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z

tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz

nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych

świadczeń wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, które nie mogą

być potrącane z bieżących świadczeń.

§ 4a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, siedziby i właściwość rzeczową oraz miejscową dyrektorów

oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczonych do działania jako

organy egzekucyjne, uwzględniając strukturę organizacyjną Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych oraz dostępność systemu teleinformatycznego obsługującego

egzekucję administracyjną.

§ 5. (uchylony)

§ 6. (uchylony)

§ 7. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego jest

organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia

za pracę albo ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia

społecznego, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłat za

używanie lokalu i opłat pośrednich oraz odszkodowań od żołnierzy i osób wspólnie

z nimi zajmujących lokale mieszkalne znajdujące się w dyspozycji Agencji Mienia

Wojskowego.

§ 8. Organem egzekucyjnym w egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych może być ponadto inny organ w zakresie określonym odrębnymi

ustawami.

Art. 20. § 1. Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej

obowiązków o charakterze niepieniężnym jest:

1) wojewoda;

2) właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań

własnych, zadań zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz

obowiązków wynikających z decyzji i postanowień z zakresu administracji

publicznej wydawanych przez samorządowe jednostki organizacyjne;

2017-06-23

©Telksinoe s. 35/165

3) kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do

obowiązków wynikających z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody

decyzji i postanowień;

4) kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do

obowiązków wynikających z wydawanych w zakresie swojej właściwości

decyzji i postanowień.

§ 2. Ponadto w przypadkach określonych szczególnymi przepisami jako

organ egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków

o charakterze niepieniężnym działa każdy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży Granicznej, Generalny Inspektor

Ochrony Danych Osobowych, organ Państwowej Inspekcji Pracy wydający

decyzję w pierwszej instancji, organ straży pożarnej kierujący akcją ratowniczą,

a także inne organy powołane do ochrony spokoju, bezpieczeństwa, porządku,

zdrowia publicznego lub mienia społecznego.

§ 3. Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej

obowiązków o charakterze niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu

administracji rządowej wydanych przez przedsiębiorstwa państwowe i inne

państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie, a także przez stowarzyszenia,

organizacje zawodowe i samorządowe oraz inne organizacje społeczne jest

wojewoda.

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. § 1. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji

należności pieniężnych z nieruchomości ustala się według miejsca jej położenia.

Jeżeli jednak nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub

większej liczby organów – egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje

się większa część nieruchomości, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić

właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 2. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności

pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca

zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 2a–3a.

2017-06-23

©Telksinoe s. 36/165

§ 2a. Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym,

w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości, jest

organ będący jednocześnie wierzycielem. W przypadku gdy wierzyciel nie jest

jednocześnie organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu

egzekucyjnego ustala się według siedziby wierzyciela.

§ 3. Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub

większa jego część nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego

ustalonego zgodnie z § 2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego

ustala się według miejsca położenia składników tego majątku.

§ 3a. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2–

3, właściwość tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania

dłużnika zobowiązanego, który jest obciążony prawem majątkowym względem

zobowiązanego.

§ 4. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków

o charakterze niepieniężnym ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby

zobowiązanego, a w braku zamieszkania lub siedziby w kraju – według miejsca

jego pobytu, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków

o charakterze niepieniężnym ustala się:

1) w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń –

według miejsca wykonania obowiązku;

2) w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych –

według miejsca położenia tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym

że jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany są położone na obszarze

właściwości dwóch lub większej liczby organów – egzekucję prowadzi organ,

na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości lub obiektu

budowlanego, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości,

egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez organ,

o którym mowa w art. 23 § 1;

3) w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe

miejsce wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem

2017-06-23

©Telksinoe s. 37/165

zamieszkania lub siedziby zobowiązanego – według stałego miejsca

wykonywania działalności gospodarczej.

Art. 23. § 1. Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy

wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej

egzekucji.

§ 2. W przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów

egzekucyjnych, o których mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności

pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo dyrektor izby administracji skarbowej,

z zastrzeżeniem § 3.

§ 3. W stosunku do organów egzekucyjnych będących organami samorządu

terytorialnego nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje

samorządowe kolegium odwoławcze.

§ 3a. (uchylony)

§ 4. Organy sprawujące nadzór są jednocześnie:

1) organami odwoławczymi dla postanowień wydanych przez nadzorowane

organy egzekucyjne;

2) organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności

egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy

egzekucyjne.

§ 5. (uchylony)

§ 6. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych

przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub

postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ.

§ 7. (uchylony)

§ 8. Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub

wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje

zwierzchni nadzór i kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych

przepisów ustawy przez wierzycieli i organy egzekucyjne w zakresie egzekucji

należności pieniężnych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 38/165

§ 2. Właściwi ministrowie, centralne organy administracji rządowej oraz inne

centralne organy administracji publicznej, a także organy sprawujące nadzór nad

jednostkami samorządu terytorialnego, prowadzą kontrolę przestrzegania w toku

czynności egzekucyjnych przepisów ustawy – przez wierzycieli i organy

egzekucyjne w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym.

Rozdział 3

Zasady prowadzenia egzekucji

Art. 26. § 1. Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na

wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu

wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru.

§ 1a. Za tytuł wykonawczy uznaje się również jednolity tytuł wykonawczy

oraz zagraniczny tytuł wykonawczy.

§ 1b. Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu

wykonawczego nie stosuje się przepisów § 2–4 i 6, art. 27, art. 27a, art. 28b

i art. 29.

§ 1c. Wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze mogą być przekazywane do

organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo

z użyciem środków komunikacji elektronicznej.

§ 1d. W przypadku tytułu wykonawczego otrzymanego przez organ

egzekucyjny przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem

środków komunikacji elektronicznej sporządza się jego wydruk. Na wydruku

umieszcza się potwierdzenie zgodności danych zawartych w wydruku tytułu

wykonawczego z treścią tytułu wykonawczego otrzymanego przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej

ze wskazaniem daty dokonania wydruku oraz imienia, nazwiska, stanowiska

służbowego i podpisem osoby dokonującej potwierdzenia, działającej

z upoważnienia organu egzekucyjnego.

§ 2. Wzór, o którym mowa w § 1, określa w drodze rozporządzenia minister

właściwy do spraw finansów publicznych. Wzór ten zawiera treść określoną

w art. 27, a ponadto umożliwia elektroniczne przetwarzanie danych zawartych

w tytule wykonawczym.

2017-06-23

©Telksinoe s. 39/165

§ 3. Obowiązek wystawienia tytułu wykonawczego według wzoru, o którym

mowa w § 1, spoczywa również na wierzycielu, którego należność pieniężna

wynika z orzeczenia sądu zaopatrzonego w klauzulę wykonalności.

§ 4. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje

z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie

wystawionego.

§ 5. Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą:

1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub

2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu

wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło

przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

§ 5a. Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie

państwa członkowskiego, w przypadkach, o których mowa w § 5, zamiast odpisu

tytułu wykonawczego można doręczyć odpis tytułu wykonawczego w postaci

elektronicznej kopii dokumentu.

§ 5b. W przypadku tytułów wykonawczych otrzymanych przez organ

egzekucyjny przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem

środków komunikacji elektronicznej doręczenie wydruku tytułu wykonawczego,

o którym mowa w § 1d, uznaje się za doręczenie odpisu tytułu wykonawczego.

§ 6. W przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie

egzekucyjne zobowiązanemu doręcza się odpis tytułu wykonawczego.

Art. 26a. (uchylony)

Art. 26b. § 1. Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez wierzyciela

zawiera adnotację „odpis tytułu wykonawczego”.

§ 2. Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez organ egzekucyjny

zawiera adnotację „odpis zgodny z oryginałem”, datę sporządzenia, imię

i nazwisko oraz podpis pracownika, który sporządził odpis.

Art. 26c. § 1. W razie potrzeby prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden

organ egzekucyjny lub zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką

przymusową, w tym hipoteką morską przymusową, wierzyciel wydaje dalszy tytuł

wykonawczy.

2017-06-23

©Telksinoe s. 40/165

§ 2. Dalszy tytuł wykonawczy poza wymogami, o których mowa w art. 27,

zawiera także numer porządkowy oraz oznaczenie celu, dla którego został wydany.

§ 3. Po wydaniu dalszego tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do

organu egzekucyjnego o nadanie temu tytułowi wykonawczemu klauzuli

o skierowaniu dalszego tytułu wykonawczego do egzekucji.

§ 4. Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu dalszego tytułu wykonawczego.

Art. 26d. § 1. W przypadku utraty tytułu wykonawczego, po wszczęciu

egzekucji administracyjnej, wierzyciel ponownie wydaje tytuł wykonawczy po

uprzednim wydaniu postanowienia o utracie pierwotnego tytułu wykonawczego.

§ 2. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym wierzyciel umieszcza

adnotację o jego wydaniu oraz oznaczenie postanowienia o utracie pierwotnego

tytułu wykonawczego.

§ 3. Po ponownym wydaniu tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do

organu egzekucyjnego o nadanie temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu

wykonawczego do egzekucji.

§ 4. Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu ponownie wydanego tytułu

wykonawczego.

Art. 27. § 1. Tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d

ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach

świadczenia usług (Dz. U. poz. 868);

[2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także Nowe brzmienie

pkt 2 w § 1 w art.

numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego 27 wejdzie w

życie z dn.

Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany

1.01.2018 r. (Dz.

taki numer posiada;] U. z 2017 r. poz.

933).

<2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu,

a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer

posiada;>

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku

oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji

należności pieniężnej – także określenie jej wysokości, terminu, od którego

2017-06-23

©Telksinoe s. 41/165

nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju

i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo

przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu

nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych

zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności

pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika

z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu

egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie

zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia

postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji

administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności

pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było

wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję

administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym

mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której

mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 2. Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej

osobowości prawnej, w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska

oraz adresy wspólników.

§ 3. (uchylony)

2017-06-23

©Telksinoe s. 42/165

§ 4. Tytuł wykonawczy przekazywany do organu egzekucyjnego przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji

elektronicznej zawiera kwalifikowany podpis elektroniczny.

Art. 27a. § 1. W tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne po

zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do odsetek z tytułu niezapłacenia

w terminie należności pieniężnej i kosztów egzekucyjnych.

§ 3. Zaokrąglenie następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące:

1) mniej niż 5 groszy pomija się;

2) 5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

§ 4. Zaokrąglenie, o którym mowa w § 1 i 2, stosuje się w każdym przypadku

częściowej realizacji egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie oraz kosztów egzekucyjnych.

§ 5. Różnice występujące w końcowym rozliczeniu kwot uzyskanych

z egzekucji, wynikające z zaokrąglenia, traktuje się odpowiednio jako kwoty

należne albo umorzone z mocy prawa.

Art. 27b. (uchylony)

Art. 27c. Jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego

zobowiązanego i jego małżonka, jak i z ich majątków osobistych, tytuł

wykonawczy wystawia się na oboje małżonków.

Art. 28. We wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej wierzyciel

może wskazać środek egzekucyjny. Wierzyciel powinien wskazać środek

egzekucyjny, gdy wniosek dotyczy egzekucji obowiązku o charakterze

niepieniężnym.

Art. 28a. W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym

na następcę prawnego zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest

kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić po

wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do

organu egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście

dochodzonego obowiązku na następcę prawnego.

2017-06-23

©Telksinoe s. 43/165

Art. 28b. § 1. Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydana

decyzja, postanowienie lub inne orzeczenie określające lub ustalające inną

wysokość należności pieniężnej niż objęta tytułem wykonawczym albo zostanie

złożona korekta dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodująca

zwiększenie wysokości należności pieniężnej, wierzyciel niezwłocznie sporządza

zmieniony tytuł wykonawczy.

§ 1a. Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej,

o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ państwa członkowskiego wyda decyzję

lub inne orzeczenie ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem

wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.

§ 2. W przypadku złożenia korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

powodującej zmniejszenie wysokości należności pieniężnej organ egzekucyjny

kontynuuje postępowanie egzekucyjne, przy czym czynności egzekucyjne

ograniczają się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.

Art. 28c. W przypadku skierowania do organu egzekucyjnego zmienionego

tytułu wykonawczego, zmienionego jednolitego tytułu wykonawczego lub

zmienionego zagranicznego tytułu wykonawczego, dokonane czynności

egzekucyjne pozostają w mocy, a uprzednio wszczęta egzekucja administracyjna

jest kontynuowana przez realizację zastosowanych środków egzekucyjnych oraz

stosowanie kolejnych środków egzekucyjnych.

Art. 29. § 1. Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji

administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności

i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

§ 2. Organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia

wierzyciela o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli:

1) obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji

administracyjnej;

2) organ egzekucyjny uprawdopodobni, że nie uzyska się kwoty przewyższającej

wydatki egzekucyjne;

3) tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.

§ 2a. Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem

egzekucyjnym, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o

2017-06-23

©Telksinoe s. 44/165

przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, organ egzekucyjny wydaje

postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje do egzekucji. Na

postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje

zażalenie.

§ 3. (uchylony)

Art. 29a. § 1. Jeżeli dochodzenie należności pieniężnych na wniosek państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego stwarza szczególne problemy, powoduje

powstanie znacząco wysokich wydatków egzekucyjnych lub wiąże się ze

zwalczaniem zorganizowanej grupy albo związku mających na celu popełnienie

przestępstwa, organ egzekucyjny może wystąpić do centralnego biura

łącznikowego o uzgodnienie z państwem członkowskim lub państwem trzecim

zakresu oraz sposobu pokrycia wydatków egzekucyjnych powstałych lub

mogących powstać w ramach udzielania pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej

pomocy, przedstawiając jednocześnie:

1) szczegółowe zestawienie wydatków egzekucyjnych;

2) numer rachunku bankowego organu egzekucyjnego, na który ma być

przekazana kwota wydatków.

§ 2. Do momentu uzgodnienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

może nie podejmować czynności egzekucyjnych.

Art. 30. Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązku o charakterze

niepieniężnym może zastosować inny środek egzekucyjny niż wskazany we

wniosku, jeżeli jest mniej uciążliwy dla zobowiązanego, a prowadzi bezpośrednio

do wykonania obowiązku. O powyższym organ egzekucyjny zawiadamia

wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 31. § 1. Organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu

wykonanie czynności egzekucyjnych w zakresie składników majątku

zobowiązanego znajdujących się na terenie działania tego organu. Organ

egzekucyjny zlecający wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza odpis tytułu

wykonawczego oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową,

a także określa kwotowo zakres zlecenia.

§ 1a. Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu

egzekucyjnego w zakresie zleconych czynności egzekucyjnych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 45/165

§ 2. Egzekutor obowiązany jest przed rozpoczęciem czynności

egzekucyjnych bez wezwania okazać zobowiązanemu zaświadczenie organu

egzekucyjnego lub legitymację służbową, upoważniające do czynności

egzekucyjnych.

Art. 32. Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności

egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie

został wcześniej doręczony.

Art. 32a. § 1. Jeżeli zostało wszczęte postępowanie w sprawie istnienia lub

wysokości dochodzonej należności pieniężnej, wierzyciel zawiadamia o tym organ

egzekucyjny, wskazując, w jakim zakresie egzekwowana należność pieniężna nie

została zaskarżona.

§ 2. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, powoduje zawieszenie

postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej przedmiotu sporu do czasu

ostatecznego zakończenia postępowania, o ile wierzyciel nie wystąpi

z uzasadnionym wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego

lub podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.

§ 3. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa

w § 2, organ egzekucyjny może dokonać zabezpieczenia na podstawie tytułu

wykonawczego, stanowiącego podstawę wszczęcia tego postępowania, na wniosek

wierzyciela lub z urzędu.

§ 3a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8

lit. g, przepisu § 3 nie stosuje się.

§ 4. Przepisy § 1–3 nie mają zastosowania do postępowania egzekucyjnego

wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie

decyzji nieostatecznej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 32b. § 1. W przypadkach określonych w art. 32a § 1, jeżeli w toku

postępowania egzekucyjnego wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności

pieniężnych do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, organ egzekucyjny

informuje to państwo o okolicznościach, o których mowa w art. 32a § 1,

wskazując, w jakim zakresie należność pieniężna objęta wnioskiem nie została

zaskarżona.

2017-06-23

©Telksinoe s. 46/165

§ 2. Organ egzekucyjny może wystąpić, z urzędu lub na wniosek wierzyciela,

z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających zaskarżoną część należności

pieniężnych na zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub

z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.

Art. 32c. § 1. Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania,

a wynik tej procedury może mieć wpływ na egzekwowany obowiązek będący

przedmiotem wniosku państwa członkowskiego lub państwa trzeciego

o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f

i pkt 9, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu do czasu zakończenia

procedury wzajemnego porozumiewania, chyba że zachodzi potrzeba

natychmiastowego wyegzekwowania tych należności w związku z oszustwem lub

niewypłacalnością.

§ 2. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku,

o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny może z urzędu lub na wniosek

wierzyciela dokonać zabezpieczenia należności pieniężnych, o których mowa

w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9.

Art. 33. § 1. Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji

administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie,

wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności

obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku

wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka

egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa

w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

2017-06-23

©Telksinoe s. 47/165

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27,

a w zagranicznym tytule wykonawczym – wymogów określonych

w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 2. W egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w:

1) art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f – zobowiązanemu przysługują zarzuty określone w § 1

pkt 6, 8 i 9;

2) art. 2 § 1 pkt 8 lit. g i pkt 9 – zobowiązanemu przysługują zarzuty określone

w § 1 pkt 6 i 8–10.

Art. 34. § 1. Zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9 i 10, a przy

egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33

§ 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela

w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa

w art. 33 § 1 pkt 1–5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego

wiążące. W przypadku egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w art. 2

§ 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, stanowiska wierzyciela nie wymaga się.

§ 1a. Jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia

w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo

zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności

pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od

którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie

o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.

§ 2. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje

zażalenie.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia

w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności

zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów,

a jeżeli zarzuty są uzasadnione – o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo

o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.

§ 5. Na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy

zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem

egzekucyjnym zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 48/165

Art. 35. § 1. Zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie

prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9

i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego

postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu

zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego

postępowania egzekucyjnego.

§ 2. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny

może dokonać na podstawie tytułu wykonawczego zabezpieczenia na wniosek

wierzyciela lub z urzędu.

§ 2a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8

lit. g, przepisu § 2 nie stosuje się.

§ 3. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie

należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, organ

egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach, o których mowa w § 1.

§ 4. W przypadku określonym w § 3 organ egzekucyjny może, z urzędu lub

na wniosek wierzyciela, wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków

zabezpieczających należności pieniężne na zasadach określonych w ustawie

o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych

należności.

Art. 35a. Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne

jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa,

a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu

powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania

postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy

przez sąd.

Art. 36. § 1. W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia

postępowania egzekucyjnego oraz udzielania pomocy na podstawie ustawy

o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny lub wierzyciel, o którym mowa w art. 5,

może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień, jak również

zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej oraz

2017-06-23

©Telksinoe s. 49/165

jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych

podmiotów.

§ 1a. Informacje i wyjaśnienia, o których mowa w § 1, udzielane są

nieodpłatnie przez uczestników postępowania egzekucyjnego oraz organy

administracji publicznej i jednostki im podległe lub przez nie nadzorowane.

§ 1b. Udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa

w § 1a, oraz dłużników zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania

przez nich tajemnicy określonej w odrębnych przepisach.

§ 1c. Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego

banki są obowiązane do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub

podmiotu, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie:

1) posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do

dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub

pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów,

obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i

odbiorców;

2) posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych

lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby

tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków;

3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości

zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie

zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty, a także umów

depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji

Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi

papierami wartościowymi.

§ 1d. Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów

wartościowych lub inne rachunki, na których zapisane są instrumenty finansowe, a

także rachunki pieniężne.

2017-06-23

©Telksinoe s. 50/165

§ 2. Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim

zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego

można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.

§ 3. Zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne,

jest obowiązany do powiadomienia, w terminie 7 dni, organu egzekucyjnego

o każdej zmianie miejsca swego pobytu, trwającej dłużej niż jeden miesiąc.

O obowiązku tym oraz o skutkach jego zaniechania poucza się zobowiązanego przy

doręczaniu mu tytułu wykonawczego.

Art. 37. (uchylony)

Art. 37a. (uchylony)

Art. 38. § 1. Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub

prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może

wystąpić do organu egzekucyjnego – w terminie czternastu dni od dnia uzyskania

wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa –

z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody

na poparcie swego żądania.

§ 2. Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie

wyłączenia w terminie czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może

być przedłużony o dalsze czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie

nie było możliwe.

§ 3. Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ

egzekucyjny zaniecha dalszych czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub

prawa majątkowego, których wyłączenia żądano; jednakże dokonane czynności

egzekucyjne pozostają w mocy.

§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń

do rzeczy lub praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.

Art. 39. Jeżeli w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzecz lub

prawo majątkowe, których wyłączenia spod egzekucji żądano, zostały również

objęte środkiem egzekucyjnym wskazanym przez wierzyciela, organ egzekucyjny

doręcza mu postanowienie o wyłączeniu. Na to postanowienie przysługuje

wierzycielowi zażalenie. Do czasu rozstrzygnięcia zażalenia dokonane czynności

egzekucyjne pozostają w mocy.

2017-06-23

©Telksinoe s. 51/165

Art. 40. § 1. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy

wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie

osobie, o której mowa w art. 38 § 1.

§ 2. Na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub

prawa majątkowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie,

której żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje

natomiast prawo żądania zwolnienia ich od zabezpieczenia lub egzekucji

administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta

odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego.

Art. 41. § 1. Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie

wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po

tym rozstrzygnięciu oraz w okresie od dnia skierowania do organu egzekucyjnego

pozwu, o którym mowa w art. 40 § 2, do dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu

w sprawie wyłączenia spod egzekucji objęte żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą

być sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.

§ 2. Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może

ona być sprzedana w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach

o egzekucji należności pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia,

a osiągniętą ze sprzedaży kwotę składa się do depozytu organu egzekucyjnego.

W przypadku nieuwzględnienia żądania wyłączenia egzekucję prowadzi się do

kwoty złożonej do depozytu.

Art. 42. W postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej osoba,

która żąda wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego, może wpłacić do depozytu

organu egzekucyjnego kwotę, na jaką zostały one oszacowane, albo kwotę równą

należności pieniężnej łącznie z kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny

uchyli wówczas czynności egzekucyjne odnośnie do rzeczy lub prawa, których

żądanie wyłączenia dotyczy, co nie wpływa na dalszy tok postępowania

o wyłączenie. W razie uwzględnienia żądania wyłączenia, kwota złożona do

depozytu podlega zwrotowi. Jeżeli żądanie wyłączenia nie zostanie uwzględnione,

egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.

Art. 43. Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej

zostało zgłoszone, zgodnie z art. 38 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy

2017-06-23

©Telksinoe s. 52/165

lub prawa majątkowego z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby

na podstawie umowy zastawu lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku

umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało uwzględnione, wierzytelność

zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania podlega zaspokojeniu

z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa

zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.

Art. 44. Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego

nie może być zgłoszone, jeżeli z rzeczy lub prawa przeprowadzona została

egzekucja przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego.

Art. 45. § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od

czynności egzekucyjnych, jeśli zobowiązany okazał dowody stwierdzające

wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie

terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych,

albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Organ egzekucyjny

zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych.

§ 2. Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od egzekucji ze

składnika majątkowego zobowiązanego, jeżeli okazał on dowody stwierdzające

częściowe wykonanie obowiązku lub umorzenie należności pieniężnej, a wartość

zajętego składnika majątkowego znacznie przekracza kwotę ostatecznie

dochodzonej należności i zobowiązany posiada inne składniki majątkowe,

z których egzekucja może być prowadzona.

§ 3. Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności

egzekucyjnych i na jego żądanie wydaje postanowienie w sprawie odstąpienia od

czynności egzekucyjnych. Na postanowienie to przysługuje zażalenie

wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 46. § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać,

w pilnych przypadkach także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na

opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli

istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia

żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego organu

2017-06-23

©Telksinoe s. 53/165

wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie ma

organu wojskowego.

§ 2. Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi

pomocy.

§ 3. Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi

przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest

pomoc organów, sposób postępowania, tryb występowania o udzielenie pomocy,

sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania wykonywanych czynności

i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia:

1) Minister Obrony Narodowej – w przypadku udzielania pomocy przez

Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku udzielania pomocy

przez Policję lub Straż Graniczną;

3) Prezes Rady Ministrów – w przypadku udzielania pomocy przez Agencję

Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.

Art. 47. § 1. Jeżeli cel egzekucji prowadzonej w sprawie należności

pieniężnej lub wydania rzeczy tego wymaga, organ egzekucyjny zarządzi otwarcie

środków transportu zobowiązanego, lokali i innych pomieszczeń zajmowanych

przez zobowiązanego oraz schowków w tych środkach, lokalach

i pomieszczeniach.

§ 2. Przeszukania rzeczy, środków transportu, lokali i innych pomieszczeń

oraz schowków dokonuje komisja powołana przez organ egzekucyjny.

Z dokonanych czynności spisuje się protokół. Zakończeniem czynności jest

zabezpieczenie przeszukiwanego środka transportu, pomieszczenia lub lokalu.

Protokół z dokonanych czynności przekazuje się niezwłocznie zobowiązanemu.

§ 3. Zarządzenie, o którym mowa w § 1, doręcza się zobowiązanemu.

Art. 48. § 1. Egzekutor może przeszukać odzież na osobie zobowiązanego

oraz teczki, walizy i tym podobne przedmioty, które zobowiązany ma przy sobie,

jeżeli egzekucja dotyczy należności pieniężnej lub wydania rzeczy.

§ 2. Przeszukanie odzieży na osobie zobowiązanego oraz jego teczek, waliz

i tym podobnych przedmiotów poza mieszkaniem, przedsiębiorstwem, zakładem

lub gospodarstwem zobowiązanego może nastąpić tylko na podstawie pisemnego

2017-06-23

©Telksinoe s. 54/165

polecenia organu egzekucyjnego. Egzekutor obowiązany jest okazać polecenie

organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem do czynności

egzekucyjnych.

§ 3. Jeżeli w czasie dokonywania czynności egzekucyjnych, o których mowa

w § 1 i 2, egzekutor zauważy, że zobowiązany oddał poszukiwane przedmioty

swemu domownikowi lub innej osobie do ukrycia, egzekutor może przeszukać

odzież tej osoby oraz jej teczki, walizy i tym podobne przedmioty, jakie ona ma

przy sobie.

§ 4. Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej

płci co osoba przeszukiwana.

§ 5. Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo

funkcjonariuszu Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży

Granicznej przeprowadza w obecności egzekutora odpowiednio żołnierz

Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo osoba

wyznaczona przez przełożonego funkcjonariusza.

Art. 49. § 1. Podczas przeszukania ma prawo być obecny zobowiązany.

§ 2. Jeżeli zobowiązany lub inna obecna przy przeszukaniu osoba zachowuje

się niewłaściwie lub przeszkadza w dokonywaniu czynności egzekucyjnych,

egzekutor może upomnieć, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić z miejsca

dokonywania czynności egzekucyjnych tę osobę.

Art. 49a. Przeszukanie rzeczy dokonywane jest zgodnie z celem tej

czynności, z zachowaniem umiaru i poszanowania godności osób, których ta

czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych szkód i dolegliwości.

Art. 49b. § 1. Jeżeli podczas przeszukania egzekutor natrafi na dokument

opatrzony klauzulą tajności, egzekutor odstępuje od jego egzekucji.

§ 2. Rzeczy, których posiadanie jest zabronione, przekazuje się właściwemu

urzędowi lub instytucji.

Art. 50. § 1. W lokalach i innych pomieszczeniach organów państwowych

oraz na terenach kolejowych i lotnisk można dokonywać czynności egzekucyjnych

tylko po uprzednim zawiadomieniu tych organów państwowych lub zarządców

2017-06-23

©Telksinoe s. 55/165

(komendantów) tych obiektów. Przepis ten nie dotyczy przypadków, gdy z mocy

szczególnych przepisów organy egzekucyjne właściwe są do działania na terenach

kolejowych oraz lotnisk.

§ 2. W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję,

Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę

Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro

Antykorupcyjne lub Straż Graniczną oraz na okrętach wojennych można

dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu

odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście

wyznaczonego organu wojskowego lub organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży

Granicznej.

§ 3. Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych,

uwzględniając w szczególności przypadki i miejsca, w których wymagana jest

asysta organów, sposób postępowania przy wykonywaniu asysty, tryb

powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób

dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi,

w drodze rozporządzenia:

1) Minister Obrony Narodowej – w przypadku wykonywania asysty przez

Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego,

Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku wykonywania

asysty przez Policję lub Straż Graniczną;

3) Prezes Rady Ministrów – w przypadku wykonywania asysty przez Agencję

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro

Antykorupcyjne.

§ 4. Przeszukania rzeczy osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy

zawodowej dokonuje się w obecności przedstawiciela organizacji zawodowej, do

której osoba ta przynależy.

Art. 51. § 1. Na wniosek zobowiązanego, a także gdy egzekutor uzna to za

konieczne, może być przywołany świadek do obecności przy czynnościach

egzekucyjnych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 56/165

§ 2. Egzekutor przywołuje co najmniej dwóch świadków, jeżeli zobowiązany

nie może być obecny przy czynnościach egzekucyjnych na skutek wydalenia

z miejsca dokonywania czynności egzekucyjnych lub z innych przyczyn, chyba że

zachodzi obawa, iż wskutek upływu czasu potrzebnego na przywołanie świadków

egzekucja będzie udaremniona.

§ 3. Świadkami mogą być także pełnoletni członkowie rodziny i domownicy

zobowiązanego.

§ 4. Świadkowie nie otrzymują wynagrodzenia.

Art. 52. § 1. Jeśli cel egzekucji tego wymaga, organ egzekucyjny zezwoli

pisemnie egzekutorowi na dokonanie czynności egzekucyjnej w dni wolne od pracy

lub w porze nocnej pomiędzy godziną 21 a godziną 7. Egzekutor jest obowiązany

okazać zezwolenie organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem

do czynności egzekucyjnych.

§ 2. Czynności egzekucyjne mogą być dokonywane w porze nocnej tylko

w obecności świadka.

Art. 53. § 1. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, egzekutor sporządza

protokół z czynności egzekucyjnych, który zawiera:

1) oznaczenie miejsca, czasu i rodzaju czynności;

2) imiona i nazwiska osób uczestniczących w czynności;

3) sprawozdanie z przebiegu czynności;

4) zgłoszone przez obecnych wnioski i oświadczenia;

5) podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów;

6) podpis egzekutora.

§ 2. Odpis protokołu, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie

zobowiązanemu.

Art. 54. § 1. Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne

organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania

egzekucyjnego.

§ 2. Na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje

również wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także

podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku

2017-06-23

©Telksinoe s. 57/165

niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu

obowiązku.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w

terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej,

o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

§ 5. W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ

egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

§ 5a. W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ

egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa

stwierdzone wady czynności.

§ 6. Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania

egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze

postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie

postępowania egzekucyjnego.

Art. 55. (uchylony)

Art. 55a. 1. Jeżeli egzekucja prowadzona wobec podmiotu wpisanego

w Krajowym Rejestrze Sądowym dotyczy należności podatkowych i celnych, do

poboru których jest zobowiązany naczelnik urzędu skarbowego albo innych

należności pieniężnych, do poboru których właściwy jest Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, a nie zostały one uregulowane w terminie 60 dni od daty wszczęcia

egzekucji, organ egzekucyjny składa wniosek o wpisanie do Krajowego Rejestru

Sądowego daty wszczęcia egzekucji tych należności, wysokości pozostałych do

wyegzekwowania kwot oraz daty i sposobu zakończenia egzekucji.

2. Zgłaszanie okoliczności podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru

Sądowego może odbywać się z użyciem środków komunikacji elektronicznej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem

Sprawiedliwości i ministrem właściwym do spraw cyfryzacji może określić,

w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania odpisów dokumentów oraz sposób

zgłaszania okoliczności, o których mowa w ust. 2, mając na względzie potrzebę

2017-06-23

©Telksinoe s. 58/165

zapewnienia bezpiecznego, sprawnego i skutecznego przekazywania tych

informacji.

Art. 55b. W wypadku postępowania egzekucyjnego dotyczącego nawiązki na

rzecz Skarbu Państwa lub przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna,

naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany w przypadku częściowego lub

całkowitego wykonania zobowiązania lub jego wygaśnięcia niezwłocznie, nie

później jednak niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia tych informacji, przekazać

je wierzycielowi. Wierzyciel występuje do biur informacji gospodarczej,

działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu

informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1015 i 1188 oraz z 2015 r. poz. 396), z żądaniem aktualizacji informacji

gospodarczych, przekazując do biura aktualne dane.

Rozdział 4

Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego

Art. 56. § 1. Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub

w części:

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku

albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany

z osobą zmarłego;

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku

jego przedstawiciela ustawowego;

4) na żądanie wierzyciela;

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

§ 2. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku

o charakterze niepieniężnym, z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić

tylko w przypadkach, gdy nie zagraża to interesowi społecznemu.

§ 3. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia

postępowania egzekucyjnego.

§ 4. Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania

lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 59/165

Art. 57. § 1. Organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie

egzekucyjne po ustaniu przyczyny zawieszenia, zawiadamiając o tym

zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności

egzekucyjnych.

§ 1a. W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku

z rozłożeniem na raty spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje

zawieszone postępowanie w zakresie wskazanym przez wierzyciela.

§ 2. W razie zawieszenia postępowania z przyczyny określonej w art. 56 § 1

pkt 2 – organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie, gdy organ ten

zostanie zawiadomiony przez wierzyciela o ustaleniu według przepisów prawa

cywilnego spadkobierców zmarłego zobowiązanego, na których przeszedł

egzekwowany obowiązek, lub osób, na których rzecz zostały uczynione zapisy

windykacyjne. Wierzyciel może również, nie czekając na sądowe stwierdzenie

nabycia spadku lub przedmiotu zapisu windykacyjnego albo sporządzenie aktu

poświadczenia dziedziczenia, wskazać osobę, którą uważa za spadkobiercę

zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został uczyniony zapis

windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek. Jednakże organ

egzekucyjny obowiązany jest zastosować się do postanowienia sądu o stwierdzeniu

nabycia spadku, postanowienia częściowego stwierdzającego nabycie przedmiotu

zapisu windykacyjnego lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia,

jeżeli postanowienie to lub wypis zarejestrowanego aktu poświadczenia

dziedziczenia zostaną mu złożone przed zakończeniem postępowania

egzekucyjnego.

§ 3. Jeżeli szczególne przepisy przewidują wydanie przez wierzyciela decyzji

o odpowiedzialności za zmarłego zobowiązanego innej osoby, jako spadkobiercy

lub zapisobiercy, organ egzekucyjny może podjąć postępowanie egzekucyjne,

zawieszone z przyczyny określonej w art. 56 § 1 pkt 2, po wydaniu takiej decyzji.

Art. 58. § 1. W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego

pozostają w mocy dokonane czynności egzekucyjne, z tym że w okresie

zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 mogą być dokonywane,

za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego

po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności

poniesienia danych wydatków.

2017-06-23

©Telksinoe s. 60/165

§ 2. Organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności

egzekucyjne, jeżeli to jest uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes

wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie, a osoby trzecie na skutek tych czynności

nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności nie powoduje umorzenia

należnych za nie kosztów egzekucyjnych.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności

egzekucyjnych przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 59. § 1. Postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego

powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią

obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia

sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może

być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany

z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są

niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż

obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie

zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

§ 2. Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku

stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej

nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

§ 2a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8

i 9, postępowanie egzekucyjne umarza się w przypadkach określonych w § 1 pkt 4,

6, 7, 9 i 10 oraz w § 2.

2017-06-23

©Telksinoe s. 61/165

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, organ egzekucyjny wydaje

postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że

umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje na podstawie art. 34 § 4.

§ 4. Postanowienie, o którym mowa w § 3, wydaje się na żądanie

zobowiązanego lub wierzyciela albo z urzędu.

§ 5. Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego

przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu

jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 60. § 1. Umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której

mowa w art. 59 § 1 pkt 1–8 i 10, powoduje uchylenie dokonanych czynności

egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Pozostają jednak

w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności.

§ 2. Organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby postanowienie dotyczące

uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych wskutek umorzenia postępowania

egzekucyjnego.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia

dokonanych czynności egzekucyjnych lub odmowy uchylenia tych czynności służy

zażalenie.

Art. 61. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny

określonej w art. 59 § 2 wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas,

gdy zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego

przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

Rozdział 5

Zbieg egzekucji

Art. 62. § 1. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej

samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa

majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny albo organ

egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia

tego pierwszeństwa – organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej

kwocie.

§ 2. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na

podstawie jednolitego tytułu wykonawczego państwa członkowskiego Unii

2017-06-23

©Telksinoe s. 62/165

Europejskiej albo zagranicznego tytułu wykonawczego określonych w ustawie o

wzajemnej pomocy i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy albo prawa

majątkowego – egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie

administracyjny organ egzekucyjny.

Art. 62a. Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje

czynności egzekucyjnych.

Art. 62b. § 1. Jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy

do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny:

1) sporządza i przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu odpisy tytułu

wykonawczego z oznaczeniem celu, któremu ma służyć, dokumentu zajęcia

oraz innych dokumentów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia

egzekucji;

2) zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę;

3) przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu kwoty uzyskane wskutek

zajęcia rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji

administracyjnej i sądowej, w przypadku gdy kwoty te nie zostały wypłacone

wierzycielowi przed przekazaniem sądowemu organowi egzekucyjnemu

odpisów, o których mowa w pkt 1;

4) zawiadamia zobowiązanego lub dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu

egzekucji sądowemu organowi egzekucyjnemu i umorzeniu opłaty za

czynność egzekucyjną, dokonaną w egzekucji, w której wystąpił zbieg.

§ 2. Organ egzekucyjny opatruje odpis tytułu wykonawczego adnotacją o

wysokości należnych kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu

egzekucyjnym, w którym powstał zbieg, oraz zakresie, w jakim należność została

zaspokojona.

Art. 62c. Organ egzekucyjny, zawiadamia wierzyciela, zobowiązanego i

dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu egzekucji sądowemu organowi

egzekucyjnemu.

Art. 62d. § 1. Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie

egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi

je w trybie egzekucji administracyjnej.

2017-06-23

©Telksinoe s. 63/165

§ 2. Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do

rzeczy albo prawa majątkowego zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej

wierzytelności o wysokości opłaty obliczonej zgodnie z art. 64 § 1a.

§ 3. Na żądanie sądowego organu egzekucyjnego organ egzekucyjny, który

przejął prowadzenie łącznie egzekucji, informuje o jej przebiegu.

Art. 62e. W przypadku kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej i

sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję sądową przejmuje

organ egzekucyjny, który prowadzi łącznie egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu

egzekucji. Przepisy art. 62a–62d i art. 62f stosuje się odpowiednio.

Art. 62f. § 1. Organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucje kończy, w

formie postanowienia, egzekucję sądową z rzeczy albo prawa majątkowego,

przejętą od sądowego organu egzekucyjnego, jeżeli jej dalsze prowadzenie jest

niemożliwe, niecelowe lub jeżeli jest oczywiste, że nie uzyska się kwoty wyższej

od kosztów tej egzekucji. W postanowieniu organ egzekucyjny uchyla również

czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji. Postanowienie doręcza się

wierzycielowi, zobowiązanemu, dłużnikowi zajętej wierzytelności oraz sądowemu

organowi egzekucyjnemu, od którego przejęto egzekucję.

§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, zażalenie przysługuje

wierzycielowi niebędącemu organem egzekucyjnym oraz zobowiązanemu.

Art. 63. § 1. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej

rzeczy albo prawa majątkowego, prowadzonych przez organy egzekucyjne,

przepisy art. 62–62c, art. 62d § 1 i 3, art. 62e oraz art. 62f stosuje się odpowiednio.

§ 2. Spór o właściwość między organami egzekucyjnymi rozstrzyga, na

wniosek organu egzekucyjnego pozostającego w sporze, dyrektor izby

administracji skarbowej właściwy ze względu na siedzibę organu egzekucyjnego,

który pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego

pierwszeństwa – dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu na

siedzibę organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia na poczet należności

w wyższej kwocie.

Art. 63a. § 1. Doręczenia pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy

organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym dokonuje się z użyciem środków

komunikacji elektronicznej. Jeżeli doręczenie za pomocą środków komunikacji

2017-06-23

©Telksinoe s. 64/165

elektronicznej jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do

przywrócenia ich funkcjonowania doręczenia dokonuje się w postaci papierowej.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania doręczeń z

użyciem środków komunikacji elektronicznej odpisów dokumentów w przypadku

wystąpienia zbiegu egzekucji, mając na względzie bezpieczeństwo posługiwania

się dokumentami w postaci elektronicznej oraz sprawność i skuteczność egzekucji.

Rozdział 6

Koszty egzekucyjne

Art. 64. § 1. Organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, w egzekucji należności

pieniężnych pobiera za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej

wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d:

1) za pobranie pieniędzy na miejscu u zobowiązanego – 5% kwoty pobranej

należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr;

2) za zajęcie świadczeń z ubezpieczenia społecznego – 4% kwoty egzekwowanej

należności, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr;

3) za zajęcie wynagrodzenia za pracę – 4% egzekwowanej należności, nie mniej

jednak niż 2 zł 50 gr;

4)11) za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub

innych praw majątkowych – 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej

jednak niż 4 zł 20 gr;

5) za zajęcie ruchomości – 6% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej

jednak niż 6 zł 80 gr;

6) za zajęcie nieruchomości – 8% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej

jednak niż 34 200 zł;

7) za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego – 5% kwoty wartości

szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

11)

Uznany wyrokiem TK z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14 (Dz. U. poz. 1244), który

wszedł w życie z dniem 16 sierpnia 2016 r., za niezgodny z Konstytucją RP w zakresie, w jakim

nie określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne.

2017-06-23

©Telksinoe s. 65/165

8) za odebranie pomieszczeń w zajętej nieruchomości – w wysokości i na

zasadach określonych w art. 64a § 1 pkt 6;

9) za ogłoszenie sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji lub przetargu

ofert lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – 6 zł 80 gr;

10) za ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości – 10 zł;

11) za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – 5% kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

12) za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia

egzekucji z zajętych ruchomości lub praw majątkowych przez ich usunięcie,

zbycie lub uszkodzenie – 10% wartości szacunkowej tych ruchomości, nie

mniej jednak niż 13 zł 50 gr;

13) za wezwanie pomocy Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej lub wojskowych

organów porządkowych – 13 zł 50 gr;

14) za spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym

zobowiązanego – 10% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż

3 zł.

§ 1a. W przypadku przejęcia prowadzenia egzekucji sądowej, w wyniku

zbiegu egzekucji do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny

pobiera opłatę za prowadzenie egzekucji w wysokości, o której mowa w § 1 pkt 2–

6. W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się należności pieniężne wskazane

przez sądowy organ egzekucyjny w odpisie tytułu wykonawczego, w tym odsetki

z tytułu niezapłacenia należności w terminie.

§ 2. Organ egzekucyjny pobiera opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nie

później niż po upływie 14 dni od dnia dokonania pierwszego zajęcia

nieruchomości, rzeczy lub prawa majątkowego nadał w placówce pocztowej

w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U.

poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830) za pokwitowaniem lub doręczył

zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego lub zawiadomienie o zajęciu

wierzytelności lub innego prawa majątkowego.

2017-06-23

©Telksinoe s. 66/165

§ 3. Opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 1 pkt 1–6, oblicza

się oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania

czynności egzekucyjnych.

§ 4. Opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 2–6, pobiera się tylko raz

w toku postępowania egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były

następnie ponawiane.

§ 5. Jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano

czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 pkt 2–6, za dokonanie kolejnej

czynności egzekucyjnej pobiera się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za

wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr.

§ 6. Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu

wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem

środków egzekucyjnych. Opłata wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności

pieniężnych objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1 zł 40

gr. W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu

niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia postępowania

egzekucyjnego.

§ 7. Jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określona stosunkowo do

egzekwowanej lub pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty

uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie

przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu

stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej.

§ 8.12) Zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności

egzekucyjnych nie zwalnia od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz

opłat za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych.

§ 9. Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1 i 6, powstaje:

1) za pobranie pieniędzy – z chwilą pobrania;

12)

Uznany wyrokiem powołanym w odnośniku 8 za niezgodny z Konstytucją RP w zakresie, w

jakim nie przewiduje możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w § 1 pkt 4 i opłaty

manipulacyjnej w razie umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę egzekwowanej

należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 67/165

2) za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u

dłużnika zajętej wierzytelności – z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej

wierzytelności zawiadomienia o zajęciu;

3) za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w inny

sposób niż określony w pkt 2 – z chwilą zawiadomienia zobowiązanego

o zajęciu;

4) za zajęcie ruchomości – z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez poborcę

skarbowego;

5) za zajęcie nieruchomości – z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania,

o którym mowa w art. 110c § 2;

6) za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego lub odebranie

pomieszczeń w zajętej nieruchomości – z chwilą podpisania przez poborcę

skarbowego protokołu ich odebrania;

7) za ogłoszenie o licytacji ruchomości lub za czynności przygotowawcze do

sprzedaży egzekucyjnej zajętych ruchomości w inny sposób lub ogłoszenie

sprzedaży zajętej nieruchomości – z chwilą doręczenia zobowiązanemu

odpisu obwieszczenia o licytacji lub zawiadomienia o dokonaniu czynności

przygotowawczych do sprzedaży w inny sposób;

8) za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu sprzedaży;

9) za spisanie protokołu o udaremnieniu egzekucji – z chwilą podpisania przez

poborcę skarbowego tego protokołu;

10) za wezwanie pomocy organów, o których mowa w § 1 pkt 13 – z chwilą

przybycia funkcjonariusza na miejsce wykonywania czynności egzekucyjnej;

11) za spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego – z chwilą

podpisania protokołu przez poborcę skarbowego lub innego upoważnionego

pracownika oraz przez zobowiązanego lub świadka przywołanego do tej

czynności.

§ 10. Obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą

doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Jeżeli pierwszą

czynnością egzekucyjną jest zajęcie wierzytelności pieniężnej lub innego prawa

majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności, obowiązek uiszczenia opłaty

2017-06-23

©Telksinoe s. 68/165

manipulacyjnej powstaje równocześnie z obowiązkiem uiszczenia opłaty za

zajęcie.

Art. 64a. § 1. Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze

niepieniężnym pobiera opłaty za dokonane czynności egzekucyjne w następującej

wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d:

1) za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia – 10%

kwoty nałożonej grzywny, nie więcej jednak niż 68 zł; w przypadku

wielokrotnego nakładania grzywien opłatę pobiera się osobno od każdego

postanowienia;

2) za wydanie postanowienia o:

a) zastosowaniu wykonania zastępczego,

b) wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy ruchomej albo dokumentu,

c) wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wydania

nieruchomości albo opróżnienia lokalu,

d) wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego

w tytule wykonawczym, z zagrożeniem zastosowania przymusu

bezpośredniego

– 6 zł 80 gr;

3) za odebranie rzeczy ruchomej – 6 zł 80 gr;

4) za odebranie dokumentu – 4 zł 20 gr;

5) za odebranie nieruchomości – 68 zł;

6) za opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń – 6 zł 80 gr od każdej izby; za

opróżnienie pomieszczeń mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od

pomieszczeń pomocniczych, jak przedpokoje, korytarze, werandy, łazienki,

spiżarnie, a za opróżnienie pomieszczeń gospodarczych, w szczególności

garaży i stajni, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie jak za izbę;

7) za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej, za spisanie protokołu

o udaremnieniu przeprowadzenia egzekucji oraz za wezwanie pomocy

organów, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 13, pobiera się odpowiednio

opłaty określone w art. 64 § 1 pkt 7, 9 i 11–13.

§ 2. Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1, powstaje:

1) za wydanie postanowień wymienionych w pkt 1 i 2 – z chwilą doręczenia

zobowiązanemu postanowienia;

2017-06-23

©Telksinoe s. 69/165

2) za czynności wymienione w pkt 3–6 – z chwilą podpisania przez egzekutora

protokołu czynności egzekucyjnych;

3) za czynności wymienione w pkt 7 – z chwilą doręczenia zobowiązanemu

odpisu obwieszczenia o licytacji, z chwilą podpisania protokołu

przeprowadzenia licytacji, z chwilą przybycia funkcjonariusza organów,

o których mowa w art. 64 § 1 pkt 13, na miejsce wykonywania czynności

egzekucyjnych lub z chwilą podpisania protokołu o udaremnieniu

przeprowadzenia egzekucji.

Art. 64b. § 1. Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione

przez organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem egzekucji, a w szczególności

na opłacenie:

1) przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;

2) przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru

zwierząt oraz ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych

budynków, lokali i pomieszczeń;

3) przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;

4) należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;

5) ogłoszenia w prasie;

6) sporządzenia dokumentów;

7) prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;

8) prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika

zajętej wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu

egzekucyjnego;

9) kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;

10) wykonania zastępczego;

11) zastosowania przymusu bezpośredniego.

§ 2. Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania

wyegzekwowanych kwot w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na

podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu

wykonawczego.

2017-06-23

©Telksinoe s. 70/165

Art. 64c. § 1. Opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz

z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne.

Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2–4, obciążają zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające

przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego, które nie mogły być znane

organowi egzekucyjnemu w chwili skierowania tego tytułu do egzekucji,

wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym obowiązany jest uiścić,

tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez organ egzekucyjny, kwotę

wynoszącą 3 zł 40 gr.

§ 2a. Przepisu § 2 nie stosuje się do państwa członkowskiego lub państwa

trzeciego.

§ 2b. Przepisu § 2 nie stosuje się do Państwowej Inspekcji Pracy.

§ 3. Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów

egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne

z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami

ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne

z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża

nimi wierzyciela.

§ 3a. (uchylony)

§ 3b. (uchylony)

§ 4. Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one

ściągnięte od zobowiązanego.

§ 4a. (uchylony)

§ 4b. Nieściągnięte od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu

wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego

obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ

egzekucyjny lub rekwizycyjny pokrywa bezpośrednio z budżetu państwa.

§ 4c. (uchylony)

§ 4d. Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi oraz kwotą, o której mowa

w § 2, wierzyciela będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw

instytucji finansowych albo ministrem właściwym do spraw budżetu, jeżeli

2017-06-23

©Telksinoe s. 71/165

organem egzekucyjnym prowadzącym postępowanie był naczelnik urzędu

skarbowego. Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny są

pokrywane z budżetu państwa.

§ 4e. Koszty egzekucyjne zabezpieczone zastawem skarbowym lub hipoteką

przymusową mogą być pokryte również przez aktualnego właściciela przedmiotu

zastawu skarbowego lub hipoteki przymusowej niebędącego zobowiązanym.

§ 5. Egzekucja kosztów egzekucyjnych następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przy egzekucji kosztów

egzekucyjnych nie pobiera się opłat za czynności egzekucyjne.

§ 6. Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej są

dochodzone na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność,

chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

§ 6a. Organ egzekucyjny zawiadamia:

1) zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w

terminie 6 miesięcy od dnia:

a) wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku

wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości – od dnia, w

którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się

ostateczne,

b) w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało

się ostateczne;

2) wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia

doręczenia wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego

postępowanie egzekucyjne, jeżeli koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.

§ 7. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów

egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14

dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o

którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

§ 7a. W przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej

pomocy organ egzekucyjny może wystąpić do państwa członkowskiego lub

państwa trzeciego o przekazanie na rachunek tego organu wydatków

egzekucyjnych poniesionych w związku z realizacją wniosku o odzyskanie

należności pieniężnych wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych należności

2017-06-23

©Telksinoe s. 72/165

pieniężnych, przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie

egzekucji administracyjnej należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu

spowodowało państwo członkowskie lub państwo trzecie.

§ 7b. W przypadku, o którym mowa w § 7a, nie wydaje się postanowienia

o wysokości wydatków egzekucyjnych obciążających wierzyciela.

§ 8. (uchylony)

§ 9. Środki pieniężne pochodzące z wyegzekwowanych kosztów

egzekucyjnych, w tym powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym

na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu

wykonawczego, przypadają na rzecz tego organu, który je uzyskał.

§ 10. Jeżeli koszty egzekucyjne zostały pokryte przez wierzyciela, środki

pieniężne uzyskane z tego tytułu przypadają na rzecz organu, który dokonał

czynności egzekucyjnych powodujących powstanie tych kosztów, z zastrzeżeniem

§ 11.

§ 11. Jeżeli czynności egzekucyjne powodujące powstanie kosztów, o których

mowa w art. 64 § 1 pkt 2–6 i § 6, zostały dokonane przez więcej niż jeden organ

egzekucyjny lub rekwizycyjny, uzyskane z tego tytułu środki pieniężne rozdziela

się między te organy w proporcji odpowiadającej stosunkowi wyegzekwowanych

przez nie kwot do kwot wyegzekwowanych w całym postępowaniu egzekucyjnym.

Przepis art. 64 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 11a. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy

albo prawa majątkowego koszty egzekucyjne przypadają na rzecz tych organów

egzekucyjnych, które dokonały poszczególnych czynności powodujących

powstanie tych kosztów.

§ 12. Rozliczenia, o którym mowa w § 11, dokonuje organ egzekucyjny

kończący postępowanie egzekucyjne, nie później niż w terminie 30 dni od dnia

zakończenia postępowania egzekucyjnego. Rozliczenie może być dokonane za

zgodą wierzyciela przez potrącenie wzajemnych należności. Na postanowienie

w sprawie rozliczenia kosztów przysługuje zażalenie organom, których dotyczy to

rozliczenie.

Art. 64d. § 1. Kwoty opłat za czynności egzekucyjne ulegają podwyższaniu

w stopniu odpowiadającym wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych

wynikającemu ze wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem

2017-06-23

©Telksinoe s. 73/165

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w formie komunikatu

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

z uwzględnieniem zaokrąglenia, o którym mowa w art. 27a.

§ 2. Podwyższanie kwot opłat za czynności egzekucyjne następuje z ostatnim

dniem kwartału następującego po kwartale, w którym wzrost cen towarów i usług

konsumpcyjnych, liczony od dnia 1 stycznia 2002 r. przekroczył 20% lub

wielokrotność tej wielkości.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze

obwieszczenia, podwyższone kwoty opłat za czynności egzekucyjne w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się również do innych należności lub wartości

określonych w ustawie kwotowo.

Art. 64e. § 1. Organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części

przypadające na jego rzecz koszty egzekucyjne.

§ 2. Koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli:

1) stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub

gdy zobowiązany wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów

egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej;

2) za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny;

3) ściągnięcie tylko kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne

wydatki egzekucyjne.

§ 3. Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnych mogą

być umorzone w przypadkach określonych w § 2 pkt 1, jeżeli obciążenie

wierzyciela obowiązkiem uiszczenia tych kosztów byłoby gospodarczo

nieuzasadnione.

§ 4. W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych umarza

się przede wszystkim opłaty za czynności egzekucyjne.

§ 4a. Organ egzekucyjny z urzędu umarza koszty z tytułu opłat, o których

mowa w art. 64 § 1 i 6, jeżeli opłaty te nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego

i powstały w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego

tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu

wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1

2017-06-23

©Telksinoe s. 74/165

pkt 8 lit. g. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów

egzekucyjnych.

§ 4b. Przepis § 4a stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych

poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie:

1) jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego,

chyba że organ egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego w przypadkach określonych w art. 29a

lub w przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej

pomocy;

2) tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa

w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 4c. Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu

opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 2–6, naliczonej w egzekucji, w której doszło

do zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, w przypadku przejęcia

prowadzenia łącznie egzekucji przez sądowy organ egzekucyjny. Nie wydaje się

postanowienia w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych.

§ 4d. Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu

opłaty, o której mowa w art. 64 § 1a, jeżeli opłata nie może być ściągnięta od

zobowiązanego. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów

egzekucyjnych.

§ 5. Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych służy

zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem

egzekucyjnym.

Art. 64f. Organ egzekucyjny, ze względu na ważny interes zobowiązanego,

może rozłożyć na raty zapłatę przypadających na jego rzecz kosztów

egzekucyjnych. Na postanowienie w sprawie rozłożenia na raty spłaty kosztów

egzekucyjnych przysługuje zażalenie.

Art. 65. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych,

w szczególności sposób ustalania i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych

w związku z egzekucją u dwu lub więcej zobowiązanych oraz przypadki, w których

wydatki ustala się w formie zryczałtowanej. Określając sposób ustalania

2017-06-23

©Telksinoe s. 75/165

i dokumentowania wydatków egzekucyjnych minister uwzględnia rodzaj

wydatków oraz ich udział w prowadzonych egzekucjach.

Art. 66. § 1. Wierzyciel ponosi wydatki związane z przekazaniem mu

egzekwowanej należności lub przedmiotu.

§ 2. Wydatki, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny pokrywa

z wyegzekwowanych kwot.

§ 3. Wierzyciel, na rzecz którego organ egzekucyjny dokonał czynności

egzekucyjnych, jest obowiązany, z zastrzeżeniem § 4, do uiszczenia opłaty

komorniczej.

§ 4. Nie pobiera się opłaty komorniczej od:

1) kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo

umorzenia postępowania egzekucyjnego;

2) należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich

wierzycielem;

3) należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego

przez naczelnika urzędu skarbowego, ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, ministra właściwego do spraw instytucji finansowych albo

ministra właściwego do spraw budżetu;

4) należności dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego,

zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego

obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 5. Opłata komornicza przypada na rzecz tego organu, który dokonał

ściągnięcia należności pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku

których należność została zapłacona.

§ 6. Do opłaty komorniczej stosuje się odpowiednio przepisy § 2 oraz art. 64c

§ 11 i 12.

§ 7. Jeżeli wierzyciel uchyla się od uiszczenia opłaty komorniczej, opłata ta,

w części, w jakiej nie została potrącona przez organ egzekucyjny, podlega

przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej, po uprzednim

doręczeniu upomnienia z zagrożeniem egzekucją, a następnie wystawieniu tytułu

wykonawczego.

§ 8. Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone

w trybie egzekucyjnym stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem § 4, są

2017-06-23

©Telksinoe s. 76/165

upoważnione do przeznaczania odpowiedniej części uzyskanych z egzekucji

wpływów na pokrycie opłaty komorniczej i wydatków, o których mowa w § 1.

Rozdział 7

(uchylony)

DZIAŁ II

Egzekucja należności pieniężnych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 67. § 1. Z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków

egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie

o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności

albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru

ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu, sporządzone według wzoru

określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych. Określając wzór, minister uwzględni uwarunkowania

wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tym

zawiadomieniu lub protokołach.

§ 1a. Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka

egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim

przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1.

§ 2. Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika

zajętej wierzytelności zawiera:

1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego;

2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;

3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;

4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia;

5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona,

termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia

należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia

zawiadomienia;

2017-06-23

©Telksinoe s. 77/165

6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych;

7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub

powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;

8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach

zajęcia;

9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska

i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu

egzekucyjnego.

§ 2a. Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się

dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej:

1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia,

nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci

organu egzekucyjnego;

[2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer Powszechnego Elektronicznego

Sytemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej

(NIP) zobowiązanego, o ile są znane organowi egzekucyjnemu;] Nowe brzmienie

pkt 2 w § 2a w

<2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer PESEL lub NIP zobowiązanego, art. 67 wejdzie w

życie z dn.

o ile są znane organowi egzekucyjnemu;> 1.01.2018 r. 9Dz.

U. z 2017 r. poz.

3) zawiadomienie o zajęciu opatruje się kwalifikowanym podpisem 33).

elektronicznym.

§ 2b. W przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza

wydruk zawiadomienia o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku

zawiadomienia o zajęciu uznaje się za doręczenie odpisu tego zawiadomienia.

§ 2c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i dokonywania doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach

stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając na

względzie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej

oraz sprawność i skuteczność egzekucji.

§ 3. Do protokołu zajęcia prawa majątkowego stosuje się odpowiednio § 4.

2017-06-23

©Telksinoe s. 78/165

§ 4. Protokół zajęcia i odbioru ruchomości zawiera treść określoną w § 2

pkt 1, 4–6 i 9 oraz w art. 53 § 1 pkt 5, a ponadto:

1) wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju

jednostki miary i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie

nie zostało zastrzeżone dla biegłego skarbowego;

2) adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po

zajęciu, a także które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem

zobowiązanego lub osoby zastępującej zobowiązanego, a które odbiera;

3) pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości i przysługującym

mu prawie zaskarżenia w postaci zgłoszenia zarzutów;

4) pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.

§ 5. Protokół odebrania dokumentu zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4–6

i 9 i § 4 pkt 3 oraz w art. 53 § 1 pkt 1, 2 i 4–6, a ponadto:

1) oznaczenie lub opis odebranego dokumentu;

2) wartość szacunkową prawa majątkowego związanego z tym dokumentem.

Art. 67a. § 1. Organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia

wierzytelności lub innego prawa majątkowego albo ruchomości wykonywać

wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji.

§ 2. Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień,

potrzebnych do dochodzenia należności pieniężnej.

Art. 67b. O ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej, organ egzekucyjny

zwraca się do biegłego skarbowego o oszacowanie wartości zajętej ruchomości lub

prawa majątkowego.

Art. 67c. § 1. Uprawnienia do oszacowania wartości ruchomości lub prawa

majątkowego zobowiązanego mogą być nadane osobie, która:

1) korzysta w pełni z praw publicznych;

2) posiada:

a) dyplom ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu

technicznym lub artystycznym lub dyplom mistrza, w zawodzie lub

kierunku odpowiadającym rodzajowi majątku, którego wartość podlega

oszacowaniu,

2017-06-23

©Telksinoe s. 79/165

b) opinię właściwego stowarzyszenia, organizacji zawodowej, szkoły

wyższej lub innej instytucji stwierdzającej posiadanie przez tę osobę

teoretycznych i praktycznych wiadomości w danej gałęzi techniki,

sztuki, rzemiosła, a także innych umiejętności niezbędnych do

oszacowania wartości majątku.

§ 2. Z wnioskiem o nadanie uprawnień do szacowania wartości majątku

zobowiązanego kandydat na biegłego skarbowego występuje do dyrektora izby

administracji skarbowej.

§ 3. Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się:

1) kopię dokumentu oraz opinię, o których mowa w § 1 pkt 2;

2) informację określającą zakres uprawnień, o które kandydat się ubiega;

3) dokumenty stwierdzające tożsamość kandydata oraz jego niekaralność;

4) opinię zakładu pracy, jeżeli kandydat jest pracownikiem.

§ 4. Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej, odmawiające

dokonania wpisu na listę biegłych skarbowych, przysługuje zażalenie.

§ 5. Podstawę do podjęcia czynności biegłego skarbowego stanowi wpis

kandydata na listę prowadzoną przez izbę administracji skarbowej.

§ 6. W prowadzonej przez izbę administracji skarbowej liście biegłych

skarbowych uwzględnia się:

1) imię i nazwisko biegłego skarbowego i jego adres zamieszkania;

2) zakres przyznanych uprawnień;

3) termin wpisania na listę;

4) wzór uwierzytelnionego podpisu biegłego skarbowego.

§ 7. Lista biegłych skarbowych jest prowadzona według wzoru określonego

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dostosowanego do

techniki informatycznej.

§ 8. Lista biegłych skarbowych jest dostępna dla zainteresowanych

w siedzibie odpowiedniej izby administracji skarbowej.

§ 9. W styczniu każdego roku izba administracji skarbowej przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych listę biegłych skarbowych,

a także zawiadamia niezwłocznie o każdym przypadku wpisania lub wykreślenia

z listy biegłego skarbowego.

§ 10. Skreślenie z listy biegłych skarbowych następuje:

2017-06-23

©Telksinoe s. 80/165

1) na własną prośbę;

2) w przypadku:

a) pozbawienia praw publicznych lub utraty innych warunków do pełnienia

tej funkcji albo stwierdzenia, że z chwilą dokonania wpisu na listę biegły

skarbowy warunkom tym nie odpowiadał i nadal nie odpowiada,

b) śmierci biegłego skarbowego,

c) stwierdzenia nienależytego wykonywania funkcji biegłego skarbowego.

§ 11. Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej w sprawie

skreślenia biegłego skarbowego z listy biegłych skarbowych przysługuje zażalenie.

§ 12. Biegły skarbowy może odmówić dokonania szacunku wartości majątku

zobowiązanego znajdującego się na terenie działania izby administracji skarbowej,

na listę której został wpisany, tylko z ważnych przyczyn.

§ 13. Biegły skarbowy, wydając opinię, używa tytułu biegłego skarbowego

z oznaczeniem izby administracji skarbowej, na listę której został wpisany.

§ 14. Biegły skarbowy jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić izbę

administracji skarbowej o:

1) każdej zmianie swojego adresu;

2) zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności biegłego skarbowego przez

okres dłuższy niż 3 miesiące.

§ 15. Biegłemu skarbowemu za oszacowanie wartości ruchomości lub prawa

majątkowego zobowiązanego przysługuje wynagrodzenie zgodne z zakresem

wykonanej pracy w wysokości określonej przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Określając wysokość

wynagrodzenia, minister uwzględnia rodzaj i czas pracy oraz wysokość

poniesionych przez biegłego skarbowego wydatków związanych z oszacowaniem

wartości ruchomości lub prawa majątkowego.

Art. 67d. § 1. Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego

o wyznaczonym terminie oszacowania wartości ruchomości lub prawa

majątkowego przez biegłego skarbowego i przesyła zobowiązanemu odpis

protokołu oszacowania.

§ 2. Jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego

skarbowego wartości ruchomości lub prawa majątkowego, może wystąpić do

2017-06-23

©Telksinoe s. 81/165

organu egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie tego oszacowania przez biegłego

sądowego.

§ 3. Jeżeli wartość zajętej ruchomości lub prawa majątkowego oszacowana

przez biegłego sądowego nie różni się co najmniej o 25% od wartości oszacowanej

przez biegłego skarbowego, koszty oszacowania przez biegłego sądowego ponosi

zobowiązany.

§ 4. Wniesienie przez zobowiązanego wniosku, o którym mowa w § 2,

wstrzymuje sprzedaż zajętych rzeczy.

Art. 68. § 1. Jeżeli zobowiązany na wezwanie poborcy skarbowego płaci

dochodzoną należność pieniężną, poborca wystawia pokwitowanie odbioru

pieniędzy. Pokwitowanie to wywiera ten sam skutek prawny, co pokwitowanie

wierzyciela. Za pokwitowaną należność pieniężną organ egzekucyjny ponosi

odpowiedzialność wobec wierzyciela.

§ 2. Do czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1, nie stosuje się

przepisów art. 53.

§ 3. W przypadku odebrania pieniędzy w wyniku przeszukania pomieszczeń

i schowków, środków transportu oraz odzieży, teczek, waliz i podobnych

przedmiotów stosuje się odpowiednio przepis § 1.

Art. 68a. Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu

egzekucyjnego wywiera ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego

do rąk wierzyciela.

Art. 68b. § 1. Stwierdzenie nabycia w postępowaniu egzekucyjnym praw

własności lub innych praw albo ruchomości następuje w drodze postanowienia.

§ 2. Postanowienie, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wydaje na

żądanie nabywcy, a jeżeli do wykonywania praw lub dysponowania

ruchomościami niezbędne jest posiadanie dowodu nabycia – z urzędu.

Art. 68c. (uchylony)

Art. 68d. Prawa majątkowe i ruchomości nabyte w postępowaniu

egzekucyjnym są wolne od obciążeń.

Art. 69. § 1. Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest

państwowa jednostka budżetowa, wierzyciel w celu otrzymania tej należności

2017-06-23

©Telksinoe s. 82/165

składa tytuł wykonawczy bezpośrednio tej państwowej jednostce, z której

działalnością wiąże się egzekwowana należność. Jednostka ta jest obowiązana

bezzwłocznie należność uiścić. Jeżeli należność nie zostanie uiszczona w terminie

7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego,

na wniosek wierzyciela, zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego.

§ 2. W zakresie zarządzenia, o którym mowa w § 1, jednostce nadrzędnej

przysługują uprawnienia jednostki budżetowej do dysponowania środkami

zgromadzonymi na jej rachunku.

§ 3. Przepis § 1 nie ma zastosowania do należności z tytułu składek na

ubezpieczenie społeczne, zobowiązań podatkowych oraz należności, o których

mowa w art. 2 § 1 pkt 4.

Art. 69a. § 1. W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo

egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy

zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych,

dłużnik zajętej wierzytelności:

1) przekazuje należność na rzecz tego organu, który pierwszy dokonał zajęcia, a

w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa – na rzecz organu, który

dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych w wyższej kwocie;

2) pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o

zbiegu egzekucji właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia

zawiadomień o zajęciach dokonanych przez te organy i wysokość należności,

na poczet których zajęcia zostały dokonane.

§ 2. W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji

administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty

nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany

w przypadku zbiegu egzekucji do ruchomości albo prawa majątkowego, którego

warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, pod rygorem

odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji

właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach

dokonanych przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia

zostały dokonane.

2017-06-23

©Telksinoe s. 83/165

Art. 70. § 1. Dłużnik zajętej wierzytelności jest obowiązany do naliczenia

odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie, należnych od następnego

dnia po dniu wystawienia przez organ egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu

wierzytelności lub prawa majątkowego do dnia przekazania organowi

egzekucyjnemu środków pieniężnych uzyskanych z zajęcia, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje organowi

egzekucyjnemu środki pieniężne za pośrednictwem rachunku bankowego, nalicza

odsetki, o których mowa w § 1, do dnia obciążenia rachunku bankowego

zobowiązanego przekazywaną kwotą.

§ 3. Organ egzekucyjny w okresie realizacji zajęcia jest obowiązany

powiadamiać dłużnika zajętej wierzytelności o każdorazowej zmianie stawki

odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie.

§ 4. Dłużnik zajętej wierzytelności nie odpowiada za nieprawidłowe

obliczenie odsetek, jeżeli organ egzekucyjny nie powiadomił go w porę o zmianie,

o której mowa w § 3.

§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się do dłużników zajętej wierzytelności

obowiązanych do prowadzenia ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji

podatkowej.

Art. 70a. (uchylony)

Art. 70b. (uchylony)

Art. 70c. Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających

z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie

z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U.

z 2012 r. poz. 942 i 1166, z 2013 r. poz. 1036 oraz z 2015 r. poz. 1844).

Art. 71. § 1. Jeżeli egzekucja administracyjna należności pieniężnych staje

się bezskuteczna, organ egzekucyjny lub wierzyciel może zwrócić się do sądu

o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku, zgodnie z przepisami Kodeksu

postępowania cywilnego.

§ 2. O nakazanie wyjawienia przez zobowiązanego majątku można zwrócić

się także przed wszczęciem egzekucji administracyjnej lub w toku tej egzekucji,

jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że egzekwowana należność pieniężna

nie będzie mogła być zaspokojona ze znanego majątku zobowiązanego ani też

2017-06-23

©Telksinoe s. 84/165

z jego wynagrodzenia za pracę lub z przypadających mu okresowo świadczeń za

okres 6 miesięcy.

§ 3. Podstawą żądania wyjawienia przez zobowiązanego majątku są

dokumenty stanowiące podstawę wszczęcia egzekucji administracyjnej lub

dokonania zabezpieczenia w trybie przepisów działu IV. W tym przypadku nie

nadaje się sądowej klauzuli wykonalności.

Art. 71a. § 1. Organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u

dłużników zajętej wierzytelności, z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości

realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Jeżeli środek egzekucyjny zastosowany został przez organ egzekucyjny,

o którym mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, kontrolę prawidłowości realizacji

zastosowanego środka egzekucyjnego przeprowadza, z urzędu lub na wniosek tego

organu, naczelnik urzędu skarbowego.

§ 3. Udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji

niezbędnych do przeprowadzenia kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego

środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku zachowania przez dłużników zajętej

wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych przepisach.

§ 4. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej

wierzytelności lub osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 5. Osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać

pisemne upoważnienie organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności.

§ 6. Kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej

wierzytelności lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 7. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami

zawartymi w protokole, może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie

wyjaśnienia lub zastrzeżenia albo w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia

przedłożyć je w formie pisemnej.

§ 8. Przepisy § 1–7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.

§ 9. Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności

bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części

wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie,

w którym określa wysokość nieprzekazanej kwoty. Na postanowienie w sprawie

wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 85/165

Art. 71b. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od

przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi

egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność albo część wierzytelności może być

ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej.

Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa

w art. 71a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał u

dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.

Art. 71c. § 1. Organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego może, w drodze

decyzji, odroczyć termin zapłaty należności pieniężnych albo rozłożyć na raty

zapłatę należności pieniężnych dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu

wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego wraz z odsetkami

naliczonymi zgodnie z przepisami działu III ustawy – Ordynacja podatkowa.

§ 2. Do udzielania ulg, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio

przepisy działów III i IV ustawy – Ordynacja podatkowa.

§ 3. O udzieleniu ulg, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny informuje

państwo członkowskie lub państwo trzecie.

Rozdział 2

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę

Art. 72. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę

przez przesłanie do pracodawcy zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części

jego wynagrodzenia, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie

egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie

wzywa pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia

zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego

pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.

§ 2. Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia

pracodawcy zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje

moc również w przypadku zmiany stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego

stosunku pracy lub zlecenia z tym samym pracodawcą, a także w przypadku

przejęcia pracodawcy przez innego pracodawcę.

2017-06-23

©Telksinoe s. 86/165

§ 3. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są

rozporządzenia wynagrodzeniem przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane

po jego zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 4. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, i odpis wezwania przesłanego do pracodawcy, pouczając ponadto

zobowiązanego, że nie może odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od

zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób;

2) wzywa pracodawcę, aby:

a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres

3 miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie,

zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia zobowiązanego

z wyszczególnieniem wszystkich jego składników,

b) składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia

wynagrodzenia za pracę, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód,

a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętego

wynagrodzenia, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o to

wynagrodzenie oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tego

wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli;

3) poucza pracodawcę o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach

niestosowania się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 73. (uchylony)

Art. 74. (uchylony)

Art. 75. § 1. Jeżeli w czasie prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę

zobowiązany przestał pracować u pracodawcy, u którego dokonano zajęcia

wynagrodzenia, pracodawca ten niezwłocznie zawiadamia o tym organ

egzekucyjny oraz we wzmiance o zajęciu wynagrodzenia w wydanym

zobowiązanemu świadectwie pracy wskazuje organ egzekucyjny, numer sprawy

egzekucyjnej i wysokość potrąconych już kwot.

2017-06-23

©Telksinoe s. 87/165

§ 2. Jeżeli nowe miejsce pracy zobowiązanego jest znane dotychczasowemu

pracodawcy, pracodawca ten przesyła niezwłocznie dokumenty dotyczące zajęcia

wynagrodzenia zobowiązanego nowemu pracodawcy i zawiadamia o tym organ

egzekucyjny. Doręczenie tych dokumentów nowemu pracodawcy ma skutki

prawne zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u tego pracodawcy.

§ 3. Nowy pracodawca, któremu zobowiązany przedstawił świadectwo pracy

ze wzmianką o zajęciu wynagrodzenia, zawiadamia niezwłocznie o zatrudnieniu

dawnego pracodawcę oraz organ egzekucyjny.

Art. 76. (uchylony)

Art. 77. (uchylony)

Art. 78. (uchylony)

Rozdział 3

Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia

społecznego

oraz renty socjalnej

Art. 79. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia

emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego zobowiązanego, a także z renty

socjalnej, zwanych dalej „świadczeniami”, przez przesłanie do organu rentowego

właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń zawiadomienia o zajęciu

tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona

spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz

z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami

egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie

wypłacał zajętej części świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi

egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.

§ 2. Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi

rentowemu zawiadomienia o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również

w przypadku zmiany organu rentowego właściwego do wypłaty świadczeń.

§ 3. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są

rozporządzenia świadczeniami przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po

ich zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

2017-06-23

©Telksinoe s. 88/165

§ 4. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, i odpis zawiadomienia przesłanego do organu rentowego,

pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń poza

częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;

2) wzywa organ rentowy, aby:

a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość

przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń

i zawiadamiał o każdej zmianie ich wysokości,

b) składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń,

oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy

inne osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń, czy i w jakim

sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia

została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych

wierzycieli;

3) poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach

niestosowania się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

§ 5. Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepis art. 75.

Rozdział 4

Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych

Art. 80. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku

bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności

pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej

należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie

dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny

jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał

wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz

bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie

egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od

2017-06-23

©Telksinoe s. 89/165

dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również

o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego.

§ 2. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest

dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa

w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili

zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

§ 3. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku

bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty

zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

Art. 81. § 1. Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do

rachunków bankowych zobowiązanego prowadzonych przez bank, niezależnie od

tego, czy organ egzekucyjny wskazał w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 80

§ 1, numery tych rachunków.

§ 1a. Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunku

bankowego prowadzonego dla kilku osób fizycznych, którego współposiadaczem

jest zobowiązany. Przepis art. 80 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli zobowiązanym jest jednostka budżetowa, zajęciu podlega

wyłącznie rachunek wydatków.

§ 3. Jeżeli wierzytelności z innych rodzajów rachunków bankowych

zobowiązanego niż lokata terminowa, nie pokrywają dochodzonej należności, bank

realizuje zajęcie wierzytelności z rachunku tej lokaty w ostatniej kolejności.

§ 4. Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz

wypłat z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na

bieżące wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze

alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za

pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego

wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o charakterze

alimentacyjnym – tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia

alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby

uprawnionej do tych świadczeń.

2017-06-23

©Telksinoe s. 90/165

§ 5. Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób

fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych

wypłat na bieżące wynagrodzenia.

Art. 82. (uchylony)

Art. 83. (uchylony)

Art. 84. § 1. Jeżeli przed zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego

zobowiązanego w trybie art. 80 zostanie ujawniony dokument potwierdzający

posiadanie rachunku bankowego, zwany dalej „dokumentem”, organ egzekucyjny

dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego z tym

dokumentem przez wpisanie jej do protokołu zajęcia.

§ 2. W protokole, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny podaje wysokość

egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi.

§ 3. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego związanego

z dokumentem jest skuteczne wobec zobowiązanego z chwilą podpisania przez

poborcę skarbowego protokołu zajęcia, o którym mowa w § 1.

§ 4. Organ egzekucyjny zawiadamia niezwłocznie zobowiązanego o zajęciu

jego wierzytelności w części, w jakiej nie została zwolniona spod egzekucji,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego oraz odpis protokołu zajęcia

wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem. Jednocześnie

organ egzekucyjny poucza zobowiązanego, że nie może realizować zajętej

wierzytelności poza częścią wolną od egzekucji ani rozporządzać nią w żaden inny

sposób.

§ 5. Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w § 4, organ

egzekucyjny przesyła do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej

z rachunku bankowego. Przepisy art. 80 stosuje się odpowiednio.

Art. 85. § 1. Jeżeli dokument jest tego rodzaju, że bez jego okazania

zobowiązany nie może realizować wierzytelności z rachunku bankowego, organ

egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego

z tym dokumentem przez jego odbiór.

§ 2. Organ egzekucyjny potwierdza odbiór dokumentu protokołem odbioru

dokumentu. Przepisy art. 84 § 2–4 stosuje się odpowiednio.

2017-06-23

©Telksinoe s. 91/165

§ 3. Niezależnie od zajęcia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny

przesyła do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku

bankowego. Przepisy art. 80 stosuje się odpowiednio.

Art. 86. § 1. Organ egzekucyjny poucza wierzyciela, żeby w terminie 14 dni

od dnia zajęcia, o którym mowa w art. 85 § 1, wystąpił do sądu o umorzenie

dokumentu i zawiadomił o tym właściwy oddział banku przez doręczenie mu

w tym samym terminie odpisu złożonego do sądu wniosku w sprawie wszczęcia

postępowania o umorzenie dokumentu.

§ 2. W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania

o umorzenie dokumentu właściwy oddział banku, po upływie 21 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego,

odwołuje wstrzymanie wypłat z tego rachunku, o czym zawiadamia posiadacza

rachunku.

§ 3. Sąd rozpatruje wniosek o umorzenie dokumentu na zasadach i w trybie

przewidzianych w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów.

W postępowaniu w sprawie umorzenia dokumentu nie mogą być zgłaszane zarzuty

dotyczące zasadności roszczenia wierzyciela. Koszty postępowania obciążają

właściciela dokumentu. Sąd przesyła właściwemu oddziałowi banku wypis

prawomocnego postanowienia w sprawie umorzenia dokumentu.

§ 4. W przypadku umorzenia dokumentu, właściwy oddział banku wystawia

w jego miejsce nowy, aktualny dokument, który wydaje właścicielowi.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku o umorzenie dokumentu, właściwy

oddział banku niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat z rachunku bankowego

i zawiadamia o tym właściciela.

Art. 86a. § 1. Wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank

wstrzymuje wszelkie wypłaty z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia

o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego inne oddziały banku, inne banki,

placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo

pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu

z zajętego rachunku. Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.

§ 2. Inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada

2012 r. – Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat,

2017-06-23

©Telksinoe s. 92/165

o których mowa w § 1, po zawiadomieniu ich o zajęciu, ponoszą względem

wierzyciela odpowiedzialność za dokonane wypłaty.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw łączności i Ministrem Sprawiedliwości określi,

w drodze rozporządzenia, tryb zawiadamiania oddziałów banków, placówek

pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe

i innych podmiotów uprawnionych do dokonywania wypłat z zajętego rachunku

w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zapewniający prawidłowe

orzekanie o ich odpowiedzialności za dokonane wypłaty.

Art. 86b. Zawiadomienia i wezwania, o których mowa w przepisach

niniejszego rozdziału, przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności

z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z

przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego

funkcjonowania zawiadomienia i wezwania doręcza się na piśmie.

Art. 87. Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i

wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem stosuje się

odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych przez spółdzielcze kasy

oszczędnościowo-kredytowe, z wyłączeniem przepisu art. 86b.

Art. 88. (uchylony)

Rozdział 5

Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych

Oddział 1

Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych

Art. 89. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej

innej, niż określona w art. 72–85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego

zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie

wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości

egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności

w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie

2017-06-23

©Telksinoe s. 93/165

uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu

na pokrycie należności.

§ 2. Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi

zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie

wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które

nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw,

robót i usług.

§ 3. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:

a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,

b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na

pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,

c) – i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się

sprawa o zajętą wierzytelność;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też

rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;

3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został

wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.

Art. 89a. § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa obejmuje

także wierzytelności przyszłe, wynikające z nadpłaty lub zwrotu podatku

powstałych w ciągu roku od dnia dokonania zajęcia.

§ 2. Dłużnik zajętej wierzytelności składa oświadczenie, o którym mowa w

art. 89 § 3 pkt 1, jednocześnie z przekazaniem organowi egzekucyjnemu kwoty na

pokrycie dochodzonych należności albo informuje o braku swojej właściwości,

jeżeli nie jest dłużnikiem wierzytelności.

§ 3. Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma w ramach egzekucji z nadpłaty lub

zwrotu podatku sporządza się i doręcza z użyciem środków komunikacji

elektronicznej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 67 §

2c.

2017-06-23

©Telksinoe s. 94/165

Art. 90. § 1. Jeżeli organowi egzekucyjnemu jest wiadomo, że zajęta

wierzytelność jest zabezpieczona przez wpis w księdze wieczystej lub przez

złożenie dokumentu do zbioru dokumentów, składa on do sądu właściwego do

prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o zajęciu wierzytelności lub o

złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów. Do wniosku organu egzekucyjnego

dołącza się odpis tytułu wykonawczego.

§ 2. Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów

będących jednocześnie jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami

budżetowymi albo od funduszy, których są dysponentami, za dłużnika zajętej

wierzytelności uważa się organ właściwy do wydania polecenia wypłaty.

Art. 91. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności uchyla się od przekazania zajętej

kwoty organowi egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego

uznana i jest wymagalna, stosuje się odpowiednio przepisy art. 71b.

Art. 92. W egzekucji z kwot będących przedmiotem krajowych przekazów

pocztowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych

wierzytelności pieniężnych. Za wierzyciela zajętej wierzytelności uważa się w tym

przypadku adresata przekazu, a za dłużnika zajętej wierzytelności – placówkę

pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe,

która obowiązana jest wypłacić kwotę przekazu adresatowi.

Oddział 2

Egzekucja z praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach

papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz z wierzytelności

z rachunków pieniężnych

Art. 93. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów

finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi,

zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz

wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez przesłanie do

podmiotu prowadzącego te rachunki, zwanego dalej „prowadzącym rachunki”,

zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności

z rachunku pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności,

o których mowa w § 2.

2017-06-23

©Telksinoe s. 95/165

§ 2. Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał

organowi egzekucyjnemu z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do

wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a jeżeli środki na rachunku

pieniężnym nie są wystarczające do pokrycia egzekwowanych kwot, aby dokonał

na żądanie organu egzekucyjnego sprzedaży zajętych instrumentów finansowych

i uzyskaną ze sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił

ten organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie

w dokonaniu realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku

pieniężnego, rachunku papierów wartościowych lub innego rachunku

zobowiązanego.

§ 3. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności

z rachunku pieniężnego jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu

rachunki zawiadomienia o zajęciu tych praw i obejmuje również prawa

i wierzytelności, które nie zostały zapisane lub nie znajdowały się na rachunkach

zobowiązanego w chwili zajęcia.

§ 4. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności

z rachunku pieniężnego jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym

mowa w § 1, zawiera tylko imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 5. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych

i wierzytelności z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu

wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia

skierowanego do prowadzącego rachunki o zajęciu praw z instrumentów

finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak również

zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami

rozporządzać;

2) wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia, o którym mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny,

w jakiej kolejności i po jakiej cenie instrumenty finansowe mają być zbywane.

§ 6. W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie

do dyspozycji zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów

2017-06-23

©Telksinoe s. 96/165

finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego w rozumieniu

przepisów o obrocie instrumentami finansowymi.

§ 7. Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub

kolejności zbycia instrumentów finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni

transakcyjnych sprzedaż instrumentów finansowych zgodnie z dyspozycją

zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny wystawia zlecenie

sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację zlecenia

w obrocie zorganizowanym.

§ 8. Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów

finansowych na podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich

sprzedaży w obrocie zorganizowanym.

§ 9. W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe,

których ceny w dniu poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały

najwyższy dochód lub najniższą stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej

tych instrumentów.

§ 10. Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym

mowa w § 7, sprzedaż instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub

uzyskana ze sprzedaży kwota nie wystarcza na pokrycie dochodzonych należności,

organ egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży uzupełniających, stosując zasady

określone w § 8 i 9.

Art. 94. § 1. Do zajęcia instrumentów finansowych zapisanych na rachunku

papierów wartościowych lub innym rachunku, lecz niebędących przedmiotem

obrotu zorganizowanego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 93 § 1, 3, 4 i § 5

pkt 1.

§ 2. Po otrzymaniu zawiadomienia o zajęciu instrumentów finansowych,

o których mowa w § 1, prowadzący rachunki niezwłocznie przesyła organowi

egzekucyjnemu wyciąg z rachunków zobowiązanego.

§ 3. Sprzedaż instrumentów finansowych, o których mowa w § 1, następuje

na rzecz osób fizycznych w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2.

Art. 94a. Prowadzący rachunki dokonuje zapisu instrumentów finansowych

nabywcy na jego rachunku na podstawie postanowienia, o którym mowa

w art. 68b.

2017-06-23

©Telksinoe s. 97/165

Art. 94b. W przypadku dokonania przez prowadzącego rachunki wypłaty

zobowiązanemu zajętych kwot lub kwot uzyskanych ze sprzedaży zajętych praw

z instrumentów finansowych albo wykonania rozporządzeń zobowiązanego

powodujących nieskuteczność prowadzonej egzekucji, stosuje się odpowiednio

przepis art. 71b.

Art. 94c. (uchylony)

Art. 94d. Przepisów niniejszego oddziału nie stosuje się do rachunku

zbiorczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm.13)).

Oddział 3

Egzekucja z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku

papierów wartościowych

Art. 95. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia papierów wartościowych

niezapisanych na rachunku papierów wartościowych przez odbiór dokumentu,

którego posiadanie jest koniecznym warunkiem wykonywania prawa z tych

papierów. Przepisy art. 84 § 2–4 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów

wartościowych organ egzekucyjny przekazuje do sprzedaży podmiotowi

posiadającemu zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego na podejmowanie

czynności związanych z obrotem takimi papierami, a w przypadku jego braku lub

gdy sprzedaż w tym trybie wiązałaby się z poniesieniem zbyt dużych kosztów,

sprzedaje je w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

§ 3. Zlecając sprzedaż papierów wartościowych podmiotowi, o którym mowa

w § 2, organ egzekucyjny stosuje zasady określone w art. 93 § 8–9.

§ 4. Jeżeli sprzedaż papierów wartościowych zobowiązanego następuje

w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2, a oszacowanie wartości

zajętych papierów wartościowych przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 586,

z 2015 r. poz. 73, 978, 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i 1890 oraz z 2016 r.

poz. 65.

2017-06-23

©Telksinoe s. 98/165

dużymi kosztami, organ egzekucyjny, za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę

wywołania w wysokości ceny nominalnej papierów wartościowych.

Oddział 4

Egzekucja z weksla

Art. 96. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia weksla, w rozumieniu ustawy

z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 160), przez

odbiór weksla, stosując odpowiednio zasady określone w art. 84.

Art. 96a. Jednocześnie z zajęciem weksla organ egzekucyjny:

1) wzywa trasata, aby należnej od niego sumy wekslowej nie uiszczał prawnemu

posiadaczowi weksla, lecz należną sumę wpłacił w terminie wykupu weksla

organowi egzekucyjnemu;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętym wekslem

ani też odebrać od trasata sumy wekslowej.

Art. 96b. § 1. Organ egzekucyjny może wykonywać wszelkie prawa

zobowiązanego w zakresie realizacji zajętego weksla.

§ 2. Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień

potrzebnych do dochodzenia praw przeciwko trasatowi.

Art. 96c. Organ egzekucyjny przedstawia weksel do zapłaty w trybie

określonym w przepisach ustawy – Prawo wekslowe lub sprzedaje w trybie

określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

Art. 96d. § 1. Jeżeli egzekucja z weksla jest dokonywana w formie

sprzedaży, organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, indosuje weksel na nabywcę.

Dokonany przez organ egzekucyjny indos wywiera skutki indosu wpisanego przez

zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli na wekslu zostały umieszczone wyrazy „nie na zlecenie” lub inne

zastrzeżenie równoznaczne, organ egzekucyjny może przenieść weksel na nabywcę

tylko w formie i ze skutkami zwykłego przelewu.

Art. 96e. (uchylony)

2017-06-23

©Telksinoe s. 99/165

Art. 96f. § 1. Jeżeli egzekucja z weksla w trybie określonym w art. 96c okaże

się nieskuteczna, zajęcie weksla staje się zajęciem wierzytelności zabezpieczonej

wekslem.

§ 2. Do wierzytelności, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio

przepisy działu II rozdziału 5 oddziału 1.

Oddział 5

Egzekucja z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych

oraz z praw własności przemysłowej

Art. 96g. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia:

1) autorskiego prawa majątkowego i praw pokrewnych,

2) patentu,

3) prawa ochronnego na wzór użytkowy,

4) prawa z rejestracji wzoru zdobniczego,

5) prawa z rejestracji znaku towarowego,

6) prawa do używania znaku towarowego powszechnie znanego

niezarejestrowanego,

7) prawa z rejestracji topografii układu scalonego,

8) prawa do projektu racjonalizatorskiego

oraz korzyści z tych praw, przez wpisanie ich do protokołu zajęcia i podpisanie

protokołu przez poborcę skarbowego, a także zobowiązanego lub świadków.

§ 2. Zajęcie praw, o których mowa w § 1 pkt 2–5, 7 i 8, może również

nastąpić przez przesłanie do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej

zawiadomienia o zajęciu prawa.

§ 3. Zajęciu nie podlega:

1) autorskie prawo majątkowe służące twórcy za jego życia, z wyjątkiem

wymagalnych wierzytelności;

2) prawo do utworu nieopublikowanego, jeżeli spadkobiercy sprzeciwiają się

egzekucji z tego prawa i sprzeciw ten jest zgodny z ujawnioną wolą twórcy

nierozpowszechniania utworu;

3) patent i prawo ochronne na wzór użytkowy o charakterze tajnym.

2017-06-23

©Telksinoe s. 100/165

§ 4. Zajęcie jest skuteczne z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez osoby,

o których mowa w § 1, albo doręczenia Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej

Polskiej zawiadomienia o zajęciu, jeżeli było wcześniejsze.

§ 5. Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia:

1) doręcza zobowiązanemu protokół zajęcia;

2) doręcza odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on

zobowiązanemu doręczony;

3) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi

prawami;

4) przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek

o dokonanie we właściwym rejestrze wpisu o zajęciu prawa, jeżeli

przedmiotem zajęcia są prawa objęte tymi rejestrami.

Art. 96h. § 1. Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis

zajętych praw i jeżeli jest to możliwe – wartość szacunkową zajętych praw.

§ 2. Jeżeli oszacowanie przez poborcę skarbowego wartości zajętych praw nie

jest możliwe lub zajęcie jest dokonane przez doręczenie Urzędowi Patentowemu

Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia o zajęciu, organ egzekucyjny zwraca się

do biegłego skarbowego o oszacowanie wartości tych praw.

§ 3. Na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego zobowiązanemu

przysługuje prawo wniesienia do organu egzekucyjnego zarzutu – w terminie 7 dni

od dnia zajęcia. W przypadku nieuwzględnienia zarzutu zobowiązanego, organ

egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oznaczenie wartości zajętych

praw.

§ 4. Sprzedaż zajętych praw następuje w trybie przepisów działu II

rozdziału 6 oddziału 2.

§ 5. (uchylony)

Art. 96i. W egzekucji z wierzytelności z praw, o których mowa w art. 96g

§ 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności

pieniężnych.

2017-06-23

©Telksinoe s. 101/165

Oddział 6

Egzekucja z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

Art. 96j. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce

z ograniczoną odpowiedzialnością, zwanej dalej „spółką”, oraz wierzytelności

z tego prawa przez przesłanie do spółki zawiadomienia o zajęciu udziału

i wezwanie jej, aby żadnych należności przypadających zobowiązanemu z tytułu

zajętego udziału do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi nie uiszczała

zobowiązanemu, lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu na

pokrycie należności.

§ 2. Zajęcie udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest dokonane z chwilą

doręczenia spółce zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

§ 3. Organ egzekucyjny jednocześnie z przesłaniem spółce zawiadomienia

o zajęciu:

1) kieruje do sądu rejestrowego wniosek o dokonanie w Krajowym Rejestrze

Sądowym wpisu o zajęciu udziału;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu odebrać należności, o których

mowa w § 1, ani rozporządzać zajętym udziałem;

3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został

wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w pkt 1.

Art. 96k. § 1. Jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu

z tytułu zajętego udziału nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej

należności, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu rejestrowego

o zarządzenie sprzedaży zajętego udziału.

§ 2. Jeżeli sąd nie zarządzi sprzedaży zajętego udziału, pozostają w mocy

dokonane czynności egzekucyjne.

§ 3. Jeżeli sąd zarządzi sprzedaż udziału, a umowa spółki:

1) nie zawiera ograniczeń zbycia udziału albo

2) zawiera ograniczenia zbycia udziału, lecz spółka, w terminach i na zasadach

określonych w Kodeksie spółek handlowych, nie wystąpi o dokonanie

oszacowania wartości zajętego udziału albo wystąpi o takie oszacowanie, ale

2017-06-23

©Telksinoe s. 102/165

nie wskaże osoby, która nabędzie udział, albo osoba wskazana przez spółkę

nie wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny

– organ egzekucyjny sprzedaje zajęty udział, stosując odpowiednio przepisy

rozdziału 6 oddziału 2, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4. Jeżeli sąd rejestrowy dokonał oszacowania wartości zajętego udziału,

organ egzekucyjny przyjmuje kwotę oszacowania jako cenę wywołania.

Oddział 7

Egzekucja z pozostałych praw majątkowych

Art. 96l. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia innych praw majątkowych niż

określone w art. 89–96k, przez:

1) odbiór dokumentu, jeżeli warunkiem wykonywania prawa majątkowego jest

posiadanie dokumentu, albo

2) zawiadomienie dłużnika zobowiązanego, jeżeli zajęte prawo majątkowe jest

tego rodzaju, że jest oznaczony podmiot obciążony względem

zobowiązanego.

Art. 96m. W egzekucji z pozostałych praw majątkowych stosuje się

odpowiednio przepisy działu II rozdziału 5 oddziału 1, z tym że w przypadku

sprzedaży stosuje się przepisy dotyczące sprzedaży ruchomości.

Rozdział 6

Egzekucja z ruchomości

Oddział 1

Zajęcie

Art. 97. § 1. Do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy

przystępuje przez ich zajęcie.

§ 2. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno

w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod

egzekucji lub od niej zwolnione.

§ 3. Ruchomości przysłane jako krajowe przesyłki pocztowe pod adresem

zobowiązanego podlegają zajęciu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe obowiązanej do doręczenia tych

2017-06-23

©Telksinoe s. 103/165

przesyłek. Zajęcie tych ruchomości jest równoznaczne z ich doręczeniem

adresatowi. Poborca skarbowy dokonuje otwarcia zajętej przesyłki pocztowej

w obecności przedstawiciela placówki pocztowej.

§ 4. Można dokonać zajęcia ruchomości stanowiącej współwłasność łączną

spółki nieposiadającej osobowości prawnej lub współwłasność w częściach

ułamkowych, której zobowiązany jest współwłaścicielem, jeżeli pozostali

współwłaściciele wyrażą zgodę na sprzedaż takiej ruchomości. Po sprzedaży

ruchomości każdemu z pozostałych współwłaścicieli organ egzekucyjny

przekazuje kwotę uzyskaną ze sprzedaży odpowiadającą ich części ułamkowej we

współwłasności lub udziałowi określonemu w umowie spółki.

§ 4a. Jeżeli organ egzekucyjny nie uzyskał zgody, o której mowa w § 4,

dokonuje zajęcia udziału zobowiązanego we współwłasności. Zajęcie części

ułamkowej współwłasności ruchomości następuje w sposób przewidziany dla

zajęcia ruchomości, lecz sprzedaży podlega tylko zajęty udział zobowiązanego.

§ 4b. Innym współwłaścicielom lub każdemu z nich przysługuje prawo

nabycia zajętego udziału zobowiązanego po cenie oszacowania tego udziału. Jeżeli

zamiar nabycia zajętego udziału zgłosi więcej niż jeden współwłaściciel, organ

egzekucyjny sprzedaje udział temu współwłaścicielowi, który zaoferował

najwyższą cenę.

§ 5. Nie podlegają zajęciu ruchomości o wartości ponad kwotę potrzebną do

zaspokojenia egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli zobowiązany posiada inną

podlegającą egzekucji ruchomość o wartości wystarczającej na zaspokojenie tych

należności, a sprzedaż egzekucyjna tej ruchomości nie nastręcza trudności.

Art. 98. § 1. Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu

zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę skarbowego. Protokół podpisują także

zobowiązany lub świadkowie.

§ 2. Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu

wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony.

§ 3. Na każdej zajętej ruchomości poborca skarbowy umieszcza znak,

ujawniający na zewnątrz jej zajęcie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 104/165

§ 4. W przypadku zajęcia środka transportu podlegającego rejestracji na

podstawie odrębnych przepisów, organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia

właściwy organ prowadzący rejestrację o dokonanym zajęciu.

Art. 99. § 1. Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis każdej

zajętej ruchomości według cech jej właściwych, a ponadto oznacza jej wartość

szacunkową, o ile przepisy § 2 i 3 nie stanowią inaczej. Przy sporządzaniu

protokołu zajęcia zobowiązanemu przysługuje prawo przedstawienia rachunków

i innych dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej zajętej ruchomości.

§ 2. Zobowiązanemu przysługuje w terminie 5 dni od daty zajęcia ruchomości

prawo wniesienia do organu egzekucyjnego skargi na oszacowanie dokonane przez

poborcę skarbowego. W tym przypadku organ egzekucyjny jest obowiązany

wezwać biegłego skarbowego do oszacowania wartości zajętej ruchomości.

§ 3. Zajęte wyroby użytkowe ze złota, platyny i srebra nie mogą być

oszacowane poniżej wartości kruszcu, z którego zostały wytworzone. Oszacowanie

wartości takich ruchomości następuje przez biegłego skarbowego. Dotyczy to

również oszacowania wartości zajętych innych kosztowności, a także maszyn

i innych urządzeń produkcyjnych oraz środków transportu.

§ 4. Organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania

wartości innych zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ

egzekucyjny może również w tych przypadkach zwrócić się o wyrażenie opinii do

instytucji zajmującej się badaniem cen.

Art. 100. § 1. Poborca skarbowy pozostawi zajętą ruchomość w miejscu

zajęcia pod dozorem zobowiązanego lub dorosłego jego domownika albo innej

osoby, u której ruchomość zajął. Jeżeli zajęta ruchomość nie może być

pozostawiona w miejscu zajęcia, a nie ma innej osoby, której by można było oddać

zajętą ruchomość pod dozór, zostanie ona wzięta pod dozór organu egzekucyjnego.

§ 2. Poborca skarbowy może po zajęciu ruchomości odebrać ją

zobowiązanemu i oddać pod dozór innej osoby lub organu egzekucyjnego, jeżeli

zobowiązany nie daje rękojmi należytego przechowania zajętej ruchomości,

odmawia podpisania protokołu zajęcia, a także gdy usuwał lub usuwa ruchomości

zajęte albo zagrożone zajęciem.

2017-06-23

©Telksinoe s. 105/165

§ 3. Jeżeli zajęta ruchomość stanowi zabytek w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U.

z 2014 r. poz. 1446 oraz z 2015 r. poz. 397, 774 i 1505), poborca skarbowy oddaje

ją pod dozór państwowej lub samorządowej instytucji kultury. Dozór nad zajętymi

ruchomościami ze złota, platyny i srebra oraz innymi kosztownościami

niebędącymi zabytkami sprawuje organ egzekucyjny.

§ 4. Osoba lub instytucja, pod której dozorem pozostają zajęte ruchomości,

sprawuje obowiązki dozorcy. Poborca skarbowy doręcza dozorcy odpis protokołu

zajęcia.

Art. 101. § 1. Zobowiązanemu albo domownikowi razem z nim

mieszkającemu służy prawo zwykłego używania zajętej ruchomości,

pozostawionej pod ich dozorem, byleby przez to ruchomość nie straciła na wartości.

To samo stosuje się, gdy ruchomość zobowiązanego zajęto u innej osoby

i pozostawiono pod jej dozorem, jeżeli osoba ta była uprawniona do używania tej

ruchomości.

§ 2. W innych przypadkach dozorca nie ma prawa używania zajętej

ruchomości, chyba że jej używanie jest konieczne dla utrzymania jej wartości.

W razie używania przez dozorcę zajętego inwentarza żywego, wartość

uzyskiwanych pożytków podlega zaliczeniu na koszty dozoru.

Art. 102. § 1. Dozorca obowiązany jest przechowywać zajętą ruchomość

z taką starannością, aby nie straciła na wartości, oraz wydać ją na wezwanie organu

egzekucyjnego lub poborcy skarbowego. Dozorca obowiązany jest zawiadomić

organ egzekucyjny o zamierzonej zmianie miejsca przechowania ruchomości.

§ 2. Organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych

wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór,

chyba że dozorcą jest jedna z osób wymienionych w art. 101 § 1.

§ 3. Organ egzekucyjny określa też wydatki i wynagrodzenie za dozór w razie

przechowywania zajętych ruchomości w pomieszczeniach przez ten organ

utrzymywanych.

§ 4. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zwrotu wydatków

związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór służy

wierzycielowi, zobowiązanemu oraz dozorcy zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 106/165

Art. 103. § 1. Dozorca nie odpowiada za uszkodzenie, zniszczenie lub

zaginięcie zajętej ruchomości, wynikłe wskutek przypadku lub siły wyższej.

§ 2. Za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości w czasie

transportu odpowiada organ egzekucyjny, chyba że wynikły wskutek przypadku

lub siły wyższej.

Oddział 2

Sprzedaż

Art. 104. § 1. Sprzedaż zajętych ruchomości nie może nastąpić wcześniej niż

siódmego dnia od daty zajęcia.

§ 2. Sprzedaż zajętych ruchomości może nastąpić bezpośrednio po zajęciu,

jeżeli:

1) ruchomości ulegają łatwo zepsuciu albo sprawowanie nad nimi dozoru lub ich

przechowywanie powodowałoby koszty niewspółmierne do ich wartości;

2) zajęto inwentarz żywy, a zobowiązany odmówił zgody na przyjęcie go pod

dozór;

3) egzekucja dotyczy zobowiązania, na którego pokrycie organ egzekucyjny

przyjął od zobowiązanego, będącego rolnikiem, przelew jego należności za

przyszłe dostawy towarowe, a dostawy te z winy zobowiązanego w terminie

nie zostały wykonane.

Art. 105. § 1. Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2 i 3, organ egzekucyjny:

1) sprzedaje w drodze licytacji publicznej;

2) sprzedaje po cenie oszacowania podmiotom prowadzącym działalność

handlową;

3) przekazuje do sprzedaży podmiotom prowadzącym sprzedaż komisową tego

rodzaju ruchomości;

4) sprzedaje w drodze przetargu ofert;

5) sprzedaje z wolnej ręki.

§ 2. Zajęte przedmioty stanowiące zabytek w rozumieniu przepisów ustawy,

o których mowa w art. 100 § 3, organ egzekucyjny, w uzgodnieniu z właściwym ze

względu na miejsce zajęcia tych przedmiotów wojewódzkim konserwatorem

zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych – dyrektorem Biblioteki

Narodowej w Warszawie, zgłasza w celu nabycia instytucji, o której mowa

2017-06-23

©Telksinoe s. 107/165

w art. 100 § 3, lub przedsiębiorcy zajmującemu się obrotem tymi przedmiotami.

Oszacowanie wartości takich przedmiotów następuje w trybie przewidzianym

w art. 99 § 3.

§ 3. Przekazanie, o którym mowa w § 1 pkt 3, i sprzedaż na warunkach

określonych w § 2 następuje po cenie oszacowania.

§ 4. Zajęte waluty obce lub inne wartości dewizowe organ egzekucyjny

sprzedaje bankowi prowadzącemu ich skup.

Art. 105a. § 1. Licytacja publiczna odbywa się w terminie i miejscu

wyznaczonym przez organ egzekucyjny.

§ 2. Organ egzekucyjny ogłasza o licytacji przez obwieszczenie.

Obwieszczenie zawiera:

1) miejsce i termin licytacji;

2) określenie ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju

i kwoty oszacowania;

3) miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości przed licytacją;

4) imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 3. Najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji, a w przypadkach określonych

w art. 104 § 2 – najpóźniej na godzinę przed rozpoczęciem licytacji, organ

egzekucyjny umieszcza obwieszczenie o licytacji w miejscu, w którym ma odbyć

się licytacja, na tablicy ogłoszeń organu egzekucyjnego i w innych miejscach, gdzie

umieszczenie takiego obwieszczenia uzna za celowe.

§ 4. Odpis obwieszczenia o licytacji organ egzekucyjny doręcza

zobowiązanemu najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji.

§ 5. Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości przewyższa kwotę

4500 zł, organ egzekucyjny zamieszcza ponadto obwieszczenie o licytacji w prasie,

a w szczególności w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.

§ 6. Przepisu § 5 nie stosuje się w przypadkach, gdy sprzedaż może nastąpić

bezpośrednio po zajęciu ruchomości.

§ 7. Licytacji nie można rozpocząć później niż w dwie godziny po terminie

oznaczonym w obwieszczeniu o licytacji.

2017-06-23

©Telksinoe s. 108/165

Art. 105b. § 1. Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości

przekracza kwotę 4500 zł, osoby przystępujące do przetargu obowiązane są złożyć

organowi egzekucyjnemu wadium w wysokości 1/10 kwoty oszacowania.

§ 2. Wadium zalicza się na cenę sprzedaży lub zwraca, chyba że niniejsza

ustawa stanowi inaczej.

Art. 105c. § 1. Licytacja odbywa się ustnie i rozpoczyna się od wywołania

ceny. Zaoferowana cena przestaje wiązać uczestnika licytacji, jeżeli inny uczestnik

zaoferował cenę wyższą, zwaną dalej „postąpieniem”. Poborca skarbowy przyzna

własność sprzedanej ruchomości, zwane dalej „przybiciem”, osobie, która

zaoferowała najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnym wezwaniu do dalszych

postąpień nikt więcej nie zaoferował.

§ 2. Licytację uważa się za niedoszłą do skutku, jeżeli nie weźmie w niej

udziału przynajmniej dwóch uczestników, jak również gdy żaden z uczestników nie

zaoferował nawet ceny wywołania.

§ 3. Ponowna licytacja może być wyznaczona po podaniu o tym do publicznej

wiadomości w terminach i w sposób określony w art. 105a § 3–5.

§ 4. Jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży części zajętych ruchomości

wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, poborca skarbowy

przerywa licytację, a organ egzekucyjny zwalnia pozostałe ruchomości spod

zajęcia.

§ 5. Przepisu § 4 nie stosuje się do ruchomości zajętych w postępowaniu

celnym.

Art. 105d. § 1. Nabywca jest obowiązany uiścić natychmiast po udzieleniu

mu przybicia przynajmniej cenę wywołania lub przedłożyć poborcy skarbowemu

czek potwierdzony wystawiony na organ egzekucyjny na kwotę wynoszącą co

najmniej cenę wywołania ruchomości. Jeżeli tej ceny nie uiści lub nie przedłoży

czeku potwierdzonego, traci prawo wynikłe z przybicia i nie może uczestniczyć

w dalszej licytacji. Poborca skarbowy wznawia niezwłocznie licytację tej samej

ruchomości, rozpoczynając ją od ceny wywołania.

§ 2. Różnicę między ceną nabycia a kwotą, na którą wystawiony został czek

potwierdzony lub wpłaconą po udzieleniu przybicia, nabywca ureguluje, pod

2017-06-23

©Telksinoe s. 109/165

rygorem przewidzianym w § 1, do godziny dwunastej dnia następnego. Nabywca,

który w tym terminie nie zapłaci reszty ceny, traci prawo wynikłe z przybicia

i prawo do zwrotu kwoty uregulowanej w czasie licytacji gotówką lub czekiem

potwierdzonym.

§ 3. Osoby, które utraciły prawo wynikłe z przybicia, tracą prawo do zwrotu

kwoty wpłaconej tytułem wadium.

Art. 106. § 1. Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi

3/4 wartości szacunkowej ruchomości. Jeżeli licytacja w pierwszym terminie nie

dojdzie do skutku, ruchomości mogą być sprzedane w drugim terminie

licytacyjnym. Cena wywołania w drugim terminie licytacyjnym wynosi połowę

wartości szacunkowej ruchomości. Sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić za cenę

niższą od ceny wywołania.

§ 2. O terminie i miejscu licytacji organ egzekucyjny zawiadamia

zobowiązanego najpóźniej na trzy dni przed dniem licytacji. W przypadkach

określonych w art. 104 § 2 zawiadomienie takie następuje przed rozpoczęciem

licytacji.

Art. 107. § 1. Prawo własności zajętych ruchomości, będących przedmiotem

licytacji, nabywa osoba, która z zachowaniem przepisów o przeprowadzaniu

licytacji zaoferowała najwyższą cenę, uzyskała przybicie i zapłaciła całą cenę

w terminie. Nabywca nie może domagać się unieważnienia licytacji i nabycia

ruchomości ani też obniżenia ceny jej nabycia z powodu jej wad, mylnego

oszacowania lub innej przyczyny.

§ 2. Nabywca, który stał się właścicielem nabytej ruchomości, natychmiast ją

odbiera, z zastrzeżeniem § 2c. Jeżeli nabywca nie odbierze natychmiast nabytej

ruchomości, obowiązany jest uiścić koszty jej przechowywania od dnia licytacji do

dnia odbioru. Wysokość kosztów określa organ egzekucyjny.

§ 2a. Zobowiązany, wierzyciel oraz uczestnik licytacji mogą zgłosić do

protokołu licytacji skargę na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji.

Skarga podlega rozpatrzeniu w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia.

§ 2b. W sprawie skargi na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji

postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie organu

egzekucyjnego oddalające skargę służy zażalenie.

2017-06-23

©Telksinoe s. 110/165

§ 2c. Wniesienie skargi wstrzymuje wydanie sprzedanej rzeczy nabywcy do

czasu rozpatrzenia skargi. Nie dotyczy to rzeczy łatwo psujących się oraz rzeczy

wydanych nabywcy przed wniesieniem zażalenia.

§ 2d. Nabywca może zrzec się nabytej rzeczy i żądać zwrotu zapłaconej ceny,

jeżeli w terminie, o którym mowa w § 2a, skarga nie została rozpatrzona,

a nabywcy rzecz nie została wydana.

§ 3. Licytacja, przeprowadzona z naruszeniem przepisów o jej publicznym

charakterze, o cenie wywołania i nabycia oraz o wyłączeniu od udziału w licytacji,

podlega unieważnieniu przez organ egzekucyjny lub jego organ nadzorczy.

Unieważnienie licytacji może jednak nastąpić tylko wtedy, gdy ruchomości

sprzedane znajdują się jeszcze we władaniu nabywcy.

§ 4. W licytacji nie mogą uczestniczyć:

1) zobowiązany;

2) poborca skarbowy prowadzący licytację, jego małżonek i dzieci;

3) pracownicy obsługujący organ egzekucyjny, ich małżonkowie i dzieci,

a jeżeli w danej miejscowości jest więcej organów egzekucyjnych – także

pracownicy tych innych organów;

4) osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;

5) osoby, które przekazały zajęte ruchomości na rzecz Skarbu Państwa, oraz

członkowie ich rodzin określeni w pkt 2.

Art. 107a. § 1. Organ egzekucyjny organizuje, za zgodą wierzyciela

i zobowiązanego, przetarg ofert, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że

w wyniku sprzedaży zajętej ruchomości w drodze licytacji publicznej nie uzyska

się korzystnej ceny.

§ 2. W przetargu ofert nie mogą uczestniczyć osoby, o których mowa

w art. 107 § 4.

§ 3. Każdy oferent może złożyć jedną ofertę.

Art. 107b. § 1. Organ egzekucyjny zaprasza do udziału w przetargu ofert,

zamieszczając ogłoszenia w sposób i w miejscach wskazanych w art. 105a § 3 i 5.

§ 2. Ogłoszenie o przetargu ofert zawiera co najmniej:

1) nazwę i adres organu egzekucyjnego;

2017-06-23

©Telksinoe s. 111/165

2) ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju oraz wartości

szacunkowej i ceny wywołania;

3) miejsce i termin składania ofert;

4) miejsce i termin otwarcia ofert;

5) miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości;

6) imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 3. Wyznaczony przez organ egzekucyjny termin do zgłaszania oferowanej

ceny za ruchomości zgłoszone do sprzedaży w drodze przetargu ofert nie może być

krótszy niż 3 dni od daty podania ogłoszenia o przetargu ofert do publicznej

wiadomości.

§ 4. Cena wywołania przy sprzedaży w drodze przetargu ofert wynosi

3/4 wartości szacunkowej ruchomości. Sprzedaż ta nie może nastąpić za cenę

niższą od ceny wywołania.

Art. 107c. § 1. Oferty otwiera w miejscu i terminie określonym w ogłoszeniu

o przetargu komisja powołana przez organ egzekucyjny.

§ 2. W przetargu ofert uczestniczą oferenci obecni przy otwieraniu ofert.

§ 3. Imię i nazwisko lub firma oraz adres oferenta, którego oferta jest

otwierana, a także cena podana w ofercie ogłaszane są osobom obecnym oraz

odnotowywane w protokole postępowania przetargowego.

§ 4. Przy dokonywaniu wyboru oferty wybiera się ofertę z najkorzystniejszą

ceną.

§ 5. Wynik przetargu ogłasza się niezwłocznie po otwarciu wszystkich ofert.

Art. 107d. § 1. Przy sprzedaży zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert

stosuje się odpowiednio przepisy art. 105b, 105c i art. 107 § 1–3, z tym że przez

datę licytacji rozumie się dzień otwarcia ofert.

§ 2. Jeżeli sprzedaż zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert nie dojdzie

do skutku, organ egzekucyjny sprzedaje je w drodze licytacji publicznej.

wejdzie w życie z

elektronicznej (licytacja elektroniczna). dn. 1.01.2018 r.

§ 2. Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1948).

teleinformatycznego prowadzonego przez:

2017-06-23

©Telksinoe s. 112/165

1) jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych lub przez niego nadzorowaną lub

2) podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych

przez:

a) ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub

b) właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku

licytacji elektronicznej prowadzonej przez organ, o którym mowa

w art. 19 § 2 i 2a, albo inny organ jednostki samorządu

terytorialnego uprawniony do prowadzenia postępowania

egzekucyjnego na podstawie odrębnych ustaw.

§ 3. W przypadku licytacji elektronicznej organy egzekucyjne są

uprawnione do przetwarzania danych osobowych zobowiązanego w systemie

teleinformatycznym.

§ 4. W przypadku licytacji elektronicznej wadium składa się za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Koszt złożenia wadium ponosi

uczestnik licytacji elektronicznej.

§ 5. Cenę nabycia ruchomości uiszcza się za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego nie później niż w dniu następującym po zawiadomieniu

o przybiciu. Jeżeli ten dzień przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od

pracy, cenę uiszcza się w dniu następującym po dniu lub dniach wolnych od

pracy. Koszt uiszczenia ceny ponosi nabywca.

§ 6. Nabywca, który nie uiści ceny nabycia w terminie, o którym mowa

w § 5, traci prawo wynikłe z przybicia.

§ 7. Ruchomość nabyta w drodze licytacji elektronicznej może być

doręczona nabywcy, na jego wniosek, za pośrednictwem wskazanego przez

niego operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.

– Prawo pocztowe albo innego podmiotu świadczącego usługi w zakresie

doręczania ruchomości, jeżeli przed jej wydaniem nabywca uiści koszty

doręczenia, w tym koszty przygotowania ruchomości do transportu oraz jej

załadunku.

§ 8. W przypadku, o którym mowa w § 7, momentem odbioru

ruchomości jest jej wydanie operatorowi pocztowemu albo innemu

podmiotowi świadczącemu usługi w zakresie doręczania ruchomości.

2017-06-23

©Telksinoe s. 113/165

§ 9. W licytacji elektronicznej ruchomości, której posiadanie jest

uzależnione jest od spełnienia warunków określonych odrębnymi przepisami,

może brać udział wyłącznie podmiot dopuszczony do tej licytacji przez organ

egzekucyjny. Wniosek o dopuszczenie do licytacji elektronicznej wraz

z elektroniczną kopią dokumentu potwierdzającego spełnienie tych warunków

składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. O niedopuszczeniu

do licytacji elektronicznej rozstrzyga organ egzekucyjny, w drodze

postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 10. Dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2

pkt 1, może zostać zawieszony podmiotowi, który:

1) uzyskał przybicie w drodze licytacji elektronicznej i nie zapłacił ceny

nabycia;

2) nie odebrał ruchomości nabytej w drodze licytacji elektronicznej.

§ 11. Postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu

teleinformatycznego wydaje organ egzekucyjny, który przeprowadził licytację

elektroniczną.

§ 12. Na postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu

teleinformatycznego przysługuje zażalenie.

§ 13. Zawieszenie dostępu, o którym mowa w § 10, obowiązuje przez

okres 3 lat od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia o zawieszeniu.

§ 14. Dostęp do systemu teleinformatycznego wygasa, jeżeli w okresie

5 kolejnych lat podmiot nie korzysta z tego dostępu.

§ 15. Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 105a § 1, 2 i 4, art. 105b, art. 105c § 2, art. 105d § 3, art. 106 § 1 oraz

art. 107 § 1, 2, 3 i 4.

§ 16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) warunki udziału w licytacji elektronicznej,

2) dodatkowe elementy, jakie powinno zawierać obwieszczenie o licytacji

elektronicznej, oraz warunki publikacji tego obwieszczenia,

3) termin licytacji elektronicznej,

4) tryb i sposób prowadzenia licytacji elektronicznej,

2017-06-23

©Telksinoe s. 114/165

5) warunki dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2,

w tym otrzymania, zawieszenia i wygaśnięcia dostępu

– mając na względzie zapewnienie sprawnej obsługi systemu

teleinformatycznego, ochrony praw uczestników licytacji elektronicznej,

sprawności i skuteczności egzekucji z ruchomości, bezpieczeństwa

posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz dostępności do

systemu teleinformatycznego.

§ 17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza,

w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, jednostkę podległą lub nadzorowaną

wyznaczoną do prowadzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w § 2 pkt 1, lub podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach

publicznych, o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. a.>

Art. 108. § 1. Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie

wskazanym w art. 105 § 1 pkt 1–4, a w przypadku sprzedaży licytacyjnej –

w drugim jej terminie, organ egzekucyjny sprzedaje z wolnej ręki po cenie

określonej przez ten organ, jednak nie niższej od 1/3 ich wartości szacunkowej.

§ 2. Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 1, organ egzekucyjny

sprzedaje po cenie stosowanej przy skupie przedmiotów używanych lub skupie

surowców wtórnych jednostkom organizacyjnym ochrony zdrowia i pomocy

społecznej, placówkom oświatowym, instytucjom kultury oraz organizacjom

charytatywnym, jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane przy realizacji

ich zadań statutowych.

§ 3. Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 2, organ egzekucyjny

sprzedaje jednostkom prowadzącym skup przedmiotów używanych lub surowców

wtórnych.

Art. 108a. Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie

określonym w art. 108, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu.

Art. 109. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,

w drodze rozporządzenia, szczególny tryb postępowania przy:

1) sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu,

zapewniający ich niezwłoczną sprzedaż;

2017-06-23

©Telksinoe s. 115/165

2) przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali,

kamieni szlachetnych i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych,

korali i bursztynów, zapewniający prawidłową wycenę zajętych ruchomości

oraz zapobiegający ich kradzieży.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczególny tryb postępowania przy

przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji, materiałów wybuchowych

i innych przedmiotów, na których posiadanie jest wymagane zezwolenie,

wykluczający możliwość dostania się tych ruchomości do osób nieuprawnionych.

Art. 110. (uchylony)

Art. 111. (uchylony)

Rozdział 7

Egzekucja z nieruchomości

Oddział 1

Zasady ogólne

Art. 110. § 1. (uchylony)

§ 1a. (uchylony)

§ 2. (uchylony)

§ 3. (uchylony)

§ 3a. Organ egzekucyjny podejmuje czynności egzekucyjne związane

z egzekucją administracyjną z nieruchomości po otrzymaniu zaliczki na pokrycie

przewidywanych wydatków od wierzyciela niebędącego naczelnikiem urzędu

skarbowego, państwem członkowskim, państwem trzecim lub Państwową

Inspekcją Pracy, zwanego dalej „wierzycielem finansującym”. Przepis art. 29a

stosuje się odpowiednio.

§ 4. Wierzyciel finansujący wpłaca zaliczkę do organu egzekucyjnego

sukcesywnie, w miarę podejmowania przez ten organ kolejnych czynności

egzekucyjnych. Wysokość poszczególnych wpłat zaliczki określa organ

egzekucyjny na podstawie przewidywanych wydatków, z tym że jeżeli do

egzekucji z nieruchomości przystąpili kolejni wierzyciele finansujący – również

2017-06-23

dla tych wierzycieli, rozdzielając kwotę zaliczki między wszystkich wierzycieli

finansujących w proporcji odpowiadającej stosunkowi ich należności pieniężnych

do łącznej kwoty należności pieniężnych wierzycieli finansujących,

z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Łączna kwota zaliczki należna od jednego wierzyciela finansującego nie

może być większa niż 5% egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami

z tytułu niezapłacenia jej w terminie i nie większa niż 11 400 zł, z tym że kwotę

odsetek przyjmuje się na dzień ustalenia pierwszej zaliczki.

§ 6. Organ egzekucyjny zwraca zaliczkę wierzycielowi przy podziale kwot

uzyskanych z egzekucji do wysokości wyegzekwowanych kwot na pokrycie

wydatków egzekucyjnych.

§ 7. W przypadku niewpłacenia zaliczki, o której mowa w § 4, organ

egzekucyjny wzywa wierzyciela finansującego do jej wpłacenia w terminie 7 dni

od dnia doręczenia wezwania, a po bezskutecznym upływie tego terminu nie

przystępuje do egzekucji z nieruchomości.

Art. 110a. Jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze działania kilku

organów egzekucyjnych, organ prowadzący egzekucję powiadamia o wszczęciu,

a następnie o ukończeniu egzekucji inne organy egzekucyjne, na których obszarze

działania nieruchomość jest położona.

Art. 110b. Uczestnikami postępowania egzekucyjnego z nieruchomości są:

1) zobowiązany;

2) wierzyciele egzekwujący;

3) osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe lub roszczenia albo

prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości;

4) organ, który zawarł umowę o oddanie nieruchomości w użytkowanie

wieczyste, jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste.

Oddział 2

Zajęcie

Art. 110c. § 1. Organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej

z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości.

§ 2. Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił

egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

2017-06-23

w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości

nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu

wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.

§ 3. Równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa

w § 2, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi

wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do

zbioru dokumentów.

§ 4. Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia

zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, z tym że dla zobowiązanego,

któremu nie doręczono wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich,

nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub

złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów, z zastrzeżeniem

§ 5.

§ 5. Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają

z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie

zostało jeszcze zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był

jeszcze dokonany.

§ 6. W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika

postępowania egzekucyjnego nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do

właściwego sądu o ustanowienie kuratora do zastępowania osoby nieobecnej.

Kurator wykonuje swoje czynności także w interesie innych osób, którym

w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator

może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są

sprzeczne.

Art. 110d. § 1. Organ egzekucyjny łączy postępowania egzekucyjne

prowadzone co do kilku nieruchomości tego samego zobowiązanego lub co do

kilku części tej samej nieruchomości, jak również postępowania egzekucyjne

dotyczące części nieruchomości i jej całości, jeżeli odpowiada to celowi egzekucji

i nie ma przeszkód natury prawnej lub gospodarczej.

§ 2. Jeżeli nieruchomości są położone na obszarze działania różnych organów

egzekucyjnych, połączenie zarządza ten organ, który pierwszy wszczął egzekucję.

2017-06-23

§ 3. Postępowanie egzekucyjne można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku

odpadną przyczyny, które spowodowały połączenie.

Art. 110e. § 1. Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co może

stanowić przedmiot obciążenia hipoteką, a także pożytki z nieruchomości.

§ 2. Jeżeli egzekucję prowadzi się w celu dochodzenia należności z umów

ubezpieczenia lub wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje

także prawa wynikające z umów ubezpieczenia przedmiotów wymienionych w § 1.

Art. 110f. § 1. Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu

na dalsze postępowanie egzekucyjne. Nabywca może uczestniczyć

w postępowaniu w charakterze zobowiązanego. W każdym przypadku czynności

egzekucyjne są ważne w stosunku do nabywcy.

§ 2. Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem

z nieruchomością po ich zajęciu są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń

zarządcy nieruchomości w zakresie jego ustawowych uprawnień.

§ 3. Obciążenie nieruchomości przez zobowiązanego po jej zajęciu oraz

rozporządzenie opróżnionym miejscem hipotecznym jest nieważne. W razie

wpisania hipoteki przymusowej po zajęciu nieruchomości zabezpieczona nią

wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przewidzianego dla

należności zabezpieczonych hipotecznie.

Art. 110g. § 1. Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie

zobowiązanego, do którego stosuje się wówczas przepisy o zarządcy.

§ 2. Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, organ

egzekucyjny odbiera zobowiązanemu zarząd i ustanawia innego zarządcę.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się również do zarządcy ustanowionego przez organ

egzekucyjny.

§ 4. Zarządca może zatrudnić zobowiązanego i jego rodzinę za

wynagrodzeniem.

§ 5. Zobowiązanemu, któremu odebrano zarząd, pozostawia się

pomieszczenia w zajętej nieruchomości, jeżeli z nich korzystał w chwili zajęcia.

Organ egzekucyjny może jednak zarządzić, w formie postanowienia, odebranie

pomieszczeń, jeżeli zobowiązany lub jego domownik przeszkadza zarządcy

w wykonywaniu zarządu.

2017-06-23

§ 6. Zobowiązany, w stosunku do którego organ egzekucyjny zarządził

odebranie pomieszczeń, może wytoczyć powództwo o pozostawienie pomieszczeń

w jego użytkowaniu. Do powództwa stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu

postępowania cywilnego dotyczące powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu

od egzekucji administracyjnej.

§ 7. Jeżeli sąd oddalił powództwo, o którym mowa w § 6, organ egzekucyjny

występuje z wnioskiem o odebranie pomieszczeń do właściwego organu

egzekucyjnego w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym. Podstawą wszczęcia egzekucji jest orzeczenie sądowe oddalające

powództwo, zaopatrzone w klauzulę wykonalności.

§ 8. Organ egzekucyjny wydaje w sprawach dotyczących ustanowienia bądź

odebrania zarządu postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

Art. 110h. § 1. Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka

przeszkody, organ egzekucyjny wprowadza go w zarząd nieruchomością. Do

wprowadzenia w zarząd nieruchomością stosuje się odpowiednio art. 46.

§ 2. Po ustanowieniu zarządcy organ egzekucyjny wzywa osoby korzystające

z nieruchomości, aby przypadające od nich zaległe, bieżące i przyszłe świadczenia,

które stanowią dochód z nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu

należy uprzedzić, że uiszczenie do rąk zobowiązanego będzie bezskuteczne

w stosunku do wierzyciela.

Art.110i. § 1. Zarządca zajętej nieruchomości jest obowiązany wykonywać

czynności potrzebne do prowadzenia prawidłowej gospodarki. Ma on prawo

pobierać zamiast zobowiązanego wszelkie pożytki z nieruchomości, rozporządzać

nimi w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy, które przy

wykonywaniu takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających

z zarządu nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.

§ 2. Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być

zaspokojone z pożytków z nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.

§ 3. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może

wykonywać tylko za zgodą zobowiązanego, a w jej braku – za zezwoleniem organu

egzekucyjnego, który przed wydaniem postanowienia wysłuchuje zobowiązanego

i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby powstaniem szkody.

2017-06-23

§ 4. Zarząd nie ma wpływu na umowy dotyczące nieruchomości

obowiązujące w chwili jego ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać

takie umowy z zachowaniem obowiązujących przepisów oraz zawierać umowy na

czas określony. Do zawarcia umowy dotyczącej nieruchomości jest wymagana

zgoda zobowiązanego, a w jej braku – zezwolenie organu egzekucyjnego.

Art. 110j. § 1. Zarządca składa organowi egzekucyjnemu w wyznaczonych

przez ten organ terminach, co najmniej raz w roku oraz po ukończeniu zarządu,

sprawozdania ze swoich czynności oraz udokumentowane sprawozdania

rachunkowe.

§ 2. Organ egzekucyjny po wysłuchaniu wierzycieli, zobowiązanego

i zarządcy oraz po rozpatrzeniu sprawozdań zatwierdza sprawozdania zarządcy

albo odmawia ich zatwierdzenia w całości lub w części.

§ 3. W przypadku odmowy zatwierdzenia sprawozdania przepisy art. 110g

§ 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Zarządca jest odpowiedzialny względem wszystkich uczestników za

należyte wykonywanie swoich obowiązków.

Art. 110k. § 1. Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków,

które w związku z zarządem poniósł z własnych środków. Wysokość

wynagrodzenia określa organ egzekucyjny odpowiednio do nakładu pracy

i dochodowości nieruchomości.

§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie należy się zarządcy, który jest

zobowiązanym. Może on tylko pokrywać z pożytków z nieruchomości

najkonieczniejsze potrzeby własne i rodziny w rozmiarze, jaki oznacza organ

egzekucyjny, oraz swoje wydatki związane z zarządem.

§ 3. Organ egzekucyjny w sprawach dotyczących wynagrodzenia oraz zwrotu

wydatków zarządcy wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

§ 4. Roszczenia o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot

poniesionych w związku z zarządem wydatków przedawniają się po upływie 30 dni

od dnia ustąpienia z zarządu lub jego ustania.

Art. 110l. § 1. Z pożytków z nieruchomości zarządca pokrywa

w następującej kolejności:

2017-06-23

1) koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych

wydatków;

2) bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub

w znajdującym się na niej przedsiębiorstwie należącym do zobowiązanego;

3) bieżąco przypadające w czasie zarządu alimenty przyznane prawomocnym

wyrokiem sądu od zobowiązanego, z wyjątkiem alimentów przysługującym

członkom rodziny zobowiązanego pozostającym z nim we wspólnym

gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;

4) bieżące zobowiązania podatkowe oraz bieżące należności z tytułu

ubezpieczenia społecznego pracowników, o których mowa w pkt 2;

5) zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;

6) należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności

i pożytków.

§ 2. Nadwyżkę dochodów, po pokryciu zobowiązań, o których mowa w § 1,

zarządca przekazuje do depozytu organu egzekucyjnego. Nadwyżkę dołącza się do

kwoty uzyskanej przez organ egzekucyjny za sprzedaż nieruchomości. Jeżeli

egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje zobowiązany.

Oddział 3

Opis i oszacowanie wartości nieruchomości

Art. 110m. § 1. Po upływie terminu określonego w wezwaniu

zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności organ egzekucyjny dokonuje

opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości.

§ 2. Przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości zajętej

nieruchomości organ egzekucyjny żąda od właściwych organów:

1) wyciągu – a w przypadku potrzeby odpisu księgi wieczystej albo

zaświadczenia sądu wystawionego na podstawie zbioru dokumentów

prowadzonego dla nieruchomości, zawierającego wskazanie jej właściciela

i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość jest

objęta ewidencją gruntów i budynków – także wyciągu z ich rejestru;

2) podania adresów miejsc zamieszkania uczestników postępowania.

2017-06-23

§ 3. Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej lub zbioru dokumentów,

organ egzekucyjny jest obowiązany uzyskać inny dokument stwierdzający

własność nieruchomości zobowiązanego.

Art. 110n. § 1. Jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze

przeznaczonym w planie miejscowym na cele publiczne, organ egzekucyjny przed

przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości nieruchomości wzywa właściwą

jednostkę samorządu terytorialnego do oświadczenia w terminie 3 miesięcy od dnia

doręczenia wezwania, czy skorzysta z prawa pierwokupu. Jeżeli jednostka

samorządu terytorialnego nie skorzystała z prawa pierwokupu albo organowi

egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie nie zostanie doręczone oświadczenie

w tej sprawie, prawo pierwokupu wygasa.

§ 2. Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w § 1, zostało doręczone organowi

egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie, organ ten oznacza cenę nabycia

w wysokości odpowiadającej wartości zajętej nieruchomości, określonej przez

rzeczoznawcę majątkowego.

§ 3. Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia wywiera skutki

przybicia. Do ceny nabycia stosuje się odpowiednio art. 112 § 1.

§ 4. Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia doręcza się jednostce,

o której mowa w § 1, zobowiązanemu i wierzycielowi. Na postanowienie to

przysługuje zażalenie.

§ 5. Jeżeli jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje prawo

pierwokupu nieruchomości lub prawo to wygasło, przepisy § 1–4 stosuje się

odpowiednio do prawa pierwokupu wpisanego do księgi wieczystej na rzecz innych

osób.

Art. 110o. § 1. O terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ

egzekucyjny zawiadamia znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego.

§ 2. Organ egzekucyjny wzywa ponadto, przez obwieszczenie publiczne

wywieszone w siedzibie urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki

samorządu terytorialnego, uczestników, o których nie ma wiadomości, oraz inne

osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości i jej przynależności, aby przed

ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.

2017-06-23

§ 3. Zawiadomienia i obwieszczenia dokonywane są nie później niż na 14 dni

przed rozpoczęciem opisu.

Art. 110p. § 1. Na wniosek zobowiązanego, zgłoszony nie później niż

podczas opisu i oszacowania wartości nieruchomości, jak również z urzędu, może

być wystawiona na licytację wydzielona na podstawie przepisów o gospodarce

nieruchomościami część zajętej nieruchomości, której cena wywoławcza wystarcza

na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O prowadzeniu egzekucji

z wydzielonej części nieruchomości organ egzekucyjny rozstrzyga po oszacowaniu

wartości nieruchomości.

§ 2. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie prowadzenia

egzekucji z wydzielonej części nieruchomości i oszacowania jej wartości

przysługuje zażalenie.

§ 3. W przypadku prowadzenia egzekucji z wydzielonej części

nieruchomości dalsze postępowanie co do reszty nieruchomości zawiesza się do

czasu zakończenia licytacji wydzielonej części.

Art. 110r. § 1. W protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości

organ egzekucyjny podaje:

1) oznaczenie nieruchomości, w tym numer ewidencyjny działki, obręb,

powierzchnię, a także oznaczenie księgi wieczystej lub w przypadku jej braku

– zbioru dokumentów;

2) obiekty budowlane ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz

przynależności nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;

3) stwierdzone prawa i obciążenia;

4) umowy ubezpieczenia;

5) osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności

i pożytki;

6) sposób korzystania z nieruchomości przez zobowiązanego;

7) określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw;

8) zgłoszone prawa do nieruchomości;

9) inne okoliczności istotne dla oznaczenia lub oszacowania wartości

nieruchomości.

2017-06-23

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania

wartości nieruchomości, mając na uwadze zapewnienie prawidłowej wyceny

nieruchomości i uwzględniając przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Art. 110s. § 1. Do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ

egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach

o gospodarce nieruchomościami.

§ 2. Przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje się wartość:

1) gruntów;

2) obiektów budowlanych;

3) przynależności i pożytków.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w art. 110p, przy oszacowaniu wartości

nieruchomości podaje się wartość składników określonych w § 2 w odniesieniu do

wydzielonej części nieruchomości.

§ 4. Wartości, o których mowa w § 2 i 3, podaje się z uwzględnieniem oraz

bez uwzględnienia praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia,

oraz wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną obciążających nieruchomość,

w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

Art. 110t. Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do gruntu, obiektów

budowlanych, przynależności lub pożytków albo gdy składniki takie znajdują się

we władaniu osób trzecich, oznacza się:

1) wartość spornego składnika i wartość całości nieruchomości po wyłączeniu

tego składnika;

2) wartość całości nieruchomości z uwzględnieniem i bez uwzględnienia praw,

które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia;

3) wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną, obciążających nieruchomość,

w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

Art. 110u. § 1. Zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą

być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego

w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości

nieruchomości przysługuje zażalenie.

2017-06-23

§ 2. Jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu

i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne

zmiany, organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie

wartości nieruchomości.

Oddział 4

Obwieszczenie o licytacji

Art. 110w. § 1. Zajętą nieruchomość organ egzekucyjny sprzedaje w drodze

licytacji publicznej.

§ 2. Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie

30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości

nieruchomości.

§ 3. O licytacji organ egzekucyjny zawiadamia przez publiczne

obwieszczenie, w którym podaje:

1) termin i miejsce licytacji;

2) oznaczenie nieruchomości, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca

jej położenia i przeznaczenia gospodarczego oraz księgi wieczystej lub zbioru

dokumentów ze wskazaniem sądu, w którym są prowadzone;

3) oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą;

4) firmę lub imię i nazwisko zobowiązanego;

5) wysokość wadium, jakie licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć,

z zaznaczeniem że wadium składa się w gotówce albo w postaci czeku

potwierdzonego wystawionego na organ egzekucyjny;

6) czas, w którym w terminie 14 dni przed dniem licytacji będzie wolno oglądać

nieruchomość oraz przeglądać w urzędzie skarbowym akta postępowania

egzekucyjnego;

7) wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji

i przyznania nabywcy własności nieruchomości bez zastrzeżeń, jeżeli osoby

te nie wystąpiły wcześniej o wyłączenie nieruchomości lub jej przynależności

spod egzekucji;

8) wyjaśnienie, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są

ujawnione w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru

dokumentów i nie zostaną zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem

2017-06-23

licytacji, nie będą uwzględnione w dalszym toku egzekucji i wygasną

z chwilą, w której postanowienie o przyznaniu własności stanie się

ostateczne.

§ 4. Obwieszczenie o licytacji doręcza się:

1) uczestnikom postępowania;

2) właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń

społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły

zestawienie podatków i innych danin publicznych, należnych na dzień

licytacji;

3) osobom mającym prawo pierwokupu nieruchomości, jeżeli prawo to zostało

wpisane do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.

§ 5. Obwieszczenie o licytacji wywiesza się w siedzibach urzędu skarbowego

oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej na 30 dni

przed jej terminem, a jeżeli wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę

wyższą niż 83 600 zł – także w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.

§ 6. Na wniosek i koszt zobowiązanego lub wierzyciela organ egzekucyjny

może zarządzić ogłoszenie o licytacji również w inny wskazany przez nich sposób.

§ 7. W ogłoszeniu w dzienniku podaje się oznaczenie nieruchomości, termin

i miejsce licytacji, oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą oraz

wysokość wadium, jakie licytant powinien złożyć.

§ 8. Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych na

obszarze działania różnych organów egzekucyjnych, obwieszczenie wywiesza się

ponadto w siedzibach właściwych urzędów skarbowych, a jeżeli obwieszczenie ma

być także ogłoszone w prasie, ogłasza się je w dziennikach poczytnych

w miejscowościach, w których te urzędy się znajdują.

Art. 110y. § 1. Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości wchodzącej

w skład gospodarstwa rolnego współwłaścicielowi tej nieruchomości, który nie jest

dłużnikiem osobistym, przysługuje prawo przejęcia nieruchomości na własność za

cenę nie niższą od oszacowanej wartości nieruchomości. Wniosek o przejęcie

składa się nie później niż 3 dnia poprzedzającego dzień licytacji.

§ 2. Jeżeli kilku współwłaścicieli zgłosi wniosek o przejęcie, pierwszeństwo

przysługuje temu z nich, który prowadzi gospodarstwo rolne lub pracuje w nim.

Jeżeli warunek ten spełnia kilku współwłaścicieli albo nie spełnia go żaden z nich,

2017-06-23

organ egzekucyjny przyznaje pierwszeństwo temu współwłaścicielowi, który daje

najlepszą gwarancję należytego prowadzenia gospodarstwa rolnego.

§ 3. O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości rozstrzyga organ

egzekucyjny, wydając postanowienie o przybiciu. Na postanowienie to przysługuje

zażalenie.

§ 4. Jeżeli nikt nie skorzysta z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie

przepisów § 1–3, albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość

wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, organ egzekucyjny po dokonaniu

obwieszczeń przedstawia akta organowi nadzoru. W przypadku spostrzeżenia

niedokładności lub wadliwości postępowania organ nadzoru poleci organowi

egzekucyjnemu ich usunięcie.

Art. 110z. § 1. Na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia

o licytacji przysługuje skarga. Skargę można wnieść w terminie 14 dni od dnia

ogłoszenia o licytacji.

§ 2. W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ

egzekucyjny.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje

zażalenie.

Oddział 5

Wadium

Art. 111. § 1. Wadium wynosi jedną dziesiątą części oszacowanej wartości

nieruchomości.

§ 2. Z zastrzeżeniem § 5 i 6, wadium składa:

1) przystępujący do licytacji;

2) osoba, która składa wniosek o przejęcie nieruchomości, o którym mowa

w art. 110y § 1, art. 111h § 2 i art. 111i § 3.

§ 3. Osoba, o której mowa w § 1 pkt 2, składa wadium w terminie złożenia

wniosku o przejęcie nieruchomości.

§ 4. Wadium składa się w gotówce lub w postaci czeku potwierdzonego

wystawionego na organ egzekucyjny.

§ 5. Nie składa wadium osoba, której przysługuje ujawnione w opisie

i oszacowaniu prawo do nieruchomości lub jej przynależności, jeżeli jego wartość

2017-06-23

nie jest niższa od wysokości wadium i zostało ono stwierdzone w protokole opisu

i oszacowania wartości nieruchomości.

§ 6. Jeżeli wartość prawa, o którym mowa w § 5, jest niższa od wysokości

wadium, wysokość wadium obniża się do różnicy między pełnym wadium

a wartością prawa.

Art. 111a. Wadium złożone przez licytanta, któremu udzielono przybicia,

zatrzymuje się; pozostałym licytantom zwraca się je niezwłocznie.

Art. 111b. § 1. Nabywca, który nie wykonał w terminie warunków

licytacyjnych co do zapłaty ceny, traci wadium.

§ 2. Od nabywcy nieskładającego wadium, który nie wykonał warunków

licytacyjnych, ściąga się wadium w trybie egzekucji administracyjnej.

§ 3. Z wadium utraconego przez nabywcę lub od niego ściągniętego pokrywa

się koszty egzekucji związane ze sprzedażą.

Oddział 6

Licytacja

Art. 111c. § 1. Licytacja odbywa się publicznie, w obecności i pod nadzorem

kierownika komórki organizacyjnej urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję

administracyjną, zwanego dalej „komornikiem skarbowym”.

§ 2. Po wywołaniu licytacji poborca skarbowy podaje do wiadomości

obecnych:

1) przedmiot licytacji;

2) cenę wywoławczą;

3) wysokość wadium;

4) termin uiszczenia ceny nabycia;

5) prawa obciążające nieruchomość, które będą utrzymane w mocy

z zaliczeniem i bez zaliczenia na cenę nabycia;

6) zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, jeżeli zaszły po jej

opisie i oszacowaniu wartości.

§ 3. Przedmiotem licytacji jest nieruchomość według stanu objętego opisem

i oszacowaniem wartości z uwzględnieniem zmian, o których mowa w § 2 pkt 6.

2017-06-23

§ 4. Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części

jednej nieruchomości, zobowiązany ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być

przeprowadzona licytacja poszczególnych nieruchomości lub ich części.

Art. 111d. § 1. W licytacji nie mogą uczestniczyć:

1) zobowiązany;

2) pracownicy obsługujący organ egzekucyjny;

3) małżonkowie, dzieci, rodzice i rodzeństwo osób, o których mowa w pkt 1 i 2;

4) osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;

5) licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji tej samej

nieruchomości;

6) osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za zezwoleniem organu

administracji publicznej, a zezwolenia tego nie przedstawiły.

§ 2. Stawienie się jednego licytanta wystarcza do przeprowadzenia licytacji.

§ 3. Pełnomocnictwo do udziału w licytacji stwierdzone jest dokumentem

z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym. Podpisy na

pełnomocnictwach udzielonych przez państwowe jednostki organizacyjne lub

jednostki samorządu terytorialnego oraz na pełnomocnictwach udzielonych

adwokatom, radcom prawnym lub doradcom podatkowym nie wymagają

poświadczenia.

Art. 111e. Cena wywoławcza, za którą nieruchomość można nabyć

w pierwszej licytacji, wynosi trzy czwarte oszacowanej wartości nieruchomości.

Art. 111f. § 1. Licytacja odbywa się ustnie.

§ 2. Postąpienie nie może wynosić mniej niż jeden procent ceny wywołania,

z zaokrągleniem wzwyż do pełnych złotych.

§ 3. Zaoferowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaoferował cenę

wyższą.

§ 4. Po ustaniu postąpień poborca skarbowy, uprzedzając obecnych, że po

trzecim obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieszcza trzykrotnie

ostatnio zaoferowaną cenę, zamyka licytację i wymienia licytanta, który

zaoferował najwyższą cenę.

§ 5. Jeżeli należność wierzyciela wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

w terminie i kosztami egzekucyjnymi zostanie uiszczona przed zamknięciem

2017-06-23

licytacji, poborca skarbowy zamyka licytację, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie

nieruchomości.

Art. 111g. Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka

części nieruchomości, poborca skarbowy wstrzymuje licytację pozostałych

nieruchomości lub ich części z chwilą, gdy osiągnięto kwotę wystarczającą na

zaspokojenie dochodzonej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie

nieruchomości.

Art. 111h. § 1. Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem licytacji

jest nieruchomość wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, współwłaściciel tej

nieruchomości niebędący dłużnikiem osobistym, ma prawo przejęcia

nieruchomości na własność za cenę nie niższą od trzech czwartych oszacowanej

wartości nieruchomości. Przepis art. 110y § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Wniosek o przejęcie nieruchomości należy zgłosić w terminie 7 dni od

dnia licytacji.

§ 3. Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem egzekucji jest

własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do

lokalu użytkowego lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni

mieszkaniowej, wierzyciel hipoteczny, inny niż urząd skarbowy, może przejąć to

prawo za cenę nie niższą od trzech czwartych oszacowanej wartości nieruchomości;

wniosek o przejęcie należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia licytacji.

Art. 111i. § 1. Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku, o którym mowa w art. 111h,

organ egzekucyjny wyznacza drugą licytację, na której cena wywoławcza wynosi

70% oszacowanej wartości nieruchomości.

§ 2. Jeżeli nikt nie przystąpił do drugiej licytacji, przejęcie nieruchomości na

własność może nastąpić za cenę nie niższą od 70% wartości nieruchomości, przy

czym prawo przejęcia przysługuje wierzycielowi egzekwującemu lub

hipotecznemu, z wyjątkiem urzędu skarbowego, oraz współwłaścicielowi.

§ 3. Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel lub współwłaściciel

składa do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia licytacji.

2017-06-23

§ 4. Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo

przysługuje temu, kto zaoferował cenę wyższą, a przy równych cenach – temu,

czyja należność jest większa.

Art. 111j. § 1. Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli lub

współwłaścicieli nie przejął nieruchomości na własność, organ egzekucyjny

wyznacza trzecią licytację, na której cena wywoławcza wynosi 65% oszacowanej

wartości nieruchomości.

§ 2. Jeżeli nikt nie przystąpił do trzeciej licytacji, przejęcie nieruchomości na

własność może nastąpić przez osoby, o których mowa w art. 111i § 2, za cenę nie

niższą od 65% wartości nieruchomości. Do przejęcia nieruchomości na własność

stosuje się odpowiednio przepisy art. 111i § 3 i 4.

Art. 111k. § 1. Jeżeli po trzeciej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął

nieruchomości na własność, uchyla się zajęcie nieruchomości. Nowa egzekucja

z tej samej nieruchomości może być wszczęta nie wcześniej niż po upływie

12 miesięcy od dnia uchylenia zajęcia nieruchomości.

§ 2. Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem 3 lat

od trzeciej licytacji, organ egzekucyjny dokonuje nowego opisu i oszacowania

wartości nieruchomości tylko na wniosek zobowiązanego. Zobowiązany może

złożyć taki wniosek przed upływem 14 dni od dnia ponownego doręczenia mu

wezwania do zapłaty, o czym należy go uprzedzić przy doręczeniu wezwania.

Art. 111l. Skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji aż do jej

zamknięcia zgłasza się ustnie komornikowi skarbowemu, który przyjmuje skargę

do protokołu i natychmiast ją rozstrzyga, chyba że nie jest to możliwe.

Rozstrzygnięcie komornika skarbowego ma moc postanowienia, na które

przysługuje zażalenie.

Oddział 7

Przybicie

Art. 111m. § 1. Po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje

postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.

§ 2. Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po zamknięciu

licytacji, z zastrzeżeniem § 3.

2017-06-23

§ 3. Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania

egzekucyjnego nie są jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny

wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu do czasu ich rozstrzygnięcia.

§ 4. Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do

skutku licytacji, organ egzekucyjny udziela przybicia na rzecz przejmującego po

wysłuchaniu wnioskodawcy.

§ 5. Postanowienie o przybiciu zawiera firmę lub imię i nazwisko nabywcy,

oznaczenie nieruchomości, datę licytacji i cenę nabycia.

Art. 111n. § 1. Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne

rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania

egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji

i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli

uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie

wystąpił ze skargą na to uchybienie.

§ 2. Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie

egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu.

§ 3. Organ egzekucyjny wyznacza ponowną licytację:

1) jeżeli odmówi przybicia z przyczyn, o których mowa w § 1;

2) po ustaniu przyczyny zawieszenia.

Art. 111o. § 1. Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po zamknięciu

licytacji, organ egzekucyjny na wniosek licytanta, który zaoferował najwyższą

cenę, może, w przypadku gdy zarządcą jest zobowiązany, odebrać mu zarząd

i ustanowić innego zarządcę.

§ 2. W sprawie odebrania zarządu organ egzekucyjny wydaje postanowienie

na wniosek nabywcy. Nabywca może być na własne żądanie ustanowiony zarządcą,

jeżeli oprócz wadium złożył w gotówce nie mniej niż piątą część ceny nabycia albo

jeżeli do tej wysokości przysługuje mu prawo zaliczenia swej wierzytelności na

poczet ceny nabycia.

§ 3. W przypadku wygaśnięcia skutków przybicia bez równoczesnego

umorzenia egzekucji, organ egzekucyjny wydaje postanowienie co do osoby

zarządcy, jeżeli dotychczasowym zarządcą był nabywca.

2017-06-23

Art. 111p. Jeżeli nabywca nie uzyska przyznania własności, należność

przypadająca jemu z tytułu zarządu pokrywa się z kwot pieniężnych złożonych na

poczet ceny poza wadium.

Art. 111r. § 1. Postanowienie o przybiciu doręcza się wierzycielowi,

dłużnikowi, nabywcy i osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności

związane z udzieleniem przybicia, jak też zarządcy, który nie jest dłużnikiem,

a postanowienie o odmowie przybicia – wierzycielowi, dłużnikowi i licytantowi,

który zaoferował najwyższą cenę.

§ 2. Na postanowienie organu egzekucyjnego co do przybicia przysługuje

zażalenie.

Art. 111s. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych

co do zapłaty ceny, wygasają skutki przybicia. Uiszczoną część ceny zwraca się.

Następstwa te organ egzekucyjny stwierdza postanowieniem, na które przysługuje

zażalenie.

Art. 111t. Wyznaczenie ponownej licytacji może nastąpić, gdy

postanowienie stwierdzające wygaśnięcie przybicia stanie się ostateczne.

Oddział 8

Przyznanie własności

Art. 112. § 1. Z chwilą gdy postanowienie o przybiciu stało się ostateczne,

organ egzekucyjny wzywa licytanta, który uzyskał przybicie, aby w terminie 14 dni

od otrzymania wezwania złożył do depozytu organu egzekucyjnego cenę nabycia

z potrąceniem wadium złożonego w gotówce. Na wniosek nabywcy organ

egzekucyjny może wyznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia,

nieprzekraczający jednak 3 miesięcy.

§ 2. Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej

część, jeżeli znajduje ona pokrycie w cenie nabycia.

§ 3. Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie

nabycia, nabywca może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda

wierzyciela stwierdzona jest dokumentem z podpisem urzędowo lub notarialnie

poświadczonym albo wyrażona do protokołu nie później niż w terminie, w którym

nabywca ma obowiązek uiścić cenę nabycia.

2017-06-23

Art. 112a. Kwota przypadająca zobowiązanemu w chwili zajęcia na

podstawie umowy ubezpieczenia przechodzi na nabywcę w całości. O kwotę tę

podwyższa się cenę nabycia.

Art. 112b. § 1. Jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne

i nabywca uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się

ostateczne i jednostka lub osoba, o których mowa w art. 110n, uregulowała całą

cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności.

§ 2. Na postanowienie o przyznaniu własności przysługuje zażalenie.

§ 3. Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne,

przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy

prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej

lub podlega złożeniu do zbioru dokumentów. Postanowienie o przyznaniu

własności jest także tytułem egzekucyjnym do wprowadzenia nabywcy

w posiadanie nieruchomości.

§ 4. Z chwilą kiedy postanowienie o przyznaniu własności stało się

ostateczne, do nabywcy należą pożytki z nieruchomości. Od tej chwili nabywca

ponosi również daniny publiczne przypadające z nieruchomości, których płatność

przypada w dniu, w którym postanowienie o przyznaniu własności stało się

ostateczne, lub po tym dniu.

§ 5. (uchylony)

Art. 112c. § 1. Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności staje się

ostateczne, wygasają wszelkie prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń

osobistych, ciążące na nieruchomości. W miejsce tych praw powstaje prawo do

zaspokojenia z ceny nabycia w kolejności przewidzianej w przepisach o podziale

kwoty uzyskanej z egzekucji.

§ 2. Pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia:

1) prawa ciążące na nieruchomości z mocy ustawy;

2) służebności, o których mowa w art. 1000 § 2 Kodeksu postępowania

cywilnego.

§ 3. Pozostają również w mocy ujawnione przez wpis w księdze wieczystej

lub przez złożenie dokumentu do zbioru albo nieujawnione w ten sposób, lecz

zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji użytkowanie, służebności

2017-06-23

i prawa dożywotnika, jeżeli przysługuje im pierwszeństwo przed wszystkimi

hipotekami lub jeżeli nieruchomość nie jest obciążona hipotekami albo jeżeli

wartość użytkowania, służebności lub praw dożywotnika znajduje pełne pokrycie

w cenie nabycia. Jednakże w ostatnim przypadku wartość tych praw będzie

zaliczona na cenę nabycia.

Art. 112d. Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony

najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji, organ egzekucyjny może postanowić,

że służebność gruntowa, która nie znajduje pełnego pokrycia w cenie nabycia,

będzie utrzymana w mocy, jeżeli jest dla nieruchomości władnącej konieczna, a nie

obciąża w sposób istotny wartości nieruchomości obciążonej.

Art. 112e. Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności stało się

ostateczne, nabywca wstępuje w prawa i obowiązki zobowiązanego wynikające

z umów dotyczących nieruchomości stosownie do przepisów prawa normujących

te umowy.

Art. 112f. § 1. Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się

ostateczne, wraz z planem podziału kwoty uzyskanej z egzekucji jest tytułem do

wykreślenia w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów wszelkich praw,

które według planu podziału wygasły.

§ 2. Na podstawie postanowienia o przyznaniu własności wykreśla się

wszystkie hipoteki obejmujące nieruchomość, jeżeli w postanowieniu stwierdzono

zapłacenie przez nabywcę całej ceny nabycia gotówką lub czekiem

potwierdzonym.

Art. 112g. Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia

ceny z powodu wad nieruchomości lub przedmiotów razem z nią nabytych.

Art. 113. (uchylony)

Rozdział 8

Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego

Art. 114. Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości i do egzekucji

z użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji

z nieruchomości, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

2017-06-23

Art. 114a. O zajęciu ułamkowej części nieruchomości organ egzekucyjny

zawiadamia także pozostałych współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania

wieczystego – także właściciela nieruchomości oraz właściwy organ administracji

publicznej.

Art. 114b. § 1. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste,

zajęcie obejmuje użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jego pożytkami oraz

znajdujące się na gruncie obiekty budowlane stanowiące własność użytkownika

wieczystego wraz z:

1) ruchomościami, będącymi własnością użytkownika wieczystego,

a potrzebnymi do korzystania z przedmiotu użytkowania wieczystego

zgodnie z jego przeznaczeniem, jeżeli pozostają z tym przedmiotem

w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi;

2) wyposażeniem obiektów budowlanych stanowiących własność użytkownika

wieczystego;

3) prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów zajęcia, a także

należnościami z tych umów już przypadającymi.

§ 2. Zajęcie obejmuje także przedmioty, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2,

wprowadzone później oraz później wzniesione obiekty budowlane i posadzone

rośliny, jak również prawa z umów ubezpieczenia później zawartych.

Art. 114c. Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości,

zarządca działa tylko w granicach uprawnień zobowiązanego jako

współwłaściciela.

Art. 114d. W przypadku prowadzenia egzekucji z użytkowania wieczystego,

jeżeli właściwy organ wystąpił z żądaniem rozwiązania umowy użytkowania

wieczystego, wstrzymuje się czynności egzekucyjne w egzekucji z nieruchomości.

Organ egzekucyjny podejmuje egzekucję z nieruchomości, jeżeli sąd orzeknie, że

brak jest podstaw do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. W przypadku

rozwiązania umowy użytkowania wieczystego organ egzekucyjny uchyla zajęcie

nieruchomości.

Art. 114e. W przypadku prowadzenia egzekucji z ułamkowej części

nieruchomości, opisowi i oszacowaniu wartości podlega cała nieruchomość.

2017-06-23

Wartością takiej części nieruchomości jest odpowiednia część oszacowanej

wartości całej nieruchomości.

Art. 114f. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z użytkowania wieczystego,

w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości podaje się końcową datę

użytkowania wieczystego oraz ujawniony w księdze wieczystej sposób korzystania

z gruntu przez użytkownika wieczystego.

Art. 114g. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste,

postanowienie o przyznaniu tego prawa nie narusza ograniczonych praw

rzeczowych na nieruchomości powstałych przed jej oddaniem w użytkowanie

wieczyste.

Art. 114h. § 1. Jeżeli przedmiotem licytacji jest ułamkowa część

nieruchomości, pozostają w mocy, bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia,

obciążenia tej części ułamkowej nieruchomości ujawnione przez wpis w księdze

wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.

§ 2. Pozostają w mocy również obciążenia części ułamkowej nieruchomości

nieujawnione w sposób, o którym mowa w § 1, lecz zgłoszone najpóźniej na 3 dni

przed terminem licytacji, jeżeli zostały ustanowione przed dniem powstania

współwłasności.

Art. 114i. Postanowienie o przyznaniu własności ułamkowej części

nieruchomości nie narusza obciążających ją hipotek wpisanych przed powstaniem

współwłasności.

Rozdział 9

Podział kwoty uzyskanej z egzekucji

Oddział 1

Zasady ogólne

Art. 115. § 1. Z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej

kolejności:

1) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;

2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku

morskim;

2017-06-23

3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym

i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz

prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze

wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru

dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;

4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej,

oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały

zaspokojone w trzeciej kolejności;

5) (uchylony)

6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.

§ 2. Przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub

egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po

kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia zaspokaja się należności

alimentacyjne, a następnie należności za pracę za okres 3 miesięcy, do wysokości

minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, oraz

renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy,

kalectwa lub śmierci i koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po

należnościach zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na statku morskim,

hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo

korzystających z ustawowego pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na

nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu

egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie

takiego wpisu – należności za pracę niezaspokojone w kolejności wcześniejszej.

§ 2a. Wraz z należnościami wymienionymi w § 1 pkt 2 i 3 są zaspokajane

roszczenia o świadczenia uboczne objęte zabezpieczeniem na mocy odrębnych

przepisów.

§ 3. Odsetki za zwłokę od należności pieniężnych, do których mają

zastosowanie przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa, zaspokaja się

w kolejności określonej dla tych należności.

§ 4. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest własnościowe spółdzielcze prawo do

lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub prawo do domu

jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, wierzytelność spółdzielni

2017-06-23

mieszkaniowej z tytułu niewniesionego wkładu budowlanego związana z tym

prawem zaspokaja się przed należnością zabezpieczoną hipotecznie na tym prawie.

§ 5. Należności wymienione w § 1 pkt 2 i 3 zaspokaja się do wysokości kwoty

uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo z realizacji prawa zbywalnego obciążonego.

Jeżeli uzyskana kwota nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich zabezpieczonych

należności, należności te zaspokaja się w kolejności odpowiadającej

przysługującemu im pierwszeństwu, a jeżeli mają równe pierwszeństwo albo nie

stosuje się do nich zasady pierwszeństwa – proporcjonalnie w stosunku, w jakim

pozostają do siebie.

§ 5a. Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno

wierzytelności zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na

nieruchomości, o pierwszeństwie między hipoteką a tymi prawami lub

roszczeniami rozstrzyga chwila, od której liczy się skutki wpisu hipoteki, prawa lub

roszczenia do księgi wieczystej.

§ 5b. Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy

deweloperskiej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o

ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U.

poz. 1377 oraz z 2015 r. poz. 978), lub z przekształcenia roszczenia z umowy

deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego,

podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, na której

prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach, jak

roszczenie z umowy deweloperskiej, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia

w księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia z umowy

deweloperskiej także w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został

wykreślony.

§ 6. Jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie

w całości wszystkich należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się

dopiero po zupełnym zaspokojeniu należności wcześniejszej kolejności, a gdy

kwota nie wystarcza na pokrycie w całości wszystkich należności tej samej

kolejności, należności te zaspokaja się proporcjonalnie do wysokości każdej z nich.

Art. 115a. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze

sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego, do których wystąpił zbieg

egzekucji.

2017-06-23

§ 2. Jeżeli kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa

majątkowego wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny

bezzwłocznie przekazuje wierzycielom przypadające im kwoty.

§ 3. W przypadku gdy kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania

prawa majątkowego nie wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ

egzekucyjny informuje wierzycieli o sposobie podziału kwoty uzyskanej z

egzekucji.

§ 4. Wierzyciel może złożyć wniosek o wydanie postanowienia w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji. Wniosek składa się do organu

egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w §

3. We wniosku wskazuje się przyczyny, z powodu których wierzyciel nie zgadza

się z podziałem.

§ 5. Wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej

z egzekucji rozpatruje organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli

uczestniczących w podziale o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego

udziału w tym postępowaniu. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu

zażalenie.

§ 6. W przypadku złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji, kwoty uzyskane z egzekucji wpłaca się na

wydzielony rachunek bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem

udzielanym przez bank dla wkładów wypłacanych na każde żądanie.

§ 7. Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału

kwoty uzyskanej z egzekucji w terminie określonym w § 4 lub postanowienie w

sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji stało się ostateczne, organ

egzekucyjny przekazuje wierzycielom przypadające im kwoty.

§ 8. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z prawa majątkowego wykonywanego

okresowo, organ egzekucyjny informuje też, w jakim procencie przypada na

każdego wierzyciela udział w kwotach uzyskanych z egzekucji. Jeżeli nastąpiła

zmiana podstaw podziału, organ egzekucyjny informuje wierzycieli o nowym

podziale udziałów wierzycieli w kwotach uzyskanych z egzekucji. Przepisy § 4–7

stosuje się odpowiednio. Organ egzekucyjny przekazuje wierzycielowi

2017-06-23

przypadające mu należności pieniężne, jeżeli wynoszą one więcej niż 20 zł, chyba

że dochodzone należności pieniężne nie przekraczają tej kwoty.

Oddział 2

Zasady szczególne dotyczące podziału kwoty uzyskanej z egzekucji

z nieruchomości

Art. 115b. Organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze

sprzedaży nieruchomości niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności

nieruchomości staje się ostateczne.

Art. 115c. § 1. W podziale kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości

oprócz wierzycieli egzekwujących uczestniczą:

1) wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi

wezwania do zapłaty i wierzyciele, którzy uzyskali zabezpieczenie

powództwa, jeżeli zgłosili się najpóźniej w dniu uprawomocnienia się

postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości;

2) osoby, które przed zajęciem nieruchomości nabyły do niej prawa stwierdzone

w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości lub prawa których

zostały zgłoszone i udowodnione najpóźniej w dniu uprawomocnienia się

postanowienia o przyznaniu własności;

3) pracownicy co do stwierdzonych dokumentem należności za pracę, jeżeli

zgłosili swe roszczenia przed sporządzeniem planu podziału.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Jeżeli wierzytelność hipoteczna nie jest stwierdzona tytułem

wykonawczym, należność przypadającą wierzycielowi hipotecznemu pozostawia

się w depozycie organu egzekucyjnego.

Art. 115d. § 1. Jeżeli przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że

nabywca, uiszczając cenę, potrącił wierzytelność, która się w niej nie mieści, organ

egzekucyjny postanowieniem zobowiązuje nabywcę do uzupełnienia ceny

w terminie 7 dni. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

§ 2. W planie podziału organ egzekucyjny wymienia osoby, dla których jest

przeznaczona kwota przypadająca od nabywcy. W tej części plan podziału stanowi

dla nich tytuł egzekucyjny przeciwko nabywcy.

2017-06-23

§ 3. Wierzyciel, któremu przysługuje roszczenie przeciwko nabywcy, nabywa

z mocy prawa hipotekę na sprzedanej nieruchomości. Ujawnienie hipoteki

w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów następuje na wniosek wierzyciela.

Art. 115e. § 1. Jeżeli hipoteka nie jest wyczerpana i może jeszcze służyć

zabezpieczeniu wierzyciela, reszta kwoty pozostaje w depozycie organu

egzekucyjnego aż do ustania stosunku prawnego uzasadniającego korzystanie

z hipoteki.

§ 2. W przypadku hipoteki zabezpieczającej wiele wierzytelności, gdy łączna

kwota wierzytelności przewyższa sumę wymienioną we wpisie hipoteki,

a wierzyciel nie wskazał do dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności

stało się ostateczne, które z wierzytelności i w jakiej wysokości mają zostać

zaspokojone, zaspokaja się wszystkie wierzytelności proporcjonalnie do ich

wysokości.

Art. 115f. Jeżeli wierzytelność jest zabezpieczona na kilku nieruchomościach

łącznie, wierzyciel powinien przed uprawomocnieniem się postanowienia

o przyznaniu własności złożyć oświadczenie, czy i w jakiej wysokości żąda

zaspokojenia z każdej ze sprzedanych nieruchomości. Jeżeli w powyższym

terminie tego nie uczyni, a podzielona ma być suma uzyskana tylko z jednej

nieruchomości, jego wierzytelność przyjmuje się do rozrachunku w całości; jeżeli

natomiast podziałowi podlegają kwoty uzyskane ze sprzedaży kilku łącznie

obciążonych nieruchomości, na wierzytelność łącznie zabezpieczoną przypada

z każdej z kwot podlegających podziałowi taka część, jaka odpowiada stosunkowi

kwoty pozostającej po zaspokojeniu należności z wcześniejszą kolejnością do

sumy tych kwot.

Art. 115g. § 1. Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której

uiszczenie jest zależne od warunku zawieszającego albo od wyniku sporu,

w którym wierzyciel uzyskał zabezpieczenie powództwa, pozostawia się

w depozycie organu egzekucyjnego.

§ 2. Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest

zależne od warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia.

Jeżeli jednak obowiązek zabezpieczenia zwrotu ciąży na wierzycielu z mocy

2017-06-23

istniejącego między nim a zobowiązanym stosunku prawnego, organ egzekucyjny

pozostawia wydzieloną kwotę w depozycie organu egzekucyjnego.

DZIAŁ III

Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym

Rozdział 1

Przepisy wspólne

Art. 116. (uchylony)

Art. 117. Organy określone w art. 20 § 2, w granicach swojej właściwości do

nakładania obowiązków o charakterze niepieniężnym, mogą stosować środki

egzekucyjne wskazane w art. 1a pkt 12 lit. b tiret drugie, trzecie i piąte również

w celu wyegzekwowania wydanych bezpośrednio ustnych poleceń, bez potrzeby

wystawienia tytułu wykonawczego i doręczenia zobowiązanemu postanowienia

o zastosowaniu środka egzekucyjnego, jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku

groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ciężkimi

szkodami dla gospodarstwa narodowego lub jeżeli wymaga tego szczególny interes

społeczny.

Art. 118. Zobowiązany do wykonania obowiązku o charakterze

niepieniężnym może być wezwany do wyjawienia, gdzie znajduje się przedmiot,

którego egzekucja dotyczy. Przepisy art. 71 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Grzywna w celu przymuszenia

Art. 119. § 1. Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja

dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania

albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której

z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.

§ 2. Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego

środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Art. 120. § 1. Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana zarówno

na osoby fizyczne, jak i osoby prawne, a także na jednostki organizacyjne

nieposiadające osobowości prawnej.

2017-06-23

§ 2. Gdy zobowiązanym jest osoba fizyczna działająca przez ustawowego

przedstawiciela, przedsiębiorstwo państwowe lub inna państwowa jednostka

organizacyjna, organizacja spółdzielcza, samorządowa, zawodowa lub inna

społeczna osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, grzywnę nakłada się na ustawowego przedstawiciela zobowiązanego lub

na osobę, do której należy bezpośrednie czuwanie nad wykonywaniem przez

zobowiązanego obowiązków tego rodzaju, jakim jest egzekwowany obowiązek.

Jednocześnie może być nałożona grzywna na zobowiązaną osobę prawną lub

jednostkę organizacyjną, jeżeli jest to niezbędne dla przymuszenia wykonania

obowiązku.

Art. 121. § 1. Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana

kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4.

§ 2. Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może

przekraczać kwoty 10 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty 50 000 zł.

§ 3. Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty

50 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej kwoty 200 000 zł.

§ 4. Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku

wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest

jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w

stanie nieoszpecającym otoczenia.

§ 5. Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku

obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni

zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki,

i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do

obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek

mieszkaniowych.

Art. 122. § 1. Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny,

który doręcza zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2017-06-23

2) postanowienie o nałożeniu grzywny.

§ 2. Postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać:

1) wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie

z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie

ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

2) wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym

w terminie wskazanym w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie

niewykonania obowiązku w terminie będą nakładane dalsze grzywny w tej

samej lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego

z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny

pracy będzie orzeczone wykonanie zastępcze.

§ 3. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.

Art. 123. Przepisy art. 122 z zastrzeżeniem art. 121 § 4 stosuje się również

w przypadkach nakładania dalszych grzywien w celu przymuszenia, gdy

zobowiązany mimo wezwania nie wykonał obowiązku określonego w tytule

wykonawczym.

Art. 124. § 1. Nałożone grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone

w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji należności pieniężnych,

określonym w niniejszej ustawie.

§ 2. Obowiązek uiszczenia nałożonych grzywien nie przechodzi na

spadkobierców lub prawonabywców zobowiązanego.

Art. 125. § 1. W razie wykonania obowiązku określonego w tytule

wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu

przymuszenia podlegają umorzeniu.

§ 2. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny

na wniosek zobowiązanego. Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny

służy zażalenie.

Art. 126. Na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny

uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych

2017-06-23

przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości. Państwowe organy

egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia.

Rozdział 3

Wykonanie zastępcze

Art. 127. Wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku

wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za

zobowiązanego i na jego koszt.

Art. 128. § 1. W celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego

w art. 127 organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie

postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za

zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo.

§ 1a. Postanowienie, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera również wskazanie

przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego.

§ 2. W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ

egzekucyjny może wezwać zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie

określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego,

z pouczeniem, że w przypadku niewpłacenia kwoty w tym terminie zostanie ona

ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

§ 3. W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ

egzekucyjny może również nakazać zobowiązanemu dostarczenie posiadanej

dokumentacji, a także posiadanych materiałów i środków przewozowych,

niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności, z zagrożeniem

zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych w razie uchylenia się

zobowiązanego od dostarczenia tych dokumentów, materiałów i środków

przewozowych.

§ 4. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego.

Art. 129. Organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie

wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego

2017-06-23

oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych

także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku. Do tych

postanowień stosuje się przepisy art. 128.

Art. 130. Jeżeli w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego nie

wskazano osoby, której zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego

obowiązku, organ egzekucyjny zleci wykonanie egzekwowanych czynności

określonej przez siebie osobie w terminie nie dłuższym niż miesiąc i zawiadomi

o tym zobowiązanego.

Art. 131. Wykonawca odpowiada wobec zobowiązanego za rzetelne

wykonanie robót, celowe zużycie materiałów dostarczonych przez zobowiązanego

oraz prawidłowe korzystanie z jego środków przewozowych. Zobowiązany może

dochodzić swoich roszczeń bezpośrednio od wykonawcy.

Art. 132. § 1. Zobowiązany ma prawo wglądu w czynności wykonawcy oraz

zgłaszania do organu egzekucyjnego wniosków co do sposobu wykonywania tych

czynności.

§ 2. Zobowiązany może w toku czynności egzekucyjnych zgłosić do organu

egzekucyjnego wniosek o zaniechanie dalszego stosowania wykonania

zastępczego, jeżeli wykonawca na to się godzi, a zobowiązany złożył oświadczenie,

że egzekwowany obowiązek wykona w terminie przez organ egzekucyjny

wskazanym. Organ egzekucyjny uwzględni wniosek, jeżeli uzna to oświadczenie

za niebudzące wątpliwości. Organ egzekucyjny może uzależnić wyrażenie zgody

na wniosek zobowiązanego od złożenia przez niego zabezpieczenia wykonania

egzekwowanego obowiązku w formie, jaką uzna za wskazaną.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie wniosku

o zaniechanie dalszego stosowania wykonania zastępczego służy zobowiązanemu

zażalenie.

Art. 133. § 1. O zakończeniu czynności egzekucyjnych w drodze wykonania

zastępczego i o wykonaniu egzekwowanego obowiązku organ egzekucyjny

zawiadamia zobowiązanego. Równocześnie doręcza mu wykaz kosztów

wykonania zastępczego, z wezwaniem do uiszczenia na pokrycie tych kosztów

odpowiedniej kwoty w oznaczonym terminie, z uprzedzeniem, że w razie

2017-06-23

nieuiszczenia tej kwoty w terminie, zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji

administracyjnej należności pieniężnych.

§ 2. Jeżeli koszty wykonania zastępczego są wysokie albo gdy wykonanie

zastępcze trwa dłuższy okres, organ egzekucyjny może przed zakończeniem

egzekucji doręczać zobowiązanemu wykazy poczynionych już kosztów

z wezwaniem do ich pokrycia w oznaczonym terminie. Przepisy § 1 stosuje się

odpowiednio.

Art. 134. Jeżeli zobowiązany nie wpłacił w oznaczonym terminie określonej

w postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego kwoty tytułem zaliczki

na koszty wykonania zastępczego (art. 128 § 2) lub kwoty na pokrycie kosztów

wykonania zastępczego wskazanej w wykazach doręczonych zobowiązanemu

w myśl art. 133, organ egzekucyjny wszczyna egzekucję tych należności stosownie

do przepisów o egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Art. 135. W sprawach kosztów wykonania zastępczego, nieuregulowanych

w art. 127–134, stosuje się przepisy art. 64c–65.

Rozdział 4

Odebranie rzeczy ruchomej

Art. 136. § 1. Jeżeli zobowiązany uchyla się od obowiązku wydania

oznaczonej rzeczy ruchomej, rzecz ta może być mu przez organ egzekucyjny

odebrana w celu wydania jej wierzycielowi. Dotyczy to również obowiązku

wydania rzeczy na określony okres czasu.

§ 2. Odrębne przepisy określają przypadki, w których środek egzekucyjny

przewidziany w § 1 może być zastosowany przy egzekucji obowiązku wydania

rzeczy ruchomej oznaczonej tylko co do rodzaju lub gatunku.

§ 3. Środek egzekucyjny określony w § 1 stosuje się również, gdy

egzekwowany jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów

sanitarnych lub innych względów społecznych, a także gdy egzekwowany

obowiązek polega na ujawnieniu posiadania oznaczonej rzeczy ruchomej.

Art. 137. § 1. Organ egzekucyjny stosuje środek egzekucyjny określony

w art. 136 również, gdy podlegająca odebraniu rzecz ruchoma znajduje się we

władaniu innej osoby, jeżeli rzecz ta nie została wyłączona spod egzekucji (art. 38).

2017-06-23

§ 2. Gdy egzekwowany jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej,

nakazany ze względów sanitarnych lub innych społecznych, rzecz ta podlega

odebraniu w trybie określonym w art. 136 również, gdy własność rzeczy przeszła

z zobowiązanego na inną osobę.

Art. 138. Odebrania rzeczy dokonuje egzekutor wyznaczony przez organ

egzekucyjny (art. 31).

Art. 139. § 1. Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza

zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do

wydania rzeczy określonej w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie

niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu

odebrania tej rzeczy.

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego

odebrania rzeczy.

Art. 140. Odebraną rzecz wydaje się wierzycielowi lub osobie przez niego do

odbioru rzeczy upoważnionej, a gdy nie jest to możliwe, odebraną rzecz oddaje się

na skład na koszt i niebezpieczeństwo wierzyciela.

Rozdział 5

Odebranie nieruchomości. Opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń

Art. 141. § 1. Jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości

albo opróżnienia lokalu mieszkalnego lub użytkowego albo innego pomieszczenia,

stosuje się środek egzekucyjny prowadzący do odebrania zobowiązanemu

nieruchomości albo usunięcia zobowiązanego z zajmowanego lokalu lub

pomieszczenia, w celu wydania tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu

(pomieszczenia) wierzycielowi. Dotyczy to również obowiązku wydania

nieruchomości na oznaczony okres czasu.

2017-06-23

§ 2. Egzekucję prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny

i domownikom oraz innym osobom zajmującym nieruchomość lub lokal

(pomieszczenie), które mają być opróżnione i wydane.

Art. 142. Odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczeń

dokonuje egzekutor, wyznaczony przez organ egzekucyjny.

Art. 143. § 1. Egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza

zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku

wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego

w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku

zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania nieruchomości

lub opróżnienia lokalu (pomieszczenia).

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka

egzekucyjnego.

Art. 144. Egzekutor usuwa z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia),

które mają być opróżnione lub wydane wierzycielowi, znajdujące się tam

ruchomości, z wyjątkiem tych, które łącznie z nieruchomością (lokalem,

pomieszczeniem) podlegają wydaniu wierzycielowi, i wzywa osoby przebywające

na tej nieruchomości lub w tym lokalu (pomieszczeniu) do jego opuszczenia,

z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego, a w razie oporu podejmuje

odpowiednie kroki w celu zastosowania przymusu bezpośredniego.

Art. 145. Gdy nieruchomość podlegająca wydaniu albo lokal

(pomieszczenie) podlegające opróżnieniu są zamknięte, egzekutor zarządzi ich

otwarcie, przy zastosowaniu przepisów art. 46 i 51.

Art. 146. Ruchomości usunięte z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia)

egzekutor oddaje zobowiązanemu lub osobie dorosłej spośród jego członków

rodziny i domowników albo na przechowanie innej osobie lub na skład, na koszt

i niebezpieczeństwo zobowiązanego, albo zarządzi przeniesienie tych ruchomości

na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego na inną jego nieruchomość lub do

2017-06-23

innego lokalu (pomieszczenia) zajmowanego przez zobowiązanego lub

przydzielonego mu w myśl obowiązujących przepisów.

Art. 147. Jeżeli zobowiązany mimo wezwania nie odebrał w zakreślonym

terminie ruchomości oddanych na przechowanie lub złożonych na skład, a koszty

przechowania lub składu mogą być wyższe niż wartość tych ruchomości, organ

egzekucyjny, na wniosek osoby, u której znajdują się te ruchomości, może je

sprzedać, stosując odpowiednio przepisy art. 105–107.

Rozdział 6

Przymus bezpośredni

Art. 148. § 1. Przymus bezpośredni polega na doprowadzeniu do wykonania

obowiązku podlegającego egzekucji drogą zagrożenia zastosowania lub drogą

zastosowania bezpośrednio skutecznych środków, nie wyłączając siły fizycznej,

w celu usunięcia oporu zobowiązanego i oporu innych osób, które stoją na

przeszkodzie wykonaniu obowiązku.

§ 2. W szczególności przymus bezpośredni stosuje się w celu doprowadzenia

do wykonania przez zobowiązanego opuszczenia nieruchomości, lokalu

(pomieszczenia), wydania rzeczy, zaniechania czynności lub nieprzeszkadzania

innej osobie w wykonywaniu jej praw, a także w przypadkach, gdy ze względu na

charakter obowiązku stosowanie innych środków egzekucyjnych nie jest możliwe.

Art. 149. Organ egzekucyjny wyznacza egzekutora (art. 31) w celu

przeprowadzenia egzekucji przez zastosowanie przymusu bezpośredniego.

Art. 150. § 1. Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza

zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do

wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem

zastosowania przymusu bezpośredniego.

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie

prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia

zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.

2017-06-23

§ 3. Jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku może zagrozić zdrowiu lub życiu

albo spowodować niemożność lub znaczne utrudnienie w dochodzeniu wykonania

przez zobowiązanego obowiązku, a także w innych przypadkach określonych

w odrębnych przepisach, może być niezwłocznie zastosowany przymus

bezpośredni wykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa, po ustnym

wezwaniu organu egzekucyjnego, bez uprzedniego upomnienia zobowiązanego

oraz bez doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego i postanowienia o wezwaniu

do wykonania obowiązku (§ 1).

§ 4. Określone w § 3 zasady stosowania przymusu bezpośredniego dotyczą

również organów celnych przy sprawowaniu kontroli celnej.

Art. 151. Egzekutor może zastosować przymus bezpośredni również w toku

postępowania egzekucyjnego, które zostało wszczęte w celu zastosowania innego

ze środków egzekucyjnych, wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. b, gdy ten środek

egzekucyjny okazał się bezskuteczny, a zastosowanie przymusu bezpośredniego

może doprowadzić do wykonania egzekwowanego obowiązku. W tym przypadku

przepisu art. 150 § 1 nie stosuje się, natomiast egzekutor powinien ustnie uprzedzić

zobowiązanego, że w razie dalszego uchylania się od wykonania obowiązku

zastosuje przymus bezpośredni.

Art. 152. Egzekutor może w toku czynności egzekucyjnych zastosować

przymus bezpośredni również do innej osoby niebędącej zobowiązanym, jeżeli jej

działalność lub wstrzymywanie się od działalności albo jej zachowanie się stanowi

przeszkodę w doprowadzeniu do wykonania egzekwowanego obowiązku.

Art. 153. § 1. Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej

służbie wojskowej albo funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży

Granicznej może być zastosowany tylko przez odpowiednio Żandarmerię

Wojskową lub wojskowy organ porządkowy albo organ Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.

2017-06-23

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych

społecznych zachodzi potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego

obowiązku, a Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo

właściwego organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej nie ma na miejscu.

Art. 153a. Jeżeli przepisy szczególne przewidują przymusowe

doprowadzenie żołnierza w czynnej służbie wojskowej, doprowadzenia tego

dokonuje Żandarmeria Wojskowa lub wojskowy organ porządkowy.

DZIAŁ IV

Postępowanie zabezpieczające

Rozdział 1

Przepisy wspólne

Art. 154. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności

pieniężnej lub wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak

zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić egzekucję, w szczególności jeżeli

stwierdzono:

– brak płynności finansowej zobowiązanego,

– unikanie wykonania przez zobowiązanego obowiązku przez

nieujawnianie zobowiązań powstających z mocy prawa lub

nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych,

– dokonywanie przez zobowiązanego wyprzedaży majątku,

– niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 39 § 1 ustawy –

Ordynacja podatkowa, mimo wezwania do jego złożenia albo

niewykazanie w złożonym oświadczeniu wszystkich rzeczy lub

praw podlegających ujawnieniu.

§ 2. Zabezpieczenie może być dokonane także przed terminem płatności

należności pieniężnej lub przed terminem wykonania obowiązku o charakterze

niepieniężnym.

§ 3. Zabezpieczenie należności pieniężnych może dotyczyć również

przyszłych powtarzających się świadczeń.

2017-06-23

§ 4. Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne:

1) z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie

później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji

lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której

dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru

natychmiastowej wykonalności;

2) z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia

19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893

oraz z 2016 r. poz. 65) pod warunkiem wystawienia tytułu wykonawczego nie

później niż przed upływem 14 dni od dnia jej wygaśnięcia;

3) z dniem podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadkach

określonych w art. 32a § 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1, a także w przypadkach

określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 5. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania

wykonania decyzji, o której mowa w § 4 pkt 1, zajęcie zabezpieczające

przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu

wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem

2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu lub

odrzuceniu skargi bądź umorzeniu postępowania sądowego.

§ 6. Zajęcie zabezpieczające nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne

w przypadku uchylenia przez organ odwoławczy lub sąd administracyjny decyzji

stanowiącej podstawę do dokonania zabezpieczenia, o ile wydanie nowej decyzji

nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie nastąpi w terminie 6 miesięcy

od dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego lub prawomocnego orzeczenia

sądu administracyjnego organowi właściwemu do wydania decyzji.

§ 7. W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają

skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego.

Art. 155. Zabezpieczenie może być dokonane również przed ustaleniem albo

określeniem kwoty należności pieniężnej lub obowiązku o charakterze

niepieniężnym, jeżeli brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić

skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a przepisy odrębne zezwalają na takie

zabezpieczenie.

2017-06-23

Art. 155a. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia:

1) na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia

zabezpieczenia;

2) na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego tytułu

wykonawczego, w przypadkach określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2;

3) na wniosek państwa członkowskiego i na podstawie zarządzenia

zabezpieczenia, zagranicznego tytułu wykonawczego, dokumentu

zabezpieczenia albo jednolitego tytułu wykonawczego określonych

w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie należności

pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f;

4) na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i na podstawie

zarządzenia zabezpieczenia albo zagranicznego tytułu wykonawczego

wystawionych zgodnie z przepisami ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie

należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 9.

§ 1a. Organ egzekucyjny może z urzędu dokonać zabezpieczenia na

podstawie tytułu wykonawczego, w przypadkach określonych w art. 32a § 3,

art. 32c § 2 i art. 35 § 2 oraz w przypadkach określonych w art. 79 ust. 5 ustawy

o wzajemnej pomocy.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Jeżeli wniosek o zabezpieczenie jest zgłaszany po wszczęciu albo

zakończeniu postępowania podatkowego lub kontrolnego, we wniosku tym

wyszczególnia się składniki majątkowe zobowiązanego, które mogą być

przedmiotem zabezpieczenia.

Art. 155b. § 1. Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności

zabezpieczających, doręcza zobowiązanemu odpowiednio:

1) odpis zarządzenia zabezpieczenia;

2) dokument zabezpieczenia;

3) odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, wraz

z zawiadomieniem o przystąpieniu do zabezpieczenia;

4) zawiadomienie o przystąpieniu do zabezpieczenia, jeżeli odpis tytułu

wykonawczego został doręczony w egzekucji administracyjnej.

§ 1a. W przypadku gdy doręczenie odpisu zarządzenia po doręczeniu decyzji

o zabezpieczeniu, o której mowa w art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

2017-06-23

Ordynacja podatkowa, mogłoby utrudnić lub udaremnić dokonanie zabezpieczenia,

organ egzekucyjny lub egzekutor wraz z odpisem zarządzenia zabezpieczenia

doręcza zobowiązanemu tę decyzję o zabezpieczeniu.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4, nie stosuje się przepisów

art. 33 i art. 34.

Art. 156. § 1. Zarządzenie zabezpieczenia zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także

NIP lub PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) podanie treści obowiązku podlegającego zabezpieczeniu, podstawy prawnej

tego obowiązku, a w przypadku zabezpieczania należności pieniężnej – także

określenie jej wysokości;

4) wskazanie podstawy prawnej zabezpieczenia obowiązku;

5) wskazanie okoliczności świadczących o wystąpieniu możliwości utrudnienia

bądź udaremnienia egzekucji;

6) datę wydania zarządzenia zabezpieczenia, nazwę wierzyciela, który je wydał,

oraz imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do

działania w imieniu wierzyciela;

7) klauzulę organu egzekucyjnego o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do

wykonania;

8) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie

zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów;

9) sposób i zakres zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym.

§ 2. W przypadku zabezpieczania należności pieniężnych, zarządzenie

zabezpieczenia, o którym mowa w § 1, sporządza się według wzoru określonego

w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych. Wzór zarządzenia zabezpieczenia powinien zawierać dane, o których

mowa w § 1, a ponadto umożliwiać elektroniczne przetwarzanie tych danych.

Art. 157. § 1. Jeżeli obowiązek, którego dotyczy zarządzenie zabezpieczenia,

nie podlega zabezpieczeniu w trybie administracyjnym lub zarządzenie

zabezpieczenia nie zawiera treści określonej w art. 156 § 1, organ egzekucyjny nie

przystępuje do zabezpieczenia. Na postanowienie organu egzekucyjnego

2017-06-23

odmawiające dokonania zabezpieczenia przysługuje wierzycielowi niebędącemu

jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie.

§ 2. Organ egzekucyjny może uzależnić nadanie klauzuli o przyjęciu

zarządzenia zabezpieczenia do wykonania od złożenia przez wierzyciela kaucji na

zabezpieczenie roszczeń zobowiązanego o naprawienie szkód spowodowanych

wskutek wykonania zarządzenia zabezpieczenia.

Art. 157a. Organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić

sposób lub zakres zabezpieczenia. Na postanowienie w sprawie zmiany lub

uchylenia zabezpieczenia służy zażalenie.

Art. 158. W przypadku potrzeby organ egzekucyjny może stosować kilka

sposobów zabezpieczenia.

Art. 159. § 1. Organ egzekucyjny na żądanie zobowiązanego uchyla

zabezpieczenie obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli wniosek

o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie został zgłoszony w terminie

3 miesięcy od dnia dokonania tego zabezpieczenia.

§ 1a. O uchyleniu zabezpieczenia organ egzekucyjny wydaje postanowienie.

Na postanowienie to przysługuje zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

§ 2. Termin określony w § 1 może być przez organ egzekucyjny przedłużony

na wniosek wierzyciela o okres do 3 miesięcy, jeżeli z uzasadnionych przyczyn

postępowanie egzekucyjne nie mogło być wszczęte.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu

określonego w § 1 lub odmowy przedłużenia tego terminu służy wierzycielowi

i zobowiązanemu zażalenie.

Art. 160. § 1. Zabezpieczenie nie może zmierzać do tego, aby stanowiło

wykonanie obowiązku.

§ 2. W drodze zabezpieczenia nie można stosować przeciw zobowiązanemu

przymusu bezpośredniego.

Art. 161. Zajęte w celu zabezpieczenia ruchomości, o których mowa

w art. 104 § 2 pkt 1 i 2, albo które mogą stracić na wartości w przypadku ich

przechowywania, mogą być sprzedane bezpośrednio po ich zajęciu. Zajęte w celu

zabezpieczenia inne ruchomości mogą być sprzedane w drodze egzekucji

2017-06-23

administracyjnej, jeżeli w razie niesprzedania straciłyby znacznie na wartości albo

jeżeli dozór zajętych przedmiotów powoduje znaczne koszty. Dotyczy to również

zajętego w celu zabezpieczenia inwentarza żywego, w razie gdy dłużnik odmawia

przyjęcia go pod dozór. Uzyskana ze sprzedaży kwota podlega złożeniu do

depozytu organu egzekucyjnego.

Art. 162. § 1. W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego

prowadzonego przez organ egzekucji administracyjnej i organ egzekucji sądowej,

przepisów art. 62 nie stosuje się, chyba że w myśl przepisów Kodeksu

postępowania cywilnego rzecz stanowiąca przedmiot zabezpieczenia podlega

sprzedaży.

§ 2. W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez

dwa lub więcej organów egzekucji administracyjnej, ma odpowiednie zastosowanie

art. 63.

Art. 163. § 1. Przepisy art. 64c stosuje się odpowiednio do opłat za czynności

zabezpieczenia i wydatków związanych z postępowaniem zabezpieczającym, jeżeli

postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte.

§ 2. Organ egzekucyjny obciąża wierzyciela opłatami za czynności

zabezpieczające oraz wydatkami związanymi z zabezpieczeniem, jeżeli

postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte wskutek braku wniosku, o którym

mowa w art. 159 § 2, lub wniosek ten nie został uwzględniony, a jeżeli nie zostało

wszczęte z innych powodów – wydatkami związanymi z postępowaniem

zabezpieczającym. Przepisy art. 64c § 6a pkt 2 i § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 2a. Nie pobiera się opłat, o których mowa w § 2, jeżeli wierzyciel jest

jednocześnie organem egzekucyjnym dokonującym zabezpieczenia.

§ 3. Organ egzekucyjny może zażądać od wierzyciela wpłaty zaliczki na

pokrycie wydatków związanych z postępowaniem zabezpieczającym i uzależnić

zabezpieczenie od wpłacenia tej zaliczki.

§ 4. Przepisy art. 65 stosuje się również do wydatków postępowania

zabezpieczającego.

2017-06-23

Rozdział 2

Zabezpieczenie należności pieniężnych

Art. 164. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności

pieniężnej przez:

1) zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków

bankowych, innych wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości;

2) obciążenie nieruchomości zobowiązanego hipoteką przymusową, w tym

przez złożenie dokumentów do zbioru dokumentów w przypadku

nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej;

3) obciążenie statku morskiego lub statku morskiego w budowie zastawem

wpisanym do rejestru okrętowego (hipoteka morska przymusowa);

4) ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości, która nie ma

urządzonej księgi wieczystej albo której księga wieczysta zginęła lub uległa

zniszczeniu;

5) ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu

jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.

§ 2. Jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem, obciążenia

nieruchomości hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego

w budowie) hipoteką morską przymusową dokonuje wierzyciel, a jeżeli

wierzycielem jest państwo członkowskie lub państwo trzecie – organ egzekucyjny

działający we własnym imieniu i na rzecz tego państwa.

§ 2a. Podstawą wpisu hipoteki przymusowej dla zabezpieczenia należności

państw członkowskich lub państw trzecich jest: dokument zabezpieczenia państwa

członkowskiego, jednolity tytuł wykonawczy państwa członkowskiego,

zagraniczny tytuł wykonawczy albo zarządzenie zabezpieczenia określone

w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 2b. W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, przekazany został

do organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo

z użyciem środków komunikacji elektronicznej, podstawą wpisu hipoteki

przymusowej jest wydruk tego dokumentu sporządzony zgodnie z art. 26 § 1d.

2017-06-23

§ 2c. W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, sporządzony jest

w języku urzędowym państwa członkowskiego lub państwa trzeciego albo języku

uzgodnionym zgodnie z art. 32 ustawy o wzajemnej pomocy, do wniosku o wpis

hipoteki przymusowej organ egzekucyjny dołącza również tłumaczenie tego

dokumentu sporządzone zgodnie z art. 31 ust. 1 lub 3 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 3. Przed skierowaniem wniosku do sądu o ustanowienie hipoteki

przymusowej lub do izby morskiej o ustanowienie hipoteki morskiej przymusowej

wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego o nadanie tytułowi wykonawczemu

lub zarządzeniu zabezpieczenia klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do

egzekucji lub zarządzenia zabezpieczenia do wykonania.

§ 4. Do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu

egzekucyjnym pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia

emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, egzekucję

z rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych, praw z papierów

wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz

z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych

na rachunku papierów wartościowych, weksla, autorskich praw majątkowych

i praw pokrewnych oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz ruchomości.

§ 5. Zajęcie zabezpieczające nie może dotyczyć rzeczy lub praw zwolnionych

z egzekucji.

Art. 165. § 1. Wydane w formie dokumentu papiery wartościowe zajęte

w celu zabezpieczenia należności pieniężnych podlegają złożeniu do depozytu

organu egzekucyjnego.

§ 2. Zajęte pieniądze w celu zabezpieczenia wpłaca się na wydzielony

oprocentowany rachunek bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem

udzielonym przez bank dla wkładów wypłacanych na każde żądanie,

z zastrzeżeniem § 3.

§ 3. Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że zabezpieczenie trwać będzie

dłużej niż 3 miesiące, zajęte pieniądze, na wniosek zobowiązanego, wpłaca się na

rachunek lokaty terminowej.

§ 4. Zajęta wierzytelność po nadejściu terminu jej płatności przez dłużnika tej

wierzytelności zrealizowana jest w celu zabezpieczenia przez przekazanie jej na

2017-06-23

rachunek, o którym mowa w § 2. Tak samo przekazywane są zajęte w celu

zabezpieczenia wynagrodzenia za pracę i inne należności płatne w przyszłości, bez

ponawiania ich zajęcia aż do wysokości należności zabezpieczonej.

Art. 166. Na wniosek zobowiązanego, zabezpieczenie należności pieniężnej

może być dokonane przez złożenie kaucji. Jeżeli zobowiązany składa wniosek

o przyjęcie kaucji w gotówce albo wniosek o przyjęcie kaucji w innej postaci

zostanie uwzględniony przez organ egzekucyjny, organ ten określa kwotę kaucji,

nie wyższą jednak od należności podlegającej zabezpieczeniu.

Art. 166a. § 1. Zobowiązany nie może rozporządzać składnikiem

majątkowym zajętym w celu zabezpieczenia, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. W okresie zabezpieczenia mogą być dokonywane za zgodą organu

egzekucyjnego wypłaty z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego

zobowiązanego, po przedstawieniu przez niego wiarygodnych dokumentów

świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania

działalności gospodarczej.

§ 3. Zajęcie zabezpieczające nie pozbawia zobowiązanego prawa do

polecenia zapłaty zabezpieczonej należności pieniężnej ze środków pieniężnych

znajdujących się na rachunku, o którym mowa w art. 165 § 2.

Art. 166b. W postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio

przepisy działu I i art. 168d.

Art. 166c. § 1. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2

§ 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, w postępowaniu zabezpieczającym nie stosuje się

przepisów art. 154 § 1–3, 5 i 6, art. 155, art. 156, art. 157 i art. 163 § 2–3.

§ 2. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8

lit. g, nie stosuje się przepisów działu IV.

Rozdział 3

Zabezpieczenie obowiązków o charakterze niepieniężnym

Art. 167. § 1. Organ egzekucyjny w zarządzeniu zabezpieczenia wykonania

obowiązku o charakterze niepieniężnym określa środek zabezpieczania lub inną

czynność, które stosownie do okoliczności są zastosowane.

2017-06-23

§ 2. Przy wyborze środka zabezpieczenia organ egzekucyjny uwzględni

interesy stron w takiej mierze, aby wierzycielowi zapewnić wykonanie obowiązku,

a zobowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Art. 168. Organ egzekucyjny może w razie potrzeby zastosować także środki

zabezpieczenia przewidziane w art. 164 § 1. W szczególności może być dokonane

zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków

bankowych i wkładów oszczędnościowych oraz innych wierzytelności, jeżeli w ten

sposób zabezpieczy się pokrycie przez zobowiązanego kosztów wykonania

zastępczego.

DZIAŁ IVA

Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy

Rozdział 1

Odpowiedzialność odszkodowawcza

Art. 168a. Osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego,

z których przeprowadzono egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa

majątkowego, może dochodzić od zobowiązanego odszkodowania na podstawie

przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną

szkodę.

Art. 168b. § 1. Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od organu

egzekucyjnego lub wierzyciela na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za

szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub

prowadzenia egzekucji administracyjnej lub postępowania zabezpieczającego.

§ 2. W przypadku należności pieniężnych określonych w art. 2 § 1 pkt 8

i 9 przez wierzyciela, o którym mowa w ust. 1, rozumie się centralne biuro

łącznikowe.

<§ 3. Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub Dodany § 3 w art.

168b wejdzie w

organu prowadzącego rejestr, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za życie z dn.

1.01.2018 r. (Dz.

szkodę wyrządzoną na skutek niezgodnego z prawem ujawnienia w rejestrze

U. z 2017 r. poz.

danych, o których mowa w art. 18b § 2.> 933).

Art. 168c. § 1. Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie wykonał lub

nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki, o których mowa w art. 69a § 1,

2017-06-23

lub obowiązki związane z realizacją egzekucyjnego lub zabezpieczającego zajęcia

wierzytelności lub prawa majątkowego, odpowiada za szkody wyrządzone z tego

powodu wierzycielowi na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

§ 2. Wierzyciel może dochodzić odszkodowania od zobowiązanego na

podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek

niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 69a

§ 2.

Rozdział 2

Odpowiedzialność porządkowa

Art. 168d. § 1. Na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi

odmawia udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień

niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych informacji lub

wyjaśnień, może być nałożona kara pieniężna do wysokości 3800 zł.

§ 2. Jeżeli żądanie udzielenia informacji lub wyjaśnień było skierowane do

osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej, karę pieniężną nakłada się na

pracownika odpowiedzialnego za udzielenie informacji lub wyjaśnień, a gdyby

ustalenie takiego pracownika było utrudnione – karę pieniężną nakłada się na

odpowiedzialnego kierownika.

§ 3. Karę, o której mowa w § 1, można nałożyć również na zobowiązanego,

który nie powiadamia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca swego pobytu lub

zajęciu przez inny organ egzekucyjny ruchomości, a także prawa majątkowego,

którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, a także na zarządcę

nieruchomości, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie składa sprawozdania

lub nie wykonuje polecenia organu egzekucyjnego.

§ 4. W przypadku uchybienia obowiązkowi, o którym mowa w § 1, przez

żołnierza, zamiast nałożenia kary pieniężnej występuje się do dowódcy jednostki

wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do

odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Art. 168e. § 1. Na dłużnika zajętej wierzytelności, który nie wykonuje lub

nienależycie wykonuje ciążące na nim obowiązki związane z egzekucją lub

zabezpieczeniem wierzytelności lub prawa majątkowego, można nałożyć karę

pieniężną do wysokości 3800 zł.

2017-06-23

§ 2. Kara, o której mowa w § 1, może być powtarzana w przypadku uchylania

się od wykonania, w dodatkowo wyznaczonych terminach, obowiązków

wynikających z zajęcia egzekucyjnego lub zabezpieczającego.

§ 3. Jeżeli dłużnikiem zajętej wierzytelności jest osoba prawna lub jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, karę pieniężną nakłada się na

wyznaczonego pracownika, a jeżeli nie został wyznaczony – kierownika

bezpośrednio odpowiedzialnego za realizację zajęcia, a w spółce prawa

handlowego – odpowiedzialnego członka zarządu, natomiast w spółce cywilnej –

odpowiedzialnego wspólnika.

§ 4. Postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej wydaje organ

egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Jeżeli egzekucję z wierzytelności prowadzi organ egzekucyjny, o którym

mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej

wydaje naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę tego

organu.

§ 6. Na postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje zażalenie.

§ 7. Kara pieniężna nałożona w związku z egzekucją prowadzoną przez

organ, o którym mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, przypada na rzecz tego organu.

3 w dziale IVa

Odpowiedzialność karna wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2017 r.

Art. 168f. Kto występuje o udostępnienie z rejestru danych, o których poz. 933).

mowa w art. 18b § 2, bez wymaganego upoważnienia zobowiązanego,

o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, którego dane dotyczą albo

oświadczenia podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze,

o posiadaniu takiego upoważnienia, podlega grzywnie do 30 000 zł.

Art. 168g. Kto przechowuje uzyskane z rejestru dane, o których mowa

w art. 18b § 2, z naruszeniem przepisu art. 18s § 1, podlega grzywnie do

30 000 zł.

Art. 168h. Kto ujawnił dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące

zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, z naruszeniem

przepisu art. 18s § 2 lub 4, podlega grzywnie do 30 000 zł.>

2017-06-23

DZIAŁ V

Przepisy wprowadzające i końcowe

Art. 169. Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, toczące się w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy, będzie prowadzone w dalszym ciągu w myśl

przepisów tej ustawy i przez organy w niej wskazane.

Art. 170. § 1. Pozostają w mocy przepisy ustaw szczególnych dotyczące

administracyjnego postępowania zabezpieczającego na podstawie orzeczenia

prokuratora, sądu, organów administracji celnej lub organów kontroli administracji

publicznej o zabezpieczeniu rzeczy, w stosunku do których może być orzeczony

przepadek.

§ 2. W postępowaniu o zabezpieczenie, o którym mowa w § 1, postanowienie

o wyłączeniu wydaje naczelnik urzędu skarbowego, stosując przepisy niniejszej

ustawy. Na postanowienie o wyłączeniu przysługuje prawo wniesienia zażalenia

organowi, który wydał postanowienie o zabezpieczeniu, oraz wierzycielowi. Do

czasu rozstrzygnięcia zażalenia dokonane czynności egzekucyjne pozostają

w mocy.

Art. 171. (pominięty)

Art. 172. (pominięty)

Art. 173. (uchylony)

Art. 174. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, rozciągnąć

stosowanie w całości lub w części przepisów działu II rozdziału 6 w zakresie

przechowywania, oszacowania i sprzedaży zajętych ruchomości na określone

ruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa albo powiatu na podstawie

przepisów o likwidacji mienia, o przepadku mienia, z tytułu spadków lub z innych

tytułów albo gdy Skarb Państwa na podstawie szczególnych przepisów jest

upoważniony do sprzedaży cudzej ruchomości. Rozporządzenie to w szczególności

określi przypadki, w których może nastąpić nieodpłatne przekazanie ruchomości

przez Skarb Państwa albo powiat lub ich niszczenie, a także sposób rozliczania

wydatków związanych z przechowywaniem lub sprzedażą ruchomości

niestanowiących własności Skarbu Państwa.

2017-06-23