Wyszukiwarka ustaw

2016 Pozycja 603

©Telksinoe s. 1/113

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2016 r.

poz. 603, 960,

z 2017 r. poz. 60.

U S T A W A

z dnia 24 sierpnia 1991 r.

o Państwowej Straży Pożarnej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową,

umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny sprzęt formację, przeznaczoną do

walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami.

2. Do podstawowych zadań Państwowej Straży Pożarnej należy:

1) rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

2) organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk

żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń;

3) wykonywanie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych

w czasie klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne

służby ratownicze;

4) kształcenie kadr dla potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek

ochrony przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony ludności;

5) nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych;

6) prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony

przeciwpożarowej oraz ochrony ludności;

7) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych;

8) współdziałanie ze strażami pożarnymi i służbami ratowniczymi innych

państw oraz ich organizacjami międzynarodowymi na podstawie wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych oraz odrębnych przepisów;

9) realizacja innych zadań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską

umów międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich określonych.

3. Służbę w Państwowej Straży Pożarnej pełnią funkcjonariusze pożarnictwa,

zwani dalej „strażakami”.

2017-06-06

©Telksinoe s. 2/113

Art. 2. (uchylony)

Art. 3. 1. Zadania przewidziane dla Państwowej Straży Pożarnej

w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony

Narodowej albo przez niego nadzorowanych wykonuje Wojskowa Ochrona

Przeciwpożarowa w trybie i na zasadach określonych, w drodze rozporządzenia,

przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw wewnętrznych.

2. W Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej mogą pełnić służbę także

strażacy Państwowej Straży Pożarnej, wyznaczeni za ich zgodą przez Komendanta

Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

3. Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw

wewnętrznych określą, w drodze rozporządzenia, zasady mianowania,

przenoszenia i zwalniania ze stanowisk służbowych oraz zawieszania

w czynnościach służbowych strażaków, o których mowa w ust. 2, a także organy

właściwe do wymierzania im kar dyscyplinarnych.

Art. 4. (uchylony)

Art. 5. (uchylony)

Art. 6. (uchylony)

Art. 7. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) akcjach ratowniczych – rozumie się przez to działania ratownicze

organizowane i kierowane przez Państwową Straż Pożarną;

2) pomocniczych specjalistycznych czynnościach ratowniczych – rozumie się

przez to działania Państwowej Straży Pożarnej w ramach udzielanej pomocy

innym służbom ratowniczym, z wyłączeniem działań porządkowo-

-ochronnych, zastrzeżonych dla innych jednostek podległych ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych;

3) staroście – należy przez to rozumieć również prezydenta miasta w miastach

na prawach powiatu.

Rozdział 2

Organizacja Państwowej Straży Pożarnej

Art. 8. 1. Jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej są:

2017-06-06

©Telksinoe s. 3/113

1) Komenda Główna;

2) komenda wojewódzka;

3) komenda powiatowa (miejska);

4) Szkoła Główna Służby Pożarniczej oraz pozostałe szkoły;

5) jednostki badawczo-rozwojowe;1)

6) Centralne Muzeum Pożarnictwa.

1a. W skład komendy wojewódzkiej mogą wchodzić ośrodki szkolenia.

2. W skład komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej

wchodzą jednostki ratowniczo-gaśnicze.

2a. W ramach jednostek ratowniczo-gaśniczych, o których mowa w ust. 2,

mogą być wyodrębnione czasowe posterunki Państwowej Straży Pożarnej.

Pełnienie służby na czasowym posterunku jest równoznaczne z pełnieniem służby

w miejscowości, w której znajduje się dana jednostka ratowniczo-gaśnicza.

3. W skład jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, o których

mowa w ust. 1 pkt 4, mogą wchodzić jednostki ratowniczo-gaśnicze.

3a. Jednostki ratowniczo-gaśnicze utworzone w jednostkach organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w ust. 1 pkt 4, realizują zadania

ratownicze na obszarze i w zakresie ustalonych w porozumieniu z właściwym

miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) (uchylony)

2) szczegółowe zasady wyposażenia jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej, a w szczególności:

a) standardy wyposażenia jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej

Straży Pożarnej w pojazdy gaśnicze i specjalne oraz w sprzęt i środki

techniczne,

b) normy wyposażenia w sprzęt specjalistyczny, pojazdy i środki

techniczne do ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego

i medycznego,

1)

Obecnie instytuty badawcze, na podstawie art. 49 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. – Przepisy

wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620 i 1036 oraz z 2012 r. poz.

756), która weszła w życie z dniem 1 października 2010 r.

2017-06-06

©Telksinoe s. 4/113

c) normy wyposażenia krajowych baz sprzętu specjalistycznego i środków

gaśniczych.

3) (uchylony)

4) (uchylony)

5) (uchylony)

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze

zarządzenia, w celu ujednolicenia oraz zapewnienia racjonalnej gospodarki

transportowej w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej:

1) sposoby korzystania ze sprzętu transportowego oraz prowadzenia ewidencji

pracy sprzętu;

2) metody utrzymywania sprawności technicznej sprzętu transportowego;

3) sposoby uznawania sprzętu transportowego za zbędny oraz zagospodarowania

tego sprzętu;

4) sposób rozliczania zużycia paliw.

Art. 9. 1. Centralnym organem administracji rządowej w sprawach

organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz ochrony

przeciwpożarowej jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, podległy

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2. Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród

oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na

wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje

spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje minister właściwy do

spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej.

Art. 10. 1. Do zadań Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej

należy:

1) kierowanie pracą Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej;

2) kierowanie krajowym systemem ratowniczo-gaśniczym, a w szczególności:

a) dysponowanie podmiotami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze kraju poprzez swoje stanowisko kierowania,

2017-06-06

©Telksinoe s. 5/113

b) ustalanie zbiorczego planu sieci podmiotów krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego,

c) ustalanie planu rozmieszczania na obszarze kraju sprzętu

specjalistycznego w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

d) dysponowanie odwodami operacyjnymi i kierowanie ich siłami,

e) dowodzenie działaniami ratowniczymi, których rozmiary lub zasięg

przekraczają możliwości sił ratowniczych województwa,

f) organizowanie centralnego odwodu operacyjnego oraz przeprowadzanie

inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego, których siły i środki tworzą centralny odwód

operacyjny,

g) analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez podmioty

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

h) ustalanie sposobu przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej

podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

3) analizowanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

4) inicjowanie przedsięwzięć oraz prac naukowo-badawczych w zakresie

ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa;

5) organizowanie kształcenia, szkolenia i doskonalenia zawodowego

w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej;

5a) uzgadnianie opracowanych i przekazanych przez komendantów szkół

Państwowej Straży Pożarnej programów nauczania dla zawodów inżynier

pożarnictwa i technik pożarnictwa oraz programów kształcenia na studiach

podyplomowych w zakresie przeszkolenia zawodowego;

5b) opracowywanie i zatwierdzanie programów szkolenia i doskonalenia

zawodowego oraz sprawowanie nadzoru w zakresie dydaktycznym nad ich

realizacją;

5c) nadzór nad przestrzeganiem bezpieczeństwa i higieny służby w Państwowej

Straży Pożarnej;

5d) opracowywanie i zatwierdzanie programu szkolenia inspektorów ochrony

przeciwpożarowej oraz programu szkolenia aktualizującego inspektorów

ochrony przeciwpożarowej;

2017-06-06

©Telksinoe s. 6/113

6) inicjowanie oraz przygotowywanie projektów aktów normatywnych

dotyczących ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa;

7) powoływanie i odwoływanie rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych i nadzór nad ich działalnością;

8) ustalanie programów i zasad szkolenia pożarniczego dla jednostek ochrony

przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 2–6 i 8 ustawy z dnia

24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 191 i

298);

9) wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej

i ratownictwa;

10) współdziałanie z Zarządem Głównym Związku Ochotniczych Straży

Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej;

11) prowadzenie współpracy międzynarodowej, udział w przygotowywaniu

i wykonywaniu umów międzynarodowych w zakresie określonym

w ustawach i w tych umowach oraz kierowanie jednostek organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej do akcji ratowniczych i humanitarnych poza

granicę państwa, na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych;

12) wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej Straży

Pożarnej w sytuacji zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej

lub awarii technicznej, których skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej

liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych

obszarach, oraz w przypadku wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego

zagrożenia pożarowego;

13) organizowanie krajowych oraz międzynarodowych ćwiczeń ratowniczych;

14) ustalanie ramowego regulaminu służby w jednostkach organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej oraz regulaminu musztry i ceremoniału

pożarniczego;

15) organizowanie działalności sportowej i ustalanie regulaminów sportowych

zawodów pożarniczych oraz innych zawodów dla strażaków;

16) realizowanie zadań, wynikających z innych ustaw.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sprawuje nadzór nad:

2017-06-06

©Telksinoe s. 7/113

1) Szkołą Główną Służby Pożarniczej, w zakresie wykonywania przez nią zadań

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej;

2) pozostałymi szkołami, jednostkami badawczo-rozwojowymi1) Państwowej

Straży Pożarnej oraz w zakresie dydaktycznym nad ośrodkami szkolenia

w komendach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej;

3) Centralnym Muzeum Pożarnictwa.

3. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kontroluje działania

organów i jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest przełożonym

strażaków pełniących służbę w Państwowej Straży Pożarnej.

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ustali, w drodze

zarządzenia, sposób przeprowadzania inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

6. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ustali, w drodze

zarządzenia, ramowy regulamin służby w jednostkach organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej oraz regulamin musztry i ceremoniał pożarniczy.

Art. 11. 1. Zadania i kompetencje Państwowej Straży Pożarnej na obszarze

województwa wykonują:

1) wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży

Pożarnej, jako kierownika straży wchodzącej w skład zespolonej

administracji rządowej w województwie;

2) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

2. Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wykonuje w imieniu

wojewody zadania i kompetencje określone w ustawach.

Art. 11a. 1. W postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych

z wykonywaniem zadań i kompetencji Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli ustawy

nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski)

Państwowej Straży Pożarnej.

2. W postępowaniu administracyjnym, w sprawach, o których mowa w ust. 1,

organami wyższego stopnia są:

1) w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej – komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej;

2017-06-06

©Telksinoe s. 8/113

2) w stosunku do komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej –

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 12. 1. Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

powołuje, spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej, minister właściwy do

spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej złożony po uzyskaniu zgody wojewody.

2. Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej odwołuje

minister właściwy do spraw wewnętrznych – po zasięgnięciu opinii wojewody.

3. W przypadku braku opinii, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do

spraw wewnętrznych odwołuje komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży

Pożarnej po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku o odwołanie.

3a. W razie zwolnienia stanowiska komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, do czasu

powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta

wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wyznaczonemu oficerowi

Państwowej Straży Pożarnej, na okres nie dłuższy niż miesiąc.

4. Zastępców komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Komendant

Główny Państwowej Straży Pożarnej na wniosek komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej.

5. Do zadań komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej należy:

1) kierowanie komendą wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej;

2) opracowywanie planów ratowniczych na obszarze województwa,

z uwzględnieniem przepisów art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b i c;

3) organizowanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w tym odwodów

operacyjnych, na obszarze województwa;

4) dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego na obszarze województwa poprzez swoje stanowisko

kierowania, a w szczególności dowodzenie działaniami ratowniczymi,

których rozmiary lub zasięg przekraczają możliwości sił ratowniczych

powiatu;

5) kierowanie jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej z obszaru

województwa do akcji ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa,

2017-06-06

©Telksinoe s. 9/113

na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień

międzynarodowych;

6) analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez podmioty krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze województwa;

7) przeprowadzanie inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze województwa;

8) wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej Straży

Pożarnej na obszarze województwa i powiatów, w sytuacji zwiększonego

prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub awarii technicznej, których

skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich

rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, oraz w przypadku

wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego zagrożenia pożarowego;

9) organizowanie wojewódzkich ćwiczeń ratowniczych;

10) kontrolowanie uzgadniania projektów budowlanych w zakresie ochrony

przeciwpożarowej;

10a) nadzór nad działalnością rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych;

11) nadzór i kontrolowanie komendantów powiatowych (miejskich) i komend

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej;

12) sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem bezpieczeństwa i higieny służby

w komendach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej;

13) analizowanie stanu bezpieczeństwa województwa w zakresie zadań

realizowanych przez Państwową Straż Pożarną;

14) opracowywanie programów szkolenia i doskonalenia zawodowego,

z uwzględnieniem specyfiki i potrzeb województwa, oraz organizowanie

szkolenia i doskonalenia zawodowego, a także inicjowanie przedsięwzięć

w zakresie kultury fizycznej i sportu na obszarze województwa;

15) uczestniczenie w przygotowywaniu projektu budżetu państwa w części, której

dysponentem jest właściwy wojewoda, w rozdziałach dotyczących ochrony

przeciwpożarowej;

16) wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

5a. Do zadań komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

ponadto należy:

2017-06-06

©Telksinoe s. 10/113

1) współdziałanie z zarządem oddziału wojewódzkiego związku ochotniczych

straży pożarnych;

2) realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.

Art. 13. 1. Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w porozumieniu ze starostą. Przepisu

art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1445 i 1890) nie stosuje się.

2. W razie niezajęcia stanowiska lub niezaakceptowania zgłoszonej

kandydatury na stanowisko komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej, w terminie 30 dni od dnia jej przedstawienia staroście, przedstawia

się niezwłocznie kolejną kandydaturę. W przypadku braku porozumienia

w stosunku do tej kandydatury w terminie 14 dni od dnia jej przedstawienia

staroście, na stanowisko komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej powołuje

wskazanego przez wojewodę oficera Państwowej Straży Pożarnej.

3. Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej

odwołuje komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej po zasięgnięciu

opinii starosty. Przepis art. 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4. W razie zwolnienia stanowiska komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej, komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej,

do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej

wyznaczonemu oficerowi Państwowej Straży Pożarnej, na okres nie dłuższy niż

2 miesiące.

5. Zastępców komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje

komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

6. Do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej należy:

1) kierowanie komendą powiatową (miejską) Państwowej Straży Pożarnej;

2) organizowanie jednostek ratowniczo-gaśniczych;

2017-06-06

©Telksinoe s. 11/113

3) organizowanie na obszarze powiatu krajowego systemu ratowniczo-

-gaśniczego;

4) dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego na obszarze powiatu poprzez swoje stanowisko

kierowania;

5) kierowanie jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej z obszaru

powiatu do akcji ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa, na

podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień

międzynarodowych;

6) analizowanie działań ratowniczych prowadzonych na obszarze powiatu przez

podmioty krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

7) organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczej;

8) współdziałanie z komendantem gminnym ochrony przeciwpożarowej, jeżeli

komendant taki został zatrudniony w gminie;

8a) współdziałanie z komendantem gminnym związku ochotniczych straży

pożarnych;

9) rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;

10) opracowywanie planów ratowniczych na obszarze powiatu;

11) nadzorowanie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych;

12) wykonywanie zadań z zakresu ratownictwa;

13) wstępne ustalanie przyczyn oraz okoliczności powstania i rozprzestrzeniania

się pożaru oraz miejscowego zagrożenia;

14) organizowanie szkolenia i doskonalenia pożarniczego;

15) szkolenie członków ochotniczych straży pożarnych;

16) inicjowanie przedsięwzięć w zakresie kultury fizycznej i sportu z udziałem

podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze powiatu;

17) wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyjnej w komendzie

powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej w sytuacji zwiększonego

prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub awarii technicznej, których

skutki mogą zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich

rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, oraz w przypadku

wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego zagrożenia pożarowego.

2017-06-06

©Telksinoe s. 12/113

7. Do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży

Pożarnej ponadto należy:

1) współdziałanie z zarządem oddziału powiatowego związku ochotniczych

straży pożarnych;

2) przeprowadzanie inspekcji gotowości operacyjnej ochotniczych straży

pożarnych na obszarze powiatu, pod względem przygotowania do działań

ratowniczych;

3) realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.

Art. 13a. 1. Komendanci wykonują swoje zadania przy pomocy komend,

o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3.

2. Organizację Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej określa statut

nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek

ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Regulamin organizacyjny komendy wojewódzkiej Państwowej Straży

Pożarnej jest ustalany przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży

Pożarnej i zatwierdzany przez Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej, po zasięgnięciu opinii wojewody. Regulamin ten nie stanowi części

regulaminu organizacyjnego urzędu wojewódzkiego.

4. Regulamin organizacyjny komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej

Straży Pożarnej jest ustalany przez komendanta powiatowego i zatwierdzany przez

komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, ramową organizację komendy wojewódzkiej i powiatowej

(miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej, z uwzględnieniem w szczególności:

1) podziału komend wojewódzkich i powiatowych (miejskich) Państwowej

Straży Pożarnej na kategorie w zależności od liczby stałych mieszkańców

odpowiednio w województwie i powiecie;

2) trybu naliczania etatów dla komend wojewódzkich i powiatowych (miejskich)

poszczególnych kategorii;

3) rodzajów komórek organizacyjnych oraz zakresów ich działania;

4) stanowisk do kierowania poszczególnymi komórkami organizacyjnymi.

W rozporządzeniu należy uwzględnić dostosowanie organizacji komend

Państwowej Straży Pożarnej do realizowanych przez nie zadań ustawowych.

2017-06-06

©Telksinoe s. 13/113

Art. 14. 1. Rada powiatu (miasta) przynajmniej raz w roku rozpatruje

informację komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej

o stanie bezpieczeństwa powiatu (miasta na prawach powiatu) w zakresie ochrony

przeciwpożarowej. Na polecenie starosty (prezydenta miasta) informację taką

właściwy komendant jest obowiązany składać w każdym czasie.

2. Rada powiatu (miasta) na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1,

może określić, w drodze uchwały, kierunki działań zmierzających do usunięcia

istotnych dla wspólnoty samorządowej zagrożeń w zakresie ochrony

przeciwpożarowej.

3. W przypadku bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa wspólnoty

samorządowej, w szczególności życia lub zdrowia, wójt (burmistrz, prezydent

miasta) lub starosta może wydać komendantowi powiatowemu (miejskiemu)

Państwowej Straży Pożarnej polecenie podjęcia działań w zakresie właściwości

Państwowej Straży Pożarnej, zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

4. Uchwała, o której mowa w ust. 2, lub polecenie wydane na podstawie

ust. 3 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnej czynności służbowej. Uchwała lub

polecenie nie mogą również określać sposobu wykonania zadania przez Państwową

Straż Pożarną.

5. Starosta lub wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną

odpowiedzialność za treść i skutki polecenia, o którym mowa w ust. 4.

6. Polecenie, o którym mowa w ust. 4, podlega niezwłocznemu wykonaniu.

Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

7. Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej

niezwłocznie przedkłada sprawę komendantowi wojewódzkiemu Państwowej

Straży Pożarnej, jeżeli nie jest w stanie wykonać polecenia, o którym mowa

w ust. 4.

8. Polecenie, o którym mowa w ust. 4, naruszające prawo jest nieważne.

O nieważności polecenia stwierdza wojewoda.

Art. 15. (uchylony)

Art. 16. (uchylony)

Art. 17. 1. Organizację i zakres działania Szkoły Głównej Służby Pożarniczej

w Warszawie jako szkoły wyższej oraz tryb wyznaczania i odwoływania rektora

2017-06-06

©Telksinoe s. 14/113

oraz wyznaczania, wyboru i odwoływania prorektorów reguluje ustawa z dnia

27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572,

z późn. zm.2)).

2. Komendantów pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich

zastępców powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 17a. Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej może

tworzyć i likwidować ośrodki szkolenia, a także określać ich organizację i zakres

działania.

Art. 18. 1. Organizację i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej1)

Państwowej Straży Pożarnej oraz tryb powoływania i odwoływania dyrektora

i jego zastępców reguluje ustawa z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-

-rozwojowych (Dz. U. z 2008 r. poz. 993 oraz z 2009 r. poz. 1323)3).

2. Organizację i zakres działania oraz tryb powoływania i odwoływania

dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa regulują ustawa z dnia

25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423 oraz z 2015 r. poz. 337 i 1505) oraz

ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2012 r. poz. 987 oraz

z 2015 r. poz. 1505), z tym że dyrektora powołuje się na czas nieokreślony.

Art. 19. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór oraz tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym

Państwowej Straży Pożarnej.

Rozdział 2a

Zasady finansowania Państwowej Straży Pożarnej

Art. 19a. 1. Koszty związane z funkcjonowaniem Państwowej Straży

Pożarnej są pokrywane z budżetu państwa.

2. Koszty funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej na obszarze powiatu

są pokrywane z dotacji celowej budżetu państwa.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742

i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198,

z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268, 1767 i 1923 oraz z 2016 r. poz. 64.

3)

Ustawa utraciła moc na podstawie art. 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

2017-06-06

©Telksinoe s. 15/113

Art. 19b. W pokrywaniu części kosztów funkcjonowania Państwowej Straży

Pożarnej mogą uczestniczyć:

1) gmina, powiat lub samorząd województwa;

2) organizatorzy imprez masowych.

Art. 19c. Wykonywanie zadań zleconych szkołom Państwowej Straży

Pożarnej przez osoby prawne lub fizyczne, wykraczających poza zakres

ustawowych zadań, jest finansowane przez właściwego zleceniodawcę na

podstawie zawartej umowy.

Art. 19d. Osoby prawne lub fizyczne mogą uczestniczyć w ponoszeniu

kosztów budowy strażnic, ich wyposażenia i utrzymania.

Art. 19e. Tworzy się Fundusz Wsparcia Państwowej Straży Pożarnej, zwany

dalej „Funduszem”, składający się z funduszy: centralnego, wojewódzkich i szkół

Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 19f. Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

Art. 19g. Środki finansowe uzyskane przez Państwową Straż Pożarną z

wpływów uzyskanych na zasadach określonych w art. 19b–19d zgodnie z

zawartymi umowami lub porozumieniami oraz na zasadach, o których mowa w art.

4a ust. 11 pkt 1 i 4 i art. 11d ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej, przez:

1) Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej – są przychodami

funduszu centralnego;

2) komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej lub

nadzorowanych przez nich komendantów powiatowych (miejskich)

Państwowej Straży Pożarnej – są przychodami funduszy wojewódzkich;

3) komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej – są przychodami funduszy

szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 19h. Środki Funduszu mogą być przeznaczone na:

1) pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych i remontowych;

2) pokrywanie kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej, a także na zakup niezbędnych na ich potrzeby

towarów i usług;

2017-06-06

©Telksinoe s. 16/113

3) pokrywanie wydatków na potrzeby służby w zakresie, o którym mowa

w art. 35 ust. 9;

4) cele statutowe szkół Państwowej Straży Pożarnej;

5) pokrywanie wydatków związanych z przeprowadzeniem egzaminu dla osób

ubiegających się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w art. 11b ust. 2

ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej;

6) pokrywanie wydatków związanych z organizacją i przeprowadzeniem

szkoleń, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o

ochronie przeciwpożarowej.

Art. 19i. Środkami Funduszu dysponują:

1) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – w zakresie funduszu

centralnego;

2) komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej – w zakresie funduszy

wojewódzkich obejmujących komendy wojewódzkie Państwowej Straży

Pożarnej oraz nadzorowane komendy powiatowe (miejskie) Państwowej

Straży Pożarnej;

3) komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej – w zakresie funduszy szkół

Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 19j. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza łączny

plan finansowy i łączne sprawozdanie finansowe Funduszu.

Art. 19k. Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie

finansowym Funduszu oraz przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi

pozycjami planu dokonuje dysponent środków Funduszu.

Art. 19l. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu oraz tryb

i terminy sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych, a także warunki

i tryb przeznaczania przez komendantów wojewódzkich Państwowej Straży

Pożarnej środków funduszy wojewódzkich na nadzorowane przez nich komendy

powiatowe (miejskie) Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniając postanowienia

umów i porozumień oraz racjonalne gospodarowanie środkami.

2017-06-06

©Telksinoe s. 17/113

Rozdział 3

Organizacja i prowadzenie akcji ratowniczej

Art. 20. 1. Akcję ratowniczą organizuje i kieruje nią Państwowa Straż

Pożarna.

1a. (uchylony)

2. Podczas wykonywania czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3,

jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, biorące udział w akcjach

ratowniczych, obowiązane są przestrzegać wskazań lub instrukcji osób kierujących

tymi służbami.

Art. 20a. 1. Państwowa Straż Pożarna może wykorzystywać zwierzęta

w akcjach ratowniczych.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, gatunki i rasy zwierząt, o których mowa w ust. 1, a także

szczegółowe zasady ich szkolenia oraz normy wyżywienia, uwzględniając

w szczególności:

1) specjalności ratownicze;

2) kwalifikacje egzaminatorów i tryb egzaminowania;

3) wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.

Art. 21. 1. Strażacy biorący udział w akcji ratowniczej, w zakresie

niezbędnym do prowadzenia akcji, mają prawo korzystania z:

1) dróg, gruntów i zbiorników wodnych państwowych, komunalnych

i prywatnych;

2) komunalnych i prywatnych ujęć wodnych i środków gaśniczych.

2. W okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności strażak

kierujący akcją ratowniczą ma prawo zarządzenia:

1) ewakuacji ludzi i mienia z terenu objętego akcją ratowniczą;

2) koniecznych prac wyburzeniowych i rozbiórkowych;

3) wstrzymania komunikacji w ruchu lądowym;

4) udostępnienia pojazdów, środków i przedmiotów niezbędnych do akcji

ratowniczej;

5) zakazu przebywania osobom postronnym w rejonie akcji ratowniczej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 18/113

3. Ponadto w okolicznościach, o których mowa w ust. 2, kierujący akcją ma

prawo:

1) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, jednostek

gospodarczych, organizacji społecznych i obywateli;

2) odstąpienia od zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

korzystania z praw, o których mowa w ust. 2 i 3.

Art. 22. 1. Osobie niebędącej strażakiem, która uległa wypadkowi, oraz

członkom rodziny osoby zmarłej wskutek takiego wypadku, w związku

z wypełnianiem obowiązków, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 1, lub

ćwiczeniami organizowanymi przez Państwową Straż Pożarną, przysługują

świadczenia odszkodowawcze.

2. Za użycie, zniszczenie, uszkodzenie lub utratę bez winy właściciela

środków transportowych, inwentarza lub innego mienia w związku z akcją

ratowniczą lub ćwiczeniami organizowanymi przez Państwową Straż Pożarną

przysługuje odszkodowanie.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, zakres, szczegółowe zasady i tryb przyznawania świadczeń

i odszkodowania, o których mowa w ust. 1 i 2.

Rozdział 4

Czynności kontrolno-rozpoznawcze

Art. 23. 1. W celu rozpoznawania zagrożeń, realizacji nadzoru nad

przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych oraz przygotowania do działań

ratowniczych Państwowa Straż Pożarna przeprowadza czynności kontrolno-

-rozpoznawcze oraz ćwiczenia.

2. Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane na podstawie:

1) rocznego planu czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2) art. 269 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.

U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm.4)), w zakresie zakładów o zwiększonym

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238,

z 2014 r. poz. 40, 47, 457, 822, 1101, 1146, 1322 i 1662, z 2015 r. poz. 122, 151, 277, 478, 774,

881, 933, 1045, 1223, 1434, 1593, 1688, 1936 i 2278 oraz z 2016 r. poz. 266.

2017-06-06

©Telksinoe s. 19/113

ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i zakładów o dużym

ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;

3) zlecenia starosty, o którym mowa w art. 35 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia

5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym;

4) polecenia sądu, prokuratora lub Najwyższej Izby Kontroli;

5) zgłoszenia obiektu, dla którego przepisy prawa wymagają wydania przez

organy Państwowej Straży Pożarnej opinii lub zajęcia przez nie stanowiska

w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

6) zawiadomienia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o stwierdzeniu

zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód

majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska, o którym

mowa w art. 78 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.5));

7) wystąpienia istotnych nowych okoliczności w zakresie stanu bezpieczeństwa

na terenie działania komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży

Pożarnej.

3. Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane w zakresie:

1) kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych;

2) oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań

technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym;

3) oceny zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym;

4) ustalania spełnienia wymogów bezpieczeństwa w zakładzie o zwiększonym

ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej lub zakładzie o dużym

ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, na zasadach ustalonych

dla kontroli w art. 269 oraz art. 269a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. –

Prawo ochrony środowiska;

5) rozpoznawania możliwości i warunków prowadzenia działań ratowniczych

przez jednostki ochrony przeciwpożarowej;

6) rozpoznawania innych miejscowych zagrożeń;

7) wstępnego ustalania nieprawidłowości, które przyczyniły się do powstania

pożaru oraz okoliczności jego rozprzestrzenienia się;

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699,

875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65 i 352.

2017-06-06

©Telksinoe s. 20/113

8) zbierania informacji niezbędnych do wykonania analizy poważnej awarii

przemysłowej i formułowania zaleceń dla prowadzącego zakład;

9) postępowania z substancjami kontrolowanymi, nowymi substancjami i

fluorowanymi gazami cieplarnianymi, w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja

2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych

fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz. U. poz. 881), wykorzystywanymi

w ochronie przeciwpożarowej, a także systemami ochrony przeciwpożarowej

oraz gaśnicami zawierającymi substancje kontrolowane, nowe substancje lub

fluorowane gazy cieplarniane lub od nich uzależnionymi.

4. Prawo do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych mają

strażacy upoważnieni przez właściwego komendanta Państwowej Straży Pożarnej.

5. Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane przez inne

osoby upoważnione przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży

Pożarnej.

6. Strażacy, o których mowa w ust. 4, w przypadku naruszenia:

1) przepisów przeciwpożarowych lub

2) przepisów art. 250 ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251 ust. 1, 5–8, art. 252 ust. 1, art.

253 ust. 1, art. 254 ust. 1, art. 255 ust. 1 i 2, art. 256–258, art. 261 ust. 1 pkt 1

i 2 oraz ust. 2–5, art. 261a ust. 1 i 2, art. 262, art. 263 lub art. 264 ustawy z

dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, przez prowadzącego

zakład o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej lub

prowadzącego zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii

przemysłowej

– mają prawo do nakładania grzywny w drodze mandatu karnego.

7. Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane po

doręczeniu kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia tych czynności

przynajmniej na 7 dni, a w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5,

przynajmniej na 3 dni – przed terminem ich rozpoczęcia. Upoważnienie może być

doręczone kontrolowanemu w chwili przystąpienia do czynności kontrolno-

-rozpoznawczych, jeżeli:

1) powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich

przeprowadzania zagrożenia życia ludzi lub bezpośredniego

niebezpieczeństwa powstania pożaru, lub poważnej awarii przemysłowej;

2017-06-06

©Telksinoe s. 21/113

2) przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych jest niezbędne w celu

dokonania ustaleń w zakresie określonym w ust. 3 pkt 7 i 8.

8. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7, powinno zawierać:

1) określenie podstawy prawnej przeprowadzenia czynności kontrolno-

-rozpoznawczych;

2) oznaczenie organu przeprowadzającego czynności kontrolno-rozpoznawcze;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko, określenie stanowiska służbowego strażaka upoważnionego

do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz numer jego

legitymacji służbowej;

5) imię i nazwisko oraz określenie rodzaju i numeru dokumentu tożsamości innej

osoby upoważnionej do przeprowadzenia czynności kontrolno-

-rozpoznawczych;

6) oznaczenie podmiotu objętego czynnościami kontrolno-rozpoznawczymi

i miejsca ich przeprowadzenia;

7) informacje o zakresie przedmiotowym czynności kontrolno-rozpoznawczych;

8) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

9) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji;

10) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

9. W chwili przystąpienia do czynności kontrolno-rozpoznawczych

upoważnieni do przeprowadzania tych czynności, zwani dalej „kontrolującymi”,

okazują kontrolowanemu: strażak – legitymację służbową, a inna osoba –

dokument tożsamości.

10. Kontrolowany jest obowiązany umożliwić kontrolującemu

przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych, a w tym:

1) udzielić niezbędnych informacji i wyjaśnień w sprawach objętych zakresem

tych czynności oraz wyrazić zgodę na sporządzenie dokumentacji

fotograficznej;

2) umożliwić dostęp do obiektów, urządzeń i innych składników majątkowych,

w stosunku do których mają być przeprowadzone czynności;

3) zapewnić wgląd w dokumentację i prowadzone ewidencje objęte zakresem

czynności;

2017-06-06

©Telksinoe s. 22/113

4) umożliwić sporządzenie kopii niezbędnych dokumentów;

5) zapewnić warunki do pracy, w tym, w miarę możliwości, samodzielne

pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów;

6) udostępnić środki łączności i inne konieczne środki techniczne, jakimi

dysponuje, w zakresie niezbędnym do przeprowadzania czynności.

11. Kontrolujący ma prawo wstępu do wszystkich obiektów i pomieszczeń,

chyba że stanowią one część mieszkalną lub ich właścicielami albo zarządzającymi

są:

1) komórki lub jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej

albo przez niego nadzorowane, Policja, Agencja Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne lub

Straż Graniczna;

2) obce misje dyplomatyczne, urzędy konsularne albo inne instytucje

międzynarodowe korzystające z immunitetów dyplomatycznych lub

konsularnych.

12. Kontrolujący podlega obowiązującym w obiektach i pomieszczeniach

kontrolowanego przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy, o ochronie

informacji niejawnych oraz o ochronie przeciwpożarowej. Kontrolujący nie

podlega przeszukaniu przewidzianemu w regulaminie ochrony obiektów

i pomieszczeń kontrolowanego.

13. Z ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych

kontrolujący sporządza protokół, który podpisują kontrolujący oraz kontrolowany

albo osoba przez niego upoważniona.

14. Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona mają prawo wniesienia

zastrzeżeń do protokołu przed jego podpisaniem.

15. W razie odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego albo osobę,

o której mowa w ust. 14, kontrolujący czyni o tym wzmiankę w protokole.

16. Kontrolujący doręcza oryginał protokołu bez zbędnej zwłoki właściwemu

miejscowo komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży

Pożarnej. Kopię protokołu kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub osobie przez

niego upoważnionej.

17. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

2017-06-06

©Telksinoe s. 23/113

1) sposób planowania i warunki przeprowadzania czynności kontrolno-

-rozpoznawczych;

2) sposób sporządzania i zakres protokołów z czynności kontrolno-

-rozpoznawczych;

3) warunki, jakie powinni spełniać strażacy i inne osoby, które mogą być

upoważnione do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

4) zakres właściwości komendantów Państwowej Straży Pożarnej odnośnie

upoważniania strażaków do przeprowadzania czynności kontrolno-

-rozpoznawczych;

5) sposób gromadzenia i przekazywania wyników czynności kontrolno-

-rozpoznawczych oraz wzory zestawień tych wyników.

Rozporządzenie powinno umożliwiać właściwą realizację czynności kontrolno-

-rozpoznawczych oraz ich dokumentację.

Art. 23a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się

przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej.

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. (uchylony)

Art. 26. 1. Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej,

w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest

w drodze decyzji administracyjnej do:

1) nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie;

2) wstrzymania robót (prac), zakazania używania maszyn, urządzeń lub środków

transportowych oraz eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części, jeżeli

stwierdzone uchybienia mogą powodować zagrożenie życia ludzi lub

bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru.

2. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 27. Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w art. 26, jest

komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 24/113

Rozdział 5

Służba w Państwowej Straży Pożarnej

Art. 28. 1. Służbę w Państwowej Straży Pożarnej może pełnić obywatel Zmiana w ust. 1

w art. 28 wejdzie

polski, niekarany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, korzystający z pełni w życie z dn.

praw publicznych, posiadający co najmniej [średnie wykształcenie] 1.09.2017 r. (Dz.

U. z 2017 r. poz.

oraz zdolność fizyczną 60).

i psychiczną do pełnienia tej służby.

2. Nabór do służby w Państwowej Straży Pożarnej jest otwarty i

konkurencyjny.

3. Nabór do służby w Państwowej Straży Pożarnej rozpoczyna się z chwilą

publikacji ogłoszenia o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym.

4. Przyjęcie kandydata do służby w Państwowej Straży Pożarnej poprzedza

postępowanie kwalifikacyjne, które zarządza i prowadzi kierownik jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej. Postępowanie kwalifikacyjne ma na

celu ustalenie, czy kandydat spełnia warunki przyjęcia do służby w Państwowej

Straży Pożarnej, oraz określenie jego kwalifikacji, kompetencji, predyspozycji i

przydatności do pełnienia tej służby.

5. Postępowanie kwalifikacyjne składa się z następujących etapów:

1) ocena złożonych dokumentów związanych z postępowaniem

kwalifikacyjnym;

2) test sprawności fizycznej;

3) rozmowa kwalifikacyjna;

4) ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby w Państwowej

Straży Pożarnej.

6. Kandydat ubiegający się o przyjęcie do służby w Państwowej Straży

Pożarnej jest obowiązany dostarczyć przed przystąpieniem do testu sprawności

fizycznej zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych.

7. W przypadku gdy nabór do pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej

jest prowadzony na stanowisko wymagające szczególnych predyspozycji i

umiejętności, kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

może zarządzić przeprowadzenie następujących dodatkowych etapów

postępowania kwalifikacyjnego:

2017-06-06

©Telksinoe s. 25/113

1) test wiedzy;

2) test kompetencyjny;

3) sprawdzian lęku wysokości (akrofobia);

4) sprawdzian z pływania.

8. Przeprowadzenie dodatkowych etapów postępowania kwalifikacyjnego, o

których mowa w ust. 7, kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej może zarządzić po ocenie złożonych dokumentów związanych z

postępowaniem kwalifikacyjnym, a przed ustaleniem zdolności fizycznej i

psychicznej do pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej.

9. Z udziału w teście wiedzy wyklucza się kandydata do służby w Państwowej

Straży Pożarnej, który podczas testu:

1) korzysta z pomocy innych osób;

2) posługuje się urządzeniami służącymi do przekazywania lub odbioru

informacji lub korzysta z materiałów pomocniczych, które nie zostały

dopuszczone przez komisję do wykorzystania;

3) rażąco zakłóca przebieg testu w sposób inny niż określony w pkt 1 i 2.

10. Postępowanie kwalifikacyjne wobec kandydata kończy się z chwilą

uzyskania przez kandydata negatywnego wyniku z któregokolwiek z etapów

postępowania kwalifikacyjnego lub nieprzystąpienia przez kandydata do

któregokolwiek z etapów postępowania kwalifikacyjnego, wymienionych w

ogłoszeniu o postępowaniu kwalifikacyjnym.

11. Po zakończeniu etapu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, komisja przedkłada

kierownikowi jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej listę

kandydatów do przyjęcia do służby w Państwowej Straży Pożarnej.

12. Postępowanie kwalifikacyjne kończy się zatwierdzeniem przez

kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej listy kandydatów

do przyjęcia do służby w Państwowej Straży Pożarnej.

13. Informację o wyniku zakończonego postępowania kwalifikacyjnego

kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej zamieszcza

niezwłocznie na stronie internetowej i w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej oraz na tablicy ogłoszeniowej w jej

siedzibie.

2017-06-06

©Telksinoe s. 26/113

14. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) zakres informacji o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym oraz sposób

podawania ich do wiadomości publicznej,

2) organizację i sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego,

3) dokumenty wymagane od kandydata do służby,

4) zakres testu sprawności fizycznej,

5) sposób dokonywania oceny kandydatów oraz preferencje z tytułu posiadanego

przez nich wykształcenia, wyszkolenia lub posiadanych umiejętności

– biorąc pod uwagę potrzebę obiektywnego sprawdzenia przygotowania i

przydatności kandydata do służby.

Art. 28a. 1. Strażak pełni służbę w jednostce organizacyjnej Państwowej

Straży Pożarnej.

2. Ze względu na potrzeby ochrony przeciwpożarowej strażak może być, za

jego zgodą, wyznaczony przez Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej do wykonywania określonych zadań poza jednostkami organizacyjnymi

Państwowej Straży Pożarnej.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb wyznaczania strażaków do

wykonywania zadań poza jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży

Pożarnej oraz ich uprawnienia i obowiązki.

Art. 29. 1. Oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Państwowej

Straży Pożarnej dokonują komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych.

2. (uchylony)

Art. 29a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

jest obowiązany zapewnić strażakom bezpieczeństwo i higienę służby.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki bezpieczeństwa i higieny służby strażaków,

z uwzględnieniem wymagań:

1) bezpieczeństwa i higieny służby w obiektach przeznaczonych dla jednostek

ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej;

2017-06-06

©Telksinoe s. 27/113

2) w zakresie wyposażenia strażaków w środki ochrony indywidualnej;

3) w zakresie zabezpieczenia medycznego strażaków podczas akcji

ratowniczych, ćwiczeń i szkolenia;

4) bezpieczeństwa i higieny służby podczas akcji ratowniczych, ćwiczeń

i szkolenia.

Rozporządzenie powinno ponadto uwzględniać optymalne warunki

bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do zadań wykonywanych przez

strażaków.

3. W sprawach związanych z bezpieczeństwem i higieną służby, w zakresie

nieuregulowanym ustawą i rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio przepisy działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.6)).

4. Wymagania, o których mowa w rozporządzeniu wydanym na podstawie

ust. 2, mają odpowiednie zastosowanie do innych osób biorących udział w akcjach

ratowniczych, ćwiczeniach lub szkoleniu.

Art. 30. 1. Podejmując służbę w Państwowej Straży Pożarnej, strażak składa

ślubowanie według następującej roty:

„Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych

obowiązków strażaka, uroczyście ślubuję być ofiarnym i mężnym

w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i wszelkiego mienia – nawet

z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję

przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać polecenia

przełożonych. Ślubuję strzec tajemnic związanych ze służbą, a także

honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki

zawodowej.”.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, ceremoniał składania ślubowania, z uwzględnieniem

w szczególności:

1) osób uprawnionych do przyjmowania ślubowania i uczestniczenia

w ślubowaniu;

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1662

oraz z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735.

2017-06-06

©Telksinoe s. 28/113

2) terminów składania ślubowania;

3) przebiegu ceremoniału ślubowania.

Art. 30a. Dzień 4 maja jest Dniem Strażaka.

Art. 31. Stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na

stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy

przewidują powołanie – z dniem powołania na stanowisko.

Art. 31a. 1. Strażak pełniący służbę na stanowisku służbowym zajmowanym

na podstawie powołania może być w każdym czasie, niezwłocznie albo

w określonym terminie, odwołany z tego stanowiska przez organ uprawniony do

powołania.

2. Odwołanie strażaka ze stanowiska służbowego, o którym mowa w ust. 1,

nie powoduje rozwiązania stosunku służbowego.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, strażak zachowuje ostatnio

zajmowane stanowisko służbowe, dla którego ustawa nie przewiduje powołania.

Można go jednak przenieść na inne, co najmniej równorzędne stanowisko, w tej

samej albo innej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

4. Strażaka odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść do

dyspozycji właściwego przełożonego, jeśli przewiduje się powołanie

(przeniesienie) odwołanego strażaka na inne stanowisko służbowe lub zwolnienie

ze służby. Okres pozostawania strażaka w dyspozycji nie może być dłuższy niż

6 miesięcy.

5. W okresie pozostawania w dyspozycji strażak zachowuje prawo do

uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym

okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności

pieniężnych albo na ich wysokość.

6. W okresie pozostawania w dyspozycji strażak jest obowiązany wykonywać

obowiązki służbowe na polecenie przełożonego, w którego dyspozycji pozostaje.

Art. 32. 1. Do mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenia na

inne, powierzania pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku,

zawieszania w czynnościach służbowych albo zwalniania ze służby,

z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1, właściwi są przełożeni:

2017-06-06

©Telksinoe s. 29/113

1) w Komendzie Głównej – Komendant Główny;

2) w komendzie wojewódzkiej – komendant wojewódzki;

3) w komendzie powiatowej (miejskiej) – komendant powiatowy (miejski);

4) (uchylony)

5) w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach – komendant

szkoły;

6) w jednostce badawczo-rozwojowej1) – dyrektor jednostki;

7) (uchylony)

8) w Centralnym Muzeum Pożarnictwa – dyrektor muzeum.

2. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, strażakowi służy odwołanie do

wyższego przełożonego.

3. Od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej strażakowi

służy odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 33. Akt mianowania strażaka na stanowisko służbowe powinien

w szczególności określić:

1) stanowisko i miejsce służby;

2) termin rozpoczęcia służby;

3) rodzaj mianowania;

4) uposażenie lub zasady jego ustalania.

Art. 34. 1. Osobę podejmującą służbę w Państwowej Straży Pożarnej mianuje

się strażakiem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek komendanta wojewódzkiego,

komendanta szkoły, dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej1) lub dyrektora

Centralnego Muzeum Pożarnictwa, może skrócić okres służby przygotowawczej

strażaka.

3. W razie przerwy w wykonywaniu przez strażaka obowiązków służbowych,

trwającej dłużej niż 3 miesiące, przełożony może przedłużyć okres służby

przygotowawczej.

4. Mianowanie strażaka może nastąpić po odbyciu zasadniczej służby

wojskowej lub po przeniesieniu do rezerwy bez odbycia tej służby albo po

zwolnieniu od obowiązku służby wojskowej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 30/113

5. Warunku określonego w ust. 4 nie stosuje się do kobiet.

6. Po odbyciu służby przygotowawczej strażak zostaje mianowany na stałe.

Art. 35. 1. Czas służby strażaka nie może przekraczać przeciętnie 40 godzin

tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 6 miesięcy.

2. Tygodniowy wymiar czasu służby strażaka, skierowanego do szkoły, na

przeszkolenie lub na studia, jest określony programem nauczania.

3. Wprowadza się zmianowy oraz codzienny rozkład czasu służby strażaka.

4. Stanowiska, na których strażacy pełnią służbę w ramach rozkładów czasu

służby strażaka, o których mowa w ust. 3, w jednostkach organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej ustalają kierownicy tych jednostek.

5. Zmianowy rozkład czasu służby strażaka polega na wykonywaniu zadań

służbowych i pełnieniu dyżurów, trwających nie dłużej niż 24 godziny, po których

następują co najmniej 24 godziny wolne od służby.

6. Codzienny rozkład czasu służby strażaka polega na wykonywaniu zadań

służbowych po 8 godzin dziennie od poniedziałku do piątku.

6a. Strażak może być, przez właściwego przełożonego, wyznaczony do

wykonywania zadań służbowych poza rozkładami czasu służby strażaka, o których

mowa w ust. 3, w przypadkach określonych w ust. 9 i 10.

7. W ramach codziennego rozkładu czasu służby strażak może być

wyznaczony do pełnienia, w dowolnym czasie, dyżuru trwającego nie dłużej niż

24 godziny, po którym następują co najmniej 24 godziny wolne od służby.

8. W ramach czasu wolnego strażaka można wyznaczyć do pełnienia dyżuru

domowego.

9. Czas służby strażaka może być przedłużony do 48 godzin tygodniowo,

w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione

potrzebami służby. W takim przypadku strażakowi przyznaje się czas wolny od

służby w tym samym wymiarze albo rekompensatę pieniężną.

10. W przypadku wprowadzenia podwyższonej gotowości operacyjnej

w Państwowej Straży Pożarnej czas służby strażaka można przedłużyć ponad

normę, o której mowa w ust. 9. W takim przypadku, w zamian za czas służby

strażakowi przysługuje czas wolny od służby w tym samym wymiarze,

w przyjętym okresie rozliczeniowym.

2017-06-06

©Telksinoe s. 31/113

10a. Czas wolny, o którym mowa w ust. 9 i 10, może być udzielony

w następnym okresie rozliczeniowym po okresie, w którym strażak pełnił służbę

ponad normę, o której mowa w ust. 1.

11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób pełnienia służby w zmianowym i codziennym rozkładzie

czasu służby, w tym:

1) czas trwania dyżuru i wykonywania zadań służbowych w zmianowym

rozkładzie czasu służby;

2) godziny rozpoczęcia i zakończenia służby;

3) okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby;

4) dopuszczalny czas kierowania pojazdem samochodowym;

5) udzielanie czasu wolnego od służby;

6) właściwość przełożonych do określania harmonogramu służby;

7) sposób pełnienia dyżurów domowych i ich wymiar;

8) grupy strażaków zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele,

święta;

9) sposób prowadzenia ewidencji czasu służby.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić zapewnienie ciągłości służby

w Państwowej Straży Pożarnej.

12. Czas służby oraz rozkład czasu służby strażaka pełniącego służbę na

stanowisku nauczyciela akademickiego, w zakresie wynikającym z wykonywania

obowiązków dydaktycznych i naukowych, określonych w planach studiów

i programach nauczania, regulują przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r.

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. poz. 385, z późn. zm.7))8).

Art. 36. 1. Mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko

służbowe w Państwowej Straży Pożarnej jest uzależnione od posiadanego

wykształcenia, kwalifikacji oraz stażu służby albo pracy.

7)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1992 r. poz. 254 i 314, z 1994 r.

poz. 3, 163, 509 i 591, z 1996 r. poz. 34 i 110, z 1997 r. poz. 153, 590, 661, 770 i 943, z 1998 r.

poz. 310, 668, 1115 i 1118, z 2000 r. poz. 1268 i 1314, z 2001 r. poz. 924, 1129, 1193, 1194

i 1383, z 2002 r. poz. 33, 34, 1239, 1271 i 1683, z 2003 r. poz. 595, 1176, 1304 i 2081, z 2004 r.

poz. 959, 1206, 1598 i 1845 oraz z 2005 r. poz. 71, 187 i 788.

8)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 września 2005 r. na podstawie art. 276 pkt 2 ustawy z dnia

27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.), która

weszła w życie z dniem 1 września 2005 r.

2017-06-06

©Telksinoe s. 32/113

2. Stanowiska służbowe dzieli się na oficerskie, aspiranckie, podoficerskie i

szeregowe.

3. Na stanowisko oficerskie mianuje się lub powołuje się strażaka, który:

1) posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa albo

2) posiada tytuł zawodowy inżynier oraz kwalifikacje wymagane do

wykonywania zawodu strażak i ukończył przeszkolenie zawodowe

przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży

Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania

stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo

3) posiada tytuł zawodowy inżynier w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w

specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego uzyskany w Szkole

Głównej Służby Pożarniczej oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania

zawodu strażak i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do

zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi,

albo

4) posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania

stanowisk aspiranckich i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące

do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej oraz

przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk

związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo

5) posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania

stanowisk aspiranckich i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące

do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej, albo

6) posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania

zawodu strażak oraz ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do

zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej.

4. Na stanowisko oficerskie związane z kierowaniem działaniami

ratowniczymi mianuje się lub powołuje się strażaka, który spełnia wymagania, o

których mowa w ust. 3 pkt 1–4.

5. Na stanowisko aspiranckie mianuje się lub powołuje się strażaka, który

uzyskał tytuł technik pożarnictwa po ukończeniu nauki w szkołach Państwowej

Straży Pożarnej albo uzyskał uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu

regulowanego technik pożarnictwa.

2017-06-06

©Telksinoe s. 33/113

6. Na stanowiska podoficerskie i szeregowych mianuje się strażaka, który

posiada kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak.

7. Osobę przyjmowaną do służby mianuje się na pierwsze stanowisko w

grupie stanowisk szeregowych, jeżeli spełnia ona wymagania w zakresie

wykształcenia przed uzyskaniem określonych kwalifikacji oraz stażu służby.

8. W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw

wewnętrznych może wyrazić zgodę na odstępstwo od wymagań, o których mowa

w ust. 3, 5 i 6, na czas określony niezbędny do uzupełnienia kwalifikacji, nie

dłuższy jednak niż 4 lata.

9. Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk

oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej może odbywać strażak, który posiada

kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak lub kwalifikacje

wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej Straży Pożarnej.

10. Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk

związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi może odbywać strażak,

który posiada:

1) tytuł zawodowy inżynier oraz ukończył przeszkolenie zawodowe

przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży

Pożarnej lub

2) tytuł zawodowy inżynier w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności

inżynieria bezpieczeństwa pożarowego uzyskany w Szkole Głównej Służby

Pożarniczej oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak,

lub

3) kwalifikacje do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej Straży

Pożarnej oraz ukończone przeszkolenie zawodowe przygotowujące do

zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej.

11. Przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk

oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe

przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami

ratowniczymi prowadzi Szkoła Główna Służby Pożarniczej w formie studiów

podyplomowych.

2017-06-06

©Telksinoe s. 34/113

12. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w uzgodnieniu

z Rektorem-Komendantem Szkoły Głównej Służby Pożarniczej ustala limity

przyjęć na przeszkolenia zawodowe, o których mowa w ust. 11.

13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, stanowiska służbowe w jednostkach organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej, maksymalne stopnie przypisane do poszczególnych stanowisk

oraz dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakim powinni odpowiadać strażacy

na określonych stanowiskach służbowych, w tym:

1) rodzaj stanowisk służbowych oficerskich, aspiranckich, podoficerskich i

szeregowych,

2) staż służby lub pracy wymagane do zajmowania poszczególnych stanowisk

służbowych,

3) wykształcenie wymagane do zajmowania niektórych stanowisk służbowych

– biorąc pod uwagę charakter zadań wykonywanych przez strażaków na

poszczególnych stanowiskach służbowych, kwalifikacje wymagane na tych

stanowiskach oraz potrzebę zapewnienia niezbędnego poziomu doświadczenia

zawodowego.

14. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb kierowania na przeszkolenia zawodowe, o których mowa w

ust. 11, uwzględniając potrzeby i organizację służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

Art. 36a. 1. Strażacy podlegają okresowemu opiniowaniu służbowemu, które

ma na celu:

1) stworzenie podstaw do określenia indywidualnego programu rozwoju

zawodowego;

2) motywowanie do rzetelnego i sprawnego wykonywania przez strażaków

obowiązków i zadań wymienionych w powierzonym zakresie obowiązków

służbowych na danym stanowisku;

3) ustalenie przydatności do służby, ocenę wywiązywania się z obowiązków

służbowych oraz przydatności na zajmowanym stanowisku;

4) wyłanianie kandydatów do mianowania i powołania na wyższe stanowiska

służbowe oraz awansowania na wyższe stopnie służbowe.

2017-06-06

©Telksinoe s. 35/113

[2. W przypadku strażaków – nauczycieli i nauczycieli akademickich

opiniowanie służbowe dotyczy również wywiązywania się z obowiązków

określonych w ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym8) oraz

ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156

oraz z 2016 r. poz. 35 i 64).]

<2. W przypadku strażaków – nauczycieli i nauczycieli akademickich Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 36a

opiniowanie służbowe dotyczy również wywiązywania się z obowiązków wejdzie w życie z

dn. 1.09.2017 r.

określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r.

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, 1933, 2169 i 2260), ustawie z dnia 7 września poz. 60).

1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, 1954, 1985 i 2169) oraz

ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz.

59).>

3. Opinie służbowe wydają:

1) minister właściwy do spraw wewnętrznych – o Komendancie Głównym

Państwowej Straży Pożarnej;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – o swoich zastępcach,

komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej, komendancie

Szkoły Głównej Służby Pożarniczej, komendantach pozostałych szkół

Państwowej Straży Pożarnej, dyrektorze Centralnego Muzeum Pożarnictwa

oraz dyrektorze Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej;

3) komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej – o zastępcy

komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz komendantach

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej;

4) komendant szkoły Państwowej Straży Pożarnej, dyrektor Centralnego

Muzeum Pożarnictwa, dyrektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony

Przeciwpożarowej – odpowiednio: o zastępcy komendanta szkoły

Państwowej Straży Pożarnej, zastępcy dyrektora Centralnego Muzeum

Pożarnictwa, zastępcy dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony

Przeciwpożarowej;

5) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej – o zastępcy

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej;

6) o strażakach niewymienionych w pkt 1–5 – przełożony uprawniony do

mianowania (powołania) strażaka na dane stanowisko służbowe.

2017-06-06

©Telksinoe s. 36/113

4. Wydający opinię służbową albo upoważniony przez niego przełożony

strażaka zapoznaje z nią opiniowanego w terminie 14 dni od dnia jej sporządzenia.

5. Strażak, który nie zgadza się z treścią opinii, może wnieść, za

pośrednictwem wydającego opinię, odwołanie do wyższego przełożonego

w terminie 14 dni od dnia zapoznania się z nią.

6. Jeżeli opinia została wydana przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych albo Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,

odwołanie nie przysługuje. Jednakże strażak może zwrócić się do organu, który

wydał opinię, z wnioskiem o jej zmianę.

7. Przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania może zaskarżoną opinię:

1) utrzymać w mocy;

2) uchylić w całości i wydać nową;

3) uchylić w całości i polecić wydanie nowej opinii z uwzględnieniem

wskazanych okoliczności.

8. Opinia wydana wskutek odwołania jest ostateczna. Ostateczną opinię

włącza się do akt osobowych strażaka.

9. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zmienić albo

uchylić opinię wydaną przez przełożonych, o których mowa w ust. 3 pkt 2–6,

w przypadku:

1) ujawnienia nowych istotnych okoliczności, które nie były znane w toku

opiniowania;

2) stwierdzenia, że opinia została wydana z naruszeniem przepisów

o opiniowaniu.

10. W przypadkach, o których mowa w ust. 9, zmiana opinii na niekorzyść

strażaka może nastąpić w terminie 30 dni od dnia, w którym opinia stała się

ostateczna.

11. Zmiana opinii na korzyść strażaka może nastąpić w każdym czasie.

12. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb opiniowania strażaka,

a w szczególności:

1) częstotliwość wydawania opinii służbowych;

2) kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu;

2017-06-06

©Telksinoe s. 37/113

3) sposoby zapoznawania z nimi strażaków oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania

odwołań od opinii służbowych;

4) wzory arkuszy opinii służbowej.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić ochronę interesów strażaka

i sprawność postępowania.

Art. 37. 1. Strażak otrzymuje dokumenty osobiste stwierdzające pełnienie

służby w Państwowej Straży Pożarnej.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje i wzory dokumentów osobistych, organy właściwe do ich

wydawania oraz szczegółowe zasady dokonywania wpisów w tych dokumentach.

Art. 37a. Strażakowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych

zgodnie z jego kwalifikacjami na innym stanowisku w tej samej jednostce

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej na okres do 6 miesięcy w roku

kalendarzowym. W okresie tym strażakowi przysługuje uposażenie stosownie do

zajmowanego stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego.

Art. 37b. 1. Strażak może być delegowany do czasowego pełnienia służby

w innej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej w tej samej lub

w innej miejscowości z urzędu albo na własny wniosek.

2. Czas delegacji nie może przekraczać 6 miesięcy w ciągu 2 lat, chyba że

strażak wyraża zgodę na dłuższą delegację. Komendant Główny Państwowej Straży

Pożarnej może w wyjątkowych przypadkach przedłużyć czas delegacji do

12 miesięcy.

Art. 37c. 1. Strażak może być przeniesiony do pełnienia służby w innej

miejscowości na własny wniosek lub za jego zgodą.

2. Strażak może być przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej

jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości.

3. Strażak może być przeniesiony z urzędu do jednostki organizacyjnej

w innej miejscowości, w razie:

1) posiadania lokalu mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą jednostki

organizacyjnej, w której ma pełnić służbę, albo w miejscowości pobliskiej;

2) braku możliwości przeniesienia na niższe stanowisko służbowe

w przypadkach określonych w art. 38 ust. 1 i 2;

2017-06-06

©Telksinoe s. 38/113

3) pełnienia służby w tej samej jednostce organizacyjnej przez małżonków albo

osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia

włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia, jeżeli między tymi osobami

istnieje stosunek podległości służbowej.

Art. 37d. 1. Do delegowania albo przenoszenia do innej jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej są właściwi:

1) Komendant Główny – na obszarze kraju;

2) komendant wojewódzki – na obszarze województwa.

2. Przepisy art. 32 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 38. 1. Strażaka przenosi się na niższe stanowisko służbowe w razie:

1) wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe;

2) zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania czynności na

zajmowanym stanowisku.

2. Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach:

1) orzeczenia całkowitej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym

stanowisku przez komisję lekarską, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia go

na stanowisko równorzędne;

2) nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii

służbowej;

3) niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym

stanowisku;

4) likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia

strażaka na równorzędne stanowisko.

3. Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego

prośbę.

4. Strażak, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko

z przyczyn określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.

Art. 39. 1. Strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie

dłuższy niż 3 miesiące, w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego

w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub

przestępstwo skarbowe umyślne.

2017-06-06

©Telksinoe s. 39/113

2. Strażaka można zawiesić w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy

niż 3 miesiące, w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego

w sprawie o przestępstwo nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub

przestępstwo skarbowe nieumyślne albo postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest

to celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia

w czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu uzyskania prawomocnego

wyroku sądu, chyba że zawieszenie nastąpiło z powodu wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego.

4. Wniesienie odwołania od zawieszenia w czynnościach służbowych albo

jego przedłużenia nie wstrzymuje wykonania decyzji o zawieszeniu lub

przedłużeniu okresu zawieszenia.

Art. 40. (uchylony)

Art. 41. 1. Strażak wybrany do organów związku ochotniczych straży

pożarnych nie traci uprawnień strażaka.

2. Strażak, który przed wyborem do organów związku ochotniczych straży

pożarnych pełnił służbę w Państwowej Straży Pożarnej, zachowuje prawo powrotu

do służby po zakończeniu kadencji.

Art. 42. 1. Strażak podlega okresowym profilaktycznym badaniom

lekarskim.

1a. Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej nie

dopuszcza do służby strażaka nieposiadającego aktualnego orzeczenia lekarskiego

z badań, o których mowa w ust. 1.

2. Strażak może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych:

1) z urzędu lub na jego wniosek – w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia

zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku

poszczególnych chorób ze służbą;

2) z urzędu – w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej

niezdolności do służby z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego.

2a. Strażak podlega okresowej ocenie sprawności fizycznej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 40/113

2b. Strażak jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję

lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i

dodatkowym.

2c. W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja

nie pozwalają na wydanie orzeczenia, strażak może zostać skierowany na

obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych mając na względzie

zapewnienie ochrony zdrowia strażaka w sposób umożliwiający prawidłowe

wykonywanie obowiązków służbowych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres,

tryb i częstotliwość przeprowadzania okresowych profilaktycznych badań

lekarskich oraz okresowej oceny sprawności fizycznej, w tym:

1) rodzaje profilaktycznych badań lekarskich;

2) zróżnicowanie częstotliwości profilaktycznych badań lekarskich i oceny

sprawności fizycznej w zależności od wieku i płci strażaka oraz warunków

pełnienia służby;

3) sposób przeprowadzania próby wydolnościowej i testu sprawności fizycznej;

4) sposób ewidencjonowania wyników oceny sprawności fizycznej;

5) wzór indywidualnej karty oceny sprawności fizycznej.

Art. 43. 1. Zwolnienie ze służby następuje w drodze rozwiązania stosunku

służbowego, w trybie i na zasadach określonych w ustawie.

2. Strażaka zwalnia się ze służby w przypadkach:

1) orzeczenia przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby;

2) nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby

przygotowawczej;

3) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;

5) zgłoszenia przez niego pisemnego żądania zwolnienia – w terminie do

3 miesięcy;

6) utraty obywatelstwa polskiego.

3. Strażaka można zwolnić ze służby w przypadkach:

1) (uchylony)

2017-06-06

©Telksinoe s. 41/113

2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone

w ust. 2 pkt 4;

3) nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat

wysługi emerytalnej;

4) likwidacji jednostki albo jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem

obsady etatowej, jeżeli przeniesienie strażaka za jego zgodą do innej jednostki

lub na inne stanowisko nie jest możliwe;

4a) niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby

stałej, stwierdzonego w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między

którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy;

5) z innych niż określone w pkt 2–4a ważnych przyczyn, jeżeli dalsze

pozostawanie w służbie nie gwarantuje należytego wykonywania

obowiązków służbowych;

6) upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

7) dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których

mowa w art. 42 ust. 2b, lub niepoddania się im, albo w przypadku

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na obserwację w

podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody przez strażaka, chyba

że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek strażaka.

4. W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 4 zwolnienie następuje po

upływie 6 miesięcy, a w odniesieniu do służby przygotowawczej po upływie

3 miesięcy, od dnia ogłoszenia decyzji o likwidacji jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej albo jej reorganizacji.

5. Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie ust. 3 pkt 5 może nastąpić po

zasięgnięciu opinii zakładowej organizacji związkowej, reprezentującej danego

strażaka.

Art. 43a. Stosunek służbowy strażaka wygasa z dniem jego śmierci lub

uznania go za zmarłego.

Art. 44. 1. W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub

prawomocnego orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego

i wydania w nowym postępowaniu prawomocnego wyroku uniewinniającego lub

prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego na

2017-06-06

©Telksinoe s. 42/113

podstawie art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego, uchyleniu ulegają

wszystkie skutki, jakie wynikły dla strażaka w postępowaniu dyscyplinarnym

przeprowadzonym w związku z popełnieniem przestępstwa stanowiącego

przedmiot rozstrzygnięcia.

2. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, podstawę orzeczenia kary

dyscyplinarnej stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie

przestępstwa, o uchyleniu skutków, jakie wynikły dla strażaka w wyniku

postępowania dyscyplinarnego, decyduje minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawach

o wykroczenia.

4. W razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe, obniżenia stopnia lub kary wydalenia ze służby, uchyleniu ulegają

skutki, jakie wynikły dla strażaka w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko

lub obniżeniem stopnia. O uchyleniu pozostałych skutków decyduje minister

właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 45. 1. Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 lub

art. 43 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 3 i 4a nie może nastąpić przed upływem

12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że strażak

wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze zwolnienie.

2. Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz

ust. 3 pkt 2 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania

służby z powodu choroby, chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem

o wcześniejsze zwolnienie.

Art. 46. Strażaka nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w czasie

urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego, z wyjątkiem

przypadków określonych w art. 43 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 pkt 2, 4 i 5.

Art. 47. 1. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zwalnia ze

służby:

1) oficerów;

2) innych strażaków – w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 3 pkt 5.

2017-06-06

©Telksinoe s. 43/113

2. Pozostawienie w służbie strażaka w przypadku, o którym mowa w art. 43

ust. 3 pkt 2, wymaga zgody Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 48. 1. Strażak zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo

służby oraz, na swój wniosek, opinię o służbie.

2. Strażak może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do

wyższego przełożonego od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia otrzymania

opinii.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, treść świadectwa służby, opinii o służbie oraz sposób i tryb ich

wydawania i prostowania, z uwzględnieniem w szczególności:

1) przełożonych uprawnionych do wydawania świadectw służby i opinii

o służbie;

2) niezbędnych danych, które powinny być zamieszczone w świadectwie służby

i opinii o służbie;

3) trybu wydawania i prostowania świadectw służby oraz odwoływania się od

opinii o służbie;

4) przełożonych uprawnionych do dokonywania sprostowań w świadectwie

służby oraz rozpoznawania odwołań od opinii o służbie.

Art. 49. 1. Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3–5

lub ust. 3 pkt 2 przed upływem 5 lat od ukończenia nauki w ramach służby

kandydackiej w Szkole Głównej Służby Pożarniczej, Centralnej Szkole

Państwowej Straży Pożarnej lub szkole aspirantów Państwowej Straży Pożarnej

jest obowiązany zwrócić kwotę stanowiącą równowartość kosztów wyżywienia

i umundurowania otrzymanych w czasie nauki.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, koszty, o których mowa w ust. 1, warunki ich zwracania oraz

przypadki zwalniania z obowiązku zwrotu tych kosztów, z uwzględnieniem

w szczególności:

1) wysokości kosztów podlegających zwrotowi i sposobu ustalania ich

wysokości;

2) organów uprawnionych do ustalania tych kosztów i ich egzekwowania;

3) trybu egzekwowania należności;

2017-06-06

©Telksinoe s. 44/113

4) organów uprawnionych do zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów;

5) trybu zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów.

Art. 49a. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze

zarządzenia, sposób prowadzenia przez przełożonych, o których mowa w art. 32

ust. 1, dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym strażaków

oraz sposób prowadzenia akt osobowych, a także rodzaje i wzory dokumentów.

Rozdział 5a

Wykonywanie zadań poza granicami państwa

Art. 49b. 1. Strażak może zostać delegowany, za jego pisemną zgodą, do

pełnienia służby poza granicą państwa w grupie ratowniczej utworzonej do udziału

w:

1) działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej lub akcji

humanitarnej;

2) szkoleniu i ćwiczeniach ratowniczych.

2. Strażak, za jego zgodą, może zostać wyznaczony przez Komendanta

Głównego Państwowej Straży Pożarnej do wykonywania innych określonych

zadań poza granicą państwa.

Art. 49c. 1. O utworzeniu i likwidacji grupy ratowniczej decyduje:

1) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadkach, o których mowa

w art. 49b ust. 1 pkt 1;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – w przypadkach, o których

mowa w art. 49b ust. 1 pkt 2.

2. W decyzjach, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności:

1) nazwę i liczebność grupy ratowniczej oraz czas pozostawania grupy poza

granicą państwa;

2) cel skierowania grupy ratowniczej, zakres jej zadań oraz obszar działania;

3) system kierowania i dowodzenia grupą ratowniczą oraz właściwy organ:

państwa przyjmującego grupę ratowniczą lub organizacji międzynarodowej,

któremu zostanie ona podporządkowana na czas realizacji zadań;

4) podmioty wyznaczone do współpracy z właściwymi organami państwa

przyjmującego grupę ratowniczą lub organizacji międzynarodowej

koordynującej niesienie pomocy;

2017-06-06

©Telksinoe s. 45/113

5) wyposażenie grupy ratowniczej w psy ratownicze oraz środki i sprzęt

specjalny, a także w dodatkowe umundurowanie i wyposażenie specjalne

członków grupy ratowniczej, wodę i dodatkową żywność;

6) trasy i czas przemieszczania się grupy ratowniczej w przypadku tranzytu.

3. W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia czasu pozostawania

grupy ratowniczej poza granicą państwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się

odpowiednio.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku innych uregulowań zawartych

w wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych

i porozumieniach zawartych w ich wykonaniu.

Art. 49d. 1. Strażacy wchodzący w skład grupy ratowniczej podlegają na

terytorium państwa obcego przepisom karnym, dyscyplinarnym i porządkowym

obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Strażacy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przestrzegać prawa

państwa przyjmującego oraz wiążącego Rzeczpospolitą Polską prawa

międzynarodowego.

Art. 49e. 1. Strażak delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej

poza granicą państwa otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia

i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub na ich wysokość.

2. Strażakowi, o którym mowa w ust. 1, przysługują ponadto:

1) świadczenia z tytułu podróży i przejazdów oraz inne należności pieniężne

związane z delegowaniem, określone w przepisach o podróżach służbowych

za granicę, wypłacane w walucie polskiej lub obcej;

2) dodatkowe umundurowanie i wyposażenie specjalne;

3) woda i dodatkowa żywność w ilości wynikającej ze zwiększonego wydatku

energetycznego związanego z długotrwałym charakterem działań

ratowniczych prowadzonych w uciążliwych warunkach;

4) dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów

leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe

podczas działań ratowniczych za granicą;

2017-06-06

©Telksinoe s. 46/113

5) świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.9));

6) zaopatrzenie w leki10) i artykuły sanitarne;

7) badania laboratoryjne i lekarskie oraz szczepienia ochronne.

3. Badania laboratoryjne i lekarskie oraz szczepienia ochronne, o których

mowa w ust. 2 pkt 7, wykonuje się corocznie w terminie do dnia 31 marca albo

przed wyjazdem z kraju w rejon działania grupy ratowniczej oraz bezpośrednio po

powrocie do kraju, jeżeli badania takie i szczepienia są uzasadnione miejscem

pełnienia służby i charakterem wykonywanych zadań.

4. W przypadku śmierci strażaka, związanej z wykonywaniem przez niego

zadań służbowych w grupie ratowniczej, zapewnia się bezpłatny przewóz zwłok do

kraju oraz zwrot kosztów pogrzebu.

5. Przepisy ust. 2 pkt 3, 4, 6 i 7 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio do psów

ratowniczych, o których mowa w art. 49c ust. 2 pkt 5.

Art. 49f. 1. W czasie działania poza granicą państwa grupa ratownicza

podlega Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej, w zakresie

niezastrzeżonym do kompetencji organów reprezentujących organizację

międzynarodową lub państwo organizujące przedsięwzięcie zagraniczne.

2. Kierowanie podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego poza

granicę państwa w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 5 pkt 5 i art. 13

ust. 6 pkt 5, odbywa się na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

i porozumień międzynarodowych.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb

delegowania strażaków do pełnienia służby poza granicą państwa oraz sposób

i organizację działania grupy ratowniczej, z uwzględnieniem w szczególności:

1) oceny predyspozycji do służby poza granicą państwa,

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1240,

1269, 1365, 1569, 1692, 1735, 1830, 1844, 1893, 1916, 1991 i 1994 oraz z 2016 r. poz. 65.

10)

Obecnie produkty lecznicze, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. –

Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo farmaceutyczne, ustawę o wyrobach medycznych oraz

ustawę o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych (Dz. U. poz. 1382 i 1801, z 2002 r. poz. 300 i 1266, z 2004 r. poz. 77, 882 i 896

oraz z 2007 r. poz. 492), która weszła w życie z dniem 1 października 2002 r.

2017-06-06

©Telksinoe s. 47/113

2) przypadków odwoływania strażaków przed wyznaczonym terminem oraz

przedłużania czasu delegowania,

3) podległości służbowej członków grupy ratowniczej,

4) składu i wewnętrznej struktury grupy ratowniczej,

5) przewozu członków i wyposażenia grupy ratowniczej

– kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej realizacji zadań grup ratowniczych

poza granicą państwa.

Art. 49g. Wydatki związane z udziałem grup ratowniczych w działaniach

ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej lub akcji humanitarnej, szkoleniu

i ćwiczeniach ratowniczych poza granicą państwa są pokrywane z budżetu

państwa, w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

Art. 49h. 1. Przepisy art. 49c ust. 3 i 4 oraz art. 49d–49g stosuje się

odpowiednio do strażaków, o których mowa w art. 49b ust. 2.

2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do strażaków:

1) o których mowa w art. 28a ust. 2 oraz w art. 106 ust. 1;

2) wchodzących w skład służby zagranicznej w rozumieniu ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. poz. 1403, z późn. zm.11)).

Rozdział 6

Korpusy i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej

Art. 50. Ustanawia się korpusy i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej

w następującym porządku:

1) w korpusie szeregowych straży pożarnej:

a) strażak,

b) starszy strażak;

2) w korpusie podoficerów straży pożarnej:

a) sekcyjny,

b) starszy sekcyjny,

c) młodszy ogniomistrz,

11)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 2703, z 2006 r.

poz. 1217, 1218 i 1600, z 2008 r. poz. 1505, z 2009 r. poz. 1277, z 2015 r. poz. 1220 i 1274 oraz

z 2016 r. poz. 34.

2017-06-06

©Telksinoe s. 48/113

d) ogniomistrz,

e) starszy ogniomistrz;

3) w korpusie aspirantów straży pożarnej:

a) młodszy aspirant,

b) aspirant,

c) starszy aspirant,

d) aspirant sztabowy;

4) w korpusie oficerów straży pożarnej:

a) młodszy kapitan,

b) kapitan,

c) starszy kapitan,

d) młodszy brygadier,

e) brygadier,

f) starszy brygadier,

g) nadbrygadier,

h) generał brygadier.

Art. 51. 1. Stopień strażaka i starszego strażaka nadają przełożeni uprawnieni

do mianowania na stanowiska służbowe.

2. Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowania na pierwsze stanowisko

służbowe w Państwowej Straży Pożarnej.

2a. Absolwentowi szkoły Państwowej Straży Pożarnej, który uzyskał

kwalifikacje do wykonywania zawodu strażak, komendant szkoły Państwowej

Straży Pożarnej może nadać stopień starszego strażaka.

3. Stopnie podoficerskie w Państwowej Straży Pożarnej nadają:

1) w Komendzie Głównej – Komendant Główny;

2) w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach – komendant

szkoły;

3) w jednostce badawczo-rozwojowej1) – dyrektor jednostki;

3a) w Centralnym Muzeum Pożarnictwa – dyrektor muzeum;

4) w pozostałych jednostkach organizacyjnych i Wojskowej Ochronie

Przeciwpożarowej – komendanci wojewódzcy.

3a. (uchylony)

2017-06-06

©Telksinoe s. 49/113

4. Pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy

do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej, a pozostałe stopnie aspirantów nadaje Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej.

5. Stopień nadbrygadiera i generała brygadiera nadaje Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

Art. 52. 1. Pierwszy stopień podoficerski może być nadany strażakowi w

służbie stałej, który spełnia wymagania niezbędne do zajmowania stanowisk

podoficerskich w Państwowej Straży Pożarnej.

2. Pierwszy stopień aspirancki nadaje się strażakowi, który uzyskał tytuł

technik pożarnictwa w ramach służby kandydackiej albo w ramach skierowania do

szkoły Państwowej Straży Pożarnej.

3. Pierwszy stopień aspirancki może być nadany strażakowi, który spełnia

wymagania niezbędne do zajmowania stanowisk aspiranckich w Państwowej

Straży Pożarnej.

Art. 53. 1. Pierwszy stopień oficerski nadaje się strażakowi, który:

1) ukończył Szkołę Główną Służby Pożarniczej w ramach służby kandydackiej

albo

2) uzyskał tytuł zawodowy technik pożarnictwa w szkole aspirantów

Państwowej Straży Pożarnej lub w Centralnej Szkole Państwowej Straży

Pożarnej i tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa w ramach skierowania do

Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

2. Pierwszy stopień oficerski może być nadany strażakowi, który spełnia

wymagania określone w art. 36 ust. 3.

Art. 54. 1. Kolejny wyższy stopień może być nadany stosownie do

posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od zajmowanego

stanowiska i opinii służbowej. Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić

wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu:

1) strażaka – 1 roku;

2) sekcyjnego – 2 lat;

3) starszego sekcyjnego – 2 lat;

2017-06-06

©Telksinoe s. 50/113

4) młodszego ogniomistrza – 3 lat;

5) ogniomistrza – 3 lat;

6) młodszego aspiranta – 3 lat;

7) aspiranta – 5 lat;

8) starszego aspiranta – 5 lat;

9) młodszego kapitana – 3 lat;

10) kapitana – 4 lat;

11) starszego kapitana – 5 lat;

12) młodszego brygadiera – 5 lat;

13) brygadiera – 5 lat;

14) starszego brygadiera – 4 lat.

2. Nadanie stopnia, o którym mowa w ust. 1, następuje z okazji Dnia

Strażaka; w szczególnie uzasadnionych przypadkach może jednak nastąpić

w innym terminie.

Art. 55. 1. Stopnie podoficerów, aspirantów i oficerów straży pożarnej są

dożywotnie.

2. Strażacy zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których

mowa w art. 50, z dodaniem określenia „w stanie spoczynku”.

3. Utrata stopnia wymienionego w art. 50 następuje w razie:

1) utraty obywatelstwa polskiego;

2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową pozbawienia praw

publicznych;

3) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

4) (uchylony)

Art. 55a. 1. Strażakowi, który wykazał ofiarność i odwagę w bezpośrednich

działaniach ratowniczych w czasie pożaru, klęski żywiołowej albo innego

zagrożenia, w których wyniku poniósł śmierć, można nadać pośmiertnie wyższy

stopień.

2. Strażakowi, o którym mowa w ust. 1, stopień nadaje Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej, z zastrzeżeniem art. 51 ust. 4 i 5. Nadanie wyższego

stopnia może nastąpić tylko raz.

Art. 56. 1. Strażakowi przywraca się stopień w razie uchylenia:

2017-06-06

©Telksinoe s. 51/113

1) prawomocnego skazania na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych;

2) kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby lub obniżenia stopnia.

2. Decyzję o przywróceniu stopnia oficerskiego podejmuje minister właściwy

do spraw wewnętrznych. W pozostałych przypadkach decyzję o przywróceniu

stopnia podejmuje przełożony właściwy do nadania tego stopnia.

Rozdział 7

Prawa i obowiązki strażaków

Art. 57. Strażak w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta

z ochrony przewidzianej w kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Art. 57a. 1. Strażak nie może podejmować zajęcia zarobkowego poza służbą

bez pisemnej zgody przełożonego uprawnionego do mianowania lub powołania

strażaka na stanowisko służbowe.

2. Strażak nie może wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych

z obowiązkami wynikającymi z ustawy lub podważających zaufanie do

Państwowej Straży Pożarnej.

3. Przełożony uprawniony do mianowania lub powołania, wydając zgodę,

o której mowa w ust. 1, kieruje się potrzebą zachowania gotowości operacyjnej

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, etyką służby oraz

zachowaniem przez strażaka zdolności do pełnienia służby, biorąc pod uwagę

sytuację osobistą strażaka.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi ewidencję

wydanych zgód na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą.

5. Ewidencja wydanych zgód na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą

zawiera dane: imię i nazwisko strażaka, stanowisko służbowe, miejsce pełnienia

służby, rodzaj oraz miejsce wykonywania podjętego zajęcia zarobkowego.

6. Strażak jest obowiązany złożyć oświadczenie o swoim stanie majątkowym,

w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową, przy nawiązywaniu

lub rozwiązywaniu stosunku służbowego, corocznie oraz na żądanie przełożonego

uprawnionego do mianowania lub powołania. Oświadczenie o stanie majątkowym

powinno zawierać informacje o źródłach i wysokości uzyskanych przychodów,

posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, uczestnictwie w spółkach

cywilnych lub spółkach prawa handlowego, posiadanych udziałach lub akcjach w

2017-06-06

©Telksinoe s. 52/113

tych spółkach, mieniu nabytym od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby

prawnej, gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku

powiatowo-gminnego lub związku metropolitalnego, które podlegało zbyciu w

drodze przetargu, mieniu ruchomym, innych prawach majątkowych oraz o

zobowiązaniach pieniężnych. Oświadczenie to powinno również zawierać dane

dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji w

spółkach prawa handlowego lub w spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie

nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.

7. Coroczne oświadczenie o stanie majątkowym składa się do dnia 31 marca,

według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.

8. Przełożeni uprawnieni do mianowania lub powołania lub osoby przez nich

upoważnione są uprawnieni do analizy złożonych oświadczeń o stanie

majątkowym. Analiza ta polega na porównaniu treści oświadczenia z treścią

uprzednio złożonych oświadczeń, z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to oświadczenia

złożonego przy nawiązywaniu stosunku służbowego, oraz porównaniu treści

oświadczenia z innymi informacjami znajdującymi się w aktach osobowych

strażaka.

9. Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią

tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji

niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone” określonej w przepisach o ochronie

informacji niejawnych, chyba że strażak, który złożył oświadczenie, wyraził

pisemną zgodę na ich ujawnienie, z zastrzeżeniem ust. 11.

10. Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez 10 lat.

11. Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym osób

pełniących funkcje organów Państwowej Straży Pożarnej są publikowane, bez ich

zgody, na właściwych stronach Biuletynu Informacji Publicznej, z wyłączeniem

danych dotyczących daty i miejsca urodzenia, numeru PESEL, miejsca

zamieszkania oraz miejsca położenia nieruchomości w terminie 14 dni od dnia

złożenia oświadczenia przez te osoby.

12. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach oświadczeń o stanie majątkowym

oraz wzór oświadczenia o stanie majątkowym, o którym mowa w ust. 11,

uwzględniając zakres danych objętych oświadczeniem o stanie majątkowym.

2017-06-06

©Telksinoe s. 53/113

Art. 57b. 1. Strażak jest obowiązany poinformować przełożonego

uprawnionego do mianowania lub powołania w terminie 14 dni od dnia powzięcia

informacji o następujących zdarzeniach:

1) podjęciu przez małżonka strażaka, jego wstępnych, zstępnych pierwszego

stopnia lub rodzeństwo pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie

domowym zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych u przedsiębiorcy

prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie ochrony

przeciwpożarowej polegającą na dostarczaniu wyrobów, których wykaz

ustalają przepisy wydane na podstawie art. 7 ust. 14 pkt 1 ustawy z dnia

24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej lub świadczeniu usług

podlegających sprawdzeniu w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych,

o których mowa w art. 23;

2) o posiadaniu przez osoby, o których mowa w pkt 1, w spółkach prawa

handlowego prowadzących działalność w zakresie wskazanym w pkt 1 więcej

niż 10% akcji lub udziałów przedstawiających więcej niż 10% kapitału

zakładowego – w każdej z tych spółek;

3) o fakcie bycia przez osoby, o których mowa w pkt 1, wykonawcami

w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164) na rzecz organów i jednostek

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi zbiór

informacji, o których mowa w ust. 1.

3. Zbiór informacji, o których mowa w ust. 1, zawiera dane: imię i nazwisko

strażaka, jego stanowisko służbowe, miejsce pełnienia służby, imię i nazwisko

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nazwę i siedzibę przedsiębiorcy

dostarczającego wyroby lub świadczącego usługi z zakresu ochrony

przeciwpożarowej oraz dane dotyczące faktu bycia przez te osoby wykonawcą

w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 3.

Art. 57c. 1. Strażak nie może być członkiem partii politycznej.

2. Z chwilą przyjęcia do służby ustaje dotychczasowe członkostwo strażaka

w partii politycznej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 54/113

3. Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo

międzynarodowych wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Państwowej

Straży Pożarnej.

Art. 58. 1. Strażacy mogą się zrzeszać w związkach zawodowych na zasadach

określonych w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U.

z 2015 r. poz. 1881).

2. Strażak pełniący służbę na stanowisku, dla którego przepisy ustawy

przewidują powołanie, nie może pełnić funkcji w związkach zawodowych oraz nie

podlega ochronie, o której mowa w art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r.

o związkach zawodowych.

Art. 59. (uchylony)

Art. 59a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia,

warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42

ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, przez strażaków, w związku z urazami

nabytymi podczas wykonywania przez nich zadań poza granicami państwa oraz

sposób i tryb finansowania kosztów, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania

środków publicznych.

Art. 59b. 1. Strażak jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną

zapewniającą wykonywanie przez niego zadań służbowych, w szczególności

poprzez uczestnictwo w zajęciach z wychowania fizycznego lub zajęciach

sportowych.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, zadania z zakresu wychowania fizycznego realizowane

w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej oraz formy

organizacyjne wychowania fizycznego i sposób ich finansowania, uwzględniając

charakter służby w Państwowej Straży Pożarnej.

3. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może określić, w drodze

zarządzenia, wymagania wobec osób prowadzących zajęcia, mając na celu

utrzymanie sprawności fizycznej strażaków, zapewniającej wykonywanie przez

2017-06-06

©Telksinoe s. 55/113

nich zadań służbowych, uwzględniając charakter służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

Art. 60. (uchylony)

Art. 60a. 1. Jeżeli strażak zwolniony ze służby nie spełnia warunków do

nabycia prawa do emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od

uposażenia wypłaconego strażakowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia

ze służby, od którego nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres

przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm.12)).

2. Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:

1) kwotę najniższego wynagrodzenia ustalaną na podstawie odrębnych

przepisów – za okres służby kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003 r.;

2) kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku

poprzedniego, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów – za okres

służby kandydackiej po dniu 31 grudnia 2002 r.;

3) uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe

oraz dodatkowe wynagrodzenie wypłacone na podstawie art. 97, odpowiednio

przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy, o której mowa w ust. 1 – za pozostałe

okresy służby.

3. Składki przekazuje się również w przypadku, gdy strażak spełnia jedynie

warunki do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek

następuje na wniosek strażaka.

4. Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek

określonym na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i

1311).

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 689,

978, 1037, 1066, 1240, 1268, 1269, 1506, 1649, 1735, 1830, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 34.

2017-06-06

©Telksinoe s. 56/113

5. Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie

ust. 4, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy

o systemie ubezpieczeń społecznych.

6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się również do funkcjonariusza, który pozostawał

w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., jeżeli po zwolnieniu ze służby, pomimo

spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił wniosek

o przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, kwotę należnych,

zwaloryzowanych składek przekazuje się niezwłocznie na podstawie

zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o nabyciu przez

funkcjonariusza prawa do emerytury przewidzianej w przepisach, o których mowa

w ust. 4.

8. Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych.

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze

rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz jednostki do tego

właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego

i niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych

składek.

Art. 61. 1. Strażak jest obowiązany do noszenia w czasie służby:

umundurowania, odzieży specjalnej, środków ochrony indywidualnej, dystynkcji,

odznak, znaków identyfikacyjnych i ekwipunku osobistego.

2. Umundurowanie, dystynkcje i znaki identyfikacyjne są prawnie

zastrzeżone wyłącznie dla strażaka.

3. Przedmioty, o których mowa w ust. 1, strażak otrzymuje bezpłatnie.

4. Przedmioty umundurowania, odzież specjalna i środki ochrony

indywidualnej powinny wyróżniać Państwową Straż Pożarną jako formację

ratowniczą oraz zapewniać bezpieczeństwo i higienę służby strażaków.

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi, w drodze

zarządzenia, szczegółowe wymagania wobec przedmiotów umundurowania,

2017-06-06

©Telksinoe s. 57/113

odzieży specjalnej i środków ochrony indywidualnej, użytkowanych

w Państwowej Straży Pożarnej, ich wzorce oraz ich cechy techniczne i jakościowe.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tabele należności oraz wzory i sposób noszenia umundurowania,

odzieży specjalnej, środków ochrony indywidualnej, ekwipunku osobistego,

dystynkcji, odznak i znaków identyfikacyjnych strażaków, z uwzględnieniem:

1) opisu przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej i środków ochrony

indywidualnej;

2) okresu używalności przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej,

środków ochrony indywidualnej, dystynkcji i ekwipunku osobistego strażaka

oraz przypadków, w których strażak jest obowiązany zwrócić poszczególne

przedmioty lub ich równowartość.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić potrzebę należytego zaopatrzenia

strażaka w umundurowanie, odzież specjalną i środki ochrony indywidualnej.

7. Strażakowi, któremu nie wydano w naturze przedmiotów umundurowania,

przysługuje równoważnik pieniężny.

8. Strażak zwolniony ze służby jest obowiązany zwrócić pobraną nienależną

część równoważnika pieniężnego, chyba że zwolnienie nastąpiło z tytułu nabycia

prawa do emerytury lub renty na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich

rodzin (Dz. U. z 2015 r. poz. 900, 1268 i 1830).

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i warunki przyznawania równoważnika pieniężnego w zamian za

umundurowanie, w tym:

1) przedmioty umundurowania stanowiące podstawę do określenia wysokości

równoważnika;

2) ryczałt za pranie chemiczne;

3) sposób ustalania wysokości równoważnika;

4) tryb i warunki przyznawania, zwrotu i wypłaty równoważnika;

2017-06-06

©Telksinoe s. 58/113

5) termin wypłacania równoważnika.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić wartość umundurowania

wydawanego w naturze.

Art. 62. 1. Strażakowi przysługuje bezpłatne wyżywienie w czasie

długotrwałych akcji ratowniczych, ćwiczeń lub szkolenia.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

długotrwałe akcje ratownicze, szczegółowe normy, zasady i warunki otrzymywania

wyżywienia w czasie długotrwałych akcji ratowniczych, ćwiczeń lub szkolenia

przez strażaków lub inne osoby biorące w nich udział, a także przypadki, w których

wypłaca się równoważnik pieniężny w zamian za przysługujące wyżywienie,

sposób ustalania jego wysokości oraz szczegółowe zasady wypłacania.

Art. 63. 1. Strażakowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo do

przejazdu, na koszt właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej, publicznymi środkami komunikacji raz w roku do jednej z wybranych

przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem. W razie niewykorzystania

przysługującego prawa do przejazdu osoba uprawniona otrzymuje zryczałtowany

równoważnik pieniężny.

1a. Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny,

o których mowa w ust. 1, nie przysługują strażakowi w roku kalendarzowym,

w którym wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów państwowymi

środkami komunikacji, na podstawie odrębnych przepisów.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki korzystania z uprawnienia do przejazdu oraz wypłaty

równoważnika pieniężnego, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem

w szczególności:

1) rodzaju środka lokomocji;

2) sposobu ustalania kwoty równoważnika;

3) terminów wypłaty kwoty równoważnika.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

2017-06-06

©Telksinoe s. 59/113

rozporządzenia, rodzaje i zakres innych świadczeń socjalnych i bytowych, które

mogą być przyznawane osobom, o których mowa w ust. 1.

Art. 64. (utracił moc)

Art. 65.13) Strażakowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo do

bezpłatnych świadczeń zdrowotnych zakładów opieki zdrowotnej tworzonych

i utrzymywanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a także do

świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej, na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

Art. 66. 1. Strażakowi, który nabył prawo do renty z tytułu inwalidztwa

niepozostającego w związku ze służbą, oraz uprawnionym członkom jego rodziny,

a także osobom uprawnionym do renty rodzinnej po strażaku, którego śmierć nie

pozostaje w związku ze służbą, przysługuje prawo do bezpłatnych świadczeń

leczniczych społecznej służby zdrowia.

2. Strażakowi zwolnionemu ze służby, który nie nabył uprawnień do

zaopatrzenia emerytalnego określonego w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym

funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,

a także członkom jego rodziny przysługuje prawo do świadczeń leczniczych

zakładów społecznej służby zdrowia, w zakresie i na warunkach przewidzianych

dla pracowników, z którymi stosunek pracy został rozwiązany.

Art. 67. 1. Za członków rodziny strażaka uprawnionych do świadczeń

przewidzianych w art. 63, 65 i 66 uważa się małżonka i dzieci.

2. Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione,

dzieci przyjęte na wychowanie, które:

1) nie przekroczyły 18. roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły – 24 lat albo

25 lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada

na ostatni lub przedostatni rok studiów, albo

13)

Utracił moc w zakresie uregulowanym przepisami ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o

powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. poz. 153), która weszła w życie z dniem 1

stycznia 1999 r.; na podstawie art. 170 pkt 24 tej ustawy.

2017-06-06

©Telksinoe s. 60/113

2) stały się inwalidami I14) lub II15) grupy przed osiągnięciem wieku określonego

w pkt 1.

Art. 68. Okres służby strażaka traktuje się na równi z pracą wykonywaną

w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin16).

Art. 69. 1. Do strażaków stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy, dotyczące uprawnień pracowników związanych

z rodzicielstwem, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

2. Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 w

okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego, przysługuje

uposażenie na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, do końca okresu

ciąży oraz trwania wymienionego urlopu.

3. Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4

w czasie urlopu wychowawczego, przysługują do końca okresu, na który ten urlop

został udzielony:

1) świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy

wypłacaniu dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania

z urlopu wychowawczego;

2) inne uprawnienia przewidziane dla pracowników zwalnianych z pracy

w czasie urlopu wychowawczego z przyczyn niedotyczących pracowników.

4. Strażakowi nie przysługuje prawo złożenia wniosku o obniżenie wymiaru

czasu służby w okresie, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego.

Art. 69a. Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa strażaka w czasie jego

nieobecności w służbie w związku z przebywaniem na urlopie macierzyńskim,

14)

Obecnie całkowita niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji, na

podstawie art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych ustaw

o zaopatrzeniu emerytalnym i ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. poz. 461), która weszła

w życie z dniem 1 września 1997 r.

15)

Obecnie całkowita niezdolność do pracy, na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa

w odnośniku 14.

16)

Obecnie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na

podstawie art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748, 1240, 1302 i 1311), która weszła w życie

z dniem 1 stycznia 1999 r.

2017-06-06

©Telksinoe s. 61/113

urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie

rodzicielskim lub urlopie wychowawczym, można w tym celu zatrudnić

pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej

nieobecności.

Art. 70. 1. Strażakowi, który podjął pracę w ciągu roku od dnia zwolnienia ze

służby, a jeżeli pełnił służbę przygotowawczą – w ciągu 3 miesięcy od tego dnia,

okres służby wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień

wynikających z przepisów prawa pracy.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli przepisy prawa pracy przewidują,

że upływ okresów, o których mowa w ust. 1, nie stanowi przeszkody do korzystania

przez pracownika z określonych świadczeń.

3. Jeżeli strażak nie może podjąć zatrudnienia w czasie określonym

w ust. 1 ze względu na chorobę powodującą niezdolność do pracy lub inwalidztwo,

zachowuje uprawnienia określone w ust. 1 w razie podjęcia zatrudnienia w ciągu

3 miesięcy od dnia ustania niezdolności do pracy lub inwalidztwa.

4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do strażaków zwolnionych ze służby

w razie skazania prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarania karą dyscyplinarną

wydalenia ze służby.

Art. 71. 1. Strażakowi w służbie przygotowawczej i mianowanemu na stałe

przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze

26 dni.

2. Strażakowi, podejmującemu służbę przygotowawczą lub stałą, przysługuje

w roku kalendarzowym, w którym podjął tę służbę po raz pierwszy, prawo do

urlopu wypoczynkowego z upływem każdego miesiąca tej służby, w wymiarze

1/12 wymiaru urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w ust. 1.

Art. 71a. 1. Strażakowi, o którym mowa w art. 71, przysługuje płatny

dodatkowy urlop wypoczynkowy, zwany dalej „dodatkowym urlopem

wypoczynkowym”, w wymiarze do 13 dni rocznie, z tytułu pełnienia służby

w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, albo osiągnięcia przez

strażaka określonego wieku lub stażu służby.

2. Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych wynosi:

2017-06-06

©Telksinoe s. 62/113

1) 5 dni w roku – dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie

czasu służby, będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje

wykonawcze;

2) 9 dni w roku – dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie

czasu służby, będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje

dowódcze;

3) 13 dni w roku – dla strażaków pełniących służbę w zmianowym rozkładzie

czasu służby.

Jeżeli strażak w ciągu roku kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach

szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy

przysługuje mu w wymiarze proporcjonalnym do długości okresów służby w tych

warunkach.

3. Dodatkowy urlop wypoczynkowy, przysługujący strażakowi z tytułu

osiągnięcia określonego wieku, wynosi odpowiednio:

1) 5 dni w roku – po ukończeniu 40. roku życia;

2) 9 dni w roku – po ukończeniu 45. roku życia;

3) 13 dni w roku – po ukończeniu 55. roku życia.

4. Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu

osiągnięcia określonego stażu służby wynosi odpowiednio:

1) 5 dni w roku – po osiągnięciu co najmniej 15-letniego stażu służby;

2) 9 dni w roku – po osiągnięciu co najmniej 20-letniego stażu służby;

3) 13 dni w roku – po osiągnięciu co najmniej 25-letniego stażu służby.

5. W razie zbiegu uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego

z tytułów wymienionych w ust. 2–4, dni dodatkowych urlopów wypoczynkowych

przysługujących z poszczególnych tytułów sumuje się, jednak łączny wymiar

dodatkowego urlopu wypoczynkowego nie może przekroczyć 13 dni w roku.

6. Nabycie prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego

następuje odpowiednio:

1) po roku służby pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub

uciążliwych;

2) z dniem osiągnięcia określonego wieku;

3) z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

2017-06-06

©Telksinoe s. 63/113

7. Prawo do kolejnych dodatkowych urlopów wypoczynkowych strażak

nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym, z tym że w przypadku,

o którym mowa w ust. 6 pkt 1, musi być to rok, w którym służba jest pełniona

w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

8. Strażakowi, który posiada uprawnienia do dodatkowego urlopu

wypoczynkowego z tytułu osiągnięcia określonego wieku lub stażu służby,

podejmującemu służbę w ciągu roku kalendarzowego, przysługuje w tym roku

kalendarzowym dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze proporcjonalnym

do okresu służby w tym roku.

Art. 71b. 1. Jeżeli strażak nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego lub

dodatkowego urlopu wypoczynkowego w ustalonym terminie z przyczyn

usprawiedliwiających nieobecność na służbie, a w szczególności z powodu:

1) czasowej niezdolności do służby wskutek choroby,

2) odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

3) urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego,

4) zawieszenia w czynnościach służbowych,

właściwy przełożony jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy.

2. Urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego

w części niewykorzystanej z powodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3,

właściwy przełożony jest obowiązany udzielić w terminie późniejszym.

3. Wymiar urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego

strażaka powracającego do służby w ciągu roku kalendarzowego po trwającym co

najmniej miesiąc okresie:

1) urlopu bezpłatnego,

2) urlopu wychowawczego,

3) zawieszenia w czynnościach służbowych,

4) tymczasowego aresztowania,

5) nieusprawiedliwionej nieobecności na służbie,

ulega proporcjonalnemu obniżeniu o ten okres, chyba że przed rozpoczęciem się

tego okresu strażak wykorzystał urlop w przysługującym mu albo wyższym

wymiarze.

2017-06-06

©Telksinoe s. 64/113

4. W okresie od dnia złożenia przez strażaka pisemnego żądania zwolnienia

go ze służby do dnia zwolnienia ze służby strażak jest obowiązany wykorzystać

przysługujące mu urlopy: wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy,

jeżeli w tym okresie właściwy przełożony udzieli mu tego urlopu.

Art. 71c. Strażakowi można udzielić płatnego urlopu okolicznościowego:

1) z tytułu przeniesienia służbowego, jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana

miejsca zamieszkania – w wymiarze od 4 do 6 dni;

2) na załatwienie ważnych spraw osobistych lub rodzinnych – w wymiarze

nieprzekraczającym 5 dni w roku kalendarzowym.

Art. 71d. 1. Strażakowi, który na podstawie skierowania, o którym mowa w

art. 106 ust. 1, pobiera naukę lub odbywa przeszkolenie lub studia, udziela się:

1) urlopu szkoleniowego – w przypadku studiów pierwszego lub drugiego

stopnia, kształcenia w szkołach policealnych oraz na studiach

podyplomowych;

2) zwolnienia z całości lub z części dnia służby na udział w zajęciach

obowiązkowych, jeżeli te zajęcia odbywają się w dniach służby strażaka.

2. Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na przygotowanie i złożenie

egzaminów, przygotowanie i złożenie pracy dyplomowej, egzaminu dyplomowego,

przygotowanie i złożenie egzaminu końcowego lub pracy końcowej – jeżeli

przewiduje to właściwy program.

3. Urlop szkoleniowy przysługuje w wymiarze:

1) do 21 dni – w ostatnim roku studiów pierwszego lub drugiego stopnia;

2) do 7 dni – w ostatnim semestrze nauki w szkołach policealnych oraz na

studiach podyplomowych na przygotowanie i złożenie egzaminu końcowego

lub pracy końcowej, egzaminu dyplomowego lub pracy dyplomowej – jeżeli

przewiduje to właściwy program;

3) jednego dnia na egzamin z każdego przedmiotu, który zgodnie z właściwym

programem kończy się egzaminem, jednak nie więcej niż 6 dni w okresie roku

szkolnego lub roku akademickiego.

4. Urlopu szkoleniowego nie udziela się na złożenie egzaminu

poprawkowego, egzaminu komisyjnego oraz na poprawienie lub ponowne

2017-06-06

©Telksinoe s. 65/113

przygotowanie pracy końcowej lub pracy dyplomowej odrzuconej przez

promotora.

5. Urlop szkoleniowy może być udzielony na wniosek strażaka, jednorazowo

lub w częściach, w okresie danego roku szkoleniowego, w terminie i wymiarze

uzgodnionym z właściwym przełożonym.

6. Strażakowi, który bez skierowania pobiera naukę lub odbywa przeszkolenie

lub studia, można udzielić urlopu szkoleniowego oraz zwolnienia z całości lub z

części dnia służby na udział w zajęciach obowiązkowych, jeżeli przemawia za tym

interes służby, a w szczególności gdy poziom i kierunek kształcenia są zbieżne z

wymaganiami stawianymi w związku z zajmowanym lub przewidzianym do

objęcia stanowiskiem. Przepisy ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

Art. 71e. 1. Urlopów, o których mowa w art. 71, 71a, 71c i 71d, udziela się

w dni, które są dla strażaka dniami służby lub dyżuru, z wyjątkiem dyżuru

domowego, o którym mowa w art. 35 ust. 8, zgodnie z obowiązującym go

rozkładem czasu służby, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu

wymiarowi jego czasu służby lub dyżuru w danym dniu. Dzień urlopu odpowiada

8 godzinom służby lub dyżuru.

2. Do urlopów, o których mowa w art. 71 i 71a, w zakresie nieuregulowanym

niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy.

Art. 71f. Strażakowi można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu

przeprowadzenia zaleconego leczenia w wymiarze nieprzekraczającym

jednorazowo 6 miesięcy. Łączny wymiar takiego urlopu nie może przekroczyć

18 miesięcy w ciągu całej służby.

Art. 71g. 1. Strażakowi, na jego pisemny wniosek, właściwy przełożony

może udzielić urlopu bezpłatnego, jeżeli nie zakłóci to toku służby, z zastrzeżeniem

ust. 2. Okresu urlopu bezpłatnego nie wlicza się do okresu służby w Państwowej

Straży Pożarnej.

2. Strażakowi, który wyjeżdża wspólnie z małżonkiem:

1) wyznaczonym do wykonywania zadań za granicą albo

2) przeniesionym do wykonywania obowiązków służbowych w placówce

zagranicznej, w rozumieniu przepisów o służbie zagranicznej,

2017-06-06

©Telksinoe s. 66/113

na jego pisemny wniosek udziela się urlopu bezpłatnego na czas wykonywania

przez małżonka zadań za granicą albo obowiązków służbowych w placówce

zagranicznej.

3. Strażakowi pełniącemu z wyboru funkcje w związkach zawodowych

przysługują urlopy bezpłatne na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 maja

1991 r. o związkach zawodowych.

Art. 71h. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki i tryb udzielania urlopów strażakom, w tym przełożonych

właściwych do udzielania urlopów, mając na uwadze dobro strażaków i potrzeby

służby.

Art. 72. 1. Strażaka można odwołać z urlopu wypoczynkowego z ważnych

względów służbowych, a także wstrzymać udzielenie mu urlopu w całości lub

części. Termin urlopu może być przesunięty na wniosek strażaka umotywowany

ważnymi względami.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki zwrotu kosztów przejazdu spowodowanych odwołaniem

strażaka z urlopu oraz zwrotu innych kosztów, z uwzględnieniem w szczególności:

1) określenia rodzaju innych kosztów podlegających zwrotowi;

2) określenia osób, których odwołanie z urlopu razem ze strażakiem

powodowałoby zwrot kosztów związanych z odwołaniem z urlopu.

3. Odwołanie strażaka z urlopu ze względów służbowych wymaga zgody

przełożonego uprawnionego do powołania lub mianowania.

4. Strażakowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku kalendarzowym,

urlopu tego należy udzielić w innym terminie.

Art. 72a. 1. W sprawach dotyczących udzielania zwolnień od zajęć

służbowych oraz sposobu usprawiedliwiania nieobecności w służbie w zakresie

nieuregulowanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 3, stosuje się odpowiednio

przepisy wydane na podstawie art. 2982 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy, ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych i ustawy z dnia 25

czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 372).

2. (uchylony)

2017-06-06

©Telksinoe s. 67/113

3. Strażakowi nie przysługuje zwolnienie od zajęć służbowych:

1) na czas uczestniczenia w działaniach ratowniczych lub akcji ratowniczej,

w ramach działalności społecznej w innych podmiotach prowadzących

działania ratownicze, z wyjątkiem przypadków usprawiedliwionych przez

kierownika jednostki organizacyjnej, w której pełni służbę;

2) na szkolenie pożarnicze dla członków ochotniczych straży pożarnych.

Art. 73. 1. Strażakowi, który wzorowo wykonuje obowiązki, mogą być

przyznane wyróżnienia:

1) pochwała;

2) (uchylony)

3) krótkoterminowy, płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze do

10 dni rocznie;

4) przedterminowe nadanie wyższego stopnia;

5) odznaka „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”;

6) przedstawienie do orderu lub odznaczenia.

1a. Wyróżnienia określone w ust. 1 pkt 1 i 3 przyznaje przełożony

uprawniony do mianowania (powołania) strażaka na stanowisko służbowe,

z zastrzeżeniem ust. 1b i 1c.

1b. Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej wyróżnienia

przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

1c. Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożarniczej i jego zastępcom,

dyrektorowi jednostki badawczo-rozwojowej1) Państwowej Straży Pożarnej i jego

zastępcom oraz komendantom wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej

wyróżnienia przyznaje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

1d. Przedterminowe nadanie wyższego stopnia należy do kompetencji

przełożonego uprawnionego do nadania danego stopnia.

1e. Strażakowi nie przyznaje się wyróżnienia:

1) w czasie prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego lub

dyscyplinarnego;

2) przed zatarciem nałożonej kary dyscyplinarnej;

3) w okresie próby, w przypadku warunkowego umorzenia postępowania

karnego lub warunkowego zawieszenia wykonania kary.

2017-06-06

©Telksinoe s. 68/113

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się szczególnym

charakterem wykonywanych zadań i warunkami ich wykonywania, określi,

w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki przyznawania wyróżnień, o których mowa w ust. 1

pkt 1, 3 i 4, w tym sposób, tryb i formę przyznawania wyróżnień;

2) sposób nadawania odznaki „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”, tryb

przedstawiania wniosków o jej nadanie, wzór odznaki oraz tryb jej wręczania

i sposób noszenia.

Rozdział 8

Mieszkania strażaków w służbie państwowej

Art. 74. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje prawo do lokalu

mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości

pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień

wynikających z przepisów odrębnych.

1a. Jeżeli w miejscowości, w której strażak mianowany na stałe pełni służbę,

lub w miejscowości pobliskiej nie ma możliwości przydzielenia lokalu

mieszkalnego, strażak może otrzymać kwaterę tymczasową na okres pełnienia

służby w tej miejscowości.

2. Strażak w służbie przygotowawczej może otrzymać kwaterę tymczasową

w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej.

2a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1a i ust. 2, koszty

zakwaterowania ponosi strażak.

3. Za miejscowość pobliską uważa się miejscowość, do której czas dojazdu

publicznymi środkami transportu przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie

z przesiadkami, nie przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji

(przystanku) najbliższej miejsca pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższej

miejsca zamieszkania. Do czasu tego nie wlicza się dojazdu do i od stacji

(przystanku) w obrębie miejscowości, z której strażak dojeżdża, oraz

miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

4. W przypadku gdy z miejscowości, o których mowa w ust. 3, istnieją różne

możliwości dojazdu, do obliczenia czasu przyjmuje się czas jazdy ze stacji

(przystanku) o najdogodniejszym połączeniu.

2017-06-06

©Telksinoe s. 69/113

Art. 75. Członkami rodziny strażaka, których uwzględnia się przy przydziale

lokalu mieszkalnego, są pozostający ze strażakiem we wspólnym gospodarstwie

domowym:

1) małżonek;

2) dzieci, o których mowa w art. 67 ust. 2;

3) rodzice strażaka i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub

jeżeli ze względu na wiek, inwalidztwo17) albo inne okoliczności są niezdolni

do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma

i macochę oraz osoby przysposabiające.

Art. 76. 1. Na lokale mieszkalne dla strażaków przeznacza się lokale będące

w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo podległych mu

organów, uzyskane w wyniku ich działalności inwestycyjnej albo od organów

administracji rządowej i samorządowej ogólnej, stanowiące własność gmin albo

zakładów pracy, a także zwalniane przez osoby, które decyzje o przydziale

uzyskały z jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych.

2. Strażakowi mianowanemu na stałe przydziela się lokal mieszkalny

o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym strażakowi normom

zaludnienia. Przysługująca strażakowi norma zaludnienia lokalu mieszkalnego

wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi

znajdujących się w lokalu mieszkalnym.

3. W razie zbiegu uprawnień strażaka i członków jego rodziny do norm

zaludnienia z różnych tytułów, uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące

tylko z jednego tytułu.

4. W przypadku gdy nie ma możliwości przydzielenia lokalu mieszkalnego

o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej liczbie przysługujących norm

zaludnienia, strażakowi można przydzielić lokal mieszkalny o powierzchni

mieszkalnej:

1) mniejszej od przysługującej zgodnie z normami zaludnienia, jeżeli wyrazi on

na to pisemną zgodę lub wystąpi z odpowiednim wnioskiem, przy czym

17)

Obecnie całkowitą lub częściową niezdolność do pracy, na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy,

o której mowa w odnośniku 14.

2017-06-06

©Telksinoe s. 70/113

przydział takiego lokalu nie pozbawia strażaka prawa do uzyskania lokalu

o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym mu normom

zaludnienia;

2) większej od przysługującej zgodnie z normami zaludnienia, jeżeli

okoliczności tego wymagają oraz za zgodą bezpośredniego przełożonego

organu właściwego do wydania decyzji w sprawie przydziału lokalu.

5. Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo

pomieszczenia adaptowane na mieszkalne, będące w należytym stanie technicznym

i sanitarnym, które znajdują się w budynkach na terenie zamkniętym lub

w budynkach przeznaczonych na cele służbowe.

6. Kwaterą tymczasową może być lokal mieszkalny albo pomieszczenie

adaptowane na mieszkalne o powierzchni mieszkalnej nieodpowiadającej

przysługującym strażakowi normom zaludnienia.

7. Lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową przydziela się strażakowi na

jego pisemny wniosek.

8. Przydział lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej w budynku

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, przeznaczonym na cele

służbowe albo znajdującym się na terenie zamkniętym, następuje tylko na okres

pełnienia służby w tej jednostce.

9. Lokal mieszkalny przydziela się strażakowi, biorąc pod uwagę łącznie

następujące kryteria:

1) brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości

pobliskiej albo konieczność poprawy dotychczasowych warunków

mieszkaniowych, w tym czas oczekiwania na przydział lokalu mieszkalnego;

2) kwalifikacje zawodowe, przydatność do służby oraz okres służby

w Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych albo przez niego

nadzorowanych.

10. Przydział lokalu mieszkalnego może nastąpić z pominięciem kryteriów,

o których mowa w ust. 9, jeżeli strażak zajmuje:

1) tymczasową kwaterę w budynku jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej, przeznaczonym na cele służbowe lub znajdującym się na terenie

zamkniętym;

2017-06-06

©Telksinoe s. 71/113

2) lokal mieszkalny przydzielony decyzją administracyjną, stanowiący odrębną

własność osoby fizycznej;

3) lokal mieszkalny przydzielony decyzją administracyjną w poprzednim

miejscu pełnienia służby.

Art. 77. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe oraz strażakowi w służbie

przygotowawczej przysługuje równoważnik pieniężny za remont lokalu

mieszkalnego lub domu, zajmowanego na podstawie przysługującego mu tytułu

prawnego, zwany dalej „równoważnikiem za remont”, z uwzględnieniem norm

zaludnienia przysługujących strażakowi oraz członkom jego rodziny.

2. Równoważnik za remont przysługuje również strażakowi zajmującemu

kwaterę tymczasową, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 82 ust. 5,

z uwzględnieniem norm zaludnienia przysługujących strażakowi oraz członkom

jego rodziny.

3. Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który

w poprzednim miejscu pełnienia służby nie zwolnił lokalu mieszkalnego lub domu

i któremu przydzielono kwaterę tymczasową, przysługuje równoważnik za remont,

z uwzględnieniem norm zaludnienia przysługujących strażakowi oraz członkom

jego rodziny.

4. Równoważnik za remont nie przysługuje:

1) jeżeli strażak lub jego małżonek otrzymuje równoważnik za brak lokalu

mieszkalnego, o którym mowa w art. 78 ust. 1;

2) w razie podnajmowania lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa

w ust. 1, w całości lub w części.

Art. 78. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje równoważnik

pieniężny, zwany dalej „równoważnikiem za brak lokalu mieszkalnego”, jeżeli on

sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 75, nie posiadają

w miejscu pełnienia służby albo w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego

lub domu na podstawie przysługującego im tytułu prawnego oraz nie zachodzi

przypadek określony w art. 82 ust. 5.

2. Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje, jeżeli strażak:

1) utracił ze swojej winy lub zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu

mieszkalnego lub domu, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem przypadków

2017-06-06

©Telksinoe s. 72/113

zniesienia współwłasności na mocy orzeczenia właściwego sądu, podziału

wspólnego mieszkania albo przyznania mieszkania jednemu z małżonków

w wyroku orzekającym rozwód, a także umownego działu spadku;

2) odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego

przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdującego się w należytym

stanie technicznym i sanitarnym albo złożenia wniosku o przydział takiego

lokalu, o którym mowa w art. 76 ust. 7;

3) lub jego małżonek otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu

mieszkalnego lub domu, chyba że strażak został przeniesiony do służby

w miejscowości innej niż pobliska.

3. Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego przysługuje w okresie od dnia

powstania uprawnienia do jego pobierania do dnia, w którym nastąpiła utrata tego

uprawnienia.

4. W przypadku gdy strażak otrzymał kwaterę tymczasową w miejscowości

pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, w której nie ma możliwości

przydzielenia lokalu mieszkalnego, równoważnika za brak lokalu mieszkalnego nie

wypłaca się przez okres oczekiwania na lokal mieszkalny, nie dłużej jednak niż

przez 5 lat.

Art. 79. 1. W razie zbiegu uprawnień strażaka i jego małżonka do

równoważnika za remont albo za brak lokalu mieszkalnego na podstawie niniejszej

ustawy lub innego tytułu prawnego przysługuje jeden równoważnik, wybrany przez

strażaka.

2. Uprawnienie do równoważnika za remont albo za brak lokalu mieszkalnego

ustala się na podstawie złożonego przez strażaka oświadczenia mieszkaniowego.

Uprawnienie do równoważnika za remont ustala się na dzień 1 stycznia każdego

roku.

3. Strażak jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, poprzez złożenie

oświadczenia mieszkaniowego, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienie

do otrzymania równoważnika za remont albo za brak lokalu mieszkalnego lub na

wysokość równoważnika.

4. Kwoty wypłaconych równoważników za remont i za brak lokalu

mieszkalnego podlegają zwrotowi w razie ich nienależnego pobrania będącego

skutkiem:

2017-06-06

©Telksinoe s. 73/113

1) podania w oświadczeniu mieszkaniowym nieprawdziwych danych, mających

wpływ na istnienie uprawnienia do równoważnika lub na jego wysokość;

2) niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 3.

5. Zwrot nienależnie pobranych równoważników za remont lub za brak lokalu

mieszkalnego następuje w pełnej wysokości, przy czym zwrot równoważnika za

brak lokalu mieszkalnego, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może

nastąpić w ratach.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb przyznawania równoważników za remont albo za brak lokalu

mieszkalnego i sposób ustalania ich wysokości oraz wzór oświadczenia

mieszkaniowego, z uwzględnieniem:

1) stawki równoważnika za remont na normę zaludnienia przysługującej

strażakowi;

2) stawki dziennej równoważnika za brak lokalu mieszkalnego,

z uwzględnieniem stanu rodzinnego strażaka;

3) terminu wypłaty równoważników;

4) jednostek organizacyjnych właściwych do ich wypłaty.

Art. 80. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe, który nie otrzymał lokalu

mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje

pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu, zwana dalej

„pomocą finansową”, z zastrzeżeniem ust. 5, chyba że strażak nie spełnia

warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji

administracyjnej.

2. Pomoc finansową przyznaje się raz w okresie całej służby, na wniosek

strażaka.

3. Przyznana pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku:

1) jej nienależnego pobrania;

2) zwolnienia strażaka ze służby przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia,

chyba że strażak nabył uprawnienia do emerytury lub renty.

4. Zwrot nienależnie pobranej pomocy finansowej może nastąpić w ratach.

5. Warunkiem przyznania pomocy finansowej strażakowi, zajmującemu na

podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego lokal

mieszkalny będący w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych

2017-06-06

©Telksinoe s. 74/113

albo podległych mu organów, jest zobowiązanie się strażaka do zwolnienia

zajmowanego lokalu mieszkalnego i przekazania go do dyspozycji właściwego

organu w terminie określonym w decyzji administracyjnej o przyznaniu pomocy

finansowej, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wypłaty tej pomocy.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek strażaka, termin można

przedłużyć do 12 miesięcy, jeżeli nie ma możliwości wcześniejszego zamieszkania

w lokalu mieszkalnym lub domu, na którego uzyskanie została przyznana pomoc

finansowa.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, tryb przyznawania pomocy finansowej, sposób ustalania jej

wysokości i sposób wypłaty oraz wzór wniosku o jej przyznanie,

z uwzględnieniem:

1) wymaganych dokumentów do przedłożenia wraz z wnioskiem o przyznanie

pomocy finansowej;

2) stawki pieniężnej na normę zaludnienia, przysługującą strażakowi;

3) terminu wypłaty pomocy finansowej;

4) wysokości pomocy finansowej podlegającej zwrotowi w przypadkach,

o których mowa w ust. 3.

Art. 81. Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie

przydziela się strażakowi:

1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 80;

2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości

pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu

powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-

-pensjonatowy;

3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2;

4) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do

spółdzielczego lokalu mieszkalnego albo domu stanowiącego odrębną

nieruchomość, o których mowa w pkt 2, z wyjątkiem przypadków

określonych na podstawie art. 82 ust. 1.

Art. 82. 1. Strażakowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej

miejscowości, któremu w poprzednim miejscu pełnienia służby przydzielono na

2017-06-06

©Telksinoe s. 75/113

podstawie decyzji administracyjnej lokal mieszkalny albo przyznano pomoc

finansową, przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej

w nowym miejscu pełnienia służby, jeżeli:

1) zwolni zajmowany lokal mieszkalny;

2) zwróci pomoc finansową.

2. Strażakowi, który skorzystał z pomocy finansowej, może być przydzielony

lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, na zasadach określonych

w ust. 1.

3. (uchylony)

4. Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który

w poprzednim miejscu pełnienia służby nie zwolnił zajmowanego lokalu

mieszkalnego lub domu, o którym mowa w ust. 1, można przydzielić tymczasową

kwaterę według przysługujących norm bez uwzględnienia zamieszkałych z nim

członków.

5. Strażak delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości

otrzymuje kwaterę tymczasową. Koszty zakwaterowania pokrywa się ze środków

Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 83. 1. Decyzję administracyjną o zwolnieniu lokalu mieszkalnego,

o którym mowa w art. 76 ust. 1, wydaje się w przypadku:

1) podnajmowania lub oddania do bezpłatnego używania tego lokalu lub jego

części;

2) niezwolnienia przydzielonego lokalu mieszkalnego;

3) uzyskania przez strażaka lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub

w miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego

lub domu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej

przysługującym strażakowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia;

4) niezamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,

chyba że zachodzą okoliczności uzasadniające czasowy pobyt strażaka poza

miejscem stałego zamieszkania;

5) używania lokalu mieszkalnego niezgodnie z jego przeznaczeniem,

w szczególności gdy strażak lub członkowie jego rodziny w sposób rażący lub

uporczywie wykraczają przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu,

czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali;

2017-06-06

©Telksinoe s. 76/113

6) nieuiszczania czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją

lokalu mieszkalnego przez co najmniej trzy pełne okresy płatności, pomimo

pisemnego zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji o zwolnieniu lokalu

i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych

i bieżących należności;

7) zajmowania lokalu mieszkalnego, znajdującego się w budynku

przeznaczonym na cele służbowe lub na terenach zamkniętych, przez strażaka

zwolnionego ze służby lub pozostałych po strażaku członków rodziny

uprawnionych do renty rodzinnej po strażaku, który w chwili śmierci spełniał

warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty na podstawie ustawy

z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin;

8) zajmowania lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego;

9) zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym pomimo zrzeczenia się na piśmie

uprawnień do jego zajmowania;

10) zamiany lokalu mieszkalnego;

11) uzyskania przez strażaka pomocy finansowej.

2. Przez tereny zamknięte rozumie się tereny, o których mowa w art. 2

pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U.

z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.18)).

3. Decyzję administracyjną o zwolnieniu kwatery tymczasowej wydaje się

w przypadku:

1) zwolnienia strażaka ze służby albo przeniesienia do służby w innej

miejscowości;

2) upływu okresu, o którym mowa w art. 76 ust. 8;

3) wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3–6 i 8.

18)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 831,

1137, 1433 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 65 i 352.

2017-06-06

©Telksinoe s. 77/113

4. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczą również

członków rodziny strażaka i wszystkich innych osób zamieszkałych w lokalu

mieszkalnym albo kwaterze tymczasowej.

5. Przydział i zwalnianie lokali mieszkalnych i kwater tymczasowych,

przyznawanie, odmowa przyznania i zwrot równoważnika za remont albo za brak

lokalu mieszkalnego oraz przyznawanie, odmowa przyznania i zwrot pomocy

finansowej następują w drodze decyzji administracyjnej. Decyzje w tych sprawach

wydają:

1) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w stosunku do:

a) Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,

b) zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – w stosunku do:

a) strażaków pełniących służbę w Komendzie Głównej Państwowej Straży

Pożarnej,

b) komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej,

c) komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej,

d) dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej,

e) dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa,

f) strażaków wyznaczonych do wykonywania określonych zadań poza

jednostką organizacyjną Państwowej Straży Pożarnej;

3) komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej – w stosunku do:

a) komendantów powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej,

b) strażaków pełniących służbę w komendach wojewódzkich Państwowej

Straży Pożarnej;

4) komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej – w stosunku do podległych

im strażaków;

5) komendanci powiatowi (miejscy) Państwowej Straży Pożarnej – w stosunku

do podległych im strażaków;

6) dyrektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej –

w stosunku do podległych mu strażaków;

7) dyrektor Centralnego Muzeum Pożarnictwa – w stosunku do podległych mu

strażaków.

2017-06-06

©Telksinoe s. 78/113

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, mając na względzie

zapewnienie potrzeb lokalowych strażaków, określi, w drodze rozporządzenia,

warunki techniczne przydzielanych strażakom lokali mieszkalnych, tryb

przydzielania i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych,

w przypadkach określonych w ustawie, przysługujące strażakowi normy

zaludnienia, a także warunki zamiany lokali mieszkalnych, w tym:

1) liczbę przysługujących norm zaludnienia, przypadających na strażaka

i członków jego rodziny, w zależności od stanowiska służbowego strażaka

i jego stanu rodzinnego;

2) wzory wniosków o przydział, a także warunki zamiany lokali mieszkalnych;

3) wymagane dokumenty, potwierdzające uprawnienie do ubiegania się

o przydział;

4) dokumenty potwierdzające zwolnienie przez strażaka dotychczas

zajmowanego lokalu mieszkalnego lub domu albo zwrot udzielonej pomocy

finansowej.

Art. 83a. 1. Strażak, któremu wydano decyzję o przydziale lokalu

mieszkalnego, zawiera umowę najmu z właścicielem lokalu albo z podmiotem,

administrującym i zarządzającym przydzielonym lokalem mieszkalnym.

2. Od dnia otrzymania lokalu mieszkalnego strażak uiszcza czynsz z tytułu

najmu.

3. Przekazanie przydzielonego lokalu mieszkalnego następuje na podstawie

protokołu, w którym określa się stan techniczny lokalu oraz stopień zużycia

znajdujących się w nim urządzeń technicznych. Protokół sporządzają strażak oraz

wynajmujący i stanowi on podstawę rozliczeń dokonywanych przy zwrocie lokalu

mieszkalnego.

4. Strażak, o którym mowa w ust. 1, może wprowadzać w zajmowanym

lokalu ulepszenia tylko za zgodą wynajmującego i na podstawie pisemnej umowy

określającej sposób rozliczeń z tego tytułu.

5. Czynsz z tytułu najmu lokalu, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według

zasad obowiązujących dla lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu

gminy, na której terenie znajduje się lokal.

6. Stosunek najmu ustaje z chwilą uprawomocnienia się decyzji o zwolnieniu

przydzielonego lokalu mieszkalnego.

2017-06-06

©Telksinoe s. 79/113

7. W sprawach wynikających z wzajemnych praw i obowiązków najemcy

i wynajmującego oraz w innych przypadkach nieuregulowanych w niniejszej

ustawie, do najmu lokali, o których mowa w art. 76 ust. 1, mają zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r.

poz. 380) i ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r.

poz. 150, z 2015 r. poz. 1322 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 8).

8. Sprawy sporne wynikające ze stosunku najmu lokali mieszkalnych,

o których mowa w art. 76 ust. 1, rozstrzygają sądy powszechne.

Art. 84. Strażak zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do lokalu

mieszkalnego na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu

Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,

zachowuje prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego według norm

powszechnie obowiązujących lub może być przeniesiony do zamiennego lokalu

mieszkalnego.

Rozdział 9

Uposażenie i inne świadczenia pieniężne strażaków

Art. 85. 1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania strażaka na

pierwsze stanowisko służbowe.

2. Z tytułu służby strażak otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne

określone w ustawie.

3. Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty

bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa

budżetowa.

3a. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, należy rozumieć

uposażenie wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej.

4. Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada

Ministrów w drodze rozporządzenia.

2017-06-06

©Telksinoe s. 80/113

Art. 86. Uposażenie strażaka składa się z uposażenia zasadniczego

i z dodatków do uposażenia.

Art. 87. 1. Strażacy otrzymują następujące dodatki do uposażenia:

1) dodatek za stopień;

2) dodatek służbowy;

2a) dodatek motywacyjny;

3) (uchylony)

4) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami,

warunkami albo miejscem pełnienia służby.

5) (uchylony)

2. Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone

w stawkach miesięcznych.

3. Strażak przeniesiony na stanowisko, na którym pobierane dotychczas

dodatki do uposażenia o charakterze stałym nie przysługują lub przysługują

w niższej stawce, zachowuje przez okres 12 miesięcy prawo do tych dodatków

według stawek obowiązujących przed przeniesieniem, w pełnej wysokości, jeżeli

przeniesienie nastąpiło wskutek:

1) utraty zdolności do służby na danym stanowisku, spowodowanej wypadkiem

pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą

w związku ze szczególnymi warunkami tej służby;

2) orzeczenia całkowitej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym

stanowisku przez komisję lekarską, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia na

stanowisko równorzędne;

3) likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia

na stanowisko równorzędne.

Art. 88. 1. Uposażenie zasadnicze strażaka ustala się według stawki

odpowiadającej grupie uposażenia należnej na danym stanowisku służbowym.

2. Uposażenie zasadnicze strażaka wzrasta z tytułu wysługi lat w Państwowej

Straży Pożarnej, od dnia udokumentowania posiadanych okresów służby, o 2% po

2 latach służby i o dalszy 1% za każdy następny rok służby do wysokości 20% po

20 latach służby oraz o dalsze 2% za każde następne 2 lata służby powyżej 20 lat,

2017-06-06

©Telksinoe s. 81/113

aż do wysokości 32% po 32 latach służby. Po osiągnięciu 35 lat służby wzrost

uposażenia zasadniczego strażaka wynosi 35%.

3. Podstawą do obliczenia wzrostu, o którym mowa w ust. 2, jest uposażenie

zasadnicze ustalone według stawki odpowiadającej grupie uposażenia.

4. Do okresu służby, od którego zależą prawo do wzrostu uposażenia i jego

wysokość, zalicza się również:

1) okresy służby w: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze

Ochrony Rządu lub Służbie Więziennej;

2) okresy traktowane jako równorzędne ze służbą w Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej,

Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie

Więziennej, wymienione w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej

Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin;

3) okresy pracy wykonywanej w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa

obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku;

4) inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do

okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, stawki i grupy

uposażenia zasadniczego strażaków oraz stawki dodatków do uposażenia albo

sposób ich obliczania, a także sposób i tryb zaliczania okresów służby i pracy do

okresu służby, od którego zależy prawo do wzrostu uposażenia, z uwzględnieniem

w szczególności:

1) zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia

zasadniczego;

2) sposobu dokumentowania okresów, o których mowa w ust. 4;

3) rodzajów dodatków, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 4;

2017-06-06

©Telksinoe s. 82/113

4) warunków przyznawania i sposobu obliczania dodatków do uposażenia,

o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 2, 2a i 4, oraz podmiotów uprawnionych

do ich przyznawania i obliczania;

5) okoliczności uwzględnianych przy ustalaniu i zmianie wysokości dodatku

służbowego.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględnić hierarchię stanowisk służbowych

i stopień odpowiedzialności na danym stanowisku służbowym.

Art. 89. 1. Strażak przeniesiony na stanowisko służbowe zaszeregowane do

niższej stawki uposażenia zasadniczego zachowuje prawo do stawki uposażenia

zasadniczego pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu

uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w przypadkach

szczególnie uzasadnionych może zezwolić na zachowanie przez strażaka

przeniesionego na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy

uposażenia zasadniczego prawa do zaszeregowania należnego na poprzednio

zajmowanym stanowisku.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do strażaka przeniesionego na niższe

stanowisko służbowe na podstawie art. 38 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3.

Art. 90. 1. Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze

stałym są płatne miesięcznie z góry w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za który

przysługuje uposażenie.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze

rozporządzenia, dodatki o charakterze stałym, które są płatne z dołu, termin oraz

tryb ich wypłacania, uwzględniając warunki pełnionej służby.

Art. 91. 1. Zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności

uzasadniających tę zmianę.

2. Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła

w ciągu miesiąca, uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości

1/30 części miesięcznego uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie

stanowią inaczej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 83/113

3. Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym

nastąpiło zwolnienie strażaka ze służby lub zaistniały inne okoliczności

uzasadniające wygaśnięcie tego prawa.

Art. 92. 1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz

należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym

roszczenie stało się wymagalne.

2. Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz

należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki

organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia

lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia.

Art. 93. 1. Strażakowi przysługują następujące świadczenia pieniężne:

1) zasiłek na zagospodarowanie;

2) nagrody oraz zapomogi;

3) nagrody jubileuszowe;

4) dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zadań zleconych

wykraczających poza obowiązki służbowe;

4a) rekompensata pieniężna za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 35

ust. 9;

5) należności za podróże i przeniesienia służbowe;

6) świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

2. W razie śmierci strażaka lub członka jego rodziny, przysługują:

1) zasiłek pogrzebowy;

2) odprawa pośmiertna.

Art. 94. 1. Strażakowi, w związku z mianowaniem na stałe, przysługuje

zasiłek na zagospodarowanie w wysokości jednomiesięcznego uposażenia

zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi w dniu

mianowania.

2. Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje przy ponownym

nawiązaniu stosunku służbowego, chyba że dotychczas nie był wypłacony.

2017-06-06

©Telksinoe s. 84/113

Art. 95. 1. Strażakowi za służbę pełnioną nienagannie w danym roku

kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia

otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Nagroda roczna przysługuje, jeżeli strażak w danym roku kalendarzowym

pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych.

4a. Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia

otrzymanego w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych albo

tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie

karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub postępowanie

dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem lub

zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został

uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu

w postępowaniu dyscyplinarnym.

4b. Do okresu, o którym mowa w ust. 4, nie zalicza się okresów

niewykonywania zadań służbowych z następujących przyczyn:

1) korzystania z urlopu bezpłatnego;

2) przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które strażak nie

zachował prawa do uposażenia, wymienionych w art. 109;

3) zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania,

chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne w

sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem lub zawieszeniem w

czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został uniewinniony

na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w

postępowaniu dyscyplinarnym.

4c. Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 4a i ust. 4b pkt 3, nie

dotyczy warunkowego umorzenia postępowania karnego w sprawie o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe ani umorzenia tego postępowania z powodu

przedawnienia lub amnestii.

4d. Uprawnienie do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się

przeciwko strażakowi postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub

2017-06-06

©Telksinoe s. 85/113

przestępstwo skarbowe lub postępowania dyscyplinarnego, o czyn popełniony w

roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana.

4e. W przypadku gdy nagroda roczna została już wypłacona, a postępowanie

karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe nie zostało zakończone

do dnia zwolnienia strażaka ze służby, zawieszeniu podlega ustalenie uprawnienia

do nagrody rocznej za ostatni rok służby.

5. Warunku, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień

do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym strażak:

1) korzystał z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, urlopu

ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego;

1a) korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o

których mowa w art. 185 § 2 lub art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy;

1b) korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia

się dziecka strażaka, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 2982

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

1c) korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa

w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2) został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury

lub renty albo na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 6;

3) zmarł albo został uznany za zaginionego.

6. Nagrodę roczną obniża się strażakowi nie mniej niż o 50%, w przypadkach:

1) popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego stwierdzonego

prawomocnym orzeczeniem sądu;

2) naruszenia dyscypliny służbowej, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem

komisji dyscyplinarnej;

3) otrzymania opinii służbowej, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2.

7. Nagroda roczna nie przysługuje strażakowi w przypadkach:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;

2017-06-06

©Telksinoe s. 86/113

2) popełnienia czynu, za który strażakowi wymierzono jedną z kar

dyscyplinarnych, o których mowa w art. 117 ust. 1 pkt 3–5;

3) zwolnienia ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 4a.

8. Obniżenie lub nieprzyznanie nagrody rocznej następuje za rok

kalendarzowy, w którym strażak popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa

w ust. 6 pkt 1 i 2 i w ust. 7 pkt 1 i 2, a jeżeli nagroda została już wypłacona, za rok,

w którym:

1) postępowanie karne lub dyscyplinarne zostało zakończone prawomocnym

orzeczeniem lub

2) strażak został zwolniony ze służby.

8a. W przypadku pełnienia przez strażaka w roku kalendarzowym służby w

różnych jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej nagrodę roczną

przyznaje się i wypłaca w jednostce, która była w danym roku ostatnim miejscem

pełnienia przez niego służby.

9. Nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku kalendarzowego

następującego po roku, za który przysługuje nagroda.

Art. 95a. 1. Strażakowi mogą być przyznawane nagrody w formie pieniężnej

lub rzeczowej, za wzorowe wykonywanie zadań służbowych, szczególne

osiągnięcia w służbie, realizowanie zadań w szczególnie trudnych warunkach lub

wymagających znacznego nakładu pracy.

2. Strażakowi mogą być przyznawane zapomogi w formie pieniężnej lub

rzeczowej w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęski żywiołowej,

choroby, śmierci członka rodziny oraz innych zdarzeń powodujących pogorszenie

sytuacji materialnej strażaka i członków jego rodziny.

Art. 95b. Tworzy się w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży

Pożarnej fundusz nagród i zapomóg dla strażaków.

Art. 95c. 1. Nagrody i zapomogi określone w art. 95 i 95a przyznaje

przełożony uprawniony do mianowania lub powołania strażaka na stanowisko

służbowe.

2. Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej nagrody

i zapomogi przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2017-06-06

©Telksinoe s. 87/113

3. Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożarniczej i jego zastępcom,

dyrektorowi jednostki badawczo-rozwojowej1) Państwowej Straży Pożarnej i jego

zastępcom oraz komendantom wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej nagrody

i zapomogi przyznaje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może przyznać nagrody

i zapomogi określone w art. 95a wszystkim podległym strażakom, a komendanci

wojewódzcy wszystkim strażakom pełniącym służbę w komendach powiatowych

(miejskich) Państwowej Straży Pożarnej na obszarze województwa.

Art. 95d. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw

zabezpieczenia społecznego, kierując się szczególnymi zadaniami wykonywanymi

przez Państwową Straż Pożarną oraz potrzebą zapewnienia rzetelnego

wykonywania tych zadań przez strażaków, określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania strażakom nagród i zapomóg, o których

mowa w art. 95a, a także sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg, o którym

mowa w art. 95 i art. 95b, jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, w

których tworzy się fundusz nagród i zapomóg, oraz sposoby ustalania i warunki

zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów, mając na względzie

celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

Art. 96. 1. Strażakowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości:

1) po 20 latach służby – 75%,

2) po 25 latach służby – 100%,

3) po 30 latach służby – 150%,

4) po 35 latach służby – 200%,

5) po 40 latach służby – 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, okresy zaliczane do

okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz

szczegółowe zasady jej obliczania i wypłacania.

Art. 97. 1. Strażakowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za

wykonywanie zadań zleconych, wykraczających poza obowiązki służbowe.

2017-06-06

©Telksinoe s. 88/113

1a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość oraz warunki otrzymywania wynagrodzenia, o którym

mowa w ust. 1.

2. Wynagrodzenie za dokonane przez strażaka wynalazki, udoskonalenia

techniczne i usprawnienia regulują odrębne przepisy.

Art. 97a. 1. Strażakowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby

w jednostce organizacyjnej w innej miejscowości przysługują zwrot kosztów

podróży i zakwaterowania oraz diety, na zasadach stosowanych przy podróżach

służbowych na obszarze kraju.

2. Strażakowi przeniesionemu do pełnienia służby w jednostce organizacyjnej

w innej miejscowości przysługuje zwrot kosztów przeniesienia i podróży oraz inne

świadczenia.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, zakres, wysokość

i warunki otrzymywania należności z tytułu przeniesienia służbowego.

Art. 97b. Strażakowi delegowanemu do wykonywania zadań zleconych

w innej miejscowości przysługują należności określone w przepisach w sprawie

wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi

zatrudnionemu w państwowej albo samorządowej jednostce budżetowej z tytułu

podróży służbowej na obszarze kraju.

Art. 97c. 1. Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a,

za jedną godzinę służby, stanowi 60% z 1/172 przeciętnego uposażenia, o którym

mowa w art. 85 ust. 3, obowiązującego w okresie rozliczeniowym.

2. Należną rekompensatę pieniężną wypłaca się do końca kwartału

następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż w dniu zwolnienia

ze służby.

Art. 98. 1. Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 i art. 43

ust. 2 pkt 1, 2 i 5 oraz ust. 3 pkt 3–5 otrzymuje:

1) odprawę;

2) ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe;

3) zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w danym roku

przejazd, o którym mowa w art. 63.

2017-06-06

©Telksinoe s. 89/113

2. Strażak zwolniony na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 otrzymuje 50% odprawy

oraz ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3. Strażak zwolniony na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 4 i 6 oraz ust. 3 pkt 2 i 6

otrzymuje ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

Art. 99. 1. Wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się

wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej

służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami

o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako pełny

rok.

2. Przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okresy

nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej, jeżeli w ciągu roku po zwolnieniu

z tej służby żołnierz został przyjęty do służby w Państwowej Straży Pożarnej i nie

otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby

w Państwowej Straży Pożarnej po zwolnieniu ze służby w innych służbach,

w których przysługują świadczenia tego rodzaju.

4. Wysokość odprawy dla strażaka w służbie przygotowawczej równa się

wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Art. 100. 1. W razie śmierci strażaka lub uznania go za zmarłego pozostałej

po nim rodzinie przysługuje odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej

przysługiwałaby temu strażakowi odprawa, gdyby był zwolniony ze służby, oraz

świadczenie określone w art. 98 ust. 1 pkt 2 i 3.

2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi strażaka,

który pozostawał z nim we wspólnocie małżeńskiej, a w dalszej kolejności

dzieciom i rodzicom, jeżeli w dniu śmierci strażaka spełniali warunki do uzyskania

renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym

funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

2017-06-06

©Telksinoe s. 90/113

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

Art. 101. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe, zwolnionemu ze służby na

podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 3, wypłaca się co miesiąc, przez okres

roku po zwolnieniu ze służby, świadczenia pieniężne w wysokości odpowiadającej

uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2. Strażakowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który

nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego

z tych świadczeń.

3. Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 5,

który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się

co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie

dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska

wydała orzeczenie o inwalidztwie, stanowiące podstawę do ustalenia prawa do

renty inwalidzkiej.

Art. 102. Odprawa, o której mowa w art. 99, a także świadczenia określone

w art. 101 nie przysługują strażakowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby

został przyjęty do zawodowej służby wojskowej lub do innej służby, w której

przysługuje prawo do takich świadczeń.

Art. 103. 1. W razie śmierci strażaka, niezależnie od odprawy pośmiertnej,

o której mowa w art. 100, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:

1) 4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo

lub rodzice;

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od wysokości

określonej w pkt 1, jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2. Jeżeli śmierć strażaka nastąpiła na skutek wypadku pozostającego

w związku z udziałem w akcji ratowniczej, koszty pogrzebu pokrywa się ze

środków właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

3. W razie pokrycia kosztów pogrzebu strażaka ze środków właściwej

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, osobom wymienionym

w ust. 1 pkt 1 przysługuje połowa zasiłku pogrzebowego.

2017-06-06

©Telksinoe s. 91/113

Art. 104. 1. W razie śmierci członka rodziny strażakowi przysługuje zasiłek

pogrzebowy w wysokości:

1) 4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi strażak;

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od kwoty

określonej w pkt 1, jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2. Za członka rodziny strażaka, o którym mowa w ust. 1, uważa się:

1) małżonka;

2) dzieci własne, dzieci małżonka oraz dzieci przysposobione;

3) dzieci wychowywane w ramach rodziny zastępczej;

4) dzieci przyjęte na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli ich

rodzice nie żyją albo nie mogą im zapewnić utrzymania, bądź zostali

pozbawieni lub ograniczeni w sprawowaniu władzy rodzicielskiej;

5) rodziców i byłych prawnych opiekunów strażaka albo jego małżonka;

6) osobę, której opiekunem prawnym został ustanowiony strażak lub jego

małżonek.

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, warunki pokrywania ze środków właściwej jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej kosztów pogrzebu strażaka,

z uwzględnieniem w szczególności:

1) rodzaju kosztów pogrzebu, które mogą być pokrywane ze środków właściwej

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej;

2) wysokości kwot na pokrycie tych kosztów;

3) dokumentów wymaganych do wypłaty zasiłku pogrzebowego.

Art. 105. 1. W razie urlopu lub zwolnienia od zajęć służbowych strażak

otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i

inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

– z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo

do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze

rozporządzenia, zasady ograniczenia w całości lub części wypłaty niektórych

dodatków do uposażenia w okresie urlopu okolicznościowego strażaka.

2017-06-06

©Telksinoe s. 92/113

Art. 105a. 1. Miesięczne uposażenie strażaka za okres ustalony przepisami

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy jako okres urlopu

macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz okres

urlopu ojcowskiego wynosi 100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art.

105 ust. 1.

2. Miesięczne uposażenie strażaka za okres ustalony przepisami ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi:

1) 100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1, za okres

do:

a) 6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art.

1821a § 1 pkt 1 i art. 183 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy,

b) 8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa w art.

1821a § 1 pkt 2 i art. 183 § 4 pkt 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy,

c) 3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art.

183 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

2) 60% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1, za okres

urlopu rodzicielskiego przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.

3. Miesięczne uposażenie strażaka-kobiety, która we wniosku, złożonym nie

później niż 21 dni po porodzie, wystąpi o udzielenie jej, bezpośrednio po urlopie

macierzyńskim, urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi 80%

miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1, za cały okres

odpowiadający okresowi tych urlopów.

3a. W przypadku gdy wysokość uposażenia strażaka pomniejszonego o

zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie z ust. 1–

3, jest niższa niż kwota świadczenia rodzicielskiego, określonego w ustawie z dnia

28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114, z późn.

zm.19)), kwotę uposażenia strażaka pomniejszonego o zaliczkę na podatek

dochodowy od osób fizycznych podwyższa się do wysokości świadczenia

rodzicielskiego.

19)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 693,

995, 1217, 1240, 1268, 1302, 1359, 1735 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 195.

2017-06-06

©Telksinoe s. 93/113

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do strażaka, który we wniosku,

złożonym nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu

do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie

przysposobienia dziecka lub po przyjęciu dziecka na wychowanie jako rodzina

zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, wystąpi o udzielenie mu,

bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

rodzicielskiego w pełnym wymiarze.

5. Strażakowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo 4

otrzymał 80% uposażenia, o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji z

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze albo rezygnacji z urlopu

rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przysługuje

jednorazowe wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym mowa w ust. 3, do

wysokości 100%, pod warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający

okresom tych urlopów.

Art. 105b. 1. W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim strażak

otrzymuje 80% uposażenia.

2. Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od

zajęć służbowych z powodu:

1) choroby strażaka, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z

przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o

świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i

macierzyństwa;

2) oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej

służby krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym

lub małżonka strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na

wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny;

za członków rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka strażaka,

ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w

wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie

domowym ze strażakiem w okresie sprawowania nad nimi opieki;

2017-06-06

©Telksinoe s. 94/113

5) konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub

małżonka strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na

wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 8. roku życia, w

przypadku:

a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola

lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby

niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa

w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku

do lat 3 (Dz. U. z 2016 r. poz. 157), lub dziennego opiekuna,

sprawujących opiekę nad dzieckiem,

b) porodu lub choroby małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale

opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu

małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c) pobytu małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale

opiekujących się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym

podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

3. Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie

dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust.

2 pkt 4 – przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym

okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.

4. Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków

rodziny wymagających opieki.

5. Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest

zwolniony od zajęć służbowych z powodu:

1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami służby,

3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze

służby,

4) choroby przypadającej w czasie ciąży,

2017-06-06

©Telksinoe s. 95/113

5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla

kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,

6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej

służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,

7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania

przez komisję lekarską

– zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6. Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy strażak został

zwolniony od zajęć służbowych:

1) podczas oddelegowania do realizacji zadania poza granicami państwa w

grupie ratowniczej, o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1;

2) w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w

związku z wykonywaniem przez strażaka czynności służbowych,

stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony organ;

3) na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie

niebezpiecznych warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z

narażeniem życia lub zdrowia, w obronie prawa, nienaruszalności granic

państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7. Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w

ust. 6 pkt 3, stwierdza, w drodze decyzji, przełożony strażaka.

8. Od decyzji, o której mowa w ust. 7, strażakowi przysługuje odwołanie do

wyższego przełożonego.

Art. 105c. Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza

zaświadczenie lekarskie wystawione zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy

z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia

lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy, z tym że:

1) przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym

badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek,

tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania się

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – zaświadczenie wystawione

przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z

2017-06-06

©Telksinoe s. 96/113

dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 105b ust. 2 pkt 2 – zaświadczenie

jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi;

3) przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. a –

oświadczenie strażaka;

4) w przypadkach, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. b i c –

zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5) w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa – decyzja wydana przez właściwy organ albo

uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Art. 105d. 1. Doręczenie zaświadczenia lekarskiego odbywa się przy

wykorzystaniu profilu informacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z

dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa, na zasadach określonych w tej ustawie.

Kierownicy jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej wykorzystują

lub tworzą profil informacyjny płatnika składek, o którym mowa w art. 58 ust. 1

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

2. Wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie, o którym

mowa w art. 55a ust. 7 tej ustawy, albo zaświadczenie wystawione przez lekarza na

zwykłym druku w przypadkach, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. b i c

oraz w art. 105c pkt 1, strażak jest obowiązany dostarczyć przełożonemu

właściwemu do spraw osobowych w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.

3. Zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo

decyzję, o której mowa w art. 105c pkt 5, strażak jest obowiązany dostarczyć

właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2017-06-06

©Telksinoe s. 97/113

4. Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 105b ust.

2 pkt 5 lit. a, strażak jest obowiązany złożyć właściwemu przełożonemu w terminie

7 dni od dnia ich zaistnienia.

5. W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2–4,

nieobecność w służbie uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną, chyba że

niedostarczenie zaświadczenia, oświadczenia albo decyzji nastąpiło z przyczyn

niezależnych od strażaka.

Art. 105e. 1. Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z

powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie

wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie strażaka, o

którym mowa w art. 105c pkt 3, może podlegać kontroli.

2. Kontrolę przeprowadzają:

1) komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

– w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z

powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2) właściwy przełożony – w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia

lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz

w zakresie oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3.

3. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego, strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie strażaka, o

którym mowa w art. 105c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, strażak traci

prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5. Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, strażak traci

prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało

sfałszowane, strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7. Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na

ustaleniu, czy strażak w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym

sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie

wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w

szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

2017-06-06

©Telksinoe s. 98/113

8. Kontrola oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu dziecięcego,

przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko strażaka, lub na ustaleniu,

czy niania lub dzienny opiekun dziecka przebywali na zwolnieniu lekarskim.

9. Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz

oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, przeprowadza osoba

upoważniona przez przełożonego strażaka.

10. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że strażak wykonuje pracę

zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego

celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało

nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

11. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie strażaka, o

którym mowa w art. 105c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca

sporządza protokół.

12. Protokół przedstawia się strażakowi w celu wniesienia do niego

ewentualnych uwag. Wniesienie uwag strażak potwierdza własnoręcznym

podpisem.

13. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę

prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się

odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez komisję lekarską podległą

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w wyniku przeprowadzenia przez

tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia

lekarskiego.

14. Od decyzji, o której mowa w ust. 13, strażakowi przysługuje odwołanie

do wyższego przełożonego.

15. Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na

sprawdzeniu, czy zaświadczenie:

1) nie zostało sfałszowane;

2) zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania

zaświadczeń lekarskich.

16. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi

podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje

do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

2017-06-06

©Telksinoe s. 99/113

17. W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane

niezgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich, przełożony występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki

organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 105f. 1. Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 105b, stanowi

uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące

strażakowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i

innych należności lub ich wysokość.

2. Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim

przyjmuje się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim

stanowi 1/30 uposażenia, o którym mowa w art. 105b.

3. W przypadku gdy strażak pobrał już uposażenie za okres, w którym

przebywał na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia

przy najbliższej wypłacie.

4. Strażakowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu

pełnienia służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności

przysługujących mu z tytułu zwolnienia ze służby albo strażak ten zwraca

odpowiednią część uposażenia w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 105g. 1. Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń

strażaków w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości

na nagrody uznaniowe za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie

strażaków przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i

zapomóg strażaków.

3. Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po

zakończeniu okresu rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc

kalendarzowy i nie dłużej niż 3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu

rozliczeniowego uzależnia się od wielkości środków finansowych uzyskanych z

tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków.

Art. 105h. Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z

dodatkami o charakterze stałym za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie

2017-06-06

©Telksinoe s. 100/113

uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń, o których mowa w

art. 93 ust. 1 pkt 1, 3 i 6, art. 100 ust. 1 oraz art. 101 ust. 1.

Art. 105i. 1. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza

roczne zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania strażaków na zwolnieniach

lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w

terminie do końca marca następnego roku.

2. W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres

przebywania strażaków na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na

przyczyny wskazane w art. 105b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania

strażaka na zwolnieniu lekarskim, w tym średnią roczną liczbę godzin

niewykonywania obowiązków przez strażaka.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór zestawienia, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze

potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji zawartych w zestawieniu.

Art. 106. 1. Strażak może być skierowany do szkoły, na przeszkolenie lub na

studia.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje placówek, do których może być skierowany strażak, oraz

należności pieniężne przysługujące strażakom w przypadkach, o których mowa

w ust. 1, a w szczególności:

1) uposażenie;

2) inne świadczenia pieniężne wynikające z przepisów płacowych;

3) wysokość dodatku służbowego;

4) ryczałt finansowy na dojazdy do miejsca nauki;

5) zasady odpłatności za noclegi i wyżywienie podczas nauki.

Art. 107. 1. Strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza

się od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia.

2. W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak

otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego

uposażenia wprowadzone w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze

służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukarany karą

dyscyplinarną wydalenia ze służby.

2017-06-06

©Telksinoe s. 101/113

Art. 108. 1. Strażakowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od

najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.

2. W razie umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia

prawomocnym wyrokiem sądu, strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia

oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzone w okresie zawieszenia.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne

umorzono z powodu przedawnienia lub amnestii, a także w razie warunkowego

umorzenia postępowania karnego.

Art. 109. 1. Strażakowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby

albo pozostaje poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od

najbliższego terminu płatności. Jeżeli strażak pobrał już za czas

nieusprawiedliwionej nieobecności uposażenie, potrąceniu podlega odpowiednia

część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

2. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się strażakowi

zawieszone uposażenie, a w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej strażak

traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności

pełnienia przez strażaka obowiązków służbowych.

4. Strażakowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca

kalendarzowego, przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia

miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego.

Jeżeli strażak pobrał już uposażenie za czas urlopu bezpłatnego, potrąceniu podlega

odpowiednia część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

Art. 110. 1. Z uposażenia strażaka mogą być dokonywane potrącenia na

podstawie sądowych i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na

podstawie przepisów szczególnych – na zasadach określonych w przepisach

o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo

w innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy ustawy nie stanowią

inaczej.

2. Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia, odprawę wymienioną w art. 99 oraz

świadczenia określone w art. 97 i 101.

2017-06-06

©Telksinoe s. 102/113

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, jednostki organizacyjne właściwe do dokonywania potrąceń

z uposażenia oraz tryb postępowania w tych sprawach, z uwzględnieniem

w szczególności:

1) podmiotów uprawnionych do dokonywania potrąceń;

2) podstawy do dokonania potrąceń;

3) sposobu postępowania z kwotami potrąconymi.

Art. 111. Przepisu art. 110 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zaliczek pobieranych

do rozliczenia, a w szczególności na koszty podróży służbowej. Należności te

potrąca się z uposażenia w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych

tytułów.

Art. 111a. Sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne

wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. Przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, dotyczące skutków

niewykonania zobowiązań, stosuje się odpowiednio.

Rozdział 10

Służba kandydacka

Art. 112. 1. O przyjęcie do służby kandydackiej może ubiegać się, na

podstawie dobrowolnego zgłoszenia, osoba spełniająca wymagania, o których

mowa w art. 28 ust. 1, po złożeniu zobowiązania do pełnienia służby po ukończeniu

nauki.

2. Osoba przyjęta do służby kandydackiej odbywa naukę w wybranej szkole

Państwowej Straży Pożarnej.

3. Osobie podejmującej naukę w szkole Państwowej Straży Pożarnej nadaje

się stopień strażaka.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady, warunki i tryb przyjmowania do służby kandydackiej;

2) szczegółowe zasady i tryb nadawania stopni strażakom w służbie

kandydackiej;

2017-06-06

©Telksinoe s. 103/113

3) przebieg służby kandydackiej oraz szczegółowe zasady i tryb opiniowania

strażaków w służbie kandydackiej.

Art. 113. 1. Strażak w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie

skoszarowanym.

2. Strażak w służbie kandydackiej otrzymuje:

1) zakwaterowanie, umundurowanie, odzież specjalną i ekwipunek osobisty oraz

wyżywienie w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za

wyżywienie;

2) świadczenia pieniężne składające się z zasadniczej należności pieniężnej

w wysokości uzależnionej od roku nauki, dodatku za stopień i kosztów

podróży przy przejazdach na praktyki.

3. Strażak w służbie kandydackiej może otrzymać:

1) nagrodę pieniężną lub rzeczową;

2) zasiłek na utrzymanie rodziny.

4. W razie śmierci strażaka w służbie kandydackiej, pozostałej po nim

rodzinie przysługuje:

1) odprawa pośmiertna;

2) zasiłek pogrzebowy.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia

społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i szczegółowe zasady

przyznawania świadczeń, o których mowa w ust. 2–4.

Art. 114. 1. Strażak w służbie kandydackiej ma prawo do czasu wolnego

w wymiarze i terminach wynikających z planów i programów nauczania.

2. Strażakowi w służbie kandydackiej przysługują, w zakresie

wykonywanych przez niego zadań, prawa strażaka określone w art. 21 i 57.

3. Do strażaków w służbie kandydackiej stosuje się odpowiednio przepisy art.

29–30, art. 61 ust. 1–5 i ust. 6 pkt 1, art. 67–69, art. 72 ust. 1 i 2, art. 73, art. 97b,

art. 103 ust. 2 i 3 i art. 115–124n.

3a. Strażak w służbie kandydackiej, który w związku ze służbą doznał

uszczerbku na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu, otrzymuje świadczenia

odszkodowawcze w trybie i na zasadach określonych dla strażaków. W razie

2017-06-06

©Telksinoe s. 104/113

śmierci strażaka w służbie kandydackiej w związku ze służbą, świadczenia

odszkodowawcze otrzymują pozostali po nim członkowie rodziny.

4. Do strażaków w służbie kandydackiej, którzy zrezygnowali z nauki

w szkole Państwowej Straży Pożarnej lub którzy zostali z tej szkoły wydaleni,

stosuje się art. 49.

Art. 114a. Strażacy w służbie kandydackiej w Szkole Głównej Służby

Pożarniczej tworzą samorząd studencki, a w pozostałych szkołach – samorząd

uczniowski. Organy samorządu są jedynym reprezentantem strażaków w służbie

kandydackiej.

Art. 114b. 1. Strażaka w służbie kandydackiej zwalnia się ze służby w razie:

1) utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;

2) orzeczenia przez komisję lekarską niezdolności do służby;

3) stwierdzenia w opinii służbowej nieprzydatności do służby;

4) braku postępów w nauce.

2. Strażaka w służbie kandydackiej można zwolnić ze służby na jego wniosek,

w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Art. 114c. 1. Strażaka w służbie kandydackiej wydala się ze służby w razie:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności lub

karę pozbawienia praw publicznych;

2) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zezwolić na

pozostanie w służbie kandydackiej strażaka skazanego na karę pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Art. 114d. 1. Strażak po odbyciu służby kandydackiej zostaje mianowany

strażakiem na stałe.

2. Strażaka, po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej,

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kieruje do służby stałej we

wskazanej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej. Decyzja

o skierowaniu do służby stałej określa w szczególności datę rozpoczęcia tej służby

w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia zakończenia nauki.

3. Zakończenie służby kandydackiej następuje z dniem mianowania na stałe,

nie później jednak niż z upływem 3 miesięcy od dnia zakończenia nauki.

2017-06-06

©Telksinoe s. 105/113

4. Wobec strażaka w służbie kandydackiej, w okresie od dnia zakończenia

nauki w szkole Państwowej Straży Pożarnej do dnia mianowania na stałe, nie mają

zastosowania przepisy art. 113 ust. 1–3.

5. W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym w skierowaniu,

o którym mowa w ust. 2, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na

umotywowany wniosek zainteresowanego, może przywrócić termin do podjęcia

służby stałej, jeżeli niepodjęcie służby nastąpiło z przyczyn nieleżących po stronie

zainteresowanego. W takim przypadku zakończenie służby kandydackiej następuje

z dniem podjęcia służby stałej, wskazanym w postanowieniu o przywróceniu

terminu.

6. W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym w skierowaniu,

o którym mowa w ust. 2, ani w terminie wskazanym, o którym mowa w ust. 5,

stosuje się odpowiednio art. 49 ust. 1.

Art. 114e. 1. (uchylony)

2. Okres nauki w szkołach pożarniczych przed utworzeniem Państwowej

Straży Pożarnej wlicza się do okresu służby strażaka na równi ze służbą

kandydacką, pod warunkiem że okres przerwy między zakończeniem nauki

a podjęciem służby nie przekroczył 3 miesięcy.

Rozdział 11

Odpowiedzialność dyscyplinarna strażaków

Art. 115. 1. Strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte

wykonywanie obowiązków służbowych oraz za czyny sprzeczne ze złożonym

ślubowaniem.

2. Strażak odpowiada dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub

wykroczenia, niezależnie od odpowiedzialności karnej.

Art. 116. 1. Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 i 344 Kodeksu karnego mają

odpowiednie zastosowanie do strażaków.

2. Za czyn stanowiący wykroczenie, popełniony w wyniku wykonania

polecenia służbowego, strażak ponosi odpowiedzialność tylko dyscyplinarną,

chyba że wykonując polecenie służbowe umyślnie popełnia wykroczenie.

Art. 117. 1. Kary dyscyplinarne są następujące:

2017-06-06

©Telksinoe s. 106/113

1) upomnienie;

2) nagana;

3) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;

4) obniżenie stopnia;

5) wydalenie ze służby.

2. Wymierzenie kary, określonej w ust. 1 pkt 3 i 4, pozbawia możliwości

awansowania strażaka odpowiednio na wyższe stanowisko albo stopień przez okres

roku od jej wykonania.

Art. 118. 1. Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające

wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny może

wymierzyć karę upomnienia na piśmie, nie później jednak niż przed upływem

3 miesięcy od powzięcia wiadomości o przewinieniu.

2. Od kary upomnienia wymierzonej przez przełożonego dyscyplinarnego

przysługuje ukaranemu odwołanie do właściwej komisji dyscyplinarnej. W takim

przypadku komisja nie może orzec na niekorzyść ukaranego.

Art. 119. 1. Odpowiedzialność dyscyplinarna strażaka ustaje, jeżeli od czasu

popełnienia przewinienia dyscyplinarnego upłynął rok; jeżeli w tym okresie

wszczęto postępowanie dyscyplinarne, odpowiedzialność dyscyplinarna ustaje

z upływem 2 lat od popełnienia czynu (przedawnienie odpowiedzialności

dyscyplinarnej).

1a. W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia przedawnienie biegnie

od daty tego uchylenia.

1b. Orzeczona kara dyscyplinarna nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty

uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata (przedawnienie wykonania

kary).

2. Jeżeli popełniony czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie

dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane

w przepisach Kodeksu karnego.

Art. 120. Przełożonym dyscyplinarnym strażaka jest właściwy przełożony

uprawniony do mianowania lub powołania.

Art. 121. 1. W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne:

1) dla strażaków pełniących służbę kandydacką:

2017-06-06

©Telksinoe s. 107/113

a) w pierwszej instancji – komisja dyscyplinarna działająca przy

Komendancie Szkoły Głównej Służby Pożarniczej,

b) w drugiej instancji – Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy

Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej;

2) dla strażaków pełniących służbę przygotowawczą i strażaków mianowanych

na stałe, z wyjątkiem wymienionych w pkt 3:

a) w pierwszej instancji – komisje dyscyplinarne działające przy

komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej,

b) w drugiej instancji – komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b;

3) dla strażaków pełniących służbę w Komendzie Głównej, Szkole Głównej

Służby Pożarniczej i jednostkach badawczo-rozwojowych1), z wyjątkiem

wymienionych w pkt 4:

a) w pierwszej instancji – komisja dyscyplinarna działająca przy

Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej,

b) w drugiej instancji – komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b;

4) dla Komendanta Głównego i jego zastępców, komendantów wojewódzkich

i ich zastępców, komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich

zastępców, dyrektorów jednostek badawczo-rozwojowych1) i ich zastępców

oraz dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa i jego zastępców:

a) w pierwszej instancji – komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b,

b) w drugiej instancji – Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy ministrze

właściwym do spraw wewnętrznych.

2. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2

lit. a i pkt 3 lit. a, są powoływane na okres 4 lat przez Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej i składają się z dziesięciu do trzynastu strażaków:

odwoławcze komisje dyscyplinarne są powoływane na okres 4 lat przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych i składają się z dziesięciu do trzynastu

strażaków.

2a. Skład komisji dyscyplinarnej może być uzupełniony w każdym czasie.

Przepisy ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

3. Powołanie komisji dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a,

następuje po uzgodnieniu ich składu z ogólnokrajowymi organizacjami

związkowymi.

2017-06-06

©Telksinoe s. 108/113

3a. W przypadku braku uzgodnienia, o którym mowa w ust. 3, albo

niezaakceptowania kandydatury w terminie 30 dni od dnia jej przedstawienia,

przedstawia się niezwłocznie kolejną kandydaturę. W przypadku nieuzgodnienia

tej kandydatury w terminie 14 dni od dnia jej przedstawienia, członka komisji

dyscyplinarnej powołuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej na

wniosek komendanta, przy którym działa komisja dyscyplinarna, a członka

odwoławczej komisji dyscyplinarnej minister właściwy do spraw wewnętrznych na

wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

4. Członkowie komisji dyscyplinarnych wybierają spośród siebie

przewodniczącego i dwóch zastępców.

5. Członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli w zakresie

orzecznictwa dyscyplinarnego oraz nie są związani rozstrzygnięciami innych

organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnych wyroków sądowych.

Art. 122. 1. Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków,

a odwoławcza komisja dyscyplinarna w składzie pięciu członków.

2. Skład orzekający komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji

dyscyplinarnej wyznacza przewodniczący, a w razie jego nieobecności – zastępca.

3. Składowi orzekającemu komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji

dyscyplinarnej przewodniczy przewodniczący lub zastępca.

Art. 123. 1. Oskarżycielem w postępowaniu dyscyplinarnym jest rzecznik

dyscyplinarny.

2. Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza w danej sprawie komendant, przy

którym działa komisja dyscyplinarna pierwszej instancji, spośród oficerów

pełniących służbę w kierowanej przez niego jednostce organizacyjnej Państwowej

Straży Pożarnej, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 121 ust. 1 pkt 4 lit. a, rzecznika

dyscyplinarnego wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 124. 1. Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie

postępowania dyscyplinarnego na żądanie przełożonego dyscyplinarnego, po

uprzednim przeprowadzeniu czynności sprawdzających.

2. Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami przełożonego

dyscyplinarnego.

2017-06-06

©Telksinoe s. 109/113

Art. 124a. 1. Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

2. Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może być wskazany przez

obwinionego strażak, adwokat albo radca prawny. Obrońca jest uprawniony do

reprezentowania obwinionego w granicach udzielonego pełnomocnictwa.

Art. 124b. 1. Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu

rozprawy oraz po wysłuchaniu głosów rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

lub jego obrońcy.

2. Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego

przewodniczący komisji wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika

dyscyplinarnego, obwinionego oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków

i biegłych.

3. Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być

zakończone w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. W uzasadnionych

przypadkach postępowanie może być przedłużone na czas oznaczony.

4. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego,

obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Art. 124c. Jeżeli w toku rozprawy zostanie ujawnione inne przewinienie

oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie postępowania, komisja może wydać co do

tego przewinienia orzeczenie tylko za zgodą rzecznika dyscyplinarnego

i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody przełożony dyscyplinarny

może żądać złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

Art. 124d. W razie rozwiązania stosunku służbowego w toku postępowania

dyscyplinarnego, postępowanie toczy się nadal.

Art. 124e. 1. Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się

na piśmie w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

2. Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się rzecznikowi

dyscyplinarnemu i obwinionemu lub jego obrońcy.

3. Orzeczenie dyscyplinarne można podać do publicznej wiadomości po jego

uprawomocnieniu się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

Art. 124f. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej

instancji przysługuje odwołanie obwinionemu lub jego obrońcy i rzecznikowi

2017-06-06

©Telksinoe s. 110/113

dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie 7 dni od dnia

jego wpływu do odwoławczej komisji dyscyplinarnej.

Art. 124g. 1. Koszty funkcjonowania komisji dyscyplinarnej ponosi Skarb

Państwa. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeka komisja dyscyplinarna.

1a. Koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony. W razie uniewinnienia albo

umorzenia postępowania o kosztach obrony rozstrzyga komisja dyscyplinarna.

2. Do ustalania kosztów postępowania dyscyplinarnego stosuje się

odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach karnych.

Art. 124h. 1. Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji

dyscyplinarnej lub jego zastępca przesyła odpis orzeczenia Komendantowi

Głównemu Państwowej Straży Pożarnej oraz przełożonemu dyscyplinarnemu.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do informacji o ukaraniu przez

przełożonego dyscyplinarnego w trybie art. 118 ust. 1.

Art. 124i. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę

dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych ukaranego.

1a. Ukaranie uważa się za niebyłe, jeżeli od wykonania albo przedawnienia

wykonania kary:

1) upłynął rok w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 1,

2) upłynęły 3 lata w przypadku kar, o których mowa w art. 117 ust. 1 pkt 2–4,

3) upłynęło 5 lat w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 5,

jeśli w tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia

skazującego.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek ukaranego,

zarządza usunięcie odpisu orzeczenia o ukaraniu z akt osobowych w przypadkach,

o których mowa w ust. 1a.

Art. 124j. Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej

instancji stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Art. 124k. 1. O wznowienie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić

ukarany lub jego obrońca, przełożony dyscyplinarny albo minister właściwy do

spraw wewnętrznych.

2. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść ukaranego może

nastąpić, jeżeli umorzenie postępowania lub wydanie orzeczenia nastąpiło wskutek

2017-06-06

©Telksinoe s. 111/113

przestępstwa albo jeżeli w ciągu 5 lat od umorzenia lub wydania orzeczenia wyjdą

na jaw nowe okoliczności lub dowody, które mogą uzasadniać skazanie lub

wymierzenie kary surowszej.

3. Wznowienie postępowania na korzyść ukaranego może nastąpić, jeżeli

wyjdą na jaw nowe okoliczności lub dowody, które mogą uzasadniać uniewinnienie

lub wymierzenie kary łagodniejszej.

4. W razie śmierci ukaranego wniosek o wznowienie postępowania mogą

złożyć jego małżonek, krewni w linii prostej, rodzeństwo, przysposabiający lub

przysposobiony oraz rzecznik dyscyplinarny.

Art. 124l. Organy powołane do orzekania w sprawach o wykroczenia

zawiadamiają właściwego przełożonego dyscyplinarnego o wymierzeniu kary

strażakowi.

Art. 124m. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółową organizację komisji dyscyplinarnych oraz

szczegółowe zasady wykonywania kar dyscyplinarnych.

Art. 124n. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale,

w zakresie postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 12

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 125. (pominięty)

Art. 126. 1. Z chwilą utworzenia Państwowej Straży Pożarnej zostają

rozwiązane jednostki organizacyjne ochrony przeciwpożarowej oraz zniesione

stanowiska, o których mowa w art. 2 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie

funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz. U. poz. 321, z 1975 r. poz. 106, z 1988 r.

poz. 132 oraz z 1990 r. poz. 198).

2. (pominięty)

Art. 127. (pominięty)

Art. 128. (uchylony)

2017-06-06

©Telksinoe s. 112/113

Art. 129. 1. Dotychczasowi funkcjonariusze pożarnictwa stają się strażakami

Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli w ciągu 1 miesiąca od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy wyrażą na to pisemną zgodę.

2. Strażacy, o których mowa w ust. 1, zachowują ciągłość służby.

2a. Do ciągłości służby, o której mowa w ust. 2, zalicza się okresy nauki

w szkołach pożarniczych.

3. Funkcjonariusze pożarnictwa, którzy nie podejmą służby w Państwowej

Straży Pożarnej, zwalniani są z zachowaniem uprawnień przewidzianych

w dekrecie z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa, chyba

że nabyli uprawnienia do zwolnienia ze służby na korzystniejszych warunkach.

4. Funkcjonariusze pożarnictwa, o których mowa w ust. 3, nabywają prawo

do dodatku wyrównawczego na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy

z przyczyn dotyczących zakładów pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U.

z 1990 r. poz. 19, 59 i 298 oraz z 1991 r. poz. 372).

5. Wydatki z tytułu świadczeń finansowych dla dotychczasowych

funkcjonariuszy pożarnictwa zwalnianych z przyczyn, o których mowa w ust. 3,

pokrywane są ze środków dotychczasowych pracodawców.

6. Strażacy, o których mowa w ust. 1, niepowołani lub niemianowani na

stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej do dnia 30 czerwca 1999 r.,

tracą status strażaka Państwowej Straży Pożarnej z upływem tego terminu. Przepis

art. 55 stosuje się odpowiednio.

7. Okres zatrudnienia strażaków, o których mowa w ust. 1, w jednostkach

ochrony przeciwpożarowej lub na stanowiskach, na których wykonywali czynności

z zakresu ochrony przeciwpożarowej od dnia 1 lutego 1992 r.:

1) do dnia powołania lub mianowania na stanowiska służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej, nie dłużej jednak niż do upływu terminu określonego

w ust. 6, traktuje się jako służbę w Państwowej Straży Pożarnej;

2) niepowołanych lub niemianowanych na stanowiska służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej, do zakończenia tego okresu, nie dłużej jednak niż do upływu

terminu określonego w ust. 6, traktuje się jako służbę w Państwowej Straży

Pożarnej wyłącznie w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym

2017-06-06

©Telksinoe s. 113/113

funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

8. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej stwierdza zakończenie

okresu zatrudnienia strażaków, o których mowa w ust. 7 pkt 2, traktowanego jako

służba w Państwowej Straży Pożarnej.

9. Decyzję, o której mowa w ust. 8, traktuje się dla celów emerytalnych jak

decyzję o zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej.

10. Strażakom, o których mowa w ust. 7 pkt 2, wysokość uposażenia dla

celów emerytalnych ustala Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej,

przyjmując za podstawę uposażenie strażaka Państwowej Straży Pożarnej

w stawkach obowiązujących w dniu kończącym okres zatrudnienia traktowany

jako służba w Państwowej Straży Pożarnej, przysługujące na stanowisku

porównywalnym do stanowiska zajmowanego w dniu kończącym ten okres.

11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki ustalania uposażenia przyjmowanego za

podstawę wymiaru świadczeń emerytalnych strażaków, którzy nie zostali powołani

lub mianowani na stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 130. (pominięty)

Art. 131. (pominięty)

Art. 132. (pominięty)

Art. 133. (pominięty)

Art. 134. Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc dekret z dnia 27 grudnia

1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz. U. poz. 321, z 1975 r. poz. 106,

z 1988 r. poz. 132 oraz z 1990 r. poz. 198), z wyjątkiem art. 32 ust. 1 pkt 6, art. 39

ust. 2 i art. 40, które tracą moc z chwilą utworzenia Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 135. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

2017-06-06