Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 933
©Telksinoe s. 1/37
Opracowano na podstawie Dz. U.
z 2017 r. poz. 933,
z 2018 r. poz. 149.
U S T A W A
z dnia 7 kwietnia 2017 r.
o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności 1)
Art. 1. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r.
poz. 459) art. 6471 otrzymuje brzmienie:
„Art. 6471. § 1. Inwestor odpowiada solidarnie z wykonawcą (generalnym
wykonawcą) za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu
wykonanych przez niego robót budowlanych, których szczegółowy przedmiot
został zgłoszony inwestorowi przez wykonawcę lub podwykonawcę przed
przystąpieniem do wykonywania tych robót, chyba że w ciągu trzydziestu dni od
dnia doręczenia inwestorowi zgłoszenia inwestor złożył podwykonawcy
i wykonawcy sprzeciw wobec wykonywania tych robót przez podwykonawcę.
§ 2. Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, nie jest wymagane, jeżeli inwestor
i wykonawca określili w umowie, zawartej w formie pisemnej pod rygorem
nieważności, szczegółowy przedmiot robót budowlanych wykonywanych przez oznaczonego podwykonawcę.
§ 3. Inwestor ponosi odpowiedzialność za zapłatę podwykonawcy
wynagrodzenia w wysokości ustalonej w umowie między podwykonawcą
a wykonawcą, chyba że ta wysokość przekracza wysokość wynagrodzenia
należnego wykonawcy za roboty budowlane, których szczegółowy przedmiot
wynika odpowiednio ze zgłoszenia albo z umowy, o których mowa w § 1 albo 2.
W takim przypadku odpowiedzialność inwestora za zapłatę podwykonawcy
wynagrodzenia jest ograniczona do wysokości wynagrodzenia należnego
wykonawcy za roboty budowlane, których szczegółowy przedmiot wynika
odpowiednio ze zgłoszenia albo z umowy, o których mowa w § 1 albo 2.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, ustawę
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawę z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu
nieuczciwej konkurencji, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ,
ustawę z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny
zabronione pod groźbą kary, ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych,
ustawę z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów
publicznych, ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ustawę z dnia 17 grudnia
2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r.
o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych.
2018-02-08
©Telksinoes. 2/37
§ 4. Zgłoszenie oraz sprzeciw, o których mowa w § 1, wymagają
zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do solidarnej
odpowiedzialności inwestora, wykonawcy i podwykonawcy, który zawarł
umowę z dalszym podwykonawcą, za zapłatę wynagrodzenia dalszemu podwykonawcy.
§ 6. Postanowienia umowne sprzeczne z treścią § 1–5 są nieważne.”.
Art. 2. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5051 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie
przekracza dwudziestu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia
wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności rzeczy
sprzedanej konsumentowi z umową, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie
przekracza tej kwoty;”;
2) art. 7523 otrzymuje brzmienie:
„Art. 7523. § 1. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia ustanawiające
zakaz zbywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowi
podstawę wpisu w księdze wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania tego prawa.
§ 2. Sąd, który wydał postanowienie, o którym mowa w § 1, przekazuje to
postanowienie sądowi dokonującemu wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej.
Wpisu dokonuje się z urzędu.
§ 3. Sąd, który dokonał wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej, doręcza
postanowienie, o którym mowa w § 1, obowiązanemu i spółdzielni
mieszkaniowej.
§ 4. Spółdzielnia mieszkaniowa ponosi odpowiedzialność za szkodę
spowodowaną czynnościami zmierzającymi do zbycia spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu mimo ustanowionego zakazu.”;
3) po art. 7523 dodaje się art. 7523a w brzmieniu:
„Art. 7523a. § 1. Czynność prawna obowiązanego dokonana wbrew
zakazowi zbywania lub obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1823,
1860, 1948, 2138, 2199, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 67, 85, 187 i 768.
2018-02-08
©Telksinoe s. 3/37
księgi wieczystej lub której księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu, jest
nieważna.
§ 2. Czynność prawna dokonana wbrew zakazowi zbywania spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu jest nieważna, jeżeli dokonano wpisu w księdze
wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania tego prawa.”;
4) art. 7541 otrzymuje brzmienie:
„Art. 7541. § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej albo jeżeli sąd
inaczej nie postanowi, zabezpieczenie udzielone według przepisów niniejszego
tytułu upada po upływie dwóch miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia
uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu, albo od
uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu apelacji lub innego środka
zaskarżenia wniesionego przez obowiązanego od orzeczenia uwzględniającego
roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu.
§ 2. W sprawach, w których udzielono zabezpieczenia przy zastosowaniu
art. 747 pkt 1 lub 6, zabezpieczenie upada, jeżeli uprawniony w terminie
miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie albo
od uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu apelacji lub innego środka
zaskarżenia wniesionego przez obowiązanego od orzeczenia uwzględniającego
roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu, nie wniósł o dokonanie dalszych
czynności egzekucyjnych.
§ 3. Na wniosek obowiązanego sąd wydaje postanowienie stwierdzające
upadek zabezpieczenia w całości albo w części.”;
5) po art. 7562 dodaje się art. 7563 i art. 7564 w brzmieniu:
„Art. 7563. § 1. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia ustanawiające
zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości albo spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej
ostrzeżenia o zakazie zbywania lub obciążania tych praw.
§ 2. Sąd, który wydał postanowienie, o którym mowa w § 1, przekazuje to
postanowienie sądowi dokonującemu wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej.
Wpisu dokonuje się z urzędu.
§ 3. Sąd, który dokonał wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej, doręcza
postanowienie, o którym mowa w § 1, obowiązanemu. Postanowienie, o którym
mowa w § 1, dotyczące spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu doręcza
się także spółdzielni mieszkaniowej.
2018-02-08
©Telksinoe s. 4/37
§ 4. Spółdzielnia mieszkaniowa ponosi odpowiedzialność za szkodę
spowodowaną czynnościami zmierzającymi do zbycia spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu mimo ustanowionego zakazu.
Art. 7564. § 1. Czynność prawna dokonana wbrew zakazowi zbywania lub
obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej lub której
księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu, jest nieważna.
§ 2. Czynność prawna dokonana wbrew zakazowi zbywania lub obciążania
nieruchomości, która ma urządzoną księgę wieczystą, albo spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu jest nieważna, jeżeli dokonano wpisu w księdze
wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania lub obciążania tych praw.”;
6) art. 757 otrzymuje brzmienie:
„Art. 757. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej albo sąd inaczej nie
postanowi, zabezpieczenie udzielone według przepisów niniejszego tytułu upada
po upływie dwóch miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia
uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu, albo od
uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu apelacji lub innego środka
zaskarżenia wniesionego przez obowiązanego od orzeczenia uwzględniającego
roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu. Na wniosek obowiązanego sąd
wydaje postanowienie stwierdzające upadek zabezpieczenia w całości albo
w części.”;
7) w art. 913 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Jeżeli zajęty w egzekucji majątek dłużnika nie rokuje zaspokojenia
egzekwowanych należności lub jeżeli wierzyciel wykaże, że na skutek
prowadzonej egzekucji nie uzyskał w pełni zaspokojenia swej należności, może
on żądać zobowiązania dłużnika do złożenia wykazu majątku z wymienieniem
rzeczy i miejsca, gdzie się znajdują, przypadających mu wierzytelności i innych
praw majątkowych lub informacji o odpłatnych i nieodpłatnych czynnościach
prawnych, których przedmiotem jest rzecz lub prawo o wartości przekraczającej
w dniu dokonania tych czynności wysokość minimalnego wynagrodzenia za
pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847), dokonanych
na rzecz osób trzecich, w pięcioletnim okresie poprzedzającym wszczęcie
egzekucji, w wyniku których stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny
w wyższym stopniu niż był przed dokonaniem czynności, oraz do złożenia
przyrzeczenia według roty: „Świadomy znaczenia mych słów
2018-02-08
©Telksinoe s. 5/37
i odpowiedzialności przed prawem zapewniam, że złożony przeze mnie wykaz
majątku jest prawdziwy i zupełny.”.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn. zm.3)) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„4) zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz
udostępniania danych z tego rejestru.”;
2) w dziale I po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu:
„Rozdział 1a
Rejestr Należności Publicznoprawnych
Art. 18a. § 1. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej
„rejestrem”, jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej.
§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć,
w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do
prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego
funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji.
§ 3. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ
prowadzący rejestr.
Art. 18b. § 1. W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach
pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których
wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu
terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:
1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;
2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;
3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego
na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu
karnego;
4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;
5) bezpośrednio z przepisu prawa.
§ 2. Rejestr zawiera dane dotyczące:
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,
1228, 1244, 1579, 1860 i 1948.
2018-02-08
©Telksinoe s. 6/37
1) zobowiązanego będącego:
a) osobą fizyczną, obejmujące:
– imię i nazwisko,
– numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji
Ludności (PESEL), jeżeli został nadany,
– datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,
b) osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:
– imię i nazwisko,
– firmę,
– numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji
podatkowej (NIP) lub numer identyfikacji w Krajowym Rejestrze
Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),
c) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną,
obejmujące:
– firmę lub nazwę,
– NIP lub numer REGON,
d) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym
osobą fizyczną, obejmujące:
– imię i nazwisko,
– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer
identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer
podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie
posiada identyfikatora podatkowego,
– datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub
numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
e) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym
osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:
– imię i nazwisko, firmę lub nazwę,
– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer
identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer
podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie
posiada numeru identyfikatora podatkowego,
– datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności
gospodarczej, w tym adres głównego miejsca prowadzenia
2018-02-08
©Telksinoe s. 7/37
działalności gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada NIP,
paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
f) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym
osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną,
obejmujące:
– firmę lub nazwę,
– NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju,
w szczególności numer podatkowy, jeżeli nierezydent nie posiada
numeru identyfikatora podatkowego,
– adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru
identyfikacyjnego nadanego w innym kraju;
2) oznaczenia wierzyciela;
3) wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej
w terminie, jeżeli pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą prawną
tej należności;
4) informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.
Art. 18c. § 1. Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa
w art. 18b § 2, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu
ujawnieniem w rejestrze.
§ 2. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz
z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1.
§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do
rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu
zawiadomienia, o którym mowa w § 1.
§ 4. Przepisy § 1–3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności
pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami
z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość
kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1.
Art. 18d. § 1. Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego,
w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję,
postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu
zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania
sądowoadministracyjnego.
2018-02-08
©Telksinoes. 8/37
§ 3. Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie
ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o którym mowa
w art. 18b § 1 pkt 2, nie stanowi przeszkody do wprowadzenia do rejestru
danych, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 4. Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ
wykonawczy, wprowadza do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, jeżeli
posiada na to zgodę wyrażoną w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady
powiatu albo sejmiku województwa. Uchwała określa rodzaj należności
pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, o której dane są przekazywane do
rejestru.
§ 5. Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla
z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem
funkcjonalności systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest
rejestr, dostępnej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ
prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art. 18l.
§ 6. W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa
w art. 18b § 2 pkt 1, wprowadzonych do rejestru z danymi zawartymi w rejestrze
PESEL, Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub
rejestrze przedsiębiorców lub rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji
społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów
opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym, organ prowadzący rejestr:
1) nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz
2) powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru,
o niezgodności tych danych.
Art. 18e. Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których
mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami
z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.
Art. 18f. § 1. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje
dotyczące:
1) odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;
2) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;
3) wszczęcia postępowania upadłościowego;
4) wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;
5) wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego
orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;
2018-02-08
©Telksinoe s. 9/37
6) wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego
albo postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło po
ujawnieniu danych, o których mowa w art. 18b § 2;
7) wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej
decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b
§ 1 pkt 2;
8) wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;
9) umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2,
w przypadku gdy nie upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie
o umorzeniu tego postępowania stało się ostateczne;
10) śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.
§ 2. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące
ustania okoliczności, o których mowa w § 1 pkt 1–9.
§ 3. Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru,
podlegają ujawnieniu w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.
Art. 18g. Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla z rejestru
dane, o których mowa w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż w terminie
7 dni od dnia powzięcia przez niego wiadomości o okoliczności uzasadniającej
zmianę lub wykreślenie tych danych.
Art. 18h. Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
następuje w przypadku, gdy:
1) obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;
2) wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do
wyliczenia w art. 18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone w art. 18b
§ 1, art. 18c § 1 lub 3 lub art. 18d § 4;
3) utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika
należność pieniężna ujawniona w rejestrze;
4) zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku, o którym
mowa w art. 18f § 1 pkt 10;
5) sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.
Art. 18i. § 1. Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu
w sprawie:
1) zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;
2) wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu
teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr.
2018-02-08
©Telksinoe s. 10/37
§ 2. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.
§ 3. Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia
zawiadomienia, o którym mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do
rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa
do dnia, do którego te dane znajdują się w rejestrze.
§ 4. W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności
i dowody uzasadniające sprzeciw.
§ 5. Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje
wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość
należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie.
§ 6. Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe
w przypadku wykreślenia z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
których ten sprzeciw dotyczy.
§ 7. Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była
przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym,
podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części
wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub
określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego
przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie
o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu.
§ 8. Jeżeli sprzeciw wniesiony jednocześnie z zarzutami, o których mowa
w art. 33 § 1, oparto na okoliczności będącej przedmiotem tych zarzutów,
postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe.
§ 9. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru
danych, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 10. W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do
rejestru zmianę albo wykreśla z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2,
w odpowiednim zakresie.
§ 11. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub
prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnej, o której dane są
wprowadzone do rejestru.
§ 12. Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności za
naruszenie obowiązków wynikających z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922).
2018-02-08
©Telksinoe s. 11/37
§ 13. Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu
przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za
pośrednictwem wierzyciela, który wydał zaskarżone postanowienie.
§ 14. Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym
mowa w § 13, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Art. 18j. § 1. Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym
mowa w art. 18q § 2, udostępnia się z rejestru dane, o których mowa w art. 18b
§ 2, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie,
lit. b tiret trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f
tiret drugie i trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub
podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku, w którym
stanowią one przyjęte kryterium wyszukania zobowiązanego.
§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane
podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2,
w postaci łącznej kwoty należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu nie-
zapłacenia ich w terminie.
Art. 18k. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się
zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu, po jego uwierzytelnieniu,
w sposób, o którym mowa w art. 3f § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym mowa
w art. 3 pkt 14 tej ustawy.
§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu
obejmują również wysokość należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia jej w terminie, rodzaj i podstawę prawną należności pieniężnej
oraz oznaczenie wierzyciela, który wprowadził do rejestru dane o tej należności.
§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi,
o którym mowa w art. 18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu
teleinformatycznego udostępnionej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego organ prowadzący rejestr.
Art. 18l. Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2,
będącemu organem Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań i uprawnień określonych w niniejszym rozdziale,
zapewnia się dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest
rejestr, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa
2018-02-08
©Telksinoe s. 12/37
w art. 35 ust. l ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji
Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.4)).
Art. 18m. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi,
w drodze rozporządzenia, sposób i tryb korzystania z rejestru przez
zobowiązanego, podmiot zainteresowany oraz podmiot, o którym mowa
w art. 18q § 2, w tym uzyskania z rejestru danych, o których mowa w art. 18b
§ 2, oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a także formaty danych
wymagane przy wprowadzaniu danych, mając na względzie potrzebę
zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych
zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia ochrony tych danych przed
nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania z rejestru.
Art. 18n. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące
zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się
z rejestru, jeżeli podmiot zainteresowany oświadczy za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr, że posiada ważne,
pisemne upoważnienie tego zobowiązanego.
§ 2. Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego
udzielenia.
Art. 18o. § 1. Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b
§ 2, jest bezpłatne.
§ 2. Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi
dokumentu urzędowego.
Art. 18p. § 1. Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, informacje o:
1) podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q
§ 2 pkt 6 lub 7, który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa
w art. 18b § 2,
2) dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym
mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa
w art. 18b § 2
– dotyczących tego zobowiązanego.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r. poz. 88,
244, 379, 708 i 768.
2018-02-08
©Telksinoe s. 13/37
§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr
przechowuje przez okres 5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia
danych, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 3. Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela
zobowiązanemu bezpłatnie informacje o podmiocie, na rzecz którego wyszukał
w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 18q. § 1. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony sposób
wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze obejmujący więcej niż jednego
zobowiązanego.
§ 2. Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek:
1) wierzyciela,
2) sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,
3) sądu,
4) organu prokuratury,
5) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
6) instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, z późn. zm.5)),
7) biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia
9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188, z 2015 r.
poz. 396, z 2016 r. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819 i 933)
– zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.
§ 3. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1,
w drodze postanowienia, jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych
w rejestrze jest niezbędny podmiotowi uprawnionemu do realizacji zadań
ustawowych albo uzasadniony wykonywaniem ustawowo określonych
uprawnień oraz podmiot uprawniony spełnia łącznie następujące wymagania:
1) posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy
uzyskał dane, o których mowa w art. 18b § 2;
2) posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające
wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,
1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85, 724, 768 i 791.
2018-02-08
©Telksinoe s. 14/37
§ 4. Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia,
wyrażenia zgody, o której mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia
wymagań, o których mowa w § 3.
§ 5. Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę,
o której mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania,
o których mowa w § 3.
§ 6. Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie.
Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu
prowadzącego rejestr.
§ 7. Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1–5, nie
wymaga się upoważnienia, o którym mowa w art. 18n § 1.
§ 8. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest
obowiązany uzyskać oświadczenie podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane
w rejestrze, o posiadaniu przez niego upoważnienia, o którym mowa w art. 18n
§ 1.
§ 9. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1–5, prowadzi rejestr
zobowiązanych, o których uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b
§ 2. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, prowadzi rejestr
zobowiązanych i podmiotów, na rzecz których wyszukał z rejestru dane,
o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 18r. Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych
w rejestrze zapewnia się osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ
prowadzący rejestr w zakresie, w jakim jest to niezbędne do nadzoru,
konserwacji i rozwijania systemów informatycznych wierzycieli i systemu
teleinformatycznego, w ramach którego prowadzony jest rejestr.
Art. 18s. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione z rejestru,
mogą być przechowywane przez okres do 90 dni od dnia ich uzyskania.
§ 2. Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2,
nie może ich ujawnić innym podmiotom.
§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych,
o których mowa w art. 18q § 2 pkt 1–5.
§ 4. Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić dane,
o których mowa w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego
wyszukały dane w rejestrze.
2018-02-08
©Telksinoe s. 15/37
§ 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do
oceny zdolności kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.
Art. 18t. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się
przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 18u. Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi
naruszenia przepisów o tajemnicy skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.”;
3) w art. 27 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu,
a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;”;
4) w art. 67 w § 2a pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer PESEL lub NIP zobowiązanego,
o ile są znane organowi egzekucyjnemu;”;
5) w art. 168b dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub
organu prowadzącego rejestr, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za
szkodę wyrządzoną na skutek niezgodnego z prawem ujawnienia w rejestrze
danych, o których mowa w art. 18b § 2.”;
6) w dziale IVa po rozdziale 2 dodaje się rozdział 3 w brzmieniu:
„Rozdział 3
Odpowiedzialność karna
Art. 168f. Kto występuje o udostępnienie z rejestru danych, o których
mowa w art. 18b § 2, bez wymaganego upoważnienia zobowiązanego, o którym
mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, którego dane dotyczą albo oświadczenia
podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze, o posiadaniu takiego
upoważnienia, podlega grzywnie do 30 000 zł.
Art. 168g. Kto przechowuje uzyskane z rejestru dane, o których mowa
w art. 18b § 2, z naruszeniem przepisu art. 18s § 1, podlega grzywnie do
30 000 zł.
Art. 168h. Kto ujawnił dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące
zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, z naruszeniem
przepisu art. 18s § 2 lub 4, podlega grzywnie do 30 000 zł.”.
2018-02-08
©Telksinoe s. 16/37
Art. 4. W ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji (Dz. U. z 2003 r. poz. 1503, z późn. zm.6)) po art. 17e dodaje się art. 17f
w brzmieniu:
„Art. 17f. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie przez
wierzyciela informacji gospodarczej do biura informacji gospodarczej
z naruszeniem ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji
gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015
i 1188, z 2015 r. poz. 396, z 2016 r. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819 i 933) albo
niezażądanie przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji
gospodarczej mimo zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia zgodnie
z tą ustawą.
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest nieusunięcie albo niedokonanie
przez biuro informacji gospodarczej aktualizacji informacji gospodarczej
w przypadkach, gdy ustawa, o której mowa w ust. 1, nakłada na biuro obowiązek
usunięcia albo aktualizacji tej informacji.”.
Art. 5. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1764) w art. 1 w ust. 3 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem
i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„5) Rejestru Należności Publicznoprawnych, o którym mowa w przepisach
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn. zm.7)).”.
Art. 6. W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności
podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1541 oraz z 2017 r. poz. 724) w art. 16 w ust. 1 w pkt 18 kropkę zastępuje się
średnikiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu:
„19) określone w art. 168f–168h ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599,
z późn. zm.8)).”.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 959, 1693
i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206 oraz z 2009 r. poz. 1540.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,
1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,
1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.
2018-02-08
©Telksinoe s. 17/37
Art. 7. W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2015 r. poz. 2164, z późn. zm.9)) w art. 143c ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Do solidarnej odpowiedzialności zamawiającego, wykonawcy,
podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy z tytułu wykonanych robót
budowlanych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.”.
Art. 8. W ustawie z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie
dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 168, z 2012 r. poz. 1529 oraz
z 2016 r. poz. 1020, 1250, 1920 i 2260) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych, o którym
mowa w ust. 1, wykonanie ugody w sprawie spornej należności cywilnoprawnej
zawartej zgodnie z przepisami prawa.”;
2) w art. 11 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2
w brzmieniu:
„2. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych dokonanie
wydatku ze środków publicznych na podstawie ugody w sprawie spornej
należności cywilnoprawnej zawartej zgodnie z przepisami prawa.”;
3) art. 15 otrzymuje brzmienie:
„Art. 15. 1. Naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest
zaciągnięcie lub zmiana zobowiązania bez upoważnienia określonego ustawą
budżetową, uchwałą budżetową lub planem finansowym albo z przekroczeniem
zakresu tego upoważnienia lub z naruszeniem przepisów dotyczących zaciągania
lub zmiany zobowiązań przez jednostkę sektora finansów publicznych.
2. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych zaciągnięcie
lub zmiana zobowiązania na podstawie ugody w sprawie spornej należności
cywilnoprawnej zawartej zgodnie z przepisami prawa.”.
Art. 9. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.10)) po art. 54 dodaje się art. 54a w brzmieniu:
„Art. 54a. 1. Jednostka sektora finansów publicznych może zawrzeć ugodę
w sprawie spornej należności cywilnoprawnej w przypadku dokonania oceny, że
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 996,
1020, 1250, 1265, 1579, 1920 i 2260.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,
1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191 i 659.
2018-02-08
©Telksinoe s. 18/37
skutki ugody są dla tej jednostki lub odpowiednio Skarbu Państwa albo budżetu
jednostki samorządu terytorialnego korzystniejsze niż prawdopodobny wynik
postępowania sądowego albo arbitrażowego.
2. Ocena skutków ugody nastąpi, w formie pisemnej, z uwzględnieniem
okoliczności sprawy, w szczególności zasadności spornych żądań, możliwości
ich zaspokojenia i przewidywanego czasu trwania oraz kosztów postępowania
sądowego albo arbitrażowego.”.
Art. 10. W ustawie z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń
w postępowaniu grupowym (Dz. U. z 2010 r. poz. 44) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 1:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Ustawa ma zastosowanie w sprawach o roszczenia z tytułu
odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny,
z tytułu czynów niedozwolonych, z tytułu odpowiedzialności za
niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania umownego lub
z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, a w odniesieniu do roszczeń
o ochronę konsumentów także w innych sprawach.”,
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„2a. W postępowaniu grupowym jest wyłączone dochodzenie
roszczeń o ochronę dóbr osobistych, z wyjątkiem roszczeń wynikających
z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, w tym roszczeń
przysługujących najbliższym członkom rodziny poszkodowanego,
zmarłego wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia.
2b. Możliwość dochodzenia w postępowaniu grupowym roszczeń
pieniężnych wynikających z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju
zdrowia, w tym roszczeń pieniężnych przysługujących najbliższym
członkom rodziny poszkodowanego, zmarłego wskutek uszkodzenia ciała
lub wywołania rozstroju zdrowia, jest ograniczona do żądania ustalenia
odpowiedzialności pozwanego, na zasadach określonych w art. 2 ust. 3.”;
2) w art. 2:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia pieniężne jest
dopuszczalne tylko wtedy, gdy wysokość roszczenia każdego członka grupy
2018-02-08
©Telksinoe s. 19/37
została ujednolicona poprzez zrównanie wysokości roszczenia
dochodzonego przez członków grupy lub podgrupy.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W sprawach o roszczenia pieniężne powództwo może ograniczać
się do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego za określone
zdarzenie lub zdarzenia. W takim przypadku powód nie jest obowiązany
wykazywać interesu prawnego w ustaleniu.”,
c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Uwzględniając żądanie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za
określone zdarzenie lub zdarzenia, sąd ustala okoliczności wspólne
członkom grupy, stanowiące przesłanki dochodzonych przez nich
roszczeń.”;
3) w art. 6:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) wskazanie okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 1,
a w przypadku roszczeń pieniężnych także dokonanie ujednolicenia
wysokości roszczeń członków grupy lub podgrupy;”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Żądanie pozwu w sprawach o ustalenie odpowiedzialności
pozwanego na podstawie art. 2 ust. 3 powinno obejmować także wskazanie
roszczeń pieniężnych, których dochodzeniu służyć ma żądany wyrok
ustalający odpowiedzialność, przy czym nie jest konieczne wskazywanie
wysokości tych roszczeń.”;
4) w art. 8:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Na żądanie pozwanego sąd może postanowieniem zobowiązać
powoda do złożenia kaucji na zabezpieczenie kosztów procesu, jeżeli
pozwany uprawdopodobni, że powództwo jest bezzasadne oraz że brak
kaucji uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie orzeczenia
w przedmiocie kosztów postępowania w razie oddalenia powództwa.
2. Pozwany może zgłosić żądanie zabezpieczenia kosztów najpóźniej
przy pierwszej czynności procesowej. Pozwany nie ma prawa domagać się
złożenia kaucji, jeżeli uznana przez niego część roszczenia wystarcza na
zabezpieczenie kosztów. O żądaniu pozwanego sąd rozstrzyga po
uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie składu grupy.”,
2018-02-08
©Telksinoe s. 20/37
b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego przez sąd terminu do
złożenia kaucji sąd zawiesza postępowanie, a w razie niewpłacenia kaucji
w terminie dalszych 3 miesięcy sąd odrzuca pozew lub środek odwoławczy,
orzekając o kosztach, jak w przypadku cofnięcia pozwu.”,
c) dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
„7. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania, o którym mowa
w ust. 5, zażalenie nie przysługuje.”;
5) w art. 10:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Sąd rozstrzyga na posiedzeniu niejawnym o dopuszczalności
postępowania grupowego i odrzuca pozew, jeżeli sprawa nie podlega
rozpoznaniu w postępowaniu grupowym. W przeciwnym razie sąd wydaje
postanowienie o rozpoznaniu sprawy w postępowaniu grupowym.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Przed wyznaczeniem posiedzenia niejawnego w przedmiocie
dopuszczalności postępowania grupowego, przewodniczący zarządza
wniesienie odpowiedzi na pozew zgodnie z art. 207 § 2 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.”,
c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Rozpoznając zażalenie, o którym mowa w ust. 2, sąd nie stosuje
przepisów art. 381 i art. 386 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego.”,
d) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadku wytoczenia przez członka grupy, w terminie
12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu
pozwu, powództwa o roszczenie, które było objęte powództwem
w postępowaniu grupowym, w odniesieniu do tego roszczenia zostają
zachowane skutki wytoczenia powództwa w postępowaniu grupowym.”;
6) po art. 10 dodaje się art. 10a i art. 10b w brzmieniu:
„Art. 10a. Po uprawomocnieniu się postanowienia o rozpoznaniu sprawy
w postępowaniu grupowym, dopuszczalność prowadzenia postępowania
grupowego nie podlega ponownemu badaniu w dalszym toku postępowania.
Art. 10b. Sąd Najwyższy, uwzględniając skargę kasacyjną na
postanowienie o odrzuceniu pozwu z uwagi na niedopuszczalność postępowania
2018-02-08
©Telksinoe s. 21/37
grupowego, może uchylić zaskarżone postanowienie i postanowić o rozpoznaniu
sprawy w postępowaniu grupowym.”;
7) w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Publikacja ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego następuje
w sposób najbardziej odpowiedni dla danej sprawy, tak aby umożliwiało ono
poinformowanie o postępowaniu wszystkich potencjalnie zainteresowanych
przystąpieniem do grupy, w szczególności ogłoszenie może zostać zamieszczone
na stronach Biuletynu Informacji Publicznej właściwego sądu, na stronach
internetowych stron lub ich pełnomocników lub w prasie o zasięgu
ogólnokrajowym albo lokalnym.”;
8) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:
„Art. 11a. 1. Minister Sprawiedliwości prowadzi wykaz postępowań
grupowych będących w toku oraz prawomocnie zakończonych, w toku których
zarządzono ogłoszenie o wszczęciu postępowania grupowego, zwany dalej
„wykazem”. Wykaz udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Ministra
Sprawiedliwości.
2. Wykaz zawiera:
a) informacje, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1–4,
b) informacje o dacie i sposobie publikacji ogłoszenia, o którym mowa
w art. 11 ust. 1,
c) informacje o sposobie prawomocnego zakończenia postępowania
grupowego albo wzmiankę o tym, że postępowanie grupowe jest
w toku.
3. Niezwłocznie po zarządzeniu ogłoszenia o wszczęciu postępowania
grupowego sąd przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości informacje, o których
mowa w ust. 2. Minister Sprawiedliwości aktualizuje wykaz o te informacje
niezwłocznie po ich otrzymaniu.
4. Przepis ust. 3 stosuje się także do orzeczeń prawomocnie kończących
postępowanie w sprawie, wydanych po zarządzeniu ogłoszenia o wszczęciu
postępowania grupowego.”;
9) w art. 17:
a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Wniesienie zażalenia na postanowienie w przedmiocie składu
grupy nie wstrzymuje merytorycznego rozpoznania sprawy. Niezwłocznie
2018-02-08
©Telksinoe s. 22/37
po wydaniu postanowienia w przedmiocie składu grupy sąd wyznacza
rozprawę lub w inny sposób nadaje sprawie dalszy bieg.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Po uprawomocnieniu się postanowienia, o którym mowa w ust. 1,
oświadczenie członka grupy o wystąpieniu z grupy jest bezskuteczne.”;
10) po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu:
„Art. 20a. 1. W sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, w przypadku
dochodzenia roszczeń pieniężnych, przepis art. 322 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego stosuje się.
2. W przypadku gdy sąd stosuje przepis ust. 1, przed wydaniem wyroku
wysłuchuje stanowisk stron co do wysokości kwot zasądzanych na rzecz
członków grupy lub podgrupy. Sąd może wysłuchać stanowisk stron na
posiedzeniu niejawnym.
3. Sąd, uwzględniając powództwo, jest związany zgodnym wnioskiem
stron w zakresie wysokości kwoty prz ypadającej członkom grupy lub
podgrupy.”;
11) w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego,
z wyłączeniem art. 7, art. 8, art. 117–124, art. 194–196, art. 204, art. 205,
art. 207 § 6, art. 217 § 2 i art. 425–50514.”.
Art. 11. W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji
gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188,
z 2015 r. poz. 396, z 2016 r. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przepisów ustawy nie stosuje się do udostępniania danych:
1) pochodzących z publicznie dostępnych rejestrów lub zbiorów,
z zastrzeżeniem art. 28;
2) w celu sprzedaży wierzytelności przez ogłoszenie publiczne.”;
2) w art. 2:
a) w ust. 1 w pkt 4 w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j
w brzmieniu:
„j) informacji o tym, że dłużnik uznaje roszczenie za przedawnione;”,
b) w ust. 2 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
2018-02-08
©Telksinoes. 23/37
„a) osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą zobowiązaną
względem wierzyciela w związku z wykonywaną działalnością
gospodarczą, jak również osobę fizyczną, która zakończyła
wykonywanie działalności gospodarczej, w zakresie zobowiązań
względem wierzyciela związanych z zakończoną działalnością
gospodarczą,”;
3) art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Art. 4. Udostępnianie informacji gospodarczych osobom trzecim
nieoznaczonym w chwili przeznaczania tych informacji do udostępniania
następuje wyłącznie za pośrednictwem biura informacji gospodarczej, chyba że
przepisy prawa przewidują inny tryb udostępniania danych.”;
4) w art. 7:
a) w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a–1d w brzmieniu:
„1a) uzyskiwanie na zlecenie klienta biura danych z rejestru, o którym
mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1;
1b) uzyskiwanie i przetwarzanie w zakresie uzasadnionym
wykonywaniem ustawowych uprawnień lub obowiązków danych
z rejestrów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2–4, oraz danych
zawartych w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;
1c) uzyskiwanie na zlecenie klienta biura i przetwarzanie w zakresie
uzasadnionym wykonywaniem ustawowych uprawnień lub
obowiązków danych z rejestrów, o których mowa
w art. 28 ust. 1 pkt 5 lub 6;
1d) dokonywanie analizy wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego
konsumentem;”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przychody z działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 1a–3, nie
mogą przekraczać 10% ogólnych przychodów biura.”;
5) po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„Art. 8a. 1. Biuro jest obowiązane do przekazywania informacji
gospodarczych w celu realizacji przez inne biuro wniosku, o którym mowa
w art. 22a ust. 1.
2. Biuro, w terminie 6 miesięcy od dnia zawiadomienia ministra
właściwego do spraw gospodarki o podjęciu wykonywania działalności
gospodarczej, zawiera z biurami, które wykonują działalność gospodarczą
2018-02-08
©Telksinoes. 24/37
w dniu podjęcia wykonywania działalności przez to biuro, umowy
o przekazywanie informacji gospodarczych w zakresie określonym w ust. 1.
O zawarciu każdej umowy biuro zawiadamia ministra właściwego do spraw
gospodarki.”;
6) w art. 11:
a) w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8–10
w brzmieniu:
„8) dodatkowy tryb realizacji wniosku, o którym mowa w art. 22a ust. 1,
jeżeli biuro przewiduje realizację takich wniosków również w innym
trybie niż określony w art. 22a ust. 3;
9) katalog przykładowych rodzajów dokumentów potwierdzających
nieistnienie lub wygaśnięcie zobowiązania albo stanowiących
podstawę do aktualizacji informacji gospodarczych;
10) szczegółowy tryb wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu, o którym
mowa w art. 21a, oraz postępowania biura w przypadku otrzymania
sprzeciwu.”,
b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„4. Zatwierdzony regulamin minister właściwy do spraw gospodarki
publikuje na swojej stronie internetowej. Zarząd biura jest obowiązany do
publikacji aktualnej treści regulaminu na stronie internetowej biura.
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wprowadzania
i zatwierdzania zmian w regulaminie. Zarząd biura, przekazując do
zatwierdzenia zmiany regulaminu, przesyła również jego tekst
ujednolicony.”;
7) w art. 14:
a) w ust. 1:
– pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika będącego
konsumentem wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 złotych
oraz są one wymagalne od co najmniej 30 dni;”,
– w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„4) nie upłynęło 10 lat od dnia wymagalności zobowiązania,
a w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym
orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do
rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu
2018-02-08
©Telksinoe s. 25/37
polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą
przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą
przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd nie upłynęło 10 lat od
dnia stwierdzenia roszczenia.”,
b) w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) zobowiązania – nie zawierają co najmniej danych określonych
w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. a, c, d, f, g oraz j”,
c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. W przypadku zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, spełnienie
warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ocenia się na podstawie średniego
kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia
przekazania informacji gospodarczej do biura.”;
8) w art. 15:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika niebędącego
konsumentem wobec wierzyciela wynosi co najmniej 500 złotych oraz
są one wymagalne od co najmniej 30 dni;”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Jeżeli umowa między wierzycielem a dłużnikiem niebędącym
konsumentem, z której wynika zobowiązanie dłużnika, przewiduje
możliwość wysłania dłużnikowi wezwania do zapłaty w formie
elektronicznej na wskazany w umowie adres poczty elektronicznej
dłużnika, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uważa się za spełniony,
jeśli upłynął co najmniej miesiąc od wysłania wezwania do zapłaty zgodnie
z postanowieniami umowy.”,
c) w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) zobowiązania – nie zawierają co najmniej danych określonych
w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. a, c, d, f, g oraz j”,
d) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. W przypadku zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, spełnienie
warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ocenia się na podstawie średniego
kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia
przekazania informacji gospodarczej do biura.”;
9) po art. 15 dodaje się art. 15a i art. 15b w brzmieniu:
2018-02-08
©Telksinoes. 26/37
„Art. 15a. 1. Dłużnik, który otrzymał wezwanie do zapłaty, o którym mowa
w art. 14 ust. 1 pkt 3 albo art. 15 ust. 1 pkt 3 albo ust. 1a, może zgłosić
wierzycielowi sprzeciw wobec zamiaru przekazania danych do biura.
2. Wezwanie, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 albo art. 15 ust. 1 pkt 3
albo ust. 1a, zawiera informację o możliwości zgłoszenia przez dłużnika
sprzeciwu.
3. Wierzyciel, który nie uwzględnia sprzeciwu dłużnika kwestionującego
istnienie zobowiązania w całości lub w części lub uznającego wierzytelność za
przedawnioną w całości lub w części i przekazuje informację gospodarczą do
biura, jest obowiązany zawrzeć te dane w informacji gospodarczej
przekazywanej do biura.
Art. 15b. Przepisów art. 14 ust. 1 pkt 3 i art. 15 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 1a nie
stosuje się:
1) w przypadku przekazania informacji gospodarczej o świadczeniach
okresowych wynikających ze zobowiązania, o którym informacja została
przekazana do biura, jeżeli wierzyciel w wezwaniu do zapłaty
poinformował dłużnika o tym, że odrębne wezwanie do zapłaty nie jest
wymagane w odniesieniu do kolejnych świadczeń okresowych,
a przekazana informacja gospodarcza jest aktualna;
2) do należności skazanego lub ukaranego, o którym mowa
w art. 2 ust. 2 pkt 3, których płatność została rozłożona skazanemu lub
ukaranemu na raty – w odniesieniu do poszczególnych rat.”;
10) w art. 16 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4
w brzmieniu:
„4) nie upłynęło 10 lat od dnia stwierdzenia zobowiązania prawomocnym
orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw
danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, ugodą zawartą przed
sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed
mediatorem i zatwierdzoną przez sąd.”;
11) w art. 18:
a) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) zobowiązania, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub
art. 15 ust. 1 pkt 1, zostały spełnione w terminie albo z opóźnieniem
wynoszącym mniej niż 30 dni.”,
b) w ust. 4 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
2018-02-08
©Telksinoes. 27/37
„3) łącznej kwoty i waluty zobowiązań, o których mowa
w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1, wymagalnych w okresie
ostatnich 12 miesięcy przed dniem przekazania ich do biura albo
każdej kwoty spełnionego świadczenia okresowego albo spłaconej
raty zobowiązania;
4) kwoty, waluty, daty wymagalności oraz daty spełnienia zobowiązań,
o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1, które
w okresie ostatnich 12 miesięcy przed dniem przekazania informacji
gospodarczych zostały spełnione w terminie albo z opóźnieniem
wynoszącym mniej niż 30 dni.”,
c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W przypadku zobowiązań do spełniania świadczeń okresowych
albo zobowiązań o charakterze ratalnym za wywiązywanie się ze
zobowiązań w rozumieniu ust. 1 uważa się także spłatę w pełnej wysokości
wszystkich dotychczas wymagalnych świadczeń lub rat zobowiązania.”;
12) w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Biuro dokonuje aktualizacji informacji gospodarczych:
1) na wniosek wierzyciela – nie później niż w terminie 7 dni od dnia
otrzymania wniosku;
2) w zakresie danych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1–3 i pkt 4 lit. e, f
lub j – w przypadku uzyskania uzasadnionej informacji o nieaktualności,
nieprawdziwości lub niekompletności tych danych, nie później niż w
terminie 30 dni od dnia uzyskania uzasadnionej informacji.”;
13) po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:
„Art. 21a. 1. Dłużnik może wnieść do biura sprzeciw dotyczący
nieaktualności, nieprawdziwości, niekompletności lub przekazania lub
przechowywania niezgodnie z ustawą informacji gospodarczych mających status
informacji aktualnych. Dłużnik powinien udokumentować okoliczności
uzasadniające sprzeciw.
2. W razie wniesienia przez dłużnika sprzeciwu biuro może zwrócić się do
wierzyciela lub dłużnika o dodatkowe wyjaśnienia.
3. Biuro wstrzymuje ujawnianie informacji gospodarczych objętych
sprzeciwem na okres do 30 dni, w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, że
dotyczą one zobowiązania, które nie istnieje lub wygasło. W pozostałych
przypadkach biuro może wstrzymać ujawnianie informacji gospodarczych
2018-02-08
©Telksinoe s. 28/37
objętych sprzeciwem na okres konieczny do rozpatrzenia sprzeciwu nie dłuższy
niż 30 dni.
4. Biuro może przedłużyć okres wstrzymania ujawniania informacji
gospodarczych objętych sprzeciwem jedynie wówczas, gdy rozpatrzenie
sprzeciwu wiąże się ze szczególnymi trudnościami i na okres, który łącznie nie
przekracza 45 dni od dnia wstrzymania ujawniania informacji gospodarczej.
5. Po rozpatrzeniu sprzeciwu biuro:
1) dokonuje aktualizacji informacji gospodarczej w razie uzyskania
uzasadnionej informacji o okolicznościach, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. e, f lub j, albo o tym, że dane, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 1–3, są nieprawidłowe lub nieaktualne;
2) usuwa informację gospodarczą w razie uzyskania uzasadnionej informacji
o okolicznościach, o których mowa w art. 31 pkt 4–9, albo
3) uznaje sprzeciw za bezzasadny i informuje o tym dłużnika, pouczając go
o treści ust. 8.
6. W przypadku powzięcia przez biuro uzasadnionych wątpliwości
dotyczących aktualności, prawdziwości lub kompletności informacji
gospodarczej w zakresie nieobjętym ust. 3, biuro może zawiesić ujawnianie tej
informacji do czasu wyjaśnienia sprawy między stronami lub przez właściwy
organ albo usunąć tę informację.
7. Wniesienie sprzeciwu oraz dokonanie przez biuro czynności, o których
mowa w ust. 5, nie podlega opłatom na rzecz biura.
8. W przypadku gdy sprzeciw został uznany przez biuro za bezzasadny,
o czym dłużnik został zawiadomiony, a dłużnik wniósł sprzeciw ponownie
w oparciu o te same okoliczności faktyczne i prawne, biuro może pozostawić
sprzeciw bez rozpatrzenia, nie zawiadamiając o tym dłużnika.
9. Szczegółowy tryb wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu, o którym mowa
w ust. 1, oraz postępowania biura w przypadku otrzymania sprzeciwu określa
regulamin.”;
14) po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„Art. 22a. 1. Wniosek do biura o ujawnienie informacji gospodarczych
o podmiocie niebędącym konsumentem może dotyczyć także informacji
przechowywanych w innym biurze. We wniosku wskazuje się biuro, z którego
ma zostać ujawniona informacja gospodarcza, oraz numer, o którym mowa
2018-02-08
©Telksinoe s. 29/37
w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. d albo pkt 3 lit. f, podmiotu, którego dotyczą informacje
gospodarcze objęte wnioskiem.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć wyłącznie ujawnienia
aktualnych danych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3–5.
3. Biuro, którego dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest
obowiązane do przekazania informacji gospodarczych do biura, w którym został
złożony ten wniosek, w drodze teletransmisji, w terminie 24 godzin od momentu
otrzymania wniosku. Ujawnienie informacji gospodarczych podmiotowi
wnioskującemu o te informacje, w przypadku złożenia wniosku osobiście
w biurze albo w drodze teletransmisji, następuje w terminie 2 dni roboczych od
momentu złożenia wniosku.
4. Biuro może określić dodatkowy, inny niż określony w ust. 3, tryb
uzyskania informacji gospodarczej na wniosek, o którym mowa w ust. 1.
W takim przypadku składający wniosek dokonuje wyboru trybu uzyskania
informacji.
5. Biuro, w którym został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie
ujawnia danych składającego wniosek.
6. Ujawnienie informacji gospodarczych na podstawie wniosku, o którym
mowa w ust. 1, podlega opłacie zgodnie z obowiązującym w danym biurze
cennikiem, nie wyższej niż 30 złotych od informacji uzyskanych z jednego
biura.”;
15) w art. 23 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2–5
w brzmieniu:
„2. Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub 3, występuje
z wnioskiem o udostępnienie informacji gospodarczych w celu poświadczenia
zakresu dostępnych w biurze informacji gospodarczych dotyczących tego
podmiotu, biuro przekazuje informacje gospodarcze – stosownie do wyboru
wnioskodawcy – w formie dokumentu elektronicznego albo wydruku.
3. Dokument albo wydruk, o których mowa w ust. 2, mogą dotyczyć także
informacji przechowywanych w innych biurach, jeżeli wystąpi o to
wnioskodawca. Przepisy art. 22a ust. 1 zdanie drugie oraz ust. 3 i 4 stosuje się
odpowiednio.
4. Udostępnienie informacji gospodarczych na podstawie ust. 2 podlega
opłacie zgodnie z obowiązującym w biurze cennikiem.
2018-02-08
©Telksinoe s. 30/37
5. Organ administracji publicznej nie może żądać okazywania,
przekazywania lub załączania do wniosku dokumentu albo wydruku, o którym
mowa w ust. 2. Przepis stosuje się odpowiednio do informacji udostępnionych
na podstawie ust. 1.”;
16) w art. 24 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż 60 dni od dnia jego udzielenia.”;
17) w art. 25 w ust. 1:
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Do otrzymywania informacji gospodarczych oraz informacji z rejestru
zapytań, o którym mowa w art. 27, są uprawnieni:”,
b) pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji
Wywiadu – na zasadach i w trybie określonym w art. 34 ustawy z dnia
24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1897, 1948 i 1955 oraz
z 2017 r. poz. 60 i 768);”,
c) w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16–18
w brzmieniu:
„16) organ prowadzący Rejestr Należności Publicznoprawnych, o którym
mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn.
zm.11));
17) organy administracji publicznej – w związku z prowadzonymi przez
nie postępowaniami w sprawie udzielenia ulgi w spłacie należności
pieniężnych;
18) administracyjne organy egzekucyjne – w związku z prowadzonymi
przez nie postępowaniami, o których mowa w ustawie z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.”;
18) w art. 27 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. W przypadku ujawnienia informacji gospodarczych na podstawie
art. 22a ust. 3, rejestr zapytań obejmuje oznaczenie biura, do którego złożono
wniosek, o którym mowa w art. 22a ust. 1.”;
19) art. 28 otrzymuje brzmienie:
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,
1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.
2018-02-08
©Telksinoe s. 31/37
„Art. 28. 1. Biuro jest uprawnione do otrzymywania danych z:
1) rejestru PESEL na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 września
2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r. poz. 657);
2) krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej na
zasadach określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce
publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068 oraz z 2017 r. poz. 60);
3) Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej na zasadach
określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności
gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r.
poz. 460 i 819);
4) Krajowego Rejestru Sądowego na zasadach określonych w ustawie z dnia
20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r.
poz. 700);
5) Centralnego Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości na zasadach określonych
w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1574, 1579, 1948 i 2260);
6) Rejestru Należności Publicznoprawnych na zasadach określonych
w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
2. W przypadku stwierdzenia niezgodności między informacją gospodarczą
otrzymaną od wierzyciela a danymi otrzymanymi z rejestrów wymienionych
w ust. 1 pkt 1–4, biuro niezwłocznie:
1) wstrzymuje ujawnianie tej informacji gospodarczej;
2) powiadamia o niezgodności wierzyciela, od którego otrzymało informację
gospodarczą.
3. Biuro może uzyskiwać oraz przetwarzać w zakresie uzasadnionym
wykonywaniem ustawowych uprawnień lub obowiązków dane zawarte
w rejestrach wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 oraz Monitorze Sądowym i
Gospodarczym. Dane te biuro ujawnia w formach określonych w regulaminie
wraz z informacją o czasie uzyskania tych danych przez biuro.
4. Biuro może na zlecenie klienta uzyskiwać oraz przetwarzać w zakresie
uzasadnionym wykonywaniem ustawowych uprawnień lub obowiązków dane
zawarte w rejestrach wymienionych w ust. 1 pkt 5 lub 6. Dane te biuro ujawnia
klientowi, na zlecenie którego je uzyskało, w formach określonych
w regulaminie wraz z informacją o czasie uzyskania tych danych przez biuro.
2018-02-08
©Telksinoe s. 32/37
5. W przypadku gdy biuro ujawnia dane z rejestrów wskazanych w ust. 1,
które można uzyskać bezpłatnie, biuro jest obowiązane poinformować o tym
podmiot występujący do biura o udostępnienie tych danych.”;
20) po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu:
„Art. 30a. Obowiązek wierzyciela, o którym mowa w art. 30 ust. 1, oraz
obowiązki biura, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2 i art. 31 pkt 6 i 7,
dotyczące:
1) aktualizacji informacji gospodarczych wynikają w szczególności
z uzasadnionej informacji o:
a) zakwestionowaniu przez dłużnika istnienia zobowiązania w całości
lub części, w tym o odmowie uznania długu,
b) uznaniu długu przez dłużnika w całości,
c) uznaniu zobowiązania przez dłużnika za przedawnione,
d) wykonaniu zobowiązania, w tym dokonaniu zapłaty w części,
e) oddaleniu prawomocnym wyrokiem powództwa obejmującego część
zobowiązania,
f) stwierdzeniu prawomocnym wyrokiem, że zobowiązanie w części nie
istnieje lub wygasło,
g) potrąceniu ze zobowiązania wierzytelności niższej niż objęta
zobowiązaniem,
h) zwolnieniu dłużnika z długu w części,
i) odnowieniu zobowiązania w części,
j) przelewie wierzytelności objętej zobowiązaniem w części na rzecz
innej osoby,
k) przejęciu części długu przez inną osobę,
l) toczącym się postępowaniu sądowym dotyczącym zobowiązania;
2) usunięcia informacji gospodarczych wynikają w szczególności
z uzasadnionej informacji o:
a) wykonaniu zobowiązania, w tym dokonaniu zapłaty, w całości,
b) oddaleniu prawomocnym wyrokiem powództwa obejmującego całość
zobowiązania,
c) stwierdzeniu prawomocnym wyrokiem, że zobowiązanie w całości nie
istnieje lub wygasło,
d) potrąceniu ze zobowiązania wierzytelności wyższej niż objęta
zobowiązaniem,
2018-02-08
©Telksinoe s. 33/37
e) zwolnieniu dłużnika z długu w całości,
f) odnowieniu zobowiązania w całości,
g) przelewie wierzytelności objętej zobowiązaniem w całości na rzecz
innej osoby,
h) przejęciu całości długu przez inną osobę.”;
21) w art. 31:
a) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7) na podstawie uzasadnionej informacji o wygaśnięciu zobowiązania;”,
b) w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:
„9) nie później niż po upływie 10 lat od dnia, w którym roszczenie stało
się wymagalne, jeżeli dłużnikiem jest konsument, przy czym
w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem
sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego
rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń
stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem
polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną
przez sąd nie później niż po upływie 10 lat od dnia stwierdzenia
roszczenia.”;
22) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„Rozdział 4a
Analiza wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego konsumentem
Art. 31a. 1. Biuro może dokonywać analizy wiarygodności płatniczej
podmiotu niebędącego konsumentem po zawarciu umowy o dokonanie takiej
analizy.
2. Przez wiarygodność płatniczą rozumie się zdolność do terminowego
wywiązania się ze zobowiązania pieniężnego wynikającego z umowy.
3. W celu dokonywania analizy wiarygodności płatniczej biuro opracowuje
sposób jej sporządzania.
4. Do analizy wiarygodności płatniczej biuro może wykorzystać wyłącznie
informacje gospodarcze przechowywane przez biuro oraz dane, o których mowa
w art. 9, art. 13 oraz art. 28.
5. Analiza wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego konsumentem
zawiera również opis sposobu sporządzenia analizy oraz zestawienie informacji
wykorzystanych do jej sporządzenia.”;
2018-02-08
©Telksinoe s. 34/37
23) w art. 32 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Nadzór ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie
dokonywania przez biuro analizy wiarygodności płatniczej obejmuje wyłącznie
ocenę, czy zakres informacji wykorzystywanych do analizy jest prawidłowy.”;
24) uchyla się art. 37;
25) art. 41 otrzymuje brzmienie:
„Art. 41. 1. Przed podpisaniem protokołu kontroli osoba upoważniona do
reprezentowania biura ma prawo zgłoszenia kontrolującemu umotywowanych
pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli w terminie
7 dni roboczych od dnia otrzymania tego protokołu.
2. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, kontrolujący
obowiązany jest sporządzić wobec nich pisemne stanowisko wraz
z uzasadnieniem, a w przypadku stwierdzenia ich zasadności zmienić lub
uzupełnić protokół kontroli.”;
26) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:
„Art. 42a. Postępowanie kontrolne kończy:
1) podpisanie protokołu kontroli, o którym mowa w art. 39 ust. 3, albo
2) podpisanie protokołu kontroli przez kontrolującego, w trybie
art. 42 ust. 2.”;
27) po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu:
„Art. 43a. 1. W razie naruszenia przez biuro przepisów ustawy w zakresie
realizacji wniosków, o których mowa w art. 22a ust. 1, minister właściwy do
spraw gospodarki może nałożyć na biuro karę pieniężną w wysokości nie-
przekraczającej 200 000 złotych.
2. Jeżeli biuro, mimo dwukrotnego nałożenia kary pieniężnej, o której
mowa w ust. 1, narusza przepisy ustawy w zakresie realizacji wniosków,
o których mowa w art. 22a ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje
decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez biuro. Przepis
art. 43 ust. 4 stosuje się odpowiednio.”;
28) po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:
„Rozdział 5a
Odpowiedzialność cywilna
Art. 44a. 1. W przypadku przekazania przez wierzyciela informacji
gospodarczej do biura z naruszeniem przepisów ustawy albo niezażądania przez
2018-02-08
©Telksinoe s. 35/37
wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji gospodarczej mimo zaistnienia
obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia ponosi on odpowiedzialność wobec
dłużnika niebędącego konsumentem na zasadach określonych w ustawie z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny lub ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r.
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. poz. 1503, z późn.
zm.12)).
2. W przypadku nieusunięcia informacji gospodarczej albo niedokonania
jej aktualizacji przez biuro, jeżeli biuro ma obowiązek usunięcia albo aktualizacji
tej informacji, ponosi ono odpowiedzialność wobec dłużnika niebędącego
konsumentem na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny lub ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji.
Art. 44b. 1. W przypadku przekazania przez wierzyciela informacji
gospodarczej do biura z naruszeniem przepisów ustawy albo niezażądania przez
wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji gospodarczej mimo zaistnienia
obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia ponosi on odpowiedzialność wobec
dłużnika będącego konsumentem na zasadach określonych w ustawie z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
2. W przypadku nieusunięcia informacji gospodarczej albo niedokonania
jej aktualizacji przez biuro, jeżeli biuro ma obowiązek usunięcia albo aktualizacji
tej informacji, ponosi ono odpowiedzialność wobec dłużnika będącego
konsumentem na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny.”.
Art. 12. Do umów o roboty budowlane zawartych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy oraz odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia za roboty
budowlane wykonane przez podwykonawcę na podstawie takich umów stosuje się
art. 6471 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 13. Przepisy ustaw zmienianych w art. 2 i art. 10, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, stosuje się do postępowań wszczętych od dnia jej wejścia w życie.
Art. 14. Do zabezpieczeń udzielonych w postępowaniach zabezpieczających
wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się art. 7541
i art. 757 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 959, 1693
i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206, z 2009 r. poz. 1540 oraz z 2017 r. poz. 933.
2018-02-08
©Telksinoe s. 36/37
Art. 15. Żądanie zobowiązania dłużnika do złożenia wykazu informacji
o odpłatnych i nieodpłatnych czynnościach prawnych dokonanych na rzecz osób
trzecich, w pięcioletnim okresie poprzedzającym wszczęcie egzekucji, w wyniku
których stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był
przed dokonaniem czynności prawnych, o którym mowa w art. 913 § 1 ustawy
zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do czynności
prawnych dokonanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 16. 1. W odniesieniu do należności pieniężnej, która stała się wymagalna
przed dniem 1 stycznia 2018 r., wierzyciel, będący naczelnikiem urzędu skarbowego,
o którym mowa w art. 18b § 1 ustawy zmienianej w art. 3, dokonuje, do dnia
31 grudnia 2020 r., wprowadzenia do Rejestru Należności Publicznoprawnych
danych, o których mowa w art. 18b § 2 ustawy zmienianej w art. 3.
2. W odniesieniu do należności pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego,
która stała się wymagalna przed dniem podjęcia uchwały, o której mowa w art. 18d
§ 4 ustawy zmienianej w art. 3, organ wykonawczy jednostki samorządu
terytorialnego dokonuje, w terminie 2 lat od dnia podjęcia tej uchwały, wprowadzenia
do Rejestru Należności Publicznoprawnych danych, o których mowa w art. 18b § 2
ustawy zmienianej w art. 3.
Art. 17. 1. Biuro informacji gospodarczej prowadzące działalność w dniu
wejścia w życie niniejszego przepisu jest obowiązane dostosować regulamin
zarządzania danymi do przepisów ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu
i przekazać go nie później niż w terminie 14 dni od dnia jego uchwalenia ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki do zatwierdzenia.
2. W razie nieprzekazania przez biuro informacji gospodarczej ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki do zatwierdzenia regulaminu zarządzania danymi
w terminie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje
decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez biuro.
3. Regulaminy zarządzania danymi lub zmiany w regulaminach przekazane
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki do zatwierdzenia przed dniem wejścia
w życie niniejszego przepisu i niezatwierdzone do tego dnia podlegają zwrotowi
celem dostosowania, o którym mowa w ust. 1.
Art. 18. 1. Biura informacji gospodarczej prowadzące działalność gospodarczą
w dniu wejścia w życie niniejszego przepisu zawierają umowy, o których mowa
2018-02-08
©Telksinoe s. 37/37
w art. 8a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 11, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszego przepisu. O zawarciu każdej umowy biuro zawiadamia ministra
właściwego do spraw gospodarki.
2. W przypadku niezawarcia przez biuro informacji gospodarczej umów,
o których mowa w art. 8a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 11, w terminie, o którym
mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki może wydać decyzję o zakazie
wykonywania działalności gospodarczej przez biuro.
Art. 19. Wysłane przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu, a doręczone
po tym dniu, wezwania do zapłaty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3
i art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 11, oraz pisma, o których mowa
w art. 16 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, uznaje się za skuteczne, jeżeli spełniały warunki
dotychczasowe.
Art. 20. Do informacji gospodarczych o dłużnikach będących konsumentami
udostępnianych przez biura w dniu wejścia w życie niniejszego przepisu
niespełniających warunku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej
w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się przepisu art. 31 pkt 9
ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 21. 1. Przepisy art. 7 ust. 2 pkt 1c i ust. 3 oraz art. 28 ust. 4 ustawy
zmienianej w art. 11, w zakresie odnoszącym się do uzyskiwania, przetwarzania
i ujawniania danych z Rejestru Należności Publicznoprawnych, oraz art. 28 ust. 1
pkt 6 tej ustawy stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
2. Przepisy art. 7 ust. 2 pkt 1c i ust. 3 oraz art. 28 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 11, w zakresie odnoszącym się do uzyskiwania, przetwarzania i ujawniania
danych z Centralnego Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości, oraz
art. 28 ust. 1 pkt 5 tej ustawy stosuje się od dnia 26 czerwca 2018 r.
3. Przepis art. 18b § 1 ustawy zmienianej w art. 3, w zakresie odnoszącym się do
wierzyciela będącego jednostką samorządu terytorialnego, oraz art. 18d § 4 tej ustawy
stosuje się od dnia 1 czerwca 2018 r.
Art. 22. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., z wyjątkiem:
1) art. 4, art. 11, art. 17–20 oraz art. 21 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2) art. 3, art. 5, art. 6, art. 16 ust. 1 i art. 21 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2018 r.;
3) art. 16 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.
2018-02-08
Do góry