Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/44

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 957, 2439,

z 2018 r. poz. 650.

U S T A W A

z dnia 9 listopada 1995 r.

o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

W celu przeciwdziałania uzależnieniu od używania tytoniu i wyrobów

tytoniowych oraz ochrony zdrowia przed jego następstwami stanowi się, co

następuje:

Art. 1. Organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego są

obowiązane do podejmowania działań zmierzających do ochrony zdrowia przed

następstwami używania tytoniu oraz mogą wspierać w tym zakresie działalność

medycznych samorządów zawodowych, organizacji społecznych, fundacji, instytucji

i zakładów pracy, a także współdziałać z kościołami i innymi związkami

wyznaniowymi.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) aromat charakterystyczny – wyraźnie wyczuwalny zapach lub smak inny niż

zapach lub smak tytoniu, wynikający z zastosowania dodatku lub kombinacji

dodatków, w tym zapach lub smak owoców, przypraw, ziół, alkoholu, słodyczy,

mentolu lub wanilii, który jest odczuwalny przed spożyciem wyrobu

tytoniowego lub w trakcie spożywania;

2) cygaretka – rodzaj małego cygara o maksymalnej wadze jednostkowej 3 g;

3) cygaro – zrolowany tytoń, który może być spożywany w drodze procesu

spalania, przeznaczony do palenia wyłącznie w postaci:

a) tytoniu zrolowanego o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu,

b) tytoniu zrolowanego z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owiniętego

liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu

pokrywającym wyrób w całości, łącznie z filtrem, tam, gdzie zachodzi taka

konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga

sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 g i nie więcej

19.04.2018

©Telksinoe s. 2/44

niż 10 g, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie

mniej niż 34 mm;

4) dodatek – substancję inną niż tytoń, dodaną do wyrobu tytoniowego, jego

opakowania jednostkowego lub opakowania zbiorczego;

5) dystrybutor – przedsiębiorcę uczestniczącego w procesie dostarczania lub

udostępniania papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych na

dowolnym etapie, którego działalność nie wpływa na właściwości wyrobów

związane z bezpieczeństwem ich używania;

6) importer – właściciela wyrobów tytoniowych lub powiązanych wyrobów, które

zostały wprowadzone na terytorium Unii Europejskiej, lub osobę mającą prawo

do rozporządzania tymi wyrobami;

7) konsument – osobę fizyczną działającą w celach niezwiązanych z jej

działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową;

8) maksymalny poziom – maksymalną ilość substancji, która może być zawarta w

wyrobie tytoniowym, lub maksymalną ilość substancji wydzielanych przez

wyrób tytoniowy mierzoną w miligramach, z tym że zawartość lub poziom

może wynosić 0;

9) mieszane ostrzeżenie zdrowotne – ostrzeżenie zdrowotne składające się z

połączenia ostrzeżenia tekstowego i odpowiadającej mu fotografii lub ilustracji;

10) nikotyna – alkaloidy nikotynowe;

11) nowatorski wyrób tytoniowy – wyrób tytoniowy inny niż papieros, tytoń do

samodzielnego skręcania papierosów, tytoń fajkowy, tytoń do fajki wodnej,

cygaro, cygaretka, tytoń do żucia, tytoń do nosa lub tytoń do stosowania do-

ustnego;

12) opakowanie jednostkowe – najmniejsze wprowadzane do obrotu pojedyncze

opakowanie wyrobu tytoniowego lub powiązanego wyrobu;

13) opakowanie zbiorcze – każde opakowanie, w którym wprowadza się do obrotu

wyroby tytoniowe lub powiązane wyroby, zawierające opakowanie

jednostkowe lub zbiór opakowań jednostkowych, z tym że przezroczyste osłony

nie są uważane za opakowanie zbiorcze;

14) ostrzeżenie zdrowotne – ostrzeżenie dotyczące niekorzystnego wpływu wyrobu

na zdrowie ludzkie lub innych niepożądanych konsekwencji jego spożycia, w

tym ostrzeżenia tekstowe, mieszane ostrzeżenia zdrowotne, ostrzeżenia ogólne

i wiadomości informacyjne;

19.04.2018

©Telksinoe s. 3/44

15) palarnia – wyodrębnione konstrukcyjnie od innych pomieszczeń i ciągów

komunikacyjnych pomieszczenie, odpowiednio oznaczone, służące wyłącznie

do palenia wyrobów tytoniowych, w tym nowatorskich wyrobów tytoniowych,

lub papierosów elektronicznych, zaopatrzone w wywiewną wentylację

mechaniczną lub system filtracyjny w taki sposób, aby dym tytoniowy, para z

papierosów elektronicznych lub substancje uwalniane za pomocą

nowatorskiego wyrobu tytoniowego nie przenikały do innych pomieszczeń;

16) palenie nowatorskich wyrobów tytoniowych – spożycie substancji uwalnianych

za pomocą nowatorskiego wyrobu tytoniowego;

17) palenie papierosów elektronicznych – spożycie pary zawierającej nikotynę,

wydzielanej przez papieros elektroniczny;

18) pojemnik zapasowy – naczynie z płynem zawierającym nikotynę, który można

wykorzystać do ponownego napełnienia papierosa elektronicznego;

19) papieros – zrolowany tytoń, który może być spożywany w drodze procesu

spalania; za papierosy uznaje się:

a) tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest

cygarem albo cygaretką,

b) tytoń zrolowany, który w drodze nieprzemysłowej obróbki jest

umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej,

c) tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest

owijany w bibułę papierosową;

20) papieros elektroniczny – wyrób, który może być wykorzystywany do spożycia

pary zawierającej nikotynę za pomocą ustnika, lub wszystkie elementy tego

wyrobu, w tym kartridże, zbiorniki i urządzenia bez kartridża lub zbiornika;

papierosy elektroniczne mogą być jednorazowego użytku albo wielokrotnego

napełniania za pomocą pojemnika zapasowego lub zbiornika lub do

wielokrotnego ładowania za pomocą kartridżów jednorazowych;

21) powiązany wyrób – papieros elektroniczny, pojemnik zapasowy oraz wyrób

ziołowy do palenia;

22) producent – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje wyrób lub posiada

zaprojektowany i wyprodukowany wyrób, i udostępnia ten wyrób do obrotu pod

własną nazwą (firmą) lub własnym znakiem handlowym;

23) promocja wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych, pojemników

zapasowych lub rekwizytów tytoniowych:

19.04.2018

©Telksinoe s. 4/44

a) publiczne rozdawanie wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych, pojemników zapasowych lub rekwizytów tytoniowych,

b) organizowanie degustacji wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych,

c) organizowanie premiowanej sprzedaży wyrobów tytoniowych,

papierosów elektronicznych, pojemników zapasowych lub rekwizytów

tytoniowych lub konkursów opartych na ich zakupie oraz innych form

publicznego zachęcania do ich nabywania lub używania, bez względu na

formę dotarcia do adresata,

d) oferowanie wyrobów tytoniowych konsumentom po obniżonej cenie w

stosunku do ceny wydrukowanej na opakowaniu jednostkowym;

24) punkt detaliczny – punkt, w którym wyroby tytoniowe, papierosy elektroniczne

lub pojemniki zapasowe są wprowadzane do obrotu, w tym przez osobę

fizyczną;

25) reklama wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych, pojemników

zapasowych lub rekwizytów tytoniowych:

a) rozpowszechnianie komunikatów, wizerunków marek wyrobów

tytoniowych, papierosów elektronicznych, pojemników zapasowych,

rekwizytów tytoniowych lub symboli z nimi związanych,

b) rozpowszechnianie nazw lub symboli graficznych podmiotów

produkujących wyroby tytoniowe, papierosy elektroniczne, pojemniki

zapasowe lub rekwizyty tytoniowe, nieróżniących się od nazw i symboli

graficznych wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych,

pojemników zapasowych, rekwizytów tytoniowych lub symboli z nimi

związanych

– służących popularyzowaniu marek wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych, pojemników zapasowych lub rekwizytów tytoniowych, z

wyłączeniem informacji używanych do celów handlowych w relacjach

pomiędzy podmiotami zajmującymi się produkcją, dystrybucją i handlem

wyrobami tytoniowymi, papierosami elektronicznymi, pojemnikami

zapasowymi lub rekwizytami tytoniowymi;

26) rekwizyty tytoniowe – artykuły i przyrządy przeznaczone do używania tytoniu

lub wyrobów tytoniowych, z wyłączeniem zapalniczek i zapałek, takie jak

papierośnice, cygarniczki, bibułki papierosowe, urządzenia do zwijania

papierosów, fajki oraz przybory do ich czyszczenia i nabijania, popielniczki,

19.04.2018

©Telksinoe s. 5/44

obcinacze do cygar, oraz artykuły i przyrządy przeznaczone do używania

papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych;

27) składnik – tytoń, dodatek, a także wszystkie substancje lub elementy

występujące w gotowym wyrobie tytoniowym lub powiązanym wyrobie, w tym

papier, filtr, tusz, kapsułki i kleje;

28) sponsorowanie – wspieranie w formie finansowej lub rzeczowej działalności

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej związane z eksponowaniem nazw

wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych, pojemników zapasowych

lub rekwizytów tytoniowych i podmiotów produkujących takie wyroby, a także

ich symboli graficznych;

29) substancje smoliste – surowy, bezwodny, beznikotynowy kondensat dymu

tytoniowego;

30) środek aromatyzujący – dodatek nadający zapach lub smak;

31) tajemnica handlowa – tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o

zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

32) tlenek węgla – bezbarwny, bezwonny gaz, który powstaje w wyniku niepełnego

spalania substancji organicznych, występujący w fazie gazowej dymu

papierosowego;

33) toksyczność – stopień, w jakim dana substancja może wywołać szkodliwe

skutki dla organizmu człowieka, w tym skutki rozłożone w czasie, zwykle

będące następstwem regularnego lub stałego spożycia takiej substancji lub

narażenia na jej działanie;

34) torebka – opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów w formie prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie

albo w formie stojącej torebki;

35) transgraniczna sprzedaż na odległość – sprzedaż konsumentom wyrobów na

odległość, w przypadku której w momencie zamawiania wyrobu w punkcie

detalicznym konsument znajduje się w państwie członkowskim Unii

Europejskiej innym niż państwo członkowskie lub państwo trzecie, w którym

znajduje się siedziba punktu detalicznego; uważa się, że siedziba punktu

detalicznego znajduje się w państwie członkowskim:

a) w przypadku osoby fizycznej – gdy miejsce prowadzenia przez nią

działalności znajduje się w tym państwie członkowskim,

19.04.2018

©Telksinoe s. 6/44

b) w innych przypadkach – gdy punkt detaliczny ma swoją siedzibę, zarząd

lub miejsce prowadzenia działalności, włączając oddział, agencję lub

innego rodzaju zakład, w tym państwie członkowskim;

36) tytoń – liście oraz inne naturalne, przetworzone lub nieprzetworzone części

roślin tytoniu, w tym tytoń ekspandowany i tytoń odtworzony;

37) tytoń do fajki wodnej – wyrób tytoniowy, który może być spożywany w fajce

wodnej; tytoń do fajki wodnej uważa się za wyrób tytoniowy do palenia; jeżeli

dany wyrób może być wykorzystywany w fajkach wodnych i jako tytoń do

samodzielnego skręcania papierosów, uznaje się go za tytoń do samodzielnego

skręcania papierosów;

38) tytoń do nosa – wyrób tytoniowy bezdymny, który może być zażywany przez

nos;

39) tytoń do samodzielnego skręcania papierosów – tytoń, z którego konsumenci

lub punkty detaliczne mogą zrobić papierosy;

40) tytoń do stosowania doustnego – wszystkie wyroby tytoniowe do stosowania

doustnego, z wyjątkiem tych przeznaczonych do inhalacji albo żucia,

wytworzone całkowicie lub częściowo z tytoniu, w postaci proszku, cząstek lub

też połączenia tych postaci, szczególnie takie, które są porcjowane w saszetki

lub dostępne w perforowanych saszetkach;

41) tytoń do żucia – wyrób tytoniowy bezdymny przeznaczony wyłącznie do żucia;

42) tytoń fajkowy – tytoń, który może być spożywany w drodze procesu spalania,

przeznaczony wyłącznie do użycia w fajce;

43) właściwości CMR – właściwości rakotwórcze, mutagenne lub działające

szkodliwie na rozrodczość człowieka;

44) właściwości uzależniające – potencjał farmakologiczny substancji w zakresie

wywoływania stanu, który wpływa na zdolność osoby do kontrolowania

swojego zachowania, zwykle przez pobudzenie układu nagrody lub złagodzenie

objawów odstawienia;

45) wprowadzanie do obrotu – udostępnianie wyrobów, niezależnie od miejsca ich

produkcji, konsumentom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za opłatą lub

nieodpłatnie, w tym w drodze sprzedaży na odległość; w przypadku trans-

granicznej sprzedaży na odległość za miejsce wprowadzenia do obrotu wyrobu

uznaje się państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym znajduje się

konsument;

19.04.2018

©Telksinoe s. 7/44

46) wydzielane substancje – substancje uwalniane podczas używania tytoniu lub

wyrobu tytoniowego zgodnie z przeznaczeniem, takie jak substancje znajdujące

się w dymie, lub substancje uwalniane w procesie używania wyrobów

tytoniowych bezdymnych;

47) wyrób tytoniowy do palenia – wyrób tytoniowy inny niż wyrób tytoniowy

bezdymny;

48) wyrób tytoniowy – wyrób przeznaczony do spożycia przez konsumentów,

składający się, nawet częściowo, z tytoniu, w tym zmodyfikowanego

genetycznie;

49) wyrób tytoniowy bezdymny – wyrób tytoniowy, z którym nie wiąże się proces

spalania, w tym tytoń do żucia, tytoń do nosa i tytoń do stosowania doustnego;

50) wyrób ziołowy do palenia – wyrób na bazie roślin, ziół lub owoców, który nie

zawiera tytoniu i może być spożywany w drodze procesu spalania.

Art. 2a. 1. Do spraw objętych ustawą stosuje się akty Komisji Europejskiej

wydane na podstawie kompetencji delegowanych przez Parlament Europejski i Radę,

o których mowa w ustawie, zwane dalej „aktami delegowanymi”.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz aktów

delegowanych.

Art. 3. Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu realizowana jest

przez kształtowanie polityki zdrowotnej, ekonomicznej i społecznej, do której

należy:

1) ochrona prawa osób niepalących do życia w środowisku wolnym od dymu

tytoniowego, pary z papierosów elektronicznych i substancji uwalnianych za

pomocą nowatorskich wyrobów tytoniowych;

2) promocja zdrowia przez propagowanie stylu życia wolnego od nałogu palenia

papierosów, używania innych wyrobów tytoniowych oraz palenia papierosów

elektronicznych;

2a) działalność wychowawcza i informacyjna;

3) tworzenie warunków ekonomicznych i prawnych zachęcających do

ograniczenia używania tytoniu;

4) informowanie o szkodliwości palenia tytoniu na opakowaniach wyrobów

tytoniowych;

19.04.2018

©Telksinoe s. 8/44

5) obniżanie norm dopuszczalnych zawartości substancji szkodliwych

w wyrobach tytoniowych;

6) leczenie i rehabilitacja osób uzależnionych od tytoniu.

[Art. 4. 1. Rada Ministrów ustala program określający politykę zdrowotną, Przepis

społeczną i ekonomiczną, zmierzający do zmniejszenia używania wyrobów uchylający art. 4

wejdzie w życie z

tytoniowych. dn. 1.01.2018 r.

(Dz. U. z 2015 r.

2. Rada Ministrów składa coroczne sprawozdanie Sejmowi z realizacji tegopoz. 1916).

programu w terminie do 30 kwietnia.

3. Program, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany z budżetu państwa w

wysokości 0,5% wartości podatku akcyzowego od wyrobów tytoniowych.]

Art. 5. 1. Zabrania się palenia wyrobów tytoniowych, w tym palenia

nowatorskich wyrobów tytoniowych, i palenia papierosów elektronicznych, z

zastrzeżeniem art. 5a:

1) na terenie zakładów leczniczych podmiotów leczniczych i w pomieszczeniach

innych obiektów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne;

2) na terenie jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa

w przepisach o systemie oświaty, oraz jednostek organizacyjnych pomocy

społecznej, o których mowa w przepisach o pomocy społecznej;

3) na terenie uczelni;

4) w pomieszczeniach zakładów pracy innych niż wymienione w pkt 1 i 2;

5) w pomieszczeniach obiektów kultury i wypoczynku do użytku publicznego;

6) w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych;

7) w środkach pasażerskiego transportu publicznego oraz w obiektach służących

obsłudze podróżnych;

8) na przystankach komunikacji publicznej;

9) w pomieszczeniach obiektów sportowych;

10) w ogólnodostępnych miejscach przeznaczonych do zabaw dzieci;

11) w innych pomieszczeniach dostępnych do użytku publicznego.

1a. Właściciel lub zarządzający obiektem lub środkiem transportu, w którym

obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych i palenia papierosów

elektronicznych, jest obowiązany umieścić w widocznych miejscach odpowiednie

oznaczenie słowne i graficzne informujące o zakazie palenia wyrobów tytoniowych

i palenia papierosów elektronicznych na terenie obiektu lub w środku transportu,

zwane dalej „informacją o zakazie palenia”.

19.04.2018

©Telksinoe s. 9/44

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Rada gminy może ustalić, w drodze uchwały, dla terenu gminy inne niż

wymienione w ust. 1 miejsca przeznaczone do użytku publicznego jako strefy wolne

od dymu tytoniowego, pary z papierosów elektronicznych i substancji uwalnianych

za pomocą nowatorskiego wyrobu tytoniowego.

Art. 5a. 1. Właściciel lub zarządzający może wyłączyć spod zakazu

określonego w art. 5 indywidualne pokoje w obiektach służących celom

mieszkalnym.

1a. Dopuszcza się używanie wyrobów tytoniowych, w tym nowatorskich

wyrobów tytoniowych, lub papierosów elektronicznych w palarniach oraz innych

miejscach wyznaczonych na terenie obiektów jednostek organizacyjnych lub

organów podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra

właściwego do spraw wewnętrznych i Ministra Sprawiedliwości oraz w urzędach

obsługujących tych ministrów, a także w środkach przewozu osób używanych przez

te podmioty.

2. Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych i

Minister Sprawiedliwości określą, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki

używania wyrobów tytoniowych, w tym nowatorskich wyrobów tytoniowych, lub

papierosów elektronicznych na terenie obiektów oraz urzędów, o których mowa w

ust. 1a, i w środkach przewozu osób używanych przez podmioty określone w ust. 1a,

uwzględniając potrzebę zachowania miejsc pracy, nauki i służby jako stref wolnych

od dymu tytoniowego, substancji uwalnianych za pomocą nowatorskiego wyrobu

tytoniowego lub pary z papierosów elektronicznych oraz ochrony osób niepalących

przed dymem tytoniowym, substancjami uwalnianymi za pomocą nowatorskich

wyrobów tytoniowych lub parą z papierosów elektronicznych.

3. Właściciel lub zarządzający może wyznaczyć palarnię:

1) w domach pomocy społecznej lub domach spokojnej starości;

1a) w całodobowych oddziałach psychiatrycznych, z wyłączeniem oddziałów

dysponujących warunkami wzmocnionego i maksymalnego zabezpieczenia;

2) w hotelach;

3) w obiektach służących obsłudze podróżnych;

4) na terenie uczelni;

5) w pomieszczeniach zakładów pracy;

6) w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych.

19.04.2018

©Telksinoe s. 10/44

4. Właściciel lub zarządzający lokalem gastronomiczno-rozrywkowym z co

najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji może wyłączyć

spod zakazu określonego w art. 5 jedno zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne w

zakresie palenia:

1) papierosów elektronicznych lub nowatorskich wyrobów tytoniowych albo

2) wyrobów tytoniowych, w tym nowatorskich wyrobów tytoniowych i

papierosów elektronicznych, jeżeli to zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne

jest wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał

do innych pomieszczeń.

Art. 6. 1. Zabrania się udostępniania wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych osobom do lat 18. W punkcie

detalicznym umieszcza się widoczną i czytelną informację o treści: „Zakaz sprzedaży

wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych

osobom do lat 18 (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia

przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych)”.

1a. W przypadku wątpliwości co do pełnoletniości kupującego wyroby

tytoniowe, papierosy elektroniczne lub pojemniki zapasowe sprzedawca może

zażądać okazania dokumentu potwierdzającego wiek.

2. Zabrania się wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych na terenie podmiotów wykonujących

działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, szkół i

placówek oświatowo-wychowawczych oraz obiektów sportowo-rekreacyjnych.

3. Zabrania się wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych oraz ich części w automatach.

4. Zabrania się sprzedaży papierosów w opakowaniach zawierających mniej niż

dwadzieścia sztuk oraz luzem bez opakowania.

5. Zabrania się wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych oraz ich części w systemie

samoobsługowym, z wyjątkiem sklepów wolnocłowych.

6. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wprowadzane do obrotu

wyłącznie:

1) wyroby tytoniowe i powiązane wyroby spełniające wymagania określone w

ustawie oraz aktach delegowanych;

2) wyroby tytoniowe i powiązane wyroby, wobec których spełniono obowiązki

sprawozdawcze i informacyjne określone w ustawie.

19.04.2018

©Telksinoe s. 11/44

Art. 6a. 1. Opakowanie jednostkowe papierosów powinno mieć kształt

prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów powinno mieć kształt prostopadłościanu lub walca lub mieć formę

torebki. Dopuszcza się zastosowanie zaokrąglonych lub ukośnie ściętych krawędzi,

z tym że ostrzeżenie zdrowotne powinno zajmować taką samą powierzchnię jak na

opakowaniu jednostkowym bez takich krawędzi.

2. Opakowanie jednostkowe papierosów powinno zawierać co najmniej 20

papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów powinno zawierać co najmniej 30 g tytoniu.

3. Opakowanie jednostkowe papierosów może być wykonane z kartonu lub z

miękkiego materiału, z tym że nie może posiadać zamknięcia, które można ponownie

zamknąć lub zakleić po pierwszym otwarciu, innego niż wieczko otwierane do góry

lub uchylne wieczko w pudełku w stylu papierośnicy. W przypadku opakowań

jednostkowych z wieczkiem otwieranym do góry i uchylnym wieczkiem wieczko

powinno być przymocowane tylko do tylnej części opakowania jednostkowego.

Art. 7. 1. Zabrania się produkcji i wprowadzania do obrotu tytoniu do

stosowania doustnego.

2. (uchylony)

Art. 7a. Zabrania się stosowania w procesie produkcji wyrobów tytoniowych

dodatków zwiększających właściwości uzależniające od nikotyny.

Art. 7b. (uchylony)

Art. 7c. 1. Zabrania się wprowadzania do obrotu, produkcji i importu w celu

wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych:

1) o aromacie charakterystycznym;

2) zawierających dodatki, w tym takie ich ilości lub stężenia, które zwiększają

znacznie lub w wymiernym stopniu właściwości uzależniające, toksyczność lub

właściwości CMR wyrobu tytoniowego na etapie spożycia.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy dodatków niezbędnych w

produkcji wyrobów tytoniowych, w szczególności cukru, który zastępuje cukier

tracony podczas procesu suszenia, jeżeli zastosowanie tych dodatków nie prowadzi

do nadania wyrobowi aromatu charakterystycznego i nie zwiększa znacznie lub w

wymiernym stopniu właściwości uzależniających, toksyczności lub właściwości

CMR wyrobu tytoniowego.

19.04.2018

©Telksinoe s. 12/44

3. Zabrania się wprowadzania do obrotu, produkcji i importu w celu

wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych zawierających:

1) witaminy lub inne dodatki, które stwarzają wrażenie, że wyrób tytoniowy jest

korzystny dla zdrowia lub wiąże się z nim zmniejszone zagrożenie dla zdrowia;

2) kofeinę lub taurynę, lub inne dodatki i związki pobudzające kojarzone z energią

i witalnością;

3) dodatki mające właściwości barwiące dla wydzielanych substancji;

4) dodatki, które ułatwiają inhalację lub absorpcję nikotyny – w przypadku

wyrobów tytoniowych do palenia;

5) dodatki, które w formie niespalonej mają właściwości CMR.

4. Zabrania się wprowadzania do obrotu, produkcji i importu w celu

wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych zawierających środki aromatyzujące

w jakichkolwiek ich komponentach, takich jak filtry, papier, opakowania i kapsułki

i nadawania wyrobom tytoniowym właściwości technicznych, które pozwalają na

zmianę zapachu lub smaku danych wyrobów tytoniowych lub intensywności ich

dymu. Filtry, papier i kapsułki nie mogą zawierać tytoniu lub nikotyny.

5. Do wyrobów tytoniowych stosuje się odpowiednio przepisy określone w

rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18

grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych

ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji

Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym

rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94,

jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG,

93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z

późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1907/2006”.

6. Inspektor do spraw Substancji Chemicznych, zwany dalej „Inspektorem”,

informuje Komisję Europejską o zmianie przepisów ustanawiających zakazy, o

których mowa w ust. 1.

Art. 7d. 1. Inspektor jest uprawniony do dokonywania oceny, czy dany wyrób

tytoniowy:

1) ma aromat charakterystyczny;

2) zawiera środek aromatyzujący;

3) zawiera zakazane dodatki;

4) zawiera dodatki w ilościach, które znacznie lub w wymiernym stopniu

zwiększają jego właściwości uzależniające, toksyczność lub właściwości CMR.

19.04.2018

©Telksinoe s. 13/44

2. Jeżeli w ramach oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ma być przeprowadzone

badanie wyrobu tytoniowego, to przeprowadza się je w laboratorium posiadającym

akredytację w odpowiednim zakresie uzyskaną zgodnie z przepisami dotyczącymi

systemów oceny zgodności lub w laboratoriach powołanych do realizacji zadań z

zakresu ochrony zdrowia publicznego w ramach Państwowej Inspekcji Sanitarnej

albo Inspekcji Farmaceutycznej.

3. Producent lub importer wyrobu tytoniowego przekazuje na żądanie

Inspektora próbkę tego wyrobu umożliwiającą przeprowadzenie badania, o którym

mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania.

4. Ocena, o której mowa w ust. 1, podlega jednorazowej opłacie w wysokości

dwukrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego, w drodze obwieszczenia,

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Opłata stanowi dochód budżetu

państwa. Opłatę wnosi producent lub importer wyrobu tytoniowego na rachunek

bankowy wskazany przez Inspektora w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania

do wniesienia opłaty.

5. W przypadku gdy zastosowane w wyrobie tytoniowym dodatki mogą

powodować nadanie wyrobowi tytoniowemu aromatu charakterystycznego lub

zwiększyć znacznie lub w wymiernym stopniu właściwości uzależniające,

toksyczność lub właściwości CMR, zakazuje się stosowania tych dodatków w

produkcji wyrobów tytoniowych po wydaniu przez Komisję Europejską aktu

wykonawczego określającego, że dany wyrób tytoniowy zawiera takie dodatki.

Organem właściwym w sprawach przedstawienia Komisji Europejskiej wniosku w

zakresie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest Inspektor.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia w przypadku wydania przez Komisję

Europejską aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 5, określi, w drodze

rozporządzenia, dodatki objęte tym aktem wykonawczym, kierując się potrzebą

zahamowania wzrostu spożycia tytoniu w celu ochrony zdrowia publicznego.

7. Akty delegowane określają:

1) maksymalne poziomy zawartości dodatków niezbędnych w produkcji wyrobów

tytoniowych lub kombinacji tych dodatków, nadających aromat

charakterystyczny;

2) maksymalne poziomy zawartości dodatków, które zwiększają znacznie lub w

wymiernym stopniu właściwości uzależniające, toksyczność lub właściwości

CMR wyrobów tytoniowych na etapie spożycia.

19.04.2018

©Telksinoe s. 14/44

8. W przypadku wszczęcia procedury ustalania, czy dany wyrób tytoniowy jest

objęty zakazem wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych o aromacie

charakterystycznym Inspektor może zasięgnąć opinii niezależnego panelu

doradczego ustanowionego na podstawie decyzji wykonawczej Komisji (UE)

2016/786 z dnia 18 maja 2016 r. określającej procedury dotyczące ustanowienia i

działania niezależnego panelu doradczego wspierającego państwa członkowskie i

Komisję przy ustalaniu, czy wyroby tytoniowe mają aromat charakterystyczny (Dz.

Urz. UE L 131 z 20.05.2016, str. 79).

9. W przypadku stwierdzenia na podstawie dowodów naukowych, że

wprowadzone do obrotu wyroby tytoniowe zawierają dodatki w ilościach, które

zwiększają znacznie lub w wymiernym stopniu właściwości uzależniające,

toksyczność lub właściwości CMR wyrobów tytoniowych na etapie spożycia,

zakazuje się stosowania tych dodatków w produkcji wyrobów tytoniowych po

wydaniu przez Komisję Europejską aktu wykonawczego określającego, że dany

wyrób tytoniowy zawiera takie dodatki. Organem właściwym w sprawach

przedstawiania Komisji Europejskiej wniosków w zakresie, o którym mowa w

zdaniu pierwszym, jest Inspektor.

10. Minister właściwy do spraw zdrowia w przypadku wydania przez Komisję

Europejską aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 9, określi, w drodze

rozporządzenia, dodatki objęte tym aktem wykonawczym, mając na celu ochronę

konsumentów przed uzależnieniem oraz toksycznością wyrobów tytoniowych i ich

właściwościami CMR na etapie spożycia.

Art. 7e. 1. Zakazu wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych o aromacie

charakterystycznym określonego w art. 7c ust. 1 pkt 1 oraz zakazu określonego w art.

7c ust. 4 nie stosuje się do wyrobów tytoniowych innych niż papierosy i tytoń do

samodzielnego skręcania papierosów.

2. Akty delegowane określają zniesienie zwolnienia określonego w ust. 1 w

odniesieniu do konkretnej kategorii wyrobu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 7f. Zabrania się sprzedaży na odległość, w tym transgranicznej sprzedaży

na odległość:

1) wyrobów tytoniowych;

2) papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych oraz ich części.

Art. 8. 1. Zabrania się reklamy wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych, pojemników zapasowych lub rekwizytów tytoniowych i promocji

19.04.2018

©Telksinoe s. 15/44

wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych, pojemników zapasowych lub

rekwizytów tytoniowych oraz reklamy i promocji produktów imitujących te wyroby,

lub symboli związanych z używaniem tytoniu, wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych, w szczególności:

1) w telewizji, radiu, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach

oświatowo-wychowawczych, w prasie dziecięcej i młodzieżowej, na terenie

obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych miejscach publicznych;

2) w prasie innej niż wymieniona w pkt 1;

3) na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych;

4) w środkach usług informatycznych.

2. Zabrania się sponsorowania przez firmę tytoniową, w tym producenta lub

importera wyrobów tytoniowych oraz producenta lub importera powiązanych

wyrobów, działalności sportowej, kulturalnej, oświatowej, zdrowotnej i społeczno-

politycznej.

3. Zabrania się eksponowania w punkcie detalicznym przedmiotów imitujących

opakowania wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów imitujących opakowania

papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych.

4. Etykiety opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego oraz wyrób

tytoniowy nie mogą zawierać jakichkolwiek elementów lub mieć cech, które:

1) promują wyrób tytoniowy lub zachęcają do jego spożycia, stwarzając błędne

wrażenie co do cech tego wyrobu, jego skutków dla zdrowia, związanych z nim

zagrożeń i wydzielanych przez niego substancji; etykiety nie mogą zawierać

żadnych informacji o zawartości nikotyny, substancji smolistych lub tlenku

węgla w wyrobie tytoniowym;

2) sugerują, że dany wyrób tytoniowy jest mniej szkodliwy niż inne, że jego celem

jest ograniczenie skutków niektórych szkodliwych składników dymu

papierosowego lub że jest ożywczy, dodaje energii, ma lecznicze,

odmładzające, naturalne, organiczne właściwości lub że przynosi inne korzyści

związane ze zdrowiem lub stylem życia;

3) odnoszą się do smaku, zapachu, środków aromatyzujących lub innych

dodatków albo ich braku;

4) sprawiają, że wyrób tytoniowy przypomina produkt leczniczy, wyrób

medyczny, żywność, środek spożywczy lub kosmetyk;

5) sugerują, że dany wyrób tytoniowy ma zwiększoną biodegradowalność lub inne

cechy korzystne pod względem ochrony środowiska.

19.04.2018

©Telksinoe s. 16/44

5. Opakowania jednostkowe i opakowania zbiorcze nie mogą sugerować

korzyści ekonomicznych w postaci dołączonych do nich drukowanych kuponów lub

ofert wyrobów po obniżonej cenie lub darmowych, ofert w rodzaju dwa opakowania

w cenie jednego lub innych podobnych ofert.

6. Elementy lub cechy, które są zakazane zgodnie z ust. 4 i 5, obejmują w

szczególności teksty, symbole, nazwy, znaki towarowe i oznaczenia graficzne.

Art. 8a. 1. Producent lub importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany do

przekazania Inspektorowi jednorazowej informacji, w podziale na marki i rodzaje,

dotyczącej:

1) wykazu wszystkich składników, z podaniem ich ilości, używanych do produkcji

wyrobu tytoniowego, w porządku malejącym według masy każdego ze

składników zawartych w danym wyrobie tytoniowym;

2) poziomów wydzielanych substancji, o których mowa w art. 10 ust. 1, oraz

poziomów innych wydzielanych substancji określonych w przepisach, o

których mowa w art. 10 ust. 10;

3) innych substancji wydzielanych przez wyroby tytoniowe i ich poziomów, jeżeli

jest dostępna.

2. Producent lub importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany do

niezwłocznego poinformowania Inspektora o zmianie składu wyrobu tytoniowego

wpływającej na informacje przekazane na podstawie ust. 1.

3. W przypadku nowych wyrobów tytoniowych lub zmodyfikowanych

wyrobów tytoniowych informacje wymagane na podstawie ust. 1 są przekazywane

Inspektorowi w terminie 6 miesięcy przed dniem wprowadzenia do obrotu tych

wyrobów tytoniowych.

4. Do wykazu składników, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, należy dołączyć:

1) oświadczenie określające powody użycia takich składników w wyrobach

tytoniowych wraz z informacją, czy składniki zostały zarejestrowane na

podstawie rozporządzenia nr 1907/2006, oraz klasyfikację tych składników

zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr

1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i

pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy

67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr

1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.);

2) istotne dane toksykologiczne dotyczące tych składników w postaci spalonej lub

niespalonej, w zależności od przypadku, ze szczególnym odniesieniem do ich

19.04.2018

©Telksinoe s. 17/44

wpływu na zdrowie konsumentów, przy uwzględnieniu w szczególności ich

skutków uzależniających;

3) dokument techniczny przedstawiający ogólny opis używanych dodatków i ich

właściwości – w przypadku papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów.

5. Producent lub importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany wskazać

metody pomiaru wydzielanych substancji, jeżeli zastosował metody:

1) inne niż określone w art. 10 ust. 3 albo określone w przepisach, o których mowa

w art. 10 ust. 5 – w przypadku substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla;

2) inne niż określone w przepisach, o których mowa w art. 10 ust. 10 – w

przypadku substancji wydzielanych przez papierosy innych niż substancje

smoliste, nikotyna i tlenek węgla oraz substancji wydzielanych przez wyroby

tytoniowe inne niż papierosy.

6. Producent i importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany do

przekazywania w postaci elektronicznej Inspektorowi do dnia 31 marca każdego

roku, za rok poprzedni:

1) dostępnych mu analiz w zakresie badania rynku i preferencji różnych grup

konsumentów, w tym młodych ludzi i innych osób aktualnie używających

wyrobów tytoniowych, dotyczących składników i wydzielanych substancji, jak

również streszczeń wszystkich badań rynkowych przeprowadzonych przy

okazji wprowadzania do obrotu nowych wyrobów tytoniowych;

2) danych dotyczących wielkości ich sprzedaży w podziale na marki i rodzaje, w

sztukach lub w kilogramach, w podziale według państw członkowskich Unii

Europejskiej.

Art. 8aa. 1. Wykaz priorytetowy dodatków zawartych w papierosach i tytoniu

do samodzielnego skręcania papierosów określa decyzja wykonawcza Komisji (UE)

2016/787 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiająca wykaz priorytetowy podlegających

zwiększonym obowiązkom sprawozdawczym dodatków zawartych w papierosach i

tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów (Dz. Urz. UE L 131 z 20.05.2015,

str. 88).

2. Producent i importer papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów zawierających dodatek, który znajduje się w wykazie, o którym mowa w

ust. 1, jest obowiązany do przeprowadzenia kompleksowego badania w celu

stwierdzenia, czy dodatek:

19.04.2018

©Telksinoe s. 18/44

1) przyczynia się do toksyczności lub właściwości uzależniających danych

wyrobów oraz czy w związku z tym zwiększa się znacznie lub w wymiernym

stopniu toksyczność lub właściwości uzależniające któregokolwiek z wyrobów;

2) nadaje aromat charakterystyczny;

3) ułatwia inhalację lub absorpcję nikotyny;

4) powoduje powstawanie substancji mających właściwości CMR, wraz z

podaniem ich ilości, oraz czy w związku z tym zwiększają się znacznie lub w

wymiernym stopniu właściwości CMR któregokolwiek z danych wyrobów.

3. W badaniach, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się przeznaczenie

wyrobów oraz ocenia się w szczególności substancje wydzielane w procesie spalania

z udziałem danego dodatku i interakcję tego dodatku z innymi składnikami

zawartymi w danych wyrobach.

4. Producenci lub importerzy papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów stosujący ten sam dodatek w tych wyrobach mogą przeprowadzać

wspólne badania, o których mowa w ust. 2, jeżeli skład wyrobów zawierających ten

dodatek jest porównywalny.

5. Producent lub importer papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania

papierosów sporządza sprawozdanie zawierające wyniki badań, o których mowa w

ust. 2, streszczenie oraz kompleksowy przegląd zawierający kompilację dostępnej

literatury naukowej na temat dodatku, o którym mowa w ust. 2, oraz streszczający

wewnętrzne dane dotyczące skutków stosowania tego dodatku.

6. Producent lub importer przekazuje sprawozdanie Komisji Europejskiej, a

jego kopię Inspektorowi, jeżeli wyrób, o którym mowa w ust. 5, zawierający dany

dodatek jest wprowadzony do obrotu nie później niż 18 miesięcy po dniu

umieszczenia tego dodatku w wykazie, o którym mowa w ust. 1. Komisja Europejska

lub Inspektor może żądać od producentów lub importerów informacji

uzupełniających na temat danego dodatku. Informacje uzupełniające umieszcza się

w sprawozdaniu.

7. Inspektor może poddać przekazane sprawozdanie ocenie, szczególnie pod

względem kompleksowości, metodyki i wniosków, przeprowadzanej przez instytut

badawczy nadzorowany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, którego zakres

działania określony w statucie wskazuje na możliwość dokonywania tego rodzaju

oceny oraz który jest niezależny od przemysłu wyrobów tytoniowych.

8. Ocena, o której mowa w ust. 7, podlega opłacie w wysokości

dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

19.04.2018

©Telksinoe s. 19/44

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego, w drodze

obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Opłata stanowi

dochód budżetu państwa. Opłatę wnosi producent lub importer na rachunek bankowy

wskazany przez Inspektora w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do

wniesienia opłaty.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia,

wykaz instytutów badawczych, o których mowa w ust. 7.

10. Przepisów ust. 1–9 nie stosuje się do małych i średnich przedsiębiorców

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646), jeżeli sprawozdanie sporządził inny producent lub importer.

Art. 8ab. 1. Informacje uzyskane przez Inspektora na podstawie art. 8a ust. 1–

5 i art. 8aa są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej, z uwzględnieniem

ochrony tajemnicy handlowej.

2. Inspektor zapewnia dostęp do informacji uzyskanych na podstawie art. 8a i

art. 8aa, z uwzględnieniem ochrony tajemnicy handlowej, Komisji Europejskiej oraz

organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej właściwym do

uzyskiwania tych informacji.

3. Producent i importer obowiązany do przekazywania informacji na podstawie

art. 8a i art. 8aa wskazuje informacje, które uznaje za tajemnicę handlową.

4. Przekazywanie danych, informacji oraz oceny na podstawie art. 8a i art. 8aa

odbywa się w formie elektronicznej.

5. Producent lub importer wnosi na rachunek bankowy wskazany przez

Inspektora, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do wniesienia opłaty,

opłatę roczną za otrzymywanie, przechowywanie, przetwarzanie, analizę i

publikowanie informacji dotyczących wyrobów tytoniowych, przekazanych na

podstawie art. 8a i art. 8aa w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego,

w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Opłata

stanowi dochód budżetu państwa.

6. Format przekazywania i udostępniania informacji o wyrobach tytoniowych,

o których mowa w art. 8a i art. 8aa, określa decyzja wykonawcza Komisji (UE)

2015/2186 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiająca format przekazywania

i udostępniania informacji o wyrobach tytoniowych (Dz. Urz. UE L 312 z

27.11.2015, str. 5).

19.04.2018

©Telksinoe s. 20/44

Art. 8b. (uchylony)

Art. 9. 1. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobu

tytoniowego zamieszcza się ostrzeżenia zdrowotne sformułowane w języku polskim.

2. Ostrzeżenia zdrowotne powinny zajmować całą przeznaczoną dla nich

płaszczyznę opakowania jednostkowego lub opakowania zbiorczego. Na

opakowaniu nie należy zamieszczać uwag do ostrzeżeń zdrowotnych,

przeformułowywać ich lub odnosić się do nich w jakikolwiek sposób.

3. Ostrzeżenia zdrowotne na opakowaniu jednostkowym i na opakowaniu

zbiorczym wyrobu tytoniowego powinny być nadrukowane w sposób widoczny,

czytelny, nieusuwalny i trwały, w szczególności ostrzeżenia zdrowotne nie mogą być

częściowo lub całkowicie ukryte lub zasłonięte przez znaki akcyzy, oznaczenia ceny,

zabezpieczenia, osłony, obwoluty, pudełka lub inne elementy.

4. Na opakowaniu jednostkowym wyrobu tytoniowego innego niż papierosy i

na torebce ostrzeżenia zdrowotne mogą zostać umieszczone w formie nalepek, pod

warunkiem że są one nieusuwalne.

5. Ostrzeżenia zdrowotne nie mogą zostać naruszone na skutek otwarcia

opakowania jednostkowego, z wyjątkiem opakowań, których wieczko jest otwierane

do góry. W takim przypadku ostrzeżenia zdrowotne mogą zostać podzielone na

skutek otwarcia opakowania, ale jedynie w sposób zapewniający spójność graficzną

i widoczność tekstu, fotografii i informacji o zaprzestaniu palenia.

6. Ostrzeżenia zdrowotne nie mogą ukrywać lub zasłaniać znaków akcyzy,

oznaczeń ceny, oznaczeń umożliwiających śledzenie ruchu i pochodzenia lub

zabezpieczeń na opakowaniach jednostkowych.

7. Rozmiar ostrzeżeń zdrowotnych dotyczących wyrobów tytoniowych do

palenia, wyrobów tytoniowych do palenia innych niż papierosy, tytoniu do

samodzielnego skręcania papierosów i tytoniu do fajki wodnej oraz wyrobów

tytoniowych bezdymnych oblicza się w stosunku do danej płaszczyzny przy

opakowaniu zamkniętym.

8. Ostrzeżenia zdrowotne powinny być otoczone czarną ramką o szerokości 1

mm w obrębie płaszczyzny przeznaczonej na te ostrzeżenia.

Art. 9a. 1. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów

tytoniowych do palenia zamieszcza się następujące ostrzeżenie ogólne:

„Palenie zabija – rzuć teraz!”.

19.04.2018

©Telksinoe s. 21/44

2. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów

tytoniowych do palenia zamieszcza się następującą wiadomość informacyjną:

„Dym tytoniowy zawiera ponad 70 substancji powodujących raka”.

3. W przypadku wydania aktu delegowanego określającego inne brzmienie

wiadomości informacyjnej określonej w ust. 2 na opakowaniu jednostkowym i

opakowaniu zbiorczym wyrobów tytoniowych do palenia zamieszcza się wiadomość

informacyjną określoną w tym akcie delegowanym.

4. W przypadku opakowania jednostkowego w formie pudełka z uchylnym

wieczkiem w stylu papierośnicy, w którym płaszczyzna boczna dzieli się na dwie

części podczas otwierania opakowania, ostrzeżenie ogólne i wiadomość

informacyjną umieszcza się w całości na większej części podzielonej płaszczyzny.

Ostrzeżenie ogólne umieszcza się również wewnątrz opakowania jednostkowego na

górnej płaszczyźnie widocznej po otwarciu opakowania. Boczna płaszczyzna tego

typu opakowania ma wysokość co najmniej 16 mm.

5. Ostrzeżenie ogólne i wiadomość informacyjna powinny zajmować 50%

płaszczyzny, na której są wydrukowane.

6. Ostrzeżenie ogólne i wiadomość informacyjna są:

1) drukowane czarną, pogrubioną czcionką Helvetica na białym tle;

2) wyśrodkowane w obszarze przeznaczonym do ich umieszczenia, a na

opakowaniach jednostkowych w kształcie prostopadłościanu i opakowaniach

zbiorczych są umieszczone równolegle do bocznych krawędzi opakowania

jednostkowego lub opakowania zbiorczego.

Art. 9b. 1. Na każdym opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym

wyrobów tytoniowych do palenia zamieszcza się mieszane ostrzeżenia zdrowotne,

które:

1) zawierają jedno z ostrzeżeń tekstowych wymienionych w załączniku do ustawy

oraz odpowiadającą mu kolorową fotografię z biblioteki obrazów w tym

załączniku;

2) zawierają informacje o zaprzestaniu palenia, takie jak numer telefonu, adres

poczty elektronicznej lub adres strony internetowej, gdzie konsumenci mogą

zasięgnąć informacji o programach wsparcia dla osób, które chcą rzucić palenie;

3) zajmują 65% zewnętrznego obszaru zarówno przedniej, jak i tylnej płaszczyzny

opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego, z tym że na

opakowaniach w kształcie walca powinny znajdować się dwa mieszane

ostrzeżenia zdrowotne znajdujące się w równej odległości od siebie, a każde

19.04.2018

©Telksinoe s. 22/44

ostrzeżenie zdrowotne zajmuje 65% przypadającej na nie połowy zaokrąglonej

płaszczyzny;

4) są widoczne w takiej samej formie na obu stronach opakowania jednostkowego

i opakowania zbiorczego;

5) są widoczne przy górnej krawędzi opakowania jednostkowego i opakowania

zbiorczego i są umieszczone w tym samym kierunku co wszystkie inne

informacje umieszczone na tej płaszczyźnie opakowania;

6) w przypadku opakowań jednostkowych papierosów mają następujące wymiary:

a) wysokość nie mniejszą niż 44 mm,

b) szerokość nie mniejszą niż 52 mm.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, umieszcza i aktualizuje minister

właściwy do spraw zdrowia na stronie internetowej obsługującego go urzędu.

3. Nad ostrzeżeniem zdrowotnym nie umieszcza się nazw marek lub logo

wyrobów tytoniowych do palenia.

4. Mieszane ostrzeżenia zdrowotne pogrupowane w trzy zestawy zgodnie z

załącznikiem do ustawy należy wykorzystywać kolejno, przy czym każdy zestaw

należy stosować na zmianę z innymi zestawami przez kolejne 12 miesięcy.

5. W przypadku gdy akty delegowane określą:

1) treść ostrzeżeń tekstowych inną niż wymienione w załączniku do ustawy,

2) zmianę biblioteki obrazów stosowanych w mieszanych ostrzeżeniach

zdrowotnych określonych w załączniku do ustawy

– stosuje się mieszane ostrzeżenia zdrowotne określone w tych aktach delegowanych.

6. Szczegółowy sposób umieszczania mieszanych ostrzeżeń zdrowotnych na

opakowaniach wyrobów tytoniowych do palenia określa decyzja wykonawcza

Komisji (UE) 2015/1842 z dnia 9 października 2015 r. w sprawie specyfikacji

technicznych dotyczących układu, wyglądu i kształtu mieszanych ostrzeżeń dla

wyrobów tytoniowych do palenia (Dz. Urz. UE L 267 z 14.10.2015, str. 5).

7. Producent i importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany do stosowania

zestawów z biblioteki obrazów stosowanych w mieszanych ostrzeżeniach

zdrowotnych określonych w załączniku do ustawy lub aktach delegowanych

zawierających informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w formacie przekazanym

przez Komisję Europejską.

8. Minister właściwy do spraw zdrowia udostępnia producentom i importerom

wyrobów tytoniowych w postaci elektronicznej, w formacie przekazanym przez

Komisję Europejską zestawy, o których mowa w ust. 7.

19.04.2018

©Telksinoe s. 23/44

Art. 9c. 1. W przypadku opakowań papierosów i tytoniu do samodzielnego

skręcania papierosów w opakowaniach o kształcie prostopadłościanu ostrzeżenie

ogólne należy umieścić w dolnej części jednej z bocznych płaszczyzn opakowania

jednostkowego, a wiadomość informacyjną w dolnej części innej bocznej

płaszczyzny. Ostrzeżenia zdrowotne powinny mieć szerokość co najmniej 20 mm.

2. W przypadku torebki ostrzeżenie ogólne i wiadomość informacyjną drukuje

się na płaszczyznach zapewniających pełną widoczność tych ostrzeżeń zdrowotnych.

W przypadku tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów w opakowaniach

jednostkowych w kształcie walca ostrzeżenie ogólne umieszcza się na zewnętrznej

płaszczyźnie wieczka, a wiadomość informacyjną na wewnętrznej płaszczyźnie

wieczka.

3. Ostrzeżenie ogólne i wiadomość informacyjna, o których mowa w ust. 1 i 2,

powinny zajmować 50% płaszczyzny, na której są wydrukowane.

4. Ostrzeżenie ogólne i wiadomość informacyjna, o których mowa w ust. 1 i 2,

powinny spełniać wymagania określone w art. 9a ust. 6.

5. Szczegółowy sposób umiejscowienia ostrzeżenia ogólnego i wiadomości

informacyjnej na torebce określa decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1735 z

dnia 24 września 2015 r. w sprawie dokładnego umiejscowienia ostrzeżenia ogólnego

i wiadomości informacyjnej na torebkach z tytoniem do samodzielnego skręcania

papierosów (Dz. Urz. UE L 252 z 29.09.2015, str. 49).

Art. 9d. 1. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów

tytoniowych bezdymnych zamieszcza się następujące ostrzeżenie zdrowotne:

„Ten wyrób tytoniowy szkodzi Twojemu zdrowiu i powoduje uzależnienie”.

2. W przypadku gdy akt delegowany określi brzmienie ostrzeżenia

zdrowotnego inne niż określone w ust. 1, na opakowaniu jednostkowym i

opakowaniu zbiorczym wyrobów tytoniowych bezdymnych zamieszcza się

ostrzeżenie zdrowotne określone w tym akcie delegowanym.

3. Ostrzeżenie zdrowotne, o którym mowa w ust. 1, powinno spełniać

wymagania określone w art. 9a ust. 6.

4. Tekst ostrzeżenia zdrowotnego, o którym mowa w ust. 1, powinien być

równoległy względem tekstu głównego na płaszczyźnie zarezerwowanej dla tego

ostrzeżenia.

5. Ostrzeżenie zdrowotne, o którym mowa w ust. 1, powinno:

1) być widoczne na dwóch największych płaszczyznach opakowania

jednostkowego i opakowania zbiorczego;

19.04.2018

©Telksinoe s. 24/44

2) zajmować 30% płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania

zbiorczego.

Art. 9e. 1. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów

ziołowych do palenia zamieszcza się następujące ostrzeżenie zdrowotne:

„Palenie tego produktu szkodzi Twojemu zdrowiu”.

2. Ostrzeżenie zdrowotne, o którym mowa w ust. 1, powinno być umieszczone

na przedniej i tylnej zewnętrznej płaszczyźnie opakowania jednostkowego i na

opakowaniu zbiorczym.

3. Ostrzeżenie zdrowotne, o którym mowa w ust. 1, powinno spełniać

wymagania określone w art. 9a ust. 6.

4. Ostrzeżenie zdrowotne, o którym mowa w ust. 1, powinno zajmować 30%

obszaru opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego.

5. Opakowania jednostkowe i opakowania zbiorcze wyrobów ziołowych do

palenia nie mogą zawierać żadnych elementów lub cech określonych w art. 8 ust. 4

pkt 1, 2 i 4 oraz nie należy podawać na nich informacji, że wyrób nie zawiera

dodatków lub środków aromatyzujących.

Art. 9f. Wygląd opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego

wyrobów tytoniowych przeznaczonych dla konsumentów na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej powinien spełniać wymagania określone w ustawie lub

aktach delegowanych.

Art. 10. 1. Maksymalny poziom wydzielanych substancji smolistych, nikotyny

i tlenku węgla w dymie papierosowym papierosów produkowanych, importowanych

lub wprowadzonych do obrotu nie może przekroczyć następujących wartości:

1) w przypadku substancji smolistych – 10 mg w przeliczeniu na jednego

papierosa;

2) w przypadku nikotyny – 1 mg w przeliczeniu na jednego papierosa;

3) w przypadku tlenku węgla – 10 mg w przeliczeniu na jednego papierosa.

2. W przypadku gdy akty delegowane określą obniżony maksymalny poziom

wydzielanych substancji określonych w ust. 1, stosuje się poziom określony w tych

aktach delegowanych.

3. Wydzielane substancje smoliste, nikotyna i tlenek węgla w dymie

papierosowym są mierzone na podstawie norm:

1) ISO: 4387 dla substancji smolistych;

2) ISO: 10315 dla nikotyny;

19.04.2018

©Telksinoe s. 25/44

3) ISO: 8454 dla tlenku węgla.

4. Dokładność podawanych pomiarów dotyczących zawartości substancji

smolistych, nikotyny i tlenku węgla ustala się zgodnie z normą ISO: 8243.

5. W przypadku gdy akty delegowane określą inne metody pomiaru

wydzielanych substancji określonych w ust. 1, stosuje się metody pomiaru określone

w tych aktach delegowanych.

6. Weryfikację maksymalnego poziomu wydzielanych substancji smolistych,

nikotyny i tlenku węgla w dymie papierosów przeprowadza Inspektor w

laboratoriach posiadających akredytację w odpowiednim zakresie uzyskaną zgodnie

z przepisami dotyczącymi systemów oceny zgodności lub laboratoriach powołanych

do realizacji zadań z zakresu ochrony zdrowia publicznego w ramach Państwowej

Inspekcji Sanitarnej lub Inspekcji Farmaceutycznej.

7. Producent lub importer papierosów jest obowiązany przekazać na żądanie

Inspektora próbkę papierosów umożliwiającą dokonanie pomiaru w celu

przeprowadzenia weryfikacji, o której mowa w ust. 6, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania żądania.

8. Weryfikacja, o której mowa w ust. 6, podlega opłacie w wysokości

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę

wnosi producent lub importer papierosów na rachunek bankowy wskazany przez

Inspektora w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do wniesienia opłaty.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz laboratoriów, o których mowa w ust. 6, biorąc pod uwagę ich niezależność od

przemysłu wyrobów tytoniowych.

10. Akty delegowane określają maksymalny poziom wydzielanych przez

papierosy substancji innych niż określone w ust. 1 oraz substancji wydzielanych

przez wyroby tytoniowe inne niż papierosy oraz metody ich pomiaru.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia informuje Komisję Europejską o

laboratoriach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 9.

Art. 10a. 1. Producent lub importer wyrobów tytoniowych przeznaczon ych na

rynek Unii Europejskiej jest obowiązany do zapewnienia oznaczenia opakowania

jednostkowego wyrobów tytoniowych niepowtarzalnym identyfikatorem

drukowanym lub umieszczanym w sposób nieusuwalny i trwały.

2. Niepowtarzalny identyfikator nie może być:

19.04.2018

©Telksinoe s. 26/44

1) ukryty lub zasłonięty, w szczególności znakami akcyzy lub oznaczeniami ceny;

2) ukrywany lub zasłaniany przez otwarcie opakowania jednostkowego.

3. Niepowtarzalny identyfikator zawiera informacje umożliwiające ustalenie:

1) daty i miejsca produkcji wyrobu;

2) zakładu produkcyjnego, w którym wyrób został wyprodukowany;

3) maszyny użytej do produkcji wyrobu;

4) zmiany produkcyjnej lub czasu produkcji wyrobu;

5) opisu wyrobu;

6) rynku, na którym wyrób ma być wprowadzany do sprzedaży detalicznej;

7) planowanej trasy transportu wyrobu;

8) importera wyrobu do Unii Europejskiej, jeżeli zachodzi taka konieczność;

9) rzeczywistej trasy transportu wyrobu z miejsca produkcji do pierwszego punktu

detalicznego, w tym wszystkich wykorzystanych magazynów, a także daty

transportu, celu transportu, miejsca rozpoczęcia transportu i odbiorcy;

10) danych wszystkich podmiotów, które nabyły wyrób – od miejsca produkcji do

pierwszego punktu detalicznego;

11) faktury, numeru zamówienia i dowodów płatności w odniesieniu do wszystkich

podmiotów, które nabyły wyrób – od producenta do pierwszego punktu

detalicznego.

4. Informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1–8, są zawarte w niepowtarzalnym

identyfikatorze lub są możliwe do odczytania bezpośrednio z tego identyfikatora.

5. Dostęp do informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 9–11, następuje przez

oficjalną stronę internetową producenta lub importera wyrobów tytoniowych przy

użyciu niepowtarzalnego identyfikatora.

6. Podmioty uczestniczące w obrocie wyrobami tytoniowymi, z wyłączeniem

pierwszego punktu detalicznego, są obowiązane do rejestracji czasu wejścia w

posiadanie każdego opakowania jednostkowego, a także wszystkich przemieszczeń

tego opakowania, do chwili, w której podmioty te przestały posiadać te wyroby

tytoniowe. Obowiązek ten może być wykonywany przez oznaczanie i rejestrowanie

zgromadzonych opakowań, takich jak kartony, pudła czy palety, jeżeli istnieje

możliwość śledzenia ruchu i pochodzenia opakowań jednostkowych.

7. Podmioty uczestniczące w obrocie wyrobami tytoniowymi prowadzą

kompletne i dokładne rejestry wszystkich istotnych transakcji związanych z obrotem

wyrobami tytoniowymi.

19.04.2018

©Telksinoe s. 27/44

8. Producent wyrobu tytoniowego jest obowiązany przekazać wszystkim

podmiotom uczestniczącym w obrocie wyrobami tytoniowymi, z wyłączeniem

pierwszego punktu detalicznego, w tym importerom, przedsiębiorcom prowadzącym

magazyny i przedsiębiorcom transportowym, niezbędne urządzenia umożliwiające

rejestrowanie wyrobów tytoniowych, które podmioty te nabywają, sprzedają,

przechowują, transportują lub w stosunku do których dokonują innego rodzaju

czynności. Urządzenia te mogą odczytywać i przekazywać zarejestrowane dane w

postaci elektronicznej do ośrodka przechowywania danych, o którym mowa w ust. 9.

9. Producent i importer wyrobów tytoniowych jest obowiązany zawrzeć umowę

w sprawie przechowywania danych z niezależnym od niego ośrodkiem

przechowywania danych, zwanym dalej „ośrodkiem”.

10. Ośrodek oraz umowa, o której mowa w ust. 9, są zatwierdzane przez

Komisję Europejską.

11. Wnioski o zatwierdzenie ośrodka oraz umowy, o której mowa w ust. 9, są

przekazywane Komisji Europejskiej za pośrednictwem ministra właściwego do

spraw finansów publicznych w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania. Wnioski

obejmują informacje i potwierdzające je dokumenty dotyczące spełnienia wymagań

określonych w:

1) ust. 13 – w przypadku wniosku o zatwierdzenie ośrodka;

2) akcie delegowanym określającym główne elementy umowy, o której mowa w

ust. 9.

12. O zatwierdzeniu ośrodka oraz umowy, o której mowa w ust. 9, producent

lub importer wyrobów tytoniowych informuje niezwłocznie ministra właściwego do

spraw finansów publicznych oraz Inspektora.

13. Ośrodek jest obowiązany spełniać następujące wymagania:

1) znajduje się na terytorium Unii Europejskiej;

2) jest monitorowany przez audytora zewnętrznego, zaproponowanego i

opłaconego przez producenta wyrobów tytoniowych oraz zatwierdzonego przez

Komisję Europejską;

3) zapewnia pełny dostęp do przechowywanych danych dla Komisji Europejskiej,

ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Inspektora i innych

organów władzy publicznej właściwych w sprawach ochrony zdrowia,

warunków sanitarnych i nadzoru sanitarnego lub finansów publicznych oraz

właściwych w tym zakresie organów innych państw członkowskich Unii

Europejskiej, a także niezależnego audytora, o którym mowa w pkt 2;

19.04.2018

©Telksinoe s. 28/44

4) przechowywane dane nie mogą zostać zmodyfikowane albo usunięte przez

żaden podmiot uczestniczący w obrocie wyrobami tytoniowymi;

5) jest niezależny i ma odpowiednie zdolności techniczne do przechowywania

wymaganych danych.

14. Audytor zewnętrzny składa roczne sprawozdanie właściwym organom

państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej, oceniając w

szczególności wszystkie naruszenia dotyczące dostępu do przechowywanych w

ośrodku danych.

15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić

producentom lub importerom wyrobów tytoniowych dostępu do danych

przechowywanych w ośrodku, jeżeli nie narusza to tajemnicy handlowej.

16. Przetwarzanie danych osobowych przechowywanych i udostępnianych

przez ośrodek odbywa się na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych

osobowych.

17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w przypadku wydania

przez Komisję Europejską przepisów wykonawczych w zakresie norm technicznych

dla ustanowienia i funkcjonowania systemu śledzenia ruchu i pochodzenia wyrobów

tytoniowych, w tym w odniesieniu do oznaczania za pomocą niepowtarzalnego

identyfikatora, rejestrowania, przekazywania, przetwarzania oraz przechowywania

danych oraz w odniesieniu do dostępu do przechowywanych danych, jak również w

zakresie norm technicznych dla zapewnienia pełnej zgodności systemów używanych

do niepowtarzalnych identyfikatorów oraz funkcji powiązanych z innymi systemami

w Unii Europejskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania techniczne dotyczące niepowtarzalnego identyfikatora,

rejestrowania, przekazywania, przetwarzania oraz przechowywania danych

oraz dostępu do przechowywanych danych,

2) wymagania techniczne dla zapewnienia pełnej zgodności systemów używanych

do niepowtarzalnych identyfikatorów oraz funkcji powiązanych z innymi

systemami w Unii Europejskiej

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu

śledzenia ruchu i pochodzenia wyrobów tytoniowych.

Art. 10b. 1. Producent lub importer jest obowiązany zabezpieczyć opakowania

jednostkowe wyrobów tytoniowych odpornym na ingerencję zabezpieczeniem

złożonym z widocznego i niewidocznego elementu, zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie ust. 2. Zabezpieczenie drukuje się lub umieszcza w sposób trwały i

19.04.2018

©Telksinoe s. 29/44

widoczny, uniemożliwiający jego ukrycie lub zasłonięcie, w tym znakami akcyzy lub

oznaczeniami ceny lub innymi elementami wymaganymi przepisami prawa.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w przypadku wydania

przez Komisję Europejską przepisów wykonawczych w zakresie norm technicznych

dotyczących zabezpieczenia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

w zakresie norm technicznych dotyczących zabezpieczenia oraz ich ewentualnej

rotacji, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia trwałości zabezpieczenia i

rodzaje opakowań jednostkowych wyrobów tytoniowych.

3. W przypadku gdy znak akcyzy, o którym mowa w przepisach o podatku

akcyzowym, spełnia wszystkie warunki określone w przepisach, o których mowa w

ust. 2, znak ten jest stosowany jako zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1.

Art. 11. Leczenie uzależnienia od używania tytoniu jest finansowane na

zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

Art. 11a. 1. Nowatorskie wyroby tytoniowe mogą być udostępniane po raz

pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępniane po raz pierwszy w celu

wprowadzenia do obrotu po uzyskaniu zezwolenia Inspektora wydawanego na

podstawie zgłoszenia producenta lub importera.

2. Zgłoszenia nowatorskich wyrobów tytoniowych dokonuje się w postaci

elektronicznej, w terminie co najmniej 6 miesięcy przed dniem planowanego

udostępnienia, o którym mowa w ust. 1.

3. Do zgłoszenia wprowadzanego do obrotu nowatorskiego wyrobu

tytoniowego dołącza się:

1) jego szczegółowy opis;

2) instrukcję jego użytkowania;

3) informacje o składnikach i wydzielanych substancjach; przepisy art. 8a stosuje

się odpowiednio;

4) dostępne badania naukowe dotyczące toksyczności, właściwości

uzależniających i atrakcyjności takiego wyrobu, w szczególności w odniesieniu

do jego składników i wydzielanych substancji;

5) dostępne analizy, ich streszczenia i badania rynku na temat preferencji różnych

grup konsumentów, w tym młodych ludzi i innych osób aktualnie używających

wyrobów tytoniowych;

19.04.2018

6) inne dostępne i istotne informacje, w tym analizę stosunku ryzyka do korzyści

związanych z takim wyrobem, analizę jego spodziewanych skutków w

kontekście zaprzestania i rozpoczęcia spożycia tytoniu oraz przewidywań

dotyczących sposobu postrzegania tego wyrobu przez konsumentów;

7) potwierdzenie wniesienia opłaty określonej w ust. 7.

4. Producent i importer nowatorskich wyrobów tytoniowych jest obowiązany

do niezwłocznego przekazania Inspektorowi wszystkich nowych lub

zaktualizowanych informacji dotyczących analiz, badań i innych informacji, o

których mowa w ust. 3 pkt 4–6.

5. Inspektor przekazuje Komisji Europejskiej wszystkie informacje otrzymane

na podstawie ust. 3 i 4.

6. Inspektor wydaje zezwolenie albo odmawia jego wydania w terminie 5

miesięcy od dnia zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1.

7. Za wydanie zezwolenia producent lub importer wnosi na rachunek bankowy

wskazany przez Inspektora opłatę w wysokości trzydziestokrotnego przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

za ubiegły rok ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

8. Zgłoszenie, do którego nie dołączono potwierdzenia wniesienia opłaty

określonej w ust. 7, pozostawia się bez rozpoznania.

9. Zezwolenie może zostać wydane wyłącznie na nowatorski wyrób tytoniowy

spełniający wymagania określone dla wyrobu tytoniowego do palenia albo wyrobu

tytoniowego bezdymnego.

10. Jeżeli na potrzeby wydania zezwolenia ma być przeprowadzone badanie

nowatorskiego wyrobu tytoniowego, przeprowadza się je w laboratorium

posiadającym akredytację w odpowiednim zakresie uzyskaną zgodnie z przepisami

dotyczącymi systemów oceny zgodności lub w laboratoriach powołanych d o

realizacji zadań z zakresu ochrony zdrowia publicznego w ramach Państwowej

Inspekcji Sanitarnej albo Inspekcji Farmaceutycznej.

Art. 11b. 1. Papierosy elektroniczne i pojemniki zapasowe mogą być

udostępniane po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępniane po raz

pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu po dokonaniu przez producenta lub

importera zgłoszenia oraz wyznaczeniu osoby prawnej lub fizycznej do kontaktu na

terytorium Unii Europejskiej.

19.04.2018

2. Zgłoszenia do Inspektora dokonuje się, w postaci elektronicznej, w terminie

co najmniej 6 miesięcy przed dniem planowanego udostępnienia, o którym mowa w

ust. 1.

3. Zgłoszenie zawiera:

1) nazwę (firmę) i dane kontaktowe producenta, osoby prawnej lub fizycznej

wyznaczonej do kontaktu na terytorium Unii Europejskiej oraz, w stosownych

przypadkach, importera;

2) wykaz wszystkich składników i substancji wydzielanych w wyniku korzystania

z wyrobu, w podziale na marki i rodzaje, wraz z ich ilościami;

3) dane toksykologiczne dotyczące składników i substancji wydzielanych w

wyrobie, w tym po podgrzaniu, ze szczególnym odniesieniem do wpływu ich

wdychania na zdrowie konsumentów, uwzględniając w szczególności ich

właściwości uzależniające;

4) informacje na temat dawki nikotyny i jej absorpcji podczas spożywania wyrobu

w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunkach;

5) opis komponentów wyrobu, w tym, w stosownych przypadkach, mechanizmu

otwierania i ponownego jego napełniania;

6) opis procesu produkcji, w tym wskazanie, czy jest to produkcja seryjna, i

oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że proces produkcji papierosa elektronicznego lub

pojemnika zapasowego zapewnia zgodność z wymaganiami ustawy z dnia

9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania

tytoniu i wyrobów tytoniowych.”;

7) oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że ponoszę pełną odpowiedzialność za jakość i

bezpieczeństwo papierosa elektronicznego lub pojemnika zapasowego

wprowadzonego do obrotu i wykorzystywanego w normalnych lub

racjonalnie przewidywalnych warunkach.”;

8) w przypadku średnich, małych i mikroprzedsiębiorstw – oświadczenie o

spełnieniu kryteriów zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja

2003 r. dotyczącym definicji przedsiębiorstw mikro-, małych i średnich

(notyfikowanego jako dokument nr C(2003) 1422) (Dz. Urz. UE L 124 z

20.05.2003, str. 36), zwanym dalej „zaleceniem 2003/361/WE”.

4. Zgłoszenie podlega opłacie w wysokości przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok

19.04.2018

ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego, 50% tej opłaty – w przypadku średnich przedsiębiorstw w

rozumieniu zalecenia 2003/361/WE albo 30% tej opłaty – w przypadku małych i

mikroprzedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE. Opłata stanowi dochód

budżetu państwa. Opłatę wnosi producent lub importer na rachunek bankowy

wskazany przez Inspektora.

5. Do zgłoszenia dołącza się potwierdzenie wniesienia opłaty określonej w ust.

6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 6–8, zawierają także:

1) wskazanie:

a) nazwy (firmy) producenta lub importera, jego siedziby i adresu,

b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;

2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania producenta lub importera, ze

wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

7. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 6–8, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem

świadomy(-ma) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań.

8. W przypadku gdy przekazane w zgłoszeniu informacje, o których mowa w

ust. 3, są niekompletne lub brak jest potwierdzenia wniesienia opłaty określonej w

ust. 4, Inspektor wzywa do usunięcia tych braków w terminie 30 dni. Po

bezskutecznym upływie tego terminu zgłoszenie pozostawia się bez rozpatrzenia.

9. W przypadku zmiany informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 2–5, producent

lub importer jest obowiązany do dokonania nowego zgłoszenia. Przepisy ust. 2–8

stosuje się odpowiednio.

10. Dane uzyskane na podstawie ust. 3, z uwzględnieniem ochrony tajemnicy

handlowej, podlegają publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie urzędu

obsługującego Inspektora.

11. Wspólny format zgłaszania papierosów elektronicznych i pojemników

zapasowych określa decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2183 z dnia 24

listopada 2015 r. ustanawiająca wspólny format zgłaszania papierosów

elektronicznych i pojemników zapasowych (Dz. Urz. UE L 309 z 26.11.2015, str.

15).

19.04.2018

Art. 11c. 1. Papierosy elektroniczne lub pojemniki zapasowe powinny spełniać

następujące wymagania:

1) płyn zawierający nikotynę powinien być umieszczony wyłącznie w specjalnie

przeznaczonych do tego pojemnikach zapasowych, których pojemność nie

może przekraczać 10 ml, a w przypadku papierosów elektronicznych

jednorazowego użytku lub kartridżów jednorazowych pojemność kartridżów

jednorazowych lub zbiorniczków nie może przekraczać 2 ml;

2) zawartość nikotyny w płynie nie może przekraczać 20 mg/ml;

3) płyn zawierający nikotynę nie może zawierać dodatków wymienionych w art.

7c ust. 3;

4) do produkcji płynu zawierającego nikotynę zostały wykorzystane jedynie

składniki o wysokiej czystości, a substancje inne niż składniki, o których mowa

w art. 11b ust. 3 pkt 2, były obecne w płynie zawierającym nikotynę w

śladowych ilościach, jeżeli nie ma technicznych możliwości wyeliminowania

takich śladowych ilości podczas produkcji;

5) w płynach zawierających nikotynę oprócz nikotyny zostały wykorzystane

jedynie składniki, które – w postaci podgrzanej lub niepodgrzanej – nie

zagrażają ludzkiemu zdrowiu;

6) nikotyna w papierosach elektronicznych powinna być dawkowana w jednolity

sposób w normalnych warunkach użytkowania;

7) powinny być zabezpieczone przed dziećmi, powinny mieć zabezpieczenie

uniemożliwiające ich przypadkowe otwarcie oraz zabezpieczenie przed

rozbiciem i przeciekaniem oraz posiadać mechanizm zapewniający ponowne

napełnianie bez wycieków.

2. Normy techniczne mechanizmów ponownego napełniania papierosów

elektronicznych i pojemników zapasowych określa decyzja wykonawcza Komisji

(UE) 2016/586 z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie norm technicznych mechanizmu

ponownego napełniania papierosów elektronicznych (Dz. Urz. UE L 101 z

16.04.2016, str. 15).

3. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym papierosów

elektronicznych i pojemników zapasowych powinien być zamieszczony wykaz

wszystkich składników wyrobu w porządku malejącym według masy, zawartość

nikotyny w wyrobie i jej ilość w przyjmowanej dawce, numer serii i ostrzeżenia

dotyczące ochrony przed dziećmi oraz powinna być dołączona do opakowania

19.04.2018

jednostkowego papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych ulotka z

instrukcją w języku polskim.

4. Opakowania jednostkowe i opakowania zbiorcze papierosów

elektronicznych i pojemników zapasowych nie mogą mieć elementów lub cech, o

których mowa w art. 8 ust. 4–6, z wyjątkiem art. 8 ust. 4 pkt 1 w zakresie informacji

o zawartości nikotyny oraz art. 8 ust. 4 pkt 3 w zakresie informacji o środkach

aromatyzujących.

5. Ulotka, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać instrukcję dotyczącą:

1) użytkowania i przechowywania wyrobu obejmującą informacje o tym, że wyrób

nie jest zalecany dla ludzi młodych i osób niepalących;

2) informacji o przeciwwskazaniach;

3) ostrzeżenia dla grup szczególnego ryzyka;

4) możliwych niekorzystnych skutków;

5) właściwości uzależniających i toksyczności;

6) danych kontaktowych producenta lub importera i osoby prawnej lub fizycznej

wyznaczonej do kontaktów na terytorium Unii Europejskiej.

6. Na opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym papierosów

elektronicznych i pojemników zapasowych wprowadzanym do obrotu producent lub

importer jest obowiązany do zamieszczenia w sposób widoczny, czytelny i trwały

ostrzeżenia zdrowotnego sformułowanego w języku polskim.

7. Na opakowaniach, o których mowa w ust. 6, zamieszcza się następujące

ostrzeżenie zdrowotne:

„Wyrób zawiera nikotynę, która powoduje szybkie uzależnienie.”.

8. Ostrzeżenie zdrowotne jest:

1) drukowane czarną, pogrubioną czcionką Helvetica na białym tle;

2) wyśrodkowane w obszarze przeznaczonym do jego umieszczenia, a na

opakowaniach jednostkowych w kształcie prostopadłościanu i opakowaniach

zbiorczych jest umieszczone równolegle do bocznych krawędzi opakowania

jednostkowego lub opakowania zbiorczego.

9. Tekst ostrzeżenia zdrowotnego jest równoległy względem tekstu głównego

na płaszczyźnie zarezerwowanej dla tego ostrzeżenia.

10. Ostrzeżenie zdrowotne:

1) powinno być widoczne na dwóch największych płaszczyznach opakowania

jednostkowego i opakowania zbiorczego;

19.04.2018

2) powinno zajmować 30% płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania

zbiorczego.

11. W przypadku gdy akty delegowane określą inną treść ostrzeżenia

zdrowotnego określonego w ust. 7, stosuje się ostrzeżenie zdrowotne określone w

tych aktach delegowanych.

12. Producent lub importer papierosów elektronicznych lub pojemników

zapasowych jest obowiązany do wyznaczenia osoby prawnej lub fizycznej do

kontaktu na terytorium Unii Europejskiej w celu udzielania informacji o

wprowadzanych do obrotu papierosach elektronicznych lub pojemnikach

zapasowych.

Art. 11d. 1. Producent i importer papierosów elektronicznych lub pojemników

zapasowych jest obowiązany do przekazywania Inspektorowi corocznego

sprawozdania zawierającego:

1) wyczerpujące dane na temat wielkości sprzedaży, w podziale na marki i rodzaje

wyrobu;

2) informacje dotyczące preferencji różnych grup konsumentów, w tym ludzi

młodych, osób niepalących i głównych grup osób aktualnie używających

wyrobów;

3) informacje na temat form sprzedaży wyrobów;

4) streszczenia wszystkich badań rynku przeprowadzonych w zakresie, o którym

mowa w pkt 1–3, wraz z ich przekładem na język angielski.

2. Sprawozdanie przedkłada się w postaci elektronicznej w terminie do dnia 31

marca roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy.

3. Inspektor jest organem właściwym w zakresie udostępniania informacji

uzyskanych od producenta i importera papierosów elektronicznych lub pojemników

zapasowych na potrzeby Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich, z

uwzględnieniem ochrony tajemnicy handlowej.

4. Inspektor monitoruje rozwój rynku papierosów elektronicznych oraz rozwój

rynku pojemników zapasowych, biorąc pod uwagę wszystkie dowody wskazujące,

że stosowanie papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych prowadzi do

uzależnienia od nikotyny, a ostatecznie do spożycia wyrobów tytoniowych.

Art. 11e. 1. Producent, importer lub dystrybutor papierosów elektronicznych

lub pojemników zapasowych jest obowiązany do ustanowienia i utrzymywania

19.04.2018

systemu zbierania informacji o wszystkich podejrzewanych i niepożądanych dla

zdrowia ludzkiego działaniach tych wyrobów.

2. W celu realizacji obowiązku określonego w ust. 1 producent, importer lub

dystrybutor papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych jest

obowiązany przechowywać informacje, o których mowa w ust. 1, oraz przekazywać

je niezwłocznie Inspektorowi.

3. W przypadku gdy producent, importer lub dystrybutor papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych ma powody do stwierdzenia, że

posiadane przez niego papierosy elektroniczne lub pojemniki zapasowe, które mają

zostać wprowadzone do obrotu lub znajdują się w obrocie, nie są bezpieczne lub nie

są dobrej jakości, lub w inny sposób są niezgodne z przepisami ustawy lub wydanymi

na jej podstawie aktami wykonawczymi, jest obowiązany do niezwłocznego podjęcia

działań niezbędnych do dostosowania tego wyrobu do wymagań wynikających z

ustawy lub tych aktów, jego zwrotu lub wycofania z obrotu.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, producent, importer lub

dystrybutor papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych jest

obowiązany do niezwłocznego powiadomienia o tym fakcie Inspektora i podania

szczegółowych informacji, w tym o zagrożeniach dla zdrowia i bezpieczeństwa

ludzkiego, oraz o wszystkich podjętych działaniach i o rezultatach tych działań.

5. Inspektor może zażądać od producentów, importerów lub dystrybutorów

papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych dodatkowych informacji

dotyczących papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych, w

szczególności w zakresie ich bezpieczeństwa i jakości lub wszystkich działań

niepożądanych.

Art. 11f. 1. W przypadku gdy Inspektor stwierdzi lub ma uzasadnione powody

do stwierdzenia, że określone papierosy elektroniczne lub pojemniki zapasowe albo

dany rodzaj papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych mogą

stanowić poważne zagrożenia dla zdrowia ludzkiego, wstrzymuje, w drodze decyzji,

ich wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie z obrotu na

czas niezbędny dla dokonania oceny przez Komisję Europejską.

2. O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, i podjętych w związku z tym

działaniach Inspektor niezwłocznie informuje Komisję Europejską w celu dokonania

oceny oraz właściwe organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

3. Po uzyskaniu oceny Komisji Europejskiej Inspektor niezwłocznie:

19.04.2018

1) uchyla dotychczasową decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy

Komisja Europejska uzna podjęte działania za nieuzasadnione, albo

2) wydaje decyzję o całkowitym wstrzymaniu wytwarzania lub wprowadzania do

obrotu lub nakazuje wycofanie z obrotu określonych papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych albo danego rodzaju papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych, w przypadku gdy Komisja

Europejska uzna podjęte działania za uzasadnione.

4. Inspektor podaje do publicznej wiadomości informację o wydaniu decyzji, o

których mowa w ust. 1 i 3, przez ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej

nazwy lub rodzaju wyrobu oraz nazwy producenta lub importera.

5. Akty delegowane określają zakaz wprowadzania do obrotu określonych

papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych lub danego rodzaju

papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych.

Art. 11g. Przepisów ustawy dotyczących papierosów elektronicznych i

pojemników zapasowych nie stosuje się do papierosów elektronicznych i

pojemników zapasowych, na które należy uzyskać pozwolenie na dopuszczenie do

obrotu na podstawie przepisów Prawa farmaceutycznego lub które podlegają

wymaganiom określonym w przepisach o wyrobach medycznych.

Art. 11h. 1. Producent lub importer wyrobów ziołowych do palenia przekazuje

Inspektorowi wykaz wszystkich składników, z podaniem ich ilości, używanych do

produkcji tych wyrobów, w podziale na marki i rodzaje.

2. Producent lub importer wyrobów ziołowych do palenia informuje Inspektora

w przypadku zmiany składu wyrobu wpływającej na informacje przekazywane na

podstawie ust. 1.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane Inspektorowi co

najmniej 6 miesięcy przed dniem wprowadzenia do obrotu nowego lub

zmodyfikowanego wyrobu ziołowego do palenia.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są publikowane w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie urzędu obsługującego Inspektora, z uwzględnieniem

ochrony tajemnicy handlowej.

5. Producent lub importer wyrobów ziołowych do palenia, przedkładając

informacje zgodnie z ust. 1–3, wskazuje informacje, które uznaje za tajemnicę

handlową.

19.04.2018

Art. 11i. 1. Nieopłacone, opłacone w części lub nieopłacone w terminie

należności budżetowe wynikające z opłat stanowiących dochód budżetu państwa

określone w art. 7d ust. 4, art. 8aa ust. 8, art. 8ab ust. 5 i art. 10 ust. 8 podlegają

ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2. Inspektor jest wierzycielem uprawnionym do żądania wykonania w drodze

egzekucji administracyjnej należności, o których mowa w ust. 1.

Art. 12. Kto:

1) reklamuje lub promuje wyroby lub produkty wbrew postanowieniom art. 8 ust.

2) sponsoruje działalność sportową, kulturalną, oświatową, zdrowotną lub

społeczno-polityczną wbrew postanowieniom art. 8 ust. 2,

3) eksponuje w punkcie detalicznym przedmioty imitujące opakowania wyrobów

tytoniowych, papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych wbrew

postanowieniom art. 8 ust. 3,

4) na opakowaniu jednostkowym lub opakowaniu zbiorczym wyrobów

tytoniowych umieszcza jakiekolwiek elementy lub cechy, które sugerują

korzyści ekonomiczne, o których mowa w art. 8 ust. 5,

5) produkuje lub wprowadza do obrotu tytoń do stosowania doustnego,

6) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu wyroby tytoniowe w

opakowaniach, na których nie zamieszczono ostrzeżenia zdrowotnego lub z

ostrzeżeniem zdrowotnym wbrew postanowieniom art. 9–9f,

7) wprowadza do obrotu wyroby tytoniowe w opakowaniach, na których nie

zamieszczono ostrzeżenia zdrowotnego sformułowanego w języku polskim,

8) produkuje lub importuje wyroby tytoniowe, w których maksymalny poziom

wydzielanych substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w dymie

papierosowym przekracza wartości, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2,

podlega grzywnie do 200 000 zł albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym

karom łącznie.

Art. 12a. Kto umieszcza na opakowaniu jednostkowym lub opakowaniu

zbiorczym lub na wyrobie tytoniowym jakiekolwiek elementy lub cechy, o których

mowa w art. 8 ust. 4,

podlega grzywnie do 200 000 zł albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym

karom łącznie.

19.04.2018

Art. 12b. Kto w procesie produkcji wyrobów tytoniowych stosuje dodatki

zwiększające właściwości uzależniające od nikotyny tych wyrobów, podlega

grzywnie do 500 000 zł albo karze ograniczenia wolności albo obu tym karom

łącznie.

Art. 12c. Kto:

1) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu wyroby tytoniowe,

których opakowanie jednostkowe nie spełnia wymagań określonych w art. 6a,

2) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu wyroby tytoniowe

wbrew zakazom, o których mowa w art. 7c ust. 1, 3 lub 4,

3) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu wyroby tytoniowe

zawierające dodatki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 7d ust.

6 lub 10,

4) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu wyroby tytoniowe, w

których poziom zawartości dodatków przekracza wartości określone w

przepisach, o których mowa w art. 7d ust. 7,

5) nie stosuje się do zakazów sprzedaży na odległość, o których mowa w art. 7f,

6) udostępnia po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępnia po raz

pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu opakowanie jednostkowe wyrobów

tytoniowych nieoznaczone drukowanym lub umieszczonym w sposób

nieusuwalny i trwały niepowtarzalnym identyfikatorem, o którym mowa w art.

10a ust. 1,

7) nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 10a ust. 6, 7 lub 9 lub art. 10b

ust. 1,

8) udostępnia po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępnia po raz

pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu nowatorski wyrób tytoniowy bez

zezwolenia, o którym mowa w art. 11a ust. 1,

9) udostępnia po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępnia po raz

pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu papierosy elektroniczne i pojemniki

zapasowe, nie dopełniając obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 11b

ust. 1 i 9,

10) produkuje lub importuje w celu wprowadzenia do obrotu papierosy

elektroniczne lub pojemniki zapasowe, które nie spełniają wymagań

określonych w art. 11c ust. 1–11,

11) nie stosuje się do nakazów lub zakazów, o których mowa w art. 11f ust. 1 i ust.

3 pkt 2 lub ust. 5,

19.04.2018

podlega grzywnie do 200 000 zł albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym

karom łącznie.

Art. 13. 1. Kto:

1) wprowadza do obrotu wyroby tytoniowe, papierosy elektroniczne lub pojemniki

zapasowe lub nie umieszcza informacji o zakazie ich sprzedaż y wbrew

przepisom art. 6 ust. 1, 2–5,

2) będąc właścicielem lub zarządzającym obiektem lub środkiem transportu,

wbrew przepisom art. 5 ust. 1a nie umieszcza informacji o zakazie palenia,

podlega karze grzywny do 2000 zł.

2. Kto pali wyroby tytoniowe, nowatorskie wyroby tytoniowe lub papierosy

elektroniczne wbrew postanowieniom art. 5,

podlega karze grzywny do 500 zł.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie

przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Art. 14. Jeżeli czyn określony w art. 12–12c lub w art. 13 ust. 1 pkt 1 został

popełniony w zakresie działalności przedsiębiorcy, za sprawcę czynu zabronionego

uznaje się osobę odpowiedzialną za wprowadzenie wyrobów do produkcji, import,

udostępnienie po raz pierwszy wyrobów w celu dalszej sprzedaży lub wprowadzenia

do obrotu, reklamowanie wyrobów lub organizację wprowadzania wyrobów do

obrotu.

Art. 15. 1. W razie popełnienia czynu określonego w art. 12 pkt 5–8, art. 12a–

12c lub w art. 13 ust. 1 pkt 1 sąd może orzec przepadek wyrobów tytoniowych

stanowiących przedmiot czynu zabronionego, choćby nie stanowiły one własności

sprawcy.

2. W razie popełnienia czynu określonego w art. 12 pkt 3 sąd może orzec

przepadek przedmiotów imitujących opakowania wyrobów tytoniowych, papierosów

elektronicznych lub pojemników zapasowych stanowiących przedmiot czynu

zabronionego, choćby nie stanowiły one własności sprawcy.

3. Sąd może orzec przepadek wyrobów tytoniowych, przedmiotów imitujących

opakowania wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych lub pojemników

zapasowych niebędących własnością sprawcy, jeżeli ich właściciel lub inna osoba

uprawniona, nie zachowując ostrożności wymaganej w danych okolicznościach,

przewidywała albo mogła przewidzieć, że mogą one służyć lub być przeznaczone do

popełnienia przestępstwa.

19.04.2018

Art. 15a. 1. Karze pieniężnej w wysokości od 1000 do 100 000 zł podlega

podmiot, który:

1) nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 8a ust. 1, 2 i 6;

2) nie przeprowadza badań określonych w art. 8aa ust. 2;

3) nie przekazuje lub nie przekazuje w terminie sprawozdania, o którym mowa w

art. 8aa ust. 5;

4) nie przekazuje lub nie przekazuje w terminie nowych lub zaktualizowanych

informacji dotyczących analiz, badań i innych informacji, o których mowa w

art. 11a ust. 4;

5) nie przekazuje lub nie przekazuje w terminie sprawozdania, o którym mowa w

art. 11d ust. 1;

6) nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 11e;

7) nie przekazuje lub nie przekazuje w terminie wykazu składników, o którym

mowa w art. 11h ust. 1 i 2.

2. Karę pieniężną nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, Inspektor.

3. Ustalając wysokości kary pieniężnej, Inspektor uwzględnia rodzaj naruszenia

i jego potencjalny wpływ na zagrożenie dla zdrowia publicznego.

4. Karę pieniężną uiszcza się na rachunek budżetu państwa prowadzony przez

Inspektora, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu tej kary stała

się ostateczna. Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki

ustawowe.

5. W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się

odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648 i 768), z tym że uprawnienia organu

podatkowego przysługują Inspektorowi.

Art. 16. (pominięty)

Art. 17. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia1).

Ustawa została ogłoszona w dniu 30 stycznia 1996 r.

19.04.2018

Załącznik do ustawy z

dnia 9 listopada 1995 r.

BIBLIOTEKA OBRAZÓW STOSOWANYCH W MIESZANYCH

OSTRZEŻENIACH ZDROWOTNYCH

19.04.2018