Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/29

Opracowano na

Dz. U. z 2017 r.

poz. 972, 1086,

z 2018 r. poz. 369.

U S T A W A

z dnia 21 listopada 1996 r.

o muzeach

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Muzeum jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku,

której celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego

dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o

wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych

wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości

poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów.

Art. 2. Muzeum realizuje cele określone w art. 1, w szczególności przez:

1) gromadzenie zabytków w statutowo określonym zakresie;

2) katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów;

3) przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im

właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób

dostępny do celów naukowych;

4) zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz, w miarę możliwości, zabezpieczanie

zabytków archeologicznych nieruchomych oraz innych nieruchomych obiektów

kultury materialnej i przyrody;

5) urządzanie wystaw stałych i czasowych;

6) organizowanie badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych;

7) prowadzenie działalności edukacyjnej;

7a) popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę;

8) udostępnianie zbiorów do celów edukacyjnych i naukowych;

9) zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i

zgromadzonych informacji;

07.03.2018

©Telksinoe s. 2/29

10) prowadzenie działalności wydawniczej.

Art. 3. Muzea mogą być tworzone dla jednej lub wielu dziedzin działalności

człowieka oraz tworów natury.

Art. 4. W sprawach nieuregulowanych w ustawie mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej (Dz. U. z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423, z 2015 r. poz. 337 i 1505

oraz z 2016 r. poz. 1020).

Rozdział 2

Organizacja muzeów

Art. 5. 1. Muzea mogą być tworzone przez ministrów i kierowników urzędów

centralnych, jednostki samorządu terytorialnego, osoby fizyczne, osoby prawne lub

jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

2. Muzeami państwowymi są muzea utworzone przez organy administracji

rządowej.

3. Muzeami samorządowymi są muzea utworzone albo przejęte przez jednostki

samorządu terytorialnego.

4. Podmioty, o których mowa w ust. 1, tworzące muzea są obowiązane:

1) zapewnić środki potrzebne do utrzymania i rozwoju muzeum;

2) zapewnić bezpieczeństwo zgromadzonym zbiorom;

3) sprawować nadzór nad muzeum.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w

porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi w drodze

rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres i tryb zabezpieczania zbiorów przed pożarem, kradzieżą i

innym niebezpieczeństwem grożącym zniszczeniem lub utratą zbiorów,

2) sposoby przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagrożenia

– mając na względzie niedopuszczenie do sytuacji, w której zbiory mogą być utracone,

uszkodzone lub zniszczone, oraz ochronę miejsca przechowywania i eksponowania

zbiorów oraz ich ochronę w czasie transportu.

6. Muzea państwowe i rejestrowane muzea samorządowe mają prawo używania

okrągłej pieczęci z wizerunkiem orła ustalonym dla godła Rzeczypospolitej Polskiej

oraz nazwą muzeum w otoku.

07.03.2018

©Telksinoe s. 3/29

Art. 5a. 1. Muzeum może być łączone z innymi instytucjami kultury

działającymi na podstawie przepisów o organizowaniu działalności kulturalnej, jeżeli

połączenie nie spowoduje uszczerbku w wykonywaniu dotychczasowych zadań.

2. Połączenie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić po pozytywnym

zaopiniowaniu przez Radę do Spraw Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej, zwaną

dalej „Radą do Spraw Muzeów”.

Art. 5b. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego prowadzi w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz muzeów.

2. Wykaz muzeów zawiera następujące informacje:

1) nazwę muzeum;

2) adres siedziby muzeum;

3) nazwę podmiotu, który utworzył muzeum, a w przypadku osoby fizycznej – jej

imię i nazwisko;

4) w przypadku muzeum rejestrowanego – datę wpisu do Państwowego Rejestru

Muzeów.

3. Podmiot, który utworzył muzeum, jest obowiązany przekazać informacje, o

których mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia utworzenia

muzeum, a w przypadku ich zmiany – w terminie nie dłuższym niż miesiąc od zmiany.

Art. 6. 1. Muzeum działa na podstawie statutu nadanego przez podmiot, o

którym mowa w art. 5 ust. 1, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego, z zastrzeżeniem ust. 5.

2. Statut określa w szczególności:

1) nazwę, teren działania i siedzibę muzeum;

2) zakres działania;

3) rodzaj i zakres gromadzonych zbiorów;

4) organ zarządzający i nadzorujący oraz organy doradcze i sposób ich

powoływania;

5) źródła finansowania działalności muzeum;

6) zasady dokonywania zmian w statucie;

7) zasady prowadzenia działalności, o której mowa w art. 9, jeżeli muzeum za-

mierza taką działalność prowadzić.

07.03.2018

©Telksinoe s. 4/29

3. Pierwszy statut nadany muzeum, statut muzeum w organizacji, zawiera

postanowienia regulujące proces organizowania muzeum i obowiązuje do czasu jego

zakończenia. Za dzień zakończenia organizowania muzeum przyjmuje się dzień

otwarcia wystawy stałej.

4. Po dniu zakończenia organizowania muzeum nadaje się muzeum statut

zgodnie z wymogami określonymi w ust. 2.

5. (uchylony)

6. Muzeum nieposiadające osobowości prawnej, w tym muzeum funkcjonujące

w ramach struktury jednostki organizacyjnej, działa na podstawie regulaminu

nadanego przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1. Przepisy ust. 1–4 stosuje się

odpowiednio do regulaminu.

7. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

prowadzi spis uzgodnionych regulaminów, o których mowa w ust. 6.

Art. 6a. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego koordynuje i realizuje politykę państwa w zakresie działalności muzeów

oraz w zakresie miejsc pamięci narodowej, w tym pomników zagłady oraz grobów

i cmentarzy wojennych, w szczególności przez:

1) tworzenie muzeów;

2) sprawowanie nadzoru nad muzeami i dokonywanie kontroli ich działalności;

3) sprawowanie opieki nad miejscami pamięci narodowej oraz trwałymi

upamiętnieniami faktów, wydarzeń i postaci z nimi związanymi w kraju i za

granicą;

4) wspieranie inicjatyw w zakresie sprawowania opieki nad miejscami pamięci

narodowej oraz trwałymi upamiętnieniami faktów, wydarzeń i postaci z nimi

związanymi przez inne podmioty;

5) dokonywanie trwałych upamiętnień w miejscach pamięci narodowej, w tym

w miejscach walk i męczeństwa Narodu Polskiego, oraz upamiętnień

związanych z nimi faktów, wydarzeń, postaci;

6) opiniowanie stanu opieki nad pomnikami zagłady oraz muzeami walk

i martyrologii;

7) organizowanie współpracy ze środowiskami i organizacjami emigracyjnymi,

polonijnymi oraz polskimi poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

07.03.2018

©Telksinoe s. 5/29

w sprawowaniu opieki nad miejscami pamięci narodowej, w tym miejscami walk

i męczeństwa Narodu Polskiego;

8) popularyzowanie wiedzy o miejscach pamięci narodowej oraz ich znaczenia dla

historii, dziedzictwa i tożsamości narodowej;

9) wykonywanie innych zadań wynikających z umów międzynarodowych

dotyczących miejsc pamięci narodowej, w tym grobów i cmentarzy wojennych.

2. Organy właściwe w sprawach wydawania zezwoleń na wykonanie trwałych

znaków i obiektów upamiętniających walki i męczeństwo wydają zezwolenie po

zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, z zastrzeżeniem uprawnień Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej –

Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, o których mowa w art. 53l

ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575).

wejdzie w życie z

nieposiadającej osobowości prawnej zasłużonym dla idei pamięci narodowej dn. 15.05.2018 r.

nadaje się medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”, zwany dalej „medalem”. (Dz. U. z 2018 r.

poz. 369).

2. Medal nadaje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego z własnej inicjatywy albo na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci

Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

organizacji społecznej lub innej jednostki organizacyjnej, zajmujących się

upamiętnianiem i opieką nad miejscami pamięci narodowej.

3. Wniosek o nadanie medalu zawiera w szczególności następujące dane

podmiotu, którego dotyczy:

1) imię, nazwisko, imię ojca, datę i miejsce urodzenia, wykształcenie oraz

miejsce zamieszkania osoby fizycznej albo

2) nazwę, siedzibę, adres osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej.

4. Podmiot, któremu nadano medal, otrzymuje odznakę medalu oraz

legitymację potwierdzającą jego nadanie.

5. Duplikat legitymacji potwierdzającej nadanie medalu wydaje się

nieodpłatnie w przypadku jej zniszczenia lub utraty.

6. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia:

07.03.2018

©Telksinoe s. 6/29

1) wzór wniosku o nadanie medalu,

2) tryb postępowania w sprawach o nadanie medalu, okoliczności wręczania

odznaki medalu oraz legitymacji potwierdzającej nadanie medalu,

3) sposób noszenia i przechowywania odznaki medalu,

4) tryb i sposób wydawania duplikatu legitymacji potwierdzającej nadanie

medalu,

5) wzory odznaki medalu oraz legitymacji potwierdzającej nadanie medalu

– uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w sprawach

o nadanie medalu oraz godnego i uroczystego uhonorowania osób oraz jednostek

organizacyjnych, którym jest nadawany medal.>

Art. 7. 1. Przy ministrze właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego działa Rada do Spraw Muzeów jako organ opiniodawczo-doradczy

w sprawach zarządzania, finansowania oraz polityki kulturalnej w zakresie

muzealnictwa oraz spraw związanych z miejscami pamięci narodowej, w tym

pomnikami zagłady.

2. Rada do Spraw Muzeów składa się z 21 członków: 10 wskazanych przez

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w tym

3 reprezentujących muzea martyrologiczne, oraz 11 wybranych na zjeździe muzeów

rejestrowanych.

3. Kadencja Rady do Spraw Muzeów trwa 3 lata.

4. Członków Rady do Spraw Muzeów powołuje i odwołuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Rada wybiera Przewodniczącego

ze swojego grona.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Rady do Spraw

Muzeów, sposób powoływania jej członków oraz Przewodniczącego, uwzględniając

przy tym ich wiedzę merytoryczną, niezbędną przy pełnionej w niej funkcji.

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego sprawuje nadzór nad muzeami. W tym celu może dokonywać kontroli ich

działalności.

2. W razie rażącego naruszania przepisów ustawy i statutu muzeum, gdy

bezskuteczne okazały się zalecenia usunięcia stwierdzonych uchybień w działalności

07.03.2018

©Telksinoe s. 7/29

muzeum, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po

wysłuchaniu podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 1, oraz rady muzeum lub rady

powierniczej, po zapoznaniu się z opinią Rady do Spraw Muzeów, może, w drodze

decyzji administracyjnej, zakazać jego dalszej działalności. Decyzję tę podaje się do

publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego wskazuje sposób zabezpieczenia muzealiów.

Art. 9. Muzeum może prowadzić, jako dodatkową, działalność gospodarczą w

celu finansowania działalności określonej w art. 2.

Art. 10. 1. Wstęp do muzeów jest odpłatny, z wyjątkiem ust. 3b, oraz

nieodpłatny, gdy właściwy podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, tak postanowi.

2. W jednym dniu tygodnia wstęp na wystawy stałe muzeów jest nieodpłatny.

3. Dyrektor muzeum ustala i podaje do publicznej wiadomości, w sposób

zwyczajowo przyjęty, wysokość opłat za wstęp do muzeum oraz dzień, o którym

mowa w ust. 2. Dyrektor muzeum może zwolnić z opłat za wstęp.

3a. Za wstęp do muzeów państwowych przysługuje ulga w opłacie:

1) uczniom szkół systemu oświaty, słuchaczom kolegiów pracowników służb

społecznych, studentom oraz osobom odbywającym studia doktoranckie;

2) uczniom szkół, studentom oraz osobom odbywającym studia doktoranckie

będącym obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

3) uczniom szkół prowadzonych przez organizacje społeczne za granicą,

zarejestrowanych w bazie prowadzonej przez upoważnioną jednostkę podległą

ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania, w okresie pobierania

nauki języka polskiego, historii, geografii, kultury polskiej lub innych

przedmiotów nauczanych w języku polskim, nie dłużej niż do ukończenia 18.

roku życia;

4) uczniom szkół funkcjonujących w systemach oświaty innych państw w okresie

pobierania nauki języka polskiego, historii, geografii, kultury polskiej lub innych

07.03.2018

©Telksinoe s. 8/29

przedmiotów nauczanych w języku polskim, nie dłużej niż do ukończenia 18.

roku życia;

5) uczniom sekcji polskich funkcjonujących w szkołach działających w systemach

oświaty innych państw, nie dłużej niż do ukończenia 18. roku życia;

6) uczniom szkół europejskich działających na podstawie Konwencji o Statucie

Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz.

U. z 2005 r. poz. 10) pobierającym naukę języka polskiego, historii, geografii,

kultury polskiej lub innych przedmiotów nauczanych w języku polskim, nie

dłużej niż do ukończenia 18. roku życia;

7) osobom powyżej 65. roku życia, emerytom, rencistom, rencistom socjalnym, a

także osobom niepełnosprawnym wraz z opiekunami, będącym obywatelami

państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej oraz

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

– stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

8) nauczycielom:

a) szkół i placówek systemu oświaty, zakładów poprawczych i schronisk dla

nieletnich,

b) szkół działających w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej oraz państwach członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym,

c) szkół prowadzonych przez organizacje społeczne za granicą,

zarejestrowanych w bazie prowadzonej przez upoważnioną jednostkę

podległą ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania,

d) uczącym języka polskiego, historii, geografii, kultury polskiej lub innych

przedmiotów nauczanych w języku polskim w:

– szkołach funkcjonujących w systemach oświaty innych państw,

– sekcjach polskich funkcjonujących w systemach oświaty innych

państw,

– szkołach europejskich działających na podstawie Konwencji o Statucie

Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca

1994 r.;

07.03.2018

©Telksinoe s. 9/29

9) osobom fizycznym odznaczonym odznaką „Za opiekę nad zabytkami”, odznaką

honorową „Zasłużony działacz kultury”, odznaką honorową „Zasłużony dla

Kultury Polskiej” lub wyróżnionym tytułem honorowym „Zasłużony dla Kultury

Narodowej”;

10) kombatantom.

3b. Zwolnienie z opłaty za wstęp do muzeów państwowych przysługuje:

1) osobom fizycznym odznaczonym Orderem Orła Białego, Orderem Wojennym

Virtuti Militari, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Medalem

„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”;

2) pracownikom muzeów wpisanych do Państwowego Rejestru Muzeów;

3) członkom Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub Międzynarodowej Rady

Ochrony Zabytków (ICOMOS);

4) posiadaczom Karty Polaka, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r.

o Karcie Polaka (Dz. U. z 2014 r. poz. 1187, z 2015 r. poz. 1274, z 2016 r. poz.

753 i 2066 oraz z 2017 r. poz. 60);

5) dzieciom do lat 7.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów

potwierdzających uprawnienia, o których mowa w ust. 3a i 3b, uwzględniając przy

tym odpowiednio przepisy obowiązujące w państwach członkowskich Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej oraz w państwach członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po

zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów, ustali, w drodze rozporządzenia, wykaz

państwowych muzeów martyrologicznych, do których wstęp jest bezpłatny, ze

względu na szczególny charakter historyczny i edukacyjny tych muzeów.

Art. 11. 1. Przy muzeum państwowym i samorządowym działa rada muzeum,

której członków powołuje właściwy podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lub 3.

2. Rada muzeum:

1) sprawuje nadzór nad wypełnianiem przez muzeum jego powinności wobec

zbiorów i społeczeństwa, w szczególności nad realizacją celów określonych w

art. 1;

07.03.2018

©Telksinoe s. 10/29

2) ocenia, na podstawie przedłożonego przez dyrektora muzeum sprawozdania

rocznego z działalności, działalność muzeum oraz opiniuje przedłożony przez

dyrektora roczny plan działalności.

3. Kadencja członków rady muzeum trwa cztery lata, z zastrzeżeniem art. 18 ust.

4. Rada muzeum liczy od 5 do 15 członków. Członków rady muzeum powołuje

i odwołuje właściwy podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lub 3. Rada muzeum

wybiera ze swojego grona przewodniczącego.

5. W skład rady muzeum powoływane są osoby spośród kandydatów

wskazanych przez:

1) właściwy podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lub 3;

2) właściwe ze względu na siedzibę muzeum organy jednostek samorządu

terytorialnego, z wyjątkiem jednostki samorządu terytorialnego, o której mowa

w art. 5 ust. 3;

3) stowarzyszenia naukowe i twórcze;

4) fundacje i inne instytucje wspierające działalność muzeum;

5) ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

w muzeach walk i martyrologii;

6) dyrektora muzeum;

7) samą radę muzeum.

6. Członkowie rady muzeum wskazani przez podmiot, o którym mowa w art. 5

ust. 2 lub 3, stanowią nie więcej niż 1/3 składu rady muzeum.

7. Dyrektor muzeum i sekretarz rady muzeum uczestniczą w jej zebraniach;

sekretariat rady zapewnia muzeum.

7a. Członkom rady muzeum mogą przysługiwać diety oraz zwrot kosztów

przejazdów i noclegów na zasadach określonych w przepisach regulujących

należności przysługujące pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub

samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju, o ile nie otrzymują ich z innego tytułu. Wydatki te pokrywa muzeum.

7b. Dyrektor muzeum przyznaje należności, o których mowa w ust. 7a, jeżeli

środki na ten cel są ujęte w planie finansowym muzeum na dany rok.

8. Szczegółowy tryb pracy rady muzeum określa uchwalony przez nią regulamin.

07.03.2018

©Telksinoe s. 11/29

9. Rada muzeum, w przypadku ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora,

wyznacza do składu komisji konkursowej określonej w art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 25

października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dwóch

dodatkowych członków.

10. (uchylony)

Art. 12. 1. W muzeum mogą działać kolegia doradcze utworzone przez

dyrektora, z jego inicjatywy lub na wniosek co najmniej połowy zatrudnionych w nim

muzealników.

2. Tryb działania kolegiów doradczych, skład osobowy i organizację określa

statut muzeum.

Rozdział 3

Muzeum rejestrowane

Art. 13. 1. W celu potwierdzenia wysokiego poziomu merytorycznej

działalności i znaczenia zbiorów oraz w celu ewidencjonowania muzeów

spełniających te warunki, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego prowadzi Państwowy Rejestr Muzeów, zwany dalej „Rejestrem”.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

uzależnia wpis do Rejestru w szczególności od znaczenia posiadanych przez muzeum

zbiorów, zespołu wykwalifikowanych pracowników, pomieszczeń i stałego źródła

finansowania – zapewniających spełnienie statutowych celów muzeum.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób prowadzenia Rejestru,

2) wzór wniosku o wpis do Rejestru,

3) warunki i tryb dokonywania wpisów w Rejestrze,

4) okoliczności, w jakich można zarządzić kontrolę w celu ustalenia, czy muzeum

spełnia nadal warunki wpisu do Rejestru

– biorąc pod uwagę uprawnienia nadzorcze ministra nad muzeami.

4. Z dniem wpisu do Rejestru muzeum jest uprawnione do używania nazwy

„muzeum rejestrowane”.

5. Muzeum rejestrowane korzysta ze szczególnej ochrony i pomocy finansowej

państwa.

07.03.2018

©Telksinoe s. 12/29

6. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz muzeów rejestrowanych.

Art. 14. 1. Jeżeli muzeum rejestrowane przestało spełniać warunki wpisu do

Rejestru, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wyznacza muzeum termin do ich spełnienia, a po jego bezskutecznym upływie skreśla

z Rejestru.

2. O wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z Rejestru oraz o jego wyniku

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zawiadamia

podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, i podaje ten fakt do publicznej wiadomości w

sposób zwyczajowo przyjęty.

Art. 15. Rozstrzygnięcie w sprawach wpisu i skreślenia z Rejestru następuje w

drodze decyzji administracyjnej.

Art. 16. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów, może w muzeach rejestrowanych,

bezpośrednio mu podległych, powierzyć swoje uprawnienia radzie powierniczej, w

zakresie:

1) nadzoru nad wypełnianiem przez muzeum jego powinności wobec zbiorów i

społeczeństwa;

2) bezpośredniego nadzoru nad realizacją celów określonych w art. 1;

3) powoływania i odwoływania dyrektora muzeum.

Art. 17. Właściwe organy administracji rządowej oraz organy jednostek

samorządu terytorialnego mogą w muzeach rejestrowanych bezpośrednio im

podległych powierzyć ? za zgodą ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów ? swoje

uprawnienia radzie powierniczej, w zakresie określonym w art. 16.

Art. 18. 1. W muzeum, w którym działa rada powiernicza, nie powołuje się rady

muzeum, a dotychczasowa rada ulega rozwiązaniu.

2. (uchylony)

Art. 19. 1. Rada powiernicza składa się z 9–15 członków. Pracami rady kieruje

przewodniczący. Członków rady oraz przewodniczącego powołuje i odwołuje organ,

o którym mowa w art. 16 i art. 17.

07.03.2018

©Telksinoe s. 13/29

2. Szczegółowy tryb pracy rady powierniczej określa regulamin uchwalany przez

radę i zatwierdzany przez organ, o którym mowa w art. 16 i art. 17.

3. Kadencja rady powierniczej trwa 5 lat.

4. Członkostwo w radzie powierniczej wygasa przed upływem kadencji w razie:

1) śmierci;

2) zrzeczenia się;

3) skazania prawomocnym wyrokiem na utratę praw publicznych;

4) ubezwłasnowolnienia;

5) odwołania z powodu niewykonywania obowiązków członka rady wynikających

z przepisów ustawy lub regulaminu.

Art. 19a. 1. Członkom rady powierniczej może przysługiwać zwrot kosztów

przejazdów na zasadach określonych w przepisach regulujących należności

przysługujące pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz

wynagrodzenie za udział w posiedzeniu rady powierniczej. Wydatki te pokrywa

muzeum.

2. Dyrektor muzeum przyznaje zwrot kosztów przejazdów, jeżeli środki na ten

cel są ujęte w planie finansowym muzeum na dany rok.

3. Podmiot, o którym mowa w art. 16 lub 17, przyznaje wynagrodzenie, o którym

mowa w ust. 1, oraz ustala jego wysokość.

4. W przypadku przyznania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, nie może

być ono wyższe niż:

1) dla przewodniczącego rady – 50%,

2) dla pozostałych członków rady – 45%

– minimalnego wynagrodzenia przewidzianego w przepisach o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę.

Art. 20. 1. Muzeum rejestrowane ma prawo pierwszeństwa zakupu od

podmiotów prowadzących działalność polegającą na oferowaniu do sprzedaży

zabytków, w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia przez muzeum zamiaru zakupu. W

przypadku skorzystania z prawa pierwszeństwa nabycie przez muzeum rejestrowane

następuje po cenie z chwili zgłoszenia zamiaru zakupu.

07.03.2018

©Telksinoe s. 14/29

2. Muzeum rejestrowanemu przysługuje prawo pierwokupu zabytku

sprzedawanego na aukcji. Oświadczenie w sprawie skorzystania z prawa pierwokupu

powinno być złożone przez muzeum niezwłocznie po licytacji zabytku, nie później

jednak niż do zakończenia całej aukcji.

3. W przypadku złożenia oświadczenia o skorzystaniu z prawa pierwokupu przez

więcej niż jedno muzeum rejestrowane przysługuje ono muzeum, które wcześniej

złożyło takie oświadczenie.

4. Sprzedaż dokonana z naruszeniem prawa pierwszeństwa, o którym mowa w

ust. 1, oraz prawa pierwokupu, o którym mowa w ust. 2, jest nieważna.

Rozdział 4

Muzealia

Art. 21. 1. Muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność

muzeum i wpisane do inwentarza muzealiów. Muzealia stanowią dobro narodowe.

1a. W przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są

rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył

muzeum, oraz wpisane do inwentarza muzealiów.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, zakres, formy i sposób ewidencjonowania zabytków

w muzeach, wskazując, w szczególności, rodzaj dokumentacji ewidencyjnej,

wymagania, jakim powinno odpowiadać prowadzenie tej dokumentacji, sposób

oznakowania muzealiów oraz tryb ich dokumentowania w przypadku przenoszenia

poza siedzibę muzeum oraz skreślania z inwentarza muzeum.

Art. 22. (uchylony)

Art. 23. 1. Muzea państwowe i samorządowe mogą dokonywać zamiany,

sprzedaży lub darowizny muzealiów, po uzyskaniu pozwolenia ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Pozwolenie na zamianę,

sprzedaż lub darowiznę muzealiów może być udzielone tylko w uzasadnionych

przypadkach. Środki uzyskane ze sprzedaży muzealiów mogą być przeznaczone

wyłącznie na uzupełnienie zbiorów muzeum.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po

zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów, może wydać pozwolenie na zamianę,

07.03.2018

©Telksinoe s. 15/29

sprzedaż lub darowiznę muzealiów, na wniosek dyrektora muzeum zaopiniowany

przez radę muzeum.

3. (uchylony)

Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, na wniosek dyrektora muzeum państwowego lub samorządowego,

wydaje pozwolenie na skreślenie z inwentarza, w razie zmiany statusu prawnego

muzealium lub błędu w zapisie inwentarzowym.

2. W razie stwierdzenia błędów w zapisie inwentarzowym, skreślenie może być

nakazane decyzją ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, po uzgodnieniu z Radą do Spraw Muzeów.

3. W przypadku muzealium będącego zabytkiem, pozwolenie na skreślenie

z inwentarza może być wydane z zastrzeżeniem warunku wpisania go do rejestru

zabytków. Skreślenia dokonuje się z chwilą wpisania muzealium do rejestru

zabytków.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisu art. 11 ustawy

z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1446, z późn. zm.1)).

5. W przypadku wzruszenia decyzji o wpisaniu do rejestru zabytków muzealium

skreślonego z inwentarza na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 3,

skreślenie z inwentarza uważa się za niedokonane.

6. W przypadku wydania na podstawie art. 39 ust. 1 lub art. 43 ust. 1 ustawy

z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury (Dz. U. poz. 1086)

pozwolenia na stały wywóz za granicę rzeczy wpisanej do inwentarza muzealiów

muzeum będącego instytucją kultury skreśla się ją z inwentarza z dniem, w którym

wywóz stał się dopuszczalny.

7. W przypadku wydania wyroku nakazującego zwrot na terytorium państwa

Unii Europejskiej rzeczy wpisanej do inwentarza muzealiów muzeum będącego

instytucją kultury, stanowiącej zagraniczne narodowe dobro kultury, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury,

skreśla się ją z inwentarza z dniem, w którym wyrok stał się prawomocny.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 397, 774

i 1505, z 2016 r. poz. 1330, 1887 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60.

07.03.2018

©Telksinoe s. 16/29

Art. 25. 1. Muzeum pobiera opłaty za przygotowanie i udostępnianie zbiorów do

celów innych niż zwiedzanie, w szczególności za kopiowanie, sporządzanie

reprodukcji lub fotografii, przygotowywanie zbiorów do wypożyczenia oraz ich

wypożyczenie.

2. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala dyrektor muzeum. W

uzasadnionych przypadkach dyrektor muzeum może ustalić opłatę ulgową lub zwolnić

z opłaty.

3. Nie pobiera się opłat za wypożyczenia muzealiów między muzeami

krajowymi oraz, pod warunkiem wzajemności, między muzeami z siedzibą w

państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej oraz w

państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

4. W przypadku ustalania i pobierania opłat za czynności, o których mowa

w ust. 1, podejmowane w ramach udostępniania informacji sektora publicznego do

ponownego wykorzystywania stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 lutego 2016 r.

o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 352 oraz

z 2017 r. poz. 60).

Art. 25a. 1. Wizerunki muzealiów mogą być utrwalone i przechowywane na

informatycznych nośnikach danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego

2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.

U. z 2017 r. poz. 570).

2. Muzeum pobiera opłaty za udostępnianie wizerunków muzealiów, z

wykorzystaniem informatycznych nośników danych. Bezpośredni dostęp do

wizerunków muzealiów drogą elektroniczną jest bezpłatny.

3. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 2, ustala dyrektor muzeum. W

uzasadnionych przypadkach dyrektor muzeum może ustalić opłatę ulgową lub zwolnić

z opłaty.

4. W przypadku ustalania i pobierania opłat za udostępnianie wizerunków

muzealiów z wykorzystaniem informatycznych nośników danych jako informacji

sektora publicznego do ponownego wykorzystywania stosuje się przepisy ustawy,

o której mowa w art. 25 ust. 4.

07.03.2018

©Telksinoe s. 17/29

Art. 26. 1. W razie likwidacji muzeum samorządowego, właściwy podmiot, o

którym mowa w art. 5 ust. 3, zapewnia muzealiom warunki należytego

przechowywania.

2. W przypadku określonym w ust. 1, odpowiednio organ wykonawczy gminy,

powiatu lub województwa ma prawo pierwszeństwa nabycia muzealiów. Jeżeli

likwidowane muzeum utworzono w drodze komunalizacji mienia państwowego,

nabycie tego mienia następuje nieodpłatnie.

3. Jeżeli organ wykonawczy gminy, powiatu lub województwa nie skorzystał z

prawa pierwszeństwa nabycia, podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 3, po uzgodnieniu

z wojewodą, rozstrzyga o dalszym przeznaczeniu muzealiów.

Art. 27. Szczegółowe zasady postępowania z muzealiami, w razie likwidacji

muzeum państwowego, określa każdorazowo minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Rady do

Spraw Muzeów.

Art. 28. Muzealia, będące nieruchomościami, w momencie likwidacji muzeum

podlegają bezzwłocznie wpisowi do rejestru zabytków, chyba że wejdą w skład innego

muzeum.

Art. 29. 1. Muzealia mogą być przenoszone poza teren muzeum, w którym są

wpisane do inwentarza:

1) za zgodą dyrektora muzeum, w przypadku:

a) wypożyczenia innym muzeom,

b) potrzeby konserwacji, badań lub zapewnienia bezpieczeństwa,

c) ekspozycji na wystawach;

2) za zgodą podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 1, oraz dyrektora, w

przypadkach niewymienionych w pkt 1, jeżeli przeniesienie nie wpłynie ujemnie

na działalność statutową muzeum.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, warunki, sposób i tryb przenoszenia muzealiów, z

uwzględnieniem w szczególności warunków i sposobu przenoszenia, przechowywania

ich w nowym miejscu oraz opracowywania dla nich dokumentacji naukowo-

konserwatorskiej.

07.03.2018

©Telksinoe s. 18/29

Art. 29a. 1. Muzealia, które nie stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1

ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wpisane

do inwentarza muzealiów w muzeach będących instytucjami kultury nie mogą być

wywożone za granicę na stałe, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 26 i art. 42

ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury, gdy wywóz

odbywa się w wykonaniu prawomocnego wyroku nakazującego zwrot zagranicznego

narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej ustawy, na terytorium

państwa Unii Europejskiej albo na podstawie pozwoleń, o których mowa

w art. 39 ust. 1 lub art. 43 ust. 1 tej ustawy.

2. Muzealia, które nie stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy

z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wpisane do

inwentarza muzealiów w muzeach będących instytucjami kultury mogą być czasowo

wywożone za granicę po uzyskaniu:

1) jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz muzealium za granicę albo

2) wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz muzealium za

granicę, albo

3) wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz muzealium za granicę.

3. Do pozwoleń, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 53–57 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres danych, które zawierają wnioski o wydanie pozwoleń, o których mowa

w ust. 2,

2) dokumenty dołączane do wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2,

3) wzory pozwoleń, o których mowa w ust. 2

– uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej identyfikacji muzealiów, o których

mowa w ust. 2, oraz konieczność wskazania we wniosku o wydanie pozwolenia,

o którym mowa w ust. 2 pkt 3, imienia i nazwiska przynajmniej 2 osób uprawnionych

do podpisania wykazu wywożonych muzealiów dołączanego do tego pozwolenia.

Art. 30. Muzealia wpisane do inwentarzy muzeów państwowych lub

samorządowych nie podlegają egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego w

sądowym lub administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym.

07.03.2018

©Telksinoe s. 19/29

Art. 30a. Dostęp do informacji służących zapewnieniu bezpieczeństwa

muzealiom ze względu na ochronę przed zagrożeniem pożarowym, kradzieżą i innego

rodzaju niebezpieczeństwem, które grozi zniszczeniem lub utratą zbiorów, podlega

ograniczeniu.

Art. 31. Przepisy rozdziału 4 nie naruszają przepisów dotyczących ochrony

narodowego zasobu archiwalnego oraz przepisów regulujących zasady zbywania

mienia komunalnego.

Art. 31a. (uchylony)

Rozdział 4a

Ochrona prawna rzeczy ruchomych o wartości historycznej, artystycznej lub

naukowej wypożyczonych z zagranicy na wystawę czasową organizowaną na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 31a. 1. Rzecz ruchoma o wartości historycznej, artystycznej lub naukowej

wypożyczana z zagranicy na wystawę czasową organizowaną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „rzeczą ruchomą”, może zostać objęta ochroną

prawną, jeżeli:

1) jej przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej leży w interesie

publicznym;

2) nie znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) jej przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest zgodny z prawem;

4) nie została wywieziona z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z

prawem;

5) zorganizowanie wystawy czasowej bez objęcia tej rzeczy ochroną prawną nie

byłoby możliwe lub skutkowałoby nieproporcjonalnie wysokimi kosztami jej

wystawienia w stosunku do kosztów zorganizowania wystawy;

6) wystawa czasowa będzie organizowana przez:

a) instytucję kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o

organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej lub

b) muzeum niebędące instytucją kultury, wpisane do wykazu, o którym mowa

w art. 5b ust. 1

– zwane dalej „organizatorem wystawy”.

07.03.2018

©Telksinoe s. 20/29

2. Ochrona prawna rzeczy ruchomej obejmuje okres nie dłuższy niż 12 miesięcy

od dnia jej wwiezienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Ochrona prawna rzeczy ruchomej ustaje:

1) gdy upłynął okres, w jakim rzecz ruchoma była objęta ochroną prawną, określony

w ewidencji, o której mowa w art. 31e ust. 1;

2) z dniem wywiezienia rzeczy ruchomej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) jeżeli rzecz ruchoma nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub

4. Ochrona prawna rzeczy ruchomej ustaje z mocą od dnia jej wwiezienia na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy rzecz ruchoma objęta ochroną prawną nie

spełnia warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4.

5. Rzecz ruchoma objęta ochroną prawną nie podlega:

1) zajęciu w celu zabezpieczenia w postępowaniu cywilnym i administracyjnym;

2) egzekucji w sądowym i administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym;

3) zajęciu w celu zabezpieczenia kar majątkowych, środków karnych o charakterze

majątkowym oraz roszczeń o naprawienie szkody w postępowaniu karnym.

Art. 31b. 1. Organizator wystawy składa ministrowi właściwemu do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wniosek o objęcie ochroną prawną rzeczy

ruchomej, zwany dalej „wnioskiem”, co najmniej na 6 miesięcy przed planowanym

wwiezieniem tej rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadku stwierdzenia uchybień formalnych wniosku minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wzywa organizatora wystawy do

uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym

niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez

rozpatrzenia.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

udostępnia na stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej treść wniosku

oraz określa termin, w którym osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą zgłaszać zastrzeżenia co do

spełnienia przez wskazaną we wniosku rzecz ruchomą warunków, o których mowa w

art. 31a ust. 1 pkt 2, 3 lub 4, nie krótszy jednak niż 30 dni od dnia udostępnienia treści

wniosku.

07.03.2018

©Telksinoe s. 21/29

4. Do zastrzeżenia dołącza się dokumenty uprawdopodobniające niespełnienie

przez rzecz ruchomą warunków, o których mowa w art. 31a ust. 1 pkt 2, 3 lub 4.

5. W przypadku zgłoszenia zastrzeżenia minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego wzywa organizatora wystawy do uzupełnienia

wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym jednak niż 7 dni i nie dłuższym niż

30 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez

rozpatrzenia. Treść uzupełnionego wniosku udostępnia się na stronie podmiotowej w

Biuletynie Informacji Publicznej.

6. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po

upływie terminów, o których mowa w ust. 2, 3 lub 5, zasięga opinii państwowej

instytucji kultury wyspecjalizowanej w zakresie muzealnictwa i ochrony zbiorów w

sprawie spełniania warunków, o których mowa w art. 31a ust. 1.

7. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

udostępnia na stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej informację o

objęciu rzeczy ruchomej ochroną prawną albo informację o nieobjęciu rzeczy

ruchomej ochroną prawną.

8. W sprawach o objęcie rzeczy ruchomej ochroną prawną nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138).

9. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku oraz dokumenty dołączane do

wniosku, uwzględniając umożliwienie skutecznej identyfikacji rzeczy ruchomej,

w tym konieczność podania imienia i nazwiska autora tej rzeczy, a także konieczność

podania nazwy, siedziby i adresu organizatora wystawy oraz imienia, nazwiska i

adresu lub nazwy, siedziby i adresu właściciela lub posiadacza rzeczy ruchomej, oraz

umożliwienie dokonania oceny spełnienia warunków określonych w art. 31a ust. 1.

Art. 31c. 1. Organizator wystawy zawiadamia niezwłocznie ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o wwiezieniu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywiezieniu z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rzeczy ruchomej objętej ochroną prawną.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia o wwiezieniu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej rzeczy ruchomej objętej ochroną prawną oraz wzór

07.03.2018

zawiadomienia o wywiezieniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzeczy

ruchomej objętej ochroną prawną, uwzględniając umożliwienie skutecznej

identyfikacji tej rzeczy, w tym konieczność podania imienia i nazwiska autora tej

rzeczy, a także konieczność podania nazwy, siedziby i adresu organizatora wystawy

oraz imienia, nazwiska i adresu lub nazwy, siedziby i adresu właściciela lub

posiadacza rzeczy ruchomej.

Art. 31d. W przypadku uzyskania informacji o niespełnieniu warunków, o

których mowa w art. 31a ust. 1 pkt 3 lub 4, minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii państwowej instytucji

kultury wyspecjalizowanej w zakresie muzealnictwa i ochrony zbiorów w sprawie

niespełnienia tych warunków, niezwłocznie informuje organizatora wystawy o ustaniu

ochrony prawnej rzeczy ruchomej.

Art. 31e. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego prowadzi i aktualizuje ewidencję rzeczy ruchomych objętych ochroną

prawną prowadzoną w formie kart ewidencyjnych.

2. Ewidencja zawiera:

1) określenie rzeczy ruchomej objętej ochroną prawną, w tym imię i nazwisko

autora tej rzeczy;

2) wskazanie planowanego terminu jej wwiezienia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i wywiezienia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres właściciela lub posiadacza

wypożyczającego rzecz ruchomą objętą ochroną prawną;

4) dane dotyczące wystawy czasowej, na której będzie eksponowana rzecz ruchoma

objęta ochrona prawną, w tym nazwę, siedzibę i adres organizatora wystawy;

5) wskazanie okresu, w jakim rzecz ruchoma jest objęta ochroną prawną;

6) informację o ustaniu ochrony prawnej rzeczy ruchomej z przyczyn określonych

w art. 31a ust. 3 pkt 3.

3. W Biuletynie Informacji Publicznej udostępnia się informacje określone w ust.

2 pkt 1 i 3–6.

4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty ewidencyjnej, uwzględniając zakres

07.03.2018

danych objętych ewidencją, w tym potrzebę umożliwienia skutecznej identyfikacji

rzeczy ruchomej objętej ochroną prawną.

Rozdział 5

Pracownicy muzeów

Art. 32. 1. Pracownicy zatrudnieni w muzeach na stanowiskach, na których

realizuje się zadania związane z:

1) gromadzeniem i naukowym opracowywaniem zbiorów,

2) urządzaniem wystaw i udostępnianiem zbiorów do celów edukacyjnych i

naukowych,

3) organizowaniem badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych,

4) prowadzeniem działalności edukacyjnej, artystycznej, upowszechniającej

kulturę lub wydawniczej

– tworzą zawodową grupę muzealników.

2. Pracowników, którzy tworzą zawodową grupę muzealników, zatrudnia się na

stanowiskach kustosza dyplomowanego, kustosza, adiunkta i asystenta.

3. Pracownik należący do zawodowej grupy muzealników, któremu powierzono

zadanie z zakresu urządzania wystawy, polegające na autorskim opracowaniu i

zorganizowaniu wystawy oraz merytorycznym nadzorze nad wystawą pełni funkcję

kuratora wystawy.

Art. 32a. 1. Na stanowisku kustosza dyplomowanego może być zatrudniona

osoba, która posiada:

1) stopień naukowy doktora w dziedzinie związanej z zakresem gromadzonych

w muzeum zbiorów lub stopień doktora sztuki w tej dziedzinie;

2) dorobek zawodowy w zakresie działalności muzealniczej;

3) co najmniej 3-letni staż pracy w muzeach lub w znajdujących się poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej podmiotach, które prowadzą działalność muzealniczą.

2. Na stanowisku kustosza może być zatrudniona osoba, która posiada:

1) dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów;

2) dyplom ukończenia studiów podyplomowych związanych z zakresem

gromadzonych w muzeum zbiorów lub dorobek zawodowy w zakresie

działalności muzealniczej;

07.03.2018

3) co najmniej 2-letni staż pracy w muzeach lub w podmiotach, o których mowa w

ust. 1 pkt 3.

3. Na stanowisku adiunkta może być zatrudniona osoba, która posiada dyplom

ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich

związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów.

4. Na stanowisku asystenta może być zatrudniona osoba, która posiada dyplom

ukończenia studiów pierwszego stopnia związanych z zakresem gromadzonych w

muzeum zbiorów.

Art. 32b. 1. W muzeach mogą być zatrudnieni specjaliści w zawodach

dotyczących działalności muzealniczej realizujący zadania związane z:

1) przechowywaniem i katalogowaniem gromadzonych zbiorów;

2) zabezpieczaniem i konserwacją zbiorów, w tym zabytków nieruchomych oraz

nieruchomych obiektów kultury materialnej i przyrody;

3) zapewnieniem właściwych warunków zwiedzania muzeum i korzystania ze

zbiorów.

2. Specjalistów zatrudnia się na stanowiskach:

1) starszego konserwatora;

2) konserwatora;

3) adiunkta konserwatorskiego;

4) starszego asystenta konserwatorskiego;

5) asystenta konserwatorskiego;

6) starszego dokumentalisty;

7) dokumentalisty;

8) młodszego dokumentalisty;

9) starszego renowatora;

10) renowatora;

11) renowatora przyuczonego;

12) młodszego renowatora;

13) przewodnika muzealnego.

Art. 32c. 1. Na stanowisku starszego konserwatora może być zatrudniona osoba,

która posiada dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich odpowiadających danej specjalności oraz co najmniej 6-letni staż pracy.

07.03.2018

2. Na stanowisku konserwatora może być zatrudniona osoba, która posiada

dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich

związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów oraz co najmniej 5-letni

staż pracy.

3. Na stanowisku adiunkta konserwatorskiego może być zatrudniona osoba,

która posiada:

1) dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia związanych z zakresem

gromadzonych w muzeum zbiorów oraz posiada co najmniej 5-letni staż pracy

albo

2) dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów oraz

co najmniej 3-letni staż pracy.

4. Na stanowisku starszego asystenta konserwatorskiego może być zatrudniona

osoba, która posiada:

1) dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia związanych z zakresem

gromadzonych w muzeum zbiorów oraz co najmniej 3-letni staż pracy albo

2) dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów oraz

co najmniej roczny staż pracy.

5. Na stanowisku asystenta konserwatorskiego może być zatrudniona osoba,

która posiada:

1) dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia związanych z zakresem

gromadzonych w muzeum zbiorów lub

2) dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów.

6. Na stanowisku starszego dokumentalisty może być zatrudniona osoba, która

posiada dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów oraz co

najmniej 2-letni staż pracy.

7. Na stanowisku dokumentalisty może być zatrudniona osoba, która posiada

dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich

związanych z zakresem gromadzonych w muzeum zbiorów oraz co najmniej roczny

staż pracy.

07.03.2018

[8. Na stanowisku starszego renowatora może być zatrudniona osoba, która

posiada wykształcenie średnie oraz co najmniej 3-letni staż pracy.]

<8. Na stanowisku starszego renowatora może być zatrudniona osoba,

która posiada wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz co najmniej 3 -

letni staż pracy.>

[9. Na stanowisku renowatora może być zatrudniona osoba, która posiada Zmiany w ust. 8–

10 w art. 32c

wykształcenie średnie oraz co najmniej roczny staż pracy.] wejdzie w życie z

dn. 1.09.2017 r.

<9. Na stanowisku renowatora może być zatrudniona osoba, która posiada

(Dz. U. z 2017 r.

wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz co najmniej roczny staż pracy.> poz. 60).

[10. Na stanowisku renowatora przyuczonego może być zatrudniona osoba,

która posiada wykształcenie średnie lub zasadnicze zawodowe oraz co najmniej 2-letni

staż pracy.]

<10. Na stanowisku renowatora przyuczonego może być zatrudniona osoba,

która posiada wykształcenie średnie, średnie branżowe, zasadnicze zawodowe lub

zasadnicze branżowe oraz co najmniej 2-letni staż pracy.>

Art. 33. Muzea prowadzące lub koordynujące prace naukowe mogą zatrudniać

pracowników naukowych i badawczo--technicznych, na zasadach określonych w

ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z 2008

r. poz. 993 oraz z 2009 r. poz. 1323)2). Do pracowników tych przepis art. 34 stosuje

się odpowiednio.

Art. 33a. 1. Posiadanie kwalifikacji wymaganych na poszczególnych

stanowiskach w muzeach stwierdza pracodawca na podstawie świadectw pracy,

dyplomów poświadczających zdobyte wykształcenie, świadectw lub zaświadczeń

o ukończeniu kursów, szkoleń specjalistycznych, praktyk zawodowych, a w

przypadku stanowiska kustosza dyplomowanego i kustosza – także zaświadczenia o

posiadaniu dorobku zawodowego.

2. Do stażu pracy zalicza się okresy zatrudnienia na stanowiskach, na których

realizuje się zadania związane z działalnością muzealniczą, naukową,

upowszechnianiem kultury lub ochroną zabytków i opieką nad zabytkami w:

Ustawa utraciła moc z dniem 1 października 2010 r. na podstawie art. 8 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620), która weszła

w życie z dniem 1 października 2010 r.

07.03.2018

1) muzeach, instytucjach kultury innych niż muzea, archiwach, uczelniach,

instytutach naukowych, instytutach badawczych, urzędach administracji

publicznej, państwowych lub samorządowych jednostkach organizacyjnych;

2) podmiotach znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które

prowadzą działalność taką jak podmioty, o których mowa w pkt 1.

Art. 33b. 1. Posiadanie dorobku zawodowego wymaganego na stanowisku

kustosza dyplomowanego i kustosza stwierdza minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek zainteresowanego, po zasięgnięciu

opinii komisji kwalifikacyjnej.

2. Do dorobku zawodowego zalicza się:

1) autorstwo lub współautorstwo publikacji naukowych, popularnonaukowych i

informacyjnych;

2) autorstwo lub współautorstwo projektów wystawienniczych lub kierowanie tymi

projektami, lub inne formy udziału w tych projektach;

3) prowadzenie badań naukowych i prac dokumentacyjnych;

4) uczestnictwo w krajowych lub międzynarodowych programach badawczych;

5) udział w krajowych lub międzynarodowych konferencjach naukowych lub udział

w pracach komitetów organizacyjnych takich konferencji;

6) otrzymane nagrody i wyróżnienia;

7) kierowanie projektami organizowanymi we współpracy z innymi instytucjami

krajowymi lub zagranicznymi, które realizują zadania związane z działalnością

kulturalną;

8) udział w pracach komitetów redakcyjnych i rad naukowych czasopism;

9) członkostwo w krajowych lub międzynarodowych organizacjach lub

towarzystwach naukowych, muzealnych, konserwatorskich i innych o

charakterze twórczym;

10) osiągnięcia w zakresie dydaktyki, edukacji i upowszechniania wiedzy;

11) osiągnięcia w dziedzinie konserwacji zbiorów;

12) udział w stażach w instytucjach krajowych lub zagranicznych lub kierowanie

takimi stażami.

07.03.2018

Art. 33c. 1. Do wniosku o stwierdzenie posiadania dorobku zawodowego

wymaganego na stanowisku kustosza dyplomowanego albo kustosza dołącza się

dokumenty potwierdzające ten dorobek.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wydaje zainteresowanemu zaświadczenie o posiadaniu albo braku posiadania dorobku

zawodowego wymaganego na stanowisku kustosza dyplomowanego albo kustosza.

Art. 33d. 1. Komisja kwalifikacyjna jest organem opiniodawczo-doradczym

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w sprawach

opiniowania wniosków o stwierdzenie posiadania dorobku zawodowego.

2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii Rady do

Spraw Muzeów, spośród osób wyróżniających się wiedzą merytoryczną, osiąg-

nięciami zawodowymi oraz dorobkiem w zakresie działalności muzealniczej.

3. Komisja kwalifikacyjna składa się z 5 członków.

4. Członkowie komisji kwalifikacyjnej wybierają ze swojego składu

przewodniczącego komisji, który kieruje jej pracami.

5. Komisja kwalifikacyjna działa na podstawie uchwalonego przez siebie

regulaminu, zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

Art. 34. Muzealnik w czasie pozostawania w stosunku pracy w muzeum

przestrzega ogólnie przyjętych norm etyki zawodowej, a w szczególności nie prowadzi

handlu przedmiotami pozostającymi w zakresie zainteresowania muzeum i nie

podejmuje działań, jak kolekcjonerskich, wykonywania ekspertyz i wycen

przedmiotów, mogących powodować konflikt interesów z zatrudniającym go

muzeum.

Rozdział 5a

Przepis karny

Art. 34a. 1. Kto bez pozwolenia wywozi za granicę muzealium, które nie

stanowi zabytku w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie

zabytków i opiece nad zabytkami, wpisane do inwentarza muzealiów w muzeum

będącym instytucją kultury lub po wywiezieniu go za granicę nie sprowadza do kraju

w okresie ważności pozwolenia,

07.03.2018

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie, podlega

grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia

wolności albo pozbawienia wolności do roku.

4. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 sąd orzeka, a w razie

skazania za przestępstwo określone w ust. 2 sąd może orzec, nawiązkę na wskazany

cel społeczny związany z opieką nad zabytkami w wysokości od trzykrotnego do

trzydziestokrotnego minimalnego wynagrodzenia przewidzianego w przepisach

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 35–39. (pominięte)

Art. 40. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia3).

Ustawa została ogłoszona w dniu 20 stycznia 1997 r.

07.03.2018