Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 220
©Telksinoe s. 1/223
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2017 r.
poz. 220, 791, 1089, 1387, 1566,
z 2018 r. poz. 9, 138, 317.
U S T A W A
z dnia 10 kwietnia 1997 r.
Prawo energetyczne 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa,
zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz
działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także określa organy właściwe
w sprawach gospodarki paliwami i energią.
2. Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju,
zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego
użytkowania paliw i energii, rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym
skutkom naturalnych monopoli, uwzględniania wymogów ochrony środowiska,
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy 90/547/EWG z dnia 29 października 1990 r. w sprawie przesyłu energii elektrycznej
przez sieci przesyłowe (Dz. Urz. WE L 313 z 13.11.1990, z późn. zm.);
2) dyrektywy 91/296/EWG z dnia 31 maja 1991 r. w sprawie przesyłu gazu ziemnego poprzez sieci
(Dz. Urz. WE L 147 z 12.06.1991, z późn. zm.);
3) dyrektywy 96/92/WE z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącej wspólnych zasad dla rynku
wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. WE L 27 z 30.01.1997);
4) dyrektywy 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącej wspólnych zasad w odniesieniu do
rynku wewnętrznego gazu ziemnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.);
5) (uchylony)
6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie
geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady 85/337/EWG,
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE,
2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE L
140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.);
7) częściowo dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.
w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie
uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16,
z późn. zm.).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie –
z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą
ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.
Pkt 5 uchylony przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 151), która
weszła w życie z dniem 12 lutego 2015 r.
Pkt 6 dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo
geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1238), która weszła w życie
z dniem 24 listopada 2013 r.
Pkt 7 dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 151), która
weszła w życie z dniem 12 lutego 2015 r.
26.02.2018
©Telksinoe s. 2/223
zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych oraz równoważenia interesów
przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.
2a. Ustawa określa także warunki wykonywania i kontrolowania działalności
polegającej na przesyłaniu dwutlenku węgla w celu jego podziemnego składowania
w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania
dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo
geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1131 i 1991 oraz z 2017 r. poz. 60).
3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) wydobywania kopalin ze złóż oraz podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania paliw w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 9 czerwca
2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
2) wykorzystywania energii atomowej w zakresie uregulowanym ustawą z dnia
29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2014 r. poz. 1512, z późn.
zm.2)).
Art. 2. (uchylony)
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) energia – energię przetworzoną w dowolnej postaci;
2) ciepło – energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach;
3) paliwa – paliwa stałe, ciekłe i gazowe będące nośnikami energii chemicznej;
3a) paliwa gazowe – gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym
skroplony gaz ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego,
dostarczane za pomocą sieci gazowej, a także biogaz rolniczy, niezależnie od ich
przeznaczenia;
3b) paliwa ciekłe – ciekłe nośniki energii, w tym zawierające dodatki:
a) półprodukty rafineryjne,
b) gaz płynny LPG,
c) benzyny pirolityczne,
d) benzyny silnikowe,
e) benzyny lotnicze,
f) paliwa typu benzyny do silników odrzutowych,
g) paliwa typu nafty do silników odrzutowych,
h) inne nafty,
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1505
i 1893, z 2016 r. poz. 266, 1343, 1579, 1948, 2003 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60.
26.02.2018
©Telksinoe s. 3/223
i) oleje napędowe,
j) lekkie oleje opałowe i pozostałe oleje napędowe,
k) ciężkie oleje opałowe,
l) benzyny lakowe i przemysłowe,
m) biopaliwa płynne (ciekłe),
n) smary
– określone w załączniku B rozdziały 4 i 5 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w
sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.),
których szczegółowy wykaz ustanawiają przepisy wydane na podstawie art. 32
ust. 6;
4) przesyłanie – transport:
a) paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich
dostarczania do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci przesyłowych,
b) paliw ciekłych siecią rurociągów,
c) ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;
4a) przesyłanie dwutlenku węgla – transport dwutlenku węgla w celu jego
podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego
wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy
z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
5) dystrybucja:
a) transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami
dystrybucyjnymi w celu ich dostarczania odbiorcom,
b) rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów,
c) rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii oraz sprężania gazu w stacji
gazu ziemnego i dostarczania energii elektrycznej w ogólnodostępnej stacji
ładowania do zainstalowanych w niej punktów ładowania w rozumieniu ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych
(Dz. U. poz. 317);
6) obrót – działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo
detalicznym paliwami lub energią;
26.02.2018
©Telksinoe s. 4/223
6a) sprzedaż – bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się
ich wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot
zajmujący się ich obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje derywatu
elektroenergetycznego i derywatu gazowego oraz tankowania pojazdów
sprężonym gazem ziemnym (CNG) oraz skroplonym gazem ziemnym (LNG) na
stacjach gazu ziemnego i ładowania energią elektryczną w punktach ładowania;
7) procesy energetyczne – techniczne procesy w zakresie wytwarzania,
przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw
lub energii;
8) zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe – procesy związane
z dostarczaniem ciepła, energii elektrycznej, paliw gazowych do odbiorców;
9) urządzenia – urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych;
10) instalacje – urządzenia z układami połączeń między nimi;
10a) instalacja magazynowa – instalację używaną do magazynowania paliw
gazowych, w tym bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności
magazynowe gazociągów, będącą własnością przedsiębiorstwa energetycznego
lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo, włącznie z częścią instalacji
skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania, z wyłączeniem
tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,
oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu
przesyłowego gazowego;
10b) instalacja skroplonego gazu ziemnego – terminal przeznaczony do:
a) skraplania gazu ziemnego lub
b) sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz
z instalacjami pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi
wykorzystywanymi w procesie regazyfikacji i dostarczania gazu ziemnego
do systemu przesyłowego
– z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania;
10c) pojemności magazynowe gazociągów – pojemności umożliwiające
magazynowanie gazu ziemnego pod ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub
w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem instalacji służących wyłącznie do
realizacji zadań operatora systemu przesyłowego;
10d) infrastruktura paliw ciekłych – instalację wytwarzania, magazynowania i
przeładunku paliw ciekłych, rurociąg przesyłowy lub dystrybucyjny paliw
ciekłych, stację paliw ciekłych, a także środek transportu paliw ciekłych;
26.02.2018
©Telksinoe s. 5/223
10e) instalacja wytwarzania paliw ciekłych – instalację lub zespół instalacji
technologicznych oraz urządzenia techniczne, w tym zbiorniki, powiązane
technicznie z tymi instalacjami, wykorzystywane w procesie wytwarzania paliw
ciekłych;
10f) instalacja magazynowania paliw ciekłych – zbiorniki magazynowe oraz
instalacje przeładunkowe paliw ciekłych wykorzystywane do przechowywania
oraz przeładunku paliw ciekłych z wyłączeniem stacji paliw ciekłych, a także
bezzbiornikowe magazyny paliw ciekłych;
10g) instalacja przeładunku paliw ciekłych – instalację używaną do rozładunku lub
załadunku paliw ciekłych na cysterny drogowe, cysterny kolejowe, cysterny
kontenerowe lub statki;
10h) stacja paliw ciekłych – zespół urządzeń służących do zaopatrywania w paliwa
ciekłe w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn
nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostek pływających;
10i) stacja kontenerowa – stację paliw ciekłych o konstrukcji umożliwiającej jej
przemieszczanie;
10j) środek transportu paliw ciekłych – cysternę drogową, cysternę kolejową,
cysternę kontenerową lub statek przystosowane do załadunku, transportu i
rozładunku paliw ciekłych, wykorzystywane do sprzedaży paliw ciekłych
bezpośrednio odbiorcom końcowym na podstawie koncesji, o których mowa w
art. 32 ust. 1 pkt 1 i 4, lub do przywozu paliw ciekłych na podstawie wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 32a;
10k) magazyn energii – instalację służącą do przechowywania energii, przyłączoną do
sieci, mającą zdolność do dostawy energii elektrycznej do sieci;
10l) stacja gazu ziemnego – stację gazu ziemnego w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
10m)ogólnodostępna stacja ładowania – ogólnodostępną stację ładowania
w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności
i paliwach alternatywnych;
10n) infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego – infrastrukturę
ładowania drogowego transportu publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
11) sieci – instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub
dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;
26.02.2018
©Telksinoe s. 6/223
11a) sieć przesyłowa – sieć gazową wysokich ciśnień, z wyłączeniem gazociągów
kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną najwyższych lub
wysokich napięć, za której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu
przesyłowego;
11b) sieć dystrybucyjna – sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień,
z wyłączeniem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć
elektroenergetyczną wysokich, średnich i niskich napięć, za której ruch sieciowy
jest odpowiedzialny operator systemu dystrybucyjnego;
11c) sieć gazociągów kopalnianych (złożowych, kolektorowych i ekspedycyjnych) –
gazociąg lub sieć gazociągów wykorzystywane do transportu gazu ziemnego
z miejsca jego wydobycia do zakładu oczyszczania i obróbki lub do terminalu
albo wykorzystywane do transportu gazu ziemnego do końcowego
przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;
11d) gazociąg międzysystemowy – gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę
państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym, wyłącznie w celu połączenia krajowych
systemów przesyłowych tych państw;
11e) gazociąg bezpośredni – gazociąg, który został zbudowany w celu
bezpośredniego dostarczania paliw gazowych do instalacji odbiorcy
z pominięciem systemu gazowego;
11f) linia bezpośrednia – linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę
wytwarzania energii elektrycznej bezpośrednio z odbiorcą lub linię
elektroenergetyczną łączącą jednostkę wytwarzania energii elektrycznej
przedsiębiorstwa energetycznego z instalacjami należącymi do tego
przedsiębiorstwa albo instalacjami należącymi do przedsiębiorstw od niego
zależnych;
11g) koordynowana sieć 110 kV – część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której
przepływy energii elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci
przesyłowej;
11h) sieć transportowa dwutlenku węgla – sieć służącą do przesyłania dwutlenku
węgla, wraz z towarzyszącymi jej tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, za
której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator sieci transportowej dwutlenku
węgla;
26.02.2018
©Telksinoe s. 7/223
11i) instalacja zarządzania popytem – instalację odbiorcy końcowego, której
urządzenia umożliwiają zmianę profilu poboru energii elektrycznej na żądanie
operatora systemu dystrybucyjnego, operatora systemu przesyłowego lub
operatora systemu połączonego, na którą może składać się w szczególności
magazyn energii, instalacja wytwórcza niewspółpracująca bezpośrednio z siecią
lub punkt ładowania w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.
o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
12) przedsiębiorstwo energetyczne – podmiot prowadzący działalność gospodarczą
w zakresie:
a) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybu cji
paliw albo energii lub obrotu nimi albo
b) przesyłania dwutlenku węgla;
12a) przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo – przedsiębiorstwo energetyczne lub
grupę przedsiębiorstw, których wzajemne relacje są określone w art. 3 ust.
2 rozporządzenia nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli
koncentracji przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 024 z 29.01.2004), zajmujące się:
a) w odniesieniu do paliw gazowych:
– przesyłaniem lub
– dystrybucją, lub
– magazynowaniem, lub
– skraplaniem
– oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tych paliw, albo
b) w odniesieniu do energii elektrycznej:
– przesyłaniem lub
– dystrybucją
– oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tej energii;
12b) użytkownik systemu – podmiot dostarczający paliwa gazowe do systemu
gazowego lub zaopatrywany z tego systemu albo podmiot dostarczający energię
elektryczną do systemu elektroenergetycznego lub zaopatrywany z tego systemu;
12c) podmiot przywożący – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która samodzielnie lub za
pośrednictwem innego podmiotu dokonuje przywozu paliw ciekłych, z
wyłączeniem przywozu paliw ciekłych:
26.02.2018
©Telksinoe s. 8/223
a) w ramach wykonywania działalności polegającej na obrocie paliwami
ciekłymi z zagranicą wymagającej uzyskania koncesji, o której mowa w art.
32 ust. 1 pkt 4, lub
b) przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w
standardowych zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia
6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43 i 60);
12d) przywóz paliw ciekłych – sprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
paliw ciekłych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu;
12e) wywóz paliw ciekłych – wywóz paliw ciekłych poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub
eksportu;
12f) nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw ciekłych – przemieszczenie paliw
ciekłych z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu przepisów o podatku
akcyzowym;
12g) dostawa wewnątrzwspólnotowa paliw ciekłych – przemieszczenie paliw
ciekłych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, w rozumieniu przepisów o podatku
akcyzowym;
12h) import paliw ciekłych – import paliw ciekłych w rozumieniu przepisów o
podatku akcyzowym;
12i) eksport paliw ciekłych – eksport paliw ciekłych w rozumieniu przepisów o
podatku akcyzowym;
13) odbiorca – każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie
umowy z przedsiębiorstwem energetycznym;
13a) odbiorca końcowy – odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na własny
użytek; do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu
jej zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej oraz paliw gazowych zakupionych w celu ich zużycia na potrzeby
przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu
ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;
13b) odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie
domowym – odbiorcę końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych,
energii elektrycznej lub ciepła wyłącznie w celu ich zużycia w gospodarstwie
domowym;
26.02.2018
©Telksinoes. 9/223
13c) odbiorca wrażliwy energii elektrycznej – osobę, której przyznano dodatek
mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.
o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 966 i 984, z 2015 r. poz. 693
i 1220 oraz z 2016 r. poz. 195 i 1250), która jest stroną umowy kompleksowej
lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem
energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej;
13d) odbiorca wrażliwy paliw gazowych – osobę, której przyznano ryczałt na zakup
opału w rozumieniu art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach
mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży
paliw gazowych zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje
w miejscu dostarczania paliw gazowych;
14) gmina – gminy oraz związki i porozumienia międzygminne w zakresie
uregulowanym ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.
z 2016 r. poz. 446, 1579 i 1948);
15) regulacja – stosowanie określonych ustawą środków prawnych, włącznie
z koncesjonowaniem, służących do zapewnienia bezpieczeństwa
energetycznego, prawidłowej gospodarki paliwami i energią oraz ochrony
interesów odbiorców;
16) bezpieczeństwo energetyczne – stan gospodarki umożliwiający pokrycie
bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię
w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań
ochrony środowiska;
16a) bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej – zdolność systemu
elektroenergetycznego do zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci
elektroenergetycznej oraz równoważenia dostaw energii elektrycznej
z zapotrzebowaniem na tę energię;
16b) bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej – nieprzerwaną pracę sieci
elektroenergetycznej, a także spełnianie wymagań w zakresie parametrów
jakościowych energii elektrycznej i standardów jakościowych obsługi
odbiorców, w tym dopuszczalnych przerw w dostawach energii elektrycznej
odbiorcom końcowym, w możliwych do przewidzenia warunkach pracy tej sieci;
16c) równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię –
zaspokojenie możliwego do przewidzenia, bieżącego i perspektywicznego
zapotrzebowania odbiorców na energię elektryczną i moc, bez konieczności
26.02.2018
©Telksinoe s. 10/223
podejmowania działań mających na celu wprowadzenie ograniczeń w jej
dostarczaniu i poborze;
16d) zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej – stan systemu
elektroenergetycznego lub jego części, uniemożliwiający zapewnienie
bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej lub równoważenie dostaw
energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię;
17) taryfa – zbiór cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany
przez przedsiębiorstwo energetyczne i wprowadzany jako obowiązujący dla
określonych w nim odbiorców w trybie określonym ustawą;
18) nielegalne pobieranie paliw lub energii – pobieranie paliw lub energii bez
zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu
pomiarowo-rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ
na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo-
-rozliczeniowy;
19) ruch sieciowy – sterowanie pracą sieci;
20) odnawialne źródło energii – odnawialne źródło energii w rozumieniu ustawy
z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. poz. 478 i 2365
oraz z 2016 r. poz. 925, 1579 i 2260);
20a) (uchylony)
20b) mikroinstalacja – mikroinstalację w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;
20c) mała instalacja – małą instalację w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;
20d) (uchylony)
20e) (uchylony)
20f) (uchylony)
20g) (uchylony)
20h) instalacja odnawialnego źródła energii – instalację odnawialnego źródła energii
w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;
21) koszty uzasadnione – koszty niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych
w związku z prowadzoną przez przedsiębiorstwo energetyczne działalnością
w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania
i dystrybucji, obrotu paliwami lub energią oraz przyjmowane przez
przedsiębiorstwo energetyczne do kalkulacji cen i stawek opłat ustalanych
w taryfie w sposób ekonomicznie uzasadniony, z zachowaniem należytej
staranności zmierzającej do ochrony interesów odbiorców; koszty uzasadnione
nie są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów podatkowych;
26.02.2018
©Telksinoe s. 11/223
22) finansowanie oświetlenia – finansowanie kosztów energii elektrycznej pobranej
przez punkty świetlne oraz koszty ich budowy i utrzymania;
23) system gazowy albo elektroenergetyczny – sieci gazowe, instalacje magazynowe
lub instalacje skroplonego gazu ziemnego albo sieci elektroenergetyczne oraz
przyłączone do nich urządzenia i instalacje, współpracujące z tymi sieciami lub
instalacjami;
23a) bilansowanie systemu – działalność gospodarczą wykonywaną przez operatora
systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług
przesyłania lub dystrybucji, polegającą na równoważeniu zapotrzebowania na
paliwa gazowe lub energię elektryczną z dostawami tych paliw lub energii;
23b) zarządzanie ograniczeniami systemowymi – działalność gospodarczą
wykonywaną przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego
w ramach świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji w celu zapewnienia
bezpiecznego funkcjonowania systemu gazowego albo systemu
elektroenergetycznego oraz zapewnienia, zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie art. 9 ust. 1–4, wymaganych parametrów technicznych paliw
gazowych lub energii elektrycznej w przypadku wystąpienia ograniczeń
technicznych w przepustowości tych systemów;
24) operator systemu przesyłowego – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się
przesyłaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch
sieciowy w systemie przesyłowym gazowym albo systemie przesyłowym
elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo
funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz
niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami
gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi;
25) operator systemu dystrybucyjnego – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch
sieciowy w systemie dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym
elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo
funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz
niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami
gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi;
26) operator systemu magazynowania – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się magazynowaniem paliw gazowych, odpowiedzialne za eksploatację instalacji
magazynowej;
26.02.2018
©Telksinoe s. 12/223
27) operator systemu skraplania gazu ziemnego – przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się skraplaniem gazu ziemnego, sprowadzaniem, wyładunkiem lub
regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego, odpowiedzialne za eksploatację
instalacji tego gazu;
28) operator systemu połączonego – przedsiębiorstwo energetyczne zarządzające
systemami połączonymi gazowymi albo systemami połączonymi
elektroenergetycznymi, w tym systemem przesyłowym i dystrybucyjnym, albo
systemem przesyłowym, dystrybucyjnym, magazynowania lub skraplania gazu
ziemnego;
28a) operator sieci transportowej dwutlenku węgla – przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem dwutlenku węgla, odpowiedzialne za ruch sieciowy
sieci transportowej dwutlenku węgla, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo
funkcjonowania tej sieci, jej eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną
rozbudowę;
29) sprzedawca z urzędu – przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na
obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną, świadczące usługi
kompleksowe odbiorcom paliw gazowych lub energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym, niekorzystającym z prawa wyboru sprzedawcy;
30) usługa kompleksowa – usługę świadczoną na podstawie umowy zawierającej
postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii albo umowy sprzedaży, umowy
o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych i umowy
o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych;
31) normalny układ pracy sieci – układ pracy sieci i przyłączonych źródeł
wytwórczych, zapewniający najkorzystniejsze warunki techniczne
i ekonomiczne transportu energii elektrycznej oraz spełnienie kryteriów
niezawodności pracy sieci i jakości energii elektrycznej dostarczanej
użytkownikom sieci;
32) subsydiowanie skrośne – pokrywanie kosztów jednego rodzaju wykon ywanej
działalności gospodarczej lub kosztów dotyczących jednej grupy odbiorców
przychodami pochodzącymi z innego rodzaju wykonywanej działalności
gospodarczej lub od innej grupy odbiorców;
33) kogeneracja – równoczesne wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej lub
mechanicznej w trakcie tego samego procesu technologicznego;
26.02.2018
©Telksinoe s. 13/223
34) ciepło użytkowe w kogeneracji – ciepło wytwarzane w kogeneracji, służące
zaspokojeniu niezbędnego zapotrzebowania na ciepło lub chłód, które gdyby nie
było wytworzone w kogeneracji, zostałoby pozyskane z innych źródeł;
35) jednostka kogeneracji – wyodrębniony zespół urządzeń, który może wytwarzać
energię elektryczną w kogeneracji, opisany poprzez dane techniczne;
36) energia elektryczna z kogeneracji – energię elektryczną wytwarzaną
w kogeneracji i obliczoną jako:
a) całkowitą roczną produkcję energii elektrycznej w jednostce kogeneracji
w roku kalendarzowym, wytworzoną ze średnioroczną sprawnością
przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub
mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, co najmniej równą
sprawności granicznej:
– 75% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: turbina parowa
przeciwprężna, turbina gazowa z odzyskiem ciepła, silnik spalinowy,
mikroturbina, silnik Stirlinga, ogniwo paliwowe, albo
– 80% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: układ gazowo-
-parowy z odzyskiem ciepła, turbina parowa upustowo-kondensacyjna,
albo
b) iloczyn współczynnika i rocznej ilości ciepła użytkowego w kogeneracji
wytworzonego ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej
paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w
kogeneracji niższą niż sprawności graniczne, o których mowa w lit. a;
współczynnik ten jest obliczany na podstawie pomiarów parametrów
technologicznych jednostki kogeneracji, dla danego przedziału czasowego,
i określa stosunek energii elektrycznej z kogeneracji do ciepła użytkowego
w kogeneracji;
37) referencyjna wartość sprawności dla wytwarzania rozdzielonego – sprawność
wytwarzania rozdzielonego energii elektrycznej albo ciepła stosowana do
obliczenia oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania
kogeneracji zamiast wytwarzania rozdzielonego energii elektrycznej i ciepła;
38) wysokosprawna kogeneracja – wytwarzanie energii elektrycznej lub
mechanicznej i ciepła użytkowego w kogeneracji, które zapewnia oszczędność
energii pierwotnej zużywanej w:
a) jednostce kogeneracji w wysokości nie mniejszej niż 10% w porównaniu
z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych
26.02.2018
©Telksinoe s. 14/223
o referencyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego
lub
b) jednostce kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej poniżej 1 MW
w porównaniu z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach
rozdzielonych o referencyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania
rozdzielonego;
39) standardowy profil zużycia – zbiór danych o przeciętnym zużyciu energii
elektrycznej w poszczególnych godzinach doby przez grupę odbiorców
końcowych:
a) nieposiadających urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych umożliwiających
rejestrację tych danych,
b) o zbliżonej charakterystyce poboru energii elektrycznej,
c) zlokalizowanych na obszarze działania danego operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego;
40) bilansowanie handlowe – zgłaszanie operatorowi systemu przesyłowego
elektroenergetycznego przez podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe
do realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez
użytkowników systemu i prowadzenie z nimi rozliczeń różnicy rzeczywistej
ilości dostarczonej albo pobranej energii elektrycznej i wielkości określonych
w tych umowach dla każdego okresu rozliczeniowego;
41) centralny mechanizm bilansowania handlowego – prowadzony przez operatora
systemu przesyłowego, w ramach bilansowania systemu, mechanizm rozliczeń
podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie handlowe, z tytułu
niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej oraz pobranej przez
użytkowników systemu, dla których te podmioty prowadzą bilansowanie
handlowe;
42) podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe – osobę fizyczną lub prawną
uczestniczącą w centralnym mechanizmie bilansowania handlowego na
podstawie umowy z operatorem systemu przesyłowego, zajmującą się
bilansowaniem handlowym użytkowników systemu;
43) jednostka wytwórcza – wyodrębniony zespół urządzeń należący do
przedsiębiorstwa energetycznego, służący do wytwarzania energii
i wyprowadzania mocy;
44) rynek organizowany przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany – obrót towarami giełdowymi organizowany na
26.02.2018
©Telksinoe s. 15/223
podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 724,
768 i 791) przez spółkę prowadzącą rynek regulowany;
45) wytwarzanie:
a) produkcję paliw stałych, paliw gazowych lub energii w procesie
energetycznym,
b) produkcję paliw ciekłych w instalacjach wytwarzania paliw ciekłych, w
procesach:
– przerobu ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego (NGL),
półproduktów rafinacji ropy naftowej i innych węglowodorów albo
przerobu biomasy,
– przetwarzania poprzez mieszanie komponentów lub paliw ciekłych lub
poprzez mieszanie komponentów z paliwami ciekłymi,
– przeklasyfikowywania komponentów w paliwa ciekłe w rozumieniu
przepisów o podatku akcyzowym;
46) przedsiębiorstwo powiązane – jednostkę powiązaną z jednostką w rozumieniu
art. 3 pkt 43 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61);
47) derywat elektroenergetyczny – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust.
1 pkt 2 lit. d–f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, który odnosi się do energii elektrycznej;
48) derywat gazowy – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d–f
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, który
odnosi się do paliw gazowych;
49) system gazowy wzajemnie połączony – wzajemnie połączone sieci gazowe,
instalacje magazynowe lub instalacje skroplonego gazu ziemnego oraz
przyłączone do nich urządzenia i instalacje współpracujące z tymi sieciami lub
instalacjami;
50) informacja wewnętrzna – informację wewnętrzną, o której mowa w art. 2 pkt
1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego
rynku energii (Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str. 1);
51) manipulacja na rynku – manipulację na rynku, o której mowa w art. 2 pkt
2 rozporządzenia wymienionego w pkt 50;
26.02.2018
©Telksinoe s. 16/223
52) próba manipulacji na rynku – próbę manipulacji na rynku, o której mowa w art.
2 pkt 3 rozporządzenia wymienionego w pkt 50;
53) produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym – umowy
i instrumenty pochodne, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia
wymienionego w pkt 50;
54) uczestnik rynku – uczestnika rynku w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia
wymienionego w pkt 50;
55) prosument – prosumenta w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;
56) magazynowanie paliw gazowych – świadczenie usług przechowywania paliw
gazowych w instalacji magazynowej;
57) magazynowanie paliw ciekłych – świadczenie usług przechowywania paliw
ciekłych w instalacji magazynowania paliw ciekłych;
58) przeładunek paliw ciekłych – świadczenie usług załadowywania lub
rozładowywania cystern drogowych, cystern kolejowych, cystern
kontenerowych lub statków z wykorzystaniem instalacji przeładunku paliw
ciekłych;
59) magazynowanie energii – świadczenie usług przechowywania energii
w magazynie energii.
Art. 4. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub
dystrybucją paliw lub energii, magazynowaniem energii lub paliw gazowych, w tym
skroplonego gazu ziemnego, skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją
skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane utrzymywać zdolność urządzeń,
instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię w sposób ciągły
i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii jest obowiązane zapewnić wszystkim odbiorcom oraz
przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych lub energii, na zasadzie
równoprawnego traktowania, świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych lub energii, na zasadach i w zakresie określonym w ustawie; świadczenie
usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub energii odbywa się na podstawie
umowy o świadczenie tych usług.
Art. 4a. (uchylony)
Art. 4b. (uchylony)
26.02.2018
©Telksinoe s. 17/223
Art. 4ba. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem,
przeładunkiem, przesyłaniem lub dystrybucją paliw ciekłych prowadzi wykaz
przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem, obrotem, w tym
obrotem z zagranicą paliwami ciekłymi, podmiotów przywożących i odbiorców
końcowych paliw ciekłych, którym świadczyli w ciągu ostatnich 12 miesięcy
odpowiednio usługi magazynowania, przeładunku, przesyłania lub dystrybucji.
Wykaz ustalany jest na ostatni dzień każdego miesiąca kalendarzowego w terminie do
7 dni od ostatniego dnia miesiąca.
2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, podmiotu przywożącego lub
odbiorcy końcowego paliw ciekłych poprzez:
a) imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,
b) miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz ich adres,
c) numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli posiada,
d) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON), jeżeli posiada,
e) numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego,
jeżeli posiada,
f) serię i numer dokumentu tożsamości w przypadku osób fizycznych;
2) informacje o rodzajach paliw ciekłych będących przedmiotem usług, o których
mowa w ust. 1;
3) informacje o posiadanych koncesjach lub o wpisie do rejestru podmiotów
przywożących;
4) informacje o wpisie do rejestru zapasów interwencyjnych, o którym mowa w art.
13 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach
zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1210 i 1387), zwanej dalej „ustawą o zapasach ropy
naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania
w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na
rynku naftowym”.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne świadczące usługi, o których mowa w ust. 1,
udostępnia wykaz w swojej siedzibie oraz publikuje go na swojej stronie internetowej,
jeżeli ją posiada, z wyłączeniem danych dotyczących miejsca zamieszkania, numeru
PESEL oraz serii i numeru dokumentu tożsamości.
26.02.2018
©Telksinoe s. 18/223
4. Przedsiębiorstwo energetyczne świadczące usługi, o których mowa w ust. 1,
przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, Prezesowi Agencji Rezerw
Materiałowych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych
miesięczne sprawozdanie zawierające informacje o podmiotach zlecających usługi, o
których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia zakończenia miesiąca, którego
dotyczy sprawozdanie.
5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, podmiotu przywożącego lub
odbiorcy końcowego paliw ciekłych poprzez wskazanie danych określonych w
ust. 2 pkt 1;
2) informacje o rodzajach i ilości paliw ciekłych oraz ich pochodzeniu, poprzez
wskazanie informacji o przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
wytworzeniu lub nabyciu na tym terytorium, będących przedmiotem usług,
o których mowa w ust. 1, wraz z podaniem miejsca ich świadczenia.
6. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania, o którym mowa w ust. 4, mając na względzie zakres informacji i danych
określonych w ust. 5 oraz kierując się koniecznością ujednolicenia formy i sposobu
jego przekazywania.
7. Prezes Agencji Rezerw Materiałowych oraz minister właściwy do spraw
finansów publicznych informują niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o
niezłożeniu w terminie sprawozdania, o którym mowa w ust. 4.
Art. 4c. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem
paliw gazowych jest obowiązane zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom
zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania,
świadczenie usług magazynowania paliw gazowych w instalacjach magazynowych.
Świadczenie usług magazynowania paliw gazowych odbywa się na podstawie umowy
o świadczenie tych usług.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw
gazowych jest obowiązane udostępniać operatorowi systemu przesyłowego gazowego
tę część instalacji, która jest używana do magazynowania paliw gazowych i jest
niezbędna do realizacji jego zadań.
3. Udostępnienie części instalacji, o której mowa w ust. 2, następuje za
wynagrodzeniem, na zasadach określonych w odrębnej umowie. Ustalając wysokość
wynagrodzenia należy stosować stawki opłat za usługi magazynowania paliw
26.02.2018
©Telksinoe s. 19/223
gazowych ustalone w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się
magazynowaniem tych paliw.
Art. 4d. 1. Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu
ziemnego jest obowiązane, przestrzegając zasad bezpieczeństwa, warunków
eksploatacji podłączonych złóż, realizacji zawartych umów w zakresie sprzedaży
wydobywanych kopalin oraz uwzględniając dostępną albo możliwą do uzyskania
przepustowość sieci gazociągów kopalnianych i wymogi ochrony środowiska,
zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw
gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług transportu
gazu ziemnego siecią gazociągów kopalnianych do miejsca ich dostarczania
wybranego przez odbiorcę lub przez przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą paliw
gazowych; świadczenie usług transportu gazu ziemnego odbywa się na podstawie
umowy o świadczenie tych usług.
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do tych części sieci gazociągów kopalnianych
i instalacji, które są używane do lokalnej działalności wydobywczej na obszarze złoża,
gdzie jest wydobywany gaz ziemny.
3. Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego może
odmówić świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli:
1) występują niezgodności:
a) parametrów technicznych sieci gazociągów kopalnianych z parametrami
technicznymi sieci lub instalacji, które miałyby być podłączone do sieci
gazociągów kopalnianych, lub
b) parametrów jakościowych transportowanego gazu ziemnego z parametrami
jakościowymi gazu ziemnego mającego być przedmiotem usługi transportu
gazu ziemnego
– których usunięcie nie jest technicznie lub ekonomicznie uzasadnione, albo
2) świadczenie usług transportu gazu ziemnego:
a) mogłoby spowodować obniżenie obecnego lub planowanego wydobycia
gazu ziemnego lub ropy naftowej, dla potrzeb których wybudowano te
gazociągi kopalniane, lub
b) uniemożliwiałoby zaspokojenie uzasadnionych potrzeb właściciela lub
użytkownika sieci gazociągów kopalnianych lub przedsiębiorstwa
zajmującego się transportem wydobytego gazu ziemnego w zakresie jego
transportu lub uzdatniania.
26.02.2018
©Telksinoe s. 20/223
Art. 4e. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się skraplaniem gazu
ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego przy użyciu instalacji
skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane, jeżeli jest to konieczne ze względów
technicznych lub ekonomicznych, zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom
zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania,
świadczenie usług polegających na skraplaniu gazu ziemnego lub regaz yfikacji
skroplonego gazu ziemnego; świadczenie tych usług odbywa się na podstawie umowy
o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do terminali skroplonego gazu ziemnego
przeznaczonych do magazynowania tego gazu.
Art. 4e1. Usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych,
skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego mogą być
świadczone wyłącznie odpowiednio przez operatora systemu przesyłowego, operatora
systemu dystrybucyjnego, operatora systemu magazynowania paliw gazowych,
operatora systemu skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego.
Art. 4e2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem energii
jest obowiązane zapewniać, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie
usług magazynowania energii. Świadczenie usług magazynowania energii odbywa się
na podstawie umowy o świadczenie tych usług.
Art. 4f. 1. Świadczenie usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust.
1 oraz art. 4e ust. 1, nie może obniżać niezawodności dostarczania i jakości paliw
gazowych lub energii poniżej poziomu określonego w odrębnych przepisach oraz
powodować niekorzystnej zmiany cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe
lub energię i zakresu ich dostarczania odbiorcom przyłączonym do sieci, a także
uniemożliwiać wywiązywanie się przez przedsiębiorstwa energetyczne z obowiązków
w zakresie ochrony interesów odbiorców i ochrony środowiska.
2. Przepisów art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1 nie stosuje się
do świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii,
magazynowania tych paliw i skraplania gazu ziemnego odbiorcom, jeżeli te paliwa lub
energia byłyby dostarczane z systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego
innego państwa, które nie nałożyło obowiązku świadczenia tych usług na działające
w tym państwie przedsiębiorstwa, lub gdy odbiorca, do którego paliwa gazowe lub
energia elektryczna miałyby być dostarczane, nie jest uznany za odbiorcę
uprawnionego do korzystania z tych usług w tym państwie.
26.02.2018
©Telksinoe s. 21/223
3. W przypadku odmowy świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art.
4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, z powodu nieuznania odbiorcy za uprawnionego
do wyboru sprzedawcy w jednym z dwóch państw członkowskich Unii Europejskiej
lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
– będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki może, na uzasadniony wniosek odbiorcy lub sprzedawcy,
zwrócić się, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw energii, do Komisji
Europejskiej o zobowiązanie państwa, w którym odmówiono świadczenia tych usług,
do realizacji żądanej usługi.
Art. 4g. 1. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne lub
przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego za pomocą
sieci gazociągów kopalnianych odmówi zawarcia umowy o świadczenie usług
przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, umowy o świadczenie usług
transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usług magazynowania paliw
gazowych lub umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego, jest ono
obowiązane niezwłocznie pisemnie powiadomić Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
oraz zainteresowany podmiot, podając uzasadnienie odmowy.
2. W przypadku odmowy zawarcia umowy o świadczenie usługi przesyłania lub
dystrybucji energii elektrycznej operator systemu elektroenergetycznego, na żądanie
podmiotu występującego o jej zawarcie, przedstawia temu podmiotowi istotne
informacje o działaniach, jakie należy podjąć, aby wzmocnić sieć w celu umożliwienia
zawarcia tej umowy; za opracowanie informacji może być pobrana opłata
odzwierciedlająca koszty jej przygotowania.
Art. 4h. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo może odmówić świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji
lub transportu gazu ziemnego, usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu
ziemnego, jeżeli świadczenie tych usług może spowodować dla przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo trudności finansowe lub ekonomiczne związane z realizacją
zobowiązań wynikających z uprzednio zawartych umów przewidujących obowiązek
zapłaty za określoną ilość gazu ziemnego, niezależnie od ilości pobranego gazu, lub
gdy świadczenie tych usług uniemożliwia wywiązanie się przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo z obowiązków w zakresie ochrony interesów odbiorców
i ochrony środowiska.
26.02.2018
©Telksinoe s. 22/223
2. Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, które odmówiło świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji
lub transportu gazu ziemnego, usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu
ziemnego, z powodów określonych w ust. 1, powinno niezwłocznie wystąpić
z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o czasowe zwolnienie
z obowiązków określonych w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1 lub
ograniczenie tych obowiązków, podając uzasadnienie odmowy.
3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie uzasadnionego wniosku,
o którym mowa w ust. 2, może, w drodze decyzji, czasowo zwolnić z obowiązków,
o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, nałożonych na
przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem, dystrybucją lub
transportem gazu ziemnego, magazynowaniem, skraplaniem lub regazyfikacją
skroplonego gazu ziemnego lub ograniczyć te obowiązki.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, podejmując decyzję, o której mowa
w ust. 3, bierze pod uwagę:
1) ogólną sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust. 1;
2) daty zawarcia umów i warunki, na jakich umowy zostały zawarte;
3) wpływ postanowień umów na sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym
mowa w ust. 1, oraz odbiorców;
4) stopień rozwoju konkurencji na rynku paliw gazowych;
5) realizację obowiązków wynikających z ustawy;
6) podjęte działania mające na celu umożliwienie świadczenia usług, o których
mowa w ust. 1;
7) wpływ tej decyzji na prawidłowe funkcjonowanie i rozwój rynku paliw
gazowych;
8) stopień połączeń systemów gazowych i ich współdziałanie.
5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po uwzględnieniu wniosku
przedsiębiorstwa energetycznego niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską
o zajętym stanowisku do wniosku, o którym mowa w ust. 2; wraz z powiadomieniem
przekazuje informacje dotyczące zajętego stanowiska.
6. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska,
o którym mowa w ust. 5, lub wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki zajmuje stanowisko do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej
w terminie 28 dni od dnia otrzymania poprawek lub wniosku.
26.02.2018
©Telksinoe s. 23/223
7. Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa
energetycznego stanowi podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki decyzji, o której mowa w ust. 3.
8. Decyzję, o której mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki.
Art. 4i. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na uzasadniony wniosek
przedsiębiorstwa energetycznego może, w drodze decyzji, zwolnić, na czas określony,
przedsiębiorstwo to z obowiązków świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2,
art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1, przedkładania taryf do zatwierdzenia, o którym
mowa w art. 47 ust. 1, spełniania kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d
ust. 1a i wydać zgodę na powierzenie przez to przedsiębiorstwo pełnienia obowiązków
operatora systemu przesyłowego na podstawie art. 9h ust. 3 pkt 2, gdy świadczenie
tych usług będzie się odbywać z wykorzystaniem gazociągu międzysystemowego,
instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, których budowa nie
została ukończona do dnia 4 sierpnia 2003 r. lub została rozpoczęta po tym dniu,
zwanych dalej „nową infrastrukturą”.
2. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, można udzielić, jeżeli są spełnione
łącznie następujące warunki:
1) nowa infrastruktura ma wpływ na zwiększenie konkurencyjności w zakresie
dostarczania paliw gazowych oraz bezpieczeństwa ich dostarczania;
2) ze względu na ryzyko związane z budową nowej infrastruktury, bez udzielenia
zwolnienia budowa ta nie byłaby podjęta;
3) nowa infrastruktura jest lub będzie własnością podmiotu niezależnego,
przynajmniej pod względem formy prawnej, od operatora systemu gazowego,
w którym to systemie nowa infrastruktura została lub zostanie zbudowana;
4) na użytkowników nowej infrastruktury są nałożone opłaty za korzystanie z tej
infrastruktury;
5) zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie spowoduje pogorszenia warunków
konkurencji i efektywności funkcjonowania rynku paliw gazowych w Unii
Europejskiej lub systemu gazowego, w którym nowa infrastruktura została lub
zostanie zbudowana.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do infrastruktury, której budowę
ukończono do dnia 4 sierpnia 2003 r., jeżeli po tym dniu zostały lub zostaną w niej
26.02.2018
©Telksinoe s. 24/223
dokonane zmiany umożliwiające znaczny wzrost zdolności przesyłowej tej
infrastruktury lub rozwój nowych źródeł zaopatrzenia w paliwa gazowe.
3a. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa, na wniosek przedsiębiorstwa
energetycznego ubiegającego się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, lub z urzędu,
zasady udostępnienia zdolności przesyłowej nowej infrastruktury lub infrastruktury,
o której mowa w ust. 3, uwzględniające sposób:
1) zarządzania i alokacji zdolności przesyłowej tej infrastruktury, w tym podawania
do publicznej wiadomości informacji o dostępnej zdolności przesyłowej dla
zainteresowanych podmiotów;
2) sprzedaży niewykorzystanej zdolności przesyłowej tej infrastruktury;
3) umożliwienia obrotu zarezerwowanymi zdolnościami przesyłowymi.
3b. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wydając decyzję, o której mowa w ust.
1, bierze pod uwagę wyniki udostępnienia zdolności przesyłowej nowej infrastruktury
lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, przeprowadzonego zgodnie z zasadami,
o których mowa w ust. 3a.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, rozpatrując wniosek, o którym mowa
w ust. 1, bierze pod uwagę niedyskryminacyjny dostęp do nowej infrastruktury lub
infrastruktury, o której mowa w ust. 3, okres, na jaki zawarto umowy o wykorzystanie
tej infrastruktury, zwiększenie zdolności przesyłowej, okres planowanej eksploatacji
infrastruktury oraz uwarunkowania krajowe w tym zakresie.
5. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy nowej
infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, która znajduje się na
terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko do tego wniosku, po uzgodnieniu
z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej,
biorąc pod uwagę opinię przedłożoną przez Agencję do spraw Współpracy Organów
Regulacji Energetyki, zwaną dalej „Agencją”.
5a. W przypadku nieuzgodnienia stanowiska, o którym mowa w ust. 5,
w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku przez właściwe organy
zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej lub w przypadku
uzgodnienia z tymi organami przekazania wniosku do Agencji w celu jego
rozpatrzenia, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje ten wniosek Agencji.
5b. Termin, o którym mowa w ust. 5a, może ulec przedłużeniu o 3 miesiące na
wspólny wniosek właściwych organów zainteresowanych państw członkowskich Unii
Europejskiej, za zgodą Agencji.
26.02.2018
©Telksinoe s. 25/223
6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej
wniosek, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie po jego otrzymaniu. Po rozpatrzeniu
tego wniosku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki powiadamia Komisję Europejską
o zajętym stanowisku; do powiadomienia dołącza informacje dotyczące:
1) powodów zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 wraz
z uzasadnieniem, łącznie z danymi finansowymi uzasadniającymi to zwolnienie
albo powodów odmowy udzielenia zwolnienia;
2) analizy wpływu zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 na
konkurencyjność i sprawne funkcjonowanie rynku paliw gazowych;
3) okresu, na jaki udzielono zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1;
4) wielkości udziału zdolności infrastruktury objętej zwolnieniem z obowiązków
wymienionych w ust. 1, w odniesieniu do całkowitej zdolności tej infrastruktury;
5) przebiegu i wyników uzgodnień z właściwymi organami zainteresowanych
państw członkowskich Unii Europejskiej;
6) wpływu nowej infrastruktury lub zmian w infrastrukturze, o której mowa w ust.
3, na dywersyfikację dostaw gazu.
7. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska,
o którym mowa w ust. 6, lub wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki zajmuje stanowisko do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej,
w terminie 28 dni od dnia otrzymania poprawek lub wniosku i uzgadnia stanowisko
z Komisją Europejską.
8. Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa
energetycznego lub decyzja Agencji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym
mowa w ust. 5a, stanowią podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki decyzji, o której mowa w ust. 1.
9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1,
odrębnie dla każdej nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3;
w decyzji określa się wielkość udziału zdolności przesyłowej infrastruktury objętej
zwolnieniem z obowiązków wymienionych w ust. 1 w odniesieniu do całkowitej
zdolności przesyłowej tej infrastruktury, zakres zwolnienia, warunki, których
spełnienie jest niezbędne do uzyskania zwolnienia oraz okres, na jaki udzielono
zwolnienia.
10. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki.
26.02.2018
©Telksinoe s. 26/223
Art. 4j. 1. Odbiorca paliw gazowych lub energii ma prawo zakupu tych paliw
lub energii od wybranego przez siebie sprzedawcy.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające
równe traktowanie użytkowników systemu, umożliwia odbiorcy paliw gazowych lub
energii przyłączonemu do jego sieci zmianę sprzedawcy paliw gazowych lub energii,
na warunkach i w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust.
1 lub 3.
3. Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas
nieoznaczony, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu
odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów, składając do
przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie. Odbiorca, który wypowiada
umowę, jest obowiązany pokryć należności za pobrane paliwo gazowe lub energię
oraz świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii.
3a. Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony,
na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa
gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań innych niż wynikające
z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie.
4. Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa
gazowe lub energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie
domowym, ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu,
w którym oświadczenie tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego.
Odbiorca ten może wskazać późniejszy termin rozwiązania umowy.
5. Sprzedawca paliw gazowych dokonujący sprzedaży tych paliw odbiorcom
końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, lub sprzedawca
energii dokonujący jej sprzedaży odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci
dystrybucyjnej jest obowiązany zamieszczać na stronach internetowych oraz
udostępniać do publicznego wglądu w swojej siedzibie informacje o cenach sprzedaży
paliw gazowych lub energii oraz warunkach ich stosowania.
6. Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu dystrybucyjnego są
obowiązani umożliwić odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej zmianę
sprzedawcy, nie później niż w terminie 21 dni od dnia poinformowania właściwego
operatora o zawarciu umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej z nowym
sprzedawcą.
26.02.2018
©Telksinoe s. 27/223
7. Dotychczasowy sprzedawca jest obowiązany dokonać rozliczeń z odbiorcą,
który skorzystał z prawa do zmiany sprzedawcy, nie później niż w okresie 42 dni od
dnia dokonania tej zmiany. Operator systemu przesyłowego lub operator systemu
dystrybucyjnego są obowiązani przekazać dotychczasowemu i nowemu sprzedawcy
dane dotyczące ilości zużytych przez odbiorcę paliw gazowych lub energii
elektrycznej, w terminie umożliwiającym dotychczasowemu sprzedawcy dokonanie
rozliczeń z odbiorcą.
Rozdział 2
Dostarczanie paliw i energii
Art. 5. 1. Dostarczanie paliw gazowych lub energii odbywa się, po uprzednim
przyłączeniu do sieci, o którym mowa w art. 7, na podstawie umowy sprzedaży
i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy sprzedaży,
umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji i umowy o świadczenie usług
magazynowania paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług skraplania gazu.
1a. Dostarczanie energii elektrycznej do punktu ładowania w ogólnodostępnej
stacji ładowania odbywa się na podstawie:
1) umowy o świadczenie usług dystrybucji tej energii, zawieranej przez operatora
ogólnodostępnej stacji ładowania w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia
11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
2) umowy sprzedaży tej energii zawieranej z dostawcą usług ładowania.
2. Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać co najmniej:
1) umowa sprzedaży – postanowienia określające: miejsce dostarczenia paliw
gazowych lub energii do odbiorcy i ilość tych paliw lub energii w podziale na
okresy umowne, moc umowną oraz warunki wprowadzania jej zmian, cenę lub
grupę taryfową stosowane w rozliczeniach i warunki wprowadzania zmian tej
ceny i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń, wysokość bonifikaty za
niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność
stron za niedotrzymanie warunków umowy, okres obowiązywania umowy
i warunki jej rozwiązania;
2) umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii – postanowienia określające: moc umowną i warunki wprowadzania jej
zmian, ilość przesyłanych paliw gazowych lub energii w podziale na okresy
umowne, miejsca dostarczania paliw gazowych lub energii do sieci i ich odbioru
z sieci, standardy jakościowe, warunki zapewnienia niezawodności i ciągłości
26.02.2018
©Telksinoe s. 28/223
dostarczania paliw gazowych lub energii, stawki opłat lub grupę taryfową
stosowane w rozliczeniach oraz warunki wprowadzania zmian tych stawek
i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń, parametry techniczne paliw
gazowych lub energii oraz wysokość bonifikaty za niedotrzymanie tych
parametrów oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców,
odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy oraz okres
obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;
3) umowa o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych – postanowienia
określające: moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość paliw
gazowych, miejsce, okres i sposób ich przechowywania, stawkę opłat lub grupę
taryfową stosowane w rozliczeniach i warunki wprowadzania zmian tej stawki
i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń, odpowiedzialność stron za
niedotrzymanie warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki
jej rozwiązania;
4) umowa o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego – postanowienia
określające: moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość skraplanego
gazu ziemnego lub regazyfikowanego skroplonego gazu ziemnego, stawkę opłat
określoną w taryfie, warunki wprowadzania zmian tej stawki, sposób
prowadzenia rozliczeń, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków
umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.
2a. Umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, której stroną
jest użytkownik systemu niebędący podmiotem odpowiedzialnym za bilansowanie
handlowe, powinna zawierać także, w przypadku gdy użytkownikiem systemu jest:
1) odbiorca – oznaczenie:
a) wybranego przez odbiorcę sprzedawcy, z którym ma zawartą umowę
sprzedaży energii elektrycznej, oraz zasady zmiany tego sprzed awcy;
wybrany sprzedawca musi mieć zawartą umowę o świadczenie usług
dystrybucji energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do
którego sieci odbiorca ten jest przyłączony,
b) podmiotu będącego dla odbiorcy sprzedawcą i zgodę tego odbiorcy na
zawarcie przez operatora systemu dystr ybucyjnego umowy sprzedaży
energii elektrycznej z tym sprzedawcą, na jego rzecz i w jego imieniu,
w przypadku zaprzestania dostarczania tej energii przez wybranego przez
odbiorcę sprzedawcę;
26.02.2018
©Telksinoe s. 29/223
2) przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej
i przyłączone do sieci dystrybucyjnej – oznaczenie przez to przedsiębiorstwo
podmiotu odpowiedzialnego za jego bilansowanie handlowe, który ma zawartą
umowę o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem
systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączone jest to przedsiębiorstwo,
oraz zasady zmiany tego podmiotu;
3) sprzedawca:
a) oznaczenie przez sprzedawcę podmiotu odpowiedzialnego za jego
bilansowanie handlowe, który ma zawartą umowę o świadczenie usług
dystrybucji energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do
którego sieci przyłączeni są odbiorcy, z którymi sprzedawca ma zawarte
umowy sprzedaży energii elektrycznej, oraz zasady zmiany tego podmiotu,
b) sposób przekazywania danych pomiarowych o ilości zużytej energii
elektrycznej przez odbiorców, z którymi sprzedawca ma zawarte umowy
sprzedaży energii elektrycznej.
2b. Umowa sprzedaży energii elektrycznej, której stroną jest odbiorca niebędący
podmiotem odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe, powinna zawierać także
sposób:
1) określania niezbilansowania energii elektrycznej oraz jego rozliczania
odpowiednio według:
a) grafiku indywidualnego przedstawiającego zbiór danych o planowanej
realizacji umowy sprzedaży energii elektrycznej oddzielnie dla
poszczególnych okresów rozliczeniowych centralnego mechanizmu
bilansowania handlowego, zwanego dalej „grafikiem handlowym”, oraz
rzeczywistego poboru energii elektrycznej lub
b) standardowego profilu zużycia oraz rzeczywiście pobranej energii
elektrycznej;
2) zgłaszania grafików handlowych.
3. Dostarczanie paliw gazowych lub energii może odbywać się na podstawie
umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług
przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub energii, zwanej dalej „umową
kompleksową”; umowa kompleksowa dotycząca dostarczania paliw gazowych może
zawierać także postanowienia umowy o świadczenie usług magazynowania tych
paliw, a w przypadku ciepła, jeżeli jest ono kupowane od innych przedsiębiorstw
26.02.2018
©Telksinoe s. 30/223
energetycznych, powinna także określać warunki stosowania cen i stawek opłat
obowiązujących w tych przedsiębiorstwach.
4. Umowa kompleksowa może zawierać także postanowienia umowy sprzedaży
paliw gazowych lub energii, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji
paliw gazowych lub energii lub umowy o świadczenie usług magazynowania tych
paliw, zawartych przez sprzedawcę na rzecz i w imieniu odbiorcy końcowego
z przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się przesyłaniem, dystrybucją paliw
gazowych lub energii lub magazynowaniem tych paliw.
4a. Umowa sprzedaży, umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji
paliw gazowych, a także umowa kompleksowa powinny zawierać postanowienia
określające maksymalne dopuszczalne ograniczenia w poborze tych paliw.
4b. Umowa sprzedaży oraz umowa kompleksowa, których stroną jest odbiorca
paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, powinny
określać strony umowy i zawierać także informacje o:
1) prawach tego odbiorcy, w tym sposobie wnoszenia skarg i rozstrzygania sporów;
2) możliwości uzyskania pomocy w przypadku wystąpienia awarii urządzeń,
instalacji lub sieci gazowej, lub elektroenergetycznej;
3) miejscu i sposobie zapoznania się, z mającymi zastosowanie, obowiązującymi
taryfami, w tym opłatami za utrzymanie systemu gazowego albo
elektroenergetycznego.
5. Projekty umów, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, lub projekty wprowadzenia
zmian w zawartych umowach, z wyjątkiem zmian cen lub stawek opłat określonych
w zatwierdzonych taryfach, powinny być niezwłocznie przesłane odbiorcy; jeżeli
w zawartych umowach mają być wprowadzone zmiany, wraz z projektem zmienianej
umowy należy przesłać pisemną informację o prawie do wypowiedzenia umowy.
6. Sprzedawca paliw gazowych lub energii powinien powiadomić odbiorców,
w sposób przejrzysty i zrozumiały, o podwyżce cen lub stawek opłat za dostarczane
paliwa gazowe lub energię określonych w zatwierdzonych taryfach, w ciągu jednego
okresu rozliczeniowego od dnia tej podwyżki.
6a. Sprzedawca energii elektrycznej informuje swoich odbiorców o strukturze
paliw zużytych lub innych nośników energii służących do wytworzenia energii
elektrycznej sprzedanej przez niego w poprzednim roku kalendarzowym oraz
o miejscu, w którym są dostępne informacje o wpływie wytwarzania tej energii na
środowisko, co najmniej w zakresie emisji dwutlenku węgla i radioaktywnych
odpadów.
26.02.2018
©Telksinoe s. 31/223
6b. W przypadku energii elektrycznej kupowanej na giełdzie towarowej lub
importowanej z systemu elektroenergetycznego państw niebędących członkami Unii
Europejskiej, informacje o strukturze paliw zużytych lub innych nośników energii
służących do wytworzenia energii elektrycznej mogą być sporządzone na podstawie
zbiorczych danych dotyczących udziału poszczególnych rodzajów źródeł energii
elektrycznej, w których energia ta została wytworzona w poprzednim roku
kalendarzowym.
6c. Sprzedawca energii elektrycznej informuje swojego odbiorcę o ilości energii
elektrycznej zużytej przez tego odbiorcę w poprzednim roku oraz o miejscu, w którym
są dostępne informacje o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej dla danej grupy
przyłączeniowej odbiorców, środkach poprawy efektywności energetycznej w
rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. poz.
831) i efektywnych energetycznie urządzeniach technicznych.
6d. Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej informuje odbiorcę
tych paliw lub energii w gospodarstwie domowym o jego prawach, w tym sposobie
wnoszenia skarg i rozstrzygania sporów.
6e. Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej dostarcza odbiorcy tych
paliw lub energii w gospodarstwie domowym kopię zbioru praw konsumenta energii
oraz zapewnia jego publiczny dostęp. Przez zbiór praw konsumenta energii rozumie
się dokument sporządzany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy
z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie wytycznych
Komisji Europejskiej w konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi,
organizacjami konsumentów, partnerami społecznymi, przedsiębiorstwami
energetycznymi oraz innymi zainteresowanymi stronami, zawierający praktyczne
informacje o prawach konsumentów energii elektrycznej i paliw gazowych.
6f. Kopię zbioru praw konsumenta energii, o którym mowa w ust. 6e, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu
Regulacji Energetyki.
7. Umowy, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, powinny zawierać także
postanowienia określające sposób postępowania w razie utraty przez odbiorcę
możliwości wywiązywania się z obowiązku zapłaty za dostarczone paliwa gazowe lub
energię lub usługi związane z ich dostarczaniem.
8. Sprzedawca energii elektrycznej jest obowiązany przechowywać dane
o umowach zawartych z operatorem systemu przesyłowego oraz dane o derywatach
elektroenergetycznych i umowach sprzedaży energii elektrycznej zawartych
26.02.2018
©Telksinoe s. 32/223
z przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą
w zakresie obrotu energią elektryczną, przez okres co najmniej 5 lat, od dnia zawarcia
tych umów.
9. Sprzedawca paliw gazowych jest obowiązany przechowywać dane
o umowach zawartych z operatorem systemu przesyłowego, operatorem systemu
dystrybucyjnego, operatorem systemu magazynowania paliw gazowych lub
operatorem systemu skraplania gazu ziemnego oraz dane o derywatach gazowych
i umowach sprzedaży paliw gazowych zawartych z przedsiębiorstwami
energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami
gazowymi, przez okres co najmniej 5 lat, od dnia zawarcia tych umów.
10. Dane, o których mowa w ust. 8 i 9, zawierają w szczególności informacje
dotyczące:
1) podmiotu, z którym zawarto umowę;
2) okresu, na jaki umowa została zawarta;
3) ilości sprzedanych paliw gazowych lub energii elektrycznej;
4) zasad rozliczeń;
5) terminu realizacji umowy;
6) nierozliczonych umów, derywatów elektroenergetycznych i derywatów
gazowych.
11. Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej przekazuje
niezwłocznie dane, o których mowa w ust. 8 i 9, Prezesowi Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów oraz Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, na ich
wniosek, w związku z zadaniami wykonywanymi przez te organy.
12. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek zainteresowanego
podmiotu, może udostępnić informacje, o których mowa w ust. 8 i 9, z wyjątkiem
danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy
z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r.
poz. 1503, z późn. zm.3)).
13. Przepisu ust. 12 nie stosuje się do informacji o instrumentach finansowych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 959, 1693
i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206 oraz z 2009 r. poz. 1540.
26.02.2018
©Telksinoe s. 33/223
Art. 5a. 1. Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zapewnienia świadczenia
usługi kompleksowej i do zawarcia umowy kompleksowej, na zasadach
równoprawnego traktowania, z odbiorcą paliw gazowych lub energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym, niekorzystającym z prawa wyboru sprzedawcy
i przyłączonym do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wskazanego w koncesji
sprzedawcy z urzędu.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii elektrycznej jest obowiązane do zawarcia ze sprzedawcą
z urzędu umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii elektrycznej w celu dostarczania tych paliw lub energii odbiorcy paliw
gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, któremu sprzedawca
z urzędu jest obowiązany zapewnić świadczenie usługi kompleksowej.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
ciepła jest obowiązane do zawarcia umowy kompleksowej z odbiorcą końcowym
przyłączonym do sieci ciepłowniczej tego przedsiębiorstwa na wniosek tego odbiorcy.
4. Odbiorca paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie
domowym może zrezygnować z usługi kompleksowej świadczonej przez sprzedawcę
z urzędu. Odbiorca paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie
domowym, który zrezygnuje z usługi kompleksowej, zachowując przewidziany
w umowie okres jej wypowiedzenia, nie może być obciążony przez sprzedawcę
z urzędu żadnymi dodatkowymi kosztami z tego tytułu.
Art. 5b. 1. Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo
pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego sprzedaje energię elektryczną do
odbiorcy końcowego oraz świadczy usługi przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej, z mocy prawa, z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego
części niezwiązanej z działalnością dystrybucyjną i wniesienia jej, przed dniem 1 lipca
2007 r., jako wkładu niepieniężnego na pokrycie kapitału zakładowego innego
przedsiębiorstwa, staje się umową, której stronami są: przedsiębiorstwo energetyczne
wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną do
którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca energii elektrycznej.
2. Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu
niepieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne pełniące
funkcję operatora systemu dystrybucyjnego powiadamia niezwłocznie Prezesa URE
o dniu wyodrębnienia.
26.02.2018
©Telksinoe s. 34/223
3. Za zobowiązania wynikające z umowy, na podstawie której przedsiębiorstwo
zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego dostarcza
energię elektryczną do odbiorcy końcowego, powstałe przed dniem w yodrębnienia,
o którym mowa w ust. 1, odpowiadają solidarnie przedsiębiorstwo zintegrowane
pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego, z którego
wyodrębniono część niezwiązaną z działalnością dystrybucyjną i przedsiębiorstwo
energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią
elektryczną, do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1.
4. Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, na
zasadach i w trybie określonym w art. 4j ust. 3 i 4.
5. Przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora systemu
dystrybucyjnego w terminie 3 miesięcy od dnia wyodrębnienia, o którym mowa w ust.
1, poinformuje odbiorców końcowych przyłączonych do swojej sieci dystrybucyjnej
o wyodrębnieniu jego części niezwiązanej z działalnością dystrybucyjną oraz
możliwościach, skutkach i terminie złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.
Art. 5b1. 1. Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne,
o którym mowa w art. 49b ust. 1, dostarcza gaz ziemny wysokometanowy odbiorcy,
który odebrał na jej podstawie z sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej w każdym
punkcie nie więcej niż 25 mln m3 tego gazu w roku poprzedzającym dzień
wyodrębnienia, z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego zorganizowanej
części i wniesienia jej jako wkładu niepieniężnego na pokrycie kapitału zakładowego
innego przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie obrotu paliwami gazowymi, staje się z mocy prawa umową, której stronami
są: przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
obrotu paliwami gazowymi, do którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca
tego paliwa.
2. Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu
niepieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w art. 49b ust. 1, informuje niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
o dniu wyodrębnienia.
3. Za zobowiązania wynikające z umów, o których mowa w ust. 1, powstałe
przed dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, odpowiadają solidarnie
przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorstwo
energetyczne do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1.
26.02.2018
©Telksinoe s. 35/223
4. Odbiorca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa
w ust. 5, może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, bez ponoszenia kosztów
lub odszkodowań, składając pisemne oświadczenie do przedsiębiorstwa
energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi do którego wniesiono
wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1. Umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim
dniem miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym oświadczenie
odbiorcy dotarło do tego przedsiębiorstwa energetycznego.
5. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy
od dnia tego wyodrębnienia informuje odbiorców o tym wyodrębnieniu oraz
o możliwości, skutkach i terminie złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.
6. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do
którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem
wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, w wynikające z przepisów podatkowych
prawa i obowiązki przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust.
1, pozostające w związku ze składnikami majątku wchodzącymi w skład wkładu
niepieniężnego. Przepis art. 93d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.4)) stosuje się odpowiednio.
7. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do
którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem
wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, we wszelkie prawa i obowiązki wynikające
z decyzji wydanych na podstawie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie
konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634 oraz z 2016 r. poz.
1823) dotyczące umów, o których mowa w ust. 1.
8. Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio do umów, których przedmiotem
jest:
1) gaz ziemny zaazotowany, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego
wysokometanowego przelicza się na odpowiednie ilości gazu ziemnego
zaazotowanego, na podstawie minimalnych wartości ciepła spalania określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1;
2) gaz propan-butan, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego
wysokometanowego przelicza się na odpowiednie ilości gazu propan-butan, na
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 978,
1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195, 615, 846, 1228, 1579, 1926,
1933, 1948, 2024, 2255 i 2261.
26.02.2018
©Telksinoe s. 36/223
podstawie minimalnych wartości ciepła spalania określonych w taryfie
przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust. 1,
obowiązującej w dniu wyodrębnienia.
9. Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się do umów, których przedmiotem jest
skroplony gaz ziemny, sprężony gaz ziemny lub umów, na podstawie których odbiorcy
nabywają gaz wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży, a także do umów zawartych
z operatorem systemu przesyłowego gazowego lub operatorem systemu
dystrybucyjnego gazowego.
10. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, jest obowiązane
sprzedawać gaz ziemny wysokometanowy na zasadach określonych w art. 49b ust. 1
na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831, 904 i 1948) lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Po lskiej
rynek regulowany, w sposób zapewniający publiczny, równy dostęp do tego gazu.
Art. 5c. 1. Odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej przysługuje
zryczałtowany dodatek energetyczny.
2. Dodatek energetyczny wynosi rocznie nie więcej niż 30% iloczynu limitu
zużycia energii elektrycznej oraz średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy
energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, ogłaszanej na podstawie art. 23 ust.
2 pkt 18 lit. d.
3. Wysokość limitu, o którym mowa w ust. 2, wynosi:
1) 900 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego prowadzonego
przez osobę samotną;
2) 1250 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego składającego
się z 2 do 4 osób;
3) 1500 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego składającego
się z co najmniej 5 osób.
4. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w terminie do dnia 30 kwietnia
każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, wysokość dodatku energetycznego na kolejne 12 miesięcy,
biorąc pod uwagę środki przewidziane na ten cel w ustawie budżetowej.
26.02.2018
©Telksinoe s. 37/223
Art. 5d. Dodatek energetyczny przyznaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Do wniosku
dołącza się kopię umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej.
Art. 5e. 1. Dodatek energetyczny wypłaca się odbiorcy wrażliwemu energii
elektrycznej do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia,
w którym dodatek energetyczny wypłaca się do dnia 30 stycznia danego roku.
2. Dodatek energetyczny wynosi miesięcznie 1/12 kwoty rocznej dodatku
energetycznego ogłaszanej przez ministra właściwego do spraw energii, na podstawie
art. 5c ust. 4.
Art. 5f. 1. Wypłata dodatku energetycznego jest zadaniem z zakresu
administracji rządowej. Dodatek energetyczny wypłacają gminy.
2. Gminy otrzymują dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie wypłat
dodatku energetycznego, w granicach kwot określonych na ten cel w ustawie
budżetowej.
3. Przy ustalaniu wysokości dotacji celowej na realizację wypłat dodatku
energetycznego, uwzględnia się koszty wypłacania odbiorcom wrażliwym energii
elektrycznej dodatku energetycznego, w wysokości 2% łącznej kwoty dotacji
wypłaconych w gminie.
Art. 5g. 1. Wojewodowie przekazują dotacje gminom w granicach kwot
określonych na ten cel w budżecie państwa.
2. Gmina składa wojewodzie wniosek o przyznanie dotacji co kwartał,
w terminie do 15 dnia miesiąca poprzedzającego dany kwartał.
3. Wojewoda przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych wniosek o zwiększenie budżetu, w terminie do 25 dnia miesiąca
poprzedzającego dany kwartał; wniosek na pierwszy kwartał wojewoda przedstawia
w terminie do dnia 10 stycznia danego roku.
4. Dotacje na dany kwartał są przekazywane gminom przez wojewodę, na
podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, w miesięcznych ratach. Nadpłata dotacji
za kwartał może być zaliczana na poczet dotacji należnej w kwartale następnym,
z wyjątkiem nadpłaty za dany rok, która podlega przekazaniu na rachunek właściwego
urzędu wojewódzkiego, w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku.
5. Jeżeli w wyniku połączenia lub podziału gmin nastąpiły zmiany w podstawie
obliczania kwoty dotacji, wojewoda uwzględnia te zmiany od pierwszego dnia
następnego miesiąca po ich wejściu w życie.
26.02.2018
©Telksinoe s. 38/223
6. Gmina przedstawia wojewodzie, w terminie do 15 dnia miesiąca
następującego po kwartale, rozliczenie dotacji sporządzone narastająco za okres od
dnia 1 stycznia do dnia kończącego dany kwartał, z tym że zapotrzebowanie na dotację
ustala się jako sumę tego zapotrzebowania obliczonego odrębnie dla każdego
kwartału.
7. Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych zbiorcze rozliczenie dotacji do końca miesiąca następującego po każdym
kwartale.
Art. 6. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii przeprowadza kontrolę
legalności pobierania paliw lub energii, kontrolę układów pomiarowo – roz-
liczeniowych, dotrzymania zawartych umów oraz prawidłowości rozliczeń, zwaną
dalej „kontrolą”.
2. Kontrolę przeprowadzają osoby upoważnione przez przedsiębiorstwo
energetyczne, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „kontrolującymi”. Kontrolujący
doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej upoważnienie do
przeprowadzenia kontroli oraz okazuje legitymację służbową.
3. W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej,
upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja służbowa mogą być
okazane innemu pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę,
o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U.
z 2016 r. poz. 380, 585, 1579 i 2255) lub przywołanemu świadkowi. W takim
przypadku upoważnienie doręcza się niezwłocznie kontrolowanemu, nie później
jednak niż trzeciego dnia od dnia wszczęcia kontroli.
4. Kontrolujący mają prawo:
1) wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie jest przeprowadzana
kontrola, o ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej;
2) przeprowadzać, w ramach kontroli, niezbędne przeglądy urządzeń będących
własnością przedsiębiorstwa energetycznego, wykonywać prace związane z ich
eksploatacją lub naprawą oraz przeprowadzać ich badania i pomiary;
3) zbierać i zabezpieczać dowody dotyczące nielegalnego pobierania paliw lub
energii, a także naruszania przez odbiorcę warunków używania układu
pomiarowo-rozliczeniowego oraz warunków umowy zawartej
z przedsiębiorstwem energetycznym.
26.02.2018
©Telksinoe s. 39/223
5. Przebieg przeprowadzonej kontroli kontrolujący przedstawia w protokole
kontroli.
6. Protokół kontroli zawiera w szczególności:
1) wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu kontrolowanego;
2) datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
3) imię, nazwisko i stanowisko służbowe kontrolującego;
4) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
5) opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli;
6) opis załączników;
7) informację o pouczeniu kontrolowanego o prawie zgłaszania zastrzeżeń do
protokołu oraz o prawie odmowy podpisania protokołu.
7. Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli stanowi załącznik do
protokołu kontroli.
8. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli
i upoważnień do kontroli oraz wzór legitymacji, mając na uwadze sprawne
przeprowadzanie kontroli.
9. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno określać w szczególności:
1) przedmiot kontroli;
2) szczegółowe uprawnienia kontrolujących;
3) tryb przeprowadzania kontroli.
Art. 6a. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne może zainstalować przedpłatowy
układ pomiarowo-rozliczeniowy służący do rozliczeń za dostarczane paliwa gazowe,
energię elektryczną lub ciepło, jeżeli odbiorca:
1) co najmniej dwukrotnie w ciągu kolejnych 12 miesięcy zwlekał z zapłatą za
pobrane paliwo gazowe, energię elektryczną lub ciepło albo świadczone usługi
przez okres co najmniej jednego miesiąca;
2) nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, obiektu lub lokalu, do którego są
dostarczane paliwa gazowe, energia elektryczna lub ciepło;
3) użytkuje nieruchomość, obiekt lub lokal w sposób uniemożliwiający cykliczne
sprawdzanie stanu układu pomiarowo-rozliczeniowego.
2. Koszty zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa
w ust. 1, ponosi przedsiębiorstwo energetyczne.
26.02.2018
©Telksinoe s. 40/223
3. W razie braku zgody odbiorcy na zainstalowanie układu pomiarowo-rozlicze-
niowego, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne może wstrzymać
dostarczanie energii elektrycznej lub rozwiązać umowę sprzedaży energii.
Art. 6b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii może wstrzymać,
z zastrzeżeniem art. 6c, dostarczanie paliw gazowych lub energii, jeżeli:
1) w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że nastąpiło nielegalne
pobieranie paliw lub energii;
2) odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi, co najmniej przez okres 30 dni
po upływie terminu płatności.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na żądanie
sprzedawcy paliw gazowych lub energii wstrzymuje, z zastrzeżeniem art. 6c,
dostarczanie paliw gazowych lub energii, jeżeli odbiorca zwleka z zapłatą za
świadczone usługi lub za pobrane paliwo gazowe lub energię, co najmniej przez okres
30 dni po upływie terminu płatności.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu odbiorca zwleka z zapłatą za
świadczone usługi lub za pobrane paliwo gazowe lub energię, powiadamia na piśmie
odbiorcę paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym
o zamiarze wstrzymania dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła,
jeżeli odbiorca ten nie ureguluje zaległych i bieżących należności w okresie 14 dni od
dnia otrzymania tego powiadomienia.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje
dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeżeli w wyniku
przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że instalacja znajdująca się u odbiorcy stwarza
bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia lub środowiska.
5. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
niezwłocznie wznowić dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła
wstrzymanego z powodów, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, jeżeli ustaną przyczyny
uzasadniające wstrzymanie ich dostarczania.
6. Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się do obiektów służących obronności
państwa.
Art. 6c. 1. W przypadku, gdy odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub
ciepła w gospodarstwie domowym złoży do przedsiębiorstwa energetycznego,
26.02.2018
©Telksinoe s. 41/223
o którym mowa w art. 6b ust. 3, reklamację dotyczącą dostarczania paliw gazowych
lub energii, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia,
o którym mowa w art. 6b ust. 3, dostarczania paliw gazowych lub energii nie
wstrzymuje się do czasu rozpatrzenia reklamacji.
1a. Prosumentowi będącemu konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy z
dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny przysługuje prawo złożenia do
przedsiębiorstwa energetycznego reklamacji dotyczącej przyłączenia mikroinstalacji,
rozliczania i dystrybucji tej energii.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane rozpatrzyć reklamację,
w terminie 14 dni od dnia jej złożenia. Jeżeli reklamacja nie została rozpatrzona w tym
terminie, uważa się, że została uwzględniona.
3. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji, a odbiorca
paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, w
terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji,
wystąpił do Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, z wnioskiem o rozwiązanie
sporu w tym zakresie, dostarczania paliw gazowych lub energii nie wstrzymuje się do
czasu rozwiązania sporu przez tego Koordynatora.
4. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji prosumenta
będącego konsumentem, prosument ten może wystąpić, w terminie 14 dni od dnia
otrzymania powiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji, do Koordynatora, o
którym mowa w art. 31a, z wnioskiem o rozwiązanie sporu w tym zakresie.
Art. 6d. 1. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wstrzymało dostarczanie paliw
gazowych lub energii odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła
w gospodarstwie domowym, a odbiorca ten złożył reklamację na wstrzymanie
dostarczania paliw gazowych lub energii, przedsiębiorstwo energetyczne jest
obowiązane wznowić dostarczanie paliw gazowych lub energii w terminie 3 dni od
dnia otrzymania reklamacji i kontynuować dostarczanie paliw gazowych lub energii
do czasu jej rozpatrzenia.
2. W przypadku gdy reklamacja, o której mowa w ust. 1, nie została pozytywnie
rozpatrzona przez przedsiębiorstwo energetyczne i odbiorca wymieniony w ust. 1,
wystąpił do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o rozpatrzenie sporu w tym
zakresie, przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane kontynuować
dostarczanie paliw gazowych lub energii do czasu wydania decyzji przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki.
26.02.2018
©Telksinoe s. 42/223
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy wstrzymanie dostarczania
paliw gazowych lub energii nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 6b ust. 4,
albo rozwiązania sporu przez Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, na niekorzyść
odbiorcy.
Art. 6e. W przypadku wystąpienia przez odbiorcę, o którym mowa w art. 6c ust.
1, z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem, o którym mowa w
art. 31a, albo z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 6b ust. 1, może
zainstalować przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy temu odbiorcy. Koszt
zainstalowania tego układu ponosi przedsiębiorstwo energetyczne.
Art. 6f. 1. W przypadku gdy odbiorca wrażliwy paliw gazowych lub energii
elektrycznej złoży wniosek w przedsiębiorstwie energetycznym zajmującym się
dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej o zainstalowanie
przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, przedsiębiorstwo to jest
obowiązane zainstalować taki układ, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku.
2. Koszty zainstalowania przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego
ponosi przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1.
Art. 7. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub
dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy
o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na
zasadzie równoprawnego traktowania i przyłączania, w pierwszej kolejności,
instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne
warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych paliw lub energii, a żądający
zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Jeżeli
przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy o przyłączenie do sieci lub
przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii, jest
obowiązane niezwłocznie pisemnie powiadomić o odmowie Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny odmowy.
1a. Przepis ust. 1 w zakresie przyłączenia do sieci w pierwszej kolejności stosuje
się także do infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego.
2. Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia
określające: termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce
rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu
przyłączanego, zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymagania
26.02.2018
©Telksinoe s. 43/223
dotyczące lokalizacji układu pomiarowo-rozliczeniowego i jego parametrów,
harmonogram przyłączenia, warunki udostępnienia przedsiębiorstwu energetycznemu
nieruchomości należącej do podmiotu przyłączanego w celu budowy lub rozbudowy
sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia, przewidywany termin zawarcia umowy, na
podstawie której nastąpi dostarczanie paliw gazowych lub energii, ilości pali w
gazowych lub energii przewidzianych do odbioru, moc przyłączeniową,
odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy, a w szczególności za
opóźnienie terminu realizacji prac w stosunku do ustalonego w umowie, oraz okres
obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.
2a. Umowa o przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii oprócz
postanowień wskazanych w ust. 2, powinna również zawierać postanowienia
określające, że:
1) termin dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
tej instalacji, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 48 miesięcy, a w
przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do
wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu – 120 miesięcy, od
dnia zawarcia tej umowy;
2) niedostarczenie po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w tej
instalacji we wskazanym w umowie o przyłączenie terminie jest podstawą
wypowiedzenia umowy o przyłączenie.
3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku,
gdy ubiegający się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego
do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe lub
energia mają być dostarczane.
3a. Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci składa wniosek o określenie
warunków przyłączenia do sieci, zwanych dalej „warunkami przyłączenia”,
w przedsiębiorstwie energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie.
3b. Wniosek o określenie warunków przyłączenia zawiera w szczególności
oznaczenie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, określenie nieruchomości,
obiektu lub lokalu, o których mowa w ust. 3, oraz informacje niezbędne do
zapewnienia spełnienia wymagań określonych w art. 7a.
4. Przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do spełniania
technicznych warunków dostarczania paliw gazowych lub energii określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1–4, 7 i 8 oraz w odrębnych
przepisach i koncesji.
26.02.2018
©Telksinoe s. 44/223
5. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii jest obowiązane zapewnić realizację i finansowanie
budowy i rozbudowy sieci, w tym na potrzeby przyłączania podmiotów ubiegających
się o przyłączenie, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 9 ust. 1–4, 7 i 8 i art. 46 oraz w założeniach lub planach, o których mowa w art. 19
i 20.
6. Budowę i rozbudowę odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji
należących do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci zapewnia
przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, umożliwiając ich wykonanie
zgodnie z zasadami konkurencji także innym przedsiębiorcom zatrudniającym
pracowników o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu w tym zakresie.
7. Podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci dzieli się na grupy, biorąc pod
uwagę parametry sieci, standardy jakościowe paliw gazowych lub energii oraz rodzaj
i wielkość przyłączanych urządzeń, instalacji i sieci.
8. Za przyłączenie do sieci pobiera się opłatę ustaloną na pods tawie
następujących zasad:
1) za przyłączenie do sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej gazowej wysokich
ciśnień oraz do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym
niż 1 kV i nie wyższym niż 110 kV, z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci,
opłatę ustala się na podstawie jednej czwartej rzeczywistych nakładów
poniesionych na realizację przyłączenia;
2) za przyłączenie do sieci dystrybucyjnej gazowej innej niż wymieniona w pkt 1,
sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV oraz
sieci ciepłowniczej, z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci, opłatę ustala się
w oparciu o stawki opłat zawarte w taryfie, kalkulowane na podstawie jednej
czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci
służących do przyłączania tych podmiotów, określonych w planie rozwoju,
o którym mowa w art. 16; stawki te mogą być kalkulowane w odniesieniu do
wielkości mocy przyłączeniowej, jednostki długości odcinka sieci służącego do
przyłączenia lub rodzaju tego odcinka;
3) za przyłączenie źródeł współpracujących z siecią oraz sieci przedsiębiorstw
energetycznych zajmujących się przes yłaniem lub dystrybucją paliw gazowych
lub energii pobiera się opłatę ustaloną na podstawie rzeczywistych nakładów
poniesionych na realizację przyłączenia, z wyłączeniem:
26.02.2018
©Telksinoe s. 45/223
a) instalacji odnawialnego źródła energii o mocy elektrycznej zainstalowanej
nie wyższej niż 5 MW oraz jednostek kogeneracji o mocy elektrycznej
zainstalowanej poniżej 1 MW, za których przyłączenie pobiera się połowę
opłaty ustalonej na podstawie rzeczywistych nakładów,
b) mikroinstalacji, za której przyłączenie do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej nie pobiera się opłaty;
4) za przyłączenie infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego oraz
ogólnodostępnych stacji ładowania:
a) do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV
i nie wyższym niż 110 kV opłatę ustala się na podstawie jednej szesnastej
rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia,
b) do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż
1 kV opłatę ustala się w oparciu o stawki opłat zawarte w taryfie,
kalkulowane na podstawie jednej szesnastej średniorocznych nakładów
inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączania tych
podmiotów, określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16;
stawki te mogą być kalkulowane w odniesieniu do wielkości mocy
przyłączeniowej, jednostki długości odcinka sieci służącego do
przyłączenia lub rodzaju tego odcinka;
5) nie pobiera się opłat za przyłączenie do sieci instalacji zarządzania popytem,
która spełnia wymagania określone w instrukcji, o której mowa w art. 9g,
operatora systemu przesyłowego i operatora systemu dystrybucyjnego, do
którego sieci instalacja ta jest przyłączana.
81. Przez realizację przyłączenia urządzeń, instalacji lub sieci do sieci
elektroenergetycznej lub do sieci ciepłowniczej rozumie się budowę odcinka lub
elementu sieci służącego do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu
ubiegającego się o ich przyłączenie do sieci elektroenergetycznej lub do sieci
ciepłowniczej, z pozostałą częścią sieci.
8a. Podmiot ubiegający się o przyłączenie źródła do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV wnosi zaliczkę na poczet opłaty za
przyłączenie do sieci, zwaną dalej „zaliczką”, w wysokości 30 zł za każdy kilowat
mocy przyłączeniowej określonej we wniosku o określenie warunków przyłączenia,
z zastrzeżeniem ust. 8b.
8b. Wysokość zaliczki nie może być wyższa niż wysokość przewidywanej opłaty
za przyłączenie do sieci i nie wyższa niż 3 000 000 zł. W przypadku gdy wysokość
26.02.2018
©Telksinoes. 46/223
zaliczki przekroczy wysokość opłaty za przyłączenie do sieci, różnica między
wysokością wniesionej zaliczki a wysokością tej opłaty podlega zwrotowi wraz
z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia zaliczki.
8c. Zaliczkę wnosi się w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku o określenie
warunków przyłączenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
8d. Do wniosku o określenie warunków przyłączenia podmiot, o którym mowa
w ust. 8a, dołącza w szczególności, w przypadku przyłączania do sieci źródeł innych
niż mikroinstalacje:
1) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
a w przypadku braku takiego planu, decyzję o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu dla nieruchomości określonej we wniosku, jeżeli jest
ona wymagana na podstawie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym albo
2) decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej wydaną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r.
o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej
oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. poz. 789, z późn. zm.5)), w przypadku
budowy obiektu energetyki jądrowej, albo
3) pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji
i urządzeń w polskich obszarach morskich wydane zgodnie z przepisami ustawy
z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32 i 60),
w przypadku budowy źródła w polskim obszarze morskim;
4) dokument potwierdzający tytuł prawny podmiotu do korzystania
z nieruchomości, na której jest planowana inwestycja określona we wniosku
z wyłączeniem źródeł lokalizowanych w polskim obszarze morskim.
8d1. Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub pozwolenie
na wznoszenie i wykorzystanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich
obszarach morskich powinny potwierdzać dopuszczalność lokalizacji danego źródła
na terenie objętym planowaną inwestycją.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 951, z 2014 r. poz. 40,
z 2015 r. poz. 1045, 1777, 1893 i 1936 oraz z 2016 r. poz. 266, 1250 i 2260.
26.02.2018
©Telksinoe s. 47/223
8d2. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej odmówi przyłączenia do sieci
instalacji odnawialnego źródła energii z powodu braku technicznych warunków
przyłączenia wynikających z braku niezbędnych zdolności przesyłowych sieci,
w terminie proponowanym przez podmiot ubiegający się o przyłączenie instalacji
odnawialnego źródła energii, przedsiębiorstwo energetyczne określa planowany
termin oraz warunki wykonania niezbędnej rozbudowy lub modernizacji sieci, a także
określa termin przyłączenia.
8d3. W przypadku braku technicznych lub ekonomicznych warunków
przyłączenia w zakresie mocy przyłączeniowej określonej we wniosku o określenie
warunków przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii, przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej
powiadamia podmiot ubiegający się o przyłączenie instalacji odnawialnego źródła
energii o wielkości dostępnej mocy przyłączeniowej, dla jakiej mogą być spełnione te
warunki. Jeżeli podmiot ten, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia:
1) wyraził zgodę na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to
wydaje warunki przyłączenia;
2) nie wyraził zgody na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to
odmawia wydania warunków przyłączenia.
Bieg terminu, o którym mowa w ust. 8g, ulega zawieszeniu do czasu otrzymania zgody
od podmiotu ubiegającego się o przyłączenie.
8d4. W przypadku gdy podmiot, ubiegający się o przyłączenie mikroinstalacji do
sieci dystrybucyjnej, jest przyłączony do sieci jako odbiorca końcowy, a moc
zainstalowana mikroinstalacji, o przyłączenie której ubiega się ten podmiot, nie jest
większa niż określona w wydanych warunkach przyłączenia, przyłączenie do sieci
odbywa się na podstawie zgłoszenia przyłączenia mikroinstalacji, złożonego w
przedsiębiorstwie energetycznym, do sieci którego ma być ona przyłączona, po
zainstalowaniu odpowiednich układów zabezpieczających i urządzenia pomiarowo-
rozliczeniowego. W innym przypadku przyłączenie mikroinstalacji do sieci
dystrybucyjnej odbywa się na podstawie umowy o przyłączenie do sieci. Koszt
instalacji układu zabezpieczającego i urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego ponosi
operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.
8d5. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 8d4, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci
dystrybucyjnej oraz określenie rodzaju i mocy mikroinstalacji;
26.02.2018
©Telksinoe s. 48/223
2) informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia przez mikroinstalację wymagań
technicznych i eksploatacyjnych, o których mowa w art. 7a.
8d6. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d4, podmiot ubiegający się
o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej jest obowiązany dołączyć
oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny oświadczam, że posiadam tytuł prawny do nieruchomości na której
jest planowana inwestycja oraz do mikroinstalacji określonej w zgłoszeniu.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
8d7. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii
elektrycznej:
1) potwierdza złożenie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d4, odnotowując datę
jego złożenia;
2) jest obowiązane dokonać przyłączenia do sieci mikroinstalacji na podstawie
zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d4, w terminie 30 dni od dokonania tego
zgłoszenia.
8d8. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej jest obowiązane określić w warunkach przyłączenia
przewidywany harmonogram przyłączania instalacji odnawialnego źródła energii,
uwzględniający poszczególne etapy rozbudowy sieci, a także zestawienie
planowanych prac.
8d9. Przyłączane mikroinstalacje muszą spełniać wymagania techniczne
i eksploatacyjne określone w art. 7a ust. 1. Szczegółowe warunki przyłączenia,
wymagania techniczne oraz warunki współpracy mikroinstalacji z systemem elektro-
energetycznym określają przepisy wydane na podstawie art. 9 ust. 3.
8d10. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego może
ograniczyć pracę lub odłączyć od sieci mikroinstalację o mocy zainstalowanej
większej niż 10 kW przyłączoną do sieci tego operatora w przypadku, gdy
wytwarzanie energii elektrycznej w tej mikroinstalacji stanowi zagrożenie
bezpieczeństwa pracy tej sieci. Uwzględniając stopień zagrożenia bezpieczeństwa
pracy poszczególnych obszarów sieci, operator w pierwszej kolejności ogranicza
proporcjonalnie do mocy zainstalowanej pracę mikroinstalacji albo odłącza ją od sieci.
Po ustaniu stanu zagrożenia bezpieczeństwa pracy sieci operator jest obowiązany
niezwłocznie przywrócić stan poprzedni.
26.02.2018
©Telksinoe s. 49/223
8e. W przypadku urządzeń, instalacji lub sieci przyłączanych bezpośrednio do
sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV sporządza się
ekspertyzę wpływu tych urządzeń, instalacji lub sieci na system elektroenergetyczny,
z wyjątkiem przyłączanych jednostek wytwórczych o łącznej mocy zainstalowanej nie
większej niż 2 MW, lub urządzeń odbiorcy końcowego o łącznej mocy
przyłączeniowej nie większej niż 5 MW. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej zapewnia sporządzenie ekspertyzy.
8f. Koszty wykonania ekspertyzy, o której mowa w ust. 8e, uwzględnia się
odpowiednio w nakładach, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i 3.
8g. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej, jest obowiązane wydać warunki przyłączenia w terminie:
1) 30 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez
wnioskodawcę przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym nie wyższym
niż 1 kV, a w przypadku przyłączania źródła – od dnia wniesienia zaliczki;
2) 150 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez
wnioskodawcę przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż
1 kV, a w przypadku przyłączania źródła – od dnia wniesienia zaliczki.
8h. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej powinno potwierdzić pisemnie złożenie przez wnioskodawcę
wniosku, określając w szczególności datę złożenia wniosku.
8i. Warunki przyłączenia są ważne dwa lata od dnia ich doręczenia. W okresie
ważności warunki przyłączenia stanowią warunkowe zobowiązanie przedsiębiorstwa
energetycznego do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej.
8j. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne:
1) odmówi wydania warunków przyłączenia lub zawarcia umowy o przyłączenie do
sieci elektroenergetycznej z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie
z powodu braku technicznych lub ekonomicznych warunków przyłączenia, jest
obowiązane niezwłocznie zwrócić pobraną zaliczkę;
2) wyda warunki przyłączenia po terminie, o którym mowa w ust. 8g, jest
obowiązane do wypłaty odsetek od wniesionej zaliczki liczonych za każdy dzień
zwłoki w wydaniu tych warunków;
3) wyda warunki przyłączenia, które będą przedmiotem sporu między
przedsiębiorstwem energetycznym a podmiotem ubiegającym się o ich wydanie
i spór zostanie rozstrzygnięty na korzyść tego podmiotu, jest obowiązane zwrócić
26.02.2018
©Telksinoe s. 50/223
pobraną zaliczkę wraz z odsetkami liczonymi od dnia wniesienia zaliczki do dnia
jej zwrotu, o ile nie nastąpi przyłączenie.
8k. Stopę odsetek, o których mowa w ust. 8j, przyjmuje się w wysokości równej
rentowności pięcioletnich obligacji skarbowych emitowanych na najbliższy dzień
poprzedzający dzień 30 czerwca roku, w którym złożono wniosek o wydanie
warunków przyłączenia, według danych opublikowanych przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych oraz Główny Urząd Statystyczny.
8l. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej jest obowiązane sporządzać informacje dotyczące:
1) podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy
przyłączeniowej, rodzaju instalacji, dat wydania warunków przyłączenia,
zawarcia umów o przyłączenie do sieci i rozpoczęcia dostarczania energii
elektrycznej,
2) wartości łącznej dostępnej mocy przyłączeniowej dla źródeł, a także
planowanych zmian tych wartości w okresie kolejnych 5 lat od dnia ich
publikacji, dla całej sieci przedsiębiorstwa o napięciu znamionowym powyżej
1 kV z podziałem na stacje elektroenergetyczne lub ich grupy wchodzące
w skład sieci o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym; wartość łącznej
mocy przyłączeniowej jest pomniejszana o moc wynikającą z wydanych
i ważnych warunków przyłączenia źródeł do sieci elektroenergetycznej
– z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji
prawnie chronionych. Informacje te przedsiębiorstwo aktualizuje co najmniej raz na
kwartał, uwzględniając dokonaną rozbudowę i modernizację sieci oraz realizowane
i będące w trakcie realizacji przyłączenia oraz zamieszcza na swojej stronie
internetowej.
9. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do
sieci z powodu braku warunków ekonomicznych, o których mowa w ust. 1, za
przyłączenie do sieci przedsiębiorstwo to może ustalić opłatę w wysokości
uzgodnionej z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do sieci w umowie
o przyłączenie do sieci; przepisów ust. 8 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a nie stosuje się.
10. Koszty wynikające z nakładów na realizację przyłączenia podmiotów
ubiegających się o przyłączenie, w zakresie, w jakim zostały pokryte wpływami
z opłat za przyłączenie do sieci, o których mowa w ust. 8 i 9, nie stanowią podstawy
26.02.2018
©Telksinoe s. 51/223
do ustalania w taryfie stawek opłat za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych lub
energii.
11. W umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej mogą być ustalone niższe
stawki opłat za przyłączenie do sieci niż ustalone na podstawie zasad określonych
w ust. 8, a w przypadku o którym mowa w art. 7b ust. 1, nie pobiera się opłaty za
przyłączenie do sieci.
12. Przyłączany podmiot jest obowiązany umożliwić przedsiębiorstwu
energetycznemu, o którym mowa w ust. 1, w obrębie swojej nieruchomości budowę
i rozbudowę sieci w zakresie niezbędnym do realizacji przyłączenia oraz udostępnić
pomieszczenia lub miejsca na zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach
określonych w umowie o świadczenie usługi przyłączenia do sieci.
13. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
powiadomić przyłączany podmiot o planowanych terminach prac wymienionych
w ust. 12 z wyprzedzeniem umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi
przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń do przeprowadzenia i odbioru tych
prac.
14. Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek wydać, na wniosek
zainteresowanego, oświadczenie, o którym mowa w przepisach prawa budowlanego,
o zapewnieniu dostaw paliw gazowych lub energii oraz warunkach przyłączenia
obiektu budowlanego do sieci.
Art. 7a. 1. Przyłączane do sieci urządzenia, instalacje i sieci podmiotów
ubiegających się o przyłączenie muszą spełniać wymagania techniczne
i eksploatacyjne zapewniające:
1) bezpieczeństwo funkcjonowania systemu gazowego, systemu
elektroenergetycznego albo sieci ciepłowniczej oraz współpracujących z tą siecią
urządzeń lub instalacji służących do wytwarzania lub odbioru ciepła, zwanych
dalej „systemem ciepłowniczym”;
2) zabezpieczenie systemu gazowego, systemu elektroenergetycznego albo systemu
ciepłowniczego przed uszkodzeniami spowodowanymi niewłaściwą pracą
przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci;
3) zabezpieczenie przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci przed uszkodzeniami
w przypadku awarii lub wprowadzenia ograniczeń w poborze lub dostarczaniu
paliw gazowych lub energii;
4) dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń, instalacji i sieci parametrów
jakościowych paliw gazowych i energii;
26.02.2018
©Telksinoe s. 52/223
5) spełnianie wymagań w zakresie ochrony środowiska, określonych w odrębnych
przepisach;
6) możliwość dokonywania pomiarów wielkości i parametrów niezbędnych do
prowadzenia ruchu sieci oraz rozliczeń za pobrane paliwa lub energię.
2. Urządzenia, instalacje i sieci, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać także
wymagania określone w odrębnych przepisach, w szczególności: przepisach prawa
budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie przeciwpożarowej,
o systemie oceny zgodności oraz w przepisach dotyczących technologii wytwarzania
paliw gazowych lub energii i rodzaju stosowanego paliwa.
3. Budowa gazociągu bezpośredniego lub linii bezpośredniej wymaga, przed
wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę w rozumieniu przepisów prawa
budowlanego, uzyskania zgody Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; zgoda jest
udzielana w drodze decyzji.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, udzielając zgody, o której mowa w ust.
3, uwzględnia:
1) wykorzystanie zdolności przesyłowych istniejącej sieci gazowej lub sieci
elektroenergetycznej;
2) odmowę świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii elektrycznej istniejącą siecią gazową lub siecią elektroenergetyczną
podmiotowi występującemu o uzyskanie zgody oraz nieuwzględnienie złożonej
przez niego skargi na tę odmowę.
Art. 7b. 1. Podmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z obiektu, który nie
jest przyłączony do sieci ciepłowniczej lub wyposażony w indywidualne źródło ciepła
oraz w którym przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do
ogrzewania tego obiektu wynosi nie mniej niż 50 kW, zlokalizowanego na terenie, na
którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła z efektywnego energetycznie
systemu ciepłowniczego lub chłodniczego, zapewnia efektywne energetycznie
wykorzystanie lokalnych zasobów paliw i energii przez:
1) wyposażenie obiektu w indywidualną instalację odnawialnego źródła ciepła,
źródło ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródło ciepła odpadowego
z instalacji przemysłowych albo
2) przyłączenie obiektu do sieci ciepłowniczej
– chyba że przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
ciepła odmówiło wydania warunków przyłączenia do sieci albo dostarczanie ciepła do
tego obiektu z sieci ciepłowniczej lub z indywidualnej instalacji odnawialnego źródła
26.02.2018
©Telksinoe s. 53/223
ciepła, źródła ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródła ciepła odpadowego
z instalacji przemysłowych zapewnia mniejszą efektywność energetyczną aniżeli
z innego indywidualnego źródła ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania
ciepła do tego obiektu.
2. Obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli ceny ciepła
stosowane przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła
i dostarczające ciepło do sieci, o której mowa w ust. 1, są równe lub wyższe od
obowiązującej średniej ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit.
c, dla źródła ciepła zużywającego tego samego rodzaju paliwo.
3. Efektywność energetyczną dostarczania ciepła, o której mowa w ust. 1, określa
się na podstawie audytu, o którym mowa w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016
r. o efektywności energetycznej.
4. Przez efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie
się system ciepłowniczy lub chłodniczy, w którym do wytwarzania ciepła lub chłodu
wykorzystuje się co najmniej w:
1) 50% energię z odnawialnych źródeł energii lub
2) 50% ciepło odpadowe, lub
3) 75% ciepło pochodzące z kogeneracji, lub
4) 50% połączenie energii i ciepła, o których mowa w pkt 1–3.
Art. 8. 1. W sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o
przyłączenie do sieci, w tym dotyczących zwiększenia mocy przyłączeniowej, umowy
sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii,
umowy o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi
magazynowania paliw gazowych, umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3, umowy o
świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego oraz umowy kompleksowej, oraz w
przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii,
odmowy przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii,
a także odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenia mikroinstalacji
pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 8d7 pkt 2, nieuzasadnionego
ograniczenia pracy lub odłączenia od sieci mikroinstalacji, rozstrzyga Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki, na wniosek strony.
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki
podjęcia bądź kontynuowania dostaw do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.
26.02.2018
©Telksinoe s. 54/223
Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki funkcjonowania systemu gazowego, biorąc pod uwagę:
bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie tego systemu, równoprawne
traktowanie użytkowników systemu gazowego, wymagania w zakresie ochrony
środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci określone
w odrębnych przepisach.
2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;
2) warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie
przyłączania do sieci instalacji skroplonego gazu ziemnego, instalacji
magazynowych, sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych oraz gazociągów
bezpośrednich;
3) sposób prowadzenia obrotu paliwami gazowymi;
4) warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw
gazowych i skraplania gazu ziemnego, prowadzenia ruchu sieciowego
i eksploatacji sieci oraz korzystania z systemu gazowego i połączeń
międzysystemowych;
5) zakres, warunki i sposób bilansowania systemu gazowego oraz prowadzenia
z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania paliw
gazowych dostarczonych i pobranych z systemu;
6) zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami w systemie gazowym;
7) warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych, w tym
z innymi przedsiębiorstwami energetyczn ymi, w zakresie prowadzenia ruchu
sieciowego oraz postępowania w sytuacjach awaryjnych;
8) parametry jakościowe paliw gazowych i standardy jakościowe obsługi
odbiorców;
9) sposób załatwiania reklamacji.
3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, biorąc pod
uwagę: bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie tego systemu, równoprawne
traktowanie użytkowników systemu elektroenergetycznego, wymagania w zakresie
ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci określone
w odrębnych przepisach.
4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;
26.02.2018
©Telksinoe s. 55/223
2) warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie
przyłączania do sieci urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń
odbiorców końcowych, połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;
3) sposób prowadzenia obrotu energią elektryczną oraz procedurę zmiany
sprzedawcy;
4) warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji energii elektrycznej,
prowadzenia ruchu sieciowego, eksploatacji sieci oraz korzystania z systemu
elektroenergetycznego i połączeń międzysystemowych;
5) zakres, warunki i sposób bilansowania systemu elektroenergetycznego oraz
prowadzenia z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających
z niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej i pobranej z systemu;
6) zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami systemowymi;
7) sposób koordynacji planowania rozwoju systemu elektroenergetycznego;
8) warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów elektroenergetycznych,
w tym z innymi przedsiębiorstwami energetycznymi, w zakresie prowadzenia
ruchu sieciowego, zarządzania przepływami i dysponowania mocą jednostek
wytwórczych oraz postępowania w sytuacjach awaryjnych;
9) zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami
energetycznymi oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
10) zakres i sposób przekazywania odbiorcom przez sprzedawcę informacji
o strukturze paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej
przez sprzedawcę w poprzednim roku;
11) sposób informowania odbiorców przez sprzedawcę o miejscu, w którym są
dostępne informacje o wpływie wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej
przez sprzedawcę w poprzednim roku na środowisko, co najmniej w zakresie
emisji dwutlenku węgla i radioaktywnych odpadów;
12) parametry jakościowe energii elektrycznej i standardy jakościowe obsługi
odbiorców;
13) sposób załatwiania reklamacji;
14) zakres i sposób udostępniania użytkownikom sieci i operatorom innych
systemów elektroenergetycznych, z którymi system przesyłowy jest połączony,
informacji o:
a) warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych
do uzyskania dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci
i krajowego systemu elektroenergetycznego oraz pracy krajowego systemu
26.02.2018
©Telksinoe s. 56/223
elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących realizacji
obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu,
planowanych wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci
przesyłowej oraz jednostek wytwórczych centralnie dysponowanych
przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV, a także o ubytkach mocy
tych jednostek wytwórczych,
b) ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których
mowa w lit. a;
15) zakres i sposób informowania odbiorcy przez sprzedawcę o ilości zużytej przez
tego odbiorcę energii elektrycznej w poprzednim roku oraz sposób informowania
o miejscu, w którym są dostępne informacje o przykładowym zużyciu energii
elektrycznej dla danej grupy przyłączeniowej odbiorców, środkach poprawy
efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 5 ust.
6c, i charakterystykach technicznych efektywnych energetycznie urządzeń.
5. (uchylony)
6. (uchylony)
7. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki funkcjonowania systemów ciepłowniczych, biorąc pod uwagę:
bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie tych systemów, równoprawne
traktowanie odbiorców ciepła, wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz
budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci określone w odrębnych przepisach.
8. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;
2) warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie
przyłączania do sieci urządzeń wytwórczych i instalacji odbiorców;
3) sposób prowadzenia obrotu ciepłem;
4) warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji ciepła, prowadzenia ruchu
sieciowego i eksploatacji sieci;
5) zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami
energetycznymi oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
6) parametry jakościowe nośnika ciepła i standardy jakościowe obsługi odbiorców;
7) sposób załatwiania reklamacji.
9. Minister właściwy do spraw energii, w odniesieniu do paliw gazowych
i energii elektrycznej, powiadamia Komisję Europejską co 2 lata, w terminie do dnia
30 czerwca danego roku, o wszelkich zmianach w działaniach mających na celu
26.02.2018
©Telksinoe s. 57/223
realizację obowiązków w zakresie ochrony interesów odbiorców i ochrony
środowiska oraz o wpływie tych zmian na konkurencję krajową i międzynarodową.
Art. 9a. 1. Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca
końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2,
w zakresie określonym w ust. 11, są obowiązani:
1) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
świadectwo pochodzenia z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l ust. 1, wydane
dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
2) uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w ust. 15, obliczoną w sposób
określony w ust. 10.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują:
1) odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok
realizacji tego obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej oraz
złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 3;
2) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię
odbiorcom końcowym niebędących odbiorcami przemysłowymi, o których
mowa w pkt 1;
3) odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1,
będący członkiem giełdy w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub członkiem rynku
organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we
własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten
podmiot;
4) odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1,
będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji
zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem, o których mowa
w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby przez
spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu
26.02.2018
©Telksinoe s. 58/223
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi;
5) towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8
i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu
do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych niż
odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na
rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany.
3. Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki oświadczenie potwierdzające zużycie nie mniej niż
100 GWh energii elektrycznej, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie do dnia 30 listopada roku
poprzedzającego rok realizacji obowiązku.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sporządza wykaz odbiorców
przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, i ogłasza go
w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do dnia
31 grudnia roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku.
5. Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie do dnia
31 sierpnia roku następującego po roku realizacji obowiązku, przekazuje Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki:
1) informację o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz
ilości zakupionej energii elektrycznej na własny użytek w roku realizacji
obowiązku;
2) oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte w informacji, o której mowa
w art. 9a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo
energetyczne są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
6. Przez odbiorcę przemysłowego rozumie się odbiorcę końcowego którego
przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność określona w Polskiej
Klasyfikacji Działalności (PKD) i oznaczona następującymi kodami: 0510; 0729;
0811; 0891; 0893; 0899; 1032; 1039; 1041; 1062; 1104; 1106; 1310; 1320; 1394;
1395; 1411; 1610; 1621; 1711; 1712; 1722; 1920; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016;
26.02.2018
©Telksinoe s. 59/223
2017; 2060; 2110; 2221; 2222; 2311; 2312; 2313; 2314; 2319; 2320; 2331; 2342;
2343; 2349; 2399; 2410; 2420; 2431; 2432; 2434; 2441; 2442; 2443; 2444; 2445;
2446; 2720; 3299; 2011; 2332; 2351; 2352; 2451; 2452; 2453; 2454; 2611; 2680;
3832.
7. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią
elektryczną, w terminie miesiąca od zakończenia roku kalendarzowego, w którym
zakupiło energię elektryczną w wyniku transakcji zawartej za pośrednictwem
towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego na giełdzie towarowej lub na
rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, jest obowiązane do przekazania towarowemu domowi
maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji o ilości energii elektrycznej
zakupionej w wyniku tej transakcji i zużytej na własny uż ytek oraz przeznaczonej do
dalszej odsprzedaży.
8. Deklaracja, o której mowa w ust. 7, stanowi podstawę wykonania przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w ust. 1.
9. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej na giełdzie towarowej lub na
rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski może
nastąpić po złożeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów
wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których
mowa w ust. 1, w zakresie określonym w ust. 2 pkt 3. Wysokość zabezpieczenia oraz
sposób jego złożenia określa umowa zawarta między towarowym domem maklerskim
lub domem maklerskim a składającym zlecenie.
10. Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się według wzoru:
Ozs = Ozg × Eog + Ozk × Eok + Ozm × Eom,
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Ozs – opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wyrażoną w złotych,
Ozg – jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 15% i nie wyższą niż 110%
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym,
o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za
1 MWh,
Eog – ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii
elektrycznej wynikającą z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla
jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, a ilością
energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia
26.02.2018
©Telksinoe s. 60/223
z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, umorzonych
obowiązanym podmiotom, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust.
14, wyrażoną w MWh,
Ozk – jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 5% i nie wyższą niż 40%
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym,
o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za
1 MWh,
Eok – ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii
elektrycznej wynikającą z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla
jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, a ilością
energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia
z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, umorzonych
obowiązanemu podmiotowi, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust.
14, wyrażoną w MWh,
Ozm – jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 30% i nie wyższą niż 120%
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym,
o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za
1 MWh,
Eom – ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii
elektrycznej wynikającą z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla
jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, a ilością
energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia
z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, umorzonych
obowiązanym podmiotom, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust.
14, wyrażoną w MWh.
11. Zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectwa
pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej, o którym mowa w ust. 1,
określa się:
1) dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, na poziomie:
a) 3,9% w 2014 r.,
b) 4,9% w 2015 r.,
c) 6,0% w 2016 r.,
d) 7,0% w 2017 r.,
e) 8,0% w 2018 r.;
2) dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, na poziomie:
26.02.2018
©Telksinoe s. 61/223
a) 1,1% w 2014 r.,
b) 1,3% w 2015 r.,
c) 1,5% w 2016 r.,
d) 1,8% w 2017 r.,
e) 2,3% w 2018 r.;
3) dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, na poziomie 23,2%
w każdym roku, począwszy od 2014 r. do 2018 r.
12. Zakres obowiązku, o którym mowa w ust. 11, określa minimalny udział
ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z uzyskanych i umorzonych
świadectw pochodzenia z kogeneracji lub z uiszczonej opłaty zastępczej, odniesiony
do:
1) dokonanego zakupu energii elektrycznej przez odbiorców przemysłowych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2) całkowitej sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym niebędącym
odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1, przez przedsiębiorstwo
energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tą energię odbiorcom
końcowym;
3) dokonanego zakupu energii elektrycznej na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany w transakcjach zawieranych we własnym imieniu
przez odbiorców końcowych, o których mowa w ust. 2 pkt 3;
4) dokonanego zakupu energii elektrycznej przez towarowy dom maklerski lub dom
maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na
zlecenie odbiorców końcowych, innych niż odbiorcy przemysłowi, o których
mowa w pkt 1.
13. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala jednostkowe opłaty zastępcze
oznaczone symbolami Ozg, Ozk i Ozm, o których mowa w ust. 10, na podstawie
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa
w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, z roku poprzedzającego rok ustalenia jednostkowych opłat
zastępczych, biorąc pod uwagę:
1) ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;
2) różnicę między kosztami wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej
kogeneracji a cenami sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym;
26.02.2018
©Telksinoe s. 62/223
3) poziom cen energii elektrycznej dla odbiorców końcowych;
4) poziom zagospodarowania dostępnych ilości metanu uwalnianego i ujmowanego
przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub
zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego oraz gazu uzyskiwanego
z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy wymienionej w art.
3 pkt 20.
14. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki jednostkowe opłaty zastępcze oznaczone symbolami Ozg, Ozk i Ozm,
o których mowa w ust. 10, do dnia 31 maja każdego roku, obowiązujące w roku
następnym.
15. Opłata zastępcza, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stanowi przychód
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i jest uiszczana na
rachunek bankowy tego funduszu do dnia 30 czerwca każdego roku, za poprzedni rok
kalendarzowy.
16. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób
obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia
z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l ust. 1, oraz szczegółowy zakres obowiązku
potwierdzania danych, o których mowa w art. 9l ust. 8, w tym:
1) sposób obliczania:
a) średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię
elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji,
b) ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji,
c) ilości ciepła użytkowego w kogeneracji,
d) oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania
kogeneracji w porównaniu z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła
w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach sprawności dla
wytwarzania rozdzielonego,
2) sposoby wykorzystania ciepła użytkowego w kogeneracji przyjmowanego do
obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia
z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l ust. 1,
3) referencyjne wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, oddzielnie dla
energii elektrycznej i ciepła, służące do obliczania oszczędności energii
pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji,
4) wymagania dotyczące pomiarów ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego
w jednostkach kogeneracji oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania,
26.02.2018
©Telksinoe s. 63/223
w tym na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa
w art. 9l ust. 8,
5) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii
elektrycznej i ciepła użytkowego wytwarzanej w wysokosprawnej kogeneracji
w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 i 1a, w tym
wymagania dotyczące pomiarów bezpośrednich ilości energii elektrycznej
i ciepła użytkowego oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania
dokonywanych na potrzeby wydawania świadectw pochodzenia, o których
mowa w art. 9l,
6) maksymalną wysokość i sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii
elektrycznej ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których
mowa w ust. 1:
a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia
z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1,
b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w ust. 1 pkt 2
– biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, zobowiązania wynikające z umów
międzynarodowych oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości
wykorzystania krajowego potencjału wysokosprawnej kogeneracji.
Art. 9b. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem
i dystrybucją ciepła są odpowiedzialne za ruch sieciowy i zapewnienie utrzymania
należących do nich sieci oraz współdziałanie z innymi przedsiębiorstwami
energetycznymi i odbiorcami korzystającymi z sieci, na warunkach określonych
w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9 ust. 7 i 8.
Art. 9c. 1. Operator systemu: przesyłowego, dystrybucyjnego, magazynowania
paliw gazowych i skraplania gazu ziemnego lub operator systemu połączonego
gazowego, odpowiednio do zakresu działania, stosując obiektywne i przejrzyste
zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników tych systemów oraz
uwzględniając wymogi ochrony środowiska, jest odpowiedzialny za:
1) bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych poprzez zapewnienie
bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego i realizację umów
z użytkownikami tego systemu;
2) prowadzenie ruchu sieciowego w sposób skoordynowany i efektywny
z zachowaniem wymaganej niezawodności dostarczania paliw gazowych i ich
jakości;
26.02.2018
©Telksinoe s. 64/223
3) eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz
z połączeniami z innymi systemami gazowymi, w sposób gwarantujący
niezawodność funkcjonowania systemu gazowego;
4) zapewnienie długoterminowej zdolności systemu gazowego w celu zaspokajania
uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania paliw gazowych w obrocie
krajowym i transgranicznym, dystrybucji tych paliw i ich magazynowania lub
skraplania gazu ziemnego, a także w zakresie rozbudowy systemu gazowego,
a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi systemami
gazowymi;
5) współpracę z innymi operatorami systemów gazowych lub przedsiębiorstwami
energetycznymi w celu niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów
gazowych, systemów gazowych wzajemnie połączonych oraz skoordynowania
ich rozwoju, w tym współpracę w ramach ENTSO gazu, o którym mowa w art.
4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 715/2009 z dnia
13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu
ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005;
6) dysponowanie mocą instalacji magazynowych i instalacji skroplonego gazu
ziemnego;
7) zarządzanie przepływami paliw gazowych oraz utrzymanie parametrów
jakościowych tych paliw w systemie gazowym i na połączeniach z innymi
systemami gazowymi;
8) świadczenie usług niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania systemu
gazowego;
9) bilansowanie systemu i zarządzanie ograniczeniami w systemie gazowym oraz
prowadzenie z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających
z niezbilansowania paliw gazowych dostarczonych i pobranych z systemu;
10) dostarczanie użytkownikom systemu i operatorom innych systemów gazowych
informacji o warunkach świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji, usług
magazynowania paliw gazowych lub usług skraplania gazu ziemnego, w tym
o współpracy z połączonymi systemami gazowymi;
11) (uchylony)
12) realizację obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 oraz obowiązków wynikających z
26.02.2018
©Telksinoe s. 65/223
rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 8 oraz art. 23 rozporządzenia
715/2009.
2. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego w zakresie systemu przesyłowego, stosując
obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników tych
systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska, jest odpowiedzialny za:
1) bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej poprzez zapewnienie
bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i odpowiedniej
zdolności przesyłowej w sieci przesyłowej elektroenergetycznej;
2) prowadzenie ruchu sieciowego w sieci przesyłowej w sposób efektywny, przy
zachowaniu wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej
i jakości jej dostarczania oraz, we współpracy z operatorami systemów
dystrybucyjnych elektroenergetycznych, koordynowanie prowadzenia ruchu
sieciowego w koordynowanej sieci 110 kV;
3) eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz
z połączeniami z innymi systemami elektroenergetycznymi, w sposób
gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu elektroenergetycznego;
4) zapewnienie długoterminowej zdolności systemu elektroenergetycznego w celu
zaspokajania uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania energii elektrycznej
w obrocie krajowym i transgranicznym, w tym w zakresie rozbudowy sieci
przesyłowej, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi
systemami elektroenergetycznymi;
5) współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub
przedsiębiorstwami energetycznymi w celu niezawodnego i efektywnego
funkcjonowania systemów elektroenergetycznych oraz skoordynowania ich
rozwoju;
6) dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej
oraz jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej,
przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV, uwzględniając umowy
z użytkownikami systemu przesyłowego oraz techniczne ograniczenia w tym
systemie;
7) zarządzanie zdolnościami przesyłowymi połączeń z innymi systemami
elektroenergetycznymi;
26.02.2018
©Telksinoe s. 66/223
8) zakup usług systemowych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania
systemu elektroenergetycznego, niezawodności pracy tego systemu i utrzymania
parametrów jakościowych energii elektrycznej;
9) bilansowanie systemu elektroenergetycznego, określanie i zapewnianie
dostępności odpowiednich rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych
i połączeń międzysystemowych na potrzeby równoważenia bieżącego
zapotrzebowania na energię elektryczną z dostawami tej energii, zarządzanie
ograniczeniami systemowymi oraz prowadzenie rozliczeń wynikających z:
a) niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej i pobranej z systemu
elektroenergetycznego,
b) zarządzania ograniczeniami systemowymi;
9a) prowadzenie centralnego mechanizmu bilansowania handlowego;
10) zarządzanie przepływami energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym
przesyłowym, w sposób skoordynowany z innymi połączonymi systemami
elektroenergetycznymi oraz, we współpracy z operatorami systemów
dystrybucyjnych elektroenergetycznych, w koordynowanej sieci 110 kV,
z uwzględnieniem technicznych ograniczeń w tym systemie;
11) zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci
przesyłowej podczas przesyłania energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie
przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej
energii;
12) udostępnianie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów
elektroenergetycznych, z którymi system przesyłowy jest połączony, informacji
o:
a) warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych
do uzyskania dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci
i krajowego systemu elektroenergetycznego oraz pracy krajowego systemu
elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących realizacji
obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu,
planowanych wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci
przesyłowej oraz jednostek wytwórczych centralnie dysponowanych
przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV, a także o ubytkach mocy
tych jednostek wytwórczych,
b) ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których
mowa w lit. a;
26.02.2018
©Telksinoe s. 67/223
13) opracowywanie planów działania na wypadek zagrożenia wystąpienia awarii
o znacznych rozmiarach w systemie elektroenergetycznym oraz odbudowy tego
systemu po wystąpieniu awarii;
14) realizację ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej, wprowadzonych
zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 6 i 7;
15) opracowywanie normalnego układu pracy sieci przesyłowej oraz, we współpracy
z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, normalnego
układu pracy sieci dla koordynowanej sieci 110 kV;
16) opracowywanie prognoz zapotrzebowania na energię elektryczną i moc
w systemie elektroenergetycznym;
17) określanie potrzeb rozwoju sieci przesyłowej i połączeń międzysystemowych,
a także w zakresie budowy nowych źródeł wytwarzania energii elektrycznej;
18) utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej
elektroenergetycznej.
2a. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego jest obowiązany
współpracować z operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego
w utrzymywaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej
elektroenergetycznej oraz technicznych rezerw zdolności dystrybucyjnych
koordynowanej sieci 110 kV.
2b. Za usługi świadczone przez operatora systemu przesyłowego gazowego oraz
operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w przypadku, o którym
mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, właściciel sieci przesyłowej nie pobiera opłat.
3. Operator systemu dystrybucyjnego lub systemu połączonego
elektroenergetycznego w zakresie systemów dystrybucyjnych, stosując obiektywne
i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników tych systemów
oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska, jest odpowiedzialny za:
1) prowadzenie ruchu sieciowego w sieci dystrybucyjnej w sposób efektywny,
z zachowaniem wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej
i jakości jej dostarczania oraz we współpracy z operatorem systemu
przesyłowego elektroenergetycznego, w obszarze koordynowanej sieci 110 kV;
2) eksploatację, konserwację i remonty sieci dystrybucyjnej w sposób gwarantujący
niezawodność funkcjonowania systemu dystrybucyjnego;
3) zapewnienie rozbudowy sieci dystrybucyjnej, a tam gdzie ma to zastosowanie,
rozbudowy połączeń międzysystemowych w obszarze swego działania;
26.02.2018
©Telksinoe s. 68/223
4) współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub
przedsiębiorstwami energetycznymi w celu zapewnienia spójności działania
systemów elektroenergetycznych i skoordynowania ich rozwoju, a także
niezawodnego oraz efektywnego funkcjonowania tych systemów;
5) dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci
dystrybucyjnej, z wyłączeniem jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej
równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV;
6) bilansowanie systemu, z wyjątkiem równoważenia bieżącego zapotrzebowania
na energię elektryczną z dostawami tej energii, oraz zarządzanie ograniczeniami
systemowymi;
7) zarządzanie przepływami energii elektrycznej w sieci dystrybucyjnej oraz
współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego
w zakresie zarządzania przepływami energii elektrycznej w koordynowanej sieci
110 kV;
8) zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci
dystrybucyjnej podczas dystrybucji energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie
przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej
energii;
9) dostarczanie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów
elektroenergetycznych, z którymi system jest połączony, informacji o warunkach
świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej, w tym korzyściach z tytułu
udostępnienia instalacji zarządzania popytem oraz zarządzaniu siecią,
niezbędnych do uzyskania dostępu do sieci dystrybucyjnej i korzystania z tej
sieci;
9a) umożliwienie realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez
odbiorców przyłączonych do sieci poprzez:
a) budowę i eksploatację infrastruktury technicznej i informatycznej służącej
pozyskiwaniu i transmisji danych pomiarowych oraz zarządzaniu nimi,
zapewniającej efektywną współpracę z innymi operatorami
i przedsiębiorstwami energetycznymi,
b) pozyskiwanie, przechowywanie, przetwarzanie i udostępnianie,
w uzgodnionej pomiędzy uczestnikami rynku energii formie, danych
pomiarowych dla energii elektrycznej pobranej przez odbiorców wybranym
przez nich sprzedawcom i podmiotom odpowiedzialnym za bilansowanie
handlowe oraz operatorowi systemu przesyłowego,
26.02.2018
©Telksinoe s. 69/223
c) opracowywanie, aktualizację i udostępnianie odbiorcom oraz ich
sprzedawcom ich standardowych profili zużycia, a także uwzględnianie
zasad ich stosowania w instrukcji, o której mowa w art. 9g,
d) udostępnianie danych dotyczących planowanego i rzeczywistego zużycia
energii elektrycznej wyznaczonych na podstawie standardowych profili
zużycia dla uzgodnionych okresów rozliczeniowych,
e) wdrażanie warunków i trybu zmiany sprzedawcy energii elektrycznej oraz
ich uwzględnianie w instrukcji, o której mowa w art. 9g,
f) zamieszczanie na swoich stronach internetowych oraz udostępnianie do
publicznego wglądu w swoich siedzibach:
– aktualnej listy sprzedawców energii elektrycznej, z którymi operator
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego zawarł umowy
o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej,
– informacji o sprzedawcy z urzędu energii elektrycznej działającym na
obszarze działania operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego,
– wzorców umów zawieranych z użytkownikami systemu,
w szczególności wzorców umów zawieranych z odbiorcami
końcowymi oraz ze sprzedawcami energii elektrycznej;
10) współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy
opracowywaniu planów, o których mowa w ust. 2 pkt 13;
11) planowanie rozwoju sieci dystrybucyjnej z uwzględnieniem przedsięwzięć
związanych z efektywnością energetyczną, zarządzaniem popytem na energię
elektryczną lub rozwojem mocy wytwórczych przyłączanych do sieci
dystrybucyjnej;
12) stosowanie się do warunków współpracy z operatorem systemu przesyłowego
elektroenergetycznego w zakresie funkcjonowania koordynowanej sieci 110 kV;
13) opracowywanie normalnego układu pracy sieci dystrybucyjnej w porozumieniu
z sąsiednimi operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych
oraz współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego
przy opracowywaniu normalnego układu pracy sieci dla koordynowanej sieci
110 kV;
14) utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej oraz współpracę z operatorem systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego
26.02.2018
©Telksinoe s. 70/223
w utrzymaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy koordynowanej
sieci 110 kV.
3a. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, którego sieć
dystrybucyjna nie posiada bezpośrednich połączeń z siecią przesyłową, realizuje
określone w ustawie obowiązki w zakresie współpracy z operatorem systemu
przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego
za pośrednictwem operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
z którego siecią jest połączony, który jednocześnie posiada bezpośrednie połączenie
z siecią przesyłową.
4. Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1–3, wykonując działalność
gospodarczą, są obowiązani w szczególności przestrzegać przepisów o ochronie
informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
4a. Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1–3, oraz właściciel sieci
przesyłowej są obowiązani zachować poufność informacji handlowych, które uzyskali
w trakcie wykonywania działalności oraz zapobiegać ujawnianiu, w sposób
dyskryminacyjny, informacji o własnej działalności, które mogą powodować korzyści
handlowe. W tym celu właściciel sieci przesyłowej oraz pozostała część
przedsiębiorstwa nie mogą korzystać ze wspólnych służb, w szczególności wspólnej
obsługi prawnej, za wyjątkiem obsługi administracyjnej lub informatycznej.
Obowiązek ten nie dotyczy przedsiębiorstw, o których mowa w art. 9d ust. 7.
4b. W przypadku zakupu lub sprzedaży paliw gazowych lub energii elektrycznej
przez przedsiębiorstwa powiązane, operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1–3,
nie mogą wykorzystywać w niewłaściwy sposób informacji handlowych
podlegających ochronie, uzyskanych od osób trzecich w trakcie wykonywanej
działalności.
5. Jeżeli do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1–3, jest niezbędne
korzystanie przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego z sieci,
instalacji lub urządzeń należących do innych operatorów systemów lub
przedsiębiorstw energetycznych, udostępnienie tych sieci, instalacji lub urządzeń
następuje na zasadach określonych w ustawie oraz na warunkach określonych
w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii elektrycznej.
5a. Operatorzy systemów dystrybucyjnych instalujący u odbiorców końcowych
przyłączonych do ich sieci liczniki zdalnego odczytu są obowiązani chronić dane
26.02.2018
©Telksinoe s. 71/223
pomiarowe dotyczące tych odbiorców, na zasadach określonych w ustawie z dnia
29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922).
5b. Przez liczniki zdalnego odczytu rozumie się zespół urządzeń służących do
pozyskiwania danych pomiarowych, umożliwiający dwustronną komunikację
z systemem teleinformatycznym.
6. Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest
obowiązany zapewnić wszystkim podmiotom pierwszeństwo w świadczeniu usług
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii oraz w wysokosprawnej kogeneracji, z zachowaniem
niezawodności i bezpieczeństwa krajowego systemu elektroenergetycznego.
6a. Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, w obszarze swojego działania,
jest obowiązany do odbioru biogazu rolniczego o parametrach jakościowych
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 11, wytworzonego
w instalacjach przyłączonych bezpośrednio do sieci tego operatora.
7. Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest
obowiązany do odbioru energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej
kogeneracji w źródłach znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przyłączonych bezpośrednio do sieci tego operatora.
8. Operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego za korzystanie
z krajowego systemu elektroenergetycznego pobiera opłaty na warunkach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4, a także może
żądać od odbiorców przyłączonych do systemu elektroenergetycznego informacji
o ilości energii elektrycznej zużywanej przez tych odbiorców, służącej do oblicz enia
tej opłaty.
9. Operator systemu przesyłowego, odpowiednio do zakresu działania,
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii, do dnia 31 marca każdego roku,
informacje za poprzedni rok kalendarzowy o realizacji zadań w zakresie
bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego, w szczególności dotyczące:
1) zdolności przesyłowych sieci oraz mocy źródeł przyłączonych do tej sieci;
2) jakości i poziomu utrzymania sieci;
3) podejmowanych działań mających na celu pokrywanie szczytowego
zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną, w tym, w przypadku
wystąpienia przerw w dostarczaniu tych paliw lub energii do sieci;
4) sporządzanych planów w zakresie określonym w pkt 1–3.
26.02.2018
©Telksinoe s. 72/223
9a. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego, odpowiednio do zakresu działania, przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw energii, co 2 lata, w terminie do dnia 31 marca
danego roku, informacje w zakresie objętym sprawozdaniem, o którym mowa w art.
15b. Sporządzając informacje dot yczące oceny połączeń międzysystemowych
z sąsiednimi krajami, należy uwzględnić opinie operatorów systemów przesyłowych
elektroenergetycznych tych krajów.
9b. Użytkownicy systemu elektroenergetycznego, w szczególności operatorzy
systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, przedsiębiorstwa energetyczne
i odbiorcy końcowi są obowiązani przekazywać operatorowi systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego, na jego
wniosek, dane niezbędne do sporządzenia informacji, o których mowa w ust. 9a,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji
prawnie chronionych.
10. Operatorzy systemów przesyłowych współdziałają z Komisją Europejską
w sprawach dotyczących rozwoju transeuropejskich sieci przesyłowych.
10a. Operatorzy systemów przesyłowych współpracują z operatorami systemów
przesyłowych innych państw członkowskich Unii Europejskiej w celu stworzenia co
najmniej jednego zintegrowanego systemu na poziomie regionalnym dla alokacji
zdolności przesyłowych i kontrolowania bezpieczeństwa systemu.
11. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do 15 dnia miesiąca
następującego po zakończeniu kwartału, informacje o ilości energii elektrycznej
importowanej w danym kwartale z państw niebędących członkami Unii Europejskiej.
12. Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest
obowiązany przedstawiać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje
o ilościach energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii przyłączonych do jego sieci i wprowadzonej do systemu
elektroenergetycznego, z podziałem na poszczególne rodzaje źródeł, w terminie do
dnia:
1) 31 lipca – za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku,
2) 31 stycznia – za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia roku poprzedniego
– z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to instalacji spalania wielopaliwowego i układów
hybrydowych, w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
26.02.2018
©Telksinoe s. 73/223
energii, oraz elektrowni szczytowo pompowych i elektrowni wodnych z członem
pompowym.
Art. 9d. 1. Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu połączonego
pozostają pod względem formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji
niezależni od wykonywania innych działalności niezwiązanych z:
1) przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem paliw gazowych, lub
skraplaniem gazu ziemnego, lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego
w instalacjach skroplonego gazu ziemnego albo
2) przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.
11. Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu połączonego, mając
na względzie racjonalne wykorzystanie posiadanych środków trwałych, jeżeli warunki
techniczne i wymagania bezpieczeństwa na to pozwalają, mogą je udostępniać innym
podmiotom, na zasadach równego traktowania, na cele inne niż określone w ust. 1 pkt
1 albo 2, niezwiązane z produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi
albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną.
12. Udostępnianie, o którym mowa w ust. 11, nie może powodować obniżenia
zdolności do wykonywania działalności wymienionych w ust. 1.
1a. W celu zapewnienia niezależności operatora systemu przesyłowego oraz
operatora systemu połączonego ta sama osoba lub podmiot nie może:
1) bezpośrednio lub pośrednio wywierać decydującego wpływu lub wykonywać
innych praw względem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się
produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem
lub obrotem energią elektryczną oraz bezpośrednio lub pośrednio wywierać
decydującego wpływu lub wykonywać innych praw względem operatora
systemu przesyłowego lub połączonego ani wywierać decydującego wpływu na
system przesyłowy lub system połączony;
2) powoływać członków rady nadzorczej, zarządu lub innych organów
uprawnionych do reprezentacji operatora systemu przesyłowego lub operatora
systemu połączonego, ani względem systemu przesyłowego lub połączonego
oraz bezpośrednio lub pośrednio wywierać decydującego wpływu lub
wykonywać praw względem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się
produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem
lub obrotem energią elektryczną;
3) pełnić funkcji członka rady nadzorczej, zarządu lub innych organów
uprawnionych do reprezentacji operatora systemu przesyłowego lub
26.02.2018
©Telksinoe s. 74/223
połączonego, ani względem systemu przesyłowego lub systemu połączonego
oraz pełnić tych funkcji w przedsiębiorstwie energetycznym zajmującym się
produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem
lub obrotem energią elektryczną.
1b. Prawa, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, obejmują w szczególności:
1) wykonywanie prawa głosu;
2) powoływanie członków rady nadzorczej, zarządu lub innych organów
uprawnionych do reprezentacji przedsiębiorstwa energetycznego;
3) posiadanie większościowego pakietu udziałów lub akcji.
1c. Przez decydujący wpływ, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, rozumie się
w szczególności wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 4 pkt 4 ustawy
z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
1d. Operator systemu dystrybucyjnego będący w strukturze przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo pozostaje pod względem formy prawnej i organizacyjnej
oraz podejmowania decyzji niezależny od innych działalności niezwiązanych
z dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej.
1e. W celu zapewnienia niezależności operatora systemu dystrybucyjnego
należy spełnić łącznie następujące kryteria niezależności:
1) osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego nie
mogą uczestniczyć w strukturach zarządzania przedsiębiorstwa zintegrowanego
pionowo lub przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przes yłaniem,
produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi lub przesyłaniem,
wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną ani być odpowiedzialne,
bezpośrednio lub pośrednio za bieżącą działalność w tym zakresie;
2) osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego mają
zapewnioną możliwość niezależnego działania;
3) operator systemu dystrybucyjnego ma prawo podejmować niezależne decyzje
w zakresie majątku niezbędnego do wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej;
4) organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać
operatorowi systemu dystrybucyjnego poleceń dotyczących jego bieżącej
działalności ani podejmować decyzji w zakresie budowy sieci lub jej
modernizacji, chyba że polecenia te lub decyzje dotyczyłyby działania operatora
systemu dystrybucyjnego, które wykraczałyby poza zatwierdzony plan
finansowy lub inny równoważny dokument.
26.02.2018
©Telksinoe s. 75/223
1f. Operator systemu magazynowania, będący częścią przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, powinien pozostawać pod względem formy prawnej
i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji niezależny od innych działalności
niezwiązanych z magazynowaniem, przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych.
1g. W celu zapewnienia niezależności operatorowi systemu magazynowania
należy spełnić łącznie następujące kryteria:
1) osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania nie
mogą uczestniczyć w strukturach przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub
przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się produkcją, wytwarzaniem lub
obrotem paliwami gazowymi, ani być odpowiedzialne, bezpośrednio lub
pośrednio za bieżącą działalność w tym zakresie;
2) osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania mają
zapewnioną możliwość niezależnego działania;
3) operator systemu magazynowania ma prawo podejmować niezależne decyzje
dotyczące majątku niezbędnego do wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie magazynowania paliw gazowych;
4) organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać
operatorowi systemu magazynowania poleceń dotyczących jego bieżącej
działalności ani podejmować decyzji w zakresie budowy lub modernizacji
instalacji magazynowej, chyba że polecenia te lub decyzje dotyczyłyby działań
operatora systemu magazynowania, które wykraczałyby poza zatwierdzony plan
finansowy lub inny równoważny dokument.
1h. Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego oraz
operator systemu połączonego nie mogą wykonywać działalności gospodarczej
związanej z produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi lub energią
elektryczną ani jej wykonywać na podstawie umowy na rzecz innych przedsiębiorstw
energetycznych.
1i. Operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu magazynowania,
będący częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo są obowiązani zamieścić
w statucie lub w umowie spółki postanowienia umożliwiające członkom zarządu
podejmowanie niezależnych działań.
2. Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu połączonego
gazowego oraz operator systemu dystrybucyjnego gazowego mogą świadczyć usługi
polegające na przystosowywaniu paliwa gazowego do standardów jakościowych lub
warunków technicznych obowiązujących w systemie przesyłowym gazowym lub
26.02.2018
©Telksinoe s. 76/223
w systemie dystrybucyjnym gazowym, a także usługi transportu paliw gazowych
środkami transportu innymi, niż sieci gazowe.
3. Działania mające na celu zapewnienie niezależności operatorów powinny
umożliwiać funkcjonowanie mechanizmów koordynacyjnych, które zapewnią
ochronę praw właścicielskich w zakresie nadzoru nad wykonywanym przez
operatorów zarządem i wykonywaną przez nich działalnością gospodarczą,
w odniesieniu do rentowności zarządzanych przez nich aktywów, w szczególności
dotyczących sposobu zarządzania zyskiem z udziałów kapitałowych, zatwierdzania
rocznego planu finansowego lub równoważnego dokumentu i ustalania ograniczeń
w zakresie poziomu całkowitego zadłużenia ich przedsiębiorstwa.
4. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, opracowują i są odpowiedzialni za
realizację programów, w których określają przedsięwzięcia, jakie należy podjąć
w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu,
w tym szczegółowe obowiązki pracowników wynikające z tych programów.
4a. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, przedkładają Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki programy, o których mowa w ust. 4, z własnej inicjatywy lub na
jego żądanie.
4b. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, zatwierdza program,
o którym mowa w ust. 4, i określa termin jego wykonania albo odmawia jego
zatwierdzenia, jeżeli określone w nim działania nie zapewniają niedyskryminacyjnego
traktowania użytkowników systemu. W decyzji o odmowie zatwierdzenia programu
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza termin przedłożenia nowego programu.
Wniesienie odwołania od decyzji nie wstrzymuje obowiązku przedłożenia nowego
programu do zatwierdzenia.
5. Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, wyznaczają inspektora do spraw
zgodności, którego zadaniem jest monitorowanie realizacji programów, o których
mowa w ust. 4. Inspektor ten powinien być w swoich działaniach niezależny oraz mieć
dostęp do informacji będących w posiadaniu odpowiednio operatora, o którym mowa
w ust. 1d albo 1f, oraz jednostek z nim powiązanych, które są niezbędne do
wypełnienia jego zadań.
5a. Inspektor, o którym mowa w ust. 5, przedstawia Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki, do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdanie zawierające opis działań
podjętych w roku poprzednim w celu realizacji programów, o których mowa w ust. 4.
6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki, na koszt operatorów, sprawozdania, o których mowa w ust. 5.
26.02.2018
©Telksinoe s. 77/223
7. Przepisów ust. 1d, 1e oraz ust. 1h–6 nie stosuje się do przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo obsługującego:
1) mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa;
2) system dystrybucyjny elektroenergetyczny o rocznym zużyciu energii
elektrycznej nieprzekraczającym 3 TWh w 1996 r., w którym mniej niż 5%
rocznego zużycia energii elektrycznej pochodziło z innych połączonych z nim
systemów elektroenergetycznych;
3) mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego
gazowego wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż paliw
gazowych przez to przedsiębiorstwo w ciągu roku nie przekracza 150 mln m3;
4) mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego
gazowego wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż przez to
przedsiębiorstwo dotyczy paliw gazowych innych niż gaz ziemny
wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz ziemny,
dostarczanych siecią gazową.
8. Przedsiębiorstwo energetyczne wyznaczone operatorem systemu
elektroenergetycznego jest obowiązane przekazywać Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki informacje dotyczące zmiany zakresu wykonywanej działalności
gospodarczej oraz jego powiązań kapitałowych, w terminie miesiąca od dnia
wprowadzenia tych zmian.
Art. 9e. (utracił moc)
Art. 9e1. (utracił moc)
Art. 9f. (uchylony)
Art. 9g. 1. Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego
są obowiązani do opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
przesyłowej lub instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, zwanych dalej
„instrukcjami”.
2. Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego
informują użytkowników systemu, w formie pisemnej lub za pomocą innego środka
komunikowania przyjętego przez operatora systemu, o publicznym dostępie do
projektu instrukcji lub jej zmian oraz o możliwości zgłaszania uwag, określając
miejsce i termin ich zgłaszania, nie krótszy niż 14 dni od dnia udostępnienia projektu
instrukcji lub jej zmian.
26.02.2018
©Telksinoe s. 78/223
3. Instrukcje opracowywane dla sieci gazowych określają szczegółowe warunki
korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób
prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności
dotyczące:
1) przyłączania sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń
międzysystemowych oraz gazociągów bezpośrednich;
2) wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą;
3) kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego;
4) współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych;
5) przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
6) parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi
użytkowników systemu.
4. Instrukcje opracowywane dla sieci elektroenergetycznych określają
szczegółowe warunki korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz
warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci,
w szczególności dotyczące:
1) przyłączania urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców
końcowych, połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;
2) wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą;
2a) wymagań technicznych dla instalacji zarządzania popytem, w tym dla
magazynów energii;
3) kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,
w tym uzgadniania planów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 13;
4) współpracy między operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym
w zakresie koordynowanej sieci 110 kV i niezbędnego układu połączeń sieci
oraz zakresu, sposobu i harmonogramu przekazywania informacji;
5) przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
6) parametrów jakościowych energii elektrycznej, standardów jakościowych
obsługi użytkowników systemu oraz zasad prowadzenia rozliczeń, w tym
ustalania terminów wnoszenia opłat przez użytkowników systemu;
26.02.2018
©Telksinoe s. 79/223
7) wymagań w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej
i warunków, jakie muszą zostać spełnione dla jego utrzymania;
8) wskaźników charakteryzujących jakość i niezawodność dostaw energii
elektrycznej oraz bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;
9) niezbędnych wielkości rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń
międzysystemowych.
5. Operator systemu dystrybucyjnego uwzględnia w instrukcji ruchu
i eksploatacji sieci dystrybucyjnej wymagania określone w opracowanej przez
operatora systemu przesyłowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.
5a. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego dołącza do
instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej standardowy profil zużycia
wykorzystywany w bilansowaniu handlowym miejsc dostarczania energii
elektrycznej dla odbiorców o mocy umownej nie większej niż 40 kW.
6. Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego powinna
także zawierać wyodrębnioną część dotyczącą bilansowania systemu i zarządzania
ograniczeniami systemowymi, określającą:
1) warunki, jakie muszą być spełnione w zakresie bilansowania systemu
i zarządzania ograniczeniami systemowymi;
2) procedury:
a) zgłaszania i przyjmowania przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego do realizacji umów sprzedaży oraz programów
dostarczania i odbioru energii elektrycznej,
b) zgłaszania do operatora systemu przesyłowego umów o świadczenie usług
przesyłania paliw gazowych lub energii elektrycznej,
c) bilansowania systemu, w tym sposób rozliczania kosztów jego
bilansowania,
d) zarządzania ograniczeniami systemowymi, w tym sposób rozliczania
kosztów tych ograniczeń,
e) awaryjne;
3) sposób postępowania w stanach zagrożenia bezpieczeństwa zaopatrzenia
w paliwa gazowe lub energię elektryczną;
4) procedury i zakres wymiany informacji niezbędnej do bilansowania systemu
i zarządzania ograniczeniami systemowymi;
5) kryteria dysponowania mocą jednostek wytwórczych energii elektrycznej,
uwzględniające, w przypadku elektrowni jądrowych, wymagania w zakresie
26.02.2018
©Telksinoe s. 80/223
bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej określone przepisami
ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe, oraz kryteria zarządzania
połączeniami systemów gazowych albo systemów elektroenergetycznych;
6) sposób przekazywania użytkownikom systemu informacji o warunkach
świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej oraz pracy krajowego
systemu elektroenergetycznego.
6a. Warunki w zakresie bilansowania systemu elektroenergetycznego, o których
mowa w ust. 6 pkt 1, powinny umożliwiać dokonywanie zmian grafiku handlowego
w dniu jego realizacji oraz bilansowanie tego systemu także przez zmniejszenie
poboru energii elektrycznej przez odbiorców niespowodowane wprowadzonymi
ograniczeniami, o których mowa w art. 11 ust. 1.
7. Operator systemu przesyłowego przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki do zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz z informacją
o zgłoszonych przez użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich
uwzględnienia. Operator zamieszcza te dokumenty na swojej stronie internetowej.
8. Operator systemu dystrybucyjnego, w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia
zatwierdzonej instrukcji, o której mowa w ust. 7, przedkłada Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki do zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz
z informacją o zgłoszonych przez użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich
uwzględnienia. Operator zamieszcza te dokumenty na swojej stronie internetowej.
8a. Przepisu ust. 8 nie stosuje się do instrukcji opracowanej przez operatora,
o którym mowa w art. 9d ust. 7.
8b. Operator, o którym mowa w art. 9d ust. 7, w terminie 90 dni od dnia
ogłoszenia zatwierdzonej instrukcji, o której mowa w ust. 7, zamieszcza na swojej
stronie internetowej oraz udostępnia w siedzibie do publicznego wglądu, opracowaną
instrukcję wraz z informacją o zgłoszonych przez użytkowników systemu uwagach
oraz sposobie ich uwzględnienia.
9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki, na koszt właściwego operatora systemu, zatwierdzoną instrukcję.
10. Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego
zamieszczają na swoich stronach internetowych obowiązujące instrukcje oraz
udostępniają je do publicznego wglądu w swoich siedzibach.
11. Operator systemu połączonego jest obowiązany do opracowania instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej. Przepisy ust. 2–10 stosuje się odpowiednio.
26.02.2018
©Telksinoe s. 81/223
12. Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub
sieci są przyłączone do sieci operatora systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego, lub korzystający z usług świadczonych przez tego operatora,
są obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania
i wymiany informacji określonych w instrukcji, o której mowa w ust. 1. Instrukcja ta
stanowi część umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych lub energii elektrycznej lub umowy kompleksowej.
Art. 9h. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci
przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego
gazu ziemnego, wyznacza, w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu
przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania, systemu
skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego oraz określa obszar,
sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana działalność gospodarcza,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora
systemu przesyłowego gazowego albo jednego operatora systemu połączonego
gazowego i jednego operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego albo
jednego operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.
3. Operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu
magazynowania paliw gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem
systemu połączonego może być:
1) właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub
instalacji skroplonego gazu ziemnego, posiadający koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji;
2) przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych lub energii elektrycznej, magazynowania paliw gazowych, skraplania
gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, z którym właściciel
sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji
skroplonego gazu ziemnego zawarł umowę powierzającą temu przedsiębiorstwu
pełnienie obowiązków operatora z wykorzystaniem sieci lub instalacji będących
jego własnością.
3a. Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie ust. 3 pkt
2 jest możliwe wyłącznie, jeżeli system przesyłowy, którego dotyczy powierzenie
26.02.2018
©Telksinoe s. 82/223
należał w dniu 3 września 2009 r. do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, albo
jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał zgodę na powierzenie przez
właściciela sieci przesyłowej pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie art. 4i ust. 1.
4. Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego może
dotyczyć wykonywania działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji:
1) energii elektrycznej, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci
elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1,
jest nie większa niż sto tysięcy, albo
2) gazu ziemnego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci gazowej jest nie
większa niż sto tysięcy i sprzedaż paliw gazowych nie przekracza 150 mln m3 w
ciągu roku.
5. Umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, powinna w szczególności określać:
1) obszar, na którym operator systemu przesyłowego lub systemu dystrybucyjnego,
lub systemu magazynowania paliw gazowych, lub systemu skraplania gazu
ziemnego, lub systemu połączonego będzie wykonywał działalność gospodarczą;
2) zasady realizacji obowiązków, o których mowa w art. 9c, w szczególności
obowiązków powierzonych do wykonywania bezpośrednio operatorowi systemu
dystrybucyjnego, lub operatorowi systemu magazynowania paliw gazowych, lub
operatorowi systemu skraplania gazu ziemnego, lub operatorowi systemu
połączonego.
6. Właściciel, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem do Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki o wyznaczenie:
1) operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu połączonego, w terminie
30 dni od dnia uzyskania przez przedsiębiorstwo energetyczne certyfikatu
niezależności, o którym mowa w art. 9h1 ust. 1, albo od dnia upływu terminu,
o którym mowa w art. 9h1 ust. 6;
2) operatora systemu dystrybucyjnego, operatora systemu magazynowania paliw
gazowych lub operatora systemu skraplania gazu ziemnego, w terminie 30 dni
od dnia:
a) doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu
właścicielowi koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej
z wykorzystaniem tych sieci lub instalacji, albo
26.02.2018
©Telksinoe s. 83/223
b) w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania
obowiązków operatora z przedsiębiorstwem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,
w odniesieniu do sieci lub instalacji będących jego własnością.
7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wyznaczając operatora zgodnie z ust. 1,
bierze pod uwagę odpowiednio jego:
1) efektywność ekonomiczną;
2) skuteczność zarządzania systemami gazowymi lub systemami
elektroenergetycznymi;
3) bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych lub energii elektrycznej;
4) spełnianie przez operatora warunków i kryteriów niezależności, o których mowa
w art. 9d ust. 1–2;
5) okres obowiązywania koncesji;
6) zdolność do wypełniania obowiązków wynikających z rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w
sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany
energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz
obowiązków wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 6 oraz
art. 18 rozporządzenia 714/2009 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do
sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1775/2005 oraz obowiązków wynikających z rozporządzeń przyjętych na
podstawie art. 8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009.
8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wyznaczenia operatorem
systemu przesyłowego, operatorem systemu połączonego, operatorem systemu
dystrybucyjnego, operatorem systemu magazynowania paliw gazowych lub
operatorem systemu skraplania gazu ziemnego przedsiębiorstwo energetyczne
określone we wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli odpowiednio:
1) przedsiębiorstwo to nie dysponuje odpowiednimi środkami ekonomicznymi lub
technicznymi;
2) przedsiębiorstwo to nie gwarantuje skutecznego zarządzania systemem;
3) przedsiębiorstwo to nie spełnia warunków i kryteriów niezależności, o których
mowa w art. 9d ust. 1–2, z zastrzeżeniem art. 9d ust. 7;
4) nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 9k;
5) przedsiębiorstwo to nie wykazało zdolności do wypełniania obowiązków
wynikających z rozporządzeń, o których mowa w ust. 7 pkt 6;
26.02.2018
©Telksinoe s. 84/223
6) umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie zapewnia operatorowi systemu
przesyłowego lub operatorowi systemu połączonego możliwości wykonywania
obowiązków, o których mowa w art. 9c i w art. 16 ust. 2;
7) właściciel sieci przesyłowej nie wykazał zdolności do realizacji obowiązków,
o których mowa w ust. 11 i 12.
9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki z urzędu wyznacza, w drodze decyzji,
przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub dystrybucję
paliw gazowych albo energii elektrycznej, magazynowanie paliw gazowych lub
skraplanie gazu ziemnego i regazyfikację skroplonego gazu ziemnego, operatorem
odpowiednio systemu przesyłowego lub systemu dystrybucyjnego, lub systemu
magazynowania, lub systemu skraplania gazu ziemnego, w przypadku gdy:
1) właściciel, o którym mowa w ust. 1, nie złożył wniosku o wyznaczenie operatora
systemu gazowego lub operatora systemu elektroenergetycznego, który
wykonywałby działalność gospodarczą, korzystając z jego sieci lub instalacji;
2) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmówił wyznaczenia operatora, który
wykonywałby działalność gospodarczą, korzystając z sieci lub instalacji
określonej we wniosku, o którym mowa w ust. 1.
10. Wydając decyzję, o której mowa w ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki określa obszar, instalacje lub sieci, na których operator będzie wykonywał
działalność gospodarczą, warunki realizacji kryteriów niezależności, o których mowa
w art. 9d ust. 1–2, niezbędne do realizacji zadań operatorów systemów, o których
mowa w art. 9c.
11. Właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej
lub instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązany udostępniać operatorowi,
wyznaczonemu zgodnie z ust. 1 lub 9, informacje oraz dokumenty niezbędne do
realizacji zadań operatora oraz współdziałać z tym operatorem.
12. Właściciel sieci przesyłowej gazowej w przypadku, o którym mowa w ust.
3 pkt 2, jest obowiązany do:
1) uzgodnienia z operatorem zasad finansowania inwestycji związanych
z systemem, którego jest właścicielem, określonych w planie, o którym mowa
w art. 16 ust. 2;
2) finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, lub wyrażenia zgody na ich
finansowanie przez operatora lub inny podmiot, po uzgodnieniu, o którym mowa
w art. 16 ust. 13;
26.02.2018
©Telksinoe s. 85/223
3) przyjęcia na siebie odpowiedzialności związanej z majątkiem zarządzanym przez
operatora, z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z realizacji zadań
przez operatora;
4) udzielenia gwarancji niezbędnych do uzyskania finansowania inwestycji,
o których mowa w pkt 1, z wyjątkiem tych inwestycji, w których właściciel
systemu wyraził zgodę na ich finansowanie przez operatora lub inny podmiot.
13. W przypadku powierzenia pełnienia obowiązków operatora systemu
przesyłowego na podstawie ust. 3 pkt 2 lub wyznaczenia operatora systemu
przesyłowego na podstawie ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest
uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie wypełniania przez właściciela
sieci przesyłowej lub operatora systemu przesyłowego obowiązków, o których mowa
w ust. 11 i 12, w art. 9c oraz w art. 16. Do kontroli nie stosuje się przepisów art. 79
ust. 1 i ust. 4–7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255), zwanej dalej „ustawą o swobodzie
działalności gospodarczej”.
14. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może w uzasadnionych przypadkach, w
drodze decyzji, zobowiązać właściciela sieci do podjęcia określonych działań
mających na celu spełnienie przez wyznaczonego na jego sieci operatora systemu
warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–1c, oraz
warunków, o których mowa w art. 9h1 ust. 7 pkt 2–4, oraz wyznaczyć termin na ich
podjęcie. Wydając decyzję, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w szczególności
bierze pod uwagę warunki uzyskania certyfikatu spełniania kryteriów niezależności
przez tego operatora.
Art. 9h1. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wyznaczyć operatorem
systemu przesyłowego lub operatorem systemu połączonego wyłącznie
przedsiębiorstwo energetyczne, które uzyskało certyfikat spełniania kryteriów
niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a, zwany dalej „certyfikatem
niezależności”, albo w przypadku wskazanym w ust. 6.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznaje certyfikat niezależności:
1) na wniosek właściciela sieci przesyłowej, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 1,
albo przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2,
złożony w terminie 30 dni od dnia:
a) doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu
właścicielowi koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej
z wykorzystaniem tych sieci lub instalacji, albo
26.02.2018
©Telksinoe s. 86/223
b) w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania
obowiązków operatora z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym
mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w odniesieniu do sieci lub instalacji będących
jego własnością;
2) z urzędu, w przypadku braku wniosku, o którym mowa w pkt 1;
3) na wniosek Komisji Europejskiej.
3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przed przyznaniem certyfikatu
niezależności zajmuje stanowisko w sprawie jego przyznania i przekazuje je Komisji
Europejskiej wraz z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie spełniania warunków
i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a.
4. Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 3,
w terminie:
1) dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie,
2) czterech miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie – w przypadku zwrócenia
się Komisji Europejskiej do Agencji, danego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub innego zainteresowanego podmiotu z wnioskiem o zajęcie
stanowiska
– przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna.
5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po stwierdzeniu, że przedsiębiorstwo
energetyczne spełnia kryteria niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a,
przyznaje temu przedsiębiorstwu, w drodze decyzji, certyfikat niezależności,
w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania opinii, o której mowa w ust. 3, albo od
dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4.
6. Jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie wyda decyzji, o której mowa
w ust. 5, w terminie 2 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską
pozytywnej opinii albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, przyjmuje
się, że certyfikat niezależności został przyznany.
7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznaje certyfikat niezależności
przedsiębiorstwu energetycznemu, z którym właściciel sieci przesyłowej zawarł
umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego, jeżeli:
1) przedsiębiorstwo to spełnia kryteria niezależności, o których mowa w art. 9d ust.
1a;
26.02.2018
©Telksinoe s. 87/223
2) przedsiębiorstwo to wykazało zdolność do wypełniania obowiązków
wynikających z art. 9c oraz rozporządzenia, o którym mowa w art. 9h ust. 7 pkt
6, w tym dysponuje odpowiednimi środkami ekonomicznymi i technicznymi;
3) umowa, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, zapewnia temu przedsiębiorstwu
wykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 9c i w art. 16 ust. 2;
4) właściciel sieci przesyłowej wykazał zdolność do wykonywania obowiązków,
o których mowa w art. 9h ust. 11 i 12.
8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie powiadamia Komisję
Europejską o przyznaniu certyfikatu niezależności, o odmowie przyznania certyfikatu
niezależności, albo w przypadku wskazanym w ust. 6.
9. Decyzję, o której mowa w ust. 5, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki.
10. Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu przyznano certyfikat niezależności
albo w przypadku wskazanym w ust. 6, jest obowiązane poinformować Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki o planowanych transakcjach lub działaniach, które mogą
mieć wpływ na spełnianie przez to przedsiębiorstwo kryteriów niezależności,
w terminie 14 dni od dnia podjęcia decyzji lub powzięcia wiadomości o tych
transakcjach lub działaniach.
11. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sprawdza spełnianie przez operatora,
o którym mowa w ust. 1, kryteriów niezależności:
1) po przekazaniu przez tego operatora informacji, o której mowa w ust. 10;
2) z urzędu, w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do spełniania
tych kryteriów;
3) na uzasadniony wniosek Komisji Europejskiej.
12. W przypadku odmowy wydania certyfikatu niezależności lub stwierdzenia,
po sprawdzeniu, o którym mowa w ust. 11, że operator systemu przesyłowego albo
systemu połączonego nie spełnia kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d
ust. 1a, lub kryteriów o których mowa w ust. 7, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
określa w drodze decyzji kryteria, które nie są spełnione oraz wyznacza termin na
podjęcie działań mających na celu spełnienie tych kryteriów. W przypadku
niepodjęcia działań w wyznaczonym terminie, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
może uchylić decyzję o wyznaczeniu tego przedsiębiorstwa operatorem.
Art. 9h2. 1. W przypadku:
26.02.2018
©Telksinoe s. 88/223
1) gdy o przyznanie certyfikatu niezależności wystąpi właściciel sieci przesyłowej
lub przedsiębiorstwo energetyczne, na które podmiot z państwa niebędącego
państwem członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wywiera
decydujący wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c,
2) wystąpienia okoliczności, w wyniku których podmiot, o którym mowa w pkt 1,
może wywierać decydujący wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c, na
operatora systemu przesyłowego albo na sieć przesyłową
– Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie czterech miesięcy od dnia złożenia
wniosku o przyznanie certyfikatu niezależności lub wystąpienia okoliczności,
przekazuje Komisji Europejskiej stanowisko wraz z wnioskiem o wydanie opinii
w sprawie spełniania przez właściciela sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo
energetyczne wymagań określonych w art. 9d ust. 1 i 1a oraz wpływu przyznania im
certyfikatu niezależności na bezpieczeństwo dostaw paliw gazowych lub energii
elektrycznej w Unii Europejskiej.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energet yki przed przyznaniem certyfikatu
niezależności występuje do ministra właściwego do spraw zagranicznych o opinię
dotyczącą:
1) praw i obowiązków Unii Europejskiej wobec państwa, o którym mowa w ust.
1 pkt 1, wynikających z prawa międzynarodowego, w tym również z umów
zawartych pomiędzy Unią Europejską a jednym lub większą liczbą tych państw
dotyczących dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej;
2) praw i obowiązków Rzeczypospolitej Polskiej wobec państwa, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1, wynikających z umów zawartych z tym państwem, w takim
zakresie w jakim są one zgodne z prawem Unii Europejskiej;
3) innych okoliczności mających wpływ na bezpieczeństwo dostaw paliw
gazowych lub energii elektrycznej, dotyczących państwa, o którym mowa w ust.
1 pkt 1.
3. Minister właściwy do spraw zagranicznych przedstawia opinię, o której mowa
w ust. 2, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wystąpienia o jej przedstawienie.
4. Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 1,
w terminie:
1) dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie albo
26.02.2018
©Telksinoe s. 89/223
2) czterech miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie – w przypadku zwrócenia
się Komisji Europejskiej do Agencji, danego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub innego zainteresowanego podmiotu z wnioskiem o zajęcie
stanowiska
– przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna.
5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia przyznania certyfikatu
niezależności w przypadku, gdy nie wykazano, że:
1) właściciel sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1, spełnia wymagania określone w art. 9d ust. 1 i 1a;
2) przyznanie certyfikatu niezależności nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa
dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawiając przyznania certyfikatu
niezależności w przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, bierze pod uwagę opinię,
o której mowa w ust. 2.
7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, biorąc pod uwagę opinię Komisji
Europejskiej, o której mowa w ust. 1, w drodze decyzji, przyznaje albo odmawia
przyznania certyfikatu niezależności, w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania
opinii, o której mowa w ust. 1, albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4,
oraz niezwłocznie powiadamia o tej decyzji Komisję Europejską.
8. Decyzję, o której mowa w ust. 7, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki.
9. Operator systemu przesyłowego niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
Art. 9i. 1. Sprzedawców z urzędu wyłania Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
w drodze przetargu. W przetargu mogą uczestniczyć przedsiębiorstwa energetyczne
posiadające koncesje na obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza, organizuje i przeprowadza
przetarg.
3. W ogłoszeniu o przetargu określa się:
1) zakres usług kompleksowych będących przedmiotem przetargu;
2) nazwę i siedzibę operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu
dystrybucyjnego oraz obszar, dla którego będzie wyłoniony sprzedawca
z urzędu;
26.02.2018
©Telksinoe s. 90/223
3) miejsce i termin udostępnienia dokumentacji przetargowej.
4. Ogłoszenie o przetargu Prezes Urzędu Regulacji Energetyki publikuje
w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.
5. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa w dokumentacji przetargowej
warunki, jakie powinno spełniać przedsiębiorstwo energetyczne uczestniczące
w przetargu, oraz wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta, a także kryteria
oceny ofert; w dokumentacji przetargowej mogą być określone warunki wykonywania
działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług kompleksowych przez
sprzedawcę z urzędu.
6. Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując
wyboru oferty na sprzedawcę z urzędu, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki kieruje
się:
1) doświadczeniem oferenta i efektywnością ekonomiczną wykonywanej przez
niego działalności gospodarczej;
2) warunkami technicznymi oraz wysokością środków finansowych, jakie posiada
oferent, niezbędnymi do realizacji zadań sprzedawcy z urzędu.
7. Dokumentacja przetargowa jest udostępniana za opłatą, która nie może
przekroczyć kosztów wykonania dokumentacji; opłata jest pobierana przez Urząd
Regulacji Energetyki.
8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, unieważnia przetarg,
jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa.
9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uznaje, w drodze decyzji, przetarg za
nierozstrzygnięty, jeżeli:
1) żaden z uczestników nie spełnił warunków uczestnictwa w przetargu;
2) w terminie wskazanym w dokumentacji przetargowej do przetargu nie
przystąpiło żadne przedsiębiorstwo energetyczne.
10. W przypadku niewyłonienia w drodze przetargu sprzedawcy z urzędu,
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na okres 12 miesięcy, wyznacza z urzędu,
w drodze decyzji, tego sprzedawcę, biorąc pod uwagę możliwość wypełnienia przez
niego obowiązków określonych w ustawie, oraz określa obszar wykonywania przez
niego działalności gospodarczej.
11. Po wyłonieniu, w drodze przetargu, lub wyznaczeniu sprzedawcy z urzędu,
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dokonuje zmian w koncesji udzielonej
przedsiębiorstwu energetycznemu wyłonionemu lub wyznaczonemu na tego
sprzedawcę, określając w niej:
26.02.2018
©Telksinoe s. 91/223
1) warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług
kompleksowych;
2) przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw
gazowych lub energii elektrycznej, będące operatorem systemu, do którego są
przyłączeni odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie
domowym niekorzystającym z prawa wyboru sprzedawcy.
12. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, tryb
ogłaszania przetargu zapewniający właściwe poinformowanie o przetargu podmiotów
nim zainteresowanych oraz szczegółowe wymagania co do zawartości dokumentacji
przetargowej, a także warunki i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu,
kierując się potrzebą zapewnienia przejrzystych warunków i kryteriów przetargu oraz
równoprawnego traktowania jego uczestników.
Art. 9j. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej w źródłach przyłączonych do sieci, uwzględniając możliwości
techniczne, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii
elektrycznej, a w szczególności zapewnienia jakości dostarczanej energii, ciągłości
i niezawodności jej dostarczania lub uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób lub
strat materialnych, jest obowiązane do:
1) wytwarzania energii elektrycznej lub pozostawania w gotowości do jej
wytwarzania;
2) utrzymywania rezerw mocy wytwórczych lub zapewnienia innych usług
systemowych, w wysokości i w sposób określony w umowie zawartej
z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego;
3) utrzymywania zdolności źródeł do wytwarzania energii elektrycznej w ilości
i jakości wynikającej z zawartych umów sprzedaży oraz umów o świadczenie
usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
4) współpracy z operatorem systemu elektroenergetycznego, do którego sieci
źródło jest przyłączone, w szczególności do przekazywania temu operatorowi
niezbędnych informacji o stanie urządzeń wytwórczych i wykonywania jego
poleceń, na zasadach i warunkach określonych w ustawie, przepisach wydanych
na podstawie art. 9 ust. 3, instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1, i umowie
zawartej z operatorem systemu elektroenergetycznego.
2. W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator
systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego
26.02.2018
©Telksinoe s. 92/223
elektroenergetycznego wydaje, stosownie do planów działania, procedur i planów
wprowadzania ograniczeń, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.
9 ust. 3 i art. 11 ust. 6, instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1, oraz postanowień
umów o świadczenie usług przesyłania energii elektrycznej zawartych
z użytkownikami systemu, w tym z odbiorcami, polecenia dyspozytorskie wytwórcy,
operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz odbiorcom.
3. Podczas wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej
polecenia operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego są nadrzędne wobec poleceń operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do
uzgadniania z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego planowanych postojów związanych z remontem
jednostek wytwórczych, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6.
5. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
niezwłocznie zgłosić operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub
systemu połączonego elektroenergetycznego dane o ograniczeniach możliwości
wytwarzania energii elektrycznej lub ubytkach mocy jednostek wytwórczych,
o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6, w stosunku do możliwości wytwarzania lub
mocy osiągalnej wynikających z aktualnego stanu technicznego tych jednostek, wraz
z podaniem przyczyn tych ograniczeń lub ubytków.
6. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej w jednostce wytwórczej przyłączonej do sieci przesyłowej lub
koordynowanej sieci 110 kV jest obowiązane udostępniać informacje niezbędne
operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatorowi systemu
połączonego elektroenergetycznego do zapewnienia bezpieczeństwa pracy krajowego
systemu elektroenergetycznego oraz wypełnienia obowiązków, o których mowa w art.
9c ust. 2 pkt 12.
Art. 9k. Operator systemu przesyłowego działa w formie spółki akcyjnej, której
jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa.
Art. 9l. 1. Potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej
kogeneracji jest świadectwo pochodzenia tej energii, zwane dalej „świadectwem
pochodzenia z kogeneracji”. Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje się
26.02.2018
©Telksinoe s. 93/223
oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji
w jednostce kogeneracji:
1) opalanej paliwami gazowymi lub o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
źródła poniżej 1 MW;
1a) opalanej metanem uwalnianym i ujmowanym przy dołowych robotach
górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla
kamiennego lub gazem uzyskiwanym z przetwarzania biomasy w rozumieniu
art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach
i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 775 oraz z 2016 r. poz. 266, 1165,
1948 i 1986), zwanej dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”;
2) innej niż wymienionej w pkt 1 i 1a.
1a. W jednostce kogeneracji, w której są spalane paliwa gazowe lub metan
uwalniany i ujmowany przy dołowych robotach górniczych w czynnych,
likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego lub gaz
uzyskiwany z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wspólnie z innymi paliwami, do energii
elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej kogeneracji:
1) w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się część energii
elektrycznej odpowiadającą udziałowi energii chemicznej paliwa gazowego,
2) w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1a, zalicza się część energii
elektrycznej odpowiadającą udziałowi energii chemicznej metanu uwalnianego
i ujmowanego przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych
lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego lub gazu uzyskiwanego
z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
– w energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii, obliczaną na
podstawie rzeczywistych wartości opałowych tych paliw.
1b. Dla jednostki energii elektrycznej wyprodukowanej w wysokosprawnej
kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, wydaje się tylko jedno świadectwo
pochodzenia z kogeneracji.
2. Świadectwo pochodzenia z kogeneracji określa w szczególności:
1) nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem
energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;
2) lokalizację, typ i moc zainstalowaną elektryczną jednostki kogeneracji, w której
energia elektryczna została wytworzona;
26.02.2018
©Telksinoe s. 94/223
3) ilość, rodzaj i średnią wartość opałową paliw, z których została wytworzona
energia elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji;
4) ilość ciepła użytkowego w kogeneracji i sposoby jego wykorzystania;
5) dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej świadectwem pochodzenia
z kogeneracji, wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w określonej
jednostce kogeneracji;
6) okres, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej
kogeneracji;
7) ilość zaoszczędzonej energii pierwotnej wyrażoną w procentach, kwalifikującą
do uznania energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji;
8) kwalifikację jednostki kogeneracji do jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
1a albo pkt 2.
3. Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się
wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, złożony za
pośrednictwem operatora systemu elektroenergetycznego, na którego obszarze
działania znajduje się jednostka kogeneracji określona we wniosku, w terminie 14 dni
od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia z kogeneracji
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego
o wydawaniu zaświadczeń.
4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1) nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem
energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;
2) określenie lokalizacji, typu i mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki
kogeneracji, w której energia elektryczna została wytworzona;
3) określenie rodzaju i średniej wartości opałowej paliw, z których została
wytworzona energia elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji, oraz ilości
tych paliw ustalone na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą
oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych;
4) określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych
urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, ilości ciepła użytkowego w kogeneracji,
z podziałem na sposoby jego wykorzystania;
5) określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych
urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, danych dotyczących ilości energii
26.02.2018
©Telksinoe s. 95/223
elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w danej jednostce
kogeneracji;
6) określenie okresu, w którym została wytworzona energia elektryczna
w wysokosprawnej kogeneracji;
7) określenie ilości energii pierwotnej wyrażonej w procentach, która została
zaoszczędzona, kwalifikującej do uznania energii elektrycznej za wytworzoną
w wysokosprawnej kogeneracji obliczonej na podstawie referencyjnych wartości
dla wytwarzania rozdzielonego;
8) informacje o spełnieniu warunków uprawniających do wydania świadectwa
pochodzenia z kogeneracji dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostce
kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 1a albo w pkt 2.
9) (uchylony)
5. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest sporządzany na podstawie danych
dotyczących wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji,
obejmującego jeden lub więcej następujących po sobie miesięcy kalendarzowych
danego roku kalendarzowego oraz planowanej w tym roku średniorocznej sprawności
przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło
użytkowe w kogeneracji.
6. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji przedkłada
operatorowi systemu elektroenergetycznego w terminie do 14. dnia następnego
miesiąca po zakończeniu okresu wytworzenia energii elektrycznej objętej tym
wnioskiem.
7. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany za okres:
1) roku kalendarzowego należy dołączyć do niego sprawozdanie, o którym mowa
w ust. 10, sporządzone na podstawie uzyskanej w tym okresie rzeczywistej
średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię
elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji;
2) krótszy niż określony w pkt 1 – dane ilościowe zawarte w tym wniosku podaje
się łącznie za okres objęty tym wnioskiem, z podziałem na poszczególne
miesiące.
8. Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia
jego otrzymania, wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii
26.02.2018
©Telksinoe s. 96/223
elektrycznej określonych na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczenio-
wych, o których mowa w ust. 4 pkt 5.
9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania świadectwa
pochodzenia z kogeneracji, jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, został
przedłożony operatorowi systemu elektroenergetycznego po upływie terminu,
o którym mowa w ust. 6. Odmowa wydania świadectwa pochodzenia z kogeneracji
następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
10. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 3, przedkłada
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do dnia 15 lutego każdego roku sprawozdanie
zawierające dane, o których mowa w ust. 4, dotyczące jednostki kogeneracji za okres
poprzedniego roku kalendarzowego, określone na podstawie rzeczywistej
średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię
elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji; do wniosku należy
dołączyć schemat zespołu urządzeń wchodzących w skład jednostki kogeneracji.
11. Wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 10, przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej
kogeneracji przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki:
1) opinię akredytowanej jednostki, o której mowa w ust. 16, sporządzaną na
podstawie badania przeprowadzonego w przedsiębiorstwie energetycznym dla
danej jednostki kogeneracji, stwierdzającą prawidłowość danych zawartych
w sprawozdaniu oraz zasadność składania wniosku o wydanie świadectw
pochodzenia z kogeneracji dla energii elektrycznej wytworzonej w poprzednim
roku kalendarzowym, oraz
2) wniosek o wydanie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji
dla energii elektrycznej, w przypadku wystąpienia niedoboru ilości energii
elektrycznej wynikającej z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw
pochodzenia z kogeneracji w stosunku do rzeczywistej ilości energii elektrycznej
wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji przez daną jednostkę kogeneracji
w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu, lub
3) wniosek o umorzenie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji
dla energii elektrycznej, w przypadku wystąpienia nadwyżki ilości energii
elektrycznej wynikającej z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw
pochodzenia z kogeneracji w stosunku do rzeczywistej ilości energii elektrycznej
wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji przez daną jednostkę kogeneracji
w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu; tak umorzone
26.02.2018
©Telksinoe s. 97/223
świadectwa pochodzenia z kogeneracji nie stanowią podstawy do rozliczenia
obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1.
12. Do wydawania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa
w ust. 11 pkt 2, przepisy ust. 1–4, 6, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.
13. Do umarzania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust.
11 pkt 3, przepisy art. 9m ust. 8–12 stosuje się odpowiednio.
14. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki umarza świadectwo pochodzenia
z kogeneracji wydane dla energii elektrycznej, o której mowa w art. 9a ust. 8d.
15. Do świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 14,
przepisów art. 9m nie stosuje się.
16. Polskie Centrum Akredytacji przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki, na jego wniosek, wykaz akred ytowanych jednostek, które zatrudniają
osoby o odpowiednich kwalifikacjach technicznych z zakresu kogeneracji oraz
zapewniają niezależność w przedstawianiu wyników badań, o których mowa w ust.
11 pkt 1, a także przekazuje informacje o jednostkach, którym udzielono akredytacji,
ograniczono zakres akredytacji, zawieszono lub cofnięto akredytację.
Art. 9m. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia
z kogeneracji są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt
2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.
2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji
powstają z chwilą zapisania świadectwa, na podstawie informacji o wydanych
świadectwach pochodzenia z kogeneracji, o której mowa w ust. 12, po raz pierwszy
na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia z kogeneracji
prowadzonym przez podmiot, o którym mowa w ust. 4, i przysługują osobie będącej
posiadaczem tego konta.
3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia
z kogeneracji następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze
świadectw pochodzenia z kogeneracji.
4. Rejestr świadectw pochodzenia z kogeneracji prowadzi podmiot prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych lub
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
– organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw
pochodzenia.
26.02.2018
©Telksinoe s. 98/223
5. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany prowadzić rejestr
świadectw pochodzenia z kogeneracji w sposób zapewniający:
1) identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze
świadectw pochodzenia z kogeneracji;
2) identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw
pochodzenia z kogeneracji oraz odpowiadającej tym prawom ilości energii
elektrycznej;
3) zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami
pochodzenia z kogeneracji z ilością energii elektrycznej odpowiadającą prawom
majątkowym wynikającym z tych świadectw.
6. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany na wniosek odbiorcy
przemysłowego, przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy końcowego oraz
towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 9a
ust. 2, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze
świadectwa pochodzenia z kogeneracji, wydać dokument stwierdzający prawa
majątkowe wynikające z tych świadectw przysługujące wnioskodawcy
i odpowiadającą tym prawom ilość energii elektrycznej.
7. Wpis do rejestru świadectw pochodzenia z kogeneracji oraz dokonane zmiany
w rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia
rejestru.
8. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek odbiorcy przemysłowego,
przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy końcowego oraz towarowego domu
maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 9a ust. 2, którym
przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia z kogeneracji,
umarza, w drodze decyzji, te świadectwa w całości lub części.
9. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek,
o którym mowa w art. 9a ust. 1, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie
odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
o umorzenie świadectw pochodzenia z kogeneracji należących do innego podmiotu,
któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy
pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia
obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.
10. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji
wygasają z chwilą jego umorzenia.
26.02.2018
©Telksinoe s. 99/223
11. Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy
oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 9a ust. 2,
wraz z wnioskiem o umorzenie świadectw pochodzenia z kogeneracji jest obowiązany
złożyć do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki dokument, o którym mowa w ust. 6.
12. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych
i umorzonych świadectwach pochodzenia z kogeneracji podmiotowi prowadzącemu
rejestr tych świadectw, o którym mowa w ust. 4.
13. Prawom majątkowym wynikającym ze świadectw pochodzenia z kogeneracji
odpowiada określona ilość energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej
kogeneracji, wyrażona z dokładnością do jednej kWh.
14. Świadectwo pochodzenia z kogeneracji umorzone przez Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego, wydane dla
energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji w poprzednim roku
kalendarzowym, jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku
określonego w art. 9a ust. 1, w poprzednim roku kalendarzowym.
Art. 9n. (uchylony)
Art. 9o. (uchylony)
Art. 9p. (uchylony)
Art. 9r. (uchylony)
Art. 9s. (uchylony)
Art. 9s1. (uchylony)
Art. 9t. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej, w tym w instalacjach odnawialnego źródła energii z wyłączeniem
wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego, przesyłaniem energii
elektrycznej lub paliw gazowych, magazynowaniem paliw gazowych, skraplaniem
gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego oraz podmioty
realizujące lub planujące realizację projektów inwestycyjnych wykonują obowiązek
określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
256/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zgłaszania Komisji projektów
inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej,
zastępującym rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 oraz uchylającym
rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96 (Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 61),
zwanym dalej „rozporządzeniem 256/2014”, poprzez przekazanie Prezesowi Urzędu
26.02.2018
©Telksinoe s. 100/223
Regulacji Energetyki informacji dotyczących infrastruktury energetycznej
w sektorach gazu ziemnego i energii elektrycznej, w zakresie określonym w pkt 2 lub
3 załącznika do tego rozporządzenia.
Art. 9u. (uchylony)
Art. 9v. (uchylony)
Art. 9w. (uchylony)
Art. 9x. (uchylony)
Art. 9y. 1. Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w
wysokosprawnej kogeneracji, zwana dalej „gwarancją pochodzenia”, jest
dokumentem poświadczającym, że określona w tym dokumencie ilość energii
elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została
wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji.
2. Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorstwa
energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w
wysokosprawnej kogeneracji, zwany dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji
pochodzenia”.
3. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego, na którego obszarze działania została przyłączona jednostka
kogeneracji, w terminie 30 dni od dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii
elektrycznej objętej wnioskiem.
4. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem
energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;
2) określenie lokalizacji, rodzaju, mocy zainstalowanej elektrycznej i cieplnej
jednostki kogeneracji, w której została wytworzona energia;
3) dane dotyczące ilości wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej
w wysokosprawnej kogeneracji w jednostce kogeneracji;
4) określenie:
a) okresu, obejmującego jeden lub więcej następujących po sobie miesięcy
kalendarzowych danego roku kalendarzowego, w którym energia
elektryczna została wytworzona w jednostce kogeneracji, ze wskazaniem
daty rozpoczęcia i zakończenia wytwarzania tej energii,
26.02.2018
©Telksinoe s. 101/223
b) rodzaju i średniej wartości opałowej paliw, z których została wytworzona
energia elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji, oraz ilości tych paliw
ustalone na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych
urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,
c) na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń
pomiarowo-rozliczeniowych, ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, z
podziałem na sposoby jego wykorzystania, oraz ilości energii elektrycznej
wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w danej jednostce
kogeneracji,
d) ilości energii pierwotnej, wyrażonej w procentach, która została
zaoszczędzona, kwalifikującej do uznania energii elektrycznej za
wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji, obliczonej na podstawie
referencyjnych wartości dla wytwarzania rozdzielonego;
5) wskazanie, czy jednostka kogeneracji określona we wniosku korzystała z
mechanizmów i instrumentów wspierających wytwarzanie energii elektrycznej
w tej jednostce;
6) oznaczenie daty oddania jednostki kogeneracji do eksploatacji.
5. Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów
potwierdzających wydanie gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego o
wydawaniu zaświadczeń.
6. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator
systemu przesyłowego elektroenergetycznego dokonuje weryfikacji danych, o których
mowa w ust. 4 pkt 1 i 2.
7. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator
systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania
wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia, przekazuje ten wniosek Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki, wraz z potwierdzeniem ilości wytworzonej energii elektrycznej
w jednostce kogeneracji i wprowadzonej do sieci.
8. Na potrzeby ustalenia rzeczywistej ilości energii elektrycznej i ciepła
wytworzonych w wysokosprawnej kogeneracji oraz ilości zaoszczędzonej energii
pierwotnej w celu wydawania gwarancji pochodzenia przyjmuje się sposób obliczania
oraz wymagania dotyczące pomiarów określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 9a ust. 16.
26.02.2018
©Telksinoe s. 102/223
Art. 9z. 1. W przypadku gdy wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia nie
zawiera danych, o których mowa w art. 9y ust. 4, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia
doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje
pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje gwarancję pochodzenia w
terminie 30 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w art. 9l ust. 10,
wraz z wnioskiem o wydanie odpowiedniej ilości gwarancji pochodzenia w stosunku
do rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej
kogeneracji przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i
wykazanej w tym sprawozdaniu.
3. Gwarancję pochodzenia oznacza się indywidualnym numerem. Zawiera ona
dane, o których mowa w art. 9y ust. 4, datę jej wydania oraz oznaczenie państwa, w
którym została wydana.
4. Gwarancję pochodzenia wydaje się za wytworzoną energię elektryczną
z dokładnością do 1 MWh.
5. Gwarancję pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i przekazuje się
bezpośrednio do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 9zb ust. 1.
Art. 9za. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek podmiotu,
uznaje gwarancję pochodzenia wydaną w innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia uznania gwarancji pochodzenia,
o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej
autentyczności lub wiarygodności.
3. O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust.
2, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie informuje Komisję Europejską,
podając przyczynę odmowy.
4. Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez 12 miesięcy
od dnia jej wydania.
Art. 9zb. 1. Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych lub
26.02.2018
©Telksinoe s. 103/223
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
– organizujący obrót świadectwami efektywności energetycznej, o których mowa w
art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rejestr gwarancji pochodzenia w
sposób zapewniający identyfikację:
1) przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii
elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, któremu wydano gwarancję
pochodzenia;
2) podmiotów, których gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zostały uznane przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki;
3) przysługujących gwarancji pochodzenia oraz odpowiadającej im ilości energii
elektrycznej.
3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych oraz
uznanych gwarancjach pochodzenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 1.
4. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje przedsiębiorstwu energetycznemu
zajmującemu się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji
wpisanemu do rejestru gwarancji pochodzenia dokument potwierdzający, że określona
w tym dokumencie ilość energii wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci
przesyłowej została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji.
5. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji wpisane do rejestru gwarancji
pochodzenia informuje pisemnie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz podmiot,
o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji pochodzenia odbiorcy końcowemu,
w terminie 7 dni od dnia jej przekazania.
6. Informację, o której mowa w ust. 5, wpisuje się do rejestru gwarancji
pochodzenia.
7. Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz zmiany
dokonane w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty
prowadzenia tego rejestru.
Art. 10. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej lub ciepła jest obowiązane utrzymywać zapasy paliw w ilości
26.02.2018
©Telksinoe s. 104/223
zapewniającej utrzymanie ciągłości dostaw energii elektrycznej lub ciepła do
odbiorców, z zastrzeżeniem ust. 1a–1d.
1a. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, może obniżyć ilość
zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 6, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ciągłości dostaw energii elektrycznej
lub ciepła, w przypadku:
1) wytworzenia, na polecenie właściwego operatora systemu
elektroenergetycznego, energii elektrycznej w ilości wyższej od średniej ilości
energii elektrycznej wytworzonej w analogicznym okresie w ostatnich trzech
latach, lub
2) nieprzewidzianego istotnego zwiększenia produkcji energii elektrycznej lub
ciepła, lub
3) wystąpienia, z przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa energetycznego,
nieprzewidzianych, istotnych ograniczeń w dostawach paliw zużywanych do
wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła.
1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne jest
obowiązane do uzupełnienia zapasów paliw do wielkości określonych w przepisach
wydanych na podstawie ust. 6, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od
ostatniego dnia miesiąca, w którym rozpoczęto ich obniżanie.
1c. W przypadku gdy uzupełnienie zapasów paliw, z przyczyn niezależnych od
przedsiębiorstwa energetycznego, nie jest możliwe w terminie, o którym mowa w ust.
1b, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek przedsiębiorstwa
energetycznego, może, w drodze decyzji, wskazać dłuższy termin ich uzupełnienia do
wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, biorąc pod uwagę
zapewnienie ciągłości dostaw energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców. Termin
ten nie może być jednak dłuższy niż cztery miesiące od ostatniego dnia miesiąca,
w którym rozpoczęto obniżanie zapasów paliw.
1d. Wniosek, o którym mowa w ust. 1c, przedsiębiorstwo energetyczne składa
nie później niż na 30 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1b. Wniosek
zawiera szczegółowe uzasadnienie i harmonogram uzupełnienia zapasów.
1e. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
informować:
1) operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu
połączonego elektroenergetycznego o zużyciu i stanie zapasów paliw
zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej w źródłach przyłączonych do
26.02.2018
©Telksinoe s. 105/223
sieci przesyłowej lub koordynowanej sieci 110 kV; informacja ta jest
przekazywana wraz z informacją o stanie urządzeń wytwórczych;
2) Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o obniżeniu ilości zapasów paliw poniżej
wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 oraz
o sposobie i terminie ich uzupełnienia wraz z uzasadnieniem.
1f. Informację, o której mowa w ust. 1e pkt 2, przedsiębiorstwo energetyczne
przekazuje w formie pisemnej najpóźniej w trzecim dniu od dnia, w którym
rozpoczęto obniżanie ilości zapasów paliw poniżej wielkości określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
umożliwiać przeprowadzenie kontroli w zakresie:
1) zgodności wielkości zapasów paliw z wielkościami określonymi w przepisach
wydanych na podstawie ust. 6;
2) uzupełnienia zapasów paliw w terminie, o którym mowa w ust. 1b lub 1c;
3) obniżenia zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6, w przypadkach, o których mowa w ust. 1a.
3. Kontrolę, o której mowa w ust. 2, przeprowadza się na podstawie pisemnego
upoważnienia wydanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, które powinno
zawierać:
1) oznaczenie osoby dokonującej kontroli;
2) nazwę kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego;
3) określenie zakresu kontroli.
4. Osoby upoważnione przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do
dokonywania kontroli są uprawnione do:
1) wstępu na teren nieruchomości i do miejsc, gdzie są gromadzone i utrzymywane
zapasy;
2) analizy dokumentów dotyczących ewidencjonowania zapasów.
5. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia organom
kontrolowanego przedsiębiorstwa.
6. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
wielkości zapasów paliw, o których mowa w ust. 1, sposób ich gromadzenia oraz
szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli stanu zapasów, uwzględniając rodzaj
działalności gospodarczej, możliwości techniczne i organizacyjne w zakresie
gromadzenia zapasów.
26.02.2018
©Telksinoe s. 106/223
Art. 10a. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej lub ciepła, przesyłaniem i dystrybucją ciepła oraz inni przedsiębiorcy,
planujący budowę, przebudowę lub znaczną modernizację po dniu 5 czerwca 2014 r.
jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej powyżej 20 MW, sieci
ciepłowniczej lub sieci chłodniczej, sporządzają analizę kosztów i korzyści budowy,
przebudowy lub znacznej modernizacji tej jednostki lub sieci ciepłowniczej, lub sieci
chłodniczej, mającą na celu określenie najbardziej efektywnych pod względem
zasobów oraz opłacalnych rozwiązań umożliwiających spełnienie wymogów w
zakresie ogrzewania i chłodzenia, zwaną dalej „analizą kosztów i korzyści”.
2. Przez znaczną modernizację, o której mowa w ust. 1, rozumie się modernizację
jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej powyżej 20 MW lub sieci
ciepłowniczej, lub sieci chłodniczej, której koszt przekracza 50% kosztu
inwestycyjnego nowej porównywalnej jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej,
lub sieci chłodniczej.
3. Analizę kosztów i korzyści sporządza się z uwzględnieniem:
1) zainstalowanej mocy elektrycznej lub zainstalowanej mocy cieplnej;
2) rodzaju paliwa zużywanego do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła;
3) planowanej liczby godzin pracy jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej,
lub sieci chłodniczej w ciągu roku;
4) lokalizacji jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej, lub chłodniczej;
5) zapotrzebowania na energię elektryczną lub ciepło, lub chłód.
4. Analiza kosztów i korzyści opiera się na opisie planowanej budowy,
przebudowy lub znacznej modernizacji jednostki wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub
sieci chłodniczej oraz zawiera analizę ekonomiczną obejmującą analizę finansową,
która odzwierciedla rzeczywiste przepływy pieniężne z nakładów inwestycyjnych
poniesionych na budowę, przebudowę lub znaczną modernizację jednostki
wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej oraz planowane koszty
i przychody z ich eksploatacji.
5. Analizę kosztów i korzyści sporządza się na okres cyklu życia planowanej
jednostki wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej.
Art. 10b. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne oraz inni przedsiębiorcy, o których
mowa w art. 10a ust. 1, planujący:
1) budowę jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20
MW – sporządzają analizę kosztów i korzyści wybudowania nowej jednostki
kogeneracji w miejsce pracującej jednostki wytwórczej;
26.02.2018
©Telksinoe s. 107/223
2) przebudowę lub znaczną modernizację jednostki wytwórczej o mocy nominalnej
cieplnej przekraczającej 20 MW – sporządzają analizę kosztów i korzyści
przebudowy lub znacznej modernizacji tej jednostki wytwórczej na jednostkę
kogeneracji;
3) budowę lub przebudowę, lub znaczną modernizację elektrowni lub
elektrociepłowni przemysłowej, w rozumieniu przepisów rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października
2008 r. w sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z
późn. zm.), o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20 MW lub
wytwarzającej ciepło odpadowe z instalacji przemysłowej – sporządzają analizę
kosztów i korzyści wykorzystania tego ciepła, w tym w wysokosprawnej
kogeneracji, oraz przyłączenia wybudowanej lub przebudowanej, lub poddanej
znacznej modernizacji elektrowni lub elektrociepłowni przemysłowej do sieci
ciepłowniczej lub chłodniczej;
4) budowę sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej lub przyłączenie do tej sieci
jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20 MW, lub
przebudowę, lub znaczną modernizację tej jednostki wytwórczej – sporządzają
analizę kosztów i korzyści wykorzystania ciepła odpadowego.
2. Budowa urządzeń, instalacji lub sieci służących wychwytywaniu dwutlenku
węgla w celu jego podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu
demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust.
3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze nie stanowi
przebudowy jednostki wytwórczej, elektrowni lub elektrociepłowni przemysłowej ani
budowy sieci, o których mowa w ust. 1 pkt 2?4.
3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do:
1) jednostek wytwórczych w okresach szczytowego zapotrzebowania na energię
elektryczną oraz rezerw zdolności wytwórczych pracujących w okresie nie
dłuższym niż 1500 godzin w roku, jako średnia z pięciu kolejnych lat;
2) obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011
r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki
jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
3) urządzeń, instalacji i sieci niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla w rozumieniu ustawy z dnia 9
czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.
26.02.2018
©Telksinoe s. 108/223
4. Jeżeli jest planowana budowa lub przebudowa, lub znaczna modernizacja
jednostki wytwórczej energii elektrycznej lub elektrowni przemysłowej, analiza
kosztów i korzyści zawiera porównanie tej jednostki lub elektrowni z jednostką
wytwórczą lub elektrociepłownią przemysłową wytwarzającą taką samą ilość energii
elektrycznej w procesie wytwarzania ciepła odpadowego w instalacji przemysłowej
lub w wysokosprawnej kogeneracji albo zaopatrującą użytkowników systemu w
wytworzone ciepło lub chłód za pomocą sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, przedsiębiorstwa
energetyczne oraz przedsiębiorcy, o których mowa w art. 10a ust. 1, sporządzają
analizę kosztów i korzyści we współpracy z przedsiębiorstwem energetycznym
zajmującym się przesyłaniem i dystrybucją ciepła lub chłodu.
6. Przez moc nominalną cieplną, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 10a ust. 1,
rozumie się ilość energii wprowadzonej w paliwie do źródła spalania paliw w
jednostce czasu przy jego nominalnym obciążeniu.
Art. 10c. 1. Minister właściwy do spraw energii sporządza ocenę potencjału
wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych
energetycznie systemów ciepłowniczych lub chłodniczych i o jej sporządzeniu
powiadamia Komisję Europejską.
2. W celu sporządzenia oceny, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw energii przeprowadza analizę wprowadzenia określonych wariantów
wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych
energetycznie systemów ciepłowniczych i chłodniczych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w tym możliwości techniczne oraz opłacalność
ekonomiczną wprowadzenia tych wariantów.
3. Minister właściwy do spraw energii co pięć lat lub na żądanie Komisji
Europejskiej aktualizuje ocenę, o której mowa w ust. 1, i o tej aktualizacji powiadamia
Komisję Europejską.
Art. 11. 1. W przypadku zagrożenia:
1) bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej polegającego na
długookresowym braku równowagi na rynku paliwowo energetycznym,
2) bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,
3) bezpieczeństwa osób,
4) wystąpieniem znacznych strat materialnych
26.02.2018
©Telksinoe s. 109/223
– na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone na
czas oznaczony ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze
energii elektrycznej lub ciepła.
2. Ograniczenia w sprzedaży paliw stałych polegają na sprzedaży tych paliw na
podstawie wydanych odbiorcom upoważnień do zakupu określonej ilości paliw.
3. Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła
polegają na:
1) ograniczeniu maksymalnego poboru mocy elektrycznej oraz dobowego poboru
energii elektrycznej;
2) zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła.
4. Ograniczenia wprowadzone na zasadach określonych w ust. 2 i 3 podlegają
kontroli w zakresie przestrzegania ich stosowania.
5. Organami uprawnionymi do kontroli stosowania ograniczeń są:
1) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki – w odniesieniu do dostarczanej sieciami
energii elektrycznej;
2) wojewodowie – w odniesieniu do paliw stałych oraz ciepła;
3) organy właściwe w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których
mowa w art. 21a – w odniesieniu do jednostek wymienionych w tym przepisie.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
wprowadzania ograniczeń, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę znaczenie
odbiorców dla gospodarki i funkcjonowania państwa, w szczególności zadania
wykonywane przez tych odbiorców.
6a. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, określa w szczególności:
1) sposób wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej
lub w dostarczaniu ciepła, umożliwiający odbiorcom tej energii i ciepła
dostosowanie się do tych ograniczeń w określonym czasie;
2) rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami w dostarczaniu i poborze energii
elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła;
3) zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami
w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła;
4) zakres planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii
elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła oraz sposób określania w nich wielkości
tych ograniczeń;
5) sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach
w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła.
26.02.2018
©Telksinoe s. 110/223
6b. (uchylony)
7. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, w drodze
rozporządzenia, może wprowadzić na czas oznaczony, na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub jego części, ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu
i poborze energii elektrycznej i ciepła, w przypadku wystąpienia zagrożeń, o których
mowa w ust. 1.
8. Przedsiębiorstwa energetyczne nie ponoszą odpowiedzialności za skutki
ograniczeń wprowadzonych rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 7.
9. Minister właściwy do spraw energii informuje niezwłocznie Komisję
Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym o:
1) wprowadzonych ograniczeniach, o których mowa w ust. 7, w zakresie
dostarczania i poboru energii elektrycznej;
2) podjętych działaniach i środkach dla usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa
dostaw energii elektrycznej, o których mowa w art. 11c ust. 2 i 3.
Art. 11a. (uchylony)
Art. 11b. (uchylony)
Art. 11c. 1. Zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej może
powstać w szczególności w następstwie:
1) działań wynikających z wprowadzenia stanu nadzwyczajnego;
2) katastrofy naturalnej albo bezpośredniego zagrożenia wystąpienia awarii
technicznej w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski
żywiołowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 333 i 915 oraz z 2016 r. poz. 1954);
3) wprowadzenia embarga, blokady, ograniczenia lub braku dostaw paliw lub
energii elektrycznej z innego kraju na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
zakłóceń w funkcjonowaniu systemów elektroenergetycznych połączonych
z krajowym systemem elektroenergetycznym;
4) strajku lub niepokojów społecznych;
5) obniżenia dostępnych rezerw zdolności wytwórczych poniżej niezbędnych
wielkości, o których mowa w art. 9g ust. 4 pkt 9, lub braku możliwości ich
wykorzystania.
26.02.2018
©Telksinoe s. 111/223
2. W przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii
elektrycznej, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego:
1) podejmuje we współpracy z użytkownikami systemu elektroenergetycznego,
w tym z odbiorcami energii elektrycznej, wszelkie możliwe działania przy
wykorzystaniu dostępnych środków mających na celu usunięcie tego zagrożenia
i zapobieżenie jego negatywnym skutkom;
2) może wprowadzić ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części do czasu wejścia w życie
przepisów wydanych na podstawie art. 11 ust. 7, lecz nie dłużej niż na okres
72 godzin.
3. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego niezwłocznie powiadamia ministra właściwego
do spraw energii oraz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wystąpieniu zagrożenia
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, podjętych działaniach i środkach w celu
usunięcia tego zagrożenia i zapobieżenia jego negatywnym skutkom oraz zgłasza
konieczność wprowadzenia ograniczeń na podstawie art. 11 ust. 7.
4. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego, w terminie 60 dni od dnia zniesienia ograniczeń,
przedkłada ministrowi właściwemu do spraw energii i Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki raport zawierający ustalenia dotyczące przyczyn powstałego zagrożenia
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, zasadności podjętych działań
i zastosowanych środków w celu jego usunięcia, staranności i dbałości operatorów
systemu elektroenergetycznego oraz użytkowników systemu, w tym odbiorców
energii elektrycznej, o zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.
5. Raport, o którym mowa w ust. 4, zawiera także wnioski i propozycje działań
oraz określa środki mające zapobiec w przyszłości wystąpieniu zagrożenia
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.
6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 30 dni od dnia otrzymania
raportu, o którym mowa w ust. 4, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw
energii opinię do tego raportu, zawierającą w szczególności ocenę wystąpienia
okoliczności, o których mowa w art. 11e ust. 1.
Art. 11d. 1. W sytuacji wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii
elektrycznej w następstwie zdarzeń, o których mowa w art. 11c ust. 1, operator
26.02.2018
©Telksinoe s. 112/223
systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektro-
energetycznego podejmuje w szczególności następujące działania:
1) wydaje wytwórcy polecenia uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia lub
odłączenia od sieci jednostki wytwórczej centralnie dysponowanej;
2) dokonuje zakupów interwencyjnych mocy lub energii elektrycznej;
3) wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego polecenia uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia
lub odłączenia od sieci jednostki wytwórczej przyłączonej do sieci
dystrybucyjnej na obszarze jego działania, która nie jest jednostką wytwórczą
centralnie dysponowaną;
4) wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego polecenia zmniejszenia ilości pobieranej energii
elektrycznej przez odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
na obszarze jego działania lub przerwania zasilania niezbędnej liczby odbiorców
końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej na tym obszarze;
5) po wyczerpaniu wszystkich możliwych działań zmierzających do pokrycia
zapotrzebowania na energię elektryczną wydaje odbiorcom końcowym,
przyłączonym bezpośrednio do sieci przesyłowej, polecenia zmniejszenia ilości
pobieranej energii elektrycznej lub odłączenia od sieci urządzeń i instalacji
należących do tych odbiorców, zgodnie z planem wprowadzania ograniczeń;
6) dokonuje zmniejszenia wielkości zdolności przesyłowych wymiany
międzysystemowej;
7) ogłasza okres zagrożenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia
8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2018 r. poz. 9).
2. W okresie wykonywania działań, o których mowa w ust. 1, użytkownicy
systemu, w tym odbiorcy energii elektrycznej, są obowiązani stosować się do poleceń
operatora systemu elektroenergetycznego, o ile wykonanie tych poleceń nie stwarza
bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia osób.
3. W okresie występowania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii
elektrycznej operatorzy systemu elektroenergetycznego mogą wprowadzać
ograniczenia w świadczonych usługach przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej, w zakresie niezbędnym do usunięcia tego zagrożenia.
4. Operatorzy systemu elektroenergetycznego pokrywają koszty poniesione
przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej
w związku z działaniami, o których mowa w ust. 1.
26.02.2018
©Telksinoe s. 113/223
4a. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego pokrywa koszty opłaty podwyższonej, o której
mowa w art. 280 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U.
poz. 1566), poniesione przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
wytwarzaniem energii elektrycznej lub ciepła w związku z działaniami, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 i 3.
5. Koszty poniesione przez operatorów systemu elektroenergetycznego
w związku z działaniami, o których mowa w ust. 1, stanowią koszty uzasadnione
działalności, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2.
Art. 11e. 1. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego, który w następstwie okoliczności za które ponosi
odpowiedzialność wprowadził ograniczenia lub dopuścił się niedbalstwa przy
dokonywaniu oceny zasadności wprowadzenia tych ograniczeń, odpowiada na
zasadach określonych w ust. 2–4 za szkody powstałe u użytkowników krajowego
systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorców energii elektrycznej przyłączonych
do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej objętym ograniczeniami, w wyniku
zastosowania środków i działań, o których mowa w art. 11c i art. 11d, w szczególności
z powodu przerw lub ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej.
2. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego odpowiada za szkody powstałe w wyniku
wprowadzonych ograniczeń wyłącznie w granicach szkody rzeczywistej poniesionej
przez użytkowników systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorców energii
elektrycznej, w związku z uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą przez nich rzeczy
ruchomej, lub uszkodzeniem albo zniszczeniem nieruchomości, z zastrzeżeniem ust.
3–9 oraz art. 11 ust. 8.
3. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego ponosi odpowiedzialność z tytułu szkód,
o których mowa w ust. 1, w stosunku do odbiorcy energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym do wysokości 5000 zł (pięć tysięcy zł).
4. Całkowita odpowiedzialność operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego,
z tytułu szkód, o których mowa w ust. 1, gdy przerwy lub ograniczenia dotyczyły
następującej liczby użytkowników systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej
w systemie elektroenergetycznym:
26.02.2018
©Telksinoe s. 114/223
1) do 25 000 odbiorców – nie może być wyższa niż 25 000 000 zł (dwadzieścia pięć
milionów zł);
2) od 25 001 do 100 000 odbiorców – nie może być wyższa niż 75 000 000 zł
(siedemdziesiąt pięć milionów zł);
3) od 100 001 do 200 000 odbiorców – nie może być wyższa niż 150 000 000 zł (sto
pięćdziesiąt milionów zł);
4) od 200 001 do 1 000 000 odbiorców – nie może być wyższa niż 200 000 000 zł
(dwieście milionów zł);
5) ponad 1 000 000 odbiorców – nie może być wyższa niż 250 000 000 zł (dwieście
pięćdziesiąt milionów zł).
5. Operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w odniesieniu
do systemu dystrybucyjnego, w zakresie objętym ograniczeniami, sporządzają
i przekazują niezwłocznie operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego
lub operatorowi systemu połączonego elektroenergetycznego informacje o liczbie
użytkowników systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w tym odbiorców
energii elektrycznej przyłączonych do sieci dystrybucyjnej objętych ograniczeniami,
wraz z wykazem udokumentowanych szkód poniesionych przez tych użytkowników,
w tym odbiorców, powstałych w wyniku zastosowania środków, o których mowa
w art. 11c i art. 11d, z uwzględnieniem ust. 3 i 7–9.
6. W przypadku gdy łączna wartość szkód przekracza odpowiednią kwotę
całkowitej odpowiedzialności, o której mowa w ust. 4, kwotę odszkodowania
należnego użytkownikowi systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorcy energii
elektrycznej, o których mowa w ust. 1, obniża się proporcjonalnie w takim samym
stosunku, w jakim całkowita kwota odszkodowania, która znajduje zastosowanie
zgodnie z ust. 4, pozostaje do łącznej wartości szkód powstałych u tych
użytkowników, w tym odbiorców.
7. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego nie ponosi odpowiedzialności z tytułu szkód,
o których mowa w ust. 1, powstałych u użytkownika systemu elektroenergetycznego,
w tym odbiorcy energii elektrycznej, jeżeli kwota odszkodowania byłaby niższa niż
100 zł.
8. W zakresie wynikającym z podjętych działań i zastosowanych środków,
o których mowa w art. 11c i art. 11d, w szczególności z przerw i ograniczeń
w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, bonifikaty za niedotrzymanie
standardów jakościowych obsługi odbiorców lub parametrów jakościowych energii
26.02.2018
©Telksinoe s. 115/223
elektrycznej, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4 – nie
przysługują.
9. Użytkownik systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w tym
odbiorca energii elektrycznej, zgłasza żądanie naprawienia szkody operatorowi
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do sieci którego dany użytkownik,
w tym odbiorca, jest przyłączony.
10. Żądanie naprawienia szkód, o których mowa w ust. 1, należy zgłosić
właściwemu operatorowi systemu elektroenergetycznego przed upływem 180 dni od
dnia zniesienia ograniczeń. Po upływie tego terminu roszczenie o naprawienie tych
szkód wygasa.
11. Wypłacone przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego
lub systemu połączonego elektroenergetycznego kwoty odszkodowania za szkody
poniesione przez użytkowników tego systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej,
w wyniku podjętych działań i zastosowanych środków, o których mowa w art. 11c
i art. 11d, pomniejszone o kwoty, które operator ten uzyskał od użytkowników, w tym
odbiorców, którzy przyczynili się do powstania stanu zagrożenia, nie stanowią dla tego
operatora kosztu uzasadnionego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2.
Art. 11f. Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, o których
mowa w art. 11, lub działania i środki, o których mowa w art. 11c i art. 11d oraz w art.
16 rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do
transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr
1228/2003 (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 15–35), powinny:
1) powodować jak najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku energii
elektrycznej;
2) być stosowane:
a) w zakresie niezbędnym do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania
systemu elektroenergetycznego,
b) na podstawie kryteriów przyjętych dla bieżącego bilansowania systemu
elektroenergetycznego i zarządzania ograniczeniami systemowymi;
3) być podejmowane w uzgodnieniu z właściwymi operatorami systemów
przesyłowych elektroenergetycznych, stosownie do postanowień umów,
w szczególności dotyczących wymian y informacji.
26.02.2018
©Telksinoe s. 116/223
Rozdział 2a
(uchylony)
Rozdział 2b
Przesyłanie dwutlenku węgla
Art. 11m. 1. Przesyłanie dwutlenku węgla odbywa się po uprzednim
przyłączeniu do sieci transportowej dwutlenku węgla, na podstawie umowy
o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla.
2. Umowa o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla powinna zawierać
co najmniej postanowienia określające: ilość przesyłanego dwutlenku węgla
w podziale na okresy umowne, miejsce dostarczenia dwutlenku węgla do sieci
transportowej dwutlenku węgla i jego odbioru z sieci, warunki zapewnienia
niezawodności przesyłania dwutlenku węgla, stawki opłat stosowane w rozliczeniach
oraz warunki wprowadzania zmian tych stawek, sposób prowadzenia rozliczeń,
parametry techniczne i jakościowe przesyłanego dwutlenku węgla, w szczególności
w zakresie zgodności przesyłanego dwutlenku węgla z kryteriami akceptacji składu
jego strumienia określonymi w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo
geologiczne i górnicze oraz wysokość bonifikaty za niedotrzymanie tych parametrów,
odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy oraz okres
obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.
Art. 11n. 1. Operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wyznacza, w drodze
decyzji, na czas określony, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.
2. Operatorem sieci transportowej dwutlenku węgla może być wyłącznie
podmiot posiadający koncesję na przesyłanie dwutlenku węgla.
3. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany do zawarcia
umowy o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla z podmiotem ubiegającym
się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równego traktowania, jeżeli istnieją techniczne
i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i przesyłania dwutlenku węgla,
a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci.
4. W przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 3, nie są spełnione,
operator sieci transportowej dwutlenku węgla może odmówić zawarcia umowy
o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla.
5. Odmowa, o której mowa w ust. 4, jest sporządzana przez operatora sieci
transportowej dwutlenku węgla, w formie pisemnej, wraz z uzasadnieniem jej
26.02.2018
©Telksinoe s. 117/223
przyczyn, oraz przesyłana do żądającego zawarcia umowy o świadczenie usług
przesyłania dwutlenku węgla.
6. O odmowie, o której mowa w ust. 4, jest powiadamiany Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki.
7. W sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o świadczenie
usług przesyłania dwutlenku węgla rozstrzyga Prezes Urzędu Regulacji Energetyki,
na wniosek strony.
8. W sprawach, o których mowa w ust. 7, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki
przesyłania dwutlenku węgla do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.
Art. 11o. 1. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany
zapewnić:
1) realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci transportowej dwutlenku
węgla, w tym połączeń transgranicznych, na potrzeby przyłączania podmiotów
ubiegających się o przyłączenie do sieci na warunkach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 11r;
2) bezpieczeństwo funkcjonowania sieci transportowej dwutlenku węgla;
3) zdolności przepustowe sieci transportowej dwutlenku węgla;
4) dostęp do sieci transportowej dwutlenku węgla przez realizację umów
o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla.
2. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla zapewnia dostęp do sieci
transportowej dwutlenku węgla ze szczególnym uwzględnieniem:
1) zasad bezpieczeństwa powszechnego;
2) potrzeby poszanowania uzasadnionych potrzeb przedsiębiorcy wykonującego
działalność w zakresie podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz
interesów wszystkich podmiotów, których dotyczy lub może dotyczyć proces
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
3) aktualnych możliwości transportowych sieci transportowej dwutlenku węgla
oraz składowania dwutlenku węgla w podziemnych składowiskach dwutlenku
węgla;
4) zgodności przesyłanego dwutlenku węgla z kryteriami akceptacji składu
strumienia dwutlenku węgla określonymi w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca
2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
26.02.2018
©Telksinoe s. 118/223
5) zgodności parametrów technicznych sieci transportowej dwutlenku węgla
z parametrami technicznymi urządzeń podziemnego składowiska dwutlenku
węgla oraz urządzeń podmiotu przekazującego dwutlenek węgla do przesyłania;
6) krajowych zobowiązań dotyczących redukcji emisji dwutlenku węgla;
7) współpracy transgranicznej.
Art. 11p. 1. Przyłączane do sieci transportowej dwutlenku węgla urządzenia
i instalacje podmiotu ubiegającego się o przyłączenie do sieci muszą spełniać
wymagania techniczne i eksploatacyjne zapewniające:
1) bezpieczeństwo funkcjonowania sieci transportowej dwutlenku węgla przed
uszkodzeniami spowodowanymi niewłaściwą pracą przyłączonych urządzeń
i instalacji;
2) zabezpieczenie przyłączonych urządzeń i instalacji przed uszkodzeniami
w przypadku awarii;
3) dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń i instalacji parametrów
technicznych i jakościowych przesyłanego dwutlenku węgla;
4) spełnienie wymagań w zakresie ochrony środowiska, określonych w odrębnych
przepisach;
5) możliwość dokonania pomiarów wielkości i parametrów niezbędnych do
prowadzenia ruchu sieci transportowej dwutlenku węgla, dokonania rozliczeń za
przesłany dwutlenek węgla oraz krajowych zobowiązań dotyczących redukcji
emisji dwutlenku węgla.
2. Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci transportowej dwutlenku węgla
składa do operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wniosek o określenie
warunków przyłączenia do tej sieci.
3. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany wydać warunki
przyłączenia do sieci transportowej dwutlenku węgla, w terminie 30 dni od dnia
złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.
4. Za przyłączenie do sieci transportowej dwutlenku węgla pobiera się opłatę
ustaloną w oparciu o rzeczywiste nakłady poniesione na realizację przyłączenia.
Art. 11r. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki, w tym wymagania techniczne, przyłączenia do sieci
transportowej dwutlenku węgla, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i niezawodne
funkcjonowanie tej sieci, równoprawne traktowanie jej użytkowników, wymagania
26.02.2018
©Telksinoe s. 119/223
w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci
określone w odrębnych przepisach.
Art. 11s. 1. Upoważnieni przedstawiciele operatora sieci transportowej
dwutlenku węgla wykonują kontrole urządzeń i instalacji przyłączonych do sieci oraz
stanu technicznego sieci transportowej dwutlenku węgla oraz dotrzymywania
zawartych umów o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla, a także
prawidłowości rozliczeń.
2. Do przedstawicieli operatora sieci transportowej dwutlenku węgla przepisy
art. 6 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.
3. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla może wstrzymać przesyłanie
dwutlenku węgla, w przypadku gdy:
1) w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że urządzenie lub instalacja
przyłączona do sieci transportowej dwutlenku węgla stwarza bezpośrednie
zagrożenie życia, zdrowia lub środowiska;
2) podmiot przekazujący dwutlenek węgla do przesyłania zwleka z zapłatą za
przesłany dwutlenek węgla co najmniej miesiąc po upływie terminu płatności,
mimo uprzedniego powiadomienia na piśmie o zamiarze wypowiedzenia umowy
i wyznaczenia dodatkowego, dwutygodniowego terminu zapłaty zaległych
i bieżących należności.
4. Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany do
bezzwłocznego wznowienia przesyłania dwutlenku węgla, wstrzymanego
z powodów, o których mowa w ust. 3, jeżeli ustaną przyczyny uzasadniające
wstrzymanie jego przesyłania.
5. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień
do kontroli oraz wzór legitymacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia
sprawnego i skutecznego przeprowadzenia kontroli, uwzględniając zakres i rodzaj
przeprowadzonej kontroli oraz zapewniając możliwość identyfikacji osób
wykonujących czynności kontrolne.
Rozdział 3
Polityka energetyczna
Art. 12. 1. (uchylony)
2. Zadania ministra właściwego do spraw energii w zakresie polityki
energetycznej obejmują:
26.02.2018
©Telksinoe s. 120/223
1) przygotowanie projektu polityki energetycznej państwa i koordynowanie jej
realizacji;
2) określanie szczegółowych warunków planowania i funkcjonowania systemów
zaopatrzenia w paliwa i energię, w trybie i zakresie ustalonych w ustawie;
3) nadzór nad bezpieczeństwem zaopatrzenia w paliwa gazowe i energię
elektryczną oraz nadzór nad funkcjonowaniem krajowych systemów
energetycznych w zakresie określonym ustawą;
4) współdziałanie z wojewodami i samorządami terytorialnymi w sprawach
planowania i realizacji systemów zaopatrzenia w paliwa i energię;
5) koordynowanie współpracy z międzynarodowymi organizacjami rządowymi
w zakresie określonym ustawą.
6) (uchylony)
3. (uchylony)
Art. 12a. 1. Prezes Rady Ministrów powołuje Pełnomocnika Rządu do spraw
Strategicznej Infrastruktury Energetycznej. Przepisy art. 10 ust. 2–5 ustawy z dnia
8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz.
1064) stosuje się odpowiednio.
2. Pełnomocnik Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej
wykonuje uprawnienia z akcji należących do Skarbu Państwa w stosunku do operatora
systemu przesyłowego elektroenergetycznego i operatora systemu przesyłowego
gazowego oraz PERN S.A.
3. Do wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się
przepisów art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 1 w zakresie wymogu wskazywania jako
kandydata na członka organu nadzorczego osoby posiadającej pozytywną opinię Rady
do spraw spółek z udziałem Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, art. 32
oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem
państwowym (Dz. U. poz. 2259).
Art. 12b. (uchylony)
Art. 13. Celem polityki energetycznej państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa
energetycznego kraju, wzrostu konkurencyjności gospodarki i jej efektywności
energetycznej, a także ochrony środowiska.
Art. 14. Polityka energetyczna państwa określa w szczególności:
1) bilans paliwowo-energetyczny kraju;
2) zdolności wytwórcze krajowych źródeł paliw i energii;
26.02.2018
©Telksinoe s. 121/223
3) zdolności przesyłowe, w tym połączenia transgraniczne;
4) efektywność energetyczną gospodarki;
5) działania w zakresie ochrony środowiska;
6) rozwój wykorzystania instalacji odnawialnego źródła energii;
7) wielkości i rodzaje zapasów paliw;
8) kierunki restrukturyzacji i przekształceń własnościowych sektora paliwowo-
-energetycznego;
9) kierunki prac naukowo-badawczych;
10) współpracę międzynarodową.
Art. 15. 1. Polityka energetyczna państwa jest opracowywana zgodnie z zasadą
zrównoważonego rozwoju kraju i zawiera:
1) ocenę realizacji polityki energetycznej państwa za poprzedni okres;
2) część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat;
3) program działań wykonawczych na okres 4 lat zawierający instrumenty jego
realizacji.
2. Politykę energetyczną państwa opracowuje się co 4 lata.
Art. 15a. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii,
przyjmuje politykę energetyczną państwa.
2. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjętą przez
Radę Ministrów politykę energetyczną państwa.
Art. 15b. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje, w terminie do dnia
30 czerwca każdego roku, sprawozdanie z wyników monitorowania bezpieczeństwa
dostaw paliw gazowych.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące
w szczególności:
1) źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w paliwa gazowe oraz
możliwości dysponowania tymi źródłami;
2) stan infrastruktury technicznej sektora gazowego;
3) działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na paliwa
gazowe oraz postępowanie w przypadku niedoborów ich dostaw;
4) przewidywane zapotrzebowanie na paliwa gazowe;
5) planowane lub będące w budowie zdolności przesyłowe paliw gazowych.
26.02.2018
©Telksinoe s. 122/223
3. Minister właściwy do spraw energii opracowuje co dwa lata, w terminie do
dnia 30 czerwca danego roku, sprawozdanie z wyników monitorowania
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.
4. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, zawiera informacje dotyczące
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej obejmujące w szczególności:
1) prognozę równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę
energię w kolejnych 5 latach oraz możliwości równoważenia dostaw w okresie
od 5 lat do co najmniej 15 lat, licząc od dnia sporządzenia sprawozdania;
2) bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej;
3) źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w energię elektryczną oraz
możliwości dysponowania tymi źródłami;
4) stan infrastruktury technicznej sektora elektroenergetycznego;
5) działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na energię
elektryczną oraz postępowanie w przypadku niedoborów jej dostaw;
6) planowane lub będące w budowie nowe moce wytwórcze energii elektrycznej;
7) zamierzenia inwestycyjne w okresie najbliższych co najmniej 5 lat,
w odniesieniu do zapewnienia zdolności przesyłowych połączeń
międzysystemowych oraz linii elektroenergetycznych wewnętrznych,
wpływające w sposób istotny na pokrycie bieżącego i przewidywanego
zapotrzebowania kraju na energię elektryczną oraz na zdolności przesyłowe
połączeń międzysystemowych;
8) ocenę funkcjonowania rynku mocy, o którym mowa w ustawie z dnia 8 grudnia
2017 r. o rynku mocy.
5. W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3, w części dotyczącej zamierzeń
inwestycyjnych, o których mowa w ust. 4 pkt 7, należy uwzględnić:
1) zasady zarządzania ograniczeniami przesyłowymi określone w rozporządzeniu
(WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.
w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej
wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003;
2) istniejące i planowane linie przesyłowe;
3) przewidywane modele (strukturę) wytwarzania, dostaw, wymian y
transgranicznej i zużycia energii elektrycznej, umożliwiające stosowanie
mechanizmów zarządzania popytem na energię elektryczną;
4) regionalne, krajowe i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju,
w tym projekty stanowiące element osi projektów priorytetowych, określonych
26.02.2018
©Telksinoe s. 123/223
w załączniku I do decyzji nr 1364/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 6 września 2006 r. ustanawiającej wytyczne dla transeuropejskich sieci
energetycznych oraz uchylającej decyzję 96/391/WE i decyzję nr 1229/2003/WE
(Dz. Urz. UE L 262 z 22.09.2006, str. 1).
6. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, zawierają także wnioski
wynikające z monitorowania bezpieczeństwa dostaw paliw gazowych lub energii
elektrycznej.
7. Minister właściwy do spraw energii zamieszcza, na swoich stronach
internetowych w Biuletynie Informacji Publicznej, sprawozdania, o których mowa
w ust. 1 i 3, do dnia 31 lipca danego roku.
8. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, minister właściwy do spraw
energii przekazuje Komisji Europejskiej do dnia 31 sierpnia:
1) co roku – dotyczące gazu ziemnego;
2) co 2 lata – dotyczące energii elektrycznej.
Art. 15c. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy z Prezesem
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opracowuje sprawozdanie dotyczące
nadużywania pozycji dominującej przez przedsiębiorstwa energetyczne i ich
zachowań sprzecznych z zasadami konkurencji na rynku energii elektrycznej oraz
przekazuje je, do dnia 31 lipca każdego roku, Komisji Europejskiej.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje o:
1) zmianie struktury właścicielskiej przedsiębiorstw energetycznych działających
na rynku energii elektrycznej;
2) podjętych działaniach mających na celu zapewnienie wystarczającej
różnorodności uczestników rynku i zwiększenia konkurencji;
3) połączeniach z systemami innych państw;
4) przedsięwzięciach zapewniających konkurencję na rynku energii elektrycznej
i służących rozwojowi połączeń międzysystemowych oraz o praktykach
ograniczających konkurencję.
Art. 15d. (uchylony)
Art. 15e. Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej
informacje dotyczące infrastruktury energetycznej w sektorach ropy naftowej, gazu
ziemnego, energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej wytworzonej
w instalacjach odnawialnego źródła energii, biopaliw oraz dotyczącej wychwytywania
26.02.2018
©Telksinoe s. 124/223
i składowania dwutlenku węgla emitowanego przez te sektory, będących w obszarze
zainteresowania Unii Europejskiej, o których mowa w rozporządzeniu 256/2014.
Art. 15f. 1. Minister właściwy do spraw energii oraz Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki współpracują z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej,
w celu stworzenia w pełni konkurencyjnego rynku paliw gazowych i energii
elektrycznej w Unii Europejskiej, w szczególności promują i ułatwiają współpracę
operatorów systemów przesyłowych w zakresie połączeń transgranicznych.
2. Minister właściwy do spraw energii współpracuje z organami innych państw
członkowskich Unii Europejskiej w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostarczania
paliw gazowych i promowania solidarności regionalnej w zakresie zapewnienia tego
bezpieczeństwa. Współpraca ta obejmuje w szczególności podejmowanie działań
mających na celu zapobieganie powstaniu zagrożenia bezpieczeństwa dostarczania
paliw gazowych oraz współdziałanie w przypadku wystąpienia stanów kryzysowych,
o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
Nr 994/2010 w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu
ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE.
Art. 15g. Minister właściwy do spraw energii jest właściwym organem
krajowym odpowiedzialnym za ułatwianie i koordynowanie procesu wydawania
pozwoleń i decyzji dla projektów infrastruktury energetycznej będących przedmiotem
wspólnego zainteresowania Unii Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r.
w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej,
uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniającego rozporządzenia (WE)
nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (Dz. Urz. UE L 115
z 25.04.2013, str. 39, z późn. zm.6)), działającym w trybie współpracy, o którym
mowa w art. 8 ust. 3 lit. c tego rozporządzenia.
Art. 16. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub
dystrybucją paliw gazowych lub energii sporządza, dla obszaru swojego działania,
plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na
paliwa gazowe lub energię, na okres nie krótszy niż 3 lata, uwzględniając:
6)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 349 z 21.12.2013, str. 28
oraz Dz. Urz. UE L 19 z 27.01.2016, str. 1.
26.02.2018
©Telksinoe s. 125/223
1) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – w przypadku planów
sporządzanych przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją
paliw gazowych lub energii;
2) ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju lub ustalenia planu
zagospodarowania przestrzennego województw, albo w przypadku braku takiego
planu, strategię rozwoju województwa – w przypadku planów sporządzanych
przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw
gazowych lub energii;
3) politykę energetyczną państwa;
4) dziesięcioletni plan rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym, o którym mowa
w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr
714/2010 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci
w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające
rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 – w przypadku przedsiębiorstwa
energetycznego zajmującego się przesyłaniem paliw gazowych lub energii
elektrycznej;
5) politykę rozwoju infrastruktury i rynku paliw alternatywnych w transporcie.
2. Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego sporządzają plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego
i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną na okres
10 lat. Plan ten w zakresie zapotrzebowania na paliwa gazowe podlega aktualizacji co
2 lata, a w zakresie zapotrzebowania na energię elektryczną – co 3 lata.
3. Operator systemu przesyłowego gazowego wykonujący obowiązki operatora
na podstawie umowy, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, aktualizuje corocznie plan
rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa
gazowe.
4. Operator systemu dystrybucyjnego gazowego i operator systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego sporządzają plan rozwoju w zakresie
zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię
elektryczną na okres nie krótszy niż 5 lat. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się do
aktualizacji planu.
26.02.2018
©Telksinoe s. 126/223
5. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego i operator systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego sporządzają prognozę dotyczącą stanu
bezpieczeństwa dostarczania energii elektrycznej na okres nie krótszy niż 15 lat.
6. Plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania
na paliwa gazowe lub energię elektryczną sporządzany przez operatora systemu
dystrybucyjnego gazowego i operatora systemu dystrybucyjnego elektro-
energetycznego uwzględnia odpowiednio plan rozwoju sporządzony przez operatora
systemu przesyłowego gazowego i operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego.
7. Plan, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:
1) przewidywany zakres dostarczania paliw gazowych lub energii;
2) przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy albo budowy sieci oraz
planowanych nowych źródeł paliw gazowych lub energii, w tym instalacji
odnawialnego źródła energii;
3) przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy lub budowy połączeń
z systemami gazowymi albo z systemami elektroenergetycznym innych państw
– w przypadku planów sporządzanych przez przedsiębiorstwa energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii
elektrycznej;
4) przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie paliw i energii u odbiorców, w tym
także przedsięwzięcia w zakresie pozyskiwania, transmisji oraz przetwarzania
danych pomiarowych z licznika zdalnego odczytu;
5) przewidywany sposób finansowania inwestycji;
6) przewidywane przychody niezbędne do realizacji planów;
7) planowany harmonogram realizacji inwestycji.
8. Plan, o którym mowa w ust. 1, w zakresie obecnego i przyszłego
zapotrzebowania na energię elektryczną, opracowywany przez przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej
powinien także określać wielkość zdolności wytwórczych i ich rezerw, preferowane
lokalizacje i strukturę nowych źródeł, wielkość zdolności przesyłowych lub
dystrybucyjnych w systemie elektroenergetycznym i stopień ich wykorzystania,
a także działania i przedsięwzięcia zapewniające bezpieczeństwo dostarczania energii
elektrycznej.
9. Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
przesyłowego elektroenergetycznego określając w planie, o którym mowa w ust. 2,
26.02.2018
©Telksinoe s. 127/223
poziom połączeń międzysystemowych gazowych albo elektroenergetycznych, bierze
w szczególności pod uwagę:
1) krajowe, regionalne i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju,
w tym projekty stanowiące element osi projektów priorytetowych określonych
w załączniku I do decyzji, o której mowa w art. 15b ust. 5 pkt 4;
2) istniejące połączenia międzysystemowe gazowe albo elektroenergetyczne oraz
ich wykorzystanie w sposób najbardziej efektywny;
3) zachowanie właściwych proporcji między kosztami budowy nowych połączeń
międzysystemowych gazowych albo elektroenergetycznych, a korzyściami
wynikającymi z ich budowy dla odbiorców końcowych.
10. Plan, o którym mowa w ust. 1, powinien zapewniać długookresową
maksymalizację efektywności nakładów i kosztów ponoszonych przez
przedsiębiorstwo energetyczne, tak aby nakłady i koszty nie powodowały
w poszczególnych latach nadmiernego wzrostu cen i stawek opłat za dostarczanie
paliw gazowych lub energii, przy zapewnieniu ciągłości, niezawodności i jakości ich
dostarczania.
11. W planie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się także zapotrzebowanie na
nowe zdolności w systemie przesyłowym lub dystrybucyjnym zgłoszone przez
podmioty przyłączone do sieci lub podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci.
12. W celu racjonalizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, przy sporządzaniu
projektu planu, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne są
obowiązane współpracować z podmiotami przyłączonymi do sieci oraz z gminami,
a w przypadku przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem paliw
gazowych lub energii elektrycznej współpracować z samorządem województwa, na
którego obszarze przedsiębiorstwo to zamierza realizować przedsięwzięcia
inwestycyjne; współpraca powinna polegać w szczególności na:
1) przekazywaniu podmiotom przyłączonym do sieci, na ich wniosek, informacji
o planowanych przedsięwzięciach w takim zakresie, w jakim przedsięwzięcia te
będą miały wpływ na pracę urządzeń przyłączonych do sieci albo na zmianę
warunków przyłączenia lub dostawy paliw gazowych lub energii;
2) zapewnieniu spójności pomiędzy planami przedsiębiorstw energetycznych
i założeniami, strategiami oraz planami, o których mowa w art. 19 i art. 20,
a w przypadku przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem
paliw gazowych lub energii elektrycznej zapewnienie tej spójności dotyczy
26.02.2018
©Telksinoe s. 128/223
planów przedsiębiorstw energetycznych i założeń, strategii i planów
sporządzanych przez samorząd województwa.
13. Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z Prezesem
Urzędu Regulacji Energetyki, z wyłączeniem planów rozwoju przedsiębiorstw
energetycznych zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją:
1) paliw gazowych, dla mniej niż 50 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to
dostarcza rocznie łącznie mniej niż 50 mln m3 tych paliw;
2) energii elektrycznej, dla mniej niż 100 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to
dostarcza rocznie łącznie mniej niż 50 GWh tej energii;
3) ciepła.
14. Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego, operator systemu dystrybucyjnego gazowego oraz operator
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przedkładają Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki do uzgodnienia projekt planu, o którym mowa w ust. 2 i 4, i jego
aktualizację, do dnia 31 marca. W przypadku projektu planu sporządzonego przez
operatora systemu przesyłowego, operator ten przedkłada projekt planu, o którym
mowa w ust. 2, i jego aktualizację po przeprowadzeniu konsultacji, o których mowa
w ust. 15, wraz z wynikami tych konsultacji.
15. Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego konsultują projekt planu, o którym mowa w ust. 2,
z wyłączeniem informacji, o których mowa w ust. 7 pkt 5 i 6, oraz z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie
chronionych, z zainteresowanymi stronami, zamieszczając projekt ten na swojej
stronie internetowej i wyznaczając termin na zgłaszanie uwag. Termin ten nie może
być krótszy niż 21 dni.
16. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki konsultuje sposób finansowania
inwestycji ujętych w planie opracowanym przez operatora systemu przesyłowego
gazowego z właścicielem sieci przesyłowej gazowej.
17. Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgodnienia z Prezesem
Urzędu Regulacji Energetyki planu rozwoju, o którym mowa w ust. 1, ustala corocznie
plan remontów, który zamieszcza na swojej stronie internetowej.
18. Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgadniania projektu planu,
o którym mowa w ust. 1, z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki corocznie, do dnia
30 kwietnia, przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdanie
z realizacji tego planu.
26.02.2018
©Telksinoe s. 129/223
19. Samorząd województwa, gminy, przedsiębiorstwa energetyczne lub odbiorcy
końcowi paliw gazowych lub energii udostępniają nieodpłatnie przedsiębiorstwom
energetycznym, o których mowa w ust. 1, informacje, o których mowa w ust. 7 pkt 1–
4 i 7, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych
informacji prawnie chronionych.
20. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż
50 MW sporządza i przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki prognozy na
okres 15 lat obejmujące w szczególności ilości wytwarzanej energii elektrycznej,
przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy istniejących lub budowy
nowych źródeł, a także dane techniczno-ekonomiczne dotyczące typu i wielkości tych
źródeł, ich lokalizacji oraz rodzaju paliwa wykorzystywanego do wytwarzania energii
elektrycznej.
21. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej, co 2 lata w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku, aktualizuje
prognozy, o których mowa w ust. 20, i informuje o tych aktualizacjach Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki oraz operatorów systemów elektroenergetycznych, do
których sieci jest przyłączone, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
22. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz
przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej
przyłączone do sieci przesyłowej przekazują operatorowi systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego informacje
o strukturze i wielkościach zdolności wytwórczych i dystrybucyjnych przyjętych
w planach, o których mowa w ust. 2 i 4, lub prognozach, o których mowa w ust. 20,
stosownie do postanowień instrukcji opracowanej przez operatora systemu
przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego
elektroenergetycznego.
Art. 16a. 1. W przypadku możliwości wystąpienia długookresowego zagrożenia
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, po stwierdzeniu przez ministra
właściwego do spraw energii na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 15b
ust. 3, że istniejące i będące w trakcie budowy moce wytwórcze energii elektrycznej
oraz przedsięwzięcia racjonalizujące jej zużycie nie zapewniają długookresowego
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
ogłasza, organizuje i przeprowadza przetarg na budowę nowych mocy wytwórczych
26.02.2018
©Telksinoe s. 130/223
energii elektrycznej lub realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na
tę energię.
2. W ogłoszeniu o przetargu określa się przedmiot przetargu, jego zakres,
warunki uczestnictwa, rodzaje instrumentów ekonomiczno-finansowych określone
w odrębnych przepisach, umożliwiających budowę nowych mocy wytwórczych lub
realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na energię elektryczną na
warunkach preferencyjnych, oraz miejsce i termin udostępnienia dokumentacji
przetargowej.
3. Do przetargu stosuje się odpowiednio przepisy art. 9i ust. 4–9.
3a. W przetargu mogą uczestniczyć także podmioty niebędące
przedsiębiorstwami energetycznymi.
4. Przed skierowaniem ogłoszenia o przetargu do Biuletynu Urzędu Regulacji
Energetyki Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uzgadnia z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych i z innymi właściwymi organami administracji
państwowej rodzaje instrumentów, o których mowa w ust. 2.
5. Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując
wyboru oferty na budowę nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub
realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na tę energię, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki kieruje się:
1) polityką energetyczną państwa;
2) bezpieczeństwem systemu elektroenergetycznego;
3) wymaganiami dotyczącymi ochrony zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa
publicznego;
4) efektywnością energetyczną i ekonomiczną przedsięwzięcia;
5) lokalizacją budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej;
6) rodzajem paliw przeznaczonych do wykorzystania w nowych mocach
wytwórczych energii elektrycznej;
7) wynikami oceny, o której mowa w art. 10c ust. 1, oraz analizą kosztów i
korzyści.
6. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej warunki
przetargu w terminie umożliwiającym ich opublikowanie w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej co najmniej na 6 miesięcy przed dniem zamknięcia składania ofert
o przystąpieniu do przetargu.
7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zawiera z uczestnikiem przetargu,
którego oferta została wybrana, umowę, w której określa się w szczególności
26.02.2018
©Telksinoe s. 131/223
obowiązki uczestnika, rodzaje instrumentów, o których mowa w ust. 2, oraz zasady
rozliczania wsparcia finansowego wynikającego z tych instrumentów.
8. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania co do zawartości dokumentacji przetargowej na budowę
nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub na realizację przedsięwzięć
zmniejszających zapotrzebowanie na energię elektryczną oraz warunki i tryb
organizowania i przeprowadzania przetargu, w tym powoływania i pracy komisji
przetargowej, kierując się potrzebą zapewnienia przejrzystych warunków i kryteriów
przetargu oraz równoprawnego traktowania jego uczestników.
Art. 16b. 1. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego realizuje w pierwszej kolejności działania
niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, ochrony
interesów odbiorców i ochrony środowiska.
2. Zysk operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu
połączonego elektroenergetycznego w rozumieniu ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r.
o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa (Dz. U. z 2016 r. poz.
286) przeznacza się w pierwszej kolejności na finansowanie realizacji zadań
i obowiązków, o których mowa w art. 9c ust. 2.
Art. 17. Samorząd województwa uczestniczy w planowaniu zaopatrzenia
w energię i paliwa na obszarze województwa w zakresie określonym w art. 19 ust. 5
oraz bada zgodność planów zaopatrzenia w energię i paliwa z polityką energetyczną
państwa.
Art. 18. 1. Do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię
elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy:
1) planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa
gazowe na obszarze gminy;
2) planowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy:
a) miejsc publicznych,
b) dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,
c) dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1440, 1920, 1948 i 2255), przebiegających w granicach terenu
zabudowy,
26.02.2018
©Telksinoes. 132/223
d) części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe
w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 641,
z późn. zm.7)), wymagających odrębnego oświetlenia:
– przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,
– stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów
przyległych do pasa drogowego drogi krajowej;
3) finansowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy:
a) ulic,
b) placów,
c) dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,
d) dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, przebiegających
w granicach terenu zabudowy,
e) części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe
w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, wymagających
odrębnego oświetlenia:
– przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,
– stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów
przyległych do pasa drogowego drogi krajowej;
4) planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii
i promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na obszarze gminy;
5) ocena potencjału wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej
kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych lub
chłodniczych na obszarze gminy.
2. Gmina realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z:
1) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
takiego planu – z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 901 oraz
z 2016 r. poz. 615, 770, 1020, 1250, 1920, 1948 i 2260.
26.02.2018
©Telksinoes. 133/223
2) odpowiednim programem ochrony powietrza przyjętym na podstawie art.
91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U.
z 2016 r. poz. 672, z późn. zm.8)).
3. (uchylony)
3a. (uchylony)
4. (uchylony)
Art. 19. 1. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt założeń do
planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, zwany dalej
„projektem założeń”.
2. Projekt założeń sporządza się dla obszaru gminy co najmniej na okres 15 lat
i aktualizuje co najmniej raz na 3 lata.
3. Projekt założeń powinien określać:
1) ocenę stanu aktualnego i przewidywanych zmian zapotrzebowania na ciepło,
energię elektryczną i paliwa gazowe;
2) przedsięwzięcia racjonalizujące użytkowanie ciepła, energii elektrycznej i paliw
gazowych;
3) możliwości wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych zasobów paliw
i energii, z uwzględnieniem energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych
w instalacjach odnawialnego źródła energii, energii elektrycznej i ciepła
użytkowego wytwarzanych w kogeneracji oraz zagospodarowania ciepła
odpadowego z instalacji przemysłowych;
3a) możliwości stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w
rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej;
4) zakres współpracy z innymi gminami.
4. Przedsiębiorstwa energetyczne udostępniają nieodpłatnie wójtowi
(burmistrzowi, prezydentowi miasta) plany, o których mowa w art. 16 ust. 1,
w zakresie dotyczącym terenu tej gminy oraz propozycje niezbędne do opracowania
projektu założeń.
5. Projekt założeń podlega opiniowaniu przez samorząd województwa
w zakresie koordynacji współpracy z innymi gminami oraz w zakresie zgodności
z polityką energetyczną państwa.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 903,
1250, 1427, 1933, 1991, 2255 i 2260.
26.02.2018
©Telksinoe s. 134/223
6. Projekt założeń wykłada się do publicznego wglądu na okres 21 dni,
powiadamiając o tym w sposób przyjęty zwyczajowo w danej miejscowości.
7. Osoby i jednostki organizacyjne zainteresowane zaopatrzeniem w ciepło,
energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy mają prawo składać wnioski,
zastrzeżenia i uwagi do projektu założeń.
8. Rada gminy uchwala założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię
elektryczną i paliwa gazowe, rozpatrując jednocześnie wnioski, zastrzeżenia i uwagi
zgłoszone w czasie wyłożenia projektu założeń do publicznego wglądu.
Art. 20. 1. W przypadku gdy plany przedsiębiorstw energetycznych nie
zapewniają realizacji założeń, o których mowa w art. 19 ust. 8, wójt (burmistrz,
prezydent miasta) opracowuje projekt planu zaopatrzenia w ciepło, energię
elektryczną i paliwa gazowe, dla obszaru gminy lub jej części. Projekt planu
opracowywany jest na podstawie uchwalonych przez radę tej gminy założeń i winien
być z nim zgodny.
2. Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
1) propozycje w zakresie rozwoju i modernizacji poszczególnych systemów
zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, wraz
z uzasadnieniem ekonomicznym;
1a) propozycje w zakresie wykorzystania odnawialnych źródeł energii
i wysokosprawnej kogeneracji;
1b) propozycje stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w
rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej;
2) harmonogram realizacji zadań;
3) przewidywane koszty realizacji proponowanych przedsięwzięć oraz źródło ich
finansowania;
4) ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej
kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych lub
chłodniczych na obszarze gminy.
3. (uchylony)
4. Rada gminy uchwala plan zaopatrzenia, o którym mowa w ust. 1.
5. W celu realizacji planu, o którym mowa w ust. 1, gmina może zawierać
umowy z przedsiębiorstwami energetycznymi.
6. W przypadku gdy nie jest możliwa realizacja planu na podstawie umów, rada
gminy – dla zapewnienia zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe
26.02.2018
©Telksinoe s. 135/223
– może wskazać w drodze uchwały tę część planu, z którą prowadzone na obszarze
gminy działania muszą być zgodne.
Rozdział 3a
(uchylony)
Rozdział 3b
(uchylony)
Rozdział 4
Organ do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią
Art. 21. 1. Zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz
promowania konkurencji realizuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej
„Prezesem URE”.
2. Prezes URE jest centralnym organem administracji rządowej.
2a. Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych
w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje
Prezesa URE.
2b. Stanowisko Prezesa URE może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Prezesa URE.
2c. Informację o naborze na stanowisko Prezesa URE ogłasza się przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
26.02.2018
©Telksinoe s. 136/223
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
2d. Termin, o którym mowa w ust. 2c pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa
Rady Ministrów.
2e. Nabór na stanowisko Prezesa URE przeprowadza zespół, powołany przez
Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,
liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię
wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie
zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na
które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
2f. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2e, może
być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która
posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
2g. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2f, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,
uzyskanych w trakcie naboru.
2h. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
2i. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych
w ogłoszeniu o naborze;
4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6) skład zespołu.
2j. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
26.02.2018
©Telksinoe s. 137/223
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania
w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu
kandydata.
2k. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
2l. Prezes URE jest powoływany na pięcioletnią kadencję i może być ponownie
powołany tylko raz. Po upływie kadencji Prezes URE pełni swoją funkcję do czasu
powołania następcy.
2m. Prezes URE może zostać odwołany, przez Prezesa Rady Ministrów, przed
upływem kadencji, na którą został powołany, wyłącznie w przypadku:
1) rażącego naruszenia prawa;
2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo
lub przestępstwo skarbowe;
3) orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji
związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;
4) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
5) złożenia rezygnacji.
2n. Wiceprezes URE tymczasowo, do czasu powołania nowego Prezesa URE,
wykonuje obowiązki Prezesa URE w razie:
1) śmierci Prezesa URE;
2) odwołania Prezesa URE przed upływem kadencji;
3) stwierdzenia nieważności powołania Prezesa URE lub innych przyczyn
nieobjęcia urzędu po dokonaniu powołania.
2o. Osoba wykonująca obowiązki Prezesa URE nie może dokonać zwolnienia,
o którym mowa w art. 49 ust. 1.
3. (uchylony)
4. Prezes URE wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1, przy pomocy Urzędu
Regulacji Energetyki, zwanego dalej „URE”.
5. Wiceprezesa URE powołuje Prezes URE spośród osób wyłonionych w drodze
otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes URE odwołuje wiceprezesa URE.
5a. Nabór na stanowisko Wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki
przeprowadza zespół, powołany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, liczący
co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia
najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe
26.02.2018
©Telksinoe s. 138/223
kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest
przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
5b. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust.
5, stosuje się odpowiednio ust. 2b, 2d, 2f, 2g oraz 2i–2k. Informacje o naborze na
stanowisko wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza się przez umieszczenie
ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki. Do ogłoszenia stosuje się
przepisy ust. 2c zdanie drugie.
5c. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki.
5d. Wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki jest powoływany na pięcioletnią
kadencję i może być ponownie powołany tylko raz. Po upływie kadencji Wiceprezes
Urzędu Regulacji Energetyki pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.
6. Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, nadaje statut URE, określający
jego organizację wewnętrzną oraz strukturę terenową.
Art. 21a. Organami właściwymi w sprawach regulacji gospodarki paliwami
i energią dla:
1) jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez
niego nadzorowanych, jednostek organizacyjnych Policji, Państwowej Straży
Pożarnej, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz jednostek
organizacyjnych więziennictwa podległych Ministrowi Sprawiedliwości są
inspekcje gospodarki energetycznej powoł ywane przez właściwych ministrów
w uzgodnieniu z Prezesem URE;
2) jednostek organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego są inspekcje gospodarki
energetycznej powoływane przez Szefów tych Agencji w uzgodnieniu
z Prezesem URE.
Art. 22. (uchylony)
Art. 23. 1. Prezes URE reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych
zgodnie z ustawą i polityką energetyczną państwa, zmierzając do równoważenia
interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.
1a. (uchylony)
2. Do zakresu działania Prezesa URE należy:
1) udzielanie i cofanie koncesji;
26.02.2018
©Telksinoe s. 139/223
2) zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii
elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 44,
45 i 46, w tym analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez
przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat
w taryfach;
3) ustalanie:
a) współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę
efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz
zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju
działalności gospodarczej,
b) okresu obowiązywania taryf i współczynników korekcyjnych, o których
mowa w lit. a,
c) wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust.
1 pkt 1, dla przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do
zatwierdzenia,
d) maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie
usług przesyłania lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców
w taryfach dla paliw gazowych i energii, w przypadkach gdy wymaga tego
ochrona interesów odbiorców,
e) jednostkowych opłat zastępczych, o których mowa w art. 9a ust. 10,
f) wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f;
3a) opracowywanie wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitą formę planów,
o których mowa w art. 16 ust. 1;
4) kontrolowanie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a;
4a) kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2
oraz w art. 49b ust. 1;
5) uzgadnianie projektów planów, o których mowa w art. 16;
6) wyznaczanie operatorów systemu, o których mowa w art. 9h ust. 1, 3 i 9, oraz
publikowanie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki i zamieszczanie na
swojej stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej informacji
o danych adresowych, obszarze działania i okresie, na który zostali wyznaczeni
operatorami systemu;
6a) przyznawanie certyfikatu niezależności;
6b) kontrolowanie wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej oraz operatora
systemu przesyłowego gazowego obowiązków określonych w niniejszej ustawie
26.02.2018
©Telksinoe s. 140/223
oraz umowie, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w tym monitorowanie
powiązań pomiędzy właścicielem sieci przesyłowej a operatorem systemu
przesyłowego gazowego oraz przepływu informacji między nimi;
6c) informowanie Komisji Europejskiej o wyznaczeniu operatorów systemów
przesyłowych;
7) udzielanie i cofanie zwolnienia z obowiązku świadczenia usług, o których mowa
w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1;
8) zatwierdzanie instrukcji ruchu i eksploatacji sieci, o których mowa w art. 9g;
9) organizowanie i przeprowadzanie przetargów dotyczących:
a) wyłaniania sprzedawców z urzędu,
b) budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej i realizacji
przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na energię elektryczną;
10) kontrolowanie standardów jakościowych obsługi odbiorców oraz kontrolowanie
na wniosek odbiorcy dotrzymania parametrów jakościowych paliw gazowych
i energii elektrycznej;
11) kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego
elektroenergetycznego oraz innych uczestników rynku energii elektrycznej
obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków
dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej
i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003, a także wykonywanie innych
obowiązków organu regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz
obowiązków wynikających z rozporządzeń wydanych na podstawie art. 6 i art.
18 rozporządzenia 714/2009;
11a) kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub
operatora systemu połączonego gazowego oraz innych uczestników rynku paliw
gazowych obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, wykonywanie innych obowiązków organu
regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz zatwierdzanie
odpowiednich punktów w systemie przesyłowym, objętych obowiązkiem, o
którym mowa w art. 18 tego rozporządzenia, a także wykonywanie obowiązków
26.02.2018
©Telksinoe s. 141/223
organu regulacyjnego wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art.
8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009;
11b) zatwierdzanie metod alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania
ograniczeniami, opracowanych zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii
elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz
rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 6 i art. 18 rozporządzenia 714/2009
lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia
13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowej gazu
ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 oraz rozporządzeń
przyjętych na podstawie art. 8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009;
12) rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1;
13) nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;
14) współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom
przedsiębiorstw energetycznych ograniczającym konkurencję;
14a) współdziałanie z organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem
kapitałowym, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r.
o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 174, z późn. zm.9))
w zakresie niezbędnym do właściwego wykonywania zadań określonych
w ustawie;
14b) współpraca z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej
lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz z Agencją,
w szczególności w zakresie sporządzania i stosowania kodeksów sieci oraz
zatwierdzania metod zarządzania ograniczeniami opracowanymi zgodnie
z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci
w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 615, 888,
996, 1823, 1948, 1997 i 2260.
26.02.2018
©Telksinoe s. 142/223
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, a także w zakresie integracji krajowych
sektorów energetycznych na poziomie regionalnym;
14c) zawieranie umów z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu
zacieśniania współpracy w zakresie regulacji;
14d) zwracanie się do Agencji w sprawie zgodności decyzji wydanych przez inne
organy regulacyjne, o których mowa w pkt 14b, z wytycznymi, o których mowa
w rozporządzeniu (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do
transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającym rozporządzenie
(WE) nr 1228/2003 lub w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci
przesyłowych gazu ziemnego i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1775/2005
oraz informowanie Komisji Europejskiej o niezgodności tych decyzji;
15) ustalanie metod kontroli i podejmowanie działań dla poprawy efektywności
przedsiębiorstw energetycznych;
16) określanie i publikowanie wskaźników i cen wskaźnikowych istotnych dla
procesu kształtowania taryf;
17) publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania
paliw i energii;
18) zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie w terminie do dnia 31 marca
każdego roku:
a) średnich cen sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej
w wysokosprawnej kogeneracji obliczonych oddzielnie dla energii
elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji, o których mowa
w art. 9l ust. 1 pkt 1–2,
b) średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym oraz
sposób jej obliczenia,
c) średnich cen sprzedaży ciepła, wytworzonego w należących do
przedsiębiorstw posiadających koncesje jednostkach wytwórczych
niebędących jednostkami kogeneracji:
– opalanych paliwami węglowymi,
– opalanych paliwami gazowymi,
26.02.2018
©Telksinoe s. 143/223
– opalanych olejem opałowym,
– stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii,
d) średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi
dystrybucji energii elektrycznej, obliczanej na podstawie cen zawartych
w umowach kompleksowych
– w poprzednim roku kalendarzowym;
18a) zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie, w terminie do 90 dni od dnia
zakończenia każdego kwartału, średnich cen sprzedaży energii elektrycznej na
rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, oraz ogłaszanie sposobu ich
obliczania;
19) gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub
planowanej infrastruktury energetycznej w sektorach:
a) gazu ziemnego i energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej
wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii, z wyłączeniem
infrastruktury dotyczącej wytwarzania energii elektrycznej z biogazu
rolniczego,
b) biopaliw ciekłych, o których mowa w ustawie o biokomponentach
i biopaliwach ciekłych
? znajdujących się w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej
i przekazywanie ich do ministra właściwego do spraw energii, w terminie do
15 lipca roku sprawozdawczego, o którym mowa w rozporządzeniu 256/2014
w zakresie określonym w pkt 2–4 załącznika do tego rozporządzenia;
19a) przekazywanie do Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w art. 9c
ust. 11;
19b) wykonywanie zadań, obowiązków oraz korzystanie z uprawnień określonych
w sposób wiążący dla organu regulacyjnego w rozporządzeniu Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r.
w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii, zwanym dalej
„rozporządzeniem 1227/2011”, oraz współpraca z Agencją, organami
regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) ? stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, organem właściwym
w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów oraz organem właściwym
26.02.2018
©Telksinoe s. 144/223
w sprawach nadzoru nad rynkiem finansowym, w zakresie niezbędnym do
wykonywania obowiązków określonych w rozporządzeniu 1227/2011
20) monitorowanie funkcjonowania systemu gazowego i elektroenergetycznego
w zakresie:
a) zasad zarządzania i rozdziału przepustowości połączeń międzysystemo-
wych, z którymi istnieją wzajemne połączenia, we współpracy
z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej lub
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
b) mechanizmów bilansowania systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego i zarządzania ograniczeniami w krajowym systemie
gazowym i elektroenergetycznym,
c) warunków przyłączania podmiotów do sieci i ich realizacji oraz
dokonywania napraw tej sieci,
d) wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych informacji dotyczących połączeń
międzysystemowych, korzystania z sieci i rozdziału zdolności
przesyłowych stronom umowy o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii, z uwzględnieniem konieczności
traktowania tych informacji jako poufnych ze względów handlowych,
e) warunków świadczenia usług magazynowania paliw gazowych, usług
skraplania gazu ziemnego oraz innych usług świadczonych przez
przedsiębiorstwa energetyczne,
f) bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej,
g) wypełniania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych
ich zadań,
h) wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków
wymienionych w art. 44;
21) wydawanie świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust.
1, oraz ich umarzanie;
21a) wydawanie, na wniosek organu właściwego do wydania pozwolenia
zintegrowanego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo
ochrony środowiska, opinii dotyczącej skutków ekonomicznych, w tym wpływu
na opłacalność wytwarzania energii, zastosowania do źródeł spalania paliw
drugiej zasady łączenia, o której mowa w art. 157a ust. 2 pkt 2 tej ustawy;
26.02.2018
©Telksinoe s. 145/223
21b) kontrolowanie przedsiębiorstwa energetycznego lub podmiotu przywożącego na
zasadach określonych w ustawie;
21c) prowadzenie w postaci elektronicznej:
a) rejestru podmiotów przywożących,
b) wykazu podmiotów, które złożyły wnioski o udzielenie, zmianę lub
cofnięcie koncesji albo o udzielenie lub zmianę promesy koncesji,
c) rejestru przedsiębiorstw energetycznych posiadających koncesję,
d) wykazu podmiotów posiadających promesę koncesji,
e) wykazu podmiotów, wobec których toczyło się postępowanie w sprawie
udzielenia koncesji, które zostało następnie umorzone lub zakończyło się
odmową udzielenia koncesji lub pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,
f) wykazu przedsiębiorstw energetycznych, którym cofnięto koncesję,
g) wykazu podmiotów, którym koncesja wygasła, wraz z podaniem podstawy
i daty wygaśnięcia koncesji;
21d) podejmowanie działań informacyjnych mających na celu ochronę uzasadnionych
interesów odbiorców paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w
gospodarstwie domowym, w szczególności publikowanie na stronie internetowej
URE informacji dotyczących powtarzających się lub istotnych problemów
prowadzących do sporów między przedsiębiorstwami energetycznymi a
odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie
domowym, a także o przedsiębiorstwach energetycznych, na które zostały
złożone uzasadnione skargi tych odbiorców dotyczące tych problemów;
22) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.
2a. Prezes URE w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 19 i 20, w szczególności
sporządza raport przedstawiający i oceniający:
1) warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
2) realizację planów, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 4, z uwzględnieniem
zamierzeń inwestycyjnych wynikających ze sprawozdania, o którym mowa
w art. 15b ust. 3.
2b. Raport, o którym mowa w ust. 2a, może zawierać także propozycje zmian
przepisów określających warunki funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,
o których mowa w art. 9 ust. 3, i szczegółowych zasad kształtowania taryf dla energii
elektrycznej, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3,
służących rozwojowi zdolności wytwórczych i przesyłowych energii elektrycznej,
26.02.2018
©Telksinoe s. 146/223
zgodnie z przyjętą polityką energetyczną państwa, o której mowa w art. 15a,
i wnioskami wynikającymi ze sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3.
2c. Prezes URE przekazuje raport, o którym mowa w ust. 2a, ministrowi
właściwemu do spraw energii, co 2 lata, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku.
2d. Raport, o którym mowa w ust. 2a, podlega publikacji w Biuletynie Urzędu
Regulacji Energetyki.
3. W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5, z wyjątkiem spraw
wymienionych w art. 32 ust. 1 pkt 4, niezbędna jest opinia właściwego miejscowo
zarządu województwa.
3a. W sprawach z wniosku o udzielenie, przedłużenie albo cofnięcie koncesji na
wytwarzanie paliw ciekłych, magazynowanie lub przeładunek paliw ciekłych oraz
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą z wyłączeniem spraw o zmianę tych koncesji,
Prezes URE zasięga opinii Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej, Prokuratora Generalnego oraz Komendanta Głównego
Policji.
3b. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3a, Prezes URE przekazuje
Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych umowy przedwstępne wobec umów, o
których mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia
bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym.
3c. Organy, o których mowa w ust. 3a, wydają w formie postanowienia opinie
zawierające ocenę spełnienia przez wnioskodawcę określonych w rozdziale 5
wymogów udzielenia, przedłużenia albo cofnięcia koncesji, w zakresie, w jakim
wynika to z właściwości ich działania określonych w przepisach odrębnych.
4. Nieprzedstawienie przez zarząd województwa opinii w sprawach
wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 5, w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia sprawy do
zaopiniowania, jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii.
4a. Nieprzedstawienie przez Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej, Prokuratora Generalnego lub Komendanta
Głównego Policji opinii, o której mowa w ust. 3a, w terminie 21 dni od dnia wpływu
wniosku do zaopiniowania, jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej.
5. Prezes URE uchyla decyzję wydaną w sprawach, o których mowa w ust. 2,
jeżeli Komisja Europejska stwierdziła jej niezgodność z przepisami wydanymi na
podstawie rozporządzenia (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii
26.02.2018
©Telksinoe s. 147/223
elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania
informacji od Komisji Europejskiej o konieczności jej uchylenia, i informuje o tym
uchyleniu Komisję Europejską.
6. Prezes URE współpracując z organami regulacyjnymi państw członkowskich
Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz
z Agencją zapewnia taki sam stopień poufności otrzymanych informacji, jaki jest
wymagany od organu udostępniającego informacje.
7. Prezes URE kontroluje zapewnienie równego i otwartego dostępu do sieci
transportowej dwutlenku węgla i podziemnych składowisk dwutlenku węgla oraz
rozstrzyga spory w zakresie określonym w art. 11n ust. 7.
Art. 23a. 1. Uczestnik rynku rejestruje się, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia
1227/2011, w krajowym rejestrze uczestników rynku, o którym mowa w art. 9 ust.
2 tego rozporządzenia.
2. Rejestracji, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na formularzu
rejestracyjnym, o którym mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia 1227/2011,
udostępnianym na stronie internetowej URE.
Art. 23b. 1. Prezes URE przeprowadza kontrolę lub prowadzi postępowanie
wyjaśniające w sprawach manipulacji na rynku lub próby manipulacji na rynku oraz
niezgodnego z prawem wykorzystywania informacji wewnętrznej w zakresie
produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, które nie są
instrumentami finansowymi.
2. Przez niezgodne z prawem wykorzystywanie informacji wewnętrznej rozumie
się działania wbrew zakazom określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011.
Art. 23c. 1. Kontrola, o której mowa w art. 23b, zwana dalej „kontrolą REMIT”,
jest prowadzona przez upoważnionego pracownika URE, zwanego dalej
„pracownikiem kontrolującym”, u każdego uczestnika rynku lub podmiotu
działającego w imieniu uczestnika rynku, zwanych dalej „podmiotami
kontrolowanymi”.
26.02.2018
©Telksinoe s. 148/223
2. Prezes URE może upoważnić do udziału w kontroli REMIT osoby posiadające
wiadomości specjalne, jeżeli do jej przeprowadzenia niezbędne są tego rodzaju
wiadomości.
3. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli REMIT oraz do udziału w tej
kontroli zawiera:
1) oznaczenie organu kontroli;
2) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
3) datę i miejsce wystawienia upoważnienia;
4) imię, nazwisko i stanowisko oraz numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość pracownika kontrolującego lub osoby, o której mowa w ust. 2;
5) oznaczenie podmiotu kontrolowanego;
6) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
7) określenie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanej daty jej zakończenia;
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska
lub sprawowanej funkcji;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu kontrolowanego.
4. Pracownik kontrolujący doręcza podmiotowi kontrolowanemu lub osobie
przez niego upoważnionej upoważnienie do przeprowadzenia kontroli REMIT.
5. W razie nieobecności podmiotu kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli REMIT może być okazane
innemu pracownikowi podmiotu kontrolowanego, który może być uznany za osobę,
o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ? Kodeks cywilny, lub
przywołanemu świadkowi, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący
jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. W takim przypadku
upoważnienie doręcza się niezwłocznie podmiotowi kontrolowanemu, nie później
jednak niż trzeciego dnia od dnia wszczęcia tej kontroli.
Art. 23d. 1. W toku kontroli REMIT pracownik kontrolujący ma prawo:
1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz środków
transportu podmiotu kontrolowanego;
2) żądania udostępnienia akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju dokumentów i nośników
informacji związanych z przedmiotem kontroli oraz ich odpisów i wyciągów,
a także sporządzania z nich notatek i kopii;
3) żądania od osób, o których mowa w art. 23e ust. 1, ustnych wyjaśnień
dotyczących przedmiotu kontroli;
26.02.2018
©Telksinoe s. 149/223
4) żądania informacji od osób, które biorą lub brały udział w sposób pośredni lub
bezpośredni w zawieraniu kontrolowanych transakcji;
5) przeprowadzania kontroli w siedzibie podmiotu kontrolowanego.
2. Osobie upoważnionej do udziału w kontroli REMIT na podstawie art. 23c ust.
2 przysługują uprawnienia pracownika kontrolującego, o których mowa w ust. 1 pkt 1
i 2, oraz uprawnienie do udziału wraz z pracownikiem kontrolującym w przeszukaniu,
o którym mowa w art. 23g.
3. W toku kontroli REMIT pracownik kontrolujący może korzystać z pomocy
funkcjonariuszy innych organów kontroli państwowej lub Policji. Organy kontroli
państwowej lub Policja wykonują czynności na polecenie kontrolującego.
4. W uzasadnionych przypadkach przebieg kontroli REMIT lub poszczególne
czynności w jej toku, po uprzednim poinformowaniu podmiotu kontrolowanego, mogą
być utrwalane przy pomocy urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk. Informatyczne
nośniki danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne, na których zarejestrowano przebieg kontroli lub
poszczególne czynności w jej toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli.
Art. 23e. 1. W toku kontroli REMIT podmiot kontrolowany, osoba przez niego
upoważniona, posiadacz lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub
środka transportu, o których mowa w art. 23g ust. 1, są obowiązani do współdziałania
z pracownikiem kontrolującym polegającego na:
1) udzielaniu żądanych informacji;
2) umożliwianiu wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń
oraz środków transportu;
3) udostępnianiu akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów lub innych nośników
informacji.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą odmówić współdziałania, gdy
naraziłoby to je lub ich małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz
powinowatych w tej samej linii lub stopniu, jak również osoby pozostające w stosunku
przysposobienia, opieki lub kurateli, a także osobę pozostającą we wspólnym pożyciu,
na odpowiedzialność karną. Prawo odmowy współdziałania w toku kontroli REMIT
trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia, opieki lub
kurateli, a także po ustaniu wspólnego pożycia.
26.02.2018
©Telksinoe s. 150/223
Art. 23f. 1. Podmiot kontrolowany zapewnia pracownikowi kontrolującemu oraz
osobom upoważnionym do udziału w kontroli REMIT warunki i środki niezbędne do
sprawnego przeprowadzenia kontroli, a w szczególności:
1) sporządza we własnym zakresie kopie dokumentów, w tym wydruki z nośników
informacji, a także informatycznych nośników danych, wskazanych przez
pracownika kontrolującego;
2) zapewnia w miarę możliwości samodzielne zamknięte pomieszczenie, jeżeli jest
to niezbędne do przeprowadzenia kontroli;
3) zapewnia wydzielone miejsce do przechowywania dokumentów
i zabezpieczonych przedmiotów;
4) udostępnia środki łączności, którymi dysponuje, w zakresie niezbędnym do
wykonywania czynności kontrolnych.
2. Podmiot kontrolowany dokonuje potwierdzenia za zgodność z oryginałem
sporządzonych kopii dokumentów i wydruków. W przypadku odmowy potwierdzenia
za zgodność z oryginałem potwierdza je pracownik kontrolujący, o czym czyni
wzmiankę w protokole kontroli.
3. Czynności kontrolne mogą być podejmowane również poza siedzibą podmiotu
kontrolowanego, w szczególności w siedzibie URE, jeżeli jest to uzasadnione
charakterem tych czynności oraz może przyczynić się do szybszego i skuteczniejszego
przeprowadzenia kontroli.
Art. 23g. 1. Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że w lokalu
mieszkalnym lub w jakimkolwiek innym pomieszczeniu, nieruchomości lub środku
transportu są przechowywane przedmioty, akta, księgi, dokumenty i inne
informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne, mogące mieć wpływ na ustalenie stanu
faktycznego istotnego dla prowadzonego postępowania, pracownik kontrolujący
w toku kontroli REMIT może również dokonać przeszukania tych pomieszczeń lub
rzeczy, za zgodą sądu ochrony konkurencji i konsumentów, udzieloną na wniosek
Prezesa URE.
2. Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia przepisów
ustawy, w szczególności wtedy, gdy mogłoby dojść do zatarcia dowodów,
z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE może wystąpić przed wszczęciem
postępowania kontrolnego.
26.02.2018
©Telksinoe s. 151/223
3. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin
postanowienie w sprawie, o której mowa w ust. 1. Na postanowienie sądu ochrony
konkurencji i konsumentów nie przysługuje zażalenie.
4. W sprawach nieuregulowanych w ustawie przepisy ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. ? Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, 1948, 2138 i
2261) mające zastosowanie do przeszukania stosuje się odpowiednio.
Art. 23h. 1. Pracownik kontrolujący lub osoby upoważnione do udziału
w kontroli REMIT ustalają stan faktyczny na podstawie dowodów zebranych w toku
tej kontroli, a w szczególności dokumentów, przedmiotów, oględzin oraz ustnych lub
pisemnych wyjaśnień i oświadczeń oraz innych nośników informacji.
2. Dowody, o których mowa w ust. 1, mogą zostać zabezpieczone przez:
1) pozostawienie ich w wydzielonym lub oddzielnym, zamkniętym
i opieczętowanym pomieszczeniu podmiotu kontrolowanego;
2) złożenie, za pokwitowaniem udzielonym podmiotowi kontrolowanemu, na
przechowanie w wyznaczonym miejscu.
Art. 23i. 1. Prezes URE w toku kontroli REMIT może wydać postanowienie
o zajęciu akt, ksiąg, innych wszelkiego rodzaju dokumentów lub informatycznych
nośników danych, w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne, oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód
w sprawie, na czas niezbędny do przeprowadzenia kontroli, nie dłuższy niż 7 dni.
2. Osobę posiadającą przedmioty, o których mowa w ust. 1, pracownik
kontrolujący wzywa do wydania ich dobrowolnie, a w razie odmowy można
przeprowadzić ich odebranie w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
3. Na postanowienie o zajęciu przedmiotów, o których mowa w ust. 1, zażalenie
przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone. Wniesienie zażalenia nie
wstrzymuje wykonania postanowienia.
4. Do zabezpieczenia na miejscu kontroli, w celu wykonywania czynności
w toku kontroli, akt, ksiąg, innych wszelkiego rodzaju dokumentów lub
informatycznych nośników danych oraz innych przedmiotów mogących stanowić
dowód w sprawie, jak również pomieszczeń podmiotu kontrolowanego, w których
znajdują się te dokumenty lub przedmioty, nie stosuje się przepisów ust. 1–3.
Art. 23j. 1. Przedmioty podlegające zajęciu, o którym mowa w art. 23i ust. 1,
w czasie kontroli REMIT należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu protokołu
26.02.2018
©Telksinoe s. 152/223
zajęcia, zabrać albo oddać na przechowanie osobie godnej zaufania z zaznaczeniem
obowiązku ich przedstawienia na każde żądanie Prezesa URE.
2. Protokół zajęcia przedmiotów powinien zawierać: oznaczenie sprawy, z którą
zajęcie ma związek, podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności,
dokładną listę zajętych przedmiotów i, w miarę potrzeby, ich opis, a ponadto
wskazanie postanowienia Prezesa URE o zajęciu. Protokół podpisuje dokonujący
zajęcia i przedstawiciel podmiotu kontrolowanego.
3. Dokonujący zajęcia przedmiotów jest obowiązany do natychmiastowego
wręczenia osobom zainteresowanym pokwitowania stwierdzającego, jakie przedmioty
i przez kogo zostały zajęte, oraz do niezwłocznego powiadomienia osoby, której
przedmioty zostały zajęte.
4. Zajęte przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są zbędne
dla prowadzonego postępowania, albo po uchyleniu przez sąd ochrony konkurencji
i konsumentów postanowienia o zajęciu przedmiotów, jednak nie później niż po
upływie terminu, o którym mowa w art. 23i ust. 1.
Art. 23k. 1. Przebieg przeprowadzonej kontroli REMIT pracownik kontrolujący
przedstawia w protokole kontroli.
2. Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności:
1) wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu podmiotu
kontrolowanego;
2) datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
3) imię, nazwisko i stanowisko pracownika kontrolującego;
4) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
5) opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli oraz wykaz dowodów
zebranych w toku kontroli;
6) opis załączników;
7) pouczenie podmiotu kontrolowanego zawierające informację o prawie
zgłaszania zastrzeżeń do protokołu oraz o prawie odmowy podpisania protokołu.
3. Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli REMIT stanowi załącznik
do protokołu kontroli.
Art. 23l. 1. Protokół kontroli REMIT podpisują pracownik kontrolujący
i podmiot kontrolowany.
26.02.2018
©Telksinoe s. 153/223
2. Przed podpisaniem protokołu kontroli podmiot kontrolowany w terminie 7 dni
od dnia przedstawienia tego protokołu do podpisu może złożyć na piśmie zastrzeżenia
do przedstawionego protokołu.
3. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2, pracownik
kontrolujący dokonuje ich analizy i w razie potrzeby podejmuje dodatkowe czynności
kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienia lub uzupełnia
odpowiednią część protokołu kontroli w formie aneksu do protokołu.
4. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, w całości lub w części, pracownik
kontrolujący informuje o tym podmiot kontrolowany na piśmie.
5. O odmowie podpisania protokołu kontroli pracownik kontrolujący czyni
wzmiankę w protokole.
6. Protokół kontroli sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden
pozostawia się podmiotowi kontrolowanemu, z wyłączeniem materiału dowodowego
pozostającego w posiadaniu tego podmiotu.
7. Wraz z protokołem kontroli Prezes URE może zgłosić zalecenia usunięcia
przez podmiot kontrolowany nieprawidłowości stwierdzonych na podstawie wyników
kontroli REMIT, zwane dalej „zaleceniami”, wyznaczając termin, nie krótszy niż
14 dni, do usunięcia tych nieprawidłowości.
8. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy wymaga tego bezpieczeństwo
obrotu lub interes inwestorów, Prezes URE może zgłosić zalecenia przed
zakończeniem kontroli, wyznaczając podmiotowi kontrolowanemu termin do
usunięcia nieprawidłowości krótszy niż 14 dni. O zgłoszeniu zaleceń w tym trybie
zamieszcza się wzmiankę w protokole kontroli.
9. Bieg terminu do usunięcia przez podmiot kontrolowany nieprawidłowości
wskazanych w zaleceniach rozpoczyna się w dniu następującym po dniu otrzymania
tych zaleceń.
10. Podmiot kontrolowany niezwłocznie, nie później niż w dniu następnym po
upływie terminu do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w zaleceniach,
przekazuje Prezesowi URE informację o sposobie ich uwzględnienia, wskazując
szczegółowy sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Art. 23m. 1. Prezes URE, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego oraz
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów współpracują i wzajemnie
przekazują informacje, w tym informacje prawnie chronione na podstawie odrębnych
przepisów, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań wynikając ych
z rozporządzenia 1227/2011, w tym na potrzeby prowadzonej kontroli lub
26.02.2018
©Telksinoe s. 154/223
postępowania wyjaśniającego, o których mowa w art. 23b. Organy te są obowiązane
zapewnić ochronę informacji przekazywanych na podstawie rozporządzenia
1227/2011 oraz zapobiegać ich niezgodnemu z prawem wykorzystywaniu.
2. Do przekazywania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów informacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art.
73 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
3. Organy, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać porozumienia o współpracy
i wymianie informacji.
Art. 23n. 1. Prezes URE może przekazać do publicznej wiadomości informację
o środkach lub sankcjach zastosowanych za naruszenie obowiązków określonych
w rozporządzeniu 1227/2011.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, nie może zawierać danych osobowych.
Do publicznej wiadomości podaje się firmę (nazwę) podmiotu, którego działalności
dotyczy naruszenie przepisów rozporządzenia 1227/2011, a w przypadku gdy podmiot
ten prowadzi działalność pod innym oznaczeniem, do publicznej wiadomości podaje
się także to oznaczenie.
3. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie narusza podanie do publicznej
wiadomości firmy (nazwy), pod którą prowadzi działalność osoba fizyczna.
4. Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane poprzez zamieszczenie na
stronie internetowej Prezesa URE.
Art. 23o. 1. W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia
przestępstwa określonego w art. 57a–57d postępowanie przygotowawcze jest
prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia Prezesa URE lub innego
podmiotu, prokurator zawiadamia o tym Prezesa URE, wskazując w zawiadomieniu
firmę (nazwę) lub inne oznaczenie podmiotu, pod którym prowadzi on działalność,
w związku z którą jest prowadzone postępowanie.
2. Prokurator lub sąd w sprawach o przestępstwa określone w art. 57a–57d
przekazują Prezesowi URE informacje o prawomocnej odmowie wszczęcia
postępowania przygotowawczego albo o prawomocnym umorzeniu postępowania
przygotowawczego, a w przypadku wniesienia aktu oskarżenia informację
o prawomocnym orzeczeniu sądu.
Art. 23p. 1. W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia
o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 57a–57d, Prezes URE
26.02.2018
©Telksinoe s. 155/223
może zarządzić przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Postępowanie
wyjaśniające nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy.
2. Postępowanie wyjaśniające prowadzi pracownik URE pisemnie upoważniony
przez Prezesa URE. W zakresie upoważnienia przepisy art. 23c ust. 3–5 stosuje się
odpowiednio.
3. Do złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz do wydania dokumentu
lub innego nośnika informacji można wezwać każdego, kto dysponuje określoną
wiedzą, dokumentem lub nośnikiem. Przepis art. 23e stosuje się odpowiednio.
4. Do czynności podejmowanych w toku postępowania wyjaśniającego przepisy
art. 23d ust. 1 i 4, art. 23f oraz art. 23i stosuje się odpowiednio.
5. W toku postępowania wyjaśniającego, w granicach koniecznych do
sprawdzenia, czy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa
określonego w art. 57a–57d, Prezes URE może zażądać od:
1) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej ? udostępnienia określonych
informacji stanowiących tajemnicę skarbową;
2) podmiotów i instytucji, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. b–f rozporządzenia
1227/2011, udostępniania informacji, określonych w art. 8 ust. 1 tego
rozporządzenia, stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu odrębnych
ustaw.
Przekazanie informacji, o których mowa w punktach poprzedzających, nie stanowi
naruszenia obowiązku zachowania odpowiednio tajemnicy skarbowej i tajemnicy
zawodowej.
6. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego Prezes URE składa
zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wszczyna kontrolę REMIT
albo zarządza zamknięcie postępowania wyjaśniającego.
7. Do zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dołącza się akta
postępowania wyjaśniającego z załącznikami.
8. Zamknięcie postępowania wyjaśniającego nie stanowi przeszkody do
ponownego jego przeprowadzenia o ten sam czyn, chyba że nastąpiło przedawnienie
karalności przestępstwa.
Art. 23r. 1. Prezes URE przeprowadza kontrolę lub prowadzi postępowanie
wyjaśniające w sprawie naruszenia:
1) warunków prowadzenia działalności objętej koncesjami, o których mowa w art.
32 ust. 1 pkt 1–4, w zakresie, w jakim dotyczą paliw ciekłych, albo wpisem do
rejestru podmiotów przywożących lub
26.02.2018
©Telksinoe s. 156/223
2) warunków udzielonych koncesji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4, w
zakresie, w jakim dotyczą paliw ciekłych.
2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, prowadzone są zgodnie z planem kontroli,
przygotowywanym corocznie przez Prezesa URE.
3. W ramach realizacji zadań lub kontroli prowadzonych na zasadach i w trybach
określonych w odrębnych przepisach: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, Prezes Agencji Rezerw Materiałowych,
Prezes Urzędu Dozoru Technicznego, Dyrektor Transportowego Dozoru
Technicznego, Inspekcja Handlowa, Państwowa Inspekcja Pracy oraz organy: Policji,
Prokuratury, Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Straży Pożarnej, nadzoru
budowlanego, administracji miar i Państwowej Inspekcji Sanitarnej kontrolują
spełnienie obowiązku:
1) posiadania koncesji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4, w zakresie, w jakim
dotyczą paliw ciekłych;
2) wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 32a;
3) zgłoszenia do Prezesa URE infrastruktury paliw ciekłych, o którym mowa w art.
43e.
4. Organy, o których mowa w ust. 3, mogą kontrolować spełnienie wymogu
prowadzenia sprzedaży paliw ciekłych i świadczenia usług magazynowania lub
przeładunku paliw ciekłych, przesyłania lub dystrybucji paliw ciekłych w sposób
zgodny z art. 43a.
5. W toku postępowania kontrolnego lub wyjaśniającego, Prezes URE
współpracuje z organami, o których mowa w ust. 3, które zobowiązane są do
przekazywania Prezesowi URE wszelkich posiadanych informacji i dokumentów,
które mogą posłużyć do stwierdzenia, czy nastąpiło naruszenie warunków, o których
mowa w ust. 1.
Art. 23s. 1. W celu wparcia właściwej realizacji postępowań kontrolnych, o
których mowa w art. 23r ust. 3 i 4, Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji
Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki informator kontroli, zawierający opis
wymagań i obowiązków wynikających z przepisów, które powinny być sprawdzane w
toku kontroli przeprowadzanej na podstawie przepisów odrębnych.
2. Prezes URE co najmniej raz w roku przekazuje organom kontroli aktualny
informator, o którym mowa w ust. 1.
26.02.2018
©Telksinoe s. 157/223
Art. 23t. Do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 23r ust. 1, przepisy art.
23c–23l stosuje się odpowiednio.
Art. 23u. 1. W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia
przestępstwa określonego w art. 57g postępowanie przygotowawcze jest prowadzone
z urzędu lub na podstawie zawiadomienia Prezesa URE lub innego podmiotu,
prokurator zawiadamia o tym Prezesa URE, wskazując w zawiadomieniu firmę
(nazwę) lub inne oznaczenie podmiotu, pod którym prowadzi on działalność, w
związku z którą jest prowadzone postępowanie.
2. Prokurator lub sąd w sprawach o przestępstwo określone w art. 57g przekazują
Prezesowi URE informacje o prawomocnej odmowie wszczęcia postępowania
przygotowawczego albo o prawomocnym umorzeniu postępowania
przygotowawczego, a w przypadku wniesienia aktu oskarżenia informację o
prawomocnym orzeczeniu sądu.
Art. 23w. W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o
podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 57g, Prezes URE może
zarządzić przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Przepisy art. 23p ust. 1–4
oraz 6–8 stosuje się odpowiednio.
Art. 24. 1. Prezes URE składa ministrowi właściwemu do spraw energii
corocznie, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, sprawozdanie ze swojej
działalności, w tym ocenę bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii
elektrycznej, stosownie do zakresu działania określonego w art. 23 ust. 2, oraz
przedstawia, na jego żądanie, informacje z zakresu swojej działalności.
2. (uchylony)
Art. 25. (uchylony)
Art. 26. (uchylony)
Art. 27. (uchylony)
Art. 28. 1. Prezes URE ma prawo wglądu do ksiąg rachunkowych
przedsiębiorstwa energetycznego oraz może żądać przedstawienia informacji
dotyczących wykonywanej przez to przedsiębiorstwo działalności gospodarczej,
w tym informacji o jego projektach inwestycyjnych, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
2. Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, żądania przedstawienia
dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków,
26.02.2018
©Telksinoe s. 158/223
o których mowa w art. 9a, art. 9l, art. 9m i art. 49a ust. 1 i 2, lub badania zgodności ze
stanem faktycznym deklaracji, o której mowa w art. 9a ust. 7, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
Art. 28a. Organ przeprowadzający kontrolę przedsiębiorstwa energetycznego,
informuje Prezesa URE o stwierdzonych naruszeniach prawa, mogących stanowić
naruszenia warunków wykonywania działalności określonych w koncesji lub
w przepisach regulujących działalność gospodarczą objętą koncesją, z wyłączeniem
informacji, do których otrzymania Prezes URE nie jest uprawniony.
Art. 28b. Tajemnica służbowa, o której mowa w art. 17 rozporządzenia
1227/2011, może być ujawniana wyłącznie na żądanie:
1) sądu lub prokuratora w związku z:
a) toczącym się przeciwko osobie fizycznej, będącej stroną umowy, czynności
lub transakcji objętych tajemnicą służbową, postępowaniem karnym lub
karnym skarbowym,
b) toczącym się postępowaniem karnym lub karnym skarbowym
o przestępstwo popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub
jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej
stroną umowy, czynności lub transakcji objętych tajemnicą służbową,
c) wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy prawnej, pochodzącego od
państwa obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej
wiążącej Rzeczpospolitą Polską ma prawo występować o udostępnienie
tajemnicy służbowej;
2) organu Krajowej Administracji Skarbowej ? w związku z prowadzonym przez
ten organ postępowaniem w sprawie o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub
wykroczenie skarbowe, w zakresie informacji dotyczących danej osoby
fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej:
a) przeciwko osobie fizycznej, będącej stroną umowy, czynności lub transakcji
objętych tajemnicą służbową,
b) popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej stroną umowy,
czynności lub transakcji objętych tajemnicą służbową;
26.02.2018
©Telksinoe s. 159/223
3) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli lub upoważnionego przez niego kontrolera ?
w zakresie danych dotyczących jednostki kontrolowanej, niezbędnych do
ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym
dotyczącym tej jednostki, określonym w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r.
o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2015 r. poz. 1096 oraz z 2016 r. poz. 677
i 2261);
4) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służby
Więziennej, Służby Ochrony Państwa i ich upoważnionych pisemnie
funkcjonariuszy lub żołnierzy ? w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji
niejawnych;
5) Prezesa URE ? w związku z wykonywaniem zadań wynikających
z rozporządzenia 1227/2011;
6) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ? w zakresie realizacji
zadań wynikających z ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji
i konsumentów;
7) Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego ? w zakresie realizacji zadań
wynikających z ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem
finansowym;
8) Policji ? jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu
przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na
zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.
o Policji (Dz. U. z 2016 r. poz. 1782, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60);
9) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ? jeżeli jest to konieczne do
skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo
ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych
w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1897, 1948 i 1955
oraz z 2017 r. poz. 60);
10) Centralnego Biura Antykorupcyjnego ? jeżeli jest to konieczne do skutecznego
zapobieżenia popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców
i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy
26.02.2018
©Telksinoe s. 160/223
z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1310, 1948, 1955 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60);
11) komornika sądowego ? w związku z toczącym się postępowaniem
egzekucyjnym lub zabezpieczającym w sprawie roszczeń wobec podmiotu
będącego stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą służbową
? w zakresie informacji dotyczących tego podmiotu;
12) administracyjnego organu egzekucyjnego ? w związku z toczącym się
postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym.
Art. 28c. Zakazu ujawniania tajemnicy służbowej, o której mowa w art.
17 rozporządzenia 1227/2011, nie narusza przekazywanie takiej informacji:
1) właściwym organom w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
lub w załączonych do niego dokumentach;
2) Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej, Szefowi Krajowego
Centrum Informacji Kryminalnych lub organom Krajowej Administracji
Skarbowej ? w zakresie, trybie i na warunkach określonych w odrębnych
ustawach;
3) przez Prezesa URE lub jego upoważnionego przedstawiciela do publicznej
wiadomości ? w zakresie dotyczącym treści podjętych decyzji, także w sprawach
indywidualnych, na podstawie których są wydawane decyzje administracyjne,
jeżeli ze względu na przejrzystość rynku energetycznego Prezes URE uznał
przekazanie takiej informacji za uzasadnione;
4) w wykonaniu obowiązków informacyjnych, publikacyjnych lub
sprawozdawczych określonych w ustawie lub przepisach wydanych na jej
podstawie;
5) bezpośrednio osobie, której informacja dotyczy, lub za zgodą tej osoby;
6) w wykonaniu obowiązków, o których mowa w art. 16 rozporządzenia
1227/2011.
Art. 29. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady
wynagradzania pracowników URE.
Art. 30. 1. Do postępowania przed Prezesem URE stosuje się, z zastrzeżeniem
ust. 2–4, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
26.02.2018
©Telksinoes. 161/223
2. Od decyzji Prezesa URE służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
– sądu antymonopolowego10) w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia
decyzji.
3. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według
przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu
regulacji energetyki.
4. Do postanowień Prezesa URE, od których służy zażalenie, przepisy ust. 2
i 3 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni.
Art. 30a. Do postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 23p, nie
stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ? Kodeks postępowania
administracyjnego.
Art. 30b. W sprawach o przestępstwa określone w rozdziale 7a Prezesowi URE,
na jego wniosek, przysługują uprawnienia pokrzywdzonego w postępowaniu karnym.
Art. 31. 1. URE wydaje Biuletyn Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej
„Biuletynem URE”.
2. URE ogłasza w Biuletynie URE sprawozdania, o których mowa w art. 24 ust.
1.
3. URE ogłasza w Biuletynie URE informacje o:
1) podmiotach ubiegających się o koncesję;
2) decyzjach w sprawach koncesji i taryf wraz z uzasadnieniem;
3) rozstrzygnięciach w sprawach spornych podjętych przez Prezesa URE;
4) średnich cenach, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18;
5) stawkach opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a
ust. 8e;
6) zaktualizowanych kwotach kosztów osieroconych, o których mowa w ustawie
wymienionej w art. 9a ust. 8e;
7) średnioważonym koszcie węgla, zużywanego przez jednostki wytwórcze
centralnie dysponowane na wytworzenie jednej megawatogodziny energii
elektrycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym, z uwzględnieniem
kosztów jego transportu wyrażonym w złotych na megawatogodzinę, o którym
mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e;
10)
Obecnie Sąd Okręgowy w Warszawie – sąd ochrony konkurencji i konsumentów, stosownie do
art. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów,
ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
(Dz. U. poz. 1102), która weszła w życie z dniem 15 grudnia 2002 r.
26.02.2018
©Telksinoe s. 162/223
8) średniej cenie wytwarzanej energii elektrycznej przez wytwórców
eksploatujących jednostki centralnie dysponowane opalane węglem, o której
mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e.
4. W odniesieniu do ciepła informacje, o których mowa w ust. 3, ogłasza się we
właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym.
5. Prezes URE może ustanowić, w drodze zarządzenia, regionalne lub branżowe
wydania Biuletynu URE oraz określić ich zakres, zasięg i warunki publikacji ogłoszeń.
Rozdział 4a
Koordynator do spraw negocjacji
Art. 31a. 1. Przy Prezesie URE działa Koordynator do spraw negocjacji, zwany
dalej „Koordynatorem”, prowadzący postępowania w sprawie pozasądowego
rozwiązywania sporów między odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub
ciepła w gospodarstwie domowym a przedsiębiorstwami energetycznymi oraz między
prosumentami będącymi konsumentami a przedsiębiorstwami energetycznymi
wynikłych z umów:
1) o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, gazowej lub ciepłowniczej, w tym
przyłączenia mikroinstalacji;
2) o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub gazu
ziemnego;
3) o świadczenie usług przesyłania i dystrybucji ciepła;
4) sprzedaży;
5) kompleksowych.
2. Prowadząc postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów, o
których mowa w ust. 1, Koordynator:
1) umożliwia zbliżenie stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony
lub
2) przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu.
Art. 31b. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale:
1) stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym
rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823);
2) nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego.
2. Koordynator jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w
sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy
26.02.2018
©Telksinoe s. 163/223
z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich
oraz osobą prowadzącą to postępowanie w rozumieniu tej ustawy.
Art. 31c. 1. Koordynatora powołuje Prezes URE spośród osób wyłonionych w
drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.
2. Stanowisko Koordynatora może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) korzysta z pełni praw publicznych;
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe ani nie orzeczono wobec niej zakazu zajmowania
kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną
odpowiedzialnością w organach państwa;
4) posiada kompetencje kierownicze;
5) posiada co najmniej 5-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym;
6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Koordynatora.
3. Informację o naborze na stanowisko Koordynatora ogłasza się przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie URE oraz
Biuletynie Informacji Publicznej URE. Ogłoszenie zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
4. Koordynator jest powoływany na czteroletnią kadencję i może być ponownie
powołany. Po upływie kadencji Koordynator pełni swoją funkcję do czasu powołania
następcy.
5. Koordynator nie może:
1) być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa
handlowego;
2) być zatrudniony w spółkach prawa handlowego lub wykonywać w nich innych
zajęć, które mogłyby wywołać podejrzenie o jego stronniczość lub
interesowność;
26.02.2018
©Telksinoe s. 164/223
3) posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziałów
przedstawiających więcej niż 10% kapitału zakładowego – w każdej z tych
spółek;
4) prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi
osobami, a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy
pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności.
6. Zakaz, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, nie dotyczy działalności wytwórczej w
rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie
gospodarstwa rodzinnego.
7. Prezes URE odwołuje Koordynatora przed upływem kadencji, na którą został
powołany, w przypadku:
1) rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu swojej funkcji;
2) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub
przestępstwo skarbowe;
3) orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji
związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;
4) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
5) złożenia rezygnacji.
8. Obsługę organizacyjną Koordynatora zapewnia URE.
Art. 31d. 1. Postępowanie przed Koordynatorem wszczyna się na wniosek
odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym
albo prosumenta będącego konsumentem.
2. Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed
Koordynatorem jest podjęcie przez odbiorcę paliw gazowych, energii elektrycznej lub
ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumenta będącego konsumentem próby
kontaktu z przedsiębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu.
3. Wniosek o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem zawiera co
najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o
pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może
wnosić o umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego
strony lub przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.
4. Do wniosku o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem dołącza się:
1) informację, czy występowano do Prezesa URE z wnioskiem o rozstrzygnięcie
sporu w trybie art. 8 ust. 1;
26.02.2018
©Telksinoe s. 165/223
2) oświadczenie, że sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami nie
jest w toku albo nie została już rozpatrzona przez Koordynatora, inny właściwy
podmiot albo sąd;
3) kopię korespondencji odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła
w gospodarstwie domowym albo prosumenta będącego konsumentem z
przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sporu lub oświadczenie odbiorcy
paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo
prosumenta będącego konsumentem o podjęciu próby kontaktu z
przedsiębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu.
5. W przypadku gdy wniosek o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem
nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4, Koordynator wzywa wnioskodawcę
do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod
rygorem jego pozostawienia bez rozpatrzenia.
6. Koordynator odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:
1) przedmiot sporu wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością
Koordynatora;
2) odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie
domowym albo prosument będący konsumentem nie podjął przed złożeniem
wniosku o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem próby kontaktu
z przedsiębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu;
3) sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku, z
zastrzeżeniem art. 31e ust. 2, albo została już rozpatrzona przez Koordynatora,
inny właściwy podmiot albo sąd;
4) wartość przedmiotu sporu jest wyższa albo niższa od progów finansowych
określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 31f ust.
2.
Art. 31e. 1. Jeżeli z informacji, o której mowa w art. 31d ust. 4 pkt 1, wynika, że
odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym
albo prosument będący konsumentem wystąpił do Prezesa URE z wnioskiem o
rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 8 ust. 1, Koordynator przekazuje Prezesowi URE
tę informację.
2. W przypadku wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed
Koordynatorem Prezes URE zawiesza z urzędu toczące się przed nim postępowanie
prowadzone w trybie art. 8 ust. 1 w sprawie tego sporu.
26.02.2018
©Telksinoe s. 166/223
3. Jeżeli odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w
gospodarstwie domowym albo prosument będący konsumentem wystąpi z wnioskiem
o rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 8 ust. 1 w trakcie toczącego się postępowania
przed Koordynatorem, Prezes URE zawiesza z urzędu postępowanie prowadzone w
trybie art. 8 ust. 1, po jego wszczęciu.
Art. 31f. 1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowy tryb prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego
rozwiązywania sporów, o których mowa w art. 31a ust. 1, w tym termin na
wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu
lub zastosowanie się do niej,
2) sposób wnoszenia wniosków o wszczęcie postępowania,
3) sposób wymiany informacji między stronami postępowania za pomocą środków
komunikacji elektronicznej lub przesyłką pocztową
– mając na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania,
sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia
postępowania.
2. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
wysokość progów finansowych wartości przedmiotu sporu, których przekroczenie
uprawnia do odmowy rozpatrzenia sporu, uwzględniając określenie ich wysokości na
poziomie, który nie utrudnia znacząco odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej
lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumentowi będącemu konsumentem
dostępu do postępowania.
Rozdział 5
Koncesje, rejestry i taryfy
Art. 32. 1. Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie:
1) wytwarzania paliw lub energii, z wyłączeniem wytwarzania:
a) paliw stałych lub paliw gazowych,
b) energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
nieprzekraczającej 50 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego
źródła energii lub do jednostek kogeneracji,
c) energii elektrycznej w mikroinstalacji lub w małej instalacji,
d) energii elektrycznej:
26.02.2018
©Telksinoe s. 167/223
– z biogazu rolniczego,
– wyłącznie z biogazu rolniczego w kogeneracji,
– wyłącznie z biopłynów w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii,
e) ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej
nieprzekraczającej 5 MW;
2) magazynowania paliw gazowych w instalacjach magazynowych, skraplania
gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w instalacjach
skroplonego gazu ziemnego, jak również magazynowania lub przeładunku paliw
ciekłych w instalacjach magazynowania paliw ciekłych lub instalacjach
przeładunku paliw ciekłych, z wyłączeniem lokalnego magazynowania gazu
płynnego w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJ/s;
3) przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, z wyłączeniem: dystrybucji paliw
gazowych w sieci o przepustowości poniżej 1 MJ/s oraz przesyłania lub
dystrybucji ciepła, jeżeli łączna moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza
5 MW;
4) obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
a) obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji
o napięciu poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu skroplonym
gazem ziemnym dostarczonym z zagranicy dokonanego w punkcie dostawy
do terminalu w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia
2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego
skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1731
i 2260), obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie
przekracza równowartości 100 000 euro lub jeżeli sprzedaż ma na celu
likwidację zapasów obowiązkowych gazu ziemnego utrzymywanych
zgodnie z art. 25 ust. 10 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach
zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku
naftowym, obrotu gazem płynnym, jeżeli roczna wartość obrotu nie
przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu ciepłem, jeżeli moc
zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW,
b) obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na
giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot
26.02.2018
©Telksinoe s. 168/223
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy
maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami
giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę
rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez
spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych,
c) obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną innego, niż określony
w lit. b, dokonywanego przez giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A., lub przez spółkę, której Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające lub zbywające
paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą
towarową lub rynkiem, o których mowa w lit. b;
5) przesyłania dwutlenku węgla.
2. Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w
zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, będą wydawane z uwzględnieniem
dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego oraz bezpieczeństwa energetycznego.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą
jest obowiązane do dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy.
3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, określi, w
drodze rozporządzenia, minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z
zagranicy na okres co najmniej 10 lat oraz szczegółowy sposób ustalania tego
poziomu, biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa oraz konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju.
31. Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, może określić
wyłączenia z obowiązku dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy, biorąc
26.02.2018
©Telksinoe s. 169/223
pod uwagę stan infrastruktury technicznej w sektorze gazu ziemnego oraz jej wpływ
na dywersyfikację źródeł i kierunków dostaw gazu oraz zwiększenie konkurencyjności
w zakresie dostarczania paliw gazowych i bezpieczeństwa ich dostarczania.
3a. Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4,
w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, wydaje się pod warunkiem złożenia
zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art. 38a.
4. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła uzyskiwanego
w przemysłowych procesach technologicznych, a także gdy wielkość mocy
zamówionej przez odbiorców nie przekracza 5 MW.
5. (uchylony)
6. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy wykaz paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub
przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga
koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, oraz których przywóz wymaga wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 32a, stosując obowiązującą klasyfikację Nomenklatury
Scalonej (kody CN) według załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87
z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w
sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1).
7. Minister właściwy do spraw energii, wydając rozporządzenie, o którym mowa
w ust. 6, kieruje się potrzebą zapewnienia prawidłowego funkcjonowania krajowego
rynku paliw, bezpieczeństwem paliwowym państwa i ochroną konkurencji.
Art. 32a. 1. Prezes URE prowadzi rejestr podmiotów przywożących.
2. Rejestr podmiotów przywożących prowadzi się w postaci elektronicznej.
3. Rejestr podmiotów przywożących jest jawny i udostępniany w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki, z wyłączeniem danych
dotyczących miejsca zamieszkania, numeru PESEL oraz serii i numeru dokumentu
tożsamości.
4. Rejestr podmiotów przywożących zawiera:
1) oznaczenie podmiotu przywożącego poprzez:
a) imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,
b) miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz ich adres,
c) numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli posiada,
d) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON), jeżeli posiada,
26.02.2018
©Telksinoe s. 170/223
e) numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego,
jeżeli posiada,
f) serię i numer dokumentu tożsamości w przypadku osób fizycznych;
2) informacje o rodzajach paliw ciekłych będące przedmiotem przywozu;
3) informacje o rodzajach i lokalizacji infrastruktury paliw ciekłych
wykorzystywanej przez podmiot przywożący;
4) wskazanie przeznaczenia przywożonego paliwa ciekłego;
5) wskazanie planowanej daty rozpoczęcia działalności polegającej na przywozie
paliw ciekłych.
Art. 32b. Do rejestru podmiotów przywożących nie może zostać wpisany
podmiot, który:
1) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z przedmiotem działalności gospodarczej objętej
ustawą;
2) zalega w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, z wyjątkiem
przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie,
rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub wstrzymanie w
całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego.
Art. 32c. 1. Podmiot przywożący może dokonywać przywozu paliw ciekłych po
wpisaniu do rejestru podmiotów przywożących.
2. Wniosek o wpis do rejestru podmiotów przywożących zawiera dane, o których
mowa w art. 32a ust. 4.
2a. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, opracowuje i udostępnia Prezes URE
na stronie internetowej Urzędu Regulacji Energetyki.
3. W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w art. 32a ust.
4, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w
terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wniosek nieuzupełniony w
wyznaczonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
4. Prezes URE dokonuje wpisu do rejestru podmiotów przywożących w drodze
decyzji w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku lub od dnia uzupełnienia wniosku,
o którym mowa w ust. 3.
5. Decyzja o wpisie do rejestru podmiotów przywożących zawiera dane, o
których mowa w art. 32a ust. 4, a także dzień wpisu do rejestru oraz numer w rejestrze.
26.02.2018
©Telksinoe s. 171/223
6. Do postępowań w sprawach wpisu lub zmiany wpisu w rejestrze podmiotów
przywożących nie stosuje się art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81
Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 32d. 1. Zmiana wpisu lub wykreślenie z rejestru podmiotów przywożących
następują na wniosek podmiotu przywożącego lub z urzędu.
2. Podmiot przywożący składa wniosek o:
1) zmianę wpisu w rejestrze – w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których
mowa w art. 32a ust. 4;
2) wykreślenie wpisu z rejestru – w terminie 7 dni od dnia zaprzestania
wykonywania działalności polegającej na przywozie paliw ciekłych.
3. Prezes URE z urzędu, w drodze decyzji, wykreśla z rejestru podmiot
przywożący, który w okresie kolejnych 6 miesięcy nie dokonał przywozu paliw
ciekłych lub zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 32b.
4. Na podstawie prowadzonego rejestru, o którym mowa w art. 32a ust. 1, Prezes
URE przekazuje w formie elektronicznej, co najmniej raz na kwartał, ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych, ministrowi właściwemu do spraw
energii, Komendantowi Głównemu Policji, Prezesowi Agencji Rezerw
Materiałowych, Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezesowi
Urzędu Dozoru Technicznego, Dyrektorowi Generalnemu Transportowego Dozoru
Technicznego, Prezesowi Głównego Urzędu Miar, Głównemu Inspektorowi Nadzoru
Budowlanego, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz Głównego
Inspektorowi Sanitarnemu, aktualny wykaz podmiotów przywożących zawierający
oznaczenie podmiotów przywożących oraz informacje o rodzajach, przeznaczeniu
przywożonego paliwa ciekłego, a także rodzaju i lokalizacji infrastruktury paliw
ciekłych wykorzystywanej przez ten podmiot.
5. Wpis i zmiana wpisu do rejestru podmiotów przywożących są zwolnione z
opłaty skarbowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1827).
Art. 33. 1. Prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;
26.02.2018
©Telksinoe s. 172/223
2) dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe
wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich
pozyskania;
3) ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności;
4) zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których
mowa w art. 54;
5) uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo decyzję
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu
i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących;
6) nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z
wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie,
odroczenie, rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub
wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego.
1a. (uchylony)
1b. Prezes URE udziela koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesji na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wnioskodawcy, który:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
nabywa paliwa ciekłe na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo prowadzi działalność gospodarczą na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie o swobodzie działalności gospodarczej i nabywa paliwa ciekłe na
potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez ten oddział;
2) złożył zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w art. 38a;
3) jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług zgodnie z art. 97
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r.
poz. 710, z późn. zm.11));
4) posiada instalacje magazynowania paliw ciekłych lub zawarł umowę
przedwstępną wobec umów, o których mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy
wymienionej w ust. 1a pkt 2, gwarantujące utrzymywanie zapasów
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 846, 960,
1052, 1206, 1228, 1579, 1948 i 2024 oraz z 2017 r. poz. 60.
26.02.2018
©Telksinoe s. 173/223
obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, zgodnie z zakresem wykonywanej
działalności koncesjonowanej.
1c. Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek powiadomić Prezesa URE o:
1) zawarciu umowy przyrzeczonej w wykonaniu umowy przedwstępnej, o której
mowa w ust. 1b pkt 4, oraz każdej zmianie tej umowy, oraz
2) zawarciu każdej kolejnej umowy, o której mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy
wymienionej w ust. 1a pkt 2, oraz każdej zmianie tej umowy
– w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub jej zmiany.
1d. W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który posiada koncesję na
wytwarzanie paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą albo występuje
z wnioskiem o udzielenie takich koncesji, warunki, o których mowa w ust. 1b pkt 1 i
3, dotyczą także posiadanej albo udzielanej takiemu przedsiębiorcy koncesji na obrót
paliwami ciekłymi. Prezes URE z urzędu wszczyna postępowanie w sprawie zmiany
posiadanej przez przedsiębiorcę zagranicznego koncesji na obrót paliwami ciekłymi.
2. Uzyskanie koncesji, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku
uzyskania innych koncesji lub zezwoleń wymaganych na podstawie odrębnych
przepisów.
3. Nie może być wydana koncesja wnioskodawcy:
1) który znajduje się w postępowaniu upadłościowym lub likwidacji;
2) któremu w ciągu ostatnich 3 lat cofnięto koncesję na działalność określoną
ustawą z przyczyn wymienionych w art. 58 ust. 2 ustawy o swobodzie
działalności gospodarczej lub którego w ciągu ostatnich 3 lat wykreślono
z rejestru działalności regulowanej z przyczyn, o których mowa w art.
71 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
3) skazanemu prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą;
4) który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług;
5) (uchylony)
6) jeżeli inny podmiot posiadający wobec niego znaczący wpływ lub sprawujący
nad nim kontrolę albo współkontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 34, 35 i pkt
36 lit. a, b, e i f ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, został w
ciągu ostatnich 3 lat prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z przedmiotem działalności gospodarczej określonej
ustawą.
26.02.2018
©Telksinoe s. 174/223
3a. W przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo przedsiębiorcą zagranicznym
lub przedsiębiorcą zagranicznym prowadzącym działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, warunek, o
którym mowa w ust. 3 pkt 3, dotyczy również osób uprawnionych do ich
reprezentowania, a także członków rad nadzorczych.
3b. (uchylony)
3c. Prezes URE zawiesza postępowanie o udzielenie koncesji w przypadku
wnioskodawcy, wobec którego wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów w
sprawie popełniania przestępstwa lub przestępstwa skarbowego mającego związek z
prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, lub gdy wydano takie
postanowienie wobec osób oraz członków, o których mowa w ust. 3a, do czasu
zakończenia postępowań przygotowawczego oraz sądowego.
4. (uchylony)
5. Prezes URE, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw energii,
informuje Komisję Europejską o przyczynach odmowy udzielenia wnioskodawcy
koncesji.
Art. 34. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu została udzielona koncesja,
wnosi coroczną opłatę do budżetu państwa, obciążającą koszty jego działalności,
zwaną dalej „opłatą koncesyjną”.
2. Wysokość opłaty koncesyjnej stanowi iloczyn przychodów przedsiębiorstwa
energetycznego, uzyskanych ze sprzedaży towarów lub usług w zakresie jego
działalności objętej koncesją, osiągniętych w roku powstania obowiązku wniesienia
opłaty oraz odpowiedniego ze współczynników, określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6.
3. Opłata koncesyjna dla każdego rodzaju działalności objętej koncesją nie może
być mniejsza niż 1000 zł i większa niż 2 500 000 zł.
4. Obowiązek wniesienia opłaty koncesyjnej powstaje na ostatni dzień roku
kalendarzowego, w którym przedsiębiorstwo energetyczne osiągnęło z każdego
rodzaju działalności objętej koncesją przychód większy lub równy zero. Do opłaty
koncesyjnej stosuje się formularz w sprawie opłaty koncesyjnej, którego wzór
określają przepisy wydane na podstawie ust. 6.
26.02.2018
©Telksinoe s. 175/223
5. Prezes URE może żądać od przedsiębiorstwa energetycznego, któremu została
udzielona koncesja, informacji w sprawie opłaty koncesyjnej w zakresie dotyczącym
podstaw oraz prawidłowości jej obliczenia.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres informacji w sprawie opłaty koncesyjnej, której może żądać
Prezes URE, oraz sposób jej przekazania,
2) sposób pobierania przez Prezesa URE opłaty koncesyjnej, w tym termin jej
zapłaty,
3) współczynniki opłaty koncesyjnej dla poszczególnych rodzajów działalności
koncesjonowanej,
4) wzór formularza w sprawie opłaty koncesyjnej
– z uwzględnieniem wysokości przychodów przedsiębiorstw energetycznych
osiąganych z działalności objętej koncesją, a także kosztów regulacji oraz mając na
względzie sprawność i rzetelność procesu obliczania i pobierania opłaty koncesyjnej.
7. Przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające energię elektryczną w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy instalacji odnawialnego źródła energii
nieprzekraczającej 5 MW jest zwolnione z opłaty koncesyjnej w zakresie wytwarzania
energii w tej instalacji.
Art. 35. 1. Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać w szczególności:
1) oznaczenie wnioskodawcy, jego siedziby, siedziby oddziału na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub miejsca zamieszkania oraz ich adres oraz imiona i
nazwiska pełnomocników ustanowionych do dokonywania czynności prawnych
w imieniu przedsiębiorcy;
2) określenie przedmiotu oraz zakresu prowadzonej działalności, na którą ma być
wydana koncesja, oraz projekt planu, o którym mowa w art. 16;
3) informacje o dotychczasowej działalności wnioskodawcy, w tym sprawozdania
finansowe z ostatnich 3 lat, jeżeli podmiot prowadzi działalność gospodarczą;
4) określenie czasu, na jaki koncesja ma być udzielona, wraz ze wskazaniem daty
rozpoczęcia działalności;
5) określenie środków, jakimi dysponuje podmiot ubiegający się o koncesję, w celu
zapewnienia prawidłowego wykonywania działalności objętej wnioskiem;
6) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada, lub numer równoważnego rejestru państw
członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
26.02.2018
©Telksinoe s. 176/223
strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji oraz numer
identyfikacji podatkowej (NIP).
1a. Wniosek o udzielenie koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą
powinien ponadto określać wielkość średniodobowego planowanego przez podmiot
przywozu w okresie od dnia jego rozpoczęcia do dnia 30 września następującego po
rozpoczęciu przywozu, zgodnie z ustawą o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia
bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym.
1aa. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do wniosku o udzielenie koncesji na obrót
gazem ziemnym z zagranicą wyłącznie w zakresie wywozu gazu ziemnego.
1b. (uchylony)
1c. Wniosek o udzielenie koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych oraz koncesji
na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą powinien ponadto zawierać, odpowiednio do
rodzaju działalności:
1) wskazanie prognozowanej wielkości produkcji lub przywozu paliw ciekłych na
okres co najmniej 3 lat;
2) opis sposobu utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,
o których mowa w art. 5 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych
i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia
bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym, na okres co
najmniej 3 lat;
3) opis sposobu realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa
w art. 23 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych na okres co
najmniej 3 lat;
4) dane osób uprawnionych lub wchodzących w skład organu uprawnionego do
reprezentowania wnioskodawcy, obejmujące:
a) imię i nazwisko,
b) datę i miejsce urodzenia,
c) obywatelstwo,
d) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności
(PESEL), o ile został nadany,
e) serię i numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość,
f) adres zamieszkania;
5) listę wspólników lub akcjonariuszy, posiadających co najmniej 20% udziałów
lub akcji, w przypadku wnioskodawcy innego niż osoba fizyczna;
26.02.2018
©Telksinoe s. 177/223
6) wskazanie miejsca magazynowania zapasów, o których mowa w pkt 2, oraz
tytułu prawnego do instalacji magazynowania paliw ciekłych lub kopie umów, o
których mowa w art. 33 ust. 1b pkt 4;
7) zaświadczenie o zarejestrowaniu wnioskodawcy jako podatnika podatku od
towarów i usług;
8) postanowienie w sprawie przyjęcia zabezpieczenia majątkowego, o którym
mowa w art. 38e ust. 1.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność polegającą na
wytwarzaniu paliw ciekłych lub obrocie paliwami ciekłymi z zagranicą jest
zobowiązane złożyć, przed udzieleniem koncesji, zabezpieczenie majątkowe,
o którym mowa w art. 38a.
2a. W przypadku gdy wniosek o udzielenie koncesji nie zawiera wszystkich
wymaganych ustawą informacji lub dokumentów, Prezes URE niezwłocznie wzywa
wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia
doręczenia wezwania.
2b. Wniosek o udzielenie koncesji nieuzupełniony w wyznaczonym terminie w
sposób spełniający wszystkie wymagane ustawą warunki pozostawia się bez
rozpoznania.
3. Prezes URE odmawia udzielenia koncesji, gdy wnioskodawca nie spełnia
wymaganych przepisami warunków.
Art. 36. Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie
dłuższy niż 50 lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas
krótszy.
Art. 37. 1. Koncesja powinna określać:
1) oznaczenie podmiotu, jego siedziby lub miejsca zamieszkania oraz ich adres;
2) przedmiot oraz zakres działalności objętej koncesją;
3) datę rozpoczęcia działalności objętej koncesją oraz warunki wykonywania
działalności;
4) okres ważności koncesji;
5) szczególne warunki wykonywania działalności objętej koncesją, mające na celu
właściwą obsługę odbiorców, w zakresie:
a) zapewnienia zdolności do dostarczania paliw lub energii w sposób ciągły
i niezawodny, przy zachowaniu wymagań jakościowych, określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1–4, 7 i 8,
26.02.2018
©Telksinoe s. 178/223
b) powiadamiania Prezesa URE o niepodjęciu lub zaprzestaniu bądź
ograniczeniu prowadzenia działalności objętej koncesją, w okresie jej
obowiązywania;
6) zabezpieczenie ochrony środowiska w trakcie oraz po zaprzestaniu
koncesjonowanej działalności;
7) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada, lub numer równoważnego rejestru państw
członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji oraz numer
identyfikacji podatkowej (NIP).
1a. (uchylony)
1b. (uchylony)
1c. (uchylony)
2. Koncesja powinna ponadto określać warunki zaprzestania działalności
przedsiębiorstwa energetycznego po wygaśnięciu koncesji lub po jej cofnięciu.
2a. Koncesje na obrót paliwami ciekłymi w sytuacji, o której mowa w art. 33 ust.
1d, obrót paliwami ciekłymi z zagranicą oraz wytwarzanie paliw ciekłych określają
ponadto numer, za pomocą którego podmiot jest identyfikowany w obrocie paliwami
ciekłymi na potrzeby podatku od towarów i usług, nadany zgodnie z art. 97 ustawy z
dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2b. W przypadku gdy ustawa wymaga spełnienia warunku, o którym mowa w
art. 33 ust. 1b pkt 1, dane wskazane w ust. 1 pkt 1, 2 i 7 oraz ust. 2a dotyczą oddziału
przedsiębiorcy zagranicznego prowadzącego działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie o swobodzie działalności gospodarczej.
2c. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz ust. 2a,
przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane złożyć wniosek o zmianę koncesji
najpóźniej w terminie 7 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
2d. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane zgłaszać Prezesowi URE
zmiany danych, o których mowa w art. 35 ust. 1c pkt 4 i 5, w terminie 14 dni od dnia
zaistnienia tych zmian.
3. (uchylony)
26.02.2018
©Telksinoe s. 179/223
Art. 38. Udzielenie koncesji może być uzależnione od złożenia przez
wnioskodawcę zabezpieczenia majątkowego w celu zaspokojenia roszczeń osób
trzecich, mogących powstać wskutek niewłaściwego prowadzenia działalności objętej
koncesją, w tym szkód w środowisku.
Art. 38a. 1. Udzielenie koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych oraz koncesji na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wymaga złożenia przez wnioskodawcę
zabezpieczenia majątkowego w wysokości 10 000 000 złotych, w celu zabezpieczenia
powstałych albo mogących powstać należności związanych z wykonywaną
działalnością koncesjonowaną, z tytułu:
1) opłat, o których mowa w art. 34 ust. 1;
2) kar, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 12;
3) opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21b i kar, o których mowa w art.
63 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz
zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym;
4) kar za niezrealizowanie Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa
w art. 23 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
5) kar za wprowadzanie do obrotu paliw ciekłych niespełniających wymagań
jakościowych, o których mowa w art. 3–5 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2016 r. poz.
1928 i 1948);
6) zobowiązań podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług, podatku
akcyzowego oraz opłaty paliwowej;
7) odsetek za zwłokę w zapłacie należności wymienionych w pkt 1–6.
2. Zabezpieczenie majątkowe ustanawia się na okresy nie krótsze niż
12 miesięcy wykonywania działalności objętej wnioskiem pod warunkiem, że będzie
odnawiane na zasadach określonych w ust. 6.
3. Zabezpieczenie majątkowe może być złożone w formie:
1) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;
2) poręczenia banku;
3) weksla z poręczeniem wekslowym banku;
4) czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;
5) zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez
Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski – według ich wartości nominalnej;
26.02.2018
©Telksinoe s. 180/223
6) pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia naczelnika urzędu skarbowego,
potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową,
do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na
rachunku lokaty terminowej.
4. W gwarancjach, o których mowa w ust. 3 pkt 1, gwarant zobowiązuje się na
piśmie do zapłacenia, bezwarunkowo i nieodwołalnie, na każde wezwanie właściwego
naczelnika urzędu skarbowego działającego z urzędu lub na wniosek właściwego
organu, zabezpieczonej kwoty należności wraz z odsetkami za zwłokę, jeżeli jej
zapłacenie stanie się wymagalne.
5. Gwarantem lub poręczycielem zabezpieczenia majątkowego może być osoba
wpisana do wykazu gwarantów, o którym mowa w art. 52 ustawy z dnia 19 marca
2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1880 i 1948).
6. W przypadku ograniczenia terminem końcowym zabezpieczenia
majątkowego, przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane jest każdorazowo, na
miesiąc przed upływem terminu wygaśnięcia tego zabezpieczenia, do przedstawienia
zabezpieczenia na kolejny okres wykonywania działalności, nie krótszy niż
12 miesięcy.
Art. 38b. Jeżeli złożone zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w art. 38a
ust. 1, nie spełnia wymagań dotyczących wysokości lub okresu, na które jest składane,
właściwy naczelnik urzędu skarbowego żąda przedłużenia okresu, którego dotyczy
zabezpieczenie majątkowe, lub uzupełnienia zabezpieczenia majątkowego.
Art. 38c. 1. Naczelnik urzędu skarbowego, z urzędu lub na wniosek właściwego
organu, wydaje decyzję o pokryciu należności z zabezpieczenia majątkowego, gdy:
1) kwota należności, o których mowa w art. 38a ust. 1, nie została zapłacona
w terminie;
2) przedsiębiorstwo energetyczne nie może pokryć z własnych środków kosztów
zapłaty należności, o których mowa w art. 38a ust. 1.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.
3. W przypadku zaspokojenia należności z zabezpieczenia majątkowego,
o których mowa w art. 38a ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek
każdorazowego uzupełnienia zabezpieczenia do wymaganej kwoty w terminie 30 dni
od dnia wykorzystania zabezpieczenia.
4. Jeżeli zabezpieczenie majątkowe nie pokrywa w całości należności,
należności te pokrywa się stosunkowo do wysokości każdej z nich.
26.02.2018
©Telksinoe s. 181/223
5. W przypadku zaspokojenia z zabezpieczenia majątkowego należności z tytułu
opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21b ustawy z dnia 16 lutego 2007 r.
o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, należność z tytułu kary, o której mowa w art. 63 ust.
1 pkt 1a tej ustawy, pokrywa się tylko do wysokości różnicy między nimi.
Art. 38d. 1. Jeżeli należność, o której mowa w art. 38a ust. 1, nie może powstać
lub wygaśnie do czasu zakończenia działalności koncesjonowanej, zabezpieczenie
majątkowe, o którym mowa w art. 38a ust. 1, jest zwalniane przez naczelnika urzędu
skarbowego, w drodze postanowienia, w terminie miesiąca od dnia zakończenia
działalności koncesjonowanej.
2. Zabezpieczenie majątkowe nie może zostać zwolnione, dopóki należność,
o której mowa w art. 38a ust. 1, nie wygaśnie lub będzie mogła powstać, nie dłużej
jednak niż do 6 miesięcy od dnia zakończenia działalności koncesjonowanej.
3. Naczelnik urzędu skarbowego doręcza postanowienie, o którym mowa w ust.
1, także podmiotowi udzielającemu zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w
art. 38a ust. 1.
Art. 38e. 1. W sprawie przyjęcia, przedłużenia terminu ważności, podwyższenia
wysokości, zmiany formy, zwrotu lub zwolnienia zabezpieczenia majątkowego,
naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie, na które służy zażalenie.
2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się niezwłocznie, nie później
jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku w sprawie przyjęcia, zwrotu,
przedłużenia terminu ważności, podwyższenia wysokości lub zmiany formy
zabezpieczenia majątkowego.
3. Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie informuje Prezesa URE o
wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 38f. W przypadku zmiany naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla
przyjęcia zabezpieczenia majątkowego naczelnik urzędu skarbowego właściwy przed
zmianą właściwości przekazuje niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu
skarbowego zabezpieczenie majątkowe.
Art. 38g. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w
drodze rozporządzenia, wzory treści gwarancji bankowych i ubezpieczeniowych,
poręczenia i upoważnienia do wyłącznego dysponowania lokatą, składanych jako
26.02.2018
©Telksinoe s. 182/223
zabezpieczenie majątkowe, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej
realizacji przez gwaranta zobowiązania, o którym mowa w art. 38a ust. 1.
Art. 39. Przedsiębiorstwo energetyczne może złożyć wniosek o przedłużenie
ważności koncesji, nie później niż na 18 miesięcy przed jej wygaśnięciem.
Art. 40. 1. Prezes URE może nakazać przedsiębiorstwu energetycznemu,
pomimo wygaśnięcia koncesji, dalsze prowadzenie działalności objętej koncesją przez
okres nie dłuższy niż 2 lata, jeżeli wymaga tego interes społeczny.
2. Jeżeli działalność prowadzona w warunkach określonych w ust. 1 przynosi
stratę, przedsiębiorstwu energetycznemu należy się pokrycie strat od Skarbu Państwa
w wysokości ograniczonej do uzasadnionych kosztów działalności określonej
w koncesji, przy zachowaniu należytej staranności.
3. Koszty, o których mowa w ust. 2, są zatwierdzane przez Prezesa URE.
Art. 41. 1. Prezes URE może zmienić warunki wydanej koncesji na wniosek
przedsiębiorstwa energetycznego.
2. Prezes URE cofa koncesję w przypadkach:
1) określonych w art. 58 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
2) cofnięcia przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenia na
prowadzenie składu podatkowego lub jego wygaśnięcia, jeżeli przed
wygaśnięciem podmiot nie uzyskał nowego zezwolenia, w trybie i na zasadach
określonych w przepisach odrębnych – w odniesieniu do działalności objętej tym
zezwoleniem;
3) w przypadku zmiany, w zakresie określonym w ustawie, warunków
wykonywanej działalności gospodarczej objętej koncesją;
4) niespełniania któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 33 ust. 1, lub
w przypadku wystąpienia okoliczności, których mowa w art. 33 ust. 3 pkt 2–6
lub ust. 3a.
2a. Prezes URE cofa koncesję na obrót gazem ziemnym z zagranicą, również
w przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne nie utrzymuje zapasów
obowiązkowych gazu ziemnego lub nie zapewnia ich dostępności zgodnie
z art. 24 ust. 1 i 2, art. 24a oraz art. 25 ust. 2 albo ust. 5 ustawy o zapasach ropy
naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania
w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku
naftowym.
26.02.2018
©Telksinoe s. 183/223
2b. Prezes URE cofa koncesję na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesję na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą również w przypadku, gdy przedsiębiorstwo
energetyczne:
1) nie spełnia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 33 ust. 1b pkt
1–3, lub występują wobec tego przedsiębiorstwa okoliczności, o których mowa
w art. 33 ust. 3 pkt 1;
2) nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 1b pkt 4, chyba że zawarło
jedną z umów, o których mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o zapasach ropy
naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania
w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na
rynku naftowym;
3) posługuje się przy sprzedaży albo obrocie paliwami ciekłymi numerem
identyfikacyjnym innym, niż określony w koncesji zgodnie z art. 37 ust. 2a;
4) pomimo wezwania ze strony Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych nie
utrzymuje zapasów obowiązkowych ropy lub paliw, o których mowa w art. 5
ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz
zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym, w przewidzianym terminie i wymaganej
ilości lub nie wnosi opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21b ustawy
o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, w należnej wysokości albo w terminie;
5) pomimo wezwania przez Prezesa URE nie realizuje Narodowego Celu
Wskaźnikowego, o którym mowa w art. 23 ustawy o biokomponentach i
biopaliwach ciekłych.
2c. Prezes URE cofa koncesję na obrót paliwami ciekłymi poza przypadkami
określonymi w ust. 2 również, gdy:
1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonuje działalność polegającą na obrocie
paliwami ciekłymi z zagranicą bez wymaganej koncesji;
2) przedsiębiorstwu energetycznemu została prawomocnie cofnięta koncesja na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą z przyczyn określonych w ust. 2 pkt 1 w
zakresie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej lub w
ust. 2 pkt 4 w zakresie art. 33 ust. 3 pkt 3 lub 6 lub ust. 3a;
3) przedsiębiorstwo energetyczne nie spełnia warunków, o których mowa w art. 33
ust. 1b pkt 1 i 3, jeżeli są wymagane zgodnie z art. 33 ust. 1d;
26.02.2018
©Telksinoe s. 184/223
4) wobec przedsiębiorstwa energetycznego występują okoliczności, o których
mowa w art. 33 ust. 3 pkt 1.
3. Prezes URE cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadkach określonych
w art. 58 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
4. Prezes URE może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres:
1) w przypadkach określonych w art. 58 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej;
2) w przypadku podziału przedsiębiorstwa energetycznego lub jego łączenia
z innymi podmiotami;
3) w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 2c, w
zakresie art. 37 ust. 1 pkt 1 i 7.
4a. Prezes URE może cofnąć koncesję na wytwarzanie paliw ciekłych lub
koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą również w przypadku, gdy
przedsiębiorstwo energetyczne:
1) nie wykona jednego z obowiązków, o których mowa w art. 33 ust. 1c, art. 37 ust.
2c w zakresie art. 37 ust. 2a lub art. 37 ust. 2d;
2) przez dwa kolejne miesiące nie przedstawi w terminie informacji, o których
mowa w art. 22 ust. 1 i 3 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych
i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia
bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym, albo
przedstawi w tych informacjach dane nieprawdziwe;
3) nie przekaże sprawozdania, o którym mowa w art. 30b ust. 1 ustawy o
biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
4b. Prezes URE może cofnąć koncesję na obrót paliwami ciekłymi poza
przypadkami określonymi w ust. 4 również w przypadku, gdy przedsiębiorstwo
energetyczne nie wykona obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 2c w zakresie art.
37 ust. 2a.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Prezes URE powiadamia o
cofnięciu koncesji właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego.
6. Prezes URE niezwłocznie powiadamia Prezesa Agencji Rezerw
Materiałowych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prokuratora
Generalnego oraz Komendanta Głównego Policji o cofnięciu koncesji na wytwarzanie
paliw ciekłych lub koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą.
7. Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej URE aktualne
wykazy:
26.02.2018
©Telksinoe s. 185/223
1) podmiotów, które złożyły wnioski o udzielenie, zmianę lub cofnięcie koncesji
albo o udzielenie lub zmianę promesy koncesji do czasu ich rozpatrzenia;
2) przedsiębiorstw energetycznych, którym w okresie ostatnich 3 lat, cofnięta
została koncesja wraz z podaniem podstawy i daty wydania takiej decyzji;
3) podmiotów, wobec których toczyło się postępowanie w sprawie udzielenia
koncesji, które zostało następnie umorzone lub zakończyło się odmową
udzielenia koncesji lub pozostawieniem wniosku bez rozpoznania wraz z
podaniem podstawy i daty wydania rozstrzygnięcia;
4) podmiotów, którym wygasła koncesja, wraz z podaniem podstawy i daty
wygaśnięcia koncesji.
Art. 42. Koncesja udzielona przedsiębiorstwu energetycznemu na podstawie
ustawy wygasa przed upływem czasu, na jaki została wydana, z dniem wykreślenia
tego przedsiębiorstwa z właściwego rejestru lub ewidencji.
Art. 42a. 1. Koncesja na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesja na obrót
paliwami ciekłymi z zagranicą wygasa, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne przez
kolejne 12 miesięcy nie wykaże w sprawozdaniach, o których mowa w art. 43d,
prowadzenia działalności objętej koncesją.
2. W przypadku określonym w ust. 1 Prezes URE, w drodze decyzji, stwierdza
wygaśnięcie koncesji.
Art. 43. 1. Kto zamierza wykonywać działalność gospodarczą polegającą na
wytwarzaniu, przetwarzaniu, magazynowaniu, przesyłaniu, dystrybucji oraz obrocie
paliwami lub energią, skraplaniu gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu
ziemnego, podlegającą koncesjonowaniu, albo zmienić jej zakres, może ubiegać się
o wydanie promesy koncesji albo promesy zmiany koncesji.
2. Promesę wydaje Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej.
3. W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy
niż 6 miesięcy.
4. W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na
działalność określoną w promesie albo jej zmiany, chyba że uległ zmianie stan
faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy.
5. Do wniosku o wydanie promesy stosuje się odpowiednio art. 35.
6. (uchylony)
7. Do wniosku o wydanie promesy koncesji albo promesy zmiany koncesji na
wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii
26.02.2018
©Telksinoe s. 186/223
elektrycznej w kogeneracji albo na wytwarzaniu energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu ustawy z dnia
20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii należy dołączyć opis techniczno-
-ekonomiczny projektowanej inwestycji, dla której rozpoczęcie prac nastąpi po
wejściu w życie tej ustawy.
8. Prezes URE sporządza i umieszcza na stronie internetowej URE formularze
opisu, o którym mowa w ust. 7, dla inwestycji w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej w kogeneracji oraz dla inwestycji w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii
w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, dla
których rozpoczęcie prac nastąpi po wejściu w życie tej ustawy.
9. Prezes URE, na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej
inwestycji, stwierdza w decyzji w przedmiocie wydania promesy koncesji albo
promesy zmiany koncesji, czy inwestycja, o której mowa w ust. 8, zostałaby
zrealizowana w przypadku, w którym dla energii elektrycznej wytworzonej w tej
instalacji nie przysługiwałoby świadectwo pochodzenia z kogeneracji albo
świadectwa pochodzenia, o których mowa w art. 9e oraz art. 44 ust. 1 ustawy z dnia
20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
10. Wytwórca energii elektrycznej, który nie uzyska potwierdzenia, o którym
mowa w ust. 9, dla inwestycji, o której mowa w ust. 8, nie może wnioskować do
Prezesa URE o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji albo świadectwa
pochodzenia, o których mowa w art. 9e oraz art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego
2015 r. o odnawialnych źródłach energii, dla energii elektrycznej wytworzonej w tej
inwestycji.
11. Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej URE wykaz
podmiotów posiadających promesę koncesji, obejmujący:
1) oznaczenie podmiotu;
2) rodzaj działalności, na którą została wydana promesa;
3) datę wydania promesy oraz okres, na jaki została wydana.
Art. 43a. 1. Działalność gospodarcza w zakresie obrotu paliwami ciekłymi może
być prowadzona wyłącznie pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi
posiadającymi wymagane koncesje, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4,
w zakresie wytwarzania i obrotu paliwami ciekłymi, z wyłączeniem sprzedaży dla
odbiorcy końcowego.
26.02.2018
©Telksinoe s. 187/223
2. Usługi w zakresie magazynowania lub przeładunku, przesyłania lub
dystrybucji paliw ciekłych mogą być świadczone wyłącznie na rzecz przedsiębiorców
energetycznych posiadających koncesje, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4,
w zakresie, w jakim dotyczą paliw ciekłych, jeżeli są wymagane, lub na rzecz
podmiotów przywożących wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 32a, jeżeli
jest wymagany, oraz wpisanych do rejestru zapasów interwencyjnych, o którym mowa
w art. 13 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego
oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym, jeżeli wpis do tego rejestru jest wymagany, z
wyłączeniem usług świadczonych na rzecz odbiorców końcowych paliw ciekłych.
3. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania paliw ciekłych,
magazynowania lub przeładunku paliw ciekłych, przesyłania lub dystrybucji paliw
ciekłych oraz obrotu paliwami ciekłymi, w tym obrotu nimi z zagranicą, a także
przywóz paliw ciekłych realizowany na podstawie wpisu do rejestru, o którym mowa
w art. 32a, są prowadzone zgodnie z nazwą oraz klasyfikacją Nomenklatury Scalonej
(kody CN), jaką posiadają paliwa ciekłe stosownie do przepisów wydanych na
podstawie art. 32 ust. 6.
4. Sprzedaż paliw ciekłych z wykorzystaniem stacji kontenerowej jest
dozwolona wyłącznie w celu zaopatrzenia w paliwa ciekłe Sił Zbrojnych, jednostek
pływających żeglugi morskiej i śródlądowej, kolejnictwa oraz statków powietrznych
lotnictwa cywilnego, a także w celu realizacji inwestycji o znaczeniu krajowym.
Art. 43b. 1. Prezes URE prowadzi rejestr przedsiębiorstw energetycznych
posiadających koncesję.
2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, prowadzi się w postaci elektronicznej.
3. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny i udostępniany w Biuletynie
Informacji Publicznej URE, z wyłączeniem danych dotyczących numeru PESEL oraz
serii i numeru dokumentu tożsamości.
4. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego poprzez:
a) imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,
b) miejsce prowadzenia działalności gospodarczej albo siedzibę oraz ich adres,
c) numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli posiada,
d) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON), jeżeli posiada,
26.02.2018
©Telksinoe s. 188/223
e) numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego,
jeżeli posiada,
f) seria i numer dokumentu tożsamości w przypadku osób fizycznych;
2) rodzaj i datę udzielonej koncesji oraz okres, na jaki została wydana;
3) aktualną treść koncesji.
5. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, w części, w jakiej dotyczy przedsiębiorstw
energetycznych posiadających koncesje, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1–4, w
zakresie paliw ciekłych, poza danymi, o których mowa w art. 43b ust. 4, zawiera
dodatkowo:
1) informacje o rodzajach paliw ciekłych objętych koncesją;
2) informacje o złożonym zabezpieczeniu majątkowym, o którym mowa w art. 38a,
oraz okresie jego ważności, jeżeli jest wymagane;
3) informacje o rodzajach i lokalizacji infrastruktury paliw ciekłych;
4) numer, za pomocą którego podmiot identyfikowany jest na potrzeby podatku od
towarów i usług, o którym mowa w art. 37 ust. 2a.
Art. 43c. Prezes URE, co najmniej raz do roku, przekazuje w formie
elektronicznej aktualny wykaz przedsiębiorstw energetycznych posiadających
koncesje w zakresie, w jakim dotyczą paliw ciekłych: ministrowi właściwemu do
spraw finansów publicznych, Prokuratorowi Generalnemu, Szefowi Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi
Głównemu Państwowej Straży Pożarnej, Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych,
Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezesowi Urzędu Dozoru
Technicznego, Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego, Prezesowi
Głównego Urzędu Miar, Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska, Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu oraz
Głównemu Inspektorowi Pracy.
Art. 43d. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na
wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, a
także podmiot przywożący stosownie do swojej działalności przekazuje Prezesowi
URE, Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych, ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych oraz ministrowi właściwemu do spraw energii miesięczne
sprawozdanie o rodzajach oraz ilości wytworzonych, przywiezionych i wywiezionych
paliw ciekłych, a także ich przeznaczeniu – w terminie 20 dni od dnia zakończenia
miesiąca, którego dotyczy sprawozdanie.
26.02.2018
©Telksinoe s. 189/223
2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością ujednolicenia
formy i sposobu jego przekazywania.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, minister właściwy do
spraw energii lub Prezes Agencji Rezerw Materiałowych informują niezwłocznie
Prezesa URE o niezłożeniu w terminie do tych organów sprawozdania, o którym
mowa w ust. 1.
4. Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, Prezes URE ogłasza
kwartalnie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki całkowite wielkości produkcji i
przywozu poszczególnych paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
stosując nazwy oraz klasyfikację Nomenklatury Scalonej (kody CN), w terminie 45
dni od dnia zakończenia kwartału.
Art. 43e. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność polegającą
na wytwarzaniu paliw ciekłych, magazynowaniu lub przeładunku paliw ciekłych,
przesyłaniu lub dystrybucji paliw ciekłych, obrocie paliwami ciekłymi, w tym obrocie
nimi z zagranicą, a także podmiot przywożący, przekazują do Prezesa URE informacje
o rodzajach i lokalizacji infrastruktury paliw ciekłych wykorzystywanej do
prowadzonej działalności w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia eksploatacji
infrastruktury lub trwałego zaprzestania eksploatacji tej infrastruktury.
2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór
informacji, o których mowa w ust. 1, kierując się koniecznością ujednolicenia formy i
sposobu ich przekazywania.
3. W celu zapewniania kontroli nad przedsiębiorstwami energetycznymi i
podmiotami przywożącymi Prezes URE oraz organy, o których mowa w art. 23r ust.
3, w zakresie, w jakim wynika to z zakresu ich działania, są zobowiązane do stałej
wymiany informacji o eksploatowanej lub trwale wycofanej z eksploatacji
infrastrukturze paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadanych
przez te organy w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami na podstawie
przepisów odrębnych.
Art. 44. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, zapewniając równoprawne
traktowanie odbiorców oraz eliminowanie subsydiowania skrośnego, jest obowiązane
prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający odrębne obliczenie kosztów
i przychodów, zysków i strat dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie:
26.02.2018
©Telksinoe s. 190/223
1) dostarczania paliw gazowych lub energii, w tym kosztów stałych, kosztów
zmiennych i przychodów, odrębnie dla wytwarzania, przesyłania, dystrybucji
i obrotu paliwami gazowymi lub energią, magazynowania paliw gazowych
i skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,
a także w odniesieniu do grup odbiorców określonych w taryfie;
2) niezwiązanym z działalnością wymienioną w pkt 1.
1a. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do sporządzania, badania,
ogłaszania i przechowywania rocznego sprawozdania finansowego na zasadach
i w trybie określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
i ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz
nadzorze publicznym (Dz. U. poz. 1089), zwanej dalej „ustawą o biegłych
rewidentach”, oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów
dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu
publicznego, uchylającym decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz. Urz. UE L 158
z 27.05.2014, str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014, str. 66) – w przypadku
jednostek zainteresowania publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych
rewidentach.
2. W celu spełnienia wymogów mających zapewnić równoprawne traktowanie
odbiorców oraz wyeliminowanie subsydiowania skrośnego pomiędzy
działalnościami, o których mowa w ust. 1, w ramach ujawnień w informacji
dodatkowej rocznego sprawozdania finansowego, o którym mowa w ust. 1a, należy
przedstawić odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków i strat odrębnie dla
poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, przesyłania, dystrybucji lub
magazynowania paliw gazowych, obrotu paliwami gazowymi, skraplania gazu
ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, a także wskazać zasady
alokacji aktywów i pasywów oraz kosztów i przychodów do każdej z tych
działalności.
2a. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49a ust. 2, w ramach
ujawnień w informacji dodatkowej rocznego sprawozdania finansowego, o którym
mowa w ust. 1a, przedstawia odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków
i strat odrębnie dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej dla jednostek wytwórczych w rozumieniu ustawy z dnia
29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców
26.02.2018
©Telksinoe s. 191/223
w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaż y
mocy i energii elektrycznej, dla których nie zakończył się okres korygowania
w rozumieniu tej ustawy, oraz wskazuje zasady alokacji aktywów i pasywów oraz
kosztów i przychodów do każdej z tych działalności.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, podlega badaniu przez firmę
audytorską zgodnie z wymogami przeprowadzania badań określonymi w art. 66–68
ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ustawie o biegłych rewidentach
oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia
16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych
badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylającym decyzję
Komisji 2005/909/WE – w przypadku jednostek zainteresowania publicznego
w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych rewidentach. W sprawozdaniu z badania
sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, biegły rewident powinien dodatkowo
stwierdzić, czy zamieszczone w informacji dodatkowej odpowiednie pozycje bilansu
oraz rachunki zysków i strat sporządzone odrębnie dla każdej wykonywanej
działalności gospodarczej spełniają wymogi, o których mowa w ust. 2, w zakresie
zapewnienia równoprawnego traktowania odbiorców oraz eliminowania
subsydiowania skrośnego pomiędzy tymi działalnościami.
3a. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2a, podlega badaniu przez firmę
audytorską zgodnie z wymogami przeprowadzania badań określonymi w art. 66–68
ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ustawie o biegłych rewidentach
oraz rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1a – w przypadku jednostek
zainteresowania publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych
rewidentach. W sprawozdaniu z badania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2a,
biegły rewident powinien dodatkowo stwierdzić, czy zamieszczone w informacji
dodatkowej odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków i strat, o których
mowa w ust. 2a, spełniają wymogi, o których mowa w ust. 2a.
4. Sprawozdanie finansowe sporządzane przez przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej
powinno zawierać informację o przychodach z tytułu wykonywania prawa własności
do sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej.
5. Przedsiębiorstwa energetyczne dokonujące zmiany przyjętych zasad (polityki)
rachunkowości, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości, są obowiązane do zamieszczenia w sprawozdaniu finansowym
informacji o tych zmianach wraz z uzasadnieniem; zmiany te muszą gwarantować
26.02.2018
©Telksinoe s. 192/223
porównywalność informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych
sporządzonych przed wprowadzeniem tych zmian oraz po ich wprowadzeniu.
6. Przedsiębiorstwo energetyczne, które nie jest obowiązane na podstawie
odrębnych przepisów do publikowania sprawozdań finansowych, udostępnia te
sprawozdania do publicznego wglądu w swojej siedzibie.
Art. 44a. Niezależnie od obowiązków wskazanych w art. 44 ust. 1, operator
systemu przesyłowego gazowego jest obowiązany prowadzić ewidencję księgową
w sposób umożliwiający odrębne obliczanie przychodów i kosztów, zysków i strat dla
wykonywanej działalności w zakresie bilansowania systemu przesyłowego gazowego
oraz dla zarządzania ograniczeniami systemowymi.
Art. 45. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy dla paliw gazowych lub
energii, stosownie do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej, o którym
mowa w art. 32 ust. 1; taryfy należy kalkulować w sposób zapewniający:
1) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji
lub obrotu paliwami gazowymi i energią oraz magazynowania, skraplania lub
regazyfikacji paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność;
1a) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy,
rozbudowy i modernizacji magazynów paliw gazowych, wraz z uzasadnionym
zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej
niż stopa zwrotu na poziomie 6%;
2) pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją ich zadań;
2a) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie budowy i przyłączania ogólnodostępnych stacji
ładowania, wykorzystywanych do ładowania pojazdów transportu publicznego,
i powiązanych z nimi instalacji magazynowania energii, wraz z uzasadnionym
zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej
niż stopa zwrotu na poziomie 6%;
3) ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek
opłat.
26.02.2018
©Telksinoes. 193/223
1a. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty, które wynikają z nakładów ponoszonych na przedsięwzięcia
inwestycyjne podjęte przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
wytwarzaniem energii elektrycznej w latach 1993–1998, służące poprawie ochrony
środowiska i efektywności wytwarzania energii elektrycznej, w części, jaką zatwierdzi
Prezes URE, z uwzględnieniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży energii
elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49 ust. 1.
1b. Przepisów ust. 1a nie stosuje się od dnia powstania obowiązku uiszczania
opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach
pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym
rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej
(Dz. U. poz. 905, z późn. zm.12)).
1c. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty pobierania opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
1d. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty wprowadzenia i pobierania opłaty, o której mowa w art. 95 ust.
1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
1e. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
obrotem energią elektryczną, paliwami gazowymi lub sprzedażą ciepła odbiorcom
końcowym uwzględnia się koszty realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust.
1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
1f. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się uzasadnione koszty wykonywania zadań określonych w ustawie z dnia
8 grudnia 2017 r. o rynku mocy oraz koszty wprowadzenia i pobierania opłaty
mocowej, o której mowa w tej ustawie.
1g. Koszty związane z budową stacji gazu ziemnego, o której mowa w art. 21
ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych,
w liczbie, o której mowa w art. 60 ust. 2 tej ustawy, ogólnodostępnej stacji ładowania,
12)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 357, z 2009 r. poz. 817, z
2011 r. poz. 551 i 1381 oraz z 2016 r. poz. 266, 925 i 2260.
26.02.2018
©Telksinoe s. 194/223
o której mowa w art. 64 ust. 1 tej ustawy, lub punktu ładowania wykorzystywanego
do ładowania pojazdów transportu publicznego, przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej uwzględnia
w kosztach swojej działalności.
2. Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć i usług
zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących
ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych źródeł energii i sieci.
3. Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć
związanych z rozwojem instalacji odnawialnego źródła energii.
4. Przedsiębiorstwa energetyczne różnicują ceny i stawki opłat określone
w taryfach dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła dla różnych grup
odbiorców wyłącznie ze względu na koszty uzasadnione spowodowane realizacją
świadczenia, o ile przepisy nie stanowią inaczej.
5. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii kalkulują stawki opłat za usługi przesyłania lub
dystrybucji w taki sposób, aby udział opłat stałych w łącznych opłatach za
świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji dla danej grupy odbiorców nie był
większy niż ustalony przez Prezesa URE.
6. Taryfy dla energii elektrycznej powinny uwzględniać, w odniesieniu do
odbiorców, skutki wprowadzenia opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
6a. Taryfy dla energii elektrycznej uwzględniają charakterystykę poboru przez
infrastrukturę ładowania drogowego transportu publicznego oraz konieczność rozwoju
zbiorowego transportu publicznego wykorzystującego pojazdy elektryczne.
6b. Taryfy dla energii elektrycznej i paliw gazowych uwzględniają przychody
z działalności niezwiązanej z działalnością, o której mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1,
związane z przychodami odpowiednio ogólnodostępnych stacji ładowania, lub
punktów tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), o których mowa
odpowiednio w art. 64 ust. 1 lub art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.
o elektromobilności i paliwach alternatywnych.
7. Płatnik, o którym mowa w art. 95 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1d,
uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę, o której mowa
26.02.2018
©Telksinoe s. 195/223
w art. 95 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, ustalaną na podstawie stawki, o której
mowa w art. 98 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, obowiązującej w danym roku.
Opłata, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, pomniejszona
o kwotę podatku od towarów i usług stanowi u płatnika, o którym mowa w art. 95 ust.
2 ustawy wymienionej w ust. 1d, podstawę opodatkowania świadczonych przez niego
usług w rozumieniu art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług.
Art. 45a. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne na podstawie cen i stawek opłat
zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym,
o którym mowa w art. 49 ust. 1, wylicza opłaty za dostarczane do odbiorcy paliwa
gazowe, energię elektryczną lub ciepło.
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy
upustów i bonifikat, stanowią koszty zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub
ciepła dostarczanych do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne
i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela upustów lub bonifikat, o których
mowa w ust. 2, za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców
w wysokości określonej w taryfie lub w umowie.
4. Koszty zakupu, o których mowa w ust. 2, są rozliczane w opłatach
pobieranych od osób, o których mowa w ust. 2. Wysokość opłat powinna być ustalana
w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę
kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.
5. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do ustalania przez odbiorcę –
właściciela lub zarządcę budynku opłat dla osób, o których mowa w ust. 2, do których
ciepło dostarczane jest z własnych źródeł i instalacji cieplnych.
6. W przypadku gdy wyłącznym odbiorcą paliw gazowych, energii elektrycznej
lub ciepła dostarczanych do budynku jest właściciel lub zarządca budynku
wielolokalowego, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale
całkowitych kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.
7. Jeżeli miejsce zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego służącego
do rozliczeń kosztów zakupu ciepła jest wspólne dla dwóch lub więcej budynków
wielolokalowych albo dwóch lub więcej grup lokali lub lokali, właściciele lub
zarządcy tych budynków lub lokali są obowiązani wyposażyć:
1) budynki te i grupy lokali w ciepłomierze;
26.02.2018
©Telksinoe s. 196/223
2) lokale, tam gdzie jest to technicznie wykonalne i opłacalne, w ciepłomierze lub
wodomierze ciepłej wody użytkowej.
8. Koszty zakupu ciepła, o których mowa w ust. 2, rozlicza się w części
dotyczącej:
1) ogrzewania, stosując metody wykorzystujące:
a) dla lokali mieszkalnych i użytkowych:
– wskazania ciepłomierzy,
– wskazania urządzeń umożliwiających indywidualne rozliczenie
kosztów, niebędących przyrządami pomiarowymi w rozumieniu
przepisów metrologicznych,
– powierzchnię lub kubaturę tych lokali,
b) dla wspólnych części budynku wielolokalowego użytkowanych przez
osoby, o których mowa w ust. 2, powierzchnię lub kubaturę tych części
odpowiednio w proporcji do powierzchni lub kubatury zajmowanych lokali;
2) przygotowania ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie przez instalację
w budynku wielolokalowym, stosując metody wykorzystujące:
a) wskazania wodomierzy ciepłej wody w lokalach,
b) liczbę osób zamieszkałych stale w lokalu.
9. Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego dokonuje wyboru metody
rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i
użytkowe w tym budynku, tak aby wybrana metoda:
1) zapewniała:
a) energooszczędne zachowania,
b) zachowanie prawidłowych warunków eksploatacji budynku i lokali w
zakresie temperatury i wentylacji, określonych w przepisach prawa
budowlanego, lub
c) ustalanie opłat za zakupione ciepło w sposób odpowiadający zużyciu ciepła
na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej;
2) w zależności od warunków technicznych budynków i lokali uwzględniała:
a) ilość ciepła dostarczanego do lokalu z pionów grzewczych lub przenikania
między lokalami oszacowanego w szczególności na podstawie rejestracji
temperatury powietrza w lokalu, jeżeli jest to technicznie możliwe
i ekonomicznie uzasadnione,
b) współczynniki wyrównawcze zużycia ciepła na ogrzewanie, wynikające z
położenia lokalu w bryle budynku.
26.02.2018
©Telksinoe s. 197/223
10. Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego wprowadza wybraną
metodę, o której mowa w ust. 9, w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń ciepła
przeznaczonego na ogrzewanie tego budynku i przygotowanie ciepłej wody użytkowej
dostarczanej centralnie poprzez instalację w budynku, zwanego dalej „regulaminem
rozliczeń”; regulamin rozliczeń podaje się do wiadomości osobom, o których mowa
w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia jego wprowadzenia do stosowania.
11. W przypadku gdy właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego
wprowadził metodę, o której mowa w ust. 9, wykorzystującą ciepłomierze
i urządzenia wymienione w ust. 8 pkt 1 lit. a tiret drugie oraz pkt 2 lit. a, osoba,
o której mowa w ust. 2, udostępnia swoje pomieszczenia w celu zainstalowania lub
wymiany tych ciepłomierzy i urządzeń oraz umożliwia dokonywanie ich kontroli
i odczytu wskazań w celu rozliczania kosztów zużytego ciepła w tym budynku.
11a. Jeżeli użytkownik lokalu nie udostępni właścicielowi lub zarządcy budynku
ciepłomierzy, wodomierzy lub urządzeń umożliwiających indywidualne rozliczenie
kosztów, niebędących przyrządami pomiarowymi w rozumieniu przepisów
metrologicznych, w celu dokonania ich odczytu albo użytkownik lokalu dokona
ingerencji w ten przyrząd lub urządzenie w celu zafałszowania jego pomiarów lub
wskazań, właściciel lub zarządca budynku może:
1) dochodzić od użytkownika tego lokalu odszkodowania albo
2) obciążyć użytkownika tego lokalu, w okresie rozliczeniowym, kosztami
ogrzewania w wysokości nie wyższej niż iloczyn średniej wartości kosztów
ogrzewania:
a) m3 kubatury budynku wielolokalowego i kubatury lokalu użytkowanego
albo
b) m2 powierzchni budynku wielolokalowego i powierzchni lokalu
użytkowanego.
12. W przypadku stosowania w budynku wielolokalowym metody, o której
mowa w ust. 9, wykorzystującej wskazania urządzeń wymienionych w ust. 8 pkt 1 lit.
a tiret drugie, regulamin rozliczeń powinien dopuszczać możliwość zamiennego
rozliczania opłat za ciepło dla lokali mieszkalnych lub użytkowych na podstawie ich
powierzchni lub kubatury oraz określać warunki stosowania zamiennego rozliczania.
13. W przypadku gdy ilość ciepła dostarczonego do budynku wielolokalowego
w ciągu kolejnych 12 miesięcy przekracza 0,40 GJ w odniesieniu do m3 ogrzewanej
kubatury budynku lub 0,30 GJ w odniesieniu do m3 przygotowanej ciepłej wody,
właściciel lub zarządca budynku wykonuje audyt energetyczny tego budynku w celu
26.02.2018
©Telksinoe s. 198/223
określenia przyczyn nadmiernej energochłonności i wskazania sposobów ograniczenia
zużycia ciepła przez ten budynek lub zmiany zamówionej mocy cieplnej.
Art. 45b. (uchylony)
Art. 46. 1. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa
URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania
i kalkulacji taryf dla paliw gazowych oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie
paliwami gazowymi, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie
pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich
rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat,
poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania paliw gazowych,
równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz
przejrzystość cen i stawek opłat.
2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2) szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
4) sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
działalności wykonywanej przez przedsiębiorstwa energetyczne;
5) sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między
przedsiębiorstwami energetycznymi;
6) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw
gazowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
7) sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;
8) sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;
9) zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi.
3. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf
dla energii elektrycznej oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie energią
elektryczną, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia
uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju,
ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę
26.02.2018
©Telksinoe s. 199/223
efektywności dostarczania i wykorzystywania energii elektrycznej, równoprawne
traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego, przejrzystość cen
i stawek opłat oraz potrzebę rozwoju drogowego elektrycznego transportu
publicznego.
4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2) podział podmiotów przyłączanych na grupy przyłączeniowe;
3) szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
4) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
5) sposób uwzględniania w taryfach:
a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia,
b) kosztów zakupu energii elektrycznej, o których mowa w art. 9a ust. 6 i 8,
c) rekompensat, o których mowa w przepisach rozporządzenia (WE) nr
714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.
w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej
wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr
1228/2003,
d) kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1a;
6) sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
7) sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami
energetycznymi, w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a;
8) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii
elektrycznej i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
9) sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia
mocy;
10) sposób ustalania opłat za nielegalny pobór energii elektrycznej;
11) zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi.
5. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf
dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc
pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych
26.02.2018
©Telksinoe s. 200/223
kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę
interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę
efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie
odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek
opłat.
6. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności:
1) kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2) szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
4) uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek dla ciepła wytwarzanego
w jednostkach kogeneracji z zastosowaniem wskaźnika referencyjnego,
o którym mowa w art. 47 ust. 2f;
5) sposób ustalania wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w pkt 4;
6) sposób uwzględniania w taryfach kosztów zakupu ciepła, o którym mowa w art.
9a ust. 7;
7) sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
8) sposób prowadzenia rozliczeń, z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami
energetycznymi;
9) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika
ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
10) sposób ustalania opłat za nielegalny pobór ciepła.
Art. 47. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje ustalają taryfy
dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz
proponują okres ich obowiązywania. Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające
koncesje przedkładają Prezesowi URE taryfy z własnej inicjatywy lub na żądanie
Prezesa URE.
1a. Taryfy ustalane przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na
obrót paliwami gazowymi lub na obrót gazem ziemnym z zagranicą w zakresie
określonym w tej koncesji nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE,
z zastrzeżeniem art. 62b ust. 1.
26.02.2018
©Telksinoe s. 201/223
2. Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku
stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44–
46.
2a. Prezes URE, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, zatwierdza, na
okres nie dłuższy niż 3 lata, taryfę zawierającą ceny i stawki opłat w wysokości nie
wyższej niż ceny i stawki opłat obowiązujące przed jej przedłożeniem Prezesowi
URE, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1) zawarte w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat nie uległy zmianie;
2) udokumentowane i opisane we wniosku zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej,
której dotyczy taryfa, nie uzasadniają obniżenia cen i stawek opłat zawartych
w taryfie;
3) dla proponowanego we wniosku okresu obowiązywania taryfy lub dla części tego
okresu nie został ustalony współczynnik korekcyjny, o którym mowa w art.
23 ust. 2 pkt 3 lit. a.
2b. W przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej Prezes
URE może ustalić z urzędu, w drodze decyzji, współczynniki korekcyjne, o których
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. a, wynikające wyłącznie ze zmiany warunków
zewnętrznych, które przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane stosować
w odniesieniu do cen i stawek opłat określonych w taryfie, o której mowa w ust. 2a,
do czasu wejścia w życie nowej taryfy wprowadzonej w trybie określonym w ust. 2.
2c. W przypadku upływu okresu, na jaki została ustalona taryfa, do dnia wejścia
w życie nowej taryfy stosuje się taryfę dotychczasową, jeżeli:
1) decyzja Prezesa URE nie została wydana albo
2) toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezesa URE.
2d. Taryfy dotychczasowej, o której mowa w ust. 2c, nie stosuje się, jeżeli
decyzja Prezesa URE odmawiająca zatwierdzenia taryfy jest uzasadniona
koniecznością obniżenia cen i stawek opłat poniżej cen i stawek opłat zawartych
w dotychczasowej taryfie i wynika z udokumentowanych i opisanych zmian
zewnętrznych warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne
działalności gospodarczej.
2e. Prezes URE analizuje i weryfikuje koszty uzasadnione, o których mowa
w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie ich zgodności z przepisami ustawy, na podstawie
sprawozdań finansowych i planów rzeczowo-finansowych przedsiębiorstw
26.02.2018
©Telksinoe s. 202/223
energetycznych, biorąc pod uwagę tworzenie warunków do konkurencji i promocji
efektywności wykonywanej działalności gospodarczej, a w szczególności stosując
metody porównawcze oceny efektywności przedsiębiorstw energetycznych
wykonujących w zbliżonych warunkach działalność gospodarczą tego samego
rodzaju.
2f. Planowane przychody ze sprzedaży ciepła przyjmowane do kalkulacji cen
i stawek opłat w taryfie dla ciepła dla jednostek kogeneracji, oblicza się przy
zastosowaniu wskaźnika referencyjnego ustalanego przez Prezesa URE zgodnie
z metodologią określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6
i średnich cen sprzedaży ciepła, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c.
W odniesieniu do ciepła wytworzonego w instalacjach termicznego przekształcania
odpadów, przyjmuje się średnią cenę ciepła wskazaną w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c tiret
czwarte.
2g. W terminie do dnia 31 marca każdego roku Prezes URE ogłasza w Biuletynie
URE wysokość wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w ust. 2f.
3. Prezes URE:
1) ogłasza w Biuletynie URE, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego,
zatwierdzone taryfy dla paliw gazowych i energii elektrycznej – w terminie
14 dni od dnia zatwierdzenia taryfy;
2) kieruje do ogłoszenia, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, we właściwym
miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym zatwierdzone taryfy dla ciepła
– w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia taryfy.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne wprowadza taryfę do stosowania nie wcześniej
niż po upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od dnia jej opublikowania.
Art. 48. (uchylony)
Art. 49. 1. Prezes URE może zwolnić przedsiębiorstwo energetyczne
z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia, jeżeli stwierdzi, że działa ono
w warunkach konkurencji, albo cofnąć udzielone zwolnienie w przypadku ustania
warunków uzasadniających zwolnienie.
2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć określonej części
działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w zakresie, w jakim
działalność ta prowadzona jest na rynku konkurencyjnym.
3. Przy podejmowaniu decyzji, o których mowa w ust. 1, Prezes URE bierze pod
uwagę takie cechy rynku paliw lub energii, jak: liczba uczestników i wielkości ich
26.02.2018
©Telksinoe s. 203/223
udziałów w rynku, przejrzystość struktury i zasad funkcjonowania rynku, istnienie
barier dostępu do rynku, równoprawne traktowanie uczestników rynku, dostęp do
informacji rynkowej, skuteczność kontroli i zabezpieczeń przed wykorzystywaniem
pozycji ograniczającej konkurencję, dostępność do wysoko wydajnych technologii.
Art. 49a. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej jest obowiązane sprzedawać nie mniej niż 30% energii elektrycznej
wytworzonej w danym roku na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub na rynku organizowanym przez
podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii
elektrycznej mające prawo do otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych
na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów
powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów
długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej jest obowiązane sprzedawać
wytworzoną energię elektryczną nieobjętą obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1,
w sposób zapewniający publiczny, równy dostęp do tej energii, w drodze otwartego
przetargu, na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany lub na giełdach towarowych
w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczy energii elektrycznej:
1) dostarczanej od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się jej
wytwarzaniem do odbiorcy końcowego za pomocą linii bezpośredniej;
2) wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła
energii;
3) wytworzonej w kogeneracji ze średnioroczną sprawnością przemiany, o której
mowa w art. 9a ust. 10 pkt 1 lit. a, wyższą niż 52,5%;
4) zużywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem na
potrzeby własne;
5) niezbędnej do wykonywania przez operatorów systemów elektroenergetycznych
ich zadań określonych w ustawie;
6) wytworzonej w jednostce wytwórczej o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie wyższej niż 50 MW.
26.02.2018
©Telksinoe s. 204/223
6. Prezes URE może, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, zwolnić to
przedsiębiorstwo z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, w części dotyczącej
produkcji energii elektrycznej:
1) sprzedawanej na potrzeby wykonywania długoterminowych zobowiązań
wynikających z umów zawartych z instytucjami finansowymi w celu realizacji
inwestycji związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, lub
2) wytwarzanej na potrzeby operatora systemu przesyłowego wykorzystywanej na
potrzeby prawidłowego funkcjonowania krajowego systemu
elektroenergetycznego
– jeżeli nie spowoduje to istotnego zakłócenia warunków konkurencji na rynku energii
elektrycznej lub zakłócenia na rynku bilansującym.
7. Przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w ust. 1, przekazują
Prezesowi URE informacje o zawartych umowach, na podstawie których sprzedają
wytworzoną energię elektryczną na zasadach innych niż określone w ust. 1 i 2, w ciągu
7 dni od dnia ich zawarcia. W informacji należy wskazać strony umowy, ilość i cenę
energii elektrycznej oraz okres, na jaki umowa została zawarta.
8. Na podstawie danych zgromadzonych w trybie określonym w ust. 7, Prezes
URE ogłasza w Biuletynie URE średnią kwartalną cenę energii elektrycznej
niepodlegającej obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1 i 2, w terminie 14 dni od dnia
zakończenia kwartału.
9. Przedsiębiorstwa energetyczne składają Prezesowi URE w terminie do dnia
31 marca roku następnego sprawozdania z realizacji obowiązków, o których mowa
w ust. 1 i 2.
10. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2, lub odbiorca
końcowy albo podmiot działający na ich zlecenie, organizuje i przeprowadza przetarg
na sprzedaż energii elektrycznej. Wynik przetargu jest jawny.
11. Przetarg na sprzedaż wytworzonej energii elektrycznej organizowany
i przeprowadzany przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2 albo
podmiot działający na jego zlecenie, podlega kontroli Prezesa URE pod względem
zgodności ze sposobem oraz trybem organizowania i przeprowadzania przetargu
określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 12. W przypadku stwierdzenia,
że przetarg został przeprowadzony niezgodnie z tymi przepisami, Prezes URE może
unieważnić przetarg.
26.02.2018
©Telksinoe s. 205/223
12. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu przez przedsiębiorstwo,
o którym mowa w ust. 2, w tym:
1) sposób zamieszczania ogłoszeń o przetargu i dane, które powinny być
zamieszczone w ogłoszeniu,
2) wymagania, jakie powinien spełniać oferent oraz jakim powinna odpowiadać
oferta,
3) sposób ustalania ceny wywoławczej,
4) sposób publikowania wyników przetargu,
5) warunki, w których dopuszcza się odstąpienie od przetargu
– z uwzględnieniem konieczności ochrony konkurencji na rynku energii elektrycznej,
realizacji zadań operatora systemu elektroenergetycznego oraz zapewnienia
równoprawnego traktowania uczestników przetargu oraz przejrzystości obrotu energią
elektryczną.
Art. 49b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami
gazowymi jest obowiązane sprzedawać nie mniej niż 55% gazu ziemnego
wysokometanowego wprowadzonego w danym roku do sieci przesyłowej:
1) w punktach wejścia do krajowego systemu przesyłowego na połączeniach
z systemami przesyłowymi innych państw lub
2) siecią gazociągów kopalnianych, lub
3) terminalami skroplonego gazu ziemnego
– na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:
1) gazu ziemnego stanowiącego zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w rozumieniu
art. 24 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach
zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym;
2) gazu ziemnego wyprowadzanego w danym roku z sieci przesyłowej w punktach
wyjścia z krajowego systemu przesyłowego na połączeniach z systemami
przesyłowymi innych państw, w ilości równej ilości gazu ziemnego
wprowadzonego do sieci przesyłowej w tym roku;
26.02.2018
©Telksinoe s. 206/223
3) gazu ziemnego sprzedawanego operatorom systemów gazowych w celu
realizacji ich zadań określonych w ustawie;
4) gazu ziemnego wykorzystywanego na potrzeby własne.
3. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym
z zagranicą, które w danym roku posiadają prawo do przepustowości w punktach
wymienionych w ust. 1 pkt 1, w wielkości mniejszej niż 10% sumy przepustowości
wszystkich punktów wymienionych w ust. 1 pkt 1, są zwolnione z obowiązku,
o którym mowa w ust. 1.
4. Nie podlegają zwolnieniu z obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą
wchodzące w skład grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli łączna wielkość
przepustowości w punktach wymienionych w ust. 1 pkt 1, do których
przedsiębiorstwa te posiadają prawo, jest większa, niż 10% sumy przepustowości
wszystkich punktów wymienionych w ust. 1 pkt 1.
5. Przedsiębiorstwa energetyczne przekazują Prezesowi URE, w terminie do
dnia 31 marca roku następnego, sprawozdania z realizacji obowiązku, o którym mowa
w ust. 1.
Art. 49c. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem gazem
ziemnym z zagranicą oraz podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego przekazują
Prezesowi URE informacje o realizacji umów dotyczących zakupu gazu ziemnego
z zagranicy za ostatni kwartał, w tym o cenach i ilościach zakupionego gazu ziemnego,
w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału.
2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes URE ogłasza
w Biuletynie URE średnie kwartalne ceny zakupu gazu ziemnego z zagranicy, w tym
odrębnie dla gazu ziemnego sprowadzonego z państw członkowskich Unii Euro-
pejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz dla gazu
ziemnego sprowadzanego z innych państw, w terminie 45 dni od dnia zakończenia
kwartału, biorąc pod uwagę przepisy o ochronie informacji niejawnych lub innych
informacji prawnie chronionych.
Art. 50. W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszej ustawy w zakresie
działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych, w tym przeprowadzania
przez Prezesa URE kontroli zgodności wykonywanej działalności gospodarczej
26.02.2018
©Telksinoe s. 207/223
przedsiębiorstw energetycznych z udzieloną koncesją, stosuje się przepisy ustawy
o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 50a. Do operatora sieci transportowej dwutlenku węgla przepisów art. 44–
47 i art. 49 nie stosuje się.
Rozdział 6
Urządzenia, instalacje, sieci i ich eksploatacja
Art. 51. 1. Projektowanie, produkcja, import, budowa oraz eksploatacja
urządzeń, instalacji i sieci powinny zapewniać racjonalne i oszczędne zużycie paliw
lub energii przy zachowaniu:
1) niezawodności współdziałania z siecią;
2) bezpieczeństwa obsługi i otoczenia po spełnieniu wymagań ochrony środowiska;
3) zgodności z wymaganiami odrębnych przepisów, a w szczególności przepisów:
prawa budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie
przeciwpożarowej, o dozorze technicznym, o ochronie dóbr kultury, o muzeach,
Polskich Norm wprowadzonych do obowiązkowego stosowania13) lub innych
przepisów wynikających z technologii wytwarzania energii i rodzaju
stosowanego paliwa.
2. Projektowanie, produkcja, import, budowa oraz eksploatacja urządzeń
i instalacji wykorzystujących do wytwarzania energii biomasę zastosowanych
w samodzielnych lokalach mieszkalnych lub lokalach o innym przeznaczeniu
w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r.
poz. 1892), zapewniają sprawność przemiany energetycznej wynoszącą co najmniej
85%, a zastosowanych w instalacjach przemysłowych co najmniej 70%, o ile jest to
uzasadnione technicznie lub ekonomicznie. Przepis ust. 1 stosuje się.
Art. 52. 1. Producenci i importerzy urządzeń, w tym urządzeń wykorzystujących
energię z odnawialnych źródeł energii, określają w dokumentacji technicznej wielkość
zużycia paliw i energii, odniesioną do uzyskiwanej wielkości efektu użytkowego
urządzenia w typowych warunkach użytkowania, zwaną dalej „efektywnością
energetyczną”.
1a. W przypadku instalacji wykorzystujących do wytwarzania energii biomasę,
dokumentacja, o której mowa w ust. 1, wskazuje czy w przypadku ich zastosowania
13)
Od dnia 1 stycznia 2003 r. stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne, stosownie do
art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1483), która
weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
26.02.2018
©Telksinoe s. 208/223
w samodzielnych lokalach mieszkalnych lub lokalach o innym przeznaczeniu
w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 51 ust. 2, zapewni sprawność przemiany
energetycznej wynoszącą co najmniej 85%, a w przypadku zastosowania ich
w instalacjach przemysłowych co najmniej 70%.
2. Producenci i importerzy urządzeń wprowadzanych do obrotu:
1) informują na etykiecie i w charakterystyce technicznej o efektywności
energetycznej urządzeń, a w przypadku urządzeń, o których mowa w ust. 1a,
o sprawności przemiany energetycznej wynoszącej co najmniej 85%
w przypadku ich zastosowania w samodzielnych lokalach mieszkalnych lub
lokalach o innym przeznaczeniu w rozumieniu ustawy, o której mowa w art.
51 ust. 2, a w przypadku zastosowania ich w instalacjach przemysłowych co
najmniej 70%;
2) umieszczają oznaczenia ekologiczne na pompach ciepła zasilanych elektrycznie
lub gazowo, na absorpcyjnych pompach ciepła oraz na urządzeniach
i instalacjach wykorzystujących do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła
energię promieniowania słonecznego;
3) zapewniają w dokumentacji technicznej urządzeń i systemów wytwarzających
energię z odnawialnych źródeł energii spełnienie wymagań wynikających
z europejskich norm w zakresie oznaczeń ekologicznych i etykiet, o których
mowa w pkt 2, oraz z innych systemów referencji technicznych ustanowionych
przez europejskie organy normalizacji, w celu skorzystania z uprawnień,
o których mowa w art. 9e ust. 3 i art. 9o ust. 3.
3. (uchylony)
4. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
wymagania w zakresie efektywności energetycznej, jakie powinny spełniać
urządzenia, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność ochrony interesów
odbiorców końcowych.
5. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania dotyczące dokumentacji technicznej, o której mowa w ust. 1, oraz
stosowania etykiet i charakterystyk technicznych, o których mowa w ust. 2 pkt
1,
2) wzory etykiet, o których mowa w ust. 2 pkt 1
– uwzględniając konieczność zapewnienia efektywnego użytkowania urządzeń
poprzez powszechny dostęp do informacji o efektywności energetycznej tych
urządzeń.
26.02.2018
©Telksinoe s. 209/223
6. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia,
wymagania dotyczące oznaczenia ekologicznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,
uwzględniając konieczność zapewnienia efektywnego użytkowania urządzeń poprzez
powszechny dostęp do informacji o tych urządzeniach.
Art. 52a. 1. W przypadku gdy wsparcie finansowe pochodzące ze środków
publicznych, w tym środków funduszy Unii Europejskiej, jest przeznaczone na
wspieranie rozwoju:
1) instalacji wykorzystujących do wytwarzania energii biomasę, wsparciem
obejmuje się w szczególności technologie o sprawności przemiany
energetycznej wynoszącej co najmniej 85% w przypadku ich zastosowania
w samodzielnych lokalach mieszkalnych lub lokalach o innym przeznaczeniu
w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 51 ust. 2, a w przypadku
zastosowania ich w instalacjach przemysłowych co najmniej 70%;
2) pomp ciepła, wsparciem obejmuje się w szczególności pompy ciepła spełniające
minimalne wymagania dotyczące oznakowania ekologicznego określone
w decyzji Komisji 2007/742/WE z dnia 9 listopada 2007 r. określającej kryteria
ekologiczne dotyczące przyznawania wspólnotowego oznakowania
ekologicznego pompom ciepła zasilanym elektrycznie, gazowo lub
absorpcyjnym pompom ciepła (Dz. Urz. L 301 z 20.11.2007, str. 14, z późn.
zm.);
3) instalacji wykorzystujących do wytwarzania ciepła energię promieniowania
słonecznego, wsparciem obejmuje się w szczególności technologie oparte na
normach europejskich, w tym instalacje podlegające oznakowaniu
ekologicznemu, etykietowaniu etykietami energetycznymi.
2. Przy ocenie sprawności przemiany energetycznej oraz stosunku mocy
wejściowej do mocy wyjściowej instalacji, o których mowa w ust. 1, zastosowanie
mają w szczególności procedury obowiązujące w prawie Unii Europejskiej lub prawie
międzynarodowym.
Art. 53. Zakazuje się wprowadzania do obrotu na obszarze kraju urządzeń
niespełniających wymagań określonych w art. 52.
Art. 53a. Przepisów art. 52 i 53 nie stosuje się do urządzeń i instalacji oraz
obiektów związanych z obronnością lub bezpieczeństwem państwa, stanowiących
26.02.2018
©Telksinoe s. 210/223
integralne części systemów techniki wojskowej lub uzbrojenia, ratowniczo-
-gaśniczych oraz ochrony granic lub stosowanych w więziennictwie, należących do
jednostek, o których mowa w art. 21a.
Art. 54. 1. Osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji
określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać
kwalifikacje potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne.
1a. (uchylony)
1b. W razie stwierdzenia, że eksploatacja urządzeń, instalacji lub sieci jest
prowadzona niezgodnie z przepisami dotyczącymi ich eksploatacji, na wniosek
pracodawcy, inspektora pracy, Prezesa URE lub innego organu właściwego
w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których mowa w art. 21a,
sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych należy powtórzyć.
1c. Sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych przeprowadza się także
w przypadku:
1) wniosku pracodawcy:
a) gdy osoba zajmująca się eksploatacją sieci, urządzeń lub instalacji
określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, posiada kwalifikacje
potwierdzone świadectwem, ale w ciągu kolejnych pięciu lat nie zajmowała
się eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, których uprawnienie dotyczy,
b) który dokonał modernizacji lub innej istotnej zmiany parametrów urządzeń,
instalacji lub sieci;
2) osób, o których mowa w ust. 1, zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji
lub sieci, świadczących usługi na rzecz konsumentów w rozumieniu ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny oraz mikroprzedsiębiorców,
małych lub średnich przedsiębiorców, w rozumieniu ustawy o swobodzie
działalności gospodarczej, co pięć lat.
2. Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń
i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji,
o których mowa w ust. 1.
2a. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do osób będących obywatelami państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które nabyły w tych państwach
wymagane kwalifikacje w zakresie eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci i uzyskały
ich potwierdzenie zgodnie z przepisami o zasadach uznawania nabytych w państwach
26.02.2018
©Telksinoe s. 211/223
członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów
regulowanych.
3. Komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez:
1) Prezesa URE;
2) właściwych ministrów i Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a – w zakresie
eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych, elektrycznych i cieplnych
w jednostkach organizacyjnych podległych tym ministrom lub Szefom Agencji
lub przez nich nadzorowanych;
3) ministra właściwego do spraw transportu – w zakresie eksploatacji urządzeń
i instalacji energetycznych stosowanych w jednostkach organizacyjnych
transportu kolejowego.
3a. Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych, o których
mowa w ust. 3, może odwołać członka komisji w przypadku:
1) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
2) rezygnacji z członkostwa w komisji;
3) niewywiązywania się z obowiązków członka komisji;
4) utraty kwalifikacji umożliwiających powołanie w skład komisji.
3b. Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych może odwołać
komisję kwalifikacyjną na wniosek jednostki organizacyjnej, przy której ją powołano,
w przypadku:
1) rezygnacji jednostki organizacyjnej, przy której powołano komisję
kwalifikacyjną, z dalszego prowadzenia tej komisji;
2) odwołania części członków komisji kwalifikacyjnej, uniemożliwiającego dalsze
wykonywanie zadań przez tę komisję.
4. Za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobierane są opłaty od
osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji.
4a. Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1,
przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli
następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu
ministrowi lub przez niego nadzorowanej.
5. Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek
organizacyjnych, przy których powołano komisje kwalifikac yjne.
6. Minister właściwy do spraw energii, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze
26.02.2018
©Telksinoe s. 212/223
rozporządzenia, szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez
osoby, o których mowa w ust. 1.
7. Minister właściwy do spraw energii, wydając rozporządzenie, o którym mowa
w ust. 6, określi w szczególności:
1) rodzaje prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń i sieci, przy których eksploatacji
jest wymagane posiadanie kwalifikacji;
2) zakres wymaganej wiedzy niezbędnej do uzyskania potwierdzenia posiadanych
kwalifikacji, odpowiednio do rodzaju prac, stanowisk oraz instalacji i urządzeń,
o których mowa w pkt 1;
3) tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego;
4) jednostki organizacyjne, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne,
i tryb ich powoływania;
5) wysokość opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w pkt
2;
6) wzór świadectwa kwalifikacyjnego.
Art. 55. (uchylony)
Rozdział 6a
(uchylony)
Rozdział 7
Kary pieniężne
Art. 56. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) nie przestrzega obowiązków wynikających ze współpracy z jednostkami
upoważnionymi do dysponowania energią elektryczną i paliwami gazowymi,
wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 1–4;
1a) nie przestrzega obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi
URE świadectwa pochodzenia z kogeneracji albo nie uiszcza opłaty zastępczej,
o których mowa w art. 9a ust. 1, lub przedkłada Prezesowi URE wniosek
o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji zawierający dane lub
informacje niezgodne ze stanem faktycznym;
1b) nie przedkłada Prezesowi URE do zatwierdzenia instrukcji, o której mowa w art.
9g ust. 7 i 8, lub mimo wezwania przedkłada instrukcję niespełniającą wymagań
określonych w ustawie;
1c) nie przedstawia informacji, o których mowa w art. 7 ust. 8l, art. 9c ust. 3 pkt 9a
lit. f, ust. 9–9b, art. 9d ust. 8, art. 11c ust. 3, art. 11e ust. 5 i art. 16 ust. 21 i 22;
26.02.2018
©Telksinoe s. 213/223
1d) nie przestrzega obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr
714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii
elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003;
1e) nie przestrzega obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w
sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005;
1f) nie przedkłada towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu
deklaracji, o której mowa w art. 9a ust. 7, lub przedkłada deklarację niezgodną
ze stanem faktycznym;
1g) ustala instrukcję, o której mowa w art. 9g ust. 8b, niespełniającą wymagań
określonych w ustawie;
1h) nie publikuje aktualnych wykazów, o których mowa w art. 4ba ust. 1;
1i) nie przekazuje w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 4ba ust. 4,
któremukolwiek z organów wymienionych w tym przepisie;
1j) przekazuje któremukolwiek z organów wymienionych w art. 4ba ust. 4
sprawozdanie, o którym mowa w tym przepisie, zawierające nieprawdziwe dane;
2) nie przestrzega obowiązku utrzymywania zapasów paliw, o którym mowa w art.
10 ust. 1, lub nie uzupełnia ich w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 1b lub
1c, obniża je w innych przypadkach niż wymienione w art. 10 ust. 1a, lub nie
przekazuje informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1e;
3) (uchylony)
3a) nie stosuje się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii, wprowadzonych
na podstawie art. 11, art. 11c ust. 3 lub art. 11d ust. 3;
4) z nieuzasadnionych powodów odmawia zawarcia umowy, o której mowa w art.
7 ust. 1;
5) stosuje ceny i taryfy, nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia Prezesowi
URE do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47;
5a) nie przedkłada do zatwierdzenia taryfy wbrew żądaniu Prezesa URE, o którym
mowa w art. 47 ust. 1;
6) stosuje ceny lub stawki opłat wyższe od zatwierdzonych lub stosuje taryfę
niezgodnie z określonymi w niej warunkami;
7) odmawia udzielenia informacji, o których mowa w art. 28;
26.02.2018
©Telksinoe s. 214/223
7a) świadomie lub w wyniku niedbalstwa wprowadza w błąd Prezesa URE
w zakresie przedstawianych na jego żądanie informacji, o których mowa
w art. 28;
8) prowadzi ewidencję księgową niezgodnie z zasadami określonymi w art. 44;
9) zatrudnia osoby bez wymaganych ustawą kwalifikacji;
10) nie utrzymuje w należytym stanie technicznym obiektów, instalacji i urządzeń;
11) wprowadza do obrotu na obszarze kraju urządzenia niespełniające wymagań
określonych w art. 52;
12) nie przestrzega obowiązków wynikających z koncesji;
12a) (uchylony)
12b) nie przekazuje w terminie sprawozdań, o których mowa w art. 43d;
12c) przekazuje sprawozdania, o których mowa w art. 43d, zawierające nieprawdziwe
dane;
12d) nie przestrzega obowiązku dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy, o
którym mowa w art. 32 ust. 2;
13) realizuje działania niezgodne z częścią planu, o której mowa w art. 20 ust. 6;
14) z nieuzasadnionych powodów wstrzymuje lub ogranicza dostarczanie paliw
gazowych, energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców;
15) z nieuzasadnionych powodów zwleka z powiadomieniem Prezesa URE lub
zainteresowanego podmiotu o odmowie zawarcia umów, o których mowa w art.
4g ust. 1 lub art. 7 ust. 1;
16) z nieuzasadnionych powodów nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem,
o którym mowa w art. 4h ust. 2;
17) nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 5a ust. 1–3;
18) nie wydaje w terminie, o którym mowa w art. 7 ust. 8g, warunków przyłączenia;
18a) z nieuzasadnionych powodów, nie dokonuje w terminie określonym w art. 7 ust.
8d7 pkt 2 przyłączenia mikroinstalacji;
19) nie przestrzega warunków i wymagań technicznych korzystania z systemu
elektroenergetycznego, procedur postępowania i wymiany informacji, a także
nie stosuje się do zasad i obowiązków w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci
elektroenergetycznej, planów i procedur stosowanych w sytuacji zagrożenia
bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, instrukcji, o której mowa w art. 9g
ust. 9, a także poleceń operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego
lub systemu połączonego elektroenergetycznego, o których mowa w art. 11d ust.
1 i 2;
26.02.2018
©Telksinoe s. 215/223
20) nie przestrzega warunków i kryteriów niezależności operatora systemu, o którym
mowa w art. 9d ust. 1–2;
21) nie zapewnia wyznaczonemu dla swojej sieci operatorowi systemu spełnienia
warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–2;
22) nie przedkłada do zatwierdzenia programu określającego przedsięwzięcia, jakie
należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania
użytkowników systemu, o którym mowa w art. 9d ust. 4, lub nie przedkłada
nowego programu, o którym mowa w art. 9d ust. 4b;
23) mimo uprzedniego wezwania, nie wykonuje w wyznaczonym terminie programu
określającego przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia
niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu, o którym mowa
w art. 9d ust. 4, zatwierdzonego przez Prezesa URE lub podejmuje działania
niezgodne z postanowieniami tego programu;
24) będąc operatorem wyznaczonym na podstawie art. 9h, nie realizuje obowiązków
operatora wynikających z ustawy;
24a) nie będąc operatorem systemu przesyłowego, dystrybucyjnego, magazynowania
paliw gazowych lub operatorem systemu skraplania gazu ziemnego lub
operatorem systemu połączonego wyznaczonym na podstawie art. 9h świadczy
usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania
gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;
25) z nieuzasadnionych powodów nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem,
o którym mowa w art. 9h ust. 1 i 6, oraz nie dopełnia warunków określonych
w decyzji wydanej na podstawie art. 9h ust. 9;
25a) z nieuzasadnionych przyczyn nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem
o przyznanie certyfikatu niezależności lub nie dopełnia warunków określonych
w decyzji, o której mowa w art. 9h1 ust. 12;
26) nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9h ust. 11 i 12;
26a) nie wykonuje w terminie obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w
art. 9h ust. 14;
27) nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9j ust. 1, 4 lub 5;
28) (uchylony)
29) (uchylony)
30) (uchylony)
30a) utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 11s ust. 1;
26.02.2018
©Telksinoe s. 216/223
31) nie przedkłada sprawozdań, o których mowa w art. 9d ust. 5a i art. 16 ust. 18 lub
planów, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 4;
32) nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2, art. 49b ust.
1 oraz w art. 49c ust. 1;
33) naruszył sposób i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu, o którym
mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49a ust. 12;
34) nie przekazuje w terminie informacji, o których mowa w art. 9a ust. 5 pkt 1;
35) nie przestrzega warunków i wymagań technicznych korzystania z sieci
transportowej dwutlenku węgla;
36) z nieuzasadnionych powodów:
a) odmawia zawarcia umowy, o której mowa w art. 11m,
b) odmawia dostępu, o którym mowa w art. 11o ust. 1 pkt 4,
c) wstrzymuje lub ogranicza przesyłanie dwutlenku węgla;
37) będąc operatorem, o którym mowa w art. 11n, nie realizuje obowiązków
operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wynikających z ustawy;
38) nie wydaje w terminie, o którym mowa w art. 11p ust. 3, warunków
przyłączenia;
39) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia 1227/2011, nie
podaje informacji wewnętrznej do publicznej wiadomości;
40) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011,
nie przekazuje Agencji danych, w tym przekazuje dane nieprawdziwe lub
niepełne;
41) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 8 ust. 5 rozporządzenia 1227/2011,
nie przekazuje Agencji lub Prezesowi URE informacji, w tym przekazuje
informacje nieprawdziwe lub niepełne;
42) dokonuje sprzedaży produktów energetycznych na hurtowym rynku energii bez
wymaganego wpisu do rejestru uczestników rynku lub nie dokonuje aktualizacji
danych podanych w formularzu rejestracyjnym, bądź podaje w formularzu
rejestracyjnym dane niepełne lub nieprawdziwe;
43) utrudnia przeprowadzanie czynności w postępowaniu, o którym mowa w art.
23c ust. 1 lub w art. 23p ust. 1;
44) nie przekazuje w terminie informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1c;
45) sprzedaje paliwa ciekłe z naruszeniem wymogów, o których mowa w art. 43a
ust. 1 lub 4;
26.02.2018
©Telksinoe s. 217/223
46) świadczy usługi magazynowania lub przeładunku paliw ciekłych, przesyłania,
lub dystrybucji paliw ciekłych z naruszeniem wymagań, o których mowa w art.
43a ust. 2;
47) prowadzi działalność z naruszeniem art. 43a ust. 3;
48) nie przekazuje w terminie informacji, lub przekazuje nieprawdziwe informacje,
o których mowa w art. 43e;
49) nie realizuje obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 2c lub 2d;
50) nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązek, o którym mowa
w art. 34 ust. 5.
1a. Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód
budżetu państwa.
2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza Prezes URE.
2a. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku określonym w ust.
1 pkt 1a nie może być niższa niż obliczona według wzoru:
K S = 1,3 × (OZK ? OZZK )
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
KS – minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,
OZK – opłatę zastępczą, obliczoną zgodnie z art. 9a ust. 10, wyrażoną
w złotych,
OZZK – uiszczoną opłatę zastępczą, wyrażoną w złotych.
2b. (uchylony)
2c. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku określonym w ust.
1 pkt 1f nie może być niższa niż wysokość obliczona według wzoru:
Ko = 1,3 × Oz,
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Ko – minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,
Oz – opłatę zastępczą nieuiszczoną przez towarowy dom maklerski lub dom
maklerski obliczoną według wzoru, o którym mowa w art. 9a ust. 10,
w stosunku do energii elektrycznej zużytej przez przedsiębiorstwo
energetyczne na własny użytek, a niewskazanej w deklaracji, o której
mowa w art. 9a ust. 7.
2d. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku określonym w ust.
1 pkt 34 wynosi 10 000 zł.
26.02.2018
©Telksinoe s. 218/223
2e. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa
w ust. 1 pkt 18, nie może być niższa niż 3000 zł za każdy dzień zwłoki w wydaniu
warunków przyłączenia.
2f. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 21, nie może być niższa niż 1% i wyższa niż 15% przychodu, o którym
mowa w ust. 3.
2g. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 39–43, wynosi od 10 000 zł do 1 000 000 zł.
2h. Wysokość kary w przypadkach określonych w ust. 1:
1) pkt 1h wynosi od 15 000 zł do 50 000 zł;
2) pkt 1i wynosi 10 000 zł;
3) pkt 1j wynosi od 10 000 zł do 50 000 zł;
4) pkt 12b wynosi 10 000 zł;
5) pkt 12c wynosi od 10 000 zł do 50 000 zł;
6) pkt 44 wynosi od 10 000 zł do 50 000 zł;
7) pkt 45–47 wynosi od 50 000 zł do 250 000 zł;
8) pkt 48 wynosi 10 000 zł oddzielnie dla każdego rodzaju i lokalizacji
infrastruktury paliw ciekłych;
9) pkt 49 wynosi od 10 000 zł do 50 000 zł;
10) pkt 50 wynosi od 500 zł do 5000 zł.
3. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1–38, nie może
przekroczyć 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim
roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana jest z działalnością prowadzoną
na podstawie koncesji, wysokość kary nie może przekroczyć 15% przychodu
ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej,
osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
4. Kara pieniężna jest płatna na konto właściwego urzędu skarbowego,
z wyjątkiem ust. 4a.
4a. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 2h pkt 10, jest płatna na konto Urzędu
Regulacji Energetyki.
5. Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1–4 Prezes URE może
nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, z tym że kara
ta może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego
wynagrodzenia.
26.02.2018
©Telksinoe s. 219/223
6. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes URE uwzględnia stopień
szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz dotychczasowe zachowanie podmiotu
i jego możliwości finansowe.
6a. Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli stopień szkodliwości
czynu jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował
obowiązek.
6b. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia,
w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.
7. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie
przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
7a. W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje
się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa, z wyłączeniem art. 68 § 1–3.
8. Prezes URE niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zmianach
przepisów w zakresie kar pieniężnych i o działaniach podejmowanych w przypadku
naruszeń przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do
transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr
1228/2003, a także przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr
1775/2005/WE z dnia 28 września 2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci
przesyłowych gazu ziemnego.
Art. 57. 1. W razie nielegalnego pobierania paliw lub energii, przedsiębiorstwo
energetyczne może:
1) pobierać od odbiorcy, a w przypadku, gdy pobór paliw lub energii nastąpił bez
zawarcia umowy, może pobierać od osoby lub osób nielegalnie pobierających
paliwa lub energię opłatę w wysokości określonej w taryfie, chyba że nielegalne
pobieranie paliw lub energii wynikało z wyłącznej winy osoby trzeciej, za którą
odbiorca nie ponosi odpowiedzialności albo
2) dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych.
2. Należności z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stwierdzone
prawomocnym wyrokiem sądu podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy
26.02.2018
©Telksinoe s. 220/223
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
1822, z późn. zm.14)).
Rozdział 7a
Przepisy karne
Art. 57a. 1. Kto dokonuje manipulacji na rynku,
podlega grzywnie do 2500 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
2. Kto wchodzi w porozumienie z inną osobą mające na celu manipulację na
rynku,
podlega grzywnie do 1000 stawek dziennych.
Art. 57b. 1. Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit.
a rozporządzenia 1227/2011, wykorzystuje informację wewnętrzną poprzez
nabywanie lub zbywanie lub próbę nabycia lub zbycia, na rachunek własny lub na
rachunek osoby trzeciej, bezpośrednio lub pośrednio, produktów energetycznych
sprzedawanych w obrocie hurtowym, których informacja ta dotyczy,
podlega grzywnie do 2500 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
2. Jeżeli czynu określonego w ust. 1 dopuszcza się osoba, o której mowa w art.
3 ust. 2 lit. a lub c rozporządzenia nr 1227/2011,
podlega ona grzywnie do 2500 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności
albo pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Art. 57c. Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b
rozporządzenia 1227/2011, ujawnia informację wewnętrzną jakiejkolwiek innej
osobie,
podlega grzywnie do 1000 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 57d. Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. c
rozporządzenia 1227/2011, zaleca innej osobie w oparciu o informację wewnętrzną
nabycie lub zbycie produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym,
do których odnosi się ta informacja, lub nakłania inną osobę w oparciu o informację
wewnętrzną do nabycia lub zbycia takich produktów,
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1823,
1860, 1948, 2138, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 67 i 85.
26.02.2018
©Telksinoe s. 221/223
podlega grzywnie do 1000 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 57e. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia
1227/2011, ujawnia tajemnicę służbową w rozumieniu tego przepisu,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 2.
Art. 57f. Kto, zawodowo zajmując się pośredniczeniem w zawieraniu transakcji,
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia 1227/2011, nie
przekazuje Prezesowi URE informacji o każdym uzasadnionym podejrzeniu
manipulacji na rynku lub próbie manipulacji na rynku lub informacji o każdym
uzasadnionym podejrzeniu niewłaściwego wykorzystywania informacji wewnętrznej,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 3.
Art. 57g. 1. Kto prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania,
magazynowania lub przeładunku, przesyłania lub dystrybucji, obrotu paliwami
ciekłymi, w tym obrotu tymi paliwami z zagranicą, bez wymaganej koncesji, podlega
grzywnie do 5 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.
2. Kto dokonuje przywozu paliw ciekłych bez wymaganego wpisu do rejestru, o
którym mowa w art. 32a, podlega grzywnie do 2 500 000 zł.
3. Za przestępstwo określone w ust. 1 odpowiada jak wykonujący działalność bez
koncesji, kto, na podstawie przepisu prawnego, decyzji właściwego organu, umowy
lub faktycznego wykonywania, zajmuje się sprawami majątkowymi innej osoby
prawnej, fizycznej, grupy osób lub podmiotu niemającego osobowości prawnej.
4. W przypadku odpowiedzialności przewidzianej w ust. 3, nie podlega karze za
przestępstwo określone w ust. 1, kto dobrowolnie ujawnił wobec organu powołanego
do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu
przestępstwa oraz okoliczności jego popełnienia, jeżeli zapobiegło to popełnieniu albo
umożliwiło wykrycie innego przestępstwa lub przestępstwa skarbowego mających
związek z prowadzeniem działalności w zakresie paliw ciekłych; jeżeli sprawca czynił
starania zmierzające do ujawnienia tych informacji i okoliczności, sąd stosuje
nadzwyczajne złagodzenie kary.
26.02.2018
©Telksinoes. 222/223
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe
i końcowe15)
Art. 58–62. (pominięte)
Art. 62a. Przedsiębiorstwo energetyczne może udostępniać dane o odbiorcy na
zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu
informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz.
1015 i 1188).
Art. 62b. 1. Taryfy ustalane dla:
1) odbiorców końcowych, z wyjątkiem odbiorców, którzy dokonują zakupu paliw
gazowych:
a) w punkcie wirtualnym w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art.
9 ust. 1 i 2,
b) w postaci skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub sprężonego gazu
ziemnego (CNG),
c) w trybie przetargów, aukcji lub zamówień publicznych w rozumieniu
przepisów o zamówieniach publicznych
– które stosuje się do dnia 30 września 2017 r.,
2) odbiorców paliw gazowych w gospodarstwach domowych, które stosuje się do
dnia 31 grudnia 2023 r.
– przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na obrót paliwami
gazowymi lub na obrót gazem ziemnym z zagranicą podlegają zatwierdzeniu przez
Prezesa URE.
2. Jeżeli umowa sprzedaży paliw gazowych lub umowa kompleksowa nie
określają ceny paliw gazowych lub sposobu jej ustalania po ustaniu obowiązku
przedkładania taryf do zatwierdzenia Prezesowi URE, przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się sprzedażą paliw gazowych przesyła odbiorcy projekt zmiany umowy w
zakresie proponowanych cen paliw gazowych lub sposobu ich ustalania, w terminie
umożliwiającym dostosowanie tej umowy przed upływem terminów, o których mowa
w ust. 1, nie później jednak niż na 2 miesiące przed upływem tych terminów. Wraz z
15)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku
Błąd! Nie zdefiniowano zakładki..
26.02.2018
©Telksinoe s. 223/223
projektem zmiany umowy przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane przesłać
odbiorcy pisemną informację o prawie do wypowiedzenia umowy.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, odbiorca może wypowiedzieć umowę
sprzedaży paliw gazowych lub umowę kompleksową, bez ponoszenia kosztów,
składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie. Umowa ta
ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym
oświadczenie o wypowiedzeniu umowy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego.
Odbiorca może wskazać późniejszy termin rozwiązania tej umowy.
Art. 63–67. (pominięte)
Art. 68. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy znosi się Okręgowe Inspektoraty
Gospodarki Energetycznej, utworzone ustawą z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce
energetycznej (Dz. U. poz. 96, z 1987 r. poz. 180, z 1988 r. poz. 132, z 1989 r. poz.
192 oraz z 1990 r. poz. 89 i 198).
2. Obowiązki i zadania likwidatora Okręgowych Inspektoratów Gospodarki
Energetycznej powierza się Ministrowi Gospodarki.
3. Likwidator sporządza bilans zamknięcia.
Art. 69. (pominięty)
Art. 70. 1. (pominięty)
2. Zaświadczenia kwalifikacyjne wydane na podstawie przepisów
dotychczasowych zachowują moc przez okres w nich oznaczony.
Art. 71. Tracą moc:
1) ustawa z dnia 28 czerwca 1950 r. o powszechnej elektryfikacji wsi i osiedli
(Dz. U. z 1954 r. poz. 135);
2) ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (Dz. U. poz. 96, z
1987 r. poz. 180, z 1988 r. poz. 132, z 1989 r. poz. 192 oraz z 1990 r. poz. 89 i
198).
Art. 72. Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia
ogłoszenia16), z wyjątkiem art. 21, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy
oraz art. 18 ust. 3 i 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
16)
Ustawa została ogłoszona w dniu 4 czerwca 1997 r.
26.02.2018
Do góry