Telksinoe - ustawy

©Telksinoes. 1/31

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 242, 471,

z 2018 r. poz. 650, 2136.

U S T A W A

z dnia 16 grudnia 2005 r.

o produktach pochodzenia zwierzęcego 1)

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego, a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze

pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego,

znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym, określonych w przepisach:

Przepisy niniejszej ustawy:

1) wykonują postanowienia:

a) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do

żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55),

b) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia

przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206),

c) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia

zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1) w zakresie

dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego;

2) wdrażają postanowienia:

a) dyrektywy Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków

monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach

pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającej dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz

decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz. Urz. WE L 125 z 23.05.1996, str. 10; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 19, str. 71),

b) dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej przepisy

sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie

produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz.

WE L 18 z 23.01.2003, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 38,

str. 124),

c) dyrektywy 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r.

uchylającej niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji

i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego prze-

znaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającej dyrektywy Rady 89/662/EWG

i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz. Urz. UE L 195 z 30.04.2004, str. 12;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 407),

d) dyrektywy Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającej warunki zdrowia

zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych

żywych zwierząt kopytnych, zmieniającej dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG

i uchylającej dyrektywę 72/462/EWG (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 320).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie,

dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

20.11.2018

©Telksinoe s. 2/31

a) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.

Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.2)) – Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 852/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące

higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz.

UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.3)) – Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 853/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

c) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące

organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów

pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.

Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.4)) – Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75), zwanego dalej

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008,

str. 42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz.

Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 320 z 18.11. 2006,

str. 1, Dz. Urz. UE L 363 z 20.11.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 281 z 25.10.2007, str. 8, Dz. Urz.

UE L 277 z 18.10.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 178 z

09.07.2009, str. 25, Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 8, Dz. Urz. UE L 159 z 25.06.2010,

str. 18, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 14, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2011, str. 39, Dz.

Urz. UE L 8 z 12.01.2012, str. 29, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 160 z

12.06.2013, str. 15, Dz. Urz. UE L 220 z 17.08.2013, str. 14, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014,

str. 95, Dz. Urz. UE L 175 z 14.06.2014, str. 6, Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 28 oraz Dz.

Urz. UE L 67 z 12.03.2016, str. 22.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 160 z 30.04.2004,

str. 24, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, Dz. Urz. UE

L 338 z 22.12.2005, str. 27, Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 83, Dz. Urz. UE L 320 z

18.11.2006, str. 11, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008,

str. 15, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 178 z 09.07.2009, str. 22, Dz.

Urz. UE L 149 z 15.06.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 17, Dz. Urz. UE L 196

z 28.07.2011, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013,

str. 24, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 95, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 99, Dz. Urz.

UE L 175 z 14.06.2014, str. 6 oraz Dz. Urz. UE L 323 z 09.12.2015, str. 2.

20.11.2018

©Telksinoe s. 3/31

„rozporządzeniem nr 854/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

2) wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego

wprowadzane na rynek,

3) wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania,

jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek

własny,

4) sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia

– z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu

(WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r.

ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w

zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn.

zm.5) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym

dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”, i rozporządzeniu nr 852/2004.

2. Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej

w zakresie:

1) urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności

zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i

produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu

detalicznym, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie

kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z

prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 245 z 29.09.2003,

str. 4 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 614, Dz. Urz. UE L 100 z

08.04.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str.

17, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1, Dz. Urz.

UE L 327 z 12.11.2014, str. 9 oraz Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015, str. 24.

20.11.2018

©Telksinoe s. 4/31

zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z

późn. zm.6)) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w

przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

2) nadzoru nad przestrzeganiem przez podmioty przepisów rozporządzenia

(WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.

ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego

etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego

rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str.

1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str.

248), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”, w zakresie

obowiązkowego etykietowania wołowiny.

Art. 2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

Art. 3. Sposób postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwie-

rzęcego, powstającymi przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, jest

określony w przepisach:

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do

spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE)

nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz

przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia;

2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia

22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli

i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 136 z 24.05. 2006,

str. 3, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 56 z 29.02.2008, str. 4, Dz. Urz.

UE L 97 z 09.04.2008, str. 85, Dz. Urz. UE L 201 z 30.07.2008, str. 29, Dz. Urz. UE L 278 z

21.10.2008, str. 6, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2011, str.

1, Dz. Urz. UE L 58 z 03.03.2011, str. 29, Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2012, str. 24, Dz. Urz. UE

L 158 z 10.06.2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1.

20.11.2018

©Telksinoe s. 5/31

L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289).

Art. 4. Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych

w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu

art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2016

r. poz. 1077, 1948 i 1961), stanowi inaczej.

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) produkcja – co najmniej jedną z następujących czynności: pozyskiwanie,

chów, wytwarzanie, oczyszczanie, rozbiór, przetwarzanie, pakowanie,

przepakowywanie, przechowywanie lub transport;

1a) produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny – pozyskiwanie mięsa,

utrzymywanych w gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń,

owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach

fermowych albo pozyskiwanie przez myśliwego, w wyniku odstrzału, mięsa

zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

2) produkty pochodzenia zwierzęcego – produkty pochodzenia zwierzęcego

określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku I w ust. 8.1;

3) wprowadzanie na rynek – wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3

ust. 8 rozporządzenia nr 178/2002;

4) sprzedaż bezpośrednia – działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c–e

rozporządzenia nr 853/2004;

5) produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze – produkty

rolne i środki spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych lub

przepisach Unii Europejskiej dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw

pochodzenia lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów

rolnych i środków spożywczych, lub produkty rolne i środki spożywcze

umieszczone na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych;

6) rolniczy handel detaliczny – rolniczy handel detaliczny w rozumieniu art. 3

ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i

żywienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 149, ze zm.).

20.11.2018

©Telksinoe s. 6/31

Art. 6. 1. Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem

w rozumieniu:

1) art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 854/2004,

2) art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 882/2004, w zakresie urzędowych kontroli:

a) produktów pochodzenia zwierzęcego,

b) żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia

niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego znajdującej się w

rolniczym handlu detalicznym

– chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej.

2. Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie określonym w ustawie i

nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr

853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 oraz w

przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wykonuje czynności związane

ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem:

1) produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad spełnianiem wymagań

określonych przez właściwe organy państw trzecich dla zakładów

uprawnionych do wysyłki produktów pochodzenia zwierzęcego do tych

państw,

2) żywności, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b

– chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, sprawuje nadzór nad stosowaniem przez

podmioty podlegające nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej obowiązkowego

systemu znakowania wołowiny, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1760/2000.

Art. 7. 1. Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z

upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne

lub wykonują czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów

rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr

854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń.

2. Od decyzji w sprawie oceny mięsa przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy złożony na piśmie przed upływem 24 godzin od wydania tej

20.11.2018

©Telksinoe s. 7/31

decyzji, za pośrednictwem urzędowego lekarza weterynarii, do powiatowego

lekarza weterynarii. Decyzja powiatowego lekarza weterynarii jest ostateczna.

3. Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu,

chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sprawy rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego

lekarza weterynarii albo urzędowego lekarza weterynarii z upoważnienia

powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, jakie decyzje są wydawane z urzędu,

a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając na względzie zapewnienie

przeprowadzania urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego i

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w jednolity sposób na obszarze

całego kraju oraz realizację celów określonych w przepisach, o których mowa w

ust. 1.

Art. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów

Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art.

12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub

art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub

wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ,

urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii

określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

określa, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii,

lub sposób ich wykonywania, lub

2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.

b, w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub

państwa członkowskie Unii Europejskiej

– mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej

w zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności

oraz skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla

20.11.2018

©Telksinoe s. 8/31

zdrowia publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek

żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

Art. 8a. Do postępowania w sprawach:

1) o których mowa w art. 19–21a,

2) dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej

na podstawie art. 19–21a oraz w sprawach wznowienia postępowania

zakończonego wydaniem takiej decyzji

– nie stosuje się przepisów art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646).

Art. 8b. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów

Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art.

12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub

art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika możliwość podjęcia lub

wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ,

urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii

określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

może określić, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji

Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii lub sposób ich

wykonywania, lub

2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.

b, w zakresie, w jakim dopuszcza się możliwość wprowadzenia regulacji

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej

– mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej

w zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności

oraz skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla

zdrowia publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania n a rynek

żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

20.11.2018

©Telksinoe s. 9/31

Art. 9. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być produkowane i

wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt, lub

są zwierzętami, które:

1) spełniają wymagania weterynaryjne określone w przepisach o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

2) były karmione paszami spełniającymi wymagania określone w przepisach o

paszach.

2. Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów

rybołówstwa oraz żywych małży, mogą być produkowane i wprowadzane na rynek,

jeżeli zostały pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt lub są zwierzętami, które nie

pochodzą z gospodarstwa, zakładu lub obszaru podlegającego ograniczeniom w

zakresie zdrowia zwierząt mającym zastosowanie do danych zwierząt lub

produktów, wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej wprowadzających

środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną

zwierząt, wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub na

podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej.

2a. Produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek zaopatruje się

w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli wynika to z przepisów

wydanych na podstawie art. 11 ust. 2.

3. Nie wprowadza się na rynek mięsa i produktów mięsnych, które zostały

pozyskane ze zwierząt z gatunków wrażliwych na jedną z chorób zakaźnych

zwierząt, wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2,

poddanych ubojowi w rzeźni w czasie, gdy znajdowały się tam:

1) zwierzęta podejrzane o zakażenie lub zakażone, podejrzane o chorobę zakaźną

zwierząt lub chore na tę chorobę,

2) tusze lub części tusz zwierząt, o których mowa w pkt 1

– chyba że takie podejrzenie, zakażenie lub choroba zostały wykluczone.

4. Produkty rybołówstwa oraz żywe małże wprowadzane na rynek mogą

pochodzić z gospodarstwa podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia

zwierząt wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej wprowadzających

środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną

zwierząt, wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub na

podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej, jeżeli

20.11.2018

©Telksinoe s. 10/31

nie są rybami i mięczakami wykazującymi kliniczne objawy choroby lub nie

pochodzą od lub z takich zwierząt.

Art. 9a. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego wywożone z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, w tym takie produkty czasowo

przechowywane przed wywozem w innym zakładzie niż zakład produkcji,

zaopatruje się w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli są one wymagane

przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

2. Świadectwa zdrowia lub inne dokumenty są dołączane do przesyłki

produktów pochodzenia zwierzęcego i udostępniane na każde żądanie organu

celnego.

3. Organ Inspekcji Weterynaryjnej, niezwłocznie po każdym załadowaniu

produktów pochodzenia zwierzęcego, nakłada plombę na środek transportu,

kontener lub pojemnik, którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, jeżeli taka plomba jest

wymagana przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

4. Uprawnienie organów Inspekcji Weterynaryjnej do nakładania plomb nie

narusza uprawnień i obowiązków organów celnych związanych

z przeprowadzeniem kontroli celnej.

4a. W przypadku zerwania plomby, o której mowa w ust. 3, przez organ celny

podczas kontroli, organ Inspekcji Weterynaryjnej właściwy ze względu na miejsce

przeprowadzenia tej kontroli ponownie nakłada taką plombę na środek transportu,

kontener lub pojemnik.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

informacje, jakie umieszcza się na plombie nakładanej na środek transportu,

kontener lub pojemnik, którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, mając na względzie

zapewnienie możliwości identyfikacji wywożonych produktów pochodzenia

zwierzęcego.

Art. 10. 1. Dopuszcza się produkcję i wprowadzanie na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego pochodzących z obszaru podlegającego ograniczeniom

w zakresie zdrowia zwierząt wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej

wprowadzających środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na

20.11.2018

©Telksinoe s. 11/31

chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie ust.

2, lub na podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii

Europejskiej, które mają zastosowanie do danych zwierząt lub produktów, jeżeli:

1) produkty te nie pochodzą z gospodarstwa, w którym podejrzewa się lub

stwierdzono tę chorobę,

2) przy ich produkcji i wprowadzaniu na rynek zostały spełnione wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2

– o ile przepisy Unii Europejskiej wprowadzające środki zwalczania chorób

zakaźnych zwierząt albo przepisy krajowe wdrażające lub wykonujące te przepisy

Unii Europejskiej nie stanowią inaczej.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz chorób zakaźnych zwierząt, w związku z którymi wprowadza się

ograniczenia w produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia

zwierzęcego,

2) wymagania weterynaryjne dla produktów, o których mowa w ust. 1, w

szczególności sposób produkcji i znakowania tych produktów

– mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego, w tym zapobieganie

przenoszeniu chorób zakaźnych zwierząt, oraz obowiązujące w tym zakresie

przepisy Unii Europejskiej.

Art. 11. 1. Przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie

nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia

nr 853/2004 i w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych

rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim te przepisy upoważniają państwo

członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych,

powinny być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne,

organizacyjne, lokalizacyjne, techniczne i technologiczne, zwane dalej

„wymaganiami weterynaryjnymi”, jeżeli zostały określone w przepisach wydanych

na podstawie ust. 2, obejmujące w szczególności:

1) wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których lub od których pozyskuje

się te produkty, lub

2) wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju lub uboju

z konieczności, lub

20.11.2018

©Telksinoe s. 12/31

3) wymagania, jakie powinny spełniać miejsca pochodzenia lub przebywania

zwierząt, lub

4) wymagania, jakie powinny spełniać te produkty, lub

5) sposób badania:

a) zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków i zwierząt

dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych,

b) mięsa zwierząt, o których mowa w lit. a, oraz mięsa zwierząt łownych,

c) produktów rybołówstwa oraz żywych małży, szkarłupni, osłonic

i ślimaków morskich, lub

6) sposób prowadzenia dokumentacji, w tym sposób dokumentowania

pochodzenia zwierząt, z których lub od których pozyskuje się te produkty,

oraz zakres i sposób prowadzenia rejestru zwierząt, a także sposób

dokumentowania pochodzenia tych produktów, w tym zakres i sposób

prowadzenia rejestru tych produktów, lub

7) wymagania, jakie powinny być spełnione na poszczególnych etapach

produkcji, lub

8) wymagania, jakie powinny spełniać osoby wykonujące czynności

pomocnicze pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii, oraz zakres tych

czynności, lub

9) warunki, tryb i zakres prowadzenia kontroli wewnętrznej w zakładzie, w tym

opracowanie, wdrożenie i realizację systemu analizy zagrożeń i krytycznych

punktów kontroli (systemu HACCP), lub

10) sposób znakowania i pakowania tych produktów, lub

11) wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, handlowe

dokumenty identyfikacyjne lub inne dokumenty dołączone do tych

produktów, lub

12) wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze

rozporządzenia, wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego lub przez produkty pochodzenia

zwierzęcego wprowadzane na rynek, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń lub w zakresie, w jakim te

20.11.2018

©Telksinoe s. 13/31

przepisy upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania

odrębnych regulacji prawnych, biorąc pod uwagę wielkość produkcji, w tym

specyfikę zakładów o małej zdolności produkcyjnej, oraz ochronę zdrowia

publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia

zwierzęcego.

Art. 11a. 1. Przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny

być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne i sanitarne, zwane dalej

„wymaganiami weterynaryjnymi przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek

własny”, obejmujące w szczególności:

1) wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso, lub

2) wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa,

lub

3) wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa

pozyskanego w wyniku odstrzału zwierząt łownych, lub

4) sposób znakowania mięsa.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny,

biorąc pod uwagę ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 12. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być przeznaczone do

sprzedaży bezpośredniej, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania

weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji

produktów i przez produkty, o których mowa w ust. 1,

2) wielkość produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, jej zakres, obszar

i wymagania weterynaryjne dla miejsc prowadzenia sprzedaży bezpośredniej

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz realizację celów

określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny

produktów pochodzenia zwierzęcego.

20.11.2018

©Telksinoe s. 14/31

Art. 13. 1. Do działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej, o której

mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, stosuje się:

1) przepisy rozporządzenia nr 852/2004 i przepisy wydane w trybie tego

rozporządzenia;

2) wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki pozwalające na uznanie działalności za działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, w tym zakres i obszar produkcji, a także

wielkość dostaw produktów pochodzenia zwierzęcego do zakładów

prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta

końcowego,

2) wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu

działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 14. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze

mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione

wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze, z zachowaniem trybu i po

spełnieniu warunków określonych w art. 10 ust. 5–7 rozporządzenia nr 853/2004,

oraz mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę

zapewnienia bezpieczeństwa tych produktów, a także realizację celów określonych

w przepisach Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów

pochodzenia zwierzęcego.

Art. 15. 1. Przepisy rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia

nr 882/2004 w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tych rozporządzeń stosuje się

odpowiednio do kontroli wymagań, o których mowa w art. 11–14.

20.11.2018

©Telksinoe s. 15/31

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w

przepisach, o których mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia,

rodzaje czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub

urzędowych lekarzy weterynarii w ramach urzędowej kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i

sposób przeprowadzania tej kontroli, w tym prowadzenia dokumentacji związanej

z kontrolą, mając na względzie zapewnienie właściwego wykonywania czynności

urzędowych.

Art. 16. 1. Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od

których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji

niedozwolonych oraz pozyskiwanie takich produktów od zwierząt lub ze zwierząt,

w których tkankach lub narządach stwierdzono obecność tych substancji.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zwierząt, którym podawano

substancje o działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym,

w celu leczniczym lub zootechnicznym, jeżeli upłynął okres karencji określony dla

tych substancji.

2a. Zakazuje się wprowadzania na rynek produktów pochodzenia

zwierzęcego:

1) pozyskanych ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty

lecznicze, jeżeli produkty te pozyskano przed upływem okresu karencji

określonego dla danego produktu leczniczego;

2) będących zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta

te są wprowadzane na rynek przed upływem okresu karencji określonego dla

danego produktu leczniczego.

3. W celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego

i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, prowadzi się monitorowanie

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów

leczniczych i skażeń promieniotwórczych:

1) u zwierząt;

2) w wydzielinach i wydalinach zwierząt;

3) w tkankach lub narządach zwierząt;

4) w produktach pochodzenia zwierzęcego;

5) w żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b;

20.11.2018

©Telksinoe s. 16/31

6) w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt;

7) w paszach.

4. Za zwierzęta poddane ubojowi w rzeźni, w których tkankach lub narządach

stwierdzono obecność substancji niedozwolonych lub pozostałości produktów

leczniczych w ilościach przekraczających dopuszczalne poziomy, określone na

podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury

określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie

czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającego

rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniającego dyrektywę

2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE)

nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 152 z 16.06.2009,

str. 11), nie przysługuje odszkodowanie.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz substancji niedozwolonych objętych monitorowaniem, o którym

mowa w ust. 3,

2) zakres badań przeprowadzanych w ramach monitorowania, o którym mowa

w ust. 3, rodzaj, wielkość i sposób pobierania próbek,

3) sposób postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji

niedozwolonych lub przekroczenia dopuszczalnego poziomu pozostałości,

o których mowa w ust. 3,

4) sposób dokumentowania wykonywanych czynności,

5) sposób postępowania w zakładach lub w gospodarstwach w związku

z monitorowaniem substancji niedozwolonych lub pozostałości, o których

mowa w ust. 3

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w

art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

Art. 17. 1. Niedopuszczalny jest ubój poza rzeźnią:

1) bydła i zwierząt jednokopytnych oraz

2) innych zwierząt w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia

nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego

20.11.2018

©Telksinoe s. 17/31

rozporządzenia, jeżeli mięso pozyskane z tych zwierząt ma być wprowadzone

na rynek.

1a. Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa cieląt do szóstego miesiąca

życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach

fermowych, w celu produkcji mięsa na użytek własny.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do małych ilości drobiu lub zajęczaków

poddanych ubojowi przez producenta w gospodarstwie w celu sprzedaży

bezpośredniej.

3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku poddawania ubojowi

z konieczności domowych zwierząt kopytnych.

Art. 18. 1. Szkolenie osób, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004

w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 1, jest przeprowadzane przez

podmiot, który został upoważniony do prowadzenia takiego szkolenia przez

wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu.

2. Wojewódzki lekarz weterynarii na wniosek podmiotu, o którym mowa

w ust. 1, wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie do prowadzenia

szkolenia, jeżeli podmiot przedstawi:

1) program zawierający zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004

w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4;

2) plan realizacji tego szkolenia;

3) listę osób, które będą prowadziły to szkolenie.

3. Wojewódzki lekarz weterynarii może kontrolować podmiot upoważniony

do przeprowadzenia szkolenia w zakresie realizacji programu szkolenia oraz

posiadania przez osoby przeprowadzające szkolenie minimalnych kwalifikacji

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

4. Wojewódzki lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji administracyjnej,

upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy podmiot upoważniony:

1) nie realizuje programu szkolenia lub szkolenie jest przeprowadzane przez

osoby nieposiadające minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 7 lub

2) nie przeprowadza szkoleń przez okres co najmniej 2 lat.

20.11.2018

©Telksinoe s. 18/31

5. Jeżeli podmiot zaprzestał prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

wojewódzki lekarz weterynarii, na wniosek tego podmiotu, uchyla decyzję

administracyjną, o której mowa w ust. 2.

6. W przypadku zmiany programu lub planu szkolenia, o których mowa

w ust. 2, podmiot upoważniony do przeprowadzenia szkoleń składa wniosek do

wojewódzkiego lekarza weterynarii o zmianę decyzji administracyjnej, o której

mowa w ust. 2.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia,

o którym mowa w ust. 2, obejmujący zagadnienia określone

w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale

I w ust. 4,

2) szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa

w ust. 1, w tym minimalne kwalifikacje osób przeprowadzających to

szkolenie,

3) wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa

w ust. 1,

4) wzór oświadczenia, o którym mowa w rozporządzeniu nr 853/2004

w załączniku III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. a,

5) sposób przekazywania informacji, o których mowa w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. b oraz

w rozdziale III w ust. 2

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego oraz zapewnienie możliwości

sprawowania prawidłowego nadzoru nad produktami pochodzenia zwierzęcego

pochodzącymi ze zwierząt łownych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane

w tym zakresie.

Art. 19. 1. Podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na

budowę zakładu są obowiązane:

1) sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem

o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii

właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności;

20.11.2018

©Telksinoe s. 19/31

2) powiadomić pisemnie powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa

w pkt 1, o zakresie i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia

zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie.

2. Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji

administracyjnej, projekt technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on

wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w terminie

30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania

zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub

wyposażenia pomieszczeń produkcyjnych.

[4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków

przetwórni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się

uboju zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów

zamierzających prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji

podstawowej, lub rolniczego handlu detalicznego produktami pochodzenia

zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b.]

<4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym Nowe brzmienie

ust. 4 w art. 19

statków przetwórni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których wejdzie w życie z

dn. 1.01.2019 r.

dokonuje się uboju zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz

(Dz. U. z 2018 r.

podmiotów zamierzających prowadzić działalność w zakresie transportu lub poz. 2136).

produkcji podstawowej, lub rolniczego handlu detalicznego produktami

pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub sprzedaży bezpośredniej, lub działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii)

rozporządzenia nr 853/2004.>

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na

względzie zakres i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 20. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości:

1) prowadzi:

a) rejestr zakładów obejmujący zakłady:

20.11.2018

©Telksinoe s. 20/31

– będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje się uboju

zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu pozyskania

mięsa na użytek własny,

– prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia

zwierzęcego,

– które podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr

852/2004, w tym prowadzących rolniczy handel detaliczny

produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i zakłady prowadzące działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, oraz zakłady, dla których

zatwierdzenie jest wymagane zgodnie z art. 6 ust. 3 lit. c

rozporządzenia nr 852/2004, i zakłady zatwierdzone zgodnie z art. 4

ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze wskazaniem zakładów

zatwierdzonych korzystających z krajowych środków

dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr

853/2004,

b) wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów

prowadzących działalność w zakładach podlegających zatwierdzeniu

w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia

nr 882/2004,

c) wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych

w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, ze wskazaniem zakładów

zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących,

o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004;

2) wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, o których mowa

w pkt 1, w sprawach:

a) wpisu do rejestru,

b) zatwierdzenia,

c) warunkowego zatwierdzenia,

d) przedłużenia warunkowego zatwierdzenia,

e) zawieszenia zatwierdzenia,

f) cofnięcia zatwierdzenia,

g) wykreślenia z rejestru.

20.11.2018

©Telksinoe s. 21/31

2. Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia i cofnięcia zatwierdzenia

zakładów podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

3. Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b–d,

zatwierdzające zakłady korzystające z krajowych środków dostosowujących,

o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, zawierają wskazanie,

że produkty pochodzące z tych zakładów mogą być wprowadzane na rynek

wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Jeżeli prowadzenie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

ogranicza się do produkcji podstawowej podlegającej wpisowi do rejestru

podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o którym mowa w przepisach

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, to

działalność taka nie podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

lit. a, z wyłączeniem prowadzenia działalności polegającej na utrzymywaniu

drobiu w celu pozyskiwania jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do

wprowadzenia na rynek.

Art. 21. 1. Wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek

o zatwierdzenie zakładu składa się w formie pisemnej, w terminie co najmniej

30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

2. Wniosek zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres

wnioskodawcy;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo

numer identyfikacji podatkowej (NIP), albo numer identyfikacyjny w

ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji

wniosków o przyznanie płatności – w przypadku pomieszczeń gospodarstwa,

z wyłączeniem gospodarstw rybackich, o ile wnioskodawca takie numery

posiada;

2) określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym

rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w

art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, które mają być produkowane w tym zakładzie;

3) określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność;

20.11.2018

4) wskazanie, czy zakład zamierza korzystać z krajowych środków

dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004.

3. Do wniosku dołącza się:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonego

przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej – w przypadku gdy

wnioskodawca będący cudzoziemcem, w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1990, 1948

i 2006 oraz z 2017 r. poz. 60), zamierza prowadzić działalność gospodarczą

na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4) (uchylony)

5) oświadczenie podmiotu potwierdzające utrzymywanie pszczół, jeżeli wniosek

jest składany przez podmiot niepodlegający obowiązkowi:

a) wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

b) wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

c) uzyskania zezwolenia, o którym mowa w pkt 3, albo

6) zaświadczenie albo oświadczenie o nabyciu przez koło łowieckie będące

dzierżawcą obwodu łowieckiego członkostwa w Polskim Związku

Łowieckim oraz osobowości prawnej, zgodnie z przepisami Prawa

łowieckiego, albo

7) zaświadczenie albo oświadczenie o prowadzeniu ośrodka hodowli zwierzyny

przez zarządcę obwodu łowieckiego na podstawie decyzji ministra

właściwego do spraw środowiska, wydanej na podstawie przepisów Prawa

łowieckiego.

3a. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5–7, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

20.11.2018

4. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną, o której

mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. a–c, nadaje zakładowi weterynaryjny numer

identyfikacyjny.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sposób:

1) prowadzenia rejestru zakładów, wykazu podmiotów prowadzących

działalność rejestrowaną oraz wykazu zatwierdzonych zakładów, a także

zakres danych i informacji objętych rejestrem i tymi wykazami, mając na

względzie rodzaj działalności objętej rejestracją, możliwość wpisywania

istotnych informacji dotyczących zakładów oraz sprawną aktualizację tych

informacji;

2) ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie

możliwość identyfikacji zakładu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art.

20 ust. 1 pkt 1 lit. a, miejsca prowadzenia działalności i rodzaju produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2

lit. b.

Art. 21a. 1. Jeżeli państwo trzecie uzależnia wysyłkę produktów pochodzenia

zwierzęcego do tego państwa od nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na

rynek danego państwa trzeciego, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji,

nadaje zakładowi takie uprawnienie.

2. Powiatowy lekarz weterynarii po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1,

w prowadzonym rejestrze zakładów umieszcza informację o nadaniu uprawnienia

danemu zakładowi do produkcji na rynek państwa trzeciego.

3. Jeżeli państwo trzecie uzależnia uzyskanie uprawnienia do produkcji na

rynek tego państwa od wyników przeprowadzonej przez właściwy organ tego

państwa kontroli, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa

w ust. 1, po uzyskaniu przez ten zakład zatwierdzenia przez właściwy organ

państwa trzeciego.

4. Koszty kontroli, o której mowa w ust. 3, ponosi podmiot ubiegający się

o uzyskanie uprawnienia, chyba że są one ponoszone przez państwo trzecie.

5. Decyzję w sprawie nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek

państwa trzeciego powiatowy lekarz weterynarii wydaje:

20.11.2018

1) w terminie 30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie

uprawnienia, po przeprowadzeniu kontroli w zakładzie;

2) w terminie 14 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie

uprawnienia, w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

6. Podmiot prowadzący zakład, który posiada uprawnienie do prowadzenia

produkcji na rynek państwa trzeciego, informuje powiatowego lekarza weterynarii

o zaprzestaniu prowadzenia tej produkcji oraz o każdej zmianie stanu prawnego lub

faktycznego związanej z prowadzeniem tej produkcji, w terminie 7 dni od dnia

zaistnienia takiej zmiany.

Art. 21b. Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów

produkcji pierwotnej, stanowiące surowiec do produkcji w zakładach

zatwierdzonych mogą pochodzić tylko z zakładów zatwierdzonych.

Art. 21c. Produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące z zakładów

zatwierdzonych, które korzystają z krajowych środków dostosowujących,

o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004 w zakresie

konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia zakładów oraz produkty z nich

wyprodukowane mogą być wprowadzane na rynek tylko na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 22. 1. Powiatowy lekarz weterynarii:

1) przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje zawarte w rejestrze

i wykazach, o których mowa w art. 20 ust. 1, w tym informacje o każdej

zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze albo

wykazach;

2) powiadamia o skreśleniu zakładu z rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1

pkt 1 lit. a:

a) państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

b) wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej.

2. Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji przekazywanych

przez powiatowego lekarza weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza

i uaktualnia, w formie papierowej lub elektronicznej:

20.11.2018

1) wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów

prowadzących działalność w zatwierdzonych zakładach;

2) wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych

korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa

w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004;

3) wykaz zakładów, o których mowa w art. 21a ust. 1.

3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje

zgodnie z art. 31 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca

2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady

(WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE

L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.).

Art. 23. 1. Jeżeli zostanie stwierdzone, że w zakładach, o których mowa

w art. 21a ust. 1, nie są spełniane wymagania określone przez państwo trzecie,

powiatowy lekarz weterynarii, w zależności od stopnia uchybienia, wydaje decyzję,

w której:

1) nakazuje usunięcie uchybień lub

2) zakazuje produkcji na rynek państwa trzeciego niektórych rodzajów

produktów pochodzenia zwierzęcego, lub

3) zakazuje wprowadzania partii produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek

państwa trzeciego, lub

4) zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa

trzeciego.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii

może, biorąc pod uwagę rodzaj uchybień oraz stopień zagrożenia dla zdrowia

publicznego lub zdrowia zwierząt, określić termin usunięcia uchybień.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1

pkt 4, może cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

na rynek państwa trzeciego.

4. Powiatowy lekarz weterynarii o wydaniu decyzji, o których mowa w ust. 1

pkt 2–4, powiadamia, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównego Lekarza Weterynarii.

5. Powiatowy lekarz weterynarii uchyla, w drodze decyzji, zakazy, o których

mowa w ust. 1 pkt 2–4, jeżeli przeprowadzona kontrola zakładu, o którym mowa

20.11.2018

w ust. 1, lub produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z tego zakładu

potwierdzi spełnianie wymagań określonych przez państwo trzecie.

Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym

w sprawach:

1) powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag do

Komisji Europejskiej zgodnie z art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

2) notyfikacji Komisji Europejskiej oraz innym państwom członkowskim Unii

Europejskiej krajowych środków, o których mowa w art. 17 ust. 3–

5 rozporządzenia nr 854/2004;

3) przyjmowania powiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej

zgodnie z art. 17 ust. 6 rozporządzenia nr 854/2004;

4) przekazywania Komisji Europejskiej wyników projektów pilotażowych

zgodnie z art. 17 ust. 8 rozporządzenia nr 854/2004.

2. Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie:

1) udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu

zatwierdzonych zakładów;

2) przyjmowania notyfikacji oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń dotyczących

wykazów zakładów, o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia

nr 854/2004;

3) powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2

lit. b (ii) rozporządzenia nr 854/2004;

4) uzgadniania z właściwą władzą państwa trzeciego wymagań

weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy przywozie z państwa

trzeciego i wywozie do tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego,

w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 25. Kto:

1) podaje zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty

pochodzenia zwierzęcego, substancje niedozwolone, z wyłączeniem

substancji o działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub

tyreostatycznym, podanych w celu leczniczym lub zootechnicznym,

20.11.2018

2) wykorzystuje zwierzęta, którym podawano substancje niedozwolone, do

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem zwierząt,

o których mowa w art. 16 ust. 2,

2a) wykorzystuje zwierzęta, którym podawano produkty lecznicze, do produkcji

produktów pochodzenia zwierzęcego przed upływem okresu karencji

określonego dla tych produktów leczniczych,

3) poddaje ubojowi zwierzęta poza rzeźnią, wbrew przepisom art. 17,

4) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego lub żywność, o

której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w sposób niezgodny z rodzajem

działalności określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez

powiatowego lekarza weterynarii,

5) wywozi produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej do państw trzecich środkami transportu, na które nie nałożono plomb

w sposób określony w art. 9a,

6) usuwa lub niszczy plomby, o których mowa w art. 9a, nie będąc do tego

uprawnionym

– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

roku.

Art. 26. 1. Kto:

1) prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego:

a) nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania:

– w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego lub

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określone

w rozporządzeniu nr 852/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia, lub

– określone w rozporządzeniu nr 853/2004 lub w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia,

lub

– weterynaryjne lub dotyczące bezpieczeństwa żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określone w art. 9, art. 9a ust. 1 i 2,

art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1,

art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 2a, art. 19 ust. 1 i 3, art. 21a ust. 6, art. 21b,

art. 21c lub w przepisach wydanych na podstawie art. 8 pkt 2, art. 8b

20.11.2018

pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 2, art. 11 ust. 2, art. 11a ust. 2, art. 12 ust. 2,

art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 16 ust. 5, lub

– określone w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy

z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

lub

b) uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie urzędowych kontroli

w zakresie określonym w rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach

Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia,

2) prowadząc produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, powoduje zagrożenie dla zdrowia

publicznego, nie zapewniając spełniania:

a) przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek lub

żywność, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, wymagań określonych

dla tych produktów lub tej żywności lub

b) wymagań weterynaryjnych lub wymagań dotyczących bezpieczeństwa

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określonych w art. 9,

art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1,

art. 14 ust. 1 lub art. 16 ust. 2a lub w przepisach wydanych na podstawie

art. 8 pkt 2, art. 8b pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 2, art. 11 ust. 2, art. 11a ust. 2,

art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2 pkt 2, art. 14 ust. 2 lub art. 16 ust. 5, lub

c) wymagań w zakresie obowiązkowego etykietowania mięsa wołowego

określonych w tytule II rozporządzenia nr 1760/2000, lub

d) wymagań higienicznych określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia

– podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok

poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w

zależności od rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia

zagrożenia dla bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o

której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b.

20.11.2018

Art. 27. 1. Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej,

powiatowy lekarz weterynarii.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji,

o której mowa w ust. 1.

Art. 28. 1. Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu

upłynęło 5 lat.

2. Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia

wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.

3. Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez

dokonanie pierwszej czynności egzekucyjnej, o której ukarany został

powiadomiony.

4. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia

następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5. Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu

przedawnienia.

Art. 29. Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 30. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na

rachunek bankowy powiatowego inspektoratu weterynarii.

Art. 31–35. (pominięte)

Art. 36. Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii

Europejskiej lub ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub

życia człowieka w zakresie weterynarii jest mowa o:

1) umieszczaniu na rynku w odniesieniu do produktów pochodzenia

zwierzęcego – należy przez to rozumieć wprowadzanie na rynek, o którym

mowa w art. 5 pkt 3;

2) wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego –

należy przez to rozumieć wymagania określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 41,

20.11.2018

utrzymanych w mocy na podstawie art. 38 ust. 3, lub wymagania, jakie

powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek

określone w niniejszej ustawie, lub wymagania weterynaryjne określone

w przepisach wydanych na jej podstawie.

Art. 37. 1. Zakłady, które zostały zakwalifikowane na rynek państw trzecich

na podstawie decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej

w art. 41, zachowują uprawnienia w tym zakresie do dnia uchylenia, stwierdzenia

nieważności lub wygaśnięcia tej decyzji.

2. Dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 41, wykorzystuje się do prowadzenia rejestru i wykazów,

o których mowa w art. 20 ust. 1.

Art. 38. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5a ust. 2, art. 6

ust. 3 pkt 1, art. 6 ust. 3 pkt 2, art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 4, art. 18 ust. 2

i art. 23 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 41 zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 12

ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 5, art. 21 ust. 5 pkt 1, art. 21 ust. 5

pkt 2 i art. 18 ust. 3 pkt 4 niniejszej ustawy.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10

i art. 61 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34 zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b

ust. 10 i art. 61 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 41, zachowują moc w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu

nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 i art. 15 ust. 2.7)

Wdrożenie art. 4 w związku z art. 8 dyrektywy 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającej niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków

zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia

zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającej dyrektywy Rady 89/662/EWG

i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz. Urz. UE L 195 z 30.04.2004, str. 12; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 407).

20.11.2018

Art. 39. Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 28 ustawy

wymienionej w art. 41, wszczętych i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem

sądu do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 40. W przypadku naruszenia przepisów, o których mowa w art. 38 ust. 3,

stosuje się odpowiednio art. 26–30.

Art. 41. Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach

weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. poz. 288 oraz

z 2005 r. poz. 68 i 188).

Art. 42. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia8).

Załącznik do ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.

(pominięty)

Ustawa została ogłoszona w dniu 2 lutego 2006 r.

20.11.2018