Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 570
©Telksinoe s. 1/38
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2017 r. poz. 570,
z 2018 r. poz. 1000, 1544, 1669,
z 2019 r. poz. 60, 534.
U S T A W A
z dnia 17 lutego 2005 r.
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady:
1) dofinansowania projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu,
2) ustalania minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych
używanych do realizacji zadań publicznych oraz dla rejestrów publicznych
i wymiany informacji w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi
oraz ustalania Krajowych Ram Interoperacyjności systemów
teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną
i jawność używanych standardów i specyfikacji,
3) dostosowania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań
publicznych do minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych
używanych do realizacji zadań publicznych oraz do Krajowych Ram
Interoperacyjności systemów teleinformatycznych w sposób gwarantujący
neutralność technologiczną i jawność używanych standardów i specyfikacji,
4) dostosowania rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci
elektronicznej z podmiotami publicznymi do minimalnych wymagań dla
rejestrów publicznych i wymiany informacji z podmiotami publicznymi oraz
do Krajowych Ram Interoperacyjności systemów teleinformatycznych
w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych
standardów i specyfikacji,
5) kontroli projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu, systemów
teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych, rejestrów
publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej z podmiotami
publicznymi,
16.04.2019
©Telksinoe s. 2/38
6) wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów
elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami
niebędącymi podmiotami publicznymi,
7) ustalania i publikacji specyfikacji rozwiązań stosowanych w oprogramowaniu
umożliwiającym łączenie i wymianę informacji, w tym przesłanie
dokumentów elektronicznych, pomiędzy systemami teleinformatycznymi
podmiotów publicznych a systemami podmiotów niebędącymi podmiotami
publicznymi,
8) funkcjonowania elektronicznej platformy usług administracji publicznej,
zwanej dalej „ePUAP”,
9) funkcjonowania centralnego repozytorium wzorów dokumentów
elektronicznych,
9a) funkcjonowania publicznego systemu identyfikacji elektronicznej,
9b) świadczenia usługi podpisu zaufanego,
10) (uchylony)
– w celu ochrony interesu publicznego, w tym zachowania przez Państwo
możliwości swobody wyboru technologii w procesach informatyzacji realizacji
zadań publicznych.
Art. 2. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2–4, przepisy ustawy stosuje się do
realizujących zadania publiczne określone przez ustawy:
1) organów administracji rządowej, organów kontroli państwowej i ochrony
prawa, sądów, jednostek organizacyjnych prokuratury, a także jednostek
samorządu terytorialnego i ich organów,
2) jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych,
3) funduszy celowych,
4) samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz spółek
wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności
leczniczej,
5) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego,
6) Narodowego Funduszu Zdrowia,
7) państwowych lub samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie
odrębnych ustaw w celu realizacji zadań publicznych,
16.04.2019
©Telksinoe s. 3/38
8) uczelni,
9) federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki,
9a) instytutów badawczych,
9b) instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz,
9c) jednostek organizacyjnych tworzonych przez Polską Akademię Nauk,
10) Polskiej Komisji Akredytacyjnej,
11) Rady Doskonałości Naukowej
– zwanych dalej „podmiotami publicznymi”.
2. Przepis art. 13 ust. 2 pkt 1 stosuje się również do podmiotu, któremu
podmiot publiczny powierzył lub zlecił realizację zadania publicznego, jeżeli
w związku z realizacją tego zadania istnieje obowiązek przekazywania informacji
do lub od podmiotów niebędących organami administracji rządowej.
3. Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, spółek
handlowych, służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r.
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1897, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60), Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu,
Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Narodowego Banku
Polskiego, z wyjątkiem art. 13 ust. 2 pkt 1, gdy w związku z realizacją zadań przez
te podmioty istnieje obowiązek przekazywania informacji do i od podmiotów
niebędących organami administracji rządowej, oraz z wyjątkiem art. 13a, art. 19c
i art. 19d.
4. Przepisów rozdziału 4 nie stosuje się do instytutów badawczych, Centrum
Łukasiewicz, instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz,
uczelni, federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, Polskiej
Akademii Nauk i tworzonych przez nią jednostek organizacyjnych, Polskiej
Komisji Akredytacyjnej, Rady Doskonałości Naukowej, Rzecznika Praw
Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów
administracyjnych, Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii
i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego, Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Prezesa Urzędu Ochrony
Danych Osobowych, Komisji Nadzoru Finansowego oraz Generalnego Inspektora
Informacji Finansowej.
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
16.04.2019
©Telksinoe s. 4/38
1) informatyczny nośnik danych – materiał lub urządzenie służące do
zapisywania, przechowywania i odczytywania danych w postaci cyfrowej;
2) dokument elektroniczny – stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór
danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na
informatycznym nośniku danych;
3) system teleinformatyczny – zespół współpracujących ze sobą urządzeń
informatycznych i oprogramowania zapewniający przetwarzanie,
przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie danych przez sieci
telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci
telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1489, 1579, 1823, 1948, 1954 i 2003);
4) środki komunikacji elektronicznej – środki komunikacji elektronicznej
w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług
drogą elektroniczną (Dz. U. z 2016 r. poz. 1030 i 1579);
5) rejestr publiczny – rejestr, ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę
ewidencji, służące do realizacji zadań publicznych, prowadzone przez
podmiot publiczny na podstawie odrębnych przepisów ustawowych;
6) projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu – określony
w dokumentacji zespół czynności organizacyjnych i technicznych mających
na celu zbudowanie, rozbudowanie lub unowocześnienie systemu
teleinformatycznego używanego do realizacji zadań publicznych,
zapewnienie utrzymania tego systemu lub opracowanie procedur realizowania
zadań publicznych drogą elektroniczną;
7) ponadsektorowy projekt informatyczny – projekt informatyczny
o publicznym zastosowaniu, którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw
należących do właściwości więcej niż jednego działu administracji rządowej;
8) sektorowy projekt informatyczny – projekt informatyczny o publicznym
zastosowaniu, którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do
właściwości jednego działu administracji rządowej;
9) minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych – zespół wymagań
organizacyjnych i technicznych, których spełnienie przez system
teleinformatyczny uż ywany do realizacji zadań publicznych umożliwia
16.04.2019
©Telksinoe s. 5/38
wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi używanymi do
realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do zasobów informacji
udostępnianych za pomocą tych systemów;
10) minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji
w postaci elektronicznej – zespół cech informacyjnych, w tym
identyfikatorów oraz odpowiadających im charakterystyk elementów
strukturalnych przekazu informacji, takich jak zawartości pola danych,
służących do zapewnienia spójności prowadzenia rejestrów publicznych oraz
wymiany informacji w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi;
11) oprogramowanie interfejsowe – oprogramowanie umożliwiające łączenie
i wymianę danych w komunikacji pomiędzy systemami teleinformatycznymi;
12) testy akceptacyjne – udokumentowane wartości danych wejściowych
wprowadzanych do systemu teleinformatycznego i powiązanych z nimi
wartości oczekiwanych danych wyjściowych, opisujące zestawy poprawnych
odpowiedzi systemu teleinformatycznego na podawane dane wejściowe,
pozwalające na sprawdzenie poprawności wdrożenia oprogramowania
interfejsowego;
13) elektroniczna platforma usług administracji publicznej – system
teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez
pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet;
14) profil zaufany – środek identyfikacji elektronicznej zawierający zestaw
danych identyfikujących i opisujących osobę fizyczną, który został wydany
w sposób, o którym mowa w art. 20c;
14a) podpis zaufany – podpis elektroniczny, którego autentyczność i integralność
są zapewniane przy użyciu pieczęci elektronicznej ministra właściwego do
spraw informatyzacji, zawierający:
a) dane identyfikujące osobę, ustalone na podstawie środka identyfikacji
elektronicznej wydanego w systemie, o którym mowa w art. 20aa pkt 1,
obejmujące:
– imię (imiona),
– nazwisko,
– numer PESEL,
16.04.2019
©Telksinoe s. 6/38
b) identyfikator środka identyfikacji elektronicznej, przy użyciu którego
został złożony,
c) czas jego złożenia;
14b) profil osobisty – środek identyfikacji elektronicznej, o którym mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1464, z 2018 r. poz. 730 oraz z 2019 r. poz. 53 i 60);
15) (uchylony)
16) (uchylony)
17) elektroniczna skrzynka podawcza – dostępny publicznie środek komunikacji
elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do
podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu
teleinformatycznego;
18) interoperacyjność – zdolność różnych podmiotów oraz używanych przez nie
systemów teleinformatycznych i rejestrów publicznych do współdziałania na
rzecz osiągnięcia wzajemnie korzystnych i uzgodnionych celów,
z uwzględnieniem współdzielenia informacji i wiedzy przez wspierane przez
nie procesy biznesowe realizowane za pomocą wymiany danych za
pośrednictwem wykorzystywanych przez te podmioty systemów
teleinformatycznych;
19) neutralność technologiczna – zasada równego traktowania przez władze
publiczne technologii teleinformatycznych i tworzenia warunków do ich
uczciwej konkurencji, w tym zapobiegania możliwości eliminacji technologii
konkurencyjnych przy rozbudowie i modyfikacji eksploatowanych systemów
teleinformatycznych lub przy tworzeniu konkurencyjnych produktów
i rozwiązań;
20) urzędowe poświadczenie odbioru – dane elektroniczne powiązane
z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub
przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność
późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające:
a) pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument
elektroniczny lub który doręcza dokument,
16.04.2019
©Telksinoe s. 7/38
b) datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu
elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego
– w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu,
c) datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez
adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo
2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny,
d) datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru;
21) Krajowe Ramy Interoperacyjności – zestaw wymagań semantycznych,
organizacyjnych oraz technologicznych dotyczących interoperacyjności
systemów teleinformatycznych i rejestrów publicznych;
22) użytkownik – osobę fizyczną korzystającą z systemów teleinformatycznych;
23) katalog usług – rejestr, udostępniony na elektronicznej platformie usług
administracji publicznej, zawierający informacje o usługach udostępnianych
przez podmioty publiczne;
24) wzór dokumentu elektronicznego – zbiór danych określających zestaw,
sposób oznaczania oraz wymagalność elementów treści i metadanych
dokumentu elektronicznego, a także mogących określać sposób zapisu danych
dla wskazanych elementów oraz kolejność i sposób wyświetlania na ekranie
lub drukowania poszczególnych elementów (wizualizacji);
25) formularz elektroniczny – oprogramowanie służące do przygotowania
i wygenerowania dokumentu elektronicznego zgodnego z odpowiadającym
mu wzorem dokumentu elektronicznego, mogące stanowić część usługi
udostępnionej na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym;
26) zakres użytkowy dokumentu elektronicznego – dane zawarte w dokumencie
elektronicznym niezbędne do załatwienia określonego rodzaju spraw za
pośrednictwem usługi udostępnionej na ePUAP lub w innym systemie
teleinformatycznym;
27) autoryzacja – przydzielenie osobie fizycznej lub prawnej, uprawnień
w systemie teleinformatycznym po jej pozytywnym uwierzytelnieniu lub
potwierdzenie woli realizacji czynności w postaci elektronicznej przez
uwierzytelnionego użytkownika za pomocą dodatkowych danych.
Art. 4. Przepisy ustawy nie naruszają:
1) przepisów o ochronie danych osobowych;
16.04.2019
©Telksinoe s. 8/38
2) ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1167 i 1948);
3) obowiązków wynikających z potrzeby współpracy z systemami
teleinformatycznymi i rejestrami organów innych państw lub organizacji
międzynarodowych;
4) obowiązków wynikających z umów międzynarodowych, jak również umów
o członkostwo w instytucjach międzynarodowych, w przypadku gdy prawo
danego podmiotu do członkostwa w instytucjach międzynarodowych zostało
zagwarantowane aktem prawnym o mocy ustawy.
Rozdział 2
Projekty informatyczne o publicznym zastosowaniu
Art. 5. (uchylony)
Art. 6. (uchylony)
Art. 7. (uchylony)
Art. 8 (uchylony)
Art. 9. (uchylony)
Art. 10. (uchylony)
Art. 11. (uchylony)
Art. 12. (uchylony)
Art. 12a. (uchylony)
Art. 12b. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw
informatyzacji, przyjmuje, w drodze uchwały, Program Zintegrowanej
Informatyzacji Państwa stanowiący program rozwoju w rozumieniu art. 15 ust.
4 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. z 2016 r. poz. 383, 1250, 1948 i 1954 oraz z 2017 r. poz. 5).
Art. 12c. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji co najmniej raz
w roku przeprowadza konkurs na dofinansowanie projektów informatycznych
o publicznym zastosowaniu lub przedsięwzięć wspierających rozwój
społeczeństwa informacyjnego, zwany dalej „konkursem”.
16.04.2019
©Telksinoe s. 9/38
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji publikuje ogłoszenie
o konkursie w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra.
3. Ogłoszenie o konkursie określa co najmniej:
1) przedmiot konkursu;
2) podmioty publiczne mogące ubiegać się o dofinansowanie;
3) warunki udziału w konkursie;
4) kryteria oceny wniosku o dofinansowanie;
5) termin i warunki realizacji projektu lub przedsięwzięcia;
6) wysokość środków finansowych przeznaczonych na realizację konkursu;
7) termin składania wniosków o dofinansowanie.
4. Podmioty publiczne mogące ubiegać się o dofinansowanie składają
wniosek o dofinansowanie do ministra właściwego do spraw informatyzacji.
Art. 12d. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji rozstrzyga konkurs
na podstawie oceny wniosków dokonanej przez komisję konkursową oraz ogłasza
wyniki konkursu.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze zarządzenia,
powołuje komisję konkursową, a także określa jej skład, tryb pracy oraz zakres
zadań.
3. Datą ogłoszenia wyników konkursu jest data ich zamieszczenia
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do
spraw informatyzacji.
Art. 12e. 1. Wnioskodawca może złożyć do ministra właściwego do spraw
informatyzacji odwołanie od wyniku konkursu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia
wyniku konkursu.
2. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. O zachowaniu
terminu decyduje data wpływu odwołania do urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw informatyzacji.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji rozpatruje odwołanie
w terminie 14 dni od dnia jego wpływu do urzędu obsługującego tego ministra.
Art. 12f. 1. Środki finansowe na dofinansowanie projektów i przedsięwzięć,
o których mowa w art. 12c ust. 1, są przekazywane podmiotowi, którego wniosek
o dofinansowanie został wyłoniony w drodze konkursu, w formie dotacji celowej,
16.04.2019
©Telksinoe s. 10/38
na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw
informatyzacji a tym podmiotem.
2. Umowa o dofinansowanie nie może zostać zawarta przed upływem
terminu, o którym mowa w art. 12e ust. 1, a w przypadku wniesienia odwołania od
wyniku konkursu – do czasu rozpatrzenia odwołania.
Art. 12g. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji unieważnia konkurs,
jeżeli:
1) w terminie wskazanym w ogłoszeniu o konkursie nie złożono żadnego
wniosku o dofinansowanie;
2) żaden ze złożonych wniosków o dofinansowanie nie spełnia warunków
określonych w ogłoszeniu o konkursie.
2. Informację o unieważnieniu konkursu minister właściwy do spraw
informatyzacji zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej ministra.
Art. 12h. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb przeprowadzania konkursu oraz kryteria, sposób i tryb przeznaczania
oraz rozliczania środków finansowych na dofinansowanie projektów
i przedsięwzięć, o których mowa w art. 12c ust. 1, w tym:
a) sposób oceny wniosków o dofinansowanie projektów i przedsięwzięć,
b) sposób oceny realizacji projektów i przedsięwzięć, zgodnie z warunkami
określonymi w umowie, o której mowa w art. 12f ust. 1;
2) wzór wniosku o dofinansowanie;
3) wzór raportu rocznego z przebiegu realizacji projektów i przedsięwzięć oraz
rozliczenia przyznanych środków finansowych;
4) wzór raportu końcowego z przebiegu realizacji projektów i przedsięwzięć
oraz rozliczenia przyznanych środków finansowych.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji, wydając rozporządzenie,
o którym mowa w ust. 1, uwzględni:
1) możliwość elektronicznego składania wniosków o dofinansowanie;
2) potrzebę dokonania oceny wniosków o dofinansowanie za pomocą
zobiektywizowanych kryteriów;
16.04.2019
©Telksinoe s. 11/38
3) potrzebę dokonania oceny realizacji projektów i przedsięwzięć na podstawie
raportów rocznych i raportu końcowego;
4) konieczność ujednolicenia składanych wniosków o dofinansowanie oraz
raportów rocznych i końcowych.
Rozdział 3
Systemy teleinformatyczne używane do realizacji zadań publicznych, rejestry
publiczne oraz wymiana informacji w postaci elektronicznej między
podmiotami publicznymi
Art. 13. 1. Podmiot publiczny używa do realizacji zadań publicznych
systemów teleinformatycznych spełniających minimalne wymagania dla systemów
teleinformatycznych oraz zapewniających interoperacyjność systemów na
zasadach określonych w Krajowych Ramach Interoperacyjności.
1a. Postanowienia ust. 1 nie stosuje się do systemów teleinformatycznych
używanych do celów naukowych i dydaktycznych.
2. Podmiot publiczny realizujący zadania publiczne przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej
do przekazywania danych pomiędzy tym podmiotem a podmiotem niebędącym
organem administracji rządowej:
1) zapewnia, aby system teleinformatyczny służący do wymiany danych
pomiędzy tym podmiotem a podmiotami niebędącymi organami administracji
rządowej, poza minimalnymi wymaganiami, o których mowa w ust. 1,
spełniał wymóg równego traktowania rozwiązań informatycznych;
2) publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej lub udostępnia w inny sposób:
a) zestawienie stosowanych w oprogramowaniu interfejsowym systemu
teleinformatycznego używanego przez ten podmiot do realizacji zadań
publicznych struktur dokumentów elektronicznych, formatów danych
oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących,
b) testy akceptacyjne, z zastrzeżeniem ust. 4.
3. Rozwiązania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, nie mogą wykraczać
poza zakres minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych.
4. Podmiot publiczny może nie udostępniać testów akceptacyjnych, jeżeli
w oprogramowaniu interfejsowym mają być stosowane wyłącznie formaty danych
16.04.2019
©Telksinoe s. 12/38
oraz protokoły komunikacyjne i szyfrujące określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 18 pkt 1.
Art. 13a. Podmioty publiczne, o których mowa w art. 2 ust. 1, służby
specjalne w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, Kancelaria Sejmu,
Kancelaria Senatu, Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Narodowy
Bank Polski, agencje wykonawcze w rozumieniu art. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r.
poz. 62, 1000 i 1366) oraz podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 4, niewskazane
wprost w art. 2 ust. 1, uprawnione do wykonywania praw majątkowych do
programu komputerowego stworzonego przez pracowników w ramach
wykonywania obowiązków ze stosunku pracy świadczonej na rzecz tych
podmiotów, mogą umożliwić sobie wzajemnie nieodpłatne korzystanie z tego
programu komputerowego.
Art. 14. 1. Podmiot publiczny prowadzący rejestr publiczny jest obowiązany:
1) prowadzić ten rejestr w sposób zapewniający spełnianie minimalnych
wymagań dla systemów teleinformatycznych, w przypadku gdy ten rejestr
działa przy użyciu systemów teleinformatycznych;
2) prowadzić ten rejestr zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów
publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej;
3) umożliwić dostarczanie informacji do tego rejestru oraz udostępnianie
informacji z tego rejestru drogą elektroniczną, w przypadku gdy ten rejestr
działa przy użyciu systemów teleinformatycznych.
2. Organ administracji rządowej zapewnia działanie rejestru publicznego,
używając systemów teleinformatycznych.
Art. 15. 1. Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi
publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym
zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia
lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych
zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym do realizacji
tych zadań.
16.04.2019
©Telksinoe s. 13/38
2. Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą
środków komunikacji elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do
realizacji zadań publicznych.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb
udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę
usprawnienia realizacji zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego
dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania danych do celów realizacji
zadań publicznych.
4. Przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru
do ich ponownego wykorzystywania w celu innym niż realizacja zadania
publicznego następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 lutego 2016 r.
o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 352
oraz z 2017 r. poz. 60).
Art. 15a. 1. Podmiot publiczny może udostępnić dane gromadzone
w prowadzonym rejestrze publicznym lub w systemie teleinformatycznym innemu
podmiotowi publicznemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 19c ust. 1,
z uwzględnieniem zasad przewidzianych w przepisach szczególnych dotyczących
odpowiednio tego rejestru lub danych gromadzonych w tym systemie
teleinformatycznym, wyłącznie na potrzeby usługi online, która jest świadczona na
rzecz osoby albo podmiotu przy użyciu systemu teleinformatycznego.
2. Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na każdorazowy
wniosek osoby albo podmiotu, na rzecz których świadczona jest usługa online
i których te dane dotyczą, po ich uwierzytelnieniu w sposób, o którym mowa
w art. 20a ust. 1. Osobie lub podmiotowi, których dane są udostępniane, zapewnia
się wgląd do udostępnionych danych.
3. Jeżeli podmiot świadczący usługę online, o której mowa w ust. 1, posiada
dostęp do danych osoby albo podmiotu, na rzecz których świadczona jest usługa
online, zgromadzonych w rejestrze publicznym lub systemie teleinformatycznym
wynikający:
1) z jawności tych danych lub
2) z przepisów szczególnych uprawniających ten podmiot do dostępu do tych
danych
16.04.2019
©Telksinoe s. 14/38
– a dostęp ten może być realizowany w sposób, o którym mowa w ust. 4,
udostępnienie tych danych jest realizowane bez konieczności składania wniosku.
4. Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje za
pośrednictwem usług sieciowych między systemem teleinformatycznym, z którego
udostępniane są dane, a systemem teleinformatycznym, przy użyciu którego
świadczona jest usługa online.
5. Warunki udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, określa się
w porozumieniu, z uwzględnieniem przepisów szczególnych regulujących
funkcjonowanie rejestrów lub systemów teleinformatycznych, z których wnios-
kowane dane pochodzą.
6. Udostępnienie usług sieciowych, o których mowa w ust. 4, następuje
w terminie określonym w porozumieniu, nie dłuższym jednak niż 12 miesięcy od
zawarcia tego porozumienia.
7. Udostępniane dane, o których mowa w ust. 1, są wykorzystywane
wyłącznie do realizacji usługi online świadczonej na rzecz osoby albo podmiotu,
o których mowa w ust. 2, w celu:
1) uzupełnienia zakresu użytkowego dokumentu elektronicznego wymaganego
w związku ze świadczoną usługą online;
2) potwierdzenia faktów lub stanu prawnego wymaganego w związku ze
świadczoną usługą online.
Art. 16. 1. Podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie
teleinformatycznym, jest obowiązany zapewnić możliwość przekazywania danych
również w postaci elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych
związanych z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania,
wykorzystując informatyczne nośniki danych lub środki komunikacji
elektronicznej.
1a. Podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą,
spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra
właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę.
1b. Podmiot publiczny, w terminie 7 dni od dnia udostępnienia elektronicznej
skrzynki podawczej, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji
informację o jej adresie.
16.04.2019
©Telksinoe s. 15/38
2. Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić
wymianę informacji w postaci elektronicznej:
1) z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, spełniających minimalne
wymagania dla systemów teleinformatycznych;
2) zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany
informacji w postaci elektronicznej.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych,
w tym reguły tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej,
2) formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych
przez adresatów,
3) sposób sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych,
4) sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz warunki
bezpieczeństwa udostępniania formularzy i wzorów dokumentów
– uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany
danych w postaci elektronicznej oraz potrzebę usprawnienia i ujednolicenia obiegu
dokumentów między podmiotami publicznymi.
Art. 16a. 1. W przypadku gdy w przepisach prawa został wskazany organ
właściwy do określenia wzoru dokumentu, jeżeli przepisy te nie wykluczają
przesyłania dokumentów drogą elektroniczną, organ ten:
1) przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji wzór dokumentu
elektronicznego w celu umieszczenia go w centralnym repozytorium wzorów
dokumentów elektronicznych, o którym mowa w art. 19b ust. 1;
2) przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji opis usługi
możliwej do zrealizowania przy wykorzystaniu wzoru dokumentu
elektronicznego w celu zamieszczenia go w katalogu usług;
3) udostępnia na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym formularz
elektroniczny umożliwiający wygenerowanie dokumentu elektronicznego
w celu złożenia go za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
2. Czynności, o których mowa w ust. 1, organ realizuje w terminie 3 miesięcy
od dnia wejścia w życie przepisów określających wzór dokumentu.
3. Formularz elektroniczny udostępniony na ePUAP lub w innym systemie
teleinformatycznym, którego funkcjonowanie zapewnia minister właściwy do
16.04.2019
©Telksinoe s. 16/38
spraw informatyzacji, spełnia standardy określone dla formularzy elektronicznych
przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, opublikowane w Biuletynie
Informacji Publicznej na jego stronie podmiotowej.
4. W przypadku gdy formularz elektroniczny nie spełnia standardów,
o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw informatyzacji może wezwać
organ do dostosowania, we wskazanym terminie, formularza elektronicznego do
tych standardów.
5. W przypadku niedostosowania we wskazanym terminie formularza
elektronicznego do standardów, o których mowa w ust. 3, minister właściwy do
spraw informatyzacji może usunąć formularz elektroniczny z systemu albo po
zasięgnięciu opinii organu, który udostępnił formularz elektroniczny, dokonać jego
modyfikacji.
6. W celu poprawienia funkcjonalności usługi minister właściwy do spraw
informatyzacji może, po zasięgnięciu opinii organu właściwego do określenia wzoru
dokumentu oraz w uzasadnionych przypadkach organów, w których właściwości
pozostają sprawy związane z określonym w tym wzorze zakresem użytkowym
dokumentu elektronicznego, udostępnić na ePUAP lub w innym systemie
teleinformatycznym formularz elektroniczny.
7. Jeżeli organ właściwy do określenia wzoru dokumentu nie określił wzoru
dokumentu elektronicznego, minister właściwy do spraw informatyzacji może, po
zasięgnięciu opinii organu właściwego do określenia wzoru dokumentu oraz
w uzasadnionych przypadkach organów, w których właściwości pozostają sprawy
związane z określonym w tym wzorze zakresem użytkowym dokumentu
elektronicznego, określić wzór dokumentu elektronicznego.
8. W przypadku określenia wzoru dokumentu elektronicznego przez ministra
właściwego do spraw informatyzacji ust. 1 pkt 1–3 stosuje się odpowiednio.
Art. 16b. 1. W przypadku gdy w przepisach prawa nie został wskazany organ
właściwy do określenia wzoru dokumentu, wzór dokumentu elektronicznego może
przekazać do centralnego repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych
organ, w którego właściwości pozostają sprawy związane z określonym w tym
wzorze zakresem użytkowym dokumentów elektronicznych, lub minister właściwy
do spraw informatyzacji po zasięgnięciu w uzasadnionych przypadkach opinii
16.04.2019
©Telksinoe s. 17/38
organów, w których właściwości pozostają sprawy związane z określonym w tym
wzorze zakresem użytkowym dokumentu elektronicznego.
2. Do przekazania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 16a ust. 1.
Art. 17. 1. Przy ministrze właściwym do spraw informatyzacji działa Rada do
Spraw Cyfryzacji, zwana dalej „Radą”. Rada jest organem opiniodawczo-
-doradczym ministra.
2. Do zadań Rady należy:
1) proponowanie i opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw
informatyzacji projektów stanowisk Rady Ministrów w sprawie dokumentów
Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego dotyczących spraw
informatyzacji, łączności lub rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
1a) opiniowanie projektu Programu Zintegrowanej Informatyzacji Państwa oraz
innych dokumentów rządowych, w tym projektów strategii rozwoju
i projektów programów, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia
2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dotyczących spraw
informatyzacji, łączności lub rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
2) opiniowanie projektów przepisów wydawanych na podstawie art. 18;
3) opiniowanie innych przekazanych przez ministra właściwego do spraw
informatyzacji projektów aktów prawnych i innych dokumentów dotyczących
spraw informatyzacji, łączności lub rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
4) opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw informatyzacji
raportów i innych opracowań dotyczących:
a) potrzeb i postulatów dotyczących rozwoju społeczeństwa
informacyjnego,
b) zasad funkcjonowania rejestrów publicznych,
c) zasad wdrażania systemów teleinformatycznych w administracji
publicznej oraz stanu ich realizacji,
d) aktualnych rozwiązań technicznych mających zastosowanie
w informatyzacji administracji, rozwoju sieci i usług
szerokopasmowych,
e) terminologii polskiej z zakresu informatyki i łączności.
16.04.2019
©Telksinoe s. 18/38
3. Rada może inicjować działania na rzecz informatyzacji, rozwoju rynku
technologii informatyczno-komunikacyjnych oraz rozwoju społeczeństwa
informacyjnego.
4. Rada wyraża opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektów lub
propozycji, o których mowa w ust. 2.
5. Opinie, protokoły posiedzeń oraz inne dokumenty Rady są publikowane
w wydzielonej części Biuletynu Informacji Publicznej na stronach ministra
właściwego do spraw informatyzacji.
6. Rada przedstawia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji
sprawozdanie z działalności za każdy rok kalendarzowy w terminie do dnia
30 kwietnia następnego roku.
7. Rada składa się z od 15 do 20 członków.
8. Kandydatów na członków Rady mogą rekomendować:
1) ministrowie;
2) Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych;
3) Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego;
4) współprzewodniczący ze strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu
i Samorządu Terytorialnego;
5) podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca
2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), które
prowadzą badania naukowe lub prace rozwojowe w zakresie informatyki lub
łączności;
6) izby gospodarcze reprezentujące przedsiębiorców wykonujących działalność
gospodarczą w zakresie gospodarki elektronicznej, komunikacji, mediów,
wytwarzania sprzętu informatycznego, oprogramowania lub świadczenia
usług informatycznych;
7) stowarzyszenia wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, których celem
statutowym jest reprezentowanie środowiska informatycznego lub wspieranie
zastosowań informatyki, gospodarki elektronicznej, komunikacji lub mediów.
9. Rekomendowany do Rady kandydat powinien posiadać wykształcenie
wyższe oraz wyrazić zgodę na kandydowanie.
16.04.2019
©Telksinoe s. 19/38
10. Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje skład Rady na
dwuletnią kadencję spośród kandydatów rekomendowanych przez podmioty,
o których mowa w ust. 8.
11. Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa z powodu:
1) rezygnacji członka Rady złożonej na piśmie Przewodniczącemu Rady;
2) śmierci członka Rady;
3) niemożności sprawowania funkcji członka Rady z powodu długotrwałej
choroby stwierdzonej zaświadczeniem lekarskim;
4) wycofania rekomendacji podmiotu, o której mowa w ust. 8.
12. W przypadkach, o których mowa w ust. 11, minister właściwy do spraw
informatyzacji powołuje na członka Rady osobę spośród pozostałych
rekomendowanych kandydatów po sprawdzeniu aktualności rekomendacji.
13. Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje i odwołuje
Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Rady spośród jej członków.
14. Przewodniczący Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.
W przypadku nieobecności Przewodniczącego zastępuje go Wiceprzewodniczący.
15. Obsługę Rady zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw
informatyzacji.
16. Na posiedzenie Rady mogą być zapraszane, przez ministra właściwego do
spraw informatyzacji oraz Przewodniczącego Rady, inne osoby, o ile jest to
wskazane dla realizacji zadań Rady.
17. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia członka Rady za udział w posiedzeniu,
uwzględniając funkcje pełnione przez członków Rady i zakres obowiązków
członków Rady, a także mając na uwadze, że wynagrodzenie za jedno posiedzenie
Rady nie może przekroczyć 50% minimalnego w ynagrodzenia określonego na
podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz. 1265), obowiązującego w dniu
powołania Rady.
18. Zamiejscowym członkom Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów
podróży i zakwaterowania na warunkach określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60).
16.04.2019
©Telksinoe s. 20/38
19. Szczegółowy tryb działania Rady określa jej regulamin ustanawiany na
wniosek Rady przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.
Art. 18. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw
informatyzacji, określi w drodze rozporządzenia:
1) minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych, mając na uwadze
konieczność zapewnienia:
a) spójności działania systemów teleinformatycznych używanych do
realizacji zadań publicznych poprzez określenie co najmniej specyfikacji
formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących,
które mają być stosowane w oprogramowaniu interfejsowym, przy
zachowaniu możliwości nieodpłatnego wykorzystania tych specyfikacji,
b) sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji w postaci elektronicznej
między podmiotami publicznymi oraz między podmiotami publicznymi
a organami innych państw lub organizacji międzynarodowych,
c) dostępu do zasobów informacji osobom niepełnosprawnym
– z uwzględnieniem Polskich Norm oraz innych dokumentów
normalizacyjnych zatwierdzonych przez krajową jednostkę normalizacyjną,
zachowując zasadę równego traktowania różnych rozwiązań
informatycznych;
2) minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji
w postaci elektronicznej, uwzględniając konieczność zachowania spójności
prowadzenia rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci
elektronicznej z podmiotami publicznymi;
3) Krajowe Ramy Interoperacyjności obejmujące zagadnienia
interoperacyjności semantycznej, organizacyjnej oraz technologicznej,
z uwzględnieniem zasady równego traktowania różnych rozwiązań
informatycznych, Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych
zatwierdzonych przez krajową jednostkę normalizacyjną.
Art. 19. (uchylony)
Art. 19a. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia
funkcjonowanie ePUAP.
16.04.2019
©Telksinoe s. 21/38
1a. Minister właściwy do spraw informatyzacji zamieszcza na ePUAP
informację o adresach elektronicznych skrzynek podawczych udostępnionych
przez podmioty publiczne.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych
użytkowników ePUAP.
2a. Minister właściwy do spraw informatyzacji, na wniosek banku krajowego
lub innego przedsiębiorcy, udziela zgody na nieodpłatne wykorzystywanie do
identyfikacji i uwierzytelniania w ePUAP środków identyfikacji elektronicznej
stosowanych do uwierzytelniania w systemie teleinformatycznym banku
krajowego lub innego przedsiębiorcy, po spełnieniu przez bank krajowy lub innego
przedsiębiorcę warunków, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie
ust. 3.
2b. Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy bank
krajowy lub inny przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki,
o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.
2c. Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa
w ust. 2a, w przypadku gdy bank krajowy lub inny przedsiębiorca nie spełnia
warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zakres i warunki korzystania z ePUAP,
2) sposób identyfikacji i uwierzytelniania w ePUAP, w tym przy wykorzystaniu
środków identyfikacji elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania
w systemie teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,
3) warunki organizacyjne i techniczne nieodpłatnego wykorzystywania do
identyfikacji i uwierzytelniania w ePUAP środków identyfikacji
elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania w systemie
teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy,
4) sposób potwierdzania spełniania warunków, o których mowa w pkt 1
– z uwzględnieniem roli ePUAP w procesie realizacji zadań publicznych drogą
elektroniczną oraz zasad przetwarzania danych osobowych.
16.04.2019
©Telksinoe s. 22/38
Art. 19b. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji w ramach ePUAP
prowadzi centralne repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych, zwane
dalej „centralnym repozytorium”.
2. W centralnym repozytorium umieszcza się, przechowuje i udostępnia
wzory dokumentów, które uwzględniają niezbędne elementy struktury
dokumentów elektronicznych określone w przepisach wydanych na podstawie art.
5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym
i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i 1948).
3. Organy administracji publicznej przekazują do centralnego repozytorium
oraz udostępniają w Biuletynie Informacji Publicznej wzory dokumentów
elektronicznych. Przy sporządzaniu wzorów dokumentów elektronicznych stosuje
się międzynarodowe standardy dotyczące sporządzania dokumentów
elektronicznych przez organy administracji publicznej, z uwzględnieniem
konieczności podpisywania ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
4. Jeżeli wzór podania określają odrębne przepisy, to umieszczenie wzoru
dokumentu elektronicznego przez organy administracji publicznej w centralnym
repozytorium jest równoznaczne z określeniem wzoru wnoszenia podań, o których
mowa w art. 63 § 3a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138).
5. Niezależnie od obowiązku wynikającego z ust. 3 organy administracji
publicznej mogą prowadzić własne lub wspólnie z innymi organami administracji
publicznej repozytoria wzorów dokumentów elektronicznych.
Art. 19c. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może zawrzeć
porozumienie w sprawie udostępniania usług na ePUAP lub korzystania z usług
sieciowych pozwalających na wykorzystanie profilu zaufanego z:
1) podmiotami, o których mowa w art. 2 ust. 3, realizującymi zadania publiczne,
2) innymi podmiotami realizującymi zadania publiczne lub wspierającymi
świadczenie tych zadań w celu realizacji strategii i programów przyjętych
przez Radę Ministrów lub strategii rozwoju, programów i dokumentów
programowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach
prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r. poz. 1307)
– jeżeli wykażą interes faktyczny w udostępnianiu usług na ePUAP lub
w korzystaniu z usług sieciowych pozwalających na wykorzystanie profilu
16.04.2019
©Telksinoe s. 23/38
zaufanego; ocena interesu faktycznego dokonywana jest z uwzględnieniem jego
wpływu na bezpieczeństwo i interes publiczny.
2. W porozumieniu określa się sposób udostępniania usług na ePUAP oraz ich
zakres lub warunki korzystania z usług sieciowych pozwalających na
wykorzystanie profilu zaufanego.
Art. 19d. Podmioty udostępniające usługi na ePUAP zapewniają ich
zgodność z przepisami stanowiącymi podstawę sporządzenia wzoru dokumentu
elektronicznego oraz dokonują aktualizacji tych usług w katalogu usług.
Art. 19e. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia oraz
zapewnia rozwój oprogramowania przeznaczonego dla urządzeń mobilnych,
zwanego dalej „publiczną aplikacją mobilną”, pozwalającego w szczególności na:
1) pobranie, przechowywanie i prezentację dokumentów elektronicznych,
o których mowa w ust. 2, a także przekazywanie tych dokumentów między
urządzeniami mobilnymi;
2) weryfikację integralności i pochodzenia dokumentu elektronicznego.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia działanie systemu
teleinformatycznego, który pozwala, przy użyciu publicznej aplikacji mobilnej, na
pobranie dokumentu elektronicznego:
1) zawierającego dane osobowe użytkownika publicznej aplikacji mobilnej
pobrane z rejestrów publicznych w zakresie określonym w ust. 3 i 4;
2) zawierającego dane dotyczące sytuacji prawnej użytkownika publicznej
aplikacji mobilnej lub praw mu przysługujących;
3) zawierającego dane umożliwiające identyfikację rzeczy związanej
z użytkownikiem publicznej aplikacji mobilnej;
4) stanowiącego kopię dokumentu urzędowego, który wydawany jest w postaci
innej niż postać elektroniczna.
3. Użytkownik publicznej aplikacji mobilnej, po uwierzytelnieniu w sposób
określony w art. 20a ust. 1, może pobrać z:
1) Rejestru Dowodów Osobistych aktualne dane, o których mowa
w art. 56 pkt 1, 2 i 4 lit. a–c ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach
osobistych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1464 oraz z 2018 r. poz. 730);
16.04.2019
©Telksinoe s. 24/38
2) rejestru PESEL aktualne dane, o których mowa w art. 8 pkt 1–3, 4–6, 9–11,
14 i 22 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1382).
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia stosowanie
mechanizmów, które pozwalają na potwierdzenie integralności i pochodzenia
danych dokumentu elektronicznego.
Art. 19f. 1. Użytkowanie publicznej aplikacji mobilnej:
1) jest bezpłatne i dobrowolne;
2) oznacza wyrażenie zgody na przetwarzanie przez ministra właściwego do
spraw informatyzacji danych osobowych użytkownika aplikacji mobilnej
w zakresie, o którym mowa w art. 19h.
2. Użytkowanie publicznej aplikacji mobilnej jest możliwe po uprzednim
uwierzytelnieniu użytkownika w systemie teleinformatycznym, o którym mowa
w art. 19e, w sposób, o którym mowa w art. 20a ust. 1, o ile przepisy szczególne
lub porozumienie, o którym mowa w art. 19g, nie stanowią inaczej.
3. Użytkownik aplikacji mobilnej może w każdej chwili zrezygnować
z korzystania z publicznej aplikacji mobilnej oraz wycofać zgodę na przetwarzanie
danych osobowych.
Art. 19g. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiera
porozumienie w sprawie wykorzystywania publicznej aplikacji mobilnej i systemu
teleinformatycznego, o których mowa w art. 19e, z podmiotem, o którym mowa
w art. 2, na potrzeby zadań realizowanych przez ten podmiot.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji może zawrzeć porozumienie
w sprawie wykorzystywania publicznej aplikacji mobilnej i systemu
teleinformatycznego, o których mowa w art. 19e, z podmiotem niebędącym pod-
miotem publicznym na potrzeby zadań realizowanych przez ten podmiot.
3. Porozumienie określa warunki wykorzystywania publicznej aplikacji
mobilnej oraz systemu teleinformatycznego, o których mowa w art. 19e,
a w szczególności zawiera:
1) określenie dokumentu elektronicznego oraz zakres zawartych w nim danych;
2) cel i zakres wykorzystywania publicznej aplikacji mobilnej oraz systemu
teleinformatycznego;
16.04.2019
©Telksinoe s. 25/38
3) warunki organizacyjne i techniczne wykorzystania publicznej aplikacji
mobilnej oraz systemu teleinformatycznego.
Art. 19h. Minister właściwy do spraw informatyzacji przetwarza w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 19e, dane osobowe użytkowników
publicznej aplikacji mobilnej w zakresie niezbędnym do obsługi dokumentów
elektronicznych, o których mowa w art. 19e, oraz zapewnienia bezpieczeństwa
teleinformatycznego i bezpieczeństwa obrotu prawnego.
Art. 19i. Minister właściwy do spraw informatyzacji w Biuletynie Informacji
Publicznej na swojej stronie podmiotowej zamieszcza oraz niezwłocznie
aktualizuje informacje o:
1) aktywnych i nieaktywnych, w tym czasowo zawieszonych,
funkcjonalnościach publicznej aplikacji mobilnej;
2) stosowanych mechanizmach zapewniających możliwość potwierdzenia
integralności i pochodzenia dokumentów elektronicznych oraz procedurach
uzyskania takiego potwierdzenia;
3) adresach elektronicznych, pod którymi są udostępnione:
a) regulamin korzystania z publicznej aplikacji mobilnej,
b) informacja o wymaganiach technicznych dotyczących korzystania
z publicznej aplikacji mobilnej.
Art. 19j. Minister właściwy do spraw informatyzacji w uzgodnieniu
z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w komunikacie
ogłaszanym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
termin uruchomienia usługi, o której mowa w art. 19e ust. 2 pkt 1, mając na
względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa tej usługi.
Art. 20. (uchylony)
Art. 20a. 1. Uwierzytelnienie użytkownika systemu teleinformatycznego
podmiotu publicznego, w którym udostępniane są usługi online, wymaga użycia:
1) środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji
elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji
elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia
5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej
(Dz. U. poz. 1579 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1544), lub
16.04.2019
©Telksinoe s. 26/38
2) środka identyfikacji elektronicznej wydanego w notyfikowanym systemie
identyfikacji elektronicznej, lub
3) danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu
elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie
wymagane w celu realizacji usługi online.
1a. Uwierzytelnianie z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zapewnia się adekwatnie do wymaganego
poziomu bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 5 września
2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej.
2. Podmiot publiczny, który używa do realizacji zadań publicznych systemu
teleinformatycznego, może umożliwiać użytkownikowi uwierzytelnienie w tym
systemie także przez zastosowanie innych technologii.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki organizacyjne i techniczne, które powinien spełniać
system teleinformatyczny służący do wydania certyfikatu oraz stosowania
technologii, o których mowa w ust. 2, w tym:
a) zakres i okres przechowywania danych w systemie,
b) obowiązki informacyjne, do których zobowiązany jest administrator
systemu,
2) (uchylony)
Art. 20aa. Minister właściwy do spraw informatyzacji odpowiada za
funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, który:
1) zapewnia obsługę publicznego systemu identyfikacji elektronicznej,
w którym wydawany jest:
a) profil zaufany,
b) profil osobisty;
2) umożliwia podmiotom publicznym:
a) uwierzytelnienie osoby fizycznej przy użyciu środka identyfikacji
elektronicznej, o którym mowa w pkt 1,
b) zapewnienie osobie fizycznej możliwości opatrzenia dokumentu
elektronicznego podpisem zaufanym.
16.04.2019
©Telksinoe s. 27/38
Art. 20ab. Minister właściwy do spraw informatyzacji:
1) zarządza publicznym systemem identyfikacji elektronicznej;
2) zapisuje i zachowuje informacje związane z zapewnieniem rozliczalności
i niezaprzeczalności działań użytkownika korzystającego ze środka
identyfikacji elektronicznej wydanego w publicznym systemie identyfikacji
elektronicznej.
Art. 20ac. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem
danych przetwarzanych w systemie, o którym mowa w art. 20aa.
2. W systemie przetwarza się następujące dane:
1) osoby, której wydano środek identyfikacji elektronicznej, obejmujące:
a) imię (imiona),
b) nazwisko,
c) numer PESEL,
d) datę urodzenia osoby,
e) adres poczty elektronicznej,
f) numer telefonu komórkowego;
2) dotyczące środka identyfikacji elektronicznej obejmujące:
a) identyfikator,
b) czas wydania,
c) termin ważności;
3) o których mowa w art. 20ab pkt 2.
3. Dane przetwarzane są w celu zapewnienia uwierzytelnienia osób
fizycznych przy użyciu środków identyfikacji elektronicznej wydawanych w tym
systemie oraz możliwości opatrzenia dokumentu elektronicznego podpisem
zaufanym.
4. W systemie przetwarza się również dane osób uczestniczących w procesie
potwierdzania profilu zaufanego obejmujące:
1) imię (imiona);
2) nazwisko;
3) numer PESEL.
Art. 20ad. 1. Profil zaufany zawiera dane identyfikujące osobę fizyczną
obejmujące:
16.04.2019
©Telksinoe s. 28/38
1) imię (imiona);
2) nazwisko;
3) datę urodzenia;
4) numer PESEL.
2. W procedurze potwierdzania profilu zaufanego dane, o których mowa
w ust. 1, są weryfikowane automatycznie z danymi zawartymi w rejestrze PESEL.
3. W przypadku zmiany w rejestrze PESEL danych, o których mowa
w ust. 1 pkt 1–3, dokonywana jest automatyczna aktualizacja tych danych
zawartych w profilu zaufanym.
4. Aktualizacja danych zawartych w profilu zaufanym, o której mowa
w ust. 3, nie powoduje unieważnienia profilu zaufanego.
5. Profil zaufany może zawierać inne dane niż wymienione w ust. 1,
w szczególności identyfikator oraz dane wykorzystywane w procesach
uwierzytelniania i autoryzacji realizowanych przy użyciu profilu zaufanego.
Art. 20ae. 1. Podpis zaufany wywołuje skutki prawne, jeżeli został utworzony
lub złożony w okresie ważności środka identyfikacji elektronicznej, o którym
mowa w art. 20aa pkt 1.
2. Dane w postaci elektronicznej opatrzone podpisem zaufanym są
równoważne pod względem skutków prawnych dokumentowi opatrzonemu
podpisem własnoręcznym, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
3. Nie można odmówić ważności i skuteczności podpisowi zaufanemu tylko
na tej podstawie, że istnieje w postaci elektronicznej.
Art. 20b. (uchylony)
Art. 20c. 1. Potwierdzenia profilu zaufanego, które polega na weryfikacji
zgodności danych zawartych we wniosku o jego wydanie ze stanem faktycznym,
oraz unieważnienia profilu zaufanego dokonuje:
1) punkt potwierdzający profil zaufany na podstawie:
a) dowodu osobistego albo paszportu zawierającego:
– imię (imiona),
– nazwisko,
– numer PESEL, albo
16.04.2019
©Telksinoe s. 29/38
b) innego dokumentu tożsamości, jeżeli umożliwia on jednoznaczne
potwierdzenie tożsamości osoby wnioskującej o potwierdzenie profilu
zaufanego posiadającej numer PESEL;
2) samodzielnie osoba fizyczna przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu
elektronicznego, w przypadku gdy kwalifikowany certyfikat podpisu
elektronicznego zawiera dane obejmujące co najmniej:
a) imię (imiona),
b) nazwisko,
c) numer PESEL;
3) samodzielnie osoba fizyczna przy nieodpłatnym wykorzystaniu środka
identyfikacji elektronicznej stosowanego do uwierzytelniania w systemie
teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy
spełniającym warunki, o których mowa w art. 20d pkt 1, o ile środek ten
potwierdza dane obejmujące co najmniej:
a) imię (imiona),
b) nazwisko,
c) numer PESEL;
<4) samodzielnie osoba fizyczna przy wykorzystaniu profilu osobistego.> Dodany pkt 4 w
ust. 1 i nowe
[1a. Przedłużenie ważności profilu zaufanego może nastąpić w sposób, brzmienie ust. 1a
w art. 20c
o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, albo przy wykorzystaniu profilu zaufanego.] wejdzie w życie z
dn. 1.06.2019 r.
<1a. Przedłużenie ważności profilu zaufanego może nastąpić w sposób, (Dz. U. z 2019 r.
o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, albo przy wykorzystaniu profilu poz. 60).
zaufanego.>
2. Funkcję punktu potwierdzającego pełni:
1) konsul;
2) naczelnik urzędu skarbowego;
3) wojewoda;
4) Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
3. Funkcję punktu potwierdzającego, za zgodą ministra właściwego do spraw
informatyzacji, może pełnić:
1) podmiot publiczny inny niż wymieniony w ust. 2;
16.04.2019
©Telksinoe s. 30/38
2) bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, 1948, 1997 i 2260 oraz
z 2017 r. poz. 85);
3) operator pocztowy, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948);
4) oddział instytucji kredytowej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe;
5) spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, o której mowa w ustawie
z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach
oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2065, z późn. zm.1)).
4. Zgody, o której mowa w ust. 3, udziela się na wniosek podmiotów,
o których mowa w ust. 3, po spełnieniu warunków określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.
5. Operator pocztowy może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 4, nie
wcześniej niż w roku następującym po roku, w którym po raz pierwszy przedłożył
Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej sprawozdanie, o którym mowa
w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.
6. Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy podmiot
pełniący funkcję punktu potwierdzającego spełnia warunki określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.
7. Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa
w ust. 3, w przypadku gdy podmiot pełniący funkcję punktu potwierdzającego nie
spełnia warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 20d
pkt 1.
8. Minister właściwy do spraw informatyzacji, na wniosek banku krajowego
lub innego przedsiębiorcy, udziela zgody na nieodpłatne wykorzystywanie
środków identyfikacji elektronicznej stosowanych do uwierzytelniania w systemie
teleinformatycznym banku krajowego lub innego przedsiębiorcy do potwierdzania
profilu zaufanego w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, oraz do uwierzytelnień
i autoryzacji związanych z jego wykorzystaniem po spełnieniu przez bank krajowy
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2486
i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62, 106, 138, 650, 723, 771, 864, 1000, 1075 i 1499.
16.04.2019
©Telksinoe s. 31/38
lub innego przedsiębiorcę warunków, o których mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 20d pkt 1.
9. Minister właściwy do spraw informatyzacji może sprawdzać, czy bank
krajowy lub inny przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 8, spełnia warunki,
o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.
10. Minister właściwy do spraw informatyzacji cofa zgodę, o której mowa
w ust. 8, w przypadku gdy bank krajowy lub inny przedsiębiorca nie spełnia
warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 20d pkt 1.
Art. 20d. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia, warunki:
1) wydawania, przedłużania ważności, wykorzystywania i unieważniania profilu
zaufanego, w tym:
a) okres ważności profilu zaufanego,
b) zbiór danych zawartych w profilu zaufanym, o których mowa
w art. 20ad ust. 5,
c) przypadki, w których nie dokonuje się potwierdzenia profilu zaufanego,
d) przypadki, w których profil zaufany traci ważność,
e) warunki przechowywania oraz archiwizowania dokumentów i danych
bezpośrednio związanych z potwierdzeniem profilu zaufanego,
f) dane i dokumenty wymagane w procedurze potwierdzania, przedłużania
ważności i unieważnienia profilu zaufanego,
g) warunki, które powinien spełniać punkt potwierdzający profil zaufany,
h) warunki organizacyjne i techniczne potwierdzenia profilu zaufanego
oraz uwierzytelnień i autoryzacji przy nieodpłatnym wykorzystaniu
środka identyfikacji elektronicznej stosowanego do uwierzytelniania w
systemie teleinformatycznym banku krajowego lub innego
przedsiębiorcy,
i) sposób potwierdzania spełniania warunków, o których mowa w lit. h,
2) składania podpisu zaufanego
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i pewności
w procesie uwierzytelnienia i składania podpisu oraz poufności kluczowych
elementarnych czynności.
16.04.2019
©Telksinoe s. 32/38
Art. 20e. 1. Przyłączenie systemu teleinformatycznego, w którym
udostępniane są usługi online, do systemu, o którym mowa w art. 20aa, w celu
wykorzystywania podpisu zaufanego następuje na wniosek podmiotu
odpowiedzialnego za ten system.
2. Do wniosku dołącza się oświadczenie o zapoznaniu się z polityką
bezpieczeństwa udostępnioną przez ministra właściwego do spraw informatyzacji
w Biuletynie Informacji Publicznej na jego stronie podmiotowej.
3. Wniosek oraz oświadczenie, o których mowa w ust. 2, składa się w postaci
elektronicznej opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Art. 20f. Minister właściwy do spraw informatyzacji wydaje zgodę na
przyłączenie systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego, w którym
udostępniane są usługi online, do systemu, o którym mowa w art. 20aa, po
przeprowadzeniu testów integracyjnych zakończonych wynikiem pozytywnym,
potwierdzających interoperacyjność tego systemu z systemem, o którym mowa
w art. 20aa.
Art. 20g. Do systemu, o którym mowa w art. 20aa, przyłącza się
elektroniczną platformę usług administracji publicznej.
Rozdział 4
Badanie osiągania interoperacyjności oraz kontrola przestrzegania
przepisów ustawy
Art. 21. 1. W celu zapewnienia interoperacyjności systemów
teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych przeprowadza się,
z zastrzeżeniem art. 24, badanie poprawności wdrożenia rozwiązań, o których
mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, w oprogramowaniu interfejsowym przy
wykorzystaniu testów akceptacyjnych udostępnionych przez podmiot publiczny,
zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. b, zwane dalej „badaniem”.
2. Badanie przeprowadza, na własny koszt, twórca oprogramowania
interfejsowego albo inny podmiot posiadający autorskie prawa majątkowe do
oprogramowania interfejsowego, które ma być wykorzystywane do realiz acji
zadania publicznego, zwany dalej „podmiotem uprawnionym”:
1) przed udostępnieniem po raz pierwszy oprogramowania interfejsowego do
realizacji tego zadania;
16.04.2019
©Telksinoe s. 33/38
2) po modyfikacji oprogramowania interfejsowego w zakresie, o którym mowa
w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, dokonanej od czasu poprzedniego badania.
3. Podmiot uprawniony:
1) informuje podmiot publiczny o rodzaju, wersji, dacie wytworzenia
i charakterystyce techniczno-funkcjonalnej oprogramowania interfejsowego
poddawanego badaniu;
2) składa podmiotowi publicznemu oświadczenie o wyniku badania.
4. W celu potwierdzenia wyniku badania podmiot publiczny może
przeprowadzić weryfikację tego badania, wykorzystując testy akceptacyjne
udostępnione podmiotowi uprawnionemu. Podmiot publiczny informuje podmiot
uprawniony o wyniku weryfikacji.
5. W razie niezgodności wyniku weryfikacji z wynikiem badania dokonanego
przez podmiot uprawniony rozstrzyga wynik weryfikacji. W tym przypadku koszty
weryfikacji ponosi podmiot uprawniony.
5a. W celu zapewnienia interoperacyjności systemów teleinformatycznych
używanych do realizacji zadań publicznych z innymi systemami
teleinformatycznymi podmiot publiczny może udostępnić testowy system
teleinformatyczny, funkcjonalnie odpowiadający systemowi produkcyjnemu,
w celu dokonywania sprawdzenia poprawności wdrożenia rozwiązań pod
względem organizacyjnym, semantycznym i technologicznym.
5b. W przypadku udostępnienia przez podmiot publiczny systemu testowego
nie jest wymagane udostępnienie testów akceptacyjnych.
6. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia:
1) metodykę, warunki i tryb sporządzania testów akceptacyjnych,
2) sposób postępowania w zakresie badania oraz weryfikacji badania, w tym
sposób dokumentowania wyników badania oraz weryfikacji badania,
3) rodzaje oprogramowania interfejsowego podlegającego badaniu,
4) szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz sposób
i tryb przekazywania tych informacji,
5) wzór oświadczenia o wyniku badania oraz wyniku weryfikacji badania
16.04.2019
©Telksinoe s. 34/38
– uwzględniając konieczność wprowadzenia jednolitych warunków przygotowania
rzetelnego zestawu testów akceptacyjnych oraz dokonania obiektywnej oceny
oprogramowania interfejsowego.
Art. 22. 1. Oprogramowanie interfejsowe może być używane do realizacji
zadań publicznych, jeżeli uzyskało pozytywny wynik badania.
2. Podmiot publiczny może nieodpłatnie udostępnić oprogramowanie
interfejsowe, które uzyskało pozytywny wynik badania, albo jego kody źródłowe,
w zakresie określonym w umowie licencyjnej z podmiotem uprawnionym.
3. W razie stwierdzenia używania do realizacji zadania publicznego
oprogramowania interfejsowego, które:
1) nie zostało poddane badaniu,
2) nie uzyskało pozytywnego wyniku badania w przypadkach, o których mowa
w art. 21 ust. 2
– podmiot publiczny może odmówić przyjęcia danych przekazywanych za pomocą
tego oprogramowania; w takim przypadku odmowa przyjęcia danych jest
równoznaczna z nieprzekazaniem tych danych.
Art. 23. 1. Przepisy art. 21 i 22 stosuje się odpowiednio, jeżeli:
1) podmiot publiczny jest podmiotem uprawnionym;
2) podmiot uprawniony przekazał podmiotowi publicznemu autorskie prawa
majątkowe do oprogramowania interfejsowego.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, w razie zaistnienia okoliczności,
o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 albo 2, oprogramowanie interfejsowe nie
może być używane do realizacji zadań publicznych do czasu uzyskania
pozytywnego wyniku badania.
Art. 24. Przepisów art. 21–23 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa
w art. 13 ust. 4, chyba że:
1) podmiot publiczny udostępnił testy akceptacyjne;
2) podmiot uprawniony wystąpił o udostępnienie testów akceptacyjnych w celu
przeprowadzenia badania;
3) podmiot publiczny udostępnił system testowy, o którym mowa w art. 21 ust.
5a.
Art. 25. 1. Kontroli:
16.04.2019
©Telksinoe s. 35/38
1) realizacji ponadsektorowych projektów informatycznych dokonuje Prezes
Rady Ministrów;
2) realizacji sektorowych projektów informatycznych dokonuje minister
kierujący działem administracji rządowej, dla którego ustanowiono sektorowy
projekt informatyczny;
3) działania systemów teleinformatycznych, używanych do realizacji zadań
publicznych albo realizacji obowiązków wynikających z art. 13 ust. 2,
dokonuje:
a) w jednostkach samorządu terytorialnego i ich związkach oraz
w tworzonych lub prowadzonych przez te jednostki samorządowych
osobach prawnych i innych samorządowych jednostkach
organizacyjnych – właściwy wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 3,
b) w podmiotach publicznych podległych lub nadzorowanych przez organy
administracji rządowej – organ administracji rządowej nadzorujący dany
podmiot publiczny,
c) w podmiotach publicznych niewymienionych w lit. a i b – minister
właściwy do spraw informatyzacji
– pod względem zgodności z minimalnymi wymaganiami dla systemów
teleinformatycznych lub minimalnymi wymaganiami dla rejestrów
publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej.
2. (uchylony)
3. W stosunku do organów i jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a,
kontrola może dotyczyć wyłącznie systemów teleinformatycznych oraz rejestrów
publicznych, które są używane do realizacji zadań zleconych z zakresu
administracji rządowej. W pozostałych przypadkach kontrola przeprowadzana jest
na wniosek.
4. Kontroli w zakresie prawidłowości wydatkowania środków finansowych
przekazywanych na podstawie art. 12f, z punktu widzenia legalności,
gospodarności, celowości i rzetelności wydatkowania środków publicznych:
1) podmiotów określonych w ust. 1 pkt 3 lit. a – dokonuje właściwa regionalna
izba obrachunkowa, na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 października
1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 561);
16.04.2019
©Telksinoe s. 36/38
2) podmiotów niewymienionych w pkt 1 – dokonuje minister właściwy do spraw
informatyzacji.
Art. 26. (uchylony)
Art. 27. (uchylony)
Art. 28. 1. Kontrolerem może być osoba pełnoletnia, która:
1) posiada wykształcenie wyższe;
2) posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym, chyba że przepisy odrębne uzależniają zatrudnienie
jej w jednostce kontrolowanej od posiadania obywatelstwa polskiego;
3) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw
publicznych;
4) nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada certyfikat, o którym mowa w ust. 3.
2. Kontroler jest obowiązany zachować w tajemnicy informacje, które
uzyskał w związku z wykonywaniem czynności kontroli. Obowiązek zachowania
tajemnicy trwa również po ustaniu pełnienia obowiązków kontrolera w urzędzie
obsługującym organ dokonujący kontroli.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz certyfikatów uprawniających do prowadzenia kontroli
w rozumieniu art. 25, uwzględniając zakres wiedzy specjalistycznej wymaganej od
osób legitymujących się poszczególnymi certyfikatami i zakres kontroli określony
w art. 25.
Art. 29. (uchylony)
Art. 30. (uchylony)
Art. 31. (uchylony)
Art. 32. (uchylony)
Art. 33. (uchylony)
Art. 34. (uchylony)
16.04.2019
©Telksinoe s. 37/38
Art. 35. (uchylony)
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 36–52. (pominięte)
Rozdział 6
Przepisy dostosowujące, przejściowe i końcowe
Art. 53–60. (pominięte)
Art. 61. 1. Ilekroć w przepisach dotyczących informatyzacji zawartych
w odrębnych ustawach jest mowa o:
1) elektronicznym nośniku informacji, elektronicznym nośniku
informatycznym, elektronicznym nośniku danych, komputerowym nośniku
informacji, komputerowym nośniku danych, nośniku elektronicznym,
nośniku magnetycznym, nośniku informatycznym albo nośniku
komputerowym – należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości
interpretacyjnych, informatyczny nośnik danych, o którym mowa w art. 3 pkt
1 niniejszej ustawy;
2) danych elektronicznych, danych w postaci elektronicznej, danych w formie
elektronicznej, danych informatycznych, informacjach w postaci
elektronicznej albo informacjach w formie elektronicznej – należy przez to
rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, dokument
elektroniczny, o którym mowa w art. 3 pkt 2 niniejszej ustawy.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przepisów:
1) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe;
2) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U.
z 2013 r. poz. 908 i 1036, z 2015 r. poz. 855 i 1513 oraz z 2016 r. poz. 996 i
1997);
3) ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach
płatniczych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1232)2).
2)
Utraciła moc z dniem 7 października 2013 r. na podstawie art. 38 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r.
o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1036), która
weszła w życie z dniem 7 października 2013 r.
16.04.2019
©Telksinoe s. 38/38
Art. 62. (pominięty)
Art. 63. (pominięty)
Art. 64. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia3),
z wyjątkiem:
1) art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2) art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3) art. 40, który wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4) art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.
3)
Ustawa została ogłoszona w dniu 20 kwietnia 2005 r.
16.04.2019
Do góry