Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/187

Opracowano na podstawie t. j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 576, 935.

U S T A W A

z dnia 29 listopada 2000 r.

Prawo atomowe 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) działalność w zakresie pokojowego wykorzystywania energii atomowej

związaną z rzeczywistym i potencjalnym narażeniem na promieniowanie

jonizujące od sztucznych źródeł promieniotwórczych, materiałów jądrowych,

urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego;

2) obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej tę działalność;

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy Rady 89/618/Euratom z dnia 27 listopada 1989 r. w sprawie informowania ogółu

społeczeństwa o środkach ochrony zdrowia, które będą stosowane oraz działaniach, jakie należy

podjąć w przypadku pogotowia radiologicznego (Dz. Urz. WE L 357 z 07.12.1989, str. 31; Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 1, str. 366);

2) dyrektywy Rady 90/641/Euratom z dnia 4 grudnia 1990 r. w sprawie praktycznej ochrony

pracowników zewnętrznych, narażonych na promieniowanie jonizujące podczas pracy na terenie

kontrolowanym (Dz. Urz. WE L 349 z 13.12.1990, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1, str. 405, z późn. zm.);

3) dyrektywy Rady 92/3/Euratom z dnia 3 lutego 1992 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania

odpadów radioaktywnych między Państwami Członkowskimi oraz do Wspólnoty i poza jej

obszar (Dz. Urz. WE L 35 z 12.02.1992, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

15, t. 2, str. 90);

4) dyrektywy Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającej podstawowe normy

bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed

zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (Dz. Urz. WE L 159 z 29.06.1996,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 291);

5) dyrektywy Rady 97/43/Euratom z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie ochrony zdrowia osób

fizycznych przed niebezpieczeństwem wynikającym z promieniowania jonizującego

związanego z badaniami medycznymi oraz uchylającej dyrektywę 84/466/Euratom (Dz. Urz.

WE L 180 z 09.07.1997, str. 22, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15,

t. 3, str. 332, z późn. zm.);

6) dyrektywy Rady 2003/122/Euratom z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie kontroli wysoce

radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych (Dz. Urz. UE L

346 z 31.12.2003, str. 57; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 694).

2017-06-14

©Telksinoe s. 2/187

3) organy właściwe w sprawach bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej;

4) zasady odpowiedzialności cywilnej za szkody jądrowe;

5) zasady wypełniania zobowiązań międzynarodowych, w tym w ramach Unii

Europejskiej, dotyczących bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed

promieniowaniem jonizującym oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych

i kontroli technologii jądrowych.

2. Ustawa określa także kary pieniężne za naruszenie przepisów dotyczących

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz tryb ich nakładania.

3. Ustawę stosuje się również do działalności wykonywanej w warunkach

zwiększonego, w wyniku działania człowieka, narażenia na naturalne promieniowanie

jonizujące.

4. Ustawa ponadto określa zasady monitorowania skażeń promieniotwórczych

i reguluje działania podejmowane w przypadku zdarzeń radiacyjnych, jak również

w przypadku długotrwałego narażenia w następstwie zdarzenia radiacyjnego lub

działalności wykonywanej w przeszłości.

5. Ustawa określa również szczególne zasady ochrony osób przed zagrożeniami

wynikającymi ze stosowania promieniowania jonizującego w celach medycznych.

Art. 2. Wykonywanie działalności, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 3,

jest dopuszczalne po zastosowaniu określonych w przepisach środków dla

zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony życia i zdrowia ludzi, jak również

bezpieczeństwa mienia i ochrony środowiska.

Art. 3. W rozumieniu niniejszej ustawy użyte określenia oznaczają:

1) audyt kliniczny – systematyczną kontrolę lub przegląd medycznych procedur

radiologicznych, mające na celu polepszenie jakości udzielanych pacjentowi

świadczeń zdrowotnych poprzez usystematyzowaną analizę, w ramach której

praktyka, procedury i wyniki radiologiczne są porównywane z uznanymi

standardami oraz, w razie konieczności, modyfikację dotychczasowego

postępowania lub wprowadzenie nowych standardów;

1a) awaria projektowa – warunki awaryjne obiektu jądrowego uwzględnione

w projekcie obiektu jądrowego zgodnie z ustalonymi wymaganiami

projektowania, w których uszkodzenie paliwa oraz uwolnienia substancji

promieniotwórczych są utrzymywane w ustalonych granicach;

2017-06-14

©Telksinoe s. 3/187

2) bezpieczeństwo jądrowe – osiągnięcie odpowiednich warunków eksploatacji,

zapobieganie awariom i łagodzenie ich skutków, czego wynikiem jest ochrona

pracowników i ludności przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania

jonizującego z obiektów jądrowych;

2a) ciężka awaria – warunki awaryjne obiektu jądrowego, poważniejsze niż awarie

projektowe, prowadzące do znaczącej degradacji rdzenia reaktora i mogące

prowadzić do znaczących uwolnień substancji promieniotwórczych;

3) dawka graniczna – wartość dawki promieniowania jonizującego, wyrażoną jako

dawka skuteczna lub równoważna, dla określonych osób, pochodzącą od

kontrolowanej działalności zawodowej, której, poza przypadkami

przewidzianymi w ustawie, nie wolno przekroczyć;

4) dawka pochłonięta – dawkę pochłoniętą określoną w załączniku nr 1 do ustawy;

5) dawka równoważna – dawkę równoważną określoną w załączniku nr 1 do

ustawy;

6) dawka skuteczna (efektywna) – dawkę skuteczną (efektywną) określoną

w załączniku nr 1 do ustawy;

7) działania interwencyjne – działania, które zapobiegają narażeniu lub zmniejszają

narażenie ludzi w wyniku zdarzenia radiacyjnego, polegające na oddziaływaniu

na źródło promieniowania jonizującego, źródło skażeń promieniotwórczych,

drogi rozprzestrzeniania tych skażeń oraz na ludzi;

71) funkcja bezpieczeństwa – funkcję, którą dla zapewnienia bezpieczeństwa

wypełnia system, element konstrukcji lub element wyposażenia obiektu

jądrowego;

7a) jednostka ochrony zdrowia – podmiot leczniczy wykonujący działalność

leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej z wykorzystaniem

promieniowania jonizującego;

8) jednostka organizacyjna – każdy podmiot wykonujący działalność związaną

z narażeniem;

9) likwidacja obiektu jądrowego – doprowadzenie obiektu lub urządzenia do stanu

niewymagającego ograniczeń z punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej w wykonywaniu dowolnej działalności;

10) (uchylony)

10a) limity i warunki eksploatacyjne – określony w zezwoleniu na wykonywanie

działalności związanej z narażeniem, polegającej na rozruchu lub eksploatacji

obiektu jądrowego zbiór wymagań, ustalający graniczne wartości parametrów

2017-06-14

©Telksinoes. 4/187

eksploatacyjnych obiektu jądrowego, wymaganą dyspozycyjność funkcjonalną

i wydajność urządzeń tego obiektu oraz obsadę pracownikami;

11) materiał jądrowy – rudy, materiały wyjściowe (źródłowe) lub specjalne materiały

rozszczepialne, o których mowa w art. 197 Traktatu ustanawiającego Europejską

Wspólnotę Energii Atomowej, zwanego dalej „Traktatem Euratom”;

12) medycyna nuklearna – wszelką działalność diagnostyczną związaną

z podawaniem pacjentom produktów radiofarmaceutycznych, a także

z zabiegami terapeutycznymi przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych;

13) medyczna procedura radiologiczna – opis czynności niezbędnych do

przeprowadzenia badania lub zabiegu z wykorzystaniem promieniowania

jonizującego w celu postawienia diagnozy bądź leczenia;

14) medyczny wypadek radiologiczny – niezamierzone wydarzenie, takie jak błąd

w obsłudze urządzenia radiologicznego, awaria urządzenia radiologicznego lub

przerwa w jego działaniu, a także inne nieszczęśliwe zdarzenie, którego

konsekwencje nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony

radiologicznej pacjenta;

15) narażenie – proces, w którym organizm ludzki podlega działaniu

promieniowania jonizującego;

16) narażenie wyjątkowe – narażenie osoby uczestniczącej w usuwaniu skutków

zdarzenia radiacyjnego lub w działaniach interwencyjnych, w czasie których

może ona otrzymać dawkę przekraczającą wartość rocznej dawki granicznej dla

pracowników;

16a) normalna eksploatacja – eksploatację obiektu jądrowego w zakresie limitów

i warunków eksploatacyjnych;

17) obiekt jądrowy – elektrownię jądrową, reaktor badawczy, zakład wzbogacania

izotopowego, zakład wytwarzania paliwa jądrowego, zakład przerobu

wypalonego paliwa jądrowego, przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego,

a także bezpośrednio związany z którymkolwiek z tych obiektów i znajdujący

się na jego terenie obiekt służący do przechowywania odpadów

promieniotwórczych;

18) objętość tarczowa – objętość guza nowotworowego lub innych tkanek, które są

napromieniane w celu osiągnięcia planowanego efektu terapeutycznego;

19) ochrona fizyczna – całokształt przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych,

mających na celu skuteczne zabezpieczenie materiałów jądrowych i obiektów

jądrowych przed aktami terroru, dywersji, sabotażu i kradzieży;

2017-06-14

©Telksinoe s. 5/187

20) ochrona radiologiczna – zapobieganie narażeniu ludzi i skażeniu środowiska,

a w przypadku braku możliwości zapobieżenia takim sytuacjom – ograniczenie

ich skutków do poziomu tak niskiego, jak tylko jest to rozsądnie osiągalne, przy

uwzględnieniu czynników ekonomicznych, społecznych i zdrowotnych;

21) ochrona radiologiczna pacjenta – zespół czynności i ograniczeń zmierzających

do zminimalizowania narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące, które nie

będzie nadmiernie utrudniało lub uniemożliwiało uzyskania pożądanych

i uzasadnionych informacji diagnostycznych lub efektów leczniczych;

22) odpady promieniotwórcze – materiały stałe, ciekłe lub gazowe, zawierające

substancje promieniotwórcze lub skażone tymi substancjami, których

wykorzystanie nie jest przewidywane ani rozważane, zakwalifikowane do

kategorii odpadów wymienionych w art. 47, w tym wypalone paliwo jądrowe

przeznaczone do składowania; niniejsza definicja nie ma zastosowania do

rozdziału 8a;

23) ogranicznik dawki (limit użytkowy dawki) – ograniczenie przewidywanych

dawek indywidualnych, które mogą pochodzić od określonego źródła

promieniowania jonizującego, uwzględnione podczas planowania ochrony

radiologicznej w celach związanych z optymalizacją;

24) postępowanie z odpadami promieniotwórczymi – działania związane

z przetwarzaniem, przemieszczaniem, przechowywaniem lub składowaniem

odpadów promieniotwórczych, włącznie z odprowadzaniem odpadów

promieniotwórczych do środowiska, z wyłączeniem transportu odpadów

promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej;

25) postępowanie z wypalonym paliwem jądrowym – działania związane

z przerobem, przemieszczaniem lub przechowywaniem wypalonego paliwa

jądrowego, z wyłączeniem transportu wypalonego paliwa jądrowego poza

terenem jednostki organizacyjnej;

25a) postulowane zdarzenie inicjujące – zdarzenie zidentyfikowane przy

projektowaniu obiektu jądrowego jako mogące prowadzić do przewidywanego

zdarzenia eksploatacyjnego lub warunków awaryjnych;

26) poziom interwencyjny – liczbową wartość dawki skutecznej lub równoważnej

możliwej do uniknięcia albo poziom zawartości izotopów promieniotwórczych

w żywności, wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi i środkach żywienia

zwierząt, których możliwość przekroczenia oznacza konieczność rozważenia

podjęcia określonych działań interwencyjnych;

2017-06-14

©Telksinoe s. 6/187

27) poziomy referencyjne – dawki promieniowania jonizującego na powierzchnię

skóry w badaniach rentgenodiagnostycznych lub poziomy aktywności –

w przypadku podawania pacjentom produktów radiofarmaceutycznych,

dotyczące badań typowych pacjentów, dla poszczególnych kategorii urządzeń

radiologicznych; poziomy referencyjne nie mogą być przekraczane w przypadku

powszechnie stosowanych medycznych procedur radiologicznych, jeżeli stosuje

się właściwe sposoby postępowania i urządzenia techniczne; poziomy

referencyjne mogą być przekraczane w przypadku istnienia istotnych wskazań

klinicznych;

28) pracodawca zewnętrzny – pracodawcę zatrudniającego pracowników, o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, prowadzących dowolną działalność na terenie

kontrolowanym u innego pracodawcy;

29) pracownik – pracownika w rozumieniu przepisów Prawa pracy, osobę

wykonującą pracę na podstawie innej niż stosunek pracy, jak również osobę

wykonującą działalność na własny rachunek, którzy w warunkach narażenia na

promieniowanie jonizujące mogą otrzymać dawki przekraczające wartości

dawek granicznych określonych dla osób z ogółu ludności;

30) pracownik zewnętrzny – pracownika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1,

zatrudnionego przez pracodawcę zewnętrznego lub wykonującego działalność na

własny rachunek, prowadzącego dowolną działalność na terenie kontrolowanym,

za który nie jest odpowiedzialny ani on, ani jego pracodawca;

31) praktykant – osobę odbywającą szkolenie lub praktykę w jednostce

organizacyjnej w celu uzyskania określonych umiejętności;

32) program zapewnienia jakości – system działań gwarantujący spełnienie

określonych wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

w zależności od prowadzonej działalności, a w przypadku działalności

z materiałami jądrowymi lub obiektami jądrowymi także wymagań ochrony

fizycznej;

33) promieniowanie jonizujące – promieniowanie składające się z cząstek

bezpośrednio lub pośrednio jonizujących albo z obu rodzajów tych cząstek lub

fal elektromagnetycznych o długości do 100 nm (nanometrów);

34) promieniowanie naturalne – promieniowanie jonizujące emitowane ze źródeł

pochodzenia naturalnego ziemskiego i kosmicznego;

35) przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego – obiekt jądrowy przeznaczony do

bezpiecznego, stabilnego i chronionego przechowywania wypalonego paliwa

2017-06-14

©Telksinoe s. 7/187

jądrowego po jego wyładowaniu z reaktora lub basenu przy reaktorze, a przed

przekazaniem do przerobu lub składowania w charakterze odpadu

promieniotwórczego;

36) przechowywanie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego – magazynowanie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego

paliwa jądrowego z zamiarem ponownego ich wydobycia;

37) przerób wypalonego paliwa jądrowego – proces lub działanie zmierzające do

wydobycia części lub wszystkich izotopów promieniotwórczych z wypalonego

paliwa jądrowego w celu ich dalszego wykorzystania;

38) przetwarzanie materiałów jądrowych – proces lub działanie zmierzające do

zmiany postaci fizycznej lub chemicznej (konwersja) materiału jądrowego,

począwszy od konwersji rudy uranu lub toru, aż do uzyskania materiału w postaci

paliwa jądrowego lub dowolnej postaci, nadającej się do innych zastosowań tych

materiałów, w tym przerób wypalonego paliwa jądrowego oraz przetwarzanie

odpadów promieniotwórczych zawierających materiały jądrowe;

39) przetwarzanie odpadów promieniotwórczych – proces lub działanie zmierzające

do minimalizacji objętości odpadów, segregację odpadów według kategorii lub

podkategorii oraz przygotowanie ich do transportu lub składowania;

39a) przewidywane zdarzenie eksploatacyjne – proces eksploatacyjny odbiegający od

normalnej eksploatacji, którego wystąpienie jest przewidywane co najmniej

jeden raz podczas okresu eksploatacji obiektu jądrowego, ale który – dzięki

zastosowaniu odpowiednich rozwiązań projektowych – nie spowoduje

znaczącego uszkodzenia systemów lub elementów konstrukcji lub wyposażenia

ważnych dla bezpieczeństwa obiektu jądrowego, a także nie doprowadzi do

powstania warunków awaryjnych;

40) radiologia zabiegowa – wszelkie procedury lecznicze i diagnostyczne

dokonywane poprzez skórę pacjenta lub w inny sposób, wykonywane

w znieczuleniu miejscowym lub znieczuleniu ogólnym oraz przy użyciu

obrazowania fluoroskopowego dla lokalizacji zmiany chorobowej i dla

monitorowania medycznej procedury radiologicznej, a także kontroli

i dokumentowania terapii;

41) radioterapia – wszelką działalność terapeutyczną związaną z wykorzystaniem

urządzeń radiologicznych, w tym:

a) terapię powierzchniową dla leczenia nowotworów położonych w skórze

człowieka oraz terapię głęboką dla leczenia nowotworów i ewentualnie

2017-06-14

©Telksinoe s. 8/187

niektórych innych zmian chorobowych położonych w narządach i tkankach

o innej lokalizacji (teleradioterapia),

b) wprowadzanie źródła izotopowego bezpośrednio do narządów

wewnętrznych śródtkankowo, dojamowo, lub umieszczanie go na

powierzchni ciała pacjenta (brachyterapia),

c) zamierzone wprowadzenie do ustroju terapeutycznych ilości produktów

radiofarmaceutycznych;

42) rentgenodiagnostyka – wszelką działalność diagnostyczną związaną

z wykorzystaniem aparatów rentgenowskich;

43) skażenie promieniotwórcze – skażenie przedmiotów, pomieszczeń, środowiska

lub osób przez niepożądaną obecność substancji promieniotwórczych, przy czym

w szczególnym przypadku ciała ludzkiego obejmuje zarówno skażenie

zewnętrzne, jak i skażenie wewnętrzne, niezależnie od drogi wniknięcia

substancji promieniotwórczej do organizmu;

44) składowanie odpadów promieniotwórczych – złożenie odpadów

promieniotwórczych w składowisku odpadów promieniotwórczych bez zamiaru

ponownego ich wydobycia;

45) substancja promieniotwórcza – substancję zawierającą jeden lub więcej izotopów

promieniotwórczych o takiej aktywności lub stężeniu promieniotwórczym, które

nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony radiologicznej;

46) system zarządzania jakością – zespół systematycznie planowanych

i wykonywanych działań, koniecznych dla wystarczającego zapewnienia, że

dana struktura, układ lub ich części składowe bądź procedury będą działać

w sposób zadowalający, spełniając wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 33c ust. 9 pkt 2;

47) szkoda dla zdrowia człowieka – oszacowane ryzyko skrócenia długości

i pogorszenia jakości życia ludzi w następstwie narażenia na promieniowanie

jonizujące; obejmuje straty wynikające ze skutków somatycznych, nowotworów

i poważnych zaburzeń genetycznych;

48) teren kontrolowany – teren o kontrolowanym dostępie, objęty specjalnymi

przepisami mającymi na celu ochronę przed promieniowaniem jonizującym lub

rozprzestrzenianiem się skażeń promieniotwórczych;

49) teren nadzorowany – teren objęty specjalnym nadzorem, w celu ochrony przed

promieniowaniem jonizującym;

2017-06-14

©Telksinoe s. 9/187

49a) typ zamkniętego źródła promieniotwórczego – oznaczenie katalogowe źródła lub

zespół cech konstrukcyjnych i parametrów fizycznych charakteryzujących

punktowe, powierzchniowe oraz liniowe źródło promieniotwórcze, w tym rodzaj

wykorzystywanego promieniowania jonizującego;

50) urządzenia radiologiczne – źródła promieniowania jonizującego lub urządzenia

służące do detekcji promieniowania jonizującego, wykorzystywane do celów

leczniczych lub diagnostycznych;

50a) warunki awaryjne – odchylenia od normalnej eksploatacji obiektu jądrowego

poważniejsze niż przewidywane zdarzenia eksploatacyjne;

50b) warunki projektowe – warunki występujące przy normalnej eksploatacji obiektu

jądrowego, przewidywanych zdarzeniach eksploatacyjnych i podczas awarii

projektowych, uwzględnione w projekcie obiektu jądrowego, zgodnie

z ustalonymi kryteriami projektowania i przy zachowawczym podejściu;

51) wypalone paliwo jądrowe – paliwo jądrowe, które zostało napromieniowane

w rdzeniu reaktora oraz na stałe usunięte z rdzenia;

52) wzbogacanie izotopowe – proces polegający na rozdzielaniu izotopów uranu

w celu zwiększenia zawartości uranu 235 w produkcie wyjściowym;

53) zagrożenie (narażenie potencjalne) – narażenie, które może nastąpić, przy czym

prawdopodobieństwo jego wystąpienia może być wcześniej oszacowane;

54) zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych – zaprzestanie

dostarczania odpadów promieniotwórczych do składowiska, na podstawie

decyzji właściwego organu, oraz wykonanie prac koniecznych do zapewnienia

bezpieczeństwa składowiska;

54a) zamknięte źródło promieniotwórcze – źródło promieniotwórcze o takiej

budowie, która w warunkach określonych dla jego stosowania uniemożliwia

przedostanie się do środowiska zawartej w nim substancji promieniotwórczej;

55) zdarzenie radiacyjne – sytuację związaną z zagrożeniem, wymagającą podjęcia

pilnych działań w celu ochrony pracowników lub ludności;

551) zintegrowany system zarządzania – system zarządzania obejmujący elementy

związane z bezpieczeństwem, zdrowiem, środowiskiem, zapewnieniem jakości,

kwestiami ekonomicznymi oraz ochroną fizyczną, dający priorytet

bezpieczeństwu jądrowemu przez zapewnienie, że wszystkie decyzje są

podejmowane po analizie ich wpływu na bezpieczeństwo jądrowe, ochronę

radiologiczną, ochronę fizyczną i zabezpieczenia materiałów jądrowych;

2017-06-14

©Telksinoe s. 10/187

55a) źródło niekontrolowane – zamknięte źródło promieniotwórcze zawierające

izotop promieniotwórczy, którego aktywność w chwili wykrycia źródła

przekracza wartość poziomu progowego aktywności P1 podaną w załączniku

nr 2 do ustawy, a które nie zostało objęte nadzorem i kontrolą w zakresie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej przez organy dozoru

jądrowego albo zostało nimi objęte, ale kontrola i nadzór nad tym źródłem

zostały utracone, w szczególności z powodu porzucenia, zaginięcia, kradzieży

albo niezgodnego z prawem przekazania źródła;

56) źródło promieniotwórcze – substancję promieniotwórczą przygotowaną do

wykorzystywania jej promieniowania jonizującego;

57) źródło promieniowania jonizującego – źródło promieniotwórcze, urządzenie

zawierające takie źródło, urządzenie wytwarzające promieniowanie jonizujące

lub urządzenie emitujące substancje promieniotwórcze;

58) źródło wysokoaktywne – zamknięte źródło promieniotwórcze zawierające izotop

promieniotwórczy, którego aktywność w momencie wytworzenia źródła albo,

jeżeli wartość ta nie jest znana, w momencie jego wprowadzenia do obrotu jest

równa wartości poziomu progowego aktywności P2 podanej w załączniku nr 2 do

ustawy lub wyższa od niej; zamknięte źródło promieniotwórcze przestaje być

źródłem wysokoaktywnym, jeżeli jego aktywność spadnie poniżej poziomu

progowego aktywności P1 podanej w załączniku nr 2 do ustawy.

Rozdział 2

Zezwolenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

Art. 4. 1. Wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na:

1) wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, transporcie, stosowaniu

materiałów jądrowych lub źródeł promieniotwórczych i obrocie tymi

materiałami lub źródłami,

1a) przechowywaniu, transporcie, przetwarzaniu lub składowaniu odpadów

promieniotwórczych,

1b) przechowywaniu, transporcie lub przerobie wypalonego paliwa jądrowego

i obrocie tym paliwem,

1c) wzbogacaniu izotopowym,

2) budowie, rozruchu, eksploatacji oraz likwidacji obiektów jądrowych,

3) budowie, eksploatacji i zamknięciu składowisk odpadów promieniotwórczych,

2017-06-14

©Telksinoe s. 11/187

4) produkowaniu, instalowaniu, stosowaniu i obsłudze urządzeń zawierających

źródła promieniotwórcze oraz obrocie tymi urządzeniami,

5) uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie

jonizujące,

6) uruchamianiu pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania

jonizującego, w tym pracowni rentgenowskich,

7) zamierzonym dodawaniu substancji promieniotwórczych w procesie

produkcyjnym wyrobów powszechnego użytku i wyrobów medycznych,

wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów

medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro,

aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2017 r. poz.

211), obrocie tymi wyrobami oraz przywozie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i wywozie z tego terytorium tych wyrobów i wyrobów powszechnego

użytku, do których dodano substancje promieniotwórcze,

8) zamierzonym podawaniu substancji promieniotwórczych ludziom i zwierzętom

w celu medycznej lub weterynaryjnej diagnostyki, leczenia lub badań

naukowych

– wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej, z zastrzeżeniem art. 6 pkt 1.

2. Działalność polegająca na dodawaniu substancji promieniotwórczych do

żywności, zabawek, osobistych ozdób lub kosmetyków oraz przywozie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i wywozie z tego terytorium takich wyrobów jest

zabroniona.

3. Działalność polegająca na obrocie odpadami promieniotwórczymi jest

zabroniona.

Art. 5. 1. Wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o której

mowa w art. 4 ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie jednostki organizacyjnej ubiegającej się o wydanie zezwolenia, jej

siedzibę i adres;

2) w przypadku przedsiębiorców – numer w rejestrze przedsiębiorców

w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP),

o ile podmiot takie numery posiada;

3) określenie rodzaju, zakresu i miejsca wykonywania działalności związanej

z narażeniem.

2017-06-14

©Telksinoe s. 12/187

1a. Do wniosku dołącza się dokumenty wymienione w przepisach wydanych na

podstawie art. 6 pkt 2.

2. Złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności,

o której mowa w art. 4 ust. 1, albo zgłoszenia wykonywania tej działalności dokonuje

kierownik jednostki organizacyjnej.

3. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”,

wydaje zezwolenia i przyjmuje zgłoszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Zezwolenie na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów

diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej

i radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz uruchamianie pracowni stosujących

takie aparaty wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, a dla jednostek

organizacyjnych:

1) podległych lub podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej lub

nadzorowanych przez niego albo dla których jest on organem założycielskim –

komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej;

2) podległych lub podporządkowanych ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których jest on organem

założycielskim – państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji.

5. Wydanie zezwolenia albo przyjęcie zgłoszenia następuje po stwierdzeniu, że

spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej

z narażeniem, wymagającej zezwolenia albo zgłoszenia.

5a. Warunkiem wydania zezwolenia na wykonywanie działalności ze źródłem

wysokoaktywnym jest ponadto zawarcie przez jednostkę organizacyjną składającą

wniosek o wydanie zezwolenia:

1) umowy z wytwórcą lub dostawcą źródła wysokoaktywnego zawierającej

zobowiązanie wytwórcy lub dostawcy do odbioru źródła po zakończeniu

działalności z nim i zapewnienia dalszego postępowania z tym źródłem oraz

regulującej sposób zabezpieczenia finansowego kosztów odbioru źródła

i postępowania ze źródłem albo

2) umowy z państwowym przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, o którym

mowa w art. 114 ust. 1, zawierającej zobowiązanie tego przedsiębiorstwa do

odbioru źródła po zakończeniu działalności z nim i zapewnienia dalszego

postępowania z tym źródłem oraz regulującej sposób zabezpieczenia

finansowego kosztów odbioru źródła i postępowania ze źródłem.

2017-06-14

©Telksinoe s. 13/187

5b. Zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w ust. 5a pkt 2, może polegać na:

1) dokonaniu przez jednostkę organizacyjną wykonującą działalność ze źródłem

wysokoaktywnym jednorazowej wpłaty albo dokonywaniu przez nią

systematycznych wpłat przeznaczonych na pokrycie kosztów odbioru źródła i

postępowania z takim źródłem na wydzielony, oprocentowany rachunek

państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, o którym mowa

w art. 114 ust. 1, służący wyłącznie do gromadzenia środków przeznaczonych na

pokrycie takich kosztów lub

2) złożeniu przez jednostkę organizacyjną wykonującą działalność ze źródłem

wysokoaktywnym państwowemu przedsiębiorstwu użyteczności publicznej,

o którym mowa w art. 114 ust. 1 – poręczenia bankowego, gwarancji bankowej,

gwarancji ubezpieczeniowej lub weksla z poręczeniem wekslowym banku.

5c. Wysokość zabezpieczenia nie może przekraczać kosztów odbioru

i postępowania ze źródłem wysokoaktywnym danego typu określonych w cenniku,

o którym mowa w art. 118 ust. 2.

5d. Przepisu ust. 5a nie stosuje się do działalności polegającej na składowaniu

i przechowywaniu źródła wysokoaktywnego przez państwowe przedsiębiorstwo

użyteczności publicznej, o którym mowa w art. 114 ust. 1, oraz do działalności

polegającej na transporcie takiego źródła.

6. (uchylony)

7. Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony, chyba że jednostka

organizacyjna ubiegająca się o wydanie zezwolenia złoży wniosek o wydanie

zezwolenia na czas oznaczony.

7a. Wydanie, odmowa wydania oraz cofnięcie zezwolenia, a także przyjęcie

i odmowa przyjęcia zgłoszenia, następują w drodze decyzji administracyjnej.

7b. Zezwolenie zawiera, jeżeli jest to niezbędne, określenie warunków

wykonywania działalności związanej z narażeniem.

8. Organy, o których mowa w ust. 3 i 4, prowadzą rejestr jednostek

organizacyjnych, których działalność wymaga co najmniej zgłoszenia.

9. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zgłaszać organowi

wydającemu zezwolenie wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.

10. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia.

11. Organ wydający zezwolenie cofa zezwolenie, w przypadku gdy:

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące jednostce organizacyjnej

wykonywania objętej zezwoleniem działalności związanej z narażeniem;

2017-06-14

©Telksinoe s. 14/187

2) jednostka organizacyjna przestała spełniać warunki określone przepisami prawa,

wymagane do prowadzenia działalności określonej w zezwoleniu;

3) jednostka organizacyjna nie usunęła, w wyznaczonym przez organ wydający

zezwolenie terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

określonymi w zezwoleniu lub z przepisami regulującymi działalność objętą

zezwoleniem;

4) jednostka organizacyjna nie wykonała sankcji nałożonych na nią przez Komisję

Europejską na podstawie art. 83 Traktatu Euratom;

5) jednostka organizacyjna nie zastosowała się do nakazu lub zakazu, o którym

mowa w art. 68 ust. 1, lub nie wykonała decyzji, o której mowa w art. 68b ust. 1.

12. W decyzji o cofnięciu zezwolenia należy określić sposób postępowania

z posiadanymi przez jednostkę organizacyjną materiałami jądrowymi, źródłami

promieniotwórczymi, odpadami promieniotwórczymi oraz wypalonym paliwem

jądrowym.

13. Koszty postępowania, o którym mowa w ust. 12, ponosi jednostka

organizacyjna, której cofnięto zezwolenie.

14. Za wydanie zezwolenia pobiera się opłatę skarbową w wysokości określonej

w przepisach o opłacie skarbowej.

15. Prezes Agencji przekazuje niezwłocznie Szefowi Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego kopie wydanych decyzji administracyjnych w sprawie wydania,

odmowy wydania albo cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności, o której

mowa w art. 4 ust. 1.

Art. 5a. 1. Jednostka organizacyjna wykonująca działalność wymagającą

zezwolenia nie może przekazać materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych,

urządzeń zawierających takie źródła, odpadów promieniotwórczych ani wypalonego

paliwa jądrowego jednostce organizacyjnej nieposiadającej zezwolenia na

wykonywanie z nimi działalności.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do działalności, której wykonywanie

wymaga zgłoszenia.

Art. 5b. 1. Zawartość naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K-40,

radu Ra-226 i toru Th-228 w surowcach i materiałach stosowanych w budynkach

przeznaczonych na pobyt ludzi i inwentarza żywego, a także w odpadach

przemysłowych stosowanych w budownictwie, nie może przekraczać wartości

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 6 pkt 3.

2017-06-14

©Telksinoe s. 15/187

2. Kontrolę zawartości naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K-40,

radu Ra-226 i toru Th-228 w surowcach i materiałach stosowanych w budynkach

przeznaczonych na pobyt ludzi i inwentarza żywego, a także w odpadach

przemysłowych stosowanych w budownictwie, prowadzą laboratoria, które posiadają

system zapewnienia jakości wykonywanych badań, niezbędne wyposażenie, warunki

lokalowe i środowiskowe oraz uczestniczą, na koszt własny, w międzylaboratoryjnych

pomiarach porównawczych organizowanych przez Prezesa Agencji, a także

laboratoria posiadające akredytację w zakresie prowadzenia takiej kontroli.

3. Laboratoria prowadzące kontrolę informują organy nadzoru budowlanego

o przekroczeniu wartości określonych w przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 6 pkt 3.

Art. 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) przypadki, w których wykonywanie działalności określonej w art. 4 ust. 1 nie

podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia, oraz przypadki,

w których działalność może być wykonywana na podstawie zgłoszenia, ustalając

graniczne wartości aktywności całkowitej i stężenia promieniotwórczego

izotopów promieniotwórczych jako kryteria zwolnienia z obowiązku uzyskania

zezwolenia albo zgłoszenia;

2) dokumenty wymagane przy składaniu wniosku o wydanie zezwolenia na

wykonywanie działalności określonej w art. 4 ust. 1 albo przy zgłoszeniu

wykonywania tej działalności, konieczne dla potwierdzenia przez wnioskodawcę

spełnienia warunków bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych rodzajów wykonywanej

działalności, a także czynności organu wydającego zezwolenie albo

przyjmującego zgłoszenie w przypadku, gdy treść dokumentów jest

niewystarczająca dla wykazania, że warunki te zostały spełnione;

3) wymagania dotyczące zawartości naturalnych izotopów promieniotwórczych

potasu K-40, radu Ra-226 i toru Th-228 w surowcach i materiałach stosowanych

w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi i inwentarza żywego, a także

w odpadach przemysłowych stosowanych w budownictwie, oraz kontroli

zawartości tych izotopów, w tym w szczególności warunki, jakie muszą spełniać

laboratoria prowadzące kontrolę, odnośnie do systemu zapewnienia jakości

wykonywanych badań, wyposażenia, warunków lokalowych i środowiskowych

oraz częstotliwości uczestniczenia w międzylaboratoryjnych pomiarach

porównawczych, sposób pobierania próbek i ich pomiaru oraz czynniki

2017-06-14

©Telksinoe s. 16/187

uwzględniane przy interpretacji wyników pomiaru – kierując się koniecznością

zapewnienia skutecznej ochrony ludzi przed skutkami promieniowania

jonizującego pochodzącego od naturalnych izotopów promieniotwórczych.

Rozdział 3

Bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna oraz ochrona zdrowia

pracowników

Art. 7. 1. Za przestrzeganie wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej

działalność związaną z narażeniem.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność wymagającą

zezwolenia opracowuje i wdraża program zapewnienia jakości.

3. Wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej

w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność wymagającą zezwolenia

sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej.

W jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem,

polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych

osoba posiadająca uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej sprawuje także

wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego.

4. Wymaganie, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy jednostki organizacyjnej

wykonującej działalność z aparatami rentgenowskimi do celów weterynaryjnych,

pracującymi w systemie zdjęciowym, oraz jednostki organizacyjnej wykonującej

działalność z urządzeniami rentgenowskimi przeznaczonymi do kontroli osób,

przesyłek i bagażu.

5. Wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej

w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej,

radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń

nienowotworowych sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony

radiologicznej w tych pracowniach.

6. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3 lub 5, nadaje się osobie, która: Zmiana w pkt 2 w

ust. 6 w art. 7

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; wejdzie w życie z

dn. 1.09.2017 r.

[2) posiada co najmniej średnie wykształcenie;]

(Dz. U. z 2017 r.

<2) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;> poz. 60).

3) zdała egzamin z zakresu odbytego szkolenia, o którym mowa w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 12b ust. 1 lub 2;

2017-06-14

©Telksinoe s. 17/187

4) posiada orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy w warunkach

narażenia, wydane w trybie określonym w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60);

5) posiada odpowiedni do typu nadanych uprawnień staż pracy w warunkach

narażenia, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 12b ust. 1 lub 2.

7. Z wymogu odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 6 pkt 3, zwalnia się

osoby, które:

1) w dniu złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu posiadały uprawnienia

inspektora ochrony radiologicznej i ubiegają się o uprawnienia tego samego typu

lub

2) ukończyły w okresie ostatnich 5 lat studia wyższe na kierunkach zawierających

w programach studiów zagadnienia z zakresu dozymetrii i ochrony

radiologicznej wraz z zajęciami praktycznymi w warunkach narażenia,

w minimalnym wymiarze 30 godzin wykładów i 30 godzin zajęć praktycznych,

poprzedzonych wykładem i zajęciami praktycznymi z fizyki, łącznie z fizyką

współczesną, lub

3) posiadają wykształcenie wyższe i co najmniej trzyletni staż pracy w warunkach

narażenia nabyte w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność na

podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w okresie 5 lat przed

dniem złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu.

8. Z wnioskiem o nadanie uprawnień, o których mowa w ust. 3 lub 5, może

wystąpić zainteresowana osoba lub kierownik jednostki organizacyjnej.

9. Uprawnienia, o których mowa w ust. 3 lub 5, nadaje się na okres 5 lat.

10. Uprawnienia, o których mowa w ust. 3, nadaje Prezes Agencji w drodze

decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju działalności związanej

z narażeniem, do której nadzorowania będzie uprawniony inspektor ochrony

radiologicznej, nadaje się odpowiedni typ uprawnień inspektora ochrony

radiologicznej.

11. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia

szkoleń dla osób ubiegających się o uprawnienia, o których mowa w ust. 3.

12. Uprawnienia, o których mowa w ust. 5, nadaje Główny Inspektor Sanitarny

w drodze decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju działalności związanej

z narażeniem, do której nadzorowania będzie uprawniony inspektor ochrony

radiologicznej, nadaje się odpowiedni typ uprawnień inspektora ochrony

2017-06-14

©Telksinoe s. 18/187

radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie do celów

diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i

radioterapii schorzeń nienowotworowych.

13. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do

prowadzenia szkoleń dla osób ubiegających się o uprawnienia, o których mowa

w ust. 5.

14. Rejestry, o których mowa w ust. 11 i 13, zawierają:

1) nazwę i adres jednostki;

2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elektronicznej

jednostki;

3) informacje o rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.

15. Organ prowadzący rejestr udostępnia dane zgromadzone w rejestrach,

o których mowa w ust. 11 i 13, na swoich stronach podmiotowych Biuletynu

Informacji Publicznej.

16. Organ właściwy do nadania uprawnień, o których mowa w ust. 3 lub 5, cofa

te uprawnienia osobie je posiadającej w drodze decyzji administracyjnej w przypadku:

1) utraty przez tę osobę pełnej zdolności do czynności prawnych;

2) stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w art. 63 ust. 1, niewykonywania

albo nienależytego wykonywania obowiązków określonych w ustawie lub

w przepisach wydanych na jej podstawie.

Art. 71. 1. Do przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 pkt 3,

przewodniczący komisji każdorazowo wyznacza skład egzaminacyjny w liczbie od

3 do 5 osób. Prezes Agencji powołuje i odwołuje komisję egzaminacyjną w składzie

od 12 do 14 osób spośród specjalistów z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej. Dwóch członków komisji egzaminacyjnej Prezes Agencji powołuje

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, a kolejnych dwóch –

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

2. Do przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 pkt 3, Główny

Inspektor Sanitarny powołuje i odwołuje komisję egzaminacyjną w składzie 3 osób

spośród specjalistów z zakresu ochrony radiologicznej.

3. Członkom komisji egzaminacyjnej, o której mowa w ust. 1, za uczestnictwo

w składzie egzaminacyjnym przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych

kosztów podróży i noclegów, według zasad określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 19/187

4. Jeżeli egzaminowanym jest żołnierz zawodowy, w pracach składu

egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej dla osób ubiegających się o nadanie

uprawnień, o których mowa w art. 7 ust. 3, uczestniczy członek powołany przez

Prezesa Agencji w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

5. Jeżeli egzaminowanym jest funkcjonariusz służb podległych albo

nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w pracach składu

egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej dla osób ubiegających się o nadanie

uprawnień, o których mowa w art. 7 ust. 3, uczestniczy członek powołany przez

Prezesa Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

6. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi

występujący z wnioskiem o ich nadanie.

Art. 72. 1. Do zakresu obowiązków inspektora ochrony radiologicznej oraz

inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie

do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej

i radioterapii schorzeń nienowotworowych należy nadzór nad przestrzeganiem przez

jednostkę organizacyjną wymagań ochrony radiologicznej, w tym w szczególności:

1) nadzór nad przestrzeganiem prowadzenia działalności według instrukcji pracy

oraz nad prowadzeniem dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej, w tym dotyczącej pracowników i innych osób,

przebywających w jednostce w warunkach narażenia, z wyjątkiem ochrony

radiologicznej pacjentów poddanych terapii i diagnostyce z wykorzystaniem

promieniowania jonizującego;

2) nadzór nad spełnianiem warunków dopuszczających pracowników do

zatrudnienia na danym stanowisku pracy, w tym dotyczących szkolenia

pracowników na stanowisku pracy w zakresie bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej;

3) opracowanie programu pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy

i pomiarów oraz ewidencji dawek indywidualnych i przedstawienie ich do

zatwierdzenia kierownikowi jednostki organizacyjnej;

4) dokonywanie wstępnej oceny narażenia pracowników na podstawie wyników

pomiarów dawek indywidualnych lub pomiarów dozymetrycznych

w środowisku pracy i przedstawianie jej kierownikowi jednostki organizacyjnej;

5) ustalanie wyposażenia jednostki organizacyjnej w środki ochrony indywidualnej,

aparaturę dozymetryczną i pomiarową oraz inne wyposażenie służące do ochrony

pracowników przed promieniowaniem jonizującym, a także nadzór nad

2017-06-14

©Telksinoe s. 20/187

działaniem aparatury dozymetrycznej, sygnalizacji ostrzegawczej

i prawidłowym oznakowaniem miejsc pracy ze źródłami promieniowania

jonizującego;

6) współpraca z zakładowymi służbami bezpieczeństwa i higieny pracy, osobami

wdrażającymi program zapewnienia jakości, służbami przeciwpożarowymi

i ochrony środowiska w zakresie ochrony przed promieniowaniem jonizującym;

7) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii w zakresie ochrony

przed promieniowaniem jonizującym, stosownie do charakteru działalności

i typu posiadanych uprawnień;

8) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z wnioskiem

o wstrzymywanie prac w warunkach narażenia, gdy są naruszone warunki

zezwolenia lub wymagania bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

oraz informowanie o tym organu, który wydał zezwolenie;

9) nadzór nad postępowaniem wynikającym z zakładowego planu postępowania

awaryjnego, jeżeli na terenie jednostki organizacyjnej zaistnieje zdarzenie

radiacyjne;

10) nadzór nad postępowaniem ze źródłami promieniotwórczymi, materiałami

jądrowymi oraz odpadami promieniotwórczymi w sytuacji przekształcenia

jednostki organizacyjnej lub zakończenia przez nią działalności oraz

informowanie organu, który wydał zezwolenie, o naruszeniu wymagań

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w tym zakresie.

2. Do zakresu uprawnień inspektora ochrony radiologicznej oraz inspektora

ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie do celów

diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej

i radioterapii schorzeń nienowotworowych należy:

1) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z wnioskiem o zmianę

warunków pracy pracowników, w szczególności w sytuacji, gdy wyniki

pomiarów dawek indywidualnych uzasadniają taki wniosek;

2) wydawanie kierownikowi jednostki organizacyjnej opinii, w ramach badania

i sprawdzania urządzeń ochronnych i przyrządów pomiarowych, w zakresie

skuteczności stosowanych środków i technik ochrony przed promieniowaniem

jonizującym oraz sprawności i właściwego użytkowania przyrządów

pomiarowych;

2017-06-14

©Telksinoe s. 21/187

3) sprawdzanie kwalifikacji pracowników w zakresie bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej i występowanie z wynikającymi z tego wnioskami do

kierownika jednostki organizacyjnej;

4) występowanie do kierownika jednostki organizacyjnej z wnioskiem

o wprowadzenie zmian w instrukcjach pracy, jeżeli wnioskowane zmiany nie

zwiększają limitów użytkowych dawki określonych w zezwoleniu.

Art. 73. Ilekroć w ustawie jest mowa o inspektorze ochrony radiologicznej,

należy przez to rozumieć osobę posiadającą uprawnienia, o których mowa w art. 7

ust. 3, a także osobę posiadającą uprawnienia, o których mowa w art. 7 ust. 5.

Art. 7a. Kierownik jednostki organizacyjnej zasięga opinii inspektora ochrony

radiologicznej na temat badania i sprawdzania urządzeń ochronnych i przyrządów

pomiarowych, obejmującej w szczególności:

1) ocenę urządzeń mających wpływ na ochronę radiologiczną – przed

dopuszczeniem do ich stosowania;

2) dopuszczenie do stosowania nowych lub zmodyfikowanych źródeł

promieniowania jonizującego, z punktu widzenia ochrony radiologicznej;

3) częstotliwość sprawdzania skuteczności stosowanych środków i technik ochrony

przed promieniowaniem;

4) częstotliwość wzorcowania przyrządów pomiarowych, sprawdzanie ich

sprawności i właściwego użytkowania.

Art. 8. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej przed podjęciem działalności

związanej z wprowadzeniem nowych rodzajów zastosowań promieniowania

jonizującego sporządza uzasadnienie, które powinno wykazać, że spodziewane

w wyniku wykonywania tej działalności korzyści naukowe, ekonomiczne, społeczne

i inne będą większe niż możliwe, powodowane przez tę działalność, szkody dla

zdrowia człowieka i stanu środowiska.

2. W przypadku zaistnienia nowych istotnych okoliczności dotyczących skutków

wykonywanej działalności kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany

dokonać weryfikacji uzasadnienia, uwzględniając te same czynniki, których

uwzględnienie jest wymagane przy sporządzaniu uzasadnienia.

Art. 8a. Kierownik jednostki organizacyjnej zawiadamia pisemnie organ, który

wydał zezwolenie albo przyjął zgłoszenie, o przewidywanym przekształceniu

jednostki organizacyjnej lub zakończeniu przez nią działalności i uzgadnia z nim, na

piśmie, sposób postępowania z posiadanymi źródłami promieniotwórczymi,

2017-06-14

©Telksinoe s. 22/187

materiałami jądrowymi lub odpadami promieniotwórczymi oraz przeprowadza na

koszt jednostki organizacyjnej kontrolę dozymetryczną oraz dekontaminację miejsca

wykonywania działalności i jego otoczenia po zakończeniu działalności.

Art. 9. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia wykonywanie

działalności zgodnie z zasadą optymalizacji, wymagającą, aby – przy rozsądnym

uwzględnieniu czynników ekonomicznych i społecznych – liczba narażonych

pracowników i osób z ogółu ludności była jak najmniejsza, a otrzymywane przez nich

dawki promieniowania jonizującego były możliwie małe, z zastrzeżeniem art. 33c.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadza ocenę narażenia

pracowników, a jeżeli z analizy optymalizacyjnej wynika taka konieczność, ustala dla

nich dalsze ograniczenia narażenia, tak, żeby otrzymane przez nich dawki

promieniowania jonizującego były nie wyższe niż ustalone dla nich ograniczniki

dawek (limity użytkowe dawek).

3. Jeżeli ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) zostaną ustalone

w zezwoleniu, to możliwość ich przekroczenia podlega zgłoszeniu przez kierownika

jednostki organizacyjnej organowi, który wydał zezwolenie.

Art. 9a. 1. Prezes Agencji może w zezwoleniu nałożyć na jednostkę

organizacyjną obowiązek utworzenia wyspecjalizowanej, wyodrębnionej

organizacyjnie służby ochrony radiologicznej, wspomagającej inspektora ochrony

radiologicznej w wykonywaniu zadań z zakresu ochrony radiologicznej.

2. Wyspecjalizowana służba ochrony radiologicznej, o której mowa w ust. 1,

może być wspólna dla kilku jednostek organizacyjnych, jeżeli kierownicy tych

jednostek tak postanowią w zawartej umowie.

Art. 10. 1. Pracownik może być zatrudniony w warunkach narażenia po

orzeczeniu braku przeciwwskazań do takiego zatrudnienia wydanym przez lekarza

posiadającego odpowiednie kwalifikacje, zwanego dalej „uprawnionym lekarzem”.

2. Kwalifikacje uprawnionego lekarza, tryb wydawania i przechowywania

orzeczeń oraz rodzaje i częstotliwość badań stanu zdrowia pracowników

zatrudnionych w warunkach narażenia określają przepisy prawa pracy, chyba że

ustawa stanowi inaczej.

Art. 11. 1. Do pracy przy materiale jądrowym, źródle promieniowania

jonizującego, odpadach promieniotwórczych lub wypalonym paliwie jądrowym,

a także do pracy w obiekcie jądrowym, można dopuścić pracownika, który posiada

odpowiednią do stanowiska pracy znajomość wymagań bezpieczeństwa jądrowego

2017-06-14

©Telksinoe s. 23/187

i ochrony radiologicznej oraz niezbędne umiejętności w zakresie określonym przez

programy szkoleń, o których mowa w ust. 2.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić prowadzenie

wstępnych i okresowych – nie rzadziej niż co 5 lat, a w przypadku obiektów

jądrowych w terminach określonych w zezwoleniu na wykonywanie działalności

związanej z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji

takich obiektów – szkoleń pracowników w zakresie bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej, zgodnie z opracowanym przez siebie programem.

Szkoleniem są również objęci pracownicy uczestniczący w transporcie materiałów

jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego.

3. Szkolenia, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności:

1) ogólne procedury ochrony radiologicznej i podejmowane środki ostrożności

związane z działalnością wykonywaną przez jednostkę organizacyjną;

2) procedury ochrony radiologicznej i podejmowane środki ostrożności związane

z konkretnym stanowiskiem pracy;

3) procedury wykonywania czynności roboczych na konkretnym stanowisku pracy;

4) informację o możliwych skutkach utraty kontroli nad materiałem jądrowym,

źródłem promieniowania jonizującego lub odpadem promieniotwórczym,

z którym jest wykonywana działalność;

5) w przypadku kobiet – także informację o konieczności niezwłocznego

powiadomienia kierownika jednostki organizacyjnej o ciąży oraz informację

o ryzyku skażenia promieniotwórczego dziecka karmionego piersią przez matkę,

w przypadku gdy istnieje możliwość skażenia promieniotwórczego ciała matki;

6) w przypadku elektrowni jądrowej – szkolenia przewidujące wykonywanie

czynności roboczych na symulatorach rzeczywistych urządzeń jądrowych takiej

elektrowni, a w przypadku reaktora badawczego – szkolenia na specjalistycznym

oprogramowaniu odwzorowującym urządzenia i działanie reaktora badawczego.

Art. 11a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów

jądrowych powołuje komisję do spraw kontroli kwalifikacji zawodowych

pracowników, która w drodze egzaminu sprawdza wiedzę pracowników nabytą

w trakcie szkolenia, o którym mowa w art. 11 ust. 2.

2. Do pracy w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych

2017-06-14

©Telksinoe s. 24/187

nie może zostać dopuszczona osoba, która uzyskała negatywny wynik egzaminu,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 11b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu

jądrowego opracowuje co najmniej raz na 3 lata krótkookresowe plany szkoleniowe

pracowników oraz co najmniej raz na 10 lat długookresowe plany szkolenia

pracowników.

2. Plany, o których mowa w ust. 1, zatwierdza Prezes Agencji.

Art. 12. 1. W jednostce organizacyjnej na stanowisku mającym istotne

znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

w ramach określonej specjalności może być zatrudniona wyłącznie osoba posiadająca

uprawnienia do zajmowania stanowiska o tej specjalności nadane przez Prezesa

Agencji.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nadaje, w drodze decyzji

administracyjnej, Prezes Agencji osobom, które:

1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiadają orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy w warunkach

narażenia, wydane w trybie określonym w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

3) posiadają wykształcenie i staż pracy odpowiednie dla danej specjalności

w zakresie stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej;

4) zdały egzamin z zakresu odbytego szkolenia, o którym mowa w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 12b.

3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nadaje się na okres 5 lat, z tym że

uprawnienia dla osób, które mogą być zatrudnione na stanowisku mającym istotne

znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

w obiekcie jądrowym, nadaje się na okres 3 lat.

4. Obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 12b, nie stosuje się do osób, które przez ostatnie

12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu były

zatrudnione na stanowisku mającym istotne znaczenie dla zapewnienia

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej i ubiegają się ponownie

o uprawnienie do zatrudnienia na stanowisku mającym istotne znaczenie dla

2017-06-14

©Telksinoes. 25/187

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej o tej samej specjalności lub

specjalności, dla której jest wymagany ten sam zakres szkolenia.

5. Osoba, o której mowa w ust. 1, przedstawia corocznie kierownikowi jednostki

organizacyjnej orzeczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

Art. 12a. 1. Z wnioskiem o nadanie uprawnień, o których mowa w art. 12 ust. 1,

występuje kierownik jednostki organizacyjnej, w której ma być zatrudniona osoba na

stanowisku wymagającym posiadania takich uprawnień, lub kierownik jednostki

nadrzędnej.

2. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi

występujący z wnioskiem o ich nadanie.

3. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia

szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia, o których mowa w art. 12 ust. 1.

4. Rejestr, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

1) nazwę i adres jednostki;

2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elektronicznej

jednostki;

3) informacje o rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.

5. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa

w ust. 3, na swoich stronach podmiotowych Biuletynu Informacji Publicznej.

6. Prezes Agencji powołuje i odwołuje komisję egzaminacyjną w składzie od

12 do 14 osób spośród specjalistów z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej. Dwóch członków komisji egzaminacyjnej Prezes Agencji powołuje

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, a kolejnych dwóch –

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych. Do

przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 4, przewodniczący

komisji każdorazowo wyznacza skład egzaminacyjny w liczbie od 3 do 5 osób.

7. Członkom komisji egzaminacyjnej za uczestnictwo w składzie

egzaminacyjnym przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych kosztów

podróży i noclegów, według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

8. Jeżeli egzaminowanym jest żołnierz zawodowy, w pracach składu

egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej uczestniczy członek powołany przez

Prezesa Agencji w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

9. Jeżeli egzaminowanym jest funkcjonariusz służb podległych albo

nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w pracach składu

2017-06-14

©Telksinoe s. 26/187

egzaminacyjnego komisji egzaminacyjnej uczestniczy członek powołany przez

Prezesa Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

Art. 12b. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) specjalności w zakresie stanowiska, o którym mowa w art. 12 ust. 1,

i szczegółowe warunki nadawania uprawnień do zajmowania stanowiska o danej

specjalności,

2) typy uprawnień inspektora ochrony radiologicznej oraz rodzaje działalności, do

których nadzorowania uprawniają, i szczegółowe warunki nadawania tych

uprawnień,

3) tryb nadawania przez Prezesa Agencji uprawnień inspektora ochrony

radiologicznej oraz uprawnień dla osób, które mogą być zatrudnione na

stanowisku określonym w art. 12 ust. 1,

4) tryb pracy komisji egzaminacyjnej i składów egzaminacyjnych komisji

egzaminacyjnej, sposób i tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów,

sposób wnoszenia opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wysokość

wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,

5) wymagane zakresy szkoleń i formy organizowania szkoleń, warunki, jakie

muszą spełniać jednostki przeprowadzające szkolenie, a także tryb uzyskiwania

wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 11, oraz do rejestru, o którym

mowa w art. 12a ust. 3

– w celu zapewnienia przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej w jednostce organizacyjnej, a także zapewnienia wysokiego poziomu

wiedzy i umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego poziomu

prowadzonych szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w sposób pozwalający na

efektywną weryfikację wiedzy i umiejętności osób ubiegających się o nadanie

uprawnień, a także mając na względzie, iż wysokość opłaty za egzamin nie może

przekraczać 15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku

kalendarzowym poprzedzającym złożenie wniosku o dopuszczenie do egzaminu,

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt

1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017

r. poz. 2 i 38).

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki i tryb nadawania przez Głównego Inspektora Sanitarnego

uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących

2017-06-14

©Telksinoe s. 27/187

aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej,

radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych, typy

tych uprawnień, rodzaje działalności, do których nadzorowania uprawniają, tryb

pracy komisji egzaminacyjnej, sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, sposób

wnoszenia opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wysokość wynagrodzenia

członków komisji egzaminacyjnej,

2) wymagany zakres szkolenia, warunki, jakie muszą spełniać jednostki

przeprowadzające szkolenie, formy przeprowadzania szkoleń, a także tryb

uzyskiwania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 13

– mając na celu zapewnienie przestrzegania wymagań ochrony radiologicznej

w jednostce organizacyjnej oraz zapewnienie wysokiego poziomu wiedzy

i umiejętności osób, które nabędą uprawnienia, wysokiego poziomu prowadzonych

szkoleń oraz przeprowadzenia egzaminu w sposób pozwalający na efektywną

weryfikację wiedzy i umiejętności osób ubiegających się o nadanie uprawnień.

Art. 12c. 1. W jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej

do wykonywania czynności, mających istotne znaczenie dla zapewnienia

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dopuszcza się osoby, które

posiadają uprawnienia do wykonywania tych czynności. Przepisu art. 12 nie stosuje

się.

2. Czynności, o których mowa w ust. 1, obejmują czynności bezpośrednio

związane z zarządzaniem elektrownią jądrową, eksploatacją elektrowni jądrowej oraz

gospodarką paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi w elektrowni

jądrowej.

3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nadaje, w drodze decyzji

administracyjnej, Prezes Agencji osobom, które:

1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiadają orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy w warunkach

narażenia, wydane w trybie określonym w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

3) posiadają zaświadczenie o niewykazywaniu zaburzeń psychicznych, o których

mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 546, 960 i 1245), oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania

psychologicznego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 28/187

4) posiadają wykształcenie i staż pracy niezbędny do wykonywania w elektrowni

jądrowej czynności objętej uprawnieniem;

5) zdały egzamin z zakresu odbytego szkolenia teoretycznego i praktycznego,

o którym mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 12d

ust. 8.

4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nadaje się na okres 3 lat.

5. Z wymogu odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, zwalnia się

osoby, które w dniu złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu posiadały

uprawnienia do wykonywania czynności objętych wnioskiem.

6. Osoba, o której mowa w ust. 1, przedstawia corocznie kierownikowi jednostki

organizacyjnej orzeczenie i zaświadczenie, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3.

Art. 12d. 1. Z wnioskiem o nadanie uprawnień do wykonywania czynności

mających istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej

występuje kierownik jednostki organizacyjnej, w której ma być zatrudniona osoba

wykonująca te czynności, lub kierownik jednostki nadrzędnej.

2. Koszty szkolenia, przeprowadzenia egzaminu oraz wymaganych badań ponosi

występujący z wnioskiem o ich nadanie, który zapewnia także szkolenie praktyczne.

3. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek uprawnionych do prowadzenia

szkoleń teoretycznych dla osób ubiegających się o uprawnienia, o których mowa

w art. 12c ust. 1.

4. W rejestrze, o którym mowa w ust. 3, gromadzi się następujące dane:

1) nazwę i adres jednostki;

2) adres do korespondencji, numer telefonu, faksu oraz adres poczty elektronicznej

jednostki;

3) informacje o rodzajach szkoleń prowadzonych przez jednostkę.

5. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa

w ust. 3, na swoich stronach podmiotowych Biuletynu Informacji Publicznej.

6. Prezes Agencji powołuje i odwołuje komisję egzaminacyjną w składzie od

12 do 14 osób spośród specjalistów z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej. Do przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 12c ust. 3 pkt 5,

przewodniczący komisji każdorazowo wyznacza skład egzaminacyjny w liczbie

5 osób.

2017-06-14

©Telksinoe s. 29/187

7. Członkom komisji egzaminacyjnej za uczestnictwo w składzie

egzaminacyjnym przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych kosztów

podróży i noclegów, według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz czynności, o których mowa w art. 12c ust. 2,

2) szczegółowe warunki i tryb nadawania przez Prezesa Agencji uprawnień do

wykonywania tych czynności, tryb pracy komisji egzaminacyjnej i składów

egzaminacyjnych komisji egzaminacyjnej, sposób i tryb przygotowania i

przeprowadzania egzaminów, sposób wnoszenia opłaty za egzamin, jej

wysokość oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,

3) wymagane zakresy szkoleń, w tym szkoleń praktycznych, warunki, jakie muszą

spełniać jednostki przeprowadzające szkolenia, formy organizowania szkoleń,

a także tryb uzyskiwania wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 3

– mając na celu osiągnięcie niezbędnego dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej poziomu umiejętności osób wykonujących czynności

mających istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres

badań psychiatrycznych i psychologicznych, koniecznych do uzyskania

zaświadczenia, o którym mowa w art. 12c ust. 3 pkt 3, wykaz istotnych zaburzeń

funkcjonowania psychologicznego uniemożliwiających uzyskanie uprawnień do

wykonywania czynności mających istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa

jądrowego i ochrony radiologicznej, a także kwalifikacje lekarzy i psychologów,

upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych osób

ubiegających się o nadanie uprawnień, kierując się koniecznością zapewnienia, że

osoby, którym nadaje się uprawnienia, nie wykazują zaburzeń psychicznych lub

istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego.

Art. 12e. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni

jądrowej zawiadamia Prezesa Agencji o wystąpieniu przerwy w wykonywaniu przez

pracownika czynności objętych uprawnieniem, o którym mowa w art. 12c ust. 1,

trwającej dłużej niż 6 miesięcy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 30/187

2. W przypadku wystąpienia przerwy w wykonywaniu czynności objętych

uprawnieniem, o którym mowa w art. 12c ust. 1, trwającej dłużej niż:

1) 6 miesięcy – przed ponownym dopuszczeniem pracownika do wykonywania

tych czynności kierownik jednostki organizacyjnej kieruje go do odbycia

szkolenia praktycznego, o którym mowa w art. 12c ust. 3 pkt 5;

2) 12 miesięcy – przed ponownym dopuszczeniem pracownika do wykonywania

tych czynności kierownik jednostki organizacyjnej kieruje go do odbycia

szkolenia teoretycznego i praktycznego, o których mowa w art. 12c ust. 3 pkt 5.

Art. 12f. Prezes Agencji, w drodze decyzji administracyjnej, cofa uprawnienia,

o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz uprawnienia, o których mowa w art. 12c ust. 1,

osobie je posiadającej w przypadku:

1) utraty przez tę osobę pełnej zdolności do czynności prawnych;

2) utraty przez tę osobę odpowiednich warunków zdrowotnych lub psychicznych;

3) stwierdzenia wykonywania obowiązków na stanowisku mającym istotne

znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

albo czynności objętych uprawnieniem w sposób zagrażający bezpieczeństwu

jądrowemu lub ochronie radiologicznej.

Art. 13. 1. Dawki graniczne obejmują sumę dawek pochodzących od narażenia

zewnętrznego i wewnętrznego.

2. Dawki graniczne nie obejmują narażenia na promieniowanie naturalne, jeżeli

narażenie to nie zostało zwiększone w wyniku działalności człowieka,

w szczególności nie obejmują narażenia pochodzącego od radonu w budynkach

mieszkalnych, od naturalnych nuklidów promieniotwórczych wchodzących w skład

ciała ludzkiego, od promieniowania kosmicznego na poziomie ziemi, jak również

narażenia nad powierzchnią ziemi od nuklidów promieniotwórczych znajdujących się

w nienaruszonej skorupie ziemskiej.

Art. 14. 1. Suma dawek promieniowania jonizującego dla pracowników oraz

ogółu ludności, pochodzących od wszystkich rodzajów wykonywanej działalności

łącznie, nie może, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 2 i 3, przekraczać dawek

granicznych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 pkt 1.

2. Dawek granicznych nie stosuje się do osób poddawanych działaniu

promieniowania jonizującego w celach medycznych, o których mowa w art. 33a

ust. 1.

Art. 15. (uchylony)

2017-06-14

©Telksinoe s. 31/187

Art. 16. 1. W sytuacji narażenia na skutek przypadku ocenie podlegają dawki

promieniowania jonizującego otrzymane przez narażoną osobę. Narażenie to nie

dotyczy sytuacji, o której mowa w art. 20 ust. 1.

2. Oceny narażenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje kierownik jednostki

organizacyjnej, na terenie której nastąpiło narażenie, albo Prezes Agencji, jeżeli

ustalenie takiej jednostki nie jest możliwe.

Art. 17. 1. W celu dostosowania sposobu oceny zagrożenia pracowników

w jednostkach organizacyjnych do jego spodziewanego poziomu, w zależności od

wielkości zagrożenia, wprowadza się dwie kategorie pracowników:

1) kategorię A obejmującą pracowników, którzy mogą być narażeni na dawkę

skuteczną przekraczającą 6 mSv (milisiwertów) w ciągu roku lub na dawkę

równoważną przekraczającą trzy dziesiąte wartości dawek granicznych dla

soczewek oczu, skóry i kończyn, określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 25 pkt 1;

2) kategorię B obejmującą pracowników, którzy mogą być narażeni na dawkę

skuteczną przekraczającą 1 mSv w ciągu roku lub na dawkę równoważną

przekraczającą jedną dziesiątą wartości dawek granicznych dla soczewek oczu,

skóry i kończyn, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 pkt 1,

i którzy nie zostali zaliczeni do kategorii A.

2. Ocena narażenia pracowników prowadzona jest na podstawie kontrolnych

pomiarów dawek indywidualnych lub pomiarów dozymetrycznych w środowisku

pracy.

3. Pracownicy kategorii A podlegają ocenie narażenia prowadzonej na podstawie

systematycznych pomiarów dawek indywidualnych, a jeżeli mogą być narażeni na

skażenie wewnętrzne mające wpływ na poziom dawki skutecznej dla tej kategorii

pracowników, podlegają również pomiarom skażeń wewnętrznych.

4. Pracownicy kategorii B podlegają ocenie narażenia prowadzonej na podstawie

pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy w sposób pozwalający stwierdzić

prawidłowość zaliczenia pracowników do tej kategorii, chyba że kierownik jednostki

organizacyjnej zadecyduje o objęciu ich systematycznymi pomiarami dawek

indywidualnych. Zezwolenie może zawierać warunek prowadzenia oceny narażenia

pracowników kategorii B wykonujących prace określone w tym zezwoleniu na

podstawie pomiarów dawek indywidualnych.

5. W przypadku gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy lub

niewłaściwy, ocena dawki indywidualnej otrzymanej przez pracownika kategorii

2017-06-14

©Telksinoe s. 32/187

A może być dokonana na podstawie wyników pomiarów dawek indywidualnych

przeprowadzonych dla innych narażonych pracowników tej kategorii albo na

podstawie wyników pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy.

6. Zaliczenia pracowników zatrudnionych w warunkach narażenia do kategorii

A lub B dokonuje kierownik jednostki organizacyjnej, w zależności od

przewidywanego poziomu narażenia tych pracowników.

7. Ze względu na zdolność do wykonywania pracy w grupie pracowników

kategorii A ustala się następującą klasyfikację medyczną: zdolny, zdolny pod

pewnymi warunkami, niezdolny.

7a. Klasyfikacji medycznej pracownika kategorii A dokonuje uprawniony

lekarz, który sprawuje nadzór medyczny nad tym pracownikiem.

8. Pracownik nie może być zatrudniony na określonym stanowisku w kategorii

A, jeżeli uprawniony lekarz wydał orzeczenie, że jest on niezdolny do wykonywania

takiej pracy.

Art. 18. 1. W celu dostosowania działań i środków ochrony radiologicznej

pracowników do wielkości i rodzajów zagrożeń, kierownik jednostki organizacyjnej

wprowadza podział lokalizacji miejsc pracy na:

1) tereny kontrolowane, tam, gdzie istnieje możliwość otrzymania dawek

określonych dla pracowników kategorii A, istnieje możliwość rozprzestrzeniania

się skażeń promieniotwórczych lub mogą występować duże zmiany mocy dawki

promieniowania jonizującego;

2) tereny nadzorowane, tam, gdzie istnieje możliwość otrzymania dawek

określonych dla pracowników kategorii B i które nie zostały zaliczone do

terenów kontrolowanych.

2. Za spełnienie wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 25 pkt 2 dla terenów kontrolowanych i nadzorowanych jest odpowiedzialny

kierownik jednostki organizacyjnej, który podejmuje określone działania w celu

spełnienia tych wymagań po zasięgnięciu opinii inspektora ochrony radiologicznej

i lekarza medycyny pracy.

Art. 19. 1. W szczególnych przypadkach, z wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych,

pracownicy kategorii A, za ich zgodą i za zgodą Prezesa Agencji, mogą otrzymać

określone przez Prezesa Agencji dawki przekraczające wartości dawek granicznych,

jeżeli jest to konieczne dla wykonania określonego zadania w określonym miejscu

pracy i w określonym czasie.

2017-06-14

©Telksinoe s. 33/187

2. Niedopuszczalne jest narażenie, o którym mowa w ust. 1, praktykantów,

uczniów, studentów oraz kobiet w ciąży, a kobiet karmiących piersią, jeżeli w wyniku

narażenia jest prawdopodobne powstanie skażeń promieniotwórczych ciała.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany uzasadnić konieczność

narażenia, o którym mowa w ust. 1, i z wyprzedzeniem szczegółowo omówić

związane z tym kwestie z zainteresowanymi pracownikami – ochotnikami lub ich

przedstawicielami, oraz z uprawnionym lekarzem i inspektorem ochrony

radiologicznej, a także poinformować zainteresowanych pracowników – ochotników

o ryzyku związanym z narażeniem, o którym mowa w ust. 1, i o niezbędnych

środkach ostrożności.

4. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 3, wymaga

udokumentowania w formie pisemnej.

5. Otrzymane przez pracownika dawki, o których mowa w ust. 1, są oddzielnie

rejestrowane w dokumentacji określonej w art. 30 ust. 3. Otrzymanie tych dawek nie

może powodować odsunięcia pracownika od normalnych zajęć lub przesunięcia go na

inne stanowisko bez jego zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3.

Art. 20. 1. Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego

oraz w działaniach interwencyjnych nie może otrzymać w czasie trwania tych działań

dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników,

z wyjątkiem sytuacji narażenia wyjątkowego, o którym mowa w ust. 2 i 3.

2. W sytuacji narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu:

1) zapobieżenie poważnej utracie zdrowia,

2) uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób,

3) zapobieżenie katastrofie na większą skalę

– należy dołożyć wszelkich starań, żeby osoba uczestnicząca w takich działaniach nie

otrzymała dawki skutecznej przekraczającej 100 mSv.

3. Osoba uczestnicząca w ratowaniu życia ludzkiego może otrzymać dawkę

skuteczną przekraczającą 100 mSv, jednakże należy dołożyć wszelkich starań, żeby

nie otrzymała dawki skutecznej przekraczającej 500 mSv.

4. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być

wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani

o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia, a następnie dobrowolnie podjęli

decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może

stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 34/187

5. Podczas działań, o których mowa w ust. 1–3, podejmuje się wszelkie środki

w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony osób biorących udział w działaniach oraz

dokonania oceny i udokumentowania dawek otrzymywanych przez te osoby. Po

zakończeniu działań osoby te są informowane o otrzymanych dawkach i wynikającym

z tego ryzyku dla zdrowia.

6. Osoby, które otrzymały dawki określone w ust. 1 i 2, nie mogą być odsunięte

od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem

art. 31 ust. 2 i 3.

7. Osobę, która otrzymała dawkę określoną w ust. 3, kierownik jednostki

organizacyjnej jest obowiązany skierować na badania lekarskie. Art. 31 ust. 2

i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 21. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej obowiązany jest prowadzić

rejestr dawek indywidualnych otrzymywanych przez pracowników zaliczonych do

kategorii A na podstawie wyników pomiarów i ocen, o których mowa w ust. 2.

2. Pomiary dawek indywidualnych oraz pomiary służące ocenie dawek od

narażenia wewnętrznego są dokonywane przez podmioty posiadające akredytację

otrzymaną na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

3. Centralny rejestr dawek, o których mowa w ust. 1, prowadzi Prezes Agencji

na podstawie wyników pomiarów i ocen, o których mowa w ust. 2, otrzymywanych

od kierownika jednostki organizacyjnej.

4. Inspektor ochrony radiologicznej, do czasu dokonania pomiarów dawek

indywidualnych oraz pomiarów służących ocenie dawek od narażenia wewnętrznego

przez podmiot posiadający akredytację, dokonuje wstępnej operacyjnej oceny dawek

indywidualnych otrzymanych przez pracowników zewnętrznych wykonujących

działalność na terenie kontrolowanym w jednostce organizacyjnej.

5. Inspektor ochrony radiologicznej może, do czasu dokonania pomiarów dawek

indywidualnych oraz pomiarów służących ocenie dawek od narażenia wewnętrznego

przez podmiot posiadający akredytację, dokonać wstępnej operacyjnej oceny dawek

indywidualnych otrzymanych przez innych niż pracownicy zewnętrzni pracowników

wykonujących pracę w jednostce organizacyjnej.

Art. 22. 1. Przed zatrudnieniem pracownika w warunkach narażenia kierownik

jednostki organizacyjnej jest obowiązany wystąpić do Prezesa Agencji z wnioskiem

o informację z centralnego rejestru dawek o dawkach otrzymanych przez tego

2017-06-14

©Telksinoe s. 35/187

pracownika w roku kalendarzowym, w którym występuje z wnioskiem, oraz w okresie

czterech poprzednich lat kalendarzowych.

2. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje informację

o dawkach otrzymanych przez pracownika:

1) przed dniem zarejestrowania pracownika w centralnym rejestrze dawek – na

podstawie informacji uzyskanych od jednostek badawczo-rozwojowych2), które

przed dniem powstania centralnego rejestru dawek prowadziły pomiary dawek

indywidualnych oraz ocenę dawek od narażenia wewnętrznego;

2) w roku kalendarzowym, w którym złożono wniosek – na podstawie informacji

uzyskanych od kierownika jednostki organizacyjnej, w której pracownik był

w tym roku zatrudniony.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, informacje o narażeniu pracownika

dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej2), o której mowa w ust. 2 pkt 1, oraz

kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, przekazują

nieodpłatnie Prezesowi Agencji, na jego wniosek, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania wniosku.

Art. 23. 1. Działalność zawodowa związana z występowaniem promieniowania

naturalnego prowadzącego do wzrostu narażenia pracowników lub ludności, istotnego

z punktu widzenia ochrony radiologicznej, wymaga oceny tego narażenia.

2. Ocena narażenia dokonywana jest na podstawie pomiarów dozymetrycznych

w środowisku pracy.

3. Do działalności, o której mowa w ust. 1, zalicza się w szczególności

działalność związaną z wykonywaniem prac:

1) w zakładach górniczych, jaskiniach i innych miejscach pod powierzchnią ziemi

oraz w uzdrowiskach;

2) w lotnictwie, z wyłączeniem prac wykonywanych przez personel naziemny.

4. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia:

1) inne niż wymienione w ust. 3 rodzaje działalności zawodowej związanej

z występowaniem promieniowania naturalnego prowadzącego do wzrostu

narażenia pracowników lub ludności istotnego z punktu widzenia ochrony

radiologicznej,

Obecnie instytutów badawczych, zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. – Przepisy

wprowadzające ustawy reformujące system nauki (Dz. U. poz. 620), która weszła w życie z dniem

1 października 2010 r.

2017-06-14

©Telksinoe s. 36/187

2) sposoby dokonywania oceny narażenia powstałego w związku z wykonywaniem

działalności, o której mowa w ust. 1, tryb postępowania mającego na celu

zmniejszenie tego narażenia oraz inne działania mające na celu ochronę

radiologiczną narażonych pracowników i ludności

– uwzględniając zalecenia Unii Europejskiej, przepisy wydane na podstawie art. 25

pkt 1, specyfikę wykonywanej działalności zawodowej i specyfikę pracy osoby

narażonej.

Art. 23a. Jeżeli w następstwie działalności wykonywanej w przeszłości,

w szczególności polegającej na wydobyciu i przerobie rud uranu oraz na gromadzeniu

osadów promieniotwórczych wód kopalnianych, utrzymuje się skażenie

promieniotwórcze środowiska istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej, użytkownik terenu, na którym utrzymuje się to skażenie,

wyznacza granice tego terenu, prowadzi na nim pomiary kontrolne narażenia, a jeżeli

jest to uzasadnione, także reguluje dostęp do tego terenu oraz wykorzystanie ziemi

i położonych na nim budynków.

Art. 24. Narażenie ogółu ludności w wyniku stosowania promieniowania

jonizującego podlega regularnej ocenie dokonywanej przez Prezesa Agencji i jest

przedstawiane w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 110 pkt 13.

Art. 25. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) dawki graniczne promieniowania jonizującego i wskaźniki pozwalające na

wyznaczenie tych dawek stosowane przy ocenie narażenia oraz sposób

i częstotliwość dokonywania oceny narażenia pracowników i ogółu ludności,

uwzględniając – przy ustalaniu dawek granicznych dla pracowników – dawki dla

uczniów, studentów, praktykantów, kobiet karmiących piersią, a w przypadku

kobiet w ciąży ograniczenia wynikające z możliwości napromienienia płodu;

2) podstawowe wymagania dotyczące terenów kontrolowanych i nadzorowanych,

w tym w szczególności:

a) sposób oznakowania tych terenów, z uwzględnieniem wzorów znaków

ostrzegawczych dla oznakowania granic terenu kontrolowanego

i nadzorowanego,

b) warunki dostępu i opuszczania tych terenów dla pracowników i innych

osób,

c) warunki, jakie muszą być spełnione dla wykonywania pomiarów

dozymetrycznych w środowisku pracy na tych terenach, w szczególności

2017-06-14

©Telksinoe s. 37/187

odnośnie do zakresu programu pomiarów i wymagań, jakie muszą spełniać

osoby wykonujące pomiary

– kierując się koniecznością zapewnienia ochrony radiologicznej pracownikom

i osobom z ogółu ludności przebywającym na tych terenach.

Art. 26. Kierownik jednostki organizacyjnej zatrudniającej pracowników

w warunkach narażenia jest obowiązany zapewnić:

1) opiekę medyczną pracownikom oraz niezbędne środki ochrony indywidualnej

i sprzęt dozymetryczny, stosownie do warunków narażenia;

2) prowadzenie pomiarów dawek indywidualnych albo pomiarów

dozymetrycznych w środowisku pracy zgodnie z art. 17 ust. 3 i 4 oraz

rejestrowanie danych w tym zakresie.

Art. 27. 1. Przyrządy dozymetryczne stosowane do kontroli i oceny narażenia,

niepodlegające obowiązkowi kontroli metrologicznej określonej w przepisach

o miarach, powinny posiadać świadectwo wzorcowania.

2. Świadectwo wzorcowania, o którym mowa w ust. 1, wydaje laboratorium

pomiarowe posiadające akredytację otrzymaną na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 28. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

dotyczące:

1) rejestracji dawek indywidualnych, uwzględniając w szczególności:

a) zawartość i sposób prowadzenia rejestru dawek indywidualnych

prowadzonego przez kierownika jednostki organizacyjnej oraz centralnego

rejestru dawek indywidualnych, długość okresu rejestracyjnego, okres

przechowywania danych w tych rejestrach, okres przechowywania

dokumentów stanowiących podstawę dokonywania wpisów do rejestrów,

tryb sporządzania kopii danych zawartych w rejestrach oraz okres ich

przechowywania, a także wzór karty zgłoszeniowej do centralnego rejestru

dawek indywidualnych i wzór karty ewidencyjnej centralnego rejestru

dawek indywidualnych,

b) podmioty, którym mogą być przekazywane dane z rejestru dawek

indywidualnych prowadzonego przez kierownika jednostki organizacyjnej

oraz z centralnego rejestru dawek indywidualnych, terminy przekazywania

danych, a także zawartość wniosku o udostępnienie danych z centralnego

rejestru dawek indywidualnych,

2017-06-14

©Telksinoe s. 38/187

c) narażenia, o których mowa w art. 16 ust. 1, art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 2

pkt 1, w tym wyniki pomiarów dozymetrycznych,

d) wykaz jednostek badawczo-rozwojowych2), o których mowa w art. 22 ust. 2

pkt 1

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia aktualnej informacji o dawkach

indywidualnych otrzymanych przez pracowników i inne osoby narażone na

promieniowanie jonizujące;

2) sprzętu dozymetrycznego, uwzględniając wymagania techniczne przy

stosowaniu sprzętu w warunkach normalnych i w sytuacji zdarzeń radiacyjnych.

Art. 29. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić

pracownikom zewnętrznym ochronę radiologiczną równoważną ochronie, jaką

zapewnia pracownikom zatrudnionym w jednostce organizacyjnej.

2. Każdemu pracownikowi zewnętrznemu Prezes Agencji wydaje indywidualny

dokument narażenia pracownika zewnętrznego (paszport dozymetryczny), w którym

pracodawca zewnętrzny i kierownik jednostki organizacyjnej umieszczają informacje

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 2.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcy

zewnętrznego i pracownika zewnętrznego w zakresie ochrony radiologicznej

pracowników zewnętrznych narażonych podczas pracy na terenie

kontrolowanym, uwzględniając sposoby ochrony stosowane wobec

pracowników jednostki organizacyjnej;

2) informacje umieszczane przez kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcę

zewnętrznego i uprawnionego lekarza w paszporcie dozymetrycznym, mając na

uwadze dostarczenie informacji zapewniających objęcie pracownika ochroną

przed promieniowaniem;

3) tryb wydawania oraz wzór paszportu dozymetrycznego, uwzględniając

konieczność nadania każdemu paszportowi indywidualnego numeru, a także

zapewnienie umieszczenia informacji, o których mowa w pkt 2.

Art. 30. 1. Za nadzór medyczny nad pracownikami kategorii A odpowiedzialny

jest kierownik jednostki organizacyjnej oraz uprawniony lekarz, któremu zapewnia się

dostęp do informacji niezbędnych do wydania orzeczenia o zdolności tych

pracowników do wykonywania określonej pracy, łącznie z informacją o warunkach

środowiskowych w miejscu pracy.

2017-06-14

©Telksinoe s. 39/187

2. Nadzór medyczny, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wstępne badania

lekarskie pracownika przed jego zatrudnieniem dla określenia, czy pracownik może

być zatrudniony w kategorii A, oraz okresowe badania lekarskie przeprowadzane co

najmniej raz w roku, które pozwalają stwierdzić, czy pracownik może nadal

wykonywać swoje obowiązki.

3. Dla każdego pracownika kategorii A uprawniony lekarz zakłada

dokumentację medyczną, prowadzoną i aktualizowaną przez cały okres zaliczenia do

tej kategorii. Dokumentacja jest przechowywana do dnia osiągnięcia przez

pracownika wieku 75 lat, jednak nie krócej niż przez 30 lat od dnia zakończenia przez

niego pracy w warunkach narażenia.

4. Dokumentacja medyczna obejmuje informacje o rodzaju wykonywanej pracy,

wynikach badań lekarskich przeprowadzonych przed podjęciem zatrudnienia

w kategorii A i o wynikach badań okresowych oraz rejestr dawek, o którym mowa

w art. 21 ust. 1.

5. Po ustaniu zatrudnienia w warunkach narażenia uprawniony lekarz może

zalecić kontynuację nadzoru medycznego, jeżeli uzna to za konieczne dla ochrony

zdrowia pracownika.

Art. 31. 1. W przypadku stwierdzonego przekroczenia którejkolwiek z dawek

granicznych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 pkt 1,

kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować pracownika na badania

lekarskie.

2. Dalsza praca w warunkach narażenia wymaga zgody uprawnionego lekarza.

3. W przypadku braku zgody uprawnionego lekarza na dalsze zatrudnienie

pracownika w warunkach narażenia stosuje się odpowiednio przepisy prawa pracy

odnoszące się do pracownika, u którego stwierdzono objawy wskazujące na powstanie

choroby zawodowej.

Art. 32. Od orzeczeń lekarskich, o których mowa w art. 17 ust. 7a i 8 oraz

w art. 31 ust. 2, pracownikowi służy odwołanie do sądu pracy.

Art. 32a. Przepisy art. 10, 11, 14, 17, 21, 22, 26 i 29–32 – stosuje się

odpowiednio do uczniów, studentów i praktykantów.

Art. 33. 1. W celu zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej kraju przy stosowaniu promieniowania jonizującego w warunkach

normalnych i w sytuacji zdarzeń radiacyjnych minister właściwy do spraw energii

może udzielać dotacji celowych na wykonywanie działalności, o której mowa w ust. 2.

2017-06-14

©Telksinoe s. 40/187

2. Dotacja może być przeznaczona na:

1) eksploatację badawczych reaktorów jądrowych;

2) likwidację badawczych reaktorów jądrowych;

3) utrzymanie i rozwój programów zapewnienia jakości związanych

z wykorzystaniem przez jednostki naukowe i instytuty badawcze wiązek

promieniowania jonizującego na potrzeby medyczne do celów innych niż

diagnostyka i radioterapia;

4) zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz ochrony

fizycznej obiektów jądrowych i materiałów jądrowych w jednostkach

organizacyjnych działających w Otwocku-Świerku;

5) sporządzanie ocen oddziaływania obiektów jądrowych, miejsc wydobywania rud

uranu i toru oraz składowisk odpadów promieniotwórczych na środowisko oraz

wykonywanie badań i analiz niezbędnych do sporządzenia tych ocen;

6) utrzymanie wzorców promieniowania jonizującego oraz utrzymanie i rozwój

systemów zapewnienia jakości wzorcowania przyrządów dozymetrycznych;

7) akredytację laboratoriów wykonujących działalność, o której mowa w art. 21

ust. 2 oraz art. 27 ust. 2;

8) inwestycje służące wykonywaniu działalności, o której mowa w pkt 1–7.

3. (uchylony)

4. Wysokość dotacji nie może być większa niż koszty poniesione w związku

z wykonywaną działalnością, pomniejszone o dochody uzyskane z tej działalności

i środki pochodzące z innych źródeł, a ponadto w przypadku działalności, o której

mowa w ust. 2 pkt 1, 3, 4, 6 i 7, nie może przekraczać 85% kosztów wykonywanej

działalności.

5. Dotacja może być udzielona podmiotowi, który spełnia następujące warunki:

1) złożył w terminie wniosek o udzielenie dotacji;

2) dysponuje potencjałem technicznym, w szczególności sprzętem, aparaturą

i infrastrukturą techniczną, umożliwiającym prawidłowe wykonywanie

działalności będącej przedmiotem wniosku;

3) posiada potencjał finansowy umożliwiający współfinansowanie działalności

będącej przedmiotem wniosku;

4) dysponuje pracownikami o kwalifikacjach i doświadczeniu niezbędnych do

wykonywania działalności będącej przedmiotem wniosku;

5) zapewnia wykonywanie prac lub czynności przez osoby posiadające

odpowiednie uprawnienia, o ile takie uprawnienia są wymagane;

2017-06-14

©Telksinoe s. 41/187

6) jest organizacją badawczą w rozumieniu art. 30 pkt 1 rozporządzenia Komisji

(WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy

za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne

rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L

214 z 09.08.2008, str. 3).

6. Minister właściwy do spraw energii dokonuje oceny wniosku o udzielenie

dotacji pod względem merytorycznym i finansowym, w tym analizy wpływu

działalności będącej przedmiotem wniosku o udzielenie dotacji na stan

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej kraju.

7. Wniosek złożony po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.

8. W przypadku złożenia niekompletnego wniosku minister właściwy do spraw

energii wzywa podmiot, który złożył wniosek, do uzupełnienia go w terminie 7 dni od

dnia otrzymania wezwania.

9. Wniosek nieuzupełniony w terminie, o którym mowa w ust. 8, pozostawia się

bez rozpatrzenia.

10. Na podstawie oceny, o której mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw

energii udziela dotacji i określa jej wysokość albo odmawia jej udzielenia, o czym

zawiadamia na piśmie podmiot, który złożył wniosek o udzielenie dotacji.

11. (uchylony)

12. (uchylony)

13. (uchylony)

14. (uchylony)

15. (uchylony)

16. (uchylony)

17. (uchylony)

18. (uchylony)

19. (uchylony)

20. (uchylony)

21. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku o udzielenie dotacji i termin składania wniosku oraz dokumenty,

jakie należy dołączyć do wniosku,

2) termin zawiadomienia przez ministra właściwego do spraw energii podmiotu,

który złożył wniosek o udzielenie dotacji, o udzieleniu dotacji i jej wysokości

albo o odmowie udzielenia dotacji,

3) sposób dokumentowania wykorzystania dotacji

2017-06-14

©Telksinoe s. 42/187

– kierując się koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez

ubiegających się o udzielenie dotacji spełniania warunków jej udzielenia oraz kontroli

wykorzystania dotacji, a także prawidłowego jej rozliczenia przez wykonawcę.

Rozdział 3a

Stosowanie promieniowania jonizującego w celach medycznych

Art. 33a. 1. Stosowanie promieniowania jonizującego w celach medycznych

obejmuje ekspozycje:

1) pacjentów, wynikającą z badań lekarskich i leczenia, w tym ze wstępnych

i okresowych badań pracowników;

2) osób poddawanych przesiewowym badaniom z zastosowaniem promieniowania

jonizującego;

3) zdrowych osób lub pacjentów uczestniczących w eksperymentach medycznych;

4) osób poddawanych badaniom z zastosowaniem promieniowania jonizującego

w celach medyczno-prawnych, kiedy podjęcie tych badań nie wynika ze wskazań

zdrowotnych;

5) osób, które poza obowiązkami zawodowymi, świadomie i z własnej woli

udzielają pomocy pacjentom i opiekują się nimi.

2. Ekspozycje, o których mowa w ust. 1, wymagają uzasadnienia. Uzasadnienie

jest oparte na przewadze oczekiwanych korzyści zdrowotnych dla pacjenta lub

społeczeństwa nad uszczerbkiem zdrowotnym, który ekspozycja może spowodować.

3. Warunkiem właściwego uzasadnienia jest zastosowanie radiologicznej

procedury diagnostycznej lub leczniczej, której skuteczność w określonej sytuacji

klinicznej została udowodniona lub powszechnie uznana. W procesie uzasadnienia

ocenia się również korzyści i rodzaje ryzyka związane ze stosowaniem alternatywnych

procedur, służących temu samemu celowi, prowadzących do mniejszej ekspozycji na

promieniowanie jonizujące lub nienarażających na jego działanie.

4. Skierowanie pacjenta na określone badanie z zastosowaniem promieniowania

jonizującego wynika z uzasadnionego przekonania lekarza lub innej osoby

upoważnionej do kierowania na takie badanie, że jego wynik dostarczy informacji,

które przyczynią się do postawienia prawidłowego rozpoznania lub wykluczenia

choroby, oceny jej przebiegu i postępów leczenia oraz, że korzyści z tego tytułu

przewyższą możliwe ujemne następstwa dla zdrowia, które mogą być związane

z narażeniem na promieniowanie jonizujące.

2017-06-14

©Telksinoe s. 43/187

5. Skierowanie, o którym mowa w ust. 4, może być wystawione po upewnieniu

się, że inne alternatywne, nieinwazyjne i nienarażające na działanie promieniowania

jonizującego metody, a także wcześniej wykonane badania z zastosowaniem

promieniowania jonizującego nie mogą dostarczyć równoważnych informacji.

6. W szczególnych przypadkach, podlegających każdorazowo odrębnej ocenie,

można wykonać badanie z zastosowaniem promieniowania jonizującego, jeżeli nie

zostało ono uzasadnione w sposób, o którym mowa w ust. 3–5.

7. Dokonanie badania z zastosowaniem promieniowania jonizującego

uzasadnionego w sposób, o którym mowa w ust. 6, odnotowuje się w dokumentacji

chorego. Dotyczy to w szczególności ekspozycji w celach medyczno-prawnych.

8. W przypadku zaistnienia okoliczności wykluczających lub ograniczających

zakres zastosowania procedury radiologicznej u pacjenta, pomimo że jest ona ogólnie

uzasadniona, o odstąpieniu od jej wykonania lub o zakresie jej zastosowania decyduje

lekarz kierujący lub wykonujący badanie.

9. Dokonywanie ekspozycji na promieniowanie jonizujące w celach

medycznych w wyniku procedury, która nie została uzasadniona w sposób określony

w ust. 3–5, jest niedopuszczalne, z zastrzeżeniem ust. 6.

Art. 33b. 1. Skierowanie na leczenie promieniowaniem jonizującym wydaje

lekarz onkolog lub lekarz innej specjalności właściwej ze względu na rodzaj

schorzenia, po rozważeniu uzasadnień dla innych sposobów leczenia, wynikających

z natury choroby, stanu pacjenta i możliwych przeciwwskazań do radioterapii.

2. O podjęciu i zakresie leczenia lub odstąpieniu od niego decyduje specjalista

z zakresu radioterapii onkologicznej, kierując się:

1) rokowaniem co do powodzenia leczenia;

2) zaawansowaniem i naturą choroby;

3) koniecznością jednoczesnego lub zastępczego innego leczenia;

4) stanem zdrowia pacjenta;

5) ewentualnymi przeciwwskazaniami do radioterapii.

3. Lekarz kierujący pacjenta na badanie lub leczenie promieniowaniem

jonizującym uzasadnia swoją decyzję w skierowaniu. Lekarz prowadzący badanie lub

leczenie jest obowiązany ocenić poprawność uzasadnienia skierowania i odpowiada

za wybór odpowiedniej procedury oraz jej poprawną realizację.

2017-06-14

©Telksinoe s. 44/187

Art. 33c. 1. Właściwe badanie i leczenie przy użyciu promieniowania

jonizującego wymaga optymalizacji ochrony radiologicznej pacjenta przed jego

niepożądanym działaniem.

2. W badaniach diagnostycznych rentgenowskich i z zakresu medycyny

nuklearnej ogranicza się efektywne dawki promieniowania do możliwie najniższego

poziomu – przy uwzględnieniu czynników ekonomicznych i społecznych – który

zapewni uzyskanie wyniku badania o założonych walorach diagnostycznych.

Optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta jest także realizowana przez redukcję

do minimum badań niepotrzebnie powtarzanych i wadliwie wykonanych.

3. W radiologii zabiegowej, poza wymaganiami określonymi w ust. 2,

podejmuje się wszystkie niezbędne kroki, mające na celu zapobieżenie popromiennym

uszkodzeniom skóry i tkanek pod nią położonych w wyniku stosowania

zlokalizowanej długotrwałej ekspozycji, zwłaszcza na wiązkę promieniowania X

o dawce dużej mocy.

4. W radioterapii optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta wymaga

możliwie maksymalnej ochrony przed promieniowaniem zdrowych narządów i tkanek

przy realizacji napromienienia objętości tarczowej przepisaną dawką leczniczą,

zaaplikowaną w takim reżimie czasowym, który zapewni jej maksymalną skuteczność

(wyleczalność choroby).

5. Osoby wykonujące i nadzorujące wykonywanie badań i zabiegów leczniczych

przy użyciu promieniowania jonizującego są obowiązane do podnoszenia swoich

kwalifikacji z zakresu ochrony radiologicznej pacjenta poprzez ukończenie szkolenia

w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta, zdanie egzaminu i uzyskanie

certyfikatu potwierdzającego jego zdanie.

5a. Szkolenie, o którym mowa w ust. 5, mogą prowadzić podmioty, które:

1) dysponują kadrą wykładowców, posiadających wyższe wykształcenie oraz

wiedzę i doświadczenie zawodowe zgodne z zakresem prowadzonych

wykładów, a w szczególności w dziedzinie ochrony radiologicznej;

2) dysponują obiektami i wyposażeniem umożliwiającym prowadzenie szkolenia;

3) prowadzą dziennik zajęć obejmujący przynajmniej tematykę i czas trwania

poszczególnych zajęć wraz z nazwiskiem i imieniem wykładowcy oraz listę

obecności osób biorących udział w zajęciach, potwierdzoną ich własnoręcznymi

podpisami;

2017-06-14

©Telksinoe s. 45/187

4) stosują jednolity system oceny wykładów, wykładowców i organizacji szkolenia

i egzaminu, przygotowany w formie anonimowej ankiety przez Głównego

Inspektora Sanitarnego;

5) uzyskają wpis do prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego rejestru

podmiotów uprawnionych do przeprowadzania szkolenia z dziedziny ochrony

radiologicznej pacjenta, zwanego dalej „rejestrem podmiotów prowadzących

szkolenie”.

5b. Główny Inspektor Sanitarny nadzoruje spełnienie przez podmiot wpisany do

rejestru podmiotów prowadzących szkolenie wymagań określonych w ust. 5a,

a w przypadku stwierdzenia ich niespełnienia, wykreśla podmiot z tego rejestru.

5c. Szkolenie, o którym mowa w ust. 5, kończy się egzaminem przed Komisją

Egzaminacyjną powołaną przez Głównego Inspektora Sanitarnego spośród

specjalistów z zakresu stosowania promieniowania jonizującego w medycynie

i wydaniem certyfikatu potwierdzającego jego zdanie.

5d. Certyfikat, o którym mowa w ust. 5c, jest ważny przez okres 5 lat od dnia

jego wydania. Brak ważnego certyfikatu uniemożliwia wykonywanie prac, o których

mowa w ust. 5.

5e. Opłata za egzamin wynosi nie więcej niż 30% minimalnego wynagrodzenia

za pracę określonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r.

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz.

1265), obowiązującego dnia 1 stycznia w roku przeprowadzania egzaminu.

6. Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym, kobiety w ciąży i kobiety karmiące

piersią, a także osoby z otoczenia i rodziny pacjentów poddanych terapii przy użyciu

produktów radiofarmaceutycznych, podlegają szczególnej ochronie w związku

z ekspozycją na promieniowanie w diagnostyce i terapii.

7. Jednostki ochrony zdrowia wykonujące zabiegi lub leczenie z zakresu

radioterapii, medycyny nuklearnej, radiologii zabiegowej i rentgenodiagnostyki są

obowiązane podjąć działania zmierzające do zapobieżenia medycznym wypadkom

radiologicznym. W tym celu dokonuje się kontroli fizycznych parametrów urządzeń

radiologicznych oraz klinicznych audytów wewnętrznych i zewnętrznych, a także

wprowadza się system zarządzania jakością.

7a. Kontrola fizycznych parametrów urządzeń radiologicznych w jednostce

ochrony zdrowia obejmuje wykonywanie następujących rodzajów testów:

1) odbiorczych (akceptacyjnych);

2017-06-14

©Telksinoes. 46/187

2) eksploatacyjnych w zakresie urządzeń radiologicznych stosowanych

w radioterapii;

3) podstawowych i specjalistycznych w zakresie urządzeń radiologicznych

stosowanych w medycynie nuklearnej, rentgenodiagnostyce i radiologii

zabiegowej.

7b. Testy odbiorcze (akceptacyjne) przed pierwszym użyciem dla zastosowań

klinicznych nowo instalowanego urządzenia radiologicznego wykonują osoby

upoważnione przez kierownika jednostki ochrony zdrowia przy udziale

przedstawicieli dostawcy urządzenia radiologicznego.

7c. Testy odbiorcze (akceptacyjne) przed użyciem urządzenia radiologicznego

poddanego naprawie przeprowadzonej w zakresie, który może mieć wpływ na jakość

diagnostyczną uzyskiwanego obrazu lub na dawkę, jaką otrzymuje pacjent, wykonują

osoby upoważnione przez kierownika jednostki ochrony zdrowia przy udziale

przedstawicieli dostawcy lub przedstawicieli serwisu urządzenia radiologicznego.

7d. Testy odbiorcze (akceptacyjne) polegają na sprawdzeniu, co najmniej:

1) jednoznaczności oznaczeń i opisów na elementach urządzenia radiologicznego;

2) zgodności wartości zmierzonych z wartościami parametrów określonych

w specyfikacji technicznej.

7e. Testy eksploatacyjne oraz testy specjalistyczne są wykonywane przez:

1) podmioty posiadające akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2016 r. poz. 655 i 1228 oraz

z 2017 r. poz. 32);

2) specjalistę w dziedzinie fizyki medycznej lub specjalistę w dziedzinie inżynierii

medycznej, zatrudnionych w jednostce ochrony zdrowia, zwanych dalej

odpowiednio „fizykiem medycznym” lub „inżynierem medycznym”.

7f. Testy eksploatacyjne mogą wykonywać również osoby zatrudnione

w jednostce ochrony zdrowia i upoważnione przez jej kierownika do obsługi urządzeń

radiologicznych, w zakresie określonym w upoważnieniu, pod nadzorem fizyka

medycznego lub inżyniera medycznego.

7g. Testy podstawowe są wykonywane przez osoby obsługujące urządzenia

radiologiczne zatrudnione w jednostce ochrony zdrowia i upoważnione przez jej

kierownika do wykonywania tych testów.

7h. Testy eksploatacyjne oraz testy specjalistyczne mogą być wykonane przez

osoby, o których mowa w ust. 7e pkt 2 oraz ust. 7f, jeżeli jednostka ochrony zdrowia:

1) zapewnia spójność pomiarową;

2017-06-14

©Telksinoe s. 47/187

2) uczestniczy, nie rzadziej niż raz na 4 lata, w badaniach polegających na

porównaniu wyników pomiarów parametrów stosowanych w tej jednostce

urządzeń radiologicznych z wynikami pomiarów parametrów urządzeń

stosowanych w innej jednostce;

3) posiada udokumentowane w formie pisemnej wyniki badań, o których mowa

w pkt 2, potwierdzające, że każdy z badanych fizycznych parametrów urządzeń

radiologicznych spełnia przyjęte na potrzeby tych badań kryteria oceny.

8. Koszty przeprowadzania klinicznych audytów wewnętrznych i zewnętrznych,

o których mowa w ust. 7, ponoszą jednostki ochrony zdrowia.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

warunki bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich

rodzajów ekspozycji medycznej, o których mowa w art. 33a ust. 1, w tym:

1) zasady i metody dobrej praktyki medycznej, zmierzającej do ograniczenia dawek

dla pacjentów w rentgenodiagnostyce, diagnostyce radioizotopowej i radiologii

zabiegowej, włączając w to poziomy referencyjne oraz fizyczne parametry badań

rentgenowskich warunkujących uznanie postępowania za zgodne z dobrą

praktyką medyczną,

2) wymagania i szczegółowe zasady realizacji systemu zarządzania jakością

w rentgenodiagnostyce, radiologii zabiegowej, medycynie nuklearnej

i radioterapii,

3) wymagania dotyczące szkolenia specjalistycznego osób wykonujących

i nadzorujących wykonywanie badań i zabiegów leczniczych przy użyciu

promieniowania jonizującego, w tym:

a) tryb dokonywania wpisu do rejestru podmiotów prowadzących szkolenia

prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego,

b) sposób sprawowania przez Głównego Inspektora Sanitarnego nadzoru nad

podmiotami wpisanymi do rejestru,

c) ramowy program szkolenia,

d) sposób powoływania komisji egzaminacyjnej, szczegółowe wymagania

dotyczące członków komisji egzaminacyjnej i tryb jej pracy,

e) warunki dopuszczenia do egzaminu i sposób jego przeprowadzenia,

f) tryb wydawania certyfikatu i jego wzór,

g) tryb wnoszenia opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wynagrodzenie

członków komisji egzaminacyjnej,

2017-06-14

©Telksinoe s. 48/187

4) szczególne zasady dotyczące ekspozycji na promieniowanie jonizujące

w diagnostyce i terapii dzieci, kobiet w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży

i kobiet karmiących piersią,

5) zasady zabezpieczenia przed nadmierną ekspozycją osób z otoczenia i rodzin

pacjentów po terapii przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych,

6) szczegółowe wymagania dotyczące badań przesiewowych i eksperymentów

medycznych wynikające ze specyfiki wykonywania ekspozycji w celach

medycznych,

7) szczegółowe zasady zapobiegania nieszczęśliwym wypadkom radiologicznym

w radioterapii, medycynie nuklearnej, radiologii zabiegowej

i rentgenodiagnostyce oraz sposoby i tryb postępowania po ich wystąpieniu,

8) ograniczniki dawek dla osób, o których mowa w art. 33a ust. 1 pkt 3 i 5,

9) zakres oraz częstotliwość wykonywania kontroli fizycznych parametrów

urządzeń radiologicznych,

10) wymagania, warunki oraz częstotliwość wykonywania klinicznych audytów

wewnętrznych i zewnętrznych dotyczących przestrzegania wymogów ochrony

radiologicznej pacjenta, a także podmioty uprawnione do wykonywania tych

audytów

– mając na celu zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług medycznych

i uwzględniając standardy obowiązujące w Unii Europejskiej.

Art. 33d. 1. Prowadzenie działalności związanej z narażeniem na

promieniowanie jonizujące w celach medycznych, polegającej na udzielaniu

świadczeń zdrowotnych z zakresu radioterapii onkologicznej, w tym leczenia chorób

nowotworowych przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych, wymaga zgody

Głównego Inspektora Sanitarnego.

2. Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być wydana podmiotowi, który:

1) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o właściwych kwalifikacjach;

2) dysponuje urządzeniami radiologicznymi niezbędnymi dla wykonywania badań

diagnostycznych i leczenia;

3) stosuje właściwe procedury postępowania medycznego;

4) posiada system zarządzania jakością w zakresie świadczonych usług

medycznych z wykorzystaniem promieniowania jonizującego.

3. Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu:

1) pozytywnej opinii konsultanta krajowego do spraw radioterapii onkologicznej

lub konsultanta krajowego do spraw medycyny nuklearnej;

2017-06-14

©Telksinoes. 49/187

2) pozytywnej opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4. Zgoda może być cofnięta na stałe lub czasowo na wniosek komisji, o której

mowa w art. 33g ust. 1 pkt 1 lub 2, w przypadku gdy jednostka ochrony zdrowia nie

spełnia wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.

4a. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi centralny rejestr zgód wydanych na

podstawie ust. 1.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

minimalne wymagania dla jednostek ochrony zdrowia ubiegających się o wydanie

zgody, o której mowa w ust. 1, dotyczące wyposażenia w terapeutyczne

i diagnostyczne urządzenia radiologiczne, wyposażenia pomocniczego oraz

liczebności i kwalifikacji personelu, a także zakres dokumentacji niezbędnej do

uzyskania przez jednostkę ochrony zdrowia zgody, o której mowa w ust. 1, mając na

względzie bezpieczeństwo personelu i pacjentów.

Art. 33e. 1. Prowadzenie działalności związanej z narażeniem na

promieniowanie jonizujące w celach medycznych polegającej na udzielaniu

świadczeń zdrowotnych z zakresu badań rentgenodiagnostycznych, badań

diagnostycznych i leczenia chorób nienowotworowych oraz paliatywnego leczenia

chorób nowotworowych z wykorzystaniem produktów radiofarmaceutycznych oraz

zabiegów z zakresu radiologii zabiegowej wymaga zgody państwowego

wojewódzkiego inspektora sanitarnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku jednostek ochrony zdrowia podległych lub podporządkowanych

Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez niego albo dla których jest

on organem założycielskim, zgodę, o której mowa w ust. 1, wydaje komendant

wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej, a w przypadku jednostek ochrony

zdrowia podległych lub podporządkowanych ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których jest on organem

założycielskim – państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji.

3. Zgoda, o której mowa w ust. 1 i 2, może być wydana podmiotowi, który:

1) dysponuje odpowiednią liczbą personelu o właściwych kwalifikacjach;

2) dysponuje urządzeniami radiologicznymi niezbędnymi dla wykonywania badań

diagnostycznych i leczenia;

3) stosuje właściwe procedury postępowania medycznego;

4) posiada system zarządzania jakością świadczonych usług medycznych

w zakresie, o którym mowa w ust. 1.

2017-06-14

©Telksinoe s. 50/187

4. Zgoda, o której mowa w ust. 1 i 2, jest wydawana po uzyskaniu opinii

właściwego terenowo konsultanta wojewódzkiego do spraw radiologii – diagnostyki

obrazowej lub medycyny nuklearnej.

5. Opinię, o której mowa w ust. 4, konsultant wojewódzki wydaje nie później niż

w terminie 14 dni od dnia otrzymania od organu wydającego zgodę wniosku

o wydanie opinii.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dla

jednostek ochrony zdrowia udzielających świadczeń zdrowotnych z zakresu

rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, diagnostyki i terapii radioizotopowej

chorób nienowotworowych, minimalne wymagania dotyczące wyposażenia

w urządzenia radiologiczne, wyposażenia pomocniczego oraz kwalifikacji personelu,

a także zakres dokumentacji niezbędnej do uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1

i 2, mając na względzie bezpieczeństwo personelu i pacjentów.

7. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się do rentgenowskich aparatów

stomatologicznych oraz urządzeń służących wyłącznie do densytometrii kości.

Art. 33f. Zezwolenia, o których mowa w art. 5 ust. 4, oraz zgody, o których

mowa w art. 33e ust. 1 i 2, są przekazywane niezwłocznie przez organ wydający do

Głównego Inspektora Sanitarnego, który prowadzi ich centralny rejestr.

Art. 33g. 1. Powołuje się komisje do spraw procedur i audytów klinicznych

zewnętrznych, zwane dalej „komisjami”, w zakresie:

1) radioterapii onkologicznej;

2) medycyny nuklearnej;

3) radiologii – diagnostyki obrazowej i radiologii zabiegowej.

2. W skład komisji wchodzą odpowiednio:

1) konsultanci krajowi do spraw radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej

oraz radiologii – diagnostyki obrazowej;

2) eksperci zaproponowani przez Polskie Lekarskie Towarzystwo Radiologiczne,

Polskie Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, Polskie Towarzystwo

Onkologiczne oraz Polskie Towarzystwo Fizyki Medycznej;

3) przedstawiciele ministra właściwego do spraw zdrowia, Ministra Obrony

Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Przewodniczącymi komisji są odpowiedni konsultanci krajowi, o których

mowa w ust. 2 pkt 1, a ich członków powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

zdrowia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 51/187

4. Komisje ustalają swoje regulaminy pracy, które są zatwierdzane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia.

5. Komisje opracowują, w formie pisemnej, wzorcowe procedury radiologiczne

dla uzasadnionych ekspozycji medycznych uznanych za standardowe.

6. Jednostka ochrony zdrowia tworzy na podstawie procedur, o których mowa

w ust. 5, udokumentowane robocze procedury postępowania wymagane przez system

zarządzania jakością.

7. Wykaz procedur wzorcowych podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym

Ministerstwa Zdrowia.

8. Procedury wzorcowe podlegają ocenie, w przypadku gdy pojawiają się nowe

dane o ich skuteczności lub konsekwencji stosowania.

9. Procedury uznane, na podstawie oceny, o której mowa w ust. 8, za

niewystarczająco skuteczne są usuwane z wykazu, o którym mowa w ust. 7.

10. Nowe rodzaje zastosowań promieniowania jonizującego w celach

medycznych podlegają ocenie komisji i po ich uzasadnieniu mogą zostać

wprowadzone do wykazu, o którym mowa w ust. 7.

11. Komisje mogą złożyć wniosek o czasowe lub stałe cofnięcie zgody na

udzielanie świadczeń w zakresie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej

oraz radiologii – diagnostyki obrazowej oraz radiologii zabiegowej przez jednostkę

ochrony zdrowia, w przypadku gdy nie spełnia ona podstawowych wymagań jakości

usług i bezpieczeństwa pacjentów zgodnych z wymaganiami przepisów wydanych na

podstawie art. 33c ust. 9, art. 33d ust. 5 i art. 33e ust. 6.

12. W przypadku wniosku o czasowe cofnięcie zgody właściwa komisja

przedstawia zakres działań, które jednostka ochrony zdrowia jest obowiązana podjąć

dla ponownego uzyskania zgody.

13. Niewykonanie działań, o których mowa w ust. 12, skutkuje wnioskiem

o stałe cofnięcie zgody.

14. Komisje przeprowadzają nie rzadziej niż co 4 lata audyt kliniczny

zewnętrzny obejmujący przegląd poprawności stosowanych procedur w zakresie

udzielanych świadczeń oraz kwalifikacje personelu, w tym również w zakresie

określonym w art. 33i, a także w zakresie wyposażenia w aparaturę, warunków

lokalowych i systemu zarządzania jakością.

15. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe wymagania dotyczące formy i treści procedur wzorcowych i roboczych,

o których mowa w ust. 5 i 6, uwzględniając zalecenia Unii Europejskiej.

2017-06-14

©Telksinoe s. 52/187

Art. 33h. Eksperymenty medyczne z zastosowaniem promieniowania

jonizującego mogą być wykonywane wyłącznie w ramach badań naukowych lub

kontrolowanych badań klinicznych przez medyczne jednostki naukowe.

Art. 33i. 1. Konsultanci krajowi w dziedzinie radioterapii onkologicznej,

medycyny nuklearnej, radiologii – diagnostyki obrazowej, fizyki medycznej,

inżynierii medycznej, a także tych dziedzin medycyny, w których wykonuje się

zabiegi z zakresu radiologii zabiegowej, w opracowywanych programach specjalizacji

uwzględniają szkolenie z ochrony radiologicznej pacjenta, w zakresie zgodnym

z zaleceniami Unii Europejskiej i konsultują jego program z Centrum, o którym mowa

w art. 33j ust. 1.

2. (uchylony)

Art. 33j. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia tworzy Krajowe Centrum

Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia, zwane dalej „Centrum”, działające

w formie jednostki budżetowej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

organizację, tryb działania i szczegółowe zadania Centrum, mając na uwadze

zapewnienie monitorowania stanu ochrony radiologicznej niezbędnego przy

stosowaniu promieniowania jonizującego w celach medycznych.

3. Do zadań Centrum należy:

1) monitorowanie stanu ochrony radiologicznej wynikającego ze stosowania

promieniowania jonizującego w celach medycznych w oparciu o:

a) działalność kontrolną Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

b) sprawozdania komisji,

c) informacje uzyskiwane z kontroli dawek indywidualnych, ocen narażenia

populacji pochodzącego od źródeł promieniowania stosowanych w celach

medycznych,

d) badania naukowe;

2) składanie rocznych sprawozdań ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

z oceny wdrożenia wymagań bezpiecznego stosowania promieniowania

jonizującego w celach medycznych;

3) zapewnienie wsparcia merytorycznego i fachowego doradztwa dla komórek

organizacyjnych higieny radiacyjnej wojewódzkich stacji

sanitarno-epidemiologicznych w zakresie medycznych zastosowań

promieniowania jonizującego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 53/187

4) opracowywanie metod i procedur badań parametrów technicznych urządzeń

radiologicznych;

5) opiniowanie projektów przepisów w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta;

6) udział w komisjach wyjaśniających przyczyny wypadków wynikających ze

stosowania promieniowania jonizującego w medycynie;

7) konsultowanie programów szkoleniowych z zakresu ochrony radiologicznej dla

lekarzy specjalistów różnych dziedzin;

8) współpraca z Prezesem Agencji, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Głównym

Inspektorem Sanitarnym Wojska Polskiego oraz Głównym Inspektorem

Sanitarnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji;

9) przeprowadzanie w okresach 5-letnich oceny dawki dla ludności, wynikającej

z medycznych zastosowań promieniowania jonizującego.

4. Centrum może prowadzić odpłatnie działalność polegającą na:

1) prowadzeniu działalności szkoleniowej z zakresu ochrony radiologicznej;

2) opracowaniu, tłumaczeniu oraz publikowaniu materiałów szkoleniowych;

3) certyfikowaniu laboratoriów prowadzących dla celów ochrony radiologicznej

pacjentów ocenę parametrów technicznych aparatury rentgenodiagnostycznej;

4) skalowaniu aparatury kontrolno-pomiarowej do pomiaru promieniowania

jonizującego dla celów ochrony radiologicznej.

Art. 33k. 1. Główny Inspektor Sanitarny prowadzi krajową bazę danych

urządzeń radiologicznych.

2. Państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni, komendanci wojskowych

ośrodków medycyny prewencyjnej, państwowi inspektorzy sanitarni Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Prezes Agencji przesyłają Głównemu

Inspektorowi Sanitarnemu informacje dotyczące urządzeń radiologicznych, na

których stosowanie wydają zezwolenia.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

organizację bazy danych urządzeń radiologicznych, a także zakres informacji,

o których mowa w ust. 2, i sposób ich przekazywania, z uwzględnieniem konieczności

prowadzenia właściwej polityki w zakresie zapewnienia dostępności usług

diagnostycznych i terapeutycznych oraz gospodarki i wymiany urządzeń

radiologicznych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 54/187

Rozdział 4

Obiekty jądrowe

Art. 34. Zabronione jest wykonywanie przez jednostkę organizacyjną

działalności związanej z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji

lub likwidacji obiektu jądrowego w sytuacji, w której jednostka ta nie spełnia

wymagań bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub

zabezpieczeń materiałów jądrowych.

Art. 35. 1. Za zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej,

ochrony fizycznej i zabezpieczeń materiałów jądrowych odpowiada kierownik

jednostki organizacyjnej posiadającej zezwolenie na wykonywanie działalności

związanej z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji

obiektu jądrowego.

2. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, ustaje z dniem zatwierdzenia

przez Prezesa Agencji raportu z likwidacji obiektu jądrowego.

3. Niezależnie od obowiązków kierownika jednostki organizacyjnej w procesie

budowy obiektu jądrowego obowiązek spełnienia wymagań bezpieczeństwa

jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej i zabezpieczeń materiałów

jądrowych spoczywa także na innych uczestnikach procesu inwestycyjnego,

odpowiednio do zakresu ich zadań.

4. W procesie lokalizacji, projektowania, budowy, rozruchu, eksploatacji, w tym

napraw i modernizacji obiektu jądrowego, a także w procesie jego likwidacji, należy

stosować rozwiązania techniczne i organizacyjne, które są niezbędne do spełnienia

wymagań, o których mowa w art. 9 ust. 1, na wszystkich etapach funkcjonowania

obiektu jądrowego.

Art. 35a. 1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na

rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego pisemnej informacji o stanie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obiektu jądrowego, jego wpływie

na zdrowie ludzi i na środowisko naturalne oraz o wielkości i składzie izotopowym

uwolnień substancji promieniotwórczych z obiektu jądrowego do środowiska.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego

zamieszcza na stronie internetowej jednostki, nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy,

informację o stanie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obiektu

2017-06-14

©Telksinoe s. 55/187

jądrowego, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko naturalne oraz o wielkości

i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych z obiektu jądrowego

do środowiska.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego

informuje niezwłocznie Prezesa Agencji, wojewodę, władze powiatu oraz władze

gminy, na której terenie jest zlokalizowany obiekt jądrowy, oraz władze gmin

sąsiadujących z tą gminą o zdarzeniach w obiekcie jądrowym mogących spowodować

lub powodujących powstanie zagrożenia.

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego

zamieszcza na stronie internetowej jednostki organizacyjnej oraz przekazuje

Prezesowi Agencji informację o zaistniałych w okresie poprzednich 12 miesięcy

zdarzeniach w obiekcie jądrowym powodujących powstanie zagrożenia.

5. Prezes Agencji udostępnia na zasadach określonych w przepisach

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko:

1) informacje o stanie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

obiektów jądrowych, ich wpływie na zdrowie ludzi i środowisko naturalne;

2) informacje o wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji

promieniotwórczych z obiektów jądrowych do środowiska;

3) informacje o zdarzeniach w obiekcie jądrowym powodujących powstanie

zagrożenia;

4) informacje o wydanych zezwoleniach dotyczących obiektów jądrowych;

5) coroczne oceny stanu bezpieczeństwa nadzorowanych obiektów jądrowych.

6. Informacje dotyczące ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych

oraz informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie podlegają udostępnieniu.

Art. 35b. 1. Obiekt jądrowy lokalizuje się na terenie, który umożliwia

zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej i ochrony fizycznej

podczas rozruchu, eksploatacji i likwidacji tego obiektu, a także przeprowadzenie

sprawnego postępowania awaryjnego w przypadku wystąpienia zdarzenia

radiacyjnego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 56/187

2. Przed wyborem lokalizacji obiektu jądrowego inwestor przeprowadza badania

i pomiary terenu, a na ich podstawie ocenę terenu przeznaczonego pod lokalizację

obiektu jądrowego. Ocena ta dotyczy:

1) warunków sejsmicznych, tektonicznych, geologiczno-inżynierskich,

hydrogeologicznych, hydrologicznych i meteorologicznych;

2) zdarzeń zewnętrznych będących skutkiem działalności człowieka;

3) zdarzeń zewnętrznych będących skutkiem działania sił przyrody;

4) gęstości zaludnienia i sposobu zagospodarowania terenu;

5) możliwości realizacji planów postępowania awaryjnego w sytuacji wystąpienia

zdarzenia radiacyjnego.

3. Na podstawie oceny terenu przeznaczonego pod lokalizację obiektu jądrowego

inwestor opracowuje raport lokalizacyjny i przedstawia go Prezesowi Agencji. Raport

lokalizacyjny podlega ocenie Prezesa Agencji w toku postępowania o wydanie

zezwolenia na budowę obiektu jądrowego.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

przeprowadzania oceny terenu przeznaczonego pod lokalizację obiektu jądrowego,

przypadki wykluczające możliwość uznania terenu za spełniający wymogi, o których

mowa w ust. 1, a także wymagania dotyczące raportu lokalizacyjnego dla obiektu

jądrowego, mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego,

ochrony radiologicznej i ochrony fizycznej podczas rozruchu, eksploatacji i likwidacji

tego obiektu oraz możliwość przeprowadzenia sprawnego postępowania awaryjnego

w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, a także biorąc pod uwagę zalecenia

Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej wydane w tym zakresie.

Art. 36. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu przeznaczonego pod budowę obiektu jądrowego na

podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778, 904, 961, 1250 i 1579)

wydaje tę decyzję po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji w zakresie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej.

2. W przypadku gdy obiekt jądrowy został umieszczony w projekcie

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, projekt planu wymaga

uzgodnienia z Prezesem Agencji w trybie określonym w ustawie, o której mowa

w ust. 1.

2017-06-14

©Telksinoe s. 57/187

Art. 36a. 1. Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę

inwestor obiektu jądrowego może wystąpić do Prezesa Agencji z wnioskiem

o wydanie wyprzedzającej opinii dotyczącej planowanej lokalizacji obiektu

jądrowego.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie inwestora, jego siedzibę i adres;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym;

3) określenie rodzaju obiektu jądrowego, którego dotyczy wniosek;

4) określenie granic terenu, na którym ma być zlokalizowany obiekt jądrowy.

3. Do wniosku inwestor dołącza raport lokalizacyjny.

4. Prezes Agencji wydaje opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy

od dnia złożenia wniosku.

5. Za wydanie wyprzedzającej opinii dotyczącej planowanej lokalizacji

elektrowni jądrowej inwestor wnosi opłatę w wysokości 198 000 zł na rachunek

Państwowej Agencji Atomistyki. Opłata ta stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 36b. W projekcie i procesie budowy obiektu jądrowego nie stosuje się

rozwiązań i technologii, które nie zostały sprawdzone w praktyce w obiektach

jądrowych lub za pomocą prób, badań oraz analiz.

Art. 36c. 1. Projekt obiektu jądrowego:

1) uwzględnia konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony

radiologicznej i ochrony fizycznej podczas budowy, rozruchu, eksploatacji,

w tym napraw i modernizacji, a także likwidacji tego obiektu oraz możliwość

przeprowadzenia sprawnego postępowania awaryjnego w przypadku

wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;

2) uwzględnia sekwencję poziomów bezpieczeństwa zapewniających zapobieganie

powstawaniu odchyleń od warunków normalnej eksploatacji, przewidywanych

zdarzeń eksploatacyjnych, awarii przewidzianych w założeniach projektowych

i wykraczających poza te założenia ciężkich awarii, a jeżeli nie uda się zapobiec

tym odchyleniom, zdarzeniom czy awariom – kontrolowanie ich oraz

minimalizację radiologicznych skutków awarii;

3) zawiera rozwiązania, które umożliwiają pewną, stabilną, łatwą i bezpieczną

w zarządzaniu eksploatację obiektu jądrowego, ze szczególnym uwzględnieniem

czynników związanych ze współdziałaniem człowieka i eksploatowanych

systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia, w tym urządzeń, o których

2017-06-14

©Telksinoe s. 58/187

mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy

z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1125, z

2016 r. poz. 1165, 1228 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60).

2. W przypadku awarii ze stopieniem rdzenia reaktora projekt obiektu jądrowego

zawiera rozwiązania, które, z maksymalnym prawdopodobieństwem, zapobiegają:

1) sekwencjom zdarzeń prowadzącym do wczesnych uwolnień substancji

promieniotwórczych, rozumianym jako sytuacje, w których są wymagane

działania interwencyjne poza terenem obiektu jądrowego, w przypadku braku

czasu na ich przeprowadzenie;

2) sekwencjom zdarzeń prowadzącym do dużych uwolnień substancji

promieniotwórczych, rozumianym jako sytuacje, w których są wymagane

nieograniczone w przestrzeni lub czasie działania chroniące społeczeństwo.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, jakie ma uwzględniać projekt

obiektu jądrowego, dla różnych rodzajów obiektów jądrowych, mając na uwadze

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej,

ochrony fizycznej i zabezpieczeń materiałów jądrowych podczas rozruchu,

eksploatacji i likwidacji obiektu jądrowego oraz możliwość przeprowadzenia

sprawnego postępowania awaryjnego w przypadku wystąpienia zdarzenia

radiacyjnego, a także biorąc pod uwagę wydane w tym zakresie zalecenia

Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia

Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych.

4. Systemy teleinformatyczne będące elementami teleinformatycznej

infrastruktury krytycznej przeznaczonej do nadzoru przebiegu procesu

technologicznego lub produkcyjnego w obiektach jądrowych projektuje się, buduje

i eksploatuje w sposób odpowiadający wymogom bezpieczeństwa

teleinformatycznego, określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych dla

systemów i sieci teleinformatycznych służących do przetwarzania informacji

niejawnych o klauzuli „tajne”. Podmiotem właściwym w sprawie akredytacji tych

systemów i sieci jest Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Art. 36d. 1. Inwestor przed wystąpieniem do Prezesa Agencji z wnioskiem

o wydanie zezwolenia na budowę obiektu jądrowego przeprowadza analizy

bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa jądrowego, z uwzględnieniem czynnika

technicznego i środowiskowego, i poddaje je weryfikacji, w której nie mogą

uczestniczyć podmioty biorące udział w opracowaniu projektu obiektu jądrowego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 59/187

2. Na podstawie wyników analiz bezpieczeństwa inwestor opracowuje wstępny

raport bezpieczeństwa, który przedstawia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem

o wydanie zezwolenia na budowę.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób

przeprowadzania analiz bezpieczeństwa, a także zakres wstępnego raportu

bezpieczeństwa, mając na uwadze, aby zakres tych analiz był odpowiedni do

uzyskania informacji odnośnie do wpływu projektowanego obiektu jądrowego na stan

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, a także biorąc pod uwagę

zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia

Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych wydane w tym

zakresie.

Art. 36e. Obiekt jądrowy jest budowany w sposób zapewniający

bezpieczeństwo jądrowe oraz ochronę radiologiczną pracowników i ludności, zgodnie

z zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz zgodnie z wdrożonym

zintegrowanym systemem zarządzania.

Art. 36f. 1. Wokół obiektu jądrowego tworzy się obszar ograniczonego

użytkowania, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 672, z późn. zm.3)).

2. Obszar ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego obejmuje teren,

na zewnątrz którego:

1) w stanach eksploatacyjnych obiektu jądrowego obejmujących normalną

eksploatację oraz przewidywane zdarzenia eksploatacyjne roczna dawka

skuteczna (efektywna) od wszystkich dróg narażenia nie przekroczy

0,3 milisiwerta (mSv);

2) w razie awarii bez stopienia rdzenia roczna dawka skuteczna (efektywna) od

wszystkich dróg narażenia nie przekroczy 10 milisiwertów (mSv).

3. Przy szacowaniu dawki skutecznej (efektywnej), o której mowa w ust. 2,

uwzględnia się dane i informacje dotyczące:

1) parametrów obiektu jądrowego, w tym jego konstrukcji i stosowanych środków

bezpieczeństwa, przewidywanych wartości uwolnień substancji

promieniotwórczych do otoczenia w warunkach normalnej eksploatacji, w czasie

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 903,

1250, 1427, 1933, 1991, 2255 i 2260.

2017-06-14

©Telksinoe s. 60/187

przewidywanych zdarzeń eksploatacyjnych i w warunkach awaryjnych oraz

rodzaju materiałów jądrowych znajdujących się w obiekcie jądrowym;

2) lokalizacji obiektu jądrowego, w tym warunków środowiska przyrodniczego

istniejącego w rejonie obiektu jądrowego, w szczególności: ukształtowania

terenu, budowy geologicznej, warunków klimatycznych, z uwzględnieniem

najbardziej niekorzystnych warunków meteorologicznych, hydrologicznych,

zagospodarowania gruntów oraz powierzchniowych wód płynących i stojących

w rejonie obiektu jądrowego;

3) procedur eksploatacji obiektu jądrowego w warunkach normalnych;

4) rozkładów dawek promieniowania jonizującego dla różnych odległości od

obiektu jądrowego, odpowiadających przewidzianym w projekcie obiektu

jądrowego stanom eksploatacyjnym i awaryjnym;

5) innych czynników mogących mieć wpływ na ocenę zagrożenia radiacyjnego na

obszarze ograniczonego użytkowania.

4. Określenie granic obszaru ograniczonego użytkowania wymaga pozytywnej

opinii Prezesa Agencji.

Art. 36g. 1. Ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu, wymagania

techniczne dotyczące budynków oraz sposób korzystania z terenu, o których mowa

w art. 135 ust. 3a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,

mogą dotyczyć w szczególności wznoszenia budynków mieszkalnych, budynków

zamieszkania zbiorowego oraz budynków użyteczności publicznej, a także

wykonywania działalności gospodarczej niezwiązanej z działalnością obiektu

jądrowego, mogącej niekorzystnie oddziaływać na obiekt jądrowy.

2. Określenie ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań

technicznych dotyczących budynków i sposobu korzystania z terenu, w tym ocena

oddziaływania wykonywanej działalności gospodarczej na obiekt jądrowy, wymaga

pozytywnej opinii Prezesa Agencji.

Art. 36h. W przypadku zmiany danych lub informacji uwzględnianych przy

szacowaniu dawki skutecznej (efektywnej) granice obszaru ograniczonego

użytkowania wokół obiektu jądrowego określa się ponownie.

Art. 36i. W sytuacji zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może

przekroczyć granice terenu obiektu jądrowego, zabrania się wkraczania na obszar

ograniczonego użytkowania wokół obiektu jądrowego osób niebiorących udziału

2017-06-14

©Telksinoe s. 61/187

w działaniach mających na celu likwidację zagrożenia lub usunięcie skutków

zdarzenia radiacyjnego.

Art. 36j. 1. Dla każdego systemu oraz elementu konstrukcji i wyposażenia

obiektu jądrowego, mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo

jądrowe i ochronę radiologiczną, w tym dla oprogramowania sterowania i kontroli,

określa się klasę bezpieczeństwa – w zależności od stopnia, w jakim te systemy oraz

elementy wpływają na bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną obiektu

jądrowego.

2. Przy określaniu klasy bezpieczeństwa uwzględnia się:

1) funkcję bezpieczeństwa zapewnianą lub częściowo realizowaną przez

klasyfikowany system lub element konstrukcji lub wyposażenia obiektu

jądrowego;

2) bezpośredni wpływ na ciągłość realizacji funkcji bezpieczeństwa w przypadku

uszkodzenia klasyfikowanego systemu lub elementu konstrukcji lub

wyposażenia w trakcie normalnej eksploatacji obiektu jądrowego, a także

w czasie awarii;

3) możliwe wystąpienie w wyniku uszkodzenia klasyfikowanego systemu lub

elementu konstrukcji lub wyposażenia postulowanego zdarzenia inicjującego

mogącego doprowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego;

4) prawdopodobieństwo, że klasyfikowany system lub element konstrukcji lub

wyposażenia będą niezbędne dla wykonania wymaganej funkcji bezpieczeństwa.

3. Dokumentację dotyczącą klasyfikacji bezpieczeństwa, o której mowa w ust. 1,

przedstawia się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem o wydanie

zezwolenia na budowę obiektu jądrowego. Dokumentacja ta zawiera w szczególności:

1) wykaz systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia, składających się na

obiekt jądrowy;

2) przyporządkowanie systemów i elementów konstrukcji oraz wyposażenia

obiektu jądrowego do poszczególnych klas bezpieczeństwa;

3) dokumentację techniczną przedstawiającą fizyczne położenie systemów oraz

elementów konstrukcji i wyposażenia w obrębie obiektu jądrowego.

Art. 36k. 1. Jednostka organizacyjna wykonująca działalność związaną

z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu

jądrowego posiada zintegrowany system zarządzania.

2. Zintegrowany system zarządzania obejmuje:

2017-06-14

©Telksinoe s. 62/187

1) politykę jakości;

2) program zapewnienia jakości;

3) opis systemu zarządzania;

4) opis struktury organizacyjnej;

5) opis odpowiedzialności, obowiązków, uprawnień i wzajemnych oddziaływań

w dziedzinach zarządzania, realizacji i ocen;

6) opis wzajemnych oddziaływań z podmiotami zewnętrznymi;

7) opis procesów zachodzących w jednostce organizacyjnej wraz z informacjami

pomocniczymi wyjaśniającymi, w jaki sposób dokonuje się przygotowania,

przeglądu, wykonania, dokumentowania, oceny i ulepszania działalności;

8) przyjętą klasyfikację bezpieczeństwa systemów oraz elementów konstrukcji

i wyposażenia obiektu jądrowego;

9) wstępny raport bezpieczeństwa lub raport bezpieczeństwa obiektu.

3. Dokumentację opisującą zintegrowany system zarządzania przedkłada się do

zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia na

wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu,

eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego.

4. Wykonawcy oraz dostawcy systemów oraz elementów konstrukcji

i wyposażenia obiektu jądrowego, a także wykonawcy prac wykonywanych przy

budowie i wyposażeniu obiektu jądrowego, posiadają wdrożone odpowiednie systemy

jakości prowadzonych prac.

Art. 37. 1. Organy dozoru jądrowego oraz w zakresie swoich kompetencji inne

organy, o których mowa w art. 66 ust. 3, mogą kontrolować wykonawców

i dostawców systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia obiektu jądrowego,

a także wykonawców prac prowadzonych przy budowie, wyposażeniu, rozruchu,

eksploatacji i likwidacji obiektu jądrowego w zakresie systemów, elementów i prac

istotnych ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną oraz

bezpieczne funkcjonowanie urządzeń, o których mowa w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze

technicznym.

2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzaniu wybranych

systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia obiektu jądrowego, gotowych

oraz będących w trakcie wytwarzania, a także na sprawdzeniu prac w obiekcie

jądrowym w trakcie ich wykonywania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 63/187

3. W umowach z wykonawcami i dostawcami, o których mowa w ust. 1,

zapewnia się możliwość wykonywania przez organy dozoru jądrowego czynności

kontrolnych, o których mowa w ust. 2.

4. W toku kontroli, o której mowa w ust. 1, organy dozoru jądrowego mogą

występować z wnioskiem o wydanie opinii do właściwych organów administracji

publicznej, w szczególności Urzędu Dozoru Technicznego, oraz, jeżeli jest to

podyktowane koniecznością dokonywania ocen wymagających określonej

specjalistycznej wiedzy z różnych dziedzin związanych z zapewnieniem

bezpieczeństwa jądrowego:

1) laboratoriów i organizacji eksperckich autoryzowanych przez Prezesa Agencji –

w przypadku kontroli wykonawców i dostawców systemów oraz elementów

konstrukcji i wyposażenia elektrowni jądrowej, a także wykonawców prac

prowadzonych przy budowie, wyposażeniu i likwidacji takiej elektrowni;

2) biegłych, ekspertów i laboratoriów – w przypadku kontroli wykonawców

i dostawców systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia innych

obiektów jądrowych, a także wykonawców prac prowadzonych przy budowie,

wyposażeniu i likwidacji takich obiektów.

5. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, że

określony system lub element konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego może

mieć negatywny wpływ na stan bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

obiektu jądrowego, Prezes Agencji zakazuje jednostce organizacyjnej wykonującej

działalność związaną z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub

likwidacji obiektu jądrowego, zastosowania tego systemu lub elementu w obiekcie

jądrowym.

6. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, że

określone prace w obiekcie jądrowym są prowadzone w sposób mogący mieć

negatywny wpływ na stan bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obiektu

jądrowego, Prezes Agencji nakazuje jednostce organizacyjnej wykonującej

działalność związaną z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub

likwidacji obiektu jądrowego wstrzymanie tych prac.

Art. 37a. 1. Obiekt jądrowy uruchamia się i eksploatuje w sposób zapewniający

bezpieczeństwo jądrowe oraz ochronę radiologiczną pracowników i ludności, zgodnie

z zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz wdrożonym w jednostce

organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania.

2017-06-14

©Telksinoe s. 64/187

2. Rozruch obiektu jądrowego przeprowadza się zgodnie z zatwierdzonym przez

Prezesa Agencji na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej programem rozruchu

obiektu jądrowego, który obejmuje wykaz testów rozruchowych systemów oraz

elementów konstrukcji i wyposażenia obiektu jądrowego oraz procedury ich

wykonywania, w tym:

1) testy przedeksploatacyjne, w tym wymagane przepisami o dozorze technicznym;

2) testy załadunku paliwa i podkrytyczności;

3) początkowe testy krytyczności i pracy na niskiej mocy;

4) testy mocy.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej przedstawia na bieżąco Prezesowi

Agencji wyniki testów rozruchowych obiektu jądrowego.

4. Rozruch obiektu jądrowego dokumentuje się w dokumentacji rozruchowej

obiektu jądrowego.

Art. 37b. 1. Prezes Agencji wydaje decyzję o wstrzymaniu rozruchu obiektu

jądrowego, w przypadku gdy wyniki testów rozruchowych obiektu jądrowego

wskazują na możliwość powstania zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego lub

możliwość, że obiekt jądrowy nie będzie spełniał wymagań bezpieczeństwa

jądrowego.

2. Prezes Agencji zatwierdza raport z rozruchu obiektu jądrowego

przedstawiający wyniki rozruchu. Raport składa się w terminie określonym

w zezwoleniu na rozruch obiektu jądrowego.

3. Prezes Agencji występuje do Rady do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego

i Ochrony Radiologicznej z wnioskiem o wydanie opinii dotyczącej raportu, o którym

mowa w ust. 2.

4. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i Ochrony Radiologicznej wydaje

opinię, o której mowa w ust. 3, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku.

Art. 37c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji obiektu jądrowego:

1) prowadzi dokumentację eksploatacyjną obiektu jądrowego, w której

dokumentuje na bieżąco eksploatację obiektu jądrowego;

2) wprowadza rozwiązania techniczne i organizacyjne, zapewniające gromadzenie

i analizowanie na bieżąco parametrów pracy obiektu jądrowego istotnych dla

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz uwzględnianie

doświadczeń eksploatacyjnych;

2017-06-14

©Telksinoe s. 65/187

3) na bieżąco przekazuje Prezesowi Agencji informacje o parametrach pracy

obiektu jądrowego istotnych dla bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej;

4) na bieżąco przekazuje Prezesowi Urzędu Dozoru Technicznego informacje

o funkcjonowaniu urządzeń, o których mowa w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze

technicznym, zainstalowanych i eksploatowanych w elektrowni jądrowej.

2. Prezes Urzędu Dozoru Technicznego informuje Prezesa Agencji

o niezgodnym z przepisami ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym

eksploatowaniu urządzeń, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 5 ust. 4 tej ustawy.

3. Prezes Agencji może wydać nakaz zmniejszenia mocy lub wyłączenia obiektu

jądrowego z eksploatacji, jeżeli z jego oceny lub z otrzymanej od Prezesa Urzędu

Dozoru Technicznego informacji, o której mowa w ust. 2, dotyczącej niezgodnego

z przepisami ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym eksploatowania

urządzeń, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5

ust. 4 tej ustawy, wynika, że dalsza eksploatacja tego obiektu zagraża bezpieczeństwu

jądrowemu lub ochronie radiologicznej.

4. Ponowne zwiększenie mocy lub uruchomienie obiektu jądrowego wymaga

pisemnej zgody Prezesa Agencji, wydawanej po stwierdzeniu, iż dalsza eksploatacja

tego obiektu nie zagraża bezpieczeństwu jądrowemu i ochronie radiologicznej.

5. Włączenie obiektu jądrowego do eksploatacji po okresie wyłączenia dłuższym

niż 12 miesięcy następuje na podstawie zezwolenia Prezesa Agencji na eksploatację

obiektu jądrowego, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Urzędu

Dozoru Technicznego w zakresie bezpieczeństwa technicznego urządzeń, o których

mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia

21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, zainstalowanych i eksploatowanych

w elektrowni jądrowej.

Art. 37d. 1. Modernizacja systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia

obiektu jądrowego mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe

i ochronę radiologiczną, a także każde uruchomienie reaktora po przerwie na

załadunek paliwa jądrowego lub na modernizację systemu lub elementu konstrukcji

lub wyposażenia obiektu jądrowego, wymaga pisemnej zgody Prezesa Agencji.

2. Naprawa i modernizacja urządzeń, o których mowa w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r.

2017-06-14

©Telksinoe s. 66/187

o dozorze technicznym, zainstalowanych w elektrowni jądrowej wymaga uzgodnienia

z Urzędem Dozoru Technicznego.

Art. 37e. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji obiektu jądrowego przeprowadza

ocenę okresową bezpieczeństwa jądrowego tego obiektu, zwaną dalej „oceną

okresową bezpieczeństwa”, pod względem zgodności z zezwoleniem, przepisami

prawa i normami krajowymi i międzynarodowymi, dotyczącymi standardów

bezpieczeństwa jądrowego oraz bezpiecznego funkcjonowania urządzeń, o których

mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia

21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ze szczególnym uwzględnieniem

zagadnień związanych ze starzeniem się urządzeń, systemów oraz elementów

konstrukcji i wyposażenia wchodzących w skład obiektu jądrowego. W ocenie

okresowej bezpieczeństwa wskazuje się także zmiany wprowadzone w obiekcie

jądrowym od poprzedniej oceny okresowej bezpieczeństwa lub od rozruchu obiektu.

2. Ocena okresowa bezpieczeństwa jest przeprowadzana z częstotliwością

określoną w zezwoleniu na eksploatację obiektu jądrowego, jednak nie rzadziej niż co

10 lat.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji obiektu jądrowego sporządza szczegółowy

plan oceny okresowej bezpieczeństwa, który przedstawia do zatwierdzenia Prezesowi

Agencji.

4. W przypadku elektrowni jądrowych przed zatwierdzeniem szczegółowego

planu oceny okresowej bezpieczeństwa Prezes Agencji zasięga opinii Prezesa Urzędu

Dozoru Technicznego w zakresie dotyczącym bezpiecznego funkcjonowania

urządzeń, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5

ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym.

5. Na podstawie oceny okresowej bezpieczeństwa kierownik jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na

eksploatacji obiektu jądrowego sporządza raport z oceny okresowej bezpieczeństwa

i w terminie określonym w zezwoleniu na eksploatację obiektu jądrowego

przedstawia go Prezesowi Agencji do zatwierdzenia.

6. Prezes Agencji występuje do Rady do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego

i Ochrony Radiologicznej z wnioskiem o wydanie opinii dotyczącej raportu, o którym

mowa w ust. 5.

2017-06-14

©Telksinoe s. 67/187

7. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i Ochrony Radiologicznej

przedstawia opinię, o której mowa w ust. 6, w terminie miesiąca od dnia otrzymania

wniosku o jej wydanie.

8. Prezes Agencji wydaje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia raportu,

o którym mowa w ust. 5, w terminie 6 miesięcy od dnia jego otrzymania.

9. W przypadku odmowy zatwierdzenia raportu, o którym mowa w ust. 5, dalsza

eksploatacja obiektu jądrowego jest zabroniona od dnia wydania decyzji w tej sprawie.

10. Zakaz, o którym mowa w ust. 9, przestaje obowiązywać od dnia wydania

przez Prezesa Agencji decyzji o zatwierdzeniu raportu z oceny okresowej

bezpieczeństwa.

11. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres oceny okresowej

bezpieczeństwa oraz zakres raportu z tej oceny dla różnych rodzajów obiektów

jądrowych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowej i wiarygodnej

informacji o funkcjonowaniu systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia

obiektu jądrowego mających istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa

jądrowego i ochrony radiologicznej oraz kierując się wydanymi w tym zakresie

zaleceniami Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej i Stowarzyszenia

Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych.

Art. 38. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

dotyczące rozruchu i eksploatacji obiektów jądrowych, w tym w szczególności

wymagania dotyczące:

1) limitów i warunków eksploatacyjnych obiektu jądrowego,

2) postępowania z paliwem jądrowym, w tym jego załadunku do obiektu

jądrowego,

3) obowiązkowych testów rozruchowych systemów oraz elementów konstrukcji

i wyposażenia obiektu jądrowego,

4) zawartości dokumentacji rozruchowej obiektu jądrowego oraz raportu z rozruchu

obiektu jądrowego,

5) zawartości dokumentacji eksploatacyjnej obiektu jądrowego

– mając na celu konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej oraz biorąc pod uwagę wydane w tym zakresie zalecenia

Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej oraz Stowarzyszenia

Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 68/187

Art. 38a. Obiekt jądrowy likwiduje się w sposób zapewniający bezpieczeństwo

jądrowe oraz ochronę radiologiczną pracowników i ludności, zgodnie z zezwoleniem

Prezesa Agencji oraz wdrożonym w jednostce organizacyjnej zintegrowanym

systemem zarządzania.

Art. 38b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej przed wystąpieniem

z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę, rozruch lub eksploatację obiektu

jądrowego opracowuje program likwidacji obiektu jądrowego i przedstawia go do

zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia.

2. W toku eksploatacji obiektu jądrowego program, o którym mowa w ust. 1,

podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na pięć lat, a w przypadku nieuwzględnionego

w tym programie zakończenia eksploatacji obiektu jądrowego – niezwłocznie po

zakończeniu jego eksploatacji. Zaktualizowany program likwidacji obiektu jądrowego

przedstawia się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z prognozą kosztów

likwidacji obiektu jądrowego.

Art. 38c. 1. Z zakończenia likwidacji obiektu jądrowego kierownik jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na

likwidacji obiektu jądrowego sporządza raport z likwidacji obiektu jądrowego, który

przedstawia Prezesowi Agencji do zatwierdzenia w terminie określonym

w zezwoleniu na likwidację obiektu jądrowego.

2. Za dzień zakończenia likwidacji obiektu jądrowego uznaje się dzień

zatwierdzenia przez Prezesa Agencji raportu z jego likwidacji.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dla etapu likwidacji różnych

rodzajów obiektów jądrowych, a także zawartość raportu z likwidacji obiektu

jądrowego, biorąc pod uwagę zalecenia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej

oraz Stowarzyszenia Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych

wydane w tym zakresie.

Art. 38d. 1. Na pokrycie kosztów związanych z finansowaniem końcowego

postępowania z wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi oraz

kosztów likwidacji elektrowni jądrowej jednostka organizacyjna, która otrzymała

zezwolenie na eksploatację elektrowni jądrowej, tworzy wyodrębniony fundusz

specjalny, zwany dalej „funduszem likwidacyjnym”, z przypisanym do niego

wyodrębnionym rachunkiem bankowym, na który raz na kwartał dokonuje wpłaty.

Środki te mogą być lokowane na lokatach terminowych lub przeznaczone na zakup

2017-06-14

©Telksinoe s. 69/187

obligacji długoterminowych emitowanych przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

2. Wpłata, o której mowa w ust. 1, dokonywana jest od każdej wyprodukowanej

w elektrowni jądrowej megawatogodziny energii elektrycznej.

3. Wpłaty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się w terminie do 15 dnia miesiąca

następującego po kwartale, którego opłata dotyczy. Wpłata dotyczy okresu od

pierwszego dnia kwartału następującego po kwartale, w którym jednostka ta

wyprodukowała pierwszą megawatogodzinę energii w danej elektrowni jądrowej, do

dnia rozpoczęcia likwidacji tej elektrowni.

4. Środki zgromadzone na funduszu likwidacyjnym przeznacza się na pokrycie

kosztów końcowego postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym

paliwem jądrowym, pochodzącymi z elektrowni jądrowej, oraz na pokrycie kosztów

likwidacji tej elektrowni.

5. Kierownik jednostki organizacyjnej, która otrzymała zezwolenie na

eksploatację lub likwidację elektrowni jądrowej, dokonuje wypłaty środków

z funduszu likwidacyjnego po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji.

6. Kierownik jednostki, która otrzymała zezwolenie na eksploatację lub

likwidację elektrowni jądrowej, w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po

kwartale, którego dotyczy opłata, przedstawia Prezesowi Agencji kwartalne

sprawozdanie o wysokości wpłat dokonanych na fundusz likwidacyjny oraz o ilości

wyprodukowanych w tym kwartale megawatogodzin energii elektrycznej.

7. W przypadku opóźnienia w dokonaniu wpłaty, o której mowa w ust. 1,

trwającego co najmniej 18 miesięcy Prezes Agencji może wydać nakaz zawieszenia

eksploatacji elektrowni jądrowej.

8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wpłaty na

pokrycie kosztów końcowego postępowania z wypalonym paliwem jądrowym

i odpadami promieniotwórczymi oraz na pokrycie kosztów likwidacji elektrowni

jądrowej dokonywanej przez jednostkę organizacyjną, która otrzymała zezwolenie na

eksploatację elektrowni jądrowej, biorąc pod uwagę przewidywany okres eksploatacji

elektrowni jądrowej, ilość wyprodukowanych przez nią odpadów

promieniotwórczych, w tym wypalonego paliwa jądrowego, koszt końcowego

postępowania z tymi odpadami, a także koszt likwidacji elektrowni jądrowej.

9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwartalnego

sprawozdania o wysokości uiszczonej wpłaty na fundusz likwidacyjny, kierując się

2017-06-14

©Telksinoes. 70/187

koniecznością zapewnienia rzetelnej informacji o wysokości należnej i dokonanej

wpłaty na fundusz likwidacyjny.

Art. 38e. W postępowaniach, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6, art. 37b,

art. 37c ust. 3 i 4, art. 37d, art. 37e ust. 8, art. 38b ust. 2, art. 38c ust. 1 i art. 38d ust. 7,

przepisu art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138) nie stosuje się.

Art. 38f. Do wydawania zezwoleń na wykonywanie działalności, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy niniejszego rozdziału i rozdziału 2,

z wyjątkiem art. 5 ust. 5a–5d.

Art. 38g. 1. Zezwolenie na wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4

ust. 1 pkt 2, może zostać wydane jednostce organizacyjnej, która:

1) spełnia wymagania bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony

fizycznej oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych;

2) posiada środki finansowe niezbędne do zapewnienia:

a) bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz

zabezpieczeń materiałów jądrowych na poszczególnych etapach

działalności obiektu jądrowego, do zakończenia jego likwidacji,

b) w przypadku zezwolenia na budowę obiektu jądrowego – ukończenia

budowy obiektu jądrowego;

3) zatrudnia pracowników o kwalifikacjach niezbędnych do wykonywania

działalności objętej wnioskiem.

2. W celu wykazania posiadania niezbędnych środków finansowych, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jednostka organizacyjna dołącza do wniosku:

1) dokumenty potwierdzające ich posiadanie, a w szczególności wyciąg z rachunku

bankowego, na którym zgromadzono te środki, gwarancję bankową, gwarancję

ubezpieczeniową;

2) raport zawierający symulację niezbędnych potrzeb finansowych, wynikających

z tego obowiązku.

3. W celu wykazania posiadania niezbędnych środków finansowych, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, jednostka organizacyjna dołącza do wniosku:

1) dokumenty potwierdzające posiadanie lub możliwości pozyskania środków

finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wraz ze schematem

finansowania;

2017-06-14

©Telksinoe s. 71/187

2) raport zawierający symulację niezbędnych potrzeb finansowych, wynikających

z tego obowiązku.

Art. 39. 1. Prezes Agencji rozpatruje wniosek o wydanie zezwolenia na

wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu,

eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej po uiszczeniu przez wnioskodawcę

opłaty.

2. Opłata, o której mowa w ust. 1, wynosi – w przypadku wniosku o wydanie

zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na:

1) budowie elektrowni jądrowej – 5 000 000 zł;

2) rozruchu elektrowni jądrowej – 1 900 000 zł;

3) eksploatacji elektrowni jądrowej – 1 900 000 zł;

4) likwidacji elektrowni jądrowej – 2 000 000 zł.

3. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa i jest

wnoszona na rachunek Państwowej Agencji Atomistyki.

Art. 39a. Prezes Agencji wydaje decyzję w sprawie zezwolenia:

1) na budowę obiektu jądrowego – w terminie 24 miesięcy,

2) na rozruch obiektu jądrowego – w terminie 9 miesięcy,

3) na eksploatację obiektu jądrowego – w terminie 6 miesięcy,

4) na likwidację obiektu jądrowego – w terminie 9 miesięcy

– od dnia złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami.

Art. 39b. 1. Przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia inwestor może

zwrócić się do Prezesa Agencji z wnioskiem o wydanie ogólnej opinii dotyczącej

planowanych rozwiązań organizacyjno-technicznych w przyszłej działalności oraz

projektów dokumentów, które należy złożyć wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia.

2. Prezes Agencji wydaje opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy,

a w przypadkach szczególnie skomplikowanych – w terminie 9 miesięcy od dnia

złożenia wniosku.

Art. 39c. Do postępowania o wydanie zezwolenia nie stosuje się przepisu art. 31

§ 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 39d. 1. Po wpłynięciu wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie

działalności związanej z narażeniem polegającej na budowie obiektu jądrowego

Prezes Agencji niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach

podmiotowych Prezesa Agencji treść wniosku o wydanie zezwolenia wraz ze

skróconym raportem bezpieczeństwa oraz informację o:

2017-06-14

©Telksinoe s. 72/187

1) wszczęciu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na budowę obiektu

jądrowego;

2) możliwości składania uwag i wniosków;

3) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie

21-dniowy termin ich składania;

4) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej, w przypadku, o którym mowa

w ust. 3.

2. Uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, można wnosić:

1) pisemnie;

2) ustnie do protokołu;

3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, bez konieczności opatrywania

ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

3. Rozprawa, o której mowa w art. 89 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego, jest otwarta dla społeczeństwa.

4. Prezes Agencji w uzasadnieniu decyzji podaje informacje o udziale

społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały uwzględnione uwagi

i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

5. Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji ogłasza w prasie

obejmującej swoim zasięgiem gminę, w której granicach znajduje się teren objęty

wnioskiem o wydanie zezwolenia, oraz gminy sąsiadujące z tą gminą.

Art. 39e. 1. W toku oceny wniosku o wydanie zezwolenia Prezes Agencji może:

1) przeprowadzać kontrole w miejscu, w którym jest lub ma być wykonywana

działalność objęta wnioskiem;

2) korzystać z pomocy:

a) laboratoriów i organizacji eksperckich autoryzowanych przez Prezesa

Agencji – w przypadku elektrowni jądrowej,

b) biegłych, ekspertów i laboratoriów – w przypadku innych obiektów

jądrowych;

3) żądać wykonania badań lub ekspertyz w celu stwierdzenia, czy są spełnione

warunki bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej.

2. Koszty uzasadnionych czynności dokonywanych w toku oceny wniosku

o wydanie zezwolenia przez laboratoria i organizacje eksperckie oraz biegłych,

ekspertów i laboratoria, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz wykonania badań lub

ekspertyz, o których mowa w ust. 1 pkt 3, ponosi jednostka organizacyjna

występująca z wnioskiem o wydanie zezwolenia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 73/187

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w przedmiocie

wydania wyprzedzającej opinii dotyczącej planowanej lokalizacji obiektu jądrowego,

o której mowa w art. 36a, oraz do postępowania w przedmiocie ogólnej opinii

dotyczącej planowanych rozwiązań organizacyjno-technicznych w przyszłej

działalności, o której mowa w art. 39b.

Art. 39f. 1. Przed wydaniem zezwolenia Prezes Agencji występuje do Rady do

spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i Ochrony Radiologicznej z wnioskiem o wydanie

opinii dotyczącej projektu tego zezwolenia, przedkładając jednocześnie wniosek

o wydanie zezwolenia wraz z załączonymi dokumentami.

2. Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego i Ochrony Radiologicznej

przedstawia opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania

projektu zezwolenia.

3. W terminie miesiąca od dnia otrzymania opinii Rady do spraw

Bezpieczeństwa Jądrowego i Ochrony Radiologicznej Prezes Agencji przedstawia

wnioskodawcy projekt zezwolenia.

4. W terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu zezwolenia wnioskodawca

może przedstawić Prezesowi Agencji swoje uwagi do tego projektu.

Art. 39g. W zezwoleniu określa się warunki wykonywania działalności objętej

tym zezwoleniem, w szczególności w zakresie:

1) wymogów projektowych;

2) obowiązków jednostki organizacyjnej w zakresie bezpieczeństwa obiektu

jądrowego, urządzeń, pracowników, społeczeństwa i środowiska, w tym ochrony

przed promieniowaniem;

3) konserwacji obiektu jądrowego;

4) modernizacji obiektu jądrowego;

5) planowania i procedur awaryjnych;

6) zarządzania obiektem jądrowym;

7) limitów i warunków eksploatacyjnych;

8) uprawnień pracowników obiektu jądrowego;

9) zgłaszania organom dozoru jądrowego przewidywanych zdarzeń

eksploatacyjnych i warunków awaryjnych w obiekcie jądrowym;

10) prac i czynności w obiekcie jądrowym, których wykonywanie wymaga

obecności inspektora dozoru jądrowego.

2017-06-14

©Telksinoe s. 74/187

Art. 39h. 1. W przypadku stwierdzenia – w szczególności w wyniku oceny

raportów z ocen okresowych – że jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa

jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów

jądrowych, Prezes Agencji może dokonać zmiany warunków wykonywania

działalności objętej zezwoleniem.

2. Przepisy art. 39e i art. 39f stosuje się odpowiednio.

Art. 39i. 1. Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę

obiektu jądrowego wnioskodawca jest obowiązany uzyskać:

1) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, na zasadach

określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353, 831, 961,

1250, 1579 i 2003);

2) opinię Komisji Europejskiej, wydaną na podstawie art. 43 Traktatu

ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom).

2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ

zasięga opinii Prezesa Agencji, przesyłając mu projekt decyzji oraz wniosek

o wydanie decyzji wraz z załączonymi dokumentami.

Art. 39j. Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na rozruch

obiektu jądrowego wnioskodawca uzyskuje opinię Komisji Europejskiej, wydaną na

podstawie art. 37 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej

(Euratom).

Art. 39k. Wydanie zezwolenia na budowę albo likwidację obiektu jądrowego

jest warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę, użytkowanie i rozbiórkę tego

obiektu, wydawanego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165, 1250 i 2255).

Rozdział 4a

Informacja społeczna w zakresie obiektów energetyki jądrowej

Art. 39l. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) obiekcie energetyki jądrowej – należy przez to rozumieć elektrownię jądrową lub

działający na potrzeby energetyki jądrowej:

a) zakład wzbogacania izotopowego,

b) zakład wytwarzania paliwa jądrowego,

2017-06-14

©Telksinoe s. 75/187

c) zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego,

d) przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego,

e) obiekt do przechowywania odpadów promieniotwórczych będący obiektem

jądrowym w rozumieniu art. 3 pkt 17;

2) społeczności lokalnej – należy przez to rozumieć mieszkańców:

a) gminy lub gmin, na których terenie zrealizowana została lub realizowana

będzie inwestycja w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej,

b) gmin, których granice znajdują się w odległości nie większej niż 15 km od

granic nieruchomości, na której zrealizowana została lub realizowana

będzie inwestycja, o której mowa w lit. a.

Art. 39m. 1. Inwestor obiektu energetyki jądrowej, nie później niż z dniem

złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na budowę obiektu jądrowego, o którym

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, tworzy Lokalne Centrum Informacyjne, zwane dalej

„Lokalnym Centrum”.

2. Inwestor obiektu energetyki jądrowej, a następnie kierownik jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na

budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu energetyki jądrowej, prowadzą

Lokalne Centrum do dnia zakończenia likwidacji obiektu energetyki jądrowej.

3. Do zadań Lokalnego Centrum należy w szczególności:

1) gromadzenie i udostępnianie bieżących informacji na temat pracy obiektu

energetyki jądrowej;

2) gromadzenie i udostępnianie bieżących informacji na temat stanu

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej wokół obiektu energetyki

jądrowej;

3) współpraca z organami administracji, państwowymi osobami prawnymi oraz

innymi jednostkami organizacyjnymi w prowadzeniu działań związanych

z informacją społeczną, edukacją, popularyzacją oraz informacją naukowo-tech-

niczną i prawną w zakresie energetyki jądrowej oraz bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej obiektu energetyki jądrowej.

4. Informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, Lokalne Centrum zamieszcza

na swoich stronach internetowych oraz w wydawanym przez siebie lokalnym

biuletynie informacyjnym.

5. Lokalne Centrum może być utworzone dla więcej niż jednego obiektu

energetyki jądrowej, pod warunkiem że obiekty te są usytuowane w swoim

bezpośrednim sąsiedztwie.

2017-06-14

©Telksinoe s. 76/187

Art. 39n. 1. Społeczność lokalna może utworzyć Lokalny Komitet

Informacyjny, zwany dalej „Komitetem”.

2. W skład Komitetu wchodzą:

1) przedstawiciele gmin wyznaczeni przez wójtów (burmistrzów, prezydentów)

w liczbie nie większej niż 1 z każdej z gmin, na terenie której zlokalizowany jest

obiekt energetyki jądrowej;

2) członkowie społeczności lokalnej, którzy łącznie spełniają następujące warunki:

a) ukończyli 18 lat,

b) korzystają z pełni praw publicznych,

c) złożyli zgłoszenie o udziale w pracach Komitetu w urzędzie gminy,

o którym mowa w pkt 1.

3. W pracach Komitetu, z głosem doradczym, mogą uczestniczyć eksperci

zewnętrzni powołani przez Komitet.

4. Do zadań Komitetu należy:

1) zapewnienie społecznego monitoringu realizacji inwestycji w zakresie budowy

obiektu energetyki jądrowej oraz wykonywanej działalności związanej

z narażeniem, polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji tego

obiektu;

2) informowanie społeczności lokalnej o działalności wykonywanej

z wykorzystaniem obiektu energetyki jądrowej;

3) reprezentowanie społeczności lokalnej wobec organów jednostki organizacyjnej

realizującej inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub

wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na budowie,

rozruchu, eksploatacji lub likwidacji tego obiektu.

5. W celu właściwego wykonywania swoich zadań Komitet może

w szczególności:

1) każdorazowo wyznaczyć ze swego grona osoby, w liczbie nie większej niż 5,

uprawnione do wstępu na teren lub do pomieszczeń obiektu energetyki jądrowej

w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 4 pkt 1;

2) żądać dostępu do informacji na temat realizacji inwestycji w zakresie budowy

obiektu energetyki jądrowej lub dokumentów dotyczących działalności

prowadzonej z wykorzystaniem tego obiektu, z wyłączeniem dokumentów

zawierających informacje, o których mowa w art. 35a ust. 6.

2017-06-14

©Telksinoe s. 77/187

6. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, nie obejmuje prawa do wejścia

na teren i do pomieszczeń, do których dostęp jest niedopuszczalny ze względów

bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony fizycznej.

7. Wstęp na teren lub do pomieszczeń obiektu energetyki jądrowej, o którym

mowa w ust. 5 pkt 1, odbywa się wyłącznie w obecności wyznaczonego pracownika

jednostki organizacyjnej.

8. Obsługę administracyjno-organizacyjną komitetu oraz finansowanie jego

działalności zapewnia gmina właściwa miejscowo dla obiektu energetyki jądrowej.

W przypadku gdy obiekt energetyki jądrowej zlokalizowany jest na obszarze więcej

niż jednej gminy, obsługę administracyjno-organizacyjną oraz finansowanie działania

komitetu zapewnia gmina, na obszarze której znajduje się największa część obiektu

energetyki jądrowej.

9. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady tworzenia i działania komitetów oraz współpracy komitetów

z inwestorami obiektów energetyki jądrowej lub kierownikami jednostek

organizacyjnych prowadzących działalność związaną z narażeniem, mając na

względzie zapewnienie społeczności lokalnej możliwości pozyskiwania niezbędnych

informacji o wpływie obiektu energetyki jądrowej na zdrowie ludzi i środowisko

naturalne.

Art. 39o. W celu realizacji gminnej strategii informacyjnej, edukacyjnej

i promocyjnej w zakresie energetyki jądrowej gmina, na terenie której jest planowana

lub realizowana inwestycja w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub na

terenie której prowadzona jest działalność związana z narażeniem, polegająca na

budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji takiego obiektu, może utworzyć

Gminny Punkt Informacyjny.

Rozdział 5

Materiały i technologie jądrowe

Art. 40. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:

1) dokumentacja jądrowa:

a) dokumenty dotyczące pochodzenia, stanu lub ruchu materiałów jądrowych,

b) deklaracje, powiadomienia (notyfikacje) i sprawozdania przekazywane do

Komisji Europejskiej, dotyczące materiałów jądrowych i urządzeń,

w których materiały jądrowe były, są lub mają być stosowane,

przetwarzane, przechowywane lub transportowane,

2017-06-14

©Telksinoes. 78/187

c) dokumenty dotyczące pracy urządzeń, o których mowa w lit. b,

d) dokumentację projektowo-eksploatacyjną zawierającą podstawowe

charakterystyki techniczne obiektu wskazane w przepisach Unii

Europejskiej dotyczących zabezpieczeń materiałów jądrowych,

e) deklaracje i plany działania związane z wykorzystaniem materiałów

jądrowych,

f) oceny, zalecenia, polecenia i decyzje Komisji Europejskiej w sprawach

dotyczących zabezpieczeń materiałów jądrowych;

1a) deklaracja dla terenu obiektu – ogólny opis każdego budynku dla terenu obiektu,

łącznie z opisem sposobu jego wykorzystania i zawartości, wraz z mapą terenu

obiektu, który Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana dostarczyć

Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) zgodnie z art. 2

lit. a pkt (iii) Protokołu dodatkowego;

2) ewidencja materiałów jądrowych – dokumentowanie zgodnie z wymaganiami

zabezpieczeń materiałów jądrowych, oddzielnie dla każdego rejonu bilansu

materiałowego, w oparciu o prowadzoną rachunkowość materiałową, informacji

o stanie inwentarza materiałów wyjściowych i specjalnych materiałów

rozszczepialnych, dotyczące w szczególności ilości, rodzaju, lokalizacji, zmian

w inwentarzu oraz pochodzenia i przeznaczenia tych materiałów;

3) Euratom – Europejską Wspólnotę Energii Atomowej;

3a) inspektorzy Euratomu – inspektorów Komisji Europejskiej do spraw

zabezpieczeń materiałów jądrowych wyznaczonych do działania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 81 Traktatu Euratom;

3b) inspektorzy MAEA – inspektorów MAEA do spraw zabezpieczeń materiałów

jądrowych wyznaczonych do działania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zgodnie z art. 85 Porozumienia;

4) kontrola technologii jądrowych – działania podejmowane w celu stwierdzenia,

czy działalność badawczo-rozwojowa, zdefiniowana w art. 18 lit. a Protokołu

dodatkowego, działalność wytwórcza wymieniona w aneksie I do Protokołu

dodatkowego, oraz urządzenia, części urządzeń i materiały wymienione

w aneksie II do Protokołu dodatkowego, a także pozyskiwane z zagranicy lub

przekazywane za granicę technologie jądrowe, dotyczą zastosowań

nieprowadzących do wykorzystania materiałów jądrowych w sposób niezgodny

z wymaganiami Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;

2017-06-14

©Telksinoe s. 79/187

4a) lokalizacja poza obiektem – urządzenie lub lokalizację, które są określone

w art. 18 lit. j Protokołu dodatkowego;

4b) materiały wyjściowe – materiały należące do materiałów jądrowych,

zdefiniowane w art. 197 ust. 3 Traktatu Euratom;

5) obiekt – obiekt zdefiniowany w art. 98 ust. 2 lit. I Porozumienia;

6) Porozumienie – Porozumienie między Królestwem Belgii, Królestwem Danii,

Republiką Federalną Niemiec, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem

Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Europejską Wspólnotą Energii

Atomowej a Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczące

wprowadzenia w życie artykułu III ustępy 1 i 4 Układu o nierozprzestrzenianiu

broni jądrowej, podpisane w Brukseli dnia 5 kwietnia 1973 r.;

7) Protokół dodatkowy – Protokół dodatkowy do Porozumienia między Republiką

Austrii, Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Finlandii, Republiką

Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim

Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Portugalską,

Królestwem Hiszpanii, Królestwem Szwecji, Europejską Wspólnotą Energii

Atomowej a Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącego

wprowadzenia w życie artykułu III ustępy 1 i 4 Układu o nierozprzestrzenianiu

broni jądrowej, podpisany w Wiedniu dnia 22 września 1998 r.;

8) rejon bilansu materiałowego – obszar na terenie obiektu lub poza nim określony

w art. 98 ust. 2 lit. M Porozumienia;

8a) specjalne materiały rozszczepialne – materiały należące do materiałów

jądrowych zdefiniowane w art. 197 ust. 1 Traktatu Euratom;

8b) środki techniczne zabezpieczeń – aparaty kontrolne i pomiarowe, przyrządy

wykrywające promieniowanie jonizujące, urządzenia obserwacyjno-rejestrujące,

urządzenia sygnalizujące stan lub sposób działania obiektu, środki zamykające,

w tym pieczęcie zabezpieczające, oraz urządzenia służące do przekazywania

informacji na odległość, w tym także poza granice państwa, instalowane w celu

uzyskiwania ciągłej informacji o ilości i jakości materiałów jądrowych

podlegających zabezpieczeniom;

9) technologie jądrowe – technologie związane z jądrowym cyklem paliwowym,

w szczególności:

a) służące do wytwarzania, przetwarzania, wzbogacania izotopowego lub

stosowania materiałów wyjściowych (źródłowych) lub specjalnych

materiałów rozszczepialnych w obiektach jądrowych,

2017-06-14

©Telksinoe s. 80/187

b) stosowane w postępowaniu z wysoko- i średnioaktywnymi odpadami

promieniotwórczymi zawierającymi specjalne materiały rozszczepialne,

c) służące do wytwarzania urządzeń lub ich części niezbędnych do

wytwarzania, przetwarzania, napromieniowania lub stosowania materiałów

wyjściowych (źródłowych), specjalnych materiałów rozszczepialnych,

ciężkiej wody, deuteru, trytu lub jądrowo czystego grafitu;

10) teren obiektu – teren obiektu zdefiniowany w art. 18 lit. b Protokołu

dodatkowego;

11) Układ – Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzony w Moskwie,

Waszyngtonie i Londynie dnia 1 lipca 1968 r. (Dz. U. z 1970 r. poz. 60);

12) zabezpieczenia materiałów jądrowych – zespół środków prawnych

i organizacyjnych oraz rozwiązań praktycznych, ustanowionych w ramach

Układu, Porozumienia, Protokołu dodatkowego i Traktatu Euratom oraz

przepisów wydanych na jego podstawie, w zamiarze niedopuszczenia do

wykorzystania materiałów jądrowych stosowanych w pokojowej działalności do

wytwarzania broni jądrowej, innych jądrowych urządzeń wybuchowych lub do

celów nieznanych.

Art. 41. 1. Materiały jądrowe, z wyjątkiem rud uranu i toru, podlegają ochronie

fizycznej.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z materiałami jądrowymi opracowuje system ochrony fizycznej, który zatwierdza

Prezes Agencji.

3. Nadzór nad systemem ochrony fizycznej sprawuje Prezes Agencji na zasadach

określonych w rozdziale 9.

Art. 41a. 1. Podejmowanie i prowadzenie działalności polegającej na

wykorzystywaniu materiałów jądrowych lub technologii jądrowych do budowy broni

jądrowej lub jądrowych ładunków wybuchowych jest zabronione.

2. Prezes Agencji koordynuje wypełnianie zobowiązań Rzeczypospolitej

Polskiej w zakresie zabezpieczeń materiałów jądrowych i kontroli technologii

jądrowych, prowadzi krajowy system gromadzenia i przetwarzania danych

związanych z wypełnianiem tych zobowiązań oraz bilansuje stan ilościowy

materiałów wyjściowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych w kraju.

3. W celu uzyskania potwierdzenia, że zakaz, o którym mowa w ust. 1, jest

przestrzegany, a zobowiązania przyjęte przez Rzeczpospolitą Polską w zakresie

2017-06-14

©Telksinoe s. 81/187

zabezpieczeń materiałów jądrowych i kontroli technologii jądrowych są w sposób

właściwy wypełniane, organy dozoru jądrowego prowadzą kontrolę obejmującą:

1) materiały wyjściowe i specjalne materiały rozszczepialne wytwarzane,

przetwarzane, przechowywane, stosowane lub transportowane na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające ewidencji materiałów jądrowych,

z wyjątkiem materiałów przewożonych tranzytem przez to terytorium;

2) dokumentację jądrową;

3) pomieszczenia i urządzenia znajdujące się na terenie obiektu;

4) miejsca, w których mogą występować ślady działalności z materiałami

jądrowymi lub technologiami jądrowymi, w szczególności wycofane

z eksploatacji obiekty i lokalizacje poza obiektami;

5) miejsca, w których mogą występować ślady wydobycia lub przerobu rud uranu

i toru;

6) miejsca składowania odpadów promieniotwórczych, które mogą zawierać

specjalne materiały rozszczepialne;

7) miejsca, w których wykorzystuje się materiały jądrowe do celów niejądrowych;

8) miejsca, w których znajdują się materiały wyjściowe, które nie osiągnęły składu

i stopnia czystości kwalifikujących je do wykorzystania do produkcji paliwa

jądrowego lub do wzbogacania izotopowego;

9) działalność badawczo-rozwojową w zakresie technologii jądrowych

zdefiniowaną w art. 18 lit. a Protokołu dodatkowego;

10) wytwarzanie części urządzeń oraz urządzeń i materiałów wymienionych

w załączniku numer I do Protokołu dodatkowego;

11) przywóz oraz wywóz urządzeń, części urządzeń i materiałów wymienionych

w załączniku numer II do Protokołu dodatkowego.

4. W związku z prowadzoną kontrolą organy dozoru jądrowego mają prawo:

1) dostępu o każdej porze do materiałów, urządzeń i ich części, pomieszczeń

i miejsc, o których mowa w ust. 3;

2) wglądu do dokumentacji, o której mowa w ust. 3;

3) do żądania pisemnych lub ustnych informacji dotyczących działalności

z materiałami, technologiami, urządzeniami i częściami urządzeń, o których

mowa w ust. 3.

5. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa,

a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

2017-06-14

©Telksinoe s. 82/187

6. O prowadzeniu kontroli działalności badawczo-rozwojowej w zakresie

technologii jądrowych, w szczególności w odniesieniu do wieloletnich planów takiej

działalności, Prezes Agencji informuje ministra właściwego do spraw nauki

w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia kontroli.

Art. 41b. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność

z materiałami jądrowymi w obiekcie lub lokalizacji poza obiektem:

1) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom

MAEA dokonanie kontroli prowadzonej przez siebie działalności w zakresie

określonym wymaganiami zabezpieczeń materiałów jądrowych, zapewniając

w szczególności dostęp do dokumentacji jądrowej, materiałów jądrowych,

budynków, pomieszczeń i urządzeń obiektu lub lokalizacji poza obiektem oraz

do środków technicznych zabezpieczeń zainstalowanych lub zdeponowanych

przez inspektorów Euratomu lub MAEA;

2) dostarcza Prezesowi Agencji kopie dokumentacji jądrowej przekazywanej

Komisji Europejskiej oraz od niej otrzymywanej w ciągu jednego dnia roboczego

od jej wysłania albo otrzymania;

3) przekazuje Prezesowi Agencji na jego żądanie wyjaśnienia dotyczące danych

zawartych w dokumentacji jądrowej, w zakresie i terminie określonych

w żądaniu;

4) przekazuje organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu i inspektorom

MAEA informacje o działalności eksploatacyjnej, o której mowa w art. 2

lit. a pkt (ii) Protokołu dodatkowego, w zakresie i terminie określonych w

żądaniu;

5) w przypadku stwierdzenia utraty materiału jądrowego wskutek nadzwyczajnego

zdarzenia lub okoliczności, a także jeżeli nastąpiło jego niedozwolone użycie,

niezwłocznie informuje o tym Prezesa Agencji, podając:

a) ilość i rodzaj utraconego albo użytego w niedozwolony sposób materiału

jądrowego,

b) rejon bilansu materiałowego, w którym materiał był objęty ewidencją,

c) określenie przyczyn i okoliczności utraty lub niedozwolonego użycia

materiału jądrowego,

d) opis działań podjętych w celu przeciwdziałania skutkom utraty lub

niedozwolonego użycia materiału jądrowego oraz w celu zapobieżenia

podobnym zdarzeniom w przyszłości;

2017-06-14

©Telksinoe s. 83/187

6) zapewnia warunki niezbędne do instalowania uzgodnionych z inspektorami

Euratomu oraz inspektorami MAEA środków technicznych zabezpieczeń;

7) zapewnia zachowanie w stanie nienaruszonym integralności barier fizycznych

i pieczęci chroniących przed nieupoważnionym dostępem do materiałów

jądrowych, urządzeń, wzorców, próbek oraz środków technicznych

zabezpieczeń, zamkniętych przez inspektorów Euratomu lub inspektorów

MAEA za pomocą barier fizycznych i pieczęci, a w przypadku stwierdzenia

naruszenia integralności barier fizycznych lub pieczęci niezwłocznie informuje

o tym Prezesa Agencji, podając:

a) przyczyny i okoliczności naruszenia,

b) opis działań podjętych w celu przeciwdziałania skutkom naruszenia oraz

w celu zapobieżenia naruszeniom w przyszłości;

8) organizuje wysyłanie próbek pobranych dla lub przez inspektorów Euratomu lub

inspektorów MAEA oraz odbiór i wysyłanie materiałów i sprzętu służących

inspektorom do kontroli;

9) zapoznaje inspektorów Euratomu i inspektorów MAEA ze specyficznymi

wymaganiami ochrony radiologicznej obowiązującymi na terenie obiektu lub

lokalizacji poza obiektem, wyposaża ich w niezbędne środki ochrony osobistej

oraz prowadzi kontrolę dawek promieniowania jonizującego otrzymywanych

przez inspektorów w trakcie prowadzonej kontroli.

Art. 41c. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność

z materiałami jądrowymi w lokalizacji poza obiektem, wyznaczonej przez Prezesa

Agencji w uzgodnieniu z Komisją Europejską, przekazuje Prezesowi Agencji

w podanych przez niego zakresie i terminie informacje niezbędne do sporządzenia

zbiorczych sprawozdań dla Komisji Europejskiej, o których mowa w art. 64, 67

i 68 Porozumienia.

Art. 41d. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej działającej na terenie obiektu:

1) przygotowuje projekt aktualizacji deklaracji dla terenu obiektu i przekazuje ten

projekt do uzgodnienia Prezesowi Agencji do dnia 28 lutego każdego roku;

2) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom

MAEA dostęp do wskazanych przez nich zabudowań, pomieszczeń i urządzeń

jednostki na terenie obiektu, w których nie znajdują się materiały wyjściowe lub

specjalne materiały rozszczepialne:

2017-06-14

©Telksinoe s. 84/187

a) w terminie 2 godzin od przedstawienia przez inspektora MAEA pisemnego

polecenia przeprowadzenia w nich kontroli w normalnych godzinach pracy

jednostki organizacyjnej w ramach dostępu uzupełniającego, o którym

mowa w art. 5 lit. a pkt (i) Protokołu dodatkowego, lub w związku

z kontrolą prowadzoną na podstawie Porozumienia,

b) w terminie wskazanym w zawiadomieniu o decyzji przeprowadzenia

kontroli, przekazanym przez Prezesa Agencji lub osobę przez niego

upoważnioną za pomocą faksu, poczty elektronicznej lub telefonicznie co

najmniej 8 godzin przed rozpoczęciem kontroli, w przypadku gdy kontrola

w ramach dostępu uzupełniającego na podstawie Protokołu dodatkowego

nie jest planowana w zwykłych godzinach pracy jednostki lub nie jest

planowana w związku z kontrolą prowadzoną na podstawie Porozumienia;

3) w trakcie kontroli, o której mowa w pkt 2, umożliwia organom dozoru

jądrowego, inspektorom MAEA i inspektorom Euratomu przeprowadzenie

czynności, o których mowa w art. 6 lit. a Protokołu dodatkowego, oraz udziela

im niezbędnych wyjaśnień związanych z przeprowadzanymi czynnościami.

2. W przypadku gdy na terenie obiektu działa więcej niż jedna jednostka

organizacyjna, obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wypełnia kierownik

jednostki organizacyjnej wyznaczonej przez Prezesa Agencji, aktualizując deklarację

dla terenu obiektu w oparciu o dane przekazane mu przez kierowników wszystkich

jednostek organizacyjnych działających na terenie obiektu.

3. W sytuacji, o której mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej

wyznaczonej przez Prezesa Agencji przekazuje kierownikom innych jednostek

organizacyjnych działających na terenie obiektu informację o przedstawieniu przez

inspektora MAEA pisemnego zawiadomienia o kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 2

lit. a.

Art. 41e. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność

polegającą na składowaniu odpadów promieniotwórczych zawierających specjalne

materiały rozszczepialne lub na postępowaniu z takimi odpadami:

1) prowadzi dokumentację odpadów promieniotwórczych zawierających specjalne

materiały rozszczepialne, wobec których MAEA wydała decyzję o zakończeniu

ewidencji, obejmującą informacje o ilości zawartego w nich plutonu, uranu-233,

uranu wzbogaconego co najmniej w 20% w izotopy uranu-233 lub uranu-235,

ich koncentracji, postaci fizycznej, sposobie unieszkodliwienia oraz dacie

2017-06-14

©Telksinoe s. 85/187

przyjęcia do składowiska albo przechowalnika i miejscu składowania albo

przechowywania;

2) informuje Prezesa Agencji o planowanym przemieszczeniu poza granice

składowiska albo przechowalnika lub o planowanym przetwarzaniu odpadów

promieniotwórczych zawierających materiały wymienione w pkt 1, z podaniem,

odpowiednio, terminu przemieszczenia lub rozpoczęcia przetwarzania i jego

zakończenia, w terminie co najmniej 210 dni przed dniem rozpoczęcia

przemieszczania lub przetwarzania;

3) informuje Prezesa Agencji, w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku,

o dokonanych w poprzednim roku kalendarzowym zmianach w lokalizacji

odpadów promieniotwórczych zawierających specjalne materiały rozszczepialne

wymienione w pkt 1;

4) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom

MAEA dostęp do budynków i urządzeń jednostki w celu dokonania kontroli

w ramach dostępu uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. a pkt (ii)

Protokołu dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których

mowa w art. 6 lit. b Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych

wyjaśnień związanych z przeprowadzanymi czynnościami.

Art. 41f. Kierownik jednostki wykorzystującej materiały jądrowe do celów

niejądrowych lub jednostki, w posiadaniu której znajdują się materiały wyjściowe

o składzie i czystości niekwalifikujących ich do produkcji paliwa jądrowego lub do

wzbogacania izotopowego:

1) przekazuje Prezesowi Agencji, w terminie do dnia 31 marca każdego roku,

informację, za okres poprzedniego roku kalendarzowego, o ilości i składzie

chemicznym materiałów jądrowych, dacie ich przywozu lub przyjęcia i

pochodzeniu, dacie ich wywozu lub przekazania i miejscu przeznaczenia oraz

sposobie ich wykorzystania lub planowanego wykorzystania, z podaniem

terminu i sposobu wykorzystania;

2) umożliwia organom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom

MAEA dostęp do materiałów jądrowych w celu dokonania kontroli w ramach

dostępu uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. a pkt (ii) Protokołu

dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których mowa

w art. 6 lit. b Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień

związanych z przeprowadzanymi czynnościami.

2017-06-14

©Telksinoe s. 86/187

Art. 41g. 1. Kierownik jednostki, która zamierza prowadzić działalność

badawczo-rozwojową związaną z jądrowym cyklem paliwowym, zdefiniowaną

w art. 18 lit. a Protokołu dodatkowego, chociażby działalność ta nie podlegała

obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,

przekazuje Prezesowi Agencji, nie później niż w ciągu 30 dni przed planowanym

terminem rozpoczęcia tej działalności, informację zawierającą nazwę i adres

jednostki, która zamierza prowadzić działalność, przedmiot i cel działalności, datę

planowanego rozpoczęcia działalności, miejsce i sposób jej prowadzenia, etapy

realizacji i planowany termin zakończenia działalności, nazwę i adres jednostki

zamawiającej oraz finansującej działalność.

2. Kierownik jednostki, która prowadzi działalność badawczo-rozwojową

związaną z jądrowym cyklem paliwowym określoną w art. 18 lit. a Protokołu

dodatkowego, przekazuje Prezesowi Agencji, do dnia 31 marca każdego roku,

informację dotyczącą działalności w minionym roku kalendarzowym, zawierającą

nazwę i adres jednostki, która prowadzi działalność, przedmiot i cel działalności, datę

rozpoczęcia działalności, miejsce i sposób jej prowadzenia, etapy realizacji

i planowany termin zakończenia działalności, nazwę i adres jednostki zamawiającej

oraz finansującej działalność.

3. Kierownik jednostki, o której mowa w ust. 1 lub 2, umożliwia organom

dozoru jądrowego oraz inspektorom MAEA dostęp do miejsc, w których działalność

ma być lub jest prowadzona, w celu dokonania kontroli w ramach dostępu

uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. b Protokołu dodatkowego, umożliwia im

przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 6 lit. c Protokołu dodatkowego,

oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z przeprowadzanymi

czynnościami.

Art. 41h. 1. Kierownik jednostki prowadzącej działalność w zakresie

wytwarzania urządzeń, części urządzeń i materiałów związanych z technologiami

jądrowymi, wymienionych w załączniku numer I do Protokołu dodatkowego,

informuje Prezesa Agencji, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, o działalności

wykonywanej w poprzednim roku kalendarzowym, podając:

1) nazwę i adres jednostki, która prowadzi działalność;

2) rodzaj wytworzonych lub skompletowanych urządzeń lub części urządzeń

i materiałów oraz ich ilość;

3) informację o dokonanym wywozie urządzeń, części urządzeń i materiałów,

o których mowa w pkt 2, do innego miejsca na terytorium Rzeczypospolitej

2017-06-14

©Telksinoe s. 87/187

Polskiej lub poza to terytorium, z podaniem nazwy i adresu ich odbiorcy oraz

daty wywozu.

2. Kierownik jednostki, o której mowa w ust. 1, umożliwia organom dozoru

jądrowego i inspektorom MAEA dostęp do budynków, w których urządzenia, części

urządzeń lub materiały wymienione w załączniku numer I do Protokołu dodatkowego

są wytwarzane lub przechowywane, w celu dokonania kontroli w ramach dostępu

uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. b Protokołu dodatkowego, umożliwia im

przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 6 lit. c Protokołu dodatkowego,

oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych z przeprowadzanymi

czynnościami.

Art. 41i. 1. Kierownik jednostki dokonującej przywozu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z tego terytorium urządzeń, części urządzeń

lub materiałów wymienionych w załączniku numer II do Protokołu dodatkowego

informuje Prezesa Agencji, w terminie 30 dni od końca każdego kwartału, w którym

miał miejsce taki przywóz lub wywóz, o:

1) ich rodzaju, sposobie identyfikacji oraz ilości;

2) nazwie i adresie odbiorcy, dacie odpowiednio przywozu lub wywozu oraz

deklarowanym przez odbiorcę przeznaczeniu tych urządzeń, części urządzeń lub

materiałów.

2. Kierownik jednostki dokonującej przywozu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej urządzeń, części urządzeń lub materiałów wymienionych w załączniku numer

II do Protokołu dodatkowego umożliwia organom dozoru jądrowego i inspektorom

MAEA dostęp do przywiezionych urządzeń, części urządzeń lub materiałów

wymienionych w załączniku numer II do Protokołu dodatkowego w celu dokonania

kontroli w ramach dostępu uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. b Protokołu

dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 6

lit. c Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych

z przeprowadzanymi czynnościami.

Art. 41j. Kierownik jednostki będącej odbiorcą końcowym urządzeń, części

urządzeń lub materiałów wymienionych w załączniku numer II do Protokołu

dodatkowego przywiezionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej umożliwia

organom dozoru jądrowego i inspektorom MAEA dostęp do nich w celu dokonania

kontroli w ramach dostępu uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. b Protokołu

dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 6

2017-06-14

©Telksinoe s. 88/187

lit. c Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień związanych

z przeprowadzanymi czynnościami.

Art. 41k. 1. Użytkownik gruntów lub zabudowań znajdujących się poza terenem

obiektu, w tym miejsc, w których znajdują się obiekty lub lokalizacje poza obiektami

wycofane z użytkowania, umożliwia inspektorom dozoru jądrowego oraz inspektorom

MAEA dostęp do nich w celu przeprowadzenia kontroli w ramach dostępu

uzupełniającego, o którym mowa w art. 5 lit. a pkt (iii) oraz lit. c Protokołu

dodatkowego, umożliwia im przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 6

lit. a oraz d Protokołu dodatkowego, oraz udziela im niezbędnych wyjaśnień

związanych z przeprowadzanymi czynnościami.

2. Podczas kontroli, o której mowa w ust. 1, mogą być obecni inspektorzy

Euratomu za zgodą Prezesa Agencji wyrażoną w zawiadomieniu o przeprowadzeniu

kontroli.

Art. 41l. Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 41e,

kierownik jednostki, o której mowa w art. 41f–41j, oraz użytkownik gruntów lub

zabudowań, o którym mowa w art. 41k ust. 1, w przypadku gdy ma być

przeprowadzona kontrola w ramach dostępu uzupełniającego na podstawie Protokołu

dodatkowego, umożliwiają dostęp do nich odpowiednio organom dozoru jądrowego,

inspektorom MAEA lub inspektorom Euratomu w terminie wskazanym

w zawiadomieniu o planowanej kontroli, przekazanym przez Prezesa Agencji lub

osobę przez niego upoważnioną za pomocą faksu, poczty elektronicznej lub

telefonicznie co najmniej 8 godzin przed rozpoczęciem kontroli.

Art. 41m. 1. Obiekty jądrowe podlegają ochronie fizycznej, nad którą nadzór

sprawują Prezes Agencji oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu

jądrowego, opracowuje i wdraża system ochrony fizycznej.

3. Prezes Agencji zatwierdza system ochrony fizycznej obiektu jądrowego po

uzyskaniu pozytywnej opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

4. Prezes Agencji sprawuje nadzór, o którym mowa w ust. 1, na zasadach

określonych w rozdziale 9.

5. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, upoważnionemu pisemnie

funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przysługuje prawo do:

2017-06-14

©Telksinoe s. 89/187

1) swobodnego wstępu o każdej porze do obiektów i pomieszczeń kontrolowanego

obiektu jądrowego;

2) wglądu do dokumentów związanych z systemem ochrony fizycznej

kontrolowanego obiektu jądrowego;

3) żądania udostępnienia do kontroli sieci lub systemów teleinformatycznych

wykorzystywanych w systemie ochrony fizycznej kontrolowanego obiektu

jądrowego;

4) przeprowadzania oględzin terenu, obiektów, pomieszczeń i urządzeń

kontrolowanego obiektu jądrowego;

5) żądania od kierownika i pracowników kontrolowanego obiektu jądrowego

udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień dotyczących aktów terroru, dywersji,

sabotażu i kradzieży oraz prób wejścia lub przebywania osób nieuprawnionych

na terenie kontrolowanego obiektu jądrowego;

6) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;

7) wydawania pisemnych zaleceń mających na celu usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości.

Art. 42. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych w zakresie ochrony fizycznej,

materiały jądrowe podlegające ochronie fizycznej z podziałem na kategorie oraz

sposób przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 41 ust. 3, uwzględniając

konieczność zapewnienia właściwego poziomu ochrony fizycznej dla poszczególnych

kategorii materiałów jądrowych, a także obiektów jądrowych oraz ocenę skuteczności

systemu ochrony fizycznej.

Art. 42a. 1. Budynki i urządzenia niewchodzące w skład obiektu jądrowego,

których uszkodzenie lub zakłócenie pracy mogłoby spowodować skutki mające istotne

znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną, podlegają

ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób

i mienia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1432 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60).

2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe

wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona budynków i urządzeń

niewchodzących w skład obiektu jądrowego, których uszkodzenie lub zakłócenie

pracy mogłoby spowodować skutki mające istotne znaczenie ze względu na

bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia należytego poziomu bezpieczeństwa takich budynków i urządzeń.

2017-06-14

©Telksinoe s. 90/187

Rozdział 6

Źródła promieniowania jonizującego

Art. 43. 1. Źródła promieniowania jonizującego podlegają kontroli, a źródła

promieniotwórcze podlegają także ewidencji.

2. Obowiązek prowadzenia kontroli źródeł promieniowania jonizującego oraz

ewidencji stanu i ruchu źródeł promieniotwórczych spoczywa na kierowniku jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z tymi źródłami.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną ze

źródłami promieniotwórczymi ma obowiązek zabezpieczyć je przed uszkodzeniem,

kradzieżą lub dostaniem się w ręce osób nieuprawnionych.

4. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, sposób

zabezpieczenia źródeł wysokoaktywnych przed uszkodzeniem, kradzieżą lub

dostaniem się w ręce osób niepowołanych, mając na względzie konieczność

zapobieżenia powstaniu zdarzenia radiacyjnego związanego z takim źródłem.

Art. 43a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wytwarzającej źródła

wysokoaktywne ma obowiązek:

1) nadać każdemu ze źródeł niepowtarzalny numer identyfikacyjny, a jeżeli jest to

możliwe, wygrawerować albo wybić ten numer w sposób trwały na obudowie

źródła i jego pojemniku;

2) w przypadku gdy nie jest możliwe wygrawerowanie albo wybicie numeru

identyfikacyjnego na pojemniku lub na obudowie źródła, a także w przypadku

pojemników transportowych wielokrotnego użytku – umieścić na pojemniku

informację o typie źródła;

3) oznaczyć pojemnik ze źródłem, a jeżeli jest to możliwe, także obudowę źródła,

symbolem promieniowania jonizującego, którego wzór określa załącznik nr 3 do

ustawy;

4) dołączyć do źródła dokument zawierający numer identyfikacyjny źródła,

wskazujący, że zostało ono oznaczone w sposób określony w pkt 1–3, oraz

potwierdzający czytelność tego oznaczenia;

5) wraz ze źródłem dostarczyć jednostce organizacyjnej będącej odbiorcą źródła

fotografie źródła i pojemnika źródła tych samych typów.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej, która dostarcza lub udostępnia innej

jednostce organizacyjnej źródło wysokoaktywne przywożone spoza terytorium Unii

Europejskiej, ma obowiązek zapewnić, że dostarczone źródło posiada nadany przez

2017-06-14

©Telksinoe s. 91/187

wytwórcę niepowtarzalny numer identyfikacyjny oraz że pojemnik ze źródłem

i źródło są oznaczone w sposób określony w ust. 1 pkt 1–3, a do źródła jest dołączony

dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.

Art. 43b. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze

źródłem wysokoaktywnym ma obowiązek:

1) sprawić, żeby do źródła został dołączony dokument zawierający numer

identyfikacyjny źródła, wskazujący, że zostało ono oznaczone w sposób

określony w art. 43a ust. 1 pkt 1–3, oraz potwierdzający czytelność tego

oznaczenia;

2) przed przekazaniem źródła innej jednostce organizacyjnej sprawdzić, czy

posiada ona zezwolenie Prezesa Agencji na działalność z tym źródłem;

3) niezwłocznie zawiadomić Prezesa Agencji o kradzieży lub utracie źródła, a także

o korzystaniu z niego przez osobę nieuprawnioną;

4) po zakończeniu działalności ze źródłem niezwłocznie przekazać źródło:

a) jednostce organizacyjnej posiadającej zezwolenie na wykonywanie

działalności z takim źródłem albo

b) państwowemu przedsiębiorstwu użyteczności publicznej, o którym mowa

w art. 114 ust. 1, albo

c) jednostce organizacyjnej, która źródło dostarczyła albo udostępniła.

2. Do dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dołącza się fotografie,

o których mowa w art. 43a ust. 1 pkt 5, oraz, stosownie do okoliczności, fotografię

typowego opakowania transportowego, urządzenia lub sprzętu, typu takiego, jak ten,

w którym znajduje się to źródło.

3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do działalności polegającej na składowaniu

i przechowywaniu źródła wysokoaktywnego przez państwowe przedsiębiorstwo

użyteczności publicznej, o którym mowa w art. 114 ust. 1, oraz do działalności

polegającej na transporcie takiego źródła.

Art. 43c. 1. Prezes Agencji prowadzi rejestr źródeł wysokoaktywnych, z którymi

jest wykonywana działalność, oraz innych zamkniętych źródeł promieniotwórczych

stosowanych i przechowywanych w jednostkach organizacyjnych wykonujących na

podstawie zezwolenia działalność polegającą na stosowaniu lub przechowywaniu

zamkniętych źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła.

2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera określenie:

1) jednostki organizacyjnej wykonującej działalność ze źródłem;

2017-06-14

©Telksinoe s. 92/187

2) typu źródła;

3) izotopu promieniotwórczego zawartego w źródle;

4) aktywności źródła w momencie jego wytworzenia, a jeżeli nie jest znana,

w momencie wprowadzenia źródła do obrotu albo wejścia w posiadanie źródła

przez jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność z tym źródłem;

5) w przypadku źródeł wysokoaktywnych, jeżeli jest to możliwe, także numeru

identyfikacyjnego źródła.

3. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących działalność ze źródłami

wysokoaktywnymi oraz kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących na

podstawie zezwolenia działalność polegającą na stosowaniu lub przechowywaniu

zamkniętych źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła

przekazują Prezesowi Agencji kopie dokumentów ewidencji źródeł

promieniotwórczych, w tym źródeł wysokoaktywnych.

4. Kopie dokumentów ewidencji źródeł promieniotwórczych, o których mowa

w ust. 3, stanowią podstawę dokonywania wpisów do rejestru, o którym mowa

w ust. 1.

Art. 43d. 1. Kierownik jednostki, której pracownicy mogą w trakcie pracy

zetknąć się ze źródłami niekontrolowanymi, w szczególności kierownik jednostki

zajmującej się magazynowaniem, sprzedażą lub przetwórstwem złomu metali, ma

obowiązek zapewnić tym pracownikom szkolenie obejmujące:

1) informację o możliwości natknięcia się na takie źródło;

2) wizualne wykrywanie źródeł niekontrolowanych i ich pojemników;

3) podstawowe informacje o promieniowaniu jonizującym i jego skutkach;

4) informację o działaniach, jakie należy podjąć w przypadku wykrycia albo

podejrzenia wykrycia źródła niekontrolowanego.

2. Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej oraz Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zapewniają

szkolenie, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariuszom Straży Granicznej, Służby

Celno-Skarbowej oraz strażakom, którzy mogą zetknąć się ze źródłami

niekontrolowanymi w związku z pełnioną służbą.

Art. 44. 1. Urządzenia zawierające źródła promieniotwórcze lub wytwarzające

promieniowanie jonizujące przed wprowadzeniem ich do eksploatacji podlegają

kontroli w zakresie ochrony radiologicznej. Kontrola ta nie obejmuje urządzeń, które

mogą być stosowane w działalności niewymagającej zezwolenia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 93/187

2. Kontroli urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze dokonuje

jednostka organizacyjna, która ma zezwolenie na instalowanie tych urządzeń lub obrót

nimi, a kontroli urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące dokonuje

jednostka organizacyjna, która ma zezwolenie na ich uruchamianie.

Art. 45. Rada Ministrów, kierując się koniecznością zapobiegania

niekontrolowanemu narażeniu pracowników i osób z ogółu ludności związanemu

z wykonywaniem pracy ze źródłami promieniowania jonizującego, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania

jonizującego, uwzględniając:

1) wymagania techniczne i wymagania ochrony radiologicznej dotyczące pracowni

stosujących źródła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źródła

oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarzających promieniowanie

jonizujące i pracowni stosujących takie urządzenia, z wyjątkiem aparatów

rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej,

radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz

pracowni stosujących takie aparaty, w tym w szczególności wzory tablic

informacyjnych służących do oznakowania wejść do pracowni, wzór tablicy

informacyjnej służącej do oznakowania miejsca przechowywania źródeł

promieniotwórczych oraz podział pracowni izotopowych z otwartymi źródłami

promieniotwórczymi na klasy i kryteria tego podziału;

2) wymagania dotyczące pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami

zawierającymi takie źródła oraz urządzeniami wytwarzającymi promieniowanie

jonizujące stosowanymi poza pracowniami, o których mowa w pkt 1;

3) sposób prowadzenia kontroli i ewidencji, o których mowa w art. 43 ust. 1,

częstotliwość przeprowadzania tej kontroli i sposób dokumentowania jej

wyników, w tym ustali wzory kart ewidencyjnych służących do prowadzenia

ewidencji źródeł promieniotwórczych, okres przechowywania tych kart i innych

dokumentów ewidencji, dokumenty ewidencji, których kopie stanowią podstawę

wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 43c ust. 1, częstotliwość ich

przekazywania, a także okres przechowywania tych kopii przez Prezesa Agencji.

Art. 46. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi,

uwzględniając:

2017-06-14

©Telksinoe s. 94/187

1) dodatkowe wymagania techniczne dotyczące takich urządzeń i pracowni je

stosujących nieokreślone w przepisach wydanych na podstawie art. 45;

2) sposób prowadzenia nadzoru w zakresie ochrony radiologicznej pacjenta.

Rozdział 7

Odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe

Art. 47. 1. Odpady promieniotwórcze kwalifikuje się ze względu na stężenie

promieniotwórcze zawartych w tych odpadach izotopów promieniotwórczych do

następujących kategorii odpadów:

1) niskoaktywnych;

2) średnioaktywnych;

3) wysokoaktywnych.

1a. Kategorie odpadów promieniotwórczych mogą być podzielone na

podkategorie ze względu na okres połowicznego rozpadu i stężenie promieniotwórcze

zawartych w tych odpadach izotopów promieniotwórczych.

1b. Ciekłe odpady promieniotwórcze kwalifikuje się dodatkowo ze względu na

aktywność izotopów promieniotwórczych zawartych w tych odpadach.

1c. Wypalone paliwo jądrowe przeznaczone do składowania kwalifikuje się do

kategorii odpadów promieniotwórczych wysokoaktywnych.

2. Wycofane z użytkowania (zużyte) zamknięte źródła promieniotwórcze tworzą

dodatkową kategorię odpadów promieniotwórczych.

3. Zużyte zamknięte źródła promieniotwórcze kwalifikowane są ze względu na

poziom aktywności do podkategorii zużytych zamkniętych źródeł: niskoaktywnych,

średnioaktywnych i wysokoaktywnych, które ze względu na okres połowicznego

rozpadu zawartych w nich izotopów dzieli się na krótkożyciowe i długożyciowe.

Art. 48. 1. Kwalifikacji odpadów promieniotwórczych dokonuje kierownik

jednostki organizacyjnej, na terenie której znajdują się odpady, a w momencie

przyjmowania odpadów kierownik jednostki organizacyjnej przyjmującej odpady

promieniotwórcze.

2. Kwalifikacji odpadów promieniotwórczych może dokonać Prezes Agencji

w przypadku:

1) rozbieżności między kwalifikacją dokonaną przez kierownika jednostki

organizacyjnej, na terenie której znajdują się odpady, a kwalifikacją dokonaną

przez kierownika jednostki organizacyjnej przyjmującej odpady;

2) stwierdzenia nieprawidłowości w kwalifikacji, o której mowa w ust. 1;

2017-06-14

©Telksinoe s. 95/187

3) niedokonania przez kierownika jednostki organizacyjnej kwalifikacji odpadów

promieniotwórczych.

3. Kwalifikacja odpadów promieniotwórczych dokonywana przez Prezesa

Agencji następuje w drodze decyzji.

4. Koszty kwalifikacji odpadów promieniotwórczych, dokonanej przez Prezesa

Agencji, w szczególności koszty badań i pomiarów koniecznych do dokonania

kwalifikacji odpadów promieniotwórczych, ponosi:

1) kierownik jednostki organizacyjnej, który dokonał nieprawidłowej kwalifikacji

odpadów promieniotwórczych, w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1

lub 2;

2) kierownik jednostki organizacyjnej, który nie dokonał kwalifikacji odpadów

promieniotwórczych.

Art. 48a. 1. Jednostka organizacyjna, w której powstają odpady

promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, odpowiada za zapewnienie

możliwości postępowania z odpadami promieniotwórczymi oraz z wypalonym

paliwem jądrowym, w tym za zapewnienie finansowania tego postępowania, od

momentu ich powstania aż po ich oddanie do składowania, łącznie z finansowaniem

składowania.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej postępowanie z odpadami

promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem jądrowym odpowiada za

bezpieczeństwo w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi lub z wypalonym

paliwem jądrowym, w szczególności za zapewnienie ochrony radiologicznej, a tam,

gdzie ma to zastosowanie, także ochrony fizycznej i zabezpieczeń materiałów

jądrowych.

3. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1 i 2, nie może zostać przeniesiona

na inny podmiot.

4. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, obejmuje odpowiedzialność

jednostki organizacyjnej, w której powstało wypalone paliwo jądrowe, za odpady

promieniotwórcze pochodzące z przerobu tego paliwa, chyba że odpowiedzialność za

te odpady przejęła na podstawie pisemnego oświadczenia jednostka organizacyjna,

która dokonała przerobu wypalonego paliwa jądrowego.

Art. 48b. 1. Jednostka organizacyjna planuje i wykonuje działalność związaną

z narażeniem w sposób uniemożliwiający powstawanie odpadów

promieniotwórczych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 96/187

2. W przypadku gdy z uwagi na charakter wykonywanej działalności związanej

z narażeniem nie jest możliwe spełnienie wymagania, o którym mowa w ust. 1,

jednostka organizacyjna, w której powstają odpady promieniotwórcze, zapewnia:

1) powstawanie odpadów promieniotwórczych na najniższym rozsądnie

osiągalnym poziomie zarówno pod względem objętości, aktywności, jak

i stężenia promieniotwórczego;

2) minimalizowanie wpływu tych odpadów na środowisko.

3. W procesie lokalizacji, projektowania, budowy, eksploatacji i zamknięcia

składowiska odpadów promieniotwórczych stosuje się rozwiązania techniczne

i organizacyjne, zgodne z zasadą optymalizacji, o której mowa w art. 9 ust. 1.

Art. 48c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, w której powstały odpady

promieniotwórcze, przekazuje te odpady do składowania lub przetwarzania w terminie

określonym w zezwoleniu. Zezwolenie może określać inny niż składowanie lub

przetwarzanie sposób dalszego postępowania z odpadami promieniotwórczymi.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do wypalonego paliwa jądrowego,

chyba że paliwo to stało się przedmiotem obrotu.

Art. 49. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, w której powstały albo do której

zostały przekazane odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, prowadzi

na kartach ewidencyjnych ewidencję tych odpadów lub wypalonego paliwa

jądrowego.

1a. Kierownik jednostki organizacyjnej, o którym mowa w ust. 1, sporządza

kartę ewidencyjną oraz jej kopię dla każdego opakowania z odpadami

promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem jądrowym.

1b. Karty, o której mowa w ust. 1a, nie sporządza się w przypadku przekazania

do jednostki organizacyjnej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego, dla których karta ewidencyjna została sporządzona.

1c. W karcie ewidencyjnej zamieszcza się informacje:

1) charakteryzujące odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe

i opakowania, w których one się znajdują;

2) dotyczące pomiarów radiologicznych opakowań z odpadami

promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem jądrowym;

3) o działaniach w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi lub

z wypalonym paliwem jądrowym;

2017-06-14

©Telksinoe s. 97/187

4) dotyczące wyników kontroli zgodności stanu odpadów promieniotwórczych

z informacjami zamieszczonymi w karcie ewidencyjnej.

1d. Karty ewidencyjne przekazuje się z odpadami promieniotwórczymi lub

z wypalonym paliwem jądrowym przy działaniach w postępowaniu z odpadami

promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem jądrowym.

2. (uchylony)

3. Na podstawie kart ewidencyjnych, o których mowa w ust. 1, kierownik

jednostki organizacyjnej:

1) przyjmującej odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe w celu ich

przechowywania, przetwarzania, przerobu lub składowania, lub

2) wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na rozruchu,

eksploatacji oraz likwidacji obiektów jądrowych

– prowadzi, w formie informatycznej bazy danych, wspólną ewidencję dla działań

w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem

jądrowym, zwaną dalej „wspólną ewidencją”.

4. Wspólna ewidencja obejmuje w szczególności dane dotyczące:

1) miejsca przechowywania lub składowania odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego;

2) kategorii, do której zakwalifikowano odpady promieniotwórcze lub informacji,

że jest to wypalone paliwo jądrowe;

3) charakterystyki fizykochemicznej odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego;

4) aktywności całkowitej i stężenia promieniotwórczego każdego izotopu

promieniotwórczego zawartego w odpadach promieniotwórczych lub

w wypalonym paliwie jądrowym;

5) nazwy jednostki organizacyjnej, która przekazała odpady promieniotwórcze lub

wypalone paliwo jądrowe – w przypadku odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego przekazanych do przechowywania,

przetwarzania, przerobu lub składowania;

6) działań w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi lub z wypalonym

paliwem jądrowym.

5. Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 3, sporządza kopię

wspólnej ewidencji.

2017-06-14

©Telksinoes. 98/187

6. Kopię wspólnej ewidencji sporządza się na informatycznych nośnikach

danych według stanu na dzień 31 grudnia danego roku i przechowuje się w miejscu

zapewniającym należytą ochronę przed utratą lub zniszczeniem.

7. Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 3, przekazuje na

piśmie Prezesowi Agencji w terminie do dnia 31 stycznia dane, o których mowa

w ust. 4, obejmujące rok kalendarzowy poprzedzający przekazanie.

8. Prezes Agencji, na podstawie danych, o których mowa w ust. 4, bilansuje

w skali kraju odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe przekazane do

przechowywania, przerobu, przetwarzania lub składowania oraz wytworzone

w obiektach jądrowych, według stanu na dzień 31 grudnia każdego roku.

Art. 49a. Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 49 ust. 1,

przeprowadza, nie rzadziej niż raz w roku, kontrolę zgodności stanu odpadów

promieniotwórczych z informacjami zamieszczonymi w karcie ewidencyjnej.

Art. 49b. Odpady promieniotwórcze zawierające materiał jądrowy oraz

wypalone paliwo jądrowe podlegają ochronie fizycznej zgodnie z przepisami

dotyczącymi ochrony fizycznej materiałów jądrowych.

Art. 50. 1. Odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe przechowuje

się w sposób zapewniający ochronę ludzi i środowiska pod względem ochrony

radiologicznej w warunkach normalnych i w sytuacjach zdarzeń radiacyjnych,

w szczególności zabezpieczając je przed rozlaniem, rozproszeniem lub uwolnieniem.

2. Odpady promieniotwórcze przechowuje się w sposób umożliwiający ich

segregację według kategorii i podkategorii.

3. Wejście do magazynu odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą

informacyjną.

4. Opakowania przeznaczone do przechowywania odpadów

promieniotwórczych dostosowuje się do stanu skupienia i właściwości

fizykochemicznych odpadów promieniotwórczych z uwzględnieniem ich

planowanego okresu przechowywania i dalszego postępowania z tymi odpadami.

5. Materiał, z którego jest wykonane opakowanie przeznaczone do

przechowywania odpadów promieniotwórczych, nie może wchodzić w reakcje

chemiczne z odpadami promieniotwórczymi.

Art. 50a. 1. Wypalone paliwo jądrowe, po okresie schładzania w basenie przy

reaktorze, przechowuje się w przechowalniku mokrym (w środowisku wodnym) lub

przechowalniku suchym (w środowisku gazu obojętnego), w warunkach

2017-06-14

©Telksinoes. 99/187

zapewniających nieprzekroczenie na powierzchni wypalonego elementu paliwowego

temperatury dopuszczalnej dla danego rodzaju paliwa jądrowego oraz

zapobiegających wystąpieniu samopodtrzymującej się reakcji rozszczepienia

(zachowanie podkrytyczności).

2. W obliczeniach wykazujących zachowanie podkrytyczności jest dozwolone

uwzględnienie wypalenia przechowywanego wypalonego paliwa jądrowego.

3. Zachowanie podkrytyczności zapewnia się w szczególności przez:

1) utrzymanie właściwej odległości między poszczególnymi wypalonymi

elementami paliwowymi;

2) stosowanie pochłaniaczy neutronów.

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji przechowalnika wypalonego paliwa

jądrowego, przeprowadza kontrolę tego przechowalnika.

5. Wejście do przechowalnika wypalonego paliwa jądrowego oznacza się tablicą

informacyjną.

Art. 51. (uchylony)

Art. 52. 1. Odpady promieniotwórcze ciekłe lub gazowe, powstałe w wyniku

działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1, mogą być odprowadzane do środowiska,

o ile ich stężenie promieniotwórcze w środowisku może być pominięte z punktu

widzenia ochrony radiologicznej. Sposób odprowadzania odpadów, aktywność

odprowadzanych odpadów i ich dopuszczalne stężenie promieniotwórcze

w momencie odprowadzania do środowiska określa się w zezwoleniu.

2. Odpady promieniotwórcze przeznaczone do składowania składuje się

w składowiskach odpadów promieniotwórczych.

3. Odpady promieniotwórcze składuje się wyłącznie w stanie stałym,

w opakowaniach zapewniających bezpieczeństwo ludzi i środowiska pod względem

ochrony radiologicznej, przy zapewnieniu odprowadzania ciepła i niedopuszczeniu do

powstania masy krytycznej oraz przy stałym prowadzeniu kontroli tych czynników

w okresie składowania, a także po zamknięciu składowiska.

4. Wejście do składowiska odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą

informacyjną.

Art. 53. 1. Składowiska odpadów promieniotwórczych dzieli się na

powierzchniowe i głębokie.

1a. (uchylony)

2017-06-14

©Telksinoe s. 100/187

2. Składowisko odpadów promieniotwórczych może być uznane, w drodze

decyzji Prezesa Agencji, za Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych.

3. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych może być

uznane za Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych, jeżeli co najmniej

przez 11 miesięcy w roku umożliwia:

1) składowanie:

a) odpadów promieniotwórczych krótkożyciowych niskoaktywnych

i średnioaktywnych,

b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych krótkożyciowych

niskoaktywnych i średnioaktywnych;

2) przechowywanie:

a) odpadów promieniotwórczych długożyciowych niskoaktywnych

i średnioaktywnych,

b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych długożyciowych

niskoaktywnych i średnioaktywnych.

4. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych może być uznane za

Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych, jeżeli co najmniej przez

11 miesięcy w roku umożliwia składowanie wszystkich kategorii odpadów

promieniotwórczych.

5. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych przestanie

spełniać którykolwiek z wymogów, o których mowa w ust. 3 lub 4, Prezes Agencji

cofa, w drodze decyzji, uznanie tego składowiska za Krajowe Składowisko Odpadów

Promieniotwórczych.

Art. 53a. 1. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się, buduje,

eksploatuje i zamyka w sposób uniemożliwiający otrzymanie przez osoby z ogółu

ludności w ciągu roku dawki skutecznej (efektywnej) ze wszystkich dróg narażenia

przekraczającej wartość 0,1 mSv.

2. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się na obszarach, na

których środowisko przyrodnicze podlega łagodnie przebiegającej ewolucji, a warunki

nią kształtowane mogą być wiarygodnie prognozowane przez:

1) 500 lat – w przypadku składowiska powierzchniowego;

2) 10 000 lat – w przypadku składowiska głębokiego.

3. Składowisko głębokie lokalizuje się w formacjach geologicznych

posiadających miąższość i rozciągłość niezbędne dla obiektów składowiska i filarów

ochronnych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 101/187

Art. 53b. 1. Składowisk głębokich odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje

się:

1) na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych

zjawisk, w tym:

a) powodzi o większym prawdopodobieństwie pojawienia się niż dla wody

1000-letniej,

b) zwiększonej aktywności sejsmicznej naturalnej lub indukowanej

działalnością człowieka,

c) zwiększonej aktywności tektonicznej oraz na przebiegu stref uskokowych,

d) ruchów masowych ziemi,

e) osiadania lub zapadania się terenu,

f) zjawisk krasowych lub sufozyjnych,

g) intensywnej erozji wgłębnej lub powierzchniowej;

2) w obrębie obszarów aglomeracji miejskich i skupionego osadnictwa oraz

obszarach wyższej wartości społecznej (kulturowej, rekreacyjnej i zdrowotnej);

3) w strefach ochronnych ujęć wody i obszarach ochronnych zbiorników wód

śródlądowych;

4) w strefach zasilania głównych i użytkowych zbiorników wód podziemnych;

5) w podziemnych wyrobiskach górniczych powstałych w wyniku wydobycia

kopalin;

6) na terenach górniczych wyznaczonych do działalności polegającej na

wydobywaniu kopalin ze złóż;

7) na obszarach, na których udokumentowano złoża kopalin, których miejsce

występowania może być niesprzyjające dla lokalizacji składowiska;

8) w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia

21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32 i 60).

2. Składowiska głębokie mogą być lokalizowane w miejscach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 5, w przypadku wykazania na podstawie ocen i analiz, o których mowa

w art. 53c ust. 1 i w art. 53d ust. 1, braku negatywnego wpływu czynników, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, na bezpieczeństwo składowiska.

3. Składowisk powierzchniowych odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje

się na obszarach, o których mowa w ust. 1, oraz:

1) poniżej poziomu zwierciadła wód podziemnych i na terenach, na których może

występować stałe lub okresowe podtapianie obiektów składowiska;

2017-06-14

©Telksinoe s. 102/187

2) w rejonach charakteryzujących się krótkimi drogami krążenia wód

powodującymi szybką migrację zanieczyszczeń do biosfery lub zbiorników

podziemnych wód użytkowych;

3) poniżej poziomu zwierciadła wód, rzek lub jezior znajdujących się w jego

pobliżu;

4) w rejonie zagrożonym podtapianiem, zatapianiem wodami pośniegowymi lub

nawalnymi deszczami.

4. Składowiska powierzchniowe lokalizuje się z zapewnieniem właściwości

izolacyjnych podłoża o wodoprzepuszczalności nie większej niż 10-9 m/s.

Art. 53c. 1. Przed wyborem lokalizacji składowiska odpadów

promieniotwórczych, inwestor przeprowadza badania i pomiary terenu

przeznaczonego pod lokalizację składowiska odpadów promieniotwórczych, a na ich

podstawie dokonuje oceny tego terenu.

2. Ocena, o której mowa w ust. 1, dotyczy spełniania wymagań lokalizacyjnych,

o których mowa w art. 53a i w art. 53b, i obejmuje następujące czynniki:

1) społeczno-ekonomiczne, z uwzględnieniem:

a) warunków demograficznych,

b) zagospodarowania przestrzennego,

c) struktury własnościowej,

d) wartości społecznych (kulturowych, rekreacyjnych i zdrowotnych);

2) geograficzno-przyrodnicze, z uwzględnieniem:

a) budowy geologicznej (strukturalnej) oraz jej ewolucji,

b) geomorfologii oraz jej ewolucji,

c) występowania zasobów naturalnych i ich znaczenia,

d) warunków hydrogeologicznych,

e) warunków hydrologicznych,

f) warunków meteorologicznych i klimatycznych,

g) zagrożeń dla trwałej stabilności obszaru lokalizacyjnego ze strony procesów

przyrodniczych i związanych z działalnością gospodarczą,

h) rozkładów stężeń izotopów promieniotwórczych w gruncie, wodach

powierzchniowych, wodach podziemnych i w atmosferze oraz analizy

rozkładu mocy dawki promieniowania jonizującego według stanu na dzień

przeprowadzania oceny,

i) warunków geochemicznych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 103/187

Art. 53d. 1. Inwestor, przed wystąpieniem do Prezesa Agencji z wnioskiem

o wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych,

przeprowadza analizy bezpieczeństwa składowiska obejmujące w szczególności:

1) wpływ wybranej lokalizacji i rozwiązań projektowych na bezpieczeństwo

składowiska;

2) technologię przygotowywania odpadów do składowania;

3) oszacowanie rocznej dawki skutecznej (efektywnej) dla pracowników oraz osób

z ogółu ludności w trakcie eksploatacji, zamknięcia oraz po zamknięciu

składowiska.

2. Inwestor opracowuje raport bezpieczeństwa składowiska odpadów

promieniotwórczych zawierający w szczególności:

1) wyniki oceny terenu, o której mowa w art. 53c ust. 1;

2) dane wykorzystane do sporządzenia tej oceny, w szczególności dokumentację

geologiczną;

3) wyniki analiz bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 1;

4) opis zintegrowanego systemu zarządzania;

5) opis rozwiązań mających na celu zapewnienie długoterminowego

bezpieczeństwa ludności i środowiska po zamknięciu składowiska.

3. Raport, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie

zezwolenia na budowę składowiska.

4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na eksploatację i zamknięcie składowiska

odpadów promieniotwórczych dołącza się zaktualizowany raport, o którym mowa

w ust. 2, wraz z opisem zmian.

Art. 54. Organ właściwy do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków

zabudowy i zagospodarowania terenu przeznaczonego pod budowę składowiska, na

podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 36, wydaje tę decyzję po uzyskaniu

pozytywnej opinii Prezesa Agencji w zakresie ochrony radiologicznej oraz ochrony

fizycznej oraz pozytywnej opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

w zakresie ochrony fizycznej.

Art. 55. (uchylony)

Art. 55a. (uchylony)

Art. 55b. 1. W składowiskach powierzchniowych można składować:

1) odpady promieniotwórcze krótkożyciowe:

a) niskoaktywne,

2017-06-14

©Telksinoe s. 104/187

b) średnioaktywne;

2) zużyte zamknięte źródła promieniotwórcze krótkożyciowe:

a) niskoaktywne,

b) średnioaktywne,

c) wysokoaktywne.

2. W składowiskach głębokich można składować wszystkie kategorie odpadów

promieniotwórczych.

3. Prezes Agencji może w zezwoleniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3,

wyłączyć niektóre odpady promieniotwórcze z możliwości składowania w danym

składowisku odpadów promieniotwórczych ze względu na ich właściwości

fizykochemiczne, w szczególności zawartość izotopów, właściwości palne,

generowanie gazów, degradację biologiczną, zawartość wody, obecność związków

kompleksujących, wybuchowość lub wydzielane ciepło.

Art. 55c. 1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki

organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na

eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, pisemnej

informacji o stanie ochrony radiologicznej składowiska odpadów

promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko oraz o wielkości

i o składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowiska do

środowiska.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów

promieniotwórczych, zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki, nie rzadziej niż

raz na 12 miesięcy, informację o stanie ochrony radiologicznej składowiska odpadów

promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko oraz o wielkości

i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowiska do

środowiska.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów

promieniotwórczych, informuje niezwłocznie Prezesa Agencji, wojewodę, starostę

oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na której terenie jest zlokalizowane

składowisko, oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gmin sąsiadujących z tą

gminą o zdarzeniach w składowisku mogących spowodować lub powodujących

powstanie zagrożenia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 105/187

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów

promieniotwórczych, zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki oraz przekazuje

Prezesowi Agencji informację o zaistniałych, w okresie poprzednich 12 miesięcy,

zdarzeniach powodujących powstanie zagrożenia.

5. Prezes Agencji udostępnia na zasadach określonych w przepisach

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko informacje o:

1) stanie ochrony radiologicznej składowisk odpadów promieniotwórczych, ich

wpływie na zdrowie ludzi i środowisko;

2) wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze

składowisk odpadów promieniotwórczych do środowiska;

3) zdarzeniach w składowiskach odpadów promieniotwórczych powodujących

powstawanie zagrożenia;

4) wydanych zezwoleniach dotyczących składowisk odpadów

promieniotwórczych.

6. Informacje dotyczące ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych

oraz informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie podlegają udostępnieniu.

Art. 55d. 1. W projekcie, w procesie budowy, eksploatacji oraz zamknięcia

składowiska odpadów promieniotwórczych nie stosuje się rozwiązań i technologii,

które nie zostały sprawdzone w praktyce w składowiskach odpadów

promieniotwórczych lub za pomocą prób, badań oraz analiz.

2. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia głębokich

składowisk odpadów promieniotwórczych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1131 i 1991 oraz z 2017 r. poz. 60 i 202).

3. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia powierzchniowych

składowisk odpadów promieniotwórczych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

Art. 55e. Projekt składowiska odpadów promieniotwórczych w szczególności:

1) uwzględnia konieczność zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej

oraz konieczność zachowania podkrytyczności podczas eksploatacji

i zamknięcia składowiska oraz po jego zamknięciu;

2017-06-14

©Telksinoe s. 106/187

2) uwzględnia sekwencję kolejnych barier ochronnych zapewniających spełnienie

wymagań, o których mowa w pkt 1, nawet w przypadku uszkodzenia jednej

z barier;

3) zawiera rozwiązania, które umożliwiają pewną, stabilną, łatwą i bezpieczną

w zarządzaniu eksploatację i zamknięcie składowiska odpadów

promieniotwórczych;

4) uwzględnia charakterystykę wybranej lokalizacji.

Art. 55f. 1. Składowisko odpadów promieniotwórczych eksploatuje się oraz

zamyka w sposób zapewniający ochronę radiologiczną pracowników i ludności,

zgodnie z zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz z wdrożonym w

jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania.

2. Po zamknięciu składowiska dawka skuteczna (efektywna) ze wszystkich dróg

narażenia, jaką może otrzymać osoba z ogółu ludności od tego składowiska w ciągu

roku, nie może przekroczyć wartości 0,1 mSv.

3. Zamknięte składowisko odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą

informacyjną, o której mowa w art. 52 ust. 4.

Art. 55g. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub zamknięciu składowiska

odpadów promieniotwórczych, przeprowadza ocenę okresową bezpieczeństwa

składowiska, zwaną dalej „oceną okresową bezpieczeństwa”, pod względem

zgodności z zezwoleniem, przepisami prawa oraz normami krajowymi

i międzynarodowymi dotyczącymi standardów bezpieczeństwa dla składowisk.

W ocenie okresowej bezpieczeństwa wskazuje się zmiany wprowadzone

w składowisku od poprzedniej oceny okresowej bezpieczeństwa lub od rozpoczęcia

eksploatacji składowiska.

2. Ocenę okresową bezpieczeństwa przeprowadza się z częstotliwością

określoną w zezwoleniu na eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych,

jednak nie rzadziej niż co 15 lat.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska odpadów promieniotwórczych,

sporządza szczegółowy plan oceny okresowej bezpieczeństwa, który przedstawia do

zatwierdzenia Prezesowi Agencji. Zatwierdzenie planu okresowej oceny

bezpieczeństwa następuje w drodze decyzji.

2017-06-14

©Telksinoe s. 107/187

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną

z narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska odpadów promieniotwórczych,

na podstawie oceny okresowej bezpieczeństwa, sporządza raport z oceny okresowej

bezpieczeństwa i w terminie określonym w zezwoleniu na eksploatację składowiska

przedstawia go do zatwierdzenia Prezesowi Agencji.

5. Prezes Agencji, przed zatwierdzeniem raportu, o którym mowa w ust. 4,

zasięga, w zakresie ochrony fizycznej, opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego.

6. Prezes Agencji wydaje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia raportu,

o którym mowa w ust. 4, w terminie 6 miesięcy od dnia jego otrzymania.

7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres oceny okresowej

bezpieczeństwa oraz zakres raportu z tej oceny dla składowiska odpadów

promieniotwórczych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowej

i wiarygodnej informacji o stanie bezpieczeństwa składowisk odpadów

promieniotwórczych.

Art. 55h. Konstrukcja składowiska odpadów promieniotwórczych umożliwia:

1) ciągłą kontrolę spełnienia założeń projektowych dotyczących bezpieczeństwa

składowiska;

2) zamknięcie składowiska przed terminem przewidzianym w projekcie –

w przypadku zaistnienia takiej konieczności;

3) wykonanie prac związanych z zamknięciem składowiska;

4) zachowanie naturalnych charakterystyk wybranej lokalizacji mających zapewnić

długoterminowe bezpieczeństwo składowiska po jego zamknięciu;

5) rozbudowę składowiska.

Art. 55i. 1. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych po

zakończeniu eksploatacji zamyka się zgodnie z zezwoleniem Prezesa Agencji oraz

wdrożonym w jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania,

w sposób zabezpieczający w szczególności przed:

1) infiltracją wód opadowych w głąb składowiska;

2) nieświadomą penetracją przez człowieka;

3) niszczącym działaniem roślin lub zwierząt.

2. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych po zakończeniu

eksploatacji zamyka się w sposób określony w ust. 1 oraz w sposób zabezpieczający

przed wydostawaniem się ze składowiska produktów gazowych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 108/187

3. Obszar składowiska głębokiego oraz składowiska powierzchniowego

odpadów promieniotwórczych po zamknięciu podlega ochronie fizycznej zgodnie

z przepisami o ochronie osób i mienia, dostosowanej do zagrożenia, które może

powstać ze strony składowiska w wyniku nieświadomego albo celowego działania

człowieka.

Art. 55j. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, przed wystąpieniem

z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę lub eksploatację składowiska odpadów

promieniotwórczych, opracowuje program zamknięcia składowiska i przedstawia go

do zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia.

2. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1) przewidywany termin zakończenia eksploatacji składowiska;

2) koncepcję zamknięcia składowiska uwzględniającą właściwości materiałów

pokrywy składowiska;

3) harmonogram prac niezbędnych do zamknięcia składowiska z zapewnieniem

długoterminowego bezpieczeństwa ludności i środowiska zgodnie z art. 53a;

4) plan monitoringu obszaru składowiska i wokół składowiska po zamknięciu,

uwzględniający charakterystykę odpadów;

5) przewidywane ograniczniki dawki (limity użytkowe dawki) dla pracowników

i ludności w trakcie prac mających na celu zamknięcie składowiska oraz po ich

zakończeniu.

3. Program, o którym mowa w ust. 1, aktualizuje się w toku eksploatacji

i zamknięcia składowiska, nie rzadziej niż raz na 15 lat, a w przypadku zakończenia

eksploatacji składowiska z przyczyny nieuwzględnionej w tym programie –

niezwłocznie po zakończeniu jego eksploatacji. Zaktualizowany program zamknięcia

składowiska przedstawia się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji. Prezes Agencji

zatwierdza zaktualizowany program zamknięcia składowiska w drodze decyzji.

Art. 55k. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

związaną z narażeniem, polegającą na zamknięciu składowiska, sporządza raport

z zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych, który przedstawia

Prezesowi Agencji do zatwierdzenia w terminie określonym w zezwoleniu na

zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych. Zakres raportu ustala Prezes

Agencji w zezwoleniu na zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.

2. Prezes Agencji zatwierdza raport z zamknięcia składowiska odpadów

promieniotwórczych w drodze decyzji.

2017-06-14

©Telksinoe s. 109/187

3. Za dzień zakończenia zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych

uznaje się dzień zatwierdzenia przez Prezesa Agencji raportu z jego zamknięcia.

4. Do zamkniętego składowiska odpadów promieniotwórczych przepis art. 23a

stosuje się odpowiednio.

Art. 55l. Prezes Agencji wydaje decyzję w sprawie zezwolenia na:

1) budowę składowiska odpadów promieniotwórczych – w terminie 24 miesięcy,

2) eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych – w terminie

12 miesięcy,

3) zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych – w terminie

18 miesięcy

– od dnia złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami.

Art. 55m. Do postępowania o wydanie zezwolenia na budowę, eksploatację

i zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych nie stosuje się przepisu

art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

Art. 55n. 1. Prezes Agencji, po otrzymaniu wniosku o wydanie zezwolenia na

wykonywanie działalności związanej z narażeniem polegającej na budowie

składowiska odpadów promieniotwórczych, niezwłocznie ogłasza na swoich stronach

podmiotowych w Biuletynie Informacji Publicznej treść wniosku wraz ze skróconym

raportem bezpieczeństwa oraz informacje o:

1) wszczęciu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na budowę

składowiska;

2) możliwości składania uwag i wniosków;

3) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie

21-dniowy termin ich składania;

4) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej.

2. Uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, można wnosić:

1) pisemnie;

2) ustnie do protokołu;

3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, bez konieczności opatrywania

ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

3. Rozprawa, o której mowa w art. 89 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego, jest otwarta dla społeczeństwa.

2017-06-14

©Telksinoe s. 110/187

4. Prezes Agencji w uzasadnieniu decyzji podaje informacje o udziale

społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały uwzględnione uwagi

i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

5. Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji ogłasza w prasie

obejmującej swoim zasięgiem gminę, w której granicach znajduje się teren objęty

wnioskiem o wydanie zezwolenia, oraz gminy sąsiadujące.

Art. 55o. 1. W toku oceny wniosku o wydanie zezwolenia Prezes Agencji może:

1) przeprowadzać kontrole w miejscu, w którym ma być wykonywana działalność

objęta wnioskiem;

2) korzystać z pomocy biegłych, ekspertów i laboratoriów;

3) żądać wykonania badań lub ekspertyz w zakresie spełnienia warunków ochrony

radiologicznej.

2. Koszty uzasadnionych czynności dokonywanych w toku oceny wniosku

o wydanie zezwolenia przez biegłych, ekspertów i laboratoria, o których mowa

w ust. 1 pkt 2, oraz wykonania badań lub ekspertyz, o których mowa w ust. 1 pkt 3,

ponosi jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem o wydanie zezwolenia.

Art. 55p. W zezwoleniu określa się warunki wykonywania działalności objętej

tym zezwoleniem, w szczególności w zakresie:

1) wskazania odpadów promieniotwórczych, które zostały wyłączone z możliwości

składowania w danym składowisku;

2) szczegółowych wymagań w zakresie przygotowania odpadów

promieniotwórczych do składowania w danym składowisku;

3) planowania i procedur awaryjnych.

Art. 55q. 1. Prezes Agencji może dokonać zmiany warunków wykonywania

działalności objętej zezwoleniem w przypadku stwierdzenia, że jest to niezbędne dla

zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów

jądrowych.

2. W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 55o stosuje się

odpowiednio.

Art. 55r. 1. Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę

składowiska odpadów promieniotwórczych wnioskodawca jest obowiązany uzyskać:

1) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, na zasadach

określonych w przepisach o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

2017-06-14

©Telksinoe s. 111/187

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko;

2) opinię Komisji Europejskiej, wydaną na podstawie art. 37 Traktatu Euratom.

2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, organ właściwy do jej

wydania zasięga opinii Prezesa Agencji, przesyłając mu projekt decyzji oraz wniosek

o wydanie decyzji wraz z załączonymi dokumentami.

Art. 55s. Wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów

promieniotwórczych jest warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę tego

składowiska, wydawanego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

Art. 56. 1. Działalność w zakresie postępowania z odpadami

promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym wykonywana jest przez

przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o którym mowa w rozdziale 14.

2. Działalność, o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem działalności polegającej

na składowaniu odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego oraz

ich transporcie do składowiska, może być wykonywana przez inną jednostkę

organizacyjną, jeżeli spełnia ona wymagania dotyczące bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej i uzyska zezwolenie. W szczególności jednostka

organizacyjna, w której powstały odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo

jądrowe, może je przetwarzać i przechowywać przez czas określony w zezwoleniu.

Art. 57. 1. Gminie, na terenie której znajduje się Krajowe Składowisko

Odpadów Promieniotwórczych, przysługuje coroczna opłata z budżetu państwa:

1) od dnia przyjęcia pierwszego odpadu do składowiska do dnia podjęcia decyzji

o zamknięciu składowiska – w wysokości 400% dochodów z tytułu podatku od

nieruchomości znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w roku

poprzednim, jednak nie większa niż 10 500 tys. zł;

2) po podjęciu decyzji o zamknięciu składowiska – w wysokości 50% dochodów

z tytułu podatku od nieruchomości znajdujących się na terenie gminy,

uzyskanych w roku zamknięcia składowiska, przez okres odpowiadający

okresowi eksploatacji składowiska.

2. Opłata, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana gminie z budżetu państwa

w równych ratach kwartalnych, w terminie do 14 dni od upływu ostatniego miesiąca

kwartału.

2017-06-14

©Telksinoe s. 112/187

3. Rata kwartalna nie przysługuje gminie, jeżeli w następstwie decyzji organów

gminy albo powiatu, na którego obszarze położona jest gmina, nie było możliwe

w dowolnym okresie w danym kwartale przyjmowanie odpadów promieniotwórczych

do składowiska.

Art. 57a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe przesłanki kwalifikowania odpadów promieniotwórczych do

kategorii i podkategorii,

2) wzór karty ewidencyjnej i sposób jej wypełniania,

3) okresy przechowywania kart ewidencyjnych, ich kopii oraz kopii wspólnej

ewidencji,

4) szczegółowe warunki przechowywania odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego,

5) szczegółowe wymagania dla obiektów, pomieszczeń i opakowań

przeznaczonych do przechowywania poszczególnych kategorii odpadów

promieniotwórczych,

6) zakres przeprowadzania kontroli przechowalników wypalonego paliwa

jądrowego,

7) szczegółowe wymagania dla poszczególnych rodzajów składowisk w zakresie

ich eksploatacji i budowy,

8) szczegółowe wymagania w zakresie przygotowania odpadów

promieniotwórczych do składowania,

9) sposób i zakres przeprowadzania kontroli zgodności stanu odpadów

promieniotwórczych z informacjami zamieszczonymi w karcie ewidencyjnej,

10) wzory tablic informacyjnych do oznaczania wejść do:

a) przechowalnika wypalonego paliwa jądrowego,

b) magazynu odpadów promieniotwórczych,

c) składowiska odpadów promieniotwórczych

– kierując się koniecznością zapewnienia spełnienia wymagań bezpieczeństwa

w działaniach w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi lub z wypalonym

paliwem jądrowym oraz ochrony interesów przyszłych pokoleń.

Art. 57b. 1. Odpady promieniotwórcze można składować w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie trzecim, z którym zawarto

porozumienie w sprawie składowania odpadów promieniotwórczych

w składowiskach odpadów promieniotwórczych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 113/187

2. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera minister właściwy do spraw

energii.

3. Minister właściwy do spraw energii powiadamia Komisję Europejską o treści

porozumienia, o którym mowa w ust. 1, przed dokonaniem przemieszczenia, o którym

mowa w art. 62b pkt 10.

Art. 57c. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje krajowy plan

postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym,

zwany dalej „krajowym planem postępowania z odpadami”.

2. Krajowy plan postępowania z odpadami określa w szczególności:

1) cele i zadania w zakresie postępowania z odpadami promieniotwórczymi

i wypalonym paliwem jądrowym w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) etapy realizacji celów, o których mowa w pkt 1, wraz z podaniem ram

czasowych do osiągnięcia tych etapów;

3) ilość wypalonego paliwa jądrowego i odpadów promieniotwórczych ze

wskazaniem lokalizacji, zgodnie z klasyfikacją odpadów promieniotwórczych,

o której mowa w art. 47, z uwzględnieniem prognozowanych, przyszłych ilości

odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, w tym ilości

pochodzących z likwidacji obiektów energetyki jądrowej;

4) koncepcje i rozwiązania techniczne w odniesieniu do gospodarowania

wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi od ich

powstania aż do składowania;

5) koncepcje działań podejmowanych po zamknięciu składowiska wraz ze

wskazaniem okresu, w jakim prowadzona będzie kontrola, oraz środków

podejmowanych w celu zachowania wiedzy o składowisku;

6) działania badawcze, rozwojowe i demonstracyjne, które są niezbędne do

wdrożenia rozwiązań w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem

jądrowym i odpadami promieniotwórczymi;

7) wskazanie wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów

obowiązków podmiotów zaangażowanych w realizację krajowego planu

postępowania z odpadami oraz najważniejszych wskaźników służących

monitorowaniu jego realizacji;

8) wysokość kosztów realizacji krajowego planu postępowania z odpadami wraz

z założeniami ich oceny i rozkładem kosztów w czasie;

9) wskazanie obowiązujących rozwiązań finansowych w zakresie gospodarowania

wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi;

2017-06-14

©Telksinoe s. 114/187

10) wskazanie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym lub odpadami

promieniotwórczymi;

11) wskazanie sposobu informowania pracowników i ogółu społeczeństwa

w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym lub odpadami

promieniotwórczymi;

12) wskazanie sposobu udziału społeczeństwa w procesie podejmowania decyzji

w sprawach związanych z gospodarowaniem wypalonym paliwem jądrowym lub

odpadami promieniotwórczymi.

3. Krajowy plan postępowania z odpadami zawiera:

1) część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat od dnia przyjęcia

albo ostatniej aktualizacji;

2) program działań wykonawczych wraz ze wskazanymi instrumentami jego

realizacji.

4. Krajowy plan postępowania z odpadami aktualizuje się nie rzadziej niż raz na

cztery lata, uwzględniając postęp techniczny i naukowy, dobre praktyki w zakresie

gospodarowania wypalonym paliwem i odpadami promieniotwórczymi, a także

wnioski i zalecenia będące wynikiem przeglądu, o którym mowa w art. 57g.

Art. 57d. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii,

przyjmuje krajowy plan postępowania z odpadami w drodze uchwały.

2. Uchwała, o której mowa w ust. 1, wraz z krajowym planem postępowania

z odpadami, podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do aktualizacji krajowego planu

postępowania z odpadami.

Art. 57e. 1. Minister właściwy do spraw energii przekazuje krajowy plan

postępowania z odpadami Komisji Europejskiej niezwłocznie po jego przyjęciu przez

Radę Ministrów.

2. Jeżeli w wyniku aktualizacji krajowego planu postępowania z odpadami

dokonano istotnych zmian jego treści, minister właściwy do spraw energii powiadamia

o nich Komisję Europejską.

3. Minister właściwy do spraw energii przedstawia wyjaśnienia lub informację

o zmianach wprowadzonych do krajowego planu postępowania z odpadami

w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania zapytania Komisji Europejskiej.

2017-06-14

©Telksinoe s. 115/187

Art. 57f. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje, co dwa lata,

w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, sprawozdanie z realizacji krajowego

planu postępowania z odpadami i przedstawia je Radzie Ministrów.

2. Minister właściwy do spraw energii ogłasza w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjęte przez

Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji krajowego planu postępowania z odpadami.

Art. 57g. 1. Minister właściwy do spraw energii, nie rzadziej niż raz na 10 lat,

poddaje krajowy plan postępowania z odpadami i jego realizację międzynarodowemu

przeglądowi zewnętrznemu.

2. Informację o wynikach przeglądu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy

do spraw energii niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej oraz właściwym

organom państw członkowskich Unii Europejskiej.

Rozdział 8

Transport materiałów jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego,

odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego

Art. 58. Materiały jądrowe przygotowuje się do transportu i transportuje

w sposób uniemożliwiający wystąpienie samopodtrzymującej się reakcji łańcuchowej

rozszczepienia jądrowego i z zachowaniem zasad ochrony fizycznej.

Art. 59. Przygotowując do transportu i transportując materiały jądrowe, źródła

promieniowania jonizującego, z wyłączeniem urządzeń wytwarzających

promieniowanie jonizujące, odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe

należy uwzględnić zagrożenia, jakie mogą stwarzać ich właściwości fizykochemiczne,

a także spełnić wymagania i warunki obowiązujące w transporcie towarów

niebezpiecznych, określone w odrębnych przepisach.

Art. 60. Narażenie osób uczestniczących w transporcie, w tym również

dokonujących załadunku i wyładunku przewożonych materiałów jądrowych,

odpadów promieniotwórczych, wypalonego paliwa jądrowego i źródeł

promieniowania jonizującego, z wyłączeniem urządzeń wytwarzających

promieniowanie jonizujące, podlega kontroli, a otrzymane przez te osoby dawki

promieniowania nie mogą przekraczać dawek granicznych określonych dla

pracowników w przepisach wydanych na podstawie art. 25 pkt 1.

Art. 61. Wymagania i warunki dotyczące transportu na terenie jednostek

organizacyjnych, które wytwarzają, przetwarzają, stosują, przechowują i składują

2017-06-14

©Telksinoe s. 116/187

materiały jądrowe, źródła promieniowania jonizującego, z wyłączeniem urządzeń

wytwarzających promieniowanie jonizujące, odpady promieniotwórcze i wypalone

paliwo jądrowe określa Prezes Agencji w zezwoleniu.

Art. 61a. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność

polegającą na transporcie materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych,

odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego, wymagającą

zezwolenia, składa sprawozdanie z dokonanych w roku kalendarzowym transportów

materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych

lub wypalonego paliwa jądrowego Prezesowi Agencji. Wymagania dotyczące

sprawozdań Prezes Agencji określa w zezwoleniu.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do transportu na terenie jednostek

organizacyjnych, o którym mowa w art. 61.

Art. 62. 1. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywóz z tego

terytorium materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych i urządzeń

zawierających takie źródła, a także przywóz oraz wywóz odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, odbywa się na podstawie

zezwolenia albo zgłoszenia na wykonywanie działalności określonej w art. 4 ust. 1

i w zakresie tego zezwolenia albo zgłoszenia, z zastrzeżeniem ust. 2.

1a. (uchylony)

2. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych,

o których mowa w art. 62b pkt 2, oraz wypalonego paliwa jądrowego wymaga

dodatkowo zezwolenia albo zgody, o których mowa w rozdziale 8a.

3. (uchylony)

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz tranzytu przez to terytorium

materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych i urządzeń zawierających

takie źródła, termin i sposób zawiadomienia Prezesa Agencji o dokonanym

przywozie i wywozie, a także treść tego zawiadomienia oraz wzór deklaracji

przewozu zamkniętego źródła promieniotwórczego przywożonego z państwa

niebędącego członkiem Unii Europejskiej albo wywożonego do takiego państwa,

mając na względzie konieczność zapewnienia ochrony przed promieniowaniem

jonizującym pracowników i osób z ogółu ludności.

2017-06-14

©Telksinoe s. 117/187

2) (uchylony)

3) (uchylony)

Art. 62a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze

rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, przez które mogą być wwożone na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywożone z tego terytorium materiały

jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła, odpady

promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe, kierując się koniecznością zapewnienia

kontroli zgodności zgłoszonej przesyłki z faktyczną jej zawartością oraz mając na

względzie konieczność zapewnienia ochrony przed promieniowaniem jonizującym

pracowników i osób z ogółu ludności.

Rozdział 8a

Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych i wypalonego

paliwa jądrowego

Art. 62b. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:

1) odbiorca – jednostka organizacyjna, do której jest dokonywane przemieszczenie

odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego;

2) odpady promieniotwórcze – materiały stałe, ciekłe lub gazowe zawierające

substancje promieniotwórcze lub skażone tymi substancjami, których

wykorzystanie jest niecelowe lub niemożliwe i w których aktywność całkowita

oraz stężenie promieniotwórcze izotopów promieniotwórczych przekraczają

wartości poziomów progowych aktywności całkowitej P1 oraz stężenia

promieniotwórczego izotopów promieniotwórczych określone w załączniku

nr 2 do ustawy, w tym wycofane z użytkowania (zużyte) zamknięte źródła

promieniotwórcze, z wyjątkiem:

a) wycofanych z użytkowania (zużytych) zamkniętych źródeł

promieniotwórczych przemieszczanych do dostawcy, wytwórcy albo

obiektu przeznaczonego do przechowywania lub składowania zamkniętych

źródeł promieniotwórczych,

b) odpadów zawierających wyłącznie naturalne substancje promieniotwórcze,

których obecność nie została spowodowana działalnością człowieka;

3) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;

2017-06-14

©Telksinoe s. 118/187

4) państwo pochodzenia – państwo, z którego planuje się przeprowadzić lub

przeprowadza się przemieszczenie odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego;

5) państwo przeznaczenia – państwo, do którego planuje się przeprowadzić lub

przeprowadza się przemieszczenie odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego;

6) państwo tranzytu – państwo, przez którego terytorium planuje się przeprowadzić

lub przeprowadza się przemieszczenie odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego, niebędące państwem pochodzenia ani państwem

przeznaczenia;

7) państwo trzecie – państwo, które nie jest państwem członkowskim;

8) pierwsze państwo członkowskie – państwo członkowskie, którego organ celny,

w przypadku tranzytu odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego przez obszar celny Wspólnoty, jest właściwy do podjęcia

rozstrzygnięcia w przedmiocie wprowadzenia odpadów promieniotwórczych lub

wypalonego paliwa jądrowego na obszar celny Wspólnoty albo odmowy ich

wprowadzenia;

9) posiadacz – jednostka organizacyjna, która przed przeprowadzeniem

przemieszczenia odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego jest na mocy prawa za nie odpowiedzialna i zamierza przeprowadzić

ich przemieszczenie do odbiorcy;

10) przemieszczenie – ogół czynności podejmowanych przy przewozie odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego z państwa pochodzenia

do państwa przeznaczenia;

11) tranzyt – przewóz odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego z państwa pochodzenia do państwa przeznaczenia przez terytorium

państwa niebędącego państwem pochodzenia ani państwem przeznaczenia;

12) właściwy organ – organ, który na mocy przepisów państwa pochodzenia,

państwa tranzytu lub państwa przeznaczenia jest uprawniony do stosowania

systemu nadzoru i kontroli nad przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego; w Rzeczypospolitej Polskiej – Prezes Agencji;

13) zezwolenie – zezwolenie, o którym mowa w art. 62c ust. 1;

14) zgoda – zgoda, o której mowa w art. 62d ust. 1.

Art. 62c. 1. Zezwolenia wydanego przez Prezesa Agencji wymaga:

2017-06-14

©Telksinoe s. 119/187

1) wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego;

2) przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego z państwa trzeciego;

3) tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, przemieszczanych

pomiędzy państwami trzecimi, w przypadku, gdy Rzeczpospolita Polska jest

pierwszym państwem członkowskim.

2. Warunkiem wydania zezwolenia jest:

1) wydanie przez właściwy organ państwa członkowskiego będącego państwem

tranzytu zgody na tranzyt odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego oraz

2) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1:

a) wydanie przez właściwy organ państwa przeznaczenia zgody na przywóz na

jego terytorium odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa

jądrowego,

b) złożenie przez posiadacza zobowiązania do przyjęcia odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego w sytuacji, gdy

przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone oraz do pokrycia kosztów

związanych z nieukończeniem przemieszczenia;

3) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w sytuacji, gdy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przywożone są odpady promieniotwórcze

w celu innym niż składowanie lub wypalone paliwo jądrowe – zawarcie przez

odbiorcę umowy z posiadaczem, uznanej przez właściwy organ państwa

posiadacza, zobowiązującej posiadacza do odebrania:

a) odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego

w sytuacji, gdy przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone oraz

b) odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku przetworzenia

odpadów promieniotwórczych objętych wnioskiem o wydanie zezwolenia

na przemieszczenie, odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku

przerobu wypalonego paliwa jądrowego, innych produktów powstałych

w wyniku przetworzenia odpadów promieniotwórczych lub przerobu

wypalonego paliwa jądrowego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 120/187

4) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w sytuacji, gdy

odpady promieniotwórcze są przywożone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w celu składowania:

a) zawarcie przez odbiorcę umowy z posiadaczem, uznanej przez właściwy

organ państwa posiadacza, zobowiązującej:

– posiadacza do odebrania odpadów promieniotwórczych w sytuacji, gdy

przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone,

– odbiorcę do składowania odpadów promieniotwórczych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

b) posiadanie przez odbiorcę technicznych i organizacyjnych możliwości

składowania odpadów promieniotwórczych pochodzących z zagranicy bez

uszczerbku dla możliwości składowania odpadów promieniotwórczych

pochodzących z kraju;

5) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 – zawarcie przez

odbiorcę umowy z posiadaczem, uznanej przez właściwy organ państwa

posiadacza, zobowiązującej posiadacza do odebrania odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego w sytuacji, gdy

przemieszczenie nie będzie mogło być ukończone.

3. Prezes Agencji wydaje zezwolenie na wniosek:

1) posiadacza – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na przemieszczenie,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2) odbiorcy – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na przemieszczenie,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

3) jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za organizację przemieszczenia na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w przypadku wniosku o wydanie

zezwolenia na przemieszczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

4. Wniosek oraz dokumenty z nim związane składane są w języku polskim,

z tym, że na żądanie właściwych organów kraju przeznaczenia lub kraju tranzytu

posiadacz ma obowiązek dostarczyć Prezesowi Agencji poświadczone przez tłumacza

przysięgłego ich tłumaczenie na język akceptowany przez te właściwe organy.

5. Zezwolenie wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

6. Zezwolenie może zostać wydane na pojedyncze przemieszczenie albo na

wielokrotne przemieszczenia.

7. Zezwolenie może zostać wydane na wielokrotne przemieszczenia przy

łącznym spełnieniu następujących warunków:

2017-06-14

©Telksinoe s. 121/187

1) odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, których dotyczy

wniosek mają zasadniczo takie same właściwości fizyczne, chemiczne

i promieniotwórcze;

2) przemieszczenia zostaną przeprowadzone pomiędzy tym samym posiadaczem

i odbiorcą oraz będą podlegać tym samym właściwym organom;

3) w sytuacji, gdy przemieszczenia wymagają tranzytu przez państwo trzecie –

przemieszczenia zostaną przeprowadzone przez to samo przejście graniczne,

chyba, że odpowiednie właściwe organy uzgodniły między sobą inaczej.

Art. 62d. 1. Zgody wydanej przez Prezesa Agencji wymaga:

1) przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego z państwa członkowskiego;

2) tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego w przypadku innym niż

określony w art. 62c ust. 1 pkt 3.

2. Warunkiem wydania zgody na przemieszczenie, o którym mowa w ust. 1

pkt 1, jest:

1) w przypadku, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są przywożone

odpady promieniotwórcze w celu innym niż składowanie lub wypalone paliwo

jądrowe – zawarcie przez odbiorcę z posiadaczem umowy, o której mowa

w art. 62c ust. 2 pkt 3;

2) w przypadku, gdy odpady promieniotwórcze są przywożone na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celu składowania – spełnienie wymagań

określonych w art. 62c ust. 2 pkt 4.

3. Prezes Agencji wydaje zgodę na wniosek:

1) posiadacza, złożony za pośrednictwem właściwego organu państwa

pochodzenia, w przypadku:

a) przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

b) tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przemieszczanych

z innego państwa członkowskiego do państwa trzeciego albo

przemieszczanych pomiędzy państwami członkowskimi;

2) odbiorcy, złożony za pośrednictwem właściwego organu państwa przeznaczenia

– w przypadku tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przemieszczanych

z państwa trzeciego do państwa członkowskiego;

2017-06-14

©Telksinoe s. 122/187

3) jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za organizację przemieszczenia

w pierwszym państwie członkowskim, złożony za pośrednictwem właściwego

organu tego państwa – w przypadku tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego

przemieszczanych pomiędzy państwami trzecimi, jeżeli Rzeczpospolita Polska

nie jest pierwszym państwem członkowskim.

4. Prezes Agencji może uzależnić wydanie zgody od spełnienia dodatkowych

warunków, które nie mogą być bardziej rygorystyczne niż określone dla podobnego

przemieszczenia dokonywanego pomiędzy posiadaczem i odbiorcą znajdującymi się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. W sytuacji, gdy Prezes Agencji odmawia wydania zgody albo uzależnia jej

wydanie od spełnienia dodatkowych warunków przedstawia on właściwemu

organowi, który przedstawił wniosek o udzielenie zgody, uzasadnienie oparte:

1) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 – na przepisach

regulujących postępowanie z odpadami promieniotwórczymi lub wypalonym

paliwem jądrowym lub na przepisach mających zastosowanie do

przemieszczania materiałów promieniotwórczych;

2) w przypadku przemieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 – na przepisach

mających zastosowanie do przemieszczania materiałów promieniotwórczych.

Art. 62e. 1. Zakazany jest wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego do:

1) miejsca przeznaczenia położonego na południe od 60 stopnia szerokości

geograficznej południowej;

2) państwa trzeciego, które jest stroną Umowy o partnerstwie między członkami

grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Umowa AKPE –

WE z Kotonu);

3) państwa trzeciego, które nie posiada możliwości administracyjnych,

technicznych lub struktury regulacyjnej dla bezpiecznego postępowania

z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym.

1a. Zakazany jest wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego w celu składowania:

1) przed zawarciem porozumienia, o którym mowa w art. 57b;

2) do państwa trzeciego:

2017-06-14

©Telksinoe s. 123/187

a) niebędącego stroną umowy z Europejską Wspólnotą Energii Atomowej

obejmującej gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami

promieniotwórczymi lub stroną Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w

postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa

w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi, sporządzonej

w Wiedniu dnia 5 września 1997 r. (Dz. U. z 2002 r. poz. 1704), lub

b) w którym nie istnieje program gospodarowania odpadami

promieniotwórczymi oraz ich trwałego składowania reprezentujący wysoki

poziom bezpieczeństwa, lub

c) w którym jednostka organizacyjna prowadząca działalność

z wykorzystaniem składowiska odpadów promieniotwórczych nie posiada

zezwolenia na przywóz odpadów promieniotwórczych do tego składowiska,

lub

d) w którym składowisko odpadów promieniotwórczych nie działa przed

dokonaniem przemieszczenia lub nie jest zarządzane zgodnie z wymogami

ustanowionymi w ramach programu, o którym mowa w lit. b.

1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do przemieszczania wypalonego paliwa

jądrowego pochodzącego z reaktora badawczego do dostawcy lub wytwórcy.

2. Zakazany jest przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wypalonego

paliwa jądrowego oraz odpadów promieniotwórczych w celu składowania,

z zastrzeżeniem art. 62g.

Art. 62f. 1. Do czynności związanych z postępowaniem o wydanie zezwolenia

lub zgody na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego, w szczególności do składania wniosku, udzielania

zezwolenia oraz zgody stosuje się dokument standardowy, którego wzór określiła

Komisja Europejska na podstawie art. 17 ust. 2 dyrektywy Rady

2006/117/EURATOM z dnia 20 listopada 2006 r. w sprawie nadzoru i kontroli nad

przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego

(Dz. Urz. UE L 337 z 05.12.2006, str. 21).

2. Dokument standardowy, o którym mowa w ust. 1, oraz dokumenty dodatkowe

wymagane przy składaniu wniosku o wydanie zezwolenia albo zgody towarzyszą

każdemu przemieszczeniu, także w sytuacji, gdy zezwolenie zostało wydane na

wielokrotne przemieszczenia.

2017-06-14

©Telksinoe s. 124/187

Art. 62g. 1. Prezes Agencji wydaje odpowiednio zezwolenie albo zgodę na

przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub tranzyt przez to terytorium odpadów

promieniotwórczych po ich przetworzeniu, odpadów promieniotwórczych powstałych

w wyniku przerobu wypalonego paliwa jądrowego, innych produktów powstałych

w wyniku przetworzenia odpadów promieniotwórczych lub przerobu wypalonego

paliwa jądrowego, jeżeli poprzednio wydał zezwolenie albo zgodę na przywóz, wywóz

lub tranzyt tych odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego

w celu ich przetworzenia lub przerobu.

2. Prezes Agencji wydaje odpowiednio zezwolenie albo zgodę na przywóz na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów promieniotwórczych lub wypalonego

paliwa jądrowego, jeżeli poprzednio wydał zezwolenie na ich wywóz,

a przemieszczenie nie może zostać ukończone i odbywa się na podstawie tego samego

dokumentu standardowego.

Art. 62h. 1. Prezes Agencji może podjąć decyzję o przerwaniu przemieszczenia

w przypadku naruszenia warunków jego przeprowadzenia określonych w przepisach

prawa, zezwoleniu lub zgodzie.

2. O podjętej decyzji Prezes Agencji niezwłocznie powiadamia:

1) w przypadku przemieszczenia pomiędzy państwami członkowskimi – właściwe

organy innych państw zaangażowanych w przemieszczenie;

2) w przypadku przemieszczenia, w które zaangażowane jest państwo trzecie –

właściwy organ państwa pochodzenia.

3. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, w przypadku:

1) wywozu odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadacz ma obowiązek odebrać

odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe oraz pokryć koszty

powstałe w związku z nieukończeniem przemieszczenia;

2) przywozu odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego, odbiorca ma

obowiązek pokryć koszty powstałe w związku z nieukończeniem

przemieszczenia;

3) tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego przemieszczanych

pomiędzy państwami trzecimi, jednostka organizacyjna odpowiedzialna za

organizację przemieszczania w pierwszym państwie członkowskim ma

2017-06-14

©Telksinoe s. 125/187

obowiązek pokryć koszty powstałe w związku z nieukończeniem

przemieszczenia.

Art. 62i. Prezes Agencji niezwłocznie informuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicznej i Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o:

1) wydaniu zezwolenia, o którym mowa w art. 62c ust. 1;

2) wydaniu zgody, o której mowa w art. 62d ust. 1;

3) podjęciu decyzji, o której mowa w art. 62h ust. 1.

Art. 62j. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania

w sprawie udzielania zezwolenia oraz zgody, dokumenty jakie należy dołączyć do

wniosku o wydanie zezwolenia oraz do wniosku o wydanie zgody, czynności, jakich

dopełniają podmioty zaangażowane w przemieszczenie i Prezes Agencji po

przeprowadzeniu przemieszczenia, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej

kontroli nad przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa

jądrowego.

Rozdział 9

Nadzór i kontrola w zakresie przestrzegania warunków bezpieczeństwa

jądrowego i ochrony radiologicznej

Art. 63. 1. Wykonywanie działalności powodującej lub mogącej powodować

narażenie ludzi i środowiska na promieniowanie jonizujące podlega nadzorowi

i kontroli w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej.

2. Nadzór i kontrola, o których mowa w ust. 1, wykonywane są:

1) przez organy dozoru jądrowego – jeżeli organem właściwym do wydania

zezwolenia albo przyjęcia zgłoszenia jest Prezes Agencji;

2) przez państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, komendanta

wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub państwowego inspektora

sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji – w zakresie

działalności, na której wykonywanie organy te wydają zezwolenia.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób

sprawowania nadzoru i przeprowadzania kontroli w zakresie przestrzegania

warunków ochrony radiologicznej w jednostkach organizacyjnych stosujących

aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej,

radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych.

2017-06-14

©Telksinoe s. 126/187

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób

sprawowania nadzoru i przeprowadzania kontroli w Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przez

organy dozoru jądrowego, z uwzględnieniem trybu przygotowania kontroli,

dokumentowania czynności kontrolnych, sporządzania protokołu kontroli,

wystąpienia pokontrolnego i informacji o wynikach kontroli.

Art. 64. 1. Organami dozoru jądrowego, o których mowa w art. 63 ust. 2 pkt 1,

są:

1) Prezes Agencji jako naczelny organ dozoru jądrowego;

2) (uchylony)

3) inspektorzy dozoru jądrowego:

a) I stopnia – uprawnieni do wykonywania kontroli w jednostkach

organizacyjnych wykonujących działalność związaną z narażeniem,

z wyjątkiem jednostek organizacyjnych wykonujących działalność, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3,

b) II stopnia – uprawnieni do wykonywania kontroli w jednostkach

organizacyjnych wykonujących działalność związaną z narażeniem.

2. (uchylony)

3. Inspektorów dozoru jądrowego powołuje i odwołuje Prezes Agencji.

4. Do zadań organów dozoru jądrowego należy w szczególności:

1) wydawanie zezwoleń i innych decyzji w sprawach związanych

z bezpieczeństwem jądrowym i ochroną radiologiczną, na zasadach i w trybie

określonych w ustawie;

2) przeprowadzanie kontroli w obiektach jądrowych oraz w jednostkach

organizacyjnych posiadających materiały jądrowe, źródła promieniowania

jonizującego, odpady promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe;

3) wydawanie nakazów i zakazów, o których mowa w art. 68 ust. 1.

4) (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. Prezes Agencji jest organem wyższego stopnia w stosunku do inspektorów

dozoru jądrowego.

Art. 65. 1. Inspektorem dozoru jądrowego może być osoba, która:

2017-06-14

©Telksinoe s. 127/187

1) posiada wykształcenie wyższe w zakresie fizyki, chemii, kierunków

technicznych lub innych w specjalnościach przydatnych w dozorze jądrowym;

2) nie była karana za przestępstwa umyślne;

3) odbyła praktykę i zdała egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora

dozoru jądrowego I lub II stopnia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej przed komisją powołaną przez Prezesa Agencji;

4) posiada orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy w warunkach

narażenia, wydane w trybie określonym w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

5) jest pracownikiem Państwowej Agencji Atomistyki.

2. Koszty praktyki, egzaminu oraz wymaganych badań lekarskich pokrywane są

z budżetu Państwowej Agencji Atomistyki.

3. Prezes Agencji kieruje kandydata na inspektora dozoru jądrowego na

praktykę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a po jej zakończeniu stwierdza odbycie przez

kandydata tej praktyki.

4. Prezes Agencji może zwolnić z obowiązku odbycia praktyki – całkowicie lub

częściowo – kandydata na inspektora dozoru jądrowego I stopnia, który przez ostatnie

dwa lata pełnił funkcję inspektora ochrony radiologicznej lub przez ostatnie pięć lat

był zatrudniony w warunkach narażenia w jednostce organizacyjnej wykonującej

działalność wymagającą zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1.

5. Egzamin kwalifikacyjny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadzają

komisje egzaminacyjne powołane przez Prezesa Agencji odpowiednio do

przeprowadzenia egzaminu na stanowisko inspektora dozoru jądrowego I lub II

stopnia.

6. Prezes Agencji powołuje i odwołuje komisje egzaminacyjne w składzie

sześcioosobowym spośród specjalistów z zakresu:

1) technologii jądrowych;

2) bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej;

3) gospodarki materiałami jądrowymi;

4) postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem

jądrowym;

5) prawa atomowego.

7. Członkom komisji egzaminacyjnych za uczestnictwo w pracach komisji

egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych kosztów

2017-06-14

©Telksinoe s. 128/187

podróży i noclegów, według zasad określonych w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

8. Inspektorzy dozoru jądrowego są obowiązani stale podnosić swoją wiedzę

i kwalifikacje, w szczególności przez uczestnictwo w szkoleniach organizowanych

lub wskazanych przez Prezesa Agencji. Koszty tych szkoleń pokrywa Prezes Agencji.

9. Inne niż Prezes Agencji organy administracji przeprowadzające kontrole

w obiektach jądrowych zapewniają pracownikom wykonującym te kontrole

odpowiednie szkolenia z zakresu zagadnień bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej w zakresie ich właściwości i kompetencji.

10. Programy szkoleń, o których mowa w ust. 9, podlegają uzgodnieniu

z Prezesem Agencji.

11. Koszty szkoleń, o których mowa w ust. 9, ponoszą organy przeprowadzające

kontrolę.

Art. 65a. 1. Organy dozoru jądrowego przeprowadzają:

1) kontrole okresowe – zgodne z planem kontroli zatwierdzonym przez Prezesa

Agencji;

2) kontrole doraźne – przeprowadzane w przypadku wystąpienia okoliczności

mających istotny wpływ na stan bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej jednostki organizacyjnej, w której ma być przeprowadzona

kontrola;

3) kontrole ciągłe – przeprowadzane w elektrowniach jądrowych na podstawie

stałego upoważnienia.

2. Inspektorzy dozoru jądrowego prowadzą kontrole na podstawie i po

doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wydanego przez Prezesa

Agencji, po okazaniu kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej albo

osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej wydawanej przez Prezesa

Agencji.

3. W razie podejrzenia poważnego naruszenia wymagań bezpieczeństwa

jądrowego lub ochrony radiologicznej inspektor dozoru jądrowego może prowadzić

kontrolę po okazaniu legitymacji służbowej. W takim przypadku upoważnienie do

przeprowadzenia kontroli doręcza się niezwłocznie kierownikowi kontrolowanej

jednostki.

4. Do przeprowadzenia kontroli okresowej i doraźnej wydaje się upoważnienie

jednorazowe, a do przeprowadzania kontroli ciągłych – upoważnienie stałe, na okres

nie dłuższy niż 2 lata.

2017-06-14

©Telksinoe s. 129/187

5. Upoważnienie zawiera co najmniej:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko inspektora dozoru jądrowego uprawnionego do wykonywania

kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej, a w przypadku gdy kontrolę

przeprowadza więcej niż jeden inspektor dozoru jądrowego – wyznaczenie

inspektora kierującego kontrolą, który podpisuje protokół kontroli;

5) oznaczenie kontrolowanej jednostki;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanej jednostki;

10) okres, na jaki wydaje się upoważnienie stałe – w przypadku kontroli ciągłych

w elektrowniach jądrowych.

6. W przypadku gdy w kontroli okresowej uczestniczy biegły lub specjalista,

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera także imię i nazwisko tej osoby.

7. Inspektor dozoru jądrowego wydaje imienne upoważnienie do uczestnictwa

w kontroli biegłemu lub specjaliście, o którym mowa w ust. 6.

8. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

wzór legitymacji służbowej inspektora dozoru jądrowego, mając na względzie

potrzebę zapewnienia możliwości identyfikacji osób uprawnionych do

przeprowadzania kontroli.

Art. 66. 1. Organy dozoru jądrowego w związku z prowadzoną kontrolą mają

prawo do:

1) swobodnego wstępu, z niezbędnym sprzętem, o każdej porze, na teren, do

obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki organizacyjnej, a także do

należących do niej środków transportu;

2) wglądu do dokumentów, ksiąg oraz innych nośników informacji należących do

kontrolowanej jednostki organizacyjnej, dotyczących bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej;

3) żądania sporządzenia oraz wydania kopii dokumentów i nośników informacji,

o których mowa w pkt 2;

4) sprawdzania, czy działalność kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest

wykonywana zgodnie z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa jądrowego

2017-06-14

i ochrony radiologicznej oraz z wymaganiami i warunkami, określonymi w

zezwoleniach;

5) przeprowadzania w zależności od potrzeb niezależnych pomiarów technicznych

i dozymetrycznych;

6) żądania pisemnych lub ustnych informacji w sprawach objętych kontrolą oraz

wzywania i przesłuchiwania kierownika i pracowników kontrolowanej jednostki

organizacyjnej, a także pracownika zewnętrznego lub praktykanta;

7) pobierania próbek do badań laboratoryjnych;

8) przeprowadzania oględzin terenu, obiektów, pomieszczeń i urządzeń

kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz należących do niej środków

transportu;

9) utrwalania przebiegu i wyników oględzin, o których mowa w pkt 8, za pomocą

aparatury i środków technicznych służących do utrwalania obrazu i dźwięku;

10) zabezpieczania lub żądania zabezpieczenia dokumentów i innych dowodów;

11) w przypadku kontroli elektrowni jądrowej – korzystania z pomocy

autoryzowanych przez Prezesa Agencji laboratoriów i organizacji eksperckich,

a w przypadku kontroli innych jednostek organizacyjnych – korzystania

z pomocy biegłych i ekspertów oraz laboratoriów.

2. Kierownik kontrolowanej jednostki jest obowiązany umożliwić organom

dozoru jądrowego przeprowadzenie kontroli, zapewniając odpowiednie warunki do jej

przeprowadzenia, a w szczególności umożliwić dokonanie czynności, o których

mowa w ust. 1.

3. Koordynację w zakresie kontroli i nadzoru nad działalnością obiektów

jądrowych, sprawowanych przez organy dozoru jądrowego oraz inne organy

administracji, w zakresie ich kompetencji i właściwości, zapewnia system koordynacji

kontroli i nadzoru nad obiektami jądrowymi, zwany dalej „systemem koordynacji”,

który tworzą Prezes Agencji w porozumieniu z Szefem Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Urzędem Dozoru Technicznego, Głównym Inspektorem Ochrony

Środowiska, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Komendantem Głównym

Państwowej Straży Pożarnej, Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego,

Głównym Inspektorem Pracy.

4. Koordynacja, o której mowa w ust. 3, obejmuje w szczególności:

1) wzajemne informowanie się organów i służb, o których mowa w ust. 3,

o zamiarze przeprowadzenia kontroli w obiekcie jądrowym,

o przeprowadzonych kontrolach w obiektach jądrowych i ich wynikach, w tym

2017-06-14

o wykrytych nieprawidłowościach, a także o podjętych w tym zakresie

decyzjach i działaniach;

2) organizowanie wspólnych kontroli w obiektach jądrowych;

3) informowanie Prezesa Agencji przez inne organy o zamiarze podjęcia

w stosunku do jednostki organizacyjnej budującej, uruchamiającej lub

eksploatującej obiekt jądrowy środków nadzorczych mogących mieć istotny

wpływ na stan bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obiektu

jądrowego;

4) udostępnianie dokumentacji z kontroli na wniosek innego organu;

5) organizowanie wspólnych szkoleń;

6) wymianę doświadczeń, w szczególności w zakresie doskonalenia metod

kontroli;

7) inicjowanie zmian w przepisach prawa w obszarze objętym koordynacją;

8) współpracę w zakresie przygotowywania zaleceń organizacyjno-technicznych

w obszarze objętym koordynacją;

9) wymianę informacji w zakresie opiniowania projektów aktów normatywnych

dotyczących kwestii objętych zakresem koordynacji;

10) wymianę informacji dotyczących stosowania przepisów regulujących kwestie

objęte zakresem koordynacji.

5. Koordynacja, o której mowa w ust. 3, odbywa się na trzech poziomach:

1) kierowników urzędów i służb;

2) reprezentantów organów wyznaczonych do szczegółowych zagadnień

związanych z koordynacją kontroli i nadzoru nad działalnością obiektów

jądrowych;

3) pracowników realizujących czynności kontrolne w obiekcie jądrowym.

6. Systemem koordynacji kontroli i nadzoru nad działalnością obiektów

jądrowych kieruje Prezes Agencji, który:

1) zapewnia bieżące funkcjonowanie systemu koordynacji;

2) zwołuje w zależności od potrzeb posiedzenia przedstawicieli organów

współdziałających i przewodniczy tym posiedzeniom;

3) jeżeli zaistnieje taka potrzeba – może zapraszać do udziału w posiedzeniach,

o których mowa w pkt 2, przedstawicieli innych organów i służb, a także:

a) laboratoriów i organizacji eksperckich autoryzowanych przez Prezesa

Agencji, w przypadku gdy posiedzenie systemu ma dotyczyć elektrowni

jądrowych,

2017-06-14

b) biegłych, ekspertów i przedstawicieli laboratoriów, w przypadku gdy

posiedzenie systemu ma dotyczyć innych obiektów jądrowych;

4) uwzględnia w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 110 pkt 13, informację

o funkcjonowaniu systemu koordynacji, a także dane istotne dla oceny

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dostarczone przez inne

organy.

7. W ramach systemu koordynacji mogą być powoływane zespoły do spraw

szczegółowych zagadnień związanych z koordynacją kontroli i nadzoru nad

działalnością obiektów jądrowych, w skład których wchodzą reprezentanci

wyznaczani przez kierowników organów współdziałających. Powołując zespół,

wyznacza się jego kierownika, a także szczegółowy zakres działania zespołu.

Art. 66a. 1. Autoryzację, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 11, mogą uzyskać

laboratoria i organizacje eksperckie spełniające następujące wymagania:

1) nie są projektantami, wytwórcami, dostawcami, instalatorami lub

przedstawicielami podmiotów zaangażowanych w projektowanie, budowę lub

eksploatację elektrowni jądrowej;

2) mają do dyspozycji niezbędny personel i odpowiednie wyposażenie

umożliwiające właściwe przeprowadzenie zadań technicznych związanych

z kontrolą;

3) pracownicy odpowiedzialni za kontrole posiadają niezbędną wiedzę

i doświadczenie w przeprowadzaniu kontroli;

4) gwarantują bezstronne przeprowadzenie kontroli.

2. Laboratorium lub organizacja ekspercka, które chcą uzyskać autoryzację

Prezesa Agencji, składają do niego wniosek o autoryzację w określonym zakresie, do

którego dołączają dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów, o których mowa

w ust. 1.

3. Wniosek o autoryzację lub o zmianę zakresu autoryzacji zawiera:

1) nazwę i adres jednostki ubiegającej się o autoryzację lub o zmianę zakresu

autoryzacji, a także jej numer telefonu, numer faksu i adres poczty

elektronicznej;

2) określenie wnioskowanego zakresu autoryzacji albo jego zmiany.

4. Prezes Agencji dokonuje autoryzacji oraz zmiany jej zakresu, a także odmawia

udzielenia autoryzacji w drodze decyzji administracyjnej. W decyzji tej określa się

zakres i czas trwania autoryzacji.

5. Przed wydaniem decyzji w zakresie autoryzacji Prezes Agencji:

2017-06-14

1) ocenia dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę;

2) może przeprowadzić kontrolę wstępną u wnioskodawcy w celu weryfikacji

spełniania wymagań, o których mowa w ust. 1.

6. W przypadku odmowy autoryzacji w określonym zakresie jednostka może

wystąpić ze zmienionym wnioskiem, zawierającym zakres autoryzacji uzgodniony

z Prezesem Agencji.

7. Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek autoryzowanych, w którym

gromadzi następujące dane:

1) nazwę i adres jednostki autoryzowanej oraz jej numer telefonu, numer faksu

i adres poczty elektronicznej;

2) zakres autoryzacji jednostki organizacyjnej.

8. Prezes Agencji udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa

w ust. 7, na swoich stronach podmiotowych Biuletynu Informacji Publicznej.

Art. 67. (uchylony)

Art. 67a. 1. Czynności kontrolne wykonuje się w obecności kierownika

kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby upoważnionej przez niego na

piśmie.

2. W przypadku nieobecności kierownika kontrolowanej jednostki

organizacyjnej lub osoby przez niego upoważnionej albo w przypadku nieudzielenia

upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, czynności kontrolne można wykonywać

w obecności innego pracownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub

przywołanego świadka będącego funkcjonariuszem publicznym niezatrudnionym

w Państwowej Agencji Atomistyki.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy:

1) istnieje podejrzenie poważnego naruszenia wymagań bezpieczeństwa jądrowego

lub ochrony radiologicznej;

2) kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej wyraził zgodę na

wykonywanie czynności kontrolnych podczas jego nieobecności lub osoby przez

niego upoważnionej;

3) inspektor dozoru jądrowego przeprowadzający kontrolę podejmie decyzję

o przesłuchaniu pracownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej bez udziału

innych osób w sytuacji podejrzenia naruszenia wymagań bezpieczeństwa

jądrowego lub ochrony radiologicznej w jednostce organizacyjnej;

4) prowadzona jest kontrola ciągła w elektrowni jądrowej.

2017-06-14

Art. 67b. 1. Organ dozoru jądrowego może wydać postanowienie

o nieujawnianiu tożsamości pracownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej,

udzielającego istotnej pomocy lub przekazującego nieznane wcześniej organowi

dozoru jądrowego informacje, istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej. Postanowienie doręcza się kierownikowi kontrolowanej

jednostki organizacyjnej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ dozoru jądrowego udostępnia

kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej protokół przesłuchania

pracownika, którego dotyczy postanowienie o nieujawnianiu tożsamości, w sposób

uniemożliwiający ustalenie tożsamości tego pracownika.

3. W terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1,

kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej przysługuje zażalenie do

Prezesa Agencji na to postanowienie.

4. Postępowanie w sprawie zażalenia, o którym mowa w ust. 3, jest prowadzone

bez udziału kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej i jest objęte tajemnicą

służbową.

5. W przypadku uwzględnienia zażalenia, o którym mowa w ust. 3, protokół

przesłuchania pracownika podlega zniszczeniu.

Art. 67c. 1. Pobranie do badań niezbędnej liczby próbek, o których mowa

w art. 66 ust. 1 pkt 7, dokumentuje się w protokole pobrania próbek, który sporządza

inspektor dozoru jądrowego. Jednocześnie pobiera się próbkę kontrolną w rozmiarze

odpowiadającym rozmiarowi próbki pobranej do badań laboratoryjnych.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w trzech egzemplarzach,

z których jeden egzemplarz przekazuje się kierownikowi kontrolowanej jednostki

organizacyjnej, drugi egzemplarz dołącza się do próbki kierowanej do badań

laboratoryjnych, a trzeci – pozostawia się w dokumentacji inspektora dozoru

jądrowego.

3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej zapewnia zapakowanie

próbek w sposób zapobiegający zmianom wpływającym na ich jakość.

4. Inspektor dozoru jądrowego nadzoruje czynności, o których mowa w ust. 3,

i dokonuje zaplombowania próbek.

5. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej przesyła próbki do

laboratorium wskazanego przez inspektora dozoru jądrowego wraz z wnioskiem

inspektora dozoru jądrowego o przeprowadzenie badań i protokołem, o którym mowa

w ust. 1. Próbkę kontrolną przechowuje się w kontrolowanej jednostce organizacyjnej,

2017-06-14

w warunkach uniemożliwiających zmianę jej jakości, do dnia otrzymania orzeczenia

o wyniku badań laboratoryjnych.

6. Laboratorium przeprowadzające badania laboratoryjne próbek sporządza

orzeczenie o wyniku badań laboratoryjnych próbek pobranych podczas kontroli

i przekazuje orzeczenie inspektorowi dozoru jądrowego, który wystąpił z wnioskiem

o ich zbadanie, oraz kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej.

Art. 67d. Kontrolowana jednostka organizacyjna ponosi koszty wykonania

badań laboratoryjnych oraz innych czynności wskazanych w toku kontroli przez

organy dozoru jądrowego, a także opinii wydanych przez wskazane przez Prezesa

Agencji laboratoria i organizacje eksperckie, jak również biegłych, ekspertów

i laboratoria.

Art. 67e. 1. Inspektor dozoru jądrowego sporządza protokół kontroli, który

zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres kontrolowanej jednostki organizacyjnej;

2) imię i nazwisko inspektora dozoru jądrowego;

3) wskazanie inspektora dozoru jądrowego kierującego kontrolą;

4) numer i datę upoważnienia inspektora dozoru jądrowego do przeprowadzenia

kontroli;

5) imiona i nazwiska ekspertów lub biegłych uczestniczących w kontroli oraz datę

i numer upoważnienia;

6) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia

oraz udzielających informacji w toku kontroli;

7) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

8) opis dokonanych czynności kontrolnych oraz ustalenie stanu faktycznego;

9) wzmiankę o poinformowaniu kierownika kontrolowanej jednostki

organizacyjnej o jego prawach i obowiązkach oraz pouczenie o prawie, sposobie

i terminie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli;

10) informacje o wydanych nakazach i zakazach, o których mowa w art. 68 ust. 1;

11) treść zaleceń wydanych przez inspektora dozoru jądrowego;

12) wykaz załączników z podaniem nazwy każdego załącznika;

13) datę sporządzenia protokołu.

2. Protokół kontroli podpisuje inspektor dozoru jądrowego oraz kierownik

kontrolowanej jednostki organizacyjnej, a także osoba upoważniona przez kierownika

2017-06-14

kontrolowanej jednostki organizacyjnej do reprezentowania go przy dokonywaniu

czynności kontrolnych, jeżeli była obecna przy ich dokonywaniu.

3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może odmówić podpisania

protokołu kontroli. W takim przypadku składa pisemne wyjaśnienie co do przyczyn

odmowy jego podpisania. O odmowie podpisania protokołu kontroli przez kierownika

kontrolowanej jednostki organizacyjnej, przyczynie odmowy oraz o złożeniu

wyjaśnień albo o odmowie ich złożenia inspektor dozoru jądrowego dokonuje

wzmianki w protokole kontroli.

4. Załączniki do protokołu kontroli stanowią:

1) notatki służbowe z czynności mających znaczenie dla ustaleń kontroli,

sporządzone przez inspektora dozoru jądrowego;

2) poświadczone za zgodność z oryginałem kopie decyzji mających znaczenie dla

ustaleń kontroli;

3) dokumenty albo ich kopie poświadczone za zgodność z oryginałem lub

dokumenty sporządzone przez kontrolującego poświadczone za zgodność

z dokumentacją źródłową, mające znaczenie dla ustaleń kontroli;

4) wydane nakazy i zakazy, o których mowa w art. 68 ust. 1.

5. Protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach,

z których jeden przekazuje się kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej.

6. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może złożyć pisemne

zastrzeżenia lub wyjaśnienia co do ustaleń zawartych w protokole kontroli w terminie

14 dni od dnia doręczenia mu protokołu kontroli, wskazując jednocześnie stosowne

wnioski dowodowe.

7. Inspektor dozoru jądrowego rozpatruje zgłoszone zastrzeżenia w terminie

14 dni od dnia ich otrzymania.

8. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń inspektor dozoru jądrowego

uzupełnia protokół kontroli i przedstawia go ponownie do podpisu kierownikowi

kontrolowanej jednostki organizacyjnej. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

9. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe są prostowane przez inspektora

dozoru jądrowego i parafowane na tekście protokołu. O sprostowaniu oczywistych

omyłek pisarskich lub rachunkowych inspektor dozoru jądrowego informuje

kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej.

10. W przypadku kontroli okresowych lub doraźnych protokół sporządza się

niezwłocznie po zakończeniu kontroli, a w przypadku kontroli ciągłych – raz

2017-06-14

w miesiącu oraz niezwłocznie po stwierdzeniu nieprawidłowości istotnych dla

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej.

Art. 68. 1. W przypadku stwierdzenia w czasie kontroli bezpośredniego

zagrożenia bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony radiologicznej organy dozoru

jądrowego wydają nakazy lub zakazy, które zapewnią usunięcie takiego zagrożenia,

a w szczególności:

1) nakaz zmniejszenia mocy reaktora;

2) nakaz zawieszenia eksploatacji obiektu jądrowego;

3) nakaz wstrzymania instalowania określonych urządzeń;

4) nakaz wstrzymania pracy z określonym źródłem promieniowania jonizującego;

5) zakaz wykonywania określonych prac lub czynności.

2. Nakazy lub zakazy podlegają natychmiastowemu wykonaniu i są wydawane

pisemnie, a w wyjątkowych przypadkach – ustnie, przy czym powinny być

niezwłocznie potwierdzone na piśmie.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

Art. 68a. W przypadku stwierdzenia w czasie kontroli okoliczności mających

negatywny wpływ na bezpieczeństwo jądrowe lub ochronę radiologiczną, które nie

stanowią naruszenia wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

określonych w przepisach prawa lub w zezwoleniu, inspektor dozoru jądrowego może

wydać zalecenie mające na celu poprawę stanu bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony

radiologicznej w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.

Art. 68b. 1. Na podstawie protokołu kontroli stwierdzającego stan faktyczny lub

prawny niezgodny z warunkami określonymi w zezwoleniu lub przepisami

regulującymi działalność objętą zezwoleniem Prezes Agencji wydaje decyzję

nakazującą usunięcie nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, w szczególności

nakazuje:

1) przeprowadzenie przeglądu technicznego lub testów obiektu jądrowego lub jego

części w przypadku konieczności sprawdzenia spełniania warunków

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej;

2) wprowadzenie działań zapobiegawczych mających na celu redukcję narażenia

oraz prowadzenia ich monitoringu;

2017-06-14

3) wstrzymanie prowadzenia działalności z określonymi materiałami jądrowymi,

źródłami promieniowania jonizującego, odpadami promieniotwórczymi lub

wypalonym paliwem jądrowym.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej, do której skierowano decyzję, jest

obowiązany w wyznaczonym terminie do zawiadomienia Prezesa Agencji o sposobie

usunięcia nieprawidłowości.

Art. 68c. Treść decyzji nadzorczych, o których mowa w art. 68 i art. 68b, Prezes

Agencji niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej, na swoich stronach

podmiotowych. Ogłoszeniu nie podlegają informacje dotyczące ochrony fizycznej,

zabezpieczeń materiałów jądrowych, a także informacje stanowiące tajemnicę

przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Art. 69. 1. Na podstawie protokołu kontroli stwierdzającego uchybienia inne niż

określone w art. 68b, mogące mieć wpływ na bezpieczeństwo jądrowe lub ochronę

radiologiczną, Prezes Agencji może skierować do kierownika kontrolowanej jednostki

organizacyjnej wystąpienie pokontrolne w sprawie usunięcia tych uchybień,

wskazując termin ich usunięcia.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej, do którego skierowano wystąpienie

pokontrolne, niezwłocznie informuje Prezesa Agencji o usunięciu uchybień, nie

później jednak niż w terminie 14 dni od dnia ich usunięcia.

Art. 69a. 1. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej prowadzi

i przechowuje w siedzibie jednostki książkę kontroli oraz przechowuje upoważnienia

i protokoły kontroli.

2. W książce kontroli organ dozoru jądrowego dokonuje wpisów

o przeprowadzonych kontrolach, uwzględniając w szczególności:

1) oznaczenie organu dozoru jądrowego;

2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;

3) zakres przedmiotowy kontroli;

4) datę podjęcia i zakończenia kontroli;

5) informacje o wydanych nakazach lub zakazach, o których mowa w art. 68 ust. 1;

6) uzasadnienie wszczęcia kontroli bez upoważnienia.

3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej dokonuje wpisów

w książce kontroli o wykonaniu nakazów i zakazów, o których mowa w art. 68 ust. 1,

decyzji nakazujących usunięcie nieprawidłowości, zaleceń pokontrolnych oraz

wpisów o uchyleniu tych nakazów, zakazów, decyzji lub zaleceń.

2017-06-14

Art. 69b. 1. W przypadku wszczęcia kontroli kierownik kontrolowanej jednostki

organizacyjnej niezwłocznie okazuje kontrolującemu książkę kontroli.

2. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest zwolniony

z obowiązku okazania książki kontroli, jeżeli jej okazanie jest niemożliwe ze względu

na udostępnienie jej innemu organowi kontroli. W takim przypadku kierownik

kontrolowanej jednostki organizacyjnej okazuje książkę kontroli w siedzibie organu

dozoru jądrowego w terminie trzech dni roboczych od dnia zwrotu tej książki przez

organ kontroli.

Art. 70. 1. W postępowaniu w sprawach nadzoru i kontroli stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

2. (uchylony)

Art. 70a. Nadzorowi i kontroli, o których mowa w art. 63 ust. 1, wykonywanym

na zasadach określonych w niniejszym rozdziale podlegają także jednostki, na terenie

których mogą, w szczególności w wyniku działalności prowadzonej w przeszłości,

znajdować się materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające

takie źródła, odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, chociażby nie

wykonywały one działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1.

Art. 71. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki odbywania praktyki przez kandydata na inspektora dozoru jądrowego, tryb

stwierdzania odbycia tej praktyki, sposób i tryb przeprowadzania egzaminu

kwalifikacyjnego na inspektora dozoru jądrowego, szczegółowe zadania komisji

egzaminacyjnej oraz wysokość wynagrodzenia komisji egzaminacyjnej, a także wzór

zaświadczenia o zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego na inspektora dozoru jądrowego

oraz dokumenty dołączane do wniosku o powołanie na inspektora dozoru jądrowego,

kierując się koniecznością zapewnienia wysokiego poziomu szkolenia kandydatów na

inspektorów dozoru jądrowego oraz przeprowadzenia egzaminu w sposób

pozwalający na efektywną weryfikację wiedzy tych kandydatów.

Rozdział 10

Ocena sytuacji radiacyjnej kraju

Art. 72. 1. Prezes Agencji dokonuje systematycznej oceny sytuacji radiacyjnej

kraju.

2. W celu dokonania oceny, o której mowa w ust. 1, Prezes Agencji:

2017-06-14

1) zbiera, weryfikuje i analizuje informacje otrzymywane ze stacji wczesnego

wykrywania skażeń promieniotwórczych, zwanych dalej „stacjami”, z placówek

prowadzących pomiary skażeń promieniotwórczych, zwanych dalej

„placówkami”, oraz od służb, które dysponują danymi potrzebnymi do oceny

sytuacji radiacyjnej kraju, w tym służby meteorologicznej;

2) weryfikuje i analizuje informacje uzyskiwane z innych źródeł;

2a) przyjmuje i weryfikuje informacje o zdarzeniach radiacyjnych;

3) tworzy bazy danych i systemy informatyczne istotne dla oceny sytuacji

radiacyjnej kraju;

4) analizuje i prognozuje rozwój sytuacji radiacyjnej kraju oraz zagrożenia ludności

i środowiska na podstawie informacji, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz danych

zawartych w bazach, o których mowa w pkt 3.

3. Zadania, o których mowa w ust. 2, Prezes Agencji realizuje przy pomocy

wydzielonego w strukturze Państwowej Agencji Atomistyki Centrum do Spraw

Zdarzeń Radiacyjnych.

4. Czas pracy pracowników wykonujących zadania Centrum do Spraw Zdarzeń

Radiacyjnych ustala Prezes Agencji na zasadach przewidzianych w Kodeksie pracy.

Nie narusza to innych przepisów w zakresie czasu pracy zawartych w ustawie

o służbie cywilnej.

Art. 72a. W przypadku gdy informacje otrzymane ze stacji i placówek są

niewystarczające do dokonania oceny sytuacji radiacyjnej kraju, Prezes Agencji

prowadzi pomiary mocy dawki promieniowania jonizującego i skażeń

promieniotwórczych w wybranych miejscach na terenie kraju nieobjętych

monitoringiem prowadzonym przez stacje i placówki.

Art. 73. 1. Stacje i placówki, o których mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1, działają

w Państwowej Agencji Atomistyki, w jednostkach Polskiej Akademii Nauk

i w jednostkach ministrów właściwych do spraw wewnętrznych, środowiska, energii,

szkolnictwa wyższego, rolnictwa, zdrowia oraz Ministra Obrony Narodowej.

2. Do zadań stacji należy:

1) prowadzenie ciągłych pomiarów mocy dawki promieniowania gamma;

2) automatyczne wykrywanie i sygnalizowanie przekroczenia o 15% wartości

mocy dawki, spowodowanego obecnością sztucznych substancji

promieniotwórczych;

2017-06-14

3) natychmiastowe, automatyczne przesyłanie danych pomiarowych do Centrum do

Spraw Zdarzeń Radiacyjnych;

4) zapewnienie przesyłania danych pomiarowych w sposób dostosowany do modeli

obliczeniowych służących do oceny sytuacji radiacyjnej.

3. Do zadań placówek należy:

1) wykrywanie, identyfikacja i pomiar skażeń promieniotwórczych w środowisku,

artykułach rolno-spożywczych i produktach żywnościowych;

2) wstępne opracowywanie wyników pomiarów i przekazywanie ich Prezesowi

Agencji.

Art. 74. Prezes Agencji koordynuje działania stacji i placówek,

a w szczególności:

1) współdziała z ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska,

energii, szkolnictwa wyższego, rolnictwa, zdrowia i Ministrem Obrony

Narodowej oraz z Prezesem Polskiej Akademii Nauk;

2) zatwierdza techniki pomiarowe, programy pomiarowe i organizację pomiarów;

3) współpracuje z właściwymi jednostkami innych państw w zakresie wykrywania

i pomiarów skażeń promieniotwórczych;

4) w sytuacji prawdopodobieństwa wystąpienia lub wystąpienia zdarzenia

radiacyjnego określa:

a) częstotliwość przekazywania przez stacje wyników pomiarów do Centrum

do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych,

b) miejsca, częstotliwość oraz zakres pomiarów wykonywanych przez

placówki, a także częstotliwość przekazywania przez nie wyników

pomiarów do Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych.

Art. 75. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stacji

i placówek oraz ich szczegółowe zadania, jak również sposoby wykonywania tych

zadań, przyjmując za kryterium możliwość uzyskiwania danych niezbędnych dla

dokonania oceny sytuacji radiacyjnej kraju.

Art. 76. Prezes Agencji przyjmuje informacje o zdarzeniach radiacyjnych na

terenie kraju, w szczególności uzyskiwane na podstawie art. 83 i art. 85 ust. 1,

a w razie potrzeby udziela, w oparciu o uzyskane informacje, bezzwłocznej pomocy

w ocenie wielkości powstałego zagrożenia radiacyjnego oraz doradza w zakresie

likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia.

2017-06-14

Art. 77. 1. Prezes Agencji, wykonując zadania wynikające z międzynarodowego

systemu powiadamiania o zdarzeniach radiacyjnych w zakresie wczesnego

powiadamiania o awarii jądrowej, pomocy w przypadku awarii jądrowej lub

zagrożenia radiacyjnego, ochrony fizycznej materiałów jądrowych i o nielegalnym

obrocie tymi materiałami, jak również realizując zobowiązania Rzeczypospolitej

Polskiej wynikające z dwustronnych umów międzynarodowych, powołuje krajowe

punkty kontaktowe.

2. Do zadań krajowych punktów kontaktowych należy w szczególności:

1) przyjmowanie z MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych

innych państw i organizacji międzynarodowych powiadomień o awariach

jądrowych, o bezprawnym użyciu, przemieszczeniu, przetworzeniu materiałów

jądrowych lub zawładnięciu nimi albo o realnej groźbie popełnienia

któregokolwiek z tych czynów, o kradzieży lub utracie źródła wysokoaktywnego

oraz o odnalezieniu źródła niekontrolowanego, a także przyjmowanie próśb tych

państw o udzielenie pomocy w przypadku takich zdarzeń i informowanie ich

o tym, czy pomoc może być udzielona, oraz o warunkach udzielenia i zakresie

tej pomocy;

2) przekazywanie do MAEA, Komisji Europejskiej oraz punktów kontaktowych,

o których mowa w pkt 1, powiadomień o powstałych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zdarzeniach radiacyjnych oraz przypadkach

bezprawnego użycia, przemieszczenia, przetworzenia materiałów jądrowych lub

zawładnięcia nimi albo o realnej groźbie popełnienia któregokolwiek z tych

czynów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa,

o kradzieży lub utracie źródła wysokoaktywnego oraz o odnalezieniu źródła

niekontrolowanego, a także przekazywanie próśb Rzeczypospolitej Polskiej

o udzielenie pomocy w przypadku takich zdarzeń;

3) przekazywanie do punktów kontaktowych, o których mowa w pkt 1, innych

informacji, do których udzielania Rzeczpospolita Polska jest obowiązana

zgodnie z zawartymi umowami międzynarodowymi.

Art. 78. Prezes Agencji może powierzyć wykonywanie zadań, o których mowa

w art. 72a, art. 74, art. 76 i art. 77, instytucji wyspecjalizowanej w dziedzinie ochrony

radiologicznej.

2017-06-14

Art. 79. Na żądanie Prezesa Agencji instytucje, organizacje i osoby posiadające

dane i informacje niezbędne dla analizy i oceny sytuacji radiacyjnej kraju obowiązane

są do ich nieodpłatnego udostępnienia.

Art. 80. Na podstawie oceny sytuacji radiacyjnej kraju Prezes Agencji:

1) ogłasza komunikaty dla ludności o sytuacji radiacyjnej, w tym o poziomie

skażeń promieniotwórczych w warunkach normalnych i w sytuacji zdarzeń

radiacyjnych;

2) informuje o powstaniu zagrożenia publicznego o zasięgu wojewódzkim lub

krajowym odpowiednio właściwego wojewodę lub Radę Ministrów;

3) przekazuje przewodniczącemu odpowiedniego rządowego zespołu do spraw

kryzysowych informacje o zdarzeniu radiacyjnym oraz prognozy rozwoju

sytuacji radiacyjnej kraju.

Art. 81. Kwartalne komunikaty dla ludności o sytuacji radiacyjnej kraju Prezes

Agencji ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”. W przypadku zdarzenia radiacyjnego informowanie ludności następuje

w trybie określonym w art. 92 ust. 3 i 4.

Rozdział 11

Postępowanie w przypadku zdarzeń radiacyjnych

Art. 82. 1. Ze względu na zasięg skutków wyróżnia się następujące rodzaje

zdarzeń radiacyjnych:

1) zdarzenie powodujące zagrożenie jednostki organizacyjnej – zdarzenie

radiacyjne, które powstało na terenie tej jednostki, a zasięg jego skutków nie

przekracza granic jej terenu;

2) zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim – zdarzenie

radiacyjne, które powstało na terenie jednostki organizacyjnej albo poza nią

w czasie prowadzenia prac w terenie lub w czasie transportu materiałów

jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego, odpadów promieniotwórczych

i wypalonego paliwa jądrowego, a zasięg jego skutków nie przekracza obszaru

jednego województwa;

3) zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym – zdarzenie

radiacyjne określone w pkt 2, jeżeli zasięg jego skutków przekracza lub może

przekroczyć obszar jednego województwa.

2017-06-14

2. Każde zdarzenie radiacyjne zaistniałe na terenie kraju lub poza jego granicami,

którego zasięg skutków przekracza granice Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi

zdarzenie powodujące zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym.

Art. 83. W razie zdarzenia radiacyjnego kierownik jednostki organizacyjnej

wykonującej działalność określoną w art. 4 ust. 1 obowiązany jest zabezpieczyć

miejsce zdarzenia i niezwłocznie zgłosić to zdarzenie Prezesowi Agencji,

a w uzasadnionych przypadkach również innym organom i służbom, zgodnie

z zakładowym planem postępowania awaryjnego.

Art. 84. 1. Zdarzenie radiacyjne powodujące zagrożenie jednostki

organizacyjnej, województwa albo kraju wymaga podjęcia stosownych działań

interwencyjnych określonych odpowiednio w zakładowym, wojewódzkim albo

krajowym planie postępowania awaryjnego.

2. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie jednostki

organizacyjnej akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia kieruje

kierownik jednostki, na której terenie nastąpiło zdarzenie.

3. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o zasięgu

wojewódzkim akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia kieruje

wojewoda we współpracy z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym,

z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Jeżeli zdarzenie radiacyjne miało miejsce podczas transportu, akcją likwidacji

zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia kieruje osoba odpowiedzialna za

bezpieczeństwo przesyłki w czasie transportu w porozumieniu z wojewodą właś-

ciwym dla miejsca zdarzenia działającym we współpracy z państwowym

wojewódzkim inspektorem sanitarnym.

5. Podczas zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie o zasięgu

krajowym akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia kieruje minister

właściwy do spraw wewnętrznych przy pomocy Prezesa Agencji.

Art. 85. 1. W razie zdarzenia radiacyjnego spowodowanego przez nieznanego

sprawcę służba, która pierwsza uzyskała informację o zdarzeniu, zabezpiecza miejsce

zdarzenia i powiadamia o zdarzeniu Prezesa Agencji oraz wojewodę właściwego dla

miejsca zdarzenia.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, akcją likwidacji zagrożenia

i usuwania skutków zdarzenia kieruje wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia,

2017-06-14

podejmując stosowne działania interwencyjne określone w wojewódzkim planie

postępowania awaryjnego, z zastrzeżeniem art. 84 ust. 5.

Art. 86. W przypadku stwierdzenia podwyższonego poziomu mocy dawki

promieniowania jonizującego lub wystąpienia skażeń promieniotwórczych, w tym

spowodowanych aktem terroru, z wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych, o których mowa

w art. 82, oraz w przypadku znalezienia porzuconej substancji promieniotwórczej,

w tym źródła niekontrolowanego, akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków

zdarzenia kieruje wojewoda właściwy dla województwa, na którego obszarze

stwierdzono podwyższony poziom mocy dawki promieniowania jonizującego,

wystąpienie skażeń promieniotwórczych lub znaleziono porzuconą substancję

promieniotwórczą, we współpracy z państwowym wojewódzkim inspektorem

sanitarnym, podejmując stosowne działania interwencyjne określone w wojewódzkim

planie postępowania awaryjnego, z zastrzeżeniem art. 84 ust. 5.

Art. 86a. W przypadku wykrycia przez Straż Graniczną lub Służbę Celno-

-Skarbową próby nielegalnego przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancji promieniotwórczej, o ile

nie doszło do zdarzenia radiacyjnego, właściwy terenowy organ Straży Granicznej lub

kierownik jednostki organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje

działania określone w procedurze postępowania opracowanej odpowiednio przez

Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej i uzgodnionej z Prezesem Agencji.

Art. 86b. Kierownik jednostki organizacyjnej oraz wojewoda mogą rozszerzyć

odpowiednio zakładowy i wojewódzki plan postępowania awaryjnego, których wzory

określono w przepisach wydanych na podstawie art. 87 pkt 2, o inne elementy

niezbędne ze względu na specyfikę jednostki organizacyjnej albo województwa do

sprawnego prowadzenia akcji likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia.

Art. 86c. W sytuacji zdarzenia radiacyjnego Prezes Agencji prowadzi działania

mające na celu identyfikację materiałów jądrowych, źródeł, odpadów i innych

substancji promieniotwórczych będących przedmiotem nielegalnego obrotu lub

nieznanego pochodzenia, a odbioru, transportu, przechowywania i składowania takich

materiałów, źródeł, odpadów i substancji dokonuje państwowe przedsiębiorstwo

użyteczności publicznej, o którym mowa w art. 114 ust. 1.

Art. 87. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

2017-06-14

1) krajowy plan postępowania awaryjnego, w tym sposób współdziałania organów

i służb biorących udział w likwidacji zdarzeń radiacyjnych i usuwania ich

skutków;

2) wzór zakładowego i wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego, wskazując

elementy istotne dla możliwości szybkiego reagowania właściwych służb;

3) wartości poziomów interwencyjnych dla poszczególnych rodzajów działań

interwencyjnych, o których mowa w art. 90, oraz kryteria odwołania tych

działań, uwzględniając zalecenia właściwych organizacji międzynarodowych.

Art. 88. 1. Decyzja o wprowadzeniu działań interwencyjnych, o których mowa

w art. 90, może być podjęta po:

1) przekazaniu przez Prezesa Agencji informacji, że w wyniku zdarzenia

radiacyjnego powodującego zagrożenia, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2

i 3, może nastąpić przekroczenie poziomów interwencyjnych;

2) stwierdzeniu w wyniku analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych,

że zmniejszenie szkody związanej z promieniowaniem uzasadnia spowodowane

przez te działania szkody i koszty, w tym koszty społeczne.

2. Przy dokonywaniu analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych,

o których mowa w art. 90, należy uwzględnić:

1) dotychczasowy oraz przewidywany przebieg i zasięg zdarzenia;

2) występujące lub mogące wystąpić wartości dawek promieniowania jonizującego;

3) liczebność grup osób zagrożonych;

4) skutki zdrowotne tych działań;

5) przewidywaną wysokość kosztów oraz skalę skutków ekonomicznych

i społecznych tych działań.

3. Rodzaj, skala i czas trwania działań interwencyjnych są tak dobrane, żeby

korzyści związane ze zmniejszeniem szkód dla zdrowia, pomniejszone o szkody

związane z interwencją, były jak największe.

Art. 89. 1. Wprowadzenie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90,

w związku ze zdarzeniem radiacyjnym, którego zasięg skutków nie przekracza

obszaru jednego województwa, następuje w drodze aktu prawa miejscowego

wydanego przez wojewodę właściwego dla miejsca zdarzenia.

2. Wprowadzenie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90,

w związku ze zdarzeniem radiacyjnym, którego zasięg skutków przekracza obszar

jednego województwa, następuje w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.

2017-06-14

3. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, oprócz ogłoszenia go w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, podaje się do publicznej wiadomości przez

rozplakatowanie w miejscach publicznych na obszarze objętym działaniami

interwencyjnymi oraz przez ogłoszenie w środkach masowego przekazu na tym

obszarze.

4. W aktach prawnych, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się przyczyny, datę

wprowadzenia oraz obszar i przewidywany czas obowiązywania działań

interwencyjnych, a także rodzaj niezbędnych działań interwencyjnych.

5. W sprawach publikacji aktów prawnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje

się przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. poz. 24,

z późn. zm.4)).

6. Odwołanie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, na całym

obszarze ich obowiązywania lub na części tego obszaru następuje w trybie

przewidzianym dla ich ogłoszenia.

Art. 90. Działaniami interwencyjnymi wprowadzanymi w razie możliwości

przekroczenia poziomów interwencyjnych są:

1) ewakuacja;

2) nakaz pozostania w pomieszczeniach zamkniętych;

3) podanie preparatów ze stabilnym jodem;

4) zakaz lub ograniczenie: spożywania skażonej żywności i skażonej wody

przeznaczonej do spożycia przez ludzi, żywienia zwierząt skażonymi środkami

żywienia zwierząt i pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym

terenie;

5) czasowe przesiedlenie ludności;

6) stałe przesiedlenie ludności.

Art. 91. Działaniami interwencyjnymi, o których mowa w art. 90, kieruje:

1) wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia radiacyjnego – w przypadku

zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu

wojewódzkim;

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. poz. 324, z 1989 r. poz. 187,

z 1990 r. poz. 173, z 1991 r. poz. 442, z 1996 r. poz. 542, z 1997 r. poz. 554 i 770, z 1999 r.

poz. 999, z 2001 r. poz. 1198, z 2002 r. poz. 1271, z 2004 r. poz. 1181, z 2005 r. poz. 377, z 2007 r.

poz. 590, z 2010 r. poz. 1228 i 1551, z 2011 r. poz. 459, 934, 1204 i 1660, z 2012 r. poz. 1136 oraz

z 2013 r. poz. 771.

2017-06-14

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku zdarzenia

radiacyjnego powodującego:

a) zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym,

b) zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim, gdy podjęcie i prowadzenie

działań interwencyjnych przekracza możliwości służb podległych

wojewodzie.

Art. 91a. W zakresie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90,

wojewodzie są podporządkowane organy i jednostki organizacyjne administracji

rządowej i samorządu województwa oraz inne siły i środki wydzielone do jego

dyspozycji i skierowane do wykonywania tych działań.

Art. 92. 1. Ludność, która w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego

mogłaby otrzymać dawkę promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę

graniczną dla ogółu ludności, jest okresowo informowana o możliwych do

zastosowania środkach ochrony zdrowia oraz o działaniach, jakie powinna podjąć

w razie wystąpienia zdarzenia radiacyjnego (informacja wyprzedzająca).

2. Po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego, ludność, która może otrzymać dawkę

promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę graniczną dla osób z ogółu

ludności, jest niezwłocznie informowana o tym zdarzeniu, podejmowanych

działaniach, a w razie potrzeby o stosownych środkach ochrony zdrowia.

3. Podmioty właściwe w sprawach opracowywania i przekazywania informacji,

o której mowa w ust. 2, zakres tej informacji oraz sposób jej przekazywania są

określone odpowiednio w wojewódzkim i krajowym planie postępowania

awaryjnego.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, grupy ludności, którym jest

przekazywana informacja wyprzedzająca, podmioty właściwe w sprawie

opracowywania i przekazywania informacji wyprzedzającej, zakres tej informacji oraz

sposób i częstotliwość jej przekazywania, mając na względzie potrzebę przygotowania

ludności na wystąpienie zdarzenia radiacyjnego, a także uwzględniając rodzaje

działalności, które w przypadku zdarzenia radiacyjnego mogą prowadzić do narażenia

ludności na dawkę promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę graniczną.

Art. 93. 1. Koszty działań interwencyjnych i usuwania skutków zdarzenia

radiacyjnego są pokrywane przez jednostkę organizacyjną, z której przyczyny

powstało zdarzenie radiacyjne.

2017-06-14

2. W razie zdarzenia radiacyjnego niepowstałego z przyczyny jednostki

organizacyjnej koszty, o których mowa w ust. 1, są pokrywane przez sprawcę tego

zdarzenia, a w razie zdarzenia, którego sprawca nie jest znany lub nie można od

sprawcy uzyskać pokrycia kosztów oraz w razie zdarzenia powstałego poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej – z budżetu państwa.

Art. 94. Raport o zdarzeniu radiacyjnym, po zakończeniu działań

interwencyjnych, o których mowa w art. 90, przekazują:

1) wojewoda – ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w przypadku,

o którym mowa w art. 91 pkt 1;

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych i Prezes Agencji – Prezesowi Rady

Ministrów, w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt 2.

Art. 95. 1. Jeżeli środki, którymi dysponuje organ kierujący akcją likwidacji

zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia, są niewystarczające, organ ten może

wprowadzić obowiązek świadczeń osobistych i rzeczowych.

2. Do spraw związanych ze świadczeniami, o których mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące świadczeń w celu zwalczania klęsk żywiołowych.

Art. 96. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej i wojewoda, każdy w swoim

zakresie, przeprowadzają okresowe ćwiczenia w celu przeglądu i aktualizacji planów

postępowania awaryjnego. W przypadku obiektu jądrowego ćwiczenia przeprowadza

kierownik jednostki organizacyjnej począwszy od czynności objętych planem

postępowania awaryjnego dla etapu rozruchu obiektu. Koszty ćwiczeń ponoszą

odpowiednio jednostka organizacyjna lub wojewoda.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przeprowadza okresowo, nie

rzadziej niż raz na trzy lata, ćwiczenia w celu sprawdzenia krajowego planu

postępowania awaryjnego. Koszty związane z przygotowaniem i przeprowadzeniem

ćwiczeń pokrywane są z budżetu ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 97. 1. Po zdarzeniu radiacyjnym żywność i środki żywienia zwierząt

podlegają kontroli na zgodność z maksymalnymi dozwolonymi poziomami skażeń

promieniotwórczych, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej.

2. Żywność i środki żywienia zwierząt, w których zawartość skażeń

promieniotwórczych przekracza poziomy, o których mowa w ust. 1, nie są

wprowadzane do obrotu, a także nie mogą być wywożone do państw niebędących

członkami Unii Europejskiej.

2017-06-14

3. O każdym przypadku przekroczenia poziomów skażeń promieniotwórczych,

o których mowa w ust. 1, jest informowana Komisja Europejska.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty właściwe do:

1) prowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1,

2) wydawania decyzji o niedopuszczeniu do obrotu lub o zakazie wywozu do

państw niebędących członkami Unii Europejskiej żywności i środków żywienia

zwierząt, o których mowa w ust. 2,

3) informowania Komisji Europejskiej w sprawach, o których mowa w ust. 3

– kierując się koniecznością zapewnienia wykonania przepisów obowiązujących

w Unii Europejskiej dotyczących maksymalnych dozwolonych poziomów skażeń

radioaktywnych żywności i środków żywienia zwierząt po awarii jądrowej

w Czarnobylu, jak i po przyszłym zdarzeniu radiacyjnym.

Art. 98. (uchylony)

Art. 99. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, poziom

zawartości substancji promieniotwórczych w surowcach i wyrobach przemysłowych

przywożonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po zdarzeniach radiacyjnych,

uwzględniając dawki graniczne promieniowania jonizującego i sposób postępowania

z tymi wyrobami.

Rozdział 12

Odpowiedzialność cywilna za szkody jądrowe

Art. 100. W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:

1) urządzenie jądrowe:

a) reaktor jądrowy, z wyjątkiem reaktora wykorzystywanego w środkach

transportu morskiego lub lotniczego jako źródło mocy bądź napędu, bądź

w innym celu,

b) zakład używający paliwa jądrowego do produkcji materiału jądrowego lub

zakład przetwarzania materiału jądrowego, łącznie z zakładem przerobu

wypalonego paliwa jądrowego,

c) urządzenie, w którym jest przechowywany lub składowany materiał

jądrowy, z wyjątkiem przechowywania związanego z przewozem takiego

materiału;

2) reaktor jądrowy – urządzenie zawierające paliwo jądrowe w stanie, w którym

samopodtrzymująca się reakcja łańcuchowa rozszczepienia jądrowego może

następować bez dodatkowego źródła neutronów;

2017-06-14

3) paliwo jądrowe – materiał, który może wytwarzać energię przez

samopodtrzymującą się reakcję łańcuchową rozszczepienia jądrowego;

4) materiał jądrowy:

a) paliwo jądrowe, z wyjątkiem uranu naturalnego lub uranu zubożonego,

które może wytwarzać energię w drodze samopodtrzymującej się reakcji

łańcuchowej rozszczepienia jądrowego poza reaktorem jądrowym, zarówno

samo, jak i w połączeniu z innymi materiałami,

b) produkty lub odpady promieniotwórcze – materiał promieniotwórczy

wytworzony w procesie produkcji lub wykorzystywania paliwa jądrowego

lub materiał, który stał się promieniotwórczy przez napromieniowanie

w związku z tym procesem, z wyłączeniem izotopów promieniotwórczych,

które osiągnęły końcową fazę ich wytwarzania, tak aby mogły być

wykorzystane dla celów naukowych, medycznych, rolniczych, handlowych

lub przemysłowych;

5) szkoda jądrowa:

a) szkodę na osobie,

b) szkodę w mieniu,

c) szkodę w środowisku jako dobru wspólnym – koszty zastosowanych

środków mających na celu przywrócenie stanu środowiska naturalnego,

jako dobra wspólnego, sprzed jego naruszenia, chyba że naruszenie jest

nieznaczne

– w zakresie, w jakim szkoda powstała lub wynika z promieniowania

jonizującego emitowanego przez jakiekolwiek źródło promieniowania wewnątrz

urządzenia jądrowego lub emitowanego przez paliwo jądrowe, materiały

promieniotwórcze, odpady lub materiał jądrowy, pochodzące z urządzenia

jądrowego, powstałe w nim lub wprowadzone do niego, jeżeli wynikają one

z właściwości promieniotwórczych tej substancji lub z połączenia właściwości

promieniotwórczych z trującymi, wybuchowymi lub innymi niebezpiecznymi

właściwościami takiej substancji;

6) środki przywracające stan środowiska sprzed jego naruszenia – wszelkie

właściwie zastosowane środki mające na celu przywrócenie lub naprawienie

uszkodzonych lub zniszczonych składników środowiska albo, gdy jest to

uzasadnione, wprowadzenie ich równoważnych odpowiedników zastępczych;

2017-06-14

7) środki zapobiegawcze – wszelkie właściwe środki podjęte po wypadku

jądrowym celem zapobieżenia szkodzie jądrowej określonej w pkt 5 lub jej

zmniejszenia;

8) wypadek jądrowy – jakiekolwiek zdarzenie lub serię zdarzeń mających to samo

źródło pochodzenia, które powodują szkodę jądrową lub poważne i bezpośrednie

zagrożenie jej powstaniem;

9) osoba eksploatująca – podmiot eksploatujący urządzenie jądrowe;

10) SDR – jednostkę rozrachunkową Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

Art. 100a. 1. Naprawienie szkody jądrowej następuje na zasadach określonych

w przepisach Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych

w niniejszej ustawie.

2. Naprawienie szkody jądrowej w środowisku naturalnym jako dobru wspólnym

polega na zwrocie kosztów środków przywracających stan środowiska naturalnego

sprzed jego naruszenia zastosowanych przez upoważnione do tego organy lub na

podstawie ich decyzji przez inne podmioty.

3. Naprawienie szkody jądrowej obejmuje także zwrot kosztów środków

zapobiegawczych.

4. Jeżeli zastosowanie środków zapobiegawczych spowodowało szkodę na

osobie, w mieniu lub środowisku jako dobru wspólnym, szkodę taką traktuje się jak

szkodę jądrową określoną w art. 100 pkt 5.

Art. 101. 1. Osoba eksploatująca ponosi wyłączną odpowiedzialność za szkodę

jądrową spowodowaną wypadkiem jądrowym w urządzeniu jądrowym lub związaną

z tym urządzeniem, chyba że szkoda nastąpiła bezpośrednio wskutek działań

wojennych lub konfliktu zbrojnego.

2. W czasie transportu materiałów jądrowych odpowiedzialność ponosi osoba

eksploatująca urządzenie jądrowe, z którego ten materiał został wysłany, chyba że

umowa z odbiorcą stanowi inaczej.

3. Jeżeli poszkodowany, na skutek umyślnego zachowania, przyczynił się do

powstania lub zwiększenia szkody, sąd może zwolnić całkowicie lub częściowo osobę

eksploatującą z obowiązku naprawienia szkody w odniesieniu do szkody doznanej

przez poszkodowanego.

Art. 102. 1. Granicą odpowiedzialności osoby eksploatującej za szkodę jądrową

jest kwota stanowiąca równowartość w złotych 300 000 000 SDR.

2017-06-14

2. Jeżeli roszczenia z tytułu szkody jądrowej przekraczają kwotę, o której mowa

w ust. 1, osoba eksploatująca ustanawia fundusz ograniczenia odpowiedzialności. Do

postępowania w sprawie ustanowienia funduszu i jego podziału stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu morskiego o ograniczeniu odpowiedzialności za

roszczenia morskie, z zastrzeżeniem ust. 3–5.

3. W sprawach dotyczących ustanowienia funduszu i jego podziału właściwy jest

Sąd Okręgowy w Warszawie.

4. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie ustanowienia funduszu i jego

podziału powinien odpowiadać ogólnym warunkom wniosku o wszczęcie

postępowania, a ponadto zawierać:

1) nazwę urządzenia jądrowego;

2) określenie wypadku jądrowego, z którego wynikają roszczenia, i informacje

o postępowaniach zmierzających do ustalenia przebiegu tego wypadku;

3) określenie rodzaju roszczeń i wierzycieli, na których zaspokojenie fundusz ma

być przekazany, a także informację o znanych wnioskodawcy roszczeniach już

dochodzonych przed sądem;

4) oświadczenie o gotowości ustanowienia funduszu, uzasadnienie jego wysokości,

a także określenie sposobu jego ustanowienia.

5. Do wniosku należy dołączyć dokumenty obejmujące dane wpływające na

wysokość funduszu.

Art. 103. 1. Osoba eksploatująca jest obowiązana do zawarcia umowy

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za wyrządzoną szkodę jądrową.

2. W przypadku transportu materiału jądrowego z urządzenia jądrowego, osoba

eksploatująca, niezależnie od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana

do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową

wyrządzoną w czasie transportu.

3. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1,

powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozruchu urządzenia

jądrowego, a w przypadku urządzeń niewymagających rozruchu, nie później niż

w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia eksploatacji urządzenia jądrowego.

4. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 2,

powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia transportu

materiału jądrowego z urządzenia jądrowego.

5. Ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest

objęta odpowiedzialność cywilna osoby eksploatującej za szkody jądrowe wyrządzone

2017-06-14

w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej. Zakład ubezpieczeń nie może umownie

ograniczyć wypłaty odszkodowań.

6. Z zastrzeżeniem ust. 7 minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do jednego zdarzenia,

którego skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi równowartość w złotych

300 000 000 SDR.

7. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia obowiązkowego:

1) o którym mowa w ust. 1, dla reaktora badawczego oraz dla urządzenia

jądrowego, w którym jest przechowywany lub składowany materiał jądrowy

pochodzący z reaktora badawczego,

2) o którym mowa w ust. 2, w przypadku transportu materiału jądrowego

pochodzącego z urządzeń jądrowych, o których mowa w pkt 1

– w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia,

nie może być niższa od kwoty stanowiącej równowartość w złotych 400 000 SDR, ani

wyższa od kwoty stanowiącej równowartość w złotych 5 000 000 SDR.

8. W przypadku:

1) gdy w urządzeniu jądrowym, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, przechowywany lub

składowany jest także materiał jądrowy pochodzący z urządzenia jądrowego

innego niż urządzenie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1,

2) łącznego transportu materiału jądrowego pochodzącego z urządzeń jądrowych,

o których mowa w ust. 7 pkt 1, oraz materiału jądrowego pochodzącego z innych

urządzeń jądrowych

– minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

odpowiednio w ust. 1 i 2, w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte

umową ubezpieczenia, jest równa kwocie, o której mowa w ust. 6.

9. Do ustalenia równowartości w złotych podanych w ust. 6 i 7 kwot stosuje się

kurs średni ogłoszony przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym

umowa ubezpieczenia została zawarta.

10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw energii, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia obowiązkowego:

1) o którym mowa w ust. 1 – dla urządzeń jądrowych, o których mowa w ust. 7

pkt 1,

2) o którym mowa w ust. 2 – w przypadku transportu, o którym mowa w ust. 7

pkt 2

2017-06-14

– w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia,

biorąc pod uwagę poszczególne typy urządzeń jądrowych, o których mowa w ust. 7,

rodzaje działalności w nich wykonywanych, skalę potencjalnych zagrożeń, jakie

niesie ze sobą ich wykorzystywanie, oraz społeczno-ekonomiczny charakter

działalności osoby eksploatującej.

Art. 103a. 1. Osoba eksploatująca urządzenie jądrowe, z którego ma zostać

wysłany materiał jądrowy, jest obowiązana przekazać jednostce organizacyjnej

dokonującej jego transportu wystawiony przez zakład ubezpieczeń dokument

potwierdzający spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym

mowa w art. 103 ust. 2.

2. Dokument, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i adres siedziby zakładu ubezpieczeń;

2) nazwę i adres siedziby osoby eksploatującej;

3) wskazanie:

a) okresu ubezpieczenia,

b) wysokości sumy gwarancyjnej;

4) określenie materiału jądrowego, którego transport jest objęty ubezpieczeniem;

5) podpis osoby wystawiającej dokument, z podaniem stanowiska służbowego.

3. Do dokumentu, o którym mowa w ust. 1, dołącza się wydane przez organ

dozoru jądrowego zaświadczenie, potwierdzające że osoba, o której mowa w ust. 2

pkt 2, jest osobą eksploatującą w rozumieniu art. 100 pkt 9.

Art. 103b. 1. Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia

umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 103, są uprawnione organy dozoru

jądrowego.

2. Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa

w art. 103, ustala się na podstawie dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego

zawarcie umowy tego ubezpieczenia, wystawionego osobie eksploatującej przez

zakład ubezpieczeń.

3. Osoba eksploatująca, która nie spełniła obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w art. 103, jest obowiązana wnieść opłatę na rzecz

budżetu państwa w wysokości 20% minimalnej sumy gwarancyjnej tego

ubezpieczenia. Wniesienie opłaty nie zwalnia z obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia.

2017-06-14

4. Jeżeli osoba eksploatująca nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie

umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 103, lub dowodu opłacenia składki za to

ubezpieczenie, organ dozoru jądrowego wzywa osobę eksploatującą, aby w terminie

30 dni:

1) przedstawiła dokumenty potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia:

a) o której mowa w art. 103 ust. 1, w terminie określonym w art. 103 ust. 3,

b) o której mowa w art. 103 ust. 2, w terminie określonym w art. 103 ust. 4;

2) w razie braku dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia,

uiściła opłatę, o której mowa w ust. 3, oraz okazała dokumenty potwierdzające

późniejsze zawarcie umowy ubezpieczenia.

5. Opłata, o której mowa w ust. 3, podlega egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 103c. 1. Jeżeli wypadek jądrowy, oprócz szkody w mieniu lub środowisku,

wyrządził również szkodę na osobie, 10% sumy gwarancyjnej ubezpieczenia

przeznacza się na zabezpieczenie roszczeń z tytułu szkody jądrowej na osobie.

2. Jeżeli w okresie 5 lat od dnia wypadku jądrowego roszczenia z tytułu szkody

na osobie dochodzone od osoby eksploatującej nie przewyższają łącznie sumy

gwarancyjnej przeznaczonej wyłącznie na zaspokojenie takich roszczeń, pozostała

część sumy gwarancyjnej będzie przeznaczona na zaspokojenie roszczeń z tytułu

szkody w mieniu lub w środowisku, a także roszczeń z tytułu szkody na osobie,

dochodzonych przed upływem 10 lat od dnia wypadku jądrowego.

3. Skarb Państwa gwarantuje wypłatę odszkodowania z tytułu szkody jądrowej:

1) do wysokości kwoty, o której mowa w art. 102 ust. 1, oraz

2) w zakresie, w jakim szkoda nie została zaspokojona przez zakład ubezpieczeń

z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 103,

a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 maja

2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu

Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U.

z 2016 r. poz. 2060 i 1948), w zakresie, w jakim szkoda nie została zaspokojona

przez zakład ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

Art. 104. 1. Roszczenie o odszkodowanie z tytułu szkody jądrowej może być

dochodzone bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

2017-06-14

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń może skorzystać

z ograniczenia odpowiedzialności oraz innych środków obrony przysługujących

osobie eksploatującej.

Art. 105. 1. Roszczenie o naprawienie szkody jądrowej na osobie nie

przedawnia się.

2. Roszczenie o naprawienie szkody jądrowej w mieniu lub w środowisku

przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się

lub powinien był się dowiedzieć o szkodzie i osobie odpowiedzialnej. Jednakże

roszczenie wygasa z upływem dziesięciu lat od dnia wypadku jądrowego.

3. Roszczenie o naprawienie szkody w środowisku przysługuje ministrowi

właściwemu do spraw środowiska.

Art. 106. 1. W przypadku gdy szkoda jądrowa powstała w wyniku wypadku

jądrowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sądami właściwymi do

rozpatrywania pozwów w sprawach odszkodowań za szkody jądrowe są sądy

okręgowe.

2. W sprawach postępowania w zakresie odszkodowań stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego.

3. W przypadku gdy szkoda jądrowa powstała w wyniku wypadku jądrowego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, właściwość sądów do rozpatrywania

pozwów w sprawach odszkodowań za szkody jądrowe określa Konwencja wiedeńska

o odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową, sporządzona w Wiedniu dnia

21 maja 1963 r. (Dz. U. z 1990 r. poz. 370 i 371 oraz z 2011 r. poz. 9).

Art. 107. 1. Do urządzeń jądrowych, w sprawach nieuregulowanych

w niniejszym rozdziale, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące obiektów

jądrowych.

2. W sprawach odszkodowań, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym

rozdziale, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

Art. 108. Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów

o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Rozdział 12a

Działania w zakresie rozwoju energetyki jądrowej

Art. 108a. W ramach wykonywania zadań związanych z wykorzystaniem

energii atomowej na potrzeby społeczno-gospodarcze kraju, minister właściwy do

2017-06-14

spraw energii podejmuje działania mające na celu rozwój energetyki jądrowej,

w szczególności:

1) opracowuje projekty planów i strategii w zakresie rozwoju i funkcjonowania

energetyki jądrowej w Rzeczypospolitej Polskiej, w tym projekt Programu

polskiej energetyki jądrowej;

2) koordynuje realizację planów i strategii państwa w zakresie rozwoju energetyki

jądrowej i przygotowuje założenia ich zmian;

3) prowadzi działania związane z informacją społeczną, edukacją i popularyzacją

oraz informacją naukowo-techniczną i prawną w zakresie energetyki jądrowej,

z zastrzeżeniem art. 110 pkt 6;

4) podejmuje działania na rzecz:

a) zapewnienia kompetentnych kadr dla energetyki jądrowej,

b) rozwoju technologii jądrowych,

c) udziału polskiego przemysłu w realizacji zadań w zakresie energetyki

jądrowej;

5) monitoruje rynek uranu oraz rynek usług jądrowego cyklu paliwowego.

Art. 108b. 1. Program polskiej energetyki jądrowej, zwany dalej „Programem”,

określa w szczególności:

1) cele i zadania w zakresie rozwoju oraz funkcjonowania energetyki jądrowej

w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) plan prowadzenia działań związanych z informacją społeczną, edukacją oraz

informacją naukowo-techniczną i prawną w zakresie energetyki jądrowej;

3) plan współpracy w sprawach badań naukowych w zakresie energetyki jądrowej.

2. Minister właściwy do spraw energii w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3,

opracowuje projekt Programu we współpracy z ministrem właściwym do spraw nauki.

Art. 108c. 1. Program jest opracowywany zgodnie z zasadą zrównoważonego

rozwoju kraju i zawiera:

1) ocenę realizacji Programu za poprzedni okres;

2) część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat;

3) program działań wykonawczych na okres 12 lat zawierający instrumenty jego

realizacji.

2. Program opracowuje się co 4 lata.

Art. 108d. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw

energii, przyjmuje Program w drodze uchwały.

2017-06-14

2. Program jest programem wieloletnim w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, 1948, 1984 i 2260 oraz

z 2017 r. poz. 60 i 191).

3. Uchwałę Rady Ministrów, o której mowa w ust. 1, wraz z Programem minister

właściwy do spraw energii ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 108e. 1. Minister właściwy do spraw energii opracowuje, co dwa lata,

w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, sprawozdanie z realizacji Programu

i przedkłada je Radzie Ministrów.

2. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjęte przez

Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji Programu.

Rozdział 13

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki

Art. 109. 1. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki jest centralnym organem

administracji rządowej właściwym w sprawach bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej w zakresie określonym ustawą.

2. Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do

spraw środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

3. Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Prezesa Agencji,

powołuje wiceprezesów Agencji, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje

wiceprezesów Agencji.

3a. Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

2017-06-14

7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

Prezesa Agencji.

3b. Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez

umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informacje o metodach i technikach naboru.

3c. Termin nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania ogłoszenia

w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3d. Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez

ministra właściwego do spraw środowiska, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku

naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do

wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz

kompetencje kierownicze.

3e. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d, może

być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która

posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

3f. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek

zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,

uzyskanych w trakcie naboru.

3g. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

3h. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

2017-06-14

4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu.

3i. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres Agencji;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu

kandydata.

3j. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

3k. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3,

powołuje Prezes Agencji.

3l. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa

w ust. 3, stosuje się odpowiednio ust. 3a–3j.

4. Minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór nad Prezesem

Agencji.

Art. 110. Do zakresu działania Prezesa Agencji należy wykonywanie zadań

związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

kraju, a w szczególności:

1) przygotowywanie projektów dokumentów dotyczących polityki państwa

w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej

uwzględniających program rozwoju energetyki jądrowej i zagrożenia

wewnętrzne i zewnętrzne;

2) sprawowanie nadzoru nad działalnością powodującą lub mogącą powodować

narażenie ludzi i środowiska na promieniowanie jonizujące oraz

przeprowadzanie kontroli w tym zakresie, w tym wydawanie decyzji w sprawach

zezwoleń i uprawnień oraz innych decyzji przewidzianych w ustawie;

3) wydawanie zaleceń technicznych i organizacyjnych w sprawach bezpieczeństwa

jądrowego i ochrony radiologicznej;

4) wykonywanie zadań związanych z oceną sytuacji radiacyjnej kraju w warunkach

normalnych i w sytuacji zdarzeń radiacyjnych oraz przekazywanie właściwym

organom i ludności informacji o tej sytuacji;

2017-06-14

5) wykonywanie zadań wynikających z zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej

w zakresie prowadzenia ewidencji i kontroli materiałów jądrowych, ochrony

fizycznej materiałów i obiektów jądrowych, szczególnej kontroli obrotu

z zagranicą towarami i technologiami jądrowymi oraz innych zobowiązań

wynikających z umów międzynarodowych dotyczących bezpieczeństwa

jądrowego i ochrony radiologicznej;

6) prowadzenie działań związanych z informacją społeczną, edukacją

i popularyzacją oraz informacją naukowo-techniczną i prawną w zakresie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, w tym przekazywanie

ludności informacji na temat promieniowania jonizującego i jego oddziaływania

na zdrowie człowieka i na środowisko oraz o możliwych do zastosowania

środkach w przypadku zdarzeń radiacyjnych – z wyłączeniem promocji

wykorzystania promieniowania jonizującego, a w szczególności promocji

energetyki jądrowej;

7) współdziałanie z organami administracji rządowej i samorządowej w sprawach

związanych z bezpieczeństwem jądrowym i ochroną radiologiczną oraz

w sprawie badań naukowych w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej;

8) wykonywanie zadań związanych z obronnością i obroną cywilną kraju oraz

ochroną informacji niejawnych, wynikających z odrębnych przepisów;

9) przygotowywanie opinii, w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej do projektów działań technicznych związanych z pokojowym

wykorzystywaniem energii atomowej, na potrzeby organów administracji

rządowej i samorządowej;

10) współpraca z właściwymi jednostkami innych państw i organizacjami

międzynarodowymi w zakresie objętym ustawą;

11) opracowywanie projektów aktów prawnych w zakresie objętym ustawą

i uzgadnianie ich w trybie określonym w regulaminie prac Rady Ministrów;

12) opiniowanie projektów aktów prawnych opracowywanych przez uprawnione

organy;

13) przedstawianie Prezesowi Rady Ministrów corocznych sprawozdań ze swojej

działalności oraz ocen stanu bezpieczeństwa i ochrony radiologicznej kraju.

Art. 111. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres działania Prezesa Agencji.

2017-06-14

Art. 112. 1. Prezes Agencji wykonuje swoje zadania przy pomocy Państwowej

Agencji Atomistyki, zwanej dalej „Agencją”.

2. Przy Prezesie Agencji działa Rada do spraw Bezpieczeństwa Jądrowego

i Ochrony Radiologicznej, zwana dalej „Radą”, będąca organem doradczym

i opiniodawczym.

3. Rada liczy nie więcej niż 10 członków, powoływanych przez ministra

właściwego do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji, spośród

specjalistów z zakresu bezpieczeństwa jądrowego, ochrony radiologicznej, ochrony

fizycznej, geochemii pierwiastków promieniotwórczych, składowania i zabezpieczeń

materiałów jądrowych oraz innych specjalności istotnych ze względu na nadzór nad

bezpieczeństwem jądrowym i ochroną radiologiczną. Minister właściwy do spraw

środowiska odwołuje członków Rady.

3a. Spośród członków Rady minister właściwy do spraw środowiska powołuje:

1) przewodniczącego;

2) zastępcę przewodniczącego;

3) sekretarza.

4. W skład Rady może zostać powołana osoba, która posiada poświadczenie

bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych

klauzulą „tajne”.

5. Kadencja Rady trwa 4 lata.

5a. Ustanie członkostwa w Radzie następuje w przypadku:

1) odwołania członka Rady;

2) pisemnej rezygnacji członka Rady;

3) śmierci członka Rady.

6. Członkom Rady przysługuje wynagrodzenie miesięczne, płatne z dołu, które

ulega zmniejszeniu w przypadku nieobecności na posiedzeniach Rady –

proporcjonalnie do liczby odbytych posiedzeń w danym miesiącu.

7. Członkom Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdów, dojazdów

i noclegów według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775

§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

8. Do zadań Rady należy w szczególności:

1) opiniowanie na wniosek Prezesa Agencji:

a) projektów zezwoleń na wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4

ust. 1 pkt 2,

b) projektów aktów prawnych opracowywanych przez Prezesa Agencji,

2017-06-14

c) projektów zaleceń organizacyjno-technicznych wydawanych przez Prezesa

Agencji;

2) występowanie z inicjatywami dotyczącymi usprawnienia nadzoru nad

wykonywaniem działalności związanej z narażeniem.

9. Obsługę administracyjną Rady zapewnia Agencja.

10. Przewodniczący Rady przekazuje Prezesowi Agencji w terminie do dnia

31 stycznia każdego roku sprawozdanie z działalności Rady za rok poprzedni.

11. Prezes Agencji niezwłocznie publikuje sprawozdanie, o którym mowa

w ust. 10, w Biuletynie Informacji Publicznej, na swoich stronach podmiotowych.

12. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb pracy Rady oraz wysokość wynagrodzenia przysługującego członkom

Rady, mając na uwadze zakres zadań realizowanych przez Radę i efektywność jej

funkcjonowania, a także mając na uwadze to, by wysokość tego wynagrodzenia nie

przekraczała dwuipółkrotności kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej,

której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa.

Art. 113. 1. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze zarządzenia,

nadaje statut Agencji, określający jej organizację wewnętrzną.

2. Szczegółową organizację oraz tryb pracy Agencji i zakres zadań jej komórek

organizacyjnych określa regulamin organizacyjny nadany, w drodze zarządzenia,

przez Prezesa Agencji.

Art. 113a. 1. Prezes Agencji, nie rzadziej niż co 3 lata, przeprowadza ocenę

funkcjonowania dozoru jądrowego oraz analizę obowiązującego stanu prawnego pod

względem jego adekwatności do potrzeb zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego

i ochrony radiologicznej.

2. Prezes Agencji, nie rzadziej niż co 10 lat, poddaje funkcjonowanie krajowego

systemu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, w tym funkcjonowanie

dozoru jądrowego, międzynarodowym przeglądom zewnętrznym.

3. Informację o wynikach oceny i analizy, o których mowa w ust. 1, oraz

przeglądu, o którym mowa w ust. 2, Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw środowiska i Prezesowi Rady Ministrów.

4. Informację o wynikach przeglądu, o którym mowa w ust. 2, Prezes Agencji

niezwłocznie przekazuje także Komisji Europejskiej oraz właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej.

2017-06-14

Rozdział 14

Państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej „Zakład

Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych”

Art. 114. 1. Tworzy się państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej

pod nazwą „Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych” z siedzibą

w Otwocku-Świerku, zwane dalej „Zakładem”, powołane do wykonywania

działalności w zakresie postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym

paliwem jądrowym, a przede wszystkim do zapewnienia stałej możliwości

składowania odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego.

1a. Zakład wykonuje również działalność polegającą na odbiorze, transporcie,

przechowywaniu i składowaniu materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych

oraz innych substancji promieniotwórczych.

2. Zakład może również wykonywać działalność w zakresie postępowania

z odpadami niebezpiecznymi, o których mowa w przepisach dotyczących odpadów,

oraz inną działalność określoną w statucie, o którym mowa w art. 121.

Art. 115. 1. Zakład posiada osobowość prawną.

2. Organy państwowe mogą podejmować decyzje w zakresie działalności

Zakładu tylko w przypadkach przewidzianych ustawą.

Art. 116. 1. Nadzór nad Zakładem oraz funkcję organu założycielskiego

sprawuje minister właściwy do spraw energii.

2. Minister właściwy do spraw energii przeprowadza kontrolę i dokonuje

corocznej oceny działalności Zakładu, którą przedstawia Prezesowi Rady Ministrów

do dnia 31 maja roku następnego.

3. Minister właściwy do spraw energii może zobowiązać dyrektora Zakładu do

poprawy gospodarki Zakładu lub przedstawienia programu naprawczego i jego

realizacji. Program ten podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw

energii.

4. Minister właściwy do spraw energii w razie stwierdzenia, że decyzja dyrektora

Zakładu jest sprzeczna z prawem, wstrzymuje jej wykonanie i zobowiązuje dyrektora

do jej zmiany lub uchylenia.

5. Dyrektorowi Zakładu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w stosunku do

decyzji podjętych przez ministra właściwego do spraw energii na zasadach i w trybie

określonych w przepisach o przedsiębiorstwach państwowych.

2017-06-14

Art. 117. 1. Organem Zakładu jest dyrektor, który zarządza Zakładem

i reprezentuje go na zewnątrz.

2. Dyrektora Zakładu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw energii.

3. Dyrektor może powoływać i odwoływać zastępców dyrektora oraz

pełnomocników Zakładu, którzy działają samodzielnie w granicach ich umocowania.

4. Udzielenie pełnomocnictwa wymaga formy pisemnej pod rygorem

nieważności.

5. (uchylony)

6. W Zakładzie nie działają organy samorządu załogi przedsiębiorstwa.

Art. 118. 1. Zakład występuje w obrocie we własnym imieniu i na własny

rachunek.

2. Zakład z tytułu wykonywania działalności pobiera opłaty, których wysokość

określa cennik usług Zakładu zatwierdzony przez ministra sprawującego nadzór nad

Zakładem.

3. Do sprzedaży przez Zakład środków trwałych lub zorganizowanych części

mienia i gospodarowania nimi stosuje się przepisy obowiązujące przedsiębiorstwa

państwowe.

4. Środki trwałe nie mogą służyć do zaspokojenia zobowiązań pieniężnych

Zakładu.

Art. 119. 1. Zakład otrzymuje z budżetu państwa dotację podmiotową na

postępowanie z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym,

eksploatację przechowalników wypalonego paliwa jądrowego pochodzącego

z badawczych reaktorów jądrowych, działalność w zakresie ochrony radiologicznej

i ochrony Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych oraz na odbiór,

transport, przetwarzanie, przechowywanie i składowanie materiałów jądrowych,

źródeł promieniotwórczych, a także innych substancji promieniotwórczych.

1a. Zakład może otrzymywać dotację celową na dofinansowanie kosztów

realizacji inwestycji związanych z wykonywaniem działalności, o której mowa

w art. 114 ust. 1 i 1a.

2. (uchylony)

3. Dyrektor Zakładu przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii

rozliczenie z otrzymanej dotacji, zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi na

podstawie art. 120 ust. 2.

2017-06-14

Art. 119a. W razie konieczności dokonania przez Zakład nieplanowanego

odbioru, transportu, przetwarzania, przechowywania lub składowania odpadów

promieniotwórczych lub innych substancji promieniotwórczych pochodzących

z nielegalnego obrotu, niewiadomego pochodzenia, z działalności jednostki

organizacyjnej, która kończąc działalność, stała się niewypłacalna, lub powstałych

w wyniku skażenia środowiska, którego sprawca nie jest znany, koszty tych usług są

pokrywane z budżetu państwa.

Art. 120. 1. Zakład prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych

w przepisach o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych, o ile przepisy

ustawy nie stanowią inaczej.

2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości

oraz rozliczania dotacji, o których mowa w art. 119 ust. 1 i 1a, w tym rodzaje

dokumentów i danych, jakie powinny być uwzględnione przy ustalaniu wysokości

i rozliczaniu dotacji, oraz sposób ustalania opłat, o których mowa w art. 118 ust. 2,

uwzględniając czynniki, jakie należy brać pod uwagę przy ustalaniu opłat, tryb

i termin podawania cennika usług Zakładu do publicznej wiadomości oraz sposób

prowadzenia gospodarki finansowej Zakładu, w tym kontroli sprawozdań

finansowych i wyboru biegłych do ich badania, oraz organ właściwy do zatwierdzania

rocznych sprawozdań finansowych Zakładu, tryb zbywania składników majątkowych,

sposób finansowania wynagrodzeń i inwestycji, a także tryb podejmowania decyzji

w sprawach finansowych.

Art. 121. 1. Szczegółowe zadania, organizację, tryb tworzenia jednostek

zamiejscowych i ich uprawnienia, system kontroli wewnętrznej i sposób działania

Zakładu określa statut Zakładu, uwzględniający przy ustalaniu zadań dodatkowych

konieczność zapewnienia realizacji zadań, dla których wykonywania Zakład został

utworzony, podział Zakładu na jednostki merytoryczne i jednostki obsługi, zakres

spraw, jakie nie mogą być powierzone jednostkom zamiejscowym.

2. Statut może przewidywać powołanie organów doradczych i opiniodawczych

dyrektora Zakładu.

3. Statut nadaje Zakładowi, w drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw

energii.

Art. 122. Do Zakładu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r.

o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. z 2016 r.

poz. 981, 1174 i 2260).

2017-06-14

Rozdział 15

Administracyjne kary pieniężne i przepisy karne

Art. 123. 1. Kierownikowi jednostki organizacyjnej, który:

1) bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, albo bez wymaganego

zgłoszenia podejmuje działalność określoną w art. 4 ust. 1 albo dokonuje

przywozu lub wywozu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, albo nie dopełnia obo-

wiązku, o którym mowa w art. 8a, albo zatrudnia pracowników bez uprawnień,

kwalifikacji lub umiejętności określonych w przepisach ustawy,

1a) dokonuje przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tranzytu przez to terytorium odpadów

promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego bez zezwolenia,

o którym mowa w art. 62c ust. 1, lub bez zgody, o której mowa w art. 62d ust. 1,

lub wbrew ich warunkom,

2) będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną,

dopuszcza do narażenia pracownika lub innej osoby z naruszeniem przepisów

art. 14 ust. 1 w związku z art. 25 pkt 1 oraz art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 1–3,

3) nie dopełnia obowiązków w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej przy pracy z materiałami jądrowymi, źródłami promieniowania

jonizującego, odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym

lub przy ich przygotowaniu do transportu i składowaniu,

4) utracił lub pozostawił bez właściwego zabezpieczenia powierzony mu materiał

jądrowy, źródło promieniowania jonizującego albo odpady promieniotwórcze

lub wypalone paliwo jądrowe,

5) nie dopełnia obowiązku kontroli dozymetrycznej lub prowadzenia ewidencji

materiałów jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego, odpadów

promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego,

6) uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych w zakresie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej albo nie udziela informacji

lub udziela informacji nieprawdziwej albo zataja prawdę w zakresie

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,

7) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 41b pkt 2–9, art. 41c, art. 41d

ust. 1 pkt 1 lub art. 41e pkt 1–3,

8) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 43a ust. 1 lub 2 lub art. 43b ust. 1

2017-06-14

– wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięciokrotności kwoty

przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym

poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1a. Za czyny, o których mowa w ust. 1, kierownikowi jednostki organizacyjnej

wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu,

eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej wymierza się karę pieniężną

w wysokości nieprzekraczającej dwustukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia

w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu,

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20

pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych.

2. Pracownikowi zatrudnionemu w obiekcie jądrowym, który nie zawiadamia

kierownika jednostki organizacyjnej lub organu dozoru jądrowego o zdarzeniu lub

stanie mogącym sprowadzić zagrożenie dla bezpieczeństwa jądrowego i ochrony

radiologicznej, wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej

dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem,

polegającą na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji elektrowni jądrowej,

która:

1) wykonuje tę działalność bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego

warunkom,

2) wprowadza bez pisemnej zgody Prezesa Agencji lub wbrew jej warunkom

modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia elektrowni

jądrowej, mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe

i ochronę radiologiczną,

3) uruchamia reaktor po przerwie na załadunek paliwa jądrowego lub na

modernizację systemu lub elementu konstrukcji i wyposażenia jądrowego

elektrowni jądrowej bez pisemnej zgody Prezesa Agencji,

4) prowadzi eksploatację elektrowni jądrowej mimo odmowy zatwierdzenia przez

Prezesa Agencji raportu z oceny okresowej bezpieczeństwa

– wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięćsetkrotności

kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym

poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

2017-06-14

Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 124. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 123, nakłada, w formie

decyzji administracyjnej:

1) Prezes Agencji – jeżeli jest organem właściwym do wydania zezwolenia albo

przyjęcia zgłoszenia;

2) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, komendant wojskowego ośrodka

medycyny prewencyjnej lub państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji – jeżeli organy te są właściwe do wydania

zezwolenia.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

3. Organy, o których mowa w ust. 1, wymierzając karę pieniężną, biorą pod

uwagę:

1) stopień oraz czas trwania naruszenia obowiązków;

2) stopień zagrożenia wywołanego naruszeniem obowiązków.

Art. 125. 1. Nie można nałożyć kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia czynu

upłynęło 5 lat.

2. Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej

decyzji o nałożeniu kary.

Art. 126. 1. Kary, o których mowa w art. 123, podlegają, wraz z odsetkami za

zwłokę, egzekucji w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

2. Środki uzyskane z tytułu kar pieniężnych są przychodami budżetu państwa.

3. Do kar, o których mowa w art. 123, nie stosuje się przepisów art. 189e oraz

art. 189f § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

Art. 127. Kto nie stosuje się do zakazu wypasu zwierząt na skażonym terenie lub

zakazu żywienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i pojenia skażoną

wodą

– podlega karze aresztu lub grzywny.

Art. 127a. Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 22 ust. 3, podlega

karze grzywny.

2017-06-14

Art. 127b. Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 41f pkt 1,

art. 41g ust. 1 lub 2, art. 41h ust. 1 lub art. 41i ust. 1, podlega karze grzywny.

Art. 127c. 1. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której

mowa w art. 41b pkt 1, art. 41d ust. 1 pkt 2, art. 41e pkt 4, art. 41f pkt 2, art. 41g ust. 3,

art. 41h ust. 2, art. 41i ust. 2, art. 41j lub art. 41k ust. 1, podlega karze grzywny.

2. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa

w art. 48, art. 71, art. 72 lub art. 73 Porozumienia, o którym mowa w art. 40 pkt 6,

podlega karze grzywny.

3. Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa

w art. 81 Traktatu Euratom, podlega karze grzywny.

Art. 127d. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 127–127c,

następuje w trybie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 16

Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 128. Wyodrębnione pod względem prawnym i organizacyjnym z mienia

jednostki badawczo-rozwojowej Instytut Energii Atomowej z siedzibą

w Otwocku-Świerku mienie Zakładu Doświadczalnego Unieszkodliwiania Odpadów

Promieniotwórczych staje się mieniem Zakładu, o którym mowa w art. 114 ust. 1.

Art. 129. Minister właściwy do spraw energii, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, może wyposażyć Zakład w mienie inne

niż określone w art. 128.

Art. 130. (pominięty)

Art. 131. Pracownicy zatrudnieni w Zakładzie Doświadczalnym

Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych Instytutu Energii Atomowej stają

się pracownikami Zakładu zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy.

Art. 132. Minister Obrony Narodowej w odniesieniu do podległych mu

jednostek organizacyjnych i minister właściwy do spraw wewnętrznych w odniesieniu

do Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i podległych mu jednostek

organizacyjnych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji, określają, w drodze

zarządzenia, sposób wykonywania przepisów ustawy w tych jednostkach.

Art. 133. 1. Główny Inspektor Dozoru Jądrowego i inspektorzy dozoru

jądrowego, którzy zostali powołani lub uzyskali uprawnienia przed dniem wejścia

2017-06-14

w życie ustawy, stają się odpowiednio Głównym Inspektorem Dozoru Jądrowego

i inspektorami dozoru jądrowego w rozumieniu ustawy.

2. Zezwolenia wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 138,

zachowują ważność do upływu terminu określonego w zezwoleniu.

3. Uprawnienia uzyskane na podstawie art. 33 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy,

o której mowa w art. 138, zachowują ważność do upływu terminu określonego

w uprawnieniu.

4. Zezwolenia związane z nabywaniem i stosowaniem substancji

promieniotwórczych, wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem

wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 138, w szczególności na podstawie

przepisów:

1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1968 r. w sprawie

bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu promieniowania jonizującego

(Dz. U. poz. 122),

2) uchwały nr 266/64 Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 1964 r. w sprawie

użytkowania substancji promieniotwórczych,

3) zarządzenia nr 23/70 Pełnomocnika Rządu do Spraw Wykorzystania Energii

Jądrowej z dnia 21 lipca 1970 r. w sprawie nabywania i stosowania substancji

promieniotwórczych

– zachowują ważność do czasu zastąpienia ich zezwoleniami wydanymi na podstawie

ustawy, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia jej wejścia w życie.

5. Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych w Różanie, określone

w przepisach wydanych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 138, uznaje się za

Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych w rozumieniu ustawy.

6. Postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy toczą się do

chwili ich zakończenia zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

Art. 134–137. (pominięte)

Art. 138. Traci moc ustawa z dnia 10 kwietnia 1986 r. – Prawo atomowe (Dz. U.

poz. 70, z późn. zm.5)).

Art. 139. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem:

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1987 r. poz. 180, z 1991 r. poz. 28,

z 1994 r. poz. 418, z 1995 r. poz. 515 oraz z 1996 r. poz. 110 i 496.

2017-06-14

1) rozdziału 13 i art. 136, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia6);

2) art. 21 ust. 2 i art. 27 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie 24 miesięcy od

dnia ogłoszenia.

Ustawa została ogłoszona w dniu 18 stycznia 2001 r.

2017-06-14

Załączniki do ustawy

z dnia 29 listopada 2000 r.

Załącznik nr 1

Określenia: dawki pochłoniętej, równoważnej i skutecznej (efektywnej)

Dawka pochłonięta D: energia promieniowania jonizującego przekazana materii

w elemencie objętości podzielona przez masę tego elementu, wyrażona wzorem:

?? = ?? ? /????

gdzie

– ?? ? oznacza średnią wartość energii przekazanej,

– dm oznacza masę materii zawartej w elemencie objętości.

Dawka pochłonięta oznacza dawkę uśrednioną w tkance lub narządzie. Legalną

jednostką miary dawki pochłoniętej jest grej o oznaczeniu „Gy”.

Dawka równoważna HT: dawka pochłonięta w tkance lub narządzie T, ważona dla

rodzaju i energii promieniowania jonizującego R, wyrażona wzorem:

???? = ? ???? ????,??

gdzie

– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą od promieniowania jonizującego R,

uśrednioną w tkance lub narządzie T,

– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania.

Legalną jednostką miary dawki równoważnej jest siwert o oznaczeniu „Sv”.

Dawka skuteczna (efektywna) E: suma ważonych dawek równoważnych od

zewnętrznego i wewnętrznego napromienienia tkanek i narządów, wyrażona

wzorem:

?? = ? ???? ???? = ? ???? ? ???? ????,??

?? ?? ??

gdzie

– DT,R oznacza dawkę pochłoniętą od promieniowa jonizującego R, uśrednioną

w tkance lub narządzie T,

– wR oznacza czynnik wagowy promieniowania jonizującego R,

– wT oznacza czynnik wagowy tkanki lub narządu T.

2017-06-14

Załącznik nr 2

Poziomy progowe aktywności oraz stężenia promieniotwórczego izotopów

promieniotwórczych

Izotop Aktywność (Bq) Aktywność (Bq) Stężenie

promieniotwórczy P1P2 promieniotwórcze

(kBq/kg)

1 2 3 4

H-3 109 4 x 1011 106

Be-7 107 2 x 1011 103

C-14 107 4 x 1011 104

O-15 109102

F-18 106 101010

Na-22 106 5 x 109 10

Na-24 105 2 x 109 10

Si-31 106 6 x 109 103

P-32 105 5 x 109 103

P-33 108 4 x 1011 105

S-35 108 4 x 1011 105

Cl-36 106 1011104

Cl-38 105 2 x 109 10

Ar-37 108 4 x 1011 106

Ar-41 109 3 x 109 102

K-40 106 9 x 109 102

K-42 106 2 x 109 102

K-43 106 7 x 109 10

Ca-45 107 4 x 1011 104

Ca-47 106 3 x 1010 10

Sc-46 106 5 x 109 10

Sc-47 106 1011102

Sc-48 105 3 x 109 10

V-48 105 4 x 109 10

Cr-51 107 3 x 1011 103

2017-06-14

1 2 3 4

Mn-51 105 10

Mn-52 105 3 x 109 10

Mn-52m 105 10

Mn-53 109 104

Mn-54 106 1010 10

Mn-56 105 3 x 109 10

Fe-52 106 3 x 109 10

Fe-55 106 4 x 1011 104

Fe-59 106 9 x 109 10

Co-55 106 5 x 109 10

Co-56 105 3 x 109 10

Co-57 106 1011 102

Co-58 106 1010 10

Co-58m 107 4 x 1011 104

Co-60 105 4 x 109 10

Co-60m 106 103

Co-61 106 102

Co-62m 105 10

Ni-59 108 104

Ni-63 108 4 x 1011 105

Ni-65 106 4 x 109 10

Cu-64 106 6 x 1010 102

Zn-65 106 2 x 1010 10

Zn-69 106 3 x 1010 104

Zn-69m 106 3 x 1010 102

Ga-72 105 4 x 109 10

Ge-71 108 4 x 1011 104

As-73 107 4 x 1011 103

As-74 106 1010 10

As-76 105 3 x 109 102

As-77 106 2 x 1011 103

Se-75 106 3 x 1010 102

2017-06-14

1 2 3 4

Br-82 106 4 x 109 10

Kr-74 109102

Kr-76 109102

Kr-77 109102

Kr-79 105103

Kr-81 107 4 x 1011 104

Kr-83m 1012 105

Kr-85 104 1011 105

Kr-85m 1010 8 x 1010 103

Kr-87 109 2 x 109 102

Kr-88 109102

Rb-86 105 5 x 109 102

Sr-85 106 2 x 1010 102

Sr-85m 107 5 x 1010 102

Sr-87m 106 3 x 1010 102

Sr-89 106 6 x 109 103

Sr-90+ 104 3 x 109(a) 102

Sr-91 105 3 x 109 10

Sr-92 106 1010 10

Y-90 105 3 x 109 103

Y-91 106 6 x 109 103

Y-91m 106 2 x 1010 102

Y-92 105 2 x 109 102

Y-93 105 3 x 109 102

Zr-93+ 107103

Zr-95 106 2 x 1010 10

Zr-97+ 105 4 x 109 10

Nb-93m 107 4 x 1011 104

Nb-94 106 7 x 109 10

Nb-95 106 1010 10

Nb-97 106 9 x 109 10

Nb-98 10510

2017-06-14

1 2 3 4

Mo-90 10610

Mo-93 108 4 x 1011 103

Mo-99 106 1010 102

Mo-101 10610

Tc-96 106 4 x 109 10

Tc-96m 107 4 x 109 103

Tc-97 108103

Tc-97m 107 4 x 1011 103

Tc-99 107 4 x 1011 104

Tc-99m 107 1011 102

Ru-97 107 5 x 1010 102

Ru-103 106 2 x 1010 102

Ru-105 106 1010 10

Ru-106+ 105 2 x 109 102

Rh-103m 108 4 x 1011 104

Rh-105 107 1011 102

Pd-103 108 4 x 1011(a) 103

Pd-109 106 2 x 1010 103

Ag-105 106 2 x 1010 102

Ag-108m+ 106 7 x 109 10

Ag-110m 106 4 x 109 10

Ag-111 106 2 x 1010 103

Cd-109 106 3 x 1011 104

Cd-115 106 3 x 1010 102

Cd-115m 106 5 x 109 103

In-111 106 3 x 1010 102

In-113m 106 4 x 1010 102

In-114m 106 1011 102

In-115m 106 7 x 1010 102

Sn-113 107 4 x 1010 103

Sn-125 105 4 x 109 102

Sb-122 104 4 x 109 102

2017-06-14

1 2 3 4

Sb-124 106 6 x 109 10

Sb-125 106 2 x 1010 102

Te-123m 107 8 x 1010 102

Te-125m 107 2 x 1011 102

Te-127 106 2 x 1011 103

Te-127m 107 2 x 1011 103

Te-129 106 7 x 109 102

Te-129m 106 8 x 109 103

Te-131 105 102

Te-131m 106 7 x 109 10

Te-132 107 5 x 109 102

Te-133 105 10

Te-133m 105 10

Te-134 106 10

I-123 107 6 x 1010 102

I-125 106 2 x 1011 103

I-126 106 2 x 1010 102

I-129 105 102

I-130 106 10

I-131 106 3 x 1010 102

I-132 105 4 x 109 10

I-133 106 7 x 109 10

I-134 105 3 x 109 10

I-135 106 6 x 109 10

Xe-131m 104 4 x 1011 104

Xe-133 104 2 x 1011 103

Xe-135 1010 3 x 1010 103

Cs-129 105 4 x 1010 102

Cs-131 106 3 x 1011 103

Cs-132 105 1010 10

Cs-134m 105 4 x 1011 103

Cs-134 104 7 x 109 10

2017-06-14

1 2 3 4

Cs-135 107 4 x 1011 104

Cs-136 105 5 x 109 10

Cs-137+ 104 2 x 1010(a) 10

Cs-138 10410

Ba-131 106 2 x 1010 102

Ba-140+ 105 5 x 109 10

La-140 105 4 x 109 10

Ce-139 106 7 x 1010 102

Ce-141 107 2 x 1011 102

Ce-143 106 9 x 109 102

Ce-144+ 105 2 x 109 102

Pr-142 105 4 x 109 102

Pr-143 106 3 x 1010 104

Nd-147 106 6 x 1010 102

Nd-149 106 6 x 109 102

Pm-147 107 4 x 1011 104

Pm-149 106 2 x 1010 103

Sm-151 108 4 x 1011 104

Sm-153 106 9 x 1010 102

Eu-152 106 1010 10

Eu-152m 106 8 x 109 102

Eu-154 106 9 x 109 10

Eu-155 107 2 x 1011 102

Gd-153 107 1011 102

Gd-159 106 3 x 1010 103

Tb-160 106 1010 10

Dy-165 106 9 x 109 103

Dy-166 106 9 x 109 103

Ho-166 105 4 x 109 103

Er-169 107 4 x 1011 104

Er-171 106 8 x 109 102

Tm-170 106 3 x 1010 103

2017-06-14

1 2 3 4

Tm-171 108 4 x 1011 104

Yb-175 107 3 x 1011 103

Lu-177 107 3 x 1011 103

Hf-181 106 2 x 1010 10

Ta-182 104 9 x 109 10

W-181 107 3 x 1011 103

W-185 107 4 x 1011 104

W-187 106 2 x 1010 102

Re-186 106 2 x 1010 103

Re-188 105 4 x 109 102

Os-185 106 1010 10

Os-191 107 1011 102

Os-191m 107 4 x 1011 103

Os-193 106 2 x 1010 102

Ir-190 106 7 x 109 10

Ir-192 104 1010 10

Ir-194 105 3 x 109 102

Pt-191 106 4 x 1010 102

Pt-193m 107 4 x 1011 103

Pt-197 106 2 x 1011 103

Pt-197m 106 1011 102

Au-198 106 1010 102

Au-199 106 1011 102

Hg-197 107 2 x 1011 102

Hg-197m 106 1011 102

Hg-203 105 5 x 1010 102

Tl-200 106 9 x 109 10

Tl-201 106 1011 102

Tl-202 106 2 x 1010 102

Tl-204 104 1011 104

Pb-203 106 4 x 1010 102

Pb-210+ 104 1010 10

2017-06-14

1 2 3 4

Pb-212+ 105 7 x 109 10

Bi-206 105 3 x 109 10

Bi-207 106 7 x 109 10

Bi-210 106 1010 103

Bi-212+ 105 7 x 109 10

Po-203 106 10

Po-205 106 10

Po-207 106 10

Po-210 104 4 x 1011 10

At-211 107 2 x 1011 103

Rn-220+ 107 104

Rn-222+ 108 3 x 109 10

Ra-223+ 105 4 x 109 102

Ra-224+ 105 4 x 109 10

Ra-225 105 2 x 109 102

Ra-226+ 104 2 x 109(b) 10

Ra-227 106 102

Ra-228+ 105 6 x 109 10

Ac-228 106 6 x 109 10

Th-226+ 107 103

Th-227 104 1011 10

Th-228+ 104 5 x 109 1

Th-229+ 103 5 x 1010 1

Th-230 104 1011 1

Th-231 107 4 x 1011 103

Th-232nat 103 1

Th-234+ 105 3 x 109 103

Pa-230 106 2 x 1010 10

Pa-231 103 4 x 1010 1

Pa-233 107 5 x 1010 102

U-230+ 105 4 x 1011 10

U-231 107 102

2017-06-14

1 2 3 4

U-232+ 103 4 x 1011 1

U-233 104 4 x 1011 10

U-234 104 4 x 1011 10

U-235+ 104 10

U-236 104 10

U-237 106 102

U-238+ 104 10

U-238nat 103 1

U-239 106 102

U-240 107 103

U-240+ 106 10

Np-237+ 103 2 x 1011 1

Np-239 107 7 x 1010 102

Np-240 106 10

Pu-234 107 102

Pu-235 107 102

Pu-236 104 3 x 1011 10

Pu-237 107 2 x 1011 1

Pu-238 104 1011(b) 1

Pu-239 104 1011 1

Pu-240 103 1011 103

Pu-241 105 4 x 1011 102

Pu-242 104 1011 1

Pu-243 107 103

Pu-244 104 4 x 109 1

Am-241 104 1011(b) 1

Am-242 106 103

Am-242m+ 104 1011 1

Am-243+ 103 5 x 1010 1

Cm-242 105 4 x 1011 102

Cm-243 104 9 x 1010 1

Cm-244 104 2 x 1011 10

2017-06-14

12 3 4

Cm-245 103 9 x 1010 1

Cm-246 103 9 x 1010 1

Cm-247 104 3 x 1010 1

Cm-248 103 2 x 108 1

Bk-249 106 4 x 1011 103

Cf-246 106 103

Cf-248 104 4 x 1011 10

Cf-249 103 3 x 1010 1

Cf-250 104 2 x 1011 10

Cf-251 103 7 x 1010 1

Cf-252 104 5 x 108 10

Cf-253 105 4 x 1011 102

Cf-254 103 107 1

Es-253 105 102

Es-254 104 10

Es-254m 106 102

Fm-254 107 104

Fm-255 106 103

Objaśnienia:

(a) poziom aktywności włącznie z udziałem izotopów pochodnych o czasie

połowicznego rozpadu krótszym niż 10 dni;

(b) włącznie z neutronowymi źródłami z berylem.

Izotopy opatrzone wskaźnikiem „+” lub „nat” (naturalny) oznaczają izotopy

macierzyste znajdujące się w stanie równowagi wiekowej ze swymi pochodnymi,

podanymi niżej; w takich przypadkach wartości poziomu progowego aktywności

źródła niekontrolowanego podane w tabeli odnoszą się tylko do izotopów

macierzystych, gdyż uwzględniają one również udział izotopów pochodnych:

Izotopy macierzyste Izotopy pochodne

2017-06-14

1 2

Sr-80+ Rb-80

Sr-90+ Y-90

Zr-93+ Nb-93m

Zr-97+ Nb-97

Ru-106+ Rh-106

Ag-108m+ Ag-108

Cs-137+ Ba-137

Ba-140+ La-140

Ce-134+ La-134

Ce-144+ Pr-144

Pb-210+ Bi-210, Po-210

Pb-212+ Bi-212, Tl-208, Po-212

Bi-212+ TI-208, Po-212

Rn-220+ Po-216

Rn-222+ Po-218, Pb-214, Bi-214, Po-214

Ra-223+ Rn-219, Po-215, Pb-211, Bi-211, Tl-207

Ra-224+ Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208, Po-212

Ra-226+ Rn-222, Po-218, Pb-214, Bi-214, Pb-210, Bi-210, Po-

-210, Po-214

Ra-228+ Ac-228

Th-226+ Ra-222, Rn-218, Po-214

Th-228+ Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-208, Po-

-212

Th-229+ Ra-225, Ac-225, Fr-221, Ar-217, Bi-213, Po-213, Pb-

-209

Th-232nat Ra-228, Ac-228, Th-228, Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-

-212, Bi-212, Tl-208, Po-212

Th234+ Pa-234m

U-230+ Th-226, Ra-222, Rn-218, Po-214

U-232+ Th-228, Ra-224, Rn-220, Po-216, Pb-212, Bi-212, Tl-

-208, Po-212

U-235+ Th-231

2017-06-14

1 2

U-238+ Th-234, Pa-234m

U-238nat Th-234, Pa-234m, U-234, Th-230, Ra-226, Rn-222, Po-

-218, Pb-214, Bi-214, Pb-210, Bi-210, Po-210, Po-214

U-240+ Np-240

Np-237+ Pa-233

Am-242m+ Am-242

Am-243+ Np-239

2017-06-14

Załącznik nr 3

Symbol promieniowania jonizującego

2017-06-14