Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/13

Dz. U. 2017 poz. 623

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2020 r.

poz. 481.

U S T A W A

z dnia 10 lutego 2017 r.

o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa

Art. 1. Ustawa określa organizację i zadania Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”.

Art. 2. 1. Krajowy Ośrodek jest państwową osobą prawną będącą agencją

wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284).

2. Siedzibą Krajowego Ośrodka jest miasto stołeczne Warszawa.

3. Nadzór nad Krajowym Ośrodkiem sprawuje minister właściwy do spraw

rozwoju wsi.

Art. 3. 1. Krajowy Ośrodek działa na podstawie ustawy oraz statutu.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, nadaje

Krajowemu Ośrodkowi statut, biorąc pod uwagę zakres jego zadań.

3. Statut Krajowego Ośrodka określa w szczególności:

1) organizację wewnętrzną Krajowego Ośrodka;

2) system kontroli wewnętrznej i audytu wewnętrznego;

3) sposób postępowania z mieniem niezagospodarowanym, wchodzącym w skład

Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi

Skarbu Państwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 817 i 1080);

4) siedziby oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka, a w przypadku oddziałów

terenowych działających w województwie zachodniopomorskim – również ich

zasięg terytorialny.

03.04.2020

©Telksinoe s. 2/13

Art. 4. 1. Organem Krajowego Ośrodka jest Dyrektor Generalny, który kieruje

Krajowym Ośrodkiem i reprezentuje go na zewnątrz.

2. Dyrektora Generalnego powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra

właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes Rady Ministrów odwołuje Dyrektora

Generalnego.

3. Dyrektor Generalny wykonuje zadania przy pomocy zastępców Dyrektora

Generalnego oraz dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka.

4. Zastępców Dyrektora Generalnego powołuje minister właściwy do spraw

rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego. Minister właściwy do spraw rozwoju

wsi odwołuje zastępców Dyrektora Generalnego.

5. Stanowisko Dyrektora Generalnego i zastępcy Dyrektora Generalnego może

zajmować osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

5) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu zadań realizowanych przez Krajowy

Ośrodek.

Art. 5. 1. W Krajowym Ośrodku wyodrębnia się następujące jednostki

organizacyjne:

1) biuro Krajowego Ośrodka, zwane dalej „Centralą”;

2) oddziały terenowe Krajowego Ośrodka działające w każdym województwie,

z tym że w województwie zachodniopomorskim wyodrębnia się dwa oddziały

terenowe.

2. Oddziałem terenowym Krajowego Ośrodka kieruje dyrektor przy pomocy

zastępców.

3. Dyrektor Generalny powołuje i odwołuje:

1) kierowników komórek organizacyjnych w Centrali i ich zastępców;

2) głównego księgowego;

3) dyrektorów i zastępców dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka.

03.04.2020

©Telksinoe s. 3/13

4. Stanowiska wymienione w ust. 3 pkt 1 i 3 może zajmować osoba, która:

1) posiada wykształcenie wyższe;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe.

Art. 6. 1. Powołanie na stanowiska, o których mowa w art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 3,

jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

2. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, czynności z zakresu prawa pracy

w odniesieniu do Dyrektora Generalnego wykonuje minister właściwy do spraw

rozwoju wsi.

Art. 7. 1. Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy

w Krajowym Ośrodku, z wyłączeniem stanowisk pracy, o których mowa

w art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 3, jest otwarty i konkurencyjny.

2. Ogłoszenie o naborze udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), oraz umieszcza się w miejscu powszechnie

dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór.

3. Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację

publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze.

4. Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie

może być krótszy niż 14 dni od dnia udostępnienia tego ogłoszenia w Biuletynie

Informacji Publicznej.

5. Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu

o naborze niezwłocznie upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają

wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez udostępnienie jej

w Biuletynie Informacji Publicznej, a także przez umieszczenie jej w miejscu

powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór.

03.04.2020

©Telksinoe s. 4/13

6. Lista, o której mowa w ust. 5, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego

miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495).

7. Z przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne

stanowiska pracy w Krajowym Ośrodku sporządza się protokół oraz informację

o wyniku naboru.

8. Protokół, o którym mowa w ust. 7, zawiera w szczególności:

1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów

oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

3) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata.

9. Informacja, o której mowa w ust. 7, zawiera:

1) nazwę i adres urzędu, do którego był prowadzony nabór;

2) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór;

3) imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia

żadnego kandydata.

10. Informację, o której mowa w ust. 7, udostępnia się w Biuletynie Informacji

Publicznej i umieszcza w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce

organizacyjnej, w której był prowadzony nabór, w terminie 14 dni od dnia

zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia naboru – w przypadku gdy

w jego wyniku nie doszło do zatrudnienia żadnego kandydata.

11. Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu

3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na tym samym

stanowisku kolejnego najlepszego kandydata wymienionego w protokole tego naboru.

Przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio.

Art. 8. 1. Dyrektor Generalny i dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego

Ośrodka wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

03.04.2020

©Telksinoe s. 5/13

2. Dyrektor Generalny oraz dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego

Ośrodka mogą upoważniać pracowników Krajowego Ośrodka do podejmowania

określonych czynności, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

3. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2020 r. poz. 256) w stosunku do:

1) dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka – jest Dyrektor

Generalny;

2) Dyrektora Generalnego – jest minister właściwy do spraw rozwoju wsi.

Art. 9. 1. Krajowy Ośrodek realizuje zadania wynikające z polityki państwa,

w szczególności w zakresie wdrażania i stosowania instrumentów wsparcia rolnictwa,

aktywnej polityki rolnej oraz rozwoju obszarów wiejskich.

2. Do zadań Krajowego Ośrodka należy:

1) tworzenie oraz poprawa struktury obszarowej gospodarstw rodzinnych;

2) tworzenie warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu potencjału

produkcyjnego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa;

3) restrukturyzacja oraz prywatyzacja mienia Skarbu Państwa użytkowanego na

cele rolnicze;

4) obrót nieruchomościami i innymi składnikami majątku Skarbu Państwa;

5) administrowanie zasobami majątkowymi Skarbu Państwa przeznaczonymi na

cele rolne;

6) zabezpieczenie majątku Skarbu Państwa;

7) inicjowanie prac urządzeniowo-rolnych;

8) popieranie organizowania na gruntach Skarbu Państwa gospodarstw rolnych;

9) wykonywanie praw z udziałów i akcji;

10) wsparcie działań na rzecz odnawialnych źródeł energii, w szczególności

w rolnictwie;

11) monitorowanie:

a) produkcji biogazu rolniczego,

b) rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych,

c) produkcji biopłynów;

12) gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub

planowanej infrastruktury energetycznej służącej do wytwarzania energii

03.04.2020

©Telksinoe s. 6/13

elektrycznej z biogazu rolniczego oraz biokomponentów, o których mowa

w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527 oraz z 2020 r. poz. 284);

13) obsługa funduszy promocji produktów rolno-spożywczych;

14) gromadzenie, analiza i udostępnianie informacji dotyczących rynków produktów

rolnych i żywnościowych;

15) opracowywanie i upowszechnianie informacji związanych z realizacją

mechanizmów aktywnej polityki rolnej na rynkach produktów rolnych

i żywnościowych;

16) prowadzenie działań promocyjnych i informacyjnych mających na celu

promowanie produktów rolnych i żywnościowych, metod ich produkcji, a także

systemów jakości produktów rolnych i żywnościowych, z wyłączeniem działań

informacyjnych i promocyjnych dotyczących rolnictwa i gospodarki

żywnościowej realizowanych przez ministrów właściwych do spraw: rolnictwa,

rynków rolnych, rybołówstwa lub rozwoju wsi;

17) wspieranie rozwoju współpracy handlowej sektora rolno-spożywczego

z zagranicą;

18) (uchylony)

19) (uchylony)

20) uczestnictwo, jako instytucja pośrednicząca i beneficjent, w realizacji programu

operacyjnego Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym,

o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu

Pomocy Najbardziej Potrzebującym (Dz. Urz. UE L 72 z 12.03.2014, str. 1).

3. Krajowy Ośrodek wykonuje również zadania inne niż wymienione w ust. 2,

w szczególności zadania delegowane, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.

4. Dyrektor Generalny składa ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi

roczne sprawozdanie z działalności Krajowego Ośrodka do dnia 15 maja każdego

roku.

5. Dane gromadzone przez Krajowy Ośrodek są udostępniane Głównemu

Urzędowi Statystycznemu zgodnie ze szczegółowym zakresem, w formie, postaci

i terminach określonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej,

03.04.2020

©Telksinoe s. 7/13

ustalonym na podstawie art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce

publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 649, 730 i 2294).

Art. 10. Jednostki sektora finansów publicznych mogą, za zgodą ministra

właściwego do spraw rozwoju wsi, powierzać Krajowemu Ośrodkowi realizację zadań

dla nich określonych, zapewniając Krajowemu Ośrodkowi na ten cel odpowiednie

środki finansowe.

Art. 11. 1. Krajowy Ośrodek prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

2. Krajowy Ośrodek działa zgodnie z planem finansowym obejmującym rok

obrotowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym.

2a. Dyrektor Generalny przekazuje dyrektorom oddziałów terenowych limit

wydatków przeznaczonych na funkcjonowanie oddziałów terenowych Krajowego

Ośrodka w danym roku obrotowym, w terminie 20 dni od dnia wejścia w życie ustawy

budżetowej na dany rok.

3. Projekt rocznego planu finansowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa

w ust. 2, zatwierdza minister właściwy do spraw rozwoju wsi i przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach

dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

4. Zasady wynagradzania pracowników Krajowego Ośrodka są określone

w regulaminie wynagradzania ustalonym przez Dyrektora Generalnego za zgodą

ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.

Art. 12. 1. Krajowy Ośrodek prowadzi rachunkowość na zasadach określonych

w przepisach o rachunkowości, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka podlega badaniu przez

biegłego rewidenta.

3. Wyboru podmiotu uprawnionego do badania rocznego sprawozdania

finansowego Krajowego Ośrodka dokonuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi.

4. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka wraz z opinią

z przeprowadzonego badania tego sprawozdania zatwierdza minister właściwy do

spraw rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego.

5. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Dyrektora Generalnego,

dokonuje podziału rocznego wyniku finansowego Krajowego Ośrodka.

Art. 13. 1. W zakresie gospodarki finansowej Krajowego Ośrodka:

03.04.2020

©Telksinoe s. 8/13

1) przychodami Krajowego Ośrodka są:

a) przychody ze sprzedaży mienia własnego Krajowego Ośrodka,

b) przychody z umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze,

dotyczących mienia własnego Krajowego Ośrodka,

c) środki, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 19 października

1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa,

w kwocie przyznanej Krajowemu Ośrodkowi w ramach limitu, o którym

mowa w art. 20 ust. 5 tej ustawy,

d) odsetki od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami

o finansach publicznych,

e) środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie

dotacji podmiotowych i dotacji celowych,

f) inne przychody z działalności Krajowego Ośrodka;

2) kosztami Krajowego Ośrodka są:

a) koszty funkcjonowania Centrali i oddziałów terenowych Krajowego

Ośrodka,

b) inne koszty działalności Krajowego Ośrodka związane z realizacją zadań,

o których mowa w art. 9.

2. Krajowy Ośrodek tworzy następujące fundusze własne:

1) fundusz Krajowego Ośrodka;

2) fundusz rezerwowy.

Art. 14. 1. Fundusz Krajowego Ośrodka odzwierciedla wartość mienia własnego

Krajowego Ośrodka w dniu jego utworzenia.

2. Fundusz rezerwowy ulega:

1) zwiększeniu o zysk netto;

2) zmniejszeniu o stratę netto.

Art. 14a. 1. Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, w ramach limitu

wydatków, o którym mowa w art. 11 ust. 2a, może w imieniu i na rzecz Krajowego

Ośrodka udzielać zamówień publicznych, których przedmiotem są usługi, dostawy lub

roboty budowlane, związane wyłącznie z działalnością tego oddziału terenowego

Krajowego Ośrodka.

03.04.2020

©Telksinoe s. 9/13

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do dyrektora oddziału terenowego

Krajowego Ośrodka stosuje się odpowiednio przepisy prawa zamówień publicznych

dotyczące kierownika zamawiającego.

3. Każda jednostka organizacyjna Krajowego Ośrodka, zgodnie z przepisami

prawa zamówień publicznych, samodzielnie sporządza:

1) plan postępowań o udzielenie zamówień publicznych, jakie przewiduje

przeprowadzić w danym roku finansowym,

2) roczne sprawozdanie o udzielonych zamówieniach publicznych

– uwzględniając wydatki planowane i dokonane w ramach rocznego planu

finansowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa w art. 11 ust. 2, oraz rocznego

planu finansowego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Art. 15. 1. W celu pełnego pokrycia wydatków własnych oraz realizacji

przedsięwzięć inwestycyjnych, Krajowy Ośrodek może zaciągać zobowiązania

finansowe.

2. Krajowy Ośrodek może dokonywać, za zgodą ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, emisji własnych obligacji.

3. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, może

wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zaciąganych zobowiązań

finansowych, o których mowa w ust. 1, oraz emisji obligacji, o których mowa w ust. 2.

Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić hipotekę na nieruchomościach

Krajowego Ośrodka.

4. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, może

wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zobowiązań finansowych

innych niż te, o których mowa w ust. 1, jeżeli są związane z realizacją zadań

wynikających z polityki państwa, w szczególności w zakresie wdrażania i stosowania

instrumentów wsparcia rolnictwa, aktywnej polityki rolnej oraz rozwoju obszarów

wiejskich. Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić hipotekę na

nieruchomościach Krajowego Ośrodka.

Art. 16. 1. W celu realizacji zadań, Krajowy Ośrodek jest uprawniony do

użytkowania krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw

rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o którym mowa w ustawie

z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

03.04.2020

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1853, z 2019 r. poz. 1824 oraz z 2020 r. poz. 300).

2. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zapewnia Krajowemu

Ośrodkowi nieodpłatnie pełny dostęp do systemu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 16a. 1. W celu realizacji zadań ustawowych Krajowy Ośrodek jest

uprawniony do wykorzystywania danych z ewidencji gruntów i budynków, o której

mowa w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U.

z 2020 r. poz. 276 i 284).

2. Starosta udostępnia Krajowemu Ośrodkowi dane z ewidencji gruntów i

budynków nieodpłatnie.

3. Przy udostępnianiu danych, o których mowa w ust. 2, przepis art. 15 ustawy z

dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294) stosuje się odpowiednio.

Art. 17. 1. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw aktywów

państwowych, może tworzyć lub przystępować do spółki prawa handlowego oraz

posiadać, obejmować lub nabywać akcje lub udziały w spółkach. Przepisu

art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się.

2. W przypadku gdy jest to niezbędne dla realizacji polityki gospodarczej

państwa, w tym ochrony interesów Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego

do spraw aktywów państwowych Krajowy Ośrodek przekazuje temu ministrowi akcje

lub udziały, o których mowa w ust. 1.

Art. 18. 1. Krajowy Ośrodek może dokonywać sprzedaży wymagalnych

wierzytelności Krajowego Ośrodka w przypadku trwałej utraty przez dłużników

Krajowego Ośrodka zdolności do spłaty zadłużenia.

2. Wierzytelności Krajowego Ośrodka są sprzedawane:

1) w drodze przetargu;

2) na podstawie oferty ogłoszonej publicznie;

3) w wyniku rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.

3. Przy sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka stosuje się przepisy ustawy

z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny o zmianie wierzyciela z następującymi

wyjątkami:

1) nie jest wymagana zgoda dłużnika;

03.04.2020

2) sprzedaż nie może być dokonana na rzecz dłużnika, jego zstępnych i wstępnych,

podmiotu będącego w stosunku do dłużnika podmiotem dominującym lub

zależnym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej

i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego

systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623, 1655,

1798 i 2217).

4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka, mając na względzie

prawidłowe gospodarowanie środkami finansowymi.

Art. 19. 1. Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrole podmiotów

uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Krajowy Ośrodek

w ramach zadań wykonywanych przez Krajowy Ośrodek.

2. Czynności kontrolne w ramach kontroli, o których mowa w ust. 1, są

wykonywane przez:

1) pracowników Krajowego Ośrodka,

2) jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 20

– na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez

Dyrektora Generalnego.

3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby

upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz

podstawę prawną do ich wykonywania.

4. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich

wykonywania jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.

5. Osoba upoważniona do wykonywania czynności kontrolnych ma prawo do:

1) wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do podmiotów, o których mowa

w ust. 1, w szczególności do pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;

2) wstępu na teren gospodarstwa rolnego;

3) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem czynności

kontrolnych;

4) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności kontrolnych,

sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych

dokumentów;

03.04.2020

5) sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonych czynności

kontrolnych;

6) pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych

produktów zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.

6. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport.

7. Raport, o którym mowa w ust. 6, podpisuje osoba wykonująca czynności

kontrolne oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1.

8. W przypadku odmowy podpisania raportu, o którym mowa w ust. 6, przez

podmiot, o którym mowa w ust. 1, raport podpisuje tylko osoba wykonująca czynności

kontrolne, dokonując w raporcie stosownej adnotacji o tej odmowie.

9. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie zgadza się

z ustaleniami zawartymi w raporcie, o którym mowa w ust. 6, może zgłosić

umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport.

10. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,

wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie ujednolicenie

informacji zawartych w upoważnieniu.

Art. 20. 1. Dyrektor Generalny może powierzyć, w drodze umowy,

przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa

w art. 19 ust. 1, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym, które spełniają wa-

runki organizacyjne, techniczne i kadrowe niezbędne do ich przeprowadzenia,

w szczególności posiadającym procedury zapewniające właś ciwe przeprowadzenie

czynności kontrolnych, dysponującym urządzeniami niezbędnymi do

przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz zapewniającym, że czynności kontrolne

będą wykonywane przez osoby posiadające kompetencje niezbędne do ich

przeprowadzenia.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) szczegółowy zakres powierzonych zadań;

2) zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich

wykonanie;

3) koszty realizacji powierzonych zadań;

4) sposób dokumentowania wykonywanych zadań oraz terminy informowania

organów Krajowego Ośrodka o wynikach przeprowadzonych czynności

kontrolnych;

03.04.2020

5) sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją powierzonych

zadań.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać

jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie czynności

kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art. 19 ust. 1, mając na względzie,

aby warunki te odpowiadały specyfice i zakresowi tych kontroli oraz zapewniały

przeprowadzanie czynności kontrolnych w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

Art. 21. Ustawa wchodzi w życie w terminie1) i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 10 lutego 2017 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym

Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624 i 1503).

Ustawa weszła w życie z dniem 1 września 2017 r. na podstawie art. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r.

– Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624 i

1503), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.

03.04.2020