Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/82

Dz. U. 2017 poz. 648

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2020 r.

poz. 343, 1106.

U S T A W A

z dnia 9 marca 2017 r.

o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) zasady i tryb dokonywania wymiany informacji podatkowych z innymi

państwami;

2) właściwość organów w zakresie wymiany informacji podatkowych z innymi

państwami;

3) obowiązki instytucji finansowych w zakresie wymiany informacji podatkowych

na wniosek właściwego organu;

4) obowiązki instytucji finansowych w zakresie automatycznej wymiany informacji

podatkowych o rachunkach raportowanych, o których mowa w dziale III, oraz

zasady kontroli ich wykonywania;

5) obowiązki jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów, o której mowa

w dziale V, w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o tych

jednostkach.

Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:

1) dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011,

str. 1, Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz.

UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342

z 16.12.2016, str. 1);

2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada 2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE

w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz.

UE L 301 z 18.11.2015, str. 1);

3) dyrektywę Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE

w odniesieniu do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania

praniu pieniędzy (Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1).

21.07.2020

©Telksinoe s. 2/82

2. Ustawy nie stosuje się do wymiany informacji dla celów podatkowych na

podstawie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów

Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obo-

wiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących

Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia 7 października 2014 r.

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158).

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) dyrektywie 2011/16/UE – rozumie się przez to dyrektywę Rady 2011/16/UE

z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie

opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z

11.03.2011, str. 1, z późn. zm.2));

2) informacjach podatkowych – rozumie się przez to informacje wymieniane

z innymi państwami na podstawie ustawy, które mogą być istotne dla celów

stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego państw dokonujących

wymiany tych informacji;

3) państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii

Europejskiej;

4) rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378 – rozumie się przez to

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2015/2378 z dnia 15 grudnia

2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów

dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE)

nr 1156/2012 (Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 19);

5) ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – rozumie się przez to

ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.3));

Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz.

UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146

z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358, 1394,

1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473 oraz z

2020 r. poz. 179 i 183.

21.07.2020

©Telksinoe s. 3/82

6) ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych – rozumie się przez to ustawę

z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.4));

7) ustawie – Ordynacja podatkowa – rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.5));

7a) ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu –

rozumie się przez to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1115, 1520, 1655,

1798 i 2088);

8) właściwym organie – rozumie się przez to właściwą w sprawach podatkowych

władzę danego państwa;

9) zagranicznym zakładzie – rozumie się przez to zagraniczny zakład, o którym

mowa w art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 3. W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego

opodatkowania, innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest

Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest

Unia Europejska, informacje podatkowe mogą być udostępniane właściwemu

organowi, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji

podatkowych nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach.

Art. 4. 1. Organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione

w art. 182 ustawy – Ordynacja podatkowa, na pisemne żądanie ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jego

upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji

podatkowych w razie wystąpienia właściwego organu w zakresie i na zasadach

określonych w dziale II lub wynikających z ratyfikowanych umów o unikaniu

podwójnego opodatkowania i innych ratyfikowanych umów międzynarodowych,

których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

1a. W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych

instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018, 1309,

1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020 r. poz.

183.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924, 1018,

1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.

21.07.2020

©Telksinoe s. 4/82

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na pisemne żądanie ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jego

upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji

gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem

środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy.

2. Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica

skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów

zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

Art. 5. 1. Właściwym organem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach wymiany

informacji podatkowych z innymi państwami jest Szef Krajowej Administracji

Skarbowej i w tym zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu zapewnienia

sprawnej i skutecznej realizacji spraw, o których mowa w ust. 1, a także usprawnienia

obsługi podmiotów obowiązanych do przekazywania informacji podatkowych, może

upoważnić, w drodze rozporządzenia, organ Krajowej Administracji Skarbowej do

wykonywania czynności związanych z:

1) wymianą informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z innymi państwami,

w szczególności do występowania o udostępnienie informacji podatkowych

i przekazywania właściwym organom wniosków i informacji podatkowych,

2) automatyczną wymianą informacji podatkowych, w tym do przeprowadzania

kontroli wykonywania obowiązków związanych z automatyczną wymianą

informacji podatkowych,

3) udostępnianiem innym organom, na zasadach określonych w ustawie –

Ordynacja podatkowa, informacji podatkowych uzyskanych w ramach ich

wymiany z innymi państwami,

4) nakładaniem kar pieniężnych

– określając szczegółowy zakres upoważnienia oraz terytorialny zasięg działania

upoważnionych organów.

3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może upoważnić osoby zatrudnione

lub pełniące służbę w urzędach obsługujących organy Krajowej Administracji

Skarbowej do bezpośredniej wymiany informacji podatkowych w związku

21.07.2020

©Telksinoe s. 5/82

z realizowaniem zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli

oraz do uczestnictwa w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli.

Art. 6. 1. Do ujawnienia ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych, upoważnionemu przez niego organowi Krajowej Administracji

Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionemu

przedstawicielowi informacji podatkowych w trybie i zakresie przewidzianych ustawą

nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą

prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych.

2. Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z

ustawy podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z

prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych

wyłącznie osób do tego uprawnionych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w tajemnicy;

3) regularnym testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i

organizacyjnych;

4) zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w

szczególności poprzez zagwarantowanie, by proces pozyskiwania i

przekazywania danych osobowych podmiotom zewnętrznym wykorzystywał

techniki kryptograficzne;

5) zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów

informatycznych;

6) zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych;

7) określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.

Art. 6a. Do udostępniania informacji otrzymanych na podstawie ustawy oraz

umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których

stroną jest Unia Europejska, a także porozumień zawartych na podstawie tych umów,

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych

osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem

21.07.2020

©Telksinoe s. 6/82

przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125) w zakresie, w jakim jest to niezgodne

z postanowieniami tych umów lub porozumień lub przepisami ustawy.

DZIAŁ II

Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z państwami

członkowskimi

Art. 7. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi

następuje na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub z urzędu.

Art. 8. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie

obejmuje informacji podatkowych:

1) objętych przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi współpracy

administracyjnej między państwami członkowskimi w zakresie podatku od

towarów i usług, ceł oraz podatku akcyzowego;

2) dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne;

3) dotyczących opłaty skarbowej;

4) dotyczących należności o charakterze umownym, w szczególności wynagrodzeń

za usługi użyteczności publicznej.

Art. 9. 1. Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu

państwa członkowskiego o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu

informacji podatkowych za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz

samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby

administracji skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta,

burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa albo

samorządowego kolegium odwoławczego.

Art. 10. Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera:

1) dane identyfikujące podmiot, którego informacje podatkowe mają dotyczyć: imię

i nazwisko lub nazwę (firmę), adres i inne posiadane dane niezbędne do

identyfikacji podmiotu, którego wniosek dotyczy;

2) wskazanie zakresu żądanych informacji podatkowych i celu ich wykorzystania;

21.07.2020

©Telksinoe s. 7/82

3) stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji podatkowych na

podstawie przepisów prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego;

4) zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych

zgodnie z przepisami prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego.

Art. 11. 1. Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna

postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych.

2. Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż

w terminie 7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za

pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości

dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci

papierowej.

3. Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później

jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. W przypadku gdy

organ posiada już żądane informacje podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie

2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

3a. W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania

informacji podatkowych objętych wnioskiem.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym

organem państwa członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi

w terminach innych niż określone w ust. 3.

5. W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we

właściwym terminie zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego,

podając przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu udzielenia informacji

podatkowych oraz wskazując przewidywany termin udzielenia tych informacji.

Zawiadomienie powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie

3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

6. Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki,

nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając

udzielenia informacji podatkowych, podaje się przyczyny odmowy.

Art. 12. 1. Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa

członkowskiego nie są wystarczające do udzielenia informacji podatkowych, Szef

Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie

21.07.2020

©Telksinoe s. 8/82

miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ do nadesłania

w wyznaczonym terminie danych uzupełniających.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa

w art. 11 ust. 3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy

organ otrzymał brakujące dane.

3. W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym

mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia

informacji podatkowych.

Art. 13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji

podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, jeżeli:

1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że właściwy organ państwa

członkowskiego nie wyczerpał możliwości uzyskania wnioskowanych

informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego;

2) organ podatkowy nie posiada uprawnień do uzyskania wnioskowanych

informacji podatkowych;

3) odrębne przepisy, w tym ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy

międzynarodowe, uniemożliwiają udzielenie wnioskowanych informacji

podatkowych lub wykorzystanie ich przez właściwy organ państwa

członkowskiego dla celów wskazanych we wniosku;

4) udzielenie informacji podatkowych prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy

przedsiębiorstwa, tajemnicy przemysłowej, tajemnicy zawodowej lub procesu

produkcyjnego;

5) udzielenie informacji podatkowych naruszyłoby porządek publiczny

Rzeczypospolitej Polskiej;

6) właściwy organ państwa członkowskiego nie może udzielać informacji

podatkowych o podobnym charakterze;

7) przepisy prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego nie

zapewniają objęcia informacji podatkowych tajemnicą na takich samych

zasadach, na jakich są chronione takie same informacje podatkowe uzyskane na

podstawie przepisów prawa krajowego tego państwa.

Art. 14. Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym

czasie wycofany.

21.07.2020

©Telksinoe s. 9/82

Art. 15. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu

właściwemu organowi państwa członkowskiego dostępnych informacji podatkowych

o osiągniętych w roku podatkowym przez podatników podatku dochodowego od osób

fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa

członkowskiego dochodach z tytułu:

1) stosunku pracy,

2) stosunku służbowego,

3) spółdzielczego stosunku pracy,

4) pracy nakładczej,

5) zasiłków pieniężnych wypłaconych przez zakład pracy, o którym mowa w art. 31

ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz przez płatników,

o których mowa w art. 42e ust. 1 tej ustawy,

6) działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych,

7) emerytur lub rent oraz innych świadczeń krajowych, o których mowa

w art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

– które zostały wykazane w deklaracjach składanych przez płatników podatku

dochodowego od osób fizycznych.

2. Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz

w roku, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te

informacje stały się dostępne dla organów podatkowych.

Art. 16. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji

podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, gdy:

1) uprawdopodobnione jest uszczuplenie należności podatkowych lub obejście

przepisów prawa podatkowego państwa członkowskiego;

2) korzystanie przez podatnika z ulg podatkowych może być podstawą powstania

obowiązku podatkowego lub zwiększenia zobowiązania podatkowego

w państwie członkowskim;

3) ustalenia postępowania podatkowego lub kontrolnego dokonane na podstawie

informacji podatkowych uzyskanych od właściwego organu państwa

członkowskiego mogą być użyteczne do prawidłowego określania podstaw

opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego.

21.07.2020

©Telksinoe s. 10/82

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu

organowi państwa członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu

przydatne.

3. Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1,

powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia

uzyskania dostępu do tych informacji.

4. Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.

Art. 17. 1. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu

państwa członkowskiego działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż

w terminie 7 dni roboczych, potwierdza ich otrzymanie.

2. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia

dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 18. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia

współpracy, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego

porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu

wymiany informacji podatkowych.

Art. 19. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji

podatkowych, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego

porozumienia w zakresie przebywania upoważnionych przedstawicieli właściwego

organu państwa członkowskiego w siedzibach organów podatkowych oraz ich

obecności w toku postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych,

postępowań podatkowych i czynności kontrolnych.

2. Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a

ustawy – Ordynacja podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów

podatkowych.

3. Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy

wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, przedstawiciele właściwego

organu państwa członkowskiego, w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie

dokumentów zawierających te informacje.

4. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego

obecni w toku postępowania w sprawie udzielenia informacji podatkowych,

21.07.2020

©Telksinoe s. 11/82

postępowania podatkowego lub w toku czynności kontrolnych mogą w ramach

zawartego porozumienia:

1) zadawać pytania świadkowi oraz stronie w ramach przeprowadzanego dowodu

z zeznań świadka lub przesłuchania strony,

2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą

– w zakresie, w jakim służy to wymianie informacji podatkowych.

Art. 20. Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa

członkowskiego można przekazać innemu właściwemu organowi państwa

członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego organu państwa

członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania

i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 10 dni roboczych od dnia

zawiadomienia.

Art. 21. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu

państwa członkowskiego, przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania

otrzymanego materiału, jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się

o taką informację. Informację zwrotną przesyła się niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wiadomości o sposobie

wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych.

Art. 22. Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowych formularzy do wymiany

informacji, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378.

W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych za pomocą

środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 23. 1. W sprawach nieuregulowanych w art. 8–14 stosuje się odpowiednio

przepisy działu IV rozdziałów 1, 2 i 5, rozdziału 6, z wyłączeniem art. 156 § 2 i 3,

rozdziałów 8, 9, 11 i 14 oraz art. 143 ustawy – Ordynacja podatkowa.

2. Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale,

stosuje się przepisy art. 154a i art. 154b ustawy – Ordynacja podatkowa.

21.07.2020

©Telksinoe s. 12/82

DZIAŁ III

Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 24. 1. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) aktywach finansowych – rozumie się przez to:

a) papier wartościowy,

b) udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

c) ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej,

d) towarowy instrument pochodny,

e) swap,

f) umowę ubezpieczenia,

g) umowę renty,

h) kontrakty terminowe typu future, kontrakty terminowe typu forward lub

opcje, dla których instrumentem bazowym są aktywa finansowe określone

w lit. a–g,

i) udział w prawach przysługujących osobie współuprawnionej z papieru

wartościowego, umowy swapu, umowy ubezpieczenia lub umowy renty,

j) rzeczywiste prawo własnościowe w truście

– przy czym aktywa finansowe nie obejmują niedłużnego, bezpośredniego

udziału w nieruchomości;

2) aktywnym NFE – rozumie się przez to NFE spełniający jedno z następujących

kryteriów:

a) mniej niż 50% dochodu brutto NFE za poprzedni rok kalendarzowy stanowi

dochód pasywny, przez który rozumie się przychody z dywidend i inne

przychody z udziału w zyskach osób prawnych, przychody ze zbycia

udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju

pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychody z praw autorskich, praw

własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia

i realizacji praw z instrumentów finansowych, oraz mniej niż 50% aktywów

posiadanych przez NFE w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego

21.07.2020

©Telksinoe s. 13/82

stanowią aktywa, które przynoszą dochód pasywny lub są posiadane dla

osiągania dochodu pasywnego,

b) akcje NFE są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów

wartościowych lub NFE jest podmiotem powiązanym podmiotu, którego

akcje są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów

wartościowych,

c) NFE jest podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, bankiem

centralnym lub podmiotem będącym w całości własnością co najmniej

jednego z tych podmiotów,

d) czynności dokonywane przez NFE obejmują głównie posiadanie, w całości

lub w części, wyemitowanych akcji co najmniej jednej jednostki zależnej

lub zapewnienie finansowania i świadczenia usług tym jednostkom

zależnym, które prowadzą działalność w branżach lub sektorach innych niż

działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli

działa jako fundusz private equity, fundusz venture capital, fundusz typu

leveraged buyout (LBO) lub jakikolwiek inny instrument inwestycyjny,

którego celem jest nabycie lub finansowanie spółek, a następnie posiadanie

udziałów w tych spółkach jako aktywów trwałych do celów inwestycji,

e) NFE nie prowadził ani nie prowadzi działalności gospodarczej, jednakże

inwestuje kapitał w aktywa z zamiarem prowadzenia działalności innej niż

działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli

upłynęły 24 miesiące od dnia utworzenia tego NFE,

f) NFE nie był instytucją finansową przez ostatnie 5 lat oraz jest w trakcie

procesu likwidacji aktywów lub reorganizacji z zamiarem kontynuowania

lub wznowienia działalności w zakresie innym niż działalność instytucji

finansowej,

g) NFE zajmuje się głównie transakcjami finansowymi lub zabezpieczającymi

z podmiotami powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, lub na

rzecz tych podmiotów oraz nie zapewnia finansowania ani nie świadczy

usług zabezpieczających na rzecz innego podmiotu niebędącego podmiotem

powiązanym, pod warunkiem że grupa tych powiązanych podmiotów

prowadzi przede wszystkim działalność inną niż działalność instytucji

finansowej,

21.07.2020

©Telksinoe s. 14/82

h) NFE spełnia łącznie następujące kryteria:

– został utworzony i działa w państwie rezydencji wyłącznie dla celów

religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych,

sportowych lub edukacyjnych lub został utworzony i działa w tym

państwie jako organizacja zawodowa, organizacja przedsiębiorców,

izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza,

organizacja obywatelska lub organizacja prowadzona wyłącznie w celu

wspierania opieki społecznej,

– jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie rezydencji,

– nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub

beneficjentami dochodu lub aktywów NFE,

– przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE

nie pozwalają na przekazanie ani wykorzystanie jego dochodu lub

aktywów na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego

podmiotem prowadzącym działalność charytatywną, z wyjątkiem

sytuacji, gdy takie przekazanie lub wykorzystanie jest dokonywane

zgodnie z prowadzoną przez NFE działalnością charytatywną,

w ramach zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi lub zapłaty

odzwierciedlającej wartość rynkową nabytego przez ten podmiot

majątku,

– przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE

wymagają, aby w przypadku likwidacji lub rozwiązania tego NFE

wszystkie jego aktywa zostały przekazane podmiotowi rządowemu lub

organizacji pożytku publicznego lub przypadły w udziale państwu

rezydencji tego NFE lub jednostce terytorialnej niższego szczebla

danego państwa;

3) banku centralnym – rozumie się przez to instytucję określoną przez prawo lub

wyznaczoną przez rząd jako centralny organ – inny niż rząd danego państwa –

emitujący instrumenty przeznaczone do obiegu jako waluta niezależnie od tego,

czy instytucja ta jest w całości lub w części własnością tego państwa;

4) dowodzie w postaci dokumentu – rozumie się przez to:

21.07.2020

©Telksinoe s. 15/82

a) certyfikat rezydencji, o którym mowa w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku

dochodowym od osób fizycznych lub w art. 4a pkt 12 ustawy o podatku

dochodowym od osób prawnych,

b) w przypadku osoby fizycznej – dowód tożsamości wystawiony przez

upoważniony organ, który wskazuje tożsamość osoby fizycznej i jest

używany do jej identyfikacji,

c) w przypadku podmiotu – urzędową dokumentację wystawioną przez

upoważniony organ, zawierającą nazwę podmiotu oraz adres głównego

miejsca prowadzenia działalności w danym państwie będącym miejscem

jego rezydencji, albo wskazującą państwo, w którym podmiot ten został

zarejestrowany lub utworzony; w odniesieniu do istniejących rachunków

podmiotów raportujące instytucje finansowe mogą użyć jako dowodu

w postaci dokumentu każdej klasyfikacji znajdującej się w dokumentacji

raportującej instytucji finansowej w odniesieniu do danego posiadacza

rachunku, utrwalonej przez daną raportującą instytucję finansową zgodnie

z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania

praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do celów określonych

w przepisach prawa innych niż cele podatkowe, która została:

– określona na podstawie znormalizowanego systemu kodowania

działalności gospodarczej oraz

– wdrożona przez daną raportującą instytucję finansową przed datą

wykorzystaną do zaklasyfikowania danego rachunku finansowego jako

rachunku istniejącego, pod warunkiem że raportująca instytucja

finansowa nie posiada informacji o tym, że ta klasyfikacja jest

niepoprawna lub nierzetelna,

d) zbadane sprawozdanie finansowe, dokument przedstawiający historię

kredytową lub oceniający zdolność kredytową wystawiony przez osobę

trzecią, wniosek o ogłoszenie upadłości oraz sprawozdanie organu nadzoru

nad rynkiem papierów wartościowych;

5) grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia – rozumie się przez to pieniężną

umowę ubezpieczenia, zapewniającą ochronę ubezpieczeniową osób fizycznych,

które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, izby gospodarczej,

związku zawodowego, innego stowarzyszenia lub grupy, oraz przewidującą

21.07.2020

©Telksinoe s. 16/82

zapłatę składki od każdego członka grupy lub członka kategorii w ramach grupy,

która jest określona bez względu na indywidualne cechy zdrowotne danego

członka lub kategorii członków danej grupy, jednakże z uwzględnieniem wieku,

płci i nałogu palenia;

6) grupowej umowie renty – rozumie się przez to umowę renty, na podstawie której

uprawnionymi są osoby fizyczne, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem

pracodawcy, stowarzyszenia, związku zawodowego lub innej grupy;

7) instytucji depozytowej – rozumie się przez to podmiot, który przyjmuje depozyty

w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej, w tym:

a) bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku krajowego za granicą oraz

oddział banku zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357),

b) instytucję kredytową oraz oddział instytucji kredytowej, w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,

c) spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą

Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

8) instytucji finansowej – rozumie się przez to instytucję powierniczą, instytucję

depozytową, podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń;

9) instytucji finansowej z państwa uczestniczącego – rozumie się przez to instytucję

finansową będącą rezydentem państwa uczestniczącego, z wyłączeniem

oddziałów i przedstawicielstw tej instytucji finansowej mających siedzibę poza

danym państwem uczestniczącym, oraz oddział instytucji finansowej, która nie

jest rezydentem państwa uczestniczącego, jeżeli ten oddział ma siedzibę

w danym państwie uczestniczącym;

10) instytucji powierniczej – rozumie się przez to podmiot, który – w ramach istotnej

części swojej działalności gospodarczej – przechowuje aktywa finansowe na

rachunek innych osób, przy czym uważa się, że przechowywanie aktywów

finansowych na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności

gospodarczej podmiotu, jeżeli jego przychody brutto przypadające na

przechowywanie aktywów finansowych i na związane z tym usługi finansowe

stanowią co najmniej 20% przychodów brutto tego podmiotu w krótszym

z następujących okresów:

21.07.2020

©Telksinoe s. 17/82

a) okresie 3 lat kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym

jest dokonywane ustalenie tego udziału lub ostatniego dnia roku

obrotowego, jeżeli nie są one tożsame,

b) okresie istnienia tego podmiotu;

11) istniejącym rachunku – rozumie się przez to:

a) rachunek finansowy prowadzony przez raportującą instytucję finansową na

dzień 31 grudnia 2015 r.,

b) rachunek finansowy posiadacza rachunku, bez względu na datę jego

otwarcia:

– w raportującej instytucji finansowej lub podmiocie powiązanym

będącym raportującą instytucją finansową, jeżeli jego posiadacz

posiada również rachunek finansowy, o którym mowa w lit. a,

– traktowany przez raportującą instytucję finansową jako jeden rachunek

finansowy do celów spełnienia standardów określonych w art. 44 ust. 1

i 3 oraz do celów stosowania zasad sumowania rachunków określonych

w art. 40 i art. 41, wraz z rachunkiem finansowym, o którym mowa

w lit. a oraz w tiret pierwszym, oraz innymi rachunkami finansowymi

tego posiadacza rachunku,

– względem którego raportująca instytucja finansowa jest uprawniona do

stosowania procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy

i finansowaniu terroryzmu, takich jak stosowane wobec rachunku

finansowego, o którym mowa w lit. a,

– którego otwarcie nie wymaga dostarczenia przez posiadacza rachunku

nowych, dodatkowych lub zmienionych informacji innych niż do celów

automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych;

12) istniejącym rachunku indywidualnym – rozumie się przez to istniejący rachunek

posiadany przez co najmniej jedną osobę fizyczną;

13) istniejącym rachunku podmiotów – rozumie się przez to istniejący rachunek

posiadany przez co najmniej jeden podmiot;

14) NFE – rozumie się przez to podmiot, który nie jest instytucją finansową,

z zastrzeżeniem pkt 26 lit. b;

15) nowym rachunku – rozumie się przez to rachunek finansowy prowadzony przez

raportującą instytucję finansową, otwarty w dniu 1 stycznia 2016 r. albo po tej

21.07.2020

©Telksinoe s. 18/82

dacie, chyba że dany rachunek finansowy traktuje się jako istniejący rachunek na

podstawie pkt 11 lit. b;

16) nowym rachunku indywidualnym – rozumie się przez to nowy rachunek

posiadany przez co najmniej jedną osobę fizyczną;

17) nowym rachunku podmiotów – rozumie się przez to nowy rachunek posiadany

przez co najmniej jeden podmiot;

18) opiekunie klienta – rozumie się przez to pracownika instytucji finansowej

przypisanego do posiadacza rachunku i odpowiedzialnego za kontakt z nim;

19) organizacji międzynarodowej – rozumie się przez to:

a) organizację międzynarodową:

– w skład której wchodzą głównie państwa,

– która zawarła z danym państwem porozumienie w sprawie lokalizacji

jej siedziby lub inne podobne porozumienie,

– której dochód nie przynosi korzyści osobom prywatnym,

b) podmioty będące własnością organizacji międzynarodowej, o której mowa

w lit. a;

20) osobie kontrolującej – rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego, o którym

mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu;

21) osobie raportowanej – rozumie się przez to osobę z państwa uczestniczącego oraz

osobę z państwa trzeciego inną niż:

a) spółka kapitałowa, której akcje są przedmiotem regularnego obrotu na co

najmniej jednym uznanym rynku papierów wartościowych,

b) spółka będąca podmiotem powiązanym spółki określonej w lit. a,

c) podmiot rządowy, organizacja międzynarodowa lub bank centralny,

d) instytucja finansowa;

22) osobie z państwa trzeciego – rozumie się przez to osobę fizyczną lub podmiot

będące rezydentem państwa trzeciego na podstawie przepisów prawa

podatkowego tego państwa trzeciego, lub masę spadkową po osobie zmarłej,

która była rezydentem państwa trzeciego; podmiot niemający rezydencji do

celów podatkowych, z wyłączeniem trustu będącego pasywnym NFE, traktuje

się jako rezydenta państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu

tego podmiotu;

21.07.2020

©Telksinoe s. 19/82

23) osobie z państwa uczestniczącego – rozumie się przez to osobę fizyczną lub

podmiot będące rezydentem państwa uczestniczącego na podstawie przepisów

prawa podatkowego tego państwa uczestniczącego, lub masę spadkową po

osobie zmarłej, która była rezydentem państwa uczestniczącego; podmiot

niemający rezydencji do celów podatkowych, z wyłączeniem trustu będącego

pasywnym NFE, traktuje się jako rezydenta państwa, w którym znajduje się

miejsce faktycznego zarządu tego podmiotu;

24) państwie trzecim – rozumie się przez to inne niż Rzeczpospolita Polska oraz

Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, które nie jest państwem

uczestniczącym;

25) państwie uczestniczącym – rozumie się przez to:

a) inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie,

b) inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym

Rzeczpospolita Polska zawarła porozumienie stanowiące podstawę

automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych,

c) inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym

Unia Europejska zawarła porozumienie stanowiące podstawę

automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych,

wymienione w wykazie opublikowanym przez Komisję Europejską;

26) pasywnym NFE – rozumie się przez to:

a) NFE niebędący aktywnym NFE,

b) podmiot inwestujący, o którym mowa w pkt 29 lit. b, niebędący instytucją

finansową z państwa uczestniczącego;

27) pieniężnej umowie ubezpieczenia – rozumie się przez to umowę ubezpieczenia,

inną niż umowa reasekuracji zawarta między dwoma zakładami ubezpieczeń,

która ma wartość pieniężną;

28) podmiocie – rozumie się przez to osobę prawną, jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej lub trust, a także umowę, w szczególności

spółki cywilnej, na podstawie której strony, które ją zawarły, zamierzają

wspólnie realizować określone w niej cele lub zadania;

29) podmiocie inwestującym – rozumie się przez to podmiot:

21.07.2020

©Telksinoe s. 20/82

a) który w ramach działalności gospodarczej wykonuje głównie co najmniej

jedną z następujących czynności lub operacji na rzecz lub w imieniu innych

osób:

– obrót instrumentami rynku pieniężnego, czekami, wekslami,

certyfikatami depozytowymi, instrumentami pochodnymi,

– obrót walutą,

– obrót pochodnymi instrumentami walutowymi, instrumentami

pochodnymi na stopę procentową i indeksowymi instrumentami

pochodnymi,

– obrót zbywalnymi papierami wartościowymi lub towarowymi

kontraktami terminowymi typu future,

– zarządzanie indywidualnym i zbiorowym portfelem aktywów,

– inne formy inwestowania, administrowania lub zarządzania aktywami

finansowymi lub środkami pieniężnymi, lub

b) którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub

reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót aktywami finansowymi,

jeżeli jest zarządzany przez inny podmiot będący instytucją depozytową,

instytucją powierniczą, zakładem ubezpieczeń lub podmiotem

inwestującym, o którym mowa w lit. a;

30) podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot kontrolowany przez inny

podmiot, podmioty pozostające pod wspólną kontrolą lub podmioty będące

podmiotami inwestującymi w rozumieniu pkt 29 lit. b, które są wspólnie

zarządzane; w celu ustalenia podmiotu kontrolowanego przez inny podmiot lub

podmiotu pozostającego pod wspólną kontrolą przyjmuje się, że kontrola

obejmuje ponad 50% bezpośredniego lub pośredniego udziału w prawie głosu na

zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu lub w kapitale tego

podmiotu;

31) podmiocie rządowym – rozumie się przez to:

a) rząd państwa,

b) jednostki terytorialne państwa,

c) podmioty będące w całości własnością danego państwa lub jednostek

wymienionych w lit. b,

21.07.2020

©Telksinoe s. 21/82

d) organy lub instytucje sprawujące władzę w państwie, pod warunkiem że ich

dochody netto są gromadzone na rachunku własnym lub innym rachunku

danego państwa i nie przynoszą korzyści osobie prywatnej,

e) podmiot kontrolowany przez państwo, przez który rozumie się podmiot

prawny niezależny od państwa, pod warunkiem że:

– podmiot ten jest w całości własnością innego podmiotu rządowego i jest

kontrolowany bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotu

kontrolowanego przez inny podmiot rządowy,

– dochody netto tego podmiotu są gromadzone na jego własnym rachunku

lub na rachunkach innego podmiotu rządowego i nie przynoszą korzyści

osobie prywatnej,

– po rozwiązaniu tego podmiotu jego aktywa powierzane są innemu

podmiotowi rządowemu;

32) polskiej instytucji finansowej – rozumie się przez to instytucję finansową będącą

rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem oddziałów

i przedstawicielstw tej instytucji finansowej mających siedzibę poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, oraz oddział i przedstawicielstwo instytucji

finansowej, która nie jest rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli oddział

lub przedstawicielstwo tej instytucji ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

33) posiadaczu rachunku – rozumie się przez to osobę wymienioną lub

zidentyfikowaną przez instytucję finansową, która prowadzi ten rachunek, jako

posiadacz rachunku finansowego, z tym że:

– w przypadku osoby innej niż instytucja finansowa, posiadającej

rachunek finansowy w imieniu lub na rzecz innej osoby, nie jest ona

traktowana jako posiadająca rachunek w rozumieniu ustawy, lecz

posiadającym rachunek jest ta inna osoba,

– w przypadku pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty za

posiadacza rachunku uznaje się osobę uprawnioną do otrzymania

wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy,

a w przypadku gdy brak jest osoby upoważnionej do otrzymania

wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy, za

posiadacza rachunku finansowego uważa się osobę wskazaną

21.07.2020

©Telksinoe s. 22/82

w umowie jako właściciel oraz osobę, której przysługuje prawo do

otrzymania płatności na warunkach tej umowy; w momencie

wymagalności pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty

osoba uprawniona do otrzymania płatności z tytułu umowy uznawana

jest za posiadacza rachunku;

34) procedurach należytej staranności – rozumie się przez to określone w niniejszym

dziale zasady weryfikacji rachunków finansowych i identyfikacji rachunków

finansowych objętych obowiązkiem raportowania;

35) procedurach sprawozdawczych – rozumie się przez to określone w niniejszym

dziale zasady przekazywania informacji o rachunkach finansowych objętych

obowiązkiem raportowania;

36) procedurach z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu

terroryzmu – rozumie się przez to określone w przepisach o przeciwdziałaniu

praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz w wewnętrznych procedurach

raportujących instytucji finansowych zasady stosowania przez te instytucje

środków bezpieczeństwa finansowego wobec klienta;

37) rachunku depozytowym – rozumie się przez to rachunek prowadzony w celach

komercyjnych, rachunek bieżący, rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy,

rachunek terminowy, rachunek oszczędnościowy lub rachunek, którego

potwierdzeniem jest certyfikat depozytowy, certyfikat oszczędnościowy,

certyfikat inwestycyjny, certyfikat zadłużeniowy lub inny podobny instrument,

prowadzony przez instytucję finansową w ramach działalności bankowej lub

podobnej; rachunek depozytowy obejmuje również kwotę posiadaną przez

zakład ubezpieczeń na podstawie gwarantowanej umowy inwestycyjnej lub

podobnej umowy zobowiązującej do wypłaty lub uznania odsetek z tytułu tych

umów;

38) rachunku finansowym – rozumie się przez to rachunek prowadzony przez

instytucję finansową, z wyjątkiem rachunku wyłączonego z obowiązku

raportowania na podstawie art. 31 ust. 2, obejmujący rachunek depozytowy

i rachunek powierniczy, a także:

a) w przypadku podmiotu inwestującego – jakikolwiek udział w kapitale,

w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową

oraz w aktywach netto funduszu inwestycyjnego przypadających na

21.07.2020

©Telksinoe s. 23/82

jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny, lub

w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej; rachunek

finansowy nie obejmuje udziału podmiotu inwestującego w kapitale lub

w wierzytelnościach wobec innego podmiotu będącego podmiotem

inwestującym wyłącznie dlatego, że ten inny podmiot inwestujący:

– udziela porad inwestycyjnych klientowi i działa w jego imieniu lub

– zarządza portfelami na rzecz klienta i działa w jego imieniu do celów

inwestowania aktywów finansowych zdeponowanych w imieniu klienta

w instytucji finansowej innej niż taki podmiot lub do celów zarządzania

lub administrowania takimi aktywami finansowymi,

b) w przypadku instytucji finansowej niewymienionej w lit. a – jakikolwiek

udział w kapitale, w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej

instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu inwestycyjnego

przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny, lub

w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej, jeżeli dana

kategoria udziałów została utworzona w celu uniknięcia raportowania,

c) pieniężne umowy ubezpieczenia i umowy renty, zawarte lub wykonywane

przez instytucję finansową, z wyjątkiem niezwiązanych z inwestowaniem,

niezbywalnych, natychmiastowo wypłacanych dożywotnich rent, o których

mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1145 i 1495), zawieranych z osobą fizyczną, które skutkują

wypłatą świadczenia emerytalnego lub rentowego w ramach rachunku

wyłączonego z obowiązku raportowania na podstawie art. 31 ust. 2,

d) w przypadku trustu będącego instytucją finansową – udział w kapitale

rozumiany jako udział posiadany przez osobę traktowaną jako założyciel

lub beneficjent trustu lub inną osobę fizyczną sprawującą ostateczną lub

faktyczną kontrolę nad trustem; osoba raportowana będzie traktowana jako

beneficjent trustu, jeżeli taka osoba raportowana posiada prawo do

otrzymywania bezpośrednio lub pośrednio, w tym za pośrednictwem

pełnomocnika, obowiązkowej wypłaty z trustu lub może otrzymywać,

bezpośrednio lub pośrednio, wypłaty uznaniowe z trustu;

39) rachunku nieudokumentowanym – rozumie się przez to istniejący rachunek

indywidualny posiadany przez osobę o nieustalonej rezydencji;

21.07.2020

©Telksinoe s. 24/82

40) rachunku o niższej wartości – rozumie się przez to istniejący rachunek

indywidualny, którego łączne saldo lub wartość na dzień 31 grudnia 2015 r. nie

przekraczają kwoty progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich;

41) rachunku o wysokiej wartości – rozumie się przez to istniejący rachunek

indywidualny, którego łączne saldo lub wartość na dzień 31 grudnia 2015 r. lub

na dzień 31 grudnia któregokolwiek z kolejnych lat przekraczają kwotę progową

1 000 000 dolarów amerykańskich;

42) rachunku powierniczym – rozumie się przez to rachunek obejmujący co najmniej

jeden składnik aktywów finansowych przechowywany na rzecz innej osoby,

z wyłączeniem umowy ubezpieczenia i umowy renty;

43) rachunku raportowanym – rozumie się przez to rachunek finansowy prowadzony

przez raportującą instytucję finansową i znajdujący się w posiadaniu co najmniej

jednej osoby raportowanej lub pasywnego NFE kontrolowanego przez co

najmniej jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną, pod warunkiem że

zostanie on zidentyfikowany jako taki rachunek na podstawie procedur należytej

staranności;

44) raportującej instytucji finansowej – rozumie się przez to polską instytucję

finansową, z wyjątkiem instytucji wymienionych w art. 32 ust. 1;

45) TIN – rozumie się przez to numer identyfikacyjny podatnika lub jego

funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru, stosowany przez

państwo rezydencji do identyfikacji osoby fizycznej lub podmiotu w celach

podatkowych, w tym numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer

Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

45a) truście (trust) – rozumie się przez to trust w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 24

ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

46) umowie renty – rozumie się przez to:

a) umowę, zgodnie z którą jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej

do wypłacania świadczeń pieniężnych w danym okresie, ustalonym

w całości lub w części poprzez odniesienie do średniego dalszego trwania

życia co najmniej jednej osoby fizycznej, lub

b) umowę, którą uznaje się za umowę renty zgodnie z przepisami prawa lub

praktyką państwa lub terytorium, w których umowa została zawarta, na

21.07.2020

©Telksinoe s. 25/82

mocy której strona tej umowy zobowiązuje się do wypłacania świadczeń

pieniężnych przez określoną liczbę lat;

47) uznanym rynku papierów wartościowych – rozumie się przez to rynek papierów

wartościowych podlegający w państwie siedziby tego rynku nadzorowi

właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, na którym średnia roczna

wartość obrotu akcjami, według stanu na koniec każdego z 3 lat kalendarzowych

poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ustalenie jest dokonywane,

wynosi co najmniej 1 000 000 000 dolarów amerykańskich, przy czym jeżeli

w ramach danego rynku papierów wartościowych wyodrębnione są inne rynki,

na potrzeby dokonania ustalenia uwzględnia się wyłącznie rynek, na którym

akcje danej spółki kapitałowej są notowane;

48) wartości pieniężnej – rozumie się przez to większą z następujących wartości:

kwotę świadczenia, do uzyskania której ubezpieczający jest uprawniony

w momencie wykupu lub wypowiedzenia umowy, określoną bez dokonywania

potrąceń z tytułu wcześniejszej rezygnacji z umowy lub pożyczki pod zastaw

polisy, lub kwotę, którą ubezpieczający może pożyczyć na mocy umowy lub

w związku z umową; do wartości pieniężnej nie wlicza się kwoty należnej na

podstawie umowy ubezpieczenia:

a) wyłącznie z tytułu śmierci osoby ubezpieczonej, należnej na podstawie

umowy ubezpieczenia na życie,

b) jako świadczenia z tytułu szkody na osobie, świadczenia z tytułu choroby

lub innego świadczenia stanowiącego odszkodowanie z tytułu straty

majątkowej poniesionej na skutek zajścia zdarzenia objętego

ubezpieczeniem,

c) jako zwrotu uprzednio wpłaconych składek z potrąceniem opłat z tytułu

kosztów ubezpieczenia, zgodnie z umową ubezpieczenia inną niż

inwestycyjna umowa ubezpieczenia na życie lub umowa renty, w związku

z odstąpieniem od umowy lub wypowiedzeniem umowy, zmniejszeniem

ryzyka ubezpieczeniowego w okresie trwania umowy, lub zwrotu

wynikającego z błędu księgowego lub podobnego błędu odnoszącego się do

składki,

d) jako premii ubezpieczeniowej dla ubezpieczającego, innej niż premia

wypłacana w przypadku wypowiedzenia umowy, pod warunkiem że premia

21.07.2020

©Telksinoe s. 26/82

ta dotyczy umowy ubezpieczenia, na podstawie której jedyne świadczenia

należne to świadczenia określone w lit. b,

e) jako zwrotu składki z tytułu umowy ubezpieczenia, zgodnie z którą składka

jest płatna przynajmniej raz w roku, jeżeli kwota składki nie przekracza

kolejnej rocznej składki, która będzie należna z tytułu umowy;

49) zakładzie ubezpieczeń – rozumie się przez to krajowy zakład ubezpieczeń,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 381,

730 i 2217), a także zagraniczny zakład ubezpieczeń w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 55 tej ustawy, które zawierają pieniężną umowę ubezpieczenia

lub umowę renty bądź są zobowiązane do dokonywania płatności z tytułu tych

umów;

50) znormalizowanym systemie kodowania działalności gospodarczej – rozumie się

przez to system kodujący używany do klasyfikowania przedsiębiorstw według

rodzaju działalności do celów innych niż cele podatkowe, w tym Polską

Klasyfikację Działalności.

2. Uznaje się, że podmiot wykonuje głównie co najmniej jedną z czynności,

o których mowa w ust. 1 pkt 29 lit. a, lub że przychody brutto podmiotu przypadają

głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót tymi

aktywami, o których mowa w ust. 1 pkt 29 lit. b, jeżeli przychody brutto danego

podmiotu przypadające na odpowiednie czynności stanowią co najmniej 50%

przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów:

1) okresie 3 lat, kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest

dokonywane ustalenie tego udziału;

2) okresie istnienia tego podmiotu.

3. Uznaje się, że rachunek finansowy jest prowadzony przez instytucję

finansową:

1) w przypadku rachunku powierniczego – która przechowuje aktywa na rachunku,

w tym instytucję finansową, która posiada aktywa we własnym imieniu, ale na

rzecz posiadacza rachunku w takiej instytucji;

2) w przypadku rachunku depozytowego – która jest zobowiązana do dokonywania

płatności w odniesieniu do danego rachunku, z wyłączeniem przedstawiciela

21.07.2020

©Telksinoe s. 27/82

instytucji finansowej, bez względu na to, czy taki przedstawiciel jest instytucją

finansową;

3) w przypadku jakiegokolwiek udziału w kapitale, w tym w kapitale lub w zyskach

spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu

inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat

inwestycyjny, lub w wierzytelnościach wobec instytucji finansowej, w tym

podmiotu inwestującego, stanowiącego rachunek finansowy – w której udział

jest posiadany;

4) w przypadku pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty – która jest

zobowiązana do dokonywania płatności na podstawie danej umowy.

4. Adresem głównego miejsca prowadzenia działalności podmiotu jest adres

miejsca faktycznego zarządu, z tym że adresem głównego miejsca prowadzenia

działalności podmiotu nie jest adres instytucji finansowej, w której podmiot ma

rachunek, skrytkę pocztową lub adres wykorzystywany wyłącznie do celów

korespondencji, chyba że taki adres jest jedynym adresem wykorzystywanym przez

dany podmiot i pojawia się jako adres zarejestrowany w jego dokumentach

organizacyjnych.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra listę

państw uczestniczących, o których mowa w ust. 1 pkt 25 lit. b i c, i dokonuje jej

bieżącej aktualizacji.

Art. 25. 1. Na potrzeby stosowania przepisów niniejszego działu przyjmuje się,

że instytucja finansowa jest rezydentem państwa, w którym zgodnie z prawem tego

państwa podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodów z uwagi na jej siedzibę lub

zarząd lub inne kryterium o podobnym charakterze.

2. W przypadku braku możliwości określenia rezydencji instytucji finansowej na

podstawie ust. 1, w tym w przypadku instytucji finansowych podlegających zgodnie

z prawem danego państwa opodatkowaniu od dochodów na poziomie ich wspólników

lub członków, przyjmuje się, że instytucja finansowa jest rezydentem państwa,

w którym:

1) jest zarejestrowana lub

2) posiada miejsce faktycznego zarządu, lub

3) podlega nadzorowi finansowemu.

21.07.2020

©Telksinoe s. 28/82

3. W przypadku gdy zgodnie z przepisami ust. 1 i 2 instytucja finansowa jest

rezydentem co najmniej dwóch państw, przyjmuje się, że instytucja finansowa podlega

procedurom sprawozdawczym i procedurom należytej staranności w odniesieniu do

danego rachunku finansowego w państwie, w którym prowadzi ten rachunek.

4. Trust będący instytucją finansową jest rezydentem:

1) państwa uczestniczącego, w którym jest rezydentem do celów podatkowych –

w przypadku gdy trust ten przekazuje do tego państwa informacje w zakresie

określonym w art. 34 w odniesieniu do rachunków raportowanych

prowadzonych przez trust;

2) państwa rezydencji co najmniej jednego z powierników tego trustu –

w pozostałych przypadkach.

Art. 26. Przeliczenia na złote polskie kwot wyrażonych w niniejszym dziale

w dolarach amerykańskich dokonuje się według kursu średniego dolara

amerykańskiego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na:

1) ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień 31 grudnia danego roku, jeżeli

przepisy niniejszego działu określają daną kwotę na dzień 31 grudnia danego

roku, albo

2) ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok,

na który dana kwota jest przeliczana – w pozostałych przypadkach

– zaokrąglając w górę do pełnych tysięcy.

Rozdział 2

Obowiązki raportujących instytucji finansowych

Art. 27. 1. Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do:

1) stosowania procedur należytej staranności oraz procedur sprawozdawczych;

2) rejestrowania czynności podejmowanych w ramach procedur należytej

staranności;

3) gromadzenia dokumentacji wymaganej w ramach stosowania procedur należytej

staranności, w szczególności oświadczeń o rezydencji podatkowej posiadaczy

rachunków oraz osób kontrolujących i dowodów w postaci dokumentów.

2. Rejestrowanie czynności, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje rejestrację

daty, rodzaju oraz opisu przeprowadzonej czynności i może następować

21.07.2020

©Telksinoe s. 29/82

z wykorzystaniem innych rejestrów prowadzonych w szczególności na potrzeby

procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Art. 28. 1. Raportująca instytucja finansowa przechowuje:

1) rejestr czynności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2,

2) dokumentację, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3,

3) informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1

– dotyczące rachunku finansowego objętego obowiązkiem raportowania, przez okres

5 lat, licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek przekazania informacji o tym

rachunku.

2. W przypadku likwidacji, połączenia, podziału oraz przekształcenia

raportującej instytucji finansowej do przechowywania informacji stosuje się

odpowiednio przepisy art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r.

o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680).

Art. 29. Raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych

podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszym

dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz

informacji o rachunkach nieudokumentowanych. Odpowiedzialność za wykonanie

obowiązków ponosi raportująca instytucja finansowa.

Art. 30. 1. Raportująca instytucja finansowa wykonuje obowiązki, o których

mowa w art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z

dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku

z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich

danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie

danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.6)), w terminie

pozwalającym na zrealizowanie przez osobę raportowaną jej uprawnień, określonych

w art. 15–20 tego rozporządzenia, przed przekazaniem informacji, o których mowa w

art. 33 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1.

2. Raportująca instytucja finansowa zawiadamia niezwłocznie osobę

raportowaną o prawdopodobieństwie naruszenia bezpieczeństwa jej danych

osobowych gromadzonych i przetwarzanych na potrzeby automatycznej wymiany

informacji o rachunkach raportowanych.

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.

21.07.2020

©Telksinoe s. 30/82

Rozdział 3

Procedury sprawozdawcze

Art. 31. 1. Obowiązkiem raportowania są objęte rachunki raportowane oraz

rachunki nieudokumentowane.

2. Z obowiązku raportowania wyłączone są:

1) rachunek emerytalny lub rentowy spełniający łącznie następujące warunki:

a) rachunek stanowi osobiste konto emerytalne lub jest częścią

zarejestrowanego lub regulowanego planu emerytalnego lub rentowego,

prowadzonego w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych lub rentowych,

w tym renty inwalidzkiej lub świadczenia z tytułu śmierci,

b) składki wpłacane na ten rachunek podlegają odliczeniu lub wyłączeniu

z opodatkowanego dochodu posiadacza rachunku lub są opodatkowane

według stawki obniżonej bądź opodatkowanie dochodu z inwestycji

z danego rachunku jest odroczone lub podlega stawce obniżonej,

c) jest wymagane przekazywanie organom podatkowym informacji

dotyczących rachunku,

d) wypłaty z rachunku uzależnione są od osiągnięcia określonego wieku

emerytalnego, od inwalidztwa lub od śmierci, lub wypłata środków przed

wystąpieniem tych zdarzeń skutkuje nałożeniem kar,

e) ustalona wysokość rocznych składek nie przekracza kwoty progowej

50 000 dolarów amerykańskich albo ustalony maksymalny limit składek

możliwych do wpłacenia na rachunek nie przekracza kwoty progowej

1 000 000 dolarów amerykańskich, przy zastosowaniu do każdego z tych

warunków zasad sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41;

2) rachunek finansowy spełniający łącznie następujące warunki:

a) rachunek podlega regulacji jako instrument inwestycyjny do celów innych

niż emerytury i jest przedmiotem obrotu na rynku papierów wartościowych

bądź podlega regulacji jako instrument oszczędnościowy do celów innych

niż emerytury,

b) składki wpłacane na ten rachunek podlegają odliczeniu lub wyłączeniu

z opodatkowanego dochodu posiadacza rachunku lub są opodatkowane

21.07.2020

©Telksinoe s. 31/82

według stawki obniżonej bądź opodatkowanie dochodu z inwestycji

z danego rachunku jest odroczone lub podlega stawce obniżonej,

c) wypłaty z rachunku uzależnione są od spełnienia określonych kryteriów

odnoszących się do celu rachunku inwestycyjnego lub oszczędnościowego,

lub wypłata środków przed spełnieniem tych kryteriów skutkuje nałożeniem

kar,

d) ustalona wysokość rocznych składek nie przekracza kwoty progowej

50 000 dolarów amerykańskich, przy zastosowaniu zasad sumowania

rachunków określonych w art. 40 i art. 41;

3) umowa ubezpieczenia na życie, w przypadku której okres ważności

ubezpieczenia upłynie, zanim osoba ubezpieczona osiągnie wiek 90 lat, pod

warunkiem że łącznie spełnione są następujące warunki:

a) składki wpłacane okresowo, których wysokość nie ulega zmniejszeniu

w trakcie trwania umowy, są płatne co najmniej raz w roku w okresie

obowiązywania umowy lub do momentu, gdy ubezpieczony osiągnie wiek

90 lat, w zależności od tego, który z tych okresów jest krótszy,

b) w umowie nie określono wartości środków, do których uprawniona byłaby

osoba trzecia w drodze ich wypłaty, zaciągnięcia pożyczki lub w inny

sposób, bez uprzedniego wypowiedzenia umowy,

c) kwota wypłacana w przypadku odstąpienia od umowy lub wypowiedzenia

umowy, z wyłączeniem świadczenia z tytułu śmierci, nie przekracza łącznej

wysokości wpłaconych składek, pomniejszonej o sumę opłat z tytułu

śmiertelności, zachorowalności oraz innych kosztów niezależnie od tego,

czy zostały faktycznie poniesione, za okres lub okresy obowiązywania

umowy oraz wszelkich kwot wypłaconych przed odstąpieniem od umowy

lub wypowiedzeniem umowy,

d) prawa wynikające z umowy nie zostały przeniesione na cesjonariusza

w zamian za korzyść majątkową;

4) rachunek finansowy wchodzący wyłącznie w skład masy spadkowej, jeżeli

dokumentacja dla tego rachunku zawiera kopie: testamentu zmarłego, aktu

zgonu, prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub

zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia;

5) rachunek finansowy utworzony w związku:

21.07.2020

©Telksinoe s. 32/82

a) z postanowieniem lub wyrokiem sądu, lub

b) z obowiązkiem instytucji finansowej obsługującej pożyczkę zabezpieczoną

nieruchomością, dotyczącym przeznaczenia części płatności wyłącznie

w celu ułatwienia płatności podatków lub ubezpieczeń związanych z nie-

ruchomością w późniejszym terminie, lub

c) z obowiązkiem instytucji finansowej dotyczącym wyłącznie ułatwienia

płatności podatków w późniejszym terminie, lub

d) ze sprzedażą, zamianą, dzierżawą lub najmem, pod warunkiem że spełnia

następujące wymogi:

– na rachunek są przekazywane wyłącznie środki z tytułu zadatków,

zaliczek, depozytów w wysokości odpowiedniej dla zabezpieczenia

zobowiązania bezpośrednio związanego z transakcją, z podobnych

płatności lub z aktywów finansowych, które są zdeponowane na

rachunku w związku ze sprzedażą, zamianą, dzierżawą lub najmem,

– został utworzony i jest wykorzystywany wyłącznie w celu

zabezpieczenia zobowiązania: nabywcy – do zapłaty ceny nabycia

mienia, sprzedawcy – do pokrycia wszelkich zobowiązań warunkowych

oraz wydzierżawiającego, dzierżawcy, wynajmującego lub najemcy –

do zapłaty za wszelkie szkody dotyczące przedmiotu dzierżawy lub

najmu,

– aktywa pozostające na rachunku, w tym uzyskane z niego dochody,

będą wypłacone lub w inny sposób przekazane na rzecz nabywcy,

sprzedawcy, wydzierżawiającego, dzierżawcy, wynajmującego lub

najemcy do momentu sprzedaży, zamiany, wykupu mienia albo

wygaśnięcia dzierżawy lub najmu, również w celu spełnienia

zobowiązań danej osoby,

– nie jest rachunkiem depozytu zabezpieczającego lub podobnym

rachunkiem utworzonym w związku ze sprzedażą lub zamianą

składnika aktywów finansowych,

– nie jest powiązany z rachunkiem, o którym mowa w pkt 6;

6) rachunek depozytowy spełniający następujące warunki:

a) rachunek istnieje wyłącznie dlatego, że klient dokonuje płatności

przekraczającej saldo debetowe w odniesieniu do karty kredytowej lub

21.07.2020

©Telksinoe s. 33/82

innego instrumentu kredytu odnawialnego, a nadpłacona kwota nie jest

natychmiast zwracana klientowi,

b) w dniu otwarcia rachunku instytucja finansowa posiada wdrożone

procedury zapobiegające dokonaniu przez klienta nadpłaty, w tym

obejmującej salda dodatnie wynikające ze zwrotu towarów, przekraczającej

kwotę progową 50 000 dolarów amerykańskich albo zapewniające, że

nadpłacone przez klienta kwoty przekraczające tę kwotę są zwracane

w terminie 60 dni; nadpłata klienta nie odnosi się do salda dodatniego

w zakresie spornych obciążeń;

7) rachunek zgłoszony przez Rzeczpospolitą Polską Komisji Europejskiej oraz

ujęty w publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej liście

rachunków, które należy traktować jako rachunki wyłączone do celów załącznika

I sekcja VIII część C pkt 17 lit. g dyrektywy 2011/16/UE.

3. Nie uznaje się, że rachunek finansowy nie spełnia wymogu, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1 lit. e, tylko dlatego, że może otrzymywać aktywa lub środki

przenoszone z rachunku finansowego spełniającego wymogi określone w ust. 2 pkt 1

lit. a–d lub pkt 2, lub z funduszu emerytalnego lub rentowego spełniającego wymogi

określone dla powszechnego funduszu emerytalnego, zamkniętego funduszu

emerytalnego lub funduszu emerytalnego podmiotu rządowego, organizacji

międzynarodowej lub banku centralnego.

4. Nie uznaje się, że rachunek finansowy nie spełnia wymogu, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2 lit. d, tylko dlatego, że taki rachunek finansowy może otrzymywać

aktywa lub środki przenoszone z rachunku finansowego spełniającego wymogi

określone w ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 lit. a–c, lub z co najmniej jednego funduszu

emerytalnego lub rentowego spełniającego wymogi określone dla powszechnego

funduszu emerytalnego, zamkniętego funduszu emerytalnego lub funduszu

emerytalnego podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku

centralnego.

Art. 32. 1. Z wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 27, art. 28 oraz

art. 30, jest wyłączona polska instytucja finansowa będąca:

1) podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową lub bankiem centralnym,

w zakresie, w jakim nie dokonuje płatności wynikającej ze zobowiązania

związanego z komercyjną działalnością finansową odpowiadającą działalności

21.07.2020

©Telksinoe s. 34/82

prowadzonej przez zakład ubezpieczeń, instytucję powierniczą lub instytucję

depozytową;

2) powszechnym funduszem emerytalnym, zamkniętym funduszem emerytalnym,

funduszem emerytalnym podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej

lub banku centralnego, lub kwalifikowanym wystawcą kart kredytowych;

3) podmiotem zgłoszonym przez Rzeczpospolitą Polską Komisji Europejskiej oraz

ujętym w publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej liście

instytucji, które należy traktować jako nieraportujące instytucje finansowe do

celów załącznika I sekcja VIII część B pkt 1 lit. c dyrektywy 2011/16/UE;

4) zwolnionym przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania;

5) trustem w zakresie, w jakim powiernik trustu będący raportującą instytucją

finansową przekazuje informacje o rachunkach raportowanych tego trustu.

2. Przez powszechny fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

rozumie się fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych,

rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci, lub kombinacji tych świadczeń, na rzecz

obecnych lub byłych pracowników co najmniej jednego pracodawcy lub osób przez

nich wskazanych, pod warunkiem że fundusz:

1) nie ma żadnego beneficjenta, który miałby prawo do więcej niż 5% aktywów

funduszu, oraz

2) zapewnia przekazywanie właściwym organom podatkowym informacji

o beneficjentach i wnoszonych przez nich składkach na rzecz funduszu, oraz

3) spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

a) jest zwolniony z opodatkowania od dochodów z inwestycji lub

opodatkowanie takich dochodów jest odroczone lub podlega stawce

obniżonej, ze względu na status funduszu jako programu emerytalnego,

b) składki wpłacane przez pracowników do funduszu, inne niż określone jako

dozwolone wpłaty uzupełniające, są ograniczone zależnie od dochodu

pracownika lub nie mogą przekroczyć kwoty progowej 50 000 dolarów

amerykańskich rocznie, przy zastosowaniu zasad sumowania rachunków

określonych w art. 40 i art. 41.

3. Przez powszechny fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

rozumie się także fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych,

rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci, lub kombinacji tych świadczeń, na rzecz

21.07.2020

©Telksinoe s. 35/82

obecnych lub byłych pracowników co najmniej jednego pracodawcy lub osób przez

nich wskazanych, pod warunkiem że fundusz spełnia łącznie warunki określone

w ust. 2 pkt 1 i 2 oraz co najmniej jeden z następujących warunków:

1) co najmniej 50% całkowitych składek na rzecz funduszu pochodzi z wpłat

pracodawców, z wyłączeniem przeniesienia aktywów z innych funduszy

emerytalnych, o których mowa w ust. 2, 4 lub 5, oraz z rachunków emerytalnych

i rentowych, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 1;

2) przenoszenie środków lub wypłaty z funduszu są dozwolone tylko w przypadku

wystąpienia zdarzeń związanych z przejściem na emeryturę,

niepełnosprawnością lub śmiercią, z wyjątkiem przenoszenia środków do innych

funduszy emerytalnych, o których mowa w ust. 2, 4 lub 5, lub do rachunków

emerytalnych i rentowych, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 1, lub dokonanie

przeniesienia lub wypłaty środków przed wystąpieniem określonego zdarzenia

skutkuje nałożeniem kar.

4. Przez zamknięty fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie

się fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub

świadczeń z tytułu śmierci na rzecz obecnych lub byłych pracowników co najmniej

jednego pracodawcy lub osób przez nich wskazanych, pod warunkiem że:

1) fundusz liczy mniej niż 50 uczestników;

2) fundusz jest finansowany przez co najmniej jednego pracodawcę, który nie jest

podmiotem inwestującym ani pasywnym NFE;

3) składki pracownika i pracodawcy na rzecz funduszu, z wyjątkiem przenoszenia

aktywów z innych rachunków emerytalnych i rentowych, o których mowa

w art. 31 ust. 2 pkt 1, są ograniczone poprzez odniesienie do wysokości

wypracowanego dochodu i wynagrodzenia pracownika;

4) uczestnicy, którzy nie są rezydentami państwa uczestniczącego, w którym dany

fundusz został utworzony, nie są uprawnieni do więcej niż 20% aktywów

funduszu;

5) fundusz zapewnia przekazywanie informacji organom podatkowym.

5. Przez fundusz emerytalny podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej

lub banku centralnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się fundusz utworzony

przez podmiot rządowy, organizację międzynarodową lub bank centralny w celu

zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci na

21.07.2020

©Telksinoe s. 36/82

rzecz beneficjentów lub uczestników będących obecnymi lub byłymi pracownikami,

osobami wskazanymi przez takich pracowników lub niebędących obecnymi lub

byłymi pracownikami, jeżeli świadczenia zapewniane takim beneficjentom lub

uczestnikom są wypłacane w zamian za usługi wykonane na rzecz podmiotu

rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego.

6. Kwalifikowanym wystawcą kart kredytowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

jest instytucja finansowa, która łącznie spełnia następujące warunki:

1) jest instytucją finansową tylko dlatego, że jest wydawcą karty płatniczej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach

płatniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 659, 730 i 1495), będącej kartą kredytową,

akceptującym depozyty tylko wtedy, gdy klient dokonuje płatności

przekraczającej saldo debetowe karty, a nadpłacona kwota nie jest natychmiast

zwracana klientowi;

2) wdrożyła procedury zapobiegające dokonaniu przez klienta nadpłaty, w tym

nadpłaty obejmującej salda dodatnie wynikające ze zwrotu towarów,

przekraczającej kwotę progową 50 000 dolarów amerykańskich albo

zapewniające, że nadpłacone przez klienta kwoty przekraczające tę kwotę są

zwracane w terminie 60 dni; nadpłata klienta nie odnosi się do salda dodatniego

w zakresie spornych obciążeń.

7. Przez zwolnione przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, o którym mowa

w ust. 1 pkt 4, rozumie się podmiot inwestujący regulowany przepisami ustawy z dnia

27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 95), pod warunkiem że wszystkie

jednostki uczestnictwa, certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa tego

przedsiębiorstwa są w posiadaniu osób fizycznych lub podmiotów niebędących

osobami raportowanymi, z wyjątkiem pasywnego NFE kontrolowanego przez osoby

kontrolujące będące osobami raportowanymi, lub wszystkie te jednostki, certyfikaty

albo prawa są posiadane za pośrednictwem takich osób fizycznych lub podmiotów. Za

zwolnione przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania uznaje się również podmiot

inwestujący, który wyemitował certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa na

okaziciela w formie dokumentu, pod warunkiem że:

1) nie wyemitował certyfikatów inwestycyjnych albo praw uczestnictwa na

okaziciela w formie dokumentu po dniu 31 grudnia 2015 r.;

21.07.2020

©Telksinoe s. 37/82

2) umorzył wszystkie certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa na

okaziciela w formie dokumentu po ich wykupieniu;

3) stosował procedury należytej staranności i przekazywał wymagane informacje

w odniesieniu do wszystkich certyfikatów inwestycyjnych albo praw

uczestnictwa na okaziciela w formie dokumentu, w przypadku gdy są

przedstawiane do wykupu w celu ich umorzenia lub dokonania innej płatności;

4) certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa na okaziciela zostały

umorzone lub poddane dematerializacji nie później niż przed dniem 1 stycznia

2018 r.

8. Przez dochód, który nie przynosi korzyści osobom prywatnym, rozumie się

dochód osób będących beneficjentami programu rządowego realizowanego dla dobra

ogółu lub w ramach zarządzania określoną dziedziną administracji. Nie stanowi

dochodu, który nie przynosi korzyści osobom prywatnym, dochód tych osób

pochodzący z prowadzenia przez podmiot rządowy działalności komercyjnej, w tym

działalności bankowej.

Art. 33. 1. Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej

Administracji Skarbowej informację o rachunkach raportowanych za okres roku

kalendarzowego, zwaną dalej „informacją o rachunkach raportowanych”, w terminie

do dnia 30 czerwca roku następnego:

1) utworzoną na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590

i 2294), którego adres jest zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na

stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

2. (uchylony)

3. W przypadku rachunków raportowanych znajdujących się w posiadaniu osób

z państw lub terytoriów innych niż państwo członkowskie obowiązek przekazania

informacji o rachunkach raportowanych obejmuje rachunki raportowane znajdujące

się w roku kalendarzowym w posiadaniu osób wyłącznie z tych państw i terytoriów,

21.07.2020

©Telksinoe s. 38/82

które zostały zamieszczone na liście, o której mowa w ust. 5, dotyczącej obowiązku

raportowania za ten rok.

4. Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków

raportowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych corocznie, w terminie do

dnia 31 marca, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” listę:

1) państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c,

2) państw i terytoriów, które podjęły działania w celu zawarcia porozumienia,

o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b lub c

– objętych obowiązkiem raportowania za rok kalendarzowy poprzedzający rok

ogłoszenia tej listy, uwzględniając konieczność wykonania obowiązku, o którym

mowa w art. 73.

Art. 34. 1. Informacja o rachunkach raportowanych zawiera:

1) imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia w przypadku osoby fizycznej, nazwę,

adres, państwo lub państwa rezydencji oraz TIN osoby raportowanej będącej

posiadaczem rachunku, a w przypadku podmiotu będącego posiadaczem

rachunku, który zostanie zidentyfikowany jako kontrolowany przez co najmniej

jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną – nazwę, adres, państwo lub

państwa rezydencji, TIN tego podmiotu, a także imię i nazwisko, adres, państwo

lub państwa rezydencji, TIN oraz datę i miejsce urodzenia tej osoby

kontrolującej;

2) numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego

numeru;

3) nazwę i adres raportującej instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada;

4) saldo rachunku lub wartość, a w przypadku pieniężnej umowy ubezpieczenia lub

umowy renty – wartość pieniężną lub wartość wykupu, ustalone na koniec roku

kalendarzowego, za który informacja jest przekazywana, albo informację

o zamknięciu rachunku, jeżeli został zamknięty w ciągu roku kalendarzowego,

za który informacja jest przekazywana;

5) w przypadku rachunku powierniczego:

a) łączną kwotę brutto odsetek, łączną kwotę brutto dywidend oraz łączną

kwotę brutto innych dochodów osiągniętych w związku z aktywami

21.07.2020

©Telksinoe s. 39/82

posiadanymi na rachunku, które zostały wpłacone na rachunek lub uznane

na rachunku w roku kalendarzowym,

b) łączną kwotę brutto przychodów ze sprzedaży lub umorzenia aktywów

finansowych wpłaconych lub uznanych na poczet rachunku w roku

kalendarzowym, w odniesieniu do których raportująca instytucja finansowa

działała jako powiernik, broker, pełnomocnik lub inny przedstawiciel

działający na rzecz posiadacza rachunku;

6) w przypadku rachunku depozytowego – łączną kwotę brutto odsetek wpłaconych

lub uznanych na rachunku w roku kalendarzowym;

7) w przypadku rachunku finansowego innego niż wskazany w pkt 5 i 6,

w odniesieniu do którego raportująca instytucja finansowa działa jako

zobowiązany lub dłużnik – łączną kwotę brutto wpłaconą lub uznaną na rzecz

posiadacza rachunku w roku kalendarzowym, w tym łączną kwotę umorzeń

dokonanych na rzecz posiadacza rachunku.

2. Nie jest wymagane przekazanie informacji o:

1) TIN oraz dacie urodzenia osoby raportowanej w odniesieniu do istniejącego

rachunku raportowanego, jeżeli dane te nie znajdują się w dokumentacji

raportującej instytucji finansowej, a ich gromadzenie przez raportującą instytucję

finansową nie jest wymagane na podstawie przepisów prawa krajowego lub Unii

Europejskiej;

2) TIN, jeżeli nie został nadany przez państwo rezydencji;

3) miejscu urodzenia, chyba że:

a) raportująca instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać i przekazać dane

dotyczące miejsca urodzenia na podstawie przepisów prawa krajowego lub

jest lub była obowiązana uzyskać i przekazać te dane na podstawie

przepisów prawa Unii Europejskiej,

b) informacja ta jest dostępna wśród danych posiadanych przez raportującą

instytucję finansową, które można przeszukać elektronicznie.

3. W przypadku gdy osoba raportowana lub podmiot posiada więcej niż jeden

TIN, w informacji o rachunkach raportowanych należy zamieścić wszystkie posiadane

przez tę osobę lub ten podmiot TIN.

4. Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie posiada danych, o których mowa

w ust. 2 pkt 1, jest obowiązana dołożyć starań, aby uzyskać te dane przed końcem

21.07.2020

©Telksinoe s. 40/82

drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dany istniejący

rachunek został zidentyfikowany jako rachunek raportowany.

5. Starania, o których mowa w ust. 4, oznaczają rzeczywiste działania podjęte

w celu uzyskania od posiadacza rachunku raportowanego informacji o jego TIN

i dacie urodzenia. Działania te są podejmowane co najmniej raz w roku, od momentu

zidentyfikowania istniejącego rachunku jako rachunku raportowanego, do końca roku

kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym nastąpiła

identyfikacja, i obejmują w szczególności:

1) podjęcie próby kontaktu z posiadaczem rachunku;

2) wystąpienie z żądaniem przekazania informacji, załączanym do dokumentacji;

3) weryfikację informacji dostarczonych raportującej instytucji finansowej przez

podmiot powiązany, w formie elektronicznej, zgodnie z zasadami dotyczącymi

sumowania rachunków określonymi w art. 40 i art. 41.

Art. 35. 1. Informacja o rachunkach raportowanych wskazuje walutę, w której

określone są saldo lub wartość rachunku raportowanego lub inne kwoty, o których

mowa w art. 34 ust. 1.

2. Jeżeli saldo lub wartość rachunku raportowanego są wyrażone w więcej niż

jednej walucie, raportująca instytucja finansowa ustala walutę, w której takie saldo lub

wartość zostaną wyrażone w informacji o rachunkach raportowanych.

3. W celu określenia salda lub wartości rachunku raportowanego w walucie

ustalonej zgodnie z ust. 1 raportująca instytucja finansowa przelicza saldo lub wartość

rachunku, korzystając z tabeli kursów średnich ogłoszonej przez Narodowy Bank

Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest

informacja o rachunkach raportowanych.

Art. 36. 1. Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej

Administracji Skarbowej informację o rachunkach nieudokumentowanych za okres

roku kalendarzowego, zwaną dalej „informacją o rachunkach nieudokumento-

wanych”, w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego:

1) utworzoną na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

21.07.2020

©Telksinoe s. 41/82

2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, którego adres jest zamieszczony w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

2. Informacja o rachunkach nieudokumentowanych zawiera:

1) imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posiadacza rachunku oraz jego

TIN, o ile raportująca instytucja finansowa go posiada;

2) numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego

numeru;

3) nazwę i adres raportującej instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada.

3. Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków

nieudokumentowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 37. 1. Raportująca instytucja finansowa może skorygować uprzednio

złożoną informację o rachunkach raportowanych oraz informację o rachunkach

nieudokumentowanych.

2. Uprawnienie do skorygowania informacji o rachunkach raportowanych oraz

informacji o rachunkach nieudokumentowanych:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania kontroli, o której mowa w rozdziale 9 –

w zakresie objętym tą kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu tej kontroli.

3. Korekta informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach

nieudokumentowanych złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie

wywołuje skutków prawnych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia

składającego korektę o jej bezskuteczności.

Rozdział 4

Ogólne zasady należytej staranności

Art. 38. Rachunek finansowy zostaje uznany za rachunek raportowany

począwszy od dnia, w którym został zidentyfikowany jako taki rachunek na podstawie

procedur należytej staranności.

Art. 39. Saldo lub wartość rachunku są określane na ostatni dzień roku

kalendarzowego, za który sporządzana jest informacja o rachunkach raportowanych.

21.07.2020

©Telksinoe s. 42/82

Art. 40. 1. W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków

finansowych raportująca instytucja finansowa jest obowiązana sumować wszystkie

rachunki finansowe prowadzone przez raportującą instytucję finansową lub podmiot

powiązany, jednak wyłącznie w zakresie, w jakim:

1) systemy informatyczne raportującej instytucji finansowej łączą ze sobą rachunki

finansowe przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub

TIN;

2) systemy te pozwalają na sumowanie sald lub wartości rachunków.

2. Współposiadaczowi rachunku finansowego przypisuje się całe saldo lub

wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych do celów stosowania

wymogów sumowania określonych w ust. 1.

Art. 41. W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych

posiadanych przez osobę na potrzeby ustalenia, czy rachunek finansowy jest

rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca instytucja finansowa jest również obo-

wiązana do sumowania wszystkich rachunków finansowych, o których opiekun

klienta wie lub co do których ma podstawy sądzić, że rachunki te, z wyjątkiem

rachunków powierniczych, są bezpośrednio lub pośrednio przez tę samą osobę

założone, posiadane lub kontrolowane.

Art. 42. W przypadkach, w których przepisy niniejszego działu przewidują

odniesienie salda lub wartości rachunku raportowanego do kwoty progowej, a saldo

lub wartość ta wyrażone są w walucie obcej, saldo lub wartość rachunku

raportowanego przelicza się na złote polskie według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień, na który ta kwota progowa

jest określona, zaokrąglając w górę do pełnych złotych. Jeżeli dzień ten nie jest dniem

roboczym, przeliczenia dokonuje się według kursu na ostatni dzień roboczy

poprzedzający dzień, na który przepisy niniejszego działu określają kwotę progową.

Art. 43. 1. Na żądanie raportującej instytucji finansowej posiadacz rachunku

oraz osoba kontrolująca są obowiązani składać oświadczenia o rezydencji podatkowej

oraz przedstawiać dokumenty wymagane na podstawie procedur należytej staranności.

Oświadczenia o rezydencji podatkowej są składane pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składania fałszywych oświadczeń i zawierają klauzulę o następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.

21.07.2020

©Telksinoe s. 43/82

Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

2. Występując z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej,

raportująca instytucja finansowa może dokonać wstępnego wypełnienia tego

oświadczenia na podstawie posiadanych przez nią informacji lub informacji

uzyskanych od posiadacza rachunku, w tym w toku procedury założenia rachunku

finansowego, z wyłączeniem informacji o państwie rezydencji.

3. Zakres informacji przedstawianych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej

obejmuje:

1) w przypadku posiadacza rachunku będącego osobą fizyczną:

a) nazwisko, imię lub imiona oraz datę i miejsce urodzenia,

b) aktualny adres miejsca zamieszkania,

c) państwo lub państwa rezydencji podatkowej,

d) TIN dla każdego państwa rezydencji podatkowej, a w przypadku jego braku

– informację o tej okoliczności i powodach jej wystąpienia,

e) numer i serię dowodu tożsamości;

2) w przypadku posiadacza rachunku będącego podmiotem:

a) nazwę,

b) aktualny adres siedziby,

c) informacje, o których mowa w pkt 1 lit. c i d,

d) status oraz rodzaj posiadacza rachunku jako NFE, aktywny NFE albo

pasywny NFE,

e) nazwisko, imię lub imiona osób kontrolujących posiadacza rachunku

będących osobami raportowanymi;

3) w przypadku osoby kontrolującej:

a) informacje, o których mowa w pkt 1,

b) nazwę podmiotu kontrolowanego lub podmiotów kontrolowanych.

Art. 44. 1. Raportująca instytucja finansowa nie może przyjąć za podstawę

ustalenia rezydencji podatkowej posiadacza rachunku finansowego złożonego

oświadczenia o rezydencji podatkowej lub dowodu w postaci dokumentu w przypadku

powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nich zawartych.

2. W odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja

finansowa w celu ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą

21.07.2020

©Telksinoe s. 44/82

raportowaną, może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby

oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby

kontrolującej.

3. W odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportująca instytucja

finansowa może przyjąć jako dowód w postaci dokumentu klasyfikację określoną

przez tę instytucję z wykorzystaniem znormalizowanego systemu kodowania

działalności gospodarczej, przyjętą i wdrożoną przed dniem identyfikacji istniejącego

rachunku, zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu

przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do innych celów

określonych w przepisach odrębnych, pod warunkiem braku wątpliwości co do

poprawności i rzetelności tej klasyfikacji.

Art. 45. Posiadacz rachunku finansowego jest obowiązany poinformować

raportującą instytucję finansową o zmianie okoliczności, która ma wpływ na jego

rezydencję podatkową lub powoduje, że informacje zawarte w złożonym przez niego

oświadczeniu o rezydencji podatkowej stały się nieaktualne, oraz złożyć raportującej

instytucji finansowej odpowiednio zaktualizowane oświadczenie w terminie 30 dni od

dnia, w którym nastąpiła zmiana okoliczności.

Art. 46. Zmiana okoliczności, o których mowa w art. 45, obejmuje zmianę lub

dodanie informacji odnoszących się do statusu osoby jako osoby raportowanej,

posiadacza rachunku, rachunku finansowego lub rachunku traktowanego, na

podstawie zasad dotyczących sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41,

jako rachunku z nim powiązanego, jeżeli taka zmiana lub dodanie informacji

wpływają na status osoby jako posiadacza rachunku lub osoby raportowanej.

Art. 47. 1. W przypadku zmiany okoliczności, o której mowa w art. 45,

skutkującej powzięciem przez raportującą instytucję finansową wątpliwości co do

poprawności i rzetelności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji

podatkowej instytucja finansowa nie uwzględnia tego oświadczenia i jest obowiązana

uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej, w terminie 90 dni od dnia

powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

2. Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej,

o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza

21.07.2020

©Telksinoe s. 45/82

rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji

podatkowej.

3. W przypadku nieuzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej

w terminie, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje

posiadacza rachunku zarówno jako rezydenta państwa ustalonego zgodnie z treścią

pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz państwa, co do którego ma

podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem do celów

podatkowych na skutek wystąpienia zmiany okoliczności.

Art. 48. 1. Raportująca instytucja finansowa przyjmuje, że niebędący

właścicielem beneficjent pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty

otrzymujący świadczenie z tytułu śmierci nie jest osobą raportowaną, i nie traktuje

rachunku finansowego posiadanego przez tego beneficjenta jako rachunku

raportowanego, chyba że raportująca instytucja finansowa wie albo ma powody

sądzić, że beneficjentem jest osoba raportowana.

2. Raportująca instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjentem

pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty jest osoba raportowana, jeżeli

z informacji zgromadzonych przez raportującą instytucję finansową i związanych

z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2. W takim

przypadku raportująca instytucja finansowa jest obowiązana stosować procedury

określone w art. 50.

Art. 49. W przypadku grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia lub grupowej

umowy renty raportująca instytucja finansowa może traktować rachunek finansowy,

który służy do obsługi tych umów, jako rachunek finansowy niebędący rachunkiem

raportowanym do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz

pracownika, posiadacza świadectwa lub beneficjenta, jeżeli dany rachunek finansowy

spełnia następujące warunki:

1) grupowa pieniężna umowa ubezpieczenia lub grupowa umowa renty są zawarte

na rzecz pracodawcy i obejmują co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy

świadectwa;

2) pracownicy lub posiadacze świadectwa są uprawnieni do otrzymania

jakiejkolwiek wartości wynikającej z umowy związanej z ich udziałami oraz do

21.07.2020

©Telksinoe s. 46/82

wyznaczenia beneficjentów świadczenia wypłacanego z tytułu śmierci

pracownika;

3) łączna kwota należna każdemu pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub

beneficjentowi nie przekracza kwoty progowej 1 000 000 dolarów

amerykańskich.

Rozdział 5

Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych

Art. 50. 1. W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będącego rachunkiem

o niższej wartości jest osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa,

posiadająca w swojej dokumentacji jego aktualny adres miejsca zamieszkania

ustalony w oparciu o dowód w postaci dokumentu, traktuje posiadacza takiego

rachunku jako rezydenta do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa

trzeciego, w którym posiada on adres miejsca zamieszkania.

2. W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie posiada aktualnego

adresu zamieszkania posiadacza, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana, w celu

ustalenia rezydencji do celów podatkowych posiadacza rachunku, wyszukać

elektronicznie posiadane dane pod kątem ustalenia:

1) rezydencji posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie

trzecim;

2) aktualnego adresu korespondencyjnego lub adresu zamieszkania, w tym skrytki

pocztowej, w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim;

3) numeru telefonu w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim i braku

numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) stałych zleceń przelewu środków na rachunek prowadzony w państwie

uczestniczącym lub państwie trzecim, innych niż dotyczących rachunku

depozytowego;

5) pełnomocnictwa lub upoważnienia do podpisu udzielonego osobie posiadającej

adres w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim;

6) polecenia przechowywania poczty lub adresu do doręczeń w państwie

uczestniczącym lub państwie trzecim, pod warunkiem że raportująca instytucja

finansowa nie posiada w dokumentacji innego adresu posiadacza rachunku.

21.07.2020

©Telksinoe s. 47/82

3. W przypadku gdy żadna z przesłanek wymienionych w ust. 2 nie zostanie

ustalona w drodze wyszukiwania elektronicznego, raportująca instytucja finansowa

nie jest obowiązana do podejmowania dodatkowych działań, chyba że wystąpi zmiana

okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej przesłanki lub większej

liczby przesłanek lub rachunek stanie się rachunkiem o wysokiej wartości.

4. W przypadku gdy w wyniku wyszukiwania elektronicznego zostanie

stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w ust. 2 pkt 1–

5 lub jeżeli wystąpi zmiana okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem

jednej przesłanki lub większej liczby przesłanek, raportująca instytucja finansowa

kwalifikuje posiadacza rachunku jako rezydenta do celów podatkowych każdego

państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w odniesieniu do którego zostanie

stwierdzone występowanie przesłanki, chyba że postanowi zastosować przepis ust. 7,

a jeden z wyjątków wymienionych w tym przepisie ma zastosowanie do tego

rachunku.

5. W przypadku gdy w wyniku wyszukiwania elektronicznego stwierdzono

istnienie polecenia przechowywania poczty lub posiadanie adresu do doręczeń,

a w odniesieniu do posiadacza rachunku o niższej wartości nie zostanie stwierdzone

posiadanie innego adresu bądź występowanie przesłanki wymienionej w ust. 2 pkt 1–

5, raportująca instytucja finansowa w celu ustalenia jego rezydencji do celów

podatkowych jest obowiązana przeprowadzić wyszukiwanie danych w dokumentacji

papierowej zgodnie z art. 51 ust. 2 i 3 lub uzyskać oświadczenie posiadacza rachunku

lub dowód w postaci dokumentu.

6. W przypadku gdy czynności podjęte na podstawie ust. 5 nie doprowadzą do

ustalenia rezydencji do celów podatkowych posiadacza rachunku, raportująca

instytucja finansowa zgłasza dany rachunek jako rachunek nieudokumentowany.

W takim przypadku raportująca instytucja finansowa powinna stosować procedury

określone w ust. 1–4 co roku do czasu, gdy taki rachunek przestanie być rachunkiem

nieudokumentowanym, a także podejmować, co najmniej raz w roku, inne działania

mające na celu ustalenie rezydencji posiadacza rachunku obejmujące w szczególności:

1) podjęcie próby kontaktu z posiadaczem rachunku;

2) wystąpienie z formalnym żądaniem, załączanym do dokumentacji w formie

papierowej lub elektronicznej;

21.07.2020

©Telksinoe s. 48/82

3) weryfikację informacji dostarczonych w formie elektronicznej raportującej

instytucji finansowej przez podmiot powiązany, zgodnie z zasadami

dotyczącymi sumowania rachunków określonymi w art. 40 i art. 41.

7. Niezależnie od wystąpienia przesłanek określonych w ust. 2 raportująca

instytucja finansowa nie jest obowiązana traktować posiadacza rachunku jako

rezydenta państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, jeżeli:

1) informacje o posiadaczu rachunku zawierają aktualny adres korespondencyjny

lub adres miejsca zamieszkania w tym państwie uczestniczącym lub państwie

trzecim, numer telefonu w tym państwie i nie zawierają przy tym numeru

telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub stałe zlecenia – w odniesieniu do

rachunków finansowych innych niż rachunki depozytowe – przelewu środków

na rachunek prowadzony w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, a

raportująca instytucja finansowa posiada:

a) oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku z państwa

uczestniczącego lub państwa trzeciego miejsca rezydencji takiego

posiadacza rachunku, wśród których nie ma danego państwa

uczestniczącego lub państwa trzeciego, lub

b) dowód w postaci dokumentu wskazujący, że posiadacz rachunku nie jest

osobą raportowaną;

2) informacje o posiadaczu rachunku zawierają pełnomocnictwo udzielone osobie

posiadającej adres w tym państwie uczestniczącym lub państwie trzecim,

a raportująca instytucja finansowa posiada:

a) oświadczenie posiadacza rachunku z państwa uczestniczącego lub państwa

trzeciego miejsca rezydencji takiego posiadacza rachunku, wśród których

nie ma danego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, lub

b) dowód w postaci dokumentu wskazujący, że posiadacz rachunku nie jest

osobą raportowaną.

8. Jeżeli raportująca instytucja finansowa zastosowała kryterium adresu

zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, i w następstwie zmiany okoliczności

raportująca instytucja finansowa ma wątpliwości co do poprawności lub rzetelności

pierwotnych dowodów w postaci dokumentów lub innej równoważnej dokumentacji,

jest obowiązana uzyskać oświadczenie o rezydencji podatkowej i nowy dowód

21.07.2020

©Telksinoe s. 49/82

w postaci dokumentu w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów

podatkowych danego posiadacza rachunku – na późniejszy z następujących dni:

1) ostatni dzień roku kalendarzowego;

2) w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

9. W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie jest w stanie uzyskać

oświadczenia o rezydencji podatkowej ani nowego dowodu w postaci dokumentu

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 8, jest obowiązana zastosować

procedurę elektronicznego wyszukiwania danych, o której mowa w ust. 2–7.

Art. 51. 1. W przypadku rachunków o wysokiej wartości raportująca instytucja

finansowa jest obowiązana wyszukać elektronicznie posiadane dane pod kątem

wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2.

2. W przypadku gdy elektroniczne bazy danych raportującej instytucji

finansowej zawierają pola umożliwiające wyszukiwanie informacji, o których mowa

w ust. 4, i jednocześnie zawierają te informacje, dalsze wyszukiwanie danych w do-

kumentacji papierowej nie jest wymagane.

3. W przypadku gdy elektroniczne bazy danych nie zawierają wszystkich

informacji, o których mowa w ust. 4, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana

do weryfikacji, pod kątem wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2,

bieżących papierowych akt klienta, a w przypadku gdy nie są one zawarte w bieżących

papierowych aktach klienta – następujących dokumentów powiązanych z rachunkiem

i uzyskanych przez raportującą instytucję finansową w okresie ostatnich 5 lat:

1) najnowszych dowodów w postaci dokumentów zgromadzonych w odniesieniu

do danego rachunku;

2) najnowszej umowy otwarcia rachunku lub odpowiedniej dokumentacji;

3) najnowszej dokumentacji uzyskanej przez raportującą instytucję finansową na

podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu

terroryzmu lub do innych celów określonych w przepisach prawa;

4) pełnomocnictwa;

5) stałego zlecenia przelewu środków, innego niż zlecenie w odniesieniu do

rachunku depozytowego.

4. Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do wyszukiwania

danych w dokumentacji papierowej, o której mowa w ust. 3, pod warunkiem że

21.07.2020

©Telksinoe s. 50/82

posiadane przez nią dane, które można przeszukać elektronicznie, zawierają

następujące informacje:

1) państwo rezydencji posiadacza rachunku;

2) adres miejsca zamieszkania posiadacza rachunku oraz jego adres

korespondencyjny, znajdujące się aktualnie w dokumentach raportującej

instytucji finansowej;

3) numer telefonu posiadacza rachunku;

4) w przypadku rachunków finansowych innych niż rachunki depozytowe –

o istnieniu stałych zleceń przelewu środków z rachunku na inny rachunek, w tym

rachunek w innym oddziale raportującej instytucji finansowej lub innej instytucji

finansowej;

5) o poleceniu przechowywania poczty lub adresu do doręczeń w odniesieniu do

danego posiadacza rachunku;

6) o pełnomocnictwie lub upoważnieniu do podpisywania dokumentów

w odniesieniu do rachunku.

5. Raportująca instytucja finansowa, niezależnie od elektronicznego

wyszukiwania danych oraz wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej,

o których mowa w ust. 1–3, traktuje jako raportowany rachunek każdy rachunek

o wysokiej wartości przypisany do danego opiekuna klienta łącznie z wszelkimi

rachunkami finansowymi połączonymi z takim rachunkiem o wysokiej wartości,

jeżeli opiekun klienta dysponuje wiedzą, że posiadacz rachunku jest osobą

raportowaną.

Art. 52. 1. W przypadku gdy w wyniku weryfikacji rachunków o wysokiej

wartości dokonanej na podstawie art. 51:

1) nie zostanie stwierdzona żadna z przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2

i rachunek ten nie zostanie zidentyfikowany jako posiadany przez osobę

raportowaną zgodnie z art. 51 ust. 5, raportująca instytucja finansowa nie jest

obowiązana do podejmowania dalszych działań, chyba że wystąpi zmiana

okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej

liczby tych przesłanek;

2) zostanie stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych

w art. 50 ust. 2 pkt 1–5 lub jeżeli wystąpi zmiana w okolicznościach powodująca

powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, raportująca

21.07.2020

©Telksinoe s. 51/82

instytucja finansowa kwalifikuje rachunek jako rachunek raportowany

w odniesieniu do każdego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego,

względem którego zostanie stwierdzone wystąpienie przesłanki, chyba że

postanowi zastosować przepis art. 50 ust. 7, a jeden z wyjątków wskazanych

w tym przepisie ma zastosowanie do tego rachunku;

3) zostanie stwierdzone istnienie polecenia przechowywania poczty lub posiadanie

adresu do doręczeń, a w odniesieniu do danego posiadacza rachunku nie zostanie

ustalony żaden inny adres ani żadna z pozostałych przesłanek wymienionych

w art. 50 ust. 2 pkt 1–5, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana

uzyskać oświadczenie danego posiadacza rachunku lub dowód w postaci

dokumentu w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów

podatkowych danego posiadacza rachunku.

2. W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie może uzyskać

oświadczenia o rezydencji podatkowej danego posiadacza rachunku lub dowodu

w postaci dokumentu, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jest obowiązana zgłosić dany

rachunek jako rachunek nieudokumentowany.

Art. 53. 1. W przypadku gdy istniejący rachunek indywidualny nie jest

rachunkiem o wysokiej wartości na dzień 31 grudnia 2015 r., lecz stanie się

rachunkiem o wysokiej wartości według stanu na ostatni dzień któregokolwiek z

kolejnych lat kalendarzowych, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana

przeprowadzić w odniesieniu do takiego rachunku procedury weryfikacyjne na

podstawie art. 51 w ciągu roku następującego po roku, w którym rachunek stał się

rachunkiem o wysokiej wartości.

2. Jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, rachunek zostanie

zidentyfikowany jako rachunek raportowany, raportująca instytucja finansowa

przekazuje wymagane informacje o tym rachunku w odniesieniu do roku, w którym

został on zidentyfikowany jako rachunek raportowany, oraz w latach kolejnych, chyba

że posiadacz rachunku przestanie być osobą raportowaną.

3. Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do ponownego

stosowania w następnych latach procedur weryfikacji na podstawie art. 51 ust. 1–

4 wobec tego samego rachunku o wysokiej wartości, chyba że rachunek podlega

zgłoszeniu jako rachunek nieudokumentowany. W takim przypadku raportująca

instytucja finansowa powinna stosować te procedury co roku do czasu, gdy taki

21.07.2020

©Telksinoe s. 52/82

rachunek przestanie być rachunkiem nieudokumentowanym, a także podejmować, co

najmniej raz w roku, inne działania mające na celu ustalenie rezydencji posiadacza

rachunku obejmujące w szczególności:

1) podjęcie próby kontaktu z posiadaczem rachunku;

2) wystąpienie z formalnym żądaniem załączanym do dokumentacji w formie

papierowej lub elektronicznej;

3) weryfikację informacji dostarczonych w formie elektronicznej raportującej

instytucji finansowej przez podmiot powiązany, zgodnie z zasadami

dotyczącymi sumowania rachunków określonymi w art. 40 i art. 41.

4. W przypadku zmiany okoliczności dotyczących rachunku o wysokiej

wartości, które powodują powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby

przesłanek, o których mowa w art. 50 ust. 2, raportująca instytucja finansowa traktuje

ten rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do każdego państwa

uczestniczącego lub państwa trzeciego, względem którego zostanie stwierdzone

wystąpienie przesłanki, chyba że postanowi zastosować przepis art. 50 ust. 7, a jeden

z wyjątków wymienionych w tym przepisie ma zastosowanie do tego rachunku.

Art. 54. 1. Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana wprowadzić

procedury w celu zapewnienia zidentyfikowania przez opiekuna klienta zmiany

okoliczności dotyczących danego rachunku, w tym zmiany adresu do korespondencji.

2. W przypadku gdy opiekun klienta zostanie powiadomiony o nowym adresie

do korespondencji posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie

trzecim, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować nowy adres jako

zmianę okoliczności, a jeżeli zdecyduje się zastosować przepis art. 50 ust. 7, powinna

uzyskać odpowiednią dokumentację od posiadacza rachunku.

Art. 55. Istniejący rachunek indywidualny, który został zidentyfikowany jako

rachunek raportowany zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, jest traktowany

jako rachunek raportowany w kolejnych latach, chyba że posiadacz rachunku

przestanie być osobą raportowaną.

Art. 56. Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do zakończenia

identyfikacji rachunków raportowanych wśród istniejących rachunków

indywidualnych do dnia:

21.07.2020

©Telksinoe s. 53/82

1) 31 grudnia 2017 r. – w przypadku istniejących rachunków indywidualnych

o wysokiej wartości;

2) 31 grudnia 2018 r. – w przypadku istniejących rachunków indywidualnych

o niższej wartości.

Rozdział 6

Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych

Art. 57. 1. W celu identyfikacji rachunków raportowanych wśród nowych

rachunków indywidualnych raportująca instytucja finansowa jest obowiązana:

1) uzyskać w trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku oświadczenie

posiadacza rachunku o rezydencji podatkowej;

2) potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w złożonym

oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych przez raportującą instytucję

finansową w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej

na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy

i finansowaniu terroryzmu.

2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi część dokumentacji

wymaganej do założenia rachunku.

Art. 58. Jeżeli z oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1, wynika, że

posiadacz rachunku jest rezydentem do celów podatkowych państwa uczestniczącego

lub państwa trzeciego, raportująca instytucja finansowa traktuje ten rachunek jako

rachunek raportowany.

Rozdział 7

Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów

Art. 59. Raportująca instytucja finansowa może postanowić, że istniejący

rachunek podmiotów, którego łączne saldo lub wartość nie przekraczają na dzień

31 grudnia 2015 r. kwoty progowej 250 000 dolarów amerykańskich, nie podlega

weryfikacji, identyfikacji ani raportowaniu jako rachunek raportowany do czasu, gdy

jego łączne saldo lub wartość nie przekroczą tej kwoty według stanu na ostatni dzień

kolejnych lat kalendarzowych.

Art. 60. Istniejący rachunek podmiotów, inny niż ten, o którym mowa w art. 59,

raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować jako rachunek

21.07.2020

©Telksinoe s. 54/82

raportowany wyłącznie wówczas, gdy taki istniejący rachunek podmiotów znajduje

się w posiadaniu co najmniej jednego podmiotu będącego:

1) osobą raportowaną lub

2) pasywnym NFE kontrolowanym przez co najmniej jedną osobę kontrolującą

będącą osobą raportowaną.

Art. 61. 1. Raportująca instytucja finansowa weryfikuje posiadane informacje,

w tym pozyskane w ramach relacji z klientem lub do innych celów określonych

w przepisach prawa, łącznie z informacjami zgromadzonymi na podstawie procedur

z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

2. Przesłankami wskazującymi na rezydencję posiadacza rachunku w państwie

uczestniczącym lub państwie trzecim są:

1) miejsce uzyskania zdolności prawnej lub

2) miejsce rejestracji, lub

3) adres.

3. Jeżeli posiadane informacje wskazują na rezydencję posiadacza rachunku

w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, raportująca instytucja finansowa

traktuje rachunek jako rachunek raportowany, chyba że uzyska od posiadacza

rachunku oświadczenie o rezydencji podatkowej lub ustali na podstawie posiadanych

informacji lub informacji dostępnych publicznie, że posiadacz rachunku nie jest osobą

raportowaną.

Art. 62. W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będący podmiotem, w tym

podmiotem będącym osobą raportowaną, jest pasywnym NFE kontrolowanym przez

co najmniej jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną, raportująca

instytucja finansowa stosuje następującą procedurę w kolejności najstosowniejszej

w danych okolicznościach:

1) w celu ustalenia, czy posiadacz rachunku jest pasywnym NFE, raportująca

instytucja finansowa uzyskuje od posiadacza rachunku oświadczenie

o rezydencji podatkowej, chyba że posiadane przez nią lub publicznie dostępne

informacje pozwalają stwierdzić, że posiadacz rachunku jest aktywnym NFE lub

instytucją finansową, inną niż podmiot inwestujący wskazany

w art. 24 ust. 1 pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową z państwa

uczestniczącego;

21.07.2020

©Telksinoe s. 55/82

2) za podstawę ustalenia osób kontrolujących posiadacza rachunku raportująca

instytucja finansowa może przyjąć informacje zgromadzone i przechowywane na

podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu

terroryzmu;

3) za podstawę ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą

raportowaną, raportująca instytucja finansowa może przyjąć:

a) informacje zgromadzone i przechowywane na podstawie procedur

z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu

w przypadku istniejącego rachunku podmiotów znajdującego się

w posiadaniu co najmniej jednego NFE, którego łączne saldo lub wartość

nie przekraczają kwoty progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich, lub

b) oświadczenie posiadacza rachunku lub osoby kontrolującej z państwa

uczestniczącego lub państwa trzeciego, w którym dana osoba kontrolująca

jest rezydentem do celów podatkowych.

Art. 63. W przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności

oświadczenia o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub innej dokumentacji

związanej z istniejącym rachunkiem podmiotów raportująca instytucja finansowa jest

obowiązana do ponownego określenia statusu rachunku jako rachunku raportowanego

zgodnie z procedurami określonymi w art. 61 i art. 62.

Art. 64. Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do zakończenia

identyfikacji rachunków raportowanych wśród istniejących rachunków podmiotów,

których łączne saldo lub wartość:

1) przekraczają według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. kwotę progową

250 000 dolarów amerykańskich – do dnia 31 grudnia 2018 r.;

2) nie przekraczają na dzień 31 grudnia 2015 r. kwoty progowej 250 000 dolarów

amerykańskich, ale przekraczają tę kwotę na dzień 31 grudnia któregokolwiek

z kolejnych lat – w ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym

łączne saldo lub wartość przekroczy tę kwotę.

21.07.2020

©Telksinoe s. 56/82

Rozdział 8

Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów

Art. 65. Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować nowy

rachunek podmiotów jako rachunek raportowany, gdy taki nowy rachunek podmiotów

znajduje się w posiadaniu co najmniej jednego podmiotu będącego:

1) osobą raportowaną lub

2) pasywnym NFE kontrolowanym przez co najmniej jedną osobę kontrolującą

będącą osobą raportowaną.

Art. 66. 1. W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będący podmiotem jest

osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana:

1) uzyskać w trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku oświadczenie

o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku oraz

2) potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w złożonym

oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych w związku z otwarciem

rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur z zakresu

przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

2. Jeżeli dany podmiot weryfikowany zgodnie z procedurami należytej

staranności oświadczy, że nie ma rezydencji do celów podatkowych, raportująca

instytucja finansowa może, w celu ustalenia tej rezydencji, przyjąć adres głównego

miejsca prowadzenia działalności podmiotu.

3. Jeżeli ze złożonego oświadczenia wynika, że posiadacz rachunku jest

rezydentem państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, raportująca instytucja

finansowa traktuje ten rachunek jako rachunek raportowany, chyba że na podstawie

posiadanych lub dostępnych informacji ustali, że posiadacz rachunku nie jest osobą

raportowaną w odniesieniu do takiego państwa.

4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi część dokumentacji

wymaganej do założenia rachunku.

Art. 67. W celu weryfikacji nowych rachunków podmiotów raportująca

instytucja finansowa stosuje następującą procedurę w kolejności najstosowniejszej

w danych okolicznościach:

1) za podstawę ustalenia, czy posiadacz rachunku jest pasywnym NFE, przyjmuje

oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, chyba że posiada

21.07.2020

©Telksinoe s. 57/82

lub publicznie dostępne są informacje, na podstawie których może stwierdzić, że

posiadacz rachunku jest aktywnym NFE lub instytucją finansową inną niż

podmiot inwestujący, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 29 lit. b, niebędący

instytucją finansową z państwa uczestniczącego;

2) za podstawę ustalenia osób kontrolujących posiadacza rachunku raportująca

instytucja finansowa może przyjąć informacje zgromadzone i przechowywane na

podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu

terroryzmu;

3) za podstawę ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą

raportowaną, może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza

rachunku lub osoby kontrolującej.

Rozdział 9

Kontrola raportujących instytucji finansowych

Art. 68. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę

wykonywania przez raportującą instytucję finansową obowiązków w zakresie

stosowania procedur należytej staranności oraz procedur sprawozdawczych, zwaną

dalej „kontrolą”.

Art. 69. Występując z żądaniem, o którym mowa w art. 286 § 1 pkt 4 ustawy –

Ordynacja podatkowa, kontrolujący jest obowiązany zwracać szczególną uwagę na

zasadę wzajemnego zaufania między instytucjami finansowymi a ich klientami.

Art. 70. 1. Z czynności kontrolnych sporządza się protokół kontroli.

Kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami kontroli zawartymi w protokole,

może w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedstawić zastrzeżenia lub

wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne dowody.

2. Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa

w ust. 1, i w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego

o sposobie ich załatwienia, wskazując w szczególności, które zastrzeżenia nie zostały

uwzględnione, wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym.

3. W przypadku niezłożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń w terminie określonym

w ust. 1, przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.

21.07.2020

4. Kontrola kończy się wynikiem kontroli w dniu jego doręczenia. Wynik

kontroli sporządza się na podstawie protokołu kontroli, zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz

zawiadomienia o sposobie ich załatwienia.

5. Wynik kontroli zawiera:

1) oznaczenie organu kontrolującego;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) datę wydania;

4) podstawę prawną;

5) opis przebiegu kontroli;

6) końcowe ustalenia i wnioski zawierające informację o stwierdzeniu

nieprawidłowości albo ich braku;

7) wskazanie terminu usunięcia nieprawidłowości, jeżeli zostały stwierdzone;

8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska

służbowego, a jeżeli wynik kontroli został wydany w formie dokumentu

elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny.

6. Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 7, nie może być krótszy niż miesiąc ani

dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia doręczenia wyniku kontroli.

7. Kontrolowany jest obowiązany poinformować organ kontrolujący o sposobie

usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości lub przyczynach ich nieusunięcia bez

zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia upływu terminu

wyznaczonego na ich usunięcie.

Art. 71. 1. W przypadku wystąpienia uchybień lub nieprawidłowości, których

wyjaśnienie nie wymaga przeprowadzenia kontroli, instytucja finansowa, na pisemne

żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jest obowiązana do udzielenia

informacji niezbędnych do ich wyjaśnienia.

2. W żądaniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres żądanych informacji

oraz termin ich przekazania, nie krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania żądania.

Art. 72. 1. Żądania, o których mowa w art. 71 ust. 1, oraz żądania kierowane

w toku kontroli do kontrolowanego oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich

przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających

informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie

informacji niejawnych.

21.07.2020

2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kontroli stosuje się

odpowiednio przepisy działu IV rozdziału 1, z wyłączeniem art. 127 i art. 128,

rozdziału 2, rozdziału 3, z wyłączeniem art. 133 i art. 133a, rozdziału 3a, rozdziału 4,

z wyłączeniem art. 139, rozdziałów 5, 6, 9–11, 14, 16, 22 i 23 oraz działu VI,

z wyłączeniem art. 281, art. 282a, art. 291 i art. 292, ustawy – Ordynacja podatkowa.

Rozdział 10

Obowiązki organu

Art. 73. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu

organowi państwa uczestniczącego informacje o rachunkach raportowanych

posiadanych przez rezydentów tych państw, uzyskane od raportujących instytucji

finansowych, zawierające dane określone w art. 34 ust. 1.

2. Jeżeli z porozumienia, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b lub c, lub

oświadczenia złożonego przez państwo uczestniczące wynika, że informacje,

o których mowa w ust. 1, nie są przekazywane, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 74. 1. Informacje, o których mowa w art. 73, są przekazywane raz w roku,

w terminie do dnia 30 września roku następującego po roku kalendarzowym, którego

informacje dotyczą.

2. (uchylony)

Art. 75. 1. Wymiana informacji, o których mowa w art. 73, z państwami

członkowskimi następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, według

formatu określonego w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378.

2. Wymiana informacji, o których mowa w art. 73, z państwami

uczestniczącymi, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, następuje za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, według formatu określonego przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie wymagań oraz standardów

określonych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)

w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji o rachunkach

raportowanych.

3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy,

może zawierać z właściwym organem innego państwa porozumienia dwustronne lub

wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji

o rachunkach raportowanych.

21.07.2020

DZIAŁ IV

Automatyczna wymiana informacji o interpretacjach podatkowych i decyzjach

w sprawach cen transferowych

Art. 76. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) decyzji w sprawie cen transferowych – rozumie się przez to:

a) uprzednie porozumienie cenowe w rozumieniu art. 81 pkt 1 ustawy z dnia

16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego

opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U.

poz. 2200) oraz decyzję, o której mowa w art. 95 ust. 7, art. 105 ust. 1 lub

art. 106 ust. 1 tej ustawy,

pkt 1 i dodany lit.

Ordynacja podatkowa, a także jego odnowienie, zmianę i rozwiązanie;> c w pkt 2 w art. 76

2) interpretacji podatkowej – rozumie się przez to: wejdą w życie

z dniem 1 lipca

a) interpretację indywidualną, o której mowa w art. 14b ustawy – Ordynacja 2020 r.

podatkowa, wydaną w zakresie zdarzenia przyszłego lub przed

wystąpieniem skutków podatkowych związanych ze zdarzeniem, któremu

odpowiada stan faktyczny, o ile okoliczność ta wynika ze złożonego przez

wnioskodawcę wniosku, a także jej zmianę, stwierdzenie wygaśnięcia lub

uchylenie, o których mowa w art. 14e § 1 pkt 1 i § 1a pkt 1–3 ustawy –

Ordynacja podatkowa,

b) opinię zabezpieczającą, o której mowa w art. 119y § 1 ustawy – Ordynacja

podatkowa, dotyczącą czynności planowanej lub rozpoczętej, a także

odmowę jej wydania i jej zmianę, o których mowa w art. 119y § 2

i art. 119zd ustawy – Ordynacja podatkowa,

– Ordynacja podatkowa, a także jego rozwiązanie na podstawie art.

20ze § 1 i 2 tej ustawy;>

3) podatkowej grupie kapitałowej – rozumie się przez to grupę, o której mowa

w art. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

4) podmiocie krajowym – rozumie się przez to podmiot powiązany w rozumieniu

art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz

art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mający

21.07.2020

miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) podmiocie zagranicznym – rozumie się przez to podmiot powiązany

w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób

prawnych mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych

przepisów, położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 77. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu

organowi państwa członkowskiego, w drodze automatycznej wymiany, informacje

o wydanych interpretacjach podatkowych lub decyzjach w sprawach cen

transferowych, dotyczących:

1) w przypadku interpretacji podatkowych – transakcji, zespołu transakcji lub

innych zdarzeń, jeżeli:

a) nie wszystkie z uczestniczących w nich osób prawnych, jednostek

organizacyjnych niemających osobowości prawnej lub osób fizycznych

mają siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub

b) strona transakcji lub zespołu transakcji prowadzi działalność gospodarczą

na terytorium innego państwa za pośrednictwem zagranicznego zakładu,

a transakcja, zespół transakcji lub inne zdarzenia stanowią część lub całość

działalności gospodarczej zagranicznego zakładu, lub

c) którakolwiek ze stron transakcji lub zespołu transakcji ma jednocześnie

siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium więcej niż jednego

państwa członkowskiego, lub

d) transakcje, zespół transakcji lub inne zdarzenia mają skutki transgraniczne;

2) w przypadku decyzji w sprawach cen transferowych – transakcji, zespołu

transakcji lub innych zdarzeń zachodzących między podmiotem krajowym

a podmiotem zagranicznym.

2. Transakcja lub zespół transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują

w szczególności:

1) istnienie zagranicznego zakładu,

21.07.2020

2) obliczanie wartości dla celów amortyzacji składnika aktywów nabytego od

powiązanego podmiotu zagranicznego,

3) dokonywanie inwestycji, dostawę towarów, świadczenie usług, finansowanie,

wykorzystanie rzeczowych środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych

– przy czym transakcja lub zespół transakcji nie muszą bezpośrednio dotyczyć osoby

prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej lub osoby

fizycznej, na wniosek których wydano interpretację podatkową.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

1) dane identyfikacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej

osobowości prawnej, a w przypadku gdy podmiot należy do podatkowej grupy

kapitałowej – również dane identyfikacyjne tej grupy;

2) datę wydania interpretacji podatkowej lub decyzji w sprawie cen transferowych;

3) datę rozpoczęcia okresu obowiązywania decyzji w sprawie cen transferowych;

4) datę zakończenia okresu obowiązywania decyzji w sprawie cen transferowych;

5) rodzaj interpretacji podatkowej lub decyzji w sprawie cen transferowych;

6) wartość transakcji lub zespołu transakcji, wskazaną w decyzji w sprawie cen

transferowych, a w przypadku interpretacji podatkowej – wartość transakcji lub

zespołu transakcji, jeżeli wartość ta została wskazana;

7) wskazanie innych państw członkowskich, których może dotyczyć interpretacja

podatkowa albo decyzja w sprawie cen transferowych;

8) wskazanie osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających

osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd w innych niż Rzeczpospolita

Polska państwach członkowskich, wraz ze wskazaniem tych państw, na których

obowiązki podatkowe mogą mieć wpływ transakcje, zespół transakcji lub inne

zdarzenia objęte interpretacją podatkową lub decyzją w sprawie cen

transferowych, jeżeli takie osoby prawne lub jednostki organizacyjne mogą być

zidentyfikowane na podstawie posiadanych przez organ informacji;

9) streszczenie interpretacji podatkowej, w tym opis stanu faktycznego lub

zdarzenia przyszłego albo opis czynności planowanej lub rozpoczętej, lub

streszczenie decyzji w sprawie cen transferowych, w szczególności wskazanie

rodzaju i przedmiotu transakcji lub zespołu transakcji lub innych zdarzeń

objętych decyzją;

21.07.2020

10) streszczenie opisu kryteriów wyboru metody ustalania cen transferowych –

w przypadku decyzji w sprawie cen transferowych;

11) wskazanie wybranej metody i algorytmu kalkulacji ceny transferowej –

w przypadku decyzji w sprawie cen transferowych;

12) wskazanie, czy źródłem przekazywanych informacji jest decyzja w sprawie cen

transferowych czy wniosek wszczynający postępowanie w sprawie cen

transferowych, o którym mowa w art. 81 ust. 3.

4. Opis, o którym mowa w ust. 3 pkt 9, sporządza się w sposób nieprowadzący

do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu

produkcyjnego, lub informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym.

5. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w terminie:

1) do końca trzeciego kwartału – w przypadku interpretacji podatkowych lub

decyzji w sprawach cen transferowych wydanych w pierwszym lub drugim

kwartale tego roku;

2) do końca pierwszego kwartału – w przypadku interpretacji podatkowych lub

decyzji w sprawach cen transferowych wydanych w trzecim lub czwartym

kwartale poprzedniego roku.

Art. 78. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji

Europejskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacje, o których mowa

w art. 77 ust. 3 pkt 2–7, 11 i 12, w terminie określonym w art. 77 ust. 5.

Art. 79. 1. Automatycznej wymianie informacji nie podlegają interpretacje

podatkowe dotyczące wyłącznie indywidualnej sprawy osoby fizycznej.

2. Do automatycznej wymiany informacji o interpretacjach podatkowych przepis

art. 8 stosuje się odpowiednio.

Art. 80. Automatyczna wymiana informacji w odniesieniu do interpretacji

podatkowych i decyzji w sprawach cen transferowych odbywa się za pomocą

standardowego formularza, o którym mowa w art. 20 ust. 5 dyrektywy 2011/16/UE,

zgodnie z mającymi zastosowanie ustaleniami praktycznymi przyjętymi na podstawie

art. 21 tej dyrektywy.

Art. 81. 1. Automatycznej wymianie informacji nie podlegają informacje,

o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, o decyzjach w sprawach cen transferowych

wydanych w przypadkach, o których mowa w art. 87 ustawy z dnia 16 października

21.07.2020

2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz

zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, gdy dla podmiotu zagranicznego

powiązanego z podmiotem krajowym organem właściwym jest właściwy organ

państwa niebędącego państwem członkowskim, jeżeli ratyfikowana umowa

międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, zawarta z tym państwem

nie zezwala na ujawnienie takich informacji podmiotom niebędącym stroną takiej

umowy, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Informacje, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, o decyzjach w sprawach

cen transferowych wydanych w przypadkach, o których mowa w art. 87 ustawy z dnia

16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego

opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, podlegają

wymianie w trybie określonym w art. 16, gdy dla podmiotu zagranicznego

powiązanego z podmiotem krajowym organem właściwym jest właściwy organ

państwa niebędącego państwem członkowskim, jeżeli ratyfikowana umowa

międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, zawarta z tym państwem

zezwala na ujawnienie takich informacji, a właściwy organ tego państwa wyrazi zgodę

na ich ujawnienie.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej przekazuje, w zakresie określonym w art. 77 ust. 3 i art. 78, informacje

wynikające z wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie cen transferowych.

DZIAŁ V

Automatyczna wymiana informacji podatkowych o jednostkach wchodzących

w skład grupy podmiotów

Art. 82. 1. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) grupie podmiotów – rozumie się przez to grupę kapitałową:

a) dla której jest sporządzane skonsolidowane sprawozdanie finansowe

zgodnie z obowiązującymi tę grupę zasadami rachunkowości albo takie

sprawozdanie byłoby sporządzane, gdyby udziały kapitałowe w co najmniej

jednej jednostce wchodzącej w skład tej grupy były przedmiotem obrotu na

rynku regulowanym,

b) w której skład wchodzą co najmniej dwie jednostki mające siedzibę lub

zarząd w różnych państwach lub terytoriach albo w której skład wchodzi

21.07.2020

jednostka, która ma siedzibę lub zarząd w jednym państwie lub terytorium

a prowadzi działalność przez zagraniczny zakład położony w innym

państwie lub terytorium,

c) której skonsolidowane przychody przekroczyły w poprzednim roku

obrotowym kwotę progową określoną zgodnie z ust. 2 i 3;

2) informacji o grupie podmiotów – rozumie się przez to informację o jednostkach

wchodzących w skład grupy podmiotów;

3) jednostce dominującej – rozumie się przez to:

a) jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów, która posiada,

bezpośrednio lub pośrednio, taką część udziałów w co najmniej jednej

jednostce wchodzącej w skład grupy podmiotów, że zgodnie z zasadami

rachunkowości przyjętymi w państwie lub terytorium, w którym posiada

siedzibę lub zarząd, ma obowiązek sporządzać skonsolidowane

sprawozdania finansowe albo miałaby taki obowiązek, gdyby jej udziały

kapitałowe były przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w tym

państwie lub terytorium, oraz

b) nie istnieje żadna inna jednostka wchodząca w skład tej grupy podmiotów,

która posiadałaby bezpośrednio lub pośrednio udziały, o których mowa

w lit. a, w tej jednostce;

4) jednostce raportującej – rozumie się przez to jednostkę wchodzącą w skład grupy

podmiotów, obowiązaną do przekazania w państwie lub terytorium, w którym

posiada siedzibę lub zarząd, lub w państwie lub terytorium, w którym prowadzi

działalność przez zagraniczny zakład, informacji o grupie podmiotów, w imieniu

tej grupy;

5) jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów – rozumie się przez to:

a) jednostkę dominującą, jednostki zależne oraz pozostałe jednostki

podporządkowane, które są objęte skonsolidowanym sprawozdaniem

finansowym lub byłyby objęte takim sprawozdaniem, gdyby udziały

w takich jednostkach były przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,

b) każdą jednostkę, która nie jest objęta skonsolidowanym sprawozdaniem

finansowym wyłącznie z uwagi na kryterium wielkości lub istotności,

c) zagraniczny zakład jednostki wskazanej w lit. a lub b, pod warunkiem że

jednostka ta sporządza samodzielne sprawozdanie finansowe dla takiego

21.07.2020

zakładu dla celów sprawozdawczości finansowej, nadzorczej, podatkowej

lub dla celów wewnętrznej kontroli zarządczej;

6) kwalifikującej umowie między właściwymi organami – rozumie się przez to

umowę między właściwymi organami dotyczącą wymiany informacji o grupach

podmiotów zawartą na podstawie ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską

umowy międzynarodowej stanowiącej podstawę wymiany informacji

podatkowych;

7) roku obrotowym – rozumie się przez to rok obrotowy w rozumieniu przepisów

o rachunkowości, za który jednostka dominująca grupy podmiotów sporządza

skonsolidowane sprawozdanie finansowe;

8) sprawozdawczym roku obrotowym – rozumie się przez to rok obrotowy, za który

jest sporządzane roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w odniesieniu

do którego dane są przedstawiane w informacji o grupie podmiotów.

2. Kwota progowa skonsolidowanych przychodów wynosi:

1) 3 250 000 000 zł – w przypadku gdy grupa kapitałowa sporządza

skonsolidowane sprawozdanie finansowe w złotych;

2) 750 000 000 euro albo równowartość tej kwoty przeliczonej według:

a) zasad określonych przez państwo lub terytorium, w którym jednostka

dominująca ma siedzibę lub zarząd – w przypadku grupy kapitałowej, której

jednostka dominująca ma siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej,

b) ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank

Centralny na ostatni dzień roku obrotowego poprzedzającego

sprawozdawczy rok obrotowy – w przypadku gdy:

– grupa kapitałowa, w której jednostka dominująca ma siedzibę lub

zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza

skonsolidowane sprawozdanie finansowe w innej walucie niż złoty,

– państwo lub terytorium, o których mowa w lit. a, nie określiło zasad

przeliczania tej kwoty.

3. W przypadku gdy rok obrotowy obejmuje okres inny niż 12 miesięcy, kwotę

progową skonsolidowanych przychodów określa się w wysokości 1/12 za każdy

rozpoczęty miesiąc roku obrotowego.

21.07.2020

Art. 83. 1. Jednostka dominująca wchodząca w skład grupy podmiotów, mająca

siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazuje Szefowi

Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia

sprawozdawczego roku obrotowego, informację o grupie podmiotów:

1) utworzoną na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, którego adres jest zamieszczony w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

2. Informacja o grupie podmiotów może być wykorzystana w celu analizy

ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze cen transferowych oraz do

innych analiz ekonomicznych lub statystycznych.

Art. 84. 1. Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, niebędąca jednostką

dominującą, która posiada siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

albo posiada siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale

prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny

zakład, przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o grupie

podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, na zasadach określonych w art. 83, pod

warunkiem że:

1) jednostka dominująca tej grupy podmiotów nie ma obowiązku przekazania

informacji o grupie podmiotów za ten sprawozdawczy rok obrotowy w państwie

lub terytorium, w którym ma siedzibę lub zarząd, lub

2) państwo lub terytorium, w którym jednostka dominująca tej grupy podmiotów

ma siedzibę lub zarząd, jest stroną ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską

umowy międzynarodowej stanowiącej podstawę wymiany informacji

podatkowych, ale nie zawarło, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia tego

sprawozdawczego roku obrotowego, kwalifikującej umowy między właściwymi

organami, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub

3) państwo lub terytorium, w którym siedzibę lub zarząd ma jednostka dominująca

tej grupy podmiotów, zawiesiło automatyczną wymianę informacji o grupach

21.07.2020

podmiotów z powodów innych niż dopuszczone na mocy postanowień

kwalifikującej umowy między właściwymi organami lub stale nie wywiązywało

się z automatycznego przekazywania Rzeczypospolitej Polskiej posiadanych

przez nie informacji o grupach podmiotów, w których skład wchodzą jednostki

mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez

zagraniczny zakład, i powiadomiono o tym tę jednostkę wchodzącą w skład

grupy podmiotów.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy:

1) grupa podmiotów wyznaczyła inną jednostkę wchodzącą w skład grupy

podmiotów, o której mowa w ust. 1, mającą siedzibę lub zarząd w państwie

członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska lub prowadzącą działalność w

państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska przez zagraniczny

zakład, do przekazania informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok

obrotowy, o którym mowa w ust. 1, oraz która powiadomiła to państwo

członkowskie, że jest jednostką wyznaczoną do przekazania informacji o grupie

podmiotów, albo

2) grupa podmiotów wyznaczyła inną jednostkę wchodzącą w skład grupy

podmiotów, o której mowa w ust. 1, mającą siedzibę lub zarząd w państwie lub

terytorium spoza Unii Europejskiej lub prowadzącą działalność w państwie lub

terytorium spoza Unii Europejskiej przez zagraniczny zakład, do przekazania

informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, o którym

mowa w ust. 1, pod warunkiem że:

a) państwo lub terytorium spoza Unii Europejskiej, w którym siedzibę, zarząd

lub zagraniczny zakład ma ta jednostka, wymaga przekazania informacji

o grupie podmiotów za ten sprawozdawczy rok obrotowy oraz zawarło

kwalifikującą umowę między właściwymi organami, której stroną jest

Rzeczpospolita Polska, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia tego

sprawozdawczego roku obrotowego, albo ta jednostka przekazała

informację o grupie podmiotów państwu lub terytorium spoza Unii

Europejskiej, które jest stroną kwalifikującej umowy między właściwymi

organami, oraz to państwo lub to terytorium jest obowiązane przekazać

otrzymaną informację o grupie podmiotów Rzeczypospolitej Polskiej,

21.07.2020

b) państwo lub terytorium spoza Unii Europejskiej, w którym siedzibę, zarząd

lub zagraniczny zakład ma ta jednostka, nie powiadomiło Rzeczypospolitej

Polskiej o okolicznościach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz zostało

powiadomione przez tę jednostkę, że została ona wyznaczona przez grupę

podmiotów do przekazania informacji o grupie podmiotów, w terminie do

dnia zakończenia tego sprawozdawczego roku obrotowego,

c) jednostka, o której mowa w ust. 1, przekazała powiadomienie, o którym

mowa w art. 86 ust. 1

– a wyznaczona jednostka zgodnie z pkt 1 albo 2 zgromadzi wszystkie dane

wymagane w informacji o grupie podmiotów.

3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, następuje przez zamieszczenie

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykazu państw lub terytoriów,

w których wystąpiły okoliczności wskazane w tym przepisie.

4. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1) grupa podmiotów wyznaczyła jednostkę, która posiada siedzibę lub zarząd na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiada siedzibę lub zarząd poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzi na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, do przekazania

informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, oraz

2) jednostka wyznaczona przekazała powiadomienie, o którym mowa

w art. 86 ust. 1, i zgromadzi wszystkie wymagane dane

– wyłącznie ta wyznaczona jednostka przekazuje Szefowi Krajowej Administracji

Skarbowej informację o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, na

zasadach określonych w art. 83.

Art. 85. W przypadku gdy jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów,

o której mowa w art. 84, nie otrzyma od jednostki dominującej grupy podmiotów

danych wymaganych w informacji o grupie podmiotów, przekazuje posiadane dane

oraz powiadamia o tym w informacji o grupie podmiotów.

Art. 86. 1. Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, która posiada

siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiada siedzibę lub

zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzi na terytorium

21.07.2020

Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, powiadamia Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej, że:

1) jest jednostką dominującą, wyznaczoną jednostką albo inną jednostką, składającą

informację o grupie podmiotów zgodnie z art. 84 ust. 1 albo

2) wskazuje jednostkę raportującą oraz państwo lub terytorium, w którym zostanie

przekazana informacja o grupie podmiotów

– w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia sprawozdawczego roku obrotowego

grupy podmiotów.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, jest przekazywane:

1) na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych;

2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, którego adres jest zamieszczony w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

Art. 87. 1. Informacja o grupie podmiotów zawiera:

1) dane identyfikacyjne jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów;

2) informacje dotyczące wielkości osiągniętych przychodów, zrealizowanego

zysku (straty) przed opodatkowaniem, zapłaconego podatku dochodowego,

należnego podatku dochodowego, kapitału podstawowego, niepodzielonego

zysku z lat ubiegłych, liczby pracowników, aktywów rzeczowych (trwałych

i obrotowych), innych niż środki pieniężne i ich ekwiwalenty, rodzaju

działalności jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów – z podziałem na

państwa lub terytoria;

3) dodatkowe informacje lub wyjaśnienia dotyczące danych lub informacji,

o których mowa w pkt 1 i 2.

1a. Dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 3,

sporządzane są w językach polskim i angielskim.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres danych przekazywanych w informacji o grupie

21.07.2020

podmiotów oraz sposób jej wypełniania, uwzględniając treść ustaleń podjętych przez

OECD.

Art. 87a. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę

wykonywania przez jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów obowiązków

określonych w niniejszym dziale.

2. W sprawach dotyczących przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1,

stosuje się odpowiednio przepisy działu IV rozdziału 1, z wyłączeniem art. 127

i art. 128, rozdziału 2, rozdziału 3, z wyłączeniem art. 133 i art. 133a, rozdziału 3a,

rozdziału 4, z wyłączeniem art. 139, rozdziałów 5, 6, 9–11, 14, 16, 22 i 23 oraz działu

VI, z wyłączeniem art. 281, art. 282a i art. 292, ustawy – Ordynacja podatkowa.

Art. 87b. 1. Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów może skorygować

uprzednio złożone informacje o grupie podmiotów lub powiadomienie, o którym

mowa w art. 86 ust. 1.

2. Uprawnienie do skorygowania informacji o grupie podmiotów

i powiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 1:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania kontroli, o której mowa w art. 87a, w zakresie

objętym tą kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu tej kontroli.

3. Korekta informacji o grupie podmiotów lub powiadomienia, o którym mowa

w art. 86 ust. 1, złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie wywołuje

skutków prawnych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia składającego

korektę o jej bezskuteczności.

Art. 87c. 1. W przypadku wystąpienia uchybień lub nieprawidłowości, których

wyjaśnienie nie wymaga przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 87a,

jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, która złożyła informację o grupie

podmiotów lub powiadomienie, o którym mowa w art. 86 ust. 1, na pisemne żądanie

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jest obowiązana do udzielenia informacji

niezbędnych do ich wyjaśnienia.

2. W żądaniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres żądanych informacji

oraz termin ich przekazania, nie krótszy niż 14 dni, licząc od dnia otrzymania żądania.

Art. 87d. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, o którym mowa w dziale III rozdziale 9a ustawy

21.07.2020

– Ordynacja podatkowa, obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji

o grupie podmiotów i powiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1.

Art. 88. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje, w drodze

automatycznej wymiany, informacje o grupie podmiotów otrzymane na podstawie

art. 83 ust. 1 i art. 84 właściwym organom:

1) państw członkowskich,

2) państw lub terytoriów, które są stroną kwalifikującej umowy między właściwymi

organami

– w których państwach lub na których terytoriach, zgodnie z otrzymanymi

informacjami, co najmniej jedna jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów

posiada siedzibę lub zarząd lub prowadzi działalność przez zagraniczny zakład.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą środków

komunikacji elektronicznej w terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia

sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów, której dotyczy informacja.

DZIAŁ VA

Automatyczna wymiana informacji

o schematach podatkowych transgranicznych

Art. 88a. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) korzystającym – rozumie się przez to korzystającego w rozumieniu art. 86a

§ 1 pkt 3 ustawy – Ordynacja podatkowa;

2) NSP – rozumie się przez to NSP, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 5 ustawy –

Ordynacja podatkowa;

3) NZSPT – rozumie się przez to NZSPT, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 5a

ustawy – Ordynacja podatkowa;

4) ogólnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to ogólną cechę rozpoznawczą,

o której mowa w art. 86a § 1 pkt 6 lit. a–h ustawy – Ordynacja podatkowa;

5) podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany, o którym

mowa w art. 86a § 1 pkt 7 ustawy – Ordynacja podatkowa, przy czym przy

ustalaniu podmiotu powiązanego uwzględnia się przepis art. 86a § 7 tej ustawy;

6) promotorze – rozumie się przez to promotora w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 8

ustawy – Ordynacja podatkowa;

21.07.2020

7) schemacie podatkowym transgranicznym – rozumie się przez to schemat

podatkowy transgraniczny w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 12 ustawy – Ordynacja

podatkowa;

8) szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to szczególną cechę

rozpoznawczą w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 13 ustawy – Ordynacja podatkowa;

9) wdrażaniu – rozumie się przez to wdrażanie w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 17

ustawy – Ordynacja podatkowa;

10) wspomagającym – rozumie się przez to wspomagającego w rozumieniu art. 86a

§ 1 pkt 18 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Art. 88b. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwym

organom państw członkowskich, w drodze automatycznej wymiany, informacje

o schematach podatkowych transgranicznych.

2. Informacje o schematach podatkowych transgranicznych zawierają NSP

i NZSPT oraz następujące dane przekazane Szefowi Krajowej Administracji

Skarbowej przez promotorów, korzystających i wspomagających:

1) dane identyfikujące promotora, wspomagającego, korzystającego oraz osoby

i jednostki organizacyjnej będących podmiotami powiązanymi z korzystającym,

w tym nazwę (firmę) albo imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia, adres

siedziby lub zarządu albo miejsca zamieszkania, państwo lub państwa rezydencji

oraz identyfikator podatkowy lub inny numer identyfikacyjny, jeżeli

identyfikator podatkowy nie został nadany;

2) informacje o ogólnej cesze rozpoznawczej i o szczególnej cesze rozpoznawczej;

3) streszczenie opisu schematu podatkowego transgranicznego, nazwę schematu

podatkowego transgranicznego, jeżeli ją nadano, oraz opis działalności

gospodarczej, do której ma zastosowanie schemat podatkowy transgraniczny;

4) wskazanie dnia, w którym została dokonana lub zostanie dokonana pierwsza

czynność służąca wdrożeniu schematu podatkowego transgranicznego;

5) wskazanie przepisów prawa podatkowego znajdujących zastosowanie

w schemacie podatkowym transgranicznym;

6) wartość, o której mowa w art. 86f § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa;

7) wskazanie państwa członkowskiego, w którym korzystający ma miejsce

zamieszkania albo siedzibę lub zarząd, oraz pozostałych państw członkowskich,

których może dotyczyć schemat podatkowy transgraniczny;

21.07.2020

8) dane identyfikujące inne osoby lub podmioty, na które może mieć wpływ

schemat podatkowy transgraniczny, w tym nazwę (firmę) albo imię i nazwisko

oraz datę i miejsce urodzenia, adres siedziby lub zarządu albo miejsca

zamieszkania, państwo lub państwa rezydencji oraz identyfikator podatkowy lub

inny numer identyfikacyjny, jeżeli identyfikator podatkowy nie został nadany.

3. W streszczeniu opisu schematu podatkowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 3,

nie zawiera się danych, których ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem

publicznym.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w terminie miesiąca,

licząc od końca kwartału, w którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej otrzymał

te informacje.

5. Do automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych

transgranicznych przepis art. 8 stosuje się odpowiednio.

Art. 88c. Automatyczna wymiana informacji o schematach podatkowych

transgranicznych odbywa się za pomocą standardowego formularza, o którym mowa

w art. 20 ust. 5 lit. b dyrektywy 2011/16/UE, zgodnie z mającymi zastosowanie

ustaleniami praktycznymi przyjętymi na podstawie art. 21 tej dyrektywy.

Art. 88d. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji

Europejskiej roczną ocenę skuteczności automatycznej wymiany informacji

o schematach podatkowych transgranicznych oraz jej praktyczne wyniki.

2. Roczna ocena skuteczności automatycznej wymiany informacji o schematach

podatkowych transgranicznych jest przekazywana w formie i na zasadach określonych

przez Komisję Europejską w drodze aktów wykonawczych, przyjętych zgodnie

z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 dyrektywy 2011/16/UE.

DZIAŁ VI

Kary pieniężne

Art. 89. Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44,

która nie dopełnia obowiązku:

1) stosowania procedur sprawozdawczych określonych w art. 33–36,

2) stosowania zasad i procedur należytej staranności określonych w dziale III

rozdziałach 4–8, z wyłączeniem art. 43, art. 45 oraz art. 59,

3) rejestrowania czynności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2,

21.07.2020

4) gromadzenia dokumentacji, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3, w tym

oświadczeń posiadaczy rachunków oraz dowodów w postaci dokumentu,

5) usunięcia w terminie nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli, o której

mowa w dziale III rozdziale 9

– podlega karze pieniężnej.

Art. 90. 1. Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów w rozumieniu

art. 82 ust. 1 pkt 5, która nie dopełnia obowiązku:

1) przekazania informacji o grupie podmiotów, o którym mowa w art. 83 ust. 1,

art. 84 lub art. 85,

2) powiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 1

– lub przekazuje taką informację lub takie powiadomienie niepełne lub niezgodne

z posiadanymi danymi, podlega karze pieniężnej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, karze pieniężnej podlega

wyłącznie jednostka dominująca albo wyznaczona jednostka wchodząca w skład

grupy podmiotów.

Art. 91. 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 89 i art. 90, nakłada Szef

Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż

1 000 000 zł.

2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 i art. 90, Szef

Krajowej Administracji Skarbowej uwzględnia rodzaj i zakres niedopełnienia

obowiązku oraz dotychczasowe wykonywanie określonych ustawą obowiązków przez

podmiot, na który jest nakładana kara pieniężna, a także jego możliwości finansowe.

3. W przypadku stwierdzenia w toku kontroli więcej niż jednego naruszenia,

o którym mowa w art. 89, możliwe jest nałożenie tylko jednej kary pieniężnej.

4. Kara pieniężna, o której mowa w art. 89 i art. 90, stanowi dochód budżetu

państwa.

5. Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej toczy się na podstawie

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

6. Kary pieniężne, o których mowa w art. 89 i art. 90, podlegają egzekucji

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie

egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

21.07.2020

7. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do kar pieniężnych

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa.

DZIAŁ VII

Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe

Rozdział 1

Przepisy zmieniające

Art. 92–97. (pominięte)

Rozdział 2

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 98. 1. W celu identyfikacji nowych rachunków, o których mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2016 r. a dniem

30 kwietnia 2017 r., jako rachunków raportowanych, o których mowa w art. 24 ust. 1

pkt 43, raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest

obowiązana:

1) w przypadku nowego rachunku indywidualnego, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 16 – stosować procedurę należytej staranności określoną

w dziale III rozdziale 5, z wyłączeniem art. 51–53 oraz art. 56;

2) w przypadku nowego rachunku podmiotów, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 17 – stosować procedurę należytej staranności określoną

w dziale III rozdziale 7, z wyłączeniem art. 59 oraz art. 64.

2. W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15,

otwartych w 2016 r., raportująca instytucja finansowa, o której mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana zakończyć procedurę identyfikacji określoną

w ust. 1 do dnia 31 lipca 2017 r. Identyfikacji nowych rachunków, o których mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w 2016 r., jako rachunków raportowanych,

o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 43, dokonuje się na dzień 31 grudnia 2016 r.

3. W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15,

otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2017 r. a dniem 30 kwietnia 2017 r.,

raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest

obowiązana zakończyć procedurę identyfikacji określoną w ust. 1 w terminie do dnia

31 grudnia 2017 r.

21.07.2020

4. W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15,

objętych procedurą identyfikacji określoną w ust. 1 i zidentyfikowanych jako rachunki

raportowane, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 43, na podstawie art. 50 ust. 4 lub

art. 61 ust. 2 i 3, raportująca instytucja finansowa, o której mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana wystąpić z żądaniem złożenia oświadczenia

o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43, w terminie 90 dni od dnia

identyfikacji tego rachunku jako rachunku raportowanego. Do dnia uzyskania

oświadczenia o rezydencji podatkowej raportująca instytucja finansowa traktuje

posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z wynikiem procedury identyfikacji

określonej w ust. 1.

5. Przepis ust. 4 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio do nowych rachunków

indywidualnych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 16, objętych procedurą

identyfikacji określoną w ust. 1 i uznanych za rachunki nieudokumentowane na

podstawie art. 50 ust. 6.

Art. 99. 1. Informację o rachunkach raportowanych oraz informację

o rachunkach nieudokumentowanych za rok 2016 raportująca instytucja finansowa,

o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, przekazuje w terminie do dnia 31 sierpnia

2017 r.

2. Obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych za lata 2016

i 2017 obejmuje rachunki posiadane przez osoby z państw uczestniczących, o których

mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, wpisanych na listę ogłaszaną w obwieszczeniu,

o którym mowa w ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze

obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r., listę państw uczestniczących, o któ-

rych mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, objętych obowiązkiem raportowania za lata

2016 i 2017.

Art. 99a. 1. Obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych za

rok 2017 obejmuje rachunki posiadane przez osoby z państw uczestniczących,

o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, objętych obowiązkiem raportowania

i wpisanych na uzupełniającą listę państw uczestniczących ogłaszaną za rok 2017

w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 3.

21.07.2020

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa,

o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, przekazuje do dnia 31 sierpnia 2018 r.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze

obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, uzupełniającą listę państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1

pkt 25 lit. b i c, innych niż wpisane na listę ogłoszoną na podstawie art. 99 ust. 3,

objętych i nieobjętych obowiązkiem raportowania za rok 2017.

Art. 100. Warunek określony w art. 31 ust. 2 pkt 6 lit. b uznaje się za spełniony,

jeżeli wskazane w nim procedury zostaną wdrożone przez instytucję finansową,

o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 8, do dnia 30 kwietnia 2017 r.

Art. 101. 1. Informacje podatkowe, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78,

dotyczące decyzji w sprawach cen transferowych, o których mowa w art. 76 pkt 1, lub

interpretacji podatkowych, o których mowa w art. 76 pkt 2, wydanych w okresie od

dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., są przekazywane do dnia

31 grudnia 2017 r.

2. Informacje podatkowe, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, dotyczące

decyzji w sprawach cen transferowych, o których mowa w art. 76 pkt 1, lub

interpretacji podatkowych, o których mowa w art. 76 pkt 2 lit. a, wydanych w okresie

od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., są przekazywane do dnia

31 grudnia 2017 r., pod warunkiem że te decyzje lub interpretacje obowiązywały na

dzień 1 stycznia 2014 r.

3. Informacje podatkowe, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, dotyczące

decyzji w sprawach cen transferowych, o których mowa w art. 76 pkt 1, lub

interpretacji podatkowych, o których mowa w art. 76 pkt 2, wydanych w okresie od

dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia wejścia w życie ustawy, są przekazywane do dnia

30 września 2017 r.

Art. 102. Do czasu uzyskania zdolności operacyjnej przez bazę danych, o której

mowa w art. 21 ust. 5 dyrektywy 2011/16/UE, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej:

1) przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego informacje,

o których mowa w art. 77 ust. 3, za pomocą standardowego formularza,

o którym mowa w art. 20 ust. 5 dyrektywy 2011/16/UE, z uwzględnieniem

21.07.2020

mających zastosowanie odpowiednich ustaleń praktycznych między

Rzecząpospolitą Polską a danym państwem członkowskim;

2) w przypadku wskazania przez właściwy organ innego państwa członkowskiego

Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa członkowskiego, którego może dotyczyć

informacja przekazana przez ten organ, potwierdza odbiór tej informacji

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych od dnia ich

otrzymania; potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, a w przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten

sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej;

3) przekazuje co roku Komisji Europejskiej statystyki dotyczące liczby

przekazanych w danym roku kalendarzowym decyzji w sprawach cen

transferowych i interpretacji podatkowych, o których mowa odpowiednio

w art. 76 pkt 1 i 2, oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, informacje

dotyczące kosztów i korzyści związanych z dokonaną wymianą informacji

podatkowych oraz inne informacje mające znaczenie dla wymiany informacji

podatkowych.

Art. 103. 1. Przepis art. 83 ust. 1 stosuje się od sprawozdawczego roku

obrotowego, o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia

2015 r.

2. Obowiązek przekazania informacji zgodnie z art. 83 ust. 1 za sprawozdawczy

rok obrotowy, o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynający się po dniu 31 grudnia

2015 r., nie później jednak niż przed dniem 1 stycznia 2017 r., powstaje, jeżeli

skonsolidowane przychody grupy kapitałowej, o której mowa w art. 82 pkt 1 lit. a i b,

przekroczyły równowartość 750 000 000 euro za ten sprawozdawczy rok obrotowy.

3. Wartość, o której mowa w ust. 2, przelicza się na złote polskie po średnim

kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym w ostatnim dniu

roboczym roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 pkt 7, poprzedzającego

sprawozdawczy rok obrotowy, o którym mowa w art. 82 pkt 8.

4. Powiadomienia, o których mowa w art. 86 ust. 1, w odniesieniu do

sprawozdawczego roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 pkt 8,

rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2015 r., nie później jednak niż przed dniem

1 stycznia 2017 r., są przekazywane najpóźniej w terminie 10 miesięcy od ostatniego

dnia tego sprawozdawczego roku obrotowego.

21.07.2020

Art. 104. 1. Przepis art. 84 stosuje się od sprawozdawczego roku obrotowego,

o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2016 r.,

z zastrzeżeniem ust. 4.

2. Obowiązek przekazania informacji zgodnie z art. 84 za sprawozdawczy rok

obrotowy, o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynający się po dniu 31 grudnia

2016 r., nie później jednak niż przed dniem 1 stycznia 2018 r., powstaje, jeżeli

skonsolidowane przychody grupy kapitałowej, o której mowa w art. 82 pkt 1 lit. a i b,

przekroczyły kwotę progową 750 000 000 euro za ten sprawozdawczy rok obrotowy.

3. W przypadku gdy skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej

jest sporządzane w innej walucie niż euro, przeliczenie wartości skonsolidowanych

przychodów na euro w celu odniesienia jej do kwoty progowej, o której mowa

w ust. 2, następuje według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez

Europejski Bank Centralny na ostatni dzień roku obrotowego poprzedzającego

sprawozdawczy rok obrotowy. W takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się

z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

4. Jednostka wyznaczona zgodnie z art. 84 ust. 4 może przekazać informację

o grupie podmiotów, o której mowa w art. 82 pkt 2, za sprawozdawczy rok obrotowy,

o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2015 r., nie

później jednak niż przed dniem 1 stycznia 2017 r.

Art. 105. Informacje, o których mowa w art. 87, za sprawozdawczy rok

obrotowy, o którym mowa w art. 82 pkt 8, rozpoczynający się po dniu 31 grudnia

2015 r., nie później jednak niż przed dniem 1 stycznia 2017 r., są przekazywane przez

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 18 miesięcy od ostatniego dnia

tego sprawozdawczego roku obrotowego.

Art. 106. Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 927), osiąga przychody (dochody) określone w art. 44c ust. 1 pkt 4 lit. a–f tej

ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 kwietnia 2017 r., ze źródeł

przychodów położonych w Republice Austrii, podatek od tych przychodów

(dochodów) zapłacony w Republice Austrii do dnia 31 grudnia 2016 r. podlega

odliczeniu od kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 i 9 lub art. 30b

Artykuł 92 zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych.

21.07.2020

ust. 1, 5a i 5b tej ustawy. Przepis art. 30a ust. 11 ustawy zmienianej w art. 92,

w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 kwietnia 2017 r., stosuje się.

Art. 107. 1. Podmioty wypłacające oraz pośredni odbiorcy, o których mowa

w rozdziale 7a ustawy zmienianej w art. 92, w brzmieniu obowiązującym przed dniem

30 kwietnia 2017 r., których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia

2016 r. i którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie złożyli informacji, o której mowa

w art. 42c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 92, w brzmieniu obowiązującym przed

dniem 31 grudnia 2015 r., składają tę informację w terminie do dnia 31 maja 2017 r.,

wyłącznie w odniesieniu do dochodów uzyskanych przed dniem 1 stycznia 2016 r.

2. Podmioty wypłacające oraz pośredni odbiorcy, o których mowa w rozdziale

7a ustawy zmienianej w art. 92, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 kwietnia

2017 r., obowiązani do złożenia informacji, o której mowa w art. 33, nie składają

informacji, o której mowa w art. 44d ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 92,

w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 kwietnia 2017 r., w odniesieniu do

dochodów uzyskanych po dniu 31 grudnia 2015 r.

Art. 108. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 306n

ustawy zmienianej w art. 948) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 306n ustawy zmienianej w art. 94,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 109. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

art. 4 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 969) zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 96, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez

3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 110. Przepisy art. 91 w zakresie dotyczącym kar pieniężnych, o których

mowa w art. 89, stosuje się od dnia 1 maja 2017 r.

Artykuł 94 zawiera zmiany do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Artykuł 96 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między

Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy

wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA.

21.07.2020

Art. 111. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia10),

z wyjątkiem:

1) art. 92, art. 93 pkt 1, art. 95 pkt 1 i 2, art. 106 oraz art. 107, które wchodzą

w życie z dniem 30 kwietnia 2017 r.;

2) działu III oraz art. 89, art. 94 pkt 5 i 7, art. 95 pkt 3, art. 96, art. 98–100 oraz

art. 109, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2017 r.

10)

Ustawa została ogłoszona w dniu 27 marca 2017 r.

21.07.2020